gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0175.1
Ἀλλοιώσεως . Καὶ γὰρ ἔχει τοῦ νομοθέτου ἡ χειρ προδηλθεῖσα τοῦ κόλπου , πρὸς τὸ παρὰ φύσιν ἡλλοιωθὲν χρῶμα · καὶ πάλιν ἐν κόλπῳ γενομένη , πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτῆς κατὰ φύσιν ἐπανῆλθε χάριν . Καὶ ὁ μονογενὴς Θεός , ὁ ὢν ἐν κόλπῳ τοῦ Πατρός , οὕτως ἐστὶν ἡ δεξιὰ τοῦ Ὑψίστου . Ὅτε δὴ ἡμῖν ἐκ τῶν κόλπων ἐφάνη , καθ’ ἡμᾶς ἡλλοιωθὲν · ἐπεὶ δὲ τὰς ἡμετέρας ἀσθενείας ἐκμάξας , πάλιν ἐπανήγαγεν τὴν ἐν ἡμῖν γενομένην χεῖρα , καὶ καθ’ ἡμᾶς χρυσωθεῖσαν ἐπὶ τὸν ἴδιον κόλπον ( κόλπος δὲ τῆς δεξιᾶς ὁ Πατήρ ) , τότε οὐ τὸ ἀπαθὲς τῆς φύσεως εἰς πάθος ἡλλοιώσεν , ἀλλὰ τὸ τρεπτόν τε καὶ ἐμπαθὲς διὰ τῆς πρὸς τὸ ἑτέρου κοινωνίας εἰς ἀπάθειαν μετεσχοιέσεν . Ἡ δὲ εἰς δριν μεταβολὴ τῆς βακτηρίας , μὴ παρασχεῖν τοὺς φιλοχρίστους , ὡς ἀπεμφαίνοντες ὅμως προσαρμόζοντων ἡμῶν τῶν τοῦ μυστηρίου λόγων . Αὕτη γὰρ ἡ Ἀλήθεια διὰ τῆς εὐαγγελικῆς φωνῆς οὐ παρατείνει τὴν τοιαύτην εἰκόνα , δι’ ὧν φησιν · « Ὡςπερ γὰρ Μωϋσῆς ὕψωσε τὴν δριν ἐν τῇ ἐρήμῳ , οὕτως ὑψωθήναι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου . » Καὶ σαφὴς ὁ λόγος . Εἰ γὰρ ὁ τῆς ἁμαρτίας πατήρ , δρις ὀνομασθὲν ὑπὸ τῆς θείας Γραφῆς · καὶ τὸ ἐκ τοῦ δρεως γενηθὲν ὄν , πάντως δρις ἐστίν . Οὐκοῦν ἀκολούθως ἡ ἁμαρτία τοῦ γεγεννηκότος αὐτὴν ἐστὶ συνώνυμος . Ἄλλὰ μὴν ἁμαρτίαν δι’ ἡμᾶς γενέσθαι τὸν Κύριον , ὁ ἀποστολικὸς διαμαρτύρεται λόγος , τὸν σὴν ἁμαρτηματικὴν ἡμῶν φύσιν περιβαλλόμενον . Κατὰ λόγον ἄρα τῷ Κυρίῳ προσαρμόζει τὸ ἀνιγνέ . Ἡ γὰρ δρις μὲν ἡ ἁμαρτία ἐστίν , ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς γίνεται δρις , ἐφ’ ὃ τε τοὺς Αἰγυπτίους δρεις τοὺς παρὰ τῶν γοήτων ζωογονουμένων διαφθεῖν τε καὶ ἐνδαπανῆσαι · οὗ γενομένου , πάλιν εἰς τὴν βακτηρίαν μετατίθεται δι’ ἧς σωφρονίζονται μὲν οἱ ἁμαρτάνοντες , ἀναπαύονται δὲ οἱ τὴν ἀνωφεῖ καὶ δυσπόρευτον τῆς ἀρετῆς πορείαν ἀνιόντες , διὰ τῶν ἀγαθῶν ἐλπίδων τῇ βακτηρίᾳ τῆς πίστεως ἐπερείδοντες . « Ἔστι γὰρ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις . » Ὁ τοίνυν περινοῶν τούτων γενομένων , Θεὸς ἀντιχρὸς γίνεται , τῶν ἀθεστηκότων μὲν τῇ ἀληθείᾳ , πρὸς δὲ τὴν ὑλὴν ταύτην καὶ ἀνυπόστατον ἀπάτην ἐπιστημένων , οἷς τὸ ἀκούσαι τοῦ ὄντος , ὡςπερ τι τῶν ματαίων καταπεφρόνηται . Φησὶ γὰρ ὁ Φαραώ , « Τίς ἐστιν , οὗ εἰσακούσομαι τῆς φωνῆς αὐτοῦ ; οὐκ οἶδα τὸν Κύριον . » Μόνον δὲ νομίζεται τίμιον , ὅσον ὑλὸς καὶ σάρκινον τῶν περὶ τὰς ἀλογωτέρας αἰσθήσεις ἀναστρεφομένων . Εἰ τοίνυν ἐπὶ τοσούτῳ διὰ τῆς τοῦ φωτὸς ἐκλάμψεως δυναμωθείη , καὶ τοσαύτην ἰσχὺν τε καὶ ἔξουσιαν κατὰ τῶν ἀντιτεταγμένων λάβῃ · τότε , καθάπερ εἰς ἀθλητὴς , ἰσχυὸς ἐν παιδοτρίβου τὴν ἀθλητικὴν ἀνδρείαν ἐκμαθεῖς , θαρσῶν ἤδη καὶ πεποιθώς , πρὸς τὸν ἀγῶνα τῶν ἐχθρῶν ἀποδύεται , διὰ χειρὸς τὴν βακτηρίαν ἔχων ἐκεῖνην , τοῦτ’ ἐστι , τὸν λόγον τῆς πίστεως , ὃ μέλλει τοὺς Αἰγυπτίους δρεις καταγεῖν . Ἀκολουθήσει δὲ αὐτῷ καὶ ἡ ἐξ ἀλλοφύλων ὁμόζυγος · ἔστι γὰρ τι καὶ τῆς ἐξω παιδεύσεως πρὸς συγγέναν ἡμῶν εἰς τεκνογονίαν ἀρετῆς οὐκ ἀπόδηλον . Καὶ γὰρ ἡ ἠθικὴ
Lemmas: ἀλλοίωσις . καί γάρ ἔχω ὁ νομοθέτης ὁ χείρ προδηλόω ὁ κόλπος , πρός ὁ παρά φύσις ἡλλοιωθὲν χρῶμα · καί πάλιν ἐν κόλπος γίγνομαι , πρός ὁ ἴδιος αὐτός κατά φύσις ἐπανέρχομαι χάρις . καί ὁ μονογενής Θεός , ὁ εἰμί ἐν κόλπος ὁ πατήρ , οὕτως εἰμί ὁ δεξιός ὁ ὕψιστος . ὅτε δή ἐγώ ἐκ ὁ κόλπος φαίνω , κατά ἐγώ ἡλλοιωθὲν · ἐπεί δέ ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια ἐκμάσσω , πάλιν ἐπανάγω ὁ ἐν ἐγώ γίγνομαι χείρ , καί κατά ἐγώ χρυσόω ἐπί ὁ ἴδιος κόλπος ( κόλπος δέ ὁ δεξιός ὁ Πατήρ ) , τότε οὖον ὁ ἀπαθής ὁ φύσις εἰς πάθος ηλλοιωθεω , ἀλλά ὁ τρεπτός τε καί ἐμπαθής διά ὁ πρός ὁ ἕτερος κοινωνία εἰς ἀπάθεια μετέχω . ὁ δέ εἰς δρι μεταβολή ὁ βακτηρία , μή παρέχω ὁ φιλόχριστος , ὡς ἀπεμφαίνω ὅμως προσαρμόζω ἐγώ ὁ ὁ μυστήριον λόγος . Ἄτη γάρ ὁ Ἀλήθεια διά ὁ εὐαγγελικός φωνή οὖον παρατείνω ὁ τοιοῦτος εἰκών , διά ὅς φημί · « ὡς γάρ Μωϋσῆς ὑψόω ὁ δρι ἐν ὁ ἐρῆμος , οὕτως ὑψόω δεῖ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . » καί σαφής ὁ λόγος . εἰμί γάρ ὁ ὁ ἁμαρτία πατήρ , δρίς ὀνομάζω ὑπό ὁ θεῖος γραφή · καί ὁ ἐκ ὁ δρεως γίγνομαι εἰμί , πάντως δρίς εἰμί . οὐκοῦν ἀκόλουθος ὁ ἁμαρτία ὁ γεννάω αὐτός εἰμί συνώνυμος . ἀλλά μήv ἁμαρτία διά ἐγώ γίγνομαι ὁ κύριος , ὁ ἀποστολικός διαμαρτύρομαι λόγος , ὁ σός ἁμαρτηματικὴν ἐγώ φύσις περιβάλλω . κατά λόγος ἄρα ὁ κύριος προσαρμόζω ὁ ἀνιγνέ . ὁ γάρ δρίς μέν ὁ ἁμαρτία εἰμί , ἀλλά διά ἐγώ γίγνομαι δρίς , ἐπί ὅς τε ὁ Αἰγύπτιος δρεις ὁ παρά ὁ γόης ζωογονέω διαφθω τε καί ἐνδαπανάω · ὅς γίγνομαι , πάλιν εἰς ὁ βακτηρία μετατίθημι διά ὅς σωφρονίζω μέν ὁ ἁμαρτάνω , ἀναπαύω δέ ὁ ὁ ἀνωφεῖ καί δυσπόρευτος ὁ ἀρετή πορεία ἀνέρχομαι , διά ὁ ἀγαθός ἐλπίς ὁ βακτηρία ὁ πίστις ἐπερείδω . « εἰμί γάρ πίστις ἐλπίζω ὑπόστασις . » ὁ τοίνυν περινοέω οὗτος γίγνομαι , θεός αντιχρως γίγνομαι , ὁ αθεστηκοος μέν ὁ ἀλήθεια , πρός δέ ὁ ὕλη οὗτος καί ἀνυπόστατος ἀπάτη ἐφίστημι , ὅς ὁ ἀκούω ὁ εἰμί , ὡς τίς ὁ μάταιος καταφρονέω . φημί γάρ ὁ Φαραώ , « Τῖς εἰμί , ὅς εἰσακούω ὁ φωνή αὐτός ; οὐ οἶδα ὁ κύριος . » Μόνος δέ νομίζω τίμιος , ὅσος Ύλος καί σάρκινος ὁ περί ὁ ἄλογος αἴσθησις ἀναστρέφω . εἰμί τοίνυν ἐπί τοσοῦτος διά ὁ ὁ φάος ἔκλαμψις δυναμόω , καί τοσοῦτος ἰσχύς τε καί ἐξουσία κατά ὁ ἀντιτάσσω λαμβάνω · τότε , καθάπερ εἰς ἀθλητής , ἰσχύς ἐν παιδοτρίβης ὁ ἀθλητικός ἀνδρεῖος εκμανθάνω , θάρσος ἤδη καί πείθω , πρός ὁ ἀγών ὁ ἐχθρός ἀποδύω , διά χείρ ὁ βακτηρία ἔχω ἐκεῖνος , οὗτος εἰμί , ὁ λόγος ὁ πίστις , ὅς μέλλω ὁ Αἰγύπτιος δρεις κατάγω . ἀκολουθέω δέ αὐτός καί ὁ ἐκ ἀλλόφυλος ὁμόζυγος · εἰμί γάρ τίς καί ὁ ἐξω παίδευσις πρός συγγενᾶς ἐγώ εἰς τεκνογονία ἀρετή οὐ αποδηλος . καί γάρ ὁ ἠθικός