gregorius-nyssenus.dialogus-de-anima-et-resurrectione pg046_0082.2
Τί γὰρ κοινὸν ἔχει ἡ ἁκνότης ( 99 ) καὶ πολυσαρκία καὶ σχεδόν , καὶ πληθώρα , καὶ εἴ τι ἄλλο τῇ μεσότητι φύσει τῶν σωμάτων ἐπισημαίνεται ; πρὸς τὴν ζωὴν ἐκείνην , ἡ τῆς ( 1 ) ροῦδος τε καὶ παροδικὴς τοῦ βίου διαγωγῆς ἡλοτριῦται ; " Εν ζητεῖ μόνον ὁ τῆς ἀναστάσεως λόγος , τὴ φύσει διὰ γενέσεως ( 2 ) ἀνθρώπων · μᾶλλον δέ , καὶ καθὼς ( 3 ) φησι τὸ Εὐαγγέλιον , εἰ ἐγενήθη ( 4 ) ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον , τὸ δὲ μακρόβιον ἢ ἀκύμωρον , ἢ τὸν τοῦ θανάτου τρόπον τοῦσδε ( 5 ) ἢ ἑτέρως συμβεβηκέναι , μάταιον τῇ τῶν ἀναστάσεως λόγῳ συνεξετάζειν . " Ὡς γὰρ ἐν τούτῳ δώμεν καθ' ὑποθέσει ἔχειν , ἐν τῷ ὁμοίῳ πάντως ἐστίν , οὔτε δυσκολίας , οὔτε ( 6 ) ἀτομίας ἐκ τῆς τοιαύτης διαφορᾶς περὶ τὴν ἀνάστασιν οὖσης . Τὸν γὰρ τοῦ ζῆν ἀρξάμενον , ζῆσαι χρὴ πάντως , τῆς ἐν τῷ μέσῳ διὰ τοῦ θανάτου συμβάσεως αὐτῷ διαλύσεως ἐν τῇ ἀναστάσει διορθωθείσης . Τὸ δὲ πῶς ἢ πότε ἡ διάλυσις γίνεται , τί τοῦτο πρὸς τὴν ἀνάστασιν ; Πρὸς ἕτερον γὰρ σκοπὸν βλέπει ἡ περὶ τούτου σκέψις , οὗν καθ' ἡδονὴν τις ἐδίω , ἢ ἀνύμνος , κατ' ἀρετὴν ἢ κακίαν , ἐπαινέτης ( 7 ) ἢ ὑπαίτιος ( 8 ) , ἐλεεινῶς ἢ μακαρίως παρήλθεν τὸν χρόνον . Ταῦτα γὰρ πάντα καὶ τὰ τοιαῦτα ἐκ τοῦ μέτρου τῆς ζωῆς καὶ ἐκ τοῦ εὐδοῦς ( 9 ) κατὰ τὸν βίον εὑρίσκεται , καὶ οὕτως πρὸς τὴν χρῆσιν τῶν βεβιωμένων , ἀναγκαῖον ἂν εἴη τῷ κριτῇ πάθος καὶ λῶδην , καὶ νόσον , καὶ γῆρας , καὶ ἀκμήν , καὶ νεότητα , καὶ πλοῦτον , καὶ πενίαν διερευνᾶσθαι · ὅπως τις δι' ἑκάστου τούτων γενόμενος , ἢ εὖ ἢ κακῶς τὸν συγχληρωθέντα βίον παρέδραμε , καὶ ἡ ( 10 ) πολλῶν ἐγένετο δεκτικὸς ἀγαθῶν , ἢ κακῶν ( 11 ) , ἐν μακρῷ τῷ χρόνῳ , ἢ οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ὅλως ἑκατέρου τούτων ἐφήφαστο , ἐν ἀτελεῖ τῇ διανοίᾳ τοῦ ζῆν παυ-σάμενος ; " Ὅταν δὲ πρὸς τὴν πρώτην τοῦ ἀνθρώπου κατασκευὴν δι' ἀναστάσεως ὁ Θεὸς ἐπαναγῇ ( 12 ) τὴν φύσιν , ἀρχὴν ( 13 ) ἂν ἐξ τὰ τοιαῦτα λέγειν , καὶ τὸ δ.λ . τῶν τοιούτων ἐντάξεων ( 14 ) οἴεσθαι τὴν τοῦ Θεοῦ δύναμιν πρὸς τὸν σκοπὸν ἐμποδίζεισθαι .
Lemmas: τις γάρ κοινός ἔχω ὁ ἁγνότης ( 99 ) καί πολυσαρκία καί σχεδόν , καί πληθώρα , καί εἰμί τίς ἄλλος ὁ μεσότης φύσις ὁ σῶμα ἐπισημαίνω ; πρός ὁ ζωή ἐκεῖνος , ὁ ὁ ( 1 ) ῥοῦς τε καί παροδικός ὁ βίος διαγωγεύς ηλοτριυος ; " εν ζητέω μόνος ὁ ὁ ἀνάστασις λόγος , ὅς φύσις διά γένεσις ( 2 ) ἄνθρωπος · μᾶλλον δέ , καί καθώς ( 3 ) φημί ὁ Εὐαγγέλιος , εἰμί γίγνομαι ( 4 ) ἄνθρωπος εἰς ὁ κόσμος , ὁ δέ μακρόβιος ἢ ακυμωρος , ἢ ὁ ὁ θάνατος τρόπος ὅδε ( 5 ) ἢ ἑτέρως συμβαίνω , μάταιος ὁ ὁ ἀνάστασις λόγος συνεξετάζω . " ὡς γάρ ἐν οὗτος δήω κατά ὑπόθεσις ἔχω , ἐν ὁ ὅμοιος πάντως εἰμί , οὔτε δυσκολία , οὔτε ( 6 ) ατομία ἐκ ὁ τοιοῦτος διαφορά περί ὁ ἀνάστασις εἰμί . ὁ γάρ ὁ ζῶ ἄρχω , ζῶ χρή πάντως , ὁ ἐν ὁ μέσος διά ὁ θάνατος σύμβασις αὐτός διάλυσις ἐν ὁ ἀνάστασις διορθόω . ὁ δέ πῶς ἢ πότε ὁ διάλυσις γίγνομαι , τίς οὗτος πρός ὁ ἀνάστασις ; πρός ἕτερος γάρ σκοπός βλέπω ὁ περί οὗτος σκέψις , ἐν κατά ἡδονά τις δῖος , ἢ ἀνύμνος , κατά ἀρετή ἢ κακία , ἐπαινέτης ( 7 ) ἢ ὑπαίτιος ( 8 ) , ἐλεεινός ἢ μακάριος παρέρχομαι ὁ χρόνος . οὗτος γάρ πᾶς καί ὁ τοιοῦτος ἐκ ὁ μέτρον ὁ ζωή καί ἐκ ὁ ευδιδωμι ( 9 ) κατά ὁ βίος εὑρίσκω , καί οὕτως πρός ὁ χρῆσις ὁ βιόω , ἀναγκαῖος εἄν εἰμί ὁ κριτής πάθος καί λώδη , καί νόσος , καί γῆρας , καί ἀκμή , καί νεότης , καί πλοῦτος , καί πενία διερευνάω · ὅπως τις διά ἕκαστος οὗτος γίγνομαι , ἢ εὕω ἢ κακῶς ὁ συγκληρόω βίος παρατρέχω , καί ὁ ( 10 ) πολύς γίγνομαι δεκτικός ἀγαθός , ἢ κακός ( 11 ) , ἐν μακρός ὁ χρόνος , ἢ οὐδέ ὁ ἀρχή ὅλως ἑκάτερος οὗτος φημί , ἐν ἀτελής ὁ διάνοια ὁ ζῶ παύω ; " ὅταν δέ πρός ὁ πρῶτος ὁ ἄνθρωπος κατασκευή διά ἀνάστασις ὁ θεός ἐπανάγω ( 12 ) ὁ φύσις , ἀρχή ( 13 ) εἄν ἐκ ὁ τοιοῦτος λέγω , καί ὁ δ.λ . ὁ τοιοῦτος ἔνταξις ( 14 ) οἴομαι ὁ ὁ Θεός δύναμις πρός ὁ σκοπός ἐμποδίζω .