gregorius-nyssenus.de-virginitate pg046_0196.1
λέγοντος , ὅτι « Τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκός , σάρξ ἐστιν · τὸ δὲ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύματος , πνεῦμα ἐστιν . » Οἴδαμεν δὲ τὴν μὲν σάρκα θανάτῳ διὰ τὴν ἁμαρτίαν οὐσαν ὑπόδειν , τὸ δὲ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καὶ ἀφθαρτον , καὶ ζωοποιόν , καὶ ἀθάνατον . Ὡςπερ τοὶν τῇ κατὰ σάρκα γενέσει συναποτίθεται πάντως καὶ ἡ διελύουσα τὸ γενηθὲν σώμα · οὕτω δηλαδὴ καὶ τὸ Πνεῦμα τοὺς δι’ αὐτοῦ γενομένους τῇ ζωοποιῶν ἐναποτίθεται δύναμιν . Τί οὖν ἀνακύπτει διὰ τῶν εἰρημένων ; Ἀποστάνας ἡμᾶς τῆς κατὰ σάρκα ζωῆς , ἢ πάντως τοιούτος ἐπακολουθεῖ καὶ ὁ θάνατος , τοιούτου ἐπιζητῆσαι βίου , ὃς οὐκέτι τοῦ θανάτου τὴν ἀκολουθίαν ἐφέλκεται . Οὕτος δέ ἐστιν ὁ ἐν παρθενίᾳ βίος . Καὶ ὡς ἀληθῆ ταῦτα , μικρῶν προστεθέντων ἔσται καταφανέστερον . Τίς γὰρ οὐκ οἶδεν , ὅτι τῆς μὲν σωματικῆς συναφείας τὸ ἔργον σωματικὸν θνητῶν ἐστι κατασκευὴ τῆς δὲ πρὸς τὸ πνεῦμα κοινωνίας ζωὴ καὶ ἀφθαρσία τοῖς συναφείσιν ἀντὶ τέκνων προτίγεται ; Καὶ καλῶς ἐστὶ τὸ ἀποστολῖχν εἰπεῖν ἐπὶ τούτου , ὅτι « Σῴζεται διὰ τῆς τεκνογονίας ταύτης , » ἢ τῶν τοιούτων τέκνων μήτηρ εὐφραινομένη , καθὼς ἐν θεοῖς ὕμνοις ὁ Ψαλμὸς ἀνεψύχησεν , εἰπών « Ὁ κατοικῶν στεῖρα ἐν οἴκῳ μήτηρ ἐπὶ τέκνοις εὐφραινομένη . » Εὐφραίνεται γὰρ μήτηρ ὡς ἀληθῶς ἢ παρθένος μήτηρ , ἢ τὰ ἀθάνατα τέκνα κυοφοροῦσα διὰ τοῦ Πνεύματος , στεῖρα διὰ τὴν σωφροσύνην ὑπὸ τοῦ Προφήτου ὀνομασμένη . Οὐκοῦν βρῶς ἄρα προτιμητέος τοῖς γε νῦν ἔχουσιν , ὃς χρείττων τῆς τοῦ θανάτου δυναστείας ἐστιν . Ἡ γὰρ σωματικὴ παιδοποιία ( καὶ μηδὲν δυσχερανὴν τῷ λόγῳ ) οὐ μᾶλλον ζωῆς ἢ ἀλλὰ θανάτου τοῖς ἀνθρώποις ἀφορμὴ γίνεται · ἀπὸ γὰρ γενέσεως ἢ φθορὰ τὴν ἀρχὴν ἔχει , ἥς οἱ παυσάμενοι διὰ τῆς παρθενίας , ἐν ἑαυτοῖς ἔστησαν τὴν τοῦ θανάτου περιγραφήν , περαιτέρω προελθεῖν αὐτὸν δι’ ἑαυτῶν κωλύσαντες , καὶ ὥσπερ τι ὁρισμόν θανάτου καὶ ζωῆς ἑαυτοῖς στήσαντες , ἐπέτυχον αὐτῆς ἐπὶ τὸ πρῶτον φορὰς . Εἰ οὖν οὐ δύναται πρελθεῖν τὴν παρθενίαν ὁ θάνατος , ἀλλ’ ἐν αὐτῇ καταλήγει καὶ καταλύεται , σαφὴς ἀποδείκνυται τὸ χρεῖττον εἶναι τοῦ θανάτου τὴν παρθενίαν · καὶ καλῶς ἀφθρον ὀνομάζεται σῶμα , τὸ μὴ ὑπομὴν τῇ τοῦ φθαρτοῦ βίου ὑπηρεσίᾳ , μηδὲ τῆς θνητῆς διαδοχῆς ὄργανον γενέσθαι καταδεξάμενον .
Lemmas: λέγω , ὅτι « ὁ γεννάω ἐκ ὁ σάρξ , σάρξ εἰμί · ὁ δέ γεννάω ἐκ ὁ πνεῦμα , πνεῦμα εἰμί . » οἶδα δέ ὁ μέν σάρξ θάνατος διά ὁ ἁμαρτία εἰμί ὑποδέω , ὁ δέ πνεῦμα ὁ Θεός καί ἄφθαρτος , καί ζωοποιός , καί ἀθάνατος . ὡς ὅς ὁ κατά σάρξ γένεσις συναποτίθεμαι πάντως καί ὁ διαλύω ὁ γίγνομαι σώμα · οὗτος δηλαδή καί ὁ πνεῦμα ὁ διά αὐτός γίγνομαι ὁ ζωοποιέω ἐναποτίθημι δύναμις . τις οὖν ἀνακύπτω διά ὁ εἴρω ; Ἀποστάνας ἐγώ ὁ κατά σάρξ ζωή , ἢ πάντως τοιούτος ἐπακολουθέω καί ὁ θάνατος , τοιοῦτος ἐπιζητέω βίος , ὅς οὐκέτι ὁ θάνατος ὁ ἀκολουθία ἐφέλκω . οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐν παρθενίας βίος . καί ὡς ἀληθής οὗτος , μικρός προστίθημι εἰμί καταφανής . Τῖς γάρ οὐ οἶδα , ὅτι ὁ μέν σωματικός συνάφεια ὁ ἔργον σωματικός θνητός εἰμί κατασκευή ὁ δέ πρός ὁ πνεῦμα κοινωνία ζωή καί ἀφθαρσία ὁ συνάπτω ἀντί τέκνον προτιγετης ; καί καλῶς εἰμί ὁ ἀποστολῖχν εἶπον ἐπί οὗτος , ὅτι « σῴζω διά ὁ τεκνογονία οὗτος , » ἢ ὁ τοιοῦτος τέκνον μήτηρ εὐφραίνω , καθώς ἐν θεός ὕμνος ὁ ψαλμός ἀναψύχω , εἶπον « ὁ κατοικέω στεῖρα ἐν οἶκος μήτηρ ἐπί τέκνον εὐφραίνω . » εὐφραίνω γάρ μήτηρ ὡς ἀληθής ἢ παρθένος μήτηρ , ἢ ὁ ἀθάνατος τέκνον κυοφορέω διά ὁ πνεῦμα , στεῖρα διά ὁ σωφροσύνη ὑπό ὁ Προφήτου ὀνομάζω . οὐκοῦν βιβρώσκω ἄρα προτιμητέος ὁ γε νῦν ἔχω , ὅς χρέω ὁ ὁ θάνατος δυναστεία εἰμί . ὁ γάρ σωματικός παιδοποιία ( καί μηδείς δυσχερανὴν ὁ λόγος ) οὖον μᾶλλον ζωή ἢ ἀλλά θάνατος ὁ ἄνθρωπος ἀφορμή γίγνομαι · ἀπό γάρ γένεσις ἢ φθορά ὁ ἀρχή ἔχω , ἥς ὁ παύω διά ὁ παρθενίη , ἐν ἑαυτοῦ ἵστημι ὁ ὁ θάνατος περιγραφή , περαιτέρω προέρχομαι αὐτός διά ἑαυτοῦ κωλύω , καί ὥσπερ τίς ὁρισμός θάνατος καί ζωή ἑαυτοῦ ἵστημι , ἐπιτυγχάνω αὐτός ἐπί ὁ πρῶτος φορά . εἰμί οὖν οὖον δύναμαι περιέρχομαι ὁ παρθενίας ὁ θάνατος , ἀλλά ἐν αὐτός καταλήγω καί καταλύω , σαφής ἀποδείκνυμι ὁ χρίω εἰμί ὁ θάνατος ὁ παρθενίας · καί καλῶς ἀφθρον ὀνομάζω σῶμα , ὁ μή υπομεις ὁ ὁ φθαρτός βίος ὑπηρεσία , μηδέ ὁ θνητός διαδοχή ὄργανον γίγνομαι καταδέχομαι .