gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0205.2
Συμφωνεῖ δὲ τὸ τοιοῦτο νόημα τοῖς ἤδη περὶ τὸν ᾿Ααρὼν ἐξετασθῆσιν , ὅτε διὰ τῆς συντυχίας αὐτοῦ τὸν σύμμαχόν τε καὶ παραστάτην ἄγγελον ἐνοήσαμεν , τὸν τὰ σημεῖα κατὰ τῶν Αἰγυπτίων ἐργαζόμενον , προγενεστέρον εἰκῶς νοουμένων · διὰ τὸ προκατασκευασθᾶι τῆς φύσεως ἡμῶν τὸν ἀγγελικὴν καὶ ἀψύχου φύσιν . ᾿Αδελφὸν δὲ , διὰ τὴν συγγένειαν τοῦ νοητοῦ ἐκείνου πρὸς τὸ νοητὸν τὸ ἡμέτερον . Τῆς οὖν ἀντιθέσεως οὐσης , ὅτι πῶς πρὸς τὸ κρεῖττον λαβεῖν ἐστὶ τὴν τοῦ ᾿Ααρὼν συντυχίαν , ὃς ὑπηρέτης τοῖς ᾿Ισραηλίταις τῆς εἰδωλολατρίας ἐγένετο · καλεῖ μετρῶς παρεφύλαξεν τὴν τῆς ἀδελφότητος · ὁμωνυμίαν ὁ λόγος , ὡς οὐχὶ πάντοτε τὸ αὐτὸ σημαίνουσαν ἀπὸ τῆς αὐτῆς φωνῆς , ὅταν ἐπὶ τῶν ἐναντίων νοημάτων τὸ αὐτὸ λαμβάνηται ὄνομα . ᾿Αλλ’ ἕτερος μὲν ἀδελφὸς ὁ καθαίρων τὸν Αἰγύπτιον τύραννον · ἄλλος δὲ πάλιν ὁ ἀποτυπῶν τοῖς ᾿Ισραηλίταις τὸ εἴδωλον , καὶ ἐν ἡ ἐπ’ ἀμφοτέροις τὸ ὄνομα . Κατὰ τῶν τοιούτων οὖν ἀδελφῶν ἀπογυμνοῖ ὁ Μωϋσῆς τὸ ξίφος . ᾿Περὶ δὲ γὰρ ἄλλοις διακελεύεται , καὶ ἑαυτῷ δηλαδὴ νομοθετεῖ τὸ ἴσον . ᾿Αναίρεσις δὲ ἐστὶ τοῦ τοιούτου ἀδελφοῦ , ὁ τῆς ἁμαρτίας ἀφανισμός . Πᾶς γὰρ ὁ διὰ τῆς συμβουλῆς τοῦ ἀντικειμένου ἐνδυναμὴν τινὶ κακῶν ἀφανίας , ἐκεῖνον ἀπέκτεινεν ἐν ἑαυτῷ τὸν ποτε διὰ τῆς ἁμαρτίας ζῶντα . Μᾶλλον δὲ ἡμῖν τὸ περὶ τούτου κρατυνθῆναι δόγμα , εἰ τινὰ καὶ ἄλλα τῆς ἱστορίας πρὸς τὴν θεωρίαν ταύτην συμπαράλαβωμεν . Εἰρήσται γὰρ , ὅτι προστάγματι γίνεται τοῦ ᾿Ααρὼν ἐκείνου , τὸ δεῖν αὐτοὺς περιελθεῖν ἀφ’ ἑαυτῶν τὰ ἐνύστια . Καὶ ἡ τούτων περιαιρέσις , ὅλη τῷ εἰδώλῳ ἐγένετο . Τί οὖν φαμεν ; ὅτι Μωϋσῆς μὲν ἐν τῷ ἐνωτίῳ κόσμῳ , ὃς ἐστὶν ὁ νόμος , τὴν τῶν ᾿Ισραηλιτῶν ἀκοὴν ἐκόσμησεν · ὁ δὲ ψευδώνυμος ἀδελφὸς διὰ τῆς παρακοῆς περαιρεῖ τὸν ἐντεθεὶς τῇ ἀκοῇ κόσμον , καὶ ποιεῖ δι’ αὐτοῦ εἴδωλον . Καὶ παρὰ τὴν πρώτην τῆς ἁμαρτίας εἴσοδον , ἐνωτίου τῆς ὑφαιρέσεως ἦν ἡ τοῦ παρακοῦσαι τῆς ἐντολῆς συμβουλή . Πῶς ἐνωμοθεῖ φίλος καὶ πλησίων τοῖς πρωτοπλάστοις ὁ δρῶν , ὡς τι χρήσιμον καὶ ἀγαθὸν , τὸ ἀποστήναι τοῦ θελοῦ προστάγματος συμβουλευῶν ; Τοῦτό ἐστι τὸ περιελθεῖν τῆς ἀκοῆς τὴς ἐντολῆς ἐνώτιον . Οὐκοῦν ὁ τῶν τοιούτων ἀδελφῶν τε καὶ φίλων καὶ πλησίων φονεύς , ἀκούσεται παρὰ τοῦ νόμου τῆς φωνῆς ἐκείνης , ἣν ἤρπασεν ἡ ἱστορία παρὰ τοῦ Μωϋσέως · γεγενησθαι τοῖς τοῖς τοιοῦτοις φονοκτονήσασιν · ᾿Επληρώσατε τὰς χεῖρας ὑμῶν σήμερον τῷ Κυρίῳ ἕκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ υἱῷ ἢ τῷ ἀδελφῷ , δοθῆναι ἐφ’ ὑμᾶς εὐλογίαν . Δοκεῖ δὲ κατὰ καιρὸν καὶ ἡ μνήμη τῶν τῆν ἀμαρτίαν παραδεξαμένων
Lemmas: συμφωνέω δέ ὁ τοιοῦτος νόημα ὁ ἤδη περί ὁ Ἀαρών ἐξετάζω , ὅτε διά ὁ συντυχία αὐτός ὁ σύμμαχος τε καί παραστάτης ἄγγελος νοέω , ὁ ὁ σημεῖον κατά ὁ Αἰγύπτιος ἐργάζομαι , προγενής ἵημι νοέω · διά ὁ προκατασκευάζω ὁ φύσις ἐγώ ὁ ἀγγελικός καί ἄψυχος φύσις . Αδελφός δέ , διά ὁ συγγένεια ὁ νοητός ἐκεῖνος πρός ὁ νοητός ὁ ἡμέτερος . ὁ οὖν ἀντίθεσις εἰμί , ὅτι πῶς πρός ὁ ἀγαθός λαμβάνω εἰμί ὁ ὁ Ἀαρών συντυχία , ὅς ὑπηρέτης ὁ Ισραηλίτης ὁ εἰδωλολατρία γίγνομαι · καλέω μετρέω παραφυλάσσω ὁ ὁ ἀδελφότης · ὁμωνυμία ὁ λόγος , ὡς οὐ πάντοτε ὁ αὐτός σημαίνω ἀπό ὁ αὐτός φωνή , ὅταν ἐπί ὁ ἐναντίος νόημα ὁ αὐτός λαμβάνω ὄνομα . Ἀλλᾶς ἕτερος μέν ἀδελφός ὁ καθαίρω ὁ Αἰγύπτιος τύραννος · ἄλλος δέ πάλιν ὁ ἀποτυπόω ὁ Ισραηλίτης ὁ εἴδωλον , καί ἐν ὁ ἐπί ἀμφότερος ὁ ὄνομα . κατά ὁ τοιοῦτος οὖν ἀδελφός ἀπογυμνόω ὁ Μωϋσῆς ὁ ξίφος . Περί δέ γάρ ἄλλος διακελεύομαι , καί ἑαυτοῦ δηλαδή νομοθετέω ὁ ἴσος . Ἀναίρεσις δέ εἰμί ὁ τοιοῦτος ἀδελφός , ὁ ὁ ἁμαρτία ἀφανισμός . Πᾶς γάρ ὁ διά ὁ συμβουλή ὁ ἀντίκειμαι ἐνδυναμὴν τις κακός ἀφανία , ἐκεῖνος ἀποκτείνω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ποτός διά ὁ ἁμαρτία ζῶ . μᾶλλος δέ ἐγώ ὁ περί οὗτος κρατύνω δόγμα , εἰμί τις καί ἄλλος ὁ ἱστορία πρός ὁ θεωρία οὗτος συμπαραλαμβάνω . Εἴρω γάρ , ὅτι πρόσταγμα γίγνομαι ὁ Ἀαρών ἐκεῖνος , ὁ δήω αὐτός περιέρχομαι ἀπό ἑαυτοῦ ὁ ἐνύστια . καί ὁ οὗτος περιαίρεσις , ὅλος ὁ εἴδωλον γίγνομαι . τις οὖν φημί ; ὅτι Μωϋσῆς μέν ἐν ὁ ἐνώτιον κόσμος , ὅς εἰμί ὁ νόμος , ὁ ὁ Ισραηλίτης ἀκοή κοσμέω · ὁ δέ ψευδώνυμος ἀδελφός διά ὁ παρακοή περαιρεω ὁ ἐντίθημι ὁ ἀκοή κόσμος , καί ποιέω διά αὐτός εἴδωλον . καί παρά ὁ πρῶτος ὁ ἁμαρτία εἴσοδος , ἐνώτιον ὁ ὑφαίρεσις εἰμί ὁ ὁ παρακούω ὁ ἐντολή συμβουλή . Πῶς ενωμοθεω φίλος καί πλησίος ὁ πρωτόπλαστος ὁ δράω , ὡς τίς χρήσιμος καί ἀγαθός , ὁ ἀφίστημι ὁ θέλω πρόσταγμα συμβουλεύω ; οὗτος εἰμί ὁ περιέρχομαι ὁ ἀκοή σής ἐντολή ἐνώτιον . οὐκοῦν ὁ ὁ τοιοῦτος ἀδελφός τε καί Φίλων καί πλησίος φονεύς , ἀκούω παρά ὁ νόμος ὁ φωνή ἐκεῖνος , ὅς ἁρπάζω ὁ ἱστορία παρά ὁ Μωϋσῆς · γίγνομαι ὁ ὁ τοιοῦτος φονοκτονέω · ᾿Επληρώσατε ὁ χείρ σύ σήμερον ὁ κύριος ἕκαστος ἐν ὁ ἴδιος υἱός ἢ ὁ ἀδελφός , δίδωμι ἐπί σύ εὐλογία . δοκέω δέ κατά καιρός καί ὁ μνήμη ὁ ὁ ἁμαρτία παραδέχομαι