gregorius-nyssenus.dialogus-de-anima-et-resurrectione pg046_0028.2
M . Ἡ δὲ σχετλιάζασα μεταξὺ τοῦ λόγου , Φεῦ τῆς ἀποίας , φησίν , εἰς οὗν ( 71 ) καταστρέφει πέρας ἡ μικροψυχὴς αὕτη καὶ χαμαίζηλος περὶ τῶν ὄντων κρίσις ! Εἰ γὰρ ἐξήρηται τοῦ ὄντος ὅπαν δὲ μὴ τῇ αὐσθήσει γνωρίζεται , οὐδ’ ἂν αὐτὴν τὴν τοῦ παντὸς ἰπαιτούμενον καὶ περιδεραγμένην τῶν ὄντων δύναμιν ὁμολογῇ ( 72 ) πάντως οὐ τοῦτο λέγων , ἀλλὰ τὸ ἀσώματον τε καὶ ἀειδὲς περὶ τῆς θείας φύσεως διδάσχειν , τὸ μὴ εἶναι αὐτὴν ὅλως ἐκ τῆς τοιαύτης πάντων ( 73 ) ἀκολουθίας λογίζεται ( 74 ) . Εἰ δὲ ἐκεῖ τὸ ταῦτα μὴ εἶναι περιγραφή ( 75 ) τοῦ εἶναι οὐ γίνεται , πῶς ὁ ἀνθρώπινος νοῦς τοῦ ὄντος ἐκθλίβεται τῇ ἀφαίρεσει τῶν σωματικῶν ἰδιωμάτων συνδιαπνώμενος;—Γ . Οὐκοῦν , εἶπον , ἐξ ἀτόπων ( 76 ) μεταλαμβάνομεν ἕτερον ἄτοπον διὰ τῆς ἀκολουθίας ταύτης . Περιχεῖται γὰρ ὁ λόγος ἡμῖν εἰς τὸ ταῦτον οἴεσθαι ( 77 ) τὴν θείαν φύσιν , καὶ τὸν νοῦν τὸν ἡμέτερον , εἴπερ τῇ ἀπεξαιρέσει τῶν κατ’ ἀσθήσιν ὁρισκομένων νοεῖται ( 78 ) ἕκαστον.—M . Μὴ ταῦτόν ( 79 ) εἴπης , φησίν ἡ διδάσκαλος ( ἀσθὴς γὰρ καὶ οὗτος ὁ λόγος ) , ἀλλ’ ὡς ἐδιδάχης παρὰ τῆς θείας Γραφῆς ( 80 ) , ὁμοῖον εἶπε τοῦτο εἶναι . Τὸ γὰρ κατ’ εἰκόνα ( 81 ) γενομένον διὰ πάντων ἔχει πάντως τὴν πρὸς τὸ ἀρχέτυπον ( 82 ) ὁμοιότητα , νοερὰν τοῦ νοεροῦ , καὶ τοῦ ἀσωμάτου ἀσώματον , ὁγκοῦ τε παντὸς ( 83 ) ἀπηλλαγμένον ὡςπερ ἐκεῖνο , καὶ πᾶσαν ἐκφεύγον διὰ σημαντικήν ( 84 ) καταμέτρησιν ὁμοίως ἐκεῖνο · Ἄλλο δὲ τι παρ’ ἐκεῖνο κατὰ τὴν τῆς φύσεως ἰδιότητα . Οὐχὲτι γὰρ ἂν εἴη ἕκων , εἰ ἐκεῖνον δι’ ἀπάντων ( 85 ) εἴη ταῦτόν ( 86 ) , ἀλλ’ ἐν οἷς ἐν τῇ ἀκτίστῳ φύσει καθορᾶται ἐκεῖνο , ἐν τοῖς αὐτοῖς ἡ κτιστὴ φύσις δείκνυσι τοῦτο · καὶ ὡςπερ πολλάκις ἐν μικρῷ ψήγματι ὀλένην ( 87 ) ὅταν τύχῃ πρὸς ἀκτίνα κείμενον , ὅλος ἐνορᾶται τοῦ ἡλίου ὁ κύκλος , οὐ κατὰ τὸ ἴδιον μέγεθος αὐτῷ ἐμφανιζόμενος , ἀλλ’ ὡς χωρεῖ βραχύτης ( 88 ) τοῦ ψήγματος τοῦ κύκλου τὴν ἔμφασιν · οὕτως ἐν τῇ βραχύτητι τῆς ἡμετέρας φύσεως τῶν ἀφράτων ἐκεῖνον τῆς θεότητος ἰδιωμάτων αἱ εἰκόνες ἐκλάμπουσιν , ὥστε διὰ τούτων τῶν λόγων χειραγωγούμενον , μὴτε ἀποπίπτειν
Lemmas: M . ὁ δέ σχετλιάζω μεταξύ ὁ λόγος , φεῦ ὁ άποιος , φημί , εἰς ἐν ( 71 ) καταστρέφω πέρας ὁ μικροψυχέω οὗτος καί χαμαίζηλος περί ὁ εἰμί κρίσις ! εἰμί γάρ ἐξαιρέω ὁ εἰμί ὁράω δέ μή ὁ αὐσθήσει γνωρίζω , οὐδέ εἄν αὐτός ὁ ὁ πᾶς ιπαιτεω καί περιτρέχω ὁ εἰμί δύναμις ὁμολογέω ( 72 ) πάντως οὖον οὗτος λέγω , ἀλλά ὁ ἀσώματος τε καί ἀειδής περί ὁ θεῖος φύσις διδάσκω , ὁ μή εἰμί αὐτός ὅλως ἐκ ὁ τοιοῦτος πᾶς ( 73 ) ἀκολουθία λογίζομαι ( 74 ) . εἰμί δέ ἐκεῖ ὁ οὗτος μή εἰμί περιγραφή ( 75 ) ὁ εἰμί οὖον γίγνομαι , πῶς ὁ ἀνθρώπινος νόος ὁ εἰμί ἐκθλίβω ὁ ἀφαίρεσις ὁ σωματικός ἰδίωμα συνδιαπνώμενος;—Γ . οὐκοῦν , εἶπον , ἐκ ἄτοπος ( 76 ) μεταλαμβάνω ἕτερος ἄτοπος διά ὁ ἀκολουθία οὗτος . περιχέω γάρ ὁ λόγος ἐγώ εἰς ὁ ταῦτος οἴομαι ( 77 ) ὁ θεῖος φύσις , καί ὁ νόος ὁ ἡμέτερος , εἴπερ ὁ ἀπεξαιρέω ὁ κατά ἀείδω ὁρίζω νοέω ( 78 ) ἕκαστος . μή αὐτός ( 79 ) εἶπον , φημί ὁ διδάσκαλος ( ἀείδω γάρ καί οὗτος ὁ λόγος ) , ἀλλά ὡς διδαχή παρά ὁ θεῖος γραφή ( 80 ) , ὅμοιος εἶπον οὗτος εἰμί . ὁ γάρ κατά εἰκών ( 81 ) γίγνομαι διά πᾶς ἔχω πάντως ὁ πρός ὁ ἀρχέτυπος ( 82 ) ὁμοιότης , νοερός ὁ νοερός , καί ὁ ἀσώματος ἀσώματος , ὄγκος τε πᾶς ( 83 ) ἀπαλλάσσω ὡς ἐκεῖνος , καί πᾶς ἐκφεύγω διά σημαντικός ( 84 ) καταμέτρησις ὁμοίως ἐκεῖνος · ἄλλος δέ τίς παρά ἐκεῖνος κατά ὁ ὁ φύσις ἰδιότης . Οὐχὲτι γάρ εἄν εἰμί ἑκών , εἰμί ἐκεῖνος διά ἀπαντάω ( 85 ) εἰμί αὐτός ( 86 ) , ἀλλά ἐν ὅς ἐν ὁ ἄκτιστος φύσις καθοράω ἐκεῖνος , ἐν ὁ αὐτός ὁ κτιστός φύσις δείκνυμι οὗτος · καί ὡς πολλάκις ἐν μικρός ψῆγμα ὄλλυμι ( 87 ) ὅταν τυγχάνω πρός ἄκτινος κεῖμαι , ὅλος ἐνοράω ὁ ἥλιος ὁ κύκλος , οὖον κατά ὁ ἴδιος μέγεθος αὐτός ἐμφανίζω , ἀλλά ὡς χωρέω βραχύτης ( 88 ) ὁ ψῆγμα ὁ κύκλος ὁ ἔμφασις · οὕτως ἐν ὁ βραχύτης ὁ ἡμέτερος φύσις ὁ αφράτος ἐκεῖνος ὁ θεότης ἰδίωμα ὁ εἰκών ἐκλάμπω , ὥστε διά οὗτος ὁ λόγος χειραγωγέω , μήτε ἀποπίπτω