gregorius-nyssenus.de-virginitate pg046_0195.1
ὀφθαλμοὺς τολμῶν εἶναι τοῦ κτίσαντος , ἀλλὰ φύλλοις καὶ σκιάσι ὑποκρύπτεσθαι · δέρμασι νεκροῖς μετὰ ταῦτα περιχάλπτονται . Καὶ οὕτως εἰς τὸ νοσεῖν τοῦτο καὶ ἐπίπονον χωρίον ἀποικοῦ μέπονται , ἐν ᾧ ὁ γάμος παραμυθία τοῦ ἀποθνῄσκειν πεποιήθη . Εἰ οὖν μέλλομεν ἀναλύειν ἐντεῦθεν , καὶ σὺν Χριστῷ γίνεσθαι , πάλιν ἐκ τοῦ τελευταίου προΐσταί τῆς ἀναλύσεως ἀρξέσθαι · ὅσπερ οἱ τὴν οἰκείαν ὁδὸν ἀνανευθέντες , ἐπειδὰν ἐπιτρέψωσιν ὅθεν ὡρμήθησαν , πρῶτον ἐκεῖνον καταλείπουσι τὸν τόπον , ᾧ τελευταῖον προϊόντες ἐνέτυχον . Ἔπει οὖν τοῦ χωρισμοῦ τῆς ἐν τῷ παραδείσῳ [ διατριβῆς ] ζωῆς τὸ τελευταῖον ὁ γάμος ἐστὶ , τοῦτον πρῶτον καταλιπεῖν , ὡςπερ τινὰ σταθμὸν ἔσχατον , τοὺς πρὸς τὸν Χριστὸν ἀναλύουσι ν ὑφηγεῖται ὁ λόγος · εἶτα τὴς περὶ τὴν γῆν ταλαιπωρίας ἀναχωρήσαι , ἧ ἐνδρόνθη μετὰ τὴν ἁμαρτίαν ὁ ἄνθρωπος · ἐπὶ τούτῳ ξῶν τῶν τῆς σαρκὸς προχάλυμμάτων γενέσθαι , τοὺς δερματίνοὺς χιτῶνας , τοὺτέστι , τὴν φρόνημα τῆς σαρκὸς ἀπεκδυσάμενους · καὶ πάντα ἀπειπασμένα τὰ χρυπτά τῆς αἰσχύνῆς , μηκέτι τῇ συκῇ τοῦ πικροῦ βίου ὑποσκιάζεσθαι , ἀλλὰ ἀπορρίψαντας τὰ ἐκ τῶν προσκαιρῶν τούτων φύλλων τῆς ζωῆς προχάλυμματα , ἐν ὀφθαλμοῖς γίνεσθαι πάλιν τοῦ κτίσαντος , τὴν τε κατὰ γεύσις καὶ διὰν ἀπάτην ἀπώσασθαι , σύμβουλον οὐκέτι τὸν λοβδὸν ὄνιν , ἀλλὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ μόνην ἔχειν . Αὕτη δέ ἐστι , τὸ μόνου τοῦ καλοῦ ἀπτεσθαι · τὴν δὲ τῶν πονηρῶν γεύσιν ἀπώσασθαι · ὡς ἐκείνῃ ἡμῖν τῆς τῶν κακῶν ἀκολουθίας ἀρχὴν λαβοῦσης , ἐκ τοῦ μὴ θελήσαι τὸ κακὸν ἀγνοῆσαι . διὸ καὶ ἀπεῖρθη τοῖς πρωτοπλάστοις τὸ μὴ μετὰ τοῦ καλοῦ καὶ τὴν τῶν ἐναντίων γνῶσιν λαβεῖν · ἀλλ’ ἀποσχέσθαι μὲν τοῦ γνωστοῦ καλοῦ τε καὶ πονηροῦ , καθαρὸν δὲ καὶ ἀμὲς οχον τοῦ κακοῦ τὸ ἀγαθὸν καρποῦσθαι . " Ὅπερ οὐδὲν ἄλλο ἐστίν , ὡς γε ὁ ἐμὸς λόγος , ἢ μετὰ τοῦ Θεοῦ εἶναι μόνου , καὶ ταύτῃν ἀπαστοῦν ἔχειν καὶ διηνεκὴ τὴν τρυφήν , καὶ μηκέτι συγκαταμιγνύειν τῇ ἀπολαύσει ταύτῃ τὰ πρὸς τὸ ἐναντίον ἀξέλουστα . Καὶ εἰ χορὶ τολμῆσας τας εἰπεῖν , τάχα οὕτως ἂν τις ἀπὸ τοῦ κόσμου , ὃς ἐν τῷ πονηρῷ κείται , ἀρπαγεῖ πάλιν εἰς τὴν παράδεισον , ἐν ᾧ καὶ Παῦλος γενόμενος , ἤκουσέ τε καὶ ἰδε τὰ ἀρρήτα καὶ ἀθέατα , ἃ οὐκ ἐξὸν ἄνθρωπῳ λαλῆσαι .
Lemmas: ὀφθαλμός τολμάω εἰμί ὁ κτίζω , ἀλλά φύλλον καί σκιά ὑποκρύπτω · δέρμα νεκρός μετά οὗτος περιχαλπτοντ . καί οὕτως εἰς ὁ νοσέω οὗτος καί ἐπίπονος χωρίον ἄποικος ἐμπίπτω , ἐν ὅς ὁ γάμος παραμυθία ὁ ἀποθνῄσκω ποιέω . εἰμί οὖν μέλλω ἀναλύω ἐντεῦθεν , καί σύν Χριστός γίγνομαι , πάλιν ἐκ ὁ τελευταῖος προΐστημι ὁ ἀνάλυσις ἄρχω · ὅσπερ ὁ ὁ οἰκεῖος ὁδός ἀνανεύω , ἐπειδάν ἐπιτρέπω ὅθεν ὁρμάω , πρῶτος ἐκεῖνος καταλείπω ὁ τόπος , ὅς τελευταῖος πρόειμι ἐντυγχάνω . ἔπος οὖν ὁ χωρισμός ὁ ἐν ὁ παράδεισος [ διατριβή ] ζωή ὁ τελευταῖος ὁ γάμος εἰμί , οὗτος πρῶτος καταλείπω , ὡς τις σταθμόν ἔσχατος , ὁ πρός ὁ Χριστός ἀναλύω Ν ὑφηγέομαι ὁ λόγος · εἶτα σής περί ὁ γῆ ταλαιπωρία ἀναχωρέω , ἧ ἐνδρόνθη μετά ὁ ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος · ἐπί οὗτος ξέω ὁ ὁ σάρξ προκάλυμμα γίγνομαι , ὁ δερμάτινος χιτών , τουτέστι , ὁ φρόνημα ὁ σάρξ ἀπεκδυσάμενους · καί πᾶς ἀπεῖπον ὁ κρυπτός ὁ αἰσχύνη , μηκέτι ὁ συκέα ὁ πικρός βίος ὑποσκιάζω , ἀλλά ἀπορρίπτω ὁ ἐκ ὁ πρόσκαιρος οὗτος φύλλον ὁ ζωή προκάλυμμα , ἐν ὀφθαλμός γίγνομαι πάλιν ὁ κτίζω , ὁ τε κατά γεῦσις καί δῖος ἀπάτη ἀπωθέω , σύμβουλος οὐκέτι ὁ λοβδὸν ἄκμων , ἀλλά ὁ ἐντολή ὁ Θεός μόνος ἔχω . Ἄτη δέ εἰμί , ὁ μόνος ὁ καλός ἅπτω · ὁ δέ ὁ πονηρός γεῦσις ἀπωθέω · ὡς ἐκεῖνος ἐγώ ὁ ὁ κακός ἀκολουθία ἀρχή λαμβάνω , ἐκ ὁ μή ἐθέλω ὁ κακός ἀγνοέω . διό καί ἀπεῖπον ὁ πρωτόπλαστος ὁ μή μετά ὁ καλός καί ὁ ὁ ἐναντίος γνῶσις λαμβάνω · ἀλλά ἀπέχω μέν ὁ γνωστός καλός τε καί πονηρός , καθαρός δέ καί ἀμὲς ὄχος ὁ κακός ὁ ἀγαθός καρπόω . " ὅπερ οὐδείς ἄλλος εἰμί , ὡς γε ὁ ἐμός λόγος , ἢ μετά ὁ Θεός εἰμί μόνος , καί οὗτος ἀφίστημι ἔχω καί διηνεκής ὁ τρυφή , καί μηκέτι συγκαταμιγνύω ὁ ἀπολαύω οὗτος ὁ πρός ὁ ἐναντίος ἀξέλουστα . καί εἰμί χορός τολμάω ὅς εἶπον , τάχα οὕτως εἄν τις ἀπό ὁ κόσμος , ὅς ἐν ὁ πονηρός κεῖμαι , ἁρπαγεύς πάλιν εἰς ὁ παράδεισος , ἐν ὅς καί Παῦλος γίγνομαι , ἀκούω τε καί μάργηλις ὁ ἄρρητα καί ἀθέατος , ὁ οὐ ἔξεστι ἄνθρωπος λαλέω .