gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0212.2
Ὁ οὖν ὁδηγῶν , τῷ προηγείσθαι τοῦ ἐπομένου τὴν ὁδὸν ὑποδεικνυσιν · ὁ δὲ ἐπόμεινος , τότε τῆς εὐθείας οὐκ ἐκτραπήσεται , εἰ τὸ ὀπίσω ἀεὶ τοῦ ἡγουμένου βλέπει . Ὁ γὰρ ἐπὶ τὰ πλάγια τῇ κινήσει παραφερόμενος , ἢ ἀντιπρόσωπον φέρον τῷ ὁδηγοῦντι τὸ βλέμμα , ἄλλην ἑαυτῷ καινοτομεῖ πορείαν , οὐχ ἣν ὁ ὁδηγὸς ὑποδείκνυσιν . Διὸ φησὶ πρὸς τὸν ὁδηγούμενον , ὅτι « Τὸ πρόσωπόν μου οὐχ ὀφθήσεται σοι · » τοῦτέστι , μὴ ἀντιπρόσωπος γίνου τῷ ὁδηγοῦντι . Πρὸς γὰρ τὸ ἐναντίον πάντως ὁ δρόμος ἐσται · ἀγαθὸν γὰρ ἀγαθῷ οὐχ ἀντιθέλεται , ἀλλ' ἐπεται . Τὸ δὲ ἐκ τοῦ ἐναντίου νοούμενον , τῷ ἀγαθῷ ἀντιπρόσωπον γίνεται . Ἡ γὰρ κακία ἐξ ἐναντίου τῇ ἀρετῇ βλέπει · ἀρετὴ δὲ οὐχ ἀντιθεωρεῖται τῇ ἀρετῇ ἀντιπρόσωπος . Ὁ οὖν Μωϋσῆς οὐχ ἀντιβλέπει τῷ Θεῷ , ἀλλὰ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ βλέπει . Ὁ γὰρ ἀντιβλέπων , οὐ ζῆσεται · καθὼς μαρτυρεῖται ἡ θεία φωνή , ὅτι « Οὐδείς ἰδεῖται τὸ πρόσωπον Κυρίου , καὶ ζήσεται . » Ὀρῆς ὅσον ἐστὶ τὸ μαθεῖν ἀκολουθῆσαι τῷ Θεῷ · ὅτι μετὰ τὰς ὑψηλὰς ἐκεῖνας ἀναβάσεις , καὶ τὰς φοβερὰς τε καὶ ἐνδόξους θεοφανεῖας , πρὸς τῷ τέλει πον τῆς ζωῆς , μόγις ταύτης ἀξιοῦται τῆς χάριτος , ὁ μαθὼν κατόπιν γίνεσθαι Θεοῦ . Τῷ δὲ οὕτως ἐπομένῳ τῷ Θεῷ , οὐκέτι τῶν διὰ κακίας προσοχισμάτων ἀντιβαίνει οὐδέν . Μετὰ ταῦτα γὰρ φθόνος αὐτῷ παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἐπιφέτεται · φθόνος , τὸ ἀρχέκαχον πάθος , ὁ τοῦ θανάτου πατήρ , ἡ πρώτη τῆς ἁμαρτίας εἴσοδος , ἡ τῆς κακίας ρίζα , ἡ τῆς λύπης γένεσις , ἡ τῶν συμφορῶν μήτηρ , ἡ τῆς ἀπειθείας ὑπόθεσις , ἡ τῆς αἰσχύνης ἀρχή . Φθόνος ἡμᾶς τοῦ παραδείσου ἐξώθισεν , ὅφει κατὰ τῆς Εὐας γενόμενος · φθόνος τὸν φίλον τῆς ζωῆς ἀπετείχισε , καὶ τῶν ἱερῶν ἐνδυμάτων γυμνώσας , τοὺς τῆς συχῆς κλάδους δι' αἰσχύνης ὑπήγαγε . Φθόνος τὸν Κάιν κατὰ τῆς φύσεως ὠπλῖσε , καὶ τὸν ἐπτάκις ἐκδικούμενον ἐκαινοτόμησε θάνατον . Φθόνος τὸν Ἰωσὴφ δοῦλον ἐποίησε . Φθόνος τὸ ἀνατρηθρόν κέντρον , τὸ κεκρυμμένον ὅπλον , ἡ τῆς φύσεως νόσος , ὁ χολώδης ἰδς , ἡ ἐκούσιος τῃχεδών , τὸ πικρόν βέλος , ὁ τῆς ψυχῆς ἥλος , τὸ ἐγκάρδιον πῦρ , ἡ τοῖς σπλάγχνοις ἐγκαυομένη φλόξ . Ἡ αὐτῆγμα μέν ἐστιν , οὐ τὸ ἴδιον κακὸν ἀλλ' ἄλλοτρίων ἀγαθῶν . Κατόρθωμα δὲ πλάλιν ἐκ τοῦ ἐναντίου , οὐ τὸ οἰκεῖον καλόν , ἀλλὰ τὸ τοῦ πέλας κακόν . Φθόνος ὁ ταῖς εὐτυχίαις τῶν ἀνθρώπων ἐπιοδυνώμενος , καὶ ταῖς συμφοραῖς ἐπεμδαίνων . Φθεῖρεσθαι τοὺς νεκροδόρους τύπας τῷ μύρῳ λέγουσι · πρὸς γὰρ τὸ δυσώδες καὶ διεφθορὰς αὐτῶν ἡ φύσις ψιχεῖται · καὶ ὁ τῇ νόσῳ ταύτῃ κρατούμενος , τῇ μὲν εὐημερία τῶν φίλων , οὗν τινος μύρου προσβολῇ καταφθείρεται . Εἰ δὲ τι πάθος ἐκ συμφορᾶς ἴδοι , πρὸς τοῦτο καθίσταται , καὶ τὸ ἀγκύλον ἐπάγει στόμα , τὰ κεκρυμμένα ἐξέλκων τοῦ δυστυχήματος . Πολλοὺς δὲ φθόνος τῶν περὶ Μωϋσέως κατηγώνιστο . Τῷ δὲ μεγάλῳ τούτῳ προστενεχθεῖς , οὗν τινὶ κλάσμα πλίνιον πέτρα προσαραχθέν , ἑαυτῷ περιερίβεται . Ἐν τούτῳ γὰρ μάλιστα διεδείχθη τῆς μετὰ τοῦ Θεοῦ πορείας τὸ κέρδος , ἣν ἐποιεῖτο Μωϋ -
Lemmas: ὁ οὖν ὁδηγός , ὁ προηγέομαι ὁ επόμενος ὁ ὁδός ὑποδείκνυμι · ὁ δέ ἐπόμεινος , τότε ὁ εὐθύς οὐ ἐκτρέπω , εἰμί ὁ ὀπίσω ἀεί ὁ ἡγέομαι βλέπω . ὁ γάρ ἐπί ὁ πλάγιος ὁ κινέω παραφέρω , ἢ ἀντιπρόσωπος φέρω ὁ ὁδηγέω ὁ βλέμμα , ἄλλος ἑαυτοῦ καινοτομέω πορεία , οὐ ὅς ὁ ὁδηγός ὑποδείκνυμι . Διὸ φημί πρός ὁ ὁδηγέω , ὅτι « ὁ πρόσωπον ἐγώ οὐ ὁράω σύ · » τουτέστι , μή ἀντιπρόσωπος γίγνομαι ὁ ὁδηγέω . πρός γάρ ὁ ἐναντίος πάντως ὁ δρόμος εἰμαι · ἀγαθός γάρ ἀγαθός οὐ αντιθελω , ἀλλά ἕπω . ὁ δέ ἐκ ὁ ἐναντίος νοέω , ὁ ἀγαθός ἀντιπρόσωπος γίγνομαι . ὁ γάρ κακία ἐκ ἐναντίος ὁ ἀρετή βλέπω · ἀρετή δέ οὐ αντιθεωρεω ὁ ἀρετή ἀντιπρόσωπος . ὁ οὖν Μωϋσῆς οὐ ἀντιβλέπω ὁ Θεός , ἀλλά ὁ ὀπίσω αὐτός βλέπω . ὁ γάρ ἀντιβλέπω , οὖον ζῶ · καθώς μαρτυρέω ὁ θεῖος φωνή , ὅτι « οὐδείς ἰδέω ὁ πρόσωπον κύριος , καί ζῶ . » ὀρεύς ὅσος εἰμί ὁ μανθάνω ἀκολουθέω ὁ Θεός · ὅτι μετά ὁ ὑψηλός ἐκεῖνος ἀνάβασις , καί ὁ φοβερός τε καί ἔνδοξος θεοφάνεια , πρός ὁ τέλος πως ὁ ζωή , μόγις οὗτος ἀξιόω ὁ χάρις , ὁ μανθάνω κατόπιν γίγνομαι Θεός . ὁ δέ οὕτως ἔπειμι ὁ Θεός , οὐκέτι ὁ διά κακία προσοχισμαω ἀντιβαίνω οὐδείς . μετά οὗτος γάρ φθόνος αὐτός παρά ὁ ἀδελφός ἐπιφέτεται · φθόνος , ὁ ἄρχω πάθος , ὁ ὁ θάνατος πατήρ , ὁ πρῶτος ὁ ἁμαρτία εἴσοδος , ὁ ὁ κακία ρίζα , ὁ ὁ λύπη γένεσις , ὁ ὁ συμφορά μήτηρ , ὁ ὁ ἀπείθεια ὑπόθεσις , ὁ ὁ αἰσχύνη ἀρχή . Φθόνος ἐγώ ὁ παράδεισος ἐξώθισεν , ὄφις κατά ὁ Εὐας γίγνομαι · φθόνος ὁ φίλος ὁ ζωή ἀποτειχίζω , καί ὁ ἱερός ἔνδυμα γυμνόω , ὁ ὁ συχῆς κλάδος διά αἰσχύνη ὑπάγω . Φθόνος ὁ Κάϊς κατά ὁ φύσις ὁπλίζω , καί ὁ ἑπτάκις ἐκδικέω καινοτομώ θάνατος . Φθόνος ὁ Ἰωσήφ δοῦλος ποιέω . Φθόνος ὁ ἀνατρηθρόν κέντρον , ὁ κρύπτω ὅπλον , ὁ ὁ φύσις νόσος , ὁ χολώδης ἰδς , ὁ ἑκούσιος τῃχεδών , ὁ πικρός βέλος , ὁ ὁ Ψυχή ἧλος , ὁ ἐγκάρδιος πῦρ , ὁ ὁ σπλάγχνον ἐγκαίω φλόξ . ὁ αὐτῆγμα μέν εἰμί , οὖον ὁ ἴδιος κακός ἀλλά ἀλλότριος ἀγαθός . κατόρθωμα δέ πλάλιν ἐκ ὁ ἐναντίος , οὖον ὁ οἰκέω καλός , ἀλλά ὁ ὁ πέλας κακός . Φθόνος ὁ ὁ εὐτυχία ὁ ἄνθρωπος ἐπιδύνω , καί ὁ συμφορά επεμδαιναω . φθείρω ὁ νεκροδορος τύπης ὁ μύρον λέγω · πρός γάρ ὁ δυσώδης καί διαφθείρω αὐτός ὁ φύσις ψιχεω · καί ὁ ὁ νόσος οὗτος κρατέω , ὁ μέν Εὐημερία ὁ Φίλων , ἐν τις μύρον προσβολή καταφθείρω . εἰμί δέ τίς πάθος ἐκ συμφορά ὁράω , πρός οὗτος καθίστημι , καί ὁ ἀγκύλος ἐπάγω στόμα , ὁ κρύπτω ἐξέλκω ὁ δυστύχημα . Πολύς δέ φθόνος ὁ περί Μωϋσῆς καταγωνίζομαι . ὁ δέ μέγας οὗτος προστενεχθεῖς , ἐν τις κλάσμα πλίνιος πέτρα προσαράσσω , ἑαυτοῦ περιερίβεται . ἐν οὗτος γάρ μάλιστα διαδείκνυμι ὁ μετά ὁ Θεός πορεία ὁ κέρδος , ὅς ποιέω μωϋ -