gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0200.2
Ὅταν μὲν οὖν τὴν ἄνω σκηνὴν βλέπῃ · ταῦτα διὰ τούτων ὁ προφήτης ὁρᾷ . Εἰ δὲ τις τὴν κάτω σκηνὴν θεωροῖ · ἐπειδὴ πολλαχῇ Χριστὸς ἡ Ἐκκλησία παρὰ τοῦ Παύλου κατονομάζεται · καλῶς ἂν ἔχοι τοὺς ὑπηρέτας τοῦ θείου μυστηρίου , οὓς καὶ στύλους τῆς Ἐκκλησίας κατονομάζει ὁ λόγος , ἀποστόλους τε καὶ διδασκάλους καὶ προφήτας , τὰ ὀνόματα ταῦτα ὀνομάζειν εἶναι . Οὐ γὰρ μόνον Πέτρος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἰάκωβος , στύλοι τῆς Ἐκκλησίας εἰσιν · οὐδὲ μόνος ὁ Βαπτιστὴς Ἰωάννης ὁ λύχνος ἦν καύομενος · ἀλλὰ πάντες οἱ δι’ ἑαυτῶν τὴν Ἐκκλησίαν ἐρείδοντες , καὶ οἱ διὰ τῶν ἰδίων ἔργων φωστήρες γινόμενοι , καὶ στύλοι καὶ λύχνοι λέγονται . « Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου , » φησὶ πρὸς τοὺς ἀποστόλους ὁ Κύριος . Καὶ πάλιν ἕτερος ὁ θεῖος Ἀπόστολος στύλους εἶναι διακελεύεται , λέγων · « Ἔδρασε γέ-νεσθε καὶ ἀμετακίνητοι . » Καὶ τὸν Τιμόθεον καλὸν στύλον ἐτεκτήνατο , ποιήσας αὐτὸν ( καθὼς φησι τῇ ἰδίᾳ φωνῇ ) στύλον καὶ ἀδραῖωμα τῆς Ἐκκλησίας ἀληθείας . Ἐν ταύτῃ τῇ σκηνῇ καὶ θυσία τῆς ἀσιαν-σεως , καὶ θυμίαμα τῆς προσευχῆς , ἡ τῷ ὀρθρῷ καὶ τῇ ἑσπέρᾳ ἐνεργουμένη διὰ παντὸς · καθορᾶται · νοεῖν δὲ δίδωσι ταῦτα ὁ μέγας Δαυὶδ , κατευθύνων εἰς ὁσμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ τῆς προσευχῆς τὸ θυμίαμα · καὶ διὰ τῆς ἐκτάσεως τῶν χειρῶν , ἱερουργῶν τὴν θυσίαν . Λουτρὰς δὲ τις ἀκούων , νοήσει πάντας τούς διὰ τοῦ μυστικοῦ ὕδατος τὸν μολυσμὸν ἀπο-κλύζοντας τῶν ἁμαρτιῶν . Λουτρὴν ἦν ὁ Ἰωάννης , ἐν τῇ Ἰορδάνῃ λούων , ἐν τῷ τῆς μετανοίας βαπτί-σματι · λουτρὴν ἦν ὁ Πέτρος , τρισχιλίοις κατὰ παύ-τον καθάπαξ κατᾶγὼν ἐπὶ τὸ ὕδωρ . Λουτρὴ τοῦ Κανδάκου ὁ Φίλιππος , καὶ πάντων πάντες τῶν μετεχόντων τῆς δωρεᾶς , οἱ ἐνεργοῦντες τὴν χάριν . Τὰς δὲ αὐλαίας , αἳ διὰ τῆς ματ’ ἀλλήλων συμ-βολῆς τὴν σκηνὴν ἐν κύκλῳ διαλαμβάνουσι , τὴν ἀγαπητικὴν τε καὶ εἰρηνικὴν τῶν πιστευόντων ὁμό-νοιαν εἶναι τις ὑπονοεῖν , οὐκ ἂν ἁμαρτεῖ τοῦ πρέ-ποντος · οὕτω τοῦ Δαυὶδ ἐρμηνεύσαντος , ὃς φησιν , ὅτι,Θεὶς τὰ δριὰ σου εἰρήνην . Δέρμα δὲ πεφονιγμέ-νον , καὶ δέρρεις ἀπὸ τριχῶν , πρὸς κόσμον τῆς σκη-νῆς συντελοῦσαι , καταλλήλως ἂν νοηθεῖεν ἢ τε νέ-κρωσις τῆς ἁμαρτητικῆς σαρκός , ἥς ἀνίγνω τὸ πεφονιγμένον δέρμα ἐστὶ , καὶ ἡ τραχεῖα διαγωγὴ κατ’ ὑγρότητα , οἷς ὡραίζεται μάλιστα ἡ τῆς Ἐκ-κλησίας σκηνή . Τὰ γὰρ δέρματα ζωτικὴν ἐν ἑαυτοῖς οὐχ ἔχοντα δύναμιν τὴν ἐκ φύσεως , τῇ βαφῇ τοῦ ἐρυθήματος εὐανθὴ γίνεται , ὅπερ διδάσκει , τὴν διὰ τοῦ Πνεύματος ἐπανθούσαν χάριν μὴ ἐν ἑαυτοῖς γί-νεσθαι , εἰ μὴ τινες ἑαυτοὺς τῇ ἁμαρτίᾳ νεκρώσαιεν . Εἰ δὲ καὶ ἡ σώφρων αἰδὼς [ οὐ ] τῇ βαφῇ τοῦ ἐρυθή-ματος ὑπὸ τοῦ λόγου σημαίνεται , ἐπὶ τῷ βουλομένῳ ποιούμεν τὴν κρίσιν . Ἡ δὲ τῶν τριχῶν συμπλοκὴ , τραχὺ τε καὶ δυσσελὲς ἀπενοᾶομένη ἐξῦφασμα , τὴν
Lemmas: ὅταν μέν οὖν ὁ ἄνω σκηνή βλέπω · οὗτος διά οὗτος ὁ προφήτης ὁράω . εἰμί δέ τις ὁ κάτω σκηνή θεωρέω · ἐπεί πολλαχῆ Χριστός ὁ ἐκκλησία παρά ὁ Παῦλος κατονομάζω · καλῶς εἄν ἔχω ὁ ὑπηρέτης ὁ θεῖον μυστήριον , ὅς καί στῦλος ὁ ἐκκλησία κατονομάζω ὁ λόγος , ἀπόστολος τε καί διδάσκαλος καί προφήτης , ὁ ὄνομα οὗτος ὀνομάζω εἰμί . οὖον γάρ μόνος Πέτρος καί Ἰωάννης καί Ἰάκωβος , στῦλος ὁ ἐκκλησία εἰμί · οὐδέ μόνος ὁ βαπτιστής Ἰωάννης ὁ λύχνος εἰμί καίω · ἀλλά πᾶς ὁ διά ἑαυτοῦ ὁ ἐκκλησία ἐρείδω , καί ὁ διά ὁ ἴδιος ἔργον φωστήρ γίγνομαι , καί στῦλος καί λύχνος λέγω . « σύ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος , » φημί πρός ὁ ἀπόστολος ὁ Κύριος . καί πάλιν ἕτερος ὁ θεῖος ἀπόστολος στῦλος εἰμί διακελεύομαι , λέγω · « δράω γίγνομαι καί ἀμετακίνητος . » καί ὁ Τιμόθεος καλός στῦλος τεκταίνομαι , ποιέω αὐτός ( καθώς φημί ὁ ἴδιος φωνή ) στῦλος καί ἀδραῖος ὁ ἐκκλησία ἀλήθεια . ἐν οὗτος ὁ σκηνή καί θυσία ὁ ἀσιαν-σεως , καί θυμίαμα ὁ προσευχή , ὁ ὁ ὄρθρος καί ὁ ἑσπέρα ἐνεργέω διά πᾶς · καθοράω · νοέω δέ δίδωμι οὗτος ὁ μέγας Δαυίδ , κατευθύνω εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ Θεός ὁ προσευχή ὁ θυμίαμα · καί διά ὁ ἔκτασις ὁ χείρ , ἱερουργέω ὁ θυσία . Λουτρά δέ τις ἀκούω , νοέω πᾶς ὁ διά ὁ μυστικός ὕδωρ ὁ μολυσμός ἀποκλύζω ὁ ἁμαρτία . Λουτρός εἰμί ὁ Ἰωάννης , ἐν ὁ Ἰορδάνης λούω , ἐν ὁ ὁ μετάνοια βάπτισμα · λουτρός εἰμί ὁ Πέτρος , τρισχίλιοι κατά παύω καθάπαξ κατάγω ἐπί ὁ ὕδωρ . Λουτρός ὁ Κανδάκου ὁ Φίλιππος , καί πᾶς πᾶς ὁ μετέχω ὁ δωρεά , ὁ ἐνεργέω ὁ χάρις . ὁ δέ αὐλαία , ὅς διά ὁ μά ἀλλήλων συμβολή ὁ σκηνή ἐν κύκλος διαλαμβάνω , ὁ ἀγαπητικός τε καί εἰρηνικός ὁ πιστεύω ὁμό-νοια εἰμί τις ὑπονοέω , οὐ εἄν ἁμαρτέω ὁ πρέπω · οὗτος ὁ Δαυίδ ἐρμηνεύω , ὅς φημί , ὅτι,Θεὶς ὁ δριὰ σύ εἰρήνη . δέρμα δέ πεφονιγμέ-νον , καί δέρρις ἀπό θρίξ , πρός κόσμος ὁ σκηνή συντελέω , κατάλληλος εἄν νοέω ἢ τε νέκρωσις ὁ ἁμαρτητικός σάρξ , ἥς ἀνίγνω ὁ πεφονιγμένον δέρμα εἰμί , καί ὁ τραχύς διαγωγή κατά ὑγρότης , ὅς ὡραΐζω μάλιστα ὁ ὁ Ἐκκλησία σκηνή . ὁ γάρ δέρμα ζωτικός ἐν ἑαυτοῦ οὐ ἔχω δύναμις ὁ ἐκ φύσις , ὁ βαφή ὁ ἐρύθημα Εὐάνθη γίγνομαι , ὅσπερ διδάσκω , ὁ διά ὁ πνεῦμα ἐπανθέω χάρις μή ἐν ἑαυτοῦ γίγνομαι , εἰμί μή τις ἑαυτοῦ ὁ ἁμαρτία νεκρόω . εἰμί δέ καί ὁ σώφρων αἰδώς [ οὖον ] ὁ βαφή ὁ ἐρύθημα ὑπό ὁ λόγος σημαίνω , ἐπί ὁ βούλομαι ποιέω ὁ κρίσις . ὁ δέ ὁ θρίξ συμπλοκή , τραχύς τε καί δυσσελὲς ἀπονοέω ἐξύφασμα , ὁ