gregorius-nyssenus.dialogus-de-anima-et-resurrectione pg046_0063.2
Πῶς συνπέταξεν τὴν δρεπάνην ( 77 ) ἀσπαχῶν τομή ; πῶς δὲ ἀποθλίψει τὸν βότρυν , ἢ ἀνορύξει τῆς ἀρού-ρας τὴν ἄκανθαν , ἢ τὸ ἄνθος δρέψει ( 78 ) , ἢ θηρεύσει τοὺς ὄρνιθας , ἢ ἀπὸ ξύλων ἀνακαύσει πυράν , ἀδήλον ὄν εἰ μὴ κατὰ συγγενῶν , ἢ προγόνων , ἢ ὁμοφύλων , ἢ χεὶρ φέρεται , καὶ διὰ τοῦ σώματος αὐτῶν ἢ τὸ πῦρ ἀνάπτεται , ἢ ὁ κρατὴρ κιρνᾶται ( 79 ) , ἢ ἡ τροφὴ παρασκευάζεται ; Τὸ γὰρ οἴεσθαι δι’ ἑκάστου τούτων τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου γίνεσθαι φυτὸν ἢ ζῷον , ση-μεῖα δὲ μὴ ἐπικεισθαι , ποῖον μὲν τὸ ἐξ ἀνθρώπου φυτὸν ἢ ζῷον , ποῖον ( 80 ) δὲ τὸ ἑτέρως γινόμενον , πρὸς πάντα κατὰ τὸ ἴσον ὁ τῇ τοιαύτῃ ( 81 ) προει-λημμένῃ ὑπολήψει διατεθεὶς ἄνθρωπος , ὡς κατ’ ( 82 ) ἀνά-γκην , ἢ καὶ κατ’ αὐτῶν τῶν ἐν τῇ φύσει ζώντων ἀνθρώπων ἀπηγὺς ἕξειν , ἢ εἴπερ ἐπὶ τῶν ὁμοφύλων πρὸς φιλανθρωπίαν ἐκ φύσεως ῥέποι , ὁμοίως αὐτὸν διακείσθαι πρὸς πᾶν ἔμφυτον , κἂν ἐν ἑρπετοῖς ( 83 ) , κἂν ἐν θηρίοις τύχῃ · ἀλλὰ κἂν ἐν ὄλῃ δένδρων γίνε-ται ( 84 ) , ὁ τὸ δόγμα τοῦτο παραδεξάμενος , δήμιον ἀν-θρώπων τὰ δένδρα οἴησεται ( 85 ) . Τίς οὖν τοιούτος ( 86 ) βίος ἢ πρὸς πάντα εὐλαβὴς διὰ τὸ ὁμόφυλον , ἢ καὶ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἀπηγὺς διὰ τὴν ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀδιαφορίαν ἔχοντος ; Οὐκοῦν ἀπόδηλος ἐκ τῶν εἰρη-μένων ὁ τοιοῦτος ἂν εἴη λόγος , πολλῶν καὶ ἄλλων τῆς τοιαύτης ἡμᾶς ὑπολήψεως κατὰ τὸ εἰληγὸν ἀπαγόν-των . Ἠκούσα γὰρ τῶν τοιαῦτα δογματίζοντων , ὅτι ἔθνη τινὰ τῶν ψυχῶν ἀποτίθεται ( 87 ) ἐν ἰδιαζούσῃ τινι ( 88 ) πολιτείᾳ πρὸς τὴν ( 89 ) ἐν σώματι ζωὴν ( 90 ) βιοτεύοντα ( 91 ) , ἐν ταῖ λεπτῷ τε καὶ εὐκίνητῳ τῆς φύσεως ἑαυτῶν ( 92 ) τῇ τοῦ παντὸς συμπεριπολοῦν-τος ( 93 ) δινήσει , ῥοπὴ δέ τινι τῇ πρὸς κακίαν πτε-ρορροῦσας ( 94 ) τὰς ψυχὰς ἐν σώματι ( 95 ) γίνεσθαι · πρώτων μὲν ἀνθρώποις ( 96 ) , εἴθ’ οὕτως διὰ τῆς πρὸς τὰ ἄλογα τῶν παθῶν ὁμιλίας , μετὰ τοῦ ( 97 ) ἀνθρω-πίνου βίου ἐγχώρησιν ( 98 ) ἀποκτηνοῦσθαι , κάκειθεν μέχρι τῆς φυσικῆς ταύτης καὶ ἀναίσθητου καταπί -
Lemmas: Πῶς συμπέτομαι ὁ δρεπάνη ( 77 ) ἀσπαχῶν τομή ; πῶς δέ ἀποθλίβω ὁ Βότρυς , ἢ ἀνορύσσω ὁ ἀρούρα ὁ ἄκανθα , ἢ ὁ ἄνθος δρέπω ( 78 ) , ἢ θήρευσις ὁ ὄρνις , ἢ ἀπό ξύλον ἀνακαίω πυρά , ἄδηλος εἰμί εἰμί μή κατά συγγενής , ἢ πρόγονος , ἢ ὁμόφυλος , ἢ χείρ φέρω , καί διά ὁ σῶμα αὐτός ἢ ὁ πῦρ ἀνάπτω , ἢ ὁ κρατήρ κιρνάω ( 79 ) , ἢ ὁ τροφή παρασκευάζω ; ὁ γάρ οἴομαι διά ἕκαστος οὗτος ὁ ψυχή ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι φυτόν ἢ ζῷον , σημεῖον δέ μή επικειμαι , ποῖος μέν ὁ ἐκ ἄνθρωπος φυτόν ἢ ζῷον , ποῖος ( 80 ) δέ ὁ ἑτέρως γίγνομαι , πρός πᾶς κατά ὁ ἴσος ὁ ὁ τοιοῦτος ( 81 ) προλαμβάνω ὑπολαμβάνω διατίθημι ἄνθρωπος , ὡς κατά ( 82 ) ἀνάγκη , ἢ καί κατά αὐτός ὁ ἐν ὁ φύσις ζῶ ἄνθρωπος ἀπηγὺς ἔχω , ἢ εἴπερ ἐπί ὁ ὁμόφυλος πρός φιλανθρωπία ἐκ φύσις ῥέπω , ὁμοίως αὐτός διάκειμαι πρός πᾶς ἔμφυτος , κἀν ἐν ἑρπετόν ( 83 ) , κἀν ἐν θηρίον τυγχάνω · ἀλλά κἀν ἐν ὄλλυμι δένδρον γίγνομαι ( 84 ) , ὁ ὁ δόγμα οὗτος παραδέχομαι , δήμιος ἄνθρωπος ὁ δένδρον οἴομαι ( 85 ) . Τῖς οὖν τοιούτος ( 86 ) βίος ἢ πρός πᾶς εὐλαβής διά ὁ ὁμόφυλος , ἢ καί πρός ὁ ἄνθρωπος ἀπηγὺς διά ὁ ἐπί ὁ ἄλλος ἀδιαφορία ἔχω ; οὐκοῦν ἀπόδηλος ἐκ ὁ λέγω ὁ τοιοῦτος εἄν εἰμί λόγος , πολύς καί ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἐγώ ὑπόληψις κατά ὁ λήγω ἀπάγω . ἥκω γάρ ὁ τοιοῦτος δογματίζω , ὅτι ἔθνος τις ὁ Ψυχή ἀποτίθημι ( 87 ) ἐν ἰδιάζω τις ( 88 ) πολιτεία πρός ὁ ( 89 ) ἐν σῶμα ζωή ( 90 ) βιοτεύω ( 91 ) , ἐν ὅς λεπτός τε καί εὐκίνητος ὁ φύσις ἑαυτοῦ ( 92 ) ὁ ὁ πᾶς συμπεριπολέω ( 93 ) δινέω , ῥοπή δέ τις ὁ πρός κακία πτε-ρορρουω ( 94 ) ὁ ψυχή ἐν σῶμα ( 95 ) γίγνομαι · πρῶτος μέν ἄνθρωπος ( 96 ) , ἔτι οὕτως διά ὁ πρός ὁ ἄλογος ὁ πάθος ὁμιλία , μετά ὁ ( 97 ) ἀνθρώπινος βίος ἔγχωρος ( 98 ) ἀποκτηνόω , κακείθεν μέχρι ὁ φυσικός οὗτος καί αναίσθητος καταπί -