gregorius-nyssenus.de-virginitate pg046_0221.1
Α ἀποδουλοῦντες ἀδοκήτως ἀπάγονται , ἀφωρηὶ καὶ ἀθρόον ὡς ἐπιδόλου κλέπτου τοῦ θανάτου καταλαμβάνοντος . Ἄλλα καὶ πλεονάσας ὁ Θεὸς τὴν οἰκείαν μακροθυμίαν καὶ ἀγαθότητα , καταξιώσας τῶν μυστηρίων τὸν φιλαμάρτην ἐπὶ τῆς ἑσχάτης ἡμέρας , οὐκ ἔστιν αὐτὸς τοσούτων τῆς πραγματείας τὸ κέρδος , ὅσον νομίζουσιν . Οἴονται γὰρ εὐθὺς μὲν ὑπανοιχθήσεσθαι τὴν βασιλείαν αὐτοῖς · λήψεσθαι δὲ τινὰ χώραν ἀγαθῶν γέμοντα θαυμαστῶν , καὶ τῶν ἰσῶν ἀξιοθήσεσθαι τοῖς δικαίοις τιμῶν . Τὸ δὲ κενὴ τις ἐστὶν ἐλπίς · δόξῃ ψευδεὶ τὴν ψυχὴν γοητεύουσα . Ὡς γὰρ ἐμοὶ φαίνεται , τριχῇ τὰ τῶν ἀνθρώπων διαιρεθήσεται ἐπὶ τῆς προσδοκωμένης ζωῆς , ως γενικώτερον τινὸς χωρὶς ὑπομερισμῶν διελθεῖν . Καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐστί τάγμα τῶν ἐπαινέτων καὶ δικαίων · δεῦτερον , τῶν οὔτε τιμωμένων , οὔτε κολαζομένων · τρίτον τῶν διδόντων δίκας ὑπὲρ ἐν ἐπλημμέλησαν . Ποῦ τοίνυν τάξομεν τοὺς ἐντάφιον λαβόντας τοῦ λουτροῦ τὴν εὐεργεσίαν ; Ἡ πρόδηλον , ὡς ἐν τοῖς δευτέροις , καὶ τοῦτο μετὰ συγγνώμης , ἵνα κατὰ τὴν οἰκείαν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν κληρονομήσωσιν . Ὁ γὰρ ὀκνηρὸς προδοὺς τὰ τῆς ἀρετῆς κατορθώματα , οὐκ ἐλεύθερος ζημίας καὶ καταγνώσεως , εἰ γε τὸ ἐθελοκακεῖν ὑπὸ ἀκηγορίαν ἄγεται , καὶ τὸ μισεῖν τὰ καλὰ πρόδηλον ἔχει τῆς πονηρίας τὸν ἔλεγχον . Τί τοίνυν μέγα κερδάνεις ; ἔξω πίπτων τῆς βασιλείας , καὶ τῶν ἐπαγγελιῶν ἐκείνων , ἃς ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὐς οὐκ ἤκουσεν ; Οὐ κολάζομαι , φησίν , οὐδὲ φοβοῦμαι τὰς ἀπειλὰς · ἀρκοῦμαι δὲ τῇ μὴ παθεῖν τι δεινόν , μήτε ὡς κατορθώσας τι γενναῖον ἀποδειχθῆναι . Ἄνδραπόδου πονηροῦ ἡ προαίρεσις · μῶλυνος ἀξίου καὶ δεσμοῦ καὶ μαστίγων , ἐκδύναι μόνον τὰς τιμωρίας σπουδάζοντος · ἐλευθερίῳ δὲ δόξης καὶ τῶν ἐκ λαμπρότητος τιμῶν , οὐδὲ κατὰ μικρὸν ἀντιποιουμένου . Ἐχθρὰ πάντων αὕτη τῶν ἁγίων φωνή , ἐναντία τῶν ἀπ’ αἰῶνος ὄσων . Ἐκεῖνοι γὰρ ἅπαντες τοὺς ὑπὲρ παρρησίας κινδύνους ἠγάπησαν , καὶ παρεῖχον τοῖς βουλομένοις τέμνεσθαι καὶ φονεύεσθαι ποικιλῶς τὸ σῶμα , καὶ πρὸς οὐδένα ὀψιόντων ἐμαλακίσθησαν ἄθλον , τοῦ αἵματος καὶ τῶν ἀδραγαλημάτων , τὴν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν προσδοκῶντες τιμήν . Δι’ ἐκείνου Ἄβρααμ τὸν υἱὸν προσταθεὶς ἔθυσεν · καὶ Μωϋσῆς ἐν ἐρήμῳ τοῖς δεινοῖς τῆς ἐρήμου · καὶ Ἠλίας τὸν ἐρημὸν ἔζη βίον καὶ ἀδεραινεῦτον · καὶ πάντες προφῆται διήγουν ἐν μηλωταῖς , ἐν αἰγείοις δέρμασιν , ὀλιδεμένοι , κακοχωούμενοι . Ὑπὲρ ἐκείνης ἐὐαγγελισται τὰ ὑπὲρ τοῦ Εὐαγγελίου ἐπασχον στίγματα , καὶ μάρτυρες ταῖς καλύσεσι ταῖς παρὰ τῶν τυράννων ἐνηγωνίζαντο , καὶ πᾶς , εἰ τις ἀληθῶς λογικὸς καὶ εἰκὼν τοῦ Θεοῦ , καὶ συγγένειαν ἔχων πρὸς τὰ ὑψηλὰ καὶ οὐράνια , οὐδὲ εἶναι βούλεται οὐδὲ συνεγερθῆναι τοῖς ἀναβιωσομένοις ἀνθρώποις · εἰ μὴ μέλλοι ἐπαινεῖσθαι παρὰ τοῦ Θεοῦ ὡς ἀγαθὸς δοῦλος , καὶ τινων ἀξιοῦσθαι γερόν . Ἐπὶ ταύτῃ τῇ προαιρέσει καὶ ὁ Δαβὶδ τῆς ἑαυτοῦ πρὸς Θεὸν ἐπιθυμίας · καὶ ἰδεῖν εὐγεται τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ , ἵνα ταῖς
Lemmas: Α ἀποδουλοῦντες ἀδοκήτως ἀπάγω , ἀφωρηὶ καί ἀθρόος ὡς επιδολος κλέπτης ὁ θάνατος καταλαμβάνω . ἄλλος καί πλεονάζω ὁ θεός ὁ οἰκεῖος μακροθυμία καί ἀγαθότης , καταξιόω ὁ μυστήριον ὁ φιλάμαρτος ἐπί ὁ ἔσχατος ἡμέρα , οὐ εἰμί αὐτός τοσοῦτος ὁ πραγματεία ὁ κέρδος , ὅσος νομίζω . οἴομαι γάρ εὐθύς μέν ὑπανοίγω ὁ βασίλειος αὐτός · λαμβάνω δέ τις χώρα ἀγαθός γέμω θαυμαστός , καί ὁ ἴσος ἀξιόω ὁ Δίκαιος τιμή . ὁ δέ κενός τις εἰμί ἐλπίς · δόξα ψευδής ὁ ψυχή γοητεύω . ὡς γάρ ἐγώ φαίνω , τριχῆ ὁ ὁ ἄνθρωπος διαιρέω ἐπί ὁ προσδοκάω ζωή , ως γενικός τις Χωρὶς ὑπομερισμός διέρχομαι . καί ὁ μέν πρῶτος εἰμί τάγμα ὁ ἐπαινετός καί Δίκαιος · δύο , ὁ οὔτε τιμάω , οὔτε κολάζω · τρίτος ὁ δίδωμι δίκη ὑπέρ ἐν πλημμελέω . πός τοίνυν τάσσω ὁ ἐντάφιον λαμβάνω ὁ λουτρόν ὁ εὐεργεσία ; ὁ πρόδηλος , ὡς ἐν ὁ δύο , καί οὗτος μετά συγγνώμη , ἵνα κατά ὁ οἰκεῖος ὁ Θεός φιλανθρωπία κληρονομέω . ὁ γάρ ὀκνηρός προδίδωμι ὁ ὁ ἀρετή κατόρθωμα , οὐ ἐλεύθερος ζημία καί κατάγνωσις , εἰμί γε ὁ ἐθελοκακέω ὑπό ἀκηγορίαν ἄγω , καί ὁ μισέω ὁ καλός πρόδηλος ἔχω ὁ πονηρία ὁ ἔλεγχος . τις τοίνυν μέγας κερδαίνω ; ἔξω πίπτω ὁ βασίλεια , καί ὁ ἐπαγγελία ἐκεῖνος , ὅς ὀφθαλμός οὐ ὁράω καί οὖς οὐ ἀκούω ; οὖον κολάζω , φημί , οὐδέ φοβέω ὁ ἀπειλή · ἀρκέω δέ ὁ μή πάσχω τίς δεινός , μήτε ὡς κατορθόω τίς γενναῖος ἀποδείκνυμι . ἀνδράποδον πονηρός ὁ προαίρεσις · μῶλυς ἄξιος καί δεσμός καί μάστιξ , ἐκδύω μόνος ὁ τιμωρία σπουδάζω · ἐλευθέριος δέ δόξα καί ὁ ἐκ λαμπρότης τιμή , οὐδέ κατά μικρός ἀντιποιέω . ἐχθρός πᾶς οὗτος ὁ ἅγιος φωνή , ἐναντίος ὁ ἀπό αἰών ὅσος . ἐκεῖνος γάρ ἅπας ὁ ὑπέρ παρρησία κίνδυνος ἀγαπάω , καί παρέχω ὁ βούλομαι τέμνω καί φονεύω ποικίλως ὁ σῶμα , καί πρός οὐδείς ὀψίζω μαλακίζω ἆθλος , ὁ αἷμα καί ὁ ἀδραγαλημάτων , ὁ ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός προσδοκάω τιμή . διά ἐκεῖνος Ἀβραάμ ὁ υἱός προστείνω θύω · καί Μωϋσῆς ἐν ἐρῆμος ὁ δεινός ὁ ἐρῆμος · καί Ἠλίας ὁ ἐρῆμος ζῶ βίος καί αδεραινευος · καί πᾶς προφήτης διάγω ἐν μηλωτή , ἐν αἴγειος δέρμα , ὄλλυμι , κακοχωουμενοω . ὑπέρ ἐκεῖνος εὐαγγελιστής ὁ ὑπέρ ὁ Εὐαγγέλιος πάσχω στίγμα , καί μάρτυς ὁ καλύσεσι ὁ παρά ὁ τύραννος ἐναγωνίζομαι , καί πᾶς , εἰμί τις ἀληθής λογικός καί εἰκών ὁ Θεός , καί συγγένεια ἔχω πρός ὁ ὑψηλός καί οὐράνιος , οὐδέ εἰμί βούλομαι οὐδέ συνεγείρω ὁ ἀναβιόω ἄνθρωπος · εἰμί μή μέλλω ἐπαινέω παρά ὁ Θεός ὡς ἀγαθός δοῦλος , καί τίνω ἀξιόω γέρων . ἐπί οὗτος ὁ προαίρεσις καί ὁ Δαυίδ ὁ ἑαυτοῦ πρός θεός ἐπιθυμία · καί ὁράω ευγετης ὁ πρόσωπον ὁ Θεός , ἵνα ὁ