gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0163.2
γίνεσθαι , εἰ κατὰ τι μέρος αὐτῆς ἀρχὴν ἢ ἡβὲις λάβῃ , κατ’ εὐθεῖαν πρὸς τὸ ἕτερον διεξέρχεται πᾶρας · οὕτω παντὸς τοῦ πελάγους ἐκείνου , κατὰ τὸ ἀχρον ὑπορράγνεντος τῇ ῥάδῳ , ἐπὶ τὴν ἀντικειμένην ὀχθὴν καὶ τὴν κυμάτων ἡβὲις ἐπέσασε . Καὶ καταβὰς ἐπὶ τὸ βάθος ὁ Μωϋσῆς , καθ’ ὃ διεμύη τὸ πέλαγος , σὺν παντὶ τῷ λαῷ βύθιος ἦν , ἐν ἀδρόγῳ τε καὶ ἡλιουμένῳ τῷ σώματι · καὶ πεζὴ τὰς ἀβύσσους ἐν ξηρῷ τῷ πυθμένι τῆς θαλάσσης διεξερχόμενος , οὐκ ἐδεδοίκει τὴν αὐτοσχεδὸν ἐκείνην ἐκ κυμάτων τεῖχοποιίαν , ἔνθεν καὶ ἔνθεν , τεῖχος δίκην , παραπεπρωγυίας αὐτοῖς ἐκ πλαγίων τῆς ἄλμης . Τοῦ δὲ Φαραὼ μετὰ τῶν Αἰγυπτίων συνεισπεσόντος ἐπὶ τὸ πέλαγος , κατὰ τὴν καινοτομηθεῖσαν ἐκείνην ὁδὸν ἐν τοῖς ὕδασι , πάλιν συνάπτεται τὸ ὕδωρ τῷ ὕδατι , καὶ ἀνακαλυπθεῖσαι πρὸς ἑαυτὴν τῆς θαλάσσης κατὰ τὸ πρότερον σχῆμα , μία τοῦ ὕδατος ἐπιφάνειά τε καὶ θλὶς γίνεται , ἧδι τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπὶ τῆς πέραν πλόνος τὸ πολὺ τε καὶ σύντονος τῆς διὰ τοῦ πελάγους πορείας ἀναπauόντων , ὅτε καὶ τὴν ἐπινίκιον ἦσαν ᾠδὴν τῷ Θεῷ , τῷ τότε ἀναίμακτον ὑπὲρ αὐτῶν ἐγείραντι τρόπαιον , πάντων παντοκρατῆ τῶν Αἰγυπτίων , αὐτοὺς καὶ ἱπποὺς καὶ ὅπλους καὶ ἅρμασιν , ἀφανισθέντων ὑπὸ τοῦ ὕδατος . Εἶτα προδεῖσιν ἐπὶ τὸ πρῶσον ὁ Μωϋσῆς , καὶ τριῶν ἡμερῶν ἀνυδρον διωδεύσας ὁδόν , ἐν ἀρχηναίᾳ γίνεται , μὴ ἔχων ὅπως τὸ στρατοῦ τὸ διψῶς παραμυθήσεται . Ἦν γὰρ τις λίμνη , περὶ ἣν ἐστρατοπεδευσαν , θαλασσίου ὕδατος , μᾶλλον δὲ πικροτέρα ἢ κατὰ θάλασσαν . Ἐπεὶ οὖν προσκαθημένοι τῷ ὕδατι , τῷ διψῆ τοῦ ὕδατος κατερελόντο · θεὸθεν αὐτῷ συμβουλῆς γεγενημένης , ξύλον τι περὶ τὸν τόπον εὑρὼν , ἐμβάλλει τῷ ὕδατι · τὸ δὲ παραχρῆμα πότιμον ἦν , τοῦ ξύλου τῇ οἰκείᾳ δυνάμει τὴν τοῦ ὕδατος φύσιν εἰς ἡδονὴν ἐκ πικρίας μετακεράσαντος . Τῆς δὲ νεφέλης μεταναστάσης ἐπὶ τὸ πρῶσον , κάλειν εἰ τὴν κίνησιν τοῦ ὀδηγουύτος συμμετανίσταντο , δεῖ τοῦτο ποιήσαντες , παυόμενοι τε τῆς πορείας , ἐν ᾧπερ ἂν ἡ στάσις τῆς νεφέλης τὸ τῆς ἀναπαύσεως ἔδωκε σύνηθες , καὶ ἀπαίροντες πάλιν , οὔπερ ἂν ἡ νεφέλη τῆς πορείας αὐτῶν ἀφηγήσατο . Καταλαμβάνουσι δὲ , τῷ ὀδηγῷ τούτῳ ἐπόμενοι , τόπον ὕδατι ποτίμῳ κατάρδυντον , δυοδεκαϊδεκα πηγὰς ἀφθόνας περιχυλόμενον . Ἐβδομήκοντα δὲ ἦσαν οἱ φοίνικες , ἀρκοῦντες καὶ ἐν ὀλίγῳ τῷ ἀριθμῷ πολὺ ποιήσαι τοῖς ὁρώσι τὸ θαῦμα , τῷ ὑπεραίρειν κατὰ τὸ κάλλος τε καὶ μέγεθος . Πάλιν καθεῖθεν ὁ ὀδηγὸς ἢ νεφέλη πρὸς ἕτερον ἄγει τόπον τὸν στρατὸν ἀναστήσασα . Ἔρημος δὲ τις οὗτος ἦν , ἐν αὐχμηρᾷ καὶ διακεχυλῳμένῃ τῇ ψάμμῳ , μηδεμιᾶς ὑδάτων ἰχμᾶδος ὑπονοτιούσης τὸν χώρον , ἐν ᾧ πάλιν τὸν λαὸν τοῦ διψοῦς καταπονήσαντος , πέτρα τις ἐπι γειωλόφου
Lemmas: γίγνομαι , εἰμί κατά τίς μέρος αὐτός ἀρχή ἢ ἡβὲις λαμβάνω , κατά εὐθύς πρός ὁ ἕτερος διεξέρχομαι Πάρας · οὗτος πᾶς ὁ πέλαγος ἐκεῖνος , κατά ὁ ἀχρον ὑπορρήγνυμι ὁ Ῥαδώ , ἐπί ὁ ἀντίκειμαι ὄχθη καί ὁ κῦμα ἡβὲις ἐπισῴζω . καί καταβαίνω ἐπί ὁ βάθος ὁ Μωϋσῆς , κατά ὅς διεμύη ὁ πέλαγος , σύν πᾶς ὁ λαός βύθιος εἰμί , ἐν ἀδρόγῳ τε καί ἡλιόω ὁ σῶμα · καί πεζός ὁ ἄβυσσος ἐν ξηρός ὁ πυθμήν ὁ θάλασσα διεξέρχομαι , οὐ δείδω ὁ αὐτοσχεδόν ἐκεῖνος ἐκ κῦμα τειχοποιία , ἔνθεν καί ἔνθεν , τεῖχος δίκη , παραπράσσω αὐτός ἐκ πλάγιος ὁ ἅλμη . ὁ δέ Φαραώ μετά ὁ Αἰγύπτιος συνεισπίπτω ἐπί ὁ πέλαγος , κατά ὁ καινοτομέω ἐκεῖνος ὁδός ἐν ὁ ὕδωρ , πάλιν συνάπτω ὁ ὕδωρ ὁ ὕδωρ , καί ἀνακαλύπτω πρός ἑαυτοῦ ὁ θάλασσα κατά ὁ πρότερος σχῆμα , εἷς ὁ ὕδωρ ἐπιφάνεια τε καί θλὶς γίγνομαι , κέρχνη ὁ Ἰσραηλίτης ἐπί ὁ πέραν φλόμος ὁ πολύς τε καί σύντονος ὁ διά ὁ πέλαγος πορεία ἀναπίνω , ὅτε καί ὁ ἐπινίκιος εἰμί ἀοιδή ὁ Θεός , ὁ τότε ἀναίμακτος ὑπέρ αὐτός ἐγείρω τρόπαιον , πᾶς παντοκρατής ὁ Αἰγύπτιος , αὐτός καί ἵππος καί ὅπλον καί ἅρμα , ἀφανίζω ὑπό ὁ ὕδωρ . εἶτα προδέω ἐπί ὁ προωθέω ὁ Μωϋσῆς , καί τρεῖς ἡμέρα Ἄνυδρον διοδεύω ὁδός , ἐν ἀρχηναίᾳ γίγνομαι , μή ἔχω ὅπως ὁ στρατός ὁ διψάω παραμυθέομαι . ἦς γάρ τις λίμνη , περί ὅς στρατοπεδεύω , θαλάσσιος ὕδωρ , μᾶλλον δέ πικρός ἢ κατά θάλασσα . ἐπεί οὖν προσκαθήμενος ὁ ὕδωρ , ὁ διψάω ὁ ὕδωρ καταλέγω · θεόθεν αὐτός συμβουλή γίγνομαι , ξύλον τίς περί ὁ τόπος εὑρίσκω , ἐμβάλλω ὁ ὕδωρ · ὁ δέ παραχρῆμα πότιμος εἰμί , ὁ ξύλον ὁ οἰκεῖος δύναμις ὁ ὁ ὕδωρ φύσις εἰς ἡδονά ἐκ πικρία μετακεράννυμι . ὁ δέ νεφέλη μετανίστημι ἐπί ὁ προωθέω , καλέω εἰμί ὁ κίνησις ὁ ὀδηγός συμμετανίσταμαι , δεῖ οὗτος ποιέω , παύω τε ὁ πορεία , ἐν ὅσπερ εἄν ὁ στάσις ὁ νεφέλη ὁ ὁ ἀνάπαυσις δίδωμι συνήθης , καί ἀπαίρω πάλιν , οὐ εἄν ὁ νεφέλη ὁ πορεία αὐτός ἀφηγέομαι . καταλαμβάνω δέ , ὁ ὁδηγός οὗτος επόμενος , τόπος ὕδωρ πότιμος κατάρδυντον , δυοδεκαϊδεκα πηγή Ἀφθονᾶς περιχέω . ἐβδομήκοντα δέ εἰμί ὁ Φοῖνιξ , ἀρκέω καί ἐν ὀλίγος ὁ ἀριθμός πολύς ποιέω ὁ ὁράω ὁ θαῦμα , ὁ ὑπεραίρω κατά ὁ κάλλος τε καί μέγεθος . πάλιν καθίημι ὁ ὁδηγός ἢ νεφέλη πρός ἕτερος ἄγω τόπος ὁ στρατός ἀνίστημι . ἐρῆμος δέ τις οὗτος εἰμί , ἐν αὐχμηρός καί διαχέω ὁ ψάμμος , μηδείς ὕδωρ ἰκμάς ὑπονοτίζω ὁ χῶρος , ἐν ὅς πάλιν ὁ λαός ὁ διψάω καταπονέω , πέτρα τις ἐπι γειόλοφος