gregorius-nyssenus.de-perfectione-christiana-ad-olympium-monachum pg046_0141.2
Νοεῖν δὲ χρὴ διὰ τῶν εἰρημένων τοῦ λόγου τὴν δύναμιν , δι’ οὗ τρέφεται ἡ ψυχὴ καταλλήλως τῇ χρείᾳ , τὴν ἀπ’ αὐτοῦ χάριν προσδεχομένη , κατὰ τὸ αἴνυμα τοῦ προφήτου , ὃς τόπῳ χλῆς καὶ ὕδατος ἀναπαύσεως τὴν ἐκ τοῦ λόγου γινόμενην τοῖς κεκμηκόσι παραμυθίαν διασημαίνει . Εἰ δὲ πρὸς τὸ μυστήριον τις βλέπων , βρῶμα καὶ πόμα κυρίως ὀνομάζεσθαι λέγει τὸν Κύριον , οὐδὲ τοῦτο τῆς κυρίας ἐμφάσεως ἀπεξέωνται · ἀληθῶς γὰρ ἡ σὰρξ αὐτοῦ βρῶσίς ἐστι , καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἀληθῶς ἐστὶ πόσις . Ἄλλ’ ἐπὶ τῆς προφρθεθείσης μὲν διανοίας , πᾶσι κατ’ ἐξουσίαν ἐστὶν ἡ μετουσία τοῦ Λόγου , ὃς γίνεται βρῶμα καὶ πόμα προσφερομένων ἀδιακρίτως , ὑπὸ τῶν ἐπιζητούντων αὐτὸν λαμβανόμενος . Ἐπὶ δὲ τῆς ἑτέρας ἐννοίας , οὐκ ἐστὶν ἀνεξέταστος καὶ ἀδιάκριτος ἡ τῆς τοιαύτης τροφῆς τε καὶ πόσεως μετουσία , οὕτως τοῦ Ἀποστόλου προειδοῦσαντος , ὅτι « Δοκιμαζέτω δὲ ἕκαστος ἑαυτόν , καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω , καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω . Ὁ δὲ ἀναξίως ἐσθίων καὶ πίνων , εἰς κρίμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει . » Πρὸς δέ μοι δοκεῖ ὁ εὐαγγελιστὴς βλέπων , ἠσφαλισμένος τὸ τοιοῦτο παρασημῆναι , ὅτι ἐν τῷ καιρῷ τοῦ μυστικοῦ πάθους ὁ εὐσχήμων ἐκεῖνος βουλευτὴς ἀσπίλῳ καὶ καθαρᾷ τῇ σινδόνι τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου διαπλάκων , καινῷ τε καὶ καθαρῷ μνημᾶτι ἐνέθετο · ὥστε νόμον πᾶσιν ἡμῖν τὸ τε τοῦ Ἀποστόλου παράγγελμα γενέσθαι , καὶ τοῦ εὐαγγελιστοῦ παράγγελμα , τοῦ καθαρᾷ τῇ συνειδήσει τὸ ἅγιον ὑποδέχεσθαι σῶμα · εἴ που τις ἐξ ἁμαρτίας εἴη κηλῆς , τῷ ὕδατι τῶν δακρύων ἀπορρύψαντας . Ἄλλὰ πέτρα λεγόμενος ὁ Χριστός , ὠφελήσει διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦτο ἡμᾶς , ἐν τῷ παγίῳ τε καὶ ἀμεταβλήτῳ τῆς κατ’ ἀρετὴν ζωῆς , καὶ ἐν τῷ στερεῷς ἔχειν πρὸς τὴν τῶν παθημάτων ὑπομονήν , καὶ διὰ τοῦ πρὸς πᾶσαν προσβολὴν ἁμαρτίας ἀντίτυπον καὶ ἀνένδον τὴν ψυχὴν ἐπιδεικνυσθαι · διὰ τούτων γὰρ καὶ τῶν τοιούτων
Lemmas: νοέω δέ χράω διά ὁ λέγω ὁ λόγος ὁ δύναμις , διά ὅς τρέφω ὁ ψυχή κατάλληλος ὁ χρεῖος , ὁ ἀπό αὐτός χάρις προσδέχομαι , κατά ὁ αἴνυμα ὁ προφήτης , ὅς τόπος χλέω καί ὕδωρ ἀνάπαυσις ὁ ἐκ ὁ λόγος γίνομαι ὁ κάμνω παραμυθία διασημαίνω . εἰμί δέ πρός ὁ μυστήριον τις βλέπω , βρῶμα καί πόμα κυρίως ὀνομάζω λέγω ὁ κύριος , οὐδέ οὗτος ὁ κύριος ἔμφασις ἀπεξέρχομαι · ἀληθῶς γάρ ὁ σάρξ αὐτός βρῶσις εἰμί , καί ὁ αἷμα αὐτός ἀληθῶς εἰμί πόσις . ἄλλος ἐπί ὁ προφέρω μέν διάνοια , πᾶς κατά ἐξουσία εἰμί ὁ μετουσία ὁ Λόγος , ὅς γίγνομαι βρῶμα καί πόμα προσφέρω ἀδιάκριτος , ὑπό ὁ ἐπιζητέω αὐτός λαμβάνω . ἐπί δέ ὁ ἕτερος ἔννοια , οὐ εἰμί ἀνεξέταστος καί ἀδιάκριτος ὁ ὁ τοιοῦτος τροφή τε καί πόσις μετουσία , οὕτως ὁ ἀπόστολος προειδοῦσαντος , ὅτι « δοκιμάζω δέ ἕκαστος ἑαυτοῦ , καί οὕτως ἐκ ὁ ἄρτος ἐσθίω , καί ἐκ ὁ ποτήριον πίνω . ὁ δέ ἀνάξιος ἐσθίω καί πίνω , εἰς κρίμα ἑαυτοῦ ἐσθίω καί πίνω . » πρός δέ ἐγώ δοκέω ὁ εὐαγγελιστής βλέπω , ἀσφαλίζω ὁ τοιοῦτος παρασημαίνω , ὅτι ἐν ὁ καιρός ὁ μυστικός πάθος ὁ εὐσχήμων ἐκεῖνος βουλευτής ἄσπιλος καί καθαρός ὁ σινδών ὁ σῶμα ὁ κύριος διαπλακόω , καινός τε καί καθαρός μνῆμα ἐντίθημι · ὥστε νόμος πᾶς ἐγώ ὁ τε ὁ ἀπόστολος παράγγελμα γίγνομαι , καί ὁ εὐαγγελιστής παράγγελμα , ὁ καθαρός ὁ συνείδησις ὁ ἅγιος ὑποδέχομαι σῶμα · εἰμί ποῦ τις ἐκ ἁμαρτία εἰμί κήλη , ὁ ὕδωρ ὁ δάκρυον ἀπορρύπτω . ἀλλά πέτρα λέγω ὁ Χριστός , ὠφελέω διά ὁ ὄνομα οὗτος ἐγώ , ἐν ὁ πάγιος τε καί ἀμετάβλητος ὁ κατά ἀρετή ζωή , καί ἐν ὁ στερεῶς ἔχω πρός ὁ ὁ πάθημα ὑπομονή , καί διά ὁ πρός πᾶς προσβολή ἁμαρτία ἀντίτυπος καί ἀνένδον ὁ ψυχή ἐπιδείκνυμι · διά οὗτος γάρ καί ὁ τοιοῦτος