gregorius-nyssenus.dialogus-de-anima-et-resurrectione pg046_0078.2
Ἡ δὲ κίνησις αὕτη οὐ τοπική τις ἐστι μετάστασις ( 10 ) ( οὐ γὰρ ἐκβαίνει ἑαυτὴν ἡ φύσις ) , ἀλλὰ δι’ ἀλλοιώσεως ἔχει τὴν πρόοδον . Ἡ δὲ ἀλλοίωσις ὡς ἂν ἡ τοῦτο B δ λέγεται , οὐδέποτε ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ μένει · ( πῶς γὰρ ἂν ἐν ταυτότητι φυλαχθεῖν τὸ ἀλλοιοῦμενον ; ) ἀλλ’ ὥσπερ τὸ ἐπὶ τῆς θρυαλλίδος πῦρ , τῷ μὲν δοκεῖν ἀεὶ τὸ αὐτὸ φαίνεται ( τὸ γὰρ συνεχὲς ἀεὶ τῆς κινη-σεως ἀδιάσπαστον ( 11 ) αὐτὸ καὶ ἡμωμένον πρὸς ἑαυ-τὸ ( 12 ) δείκνυσι ) , τῇ δὲ ἀληθείᾳ πάντως ( 13 ) πάντοτε ἑαυτὸν ( 14 ) αὐτὸ ( 15 ) διαδεχόμενον , οὐδέποτε αὐτὸ μένει ( ἡ γὰρ ἐξελευθεῖσα διὰ τῆς θερμότητος ἰχμᾶς , ὁμοῦ τε ἐξεφύγη καὶ εἰς λῦγνην ( 16 ) ἐκκαυθεῖσα μετεποιήθη , καὶ ἀεὶ τῇ ἀλλιωτικῇ δυνάμει τῆς φλογὸς κίνησις ( 17 ) ἐνεργεῖται , εἰς λῦγνην ( 18 ) δι’ ἑαυτῆς ἀλλοιοῦσα ( 19 ) τὸ ὑποκειμένον ) . Ὥσπερ τοί - C νυν ( 20 ) δις κατὰ ταὐτὸν τῆς φλογὸς θιγόντα , οὐχ ἔστι τῆς αὐτῆς τοὺς ἀφάστας · ( τὸ γὰρ οὐδὲ τῆς ἀλ-λοιώσεως οὐκ ἀναμένει τὸν ἐκ δευτέρου πάλιν ἐπι-θιγγάνοντα , κἂν ὡς τάχιστα τοῦτο ποιή ) , ἀλλ’ ἀεὶ καινὴ τε καὶ πρόσφατός ἐστιν ἡ φλὺς πάντοτε γινο-μένη ( 21 ) , καὶ ἀεὶ ἑαυτὴν διαδεχομένη , καὶ οὐδέποτε ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ μένουσα · τοιούτῳν τι καὶ περὶ τὴν τοῦ σώματος ἡμῶν φύσιν ἐστίν . Τὸ γὰρ ἐπιρρύτον ( 22 ) τῆς φύσεως ἡμῶν , καὶ τὸ ἀπορρύτον διὰ τῆς ἀλλοιω-τικῆς κινήσεως ἀεὶ πορευόμενον ( 23 ) , τότε κινοῦμε-νον ἴσταται , ὅταν καὶ τῆς ζωῆς ἀπολήξῃ · ὡς ο’ ἂν ἐν τῇ ζῇν ἦ , στάσιν οὐχ ἔχει . Ἡ γὰρ πληροῦται , ἡ διαπνέεται ( 24 ) , ἡ δι’ ἐκατέρων πάντως εἰσαεὶ διεξάγεται . Εἰ τοίνυν οὐδὲ τῇ χθιζῇ τις ὁ αὐτὸς ἐστιν , ἀλλ’ ἕτερος τῇ ἀπαλλαγῇ ( 25 ) γίνεται , ὅταν ἐπαναγάγῃ πάλιν τὸ σῶμα ἡμῶν πρὸς τὴν ζωὴν ἡ ἀνάστασις , D ὁμῶς τις ἀνθρώπων πάντως ὁ εἰς γενέσθαι , ὡς ἂν μηδὲν ἐλλείποι τοῦ ἀνισταμένου τοῦ ῥήτου , τὸ νήπιον , ὁ παῖς , τὸ μειράκιον , ὁ ἀνήρ , ὁ πατήρ , ὁ πρεσβύτης , καὶ τὰ διὰ μέσου πάντα . Σωφροσύνη δὲ καὶ ἀκολαείας διὰ σαρκὸς ἐνεργουμένης , τῶν δὲ ( 26 ) ὑπομε -
Lemmas: ὁ δέ κίνησις οὗτος οὖον τοπικός τις εἰμί μετάστασις ( 10 ) ( οὖον γάρ ἐκβαίνω ἑαυτοῦ ὁ φύσις ) , ἀλλά διά ἀλλοίωσις ἔχω ὁ πρόοδος . ὁ δέ ἀλλοίωσις ὡς εἄν ὁ οὗτος B δ λέγω , οὐδέποτε ἐπί ὁ αὐτός μένω · ( πῶς γάρ εἄν ἐν ταυτότης φυλάω ὁ ἀλλοιόω ; ) ἀλλά ὥσπερ ὁ ἐπί ὁ θρυαλλίς πῦρ , ὁ μέν δοκέω ἀεί ὁ αὐτός φαίνω ( ὁ γάρ συνεχής ἀεί ὁ κίνησις ἀδιάσπαστος ( 11 ) αὐτός καί ἀμάω πρός ἑαυτός ( 12 ) δείκνυμι ) , ὁ δέ ἀλήθεια πάντως ( 13 ) πάντοτε ἑαυτοῦ ( 14 ) αὐτός ( 15 ) διαδέχομαι , οὐδέποτε αὐτός μένω ( ὁ γάρ ἐξέρχομαι διά ὁ θερμότης ἰχμᾶς , ὁμοῦ τε ἐκφεύγω καί εἰς λῦγνην ( 16 ) ἐκκαίω μεταποιέω , καί ἀεί ὁ αλλιώτικος δύναμις ὁ φλόξ κίνησις ( 17 ) ἐνεργέω , εἰς λῦγνην ( 18 ) διά ἑαυτοῦ ἀλλοιόω ( 19 ) ὁ ὑπόκειμαι ) . ὥσπερ ὅς - C νυν ( 20 ) δις κατά αὐτός ὁ φλόξ θιγγάνω , οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὁ ἀφίστημι · ( ὁ γάρ οὐδέ ὁ ἀλλοίωσις οὐ ἀναμένω ὁ ἐκ δύο πάλιν ἐπιθιγγάνω , κἀν ὡς ταχύς οὗτος ποιέω ) , ἀλλά ἀεί καινός τε καί πρόσφατος εἰμί ὁ φλύω πάντοτε γίγνομαι ( 21 ) , καί ἀεί ἑαυτοῦ διαδέχομαι , καί οὐδέποτε ἐπί ὁ αὐτός μένω · τοιοῦτος τίς καί περί ὁ ὁ σῶμα ἐγώ φύσις εἰμί . ὁ γάρ ἐπίρρυτος ( 22 ) ὁ φύσις ἐγώ , καί ὁ ἀπόρρυτος διά ὁ ἀλλοιωτικός κίνησις ἀεί πορεύω ( 23 ) , τότε κινέω ἴστημι , ὅταν καί ὁ ζωή ἀπολήγω · ὡς οὐ εἄν ἐν ὁ ζάω εἰμί , στάσις οὐ ἔχω . ὁ γάρ πληρόω , ὁ διαπνέω ( 24 ) , ὁ διά κατεράω πάντως εἰσαεί διεξάγω . εἰμί τοίνυν οὐδέ ὁ χθιζός τις ὁ αὐτός εἰμί , ἀλλά ἕτερος ὁ ἀπαλλάσσω ( 25 ) γίγνομαι , ὅταν ἐπανάγω πάλιν ὁ σῶμα ἐγώ πρός ὁ ζωή ὁ ἀνάστασις , D ὁμῶς τις ἄνθρωπος πάντως ὁ εἰς γίγνομαι , ὡς εἄν μηδείς ἐλλείπω ὁ ἀνίστημι ὁ Ρήτου , ὁ νήπιος , ὁ παῖς , ὁ μειράκιον , ὁ ἀνήρ , ὁ πατήρ , ὁ πρεσβύτης , καί ὁ διά μέσος πᾶς . Σωφροσύνη δέ καί ἀκολαείας διά σάρξ ἐνεργέω , ὁ δέ ( 26 ) ὑπομένω -