gregorius-nyssenus.de-vita-gregorii-thaumaturgi pg046_0483.1
ἰδοιπορίας γενόμενος , λουτρῷ θεραπεύσαι τὸν κόπον ἀναγκαῖον ἠφῆν . Ἐπεχράτει δὲ κατὰ τὸν τόπον ἐκεῖνον δαίμων τις ἀνθρωποκτόνος ἐπιχωριάζων τῷ λουτρῷ , οὗ ἡ φθοροποιὸς δύναμις ἐνεργεῖ μετὰ σκότους κατὰ τὴν προσερχομένων ἐγένετο , καὶ τοῦτο χάριν ἔδωκεν τὸ λουτρὸν ἦν ἐκεῖνο μετὰ τὰς ἡλίου δυσμὰς καὶ ἀνενέργητον · ὅ παραστὰς ἡξίου τὸν ἐπιτεταγμένον ἀνοῖξαι τὴν θύραν , δοῦναι τε τὴν εἴσοδον αὐτῷ καὶ μὴ φθονῆσαι τῆς ἐκ τοῦ λουτροῦ θεραπείας . Τοῦ δὲ μαρτυρουμένου μηδὲν τῶν κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην κατατολμῶντων τοῦ ὕδατος ἰδίαις ὑποστρέφει ποσίν , ἀλλὰ πάντων μετὰ τὴν ἑσπέραν καταχρατεῖν τὸν δαίμονα , καὶ πολλοὺς ὑπ’ ἀγνοίας κῆφῃ παθεῖν τὰ ἀνήκεστα , οὓς ἀντὶ τῆς ἐλπιζούσης ἀνέσεως ὀρῶνι καὶ οἰμωγαὶ διεξέδρατο · ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα διεξιόντος , οὐδὲν μᾶλλον ἐκεῖνος ὑφείλε τῆς ἐπιθυμίας , ἀλλ’ ἐνέκειτο παντὶ τρόπῳ καταναγκάζων αὐτόν , εἰς τὰ ἔνδον παραδέξασθαι . Ὁ δὲ τὸ μὴ συγινδυνεύσαι τῇ ἀγνοίᾳ τοῦ ξένου , χέρος ποιούμενος , τὴν κλεῖν ἐπ’ αὐτῷ ποιήσας , πολὺ ἤκων τοῦ λουτροῦ ἀπαλλάσσεται . Ἐπεὶ δὲ γυμνωθεὶς ἐντὸς ἦν , πολυτρόποι τινες φόβων καὶ καταπλήξεων ἀφορμαὶ παρὰ τοῦ δαιμονίου συννεκωζοντο , φάσματα πανδοδαπὰ πυρὶ καὶ καπνῷ μεμιγμένα τὴν φύσιν ἐπιδεικνύμενα , ἐν ἀνθρώπων καὶ θηρίων μορφῇ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐμπίπτοντα , ταῖς ἀκοαῖς ἐνηχούντα , τῷ ἀσθματι προσεγγίζοντα , κύκλῳ περὶ τὸ σῶμα χεόμενα . Ὁ δὲ τὴν σφραγῖδα ἔαντὸ προβαλλόμενος , καὶ τὸ τοῦ Χριστοῦ ἀνακαλῶν ὄνομα , ἀπαθὴς τὸν πρῶτον διεξῆλθεν τὸν οἶκον . Ἐπὶ δὲ τὸ ἔνδότερον χωρήσας , χαλεπωτέροις ἐνέτυχε τοῖς θεάμασιν , εἰς φοβερωτέραν μετασκευασθέντος τοῦ δαιμονίου τὴν ὄψιν · καὶ ἅμα σεισμῷ κατακλονεῖσθαι τὸν οἶκον ἤστο , καὶ τὸ ἕδαφος ὑπορήγνυμενον γυμνὴν ὑποδεικνύειν τὴν κάτω φλόγα , σπινθῆρας τε φλογώδεας ἀπὸ τῶν ὑδάτων ἐκπέμπειν , καὶ πάλιν αὐτῷ τῷ ἴσῳ ὄπλῳ ἡ σφραγὶς , καὶ τὸ τοῦ Χριστοῦ ὄνομα , καὶ ἡ διὰ τῶν εὐχῶν τοῦ διδασκάλου βοήθεια , τὰ φοβερὰ τῶν φαινομένων τε καὶ γινομένων διέχεν . Ἄνεβλε δὲ ἤδη τῷ ὕδατι , καὶ πρὸς τὴν ἔξοδον σπεύδων , πάλιν ἐκωλύετο , τοῦ δαιμονίου τῆς θύρας ἀντείλημένου . Ἄλλα καὶ τοῦτο πάλιν τὸ κώλυμα διὰ τῆς ἰσῆς δυνάμεως αὐτομάτως ἐλύετο , τῇ σφραγίδι τῆς θύρας ὑποχωρούσης . Ἐπεὶ δὲ κατὰ νοῦν αὐτῷ πρῶδεχωρήκει τὰ πάντα , ἐκβοῆσαι λέγεται πρὸς αὐτὸν ἀνθρωπίνῃ φωνῇ τὸν δαίμονα , μὴ ἐπ’ αὐτῷ τὴν δύναμιν ἐκείνην λογίζεσθαι , δι’ ἧς τὸν θλεβρον ἐφυγεν · τὴν γὰρ φωνὴν τοῦ παραδεμένου αὐτὸν τῷ φυλάσσοντι τὴν ἀπάθεις ἐχαρίσατο .
Lemmas: ιδοιπορις γίγνομαι , λουτρόν θεραπεύω ὁ κόπος ἀναγκαῖος φημί . ἐπικρατέω δέ κατά ὁ τόπος ἐκεῖνος δαίμων τις ἀνθρωποκτόνος ἐπιχωριάζω ὁ λουτρόν , ὅς ὁ φθοροποιός δύναμις ἐνεργέω μετά σκότος κατά ὁ προσέρχομαι γίγνομαι , καί οὗτος χάρις δίδωμι ὁ λουτρόν εἰμί ἐκεῖνος μετά ὁ ἥλιος δυσμή καί ἀνενέργητος · ὅς παραστὰς ἀξιόω ὁ ἐπιτάσσω ἀνοίγω ὁ θύρα , δίδωμι τε ὁ εἴσοδος αὐτός καί μή φθονέω ὁ ἐκ ὁ λουτρόν θεραπεία . ὁ δέ μαρτυρέω μηδείς ὁ κατά ὁ ὥρα ἐκεῖνος κατατολμάω ὁ ὕδωρ ἴδιος ὑποστρέφω πούς , ἀλλά πᾶς μετά ὁ ἑσπέρα καταχράω ὁ δαίμων , καί πολύς ὑπό ἄγνοια κῆφος πάσχω ὁ ἀνήκεστος , ὅς ἀντί ὁ ἐλπίζω ἄνεσις ὄρνυμι καί οἰμωγή διεκτρέχω · οὗτος καί ὁ τοιοῦτος διέξειμι , οὐδείς μᾶλλον ἐκεῖνος ὑφαιρέω ὁ ἐπιθυμία , ἀλλά ἔγκειμαι πᾶς τρόπος καταναγκάζω αὐτός , εἰς ὁ ἔνδον παραδέχομαι . ὁ δέ ὁ μή συγινδυνεος ὁ ἄγνοια ὁ ξένος , χείρ ποιέω , ὁ κλείς ἐπί αὐτός ποιέω , πολύς ἥκω ὁ λουτρόν ἀπαλλάσσω . ἐπεί δέ γυμνόω ἐντός εἰμί , πολύτροπος τις φόβος καί κατάπληξις ἀφορμή παρά ὁ δαιμόνιος συννεκωζοντο , φάσμα πανδοδαπὰ πῦρ καί καπνός μίγνυμι ὁ φύσις ἐπιδείκνυμι , ἐν ἄνθρωπος καί θηρίον μορφή ὁ ὀφθαλμός ἐμπίπτω , ὁ ἀκοή ἐνηχέω , ὁ ἆσθμα προσεγγίζω , κύκλος περί ὁ σῶμα χέω . ὁ δέ ὁ σφραγίς ἐάω προβάλλω , καί ὁ ὁ Χριστός ἀνακαλέω ὄνομα , ἀπαθής ὁ πρῶτος διεξέρχομαι ὁ οἶκος . ἐπί δέ ὁ ἐνδοτέρω χωρέω , χαλεπός ἐντυγχάνω ὁ θέαμα , εἰς φοβερός μετασκευάζω ὁ δαιμόνιος ὁ ὄψις · καί ἅμα σεισμός κατακλονέομαι ὁ οἶκος ἀείδω , καί ὁ ἔδαφος ὑπορρήγνυμι γυμνός ὑποδείκνυμι ὁ κάτω φλόξ , σπινθήρ τε φλογώδης ἀπό ὁ ὕδωρ ἐκπέμπω , καί πάλιν αὐτός ὁ ἴσος ὅπλον ὁ σφραγίς , καί ὁ ὁ Χριστός ὄνομα , καί ὁ διά ὁ εὖχος ὁ διδάσκαλος βοήθεια , ὁ φοβερός ὁ φαίνω τε καί γίγνομαι διέχω . Ἄνεβλε δέ ἤδη ὁ ὕδωρ , καί πρός ὁ ἔξοδος σπεύδω , πάλιν κωλύω , ὁ δαιμόνιος ὁ θύρα ἀντιλαμβάνω . ἄλλος καί οὗτος πάλιν ὁ κώλυμα διά ὁ ἴσος δύναμις αὐτόματος λύω , ὁ σφραγίς ὁ θύρα ὑποχωρέω . ἐπεί δέ κατά νόος αὐτός πρῶδεχωρήκει ὁ πᾶς , ἐκβοάω λέγω πρός αὐτός ἀνθρώπινος φωνή ὁ δαίμων , μή ἐπί αὐτός ὁ δύναμις ἐκεῖνος λογίζομαι , διά ὅς ὁ θλεβρον φυγι · ὁ γάρ φωνή ὁ παραδέω αὐτός ὁ φυλάσσω ὁ ἀπαθής χαρίζομαι .