gregorius-nyssenus.de-perfectione-christiana-ad-olympium-monachum pg046_0143.1
A τας , μὴ κατὰ σάρκα ζῆν . Καὶ γὰρ ἡ πρωτότυπος ἐκείνη τοῦ ἀοράτου Θεοῦ εἰκών , ἡ διὰ τῆς Παρθένου ἐπιδημήσασα , ἐπειράθη μὲν κατὰ πάντα , καὶ ὁμοιότητα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , μόνης δ' οὐ παρεδέξατο τῆς ἁμαρτίας τὴν πειρᾶν . « Ὁς ἁμαρτίαν γὰρ οὐκ ἐποίησεν , » φησίν , « οὐδ' εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . » Ὦστερ τοίνυν , εἰ τὴν ζωγραφικὴν ἐπαιδεύμεθα τέχνην , προθέντος ἡμῖν τοῦ διδασκάλου κεχαλλωπισμένην τινὰ μορφὴν ἐπὶ πίνακος · ἔδει πάντως τὸ ἀπ' ἐκείνης κάλλος ἐπὶ τῇ ἰδίᾳ ἑκάστου ζωγραφίᾳ μιμησάσθαι , ὥστε τοὺς πάντων πίνακας , κατὰ τὸ ἐκκείμενον τοῦ κάλλους ὑπόδειγμα καλλωπισθῆναι · κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον , ἐπειδὴ τῆς ἰδίας ἑκάστου ἑστι ζωῆς ζωγράφος , τεχνίτης δὲ τῆς δημιουργίας ταύτῆς ἐστὶν ἡ προαίρεσις , χρώματα δὲ πρὸς τὴν ἀπ - B εργασίαν τῆς εἰκόνος αἱ ἀρεταί · κίνδυνος οὐ μικρός , μεταχαράξαι τὸ πρωτότυπον κάλλος τὴν μίμησιν εἰς εἰδωλὲς τι καὶ ἀμορφον προσωπεῖον , διὰ τῶν βυπαρῶν χρωμάτων , ἀντὶ τοῦ Δεσποτικοῦ εἴδους τὸν τῆς κακίας χαρακτῆρα σκιγραφήσαντας . Ἄλλ' ὡς ἐστὶ δυνατόν , καθαρά τῶν ἀρετῶν τὰ χρώματα , κατὰ τινὰ τεχνικὴν μείξιν πρὸς ἄλληλα συγκεχρωμένα , πρὸς τὴν τοῦ κάλλους μίμησιν παραλαβδάνειν , ὥστε γενέσθαι ἡμᾶς τῆς εἰκόνος εἰκόνα , δι' ἐνεργοῦς ὡς οἷόν τε μιμήσεως ἐκμαζαμένους · τὸ πρωτότυπον κάλλος , ὡς ἐποίησε ὁ Παῦλος , μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ διὰ τοῦ κατ' ἀρετὴν βίου γινόμενος . Εἰ δὲ χρή καὶ τὰ καλ' ἕκαστον διευκρινίζειν τῷ λόγῳ , δι' ὧν ἡ τῆς εἰκόνος μίμησις γίνεται , ἕν χρώμα ἡ ταπεινοφροσύνη . « Μάθετε , » γάρ , φησίν , « ἀπ' ἐμοῦ , ὅτι πρᾷός εἰμι , καὶ ταπεινὸς τῇ καρδία . » Ἔτερον χρώμα , ἡ μακροθυμία , ἡ πῶς τῇ εἰκόνι τοῦ ἀοράτου Θεοῦ ἐπιφαίνεται ; Μάχαιρά τε καὶ ξύλα , καὶ δεσμὰ καὶ μάστιγες , σιαγόνες βαπιζόμεναι , πρόσωπον ἐμπτυσμένον , νῶτον πληγαῖς ἐκδεδομένον , κριτήριον ἀσελγές , ἀπόφαισις ἀπήνης , στρατιῶται τῆς σκληρότητος ἀποφάσεως κατατρυφῶντες , ἐν χλευασμοῖς καὶ εἰρωνείαις καὶ ταῖς ἐκ χαλάμου πληγαῖς , ἕλοι , καὶ χολή , καὶ ὄξος καὶ πάντα τὰ δεινότητα , ἄνευ αἰτίας αὐτῷ προσχόμενα , μᾶλλον δὲ ὑπὲρ τῆς πολυτρόπου εὐεργεσίας ἀντιδιδόμενα . Τίς οὖν κατὰ τῶν ταῦτα ποιούντων ἡ ἔμυνα ; « Πάτερ , συγχώρησον αὐτοῖς · οὐ γὰρ οἴδασί τί ποιοῦσι . » Μὴ οὖκ ἦν δυνατόν ἀνωθεν αὐτοῖς αὐτὴν ἐπιρῆξαι τὸν οὐρανόν , ἡ χάσματι γῆς ἐξαφανίσαι τοὺς ὑβριστάς , ἡ ἐπεκβαλεῖν ἔξω τῶν ἰδίων ὅρων τὴν θάλασσαν , καὶ τοῖς βυθοῖς ποιῆσαι τὴν γῆν ὑποδρυχοῦν , ἡ τὴν Σοδομιτικὴν αὐτοῖς ἐπιβαλεῖν τοῦ πυρὸς ἐπομβρίαν , ἡ ἄλλο τι ποιῆσαι τῶν σκληρωπῶν διὰ προστάγματος ;
Lemmas: A της , μή κατά σάρκα ζάω . καί γάρ ὁ πρωτότυπος ἐκεῖνος ὁ ἀόρατος θεός εἰκών , ὁ διά ὁ Παρθένος ἐπιδημέω , ἐπιλέγω μέν κατά πᾶς , καί ὁμοιότης ὁ ἀνθρώπινος φύσις , μόνος δέ οὐ παραδέχομαι ὁ ἁμαρτία ὁ πειράω . « ὅς ἁμαρτία γάρ οὐ ποιέω , » φημί , « οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός . » Ὅστερ τοίνυν , εἰμί ὁ ζωγραφικός παιδεύω τέχνη , προτίθημι ἐγώ ὁ διδάσκαλος καλλωπίζω τις μορφή ἐπί πίναξ · δέω πάντως ὁ ἀπό ἐκεῖνος κάλλος ἐπί ὁ ἴδιος ἕκαστος ζωγραφία μιμέομαι , ὥστε ὁ πᾶς πίναξ , κατά ὁ ἔκκειμαι ὁ κάλλος ὑπόδειγμα καλλωπίζω · κατά ὁ αὐτός τρόπος , ἐπεί ὁ ἴδιος ἕκαστος εἰμί ζωή ζωγράφος , τεχνίτης δέ ὁ δημιουργία αὐτός εἰμί ὁ προαίρεσις , χρῶμα δέ πρός ὁ ἀπό - B ἐργασία ὁ εἰκών ὁ ἀρετή · κίνδυνος οὐ μικρός , μεταχαράσσω ὁ πρωτότυπος κάλλος ὁ μίμησις εἰς εἰδωλὲς τίς καί ἄμορφος προσωπεῖον , διά ὁ βυπαρειμι χρῶμα , ἀντί ὁ δεσποτικός εἶδος ὁ ὁ κακία χαρακτήρ σκιγραφήσαντας . ἄλλος ὡς εἰμί δυνατός , καθαρός ὁ ἀρετή ὁ χρῶμα , κατά τις τεχνικός μίξις πρός ἀλλήλων συγχρώννυμι , πρός ὁ ὁ κάλλος μίμησις παραλαμβάνω , ὥστε γίγνομαι ἐγώ ὁ εἰκών εἰκών , διά ἐνεργός ὡς οἷος τε μίμησις ἐκμαζαμένους · ὁ πρωτότυπος κάλλος , ὡς ποιέω ὁ Παῦλος , μιμητής ὁ Χριστός διά ὁ κατά ἀρετή βίος γίγνομαι . εἰμί δέ χράω καί ὁ καλός ἕκαστος διευκρινίζω ὁ λόγος , διά ὅς ὁ ὁ εἰκών μίμησις γίγνομαι , εἷς χρώμα ὁ ταπεινοφροσύνη . « μανθάνω , » γάρ , φημί , « ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί , καί ταπεινός ὁ Καρδίη . » ἕτερος χρώμα , ὁ μακροθυμία , ὁ πῶς ὁ εἰκών ὁ ἀόρατος θεός ἐπιφαίνω ; μάχαιρα τε καί ξύλο , καί δεσμός καί μάστιξ , σιαγών βαπιζόμεναι , πρόσωπον ἐμπτύω , νῶτον πληγή ἐκδίδωμι , κριτήριον ἀσελγής , αποφαιτις ἀπήνη , Στρατιώτης ὁ σκληρότης ἀπόφασις κατατρυφάω , ἐν χλευασμός καί εἰρωνεία καί ὁ ἐκ χαλάμος πληγή , αἱρέω , καί χολή , καί ὄξος καί πᾶς ὁ δεινότης , ἄνευ αἰτία αὐτός προέχω , μᾶλλον δέ ὑπέρ ὁ πολύτροπος εὐεργεσία ἀντιδίδωμι . Τῖς οὖν κατά ὁ οὗτος ποιέω ὁ μύνη ; « Πάτερ , συγχωρέω αὐτός · οὐ γάρ οἶδα τίς ποιέω . » μή οὐ εἰμί δυνατός ἄνωθεν αὐτός αὐτός ἐπιρρήγνυμι ὁ οὐρανός , ὁ χάσμα γῆ ἐξαφανίζω ὁ ὑβριστής , ὁ ἐπεκβάλλω ἔξω ὁ ἴδιος ὅρος ὁ θάλασσα , καί ὁ βυθός ποιέω ὁ γῆ υποδρυχοω , ὁ ὁ Σοδομιτικός αὐτός ἐπιβάλλω ὁ πυρός ἐπομβρία , ὁ ἄλλος τίς ποιέω ὁ σκληρωπῶν διά πρόσταγμα ;