gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0194.1
ταξιν τῃ ἀναγωγικῃ προσαρμόσαι τὸ νόημα . Ἐπειδὰν γὰρ ὁ πρὸς τὸν Μωϋσέα καὶ τὴν νεφέλην βλέπων , δι' ὧν ἀμφοτέρων γίνεται τοῖς κατ' ἀρετὴν προιοῦσιν ἡ ὀδηγία · εἰη δ' ἂν ἐν τῷ μέρει τούτῳ Μωϋσῆς μὲν , τὰ νομιχὰ παραγγέλματα , νεφέλη δὲ προκαθηγομένη τοῦ νόμου · δὲ διανοία κεκαθαρισμένη ἐν τῇ διαβάσει τοῦ ὕδατος , νεκρώσας τε καὶ ἀποκρίνας ἑαυτοῦ τὸ ἀλλόφυλον , γεύσεται τῆς μερᾶς , ὁ ποιτountesti , τοῦ κεχωρισμένου τῶν ἡδονῶν βίου , ὁ πικρὸν τε καὶ ἄηδὲς παρὰ τὴν πρώτην τοῖς γευσάμενοις φαινόμενον , γλυκειαν παρέχει τοῖς τὸ ξύλον παραδεξαμένοις τὴν αἰσθησιν · εἶτα τοῖς κάλλεσι τῶν φοινίκων τῶν εὐαγγελικῶν καὶ τῶν πηγῶν ἐντρυφήσας , καὶ τοῦ ζῶντος ὕδατος , ὃπερ ἐστὶν ἡ πέτρα , πλήρης γενόμενος , τὸν τε οὐράνιον ἄρτον ἐν ἑαυτῷ λαβὼν , καὶ κατὰ τῶν ἀλλοφύλων ἀνδρισάμενος , ᾧ τῆς νίκης αἰτία , ἡ ἔκτασις τῶν χειρῶν τοῦ νομοθέτου γίνεται , ἡ τὸ μυστήριον τοῦ σταυροῦ προδεικνυοῦσα τότε προσάγεται τῇ τῆς ὑπερκειμένης φύσεως θεωρίᾳ . Ὅδὲ δὲ αὐτὸ πρὸς τὴν τοιαύτην γνῶσιν , καθαρότης γίνεται , οὐ τοῦ σώματος μόνον , περιβράντηριος τιαν ἀφαγνισθέντος , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐνδυμάτων πάσης κηλίδος ἀποκλυσθέντων τῷ ὕδατι . Τοῦτο δὲ ἐστι , τὸ διὰ πάντων καθαρεῦσαι δεῖν τὸν μέλλοντα προσβαίνειν τῇ τῶν δυνων θεωρίᾳ , ὡς καὶ ψυχῇ καὶ σώματι καθαρὸν εἶναι καὶ ἀκήλιδωτον , τῶν ἐν ἐκατέρῳ μύπων καταλαλίας ἀποκλυσάμενον · ὡς ἂν καθαροὶ καὶ τῷ τὸ κρυπτὸν ὁρῶντι φανείημεν , καὶ ἡ κατὰ τὸ φαινόμενον εὐσχημοσύνη τῇ ἐνδόθεν τῆς ψυχῆς διαθέσει συμβαίνοι . Διὰ τοῦτο πρὸ τῆς ἐπὶ τὸ ὄρος ἀνόδου , τῷ θελῇ προτάγματι τὰ ἱμάτια πλύνεσθαι , τῆς εὐσχημονοῦς τοῦ βίου περιβολῆς παραδηλουμένης ἡμῖν τῷ τῶν ἱματίων αἰνίγματι . Οὐ γὰρ ἂν τις ἐποιοι , τὸν αἰσθητὸν τούτων μύπον τῶν ἱματίων , ἐμπόδιον τῆς ἀνόδου τοῖς πρὸς τὸν Θεὸν ἀνίοῦσι γίγνεσθαι · ἀλλ' οἶμαι καλῶς τὸ ἱμάτιον τὴν τῶν κατὰ τὸν βίον τούτων ἐπιτηδευμάτων περιβολὴν ὀνομάζεσθαι . Τοῦτου δὲ καταρρωθέντος , καὶ τῆς τῶν ἀλόγων ἀγέλης πορβωμάτων τοῦ ὄρους ἀπελαθείσης , οὕτω προσβαίνει τῇ ἀναβάσει τῶν ὑψηλῶν νοημάτων . Τὸ δὲ μηδὲν τῶν ἀλόγων συγχωρῆσαι ἐπὶ τοῦ ὄρους φαίνεσθαι , σημαίνει , κατὰ τὴν ἡμετέραν ὑπόληψιν , τὸ ὑπερσήμαι τὴν ἐξ αἰσθήσεως γενομένην γνῶσιν ἐν τῇ τῶν νοητῶν θεωρίᾳ · ἰδίον γὰρ τῆς τῶν ἀλόγων φύσεως , τὸ κατ' αἰσθησιν μόνην δίχα διανοίας οἰκονομεῖσθαι . Ἐκείνων καθηγεῖται ἡ ὄρασις , καὶ ἡ ἀκοὴ πολλάκις πρὸς τι τὴν ὀρμὴν παρεκίνησε . Καὶ τὰ ἄλλα πάντα , δι' ὧν ἐνεργεῖς ἡ αἴσθησις γίγνεται , πολλὴν ἐν τοῖς ἀλόγοις ἔχει τὴν χώραν . Ἡ δὲ τοῦ θεοῦ θεωρία , οὔτε κατὰ τὸ φαινόμενον , οὔτε κατὰ τὸ ἀχούμενον ἐνεργεῖται , οὔτε τινὶ τῶν συνήθων νοημάτων καταλαμβάνεται · οὔτε γὰρ ὀφθαλμὸς εἶδειν , οὔτε ὦς ἤκουσεν , οὔτε τι τῶν ἐπὶ καρδίας ἀνθρώπων συνήθως ἀναβαινόντων ἐστίν . Ἄλλὰ χρὴ τὸν μᾶλλον προσθάνειν τῇ τῶν ὑψηλῶν κατανοήσει , πάσης αἰσθητικῆς τε καὶ ἀλόγου κινήσεως προλαβὼσαι τὸν τρόπον , καὶ πᾶσαν δόξαν , τὴν ἐκ προλήψεως τινος γεγενημένην , τῆς διανοίας ἐκπλύναντα , τῆς τε συνήθους ὀμιλίας χωρισθέντος τῆς πρὸς τὴν ἰδίαν σύνοικον , τοῦτέστι , τὴν αἴσθησιν , ἡ συγχῇ πως ἐστὶ τῇ ἡμετέρᾳ φύσει καὶ σύνοικος · καὶ ταύτης καθαρόν γενομένου , οὕτω καταολιμῆσαι τοῦ ὄρους . Ὅρος · γὰρ ἐστιν ἀνάντες ὡς ἀληθῶς καὶ δυσπρόσιτον
Lemmas: τάξις πῃ αναγωγικός προσαρμόζω ὁ νόημα . ἐπειδάν γάρ ὁ πρός ὁ Μωϋσῆς καί ὁ νεφέλη βλέπω , διά ὅς ἀμφότερος γίγνομαι ὁ κατά ἀρετή προέρχομαι ὁ ὁδηγία · ἐω δέ εἄν ἐν ὁ μέρος οὗτος Μωϋσῆς μέν , ὁ νομικός παράγγελμα , νεφέλη δέ προκαθηγέομαι ὁ νόμος · δέ διάνοια καθαρίζω ἐν ὁ διάβασις ὁ ὕδωρ , νεκρόω τε καί ἀποκρίνω ἑαυτοῦ ὁ ἀλλόφυλος , γεύω ὁ Μεράς , ὁ ὅποι , ὁ χωρίζω ὁ ἡδονή βίος , ὁ πικρός τε καί ἀηδής παρά ὁ πρῶτος ὁ γεύω φαίνω , γλυκύς παρέχω ὁ ὁ ξύλον παραδέχομαι ὁ αἴσθησις · εἶτα ὁ κάλλος ὁ Φοῖνιξ ὁ εὐαγγελικός καί ὁ πηγή ἐντρυφάω , καί ὁ ζῶ ὕδωρ , ὅσπερ εἰμί ὁ πέτρα , πλήρης γίγνομαι , ὁ τε οὐράνιος ἄρτος ἐν ἑαυτοῦ λαμβάνω , καί κατά ὁ ἀλλόφυλος ἀνδρίζω , ὅς ὁ Νίκη αἰτία , ὁ ἔκτασις ὁ χείρ ὁ νομοθέτης γίγνομαι , ὁ ὁ μυστήριον ὁ σταυρός προδεικνύω τότε προσάγω ὁ ὁ ὑπέρκειμαι φύσις θεωρία . ὅδε δέ αὐτός πρός ὁ τοιοῦτος γνῶσις , καθαρότης γίγνομαι , οὖον ὁ σῶμα μόνος , περιβράντηριος Τιάν ἀφαγνίζω , ἀλλά καί ὁ ἔνδυμα πᾶς κηλίς ἀποκλύζω ὁ ὕδωρ . οὗτος δέ εἰμί , ὁ διά πᾶς καθαρεύω δήω ὁ μέλλω προσβαίνω ὁ ὁ δύο θεωρία , ὡς καί Ψυχή καί σῶμα καθαρός εἰμί καί ἀκήλιδος , ὁ ἐν ἐκάς μύπων καταλαλιά ἀποκλύζω · ὡς εἄν καθαρός καί ὁ ὁ κρυπτός ὁράω φαίνω , καί ὁ κατά ὁ φαίνω εὐσχημοσύνη ὁ ἔνδοθεν ὁ Ψυχή διάθεσις συμβαίνω . Ζεύς οὗτος πρό ὁ ἐπί ὁ ὄρος ἄνοδος , ὁ ἐθέλω πρόταγμα ὁ ἱμάτιον πλύνω , ὁ εὐσχημονέω ὁ βίος περιβολή παραδηλόω ἐγώ ὁ ὁ ἱμάτιον αἴνιγμα . οὖον γάρ εἄν τις ποιέω , ὁ αἰσθητός οὗτος μύπον ὁ ἱμάτιον , ἐμπόδιος ὁ ἄνοδος ὁ πρός ὁ θεός ἀνέρχομαι γίγνομαι · ἀλλά οἴομαι καλῶς ὁ ἱμάτιον ὁ ὁ κατά ὁ βίος οὗτος ἐπιτήδευμα περιβολή ὀνομάζω . οὗτος δέ καταίρω , καί ὁ ὁ ἄλογος ἀγέλη πορβωμάτων ὁ ὄρος ἀπελαύνω , οὗτος προσβαίνω ὁ ἀνάβασις ὁ ὑψηλός νόημα . ὁ δέ μηδείς ὁ ἄλογος συγχωρέω ἐπί ὁ ὄρος φαίνω , σημαίνω , κατά ὁ ἡμέτερος ὑπόληψις , ὁ ὑπερσήμαι ὁ ἐκ αἴσθησις γίγνομαι γνῶσις ἐν ὁ ὁ νοητός θεωρία · ἴδιος γάρ ὁ ὁ ἄλογος φύσις , ὁ κατά αἴσθησις μόνος δίχα διάνοια οἰκονομέω . ἐκεῖνος καθηγέομαι ὁ ὅρασις , καί ὁ ἀκοή πολλάκις πρός τίς ὁ ὁρμή παρακινέω . καί ὁ ἄλλος πᾶς , διά ὅς ἐνεργέω ὁ αἴσθησις γίγνομαι , πολύς ἐν ὁ ἄλογος ἔχω ὁ χώρα . ὁ δέ ὁ θεός θεωρία , οὔτε κατά ὁ φαίνω , οὔτε κατά ὁ ἀχέω ἐνεργέω , οὔτε τις ὁ συνήθης νόημα καταλαμβάνω · οὔτε γάρ ὀφθαλμός εἰδώ , οὔτε οὖς ἀκούω , οὔτε τίς ὁ ἐπί Καρδία ἄνθρωπος συνήθης ἀναβαίνω εἰμί . ἀλλά χρή ὁ μᾶλλον προστίθημι ὁ ὁ ὑψηλός κατανοέω , πᾶς αἰσθητικός τε καί ἄλογος κίνησις προλαμβάνω ὁ τρόπος , καί πᾶς δόξα , ὁ ἐκ πρόληψις τις γίγνομαι , ὁ διάνοια ἐκπλύνω , ὁ τε συνήθης ὁμιλία χωρίζω ὁ πρός ὁ ἴδιος σύνοικος , τουτέστι , ὁ αἴσθησις , ὁ συγχέω πως εἰμί ὁ ἡμέτερος φύσις καί σύνοικος · καί οὗτος καθαρός γίγνομαι , οὗτος καταολιμηδομαι ὁ ὄρος . Ὅρος · γάρ εἰμί ἀνάντης ὡς ἀληθής καί δυσπρόσιτος