gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0170.1
A ζον ἀθρόως πιανθὲν , τὰ τῶν ἐρριζωμένων ἐνηργησιν , ἀντὶ τῆς καὶ φλοιοῦ καὶ ἰκμάδος καὶ ρίζης καὶ κλόνων τῆς θείας δυνάμεως γενομένης τῷ ζύλῳ . Ἐπὶ τούτοις δι’ ἀλλοφύλων ἐθνῶν τὸν στρατὸν ἄγων , ἀπόμυτον ποιεῖται ταῖς ἀρούραις αὐτῶν καὶ ταῖς ἀμπέλοις τῷ λαῷ συγχωρῶσαι τὴν διόδον , ἀλλὰ φυλάξειν τὴν βασιλικὴν ὁδόν , μῆτε εἰς δεξιὰ μῆτε εἰς ἀριστερὰ ἀποκλίναντα . Τῶν δὲ πολεμίων οὐδὲ ἐπὶ τούτοις εἰρηνευόντων , μάχῃ καταγωνισάμενος τὸν ἀντίπαλον , ἐγκρατὴς γίνεται τῆς παρόδου . Εἶτὰ δὲ Βαλὰχ μειζόνος ἔθνους τὴν ἡγεμονίαν ἔχων ( Μαδιανίται δὲ τῷ ἔθνει τοῦνομα ) πρὸς τὸ πάθος τῶν προολυλῶτων καταπαλαγεὶς , καὶ ὅσον οὐδὲν πλὴν ἴσα παρὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν πεισεσθαι προσδοκήσας , ἐπάγεται πρὸς συμμαχίαν ὁπλῶν μὲν καὶ σωμάτων βοήθειαν οὐδεμίαν , περιέργον δὲ μαγγανείαν , διὰ τινος Βαλαὰμ , ὃς ταῦτα δεῖνός ἐπιστεύει εἶναι , καὶ παρὰ τῶν ψυχρωμένων αὐτῷ ἔχειν τινὰ πρὸς τὰς τοιαύτας σπουδὰς δύναμιν ἐπιστεύετο · ψ τέχνη μὲν ἦν σιωνιστική , δαιμόνων δὲ τινι συνεργείᾳ χαλεπὸς ἦν , ἐπάγων τοῖς ἀνθρώποις περιεργότερα τινὰς δυνάμεις τὰ ἀνύχιστα · ὃς τοῖς ἀπάγουσιν αὐτὸν ἐπὶ τὸν βασιλεὰ τοῦ ἔθνους ἐπόμηνος , τῇ φωνῇ τῆς ὄνου τοῦ μὴ αἰτίου αὐτῷ τὴν ὁδὸν εἶναι διδάσκεται . Εἶτα διὰ τινος ἐμψανείας τὸ πρακτέον μαθὼν , ἀσθενεστέραν εὑρὼς τὴν κακοποιὴν μαγγανείαν τοῦ βλάψαι τινὰ τοῖς παρὰ τοῦ Θεοῦ συμμαχοῦνέως προστριφασθαι . Ἄντὶ δὲ τῆς τῶν δαιμόνων ἐνεργείας ἐκ θείας ἐπινοίας ἔνθους γενόμενος , ἐξέθεζατο φωνὰς τοιαύτας , ὡς προφητείαν ἀντικρυς εἶναι τὸν εἰς ὑστερον πρὸς τὸ κρεῖττον ἐκδησομένων . Δι’ ὧν γὰρ ἐκωλύθη πρὸς τὸ κακὸν ἐνεργῆσαι τῇ τέχνῃ , διὰ τούτων τῆς θείας δυνάμεως ἐν αἰσθήσει γενόμενος , χαίρειν ἕκαστα τὴν μαντικήν , ὑποπρετεῦει τῷ θείῳ θελήματι . Καὶ ἐπὶ τούτοις τὸ μὲν ἔθνος τῶν ἀλλοφύλων ἐντριβεται , ἐπικρατεστέρου τοῦ λαοῦ κατὰ τὸν πόλεμον γενομένου , ἠττηθέντος δὲ μετὰ ταῦτα τοῦ τῆς ἀκολασίας πάθους ἐν ταῖς αἰχμαλώτοις , ὅτε τοῦ Φινεὲς τοὺς ἐν ἀτιμίᾳ συμπλαχέντας μὴ πληγῇ διελάσαντος , παύσαν ἔχει τοῦ Θεοῦ ἢ κατὰ τῶν λευστοχῶτων πρὸς τὰς ἀθέσμου μίξεις ὀργή · τότε ἀναβὰς ἐπὶ τι ὕψος ὑψηλὸν ὁ νομοθέτης , καὶ πρὸρμὼν τὴν χώραν κατασκεψάμενος , ἢ διὰ τῆς θείας ἐπαγγελίας τῆς πρὸς τοὺς πατέρας γεγενημένης τῷ Ἰσραὴλ παρεσκευαστο , μεθίσταται τοῦ ἀνθρωπίνου βίου , οὐδὲν ἐν τῇ τῇ σημεῖον , οὐδὲ μνημόσυνον τῆς ἑαυτοῦ μεταστάσεως ἐν τάρῳι ὑπολειπόμενος . Οὐ τῷ κάλλει χρόνος οὐκ ἐλυμήνατο , οὔτε τῶν ὀφθαλμῶν τὴν λαμπρότητα ἡμαύρωσεν , οὔτε τὴν ἀπολάμπουσαν τοῦ προσώπου χάριν ἀπήμβλυνεν · ἀλλ’ ἦν ἀεί ὡσαύτως ἔχων , καὶ κατὰ ταῦτὸν ἐν τῇ τρεπτῇ τῆς φύσεως διαστάσει τὸ ἐν τῇ κάλλει ἀμετάπτωτον . Ταῦτα μὲν οὖν , ὅσα ἐκ τῆς προχειροῦ τοῦ ἀνδρὸς ἱστορίας ἐμδάβημεν , ἐν ἐπιδορμῇ οἱ διηγησάμεθα · εἰ καὶ πῶς ἡ ὑπόθεσις ἐστιν ἐν οἷς τὸν λόγον ἀναγκαίως ἐπλάτυνε . Καὶρὸς δ’ ἂν εἴη πρὸς τὸν προκείμενον ἡμῖν τοῦ λόγου σκοπὸν ἐφαρμόσαι τὸν μνημονευθέντα βίον · ὡς ἂν τις γένοιτο ἡμῖν ἐκ τῶν προειρημένων πρὸς τὸν κατ’ ἀρετὴν βίον συνεισφορά . Ἀναλαβὼμεν τοίνυν τὴν ἀρχὴν τοῦ περὶ αὐτοῦ διηγήματος .
Lemmas: A ζος ἀθρόος πιαίνω , ὁ ὁ ῥιζόω ἐνηργησιν , ἀντί ὁ καί φλόος καί ἰκμάς καί ῥίζα καί κλόνος ὁ θεῖος δύναμις γίγνομαι ὁ ζύλῳ . ἐπί οὗτος διά ἀλλόφυλος ἔθνος ὁ στρατός ἄγω , απομυος ποιέω ὁ ἄρουρα αὐτός καί ὁ ἄμπελος ὁ λαός συγχωρέω ὁ δίοδος , ἀλλά φυλάσσω ὁ βασιλικός ὁδός , μήτε εἰς δεξιός μήτε εἰς ἀριστερός ἀποκλίνω . ὁ δέ πολέμιος οὐδέ ἐπί οὗτος εἰρηνεύω , μάχομαι καταγωνίζομαι ὁ ἀντίπαλος , ἐγκρατής γίγνομαι ὁ πάροδος . εἶτα δέ Βαλάχ μείζων ἔθνος ὁ ἡγεμονία ἔχω ( μαδιανιος δέ ὁ ἔθνος τοὔνομα ) πρός ὁ πάθος ὁ προολυλωτος καταπαλαγεὶς , καί ὅσος οὐδείς πλήν ἴσος παρά ὁ Ἰσραηλίτης πείθω προσδοκάω , ἐπάγω πρός συμμαχία ὁπλή μέν καί σῶμα βοήθεια οὐδείς , περιέργνυμι δέ μαγγανεία , διά τις Βαλαάμ , ὅς οὗτος δεῖνα πιστεύω εἰμί , καί παρά ὁ ψυχραω αὐτός ἔχω τις πρός ὁ τοιοῦτος σπουδή δύναμις πιστεύω · ψ τέχνη μέν εἰμί σιωνιστικός , δαίμων δέ τις συνέργεια χαλεπός εἰμί , ἐπάγω ὁ ἄνθρωπος περίεργος τις δύναμις ὁ ἀνύχιστα · ὅς ὁ ἀπάγω αὐτός ἐπί ὁ βασιλεύς ὁ ἔθνος επομεις , ὁ φωνή ὁ ὄνος ὁ μή αἴτιος αὐτός ὁ ὁδός εἰμί διδάσκω . εἶτα διά τις ἐμψανείας ὁ πρακτέος μανθάνω , ἀσθενής εὐρώς ὁ κοπόω μαγγανεία ὁ βλάπτω τις ὁ παρά ὁ Θεός συμμαχέω προστρίβω . ἀντί δέ ὁ ὁ δαίμων ἐνέργεια ἐκ θεῖος ἐπίνοια ἔνθεος γίγνομαι , ἐκτίθημι φωνή τοιοῦτος , ὡς προφητεία αντίκρυ εἰμί ὁ εἰς ὕστερος πρός ὁ ἀγαθός ἐκδέω . διά ὅς γάρ κωλύω πρός ὁ κακός ἐνεργέω ὁ τέχνη , διά οὗτος ὁ θεῖος δύναμις ἐν αἴσθησις γίγνομαι , χαίρω ἕκαστος ὁ μαντικός , ὑποπρετεῦει ὁ θεῖον θέλημα . καί ἐπί οὗτος ὁ μέν ἔθνος ὁ ἀλλόφυλος ἐντρίβω , επικρατέστερος ὁ λαός κατά ὁ πόλεμος γίγνομαι , ἠττηθέντος δέ μετά οὗτος ὁ ὁ ἀκολασία πάθος ἐν ὁ αἰχμάλωτος , ὅτε ὁ Φινεές ὁ ἐν ἀτιμία συμπλάσσω μή πλήσσω διαιρέω , παύω ἔχω ὁ Θεός ἢ κατά ὁ λευστοχῶτων πρός ὁ ἄθεσμος μίξις ὀργή · τότε ἀναβαίνω ἐπί τίς ὕψος ὑψηλός ὁ νομοθέτης , καί πρὸρμὼν ὁ χώρα κατασκέπτομαι , ἢ διά ὁ θεῖος ἐπαγγελία ὁ πρός ὁ πατήρ γίγνομαι ὁ Ἰσραήλ παρασκευάζω , μεθίστημι ὁ ἀνθρώπινος βίος , οὐδείς ἐν ὁ ὁ σημεῖον , οὐδέ μνημόσυνον ὁ ἑαυτοῦ μετάστασις ἐν τάρος ὑπολείπω . οὖον ὁ κάλλος χρόνος οὐ λυμαίνομαι , οὔτε ὁ ὀφθαλμός ὁ λαμπρότης ἀμαυρόω , οὔτε ὁ ἀπολάμπω ὁ πρόσωπον χάρις ἀπαμβλύνω · ἀλλά εἰμί ἀεί ὡσαύτως ἔχω , καί κατά αὐτός ἐν ὁ τρεπτός ὁ φύσις διάστασις ὁ ἐν ὁ κάλλος ἀμετάπτωτος . οὗτος μέν οὖν , ὅσος ἐκ ὁ πρόχειρον ὁ ἀνήρ ἱστορία ἐμδάβημεν , ἐν ἐπιτρέχω ὁ διηγέομαι · εἰμί καί πῶς ὁ ὑπόθεσις εἰμί ἐν ὅς ὁ λόγος ἀναγκαῖος πλατύνω . Καιρός δέ εἄν εἰμί πρός ὁ πρόκειμαι ἐγώ ὁ λόγος σκοπός ἐφαρμόζω ὁ μνημονεύω βίος · ὡς εἄν τις γίγνομαι ἐγώ ἐκ ὁ προερέω πρός ὁ κατά ἀρετή βίος συνεισφορά . ἀναλαμβάνω τοίνυν ὁ ἀρχή ὁ περί αὐτός διήγημα .