gregorius-nyssenus.dialogus-de-anima-et-resurrectione pg046_0019.1
ρους ( 2 ) διατιχίζοντας . Γὴν δ τοιούτος βλέπει μόνην ( 3 ) , καὶ ὕδωρ , καὶ ἀέρα , καὶ πῦρ · ὅθεν δὲ τούτων ἕκαστον , ἢ ἐν τίνι ἐστίν , ἢ ὑπὸ τινος ( 4 ) περιχρεῖται , διειδὲν ὑπὸ μικροψυχίας οὐ δύναται . Καὶ ἱμάτιον μὲν ( 5 ) τις ἰδὼν τὴν ὑφάντην ἀναλογίζεται , καὶ διὰ τῆς νηὸς ( 6 ) τὸν ναυπηγὸν ἐνενόησεν , ἢ τε αὐτοῦ οἰκοδόμου χειρ ὁμοῦ τῇ τοῦ οἰκοδομήματος ( 7 ) ὁψει τῇ διανοία τῶν θεωμένων ἐγγίνεται . Οἱ δὲ πρὸς τὸν κόσμον ὁρῶντες πρὸς τὸν διὰ τούτων ( 8 ) δηλούμενον ἀδιλωποῦσιν ( 9 ) , ὅθεν τὰ σοφὰ ( 10 ) ταῦτα καὶ δριμέα παρὰ τῶν τὸν ἀφανισμόν ψυχῆς δογματικζόντων προφέρεται · σῶμα ἐκ στοιχείων , καὶ στοιχεῖα ἐκ σώματος , καὶ τὸ μὴ δύνασθαι τὴν ψυχὴν καθ' ἑαυτὴν εἶναι , εἰ μὴτε τούτων τι εἴη , μὴτε ἐν τούτοις . Εἰ γὰρ ὅτι μὴ ὁμοιοῦς τοῖς στοιχείοις ἐστὶν ἡ ψυχή , διὰ τοῦτο ( 11 ) οὐδαμοῦ εἶναι αὐτὴν οἱ ἀντελέγοντες ὁμῶται · οὗτοι πρῶτον μὲν καὶ τὴν ἐν σαρκὶ ζωὴν ἀψυχον εἶναι δογματιζέτωσαν . Οὐ γὰρ ἄλλο τι τὸ σῶμά ἐστιν , εἰ μὴ συνδρομὴ τῶν στοιχείων · μὴ τοίνυν μὴδ' ἐν τούτοις τὴν ψυχὴν εἶναι λεγέτωσαν · οὐ γὰρ αὐτῆς ζωοποιούσης ( 12 ) τὸ σύγκριμα · ἐπερ οὖν ἐστι μετὰ ταῦτα δυνατόν , καθὼς οἴονται , τῶν στοιχείων ὄντων καὶ τὴν ψυχὴν εἶναι , ὡς μηδὲν ἄλλο ἢ νεκρὰν τὴν ζωὴν ἡμῶν παρ' αὐτῶν ἀποδεικνύσθαι . Εἰ δὲ νῦν ἐν τῷ σώματι τὴν ψυχὴν εἶναι ( 13 ) οὐκ ἀμφιβάλλουσι , πῶς τοῦ σώματος ( 14 ) εἰς τὰ στοιχεῖα τὸν ἀφανισμόν αὐτῆς δογματίζουσι , ἐπεὶτα δὲ καὶ κατὰ ταύτης ( 15 ) τῆς θεᾶς φύσεως τε ἴσα τολμάτωσαν . Πῶς γὰρ ἐροῦσι τὴν νοερὰν τε ( 16 ) καὶ ἄυλον καὶ ἀειδὴ φύσιν εἰς τὰ ὑγρὰ τε καὶ μαλαχὰ καὶ στερεῖντα διαδυομένην ( 17 ) ἐν τῷ εἶναι συνέχειν τὰ ὄντα , οὔτε συγγενεῖς ἔχουσαν πρὸς τὰ ἐν οἷς γίνεται , οὔτε διὰ τὸ ἑτερογενὲς ἐν αὐτοῖς εἶναι ἀδυνατοῦσαν ; Οὐκοῦν ἐξηρθῶ ( 18 ) καθόλου τοῦ δόγματος · αὐτῶν καὶ αὐτὸ τὸ Θεῖον , ψδιαχρατεῖσθαι δύντα.—Γ . Αὐτὸ δὲ ( 19 ) τοῦτο , εἴπον ( 20 ) ἐγώ , πῶς ἂν τοῖς ἀντιλέγουσιν ἀναμφίβολον γένοιτο , τὸ ἐκ Θεοῦ εἶναι τὰ πάντα , καὶ ἐν αὐτῷ περιχρεῖσθαι τὰ ὄντα , ἢ καὶ ὅλως τὸ εἶναι τι Θεῖον τῆς τῶν ὄντων ὑπερχείμενον φύσεως ;
Lemmas: ῥόος ( 2 ) διατειχίζω . γή δ τοιούτος βλέπω μόνος ( 3 ) , καί ὕδωρ , καί ἀήρ , καί πῦρ · ὅθεν δέ οὗτος ἕκαστος , ἢ ἐν τίς εἰμί , ἢ ὑπό τις ( 4 ) περιχρίω , διαβλέπω ὑπό μικροψυχία οὖον δύναμαι . καί ἱμάτιον μέν ( 5 ) τις εἶδον ὁ ὑφάντης ἀναλογίζομαι , καί διά ὁ ναός ( 6 ) ὁ ναυπηγός ἐννοέω , ἢ τε αὐτός οἰκοδόμος χείρ ὁμοῦ ὁ ὁ οἰκοδόμημα ( 7 ) ὁράω ὁ διάνοια ὁ θεάομαι ἐγγίγνομαι . ὁ δέ πρός ὁ κόσμος ὁράω πρός ὁ διά οὗτος ( 8 ) δηλέομαι αδιλωπους ( 9 ) , ὅθεν ὁ σοφός ( 10 ) οὗτος καί δριμύς παρά ὁ ὁ ἀφανισμός Ψυχή δογματίζω προφέρω · σῶμα ἐκ στοιχεῖον , καί στοιχεῖον ἐκ σῶμα , καί ὁ μή δύναμαι ὁ ψυχή κατά ἑαυτοῦ εἰμί , εἰμί μήτε οὗτος τίς εἰμί , μήτε ἐν οὗτος . εἰμί γάρ ὅτι μή ὅμοιος ὁ στοιχεῖον εἰμί ὁ ψυχή , διά οὗτος ( 11 ) οὐδαμοῦ εἰμί αὐτός ὁ ἀντιλέγω ὁμόω · οὗτος πρῶτος μέν καί ὁ ἐν σάρξ ζωή ἀψυχέω εἰμί δογματίζω . οὖον γάρ ἄλλος τίς ὁ σῶμα εἰμί , εἰμί μή συνδρομή ὁ στοιχεῖον · μή τοίνυν μηδέ ἐν οὗτος ὁ ψυχή εἰμί λέγω · οὖον γάρ αὐτός ζῳοποιέω ( 12 ) ὁ σύγκριμα · ἐπιρρέω οὖν εἰμί μετά οὗτος δυνατός , καθώς οἴομαι , ὁ στοιχεῖον εἰμί καί ὁ ψυχή εἰμί , ὡς μηδείς ἄλλος ἢ νεκρός ὁ ζωή ἐγώ παρά αὐτός ἀποδείκνυμι . εἰμί δέ νῦν ἐν ὁ σῶμα ὁ ψυχή εἰμί ( 13 ) οὐ ἀμφιβάλλω , πῶς ὁ σῶμα ( 14 ) εἰς ὁ στοιχεῖον ὁ ἀφανισμός αὐτός δογματίζω , ἔπειτα δέ καί κατά οὗτος ( 15 ) ὁ θεός φύσις τε ἴσος τολμάω . Πῶς γάρ εἴρω ὁ νοερός τε ( 16 ) καί ἄυλος καί ἀειδής φύσις εἰς ὁ ὑγρός τε καί Μαλαχά καί στερέω διαδύω ( 17 ) ἐν ὁ εἰμί συνόχωκα ὁ εἰμί , οὔτε συγγενής ἔχω πρός ὁ ἐν ὅς γίγνομαι , οὔτε διά ὁ ἑτερογενής ἐν αὐτός εἰμί ἀδυνατέω ; οὐκοῦν ἐξαίρω ( 18 ) καθόλου ὁ δόγμα · αὐτός καί αὐτός ὁ θεῖον , ψδιαχρατειεπομαι δύντα.—Γ . αὐτός δέ ( 19 ) οὗτος , εἶπον ( 20 ) ἐγώ , πῶς εἄν ὁ ἀντιλέγω ἀναμφίβολος γίγνομαι , ὁ ἐκ Θεός εἰμί ὁ πᾶς , καί ἐν αὐτός περιχρίω ὁ εἰμί , ἢ καί ὅλως ὁ εἰμί τίς θεῖον ὁ ὁ εἰμί ὑπερχέω φύσις ;