gregorius-nyssenus.de-virginitate pg046_0207.1
A τῆς τοῦ σώματος εὐεξίας , καὶ τοῦ πρέποντος καλλωπισμοῦ , καὶ πλούτου περιουσίας , καὶ τοῦ μηδὲν , μήτε ἐκ τοῦ βίου , μήτε ἐκ τοῦ γένους ἐπαχθεσθαι τι ὄνειδος , πολλὴν ποιήσεται πρόνοιαν ( οὕτω γὰρ ἂν τύχῃ μάλιστα τῶν κατὰ γνώμην ) · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ τὸν πνευματικὸν γάμον ἐαυτῷ μετιών , πρῶτον μὲν νέον ἐαυτὸν καὶ πάσης παλαιότητος κεχωρισμένον τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοὸς ἐπιδείξει · εἶτα πλούσιον γένος , ᾧ τὸ πλουτεῖν ἐστὶ περισσοῦσθαι · οὗ τοῖς ἀπὸ τῆς σμυνομένου χρήμασιν , ἀλλὰ τοῖς οὐρανοῖς θησαυροῖς κοσμεῖται . Γένους δὲ σεμνότητα , οὐ κατὰ τὴν αὐτόματον συντυχίαν , πολλοῖς καὶ τῶν φαύλων · προσούσαν , χάκεινος ἔχειν φιλοτιμησεται , ἀλλὰ τὴν πόνῳ καὶ σπουδῇ δι’ οἰκείων κατορθωμάτων προσγινομένην , ἣν μόνοι αὐχούσιν οἱ τοῦ φωτὸς υἱοί , καὶ τέκνα Θεοῦ , καὶ τῶν ἀφ’ ἡλίου ἀνατολῶν εὐγενεῖς διὰ τῶν ἔργων τῶν φωτεινῶν χρηματίζοντες · ἰσχὺν δὲ καὶ εὐεξίαν , οὐ σώμα ἀσκῶν , οὐδὲ καταπατιῶν τὴν σάρκα περιποιήσεται , ἀλλὰ πᾶν τούναντίον , ἐν τῇ τοῦ σώματος ἀσθενείᾳ τελειῶν τὴν τοῦ πνεύματος δύναμιν . Οἴδα δὲ καὶ τὰ δῶρα τοῦ γάμου τούτου οὐκ ἀπὸ φθαρτῶν χρημάτων πεποιημένα , ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἰδίου πλούτου τῆς ψυχῆς δωροφορούμενα . Βούλει μαθεῖν τὰ τῶν δώρων ὀνόματα ; ἄκουσον Παύλου τοῦ καλοῦ νυμφαγωγού , ἐν οἷς πλουτοῦσιν οἱ ἐν παντὶ συνίσαντες ἑαυτούς · ἐν οἷς δὲ τὰ πολλὰ καὶ μεγάλα εἰπών , « Καὶ ἐν ἀγνότητι » φησίν . Καὶ πάλιν ὅσα ἐτέρωθεν ἐν τοῖς τοῦ πνεύματος καρποῖς ἀπαριθμεῖται , πάντα τοῦ γάμου τούτου δῶρά ἐστι · καὶ εἴ τις μέλλει πειθεσθαι τῷ Σολομῶντι , καὶ τὴν ἀληθῆ σοφίαν σύνοικόν τε καὶ βίου κοινωνὸν ἑαυτῷ λαμβάνειν ( περὶ ἧς φησιν , ὅτι « Ἐράσθητι αὐτῆς , καὶ τηρήσει σε · τίμησον αὐτήν , ἵνα σε περιλάβῃ » ) · ἐπαξίως τῆς ἐπιθυμίας ταύτης παρασκευασεται ἐν καθαρᾷ τῇ στολῇ τοῖς ἐν τῷ γάμῳ συνεφραινομένοις συνορτάζειν · ἵνα μὴ ἀποβλητὸς γένηται , τῆς μὲν ἑορτῆς συμμετασχεῖν ἀξίων , τὸ δὲ ἔνδυμα τοῦ γάμου μὴ περιελιμένος . Δῆλον δὲ ὅτι κοινὸς ὁ λόγος ἐστίν , ἐπὶ τε ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὁμοίως , εἰς τὴν περὶ τῶν τοιούτων γάμων σπουδήν · ἐπειδὴ γὰρ , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος , « Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ · πάντα δὲ καὶ ἐν πᾶσι Χριστός · » εἰκῶς ὁ τῆς σοφίας ἐραστὴς τὸν ἕνθεον ἔχει τῆς ἐπιθυμίας σκοπόν , ὃς ἐστὶν ἡ ἀληθὴς σοφία · καὶ ἡ τῷ ἀφθάρτῳ νυμφίῳ προσκολληθεῖσα ψυχή , τῆς ἀληθινῆς σοφίας ἔχει τὸν ἔρωτα , ἥτις ἐστὶν ὁ Θεός . Ἀλλὰ τί μὴν ὁ πνευματικὸς γάμος ἐστὶ , καὶ πρὸς τίνα βλέπει σκοπὸν ὁ καθαρὸς τε καὶ οὐράνιος ἔρως , μετριῶς ἡμῖν ἐκ τῶν εἰρημένων ἀνακεκλύπται .
Lemmas: A ὁ ὁ σῶμα εὐεξία , καί ὁ πρέπω καλλωπισμός , καί πλοῦτος περιουσία , καί ὁ μηδείς , μήτε ἐκ ὁ βίος , μήτε ἐκ ὁ γένος ἐπάγω τίς ὄνειδος , πολύς ποιέω πρόνοια ( οὗτος γάρ εἄν τυγχάνω μάλιστα ὁ κατά γνώμη ) · ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ὁ πνευματικός γάμος αὐτός μέτειμι , πρῶτος μέν νέος ἑαυτοῦ καί πᾶς παλαιότης χωρίζω ὁ ἀνακαίνωσις ὁ νόος ἐπίδειξις · εἶτα πλούσιος γένος , ὅς ὁ πλουτέω εἰμί περισσουω · ὅς ὁ ἀπό ὁ σμυνομενω χρῆμα , ἀλλά ὁ οὐρανός θησαυρός κοσμέω . Γένος δέ σεμνότης , οὖον κατά ὁ αὐτόματος συντυχία , πολύς καί ὁ φαῦλος · πρόσειμι , χάκεινος ἔχω φιλοτιμώ , ἀλλά ὁ πόνος καί σπουδή διά οἰκέω κατόρθωμα προσγίγνομαι , ὅς μόνος αὔχω ὁ ὁ φάος υἱός , καί τέκνον Θεός , καί ὁ ἀπό ἥλιος ἀνατολή εὐγενής διά ὁ ἔργον ὁ φωτεινός χρηματίζω · ἰσχύς δέ καί εὐεξία , οὖον σώμα ἀσκέω , οὐδέ καταπατιῶν ὁ σάρξ περιποιέω , ἀλλά πᾶς τουναντίον , ἐν ὁ ὁ σῶμα ἀσθένεια τελειόω ὁ ὁ πνεῦμα δύναμις . οἰδέω δέ καί ὁ Δῶρα ὁ γάμος οὗτος οὐ ἀπό φθαρτός χρῆμα ποιέω , ἀλλά ἐκ ὁ ἴδιος πλοῦτος ὁ Ψυχή δωροφορέω . βούλομαι μανθάνω ὁ ὁ δῶρον ὄνομα ; ἀκούω Παῦλος ὁ καλός νυμφαγωγός , ἐν ὅς πλουτέω ὁ ἐν πᾶς συνίημι ἑαυτοῦ · ἐν ὅς δέ ὁ πολύς καί μέγας εἶπον , « καί ἐν ἁγνότης » φημί . καί πάλιν ὅσος ἑτέρωθεν ἐν ὁ ὁ πνεῦμα καρπός απαριθμώ , πᾶς ὁ γάμος οὗτος δῶρον εἰμί · καί εἰμί τις μέλλω πείθω ὁ Σολομών , καί ὁ ἀληθής σοφία σύνοικος τε καί βίος κοινωνός ἑαυτοῦ λαμβάνω ( περί ὅς φημί , ὅτι « ἔραμαι αὐτός , καί τηρέω σύ · τιμάω αὐτός , ἵνα σύ περιλαμβάνω » ) · ἐπάξιος ὁ ἐπιθυμία οὗτος παρασκευάζω ἐν καθαρός ὁ στολή ὁ ἐν ὁ γάμος συναφραίνω συνορτάζειν · ἵνα μή ἀπόβλητος γίγνομαι , ὁ μέν ἑορτή συμμετέχω ἄξιος , ὁ δέ ἔνδυμα ὁ γάμος μή περιελιμένος . Δῆλος δέ ὅτι κοινός ὁ λόγος εἰμί , ἐπί τε ἀνήρ καί γυνή ὁμοίως , εἰς ὁ περί ὁ τοιοῦτος γάμος σπουδή · ἐπεί γάρ , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος , « οὐ ἐν ἄρσην καί θῆλυς · πᾶς δέ καί ἐν πᾶς Χριστός · » ἵημι ὁ ὁ σοφία ἐραστής ὁ ἔνθεος ἔχω ὁ ἐπιθυμία σκοπός , ὅς εἰμί ὁ ἀληθής σοφία · καί ὁ ὁ ἄφθαρτος νυμφίος προσκολλάω ψυχή , ὁ ἀληθινός σοφία ἔχω ὁ Ἔρως , ὅστις εἰμί ὁ Θεός . ἀλλά τίς μήv ὁ πνευματικός γάμος εἰμί , καί πρός τίς βλέπω σκοπός ὁ καθαρός τε καί οὐράνιος Ἔρως , μέτριος ἐγώ ἐκ ὁ εἴρω ἀνακαλύπτω .