gregorius-nyssenus.de-virginitate pg046_0169.1
A γλώττης ἔχειν τὸ ἀγαθὸν , ὅπερ ἴδιον μὲν τῆς ἀσωμάτου φύσεως ἐστὶ καὶ ἐξαίρετον · ὑπὸ φιλανθρωπίας δὲ Θεοῦ , καὶ τοῖς διὰ σαρκὸς καὶ αἵματος λαχοῦσι τὴν ζωὴν ἐχαρίσθη , ἵνα καταβληθεῖσαν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ὑπὸ τῆς ἐμπαθοῦς διαθέσεως , ὥσπερ τινὰ χειρὰ τὴν τῆς καθαρότητος μετουσίαν ὀρέξασα , πάλιν ὀρθῶσι , καὶ πρὸς τὰ ἄνω βλέπειν χειραγωγῆσι . Διὰ τοῦτο γὰρ οἶμαι καὶ τὴν πηγὴν τῆς ἀφθαρσίας , αὐτὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , μὴ διὰ γάμου εἰσελθεῖν εἰς τὸν κόσμον , ἵνα ἐνδείξηται διὰ τοῦ τρόπου τῆς ἐνανθρωπήσεως τὸ μέγα τοῦτο μυστήριον , ὅτι Θεοῦ παρουσίαν καὶ εἴσοδον μόνη καθαρότης ἰκανή ἐστι δεῖξασθαι · ἣν ἄλλως οὐκ ἔστι πρὸς ἀκριβείαν πᾶσαν κατορθωθῆναι , εἰ μὴ παντελῶς τις ἑαυτὸν τῶν σαρκικῶν παθημάτων ἀλλοτρίοιςεν . Ὅπερ γὰρ ἐν τῇ ἀμύῳτι Μαρίᾳ γέγονε.σωματικῶς , τοῦ πληρώματος τῆς θεότητος ἐν τῷ Χριστῷ διὰ τῆς Παρθένου ἐκλαμψάντος · τοῦτο καὶ ἐπὶ πάσης ψυχῆς κατὰ λόγον παρθενευούσης γίνεται . Οὐκὲτι σωματικὴν ποιούμενου τοῦ Κυρίου τὴν παρουσίαν · οὐ γὰρ γινώσκομεν ἔτι , φησί , κατὰ σάρκα Χριστόν · ἀλλὰ πνευματικῶς εἰσιούσης,ομένου , καὶ τὸν Πατέρα ἑαυτῷ συνεισάγουτο , καθὼς φησὶ πού το Εὐαγγέλιον . Ἐπεὶ οὖν τοσαύτη ἐστὶ τῆς παρθενίας ἡ δύναμις , ὡς καὶ ἐν τοῖς οὐρανοῖς παρὰ τῷ Πατρὶ τῶν πνευμάτων μένειν , καὶ μετὰ τῶν ὑπερκοσμιῶν χορεύειν δυνάμεων , καὶ τῆς ἀνθρωπίνης σωτηρίας ἐφάπτεσθαι · τὸν μὲν Θεὸν δι' ἑαυτῆς πρὸς τὴν τοῦ ἀνθρωπίνου βίου κοινωνίαν κατὰγουσα , τὸν δὲ ἄνθρωπον ἐν ἑαυτῇ πρὸς τὴν τῶν οὐρανίων ἐπιθυμίαν πτερούσα , καὶ οἰοιεν σύνδεσμὸς τις γινομένη τῆς ἀνθρωπίνης πρὸς τὸν Θεὸν οἰκειώσεως , τὰ τοσοῦτον ἀλλήλοις ἀφεστῶτα τῇ φύσει , τῇ παρ' ἑαυτῆς μεσότητι εἰς συμφωνίαν ἀνάγουσα , τίς ἂν εὑρεθείη δύναμις λόγων συνανοιοῦσα τῷ θαύματι ; Ἄλλ' ἐπειδὴ ἄτοπον παντελῶς ἀφώνων ἢ ἀναίσθητον ὁμοιον φαίνεσθαι , καὶ τῶν δύο τὸ ἕτερον , ἢ μὴ ἐπεγνωκέναι δοκεῖν τὰ τῆς παρθενίας καλά , ἢ ἀπληκτον καὶ ἀκίνητον πρὸς τὰ τῶν καλῶν αἴσθησιν ἐπίδειχθηναί · βραχέα τινὰ περὶ αὐτῆς εἰπεῖν , διὰ τὸ δεῖν ἐπὶ πᾶσι πειθεσθαι τῇ ἐξουσίᾳ τοῦ ἐπιτάξαντος ἡμῖν , προεθυμήθηνεν . Μηδεὶς δὲ τοὺς κομπωδεστέρους παρ' ἡμῶν ἐπιζητεῖτω τῶν λόγων · ἔστι μὲν γὰρ οὐδὲ βουλομένοις ἡμῖν ἴσως δυνατὸν τὸ τοιοῦτον , ἀμελετήτοις οὖσι τῆς τοιαύτης λέξεως . Εἰ δὲ καὶ παρὴν τοῦ κομπάζειν ἡ δύναμις , οὐκ ἂν τοῦ κοινῇ λυσστελούτων τὸ ἐν ὀλίγοις εὐδοκιμῆσαι προετιμήσαμεν . Ζητεῖν γὰρ ἐξ ἀπάντων οἶμαι δεῖ τὸν γε νοῦν ἔχοντα , οὐχ ἐξ ὧν ὑπὲρ τοὺς λοιποὺς θαυμασθήσεται , ἀλλ' ἐξ ὧν ἂν καὶ ἑαυτὸν καὶ τοὺς λοιποὺς ὠφελήσειεν .
Lemmas: A γλῶσσα ἔχω ὁ ἀγαθός , ὅσπερ ἴδιος μέν ὁ ἀσώματος φύσις εἰμί καί ἐξαίρω · ὑπό φιλανθρωπία δέ Θεός , καί ὁ διά σάρξ καί αἷμα λαγχάνω ὁ ζωή χαρίζομαι , ἵνα καταβάλλω ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὑπό ὁ ἐμπαθής διάθεσις , ὥσπερ τις χείρ ὁ ὁ καθαρότης μετουσία ὀρέγω , πάλιν ὄρνυμι , καί πρός ὁ ἄνω βλέπω χειραγωγέω . Ζεύς οὗτος γάρ οἴομαι καί ὁ πηγή ὁ ἀφθαρσία , αὐτός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μή διά γάμος εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμος , ἵνα ἐνδείκνυμι διά ὁ τρόπος ὁ ἐνανθρώπησις ὁ μέγας οὗτος μυστήριον , ὅτι Θεός παρουσία καί εἴσοδος μόνος καθαρότης ἱκανός εἰμί δείκνυμι · ὅς ἄλλως οὐ εἰμί πρός ἀκρίβεια πᾶς κατορθόω , εἰμί μή παντελῶς τις ἑαυτοῦ ὁ σαρκικός πάθημα ἀλλοτριόω . ὅπερ γάρ ἐν ὁ ἄμυτις Μαρία γέγονε.σωματικῶς , ὁ πλήρωμα ὁ θεότης ἐν ὁ Χριστός διά ὁ παρθένος ἐκλάμπω · οὗτος καί ἐπί πᾶς Ψυχή κατά λόγος παρθενεύω γίγνομαι . οὐκέτι σωματικός ποιέω ὁ κύριος ὁ παρουσία · οὖον γάρ γιγνώσκω ἔτι , φημί , κατά σάρξ Χριστός · ἀλλά πνευματικός εἰσέρχομαι , καί ὁ πατήρ ἑαυτοῦ συνεισάγω , καθώς φημί πού ὁ Εὐαγγέλιος . ἐπεί οὖν τοσοῦτος εἰμί ὁ παρθενίη ὁ δύναμις , ὡς καί ἐν ὁ οὐρανός παρά ὁ πατήρ ὁ πνεῦμα μένω , καί μετά ὁ υπερκόσμιος χορεύω δύναμις , καί ὁ ἀνθρώπινος σωτηρία ἐφάπτω · ὁ μέν θεός διά ἑαυτοῦ πρός ὁ ὁ ἀνθρώπινος βίος κοινωνία κατάγω , ὁ δέ ἄνθρωπος ἐν ἑαυτοῦ πρός ὁ ὁ οὐράνιος ἐπιθυμία πτερόω , καί οἶμαι σύνδεσμος τις γίγνομαι ὁ ἀνθρώπινος πρός ὁ θεός οἰκείωσις , ὁ τοσοῦτος ἀλλήλων ἀφίστημι ὁ φύσις , ὁ παρά ἑαυτοῦ μεσότης εἰς συμφωνία ἀνάγω , τίς εἄν εὑρίσκω δύναμις λόγος συνανοειμι ὁ θαῦμα ; ἄλλος ἐπεί ἄτοπος παντελῶς ἄφωνος ἢ ἀναίσθητος ὅμοιος φαίνω , καί ὁ δύο ὁ ἕτερος , ἢ μή ἐπιγιγνώσκω δοκέω ὁ ὁ παρθενίη καλός , ἢ ἄπληκτον καί ἀκίνητος πρός ὁ ὁ καλός αἴσθησις ἐπιδείκνυμι · βραχύς τις περί αὐτός εἶπον , διά ὁ δήω ἐπί πᾶς πείθω ὁ ἐξουσία ὁ ἐπιτάσσω ἐγώ , προθυμέομαι . μηδείς δέ ὁ κομπώδης παρά ἐγώ ἐπιζητέω ὁ λόγος · εἰμί μέν γάρ οὐδέ βούλομαι ἐγώ ἴσως δυνατός ὁ τοιοῦτος , ἀμελέτητος εἰμί ὁ τοιοῦτος λέξις . εἰμί δέ καί πηρός ὁ κομπάζω ὁ δύναμις , οὐ εἄν ὁ κοινός λυσστελουος ὁ ἐν ὀλίγος εὐδοκιμέω προτιμάω . ζητέω γάρ ἐκ ἀπαντάω οἴομαι δεῖ ὁ γε νόος ἔχω , οὐ ἐκ ὅς ὑπέρ ὁ λοιπός θαυμάζω , ἀλλά ἐκ ὅς εἄν καί ἑαυτοῦ καί ὁ λοιπός ὠφελέω .