gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0202.1
περιεβάλετο ἐκ κεφαλῆς εἰς ἄκρους πόδας δι-ήκοντα . Οὐ γὰρ βούλεται κολοβούσθαι τὴν ἀρετὴν ὁνόμος . Ἡ γὰρ λαμπρότης τῶν καλῶν ἔργων , οὐ χρω-σὶ κώδωνές εἰσι , τοὺς ῥοίσους περιδιδόμενοι . Δύογὰρ ἐστι ταῦτα ἐπιτηδευμάτα , δι’ ὧν ἡ ἀρετὴ συν-αγείρεται · ἡ εἰς τὸν Θεὸν πίστις , ἡ τε παρὰ τὸν βίονσυνείδησις . Τούτους προσετίθη τῇ ἐνδύματι τοῦ Τι-μοθίου τοὺς ῥοίσους τε καὶ τοὺς κώδωνας ὁ μέγαςΠαῦλος , εἰπὼν αὐτὸν ἔχειν δεῖν πίστιν καὶ ἀγαθὴνσυνείδησιν.Οὐκοῦν ἡ μὲν πίστις καθαρόν ἔχειτω καὶ μεγαλὸνφῶνον ἐν τῷ τῆς ἁγίας Τριάδος κηρύγματι . Ὁ δὲβίος μμεισθὼ τοῦ καρποῦ τῆς ροίδας τὴν φύσιν·ἐκεῖνός τε γὰρ ἀδρωτὸς ἐστὶν ἡ ἐπιφάνεια , στερεὴ δὲτε καὶ κατεστραμμένῃ τῷ ἄλυτρω διαλημμένη . Τὸδὲ ἔγκλειμενον , τῷ μὲν ὀρθότητι τῷ ποικιλίᾳ τε καὶεὐκόμῳ τῆς τοῦ καρποῦ διαθέσει , ἤδιον δὲ τῇγεύσει γίνεται , καταγλυκαίων τὴν αἴσθησιν . Ἡ τεφιλόσοφος καὶ κατεσκληκυῖα διαγωγὴ δυσληπτὸς τιςοὖσα καὶ ἄπθης τῇ αἰσθήσει , πλήρης ἀγαθῶν ἐλπί-δων ἐστὶ , κατὰ τὸν ἴδιον καρπὸν πεπαιδευμένη . Ἐπει-δὴν γὰρ ὁ γεωργὸς ἡμῶν ἀναπτύξῃ τοῦ βίου τὴνροίδα τῷ ἴδιῳ καιρῷ , καὶ δεῖξῃ τὸν ἀποθέτον τὸκᾶλλος · τότε γλυκεῖα γίνεται τοῖς ἀπολαύουσι τῇμετουσίᾳ τῶν ἰδίων καρπῶν . Φησὶ γὰρ πού καὶ ὁθεῖος Ἀπόστολος , δεῖ πᾶσα παιδεία πρὸς μὲν τὸ παρὸνοὐ δοκεῖ χαρὰς εἶναι , ἀλλὰ λύπης · τοῦτο δὲ τῆςροίδας τὸ προεντυχάνον τοὺς ἀπομύνοις · ὕστερον δὲκαρπὸν εἰρηνικὸν ἀποδίδωσι . Τοῦτο ἡ τῶν ἐνδοθενδωρίμων γλυκύτης . Τὸν δὲ χιτῶνα τοῦτον καὶ κο-σμηδυντὸν εἶναι ὁ λόγος διακλεῖεται . Κόσμοι δὲεἰσι , τὰ ἐξω τῆς χρείας , κόσμου χάριν , ἀπρητήμενασφαιροειδῆ ἀπαρτήματα . Μανθάνομεν δὲ διὰ τούτων·τὸ δεῖν μὴ τῇ ἐντολῇ μόνον τὴν ἀρετὴν μετρεῖσθαι,ἀλλὰ τι καὶ παρ’ ἡμῶν ἐξευρίσκεσθαι διὰ τῶν ἐξωθενπαρεπινοουμένων . Ὡς ἂν προσθήκῃ τις τοῦ κόσμουγένοιτο τῷ ἐνδύματι , οἷος ὁ Παῦλος ἦν , τοὺς καλοὺςπαρ’ αὐτοῦ κόσμους ταῖς ἐντολαῖς συμπλέκων.Τοῦ γὰρ νόμου κελεύοντος τοὺς τῷ θυσιαστηρίῳπροσεδρεύοντας , τῷ θυσιαστηρίῳ συμμερίζεισθαι · καὶμὴ καλλῶντος ἀδελφὴν γυναῖκα περιάγειν , καὶ τοὺςτὸ Εὐαγγέλιον καταγγέλλοντας , ἐκαὶδεν ζην · οὕτωςἀδάπανον ποιεῖται τὸ Εὐαγγέλιον , πεινῶν καὶ διψῶνκαὶ γυμντεύων . Οὗτοι εἰσὶν οἱ καλοὶ κόσμοι , οἱτὸν χιτῶνα τῶν ἐντολῶν τῇ παρ’ ἐαυτῶν προσθήκῃκατακοσμοῦντες . Εἶτα δύο πέπλοι ἀνδθεν ἐπιβάλλον-ται τῷ ποδήρει ἐκ τῶν ὤμων μέχρι τοῦ στήθους καὶτῶν μακράρων καθέκροντες , δύο πόρπαις καθ’ ἑκά-τερον ὤμων ἀλλήλοις ἐνούμενοι . Αἱ δὲ πόρπαι λίθοιεἰσι τὰ τῶν πατριαρχῶν ὀνόματα ἐξ καθ’ ἑκάτερονἐν τοῖς χαραγμασι φέρονσαι . Ποικιλὴ δὲ τῶν πέ-πλων ἡ ἱστοῦργια . Ἵάκινθος μὲν πορφύρᾳ συμπλέ-κεται . Τὸ δὲ τῆς κόκκου ἐρύθημα τῇ βύσσῳ μίγνυ-ται . Ἵδαι δὲ τοῖς τοῦ ἐκ χρυσοῦ νήμα συγκα-τασπαιρεῖται · ὡς ἐκ τῆς πολυειδοῦς ταύτης τῆςβαφῆς , μίαν τινὰ συγκεχραμένην ὥραν ἐκ τοῦ ὑφά -
Lemmas: περιβάλλω ἐκ κεφαλή εἰς ἄκρος πούς διήκω . οὖον γάρ βούλομαι κολοβόω ὁ ἀρετή ὁνόμος . ὁ γάρ λαμπρότης ὁ καλός ἔργον , οὖον χρώς κώδων εἰμί , ὁ ροισος περιδίδωμι . Δύογὰρ εἰμί οὗτος ἐπιτήδευμα , διά ὅς ὁ ἀρετή συναγείρω · ὁ εἰς ὁ θεός πίστις , ὁ τε παρά ὁ βίονσυνείδησις . οὗτος προστίθημι ὁ ἔνδυμα ὁ Τιμόθιος ὁ ροισος τε καί ὁ κώδων ὁ μέγαςΠαῦλος , εἶπον αὐτός ἔχω δήω πίστις καί αγαθηνσυνειδησιν.ουκεω ὁ μέν πίστις καθαρός χέω καί μεγαλὸνφῶνον ἐν ὁ ὁ ἅγιος Τριάς κήρυγμα . ὁ δίβος μμεισθὼ ὁ καρπός ὁ Ροϊδάς ὁ φύσιν·ἐκεῖνός τε γάρ ἀδρωτὸς εἰμί ὁ ἐπιφάνεια , στερεός δετός καί καταστρέφω ὁ ἄλυτρον διαλαμβάνω . ὅδε ἐγκλείω , ὁ μέν ὀρθότης ὁ ποικιλίας τε καίω ὁ ὁ καρπός διάθεσις , ἡδύς δέ τηγευσεω γίγνομαι , καταγλυκαιω ὁ αἴσθησις . ὁ τεφιλόσοφος καί κατασκλῆναι διαγωγή δύσληπτος τίω καί ἄπθης ὁ αἴσθησις , πλήρης ἀγαθός ἐλπίς εἰμί , κατά ὁ ἴδιος καρπός παιδεύω . Ἐπειδή γάρ ὁ γεωργός ἐγώ ἀναπτύσσω ὁ βίος τηνροιδη ὁ ἴδιος καιρός , καί δείκνυμι ὁ ἀποτίθημι τὸκᾶλλος · τότε γλυκύς γίγνομαι ὁ ἀπολαύω τέμνω ὁ ἴδιος καρπός . φημί γάρ πού καί ὁποῖος ἀπόστολος , δεῖ πᾶς παιδεία πρός μέν ὁ παρονοος δοκέω χαρά εἰμί , ἀλλά λύπη · οὗτος δέ τηςροιδαις ὁ προφέρω ὁ απομυνοος · ὕστερος δὲκαρπὸν εἰρηνικός ἀποδίδωμι . οὗτος ὁ ὁ ἐνδοθενδωρίμων γλυκύτης . ὁ δέ χιτών οὗτος καί κο-σμηδυντὸν εἰμί ὁ λόγος διακλείω . Κόσμος δὲεἰσι , ὁ ἐξω ὁ χρεία , κόσμος χάρις , απρητημενασφαιροειδος ἀπάρτημα . μανθάνω δέ διά τούτων·τὸ δήω μή ὁ ἐντολή μόνος ὁ ἀρετή μετρεῖσθαι,ἀλλὰ τίς καί παρά ἐγώ ἐξευρίσκω διά ὁ εξωθενπαρεπινοεω . ὡς εἄν προσθήκη τις ὁ κοσμουγιγνομαι ὁ ἔνδυμα , οἷος ὁ Παῦλος εἰμί , ὁ καλοὺςπαρ’ αὐτός κόσμος ὁ ἐντολή συμπλέκων.Τοῦ γάρ νόμος κελεύω ὁ ὁ θυσιαστηριωπροσεδρευειμι , ὁ θυσιαστήριον συμμερίζω · Καΐμη καλλῶντος ἀδελφή γυνή περιάγω , καί τοῦτος Εὐαγγέλιος καταγγέλλω , ἐκαὶδεν ζῶ · οὕτωςἀδάπανον ποιέω ὁ Εὐαγγέλιος , πεινάω καί διψάω γυμνός . οὗτος εἰμί ὁ καλός κόσμος , οἶτος χιτών ὁ ἐντολή ὁ παρά ἑαυτοῦ προσθήκῃκατακοσμοῦντες . εἶτα δύο πέπλος ἀνδίδωμι ἐπιβάλλω ὁ ποδήρης ἐκ ὁ ὦμος μέχρι ὁ στῆθος καΐτης μακράρων καθαίρω , δύο πόρπη κατά ἑκάτερος ὦμος ἀλλήλων ενουμενοω . ὁ δέ πόρπη λιθοιειμι ὁ ὁ πατριάρχης ὄνομα ἐκ κατά ἑκάτερος ὁ χάραγμα φέρω . ποικίλος δέ ὁ πέπλος ὁ ἱστουργία . Ἱάκινθος μέν πορφύρα συμπλέκω . ὁ δέ ὁ κόκκος ἐρύθημα ὁ βύσσος μίγνυμι . Ἴδη δέ ὁ ὁ ἐκ χρυσός νήμα συγκα-τασπαιρεω · ὡς ἐκ ὁ πολυειδής οὗτος τῆςβαφῆς , εἷς τις συγχράομαι ὥρα ἐκ ὁ ὑφή -