gregorius-nyssenus.dialogus-de-anima-et-resurrectione pg046_0029.2
Ὦσπερ οὖν διὰ τῆς ἀπορρήτου σοφίας τοῦ Θεοῦ τῆς τῷ παντὶ ἐφαινομένης τὴν θείαν φύσιν τε καὶ δύναμιν ἐν πᾶσι τοῖς οὖσιν εἶναι οὐκ ἀμφιβάλλομεν , ὡς ἂν ἐν τῷ εἶναι τὰ πάντα μένοι · καὶ τοῖ γε εἰ ( 91 ) τὸν τῆς φύσεως ( 92 ) ἀπαιτοῖς λόγον , παμπληθῶς ( 93 ) ἀπέχει οὐσία Θεοῦ πρὸς τὰ καθ' ἕκαστον ἐν τῇ κτίσει δεῖκνύμενα τε καὶ νοούμενα · ἀλλ' ὅμως ἐν τοῖς τοῖς εἶναι τὸ διεστὸς ( 94 ) κατὰ τὴν φύσιν ὁμολογεῖται · οὕτως οὐδὲν ἀπίστον καὶ τὴν τῆς ψυχῆς οὐσίαν , ἄλλο τι καθ' ἑαυτὴν ὂσαν , ὅ τί ποτε καὶ εἶναι εἴκαζεται , μὴ ἐμποδίζεσθαι πρὸς τὸ εἶναι , τῶν στοιχειωδῶς ἐν τῷ κόσμῳ θεωρουμένων οὐ συμβαινόντων αὐτῇ κατὰ τὸν λόγον τῆς φύσεως · οὐδὲ ( 95 ) ἐπὶ τῶν ζῴων σωματίων , καθὼς ἤδη προεῖπται , οἷς ἡ ὑπόστασις ἐκ τῆς τῶν στοιχείων ἐστὶ συγχράσεως , κοινωνία τις κατὰ τὸν τῆς οὐσίας λόγον ἐστὶ τῷ ἀπλῷ τε καὶ ἀειδεῖ τῆς ψυχῆς πρὸς τὴν σωματικὴν παχυμερίαν ( 96 ) · ἀλλ' ὅμως ἐν τοῖς εἶναι τὴν ζωτικὴν τῆς ψυχῆς ἐνέργειαν , οὐκ ἀμφιβάλλεται , λόγῳ τινὶ χρείττονι τῆς ἀνθρωπίνης κατανοήσεως ἀνακραιθεῖσαν . Οὐκοῦν οὐδὲ ἀναλυσάντων πρὸς ἑαυτὰ τῶν ἐν τοῖς σώμασι ( 97 ) στοιχείων , τὸ συνδέν αὐτὰ διὰ τῆς ζωτικῆς ἐνεργείας ἀπόλωλεν . Ἀλλ' ὡσπερ συνεστῶτος ἐπὶ τοῦ τῶν στοιχείων συγχρίματος ψυχοῦται καὶ τὰ ( 98 ) καθ' ἕκαστον , ἴσως τε καὶ ὁμοίως πᾶσι τοῖς μέρεσι τοῖς συμπληροῦσι τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς ἐνδυομένης ( 99 ) , καὶ οὐχ ἂν τις εἴποι , οὔτε στερεὰν αὐτὴν καὶ ἀντίτυπον εἶναι , τῷ γειώδει συγκεχραμένην , οὔτε ὑγρὰν , ἢ ψυχρὰν ἢ τὴν τῷ ψυχρῷ ἀντικειμένῃ ποιότητι , τὴν ἐν πᾶσιν ( 1 ) οὖσαν τοῖς , καὶ ἑκάστῳ τὴν ζωτικὴν δύναμιν ἐνιοῦσαν ( 2 ) · οὕτω , καὶ λυθέντος τοῦ συγχρίματος , καὶ εἰς τὰ οἰκεῖα πάλιν ἀναδραμόντος , τὴν ἀπλὴν ἐκείνην καὶ ἀσύνθετον φύσιν ἑκάστῳ παρατεῖναι τῶν μερῶν , καὶ μετὰ τὴν διάλυσιν οἰεῖσθαι , οὐδὲν τοῦ ( 3 ) εἰκότος ἐστίν · ἀλλὰ τῇ ἅπαξ ἀφθίτῳ τινὶ συμφυεῖσαν λόγῳ τῷ τῶν στοιχείων ( 4 ) συγχρίματι ( 5 ) , καὶ εἰσαεὶ παραμένουσαν , οἷς κατεμιχθη , μηδενὶ τρόπῳ τῆς γινομένης ἅπαξ αὐτῇ συμφύσεως ἀποσπωμένην . Οὐ γὰρ
Lemmas: ὥσπερ οὖν διά ὁ ἀπόρρητος σοφία ὁ Θεός ὁ ὁ πᾶς φαίνω ὁ θεῖος φύσις τε καί δύναμις ἐν πᾶς ὁ εἰμί εἰμί οὐ ἀμφιβάλλω , ὡς εἄν ἐν ὁ εἰμί ὁ πᾶς μένω · καί τοῖ γε εἰμί ( 91 ) ὁ ὁ φύσις ( 92 ) ἀπαιτέω λόγος , παμπληθῶς ( 93 ) ἀπέχω οὐσία Θεός πρός ὁ κατά ἕκαστος ἐν ὁ κτίζω δείκνυμι τε καί νοέω · ἀλλά ὅμως ἐν ὁ ὁ εἰμί ὁ διίστημι ( 94 ) κατά ὁ φύσις ὁμολογέω · οὕτως οὐδείς ἄπιστος καί ὁ ὁ Ψυχή οὐσία , ἄλλος τίς κατά ἑαυτοῦ ὕω , ὅς τίς ποτός καί εἰμί εἰκάζω , μή ἐμποδίζω πρός ὁ εἰμί , ὁ στοιχειωδῶς ἐν ὁ κόσμος θεωρέω οὖον συμβαίνω αὐτός κατά ὁ λόγος ὁ φύσις · οὐδέ ( 95 ) ἐπί ὁ ζῷον σωμάτιον , καθώς ἤδη προεῖπον , ὅς ὁ ὑπόστασις ἐκ ὁ ὁ στοιχεῖον εἰμί σύγκρασις , κοινωνία τις κατά ὁ ὁ οὐσία λόγος εἰμί ὁ ἁπλόος τε καί ἀειδεῖ ὁ Ψυχή πρός ὁ σωματικός παχυμερίαν ( 96 ) · ἀλλά ὅμως ἐν ὁ εἰμί ὁ ζωτικός ὁ Ψυχή ἐνέργεια , οὐ ἀμφιβάλλω , λόγος τις χρέω ὁ ἀνθρώπινος κατανόησις ἀνακείρω . οὐκοῦν οὐδέ ἀναλύω πρός ἑαυτοῦ ὁ ἐν ὁ σῶμα ( 97 ) στοιχεῖον , ὁ συνδέω αὐτός διά ὁ ζωτικός ἐνέργεια ἀπόλλυμι . ἀλλά ὡς συνίστημι ἐπί ὁ ὁ στοιχεῖον συγχριμα ψυχόω καί ὁ ( 98 ) κατά ἕκαστος , ἴσως τε καί ὁμοίως πᾶς ὁ μέρος ὁ συμπληρόω ὁ σῶμα ὁ Ψυχή ἐνδύω ( 99 ) , καί οὐ εἄν τις εἶπον , οὔτε στερεός αὐτός καί ἀντίτυπος εἰμί , ὁ γειοιδεω συγχράομαι , οὔτε ὑγρός , ἢ ψυχρός ἢ ὁ ὁ ψυχρός ἀντίκειμαι ποιότης , ὁ ἐν πᾶς ( 1 ) εἰμί ὁ , καί ἕκαστος ὁ ζωτικός δύναμις ἔνειμι ( 2 ) · οὗτος , καί λύω ὁ συγχριμα , καί εἰς ὁ οἰκεῖος πάλιν ἀνατρέχω , ὁ ἁπλόος ἐκεῖνος καί ἀσύνθετος φύσις ἕκαστος παρατείνω ὁ μέρος , καί μετά ὁ διάλυσις οἴομαι , οὐδείς ὁ ( 3 ) εἰκός εἰμί · ἀλλά ὁ ἅπαξ ἄφθιτος τις συμφύω λόγος ὁ ὁ στοιχεῖον ( 4 ) σύγκριμα ( 5 ) , καί εἰσαεί παραμένω , ὅς καταμίγνυμι , μηδείς τρόπος ὁ γίγνομαι ἅπαξ αὐτός σύμφυσις ἀποσπάω . οὖον γάρ