gregorius-nyssenus.de-vita-gregorii-thaumaturgi pg046_0463.1
A πρόσωπον χάριτι , καὶ τῇ καταστάσει τοῦ σχήματος . Τὸν δὲ καταπλαγέντα τῇ ὄψει , διαναστηνὰ μὲν τῆς κλίνης καὶ ὅστις εἴη μαθεῖν ἔδειτο , καὶ ὑπὲρ τίνος ἦκοι . Ἐκείνου δὲ καταστείλαντος αὐτοῦ τὴν ταραχὴν τῆς διανοίας ἐν ἡρεμαίᾳ φωνῇ , καὶ εἰπόντος θεῖμ προστάγματι πεφυγνέναι αὐτῇ τῶν ἀμφισβητουμένων παρ' αὐτῷ χάριν , ὡς τὴν ἐκκαθαφθεῖσαν τῆς εὐσεβοῦς πίστεως ἡ ἀλήθεια · θαρσήσαι τε πρὸς τὸν λόγον , καὶ βλέψαι πρὸς αὐτὸν μετὰ τινὸς χαρᾶς καὶ ἐκπλήξεως . Εἶτα ἐκείνου κατ' εὐθὺ τὴν χεῖρα προτείναντος , καὶ ὅσον ὑποδεικνύντος αὐτῷ διὰ τῆς τῶν δακτύλων εὐθείας τὸ ἐκ πλαγίου φαινόμενον , συμπεριαγαγεῖν τοῦτον τῇ εὐθείᾳ τῆς χειρὸς τὸ ἴδιον βλέμμα , καὶ ἰδεῖν ἀντιπρόσωπον ἕτερον θέαμα τῷ ὁφθέντι , ἐν γυναικείῳ τῷ σχήματι , χρεῖττον ἢ κατὰ B ἀνθρώπων · πάλιν δὲ καταπλαγέντα , συγχλοῖθηναι τε πρὸς ἑαυτὸν τῷ προσώπῳ , καὶ ἀμηχανεῖν τῷ θεάματι , μὴ φέροντα τοῖς ὀφθαλμοῖς τὴν ἐμφάνειαν ( καὶ γὰρ τὸ παράδοξον τῆς ὄψεως ἐν τούτῳ μάλιστα ἦν , ὅτι νυκτὸς οὖσης βαθείας , φῶς τοῖς ὁφθεῖσιν αὐτῷ συνεξέλαμψεν , ὡσπερ τινὸς λαμπάδος ἐλαμπομένης λαμπάδος ) . Ἐπεὶ οὖν οὐχ ὅλως τε ἢν φέρειν τοῖς ὀφθαλμοῖς τὴν ἐμφάνειαν , ἠκούσε διὰ λόγου τινὸς τῶν ὁφθέντων αὐτῷ , πρὸς ἀλλήλους τὸν περὶ τοῦ ζητουμένου λόγον διεξιόντων · δι' ὧν οὐ μόνον ἐπαισθόθη τὴν ἀληθῆ γνώσιν τῆς πίστεως , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν ὀνομάτων τοὺς ἐπιφανέντας ἐγνώρισεν , ἐκάτερον αὐτῶν διὰ τῆς οἰκείας προσηγορίας ἀνακαλοῦντος τὸν ἕτερον . Ἀκούσαι γὰρ λέγεται παρὰ τῆς ἐν γυναικείῳ φανείσης τῷ σχήματι παρακαλοῦσης τὸν εὐαγγελιστὴν Ἰωάννην , φανερώσαι τῷ νέῳ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον · ἐκείνου δὲ εἰπεῖν , ἐτοίμως ἔχειν καὶ τούτῳ τῇ μητρὶ τοῦ Κυρίου χαρίσασθαι , ἐπειδὴ τοῦτο φίλον αὐτῇ · καὶ οὕτως εἰπόντα τὸν λόγον σύμμετρόν τε καὶ εὐπερίγραπτον , πάλιν μεταναστῆναι τῶν ὀφθῶν . Τὸν δὲ παραχόρημα τὴν θείαν ἐκείνην μυσταγωγίαν γράμμασιν ἐνασθηναί , καὶ κατ' ἐκείνην μετὰ ταῦτα χρήσασθαι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τὸν λόγον , καὶ τοῖς ἐφεξῆς , ὡσπερ τινὰ κλῆρον τὴν θεοδότον ἐκείνην διδασκαλίαν καταλιπεῖν · δι' ἧς μυσταγωγείας μέχρι τοῦ νῦν ὁ ἐκείνης λαός , πάσης αἱρετικῆς κακίας διαμείνας ἀπείρατος . Τὰ δὲ τῆς μυσταγωγίας ῥήματα , ταῦτά ἐστιν
Lemmas: A πρόσωπον χάρις , καί ὁ κατάστασις ὁ σχῆμα . ὁ δέ καταπλήσσω ὁ ὁράω , διανίστημι μέν ὁ κλίνη καί ὅστις εἰμί μανθάνω δήω , καί ὑπέρ τίς ἥκω . ἐκεῖνος δέ καταστέλλω αὐτός ὁ ταραχή ὁ διάνοια ἐν ἡρεμαίᾳ φωνή , καί εἶπον θέω πρόσταγμα φεύγω αὐτός ὁ ἀμφισβητέω παρά αὐτός χάρις , ὡς ὁ ἐκκάπτω ὁ εὐσεβής πίστις ὁ ἀλήθεια · θαρσέω τε πρός ὁ λόγος , καί βλέπω πρός αὐτός μετά τις χαρά καί ἔκπληξις . εἶτα ἐκεῖνος κατά εὐθύς2 ὁ χείρ προτείνω , καί ὅσος ὑποδείκνυμι αὐτός διά ὁ ὁ δάκτυλος εὐθύς ὁ ἐκ πλάγιος φαίνω , συμπεριάγω οὗτος ὁ εὐθύς ὁ χείρ ὁ ἴδιος βλέμμα , καί ὁράω ἀντιπρόσωπος ἕτερος θέαμα ὁ ὁράω , ἐν γυναικεῖος ὁ σχῆμα , χρίω ἢ κατά B ἄνθρωπος · πάλιν δέ καταπλήσσω , συγχλοῖθηναι τε πρός ἑαυτοῦ ὁ πρόσωπον , καί ἀμηχανέω ὁ θέαμα , μή φέρω ὁ ὀφθαλμός ὁ ἐμφάνεια ( καί γάρ ὁ παράδοξος ὁ ὄψις ἐν οὗτος μάλιστα εἰμί , ὅτι νύξ εἰμί βαθύς , φάος ὁ ὁράω αὐτός συνεκλάμπω , ὡς τις λαμπάς λάμπω λαμπάς ) . ἐπεί οὖν οὐ ὅλως τε εἄν φέρω ὁ ὀφθαλμός ὁ ἐμφάνεια , ἀκούω διά λόγος τις ὁ ὁράω αὐτός , πρός ἀλλήλων ὁ περί ὁ ζητέω λόγος διεξέρχομαι · διά ὅς οὖον μόνος παίω ὁ ἀληθής γνῶσις ὁ πίστις , ἀλλά καί διά ὁ ὄνομα ὁ ἐπιφαίνω γνωρίζω , ἐκάς αὐτός διά ὁ οἰκεῖος προσηγορία ἀνακαλέω ὁ ἕτερος . ἀκούω γάρ λέγω παρά ὁ ἐν γυναικεῖος φαίνω ὁ σχῆμα παρακαλέω ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης , φανερόω ὁ νέος ὁ ὁ εὐσέβεια μυστήριον · ἐκεῖνος δέ εἶπον , ἑτοίμως ἔχω καί οὗτος ὁ μήτηρ ὁ κύριος χαρίζομαι , ἐπεί οὗτος φίλος αὐτός · καί οὕτως εἶπον ὁ λόγος σύμμετρος τε καί εὐπερίγραπτος , πάλιν μετανίστημι ὁ ὁράω . ὁ δέ παραχόρημα ὁ θεῖος ἐκεῖνος μυσταγωγία γράμμα νάω , καί κατά ἐκεῖνος μετά οὗτος χράω ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ λόγος , καί ὁ ἐφεξῆς , ὡς τις κλῆρος ὁ θεοδότος ἐκεῖνος διδασκαλία καταλείπω · διά ὅς μυσταγωγείας μέχρι ὁ νῦν ὁ ἐκεῖνος λαός , πᾶς αἱρετικός κακία διαμένω ἀπείρατος . ὁ δέ ὁ μυσταγωγία ῥῆμα , οὗτος εἰμί