gregorius-nyssenus.de-virginitate pg046_0166.4
Ο μὲν σκοπὸς τοῦ λόγου ἐστίν , ἐπιθυμίαν τῆς κατ' ἀρετὴν ζωῆς τοῖς ἐντυγχάνουσι ἐμποιῆσαι · πολλῶν δὲ τῷ κοινοτέρῳ βίῳ , καθὼς ἄνῳμασεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος , τῶν περισπασμῶν ἐγχειμένων , ἀναγκαίως ὁ λόγος , ὥσπερ τινὰ θύραν καὶ εἴσοδον τῆς σεμνοτέρας διαγωγῆς , τὸν τῆς παρθενίας ὑποτίθεται βίον , ὡς οὔτε τοῖς ἐμπλακεῖσι τῇ τοῦ βίου κοινότητι ῥάδιον τὴν καλὴν ψυχᾶν προσφιλοσοφεῖν τῇ θειοτέρᾳ ζωῇ , καὶ τοῖς ἀποταξαμένοις πάντα τῷ ταραχώδει βίῳ , πολλῆς εὐκολίας οὖσης ταῖς ὑψηλοτέrais ἀσχολίαις παραδρεύειν ἀπερισπάτως . Καὶ ἐπεὶδὴ καλὴ αὐτὴν πως ἀργότερα πρὸς τὸ πείθειν ἐστὶν ἡ συμβουλή , καὶ οὐκ ἄν τις ῥαδίως ὑπαγάγοιτο τινὰ ψυχὴν τῷ λόγῳ πρὸς τι τῶν ἀφελούντων ἐγκλευόμενος , εἰ μὴ πρῶτον ἀποσαμύνειν ἐκεῖνο , πρὸς ὃ τὸν ἀκροατὴν παραρμᾶ · τούτου χάριν ἀπὸ τῶν ἐγκωμίων τῆς παρθενίας ἀρξάμενος , οὕτως εἰς τὴν συμβουλήν καταλήγει . Μᾶλλον δὲ πως τοῦ ἐν ἑκάστῳ καλοῦ , καὶ διὰ τῆς παραθέσεως τῶν ἐναντίων φανερουμένου , ἀναγκαίως καὶ τῆς δυσχερείας τοῦ κοινοτέρου βίου μνήμη τις γέγονεν . Εἶτα εὐμεθόδως ὑπογραφὴ τις παρεῖσῆχθη τοῦ κατὰ φιλοσοφίαν βίου , καὶ τὸ μὴ δύνασθαι τοῦτο τυχεῖν τὸν ἐν κοσμικαῖς ὄντα φροντίσι , κατεσκευάσθη . Τῆς δὲ σωματικῆς ἐπιθυμίας ἀργύσης ἐν τοῖς ἀποταξαμένοις , ἀκολούθως ἐπεξήθη τί τὸ ἀληθῶς ἐπιθυμητόν . Οὐ χάριν καὶ τὴν ἐπιθυμητικὴν δύναμιν παρὰ τοῦ Δημιουργοῦ τῆς φύσεως ἡμῶν ἐλάβομεν . Τούτου δὲ τοῦ δσον οὖν τε ἤν ἐκκαλυφθέντος , ἐφάνη ἀκολούθως καὶ τινὰ μέθοδον πρὸς τὸ τυχεῖν τούτου ἐπινοῆσαι τοῦ ἀγαθοῦ . Εὑρέθη τοίνυν ἀληθῆς παρθενία , ἡ παντὸς τοῦ ἐξ ἁμαρτιῶν μολυσμοῦ καθαρούσα , πρὸς τὴν τοιαύτην ἐπινοιαν ἐπιτηδεῖως ἔχουσα · ὥστε πάντα τὸν διὰ μέσου λόγον , χὴν πρὸς ἕτερα τινὰ βλέπειν δοκή , πρὸς τὸ τῆς παρθενίας συντελεῖν ἐργώμεν . Τὰς δὲ μερικὰς ὑποθήκας τοῦ τοιούτου βίου , ὅσαι τοῖς ἀκριβῶς μετοῦσι τὴν σεμνότητα ταύτην ἐπετμηδεύσασιν , φεύγων τὴν ἀμετρίαν ὁ λόγος παρέδραμε , καθολικῶς τε διὰ τῶν γενικωτέρων παρα -
Lemmas: ὁ μέν σκοπός ὁ λόγος εἰμί , ἐπιθυμία ὁ κατά ἀρετή ζωή ὁ ἐντυγχάνω ἐμποιέω · πολύς δέ ὁ κοινός βίος , καθώς ἄνομαι ὁ θεῖος ἀπόστολος , ὁ περισπασμός ἐγχέω , ἀναγκαῖος ὁ λόγος , ὥσπερ τις θύρα καί εἴσοδος ὁ σεμνός διαγωγεύς , ὁ ὁ παρθενίη ὑποτίθημι βίος , ὡς οὔτε ὁ ἐμπλέκω ὁ ὁ βίος κοινότης ῥούδιον ὁ καλός ψυχή προσφιλοσοφέω ὁ θεῖος ζωή , καί ὁ ἀποτάσσω πᾶς ὁ ταραχώδης βίος , πολύς εὐκολία εἰμί ὁ ὑψηλός ἀσχολία παρατρέχω ἀπερισπάτως . καί ἐπειδή κάλως αὐτός πως ἀργός πρός ὁ πείθω εἰμί ὁ συμβουλή , καί οὐ ἄν τις ῥᾳδίως ὑπάγω τις ψυχή ὁ λόγος πρός τίς ὁ ἀφαιρέω εγκλευμαι , εἰμί μή πρῶτος αποσαμυνεος ἐκεῖνος , πρός ὅς ὁ ἀκροατής παραρμᾶ · οὗτος χάρις ἀπό ὁ ἐγκώμιον ὁ παρθενίη ἄρχω , οὕτως εἰς ὁ συμβουλή καταλήγω . μᾶλλος δέ πως ὁ ἐν ἕκαστος καλός , καί διά ὁ παράθεσις ὁ ἐναντίος φανερόω , ἀναγκαῖος καί ὁ δυσχέρεια ὁ κοινός βίος μνήμη τις γίγνομαι . εἶτα εὐμέθοδος ὑπογραφή τις παρέχω ὁ κατά φιλοσοφία βίος , καί ὁ μή δύναμαι οὗτος τυγχάνω ὁ ἐν κοσμικός εἰμί φροντίς , κατασκευάζω . ὁ δέ σωματικός ἐπιθυμία αργυσος ἐν ὁ ἀποτάσσω , ἀκόλουθος ἐπέξειμι τίς ὁ ἀληθής ἐπιθυμητός . οὖον χάρις καί ὁ ἐπιθυμητικός δύναμις παρά ὁ Δημιουργός ὁ φύσις ἐγώ λαμβάνω . οὗτος δέ ὁ δίδωμι οὖν τε ἐάν ἐκκαλύπτω , φαίνω ἀκόλουθος καί τις μέθοδος πρός ὁ τυγχάνω οὗτος ἐπινοέω ὁ ἀγαθός . εὑρίσκω τοίνυν ἀληθής παρθενίη , ὁ πᾶς ὁ ἐκ ἁμαρτία μολυσμός καθαίρω , πρός ὁ τοιοῦτος ἐπίνοια ἐπιτηδείως ἔχω · ὥστε πᾶς ὁ διά μέσος λόγος , χήν πρός ἕτερος τις βλέπω δοκέω , πρός ὁ ὁ παρθενίη συντελέω ἔργω . ὁ δέ μερικός ὑποθήκη ὁ τοιοῦτος βίος , ὅσος ὁ ἀκριβῶς μέτειμι ὁ σεμνότης οὗτος ἐπιτέμνω , φεύγω ὁ ἀμετρία ὁ λόγος παρατρέχω , καθολικός τε διά ὁ γενικός παρά -