gregorius-nyssenus.de-vita-gregorii-thaumaturgi pg046_0475.1
εὐρεθῆναι τινὰ τῶν περιφανεστέρων τῷ βίῳ κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς ψυχῆς ὑψηλότερον ) , ὑδριν ἔφη τις τῶν προεστηκότων τῆς ψήφου καὶ χλευασμὸν τῇ τοιαύτῃ τοῦ μεγάλου κρίσει , εἰ , τῷ λόγῳ καὶ τῇ ἀξιώματι καὶ τῇ φαινομένῳ τοῦ βίου μαρτυρίᾳ κεκριμένων τῶν ἄλλων , μηδενὸς ἐπὶ τὴν ἱερωσύνην παραδεχθέντος , ἐκ τῶν βαναύσων πρὸς τοιαύτην χάριν νομιζοινὸν τινὲς ἀξιώσεσθαι · καὶ ἅμα κατειρωνευμένος προσελθὼν πρὸς αὐτόν , Εἰ ταῦτα κατεδεῖς , φησί , τούτους μὲν τοιούτους ὄντας περιοφθῆναι τοὺς πόλεις ἐξειλημμένους τῆς πόλεως , ἐκ δὲ τῶν συρρεόντων εἰς προστασίαν τῆς ἱερωσύνης ἀναληφθῆναι τινα , ὅρα σοι λοιπὸν τὸν ἀνθρώπου καλεῖν ἐπὶ τὴν ἱερωσύνην Ἀλέξανδρον · καὶ μεταδάντες ἐπὶ τούτῳ , εἰ δοκεῖ , συμφωνήσωμεν πρὸς ἀλλήλους ταῖς ψήφοις ἡ πόλις πᾶσα . Ὁ μὲν οὖν ταῦτα ἐφθέγγετο τὴν γνώμην διαβάλλων αὐτοῦ , καὶ διὰ τῆς εἰρωνικῆς ταύτης ψήφου τὴν ἐπὶ τοῖς προλαβούσιν ἀκριβείαν καταμεμφόμενος . Τῷ δὲ μεγάλῳ γίνεται διὰ τῶν εἰρημένων ἐνθύμιον , μὴ ἀθελεῖ τὸν Ἀλέξανδρον ἐν μνήμῃ τῶν ψηφισομένων καὶ εἰρημένων γενέσθαι . Καὶ τίς οὖτος , φησίν , ὁ Ἀλέξανδρος , οὗ τὴν μνήμην πεποιήσθες ; Εἴτα τινὸς τῶν συμπαρόντων ἐν γέλωτι παραγαγόντος εἰς μέσον τὸν μεμνημευθέντα , ῥακίοις πινεροῖς ἡμφιεσμένον , οὐδὲ ὅλῳ τῷ σώματι , καὶ ἅμα δεικνύντα τῷ φαινομένῳ τὴν ἐργασίαν χερσὶ τε καὶ προσώπῳ , καὶ τῷ λοιπῷ σώματι κατερεπτωμένῳ τῇ ἐργασίᾳ τῶν ἀνθράκων , τοῖς μὲν λοιποῖς γέλως ἦν ὑπόθεσις , ἐν μέσοις τοιούτος ὢντος ὁ Ἀλέξανδρος , τῷ δὲ διορατικῷ ἐκείνῳ ὀφθαλμῷ πολλὴν παρεῖχεν ἐκπλήξιν τὸ γινόμενον τε καὶ ὁρώμενον · ἄνθρωπος ἐν ἑσχάτῃ πενίᾳ , καὶ ἀπημελημένῳ τῷ σώματι πρὸς ἑαυτὸν βλέπων , καὶ οἷον ἐπαγαλλόμενος τούτῳ τῷ σχήματι , δ τοῖς ἀπαιδεύτοις ὀφθαλμοῖς ἦν ἐπιγέλαστον . Καὶ γὰρ οὕτως ἔχει . Καὶ οὐκ ἀνάγκῃ πενίας ἐπὶ τὸν τοιοῦτον ἐλθὼν βίον , ἀλλὰ καὶ φιλόσοφος τις ἦν ὁ ἄνθρωπος , ὡς καὶ μετὰ ταῦτα βίος ἐγνώρισεν , καὶ τῶν λοιπῶν ὑψηλότερος , ὡς καὶ μέχρι μαρτυρίου φθάσαι , διὰ πυρὸς τελειώσας τὸν δρόμον . Τὸ δὲ λανθάνειν ἐπεχείρησεν , ἢ μᾶλλον ἐπετήδευσε , κρείττων ὑπάρχων τῆς ἐσπουδαμένης παρὰ τῶν πολλῶν εὐχληρίας , καὶ ἄντ᾽ οὐδενὸς τὸν βίον ποιούμενος , τῆς ὑψηλοτέρας τε καὶ ἀληθοῦς ζωῆς τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων . Καὶ ὡς ἂν μάλιστα τὴν πρὸς ἀρετὴν σκοπὸν κατορθώσεως , λανθάνειν ἐμηχανάτο τοιούτος ὢν , τῷ ἀτιμοτέρῳ τῶν ἐπιττευμάτων οὗν εἴδει βεβῆ προσκωπεῖν ὑποκρυπτόμενος . Ἄλλως δὲ , καὶ ὑπερανθὼν τῇ νεότητι , σφαλερὸν ἡγεῖτο τῷ τῆς σωφροσύνης σκοπῷ , φανερὸν ποιεῖν τὸ κάλλος τοῦ σώματος αὐτοῦ , ὥσπερ ἐμποτεῖν τῇ εὐχληρίᾳ τῆς φύσεως · ἤδει γὰρ χαλεπῶν καταπτώσεων ἀφορμὴν τοῖς πολλοῖς τὸ τοιούτον γινόμενον .
Lemmas: εὑρίσκω τις ὁ περιφανής ὁ βίος κατά ὁ πλοῦτος ὁ Ψυχή ὑψηλός ) , ὑδρίς φημί τις ὁ προΐστημι ὁ ψῆφος καί χλευασμός ὁ τοιοῦτος ὁ μέγας κρίσις , εἰμί , ὁ λόγος καί ὁ ἀξίωμα καί ὁ φαίνω ὁ βίος μαρτυρία κρίνω ὁ ἄλλος , μηδείς ἐπί ὁ ἱερωσύνη παραδέχομαι , ἐκ ὁ βάναυσος πρός τοιοῦτος χάρις νομίζω τις ἀξιόω · καί ἅμα κατειρωνεύομαι προσέρχομαι πρός αὐτός , εἰμί οὗτος κατέδω , φημί , οὗτος μέν τοιοῦτος εἰμί περιοράω ὁ πόλις ἐκλαμβάνω ὁ πόλις , ἐκ δέ ὁ συρρέω εἰς προστασία ὁ ἱερωσύνη ἀναλαμβάνω τις , ὁράω σύ λοιπός ὁ ἄνθρωπος καλέω ἐπί ὁ ἱερωσύνη Ἀλέξανδρος · καί μεταδάντες ἐπί οὗτος , εἰμί δοκέω , συμφωνέω πρός ἀλλήλων ὁ ψῆφος ὁ πόλις πᾶς . ὁ μέν οὖν οὗτος φθέγγομαι ὁ γνώμη διαβάλλω αὐτός , καί διά ὁ εἰρωνικός οὗτος ψῆφος ὁ ἐπί ὁ προλαμβάνω ἀκρίβεια καταμέμφομαι . ὁ δέ μέγας γίγνομαι διά ὁ εἴρω ἐνθύμιος , μή ἀθελέω ὁ Ἀλέξανδρος ἐν μνήμη ὁ ψηφίζω καί εἴρω γίγνομαι . καί τίς οὗτος , φημί , ὁ Ἀλέξανδρος , ὅς ὁ μνήμη ποιέω ; εἴτα̅ τις ὁ συμπάρειμι ἐν γέλως παράγω εἰς μέσος ὁ μεμνημευθεω , ῥάκιον πινερον ἀμφιέννυμι , οὐδέ ὅλος ὁ σῶμα , καί ἅμα δείκνυμι ὁ φαίνω ὁ ἐργασία χείρ τε καί πρόσωπον , καί ὁ λοιπός σῶμα κατερεπτωμένῳ ὁ ἐργασία ὁ ἄνθραξ , ὁ μέν λοιπός γέλως εἰμί ὑπόθεσις , ἐν μέσος τοιούτος εἰμί ὁ Ἀλέξανδρος , ὁ δέ διορατικός ἐκεῖνος ὀφθαλμός πολύς παρέχω ἔκπληξις ὁ γίγνομαι τε καί ὁράω · ἄνθρωπος ἐν ἔσχατος πενία , καί ἀπαμελέομαι ὁ σῶμα πρός ἑαυτοῦ βλέπω , καί οἷος ἐπαγάλλομαι οὗτος ὁ σχῆμα , δ ὁ ἀπαίδευτος ὀφθαλμός εἰμί ἐπιγέλαστος . καί γάρ οὕτως ἔχω . καί οὐ ἀνάγκη πενία ἐπί ὁ τοιοῦτος ἔρχομαι βίος , ἀλλά καί φιλόσοφος τις εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὡς καί μετά οὗτος βίος γνωρίζω , καί ὁ λοιπός ὑψηλός , ὡς καί μέχρι μαρτύριον φθάνω , διά πυρός τελειόω ὁ δρόμος . ὁ δέ λανθάνω ἐπιχειρέω , ἢ μᾶλλον ἐπιτηδεύω , ἀγαθός ὑπάρχω ὁ σπουδάζω παρά ὁ πολύς εὐκληρία , καί ἀντί οὐδείς ὁ βίος ποιέω , ὁ ὑψηλός τε καί ἀληθής ζωή ὁ ἐπιθυμία ἔχω . καί ὡς εἄν μάλιστα ὁ πρός ἀρετή σκοπός κατόρθωσις , λανθάνω μηχανάομαι τοιούτος εἰμί , ὁ ἄτιμος ὁ επιττευματη ἐν εἶδος Βέβη προσκώπτω ὑποκρύπτω . ἄλλος δέ , καί ὑπερανθέω ὁ νεότης , σφαλερός ἡγέομαι ὁ ὁ σωφροσύνη σκοπός , φανερός ποιέω ὁ κάλλος ὁ σῶμα αὐτός , ὥσπερ ἐμποτίζω ὁ εὐχληρίᾳ ὁ φύσις · ἦδος γάρ χαλεπός κατάπτωσις ἀφορμή ὁ πολύς ὁ τοιοῦτος γίγνομαι .