gregorius-nyssenus.de-vita-gregorii-thaumaturgi pg046_0471.1
A χειρώσας , ἡπειρον ἐδείξεν τῷ ὀρθμῷ τὴν λίμνην , ξηρὰν τε καὶ ἀνιχμον , ὡς μηδὲ τοῖς κοίλοις ἔχειν τι τοῦ ὕδατος λείψανον , τὴν πρὸ τῆς εὐχῆς πελαγιζούσαν . Καὶ ὁ μὲν ταῦτα τῇ θείᾳ δυνάμει δικάσας , πάλιν πρὸς ἑαυτὸν ἀνεχώρει · τοῖς δὲ νέοις ἡ ἐκ τῶν ἔργων ἀπόφασις τὴν φιλονειχίαν διέλυσε . Μὴ γὰρ ὄντος , τοῦ ὑπὲρ οὗ τῶν κατ’ ἀλλήλων ἐξήρτητο πόλεμος , εἰρήνη τὸν θυμὸν διεδέξατο , καὶ πάλιν ἑαυτὴν ἐν τοῖς ἀδελφοῖς ἡ φύσις ἐγνώρισε . Καὶ νῦν ἔστιν ἰδεῖν τῆς θείας ἐκείνης ἀποφάσεως ἐναργῆ τὰ σημεῖα . Κύκλῳ γὰρ τῆς ποτε λίμνης ἔχνη τινὰ τῆς τοῦ ὕδατος ἐπικλύσεως εἰς ἔτι καὶ νῦν διασώζεται . Τὸ δ’ ὅσον βύθιον ἦν τότε καὶ ἐν τῷ πυθμένι τοῦ ὕδατος , ἅπαν μετεσκευάσθη εἰς ὄλην , καὶ οἰκήσις καὶ λειμῶνας , καὶ ἀρούρας . Ταύτης οἶμαι τῆς δίκης μηδ’ ἐν αὐτῷ ἐκεῖνον τὸν ὀνομαστὸν Σολομῶντα , τῶν πρεσβείων ἀμφισβητῆσαι . Τί γὰρ τοσοῦτον εἰς ἀρετὴν , ἀποσῴσαι τὸ τῶν μητριῶν δύο μαχῶν βρέφος ἐνυπομάζιον , ᾧ τὸ ἴσον ἦν πάντως εἰς σωτηρίαν , εἰτε παρὰ τῆς γεννησάμενης , εἰτε καὶ παρὰ τῆς ἐτέρας ἑαυτῷ τὰ τῆς ἀνατροφῆς ἐσπουδάζετο , ἢ δύο νεανίας βραδεῖσαι τὴν σωτηρίαν ; οἱ νῦν ἐπὶ τοῦ βίου πράγματος παρελθόντες , ἐν ἀκμῇ τῆς νεότητος , κατ’ αὐτὸ τῆς ἡλικίας τὸ ἄνθος τοῦ θυμοῦ πρὸς τὴν κατ’ ἀλλήλων φόνον αὐτοὺς παροιστρήσαντος , ἔμελλον θέαμα πικρὸν τοῖς τότε μετ’ ὀλίγον ἐπιδειχθῆσθαι , κατ’ ἀλλήλων τὰς χειρας ὀπλίσαντας , ἐφ’ ὧν ἐλπίς ἦν , ἢ ἀμοτέρους ὑπ’ ἀλλήλων φθαρῆσεσθαι , ἢ τὸν ἕνα γενέσθαι πάντως ἐν τῷ τῆς ἀδελφοκτονίας μιάσματι ; ἵνα παρῶμαι τοὺς ἑκατέροις τοῦτῶν συμπατασσομένους ἐν τῷ ἴσῳ θυμῷ , οἵς εἰς ὅρος τῆς κατ’ ἀλλήλων ὁρμῆς , ὁ τῶν ἀντιτεταγμένων θάνατος ἦν . Ὁ τοίνυν ἤδη κατ’ αὐτῶν κυρωθεῖσαν ὑπὸ τῆς τῆς πονηροῦ στρατηγίας τὴν τοῦ θανάτου ψῆφον διὰ τῆς εὐχῆς ἀναλύσας , καὶ τὴν φύσιν πάλιν πρὸς ἑαυτὴν καταλλάξας , καὶ μεταβαλὼν εἰς εἰρηνικὰς εὐφροσύνας τὴν περὶ τοὺς φόνους σπουδήν · πόσῳ μᾶλλον εἰκότως ἐπὶ τῇ κρίσει θαυμάζοιτο παρὰ τὴν τὴν κακοργίαν τῆς ἐταιρίδος ψευδασαντα ; Τὸ γὰρ ἐπὶ τῷ ὕδατι θαῦμα , πῶς ἀθρόως εἰς χέρσον μετεσκευάσθη τὸ πλωμόν , καὶ πεδίον ἐγένετο , καὶ κοῖλον ἡ λίμνη , καὶ πῶς ἡ ἄντι θαλάσσης οὖσα τῷ τόπῳ τὸ πρότερον , νῦν πρὸς καρπὸν ἄνεισι φορὰν , τοῦτο σιγᾶν οἶμαι καλῶς ἔχειν μᾶλλον , ἢ διεξέναι τῷ λόγῳ , μὴ δυνάμενῳ κατ’ ἀξίαν συνεπαρθῆναι τῷ διηγήματι . pro mari illi loco prius esset , nunc eo reductum præterire consultius esse puto , quam persequi rei quæ narratur , erigere non possit . Τί γὰρ τοιοῦτον ἐν τοῖς ἀναγράφτοις θαύμασι μεμαθήκαμεν , ὡς δύνασθαι εἰς ἴσον ἐλθεῖν τούτῳ διὰ συγκρίσεως ; Ἔστησεν ὁ τοῦ Ναυὴ Ἰησοῦς τὸ τοῦ Ἰορδάνου ρεῖθρον · ἀλλ’ ἕως ἡ κιβωτὸς ἦν ἐν τῷ ὕδατι . Περασθέντος δὲ τοῦ λαοῦ καὶ τῆς κιβωτοῦ διεληλυθίας , ἀπέδωκε πάλιν τῷ ρείθρῳ τὴν σύνθεσιν . Γυμνοῦται τοῦ ὕδατος ἐν τῷ Ἐρυθραίῳ πελάγει τὸ τοῦ βυθοῦ ὑποκείμενον , ἀπωθεῖσης ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἐπὶ τὰ πλάγια τῆς θαλάσσης · ἀλλὰ ὁ χρόνος τοῦ θαύματος ἦν ἡ τοῦ στρατοῦ πάροδος , ἡ διὰ τοῦ ξηροῦ κατὰ τὸν
Lemmas: A χειρόω , ἤπειρος δείκνυμι ὁ ὀρθμῷ ὁ λίμνη , ξηρός τε καί ἀνιχμον , ὡς μηδέ ὁ κοῖλος ἔχω τίς ὁ ὕδωρ λείψανον , ὁ πρό ὁ εὐχή πελαγίζω . καί ὁ μέν οὗτος ὁ θεῖος δύναμις δικάζω , πάλιν πρός ἑαυτοῦ ἀναχωρέω · ὁ δέ νέος ὁ ἐκ ὁ ἔργον ἀπόφασις ὁ φιλονεικία διαλύω . μή γάρ εἰμί , ὁ ὑπέρ ὅς ὁ κατά ἀλλήλων ἐξαρτάω πόλεμος , εἰρήνη ὁ θυμός διαδέχομαι , καί πάλιν ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἀδελφός ὁ φύσις γνωρίζω . καί νῦν εἰμί ὁράω ὁ θεῖος ἐκεῖνος ἀπόφασις ἐναργής ὁ σημεῖον . Κύκλος γάρ ὁ ποτός λίμνη ἔχνος τις ὁ ὁ ὕδωρ ἐπίκλυσις εἰς ἔτι καί νῦν διασῴζω . ὁ δέ ὅσος βύθιος εἰμί τότε καί ἐν ὁ πυθμήν ὁ ὕδωρ , ἅπας μετασκευάζω εἰς ὄλη , καί οἴκησις καί λειμών , καί ἄρουρα . Ταύτη οἴομαι ὁ δίκη μηδέ ἐν αὐτός ἐκεῖνος ὁ ὀνομαστός Σολομών , ὁ πρεσβεῖον ἀμφισβητέω . τις γάρ τοσοῦτος εἰς ἀρετή , ἀποσῴζω ὁ ὁ μητριά δύο μάχη βρέφος ενυπομαζα , ὅς ὁ ἴσος εἰμί πάντως εἰς σωτηρία , εἴτε παρά ὁ γεννάω , εἴτε καί παρά ὁ ἕτερος ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἀνατροφή σπουδάζω , ἢ δύο νεανίας βραδύς ὁ σωτηρία ; ὁ νῦν ἐπί ὁ βίος πρᾶγμα παρέρχομαι , ἐν ἀκμή ὁ νεότης , κατά αὐτός ὁ ἡλικία ὁ ἄνθος ὁ θυμός πρός ὁ κατά ἀλλήλων φόνος αὐτός παροιστράω , μέλλω θέαμα πικρός ὁ τότε μετά ὀλίγος ἐπιδείκνυμι , κατά ἀλλήλων ὁ χείρ ὀπλίζω , ἐπί ὅς ἐλπίς εἰμί , ἢ ἀμός ὑπό ἀλλήλων φθείρω , ἢ ὁ εἷς γίγνομαι πάντως ἐν ὁ ὁ ἀδελφοκτονία μίασμα ; ἵνα παρόω ὁ ἑκάτερος οὗτος συμπατάσσω ἐν ὁ ἴσος θυμός , οἶς εἰς ὅρος ὁ κατά ἀλλήλων ὁρμή , ὁ ὁ ἀντιτάσσω θάνατος εἰμί . ὁ τοίνυν ἤδη κατά αὐτός κυρόω ὑπό ὁ ὁ πονηρός στρατηγία ὁ ὁ θάνατος ψῆφος διά ὁ εὐχή ἀναλύω , καί ὁ φύσις πάλιν πρός ἑαυτοῦ καταλλάσσω , καί μεταβάλλω εἰς εἰρηνικός Εὐφρόσυνος ὁ περί ὁ φόνος σπουδή · πόσος μᾶλλον εἰκότως ἐπί ὁ κρίσις θαυμάζω παρά ὁ ὁ κακοργίαν ὁ ἐταιρίδος ψευδασαντα ; ὁ γάρ ἐπί ὁ ὕδωρ θαῦμα , πῶς ἀθρόος εἰς χέρσος μετασκευάζω ὁ πλόμος , καί πεδίον γίγνομαι , καί κοῖλος ὁ λίμνη , καί πῶς ὁ Αἴας θάλασσα εἰμί ὁ τόπος ὁ πρότερος , νῦν πρός καρπός ἀνέρχομαι φορά , οὗτος σιγάω οἴομαι καλῶς ἔχω μᾶλλον , ἢ διεξέναι ὁ λόγος , μή δύναμαι κατά ἄξιος συνεπαίρω ὁ διήγημα . pro mari illi loco prius esset , nunc eo reductum præterire consultius esse puto , quam persequi rei quæ narratur , erigere non possit . τις γάρ τοιοῦτος ἐν ὁ αναγράφω θαῦμα μανθάνω , ὡς δύναμαι εἰς ἴσος ἔρχομαι οὗτος διά σύγκρισις ; ἵστημι ὁ ὁ ναύω Ἰησοῦς ὁ ὁ Ἰορδάνης ῥεῖθρον · ἀλλά ἠώς ὁ κιβωτός εἰμί ἐν ὁ ὕδωρ . Περασθέντος δέ ὁ λαός καί ὁ κιβωτός διέρχομαι , ἀποδίδωμι πάλιν ὁ ῥεῖθρον ὁ σύνθεσις . γυμνόω ὁ ὕδωρ ἐν ὁ ἐρυθραῖος πέλαγος ὁ ὁ βυθός ὑπόκειμαι , ἀπωθέω ὑπό ὁ πνεῦμα ἐπί ὁ πλάγιος ὁ θάλασσα · ἀλλά ὁ χρόνος ὁ θαῦμα εἰμί ὁ ὁ στρατός πάροδος , ὁ διά ὁ ξηρός κατά ὁ