gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0218.1
Τὸ γὰρ τὴν ὀλῶνοσκοπικὴν ἐπιτηδεύειν μαντείαν τὸν μνημονευθέντα , μαρτυρεῖται παρὰ τῆς ἱστορίας , ἐν οἷς φησιν , τὰ τε μαντεῖα διὰ χειρὸς ἔχειν αὐτόν , καὶ παρὰ τῶν ὀλῶνῶν συμβουλεύεσθαι · καὶ παρὰ γε τούτων , ὅτι διὰ τοῦ μηκυσμοῦ τῆς ὄνου τὰ περὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ σπουδῆς ἐδιδάσκετο ἢ τὸν φθόγγον ( διὰ τὴν συνήθειαν αὐτῶν ταῖς τῶν ἀλόγων φωναῖς , κατὰ τινὰ δαιμονίαν ἐνέργειαν , συμβουλεύεσθαι ) ὡς ἐναρθρον ἡ Γραφὴ διηγήσατο , ἐνδεικνυμένη , ὅτι τοὺς προειλημένους τῇ τοιαύτῃ τῶν δαιμόνων ἀπάτῃ , μέχρι τούτων φθάνειν , ὡς ἀντὶ λόγου δέχεσθαι τὴν ἐκ τῆς ποιδὸς παρατηρήσεως γενομένην αὐτοῖς ἐκ τῆς φωνῆς τῶν ἀλόγων διδασκαλίαν ἢ προσοχὴν , δι’ αὐτῶν ὧν ἠπατᾶτο , τὸ ἄμαχον τῆς καθ’ ὧν ἐμισοῦθη δυνάμεως ἐξεπαύεσθον . Καὶ γὰρ ἐν τῇ εὐαγγελικῇ ἱστορίᾳ παρεσκεύαστο εἰς ἀντίστασιν τῆς τοῦ Κυρίου ἐξουσίας τὸ συγχρότημα τῶν δαιμόνων , ἢ λεγών . Ἡλησάσαντες δὲ τοῦ ἔχοντος κατὰ πάντων τὸ κράτος , βοῆ τὴν ὑπερέχουσαν δύναμιν , καὶ οὐκ ἐπιχρύπτεται τὴν ἀλήθειαν , ὅτι οὗτός ἐστιν ἡ θεῖα φύσις , ὁ ἐν τοῖς καθήκουσι χρόνοις ἐπάγων τοῖς ἁμαρτηλοῖς τὴν κόλασιν . Λέγει γὰρ ἢ τῶν δαιμόνων φωνή · « Ὀβράμεν σε τίς εἶ , ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ · καὶ ὅτι ἦλθες πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς . » Ὁ δὲ καὶ τότε ἐγένετο , τῆς παρεπομένης τῷ μὴ ἄντι δαιμονίας δυνάμεως , τὸ δμαχὸν τε καὶ ἀνανταγωνίστον τοῦ λαοῦ ὧν Βαλαὰμ διδασκούσης . Ἡμεῖς δὲ φάμεν , τοὺς προεξητασμένους τὴν ἱστορίαν ἀρμόζοντες , τὸ κατὰ τῶν ἐν ἀρετῇ ζῶντων τὸν « καταρᾶσθαι βεβουλημένον μηδενὸς δύνασθαι προτεῖσθαι φωνὴν λυπηρὰν τε καὶ ἀπεμφαλουσάν , ἀλλὰ τρέπειν τὴν κατάραν εἰς εὐλογίαν . Τὸ δὲ νοοῦμενον , τοῦτό ἐστιν , ὅτι τῶν καθ’ ἀρετὴν ζῶντων οὐ τῆς λοιδορίας μῶμος οὐχ ἄπτεται . Πῶς γὰρ ἐπὶ πλεονεξίᾳ ὁ ἀκτὴμων λοιδορηθήσεται ; πῶς δὲ τις ἐπιθυλλήσει τὴν ἀστυλίαν τῷ ἀνακχωρημένῳ καὶ ἰδιάζοντι ; ἢ τὸν θυμὸν τῷ πρᾶψῃ ; ἢ τὸν τύφον τῷ μετριόρῳ ; ἢ ἄλλο τι τῶν ἐπιμιωμῶν τοῖς ἐκ τῶν ἐναντίων γινωσκόμενοις ; οἷς σκοπὸς ἐστιν , Ἀλητον παρέχειν τῷ μῶμῳ τὸν βίον · ἵνα , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος , ὁ ἐξ ἐναντίας ἐντραπὴ , μηδὲν ἔχων λέγειν . Διὰ τοῦτο φησιν ἡ φωνὴ τοῦ εἰς κατάραν παρελημμένου , « Πῶς ἀράσομαι , ὃν μὴ ἀρᾶται Κύριος ; » τοῦτέστι , Πῶς λοιδορήσομαι τὸν μὴ δεδιώκοντα τῆς λοιδορίας τὴν ὕλην ; ὅ διὰ τὸ πρὸς τὸν Θεὸν βλέπειν ἀτρωτὸς ἐστιν εἰς κακίας ὁ βίος . Οὐ μὴν , ἐπεὶδὴ τοῦτο διήμαρτεν ὁ τῆς χαλίας εὐρετής , καθόλου τῆς κατὰ τῶν ἐπιβουλευομένων ἐπινοίας ἐπαύσατο · ἀλλὰ πρὸς τὸ ἴδιον πάλαισμα τὴν ἐπίνοιαν τρέπει , πάλιν δι’ ἡδονῆς πρὸς τὸ κακὸν δελεάζων τὴν φύσιν . Ὀντως πᾶσης χαλίας οὐδὲν τὸ δελεαρ ἢ ἡδονὴ προβληθεῖσα , εὐχλέως τὰς λιγνοτέρας ψυχὰς ἐπὶ τὸ ἀγχιστρον τῆς ἀπωλείας ἐφέλκεται . Μάλιστα δὲ παρὰ διὰ τῆς ἀκολάστου ἡδονῆς ἀφυλάκτως ἡ φύσις πρὸς τὸ κακὸν παρασύρεται . Ὁ δὲ καὶ τότε ἐγένετο . Οἱ γὰρ τῶν ὀπλῶν ὑπερισχύσαντες , καὶ πᾶσαν τὴν ἐκ σιδήρου προσβολὴν ἀθενεστέραν τῆς ἰδίας δυνάμεως δεῖξαντες , καὶ κατὰ κράτος τὴν φάλαγγα τῶν ἀντικειμένων τρεψάμενοι , τοῖς
Lemmas: ὁ γάρ ὁ ὀλῶνοσκοπικὴν ἐπιτηδεύω μαντεῖος ὁ μνημονεύω , μαρτυρέω παρά ὁ ἱστορία , ἐν ὅς φημί , ὁ τε μαντεῖος διά χείρ ἔχω αὐτός , καί παρά ὁ ὄλλυμι συμβουλεύω · καί παρά γε οὗτος , ὅτι διά ὁ μηκυσμός ὁ ὄνος ὁ περί ὁ πρόκειμαι αὐτός σπουδή διδάσκω ἢ ὁ φθόγγος ( διά ὁ συνήθεια αὐτός ὁ ὁ ἄλογος φωνή , κατά τις δαιμόνιος ἐνέργεια , συμβουλεύω ) ὡς ἐναρθρόω ὁ γραφή διηγέομαι , ἐνδείκνυμι , ὅτι ὁ προλαμβάνω ὁ τοιοῦτος ὁ δαίμων ἀπάτη , μέχρι οὗτος φθάνω , ὡς ἀντί λόγος δέχομαι ὁ ἐκ ὁ πίθος παρατήρησις γίγνομαι αὐτός ἐκ ὁ φωνή ὁ ἄλογος διδασκαλία ἢ προσοχή , διά αὐτός ὅς ἀπατάω , ὁ ἄμαχος ὁ κατά ὅς μισέω δύναμις ἐκπαύω . καί γάρ ἐν ὁ εὐαγγελικός ἱστορία παρασκευάζω εἰς ἀντίστασις ὁ ὁ κύριος ἐξουσία ὁ συγχρότημα ὁ δαίμων , ἢ λέγω . Ἡλησάσαντες δέ ὁ ἔχω κατά πᾶς ὁ κράτος , βοεύς ὁ ὑπερέχω δύναμις , καί οὐ ἐπικρύπτω ὁ ἀλήθεια , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ θεῖον φύσις , ὁ ἐν ὁ καθήκω χρόνος ἐπάγω ὁ ἁμαρτηλοῖς ὁ κόλασις . λέγος γάρ ἢ ὁ δαίμων φωνή · « Ὀβράμεν σύ τίς εἰμί , ὁ ἅγιος ὁ Θεός · καί ὅτι ἔρχομαι πρό καιρός βασανίζω ἐγώ . » ὁ δέ καί τότε γίγνομαι , ὁ παρέπομαι ὁ μή Αἴας δαιμόνιος δύναμις , ὁ δμαχὸν τε καί ἀνανταγωνίστον ὁ λαός ὅς Βαλαάμ διδάσκω . ἐγώ δέ φημί , ὁ προεξετάζω ὁ ἱστορία αρμόζων , ὁ κατά ὁ ἐν ἀρετή ζῶ ὁ « καταράομαι βούλομαι μηδείς δύναμαι προτίθημι φωνή λυπηρός τε καί απεμφαλουω , ἀλλά τρέπω ὁ καταίρω εἰς εὐλογία . ὁ δέ νοέω , οὗτος εἰμί , ὅτι ὁ κατά ἀρετή ζῶ οὖον ὁ λοιδορία μῶμος οὐ ἄπτω . Πῶς γάρ ἐπί πλεονεξία ὁ ἀκτήμων λοιδορέω ; πῶς δέ τις ἐπιθυλλήσει ὁ ἀστυλίαν ὁ ἀναχωρέω καί ἰδιάζω ; ἢ ὁ θυμός ὁ πρᾶψῃ ; ἢ ὁ τύφω ὁ μετριοραω ; ἢ ἄλλος τίς ὁ επιμιωμος ὁ ἐκ ὁ ἐναντίος γιγνώσκω ; ὅς σκοπός εἰμί , ἀλέω παρέχω ὁ μῶμος ὁ βίος · ἵνα , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος , ὁ ἐκ ἐναντίος ἐντρέπω , μηδείς ἔχω λέγω . Ζεύς οὗτος φημί ὁ φωνή ὁ εἰς καταίρω παραλαμβάνω , « Πῶς ἀράομαι , ὅς μή ἀράομαι Κύριος ; » τουτέστι , Πῶς λοιδορέω ὁ μή διώκω ὁ λοιδορία ὁ ὕλη ; ὅς διά ὁ πρός ὁ θεός βλέπω άτρωτος εἰμί εἰς κακία ὁ βίος . οὖον μήv , ἐπειδή οὗτος διαμαρτάνω ὁ ὁ χαλία εὑρετής , καθόλου ὁ κατά ὁ ἐπιβουλεύω ἐπίνοια παύω · ἀλλά πρός ὁ ἴδιος πάλαισμα ὁ ἐπίνοια τρέπω , πάλιν διά ἡδονή πρός ὁ κακός δελεάζω ὁ φύσις . ὀντως πᾶς χαλία οὐδείς ὁ δέλεαρ ἢ ἡδονή προβάλλω , εὐχλέως ὁ λιγνός ψυχή ἐπί ὁ ἀγχιστρον ὁ ἀπώλεια ἐφέλκω . μάλιστα δέ παρά διά ὁ ἀκόλαστος ἡδονή ἀφύλακτος ὁ φύσις πρός ὁ κακός παρασύρω . ὁ δέ καί τότε γίγνομαι . ὁ γάρ ὁ ὁπλή ὑπερισχύω , καί πᾶς ὁ ἐκ σίδηρος προσβολή ἀθενεστέραν ὁ ἴδιος δύναμις δείκνυμι , καί κατά κράτος ὁ φάλαγξ ὁ ἀντίκειμαι τρέπω , ὁ