gregorius-nyssenus.de-virginitate pg046_0174.1
προσπεσούσα ἡ συμφορά , καὶ περιβάλλει τῷ πένθει , τὸν νυμφικὸν χόρμον ἀποσυλίσασα · εἶτα ζῶφος ἀντὶ τῆς ἐν παστάδι λαμπρότητος , καὶ θρηνωδὸι τὰς οἰμωγὰς ἐπιτείνουσαι , καὶ μῖσος κατὰ τῶν ἐπὶ χειρούντων πρατίνει τὰ πάθη , ἀπέχθεια σιτίων , τριχεθὼν σώματος , κατήφεια ψυχῆς , ἐπιθυμία θανάτου , καὶ μέχρις αὐτοῦ τοῦ θανάτου πολλάκις ἰσχύσασα . 'Εὰν δὲ καὶ παυσθῇ πως τῷ χρόνῳ ἡ συμφορά , πάλιν ἄλλη συμφορά , εἰτε ὑπάρχει τέκνα , εἰτε καὶ μή . Ὄντα μὲν γάρ , ὁρφανὰ πάντων ἐστι , καὶ διὰ τοῦτο ἐλεεινὰ , καὶ δι' αὐτῶν τὸ πάθος ἀνακαινίζοντα · εἰ δὲ μὴ εἴη , πρόρριζον οἴχεται τὸ τοῦ κατοικούμενου μνημόσυνον , καὶ τὸ κακὸν ὑπὲρ παραμυθίαν ἐστίν . 'Εγὼ δὲ ἄλλα τὰ τῆς χειρείας ἴδια . Τίς γὰρ ἐν πάντα μετὰ ἀπριθείας ἀπαρξήσεται ; τοὺς ἔχρους , τοὺς οἰκείους · τοὺς μὲν ἐπεμβαίνοντας τῇ συμφορᾷ · τοὺς δὲ φαιδρουμένους τῇ ἔρημίᾳ , καὶ μεθ' ἡδονῆς βλέποντας ἐν πικρῷ ὀφθαλμῷ τὸν διαπτόντα οἶκον , καὶ τοὺς καταφρονούντας οἰκέτας , καὶ πάντα τὰ ἄλλα ὅσα πάρεισιν ἀφθόνως ἐπὶ τῶν τοιούτων δυστυχημάτων ὁρᾶν · δι' ὧν αἱ πολλαὶ καὶ δευτέρας ὑπ' ἀνάγκης πρὸς τὸν τῶν ὁμοίων κακῶν παρεβάλλουσι πείραν , οὐκ ἐνεγκούσαι τῶν ἐπεγγελυμένων τὴν πικρίαν , ὡσπερ ἀμυνόμεναι τοὺς λυπηζαντας τοῖς ἰδίοις κακοῖς · πολλοὶ δὲ τῇ μνήμῃ τῶν συμβεβηκότων , πᾶν ὅτιοὺν ὑπέστησαν μᾶλλον , ἢ μετ' ἐσεῖν ἐκ δευτέρου τῇ τῶν συμφορῶν ὁμοίτητι . Καὶ εἰ βούλει μαθεῖν τὰ δυσχερῆ τοῦ κοινοτέρου βίου , ἀκούσον οἷα λέγουσιν αἱ τῇ πείρᾳ τὸν βίον γνωρίσασαι , ὅπως μαχαρίζουσι τὴν ζωὴν τῶν ἐξ ἀρχῆς τὸν ἐν παρθενίᾳ βίον προελουμένων , καὶ μὴ διὰ συμφορᾶς μεταβαθόντων τὸ κάλλιον , ὅτι πάντων τῶν τοιούτων κακῶν ἀνεπίδεκτὸς ἐστιν ἡ παρθενία · οὐκ ὁρφανίαν θρηνεῖ , οὐ χειρείαν ὀδύρεται · ἀεὶ συνέστι τῷ ἀφθάρτῳ νυμφίῳ · ἀεὶ ἐπαγγέλλεται τοῖς τῆς εὐσεβείας γεννήμασι · τὸν τε οἶκον τὸν ἀληθῶς ἴδιον πᾶσι καλλίστοις ὁρᾷ διηνεκῶς εὐθηνούμενον , διὰ τὸ παρεῖναι καὶ ἐνοικεῖν ἀεὶ τὸν τοῦ οἴκου Δεσπότην · ἐφ' ἧς ὁ θάνατος οὐ χωρισμὸν , ἀλλὰ συνάφειαν τοῦ ποθουμένου ποιεῖ · ὅταν γὰρ ἀναλύση , τότε σὺν Χριστῷ γίνεται , καθὼς φησιν ὁ 'Απόστολος .
Lemmas: προσπίπτω ὁ συμφορά , καί περιβάλλω ὁ πένθος , ὁ νυμφικός κορμός αποσυλιακουω · εἶτα Ζώφος ἀντί ὁ ἐν παστάς λαμπρότης , καί θρηνῳδός ὁ οἰμωγή ἐπιτείνω , καί μῖσος κατά ὁ ἐπί χειρόω πρατίνει ὁ πάθος , ἀπέχθεια σιτίον , τρίζω σῶμα , κατήφεια Ψυχή , ἐπιθυμία θάνατος , καί μέχρι αὐτός ὁ θάνατος πολλάκις ἰσχύω . Ἐάν δέ καί παύω πως ὁ χρόνος ὁ συμφορά , πάλιν ἄλλος συμφορά , εἴτε ὑπάρχω τέκνον , εἴτε καί μή . εἰμί μέν γάρ , ὀρφανός πᾶς εἰμί , καί διά οὗτος ἐλεεινός , καί διά αὐτός ὁ πάθος ἀνακαινίζω · εἰμί δέ μή εἰμί , πρόρριζος οἴχομαι ὁ ὁ κατοικέω μνημόσυνον , καί ὁ κακός ὑπέρ παραμυθία εἰμί . Εγώ δέ ἄλλος ὁ ὁ χειρειη ἴδιος . Τῖς γάρ ἐν πᾶς μετά απριθειος ἀπάρχω ; ὁ ἔκροος , ὁ οἰκεῖος · ὁ μέν ἐπεμβαίνω ὁ συμφορά · ὁ δέ φαιδρουμενος ὁ ἐρημία , καί μετά ἡδονή βλέπω ἐν πικρός ὀφθαλμός ὁ διαπέτομαι οἶκος , καί ὁ καταφρονέω οἰκέτης , καί πᾶς ὁ ἄλλος ὅσος πάρειμι ἄφθονος ἐπί ὁ τοιοῦτος δυστύχημα ὁράω · διά ὅς ὁ πολύς καί δύο ὑπό ἀνάγκη πρός ὁ ὁ ὅμοιος κακός παραβάλλω πείρω , οὐ ενεγκουω ὁ ἐπεγγελυμένων ὁ πικρία , ὡς ἀμύνω ὁ λυπηζαντας ὁ ἴδιος κακός · πολύς δέ ὁ μνήμη ὁ συμβεβηκός , πᾶς ὅστις ὑφίστημι μᾶλλον , ἢ μετά ἕννυμι ἐκ δύο ὁ ὁ συμφορά ὁμοίτητι . καί εἰμί βούλομαι μανθάνω ὁ δυσχερής ὁ κοινός βίος , ἀκούω οἷος λέγω ὁ ὁ πείρω ὁ βίος γνωρίζω , ὅπως μαχαριζεω ὁ ζωή ὁ ἐκ ἀρχή ὁ ἐν παρθενίας βίος προέρχομαι , καί μή διά συμφορά μεταβαίνω ὁ καλός , ὅτι πᾶς ὁ τοιοῦτος κακός ἀνεπίδεκτος εἰμί ὁ παρθενίη · οὐ ὀρφανία θρηνέω , οὖον χηρεία ὀδύρομαι · ἀεί σύνειμι ὁ ἄφθαρτος νυμφίος · ἀεί ἐπαγγέλλω ὁ ὁ εὐσέβεια γέννημα · ὁ τε οἶκος ὁ ἀληθής ἴδιος πᾶς καλός ὁράω διηνεκής εὐθηνέω , διά ὁ πάρειμι καί ἐνοικέω ἀεί ὁ ὁ οἶκος δεσπότης · ἐπί ὅς ὁ θάνατος οὖον χωρισμός , ἀλλά συνάφεια ὁ ποθέω ποιέω · ὅταν γάρ ἀναλύω , τότε σύν Χριστός γίγνομαι , καθώς φημί ὁ Απόστολος .