gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0198.3
Τάχα οὖν ἀσάφες τὸ λεγόμενον τοῖς παραδοξαμένοις ἀκριβῶς τὸ τῆς πίστεως ἡμῶν μυστήριον . “ Ἐν γὰρ ἐστιν ἐκ πάντων , ὁ καὶ πρὸ αἰώνων ἦν , καὶ ἐπ’ ἑσχάτων τῶν αἰώνων ἐγένετο , ὁ τοῦ μὲν γενέσθαι χρονικῶς οὐκ ἐδεῖστο · πῶς γὰρ τὸ πρὸ χρόνων καὶ αἰώνων δεηθεῖ χρονικῆς γενέσεως ; δι’ ἡμᾶς δὲ τοὺς ἐξ ἀδουλλίας τὸ εἶναι παραφθείραντας , ἀνεδέξατο τὸ καθ’ ἡμᾶς γενέσθαι , ἵνα τὸ ἐξω τοῦ ὄντος γενόμενον , εἰς τὸ ἐν πάλιν ἐπαναγάγῃ . Τοῦτο δὲ ἐστιν ὁ μονογενὴς Θεός , ὁ ἐν αὐτῷ μὲν περιέχων τὸ πᾶν , πηξάμενος δὲ καὶ ἐν ἡμῖν τὴν ἰδίαν σκηνήν . Εἰ δὲ σκηνὴ τοσοῦτον ἀγαθὸν ὀνομάζεται , ταρασσέσθω μηδὲν ὁ φιλόχριστος , ὡς κατασκαρυνούσης τὸ μεγαλεῖον τῆς φύσεως τοῦ θεοῦ , τῆς ἐγκειμένης τῇ λέξει ἐμφάσεως . Οὐδὲ γὰρ ἄλλο τι τῶν ὀνομάτων ἀξίων τῆς φύσεως τοῦ σημαινομένου ἐστιν · ἀλλὰ πάντα ὁμοίως ἀποπέπτωκε τῆς ἀκριβοῦς σημασίας , τὰ τε μικρὰ νομιζόμενα , καὶ οἷς τι μέγεθος νοημάτων ἐξ ὑπολήψεως ἐνορᾶται . Ἄλλ’ ὡςπερ τὰ ἄλλα πάντα , κατὰ τι σημαινόμενον , ἕκαστον εὐσεβῶς πρὸς ἐνδείξιν τῆς θείας δυνάμεως λέγεται , οἷον ὁ ἰατρός , ὁ ποιμήν , ὁ ὑπερασπιστής , ὁ ἄρτος , ὁ ἄγγελος , ἡ ἀμπελός , ἡ ὁδός , ἡ θύρα , ἡ μονή , τὸ ὕδωρ , ἡ πέτρα , ἡ πηγὴ , καὶ ὅσα ἄλλα περὶ αὐτοῦ λέγεται · οὕτω , κατὰ τινὰ θεοπρεπῆ σημασίαν , καὶ τῷ τῆς σκηνῆς κατονομάζεται ῥήματι . “ Ἡ γὰρ περιεκτικὴ τῶν ὄντων δύναμεις , ἐν ᾧ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος , ἡ κοινὴ τοῦ παντὸς σκέπη , ὁ ἐν αὐτῷ τὸ πᾶν περιέχων , σκηνὴ κυρίως κατονομάζεται . “ Ἀνάγκη δὲ πρόσφορον εἶναι τῷ ὀνόματι τὴν ὁπτασίαν , ἕκαστον τῶν ὁρωμένων πρὸς τινὰ θεοπρεπεῖς ὑπολήψεις θεωρίαν χειραγωγούντος . Ἐπεὶ οὖν ὁ μέγας Ἀπόστολος καταπέπτασμα τῆς κάτω σκηνῆς τὴν σάρκα φησιν εἶναι · διὰ δὲ ἐκ ποικίλων , οἶμαι , τῶν τεσσάρων στοιχείων ἔχειν τὴν σύστασιν · τάχα καὶ αὐτὸς ἐν ὅπτασὶ τῆς σκηνῆς γενόμενος , ἐν τοῖς ὑπερουρανίοις
Lemmas: Τάχα οὖν ἀσαφής ὁ λέγω ὁ παραδοξάζω ἀκριβῶς ὁ ὁ πίστις ἐγώ μυστήριον . “ ἐν γάρ εἰμί ἐκ πᾶς , ὁ καί πρό αἰών εἰμί , καί ἐπί ἔσχατος ὁ αἰών γίγνομαι , ὁ ὁ μέν γίγνομαι χρονικός οὐ δείδω · πῶς γάρ ὁ πρό χρόνος καί αἰών δέομαι χρονικός γένεσις ; διά ἐγώ δέ ὁ ἐκ ἀδουλία ὁ εἰμί παραφθείρω , ἀναδέχομαι ὁ κατά ἐγώ γίγνομαι , ἵνα ὁ ἐξω ὁ εἰμί γίγνομαι , εἰς ὁ ἐν πάλιν ἐπανάγω . οὗτος δέ εἰμί ὁ μονογενής Θεός , ὁ ἐν αὐτός μέν περιέχω ὁ πᾶς , πήγνυμι δέ καί ἐν ἐγώ ὁ ἴδιος σκηνή . εἰμί δέ σκηνή τοσοῦτος ἀγαθός ὀνομάζω , ταράσσω μηδείς ὁ φιλόχριστος , ὡς κατασκαρυνουω ὁ μεγαλεῖον ὁ φύσις ὁ θεός , ὁ ἔγκειμαι ὁ λέγω ἔμφασις . οὐδέ γάρ ἄλλος τίς ὁ ὄνομα ἄξιος ὁ φύσις ὁ σημαίνω εἰμί · ἀλλά πᾶς ὁμοίως ἀποπίπτω ὁ ἀκριβής σημασία , ὁ τε μικρός νομίζω , καί ὅς τίς μέγεθος νόημα ἐκ ὑπόληψις ἐνοράω . ἄλλος ὡς ὁ ἄλλος πᾶς , κατά τίς σημαίνω , ἕκαστος εὐσεβής πρός ἔνδειξις ὁ θεῖος δύναμις λέγω , οἷος ὁ ἰατρός , ὁ ποιμήν , ὁ ὑπερασπιστής , ὁ ἄρτος , ὁ ἄγγελος , ὁ ἀμπελός , ὁ ὁδός , ὁ θύρα , ὁ μονή , ὁ ὕδωρ , ὁ πέτρα , ὁ πηγή , καί ὅσος ἄλλος περί αὐτός λέγω · οὗτος , κατά τις θεοπρεπής σημασία , καί ὁ ὁ σκηνή κατονομάζω ῥῆμα . “ ὁ γάρ περιεκτικός ὁ εἰμί δύναμις , ἐν ὅς κατοικέω πᾶς ὁ πλήρωμα ὁ θεότης , ὁ κοινός ὁ πᾶς σκέπη , ὁ ἐν αὐτός ὁ πᾶς περιέχω , σκηνή κύριος κατονομάζω . “ Ἀνάγκη δέ πρόσφορος εἰμί ὁ ὄνομα ὁ ὀπτασία , ἕκαστος ὁ ὁράω πρός τις θεοπρεπής ὑπόληψις θεωρία χειραγωγέω . ἐπεί οὖν ὁ μέγας ἀπόστολος καταπέτασμα ὁ κάτω σκηνή ὁ σάρξ φημί εἰμί · διά δέ ἐκ ποικίλος , οἴομαι , ὁ τέσσαρες στοιχεῖον ἔχω ὁ σύστασις · τάχα καί αὐτός ἐν ὅπτασὶ ὁ σκηνή γίγνομαι , ἐν ὁ ὑπερουράνιος