gregorius-nyssenus.de-sancto-theodoro pg046_0380.1
Μετὰ ταύτας τὰς φωνὰς τοῦ δικαίου , οὐκέτι οὐδὲ τὴν πλαστὴν φιλανθρωπίαν καὶ ἐσχηματισμένην οἱ ἄρχοντες ἐπεδείκνυντο · ἀλλὰ καὶ ἀσεβέστατον πρὸς τοὺς Θεοὺς καλοῦντες , καὶ ἐπὶ τῶν βασιλέων ὑβριστὴν καὶ βλάσφημον , πρῶτον μὲν ἐπὶ τοῦ βασανιστηρίου ξύλου χρειασάμενος , τὸ σῶμα κατέξανεν · ὁ δὲ , τῶν ἡμῖν σφοδρῶς ἐνεργούντων , χαρεῖος ἦν καὶ ἀνένδοτος , καὶ στίχον ἐκ τῆς Ψαλμωδίας ταῖς βασάνοις ἐπῆεν · Εὐλογήσω τὸν Κύριον ἐν παντὶ καιρῷ , διὰ παντὸς ἡ αἰνεσις αὐτοῦ ἐν τῷ στόματί μου . Καὶ οἱ μὲν τῶν σαρχνῶν ἀπέζων · ὁ δὲ ἐβάλλεν , ὡς ἄλλου τινὸς ὑφισταμένου τὴν τιμωρίαν . Διεδέξατο τὴν κόλασιν ταύτην τὸ δεσμωτήριον , καὶ πάλιν ἐκεῖ θαῦμα ἐτελεῖτο περὶ τὸν ἅγιον , καὶ νύκτωρ φωνὴ πλήθους ψαλλόντων ἠκούετο , καὶ λαμπάδων ἐπικαινουσῶν , ὡς ἐν παννυχιδι αὐτὴ ἑωράτω τοῖς ἔξωθεν , ὡς καὶ τὸν δεσμοφύλακα πρὸς τὴν παράδοξον ὄψιν καὶ ἄκοην ταραχθέντα , εἰσπηδήσαι εἰς τὸν οἴκισκον , καὶ μηδὲν εὑρεῖν πλὴν τοῦ μάρτυρος ἡσυχάζοντος , καὶ τῶν ἄλλων δεσμωτῶν καθευδόντων . Ἐπειδὴ δὲ πολλῶν γινομένων ἁμαρτῶν πρὸς τὴν ὁμολογίαν καὶ τὴν εὐσέβειαν , ἤλθεν ἐπ’ αὐτὸν ἡ κατακρινοῦσα ψήφος , καὶ πυρὶ τελευτηθῆναι κελεύσθαι , αὐτὸς μὲν ἀπήλθε τὴν καλὴν καὶ μακαρίαν πρὸς Θεὸν πορείαν · ἡμῖν δὲ τὴν μνήμην τοῦ ἁγῶνος διδασκαλίον κατέλιπε , λαοὺς ἀθροίζων , ἐκκλησίαν παιδεύων , δαίμονας ἀπελαύνων , ἀγγέλους εἰρηνικοὺς κατῶν , ζητῶν ὑπὲρ ἡμῶν παρὰ Θεοῦ τὰ συμφέροντα , ἱατρείον νόσων ποικίλων τὸν τόπον τοῦτον ἀπεργασάμενος , λιμένα τῶν χειμαζομένων ταῖς θλίψεσι , πενθῶν εὐθηνουμένων ταμείον , ὁδοιπόρων ἀνεκτὸν καταγῶγιον , πανήγυριν τῶν ἑορταζόντων ἀλκήτον . Εἰ γὰρ καὶ ἐνιαυσιαίοις ἑορταῖς τὴν ἡμέραν ταύτην τελοῦμεν , ἀλλ’ οὐδέποτε λήγει τῶν κατὰ σπουδὴν ἀφικνουμένων τὸ πλῆθος , τῶν μυρημικῶν δὲ σώζει τὴν ὁμοιότητα ἡ ἐπὶ τάδε φέρουσα λεωφόρος , τῶν μὲν ἀνιόντων , τῶν δὲ ὑποχωρούντων τοῖς ἐρχομένοις .
Lemmas: μετά αὐτός ὁ φωνή ὁ δίκαιος , οὐκέτι οὐδέ ὁ πλαστός φιλανθρωπία καί σχηματίζω ὁ ἄρχων ἐπιδείκνυμι · ἀλλά καί ἀσεβής πρός ὁ θεός καλέω , καί ἐπί ὁ βασιλεύς ὑβριστής καί βλάσφημος , πρῶτος μέν ἐπί ὁ βασανιστήριον ξύλο χρειάζω , ὁ σῶμα καταξαίνω · ὁ δέ , ὁ ἐγώ σφοδρός ἐνεργέω , χαρεῖος εἰμί καί ἀνένδοτος , καί στίχος ἐκ ὁ ψαλμῳδία ὁ βάσανος ἔπειμι · εὐλογέω ὁ κύριος ἐν πᾶς καιρός , διά πᾶς ὁ αἴνεσις αὐτός ἐν ὁ στόμα ἐγώ . καί ὁ μέν ὁ σαρχνῶν ἀποζάω · ὁ δέ βάλλω , ὡς ἄλλος τις ὑφίστημι ὁ τιμωρία . διαδέχομαι ὁ κόλασις οὗτος ὁ δεσμωτήριον , καί πάλιν ἐκεῖ θαῦμα τελέω περί ὁ ἅγιος , καί νύκτωρ φωνή πλῆθος ψάλλω ἀκούω , καί λαμπάς ἐπικαίνω , ὡς ἐν παννυχίς αὐτός ὁράω ὁ ἔξωθεν , ὡς καί ὁ δεσμοφύλαξ πρός ὁ παράδοξος ὄψις καί ἀκοή ταράσσω , εἰσπηδάω εἰς ὁ οἰκίσκος , καί μηδείς εὑρίσκω πλήν ὁ μάρτυς ἡσυχάζω , καί ὁ ἄλλος δεσμώτης καθεύδω . Ἐπειδή δέ πολύς γίγνομαι ἁμαρτέω πρός ὁ ὁμολογία καί ὁ εὐσέβεια , ἔρχομαι ἐπί αὐτός ὁ κατακρίνω ψήφος , καί πῦρ τελευτάω κελεύω , αὐτός μέν ἀπέρχομαι ὁ καλός καί μακάριος πρός θεός πορεία · ἐγώ δέ ὁ μνήμη ὁ ἀγών διδασκάλιον καταλείπω , λαός ἀθροίζω , ἐκκλησία παιδεύω , δαίμων ἀπελαύνω , ἄγγελος εἰρηνικός Κάτων , ζητέω ὑπέρ ἐγώ παρά θεός ὁ συμφέρω , ἰατρεῖον νόσος ποικίλος ὁ τόπος οὗτος ἀπεργάζομαι , λιμήν ὁ χειμάζω ὁ θλῖψις , πενθέω εὐθηνέω ταμεῖον , ὁδοίπορος ἀνεκτός καταγώγιον , πανήγυρις ὁ ἑορτάζω ἀλκήτον . εἰμί γάρ καί ἐνιαυσιαῖος ἑορτή ὁ ἡμέρα οὗτος τελέω , ἀλλά οὐδέποτε λήγω ὁ κατά σπουδή ἀφικνέομαι ὁ πλῆθος , ὁ μυρημικως δέ σῴζω ὁ ὁμοιότης ὁ ἐπί ὅδε φέρω λεωφόρος , ὁ μέν ανιόντες , ὁ δέ ὑποχωρέω ὁ ἔρχομαι .