gregorius-nyssenus.de-oratione-dominica-orationes-v pg044_0593.2
Ἁγιασθῶτω , φησίν , τὸ ὄνομά σου · ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου . Τί ταῦτα πρὸς τὴν ἐμὴν χρείαν ; εἴποι τις ἄνθρωπος , ἢ ἐπὶ ἁμαρτίαις ἐαυτὸν διὰ μετανοίας μαστίζων , ἢ ὅπως ἂν φύγοι κατακρατοῦσαν τὴν ἁμαρτίαν , τὸν Θεὸν εἰς συμμαχίαν καλῶν , ἐν ὀφθαλμοῖς ἔχων ἀεὶ τὸν διὰ τῶν πειρασμῶν προσπαλαίουντα . Ἐνθὲν οἱ θυμοὶ τὸν λογισμὸν τοῦ καθέστηκότος παράγουσιν · ἐκεῖθεν αἱ τῶν ἀτόπων ἐπιθυμίαι τὸν τόνον τῆς ψυχῆς ἐκνευρίζουσιν · ἐξέρωθεν ἡ πλεονεξία πηρωσιν ἐπάγει τῷ διορατικῷ τῆς καρδίας , ὁ τύφος , ἡ ὑπερηφανία , τὸ μῖσος , ὁ λοιπὸς τῶν ἀντικαλαιδόντων ἡμῖν κατάλογος . Οὐδὲν τι στίφος πολέμιον ἐκ κύκλῳ περιστοιχισάμενον , τὸν περὶ τῶν ἐσχάτων ἐπάγει τῇ ψυχῇ κίνδυνον . Εἴτα ὁ ἐκθύναι ταῦτα διὰ τῆς κρείττονος συμμαχίας σπουδάζων , ποίους ἂν κυριώτερον χρῆσαιτο λόγοις ; οὐχὶ οἱ μέγας Δαβὶδ , Ῥυσθῶν ἐκ τῶν μισούντων με , λέγων · καὶ , Ἀποστραφήτωσαν οἱ ἐχθροὶ μου εἰς τὰ ὀπίσω · καὶ , Δὸς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ ὀλιγωρίας , καὶ ὅσα τοιαῦτα , δι’ ὧν ἐστὶ τοῦ Θεοῦ τὴν συμμαχίαν κατὰ τῶν ἐναντίων διαναστῆσαι ; Νυνὶ δὲ τί φησιν ὁ τῆς προσευχῆς νόμος ; Ἁγιασθῶτω τὸ ὄνομά σου . Εἰ γὰρ μὴ λέγοιτο παρ’ ἐμοῦ τοῦτο , ἆρα δυνατόν ἐστι μὴ ἅγιον εἶναι τοῦ Θεοῦ τὸ ὄνομα ; Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου . Τί γὰρ τῆς ἐξουσίας τοῦ Θεοῦ ἀλλοτριώται , τοῦ διεληφῶτος τῇ σπιθαμῇ τὸν οὐρανὸν ὅλον , καθὼς φησιν Ἠσαΐας , τοῦ περιδεξαμένου τὴν γῆν , τοῦ περικρατοῦντος ἐν τῇ χειρὶ τὴν ὑγρὰν φύσιν , ὃς πᾶσαν ἐγκοσμίου τε καὶ ὑπερκόσμιον ἐνηγκάλισται κτισιν ; Εἰ οὖν ἅγιον ἀεὶ τοῦ Θεοῦ τὸ κράτος , καὶ οὐδὲν ἐκπέφυγε τὸ κράτος τῆς τοῦ Θεοῦ δεσποτείας , ἀλλὰ καὶ κρατεῖ πάντων , καὶ κατὰ τὸν ἁγιασμὸν προσθήκης οὐχ ἐπιδέχεται , ὁ διὰ πάντων ἀνελλιπὴς καὶ τέλειος · τί βούλεται ἡ εὐχή , Ἁγιασθῶτω τὸ ὄνομά σου · ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου ; Εἰ τάχα τι τοιούτον ὁ Λόγος ἐν τῷ εἴδει τῆς προσευχῆς δογματίζει , ὅτι ἀσθενὴς ἐστὶ πρὸς ἀγαθοῦ τινος κτῆσιν ἡ ἀνθρωπίνη φύσις , καὶ διὰ τοῦτο οὐχ ἂν σε
Lemmas: Ἁγιασθῶτω , φημί , ὁ ὄνομα σύ · ἔρχομαι ὁ βασίλειος σύ . τις οὗτος πρός ὁ ἐμός χρεία ; εἶπον τις ἄνθρωπος , ἢ ἐπί ἁμαρτία ἑαυτοῦ διά μετάνοια μαστίζω , ἢ ὅπως εἄν φεύγω κατακρατώ ὁ ἁμαρτία , ὁ θεός εἰς συμμαχία καλός , ἐν ὀφθαλμός ἔχω ἀεί ὁ διά ὁ πειρασμός προσπαλαίω . ἐντίθημι ὁ θυμός ὁ λογισμός ὁ καθίστημι παράγω · ἐκεῖθεν ὁ ὁ ἄτοπος ἐπιθυμία ὁ τόνος ὁ Ψυχή ἐκνευρίζω · ἐξορθόω ὁ πλεονεξία πήρωσις ἐπάγω ὁ διορατικός ὁ Καρδία , ὁ τύφος , ὁ ὑπερηφανία , ὁ μῖσος , ὁ λοιπός ὁ αντικαλαιδιδωμι ἐγώ κατάλογος . οὐδείς τίς στίφος πολέμιος ἐκ κύκλος περιστοιχίζω , ὁ περί ὁ ἔσχατος ἐπάγω ὁ Ψυχή κίνδυνος . εἴτα̅ ὁ ἐκθύω οὗτος διά ὁ ἀγαθός συμμαχία σπουδάζω , ποῖος εἄν κύριος χράω λόγος ; οὐ ὁ μέγας Δαυίδ , ῥύστης ἐκ ὁ μισέω ἐγώ , λέγω · καί , ἀποστραφήω ὁ ἐχθρός ἐγώ εἰς ὁ ὀπίσω · καί , δός ἐγώ βοήθεια ἐκ ὀλιγωρία , καί ὅσος τοιοῦτος , διά ὅς εἰμί ὁ Θεός ὁ συμμαχία κατά ὁ ἐναντίος διανίσταμαι ; νυνί δέ τίς φημί ὁ ὁ προσευχή νόμος ; Ἁγιασθῶτω ὁ ὄνομα σύ . εἰμί γάρ μή λέγω παρά ἐγώ οὗτος , ἆρα δυνατός εἰμί μή ἅγιος εἰμί ὁ Θεός ὁ ὄνομα ; ἔρχομαι ὁ βασίλειος σύ . τις γάρ ὁ ἐξουσία ὁ Θεός ἀλλοτριόω , ὁ διαλαμβάνω ὁ σπιθαμή ὁ οὐρανός ὅλος , καθώς φημί Ἠσαΐας , ὁ περιδέχομαι ὁ γῆ , ὁ περικρατέω ἐν ὁ χείρ ὁ ὑγρός φύσις , ὅς πᾶς εγκόσμιος τε καί ὑπερκόσμιος ἐναγκαλίζω κτίσις ; εἰμί οὖν ἅγιος ἀεί ὁ Θεός ὁ κράτος , καί οὐδείς ἐκφεύγω ὁ κράτος ὁ ὁ Θεός δεσποτεία , ἀλλά καί κρατέω πᾶς , καί κατά ὁ ἁγιασμός προσθήκη οὐ ἐπιδέχομαι , ὁ διά πᾶς ἀνελλιπής καί τέλειος · τίς βούλομαι ὁ εὐχή , Ἁγιασθῶτω ὁ ὄνομα σύ · ἔρχομαι ὁ βασίλειος σύ ; εἰμί τάχα τίς τοιοῦτος ὁ Λόγος ἐν ὁ εἶδος ὁ προσευχή δογματίζω , ὅτι ἀσθενής εἰμί πρός ἀγαθός τις κτῆσις ὁ ἀνθρώπινος φύσις , καί διά οὗτος οὐ εἄν σύ