gregorius-nyssenus.de-oratione-dominica-orationes-v pg044_0590.1
καὶ τοὺς πόδας τοῖς ὑποδήμασιν , ὡς ἂν μὴ γυμνῇ τῇ πέτρᾳ , τῇ κεφαλῇ τῷ δρεῖος προσεγγίζων , ἐμπιπτῇ τῷ δήγματι . Ἄσπερ τοίνυν ἐκεῖ τὴς παρατοῦ πατρὸς φιλανθρωπίας αἰτία γέγονε τῷ νέῳ ἡ πρὸς τὴν πατρίδα ἐστίαν ἐπιστροφή ( αὕτη δὲ ἐστὶν ὁ οὐρανὸς εἰς ὃν πεπλημμεληκέναι τῷ πατρὶ λέγει ) , οὕτω καὶ ἐνταῦθα δοκεῖ μοι διδάσκον τὸν Κύριον τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐπικαλεῖσθαι Πατέρα , μνήμην σοι ποιεῖσθαι τῆς ἀγαθῆς πατρίδος , ὡς ἂν ἐπιθυμίαν σφοδροτέραν τῶν καλῶν ἐμπονήσας , ἐπιστήσῃ σε τῇ ὁδῷ τῇ πρὸς τὴν πατρίδα πάλιν ἐπαναγούσῃ . Ὅδός δὲ ἡ πρὸς τὸν οὐρανὸν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἀναγούσα , οὐδεμία τις ἐστὶν ἄλλη , εἰ μὴ φυγὴ καὶ ἀπόστασις τῶν περιγειῶν κακῶν · τῆς δὲ φυγῆς τῶν κακῶν ἐπίνοια , οὐχ ἄλλη μοι τις εἶναι δοκεῖ , πλὴν τῆς πρὸς τὸν Θεὸν ὁμοιώσεως . Τὸ δὲ ὁμοιωθῆναι Θεῷ , τὸ δίκαιόν τε καὶ ὅσιον καὶ ἀγαθόν , καὶ τὰ τοιαῦτά ἐστι γενέσθαι . Ἄν εἴ τις , ὡς ἔστι δυνατὸν , τοὺς χαρακτήρας ἐναργῶς ἐν ἑαυτῷ τυπώσῃ , ἀμογῇ κατὰ τὸ αὐτόματον πρὸς τὸν οὐράνιον χῶρον ἀπὸ τοῦ γειοῦ μεταστήσεται βίον . Οὐ γὰρ τοπικῇ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ ἀνθρώπινον ἐστὶν ἡ διάστασις , ὥστε τινὸς μηχανῆς τε ἡμῖν καὶ ἐπινοίας γενέσθαι χρεῖαν , τὸ βαρύ τε καὶ ἐμβριθὲς καὶ γεωδὲς τοῦτο σαρخیον πρὸς τὴν ἀσώματόν τε καὶ νοερὰν διαγωγὴν μετοικίζειν · ἀλλὰ νοητῶς τῆς ἀρετῆς τοῦ κακοῦ χωρισμένης , ἐν μόνῃ τῇ προαιρέσει τοῦ ἀνθρώπου κεῖται , πρὸς ὅπερ ἂν ἐπιχλιθείη τῇ ἐπιθυμίᾳ , ἐν ἐκείνῳ εἶναι . Ἐπεὶ οὖν οὐδὲς ἐπεται πόνος ἐλέσθαι τὸ ἀγαθόν ( τῷ δὲ ἐλέσθαι καὶ τὸ τυχεῖν ἐπεται ὅν τις προελέτο ) , ἐξεστὶ σοι εὐθὺς ἐν τῷ οὐρανῷ εἶναι , τὸν Θεὸν ἐν τῇ διανοίᾳ λαβόντι . Εἰ γὰρ , καθὼς φησιν ὁ Ἐκκλησιαστής , Ὁ Θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ , σὺ δὲ τῷ Θεῷ , κατὰ τὸν Προφήτην προσεκολλήθης · ἀνάγκη πᾶσα τὸν τῷ Θεῷ συννημένον ἐκεῖ εἶναι ὅπου ἐστὶν ὁ Θεός . Προστάξας τοίνυν ἐν τῇ προσευχῇ λέγειν πρὸς ἑαυτοῦ τὸν Θεόν , οὐδὲν ἕτερον , ἢ ὁμοιοῦσθαι σε τῇ θεοπρεπεῖ πολιτείᾳ τῷ οὐρανίῳ κελεύει Πατρὶ , καθάπερ καὶ φανερώτερον ἐτέρωθι τὸ τοιοῦτον παρεγγυᾷ , λέγων · Γίνεσθε τέλειοι , ὡς καὶ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τέλειός ἐστιν .
Lemmas: καί ὁ πούς ὁ ὑπόδημα , ὡς εἄν μή γυμνός ὁ πέτρα , ὁ κεφαλή ὁ δρεῖος προσεγγίζω , ἐμπίπτω ὁ δῆγμα . Ἄσπερ τοίνυν ἐκεῖ σής παράτον πατήρ φιλανθρωπία αἰτία γίγνομαι ὁ νέος ὁ πρός ὁ πατρίς ἑστία ἐπιστροφή ( οὗτος δέ εἰμί ὁ οὐρανός εἰς ὅς πλημμελέω ὁ πατήρ λέγω ) , οὗτος καί ἐνταῦθα δοκέω ἐγώ διδάσκω ὁ κύριος ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἐπικαλέω πατήρ , μνήμη σύ ποιέω ὁ ἀγαθός πατρίς , ὡς εἄν ἐπιθυμία σφοδρός ὁ καλός ἐμπονέω , ἐφίστημι σύ ὁ ὁδός ὁ πρός ὁ πατρίς πάλιν ἐπανάγω . ὁδός δέ ὁ πρός ὁ οὐρανός ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀνάγω , οὐδείς τις εἰμί ἄλλος , εἰμί μή φυγή καί ἀπόστασις ὁ περίγειο κακός · ὁ δέ φυγή ὁ κακός ἐπίνοια , οὐ ἄλλος ἐγώ τις εἰμί δοκέω , πλήν ὁ πρός ὁ θεός ὁμοίωσις . ὁ δέ ὁμοιόω Θεός , ὁ δίκαιος τε καί ὅσιος καί ἀγαθός , καί ὁ τοιοῦτος εἰμί γίγνομαι . ἄν εἰμί τις , ὡς εἰμί δυνατός , ὁ χαρακτήρ ἐναργής ἐν ἑαυτοῦ τύπωση , ἀμόγῳ κατά ὁ αὐτόματος πρός ὁ οὐράνιος χῶρος ἀπό ὁ γειοῦ μεθίστημι βίος . οὖον γάρ τοπικός ὁ Θεός πρός ὁ ἀνθρώπινος εἰμί ὁ διάστασις , ὥστε τις μηχανή τε ἐγώ καί ἐπίνοια γίγνομαι χρεῖα , ὁ βαρύς τε καί ἐμβριθής καί γεώδης οὗτος σαρخیον πρός ὁ ἀσώματος τε καί νοερός διαγωγή μετοικίζω · ἀλλά νοητός ὁ ἀρετή ὁ κακός χωρισμένος , ἐν μόνος ὁ προαίρεσις ὁ ἄνθρωπος κεῖμαι , πρός ὅσπερ εἄν επιχλιτιθημι ὁ ἐπιθυμία , ἐν ἐκεῖνος εἰμί . ἐπεί οὖν οὐδή ἕπω πόνος αἱρέω ὁ ἀγαθός ( ὁ δέ αἱρέω καί ὁ τυγχάνω ἕπω ὅς τις προαιρέω ) , ἔξεστι σύ εὐθύς ἐν ὁ οὐρανός εἰμί , ὁ θεός ἐν ὁ διάνοια λαμβάνω . εἰμί γάρ , καθώς φημί ὁ ἐκκλησιαστής , ὁ θεός ἐν ὁ οὐρανός , σύ δέ ὁ Θεός , κατά ὁ προφάω προσκολλάω · ἀνάγκη πᾶς ὁ ὁ Θεός συνάπτω ἐκεῖ εἰμί ὅπου εἰμί ὁ Θεός . προσστάζω τοίνυν ἐν ὁ προσευχή λέγω πρός ἑαυτοῦ ὁ Θεός , οὐδείς ἕτερος , ἢ ὁμοιόω σύ ὁ θεοπρεπής πολιτεία ὁ οὐράνιος κελεύω πατήρ , καθάπερ καί φανερός ἑτέρωθι ὁ τοιοῦτος παρεγγυάω , λέγω · γίγνομαι τέλειος , ὡς καί ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος τέλειος εἰμί .