gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0208.3
᾿Αρνεῖται τὴν πρὸς τὴν βασιλῖδα τῶν Αἰγυπτίων κατεψευσμένην συγγένειαν · ἔκδικος γίνεται τοῦ ᾿Εβραίου · μετανίσταται πρὸς τὴν ἔρημον διαγωγὴν , ἣν ὁ ἀνθρώπινος οὐκ ἔπαραξε βίος · ποιμαίνει ἐν ἑαυτῷ τὴν τῶν ἡμερῶν ζῴων ἀγέλην · ὁρᾷ τοῦ φωτὸς τὴν λαμπηδόνα · ἀδαρὴ ποιεῖται τὴν πρὸς τὸ φῶς ἀνὁδον , τῇ πειραρρέσει τοῦ ὑποδήματος · ἐξαιρεῖται πρὸς ἐλευθερίαν τὸ συγγενὲς καὶ ὁμόφυλον · ὑποδρύχων βλέπει τὸν ἔχθρον κατὰ τῶν κυμάτων δυσόμενον . ᾿Υπὸ τῇ νεφέλῃ αὐλίζεται · τῇ πέτρᾳ θεραπεύει τὴν δίψαν · τῷ οὐρανῷ γεωργεῖ τὸν ἄρτον . Ἔτι τῇ ἐκτάσει τῶν χειρῶν καταγωνίζεται τὸν ἀλλόφυλον · ἀκούει τῆς σάλπιγγος · τὸν γνόφον ὑπέρχεται · ἐπὶ τὰ δῶτα τῆς ἀχειροποίητου σκηνῆς παραδύεται · μανθάνει τῆς Θείας ἱερωσύνης τὰ ἀπόρρητα . ᾿Εξαφανίζει τὸ εἰδώλον , ἰλεοῦται τὸ Θεῖον , ἀνακαλεῖται τὸν ἐν τῇ κακίᾳ τῶν ᾿Ιουδαίων συντριβέντα νόμον , λάμπει τῇ δόξῃ , καὶ διὰ τοσοῦτων ἐπαρθείς ὑψωμάτων , ἔτι σφριγᾷ τῇ ἐπιθυμίᾳ , καὶ ἀχορέστως ἔχει τοῦ πλείονος , καὶ οὐ διὰ παντὸς κατ᾿ ἔξουσίαν ἐνεργοῖτο , ἔτι διψᾷ · καὶ ὡς μήπω μετεσχηκώς , τυχεῖν δεῖται , ἐμφανῆναι αὐτῷ τὸν Θνὸν ἰκετεύει · οὐχ ὡς μετέχειν δύναται , ἀλλ᾿ ὡς ἐκεῖνός ἐστι . Δοκεῖ δέ μοι τὸ τοιούτο παθεῖν ἐρωτικῇ τινὶ διαθέσει πρὸς τὸ φύσει καλὸν τῆς ψυχῆς διατεθείσης , ἣν ἀεὶ ἡ ἔλπις ἀπὸ τοῦ ὀφθέντος καλοῦ πρὸς τὸ ὑπερκειμενον ἐπεσπάσατο , διὰ τὸ πάντοτε καταλαμβανομένου , πρὸς τὸ χειρωμένον αἰεὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἐκκαλοῦσα · θδεν ὁ σφοδρὸς ἔραστὴς τοῦ καλοῦς , τὸ δὲ φαινόμενον , ὡς εἰκόνα τοῦ ποθουμένου δεχόμενος , αὐτοῦ τοῦ χαρακτῆρος τοῦ ἀρχετύπου ἐμφροθῆναι ποθεῖ . Καὶ τοῦτο βούλεται ἡ τολμηρὰ τε καὶ παριοῦσα τοὺς ὄρους τῆς ἐπιθυμίας ἡ αἴτησις , τὸ μὴ διὰ κατόπτρων τινῶν καὶ ἐμφάσεων , ἀλλὰ κατ᾿ πρόσωπον ἀπολαῦσαι τοῦ κάλ -
Lemmas: ᾿αρνειος ὁ πρός ὁ βασιλίς ὁ Αἰγύπτιος καταψεύδομαι συγγένεια · ἔκδικος γίγνομαι ὁ Εβραῖος · μετανίστημι πρός ὁ ἐρῆμος διαγωγή , ὅς ὁ ἀνθρώπινος οὐ παράγω βίος · ποιμαίνω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἡμέρα ζῷον ἀγέλη · ὁράω ὁ φάος ὁ λαμπηδών · ἀδαρὴ ποιέω ὁ πρός ὁ φάος ἄνοδος , ὁ πειραρρέσει ὁ ὑπόδημα · ἐξαιρέω πρός ἐλευθερία ὁ συγγενής καί ὁμόφυλος · υποδρυχοω βλέπω ὁ ἐχθρός κατά ὁ κῦμα δύο . ᾿Υπὸ ὁ νεφέλη αὐλίζομαι · ὁ πέτρα θεραπεύω ὁ δίψα · ὁ οὐρανός γεωργέω ὁ ἄρτος . ἔτι ὁ ἔκτασις ὁ χείρ καταγωνίζομαι ὁ ἀλλόφυλος · ἀκούω ὁ σάλπιγξ · ὁ γνόφος ὑπέρχομαι · ἐπί ὁ δώτης ὁ αχειροποίητος σκηνή παραδύομαι · μανθάνω ὁ Θείας ἱερωσύνη ὁ ἀπόρρητος . Εξαφανίζω ὁ εἴδωλον , ἱλεόω ὁ θεῖον , ἀνακαλέω ὁ ἐν ὁ κακία ὁ Ἰουδαῖος συντρίβω νόμος , λάμπω ὁ δόξα , καί διά τοσοῦτος ἐπαίρω ὕψωμα , ἔτι σφριγάω ὁ ἐπιθυμία , καί ἀκόρεστος ἔχω ὁ πλείων , καί οὖον διά πᾶς κατά ἐξουσία ἐνεργέω , ἔτι διψάω · καί ὡς μήπω μετέχω , τυγχάνω δήω , ἐμφαίνω αὐτός ὁ Θνὸν ἱκετεύω · οὐ ὡς μετέχω δύναμαι , ἀλλά ὡς ἐκεῖνος εἰμί . δοκέω δέ ἐγώ ὁ τοιοῦτος πάσχω ἐρωτικός τις διάθεσις πρός ὁ φύσις καλός ὁ Ψυχή διατίθημι , ὅς ἀεί ὁ Ἔλπις ἀπό ὁ ὁράω καλός πρός ὁ ὑπερκείμενος ἐπισπάω , διά ὁ πάντοτε καταλαμβάνω , πρός ὁ χειρόομαι ἀεί ὁ ἐπιθυμία ἐκκαλέω · θʹ ὁ σφοδρός ἐραστής ὁ Καλοῦς , ὁ δέ φαίνω , ὡς εἰκών ὁ ποθέω δέχομαι , αὐτός ὁ χαρακτήρ ὁ ἀρχέτυπος ἐμφροθῆναι ποθέω . καί οὗτος βούλομαι ὁ τολμηρός τε καί πάρειμι ὁ ὄρος ὁ ἐπιθυμία ὁ αἴτησις , ὁ μή διά κάτοπτρον τις καί ἔμφασις , ἀλλά κατά πρόσωπον ἀπολαύω ὁ κάλη -