gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0211.1
Aχώρημα , ἣν ὁπὴν ὀνομάζει ὁ λόγος , καλῶς ἂ θεῖος Ἀπόστολος ἐν τοῖς ἰδίοις λόγοις διηρμήνευσεν , οἰκίαν ἀχειροποίητον οὐρανίαν ἀποκεῖσθαι δι' ἐλπίδος τοῖς τὴν γῆνιν σκηνὴν διαλύσασι λέγων . Ἀληθῶς γὰρ ὁ τὸν δρόμον τελέσας , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος , ἐν ἐκείνῳ τῷ πλατεῖ καὶ εὐρύχωρῳ σταδίῳ , ὃν τόπον ὀνομάζει ἡ θεία φωνή , καὶ τὴν πίστιν τηρήσας , ἤτοι , καθὼς φησι τὸ αἴνιγμα , ἐπὶ τῆς πέτρας τοὺς ἰδίους πόδας ἐρείσας · οὕτως τῷ τῆς δικαιοσύνης στεφάνῳ παρὰ τῆς χειρὸς τοῦ ἀγωνοθέτου καλλωπισθήσεται · τὸ δὲ τοιούτων γέρας διαφόρως παρὰ τῆς Γραφῆς ὀνομάζεται . Τὸ γὰρ αὐτὸ ἐνταῦθα μὲν γέρημα πέτρας λέγεται · ἐν ἑτέροις δέ , παραδείσου τρυφή , καὶ αἰώνια σκηνή , καὶ μονὴ παρὰ τῷ Πατρί , καὶ πατριάρχου κόλπος , καὶ χώρα ζώντων , καὶ ὕδωρ ἀναπαύσεως , καὶ ἡ ἄνω Ἱερουσαλήμ , καὶ βασιλεία οὐρανῶν , καὶ βραδεῖον κλησέως , καὶ στέφανος χαριτῶν , καὶ στέφανος κάλλους , καὶ πύργος ἰσχύος , καὶ ἐπιτραπέζιος εὐφροσύνη , καὶ Θεοῦ συνεδρία , καὶ θρόνος κρίσεως , καὶ τόπος ὀνομαστὸς , καὶ σκηνὴ ἀπόκρυφος . Ἐν οὖν καὶ τοῦτο φαμεν εἶναι τῶν εἰς τοῦτο φερόντων τὸ νόημα , τὴν εἰς τὴν πέτραν τοῦ Μωϋσέως εἴσοδον . Ἐπειδὴ γὰρ Χριστὸς ἡ πέτρα παρὰ τοῦ Παύλου νενοήται · πᾶσα δὲ ἀγαθῶν ἐλπίς ἐν τῷ Χριστῷ εἶναι πιστεύεται , ἐν ᾧ πάντα εἶναι τοὺς θησαυροὺς τῶν ἀγαθῶν μεμαθήκαμεν · ὁ ἐν ἀγαθῷ τινὶ γενόμενος , ἐν τῷ Χριστῷ πάντως ἐστὶ τῷ περιεκτικῷ παντὸς ἀγαθοῦ · ὁ δὲ μέχρι τοῦτοῦ φθάσας , καὶ ὑπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ χειρὸς σκεπασθείς , καθὼς ὁ λόγος ἐπηγγείλατο ( χειρ δ' ἄν εἴη τοῦ Θεοῦ ἡ δημιουργικὴ τῶν ὄντων δύναμις , ὁ μονογενὴς Θεός , δι' οὗ τὰ πάντα ἐγένετο , ὃς καὶ τοῖς τρέχουσι τόπος ἐστίν , ὁδὸς τοῦ δρόμου γινόμενος , κατὰ τὴν ἰδίαν φωνήν , καὶ πέτρα γίνεται τοῖς βεβαίοις , καὶ οἶκος τοῖς ἀναπαυομένοις ) , τότε ἀκούσεται τοῦ προσκαλουμένου , καὶ κατόπιν τοῦ καλοῦντος γενήσεται , τουτἐστιν , « Ὀπίσω Κυρίου τοῦ Θεοῦ πορεύεσθαι , » καθὼς ὁ νόμος παρεγγυᾷ . Ὃπερ ἀκούσας ἐνόησε καὶ ὁ μέγας Δαβὶδ , τῷ μὲν κατοικοῦντι ἐν βοηθείᾳ τοῦ Ὑψιστοῦ λέγων , ὅτι « Ἐν τοῖς μεταφρενοῖς αὐτοῦ ἐπισκιάσει σοι , » ὅπερ ἴσόν ἐστι τῷ κατόπιν αὐτὸν τοῦ Θεοῦ εἶναι · ἐν γὰρ τοῖς ὀπισθίοις ἐστὶ τὸ μεταφρενον . Παρὶ ἐαυτοῦ δὲ τοῦτο βοῶν , ὅτι « Ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου , ἐμοῦ δὲ ἀνελάβετο ἡ δεξιὰ σου . » Ὁρᾷς πῶς συμβαίνει τῇ ἱστορίᾳ ἡ ψαλμωδία . Ὅς γὰρ οὗτος φησι , τῷ ὀπίσω τοῦ Θεοῦ κεκολλημένῳ τὴν τῆς δεξιᾶς εἶναι ἀντίληψιν · οὕτως κακὴ ἡ χειρ ἄπτεται τοῦ ἐν τῇ πέτρᾳ τὴν θείαν φωνὴν ἀναμένουτος , καὶ κατόπιν ἀκολουθεῖν εὐχομένου . Ἄλλα καὶ ὁ Κύριος , ὁ τότε τῷ Μωϋσεῖ χρημαίσας , ὁ πληρῶν τὸν ἴδιον νόμον γενόμενος , ὁμοίως πρὸς τοὺς μαθητὰς διεξέρχεται , ἀπογυμνῶν τῶν ἐν αἰνίγματι ρηθέντων εἰς τὸ ἔμφανές τὴν διάνοιαν · « Εἰ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν , » λέγων · οὐχ , Εἰ τις ἐμπροσθεν . Καὶ τῷ περὶ τῆς αἰωνίου ζωῆς ἰκετεύοντι , τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑποτίθεται · « Δεῦρο , » γάρ , φησίν , « ἀκολούθει μοι · » νῦν ὁ Μωϋσῆς , ὁ ἰδεῖν τὸν Θεὸν σπεύδων , πῶς ἐστιν
Lemmas: Aχώρημα , ὅς ὀπή ὀνομάζω ὁ λόγος , καλῶς ὅς θεῖος ἀπόστολος ἐν ὁ ἴδιος λόγος διερμηνεύω , οἰκίον ἀχειροποίητος οὐράνιος ἀποκέω διά ἐλπίς ὁ ὁ γῆνιν σκηνή διαλύω λέγω . ἀληθής γάρ ὁ ὁ δρόμος τελέω , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος , ἐν ἐκεῖνος ὁ πλατύς καί εὐρυχωρέω στάδιον , ὅς τόπος ὀνομάζω ὁ θεῖος φωνή , καί ὁ πίστις τηρέω , ἤτοι , καθώς φημί ὁ αἴνιγμα , ἐπί ὁ πέτρα ὁ ἴδιος πούς ἐρείδω · οὕτως ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος παρά ὁ χείρ ὁ ἀγωνοθέτης καλλωπίζω · ὁ δέ τοιοῦτος γέρας διάφορος παρά ὁ γραφή ὀνομάζω . ὁ γάρ αὐτός ἐνταῦθα μέν γέρημος πέτρα λέγω · ἐν ἕτερος δέ , παράδεισος τρυφή , καί αἰώνιος σκηνή , καί μονή παρά ὁ πατήρ , καί πατριάρχης κόλπος , καί χώρα ζῶ , καί ὕδωρ ἀνάπαυσις , καί ὁ ἄνω Ἱερουσαλήμ , καί βασίλειος οὐρανός , καί βραδύς κλῆσις , καί στέφανος χαριτόω , καί στέφανος κάλλος , καί πύργος ἰσχύς , καί ἐπιτραπέζιος Εὐφρόσυνος , καί Θεός συνεδρία , καί θρόνος κρίσις , καί τόπος ὀνομαστός , καί σκηνή ἀπόκρυφος . ἐν οὖν καί οὗτος φημί εἰμί ὁ εἰς οὗτος φέρω ὁ νόημα , ὁ εἰς ὁ πέτρα ὁ Μωϋσῆς εἴσοδος . ἐπεί γάρ Χριστός ὁ πέτρα παρά ὁ Παῦλος νοέω · πᾶς δέ ἀγαθός ἐλπίς ἐν ὁ Χριστός εἰμί πιστεύω , ἐν ὅς πᾶς εἰμί ὁ θησαυρός ὁ ἀγαθός μανθάνω · ὁ ἐν ἀγαθός τις γίγνομαι , ἐν ὁ Χριστός πάντως εἰμί ὁ περιεκτικός πᾶς ἀγαθός · ὁ δέ μέχρι οὗτος φθάνω , καί ὑπό ὁ ὁ Θεός χείρ σκεπάζω , καθώς ὁ λόγος ἐπαγγέλλω ( χείρ δέ ἄν εἰμί ὁ Θεός ὁ δημιουργικός ὁ εἰμί δύναμις , ὁ μονογενής Θεός , διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι , ὅς καί ὁ τρέχω τόπος εἰμί , ὁδός ὁ δρόμος γίγνομαι , κατά ὁ ἴδιος φωνή , καί πέτρα γίγνομαι ὁ βέβαιος , καί οἶκος ὁ ἀναπαύω ) , τότε ἀκούω ὁ προσκαλέω , καί κατόπιν ὁ καλέω γίγνομαι , τουτέστιν , « ὀπίσω κύριος ὁ Θεός πορεύω , » καθώς ὁ νόμος παρεγγυάω . ὅπερ ἀκούω νοέω καί ὁ μέγας Δαυίδ , ὁ μέν κατοικέω ἐν βοήθεια ὁ ὕψιστος λέγω , ὅτι « ἐν ὁ μετάφρενον αὐτός ἐπισκιάζω σύ , » ὅσπερ ἴσος εἰμί ὁ κατόπιν αὐτός ὁ Θεός εἰμί · ἐν γάρ ὁ ὀπίσθιος εἰμί ὁ μετάφρενον . Παρί ἑαυτοῦ δέ οὗτος βοῦς , ὅτι « κολλάω ὁ ψυχή ἐγώ ὀπίσω σύ , ἐγώ δέ ἀναλαμβάνω ὁ δεξιός σύ . » ὁράω πῶς συμβαίνω ὁ ἱστορία ὁ ψαλμωδία . ὅς γάρ οὗτος φημί , ὁ ὀπίσω ὁ Θεός κολλάω ὁ ὁ δεξιός εἰμί ἀντίληψις · οὕτως κακός ὁ χείρ ἄπτω ὁ ἐν ὁ πέτρα ὁ θεῖος φωνή ἀναμένω , καί κατόπιν ἀκολουθέω εὔχομαι . ἄλλος καί ὁ Κύριος , ὁ τότε ὁ Μωϋσῆς χρημαισος , ὁ πληρόω ὁ ἴδιος νόμος γίγνομαι , ὁμοίως πρός ὁ μαθητής διεξέρχομαι , ἀπογυμνόω ὁ ἐν αἴνιγμα εἴρω εἰς ὁ ἐμφανής ὁ διάνοια · « εἰμί τις ἐθέλω ὀπίσω ἐγώ ἔρχομαι , » λέγω · οὐ , εἰμί τις ἔμπροσθεν . καί ὁ περί ὁ αἰώνιος ζωή ἰκετεύω , ὁ αὐτός οὗτος ὑποτίθημι · « δεῦρο , » γάρ , φημί , « ἀκολουθέω ἐγώ · » νῦν ὁ Μωϋσῆς , ὁ ὁράω ὁ θεός σπεύδω , πῶς εἰμί