gregorius-nyssenus.de-professione-christiana-ad-harmonium pg046_0131.1
A Οὐ γὰρ μοι δοκεῖ τὸ στοιχεῖον τοῦ οὐρανοῦ , καθάπερ τι κεχωρισμένον ἐνδιαίτημα Θεοῦ λέγειν τὸ Εὐαγγέλιον , ἐν οἷς προστάσσει τελειοῦσθαι ἡμᾶς , κατὰ τὸν ἐπουράνιον Πατέρα · διότι τὸ Θεῖον κατὰ τὸ ἴσον ἐν πᾶσιν ἐστίν , καὶ διὰ πάσης ὡσαύτως διῆκει τῆς κτίσεως , καὶ οὐδὲν ἂν χωρισθὲν τοῦ ὄντος ἐν τῷ εἶναι μένοι , ἀλλὰ ὁμοτίμως ἐκάστου τῶν ὄντων ἡ Θεία φύσις ἐφάπτεται , πάντα τῇ περιεκτικῇ δυνάμει ἐντὸς ἑαυτῆς περιεργουσα · καθάπερ καὶ Προφήτης τοῦτο παιδεύει λέγων , ὅτι Κἂν ἐν τῷ οὐρανῷ γένωμαι τῇ διανοίᾳ , κἂν τὰ ὑπόγεια τῇ λογισμῷ καταδύω ἐξετάσας , κἂν ἐπὶ τὰ πέρατα τῶν ὄντων τοῦ διαχωριστικοῦ τῆς ψυχῆς ἐπεκτείνω , πάντα ὁρῶ τῇ δεξιᾷ σου περιχρατουμένα . Ἔχει δὲ ἡ λέξις τούτων τὸν τρόπον · « Ἐὰν ἀναβῶ εἰς τὸν οὐρανόν , σὺ εἶ ἐκεῖ · εἰ καταδῶ εἰς τὸν ᾅδην , πάρει . Εἰ ἀναλάβωμι τὰς πτέρυγάς μου κατὰ ὄρθρον , καὶ κατασκηνώσω εἰς τὰ ἔσχατα τῆς θαλάσσης · καὶ γὰρ ἐκεῖ ἡ χείρ σου ὁδηγήσει με , καὶ καθελεῖ με ἡ δεξιὰ σου . » Οὕκουν ἐκ τούτων ἐστὶ μαθεῖν , τὸ μὴ ἀχωρίσθαι κατ’ ἐξαίρετον τῷ Θεῷ τὴν οὐράνιον οἴκησιν . Ἀλλ’ ἐπεὶ γε ἐπίσταται καθαρεύειν κακίᾳ ἡ ἄνω λῆξις · ( τοῦτο πολλῆς τῆς ἁγίας Γραφῆς παρασημηνάσης ἡμῖν δι’ ἀληγματος ) , καὶ τῇ κάτω ταύτῃ τῇ ὑλωδεστέρᾳ ζωῇ τὰ κατὰ κακίαν ἐνεργεῖται πάθη , ὅδε τοῦ εὕρετο τῆς κακίας δρῆκος περὶ τὸν γήϊνον βίον ἰλυστωμένου καὶ ἑρποντος , καθὼς φησιν ὁ λόγος · περὶ αὐτοῦ ἐν ἀληγμάτι , ὅτι ἐπὶ τὸ στήθος καὶ τὴν κοιλίαν πορεύεται , καὶ γῆν σιτεῖται διαπαντός . Τοῦτο δὲ τὸ τε σχῆμα τῆς κινήσεως ἡμῖν ἐρμηνεύει , καὶ τὸ τῆς βρώσεως εἶδος · ἐπὶ γήϊνου · οὕτω · καὶ κατρισμένου βίου ἐστίν , δὲ τὴν ἑρπηδὸνα τῆς πολυτρόπου κακίας ἐφ’ ἑαυτῷ δέχεται , καὶ τροφὴ τοῦ ἐφέρποντος αὐτὸν θηρίου γίνεται . Οὕκουν ὁ τὸν οὐράνιον μιμεῖσθαι κελεύων Πατέρα , τῶν γήινων παθῶν καθαρεύειν κελεύει , ὧν ἡ ἀπόστασις οὐ διὰ τοπικῆς μεταβάσεως , ἀλλὰ διὰ προαιρέσεως ἐνεργεῖται μόνης . Εἰ οὖν ἐν μόνῃ τῆς διανοίας ὁρμῇ κατορθοῦσθαι ἔφυγεν ἡ τοῦ κακοῦ ἀλλοτριωσις , οὐδὲν ἐπιπόνον ἡμῖν ὁ εὐαγγελικὸς ἐγκλεύεται λόγος . Οὐδὲ γὰρ συνέξευκται κόπος τῇ τῆς διανοίας ὁρμῇ , ἀλλ’ ἐξεστίν ἡμῖν ἀπραγματεύτως , ὁπουπερ ἂν θέλωμεν , δι’ ἐνθυμήσεων παραγίνεσθαι · ὥστε τὴν οὐράνιον διαγωγὴν ῥάδιον εἶναι τῷ βουλομένῳ καὶ ἐπὶ γῆς ἔχειν , καθὼς ὑφηγεῖται τὸ Εὐαγγέλιον , ἐν τῷ φρονεῖν τὰ οὐράνια , καὶ τοῖς ἐκεῖ θησαυροῖς τὸν τῆς ἀρετῆς πλοῦτον ἐναποτίθεσθαι . « Μὴ θησαυρίζετε » γὰρ , φησί , « θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς , ἀλλὰ θησαυρίσετε θησαυροὺς ἐν οὐρανοῖς , ὅπου οὔτε σὴς , οὔτε βρώσις ἀφανίζει , οὔτε κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι . » Ἐνδείκνυται δὲ διὰ τούτων , τὸ μηδὲν ἐν τῇ ἄνω ζωῇ φθαρτικῆς τῆς μακαριότητος ἐμπολιτεύεσθαι δύναμιν . Ὁ γὰρ ἐπὶ λύμῃ τοῦ τῆδε βίου πολυειδῶς τὴν ποικιλίαν ἑαυτοῦ κακίαν κατὰ τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς
Lemmas: A οὐ γάρ ἐγώ δοκέω ὁ στοιχεῖον ὁ οὐρανός , καθά τίς χωρίζω ἐνδιαίτημα θεός λέγω ὁ Εὐαγγέλιος , ἐν ὅς προστάσσω τελειόω ἐγώ , κατά ὁ ἐπουράνιος Πατέρας · διότι ὁ θεῖον κατά ὁ ἴσος ἐν πᾶς εἰμί , καί διά πᾶς ὡσαύτως διήκω ὁ κτίσις , καί οὐδείς ἄν χωρίζω ὁ εἰμί ἐν ὁ ἔρχομαι μένω , ἀλλά ὁμότιμος ἕκαστος ὁ εἰμί ὁ θεῖος φύσις ἐφάπτω , πᾶς ὁ περιεκτικός δύναμις ἐντός ἑαυτοῦ περιεργέω · καθά καί Προφήτης οὗτος παιδεύω λέγω , ὅτι κἀν ἐν ὁ οὐρανός γίγνομαι ὁ διάνοια , κἀν ὁ ὑπόγειος ὁ λογισμός καταδύω ἐξετάζω , κἀν ἐπί ὁ πέρας ὁ εἰμί ὁ διαχωριστικός ὁ ψυχή ἐπεκτείνω , πᾶς ὁράω ὁ δεξιός σύ περιχρατουμην . Ἔχω δέ ὁ λέξις οὗτος ὁ τρόπος · « ἐάν ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , σύ εἰμί ἐκεῖ · εἰμί καταδέω εἰς ὁ ᾍδης , παρέρχομαι . εἰμί ἀναλαμβάνω ὁ πτέρυξ ἐγώ κατά ὄρθρος , καί κατασκηνόω εἰς ὁ ἔσχατος ὁ θάλασσα · καί γάρ ἐκεῖ ὁ χείρ σύ ὁδηγέω ἐγώ , καί καθαιρέω ἐγώ ὁ δεξιός σύ . » κέω ἐκ οὗτος εἰμί μανθάνω , ὁ μή ἄχωρ κατά ἐξαιρετός ὁ θεός ὁ οὐράνιος οἴκησις . ἀλλά ἐπεί γε ἐπίσταμαι καθαρεύω κακία ὁ ἄνω λῆξις · ( οὗτος πολύς ὁ ἅγιος Γραφής παρασημαίνω ἐγώ διά ἀληγματος ) , καί ὁ κάτω Ταύτης ὁ ὑλώδης ζωή ὁ κατά κακία ἐνεργέω πάθος , ὅδε ὁ εὑρίσκω ὁ κακία δρῆκος περί ὁ γήινος βίος ἰλυστωμένου καί έρπων , καθώς φημί ὁ λόγος · περί αὐτός ἐν ἄλγημα , ὅτι ἐπί ὁ στήθος καί ὁ κοιλία πορεύω , καί γῆ σιτέω διαπαντός . Τοῦτης δέ ὁ τε σχῆμα ὁ κίνησις ἐγώ ἑρμηνεύω , καί ὁ ὁ βρῶσις εἶδος · ἐπί γήινος · οὕτως · καί κατρισμένου βίος εἰμί , δέ ὁ ἑρπηδών ὁ πολύτροπος κακία ἐπί ἑαυτοῦ δέχομαι , καί τροφή ὁ ἐφέρπω αὐτός θηρίο γίγνομαι . κέω ὁ ὁ οὐράνιος μιμέομαι κελεύω Πατέρας , ὁ γήινος πάθος καθαρεύω κελεύω , ὅς ὁ ἀπόστασις οὐ διά τοπικός μετάβασις , ἀλλά διά προαίρεσις ἐνεργέω μόνος . εἰμί οὖν ἐν μόνος ὁ διάνοια ὁρμή κατορθόω φεύγω ὁ ὁ κακός ἀλλοτρίωσις , οὐδείς ἐπίπονος ἐγώ ὁ εὐαγγελικός εγκλευετης λόγος . οὐδέ γάρ συσκευάζω κόπος ὁ ὁ διάνοια ὁρμή , ἀλλά ἔξεστι ἐγώ ἀπραγμάτευτος , ὅπου ἄν ἐθέλω , διά ἐνθύμησις παραγίγνομαι · ὥστε ὁ οὐράνιος διαγωγή ῥᾴδιος ἔρχομαι ὁ βούλομαι καί ἐπί γῆ ἔχω , καθώς ὑφηγέομαι ὁ Εὐαγγέλιος , ἐν ὁ φρονέω ὁ οὐράνιος , καί ὁ ἐκεῖ θησαυρός ὁ ὁ ἀρετή πλοῦτος ἐναποτίθημι . « μή θησαυρίζω » γάρ , φημί , « θησαυρός ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά θησαυρίζω θησαυρός ἐν οὐρανός , ὄψ οὔτε σής , οὔτε βρῶσις ἀφανίζω , οὔτε κλέπτης διορύσσω καί κλέπτω . » ἐνδείκνυμι δέ διά οὗτος , ὁ μηδείς ἐν ὁ ἄνω ζωή φθαρτικός ὁ μακαριότης ἐμπολιτεύω δύναμις . ὁ γάρ ἐπί λύμη ὁ ὅδε βίος πολυειδής ὁ ποικιλία ἑαυτοῦ κακία κατά ὁ ἀνθρώπινος ζωή