gregorius-nyssenus.dialogus-de-anima-et-resurrectione pg046_0049.2
Τοῦτο οὖν ἐστιν , ὡς γε ὁ ἡμῶς λόγος , τὸ χάσμα , ὃ οὐχὶ γῆς διασχίζους γίνεται , ἀλλ’ ἡ ( 7 ) παρὰ τὸν βίον κρίσις πρὸς τὰς ἐναντίας προαιρέσεις διασχισθεῖσα ποιεῖ . Ὁ γὰρ ἅπαξ τὸ ἴδιον κατὰ τὸν βίον τοῦτον ἐλκόμενος ( 8 ) , καὶ μὴ θεραπεύσας ( 9 ) ἐκ μετανοίας τὴν ἀδουλίαν , δέδεται ἑαυτῷ μετὰ ταῦτα τὴν τῶν ἀγαθῶν χώραν ( 10 ) ἐργάζεται , τὴν ἀδιάδοτον ταύτην ἀνάγκην , καθάπερ τι βάραθρον ἀγανὲς τε καὶ ἀπαρέδευτον καθ’ ἑαυτὸ διορύξας . Διὸ μοι δοκεῖ καὶ τὴν ἀγαθὴν τῆς ψυχῆς κατάστασιν , ἐν ᾗ τὸν τῆς ὑπομονῆς ἀθλητὴν ἀναπαύει ὁ λόγος , κόλπον τοῦ Ἀβραὰμ ὀνομάσαι . Πρῶτος γὰρ οὗτος ὁ πατριάρχης τῶν πώποτε γεγονότων ἱστόρησεν τὴν ἐλπίδα τῶν μελλόντων τῆς ἀπολαύσεως τῶν παρόντων ἀνταλλάξας , ὅς γε πάντων γυμνωθεὶς , ἐν οἷς ἦν αὐτῇ καταρχῆς ἡ ζωή , ἐν ἀλλοτρίοις εἶχε τὴν διαίταν , διὰ τῆς παρούσης κακοπαθείας , τὴν ἐλπιζομένην εὐχὴν ἐμπροσθιούμενος . Ὡς οὖν τὴν ποινὴν τοῦ πελάγους περιγραφὴν ἐκ καταχρήσεως τινος ὀνομάζομεν κόλπον , οὕτω ( 11 ) δοκεῖ τῶν ἀμετρήτων ἐκείνων ἀγαθῶν τὴν ἔνδειξιν ὁ λόγος τῷ τοῦ κόλπου διασημαίνειν ὀνόματι , ᾧ πάντες οἱ δι’ ἀρετῆς τὸν παρόντα διαπλῶντες βίον , ὅταν ἐντεῦθεν ἀπαίρωσιν ( 12 ) , ὡς περ ἐν ἀκατακύλῳ λιμένι τῷ ἀγαθῷ κόλπῳ τὰς ψυχὰς ἐναρμόζονται ( 13 ) , τοῖς δὲ λοιποῖς ἢ τῶν φαινομένων αὐτοῖς ἀγαθῶν στέρησις φλὸξ γίνεται τὴν ψυχὴν διασφύγουσα ( 14 ) , δανίδος τινὸς ἐκ τοῦ πελάγους τῶν τοὺς ὁσίους περιπλῶντων ἀγαθῶν εἰς παραμυθίαν προσδεομένη , καὶ οὐ τυγχάνουσα . Γλῶσσαν δὲ καὶ ὀφθαλμὸν , καὶ δάκτυλον , καὶ τὰ λοιπὰ τῶν σωματικῶν ὀνομάτων ἐν τῷ διαλόγῳ τῶν ἀσωμάτων βλέπων , τὸν καταστοχασμὸν ( 15 ) , ἡμῖν δὴ νοηθέντι περὶ ψυχῆς λόγῳ συμφώνως ἔχειν ὁμολογήσεις , ἐπισκεψάμενος τῶν ῥητῶν ( 16-17 ) τὴν διάνοιαν . Ὡς γὰρ ( 18 ) ὅλου τοῦ σώματος ἢ τῶν στοιχείων συνδρομὴ ποιεῖ τὴν οὐσίαν , οὕτως εἴκως καὶ τῶν ἐν τῷ σώματι μερῶν ἐκ τῆς αὐτῆς
Lemmas: οὗτος οὖν εἰμί , ὡς γε ὁ μου λόγος , ὁ χάσμα , ὅς οὐ γῆ διασχίζω γίγνομαι , ἀλλά ὁ ( 7 ) παρά ὁ βίος κρίσις πρός ὁ ἐναντίος προαίρεσις διασχίζω ποιέω . ὁ γάρ ἅπαξ ὁ ἴδιος κατά ὁ βίος οὗτος ἕλκω ( 8 ) , καί μή θεραπεύω ( 9 ) ἐκ μετάνοια ὁ ἀδουλία , δήω ἑαυτοῦ μετά οὗτος ὁ ὁ ἀγαθός χώρα ( 10 ) ἐργάζομαι , ὁ ἀδιάδοτος οὗτος ἀνάγκη , καθάπερ τίς βάραθρον αγανός τε καί απαρεδευος κατά ἑαυτοῦ διορύσσω . Διὸ ἐγώ δοκέω καί ὁ ἀγαθός ὁ Ψυχή κατάστασις , ἐν ὅς ὁ ὁ ὑπομονή ἀθλητής ἀναπαύω ὁ λόγος , κόλπος ὁ Ἀβραάμ ὀνομάζω . Πρῶτος γάρ οὗτος ὁ πατριάρχης ὁ πώποτε γίγνομαι ἱστορέω ὁ ἐλπίς ὁ μέλλω ὁ ἀπόλαυσις ὁ πάρειμι ἀνταλλάσσω , ὅς γε πᾶς γυμνόω , ἐν ὅς εἰμί αὐτός καταρχή ὁ ζωή , ἐν ἀλλότριος ἔχω ὁ διαιτάω , διά ὁ πάρειμι κακοπάθεια , ὁ ἐλπίζω εὐχή ἐμπρόσθιος . ὡς οὖν ὁ ποινή ὁ πέλαγος περιγραφή ἐκ κατάχρησις τις ὀνομάζω κόλπος , οὗτος ( 11 ) δοκέω ὁ ἀμετρητος ἐκεῖνος ἀγαθός ὁ ἔνδειξις ὁ λόγος ὁ ὁ κόλπος διασημαίνω ὄνομα , ὅς πᾶς ὁ διά ἀρετή ὁ πάρειμι διαπλέω βίος , ὅταν ἐντεῦθεν ἀπαίρω ( 12 ) , ὡς περ ἐν ἀκατακύλῳ λιμήν ὁ ἀγαθός κόλπος ὁ ψυχή ἐναρμόζω ( 13 ) , ὁ δέ λοιπός ἢ ὁ φαίνω αὐτός ἀγαθός στέρησις φλόξ γίγνομαι ὁ ψυχή διασφυγουω ( 14 ) , δανίδος τις ἐκ ὁ πέλαγος ὁ ὁ ὅσιος περιπλέω ἀγαθός εἰς παραμυθία προσδέω , καί οὖον τυγχάνω . γλῶσσα δέ καί ὀφθαλμός , καί δάκτυλος , καί ὁ λοιπάς ὁ σωματικός ὄνομα ἐν ὁ διάλογος ὁ ἀσώματος βλέπω , ὁ καταστοχασμός ( 15 ) , ἐγώ δή νοέω περί Ψυχή λόγος σύμφωνος ἔχω ὁμολογέω , ἐπισκοπέω ὁ ῥητός ( 16-17 ) ὁ διάνοια . ὡς γάρ ( 18 ) ὅλος ὁ σῶμα ἢ ὁ στοιχεῖον συνδρομή ποιέω ὁ οὐσία , οὕτως ἵημι καί ὁ ἐν ὁ σῶμα μέρος ἐκ ὁ αὐτός