gregorius-nyssenus.de-perfectione-christiana-ad-olympium-monachum pg046_0138.1
καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος . Οὐκοῦν μηδὲ ἡμεῖς ἐν ἑαυτοῖς ταύτην ζωοποιήσωμεν , ἀλλὰ νεκρὰν αὐτὴν ἐν τῷ ἡμετέρῳ δείξωμεν βίῳ . Μήποτε τὴν καλῶς ἐπὶ σωτηρίᾳ ἡμῶν παρὰ τοῦ Θεοῦ νεκρωθείσαν , ἡμεῖς ἐπ’ ὀλέθρῳ τῶν ψυχῶν ἡμῶν , δι’ ὀργῆς καὶ μνησικακίας καθ’ ἑαυτῶν ἀναστήσωμεν , πονηρὰν ἀνάστασιν τῆς καλῶς ἀποθανούσης κατεργασάμενοι . Ἄλλ’ εἰ τὸν Χριστὸν ἔχομεν , ὅς ἐστιν ἡ εἰρήνη , καὶ ἡμεῖς ἐν ἑαυτοῖς τὴν ἔχθραν νεκροποιήσωμεν , ἣν ὅπερ ἐν ἐκείνῳ πιστεύομεν , τοῦτο καὶ ἐν τῷ ἡμετέρῳ κατορθώσωμεν βίῳ . Ὡς γὰρ ἐκεῖνος τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας , τοὺς δύο ἐκτίσεν ἐν ἑαυτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον , ποιῶν εἰρήνην · οὕτω καὶ ἡμεῖς εἰς καταλλαγὰς ἀγάγωμεν οὐ μόνον τοὺς ἐξωθεν ἡμῖν προσηλθόντας , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν ἡμῖν αὐτοῖς στασίζοντας , ἵνα μηκέτι ἡ σὰρξ ἐπιθυμῇ κατὰ τοῦ πνεύματος , τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός · ἀλλ’ ὑποταγέντος τοῦ σαρκώδους φρονήματος τῷ θείῳ νόμῳ , εἰρηνεύσωμεν ἐν ἑαυτοῖς , εἰς ἕνα τὸν καινὸν τε καὶ εἰρηνικὸν ἄνθρωπον ἀνασχοιθεῖντες , καὶ εἰς οἱ δύο γενώμενοι . Εἰρήνης γὰρ ὅρος , ἢ τῶν διεστηκότων ἐστὶν ὁμοφωνία . Ὅταν οὖν ἐξαιρεθῇ τῆς φύσεως ἡμῶν ὁ ἐμφύλιος πόλεμος , τότε καὶ ἡμεῖς , ἐν ἑαυτοῖς εἰρηνεύσαντες , εἰρήνη γινόμεθα , ἀληθῆ καὶ κυρίαν ἐφ’ ἡμῶν τοῦ Χριστοῦ τὴν ἐπωνυμίαν ἐπιδείκνυντες . Φῶς δὲ ἀληθινὸν καὶ τῷ ψεύδει ἀπρόσιτον νοήσαντες τὸν Χριστόν , τοῦτο μανθάνομεν , ὅτι χρὴ καὶ τὸν ἡμέτερον βίον ταῖς ἀληθινοῦ Πατρὸς ἀκτίσι καταφωτίζεσθαι . Ἄρεται δὲ εἰσιν αἱ ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου τῆς δικαιοσύνης , εἰς φωτισμὸν ἡμῶν ἀπορρέουσαι , δι’ ὧν γίνεται τὸ ἀποθέσθαι τὰ ἔργα τοῦ σκότους , καὶ ὡς ἐν ἡμέρᾳ περιπατεῖν εὐσχημόνως , καὶ ἀπεπτιμένου τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης , καὶ πάντα ἐν φωτὶ ποιούντα , καὶ αὐτὸν φῶς γενέσθαι , ὥστε καὶ ἄλλοις λάμπειν διὰ τῶν ἔργων , ὅπερ φωτὸς ἐστὶν ἴδιον . Κἄν ἀγνίας τὸν Χριστὸν εἶναι νοήσωμεν , τὴν πᾶσης βεβήλου καὶ ἀκαθάρτου πράξεως καὶ ἐννοίας , οὐχὶ ῥήματι τοῦ ἀγιασμοῦ τὴν δύναμιν ὁμολογοῦντες , ἀλλὰ τῷ βίῳ .
Lemmas: καθώς φημί ὁ ἀπόστολος . οὐκοῦν μηδέ ἐγώ ἐν ἑαυτοῦ οὗτος ζῳοποιέω , ἀλλά νεκρός αὐτός ἐν ὁ ἡμέτερος δείκνυμι βίος . μήποτε ὁ καλός ἐπί σωτηρία ἐγώ παρά ὁ θεός νεκρόω , ἐγώ ἐπί ὄλεθρος ὁ ψυχή ἐγώ , διά ὀργή καί μνησικακία κατά ἑαυτοῦ ἀνίστημι , πονηρός ἀνάστασις ὁ καλός ἀποθνῄσκω κατεργάζομαι . ἄλλος εἰμί ὁ Χριστός ἔχω , ὅς εἰμί ὁ εἰρήνη , καί ἐγώ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἔχθρα νεκροποιέω , ὅς ὅς ἐν ἐκεῖνος πιστεύω , οὗτος καί ἐν ὁ ἡμέτερος κατορθόω βίος . ὡς γάρ ἐκεῖνος ὁ μεσότοιχον ὁ φραγμός λύω , ὁ δύο κτίζω ἐν ἑαυτοῦ εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος , ποιέω εἰρήνη · οὕτως καί ἐγώ εἰς καταλλαγή ἄγω οὐ μόνος ὁ ἐξωθεν ἐγώ προσέρχομαι , ἀλλά καί ὁ ἐν ἐγώ αὐτός στασίζω , ἵνα μηκέτι ὁ σάρξ ἐπιθυμέω κατά ὁ πνεῦμα , ὁ δέ πνεῦμα κατά ὁ σάρξ · ἀλλά ὑποτάσσω ὁ σαρκώδης φρόνημα ὁ θεῖος νόμος , εἰρηνεύω ἐν ἑαυτοῦ , εἰς εἷς ὁ καινός τε καί εἰρηνικός ἄνθρωπος ἀνασχοιθεῖντες , καί εἰς ὁ δύο γίγνομαι . Εἰρήνη γάρ ὅρος , ἢ ὁ διίστημι εἰμί ὁμοφωνία . ὅταν οὖν ἐξαιρέω ὁ φύσις ἐγώ ὁ ἐμφύλιος πόλεμος , τότε καί ἐγώ , ἐν ἑαυτοῦ εἰρηνεύω , εἰρήνη γίγνομαι , ἀληθής καί κύριος ἐπί ἐγώ ὁ Χριστός ὁ ἐπωνυμία ἐπιδείκνυμι . Φάος δέ ἀληθινός καί ὁ ψεῦδος ἀπρόσιτος νοέω ὁ Χριστός , οὗτος μανθάνω , ὅτι χράω καί ὁ ἡμέτερος βίος ὁ ἀληθινός Πατρός ἀκτίς καταφωτίζω . ἀείρω δέ εἰμί ὁ ἀκτίς ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη , εἰς φωτισμός ἐγώ ἀπορρέω , διά ὅς γίγνομαι ὁ ἀποτίθημι ὁ έργο ὁ σκότος , καί ὡς ἐν ἡμέρα περιπατέω εὐσχήμων , καί ἀποπέτομαι ὁ κρυπτός ὁ αἰσχύνη , καί πᾶς ἐν φάος ποιέω , καί αὐτός φάος γίγνομαι , ὥστε καί ἄλλος λάμπω διά ὁ ἔργον , ὅς φάος εἰμί ἴδιος . κἀν Ἁγνίας ὁ Χριστός ἔρχομαι νοέω , ὁ πᾶς βέβηλος καί ἀκάθαρτος πρᾶξις καί ἔννοια , οὐ ῥῆμα ὁ ἁγιασμός ὁ δύναμις ὁμολογέω , ἀλλά ὁ βίος .