gregorius-nyssenus.de-vita-gregorii-thaumaturgi pg046_0457.2
'Αλλ' ὅπως μὲν , ἢ ἀπὸ τίνων ἐγένετο , ἢ τίνα τὸ κατ' ἀρχὰς ἤρξεν πόλιν , ὡς οὐδὲν ἡμῖν συντελοῦντα πρὸς τὴν προκειμένην σπουδήν , παραλείπομεν · ἀρχὴν δὲ ταύτην τῆς εὐφημίας ληφθῆναι , ἢν ἐκείνος τοῦ κατ' ἀρετὴν βίου πεποίηται . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν κοσμῷ νέῳ τῷ σώματι τῆς φυσικῆς κηδεμονίας ἔρημος ἦν , τῶν γονέων τετελευτηκότων τὸν βίον , ὅτε ἀτελὴς ὑπ' ἡλικίας οὖσα τοὺς πολλοὺς ἡ διάνοια τῆς τοῦ καλοῦ κρίσεως ἀμαρτάνει , ἔδειξεν εὐθὺς παρὰ τὴν πρώτην , οἷος ἐν τῷ τελείῳ τῆς ἡλικίας γενήσεται . Καὶ καθάπερ τὰ εὐγενῆ τῶν βλαστημάτων , ὅταν ἐκ πρώτης αὐξήσεως εἰς εὐθυγενεῖς ἀναβαρᾶν τοὺς ὀρθοὺς , προδεικνύει τοὺς ἡπηνίους διὰ τῆς παρούσης ὥρας τὸ εἰς ὑστερον κάλλος · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐκεῖνος , ὅτε τοὺς ἄλλους ὑπ' ἀγνοίας περιφρονοῦσιν ἢ ψυχὴ , πρὸς τὰ μάταια τε καὶ ἀνόνητα κατολισθάνουσα προχείρως ὡς τὰ πολλά τῆς νεότητος · τότε διὰ τῆς πρώτης τοῦ βίου αἱρέσεως , ἔδειξεν ἐφ' ἑαυτοῦ τὸν Δαβὶδ ἀληθεύοντα , ὅτι Δίκαιος ὡς φοινὶξ ἐξανθήσει . Μόνον γὰρ δὴ τοῦτο τῶν δένδρων τελείῳ τῷ πάχει τῆς κορυφῆς ἀπὸ τῆς γῆς ἀναφυέται · καὶ τῆς κατὰ τὸ μήκος ἐπιδιδούσης αὐξήσεως , οὐδεμίαν ἐπὶ τὸ πλάτος προσθήκην ἀπὸ τοῦ χρόνου δέχεται . Οὕτω καὶ ἐκεῖνος ἀπὸ τῆς πρώτης ἡνύσε βλάστης , εὐθὺς τῇ αἱρέσει τοῦ βίου τέλειος ἀνασχύων καὶ ὑψίζωμος . Πάντων γὰρ ἀποστάς , περὶ ἃ τὸ νέον τῆς ἡλικίας ἐπτόθεται , ἱππικῆς , κυνηγετικῆς , καλλωπισμάτων , ἐνδυμάτων , κυβείας , τρυφῆς · εὐθὺς ὅλος τῆς τῶν ἀρετῶν κτήσεως ἦν , τὸ πρόσφορον ἀεὶ τῆς παρούσης αὐτῷ ἡλικίας καθέξας προαιρούμενος . Γίνεται δὲ αὐτῇ πρώτη τῆς κτήσεως τῶν ἀρετῶν , ἢ περὶ τὴν σοφίαν σπουδή . Ταύτην δὲ συνέπειτο καθάπερ τις πῦλος συνεξεγυμνὴ ἢ σωφροσύνη · πρὸς ἀμφότερα δὲ σύμμαχος ἦν ἡ ἐγκράτεια · τὸ δὲ ἀτυφον αὐτῷ καὶ ἀδύργητον , τῇ τῶν χρημάτων ὑπεροψίᾳ συγκατεφρόδη . Οὐ γὰρ ἐστιν ἄλλῃ τύφῳ τε καὶ ὑπερηφανίας γενέσις , μὴ τῆς πλουσιότητος ἑαυτῇ τὰ τοιαῦτα πάθη συνεκσαγούσης . Καθάπερ δὲ τὸν πατριάρχην
Lemmas: Αλ ὅπως μέν , ἢ ἀπό τίνω γίγνομαι , ἢ τίς ὁ κατά ἀρχή ἄρχω πόλις , ὡς οὐδείς ἐγώ συντελέω πρός ὁ πρόκειμαι σπουδή , παραλείπω · ἀρχή δέ οὗτος ὁ Εὐφημία λαμβάνω , εἄν ἐκείνος ὁ κατά ἀρετή βίος ποιέω . ἐπεί γάρ ἐν κοσμέω νέος ὁ σῶμα ὁ φυσικός κηδεμονία ἐρῆμος εἰμί , ὁ γονεύς τελευτάω ὁ βίος , ὅτε ἀτελής ὑπό ἡλικία εἰμί ὁ πολύς ὁ διάνοια ὁ ὁ καλός κρίσις ἁμαρτάνω , δείκνυμι εὐθύς παρά ὁ πρῶτος , οἷος ἐν ὁ τέλειος ὁ ἡλικία γίγνομαι . καί καθάπερ ὁ εὐγενής ὁ βλάστημα , ὅταν ἐκ πρῶτος αὔξησις εἰς εὐθυγενής ἀναβαρᾶν ὁ ὀρθός , προδείκνυμι ὁ ἡπηνίους διά ὁ πάρειμι ὥρα ὁ εἰς ὕστερος κάλλος · ὁ αὐτός τρόπος καί ἐκεῖνος , ὅτε ὁ ἄλλος ὑπό ἄγνοια περιφρονέω ἢ ψυχή , πρός ὁ μάταιος τε καί ἀνόνητος κατολισθάνω προχείρως ὡς ὁ πολύς ὁ νεότης · τότε διά ὁ πρῶτος ὁ βίος αἵρεσις , δείκνυμι ἐπί ἑαυτοῦ ὁ Δαυίδ ἀληθεύω , ὅτι Δίκαιος ὡς Φοῖνιξ ἐξάνθησις . Μόνος γάρ δή οὗτος ὁ δένδρον τέλειος ὁ πάχος ὁ κορυφή ἀπό ὁ γῆ ἀναφύω · καί ὁ κατά ὁ μήκος ἐπιδίδωμι αὔξησις , οὐδείς ἐπί ὁ πλάτος προσθήκη ἀπό ὁ χρόνος δέχομαι . οὕτως καί ἐκεῖνος ἀπό ὁ πρῶτος ἀνύω βλαστάνω , εὐθύς ὁ αἵρεσις ὁ βίος τέλειος ἀνέχω καί ὑψίζωμος . Πάντων γάρ ἀφίστημι , περί ὁ ὁ νέος ὁ ἡλικία πέτομαι , ἱππικός , κυνηγετικός , καλλώπισμα , ἔνδυμα , κυβείας , τρυφή · εὐθύς ὅλος ὁ ὁ ἀρετή κτῆσις εἰμί , ὁ πρόσφορος ἀεί ὁ πάρειμι αὐτός ἡλικία κατέχω προαιρέω . γίγνομαι δέ αὐτός πρῶτος ὁ κτῆσις ὁ ἀρετή , ἢ περί ὁ σοφία σπουδή . οὗτος δέ συμπείθω καθάπερ τις Πύλος συνεξεγυμνὴ ἢ σωφροσύνη · πρός ἀμφότερος δέ σύμμαχος εἰμί ὁ ἐγκράτεια · ὁ δέ ἀτυφον αὐτός καί ἀδύργητον , ὁ ὁ χρῆμα ὑπεροψία συγκατεφρόδη . οὖον γάρ εἰμί ἄλλος τῦφος τε καί ὑπερηφανία Γενέσις , μή ὁ πλουσιότης ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος πάθος συνεκσαγουω . καθά δέ ὁ πατριάρχης