gregorius-nyssenus.de-virginitate pg046_0191.2
Τάχα τοίνυν ἡμᾶς τρέμα διὰ τῶν ὑποδειγμάτων ὁ λόγος προσηγαγε τῇ ἐπινοίᾳ τῆς πρὸς τὸ κρεῖττον ἡμῶν ἀλλοιώσεως · καὶ ἐδείχθη μὴ δυνατὸν ἐτέρως εἶναι συναφθῆναι τὴν ψυχὴν τῷ ἀφθάρτῳ Θεῷ , μὴ καὶ αὐτὴν ὡς οἷόν τε καθαράν γενομένην διὰ τῆς C ἀφθαρσίας · ὡς ἂν διὰ τοῦ ὁμοίου καταλάβῃ τὸ ὁμοιον , οἷον ἐπὶ κατοπτροῦ τῇ καθαρότητι τοῦ Θεοῦ ἐαυτὴν ὑποθεῖσαν · ὥστε κατὰ μετοχὴν καὶ ἐμφανείαν τοῦ πρωτοτύπου κάλλους καὶ ἐν αὐτῇ μορφοῦσθαι . Εἰ δὲ τις τοιοῦτός ἐστιν , ὅς ἤδη πάντα καταλιπεῖν τὰ ἀνθρώπινα , εἴτε σώματα , εἴτε χρήματα , εἴτε τὰ ἐν ἐπιστήμαις ἢ τέχναις ἐπιπτοῦμενα , ἢ καὶ ὅσα ἐν Ἑδεὶ καὶ νόμοις δεξίᾳ θεωρεῖται ( περὶ τὰ τοιαῦτα γὰρ ἡ πλάνη τῆς τοῦ καλοῦ κατανοήσεως , ἐν οἷς ἡ αἴσθησις κριτήριον γίνεται ) , ὁ τοιοῦτος πρὸς ἐκεῖνο μόνον ἐρωτικῶς τε καὶ ἐπιθυμητικῶς ἕξει , ὁ οὐχ ἐτέρωθεν ἔχει τὸ καλὸν εἶναι , οὐδὲ ποτὲ , ἢ πρὸς τι τοιούτόν ἐστιν · ἀλλὰ ἐξ ἑαυτοῦ καὶ δι' ἑαυτοῦ καλόν , καὶ ἐν ἑαυτῷ τοιούτον καλὸν ὄν , καὶ οὐδὲ ποτὲ καλὸν D γεγόμενον , ἢ ποτὲ οὐχ ἐσόμενον , ἀλλὰ πάντως ὡσαύτως ἔχον , προσιθήκης τε καὶ αὐξέσεως ὑπέρων , καὶ ἀνεπίδεκτον πάσης τροπῆς τε καὶ ἀλλοιώσεως . Τῷ τοίνυν πάσας ἑαυτοῦ τὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις ἐκ παντὸς εἴδους κακίας ἀποκαθάρσαντι , τολμῶ καὶ λέγω , ὅτι ἐμφανὴς γίνεται τὸ μόνον τῇ φύσει καλόν , ὅπερ ἐστὶ τὸ παντὸς καλοῦ τε καὶ ἀγαθοῦ αἴτιον . Καθάπερ γὰρ ὀφθαλμὸν τὴν λήμην ἀποφυλακέναι τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ τηλαυγῶς καθορᾷται · οὕτως καὶ τῇ ψυχῇ διὰ τῆς ἀφθαρσίας παραγίνεται · ἡ δύναμις τῆς τοῦ φωτὸς ἐκείνου κατανοήσεως , καὶ ἡ ἀληθινὴ παρουσία , καὶ ἡ περὶ τὴν ἀφθαρσίαν σπουδὴ εἰς τοῦτον τὸν σκοπὸν καταλήγει , τὸ δι' αὐτῆς δυνηθῆναι τὸν Θεὸν ἰδεῖν . Ὅτι γὰρ τὸ κυρίως καὶ πρῶτως καὶ μόνως καλὸν τε
Lemmas: Τάχα τοίνυν ἐγώ τρέμη διά ὁ ὑπόδειγμα ὁ λόγος προσάγω ὁ ἐπίνοια ὁ πρός ὁ ἀγαθός ἐγώ ἀλλοίωσις · καί δείκνυμι μή δυνατός ἑτέρως εἰμί συνάπτω ὁ ψυχή ὁ ἄφθαρτος Θεός , μή καί αὐτός ὡς οἷος τε καθαρός γίγνομαι διά ὁ C ἀφθαρσία · ὡς εἄν διά ὁ ὁμοιόω καταλαμβάνω ὁ ὅμοιος , οἷος ἐπί κάτοπτρον ὁ καθαρότης ὁ Θεός ἑαυτοῦ ὑποτίθημι · ὥστε κατά μετοχή καί ἐμφάνεια ὁ πρωτότυπος κάλλος καί ἐν αὐτός μορφόω . εἰμί δέ τις τοιοῦτος εἰμί , ὅς ἤδη πᾶς καταλείπω ὁ ἀνθρώπινος , εἴτε σῶμα , εἴτε χρῆμα , εἴτε ὁ ἐν ἐπιστήμη ἢ τέχνη ἐπιπέτομαι , ἢ καί ὅσος ἐν ἐσθίω καί νόμος Δεξία θεωρέω ( περί ὁ τοιοῦτος γάρ ὁ πλάνη ὁ ὁ καλός κατανόησις , ἐν ὅς ὁ αἴσθησις κριτήριον γίγνομαι ) , ὁ τοιοῦτος πρός ἐκεῖνος μόνος ἐρωτικός τε καί ἐπιθυμητικός ἔχω , ὁ οὐ ἑτέρωθεν ἔχω ὁ καλός εἰμί , οὐδέ ποτέ , ἢ πρός τίς τοιοῦτος εἰμί · ἀλλά ἐκ ἑαυτοῦ καί διά ἑαυτοῦ καλός , καί ἐν ἑαυτοῦ τοιοῦτος καλός εἰμί , καί οὐδέ ποτέ καλός D γίγνομαι , ἢ ποτέ οὐ εἰμί , ἀλλά πάντως ὡσαύτως ἔχω , προσθήκη τε καί αυξεσις ὕπερος , καί ἀνεπίδεκτος πᾶς τροπή τε καί ἀλλοίωσις . ὁ τοίνυν πᾶς ἑαυτοῦ ὁ ὁ Ψυχή δύναμις ἐκ πᾶς εἶδος κακία ἀποκαθαίρω , τολμάω καί λέγω , ὅτι ἐμφανής γίγνομαι ὁ μόνος ὁ φύσις καλός , ὅσπερ εἰμί ὁ πᾶς καλός τε καί ἀγαθός αἴτιος . καθά γάρ ὀφθαλμός ὁ λήμη ἀποφυλακέναι ὁ ἐν ὁ οὐρανός τηλαυγής καθοράω · οὕτως καί ὁ Ψυχή διά ὁ ἀφθαρσία παραγίγνομαι · ὁ δύναμις ὁ ὁ φάος ἐκεῖνος κατανόησις , καί ὁ ἀληθινός παρουσία , καί ὁ περί ὁ ἀφθαρσία σπουδή εἰς οὗτος ὁ σκοπός καταλήγω , ὁ διά αὐτός δύναμαι ὁ θεός ὁράω . ὅτι2 γάρ ὁ κύριος καί πρῶτος καί μόνος καλός τε