gregorius-nyssenus.de-virginitate pg046_0214.1
Πρὸς τὸν καταρρυθωχότα βλέπε , καὶ θαρρῶν κατατόλμησον τῆς ἀγαθῆς ναυτιλίας τῇ ἐπιποιΐᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος , ὑπὸ κυβερνήτῃ τῷ Χριστῷ ἐν τῷ πίδακι τῆς εὐφροσύνης εὐθυνομένης . Οὐδὲ γὰρ οἱ καταβαίνοντες εἰς θάλασσαν εἰς πλοῖον , καὶ ποιούντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς , τοῦ συμβαλῆν τινὶ ναυάγιον κύλμα τῶν ἐλπίδων πεποιήκασιν · ἀλλὰ τὴν ἀγαθὴν ἐλπίδα ἑαυτῶν προβαλλόμενοι , ἐπὶ τὸ πέρας τοῦ κατορθώματος σπεύδουσιν . Ἡ οὐχὶ πάντων ἀπονητάτων ἂν εἴη , τὸ μὲν σφαλῆναι τινὰ ἐν τῷ ἡκριβωμένῳ πονηρῷ τίθεσθαι , ὅλον δὲ τὸν βίον καταγυρόντας ἐν σφάλμασι διμενον ἡγεῖσθαι βουλεῖσθαι ; Εἰ γὰρ δεινὸν εἶναι ἄπαξ προσεγγίσαι τῇ ἁμαρτίᾳ , καὶ διὰ τοῦτο ἀσφαλὲς εἶναι νομίζεις τὸ μηδὲ ἅγγειν τῷ ὀχλωτέρῳ σκοπῷ · πῶς χαλπωτέρον ἐστιν ἐπιτήδευμα βίου τὴν ἁμαρτίαν ποιήσασθαι , καὶ διὰ τοῦτο ἀμείνους καλοῦν τῆς καθαρωτέρας διαμεῖναι ζωῆς ; Πῶς ἀκούεις τοῦ ἐσταυρωμένου , ὁ ζῶν , τοῦ ἀποθανόντος τῇ ἁμαρτίᾳ , ὁ κατ’ αὐτὴν ἁγιάζων , τοῦ κελεύοντος τὴν ἀκολουθίαν ὀπίσω αὐτοῦ , ὥστε τι τρόπον κατὰ τοῦ Ἀντικειμένου τῷ σταυρῷ ἐπὶ τοῦ σώματος φέροντος , ὁ μὴ σταυρούμενος τῷ κόσμῳ , καὶ τὴν νέκρωσιν τῆς σαρκὸς μὴ δεχόμενος ; Πῶς πεῖθη τῷ παρακαλοῦντι σε Παύλῳ , παραστήσω τὸ σῶμά σου θυσίαν ζῶσαν , ἁγίαν , εὐάρεστον τῷ Θεῷ , ὁ συσχηματιζόμενος τῷ αἰῶνι τούτῳ , καὶ μὴ μεταμορφούμενος τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοῦς σου , μηδὲ περιπατῶν ἐν τῇ καινότητι τῆς ζωῆς ταύτης , ἀλλ’ ἐπὶ τὴν ἀκολουθίαν τῆς τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου ζωῆς περιέπων ; Πῶς ἱερατεύεις Θεῷ , καὶ τοῦτο εἰς αὐτὸ τοῦτο χρισθεὶς , εἰς τὸ προσφέρειν δῶρον τῷ Θεῷ , δῶρον δὲ οὐκ ἀλλοτρίων τι πάντως , οὐδὲ ὑποβολαίων ἐκ τῶν ξενῶν σοι παρεπομένων , ἀλλὰ τὸ ἀληθῶς σόν , ὅπερ ἐστὶν ὁ ἴδιος ἄνθρωπος , τελειὸς τε καὶ ἄμωμος ; εἶναι ὀφείλων , κατὰ τὸν περὶ τοῦ ἁγίου νόμον , πάσης κηλίδος τε καὶ λύβης ἀπηλλαγμένον ; Πῶς οὖν ταῦτα προσοίσεις Θεῷ , ὁ μὴ ἀκούων τοῦ καλούμενοι ἱερατεῖν τὸν ἄναγον ; Εἰ δὲ καὶ τὸν Θεὸν ἐπιφανεῖν σοι ποιεῖς , τί οὐχ ἀκούεις τοῦ Μωϋσέως , καθαρεῖν ἀπὸ γάμου τῷ λαῷ παραγγέλλοντος , ἵνα χωρήσωσι τοῦ Θεοῦ τὴν ἐμφάνειαν ; Εἰ δὲ μικρὰ σοι ταῦτα δοκεῖ , τὸ συσταυρωθῆναι Χριστῷ , τὸ παραστήσαι ἑαυτὸν θυσίαν Θεῷ , τὸ ἱερεῖ γενέσθαι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου , τὸ τῆς μεγάλῃ τοῦ Θεοῦ ἐπιφανείας ἀξιωθῆναι · τί σοι τούτων ἐπινοήσωμεν ὑψηλότερον , εἴπερ σοι μικρὰ καὶ τὰ ἀπὸ τούτων δόξει ; Ἐκ μὲν γὰρ τοῦ συσταυρωθῆναι , καὶ συζῆσαι , καὶ συνθάνασθαι , καὶ συμβασιλεύσαι προσηνται · ἐκ δὲ τοῦ ἑαυτὸν παραστήσαι τῷ Θεῷ , ἀπὸ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως καὶ δέας , εἰς τὴν ἀγγελικὴν ἐστι μετατάσασθαι . Οὕτω γὰρ φησι καὶ ὁ Δανιήλ , ὅτι « Χιλιάδες χιλιάδες παρεῖστησαν αὐτῷ . » Ὁ δὲ τῆς ἀληθινῆς ἱερωνύνης λαβόμενος , καὶ τῷ μεγάλῳ ἀρχιερεῖ ἑαυτὸν συντάξας , μένει πάντως καὶ αὐτὸς ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα , οὐχὶ θανάτῳ παραμένειν εἰς τὴν διηνεκεῖς κολούμενος . Τοῦ δὲ τὸν Θεὸν εἶναι καταξιωθῆναι · ἰδεῖν , οὐχ ἄλλος τις ἐστὶν ὁ καρπός , ἢ αὐτὸ
Lemmas: πρός ὁ καταρρυθωχότα βλέπω , καί θαρσέω κατατολμάω ὁ ἀγαθός ναυτιλία ὁ ἐπιποιΐᾳ ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὑπό κυβερνήτης ὁ Χριστός ἐν ὁ πῖδαξ ὁ Εὐφρόσυνος εὐθύνω . οὐδέ γάρ ὁ καταβαίνω εἰς θάλασσα εἰς πλοῖον , καί ποιέω ἐργασία ἐν ὕδωρ πολύς , ὁ συμβάλλω τις ναυάγιον κύλμα ὁ ἐλπίς ποιέω · ἀλλά ὁ ἀγαθός ἐλπίς ἑαυτοῦ προβάλλω , ἐπί ὁ πέρας ὁ κατόρθωμα σπεύδω . ὁ οὐ πᾶς ἀπόνητος εἄν εἰμί , ὁ μέν σφάλλω τις ἐν ὁ ἡκριβωμένῳ πονηρός τίθημι , ὅλος δέ ὁ βίος καταγυρόω ἐν σφάλμα διαμένω ἡγέομαι βουλέω ; εἰμί γάρ δεινός εἰμί ἅπαξ προσεγγίζω ὁ ἁμαρτία , καί διά οὗτος ἀσφαλής εἰμί νομίζω ὁ μηδέ ἄγγος ὁ ὀχλωτέρῳ σκοπός · πῶς χαλπωτέρον εἰμί ἐπιτήδευμα βίος ὁ ἁμαρτία ποιέω , καί διά οὗτος ἀγαθός καλέω ὁ καθαρός διαμένω ζωή ; Πῶς ἀκούω ὁ σταυρόω , ὁ ζῶ , ὁ ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , ὁ κατά αὐτός ἁγίζω , ὁ κελεύω ὁ ἀκολουθία ὀπίσω αὐτός , ὥστε τίς τρόπος κατά ὁ ἀντίκειμαι ὁ σταυρός ἐπί ὁ σῶμα φέρω , ὁ μή σταυρόω ὁ κόσμος , καί ὁ νέκρωσις ὁ σάρξ μή δέχομαι ; Πῶς πείθω ὁ παρακαλέω σύ Παῦλος , παρίστημι ὁ σῶμα σύ θυσία ζώννυμι , ἅγιος , Εὐάρεστον ὁ Θεός , ὁ συσχηματίζω ὁ αἰών οὗτος , καί μή μεταμορφόω ὁ ἀνακαίνωσις ὁ νόος σύ , μηδέ περιπατέω ἐν ὁ καινότης ὁ ζωή οὗτος , ἀλλά ἐπί ὁ ἀκολουθία ὁ ὁ παλαιός ἄνθρωπος ζωή περιέπω ; Πῶς ἱερατεύω Θεός , καί οὗτος εἰς αὐτός οὗτος χρίω , εἰς ὁ προσφέρω δῶρον ὁ Θεός , δῶρον δέ οὐ ἀλλότριος τίς πάντως , οὐδέ υποβολαιος ἐκ ὁ ξένος σύ παρέπομαι , ἀλλά ὁ ἀληθής σός , ὅσπερ εἰμί ὁ ἴδιος ἄνθρωπος , τέλειος τε καί ἄμωμος ; εἰμί ὀφείλω , κατά ὁ περί ὁ ἅγιος νόμος , πᾶς κηλίς τε καί Λύβης ἀπαλλάσσω ; Πῶς οὖν οὗτος προσφέρω Θεός , ὁ μή ἀκούω ὁ καλέω ἱερατεῖν ὁ ἀνάγω ; εἰμί δέ καί ὁ θεός ἐπιφανέω σύ ποιέω , τίς οὐ ἀκούω ὁ Μωϋσῆς , καθαίρω ἀπό γάμος ὁ λαός παραγγέλλω , ἵνα χωρέω ὁ Θεός ὁ ἐμφάνεια ; εἰμί δέ μικρός σύ οὗτος δοκέω , ὁ συσταυρόω Χριστός , ὁ παρίστημι ἑαυτοῦ θυσία Θεός , ὁ ἱερεύς γίγνομαι ὁ Θεός ὁ ὕψιστος , ὁ ὁ μέγας ὁ Θεός ἐπιφάνεια ἀξιόω · τίς σύ οὗτος ἐπινοέω ὑψηλός , εἴπερ σύ μικρός καί ὁ ἀπό οὗτος δοκέω ; ἐκ μέν γάρ ὁ συσταυρόω , καί συζέω , καί συνθνῄσκω , καί συμβασιλεύω προσαντάω · ἐκ δέ ὁ ἑαυτοῦ παρίστημι ὁ Θεός , ἀπό ὁ ἀνθρώπινος φύσις καί δέος , εἰς ὁ ἀγγελικός εἰμί μετατάσσω . οὕτως γάρ φημί καί ὁ Δανιήλ , ὅτι « Χιλιάς χιλιάς παρίστημι αὐτός . » ὁ δέ ὁ ἀληθινός ιερωνυνεος λαμβάνω , καί ὁ μέγας ἀρχιερεύς ἑαυτοῦ συντάσσω , μένω πάντως καί αὐτός ἱερεύς εἰς ὁ αἰών , οὐ θάνατος παραμένω εἰς ὁ διηνεκής κολουμην . ὁ δέ ὁ θεός εἰμί καταξιόω · ὁράω , οὐ ἄλλος τις εἰμί ὁ καρπός , ἢ αὐτός