gregorius-nyssenus.encomium-in-sanctum-stephanum-protomartyrem-i pg046_0360.2
Ἦδη τοίνυν τῶν μὲν Φαρισαίων καὶ ταῖς ἰδίαις ἀκοαῖς ἀπιστούντων , καὶ τοὺς ἐκπεπληγμένους τὴν θαυματουργίαν διεσφάλλει καταχλευάζοντας , ὡς γλεῦκους αὐτοὺς τὴν τοιαύτην παραφοράν ἐμποιή-σαντος · τοῦ δὲ Πέτρου μιᾷ τοῦ λόγου περιβολῇ τρισ-χίλιας ψυχὰς τῷ Χριστῷ σάγην γευσάντος , καὶ κα-θεξῆς ἀεὶ τῇ προσθήκῃ τῶν σωζομένων τῆς Ἐκκλη-σίας εἰς πλῆθος ἐπιδιδούσης · καὶ τοῦ ἐκ γενετῆς χω-λοῦ πάλιν τὴν ὥραιαν τοῦ ἱεροῦ πύλην ποσὶ σώμε-νοις ἀνοίξαντος , ἢ προσκαθημένου τῷ καθ’ ἑαυτὸν θαύματι τῆς ἰάσεως , τοὺς κατὰ ψυχὴν χωλεύοντας ἐπὶ τὴν πίστιν ἐχειραγώγησε . Πολλῶν τοίνυν πρὸς τὸ κῆρυγμα τῆς πίστεως συρρέοντων , καὶ τῆς χρείας πλεῖονα τὴν πολυχειρίαν ἐπιζητουσῶν τῶν διακονούν-των τῇ χάριτι · τότε καλεῖται πρὸς ἐπιχορίαν τῶν ἀποστόλων ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ὁ πολὺς τῇ σοφίᾳ καὶ τῇ χάριτι Στέφανος . Καὶ μηδὲς τῷ τῆς διακονίας ὀνόματι , δευτερεύειν αὐτὸν παρὰ τὴν ἀποστολικὴν ἀξίαν ὑπονοεῖτω · ἐπεὶ καὶ Παῦλος ἑαυτὸν οὐδὲ διάκο-νον μυστηρίων Χριστοῦ , καὶ οὐ τοῦ παντὸς Κύριος , ὁ διὰ σαρκὸς τὴν ἀνθρωπίνην σωτηρίαν οἰκονομῶν , οὐκ ἐπηχύνθη τῷ τῆς διακονίας ὀνόματι , εἰπὼν · ἐν μέσοις εἶναι , ὡς ὁ διακονῶν , οὐ τὰς διαιρέσεις τῶν διακονούντων ἐνεργῶν , ὡς φησιν ὁ Ἀπόστολος . Καθάπερ γὰρ τὸ πῦρ τῆς ἐπιπτιούσης ὕλης δραχθέν , εἰς ὕψος αἴρει τὴν φλόγα , καὶ περιφανεστέραν τὴν αὐγὴν ἀπεργάζεται · οὕτω τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἐν τῷ τοῦ Στεφάνου μεγαλοφυεῖ γενόμενον , ἐκδηλωτέρας ἐποίησε τὰς ἀκτῖνας τῆς χάριτος . Διὸ πάντες πρὸς αὐτὸν ἀφεώρων , ἐν οἷς ἦν γνώσεώς τινος μετουσία καὶ παιδείας · καὶ κατὰ συστάσεις οἱ τῶν λοιπῶν δο-κοῦντες πλέον ἔχειν , οἷον εἰς φάλαγγας τινὰς δι’ ἀλ-λῆλων καταπικνούμενοι , οὕτως ὑπομένειν ἐπειρώτων τοῦ Στεφάνου τὴν προσβολήν . Ὁ δὲ πᾶσιν ἐπίσης ἄμαχος ἦν , καὶ πολλοῖς συμμάχων κατ’ αὐτὸν καὶ ἐλάττων . Ἐν τούτοις τοίνυν , τὸ μὲν μέγεθος , Ἀλεξανδρεῖς καὶ Λιβερτίνους καὶ Κυρηναίους καὶ οἱ πανταχόθεν ἦσαν ἄνθρωποι πρὸς τὸν τῆς ἀληθείας ἀγωνιστὴν συμπλεκόμενοι · ὁ δὲ διὰ τοῦ φαινομένου νοούμενος , ὁ πατὴρ τοῦ ψεύδους ἦν , δι’ ἀνθρωπίνων προσώπων πρὸς τὴν ἐν τῷ Στεφάνῳ λαλουμένην ἀλή-θειαν ἑαυτὸν ἀντείρειν . Ἄλλ’ ἡ μὲν ἀλήθεια κατὰ τοῦ ψεύδους τροπαιοφόρος ἦν , καλῶς τρεψαμένου τοῦ ἀριστεῖος πάντας τοὺς προαγωνιστὰς τοῦ · ἀπά-της · ὁ δὲ διάκονος τῆς ἀληθείας παρὰ τῷ ἐχθροῦ
Lemmas: ἤδη τοίνυν ὁ μέν Φαρισαῖος καί ὁ ἴδιος ἀκοή ἀπιστέω , καί ὁ ἐκπλήσσω ὁ θαυματουργία διασφάλλω καταχλευάζω , ὡς γλεῦκος αὐτός ὁ τοιοῦτος παραφορά ἐμποιέω · ὁ δέ Πέτρος εἷς ὁ λόγος περιβολή τρισχίλιος ψυχή ὁ Χριστός σάττω γεύω , καί καθεξής ἀεί ὁ προσθήκη ὁ σώζω ὁ Ἐκκλησία εἰς πλῆθος ἐπιδίδωμι · καί ὁ ἐκ γενέτης χωλός πάλιν ὁ ὡραῖος ὁ ἱερός πύλη πούς σῴζω ἀνοίγνυμι , ἢ προσκάθημαι ὁ κατά ἑαυτοῦ θαῦμα ὁ ἴασις , ὁ κατά ψυχή χωλεύω ἐπί ὁ πίστις χειραγωγώ . Πόλλων τοίνυν πρός ὁ κήρυγμα ὁ πίστη συρρέοω , καί ὁ χρεία πολύς ὁ πολυχειρία ἐπιζητέω ὁ διακονέω ὁ χάρις · τότε καλέω πρός ἐπιχώριος ὁ ἀπόστολος ὑπό ὁ πνεῦμα ὁ πολύς ὁ σοφία καί ὁ χάρις Στέφανος . καί μηδὲς ὁ ὁ διακονία ὄνομα , δευτερεύω αὐτός παρά ὁ ἀποστολικός ἄξιος ὑπονοέω · ἐπεί καί Παῦλος ἑαυτοῦ οὐδέ διάκονος μυστήριον Χριστός , καί οὐ ὁ πᾶς κύριος , ὁ διά σάρξ ὁ ἀνθρώπινος σωτηρία οἰκονομέω , οὐ πηχύνω ὁ ὁ διακονία ὄνομα , λέγω · ἐν μέσος ἔρχομαι , ὡς ὁ διακονέω , οὐ ὁ διαίρεση ὁ διακονέω ἐνεργέω , ὡς φημί ὁ ἀπόστολος . καθά γάρ ὁ πῦρ ὁ ἐπιπέτομαι ὕλη δράσσομαι , εἰς ὕψος αἴρω ὁ φλόγα , καί περιφανής ὁ αὐγή ἀπεργάζομαι · οὕτως ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἐν ὁ ὁ Στέφανος μεγαλοφυής γίγνομαι , ἐκδήλως ποιέω ὁ ἀκτίς ὁ χάρις . Διὸ πᾶς πρός αὐτός ἀφοράω , ἐν ὅς εἰμί γνῶσις τις μετουσία καί παιδεία · καί κατά σύστασις ὁ ὁ λοιπός δοκέω πλείων ἔχω , οἷος εἰς φάλαγξ τις διά ἀλλήλων καταπικνουμενοω , οὕτως ὑπομένω ἐπερωτάω ὁ Στέφανος ὁ προσβολή . ὁ δέ πᾶς ἐπίσης ἄμαχος εἰμί , καί πολύς σύμμαχος κατά αὐτός καί μικρός . ἐν οὗτος τοίνυν , ὁ μέν μέγεθος , Ἀλεξανδρεύς καί λιβερτῖνος καί Κυρηναῖος καί ὁ πανταχόθεν ἥδω ἄνθρωπος πρός ὁ ὁ ἀλήθεια ἀγωνιστής συμπλέκω · ὁ δέ διά ὁ φαίνω νοέω , ὁ πατήρ ὁ ψεῦδος εἰμί , διά ἀνθρώπινος πρόσωπον πρός ὁ ἐν ὁ Στέφανος λαλέω ἀλήθεια ἑαυτοῦ ἀντιλέγω . ἄλλος ὁ μέν ἀλήθεια κατά ὁ ψεῦδος τροπαιοφόρος εἰμί , καλός τρέπω ὁ ἀριστεῖος πᾶς ὁ προαγωνιστής ὁ · ἀπάτης · ὁ δέ διάκονος ὁ ἀλήθεια παρά ὁ ἐχθρός