gregorius-nyssenus.encomium-in-sanctum-stephanum-protomartyrem-i pg046_0364.2
" Ἄνδρες γάρ , φησίν , ἀδελφοὶ καὶ πατέρες , ἀκούσατέ μου . Οἱ μὲν τὴν συκοφαντίαν πιθανῶς συνέπλεκον · τῷ δὲ τῶν φωνημάτων συνέδριον , τῆς ἀληθείας φροντιστήριον ἦν . Οὐχ ἀπέκοπτε φόβος τὸν λόγον , οὐδὲ πάρειτος πρὸς τὴν ἐλπίδα τῶν κινδύνων ἔγινετο , οὐδὲ πρὸς τὸν θάνατον ὤλεσεν · ἀλλ’ ἐπὶ τὸ ὑψος τὴν ψυχὴν ἔχων , καὶ τὰ ἐν ποσὶ πάντα περιορῶν , ὡς παῖδια μᾶτην ἀρραίνοντα , ἐπαιδᾶγχει τῷ λόγῳ , τοῖς παρ’ αὐτῶν ἐκείνους πιστευομένους εἰς ἀποδείξιν τοῦ πεπλανηθῆναι αὐτοὺς περὶ τῶν δογμάτων συγχρώμενος . Ἄβραὰμ τῷ λόγῳ παράγεται καὶ ἡ κατ’ αὐτὸν ἱστορία πᾶσα δι’ ὀλίγων ὑπ’ ἑμὸν ἄγεται · εἶτα ἡ τῶν ἐφεξῆς ἁγίων διαδοχή . Μωϋσῆς ἐπὶ τοῦτον ἐκτεμένος , ἀνατρέχων τε , παιδευθεὶς τε , ἐπὶ τοῦ θροῦς μυσταγωγούμενος · μαστίζων τὴν Αἴγυπτον , τὸν Ἰσραὴλ διασῴζων , τὸ κατὰ τὸν Κύριον προμηνῶν μυστήριον . Ὁ καὶ μάλιστα συγχίνει τὸ συνέδριον , καὶ ἀναθερμαίνει τὴν νόσον , ὅτι καὶ Μωϋσῆς , οὗ δὴ προσεποιεῦντο ὑπερσπουδάζειν , συνἄγυρος τοῦ δόγματος ἀπεδείχθην . Ἐφ’ ᾧ καὶ διαναστάντες , τὸ πέρας ἐπάγουσιν ἄξιον καὶ τῆς ἰδίας πικρίας , καὶ τῆς τοῦ Στεφάνου ἐπιθυμίας . Ὁ μὲν γὰρ ἐκδὼς τὴν φύσιν , καὶ πρὶν ἐκθῆναι τοῦ σώματος βλέπει τοῖς καθαροῖς ὀφθαλμοῖς τὰς οὐρανίας αὐτῷ πύλας δισταμένας , καὶ τὸ ἔνδος τῶν ἀδύτων διαφαινόμενον , αὐτὴν τε θεῖαν δόξαν , καὶ τὸ τῆς δόξης ἀπαύγασμα · καὶ τῆς μὲν Πατρικῆς δόξης , οὐδὲς ὑπογράφεται χαρακτήρ διὰ τοῦ λόγου · τὸ δὲ ἀπαύγασμα , ἐν τῷ φθένει τοῖς ἀνθρώποις εἶδαι , τῷ ἀληθῇ καθορᾶται , ὡς ἦν χωρητὸν τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει , οὕτω φαίνεσθαι . Ὁ μὲν οὖν ἔξω γεγονὼς τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , καὶ πρὸς τὴν ἀγγελικὴν μεταποίηθεις χάριν , ὡς καὶ αὐτοῖς εἶναι μασφόνοις ἐν θαύματι , πρὸς τὴν τῶν ἀγγέλων ἀξίαν τοῦ περὶ τὸ πρόσωπον εἴδους ἀλλιωθέντος , καὶ εἶδε τὰ ἀθέατα , καὶ τὴν ἀφθεῖσαν αὐτῷ χάριν ἐξεδόθησεν . Οἱ δὲ συνέχον τὰ ὄντα , καὶ τὸ διήγημα τῆς ὄψεως οὐ παρεδέχοντο , καλῶς τοῦτο γοῦν ἐν πᾶσι ποιήσαντες · οὐδὲ γὰρ ἦν ἀξία βεβήλων ἀκοή , θείας ἐμφανείας διηγήματα δέξασθαι . Ἐκεῖνος μὲν οὖν ἐκoinώθησε τοῖς παροῦσι τῆς χάριτος , εἰς τὸ κοινὸν ἐκεῖνα προτιθεὶς τῷ διηγήματι , ὧν κατὰ μόνας ἤλειτο , Θεοῦ , λέγων , τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους , καὶ τὸν Υἱὸν τοῦ Ἀνθρώπου ἐν δεξιᾷ ἑστῶτα τοῦ Θεοῦ . Οἱ δὲ , κράξαντες φωνῇ μεγάλῃ , καὶ συγχόντες τὰ ὦτα , ὤμωξαν ὁμοθυμαδὸν ἐπ’ αὐτόν . Καλῶς προσέθηκεν ἡ περὶ αὐτῶν ἱστορία τὴν κραυγὴν τοῖς ἔργοις , ἵνα δεῖξῃ τῆς προαιρέσεως αὐτῶν τὴν πρὸς τοὺς Σοδομίτας συγγένειαν . Καὶ γὰρ τὸ ἐκεῖνιν ἀνώνυμα κραυγὴ παρὰ τοῦ κρινόντος ὀνομάσθη . Κραυγὴ γάρ , φησίν , Σοδόμων καὶ Γομορρᾶς ἀνῆλθεν πρὸς με . Ἐκράζαν τοίνυν καὶ οὗτοι , ἵνα ἀκουσθῇ καὶ αὐτῶν ἡ ἐπὶ Στεφάνου κραυγή . Οὐ μὴν ἠγνοεῖ ὁ ἀληθὴς διὰ τῆς πικρίας τῶν ωιαφονούντων εὐεργετούμενος . Τῷ γὰρ
Lemmas: " Ανδρές γάρ , φημί , ἀδελφός καί πατήρ , ἀκούω ἐγώ . ὁ μέν ὁ συκοφαντία πιθανός συμπλέκω · ὁ δέ ὁ φώνημα συνέδριον , ὁ ἀλήθεια φροντιστήριον εἰμί . οὐχ ἀποκόπτω φόβος ὁ λόγος , οὐδέ πάρειμι πρός ὁ ἐλπίς ὁ κίνδυνος γίγνομαι , οὐδέ πρός ὁ θάνατος ὄλλυμι · ἀλλά ἐπί ὁ ὕψος ὁ ψυχή ἔχω , καί ὁ ἐν πούς πᾶς περιοράω , ὡς παιδιά ματάω αρραιμιαινω , ἐπαιδᾶγχει ὁ λόγος , ὁ παρά αὐτός ἐκεῖνος πιστεύω εἰς ἀπόδειξις ὁ πλανάω αὐτός περί ὁ δόγμα συγχράομαι . Ἀβραάμ ὁ λόγος παράγω καί ὁ κατά αὐτός ἱστορία πᾶς διά ὀλίγος ὑπό ἐμός ἄγω · εἶτα ὁ ὁ ἐφεξῆς ἅγιος διαδοχή . Μωϋσῆς ἐπί οὗτος ἐκτέμνω , ἀνατρέχω τε , παιδεύω τε , ἐπί ὁ θρόος μυσταγωγέω · μαστίζω ὁ Αἴγυπτος , ὁ Ἰσραήλ διασῴζω , ὁ κατά ὁ κύριος προμεις μυστήριον . ὁ καί μάλιστα συγκινώ ὁ συνέδριον , καί ἀναθερμαίνω ὁ νόσος , ὅτι καί Μωϋσῆς , οὗ δή προσποιέω ὑπερσπουδάζω , συνἄγυρος ὁ δόγμα ἀποδείκνυμι . ἐπί ὅς καί διανίστημι , ὁ πέρας ἐπάγω ἄξιος καί ὁ ἴδιος πικρία , καί ὁ ὁ Στέφανος ἐπιθυμία . ὁ μέν γάρ ἐκδίδωμι ὁ φύσις , καί πρίν ἐκτίθημι ὁ σῶμα βλέπω ὁ καθαρός ὀφθαλμός ὁ οὐράνιος αὐτός πύλη διίστημι , καί ὁ ἔνδον ὁ ἄδυτος διαφαίνω , αὐτός τε θεῖος δόξα , καί ὁ ὁ δόξα ἀπαύγασμα · καί ὁ μέν πατρικός δόξα , οὐδή ὑπογράφω χαρακτήρ διά ὁ λόγος · ὁ δέ ἀπαύγασμα , ἐν ὁ φθίω ὁ ἄνθρωπος ἴδη , ὁ ἀληθής καθοράω , ὡς εἰμί χωρητός ὁ ἀνθρώπινος φύσις , οὕτως φαίνω . ὁ μέν οὖν ἔξω γίγνομαι ὁ ἀνθρώπινος φύσις , καί πρός ὁ ἀγγελικός μεταποιώ χάρις , ὡς καί αὐτός ἔρχομαι μασφονοος ἐν θαῦμα , πρός ὁ ὁ ἄγγελος ἄξιος ὁ περί ὁ πρόσωπον εἶδος ἀλιόω , καί ὁράω ὁ ἀθέατος , καί ὁ ἅπτω αὐτός χάρις ἐκδίδωμι . ὁ δέ συνέχω ὁ εἰμί , καί ὁ διήγημα ὁ ὄψις οὐ παραδέχομαι , καλός οὗτος γοῦν ἐν πᾶς ποιέω · οὐδέ γάρ εἰμί ἄξιος βέβηλος ἀκοή , θεῖος ἐμφάνεια διήγημα δέχομαι . ἐκεῖνος μέν οὖν ἀείδω ὁ πάρειμι ὁ χάρις , εἰς ὁ κοινός ἐκεῖνος προτίθημι ὁ διήγημα , ὅς κατά μόνος ἀλέω , θεός , λέγω , ὁ οὐρανός ἀνοίγνυμι , καί ὁ υἱός ὁ Ἄνθρωπος ἐν δεξιός ἵστημι ὁ θεός . ὁ δέ , κράζω φωνή μέγας , καί συγχέω ὁ ἄτη , οἰμώζω ὁμοθυμαδόν ἐπί αὐτός . καλῶς προστίθημι ὁ περί αὐτός ἱστορία ὁ κραυγή ὁ ἔργον , ἵνα δείκνυμι ὁ προαίρεσις αὐτός ὁ πρός ὁ Σοδομίτης συγγένεια . καί γάρ ὁ ἐκεῖνος ἀνώνυμος κραυγή παρά ὁ κρίνω ὀνομάζω . κραυγή γάρ , φημί , Σόδομα καί Γόμορρα ἀνέρχομαι πρός ἐγώ . κράζω τοίνυν καί οὗτος , ἵνα ἀκούω καί αὐτός ὁ ἐπί Στέφανος κραυγή . οὐ μήν ἀγνοέω ὁ ἀληθής διά ὁ πικρία ὁ ωιαφονεος εὐεργετέω . ὁ γάρ