gregorius-nyssenus.de-vita-gregorii-thaumaturgi pg046_0476.1
Ὅς ἂν οὖν μήτε πάθῃ τι τῶν ἀδούλητων , μήτε A πλῆθους ὑπόθεσις ἀλλοτρίοις ὀφθαλμοῖς κατασταίη , διὰ τοῦτο καθάπερ τι προσωπεῖον εἰδεχὲς τὴν ἀνθρακοποιΐαν ἐκουςίως , ἐαντῷ περιιτθῃ , δι' ἧς τὸ σῶμα τοῖς πόνους πρὸς ἀρετὴν ἐγυμνάζετο , καὶ τὸ κάλλος τῷ ῥύπῃ τῶν ἀνθρώπων ἐπεκάλυπτετο , καὶ ἅμα τὸ ἐκ τῶν πόνων αὐτῷ προσγιγνόμενον εἰς ἐντολῶν ὑπηρεσίαν ὠκονόμητο . Ἐπεὶδὴ τοίνυν μεταστήσας αὐτὸν τοῦ συνεδρίου , καὶ πάντα δὲ κατ' αὐτὸν μετὰ ἀκριβείας ἐπύθετο , τὸν μὲν διδῶσι τοὺς περὶ αὐτὸν ἐντειλάμενος ἂ πράττειν ἐχρὴν · αὐτὸς δὲ πάλιν καταλαβὼν τὸ συνέδριον , ἐκ τῶν ἐν χερσὶ τοὺς συνειλεγμένους ἐπλάϊδους , τοὺς περὶ τῆς ἱερωσύνης αὐτοῖς λόγους παρατιθέμενος , καὶ διὰ τούτων τὸν κατ' ἀρετὴν ὑπογράφων βίον . Καὶ διήγεν ἐν τοῖς τοιούτοις λόγοις παρακατέχων τὴν συλλογὴν , ἕως ἐκπληρώσαντες οἱ ὑπηρετοῦντες αὐτῷ τὸ προστατεγμένον ἐπέστησαν , ἔχοντες μεθ' ἑαυτῶν τὸν Ἀλέξανδρον , λουτρῷ τε τῇ ἐκ τῶν ἀσβόλων ἀπὸδιαν ἀποκλυσάμενον , καὶ τοῖς τοῦ μεγάλου ἱματίου ἐστολισμένον . Ταῦτα γὰρ ἦν αὐτὸς ἐντειλάμενος ποιῆσαι . Πάντων δὲ πρὸς τὸν Ἀλέξανδρον ἐπιστραφέντων , καὶ θαυμαστῶς · πρὸς τὸ φαινόμενον διακειμένων , Οὐδὲν καιρὸν πεπόνθατε , φηλὶ πρὸς αὐτοὺς ὁ διδάσκαλος , ὀφθαλμοῖς ἀπατηθέντες , καὶ τῇ αἰσθήσει μόνῃ τὴν κρίσιν τοῦ κάλλους ἐπιτρέψαντες . Σφαλαιρὸν γὰρ κριτήριον τῆς τῶν ὄντων ἀληθείας ἡ αἴσθησις , τὴν πρὸς τὸ βάθος τῆς διανοίας εἰσόδον δι' ἑαυτῆς ἀποκλείουσα . Ἄμα δὲ καὶ αὐτῷ τῇ τῆς εὐσεβείας ἐχθρῷ δαιμονι τοῦτο φίλον ἦν πάντως ἀργῆσαι τὸ τῆς ἐκλογῆς σκεῦος τῇ ἀγνοίᾳ συγκαλυπτόμενον , μηδὲ παρελθεῖν εἰς μέσον ἄνδρα , τῆς ἐκείνου δυναστείας καθαιρετὴν ἐσόμενον . Ταῦτα εἰπὼν προσάγει τῷ Θεῷ διὰ τῆς ἱερωσύνης τὸν ἄνδρα κατὰ τὸν νενομισμένον τρόπον τελειώσας τῇ χάριτι . Πάντων δὲ πρὸς τὸν νέον ἱερέα ἀποβλεπόντων , προτραπείς τινα πρὸς τὴν ἐκκλησίαν λόγον ποιήσασθαι , ἐδείξεν εὐθὺς ἐν προοιμίοις τῆς ἀρχῆς ὁ Ἀλέξανδρος ἀξέυστον ἐπ' αὐτῷ τοῦ μεγάλου Γρηγορίου τὴν κρίσιν . Ἦν γὰρ αὐτῷ πλήρης διανοίας ὁ λόγος , ἦττον τῷ ἄνθει κεκαλλωπισμένος τῆς λέξεως . Ὦθεν τις τῶν νέων ἀγέρωχος ἐκ τῆς Ἀττιδὸς αὐτοῖς ἐπιχωρίζων , τὸ ἀκαλλὲς τῆς λέξεως ὑπεγέλασεν , ὅτι μὴ τῇ περιφειγίᾳ τῇ Ἀττικῇ κεκαλλώπιστο · τὸν φασιν ἐκ θεϊοτέρας δέμεως σωφρονισθῆναι , ἵδντα περιστερῶν ἀγέλην ἀμηχάνω τινὶ διαλάμπουσαν κάλλει , καὶ τινος ἀκηκοέναι λέγοντος , Ἀλέξανδρε τὰς περιστερὰς εἶναι ταύτας , ἥς ἐν γέλῳ ἐκεῖνος · πεποίηται . Τί τοῦτων ἂν τις πρὸ τοῦ ἑτέρου θαυμάσειε ; τὸ μὴ δυσωπηθῆναι τὸν ἄνδρα τῶν ἀξιωμάτων τὴν ψῆφον , καὶ μὴ συναρτασθῆναι πρὸς τὰς μαρτυρίας τῶν προεχόντων · ἢ μᾶλλον τὸ θαυμάζει τὸν ἐγχειρημένον τοῖς ἀνδράσι πλοῦτον , ὃ παραχρῆμα παρὰ τοῦ θεοῦ ἢ τῆς ὀρθῆς κρίσεως μαρτυρία διὰ τῆς τοῦ ῥήτορος ἐπικολούθουν δέμεως ; Ἐμοὶ μὲν γὰρ ἐπ' ἑαυτοῦ τούτων ἐκάτερον τοιούτον εἶναι δοκεῖ , ὡς πρὸς ἀλλήλα μὲν ἔχειν τὴν ὁμιλίαν · πάντων δὲ μικροῦ δεῖν τῶν ἐπὶ θαύματι μνημονευομένων προτεῦειν . Τὸ τε γὰρ ἀντιθῆναι τῇ τῶν προεχόντων ὀρμῇ , τῆς
Lemmas: ὅς εἄν οὖν μήτε πάσχω τίς ὁ αδουλητη , μήτε A πλῆθος ὑπόθεσις ἀλλότριος ὀφθαλμός καθίστημι , διά οὗτος καθάπερ τίς προσωπεῖον εἰδεχὲς ὁ ἀνθρακοποιΐα ἐκουςίως , ἀντάω περιτίθημι , διά ὅς ὁ σῶμα ὁ πόνος πρός ἀρετή γυμνάζω , καί ὁ κάλλος ὁ Ρύπη ὁ ἄνθρωπος ἐπικαλύπτω , καί ἅμα ὁ ἐκ ὁ πόνος αὐτός προσγίγνομαι εἰς ἐντολή ὑπηρεσία οἰκονομέω . ἐπειδή τοίνυν μεθίστημι αὐτός ὁ συνέδριον , καί πᾶς δέ κατά αὐτός μετά ἀκρίβεια πυνθάνομαι , ὁ μέν δίδωμι ὁ περί αὐτός ἐντέλλω ὅς πράσσω χρή · αὐτός δέ πάλιν καταλαμβάνω ὁ συνέδριον , ἐκ ὁ ἐν χείρ ὁ συλλέγω επλαιδιδωμι , ὁ περί ὁ ἱερωσύνη αὐτός λόγος παρατίθημι , καί διά οὗτος ὁ κατά ἀρετή ὑπογράφω βίος . καί διάγω ἐν ὁ τοιοῦτος λόγος παρακατέχω ὁ συλλογή , ἠώς ἐκπληρόω ὁ ὑπηρετέω αὐτός ὁ προστάσσω ἐφίστημι , ἔχω μετά ἑαυτοῦ ὁ Ἀλέξανδρος , λουτρόν τε ὁ ἐκ ὁ ἄσβολος ἀποδία ἀποκλύζω , καί ὁ ὁ μέγας ἱμάτιον στολίζω . οὗτος γάρ εἰμί αὐτός ἐντέλλω ποιέω . Πάντων δέ πρός ὁ Ἀλέξανδρος ἐπιστρέφω , καί θαυμαστός · πρός ὁ φαίνω διάκειμαι , οὐδείς καιρός πάσχω , φηλί πρός αὐτός ὁ διδάσκαλος , ὀφθαλμός ἀπατάω , καί ὁ αἴσθησις μόνος ὁ κρίσις ὁ κάλλος ἐπιτρέπω . σφαλερός γάρ κριτήριον ὁ ὁ εἰμί ἀλήθεια ὁ αἴσθησις , ὁ πρός ὁ βάθος ὁ διάνοια εἴσοδος διά ἑαυτοῦ ἀποκλείω . Ἄμη δέ καί αὐτός ὁ ὁ εὐσέβεια ἐχθρός δαίμων οὗτος φίλος εἰμί πάντως ἀργέω ὁ ὁ ἐκλογή σκεῦος ὁ ἄγνοια συγκαλύπτω , μηδέ παρέρχομαι εἰς μέσος ἀνήρ , ὁ ἐκεῖνος δυναστεία καθαιρέτης εἰμί . οὗτος εἶπον προσάγω ὁ Θεός διά ὁ ἱερωσύνη ὁ ἀνήρ κατά ὁ νομίζω τρόπος τελειόω ὁ χάρις . Πάντων δέ πρός ὁ νέος ἱερεύς ἀποβλέπω , προτρέπω τις πρός ὁ ἐκκλησία λόγος ποιέω , δείκνυμι εὐθύς ἐν προοίμιον ὁ ἀρχή ὁ Ἀλέξανδρος αὐξάνω ἐπί αὐτός ὁ μέγας Γρηγόριος ὁ κρίσις . ἦς γάρ αὐτός πλήρης διάνοια ὁ λόγος , ἀίσσω ὁ ἄνθος καλλωπίζω ὁ λέξις . ὤθω τις ὁ νέος ἀγέρωχος ἐκ ὁ Ἀτθίς αὐτός ἐπιχωρίζω , ὁ ἀκαλλής ὁ λέξις ὑπογελάω , ὅτι μή ὁ περιφειγίᾳ ὁ Ἀττικός καλλωπίζω · ὁ φημί ἐκ θεῖος δέμη σωφρονίζω , ἵδντα περιστερά ἀγέλη ἀμήχανος τις διαλάμπω κάλλος , καί τις ἀκούω λέγω , Ἀλέξανδρος ὁ περιστερά εἰμί οὗτος , ἥς ἐν γέλως ἐκεῖνος · ποιέω . τις τοῦτις εἄν τις πρό ὁ ἕτερος θαυμάζω ; ὁ μή δυσωπέω ὁ ἀνήρ ὁ ἀξίωμα ὁ ψῆφος , καί μή συναρτάω πρός ὁ μαρτυρία ὁ προέχω · ἢ μᾶλλον ὁ θαυμάζω ὁ ἐγχειρέω ὁ ἀνήρ πλοῦτος , ὅς παραχρῆμα παρά ὁ θεός ἢ ὁ ὀρθός κρίσις μαρτυρία διά ὁ ὁ ῥήτωρ επικολουθεω δέμη ; ἐμός μέν γάρ ἐπί ἑαυτοῦ οὗτος ἐκάς τοιοῦτος εἰμί δοκέω , ὡς πρός ἀλλήλων μέν ἔχω ὁ ὁμιλία · πᾶς δέ μικρός δήω ὁ ἐπί θαῦμα μνημονεύω προτίθημι . ὁ τε γάρ ἀντιτίθημι ὁ ὁ προέχω ὁρμή , ὁ