gregorius-nyssenus.de-perfectione-christiana-ad-olympium-monachum pg046_0139.1
A ναμεν , ἀναγκαῖον ἂν εἴη , πρὸς τὴν κρατοῦσαν μεθαρμοσθῆναι ἡμῶν τὴν πολιτείαν , μὴ ποτε τῆς ζωῆς παρατραπέντες ὀσέλκματος , πάλιν πρὸς τὸν πονηρὸν τῶν ψυχῶν ἡμῶν τύραννον , τὸν θάνατον λέγω , διὰ τῆς ἁμαρτίας αὐτομολήσωμεν . Ἡ δὲ αὕτη διάνοια προσοικειώσει ἡμᾶς τῷ Χριστῷ , κἂν Πάσχα αὐτὸν εἴη , κἂν ἀρχιερεὺς , παρὰ τοῦ Παύλου ἀκούσωμεν . Ἐπεὶ γὰρ ὡς ἀληθῶς ὑπὲρ ἡμῶν τὸ Πάσχα Χριστὸς ἄλλ’ ὁ ἱερεὺς , προσάγων τῷ Θεῷ τὴν θυσίαν , οὐχ ἄλλος τις ἐστὶ παρ’ αὐτὸν τὸν Χριστόν . « Ἐαυτὸν γὰρ , » φησὶ , « ἄντενχε προσφορὰν καὶ θυσίαν ὑπὲρ ἡμῶν . » Οὐκοῦν τοῦτο διὰ τούτων μανθάνομεν , ὅτι πρὸς ἐκεῖνον βλέπων , τὸν ἑαυτὸν προσαναγόντα προσφορὰν καὶ θυσίαν , Πάσχα γεγόνενον , καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν παραστήσει τῷ Θεῷ θυσίαν ζῶσαν , ἁγίαν , εὐάρεστον , λογικὴ λατρεία γεγόνενον · ὁ δὲ τρόπος τῆς ἱερουργίας ἐστὶ , τὸ μὴ συσχηματίζεσθαι τῷ αἰῶνι τούτῳ , ἀλλὰ μεταμορφοῦσθαι τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοῦς αὐτοῦ , ἐν τῷ δοκιμάζειν , τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγαθόν , καὶ εὐάρεστον , καὶ τέλειον . Οὐ γὰρ ἐστὶ ζῶσης τῆς σαρκός , καὶ μὴ κατὰ τὴν πνευματικὴν ἱερουργηθείσης νόμον , τὸ ἀγαθὸν τοῦ Θεοῦ θέλημα ἐν αὐτῇ δεῖξθαι · διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκός , ἐχθρὰ εἰς Θεόν , καὶ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται . Οὐδὲ γὰρ δύναται , ἕως ἂν ζῇ ἡ σάρξ , ἥς διὰ τῆς ζωοποιού θυσίας ἱερουργηθείσης , διὰ τοῦ νεκρωθῆναι τὰ ἐπὶ τῆς μέλη , δ’ ὧν ἐνεργεῖται τὰ πάθη , ἀνεπιδοτίως τὸ εὐάρεστον καὶ τέλειον θέλημα τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν πεπιστευκότων κατορθωθήσεται . Οὕτως καὶ ἱλαστήριον ἐν τῷ ἰδίῳ αἵματι ὁ Χριστὸς νοούμενος , διδάσκει τὸν ταῦτα νοήσαντα , αὐτὸν ἑαυτῷ γενέσθαι ἑαυτῷ ἱλαστήριον , διὰ τῆς τῶν μελῶν νεκρώσεως τὴν ψυχὴν ἀφαιρίζοντα . Ὅταν δὲ δόξης ἀπαύγασμα , καὶ χαρακτὴρ ὑποστάσεως ὁ Χριστὸς λέγεται τῆς προσκυνουμένης αὐτοῦ μεγαλωσύνης διὰ τῶν ῥημάτων τούτων τὰς ἐννοίας ἀναλαμβάνομεν . Ὁ γὰρ θεόπνευστος ὡς ἀληθῶς καὶ θεοδίδακτος Παῦλος , ὁ ἐν τῷ βάθει τοῦ πλούτου τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ , τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῶν θεῖων μυστηρίων διερευνημένος , τὰς γινομένας αὐτῷ θεοθεὶν ἐλλάμψεις περὶ τῆς τῶν ἀνεξερεύνητων τε καὶ ἀνεξιχνιαστῶν κατανοήσεως , ἀτονωτέραν ἔχων τῆς διανοίας τὴν γλῶτταν , καθὼς ὑπὲρ ἢ ἀκοὴ τῶν δεχομένων τὴν σύνεσιν αὐτοῦ , τὴν ἐν τῷ μυστηρίῳ , δι’ αἰνιγμάτων τινῶν ὑπέδειξεν · ὅσον ὑπουργεῖν τῇ διανοίᾳ δυνατὸς εἶχεν ὁ λόγος , τοσοῦτον φθεγγόμενος . Πάντα γὰρ ὅσα χωρεῖ ἡ ἀνθρωπίνη δύναμις , κατανοήσας , ἀνέριχτόν τε καὶ ἀνεπίληπτον ἀνθρώπinois λογισμοῖς τὸν τῆς ὑπερκειμένης οὐσίας προσφέρεται λόγον .
Lemmas: A νάω , ἀναγκαῖος ἄν εἰμί , πρός ὁ κράτος μεθαρμόζω ἐγώ ὁ πολιτεία , μή ποτέ ὁ ζωή παρατρέπω ὀσέλκματος , πάλιν πρός ὁ πονηρός ὁ ψυχή ἐγώ τύραννος , ὁ θάνατος λέγω , διά ὁ ἁμαρτία αὐτομολέω . ὁ δέ οὗτος διάνοια προσοικείωσις ἐγώ ὁ Χριστός , κἀν Πάσχα αὐτός εἰμί , κἀν ἀρχιερεύς , παρά ὁ Παῦλος ἀκούω . ἐπεί γάρ ὡς ἀληθῶς ὑπέρ ἐγώ ὁ Πάσχα Χριστός ἄλλος ὁ ἱερεύς , προσάγω ὁ θεός ὁ θυσία , οὐ ἄλλος τις εἰμί παρά αὐτός ὁ Χριστός . « ἑαυτοῦ γάρ , » φημί , « ἀντέχω προσφορά καί θυσία ὑπέρ ἐγώ . » οὐκοῦν οὗτος διά οὗτος μανθάνω , ὅτι πρός ἐκεῖνος βλέπω , ὁ ἑαυτοῦ προσανάγω προσφορά καί θυσία , Πάσχα γίγνομαι , καί αὐτός ἑαυτοῦ παρίστημι ὁ θεός θυσία ζάω , ἅγιος , εὐάρεστος , λογικός λατρεία γίγνομαι · ὁ δέ τρόπος ὁ ἱερουργία εἰμί , ὁ μή συσχηματίζω ὁ αἰών οὗτος , ἀλλά μεταμορφόω ὁ ἀνακαίνωσις ὁ Νοῦς αὐτός , ἐν ὁ δοκιμάζω , τίς ὁ θέλημα ὁ θεός ὁ ἀγαθός , καί εὐάρεστος , καί τέλειος . Οὐ γάρ εἰμί ζάω ὁ σάρξ , καί μή κατά ὁ πνευματικός ἱερουργέω νόμος , ὁ ἀγαθός ὁ θεός θέλημα ἐν αὐτός δείκνυμι · διότι ὁ φρόνημα ὁ σάρξ , ἐχθρός εἰς θεός , καί ὁ νόμος ὁ θεός οὐ ὑποτάσσω . οὐδέ γάρ δύναμαι , ἠώς ἄν ζάω ὁ σάρξ , ὅς διά ὁ ζῳοποιέω θυσία ἱερουργέω , διά ὁ νεκρόω ὁ ἐπί ὁ μέλος , δέ ὅς ἐνεργέω ὁ πάθος , ἀνεπίδοτος ὁ εὐάρεστος καί τέλειος θέλημα ὁ θεός ἐν ὁ ζωή αὐτός πιστεύω κατορθόω . οὕτως καί ἱλαστήριος ἐν ὁ ἴδιος αἷμα ὁ Χριστός νοέω , διδάσκω ὁ οὗτος νοέω , αὐτός ἑαυτοῦ γίγνομαι ἑαυτοῦ ἱλαστήριος , διά ὁ ὁ μέλος νέκρωσις ὁ ψυχή αφαιριθεριζω . ὅταν δέ δόξα ἀπαύγασμα , καί χαρακτήρ ὑπόστασις ὁ Χριστός λέγω ὁ προσκυνέω αὐτός μεγαλωσύνη διά ὁ ῥῆμα οὗτος ὁ ἔννοια ἀναλαμβάνω . ὁ γάρ θεόπνευστος ὡς ἀληθῶς καί θεοδίδακτος Παῦλος , ὁ ἐν ὁ βάθος ὁ πλοῦτος ὁ σοφία καί ὁ γνῶσις ὁ θεός , ὁ ἄδηλος καί ὁ κρύφιος ὁ θεῖος μυστήριον διερευνώ , ὁ γίγνομαι αὐτός θεόω ἔλλαμψις περί ὁ ὁ ανεξερεύνητος τε καί ανεξιχνίαστος κατανόησις , ἄτονος ἔχω ὁ διάνοια ὁ γλῶττα , καθώς ὑπέρ ἢ ἀκοή ὁ δέχομαι ὁ σύνεσις αὐτός , ὁ ἐν ὁ μυστήριον , διά αἴνιγμα τις ὑποδείκνυμι · ὅσον ὑπουργέω ὁ διάνοια δυνατός ἔχω ὁ λόγος , τοσοῦτος φθέγγομαι . Πάν γάρ ὅσος χωρέω ὁ ἀνθρώπινος δύναμις , κατανοέω , ἀναριχτός τε καί ἀνεπίληπτος ἀνθρώπ λογισμός ὁ ὁ ὑπέρκειμαι οὐσία προσφέρω λόγος .