gregorius-nyssenus.de-perfectione-christiana-ad-olympium-monachum pg046_0135.2
Οὕκουν τοὺς ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ἑαυτοὺς ὀνομάζοντας , πρώτων γενέσθαι χρή ὅπερ τὸ ὄνομα βούλεται , εἰθ’ οὕτως ἑαυτοῖς ἐφαρμόσαι τὴν κλῆσιν . Καὶ ὡςπερ εἰ τις διαχρίνοι ἀπὸ τοῦ ὄντος ἀνθρώπου τὸν ὁμοιούμενον ἐπὶ τῆς εἰκόνος λεγόμενον , ἐκ τῶν ἰδιωμάτων ποιήσειαι τὴν διάκρισιν ( τὸ μὲν γὰρ ζῷον λογικὸν διανοητικὸν ὀνομάζει , τὸ δὲ ἕτερον ὕλην ἄψυχον διὰ μιμήσεως ὑπελάθοσαν τὸ εἶδος ) · οὕτω καὶ τὸν Χριστιανόν , τὸν τε ἀληθῶς ὄντα καὶ τὸν δοκοῦντα , διὰ τῶν ἐπιφαινομένων τοῖς χαρακτήσιν ἰδιωμάτων ἐπιγνοσόμεθα . Χαρακτῆρες δὲ τοῦ ὄντος · Χριστιανοῦ πάντα κάκεινά ἐστιν , ὅσα περὶ τοῦ Χριστοῦ ἐνέσησαμεν . Ἄν δσα μὲν χωροῦμεν , μιμούμεθα · δσα δὲ οὐ χωρεῖ ἡ φύσις πρὸς μίμησιν , σεβόμεθά τε καὶ προσκυνούμεν . Οὐκοῦν πάντα τὰ ἐρμηνευτικά τῆς τοῦ Χριστοῦ σημασίας ὀνόματα ἐπιλάμπειν χρή τῷ Χριστιανῷ βίῳ , τὰ μὲν διὰ μιμήσεως , τὰ δὲ διὰ προσκυνήσεως , εἰ μέλλοι ἄρτιος εἶναι ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος , μηδαμοῦ διὰ τῆς κακίας ἀχρωτηριάσας τὴν ἀριότητα . Ὡσπερ γὰρ οἱ τὰ μυθικὰ τερατείας ἢ διὰ τῶν λόγων ἢ διὰ τῆς γραφικῆς πλάσσοντες τέχνης , βοῦκεφάλους τινὰς , ἢ ἱπποκενταύρους , ἢ δρακοντόποδας , ἢ ἄλλο τι τοιούτων ἐξ ἑτερογενῶν συντιθέντες , οὐ πρὸς τὸ τῆς φύσεως ἀρχέτυπον τὴν μίμησιν ἄγουσιν , ἀλλὰ διὰ τῆς παραλόγου ταύτης ἐπινόιας τὴν φύσιν ἐμφαινοντες , ἄλλο τι πλάσσουσι , καὶ οὐκ ἄνθρωπον , σχηματίζοντες πρὸς τὸ δοκοῦν τὸ ἀνύπαρκτον · καὶ οὐχ ἂν τις ἄνθρωπον εἴποι τὸ πεπλασμένον διὰ τῆς ἀλλοκότου ταύτης συνθέσεως , κἂν μέρει τινὶ τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος προσεοικὲς τύχῃ τὸ μέρος τοῦ πλάσματος · οὕτως οὐδ’ ἂν Χριστιανὸς ἀκριβῶς ὀνομασθεῖν ὁ τὴν κεφαλὴν λόγον ἔχων , τούτεστιν , ὁ τὸν τοῦ παντὸς κεφαλὴν , ἥτις ὁ Λόγος ἐστιν , ἐν τῇ πίστει μὴ ἔχων , κἂν ἐν τοῖς ἄλλοις ἄρτιος ἦ , ἢ ὁ τῇ κεφαλῇ τῆς πίστεως
Lemmas: κέω ὁ ἀπό ὁ Χριστός ἑαυτοῦ ὀνομάζω , πρῶτος γίγνομαι χράω ὅς ὁ ὄνομα βούλομαι , εἶτα οὕτως ἑαυτοῦ ἐφαρμόζω ὁ κλῆσις . καί ὡς εἰμί τις διαχρινοος ἀπό ὁ εἰμί ἄνθρωπος ὁ ὁμοιόω ἐπί ὁ εἰκών λέγω , ἐκ ὁ ἰδίωμα ποιέω ὁ διάκρισις ( ὁ μέν γάρ ζῷον λογικός διανοητικός ὀνομάζω , ὁ δέ ἕτερος ὕλη ἄψυχος διά μίμησις ὑπελαύνω ὁ εἶδος ) · οὕτως καί ὁ Χριστιανός , ὁ τε ἀληθῶς εἰμί καί ὁ δοκέω , διά ὁ ἐπιφαίνω ὁ χαρακτός ἰδίωμα ἐπιγιγνώσκω . χαρακτήρ δέ ὁ εἰμί · Χριστιανός πᾶς ἐκεῖνος εἰμί , ὅσος περί ὁ Χριστός ἐνίημι . ἄν δσοι μέν χωρέω , μιμέομαι · δσοι δέ οὐ χωρέω ὁ φύσις πρός μίμησις , σέβομαι τε καί προσκυνέω . οὐκοῦν πᾶς ὁ ἑρμηνευτικός ὁ ὁ Χριστός σημασία ὄνομα ἐπιλάμπω χράω ὁ Χριστιανός βίος , ὁ μέν διά μίμησις , ὁ δέ διά προσκύνησις , εἰμί μέλλω ἄρτιος ἔρχομαι ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος , μηδαμοῦ διά ὁ κακία αχρωτηριαειδω ὁ ἄριος . ὡς γάρ ὁ ὁ μυθικός τερατεία ἢ διά ὁ λόγος ἢ διά ὁ γραφικός πλάσσω τέχνη , Βουκέφαλος τις , ἢ ἱπποκένταυρος , ἢ δρακοντόπους , ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος ἐκ ἑτερογενής συντίθημι , οὐ πρός ὁ ὁ φύσις ἀρχέτυπος ὁ μίμησις ἄγω , ἀλλά διά ὁ παράλογος οὗτος ἐπίνοια ὁ φύσις ἐμφαίνω , ἄλλος τίς πλάσσω , καί οὐ ἄνθρωπος , σχηματίζω πρός ὁ δοκέω ὁ ἀνύπαρκτος · καί οὐ ἄν τις ἄνθρωπος λέγω ὁ πλάσσω διά ὁ ἀλλόκοτος οὗτος σύνθεσις , κἀν μέρος τις ὁ ἀνθρώπινος σῶμα προσεοικω τυγχάνω ὁ μέρος ὁ πλάσμα · οὕτως οὐδέ ἄν Χριστιανός ἀκριβῶς ὀνομάζω ὁ ὁ κεφαλή λόγος ἔχω , τουτέστιν , ὁ ὁ ὁ πᾶς κεφαλή , ὅστις ὁ Λόγος εἰμί , ἐν ὁ πίστις μή ἔχω , κἀν ἐν ὁ ἄλλος ἄρτιος ἠμί , ἢ ὁ ὁ κεφαλή ὁ πίστη