gregorius-nyssenus.de-vita-gregorii-thaumaturgi pg046_0473.2
Εἶπεν , καὶ ὡς ἐνθους ἐξ ἐπινοίας θειοτέρας γενομένος , καὶ μεγάλῃ τῇ φωνῇ τὸν Χριστὸν αὐτῷ σύμμαχον πρὸς τὸ προκείμενον ἔλθεῖν ἐπευξάμενος , καταπηγνύσι τὴν βακτηρίαν , ἣν διὰ χειρὸς ἔφερεν , κατὰ τὸν διεφθορατόν τόπον τῆς ὀχθῆς . Διὰφορος δὲ οὖσα κατ’ ἐκεῖνο ἡ γῆ καὶ σαμψώδης , ῥάδιως ὑπενόστησε κατὰ τὸ βάθος , τῷ τὴν βάρεῖ τῆς βακτηρίας ὁμα καὶ τῇ χειρὶ τοῦ πηγνύντος ὑπεῖξασα . Εἶτα τοῦτο καθάπερ τι κλείθρον γενέσθαι καὶ κώλυμα τῆς τῶν ὑδάτων ἀταξίας τῷ Θεῷ ἐπευξάμενος , πάλιν ὑπέστρεφεν , ἔργῳ δείξας ὅτι πᾶν τὸ παρ’ ἐκείνου γινόμενον ὑπὸ θείας ἐνηργεῖτο δυνάμεως . Εὐθὺς γὰρ οὐ μετὰ πολὺν χρόνον ἡ μὲν βακτηρία , ταῖς ῥίζαις ἐρριζωθεῖσα , δένδρον ἐγένετο . Τῷ δὲ ρείθρῳ τὸ φυτὸν ὅρος ἐπάγη , καὶ μέχρι τοῦ νῦν ἔτι ἐπιχειρεῖ θέαμα γίνεσθαι τοῖς φυτοῖς καὶ διήγημα . Ὅταν γὰρ ἐξ ἐπομβρίας τε καὶ χειμάρρων ὁ Λύκος ἐκεῖνος πλημμυρῶν κατὰ τὸ σύνηθες καὶ τραχυνομένος φέρεται , φοβερὸς ἐπικαχλάζων τῷ ρεύματι , τότε περὶ τὸν πυθμένα τοῦ δένδρου κατὰ τὸ ἄκρον ἐπιφύσας τῷ ὕδατι , πάλιν ὀγκωθείς κατὰ τὸ μέσον συστρέλει τὸ ρείθρον , καὶ ὡς φοβούμενος ἐμπελάσαι τῷ δένδρῳ , κυρτῷ τῷ κύματι παραμείδει τὸν χῶρον . Τοιαύτη τοῦ μεγάλου Γρηγορίου ἡ δύναμις , μᾶλλον δὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐνεργοῦντος ἐν ἐκείνῳ τὰ θαύματα . Καθάπερ γὰρ ὑποχείριος τις οὖσα τῶν στοιχείων ἡ φύσις ἐδείκνυτο πρὸς τὸ δοκοῦν ἀλλοσιούμεν τοῖς ἐπιτάττουσιν , ὥστε λίμνην μὲν εἰς πυροφόρον χώραν μετατίθεσθαι , τὰς δὲ χαράδρας τοῦ ὕδατος οἰκισθῆναι , τῆς βακτηρίας ψιχειωμένης τὸ ἀφαλὲς τοῖς οἰκήτοσιν . Ὄνομα δὲ μέχρι τοῦ νῦν ἐστὶ τῷ δένδρῳ , ἡ βακτηρία , μνημόσυνον τῆς Γρηγορίου χάριτος καὶ δυνάμεως τοῖς ἐγχωρίοις ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ σωζόμενον . Τί βούλει τούτοις τῶν προφητικῶν θαυμάτων ἀντιπαρατεθῆναι διὰ συγκρίσεως ; Εἴπω τὴν τοῦ Ἰορδάνου τομήν , ἣν τῇ πληγῇ τῆς μηλωτῆς ὁ Ἠλίας πρὸ τῆς ἀνόδου πεποίηται , καὶ μετ’ αὐτὸν Ἠλισαῖος ὁ κληρονόμος τῆς μηλωτῆς καὶ τοῦ πνεύματος ; Ἄλλ’ ἐπὶ τούτων , μόνοις τοῖς προφήταις ἐπὶ τοῦ καιροῦ τῆς χρείας σχισθέντος τοῦ ὕδατος , διὰ τοῦ
Lemmas: εἶπον , καί ὡς ἔνθεος ἐκ ἐπίνοια θεῖος γίγνομαι , καί μέγας ὁ φωνή ὁ Χριστός αὐτός σύμμαχος πρός ὁ πρόκειμαι ἔρχομαι ἐπεύχομαι , καταπήγνυμι ὁ βακτηρία , ὅς διά χείρ φέρω , κατά ὁ διαφθείρω τόπος ὁ ὄχθη . Διάφορος δέ εἰμί κατά ἐκεῖνος ὁ γῆ καί σαμψώδης , ῥᾳδίως ὑπονοστέω κατά ὁ βάθος , ὁ ὁ βάρος ὁ βακτηρία ὁμος καί ὁ χείρ ὁ πήγνυμι ὑπείκω . εἶτα οὗτος καθάπερ τίς κλεῖθρον γίγνομαι καί κώλυμα ὁ ὁ ὕδωρ ἀταξία ὁ Θεός ἐπεύχομαι , πάλιν ὑποστρέφω , ἔργον δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ παρά ἐκεῖνος γίγνομαι ὑπό θεῖος ἐνεργέω δύναμις . εὐθύς γάρ οὖον μετά πολύς χρόνος ὁ μέν βακτηρία , ὁ ῥίζα ῥιζόω , δένδρον γίγνομαι . ὁ δέ ῥεῖθρον ὁ φυτόν ὅρος πήγνυμι , καί μέχρι ὁ νῦν ἔτι ἐπιχειρέω θέαμα γίγνομαι ὁ φυτός καί διήγημα . ὅταν γάρ ἐκ ἐπομβρία τε καί χειμάρρους ὁ Λύκος ἐκεῖνος πλημμυρέω κατά ὁ συνήθης καί τραχύνω φέρω , φοβερός ἐπικαχλάζω ὁ ῥεῦμα , τότε περί ὁ πυθμήν ὁ δένδρον κατά ὁ ἄκρος επιφυσαω ὁ ὕδωρ , πάλιν ὀγκόω κατά ὁ μέσος συστρέλει ὁ ῥεῖθρον , καί ὡς φοβέω ἐμπελάζω ὁ δένδρον , κυρτός ὁ κῦμα παραμείδει ὁ χῶρος . τοιοῦτος ὁ μέγας Γρηγόριος ὁ δύναμις , μᾶλλον δέ ὁ Θεός ὁ ἐνεργέω ἐν ἐκεῖνος ὁ θαῦμα . καθά γάρ ὑποχείριος τις εἰμί ὁ στοιχεῖον ὁ φύσις δείκνυμι πρός ὁ δοκέω αλλοσιουμην ὁ ἐπιτάσσω , ὥστε λίμνη μέν εἰς πυροφόρος χώρα μετατίθημι , ὁ δέ χαράδρα ὁ ὕδωρ οἰκίζω , ὁ βακτηρία ψιχειωμένης ὁ ἀφαλός ὁ οἰκήτοσιν . ὄνομα δέ μέχρι ὁ νῦν εἰμί ὁ δένδρον , ὁ βακτηρία , μνημόσυνον ὁ Γρηγόριος χάρις καί δύναμις ὁ ἐγχώριος ἐν πᾶς ὁ χρόνος σῴζω . τις βούλομαι οὗτος ὁ προφητικός θαῦμα ἀντιπαρατίθημι διά σύγκρισις ; εἶπον ὁ ὁ Ἰορδάνης τομή , ὅς ὁ πλήσσω ὁ μηλωτή ὁ Ἠλίας πρό ὁ ἄνοδος ποιέω , καί μετά αὐτός Ἐλισσαῖος ὁ κληρονόμος ὁ μηλωτή καί ὁ πνεῦμα ; ἄλλος ἐπί οὗτος , μόνος ὁ προφήτης ἐπί ὁ καιρός ὁ χρεία σχίζω ὁ ὕδωρ , διά ὁ