gregorius-nyssenus.de-oratione-dominica-orationes-v pg044_0592.1
διαδήματι , διαφύως τε τῆς κόμης καταχέας τοῦ μύρου · οὕτως αὐτὸν παράγει ἐπὶ τὸ ἄδυτον , τὰς ἀπορρήτους ἱερουργίας ἐπιτελέσοντα · ὁ δὲ πνευματικὸς νομοθέτης ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἀποτυμνὼν τῶν σωματικῶν προκαλυμμάτων τὸν νόμον , καὶ εἰς τὸ ἔμφανές ἄγων τὰ τῶν τύπων αἰνίγματα , πρῶτον μὲν οὐχ ἕνα τοῦ πάντος ἀποκρίνας μόνον εἰς ὁμολίαν ἄγει θεῖν , ἀλλὰ παντὶ πατὰ τὸν Ἰσὸν τὴν ἀξίαν ταύτην χαρίζεται , κοινὴν προθείς τοῖς βουλομένοις τῆς ἱερωσύνης τὴν χάριν · ἔπειτα δὲ οὐχ ἀλλοτρίῳ κόσμῳ τῷ ἐκ βαφῆς τινος καὶ ὑφαντικῆς περιεργασίας ἐξευρημένῳ , τὸ κάλλος τοῦ ἱερέως σοφίζεται , ἀλλ’ οἰκεῖον αὐτῷ καὶ συμφυὴ περιδίδωσι · τὸν κόσμον , ἀντὶ τῆς ποικίλης ἀλουργίδος τῶν τῶν ἀρετῶν χάριτι περιανθίζων · κοσμεῖ δὲ καὶ τὸ σῆθος , οὐ γηγῖνῃ χρυσῷ , ἀλλ’ ἐν ἀκηράτῳ καὶ καθαρᾷ συνειδήσει τὸ τῆς καρδίας ὡραίων κάλλος . Ἐναρμόζει δὲ τῇ μέτρῳ καὶ πολυτελῶν λίθων αὐγὰς · αὗται δὲ εἰσὶν αἱ τῶν ἀγίων ἐντολῶν λαμπρότητες , ὡς τῷ Ἀποστόλῳ δοκεῖ . Ἄλλα καὶ τῇ περισκελίδι τὸ μέρος ἐκεῖνο , ᾧ κόσμος ἐστὶ τὸ τοιοῦτον τοῦ ἐνδύματος κατασφαλίζεται . Πάντως δὲ οὐκ ἀγνοεῖς ὅτι τὸ τῆς σωφροσύνης περιδόναιον , κόσμος τοῦ τοιούτου μέρους ἐστίν · ἀπαρτήσας δὲ τῶν κρασπέδων τοῦ βίου τοὺς νοητοὺς ῥότοσκους τε καὶ τοὺς κώδωνας · ταῦτα δὲ εἰκῶς ἂν εἴη τὰ προφανῆ τῆς κατ’ ἀρετὴν πολιτείας νοήσιον , ὡς ἂν ἐπίσημος ἢ κατὰ τὴν ζωὴν ταύτην πορεία γένοιτο . Τούτων οὖν τῶν κρασπέδων ἐξάφας ἀντὶ μὲν τοῦ κώδωνος , τὸν εὐχὴν λόγον τῆς πίστεως · ἀντὶ δὲ τοῦ ῥότοσκου , τὴν χειρομύμενην τῆς μελούσης ἐλπίδος · ἐτοιμάσας , τὴν τῷ σιτροτέρῳ βίῳ κεχαλυμμένην , οὕτω παράγει ἐπὶ τὸ ἄδυτον τοῦ ἱεροῦ καὶ ἐνδότατον . Τὸ δὲ ἄδυτον τοῦτο οὐχ ἀψύχον ἐστιν , οὔτε χειρόδητον · ἀλλὰ τὸ κρυπτὸν τῆς καρδίας ἡμῶν ταμεῖον , ἐὰν ἀληθῶς ἄδυτον ἢ τῇ χακίᾳ , καὶ τοῖς πονηροῖς λογισμοῖς ἀνεπίβατον . Κοσμεῖ δὲ τὴν κεφαλὴν τῷ οὐρανίῳ φρονήματι , οὐ γραμμάτων τύπον ἐνστηγνάζμενος πετάλῳ χρυσῷ , ἀλλ’ αὐτὸν τὸν Θεὸν ἐντυπώσας ἐν τῷ ἡγεμονικῷ λογισμῷ . Μύρον δὲ κατασκεδάσει τῆς κόμης , τὸ παρ’ αὐτῆς ἐνδοθεν τῆς ψυχῆς διὰ τῶν ἀρετῶν μυροφόμενον . Θύμα δὲ καὶ ἱερεῖον προσάγειν αὐτὸν τῷ Θεῷ παρασκευάζει , διὰ τῆς μυστικῆς ἱερουργίας , οὐχ ἄλλο τι ἢ ἑαυτόν . Ὁ γὰρ οὕτως παρὰ τοῦ Κυρίου πρὸς τὴν ἱερωσύνην ταύτην ἀγόμενος , τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς νεχρώσας ἐν τῇ μαχαίρᾳ τοῦ πνεύματος , ὅ ἐστι βῆμα Θεοῦ , οὕτως · ἰδεῖται τὸν Θεὸν ἐν τοῖς ἄδυτοις γεγόμενος , ἑαυτὸν διὰ τῆς τοιαύτης θυσίας ἱερουργγήσας , καὶ παραστήσας τὸ ἑαυτοῦ σῶμα , θυσίαν ζῶσαν ἁγίαν εὐάρεστον τῷ Θεῷ . Ἄλλ’ ἐρεῖ τις Ἰσως , μὴ ταῦτα κατὰ τὸ πρόχειρον ἔχειν τὴν τῆς προσευχῆς διάνοιαν τῆς προκειμένης ἡμῖν εἰς ἐξήγησιν · περιποιεῖν δὲ ἡμᾶς τοὺς τοιούτους λόγους , οὐχ ἐκ τῶν οἰκείων τοῖς ὑποκειμένοις ἀρμόζοντας . Οὐκοῦν πάλλιν ὑπομνησθῶμεν τῶν πρώτων τῆς προσευχῆς διδαγμάτων . Ὁ γὰρ οὕτως ἑαυτὸν παρασκευάσας , ὥστε ἐν παρρησίᾳ τολμῆσαι Πατέρα ἑαυτοῦ τὸν Θεὸν ὀνομάσαι ,
Lemmas: διάδημα , διαφύως τε ὁ κόμης καταχέω ὁ μύρον · οὕτως αὐτός παράγω ἐπί ὁ ἄδυτος , ὁ ἀπόρρητος ἱερουργία ἐπιτελέω · ὁ δέ πνευματικός νομοθέτης ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός αποτυμνα ὁ σωματικός προκάλυμμα ὁ νόμος , καί εἰς ὁ ἐμφανής ἄγω ὁ ὁ τύπος αἴνιγμα , πρῶτος μέν οὐ εἷς ὁ πάντως ἀποκρίνω μόνος εἰς ὁμολία ἄγω θέω , ἀλλά πᾶς πατά ὁ Ἴσος ὁ ἄξιος οὗτος χαρίζομαι , κοινός προτίθημι ὁ βούλομαι ὁ ἱερωσύνη ὁ χάρις · ἔπειτα δέ οὐ ἀλλότριος κόσμος ὁ ἐκ βαφή τις καί ὑφαντικός περιεργασία ἐξευρίσκω , ὁ κάλλος ὁ ἱερεύς σοφίζω , ἀλλά οἰκέω αὐτός καί συμφύω περιδίδωμι · ὁ κόσμος , ἀντί ὁ ποικίλος ἀλουργίς ὁ ὁ ἀρετή χάρις περιανθίζω · κοσμέω δέ καί ὁ Σήθος , οὖον Γηγίνη χρυσός , ἀλλά ἐν ἀκήρατος καί καθαρός συνείδησις ὁ ὁ Καρδία ὡραῖος κάλλος . ἐναρμόζω δέ ὁ μέτρον καί πολυτελής λίθος αὐγή · οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ Ἀγίων ἐντολή λαμπρότης , ὡς ὁ ἀπόστολος δοκέω . ἄλλος καί ὁ περισκελίς ὁ μέρος ἐκεῖνος , ὅς κόσμος εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ ἔνδυμα κατασφάλιζω . πάντως δέ οὐ ἀγνοέω ὅτι ὁ ὁ σωφροσύνη περιδοναω , κόσμος ὁ τοιοῦτος μέρος εἰμί · ἀπαρτάω δέ ὁ κράσπεδον ὁ βίος ὁ νοητός ῥότοσκους τε καί ὁ κώδων · οὗτος δέ ἵημι εἄν εἰμί ὁ προφανής ὁ κατά ἀρετή πολιτεία νοέω , ὡς εἄν ἐπίσημος ἢ κατά ὁ ζωή οὗτος πορεία γίγνομαι . οὗτος οὖν ὁ κράσπεδον ἐξαφή ἀντί μέν ὁ κώδων , ὁ εὐχή λόγος ὁ πίστις · ἀντί δέ ὁ ροτοσκω , ὁ χειρομύμενην ὁ μέλω ἐλπίς · ἑτοιμάζω , ὁ ὁ σιτροτέρῳ βίος καλύπτω , οὗτος παράγω ἐπί ὁ ἄδυτος ὁ ἱερός καί ἐνδοτάτω . ὁ δέ ἄδυτος οὗτος οὐ ἄψυχος εἰμί , οὔτε χειροδηω · ἀλλά ὁ κρυπτός ὁ Καρδία ἐγώ ταμιεῖον , ἐάν ἀληθής ἄδυτος ἢ ὁ χάκι , καί ὁ πονηρός λογισμός ἀνεπίβατος . κοσμέω δέ ὁ κεφαλή ὁ οὐράνιος φρόνημα , οὖον γράμμα τύπος ἐνστηγνάζμενος πέταλος χρυσός , ἀλλά αὐτός ὁ θεός ἐντυπόω ἐν ὁ ἡγεμονικός λογισμός . Μύρον δέ κατασκεδάννυμι ὁ κόμης , ὁ παρά αὐτός ἔνδοθεν ὁ Ψυχή διά ὁ ἀρετή μυροφω . θύμα δέ καί ἱερεῖον προσάγω αὐτός ὁ Θεός παρασκευάζω , διά ὁ μυστικός ἱερουργία , οὐ ἄλλος τίς ἢ ἑαυτοῦ . ὁ γάρ οὕτως παρά ὁ κύριος πρός ὁ ἱερωσύνη οὗτος ἄγω , ὁ φρόνημα ὁ σάρξ νεκρόω ἐν ὁ μάχαιρα ὁ πνεῦμα , ὅς εἰμί βῆμα Θεός , οὕτως · ἰδέω ὁ θεός ἐν ὁ ἄδυτος γίγνομαι , ἑαυτοῦ διά ὁ τοιοῦτος θυσία ἱερουργέω , καί παρίστημι ὁ ἑαυτοῦ σῶμα , θυσία ζώννυμι ἅγιος Εὐάρεστον ὁ Θεός . ἄλλος εἴρω τις ἴσως , μή οὗτος κατά ὁ πρόχειρον ἔχω ὁ ὁ προσευχή διάνοια ὁ πρόκειμαι ἐγώ εἰς ἐξήγησις · περιποιέω δέ ἐγώ ὁ τοιοῦτος λόγος , οὐ ἐκ ὁ οἰκέω ὁ ὑπόκειμαι αρμόζω . οὐκοῦν πάλλις ὑπομιμνῄσκω ὁ πρῶτος ὁ προσευχή δίδαγμα . ὁ γάρ οὕτως ἑαυτοῦ παρασκευάζω , ὥστε ἐν παρρησία τολμάω πατήρ ἑαυτοῦ ὁ θεός ὀνομάζω ,