gregorius-nyssenus.de-vita-gregorii-thaumaturgi pg046_0466.1
χνίσας καὶ τὰ μιάσματα , πάλιν ἰδεῖν ὅπερ ἔωρα τὸ πρότερον , πρὶν ἐξοικισθῆναι τοῦ οἴκωλαίου τοὺς δαιμόνας . Τοῦτον δὲ γεγονότος , ἔγνωσεν αὐτὸν λαβεῖν τοῦ θείου εἶναι τινα παρὰ τῷ Γρηγορίῳ τὴν δύναμιν , δι’ ἧς ἐφάνη τῶν δαιμόνων ἐπικρατέστερος · καταλαβὼν δὲ κατὰ σπουδὴν πάλιν αὐτόν , πρὶν ἐν τῇ πόλει γενέσθαι , μαλεῖν ἡξίωσε παρ’ αὐτοῦ τὸ μυστήριον , καὶ τίς ὁ Θεὸς ἐκεῖνος ὁ τῶν τῶν δαιμόνων φύσιν ὑποχειρίαν ἔχων . Εἰπὼντος δὲ δι’ ὀλίγων τοῦ μεγάλου τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον , παθεῖν τι τὸν νεωχόρον ὅλον εἰκὼς τὸν τῶν θείων ἀμύητον · καὶ μικρότερον οἴησθαι τῆς περὶ Θεοῦ ὑπολήψεως , τὸ πεισθῆναι διὰ σαρκὸς πεφυγμένα τοῖς ἀνθρώποις τὸ θείον · τοῦ δὲ μὴ λόγῳς εἰπὼντος τὸν περὶ τούτου πίστιν κρατύνεσθαι , τοῖς δὲ τῶν γινομένων θαύμασι τὸ πιστὸν ἔχειν , ζητήσει ἔτι παρ’ αὐτοῦ θαῦμα τὸν νεωχόρον ἰδεῖν , ὡς εἰθ’ οὕτως προσκαθῆναι διὰ τοῦ γινομένου πρὸς τὴν τῆς πίστεως συγκατάθεσιν . Ἐνθα δὴ τῶ πάντων ἀπιστότατον λέγεται πεποιηκέναι τὸ μέγα θαῦμα τὸν μέγαν ἐκεῖνον . Ἐπικη-σύντος γὰρ τοῦ νεωχόρου λίθον τινὰ τῶν εὐμεγεθῶν τῶν κατ’ ὀφθαλμοὺς αὐτῷ προφα-νομένων , δίχα χειρὸς ἀνθρωπίνης κινηθῆναι , διὰ δὲ μόνης τῆς κατὰ τὴν πίστιν δυνάμεως , προστάγματι τοῦ Γρηγορίου πρὸς ἕτερον μετατεθῆναι χῶρον · μηδὲν ἀναβαλλόμενον τὸν μέγαν ἐκεῖνον , εὐθὺς προστάζει καθάπερ ἐμφύχῳ τῷ λίθῳ μεταθεῖναι πρὸς ἐκεῖνον τὸν τόπον , ὃν ὁ νεωκόρος ὑπέδειξεν . Τοῦτου δὲ γενομένου , παραχρῆμα πιστεύσαι τῷ λόγῳ τὸν ἄνδρα · καὶ πάντα καταλιπόντα , τένος , οἰκίαν , γαμετήν , παῖδας , φίλους , ἱερῶσιν , ἐστίαν , κτήματα , ἀντὶ πάντων τῶν προσόντων αὐτῷ ποιήσασθαι , τοῦ συνείναι τῷ μεγάλῳ , καὶ συμμετἔχειν τῶν πόνων αὐτῷ καὶ τῆς θείας ἐκείνης φιλοσοφίας τε καὶ παιδεύσεως . Σιγᾶντι πρὸς ταῦτα πᾶσα τεχνικὴ τῶν λογογράφων περίοινος τὰς ἐπαυξήσεις τῶν θαυμάτων διὰ τινος ῥητορείας ἐπὶ τὸ μεῖζον ἐξαιρούσα . Οὐ γὰρ τοιούτων ἐστιν ἐν τοῖς εἰρημένοις τὸ θαῦμα , ὡς τῇ δυνάμει τῶν λέγοντος ἐλαττον ἂν ἡ μεῖζον ἑαυτοῦ γενέσθαι . Τί γὰρ τις εἴπῃν παρὰ τὰ εἰρημένα , προσθήκην δώσει τῷ θαύματι ; Πῶς δ’ ἂν τις ἐλαττώσειε τοῖς ἀκούουσιν ἐπὶ τῷ γεγονότι τὴν ἐκπλήξιν ; Λίθος ἀφίσταται τῶν λίθων τοὺς δεδουλωμένους τοῖς λίθοις , λίθος κήρυξ τῆς θείας πίστεως , καὶ ὀδηγὸς τοῖς ἀπίστοις εἰς σωτηρίαν γίνεται , οὐ φωνῇ τινι καὶ λόγῳ τὴν θείαν δύναμιν ἀνακηρύσσων , ἀλλ’ οἷς ἐποιοῖ δεῖκνύς τὸν Θεὸν ὑπὸ τοῦ Γρηγορίου καταγγελδομένου · ψ πᾶσα κατὰ τὸ ὁμότιμον ὑποχείριος πεπίθεται κτισίς , οὐχ ὅσον αἰσθητικὸν μόνον καὶ ἔμπνουν , καὶ ἔμφυχον , ἀλλ’ εἰ τι καὶ τούτων ἐστὶν ἔκτος , ὁρθῶν τὸ τοῦ θεράποντος ἐπίσταγμα , ὡς οὐκ ἀμοιροῦντα τῆς αἰσθήσεως . Ποία γὰρ ἄκοή τοῦ λίθου ; Ποία τῆς τοῦ κελεύοντος ἐξουσίας αἴσθησις ; Τίς δύναμις ἐν αὐτῷ μεταβατικὴ ; Ποία μελῶν τε καὶ ἄρθρων διασκευὴ ; Ἄλλα πάντα ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα λίθῳ ἢ τοῦ κελεύοντος δύναμις γίνεται , πρὸς ἣν ἰδὼν ὁ νεωκόρος ἐκεῖνος , εὐθὺς τὴν γινομένην ἐπὶ πλάνῃ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἀπάτην τῶν δαιμόνων ἐνῆψε τε καὶ ἐδεδούλωτο , καὶ πρὸς τὸν ἀληθινὸν Θεὸν μετετάξατο , διὰ τῶν παρὰ τοῦ δούλου γεγεν -
Lemmas: χνισος καί ὁ μίασμα , πάλιν ὁράω ὅσπερ ὁράω ὁ πρότερος , πρίν ἐξοικίζω ὁ οἴκωλαίου ὁ δαίμων . οὗτος δέ γίγνομαι , γιγνώσκω αὐτός λαμβάνω ὁ θεῖον εἰμί τις παρά ὁ Γρηγόριος ὁ δύναμις , διά ὅς φαίνω ὁ δαίμων επικρατέστερος · καταλαμβάνω δέ κατά σπουδή πάλιν αὐτός , πρίν ἐν ὁ πόλις γίγνομαι , μαλέω ἀξιόω παρά αὐτός ὁ μυστήριον , καί τίς ὁ θεός ἐκεῖνος ὁ ὁ ὁ δαίμων φύσις ὑποχείριος ἔχω . Εἰπὼντος δέ διά ὀλίγος ὁ μέγας ὁ ὁ εὐσέβεια μυστήριον , πάσχω τίς ὁ νεωκόρος ὅλος ἔοικα ὁ ὁ θεῖον ἀμύητος · καί μικρός οἴομαι ὁ περί Θεός ὑπόληψις , ὁ πείθω διά σάρξ φεύγω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεῖον · ὁ δέ μή λόγος εἶπον ὁ περί οὗτος πίστις κρατύνω , ὁ δέ ὁ γίγνομαι θαῦμα ὁ πιστόν ἔχω , ζητέω ἔτι παρά αὐτός θαῦμα ὁ νεωκόρος ὁράω , ὡς εἶτα οὕτως προσκάθημαι διά ὁ γίγνομαι πρός ὁ ὁ πίστις συγκατάθεσις . ἔνθα δή ὁ πᾶς ἄπιστος λέγω ποιέω ὁ μέγας θαῦμα ὁ μέγας ἐκεῖνος . Ἐπικη-σύντος γάρ ὁ νεωχοροος λίθος τις ὁ εὐμεγέθης ὁ κατά ὀφθαλμός αὐτός προφαίνω , δίχα χείρ ἀνθρώπινος κινέω , διά δέ μόνος ὁ κατά ὁ πίστις δύναμις , πρόσταγμα ὁ Γρηγόριος πρός ἕτερος μετατίθημι χῶρος · μηδείς ἀναβάλλω ὁ μέγας ἐκεῖνος , εὐθύς προστάζω καθάπερ ἐμφύχῳ ὁ λίθος μετατίθημι πρός ἐκεῖνος ὁ τόπος , ὅς ὁ νεωκόρος ὑποδείκνυμι . οὗτος δέ γίγνομαι , παραχρῆμα πιστεύω ὁ λόγος ὁ ἀνήρ · καί πᾶς καταλείπω , Τένος , οἰκίον , γαμετή , παῖς , φίλος , ἱέρωσις , ἑστία , κτῆμα , ἀντί πᾶς ὁ πρόσειμι αὐτός ποιέω , ὁ συνίημι ὁ μέγας , καί συμμετέχω ὁ πόνος αὐτός καί ὁ θεῖος ἐκεῖνος φιλοσοφία τε καί παίδευσις . Σιγᾶντι πρός οὗτος πᾶς τεχνικός ὁ λογογράφος περίων ὁ ἐπαύξησις ὁ θαῦμα διά τις ῥητορεία ἐπί ὁ μείζων ἐξαιρέω . οὖον γάρ τοιοῦτος εἰμί ἐν ὁ εἴρω ὁ θαῦμα , ὡς ὁ δύναμις ὁ λέγω μικρός εἄν ὁ μείζων ἑαυτοῦ γίγνομαι . τις γάρ τις εἶπον παρά ὁ εἴρω , προσθήκη δίδωμι ὁ θαῦμα ; Πῶς δέ εἄν τις ἐλασσόω ὁ ἀκούω ἐπί ὁ γίγνομαι ὁ ἔκπληξις ; λίθος ἀφίστημι ὁ λίθος ὁ δουλόω ὁ λίθος , λίθος κῆρυξ ὁ θεῖος πίστις , καί ὁδηγός ὁ ἄπιστος εἰς σωτηρία γίγνομαι , οὖον φωνή τις καί λόγος ὁ θεῖος δύναμις ἀνακηρύσσω , ἀλλά ὅς ποιέω δείκνυμι ὁ θεός ὑπό ὁ Γρηγόριος καταγγέλλω · ψ πᾶς κατά ὁ ὁμότιμος ὑποχείριος πείθω κτίσις , οὐ ὅσος αἰσθητικός μόνος καί ἔμπνους , καί ἐμφύω , ἀλλά εἰμί τίς καί οὗτος εἰμί ἕκτος , ὀρθός ὁ ὁ θεράπων ἐπίσταγμα , ὡς οὐ ἀμοιρέω ὁ αἴσθησις . Ποία γάρ ἀκοή ὁ λίθος ; Ποία ὁ ὁ κελεύω ἐξουσία αἴσθησις ; Τῖς δύναμις ἐν αὐτός μεταβατικός ; Ποία μέλος τε καί ἄρθρον διασκευή ; ἄλλος πᾶς οὗτος καί ὁ τοιοῦτος λίθος ἢ ὁ κελεύω δύναμις γίγνομαι , πρός ὅς εἶδον ὁ νεωκόρος ἐκεῖνος , εὐθύς ὁ γίγνομαι ἐπί πλάνη ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀπάτη ὁ δαίμων ἐνάπτω τε καί δουλόω , καί πρός ὁ ἀληθινός θεός μετατάσσω , διά ὁ παρά ὁ δοῦλος γε -