gregorius-nyssenus.de-perfectione-christiana-ad-olympium-monachum pg046_0147.2
τὴν σαρξενίαν τῶν εἰρημένων συμπαραλαβόμεν · « Πορεύομαι , » φησί , « πρὸς τὸν Πατέρα μου καὶ Πατέρα ὑμῶν , καὶ Θεὸν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν . » Ταῦτα γὰρ ὁ μεσίτης μεταξὺ τοῦ Πατρὸς καὶ τῶν ἀποκηρυγμένων φησίν , ὁ δι’ ἑαυτοῦ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Θεοῦ καταλλάξας τῇ ἀληθινῇ καὶ μόνῃ Θεότητι . Ἐπειδὴ γὰρ , κατὰ τὸν προφητικὸν λόγον , ἀπηλλοτριώθησαν τῆς ζωοποιοῦ μητρὸς διὰ τῆς ἁμαρτίας οἱ ἄνθρωποι , καὶ ἀπὸ τῆς γαστρὸς ἐπλανήθησαν , ἐν ᾗ ἐπλάσθησαν , τὸ ψεῦδος ἀντὶ τῆς ἀληθείας λαλήσαντες , τούτου χάριν τὴν ἀπαρχὴν τῆς κοινῆς φύσεως ἀναλαβὼν , διὰ ψυχῆς τε καὶ σώματος , ἄγναι ἐποίησε , πάσης κακίας ἀμύγῃ τε καὶ ἀπαράδεκτον αὐτὴν ἐν ἑαυτῷ διασώσας · ἵνα ταύτην ἀναλίσ , διὰ τῆς ἀφθαρσίας , τῷ Πατρὶ τῆς ἀφθαρσίας , συνεπισπάσθαι δι’ αὐτῆς πᾶν τὸ συγγενὲς κατὰ τὴν φύσιν αὐτῇ καὶ ὁμόφυλον , καὶ προσδέξθαι τοὺς ἀποκηρυγμένους εἰς τὴν υἱοθεσίαν , καὶ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν τῆς θεότητος αὐτοῦ μετουσίαν . Οὕτω , ὡςπερ ἡ ἀπαρχὴ τοῦ φύραμα , διὰ καθαρότητός τε καὶ ἀπαθείας ἐκωσώθη τῷ ἀληθινῷ Πατρὶ καὶ Θεῷ · οὕτω καὶ ἡμεῖς τὸ φύραμα , διὰ τῶν ὁμοίων ὁδῶν τῷ Πατρὶ τῆς ἀφθαρσίας κολληθησόμεθα , διὰ τοῦ μιμησαθαι , καθὼς ἂν ἡ δύναμις , τοῦ μεσίτου τὴν ἀπάθειαν τε καὶ ἀνδραγαθίαν . Οὐτὸ γὰρ ἐσόμεθα τοῦ Μονογενοῦς Θεοῦ στέφανος ἐκ λίθων τιμίων , τιμὴ καὶ δόξα διὰ τοῦ βίου γεγόμενοι . Φησὶ γὰρ ὁ Παῦλος , ὅτι « Βραχύ τι αὐτὸν ἐλαττώσας , » διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου , « παρὰ τοὺς ἀγγέλους . » Τοὺς πρότερον εἰς ἀκάνθας φύσιν μεταπεθέντας διὰ τῆς ἁμαρτίας , στέφανον ἑαυτῷ διὰ τῆς κατὰ τὸν θάνατον οἰκονομίας ἐποίησεν , εἰς τιμὴν καὶ δόξαν μετασχοιχόμενος διὰ τοῦ πάθους τὴν ἀκανθᾶν . Κίνδυνος οὖν οὐ μικρός , ἅπαξ τοῦ αἰρούντος τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου , τὸν ἐξ ἀκανθῶν στέφανον ἀναλαβόντος τῇ κεφαλῇ , ἵνα ποιῆσῃ τὸν ἐκ τιμῆς τε καὶ δόξης συμπλεκόμενον στέφανον , εὐρεθῆναι τινὰ τριβόλον ἔντα διὰ τοῦ κακοῦ βίου καὶ ἀκανθᾶν , εἶτα ἐν μέσῳ τῷ Δεσποτικῷ στεφάνῳ διὰ τῆς τοῦ σώματος αὐτοῦ κοινωνίας παρενεχρόμενον . Πρὸς δὲ ἐρεῖ πάντως ἡ δικαία φωνή · « Πῶς εἰσῆλθες ὧδε , μὴ ἔχων ἔνδυμα τῷ ἐμῷ στεφάνῳ ἐνηρμοσμένον , ἀκανθα ὤν ; « Τίς
Lemmas: ὁ σαρξενίαν ὁ λέγω συμπαραλαμβάνω · « πορεύω , » φημί , « πρός ὁ Πατέρας ἐγώ καί Πατέρας σύ , καί θεός ἐγώ καί θεός σύ . » Ταΰς γάρ ὁ μεσίτης μεταξύ ὁ Πατρός καί ὁ αποκηρυγμένος φημί , ὁ διά ἑαυτοῦ ὁ ἐχθρός ὁ θεός καταλλάσσω ὁ ἀληθινός καί μόνος θεότης . Ἐπειδή γάρ , κατά ὁ προφητικός λόγος , ἀπαλλοτριόω ὁ ζωοποιός μήτηρ διά ὁ ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος , καί ἀπό ὁ γαστήρ πλανάω , ἐν ὅς πλάσσω , ὁ ψεῦδος ἀντί ὁ ἀλήθεια λαλέω , οὗτος χάρις ὁ ἀπαρχή ὁ κοινός φύσις ἀναλαμβάνω , διά ψυχή τε καί σῶμα , ἁγνός ποιέω , πᾶς κακία ἀμύσσω τε καί ἀπαράδεκτος αὐτός ἐν ἑαυτοῦ διασῴζω · ἵνα οὗτος Ἄναλις , διά ὁ ἀφθαρσία , ὁ πατήρ ὁ ἀφθαρσία , συνεπισπάω διά αὐτηες͂ς πᾶς ὁ συγγενής κατά ὁ φύσις αὐτός καί ὁμόφυλος , καί προσδέχομαι ὁ αποκηρυγμένος εἰς ὁ υἱοθεσία , καί ὁ ἐχθρός ὁ θεός εἰς ὁ ὁ θεότης αὐτός μετουσία . οὕτως , ὡς ὁ ἀπαρχή ὁ φύραμα , διά καθαρότης τε καί ἀπάθεια ἐκωσώθη ὁ ἀληθινός πατήρ καί θεός · οὕτως καί ἐγώ ὁ φύραμα , διά ὁ ὅμοιος ὀδούς ὁ πατήρ ὁ ἀφθαρσία κολλάω , διά ὁ μιμέομαι , καθώς ἄν ὁ δύναμις , ὁ μεσίτης ὁ ἀπάθεια τε καί ἀνδραγαθία . Ούτο γάρ εἰμί ὁ Μονογενώ θεός στέφανος ἐκ λίθος τίμιος , τιμή καί δόξα διά ὁ βίος γίγνομαι . φημί γάρ ὁ Παῦλος , ὅτι « βραχύς τίς αὐτός ἐλασσόω , » διά ὁ πάθημα ὁ θάνατος , « παρά ὁ ἄγγελος . » Τούς πρότερος εἰς ἄκανθα φύσις μεταπίπτω διά ὁ ἁμαρτία , στέφανος ἑαυτοῦ διά ὁ κατά ὁ θάνατος οἰκονομία ποιέω , εἰς τιμή καί δόξα μετέχω διά ὁ πάθος ὁ ἄκανθα . κίνδυνος οὖν οὐ μικρός , ἅπαξ ὁ αἱρέω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος , ὁ ἐκ Ἄκανθος στέφανος ἀναλαμβάνω ὁ κεφαλή , ἵνα ποιέω ὁ ἐκ τιμή τε καί δόξα συμπλέκω στέφανος , εὑρίσκω τις τρίβολος Έντα διά ὁ κακός βίος καί ἄκανθα , εἶτα ἐν μέσος ὁ δεσποτικός στέφανος διά ὁ ὁ σῶμα αὐτός κοινωνία παραφέρω . πρός δέ λέγω πάντως ὁ δίκαιος φωνή · « πῶς εἰσέρχομαι ὧδε , μή ἔχω ἔνδυμα ὁ ἐμός στέφανος ἐναρμόζω , ἄκανθα εἰμί ; « Τῖς