gregorius-nyssenus.de-vita-mosis pg044_0214.1
ποιοῦμενος , τὸν ἐπ’ ἀναφορέων παρ’ αὐτοῦ χομιζόμενον . Ἰησοῦν δὲ πάντως ἀκούων περὶ τῆς γῆς ἐκεῖνης μηνύοντα , καὶ βότρυν ξύλων ἀπαιτουρόμενον · νοεῖς πρὸς τὸ τι χάλεινος βλέπων , ἀσφαλῆς ταῖς ἐλπίσιν ἦν · βότρυς γὰρ ἐπὶ ξύλου κρεμάμενος , τὸς ἄλλος ἐστὶ παρὰ τὸν ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἐπὶ τοῦ ξύλου κρεμασόμενος βότρυ , οὗ τὸ αἷμα ποτὸν τοῖς πιστεύουσι γίνεται σωτήριον · Τοῦτο τῷ Μωϋσεῖ προειπόντος νον οὖνον · δι’ οὗ δὲ σωτήριον πάθος καταμηνύεται . διέμεν δὲ τῶν ἀγαθῶν τῆς ἐπαγγελίας ἀπελείπεται λαός . Ὁ δὲ Μωϋσῆς πάλιν αὐτοὺς καταμυλίζει διὰ τῆς πέτρας τὴν ἔρημον . Ὁ δὲ τοιοῦτος λόγος , τοῦτο ἂν ἡμᾶς διὰ τῆς νοητῆς θεωρίας διδάξειεν , οὗν ἐστι τὸ τῆς μετανόιας μυστήριον . Οἱ γὰρ πρὸς γαστέρα καὶ σάρκα καὶ τὰς Αἰγυπτίας ἡδονάς , μετὰ τοῦ δπαξ γευσάσθαι τῆς πέτρας , παρατραπέντες , τῷ λιμῷ καὶ τῶν λογισμῶν τῆς ἐτῶν ἀγαθῶν μετανοίας καταδικάζονται . Ἄλλ’ ἐστιν αὐτοῖς πάλιν ἐκ μεταμελείας τὴν πέτραν εὑρεῖν , ἣν κατέλιπον , καὶ πάλιν ἑαυτοὺς ἀνασποῦσαι τὴν ψάδα , πάλιν ἐμφορηθῆναι τοῦ νόματος , ὅ ἡ πέτρα ἐκδίδωσι τῷ τὴν κατασχοπὴν Ἰησοῦ ἀληθεστέραν τῆς τῶν ἐναντίων εἶναι πιστεύσαντι , καὶ πρὸς τὸν βότρυ ἀναβλέποντι , τὸν ὑπὲρ ἡμῶν αἷμα στάδαντα , καὶ αἱμαχθέντα , τῷ πάλιν αὐτοὺς διὰ τοῦ ξύλου βροῦν τὴν πέτραν κατασκευασάσιν . Ἄλλ’ οὐτω κατ’ ἰχνος ἐπεσθαι τῇ μεγαλοφύρᾳ Μωϋσέως ὁ λαὸς ἐπαιδεύθη · ἐτι δὲ πρὸς τὰς ἀνθρωπώδεις ἐπιθυμίας καθέλκεται , καὶ πρὸς τὰς Αἰγυπτίας ἡδονὰς ἐπιχλίνεται . Δείκνυσι δὲ πῶς διὰ τούτων ἡ ἱστορία , ὅτι πρὸς τὸ τοιοῦτον πάθος πάντων μάλιστα κατωφερὴς ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἐστι , μυρίαις ὁδοῖς ὑπαγομένη τῇ νόμῳ . Διό , καθάπερ τις ἰατρός , πρὸς τὸ ἐπικρατοῦν δὲ πάθος διὰ τῆς τέχνης ἰστάμενος , οὐκ ἐξ κατ’ αὐτῶν δυναστείειν μέχρι θανάτου τὴν νόσον . Τοῖς μὲν γὰρ τῶν ἀτόπων ἐπιθυμίας τοὺς δρεῖς ἐπικτε · τῷ δὲ παρ’ αὐτῶν δήγματι , θανατηφόρῳ ἐπὴς τὴν ἰδὼν τοῖς ἀμυχήσει τῷ δήγματι · ὁ δὲ μέγας νομοθέτης δρεως εἶδει τὴν δύναμιν τῶν κατὰ ἀλήθειαν θηρίων χιρεῖως . Καιρὸς δ’ ἂν εἴη , σαφέστερον ἐκχαλῦσαι τὸ ἀλνigma · Ἐν τι τῶν πονηρῶν τούτων παθημάθων ἐστὶν ἀλεξητήριον , ἢ διὰ τοῦ μυστηρίου τῆς εὐσεβείας γινομένη τῶν ψυχῶν ἡμῶν κάθαρσις . Κεφάλαιον δὲ τῶν ἐν τῷ μυστηρίῳ πεπιστευμένων , ἢ εἰς τὸ πάθος ἐστὶν ἀπόβλεψις τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἀναδεξαμένου τὸ πάθος . Σταυρὸς δὲ τὸ πάθος ἐστίν · ὥστε τὸν πρὸς αὐτὸν βλέποντα , καθὼς ὑφηγεῖται ὁ λόγος , ὑπὸ τοῦ ἰοῦ τῆς ἐπιθυμίας μὴ βλάπτεσθαι . Τὸ δὲ πρὸς τὸν σταυρὸν βλέπειν , τοῦτο ἐστι , τὸ πάντα τὸν ἑαυτοῦ βίον ὡς νεκρὸν τῷ κόσμῳ καὶ ἐκταφωμένον ποιῆσαι , πρὸς πᾶσαν ἁμαρτίαν ἀκίνητον ὄντα , καθὼς φησιν ὁ Προφήτης , καθηλουμένα τῷ θεῖν ῥοβὴν τὰς ἰδίας σάρκας . Ἦλος δ’ ἂν εἴη σαρκῶν χαθεκτικὸς , ἢ ἐγκρατεία . Ἐπεὶ οὖν τῶν ἀτόπων ἐπιθυμία τοὺς θανατηφόρους δρεῖς ἐκ τῆς χεῖς ἐπισπάται ( πᾶν γὰρ τῆς πονηρᾶς ἐπιθυμίας ἐγγονον , δρεῖς ἐστι ) , τοῦτο χάριν προδεικνύναι ὁ νόμος ἡμῖν τὸ ἐπὶ ξύλῳ φαινόμενον · τοῦτο δὲ ἐστὶν ὁμοίωμα δρεως , καὶ οὐχὶ
Lemmas: ποιέω , ὁ ἐπί ἀναφορά παρά αὐτός χομιζομενω . Ἰησοῦς δέ πάντως ἀκούω περί ὁ γῆ ἐκεῖνος μηνύω , καί Βότρυς ξύλον απαιτουρομενω · νοέω πρός ὁ τίς χάλεινος βλέπω , ἀσφαλής ὁ ἐλπίς εἰμί · βότρυς γάρ ἐπί ξύλον κρεμάννυμι , τός ἄλλος εἰμί παρά ὁ ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα ἐπί ὁ ξύλον κρεμάννυμι Βότρυς , ὅς ὁ αἷμα ποτόν ὁ πιστεύω γίγνομαι σωτήριος · οὗτος ὁ Μωϋσῆς προεῖπον νοῦς οὖνον · διά ὅς δέ σωτήριος πάθος καταμηνύω . δείδω δέ ὁ ἀγαθός ὁ ἐπαγγελία ἀπολείπω λαός . ὁ δέ Μωϋσῆς πάλιν αὐτός καταμυλιζω διά ὁ πέτρα ὁ ἐρῆμος . ὁ δέ τοιοῦτος λόγος , οὗτος εἄν ἐγώ διά ὁ νοητός θεωρία διδάσκω , ἐν εἰμί ὁ ὁ μετάνοια μυστήριον . ὁ γάρ πρός γαστήρ καί σάρξ καί ὁ Αἰγύπτιος ἡδονή , μετά ὁ δπαξ γεύω ὁ πέτρα , παρατρέπω , ὁ λιμός καί ὁ λογισμός ὁ ἔτος ἀγαθός μετάνοια καταδικάζω . ἄλλος εἰμί αὐτός πάλιν ἐκ μεταμέλεια ὁ πέτρα εὑρίσκω , ὅς καταλείπω , καί πάλιν ἑαυτοῦ ἀνασπάω ὁ ψάδα , πάλιν ἐμφορέω ὁ νόμος , ὅς ὁ πέτρα ἐκδίδωμι ὁ ὁ κατασκοπή Ἰησοῦς ἀληθής ὁ ὁ ἐναντίος εἰμί πιστεύω , καί πρός ὁ Βότρυς ἀναβλέπω , ὁ ὑπέρ ἐγώ αἷμα στάδα , καί αἱμάσσω , ὁ πάλιν αὐτός διά ὁ ξύλον βρόω ὁ πέτρα κατασκευάζω . ἄλλος οὗτος κατά ἴχνος ἕπω ὁ μεγαλοφυραω Μωϋσῆς ὁ λαός παιδεύω · ἔτι δέ πρός ὁ ἀνθρωπώδεις ἐπιθυμία καθέλκω , καί πρός ὁ Αἰγύπτιος ἡδονά επιχλινω . δείκνυμι δέ πῶς διά οὗτος ὁ ἱστορία , ὅτι πρός ὁ τοιοῦτος πάθος πᾶς μάλιστα κατωφερής ὁ ἀνθρώπινος φύσις εἰμί , μυρίος ὁδός ὑπάγω ὁ νόμος . διό , καθάπερ τις ἰατρός , πρός ὁ ἐπικρατέω δέ πάθος διά ὁ τέχνη ἰστάμενος , οὐ ἐκ κατά αὐτός δυναστεία μέχρι θάνατος ὁ νόσος . ὁ μέν γάρ ὁ ἄτοπος ἐπιθυμία ὁ δράω ἐπικτείνω · ὁ δέ παρά αὐτός δῆγμα , θανατηφόρος ἔπειμι ὁ εἶδον ὁ ἀμύσσω ὁ δῆγμα · ὁ δέ μέγας νομοθέτης δρεως εἶδος ὁ δύναμις ὁ κατά ἀλήθεια θηρίον χιρεῖως . Καιρός δέ εἄν εἰμί , σαφής ἐκχαλάω ὁ ὅς · ἐν τίς ὁ πονηρός οὗτος πάθημα εἰμί ἀλεξητήριος , ἢ διά ὁ μυστήριον ὁ εὐσέβεια γίγνομαι ὁ Ψυχή ἐγώ κάθαρσις . κεφάλαιος δέ ὁ ἐν ὁ μυστήριον πιστεύω , ἢ εἰς ὁ πάθος εἰμί ἀπόβλεψις ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀναδέχομαι ὁ πάθος . Σταυρός δέ ὁ πάθος εἰμί · ὥστε ὁ πρός αὐτός βλέπω , καθώς ὑφηγέομαι ὁ λόγος , ὑπό ὁ ἰός ὁ ἐπιθυμία μή βλάπτω . ὁ δέ πρός ὁ σταυρός βλέπω , οὗτος εἰμί , ὁ πᾶς ὁ ἑαυτοῦ βίος ὡς νεκρός ὁ κόσμος καί ἐκταφωμένον ποιέω , πρός πᾶς ἁμαρτία ἀκίνητος εἰμί , καθώς φημί ὁ Προφήτης , καθηλόω ὁ θέω ῥοβὴν ὁ ἴδιος σάρξ . ἦλος δέ εἄν εἰμί σάρξ καθεκτικός , ἢ ἐγκράτεια . ἐπεί οὖν ὁ ἄτοπος ἐπιθυμία ὁ θανατηφόρος δράω ἐκ ὁ χέω ἐπισπάω ( πᾶς γάρ ὁ πονηρός ἐπιθυμία ἔγγονος , δράω εἰμί ) , οὗτος χάρις προδείκνυμι ὁ νόμος ἐγώ ὁ ἐπί ξύλον φαίνω · οὗτος δέ εἰμί ὁμοίωμα δρεως , καί οὐ