gregorius-nyssenus.de-virginitate pg046_0180.1
τὴν ὑποβρύχιον λέγω ταύτην ζωήν , καὶ διαδὰς οὐχὶ τὴν Ἐρυθρὰν ἐκεῖνην , ἀλλὰ τὴν μέλαιναν ταύτην καὶ ζωφώδη τοῦ βίου θάλασσαν · εἰ δὲ , καθὼς φησινὁ Κύριος , ἐὰν μὴ ἐλευθερώσῃ ἡμᾶς ἡ ἀλήθεια , τῷ κακῷ τῆς δουλείας ἐναπομένουμεν , πῶς ἔστιν ἐν τῇ ἀληθείᾳ γενέσθαι τὸν ζητοῦντα ψεῦδος , καὶ ἐν τῇ πλάνῃ τοῦ βίου ἀναστρεφόμενον ; πῶς δὲ τις τὴν δουλείαν ἀποδράσει , ὁ ταῖς ἀνάγκαις τῆς φύσεως ὑποχείριον δὸὺς τὴν ἰδίαν ζωήν ; Γνωριμώτερος δ' ἂν γένοιτο ἡμῖν διὰ τινος παραδείγματος ὁ περὶ τούτων λόγος . Ὄσπερ τις ποταμὸς χειμέριος ρέυματι τραχυνόμενος , καὶ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ φερόμενος φύσιν , ξύλα τε καὶ λίθους , καὶ πᾶν τὸ παρατυχὸν ὑπολαμβάνων τῷ ρεῖθρῳ , μόνους τοὺς κατ' αὐτὸν γινομένους σφαλερὸς καὶ κινδυνώδης ἐστίν , τοῖς δὲ πόρρωθεν αὐτὸν φυλασσόμενοις εἰκὴ ρεῖ · οὕτω καὶ τὴν τοῦ βίου ταραχὴν ὁ κατ' αὐτὴν γεγυώς μόνος ὑφίσταται , καὶ μόνος ἀναδέχεται καθ' ἑαυτοῦ τὰ πάθη , ἄπερ ἂν ἡ φύσις ἀκολούθως ἑαυτῇ ρέουσα τοῖς ἐν' αὐτῆς πορευομένοις ἀναγκαίως ἐπάγεται , διὰ τῶν τοῦ βίου κακῶν ἐπιπλίζουσα . Εἰ δὲ τις καταλιπὼν τὸν χειμαρρόν τουτον , ὡς φησιν ἡ Γραφή , καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ἀνυπόστατον , ἔξω πάντως ἔσται , κατὰ τὴν τῆς ψόθης ἀκολουθίαν , τῆς θῆρας τῶν ὀδόντων τοῦ βίου , χαλάρως στροφθὼν τῷ τῆς ἀρετῆς πτερῷ διαπτάς τὴν παγίδα . Ἐπεὶδὴ γὰρ , κατὰ τὸ ρηθὲν ἡμῖν ἐπὶ τοῦ χειμαρροῦ ὑπόδειγμα , παντοίας ταραχὰς καὶ ἀνωμαλίας πλημυρῶν ὁ ἀνθρώπινος βίος ἀεὶ φέρεται , κατὰ τοῦ πρανούς τῆς φύσεως προχεόμενος , καὶ οὐδὲν ἔστηκε τῶν ἐν αὐτῷ σπουδαζομένων , οὐδὲ ἀναμένει τὴν πληρομένην τῶν ἐπιθυμούντων αὐτῶν · πάντα δὲ τὰ προσπίπτοντα ὁμοῦ τε προσήγγισε , καὶ θίγοντα παρέδραμε , καὶ τὸ ἀεὶ παρὸν τῇ σφοδρῇ τῆς παρόδου διαφεύγει τὴν ἀφσθησιν , ὑπὸ τῆς κατόπιν ἐπιτρώσης τῶν ὀφθαλμῶν ἀρπαζομένων · διὰ τοῦτο λυσιτελεῖ ἂν εἰς πόρρω τοῦ τοιούτου ρεύματος ἑαυτοὺς ἀνέχειν , ὡς ἂν μὴ τῶν ἀτάντων περιεχόμενοι , τῶν ἀεὶ ἑστῶτων ὀλιγωρήσαιμεν . Πῶς γὰρ ἔστι τὸν προσπαθοῦντά τινι τῶν ἐν τῷ βίῳ τούτῳ , διὰ τέλους ἔχειν τὸ ποθοῦμενον ; Τί τῶν μάλιστα σπουδῳζομένων εἰσαεὶ παραμένει τοιοῦτον ; ποία νεότητος ἀκμή ; τίς δυνάμεως ἢ μορφῆς εὐμοιρία ; τίς πλοῦτος ; ποία δόξα ; τίς δυναστεία ; Οὐ πάντα τὰ τοιαῦτα μικρὸν ἀνθίσαντα χρών , πάλιν ἀπερρύη , καὶ πρὸς τὴν ἐναντίαν ἐπυνωμίαν μετέπεσε ; Τίς ἐνεδιὺ διαπαντὸς τῇ νεότητι ; τίνι διήρκσε διατελοὺς ἡ δύναμις ; Τὸ δὲ τοῦ καλλῶς ἄνθος δρ' οὐχὶ καὶ αὐτὸν τῶν κατὰ τὸ ἕαρ προαιρουμένων ὀψυμωρώτερον ἡ φύσις ἐποίησε ; Τὰ μὲν γὰρ τῆς ὥρας ἐπιλαβοῦσης ἐξέλαττε , καὶ μικρὸν ἀπανθίσαντα χρόνον , πάλιν ἀνέθεξεν · καὶ πάλιν ἀπερρύη , καὶ πάλιν ἀνέθρεψε , καὶ τὸ νῦν κάλλος καὶ εἰς νεότητα ἐδείξε . Τὸ δὲ ἀνθρώπινον ἄνθος ἀπαξ ἡ φύσις κατὰ τὸ ἕαρ τῆς νεότητος δεῖξασα , εἶτα ἀπέσδεσε , τῷ χειμῶνι τοῦ γήρως ἐναφανίσασα · ὡσαύτως καὶ τὰ ὅλα πάντα πρὸς καιρὸν τὴν τῆς σαρκὸς ἀσώθσιν ἀπατήσαντα , εἶτα παρέδραμε καὶ συνεκαλύφθη τῇ λήθῃ . Ἐπεὶ οὖν αἱ τοιαῦται μεταβολαὶ κατὰ τινα τῆς
Lemmas: ὁ ὑποβρύχιος λέγω οὗτος ζωή , καί διαδέω οὐ ὁ ἐρυθρός ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ μέλας οὗτος καί ζοφώδης ὁ βίος θάλασσα · εἰμί δέ , καθώς φησινὁ Κύριος , ἐάν μή ἐλευθερόω ἐγώ ὁ ἀλήθεια , ὁ κακός ὁ δουλεία ἐναπομένω , πῶς εἰμί ἐν ὁ ἀλήθεια γίγνομαι ὁ ζητέω ψεῦδος , καί ἐν ὁ πλάνη ὁ βίος ἀναστρέφω ; πῶς δέ τις ὁ δουλεία ἀπόδρασις , ὁ ὁ ἀνάγκη ὁ φύσις ὑποχείριος δίδωμι ὁ ἴδιος ζωή ; γνώριμος δέ εἄν γίγνομαι ἐγώ διά τις παράδειγμα ὁ περί οὗτος λόγος . ὅσπερ τις ποταμός χειμέριος ῥεῦμα τραχύνω , καί κατά ὁ ἑαυτοῦ φέρω φύσις , ξύλον τε καί λίθος , καί πᾶς ὁ παρατυγχάνω ὑπολαμβάνω ὁ ῥεῖθρον , μόνος ὁ κατά αὐτός γίγνομαι σφαλερός καί κινδυνώδης εἰμί , ὁ δέ πόρρωθεν αὐτός φυλάσσω εἰκῇ ρέω · οὗτος καί ὁ ὁ βίος ταραχή ὁ κατά αὐτός γίγνομαι μόνος ὑφίστημι , καί μόνος ἀναδέχομαι κατά ἑαυτοῦ ὁ πάθος , Ἄπερ εἄν ὁ φύσις ἀκόλουθος ἑαυτοῦ ῥέω ὁ ἐν αὐτός πορεύω ἀναγκαῖος ἐπάγω , διά ὁ ὁ βίος κακός ἐπιπλέω . εἰμί δέ τις καταλείπω ὁ χείμαρος οὗτος , ὡς φημί ὁ γραφή , καί ὁ ὕδωρ ὁ ἀνυπόστατος , ἔξω πάντως εἰμί , κατά ὁ ὁ ψόθος ἀκολουθία , ὁ θήρ ὁ ὀδούς ὁ βίος , χαλαρός στρέφω ὁ ὁ ἀρετή πτερόν διαπτάς ὁ παγίς . ἐπειδή γάρ , κατά ὁ εἴρω ἐγώ ἐπί ὁ χειμάρρους ὑπόδειγμα , παντοῖος ταραχή καί ἀνωμαλία πλημμύρα ὁ ἀνθρώπινος βίος ἀεί φέρω , κατά ὁ πρανής ὁ φύσις προχέω , καί οὐδείς ἵστημι ὁ ἐν αὐτός σπουδάζω , οὐδέ ἀναμένω ὁ πληρόω ὁ ἐπιθυμέω αὐτός · πᾶς δέ ὁ προσπίπτω ὁμοῦ τε προσεγγίζω , καί θιγγάνω παρατρέχω , καί ὁ ἀεί πάρειμι ὁ σφοδρός ὁ πάροδος διαφεύγω ὁ ἀφίημι , ὑπό ὁ κατόπιν ἐπιτιτρώσκω ὁ ὀφθαλμός ἀρπάζω · διά οὗτος λυσιτελής εἄν εἰς πόρρω ὁ τοιοῦτος ῥεῦμα ἑαυτοῦ ἀνέχω , ὡς εἄν μή ὁ ἄτας περιέχω , ὁ ἀεί ἵστημι ὀλιγωρέω . Πῶς γάρ εἰμί ὁ προσπαθέω τις ὁ ἐν ὁ βίος οὗτος , διά τέλος ἔχω ὁ ποθέω ; τις ὁ μάλιστα σπουδᾴζω εἰσαεί παραμένω τοιοῦτος ; ποῖος νεότης ἀκμή ; τίς δύναμις ἢ μορφή εὐμοιρία ; τίς πλοῦτος ; ποῖος δόξα ; τίς δυναστεία ; οὖον πᾶς ὁ τοιοῦτος μικρός ἀνθίζω χράω , πάλιν ἀπορρέω , καί πρός ὁ ἐναντίος ἐπυνωμίαν μεταπίπτω ; Τῖς ἐνεδιὺ διαπαντός ὁ νεότης ; τίς διαίρω διατελέω ὁ δύναμις ; ὁ δέ ὁ καλός ἄνθος δρῦς οὐ καί αὐτός ὁ κατά ὁ ἔαρ προαιρέω ὀψυμωρώτερον ὁ φύσις ποιέω ; ὁ μέν γάρ ὁ ὥρα ἐπιλαμβάνω ἐξελαύνω , καί μικρός ἀπανθίζω χρόνος , πάλιν ἀνατίθημι · καί πάλιν ἀπορρέω , καί πάλιν ἀνατρέφω , καί ὁ νῦν κάλλος καί εἰς νεότης δείκνυμι . ὁ δέ ἀνθρώπινος ἄνθος ἅπαξ ὁ φύσις κατά ὁ ἔαρ ὁ νεότης δείκνυμι , εἶτα ἀπέσδεσε , ὁ χειμών ὁ γῆρας ἐναφανίζω · ὡσαύτως καί ὁ ὅλος πᾶς πρός καιρός ὁ ὁ σάρξ ἀσάω ἀπατάω , εἶτα παρατρέχω καί συγκαλύπτω ὁ λήθη . ἐπεί οὖν ὁ τοιοῦτος μεταβολή κατά τις ὁ