gregorius-nyssenus.de-perfectione-christiana-ad-olympium-monachum pg046_0134.2
Οὗτος οὖν τοῦ κατὰ Χριστὸν ὀνομάζοντος ἐγνώρισεν ἡμῖν τὸ σημαίνόμενον , εἰπών , ὅτι Χριστὸς ἐστι Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία , ἀλλὰ καὶ εἰρήνην αὐτὸν ἐκάλεσε , καὶ φῶς ἀπρόσιτον , ἐν ᾧ οἴκει ὁ Θεός , ἀγιασμὸν τε καὶ ἀπολύτρωσιν , ἀρχιερέα τε μέγαν , καὶ Πάσχα , ἱλαστήριον ψυχῶν , ἀπαύγασμα δόξης , χαρακτῆρα ὑποστάσεως , καὶ ποιητὴν αἰώνων , βρῶμα πνευματικὸν καὶ πόμα , καὶ πέτραν , καὶ ὕδωρ , θεμέλιον πίστεως , καὶ γωνία κεφαλὴν , καὶ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου εἰκόνα , καὶ μέγαν Θεόν , κεφαλήν τε τοῦ τῆς Ἐκκλησίας σώματος , καὶ τῆς καινῆς κτίσεως πρωτότοκον , καὶ ἀπαρχὴν τῶν νεκρωμένων , πρωτότοκον ἐκ νεκρῶν , καὶ πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς , καὶ μεσίτην Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , καὶ Υἱὸν μονογενῆ δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφανωμένον , καὶ Κύριον τῆς δόξης , καὶ ἀρχὴν τῶν δυνάμεων ( οὕτως εἰπὼν περὶ αὐτοῦ · « Ὅς ἐστιν ἀρχή ) , βασιλέα τε δικαιοσύνης πρὸς τούτοις , βασιλέα εἰρήνης , καὶ βασιλέα τῶν ἀπάντων , ἀπερίγραπτον ἔχοντα τῆς βασιλείας τὸ κράτος . Καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλά , ὧν οὐκ ἔστι τὸ πλήθος ῥάδιως ἐξαριθμησασθαι · ἃπερ πάντα συντεθέντα πρὸς ἄλληλα , τῆς ἑκάστου τῶν ἐπωνύμων διανοίας , τὸ παρ' ἑαυτῆς εἰς ἔνδειξιν τοῦ σημαινομένου συνεισφεροῦσα , ἔμφασιν τινὰ τῆς σημασίας τοῦ κατὰ Χριστὸν ὀνόματος ἡμῖν ἐποιεῖ , ὅσον χωροῦμεν τῇ ψυχῇ κατανοῆσαι , τοσοῦτον τὰ τῆς ἀφράστου μεγαλειότητος ἡμῖν ἐνδεικνύμενα . Ἐπεὶδὴ τοίνυν πάσης ἀξίας τε καὶ ἐξουσίας καὶ δυναστείας ὑπέρκειται τὸ τῆς βασιλείας ἀξίωμα , τῇ δὲ τοῦ Χριστοῦ προσηγορία κυρίως καὶ πρῶτως τὸ βασιλικὸν διασημαίνεται κράτος ( προηγεῖτο γάρ , καθὼς ἐν ταῖς ἱστορίαις ἐμάθομεν , τῆς βασιλείας ἡ χρίσις ) , τῇ δὲ βασιλεῖα πάσα ἡ τῶν λοιπῶν ἐμπειρείαις δύναμις , τούτου χάριν ὁ τὰ περιεχόμενα κατανοήσας , καὶ τὴν περιεκτικὴν τῶν κατὰ μέρος συγκατενόησε δύναμιν . Αὕτη δὲ ἐστιν ἡ βασιλεία , ἥς ἐνδεικτικὸν ὄνομα ἡ τοῦ Χριστοῦ κλῆσις ἐστιν . Οὐκοῦν ἐπειδὴ
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ κατά Χριστός ὀνομάζω γνωρίζω ἐγώ ὁ σημαίνω , λέγω , ὅτι Χριστός εἰμί θεός δύναμις καί θεός σοφία , ἀλλά καί εἰρήνη αὐτός καλέω , καί φάος ἀπρόσιτος , ἐν ὅς οἰκέω ὁ θεός , ἁγιασμός τε καί ἀπολύτρωσις , ἀρχιερεύς τε μέγας , καί Πάσχα , ἱλαστήριος ψυχή , ἀπαύγασμα δόξα , χαρακτήρ ὑπόστασις , καί ποιητής αἰών , βρῶμα πνευματικός καί πόμα , καί πέτρα , καί ὕδωρ , θεμέλιος πίστη , καί γωνία κεφαλή , καί θεός ὁ ἀόρατος εἰκών , καί μέγας θεός , κεφαλή τε ὁ ὁ ἐκκλησία σῶμα , καί ὁ καινός κτίσις πρωτότοκος , καί ἀπαρχή ὁ νεκρωμένος , πρωτότοκος ἐκ νεκρός , καί πρωτότοκος ἐν πολύς ἀδελφός , καί μεσίτης θεός καί ἄνθρωπος , καί υἱός μονογενής δόξα καί τιμή στεφανόω , καί κύριος ὁ δόξα , καί ἀρχή ὁ δύναμις ( οὕτως λέγω περί αὐτός · « ὅς εἰμί ἀρχή ) , βασιλεύς τε δικαιοσύνη πρός οὗτος , βασιλεύς εἰρήνη , καί βασιλεύς ὁ ἀπαντάω , ἀπερίγραπτος ἔχω ὁ βασίλεια ὁ κράτος . καί ἄλλος τοιοῦτος πολύς , ὅς οὐ εἰμί ὁ πλήθος ῥᾳδίως ἐξαριθμέω · ὅς πᾶς συντίθημι πρός ἀλλήλων , ὁ ἕκαστος ὁ ἐπώνυμος διάνοια , ὁ παρά ἑαυτοῦ εἰς ἔνδειξις ὁ σημαίνω συνεισφέρω , ἔμφασις τις ὁ σημασία ὁ κατά Χριστός ὄνομα ἐγώ ποιέω , ὅσον χωρέω ὁ ψυχή κατανοέω , τοσοῦτος ὁ ὁ ἄφραστος μεγαλειότης ἐγώ ἐνδείκνυμι . ἐπειδή τοίνυν πᾶς ἄξιος τε καί ἐξουσία καί δυναστεία ὑπέρκειμαι ὁ ὁ βασίλεια ἀξίωμα , ὁ δέ ὁ Χριστός προσηγορία κυρίως καί πρῶτος ὁ βασιλικός διασημαίνω κράτος ( προηγέομαι γάρ , καθώς ἐν ὁ ἱστορία μανθάνω , ὁ βασίλεια ὁ χρῖσις ) , ὁ δέ βασιλεία πᾶς ὁ ὁ λοιπός ἐμπειρέω δύναμις , οὗτος χάρις ὁ ὁ περιέχω κατανοέω , καί ὁ περιεκτικός ὁ κατά μέρος συγκατανοέω δύναμις . Ἄτη δέ εἰμί ὁ βασίλειος , ὅς ἐνδεικτικός ὄνομα ὁ ὁ Χριστός κλῆσις εἰμί . Οὐκοῦν ἐπεί