gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0204.2
Εἶδασ γὰρ ἡ περὶ τὰ εἴδωλα πλάνη , τέλεον ἐξ-ηφανίσθη , καταποθεῖσα παρὰ τῶν εὐσεβῶν στομάτων , τῶν διὰ τῆς ἀγαθῆς ὁμολογίας τὸν ἀφανισμὸν τῆς ἀσεβοῦς ὕλης ἐν αὐτοῖς ποιησαμένων . Καὶ ὕδωρ γέγονεν ἀτεχνῶς παροδικὸν τε καὶ ἀνυπόστατον τὰ πάλαι πεπηγότα παρὰ τοῖς εἰδωλολάτραις μυστήρια , ὕδωρ ὑπ’ αὐτῶν τῶν ποτε εἰδωλομανούντων στομάτων καταπινόμενον . Ὅταν γὰρ ἴδῃς τοὺς πρότερον τῇ τοιαύτῃ ὑποπίπτοντας ματαιότητι , νῦν ἀναιροῦντας ἐκεῖνα καὶ ἀφανίζοντας , ἐν οἷς αὐτῶν ἦν ἡ πεποίθησις · ἆρ’ οὐχὶ βοᾷ σοι δοκεῖ φανερῶς ἡ ἱστορία · Καταποθήσε-ται ποτε πᾶν εἴδωλον τοῖς στόμασι τῶν πρὸς εὐσε-βείαν ἀπὸ τῆς ἀπάτης μετατεθέντων ; Ὀπλίζει δὲ τοὺς Λευίτας ὁ Μωϋσῆς κατὰ τὸν ὁμοφύλον , καὶ δια-πράσσας τὴν παραβολήν , ἀπ’ ἄκρου πέρατος ἐπὶ τὸ ἕτερον ἄκρον , ἀνέζεσαστον ποιουμένου τῶν ἐντυχ-ανόντων τὸν φόνον , τῇ ἀκμῇ τοῦ ξίφους τὴν κατὰ τῶν ἀναιρουμένων ἐπιτρέψαντες ὑφήσιν . Ἐπίσης δὲ κατὰ πάντων τοῦ προτυχόντος ἐνεργουμένου τοῦ φόνου , οὐ διακρίνων ἐν τοῖς ἀναιρουμένοις τῶν ἀνθρώπων , οὐ συνεις τὸν ἐχθρὸν ἢ τὸν φίλον , τὸν ξένον ἢ τὸν οἰ-κεῖον , ἢ τὸ συγγενὲς ἢ τὸ ἀλλότριον · ἀλλὰ μία παρὰ τὸς ἦν ὀρμή , κατὰ πάντος τοῦ προσπίπτοντος ὁμοίως ἐπίσης ἐνεργουμένη . Ὁ δὲ περὶ τούτου λόγος ταύτην ἂν ἡμῖν παράχοιτο τὴν ὠφελείαν , ἐπειδὴ πανδημεὶ πάντες πρὸς τὸ κακὸν συνεργόντων , καὶ ὥσπερ εἰς ἐγένετο τῷ λόγῳ τῆς κακίας τὸ στρατόπεδον ἅπαν · ἀδιάκριτος ἡ κατ’ αὐτῶν γίνεται μάστιξ . Ὡς γὰρ τινὰ τῶν ἐπὶ κακίᾳ παραβιαμένων ὁ πλῆγξας αἰκίζο-μενος , ὅ , τί περ ἂν τύχῃ τοῦ σώματος καταξάινει διὰ τῆς μάστιγος , εἰδὼς ὅτι ἡ ἐπὶ μέρους ὀδὺν πρὸς τὸ πᾶν διέρχεται · οὕτως ὡς παντὸς ὁμοίως χλια-ρομένου , τοῦ εἰς τὴν κακίαν συμφυέντος σώματος , ἡ ἐπὶ μέρους ἐνεργουμένη μάστιξ τὸ πᾶν ἐσωφρόνιζεν . Οὐκοῦν εἰ ποτὲ τῆς Ἰσὴς κακίας ἐν πολλοῖς θεωρου-μένης , μὴ κατὰ πάντων , ἀλλὰ κατὰ τινων ἐνεργήσε-ι τοῦ Θεοῦ ἀγανάκτησις · νοεῖν προσῆκει τὴν διὰ φιλανθρωπίας τῶν ἐνεργουμένων διόρθωσιν · οὐ πάν-των μὲν τυπτομένων , πάντων δὲ ταῖς μερικαῖς πληγαῖς πρὸς τὴν τῆς κακίας ἀποστροφήν σωφρονιζομένων . Ἄλλὰ τοῦτο μὲν ἐπὶ τῶν καθ’ ἱστορίαν γεγραμμένων τὸ νόημα . Ἡ δὲ ἀναγωγὴ τούτων ἂν ἡμᾶς τὸν τρόπον ὠφελήσειεν . Ἐπειδὴ φησιν ἐν κοινῷ κηρύγματι πρὸς πάντας ὁ νομοθέτης , ὅτι « Εἴ τις πρὸς τὸν Κύριον , ἵτω πρὸς με . » Ὅπερ ἐστὶν ἡ τοῦ νόμου φωνὴ πᾶσιν ἐγχε-λευομένη τῷ , Εἴ τις βούλεται τοῦ Θεοῦ φίλος εἶναι , ἔμοί τῷ νόμῳ φίλος γενέσθω . Ὁ γὰρ τῷ νόμῳ φίλος , καὶ τῷ Θεῷ φίλος ἐστὶ πάντως · καὶ τοῖς πρὸς αὐτὸν διὰ τοιούτου κηρύγματος ἀδροισθεῖσιν ἐγκελεύεται χρῆσασθαι τῷ ξίφει κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ τοῦ φίλου καὶ τοῦ πλησίου . Νοοῦμεν δὲ πρὸς τὸ ἀκόλουθον βλέ -
Lemmas: εἶδας γάρ ὁ περί ὁ εἴδωλον πλάνη , τελέω ἐξαφανίζω , καταπίνω παρά ὁ εὐσεβής στόμα , ὁ διά ὁ ἀγαθός ὁμολογία ὁ ἀφανισμός ὁ ἀσεβής ὕλη ἐν αὐτός ποιέω . καί ὕδωρ γίγνομαι ἄτεχνος παροδικόν τε καί ἀνυπόστατος ὁ πάλαι πήγνυμι παρά ὁ εἰδωλολάτρης μυστήριον , ὕδωρ ὑπό αὐτός ὁ ποτός εἰδωλομανέω στόμα καταπίνω . ὅταν γάρ ὁράω ὁ πρότερος ὁ τοιοῦτος ὑποπίπτω ματαιότης , νῦν ἀναιρέω ἐκεῖνος καί ἀφανίζω , ἐν ὅς αὐτός εἰμί ὁ πεποίθησις · ἆρα οὐ βοάω σύ δοκέω φανερῶς ὁ ἱστορία · καταπίνω ποτός πᾶς εἴδωλον ὁ στόμα ὁ πρός εὐσέβεια ἀπό ὁ ἀπάτη μετατίθημι ; ὁπλίζω δέ ὁ Λευίτης ὁ Μωϋσῆς κατά ὁ ὁμόφυλος , καί διαπράσσω ὁ παραβολή , ἀπό ἄκρος πέρας ἐπί ὁ ἕτερος ἄκρος , ἀναζέω ποιέω ὁ ἐντυγχάνω ὁ φόνος , ὁ ἀκμή ὁ ξίφος ὁ κατά ὁ ἀναιρέω ἐπιτρέπω ὑφίημι . ἐπίσης δέ κατά πᾶς ὁ προτυγχάνω ἐνεργέω ὁ φόνος , οὖον διακρίνω ἐν ὁ ἀναιρέω ὁ ἄνθρωπος , οὖον συνίημι ὁ ἐχθρός ἢ ὁ φίλος , ὁ ξένος ἢ ὁ οἰκέω , ἢ ὁ συγγενής ἢ ὁ ἀλλότριος · ἀλλά εἷς παρά τός εἰμί ὁρμή , κατά πάντως ὁ προσπίπτω ὁμοίως ἐπίσης ἐνεργέω . ὁ δέ περί οὗτος λόγος οὗτος εἄν ἐγώ παραχέω ὁ ὠφέλεια , ἐπεί πανδημεί πᾶς πρός ὁ κακός συνέργω , καί ὥσπερ εἰς γίγνομαι ὁ λόγος ὁ κακία ὁ στρατόπεδον ἅπας · ἀδιάκριτος ὁ κατά αὐτός γίγνομαι μάστιξ . ὡς γάρ τις ὁ ἐπί κακία παραβιάζω ὁ πλήσσω αἰκίζω , ὅς , τίς περ εἄν τυγχάνω ὁ σῶμα καταξαίνω διά ὁ μάστιξ , εἰδοί ὅτι ὁ ἐπί μέρος ὄζω πρός ὁ πᾶς διέρχομαι · οὕτως ὡς πᾶς ὁμοίως χλια-ρομενω , ὁ εἰς ὁ κακία συμφύω σῶμα , ὁ ἐπί μέρος ἐνεργέω μάστιξ ὁ πᾶς σωφρονίζω . οὐκοῦν εἰμί ποτέ ὁ Ἴσος κακία ἐν πολύς θεωρέω , μή κατά πᾶς , ἀλλά κατά τίνω ἐνεργέω ὁ Θεός ἀγανάκτησις · νοέω προσήκω ὁ διά φιλανθρωπία ὁ ἐνεργέω διόρθωσις · οὖον πάντος μέν τύπτω , πᾶς δέ ὁ μερικός πληγή πρός ὁ ὁ κακία ἀποστροφή σωφρονίζω . ἀλλά οὗτος μέν ἐπί ὁ κατά ἱστορία γράφω ὁ νόημα . ὁ δέ ἀναγωγή οὗτος εἄν ἐγώ ὁ τρόπος ὠφελέω . ἐπεί φημί ἐν κοινός κήρυγμα πρός πᾶς ὁ νομοθέτης , ὅτι « εἰμί τις πρός ὁ κύριος , ἔρχομαι πρός ἐγώ . » ὅπερ εἰμί ὁ ὁ νόμος φωνή πᾶς εγχε-λευμαι ὁ , εἰμί τις βούλομαι ὁ Θεός φίλος εἰμί , ἐμέω ὁ νόμος φίλος γίγνομαι . ὁ γάρ ὁ νόμος φίλος , καί ὁ Θεός φίλος εἰμί πάντως · καί ὁ πρός αὐτός διά τοιοῦτος κήρυγμα ἀδροισθεῖσιν ἐγκελεύω χράω ὁ ξίφος κατά ὁ ἀδελφός καί ὁ φίλος καί ὁ πλησίος . νοέω δέ πρός ὁ ἀκόλουθος βλέ -