gregorius-nyssenus.de-oratione-dominica-orationes-v pg044_0595.2
Ὁ δὲ ἐφεξῆς λόγος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εὔχεται ἐλθεῖν . Ἄρα νῦν ἀξιοῦ γενέσθαι βασιλέα τὸν τοῦ παντὸς βασιλέα , τὸν ἀεὶ ὄντα ὅπερ ἐστιν , τὸν πρὸς πᾶσαν μεταβολὴν ἀμετάθετον , τὸν οὐχ ἔχοντα εὑρεῖν χρεῖτον εἰς ὃ μεταβήσεται ; Τί οὖν βούλεται ἡ εὐχὴ τοῦ Θεοῦ βασιλείας ἐκκαλουμένη ; Ἄλλὰ τὸν μὲν ἀληθῆ περὶ τούτου λόγον γνοῖεν ἂν , οἷς τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας ἀνακαλύπτει τὰ κεκρυμμένα μυστήρια · ἡμεῖς δὲ τοιαύτην ἔχομεν περὶ τοῦ ῥήτου τὴν διάνοιαν · Μία τῶν πάντων ὑπέρκειται ἡ ἀληθὴς ἐξουσία καὶ δύναμις , ἡ τοῦ παντὸς ἀναδεξαμένη τὸ κράτος , καὶ βασιλεύουσα , οὐ βίᾳ τινὶ καὶ τυραννικῇ δυνάστειᾳ , φόβος καὶ ἀνάγκης ὑποχείρια τῇ ὑποταγῇ τὸ ὑπῆρχον . Ἐλευθέρων γὰρ εἶναι προσήκει πάντως φρόνου τὴν ἀρετὴν καὶ ἀδέσποτον , ἐκουσίᾳ γνώμῃ τὸ ἀγαθὸν αἱρουμένην · ἀγαθοῦ δὲ παντὸς τὸ κεφάλαιον , τὸ ὑπὸ τῆς ζωοποιῶν ἐξουσίας τετάχθαι . Ἐπειδὴ τοίνυν τὴς τοῦ καλοῦ κρίσεως ἀπεπλανήθη δι’ ἀπάτης ἡ ἀνθρωπίνη φύσις , καὶ πρὸς τὸ ἐναντίον γέγονε τῆς προαιρέσεως ἡμῶν ἡ ῥοπή , καὶ παντὶ τῷ χειρῶν τῇ ζωῇ τῶν ἀνθρώπων κατεκρατήθη , μυρίαις ὁδοῖς τοῦ θανάτου κατακριθέντος τῇ φύσει · πᾶσα γὰρ κακίας ἰδέα οἷόν τις ὁδὸς τῷ θανάτῳ καθ’ ἡμῶν γίνεται . Ἐπειδὴ τοίνυν τῇ τοιαύτῃ τυραννίδι περιεσχέθημεν , καθάπερ δημίοις τισὶν ἡ πολεμίοις , ταῖς προσβολαῖς τῶν παθημάτων τῷ θανάτῳ δεδουλωμένοι · καλῶς εὐχόμεθα , τοῦ Θεοῦ τὴν βασιλείαν ἐφ’ ἡμᾶς ἐλθεῖν . Οὐ γὰρ ἔστιν ἄλλως ἐκδῦναι τὴν πονηρὰν τῆς φθορᾶς δυναστείαν , μὴ τῆς ζωοποιοῦ δυνάμεως ἐφ’ ἡμῶν ἀντιμεταλαβοῦσης τὸ κράτος . Ἐὰν οὖν ἐλθεῖν ἐφ’ ἡμᾶς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ αἰτῶμεν , ταῦτα τῇ δυνάμει τῶν ῥητῶν ἰκετεύομεν · Ἀπαλλαγείην τῆς φθορᾶς , ἐλευθερωθείην τοῦ θανάτου , ἀνετος γενοίμην τῶν τῆς ἁμαρτίας δεσμῶν · μηκέτι βασιλευέτω καθ’ ἐμοῦ ὁ θάνατος · μηκέτι ἐνεργὴς ἔστω καθ’ ἡμῶν ἡ τυραννὶς τῆς κακίας , καὶ μὴ καταχρατείτω μου ὁ πόλεμος , μηδὲ ἀγέτω με δι’ ἁμαρτίας αἰχμάλωτον · ἀλλ’ ἐλθέτω ἐπ’ ἐμὲ ἡ βασιλεία σου , ἵνα ὑποχωρήσῃ ἀπ’ ἐμοῦ , μᾶλλον δὲ εἰς τὸ μὴ ὑπ’ αὐτῆς κρατεῖν ἐν ἐμοὶ ἐπικρατοῦντα καὶ βασιλεύοντα πάθη . Ὡς γὰρ ἐκλείπει καπνός , οὕτως ἐκλείψουσι · καὶ ὡς τήκεται
Lemmas: ὁ δέ ἐφεξῆς λόγος ὁ βασίλειος ὁ Θεός εὔχομαι ἔρχομαι . ἄρας νῦν ἀξιόω γίγνομαι βασιλεύς ὁ ὁ πᾶς βασιλεύς , ὁ ἀεί εἰμί ὅσπερ εἰμί , ὁ πρός πᾶς μεταβολή ἀμετάθετος , ὁ οὐ ἔχω εὑρίσκω χρέω εἰς ὅς μεταβαίνω ; τις οὖν βούλομαι ὁ εὐχή ὁ Θεός βασίλεια ἐκκαλέω ; ἀλλά ὁ μέν ἀληθής περί οὗτος λόγος γιγνώσκω εἄν , ὅς ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια ἀνακαλύπτω ὁ κρύπτω μυστήριον · ἐγώ δέ τοιοῦτος ἔχω περί ὁ Ρήτου ὁ διάνοια · Μία ὁ πᾶς ὑπέρκειμαι ὁ ἀληθής ἐξουσία καί δύναμις , ὁ ὁ πᾶς ἀναδέχομαι ὁ κράτος , καί βασιλεύω , οὖον βία τις καί τυραννικός δυναστεία , φόβος καί ἀνάγκη ὑποχείριος ὁ ὑποτάσσω ὁ ὑπάρχω . Ἐλεύθερος γάρ εἰμί προσήκω πάντως φρονέω ὁ ἀρετή καί ἀδέσποτος , ἑκούσιος γνώμη ὁ ἀγαθός αἱρέω · ἀγαθός δέ πᾶς ὁ κεφάλαιος , ὁ ὑπό ὁ ζωοποιέω ἐξουσία τάσσω . ἐπεί τοίνυν σής ὁ καλός κρίσις ἀποπλανάω διά ἀπάτη ὁ ἀνθρώπινος φύσις , καί πρός ὁ ἐναντίος γίγνομαι ὁ προαίρεσις ἐγώ ὁ ῥοπή , καί πᾶς ὁ χείρ ὁ ζωή ὁ ἄνθρωπος κατακρατέω , μυρίος ὁδός ὁ θάνατος κατακρίνω ὁ φύσις · πᾶς γάρ κακία ἰδέα οἷος τις ὁδός ὁ θάνατος κατά ἐγώ γίγνομαι . ἐπεί τοίνυν ὁ τοιοῦτος τυραννίς περιέχω , καθάπερ δήμιος τις ὁ πολέμιος , ὁ προσβολή ὁ πάθημα ὁ θάνατος δουλόω · καλῶς εὔχομαι , ὁ Θεός ὁ βασίλειος ἐπί ἐγώ ἔρχομαι . οὖον γάρ εἰμί ἄλλως ἐκδύω ὁ πονηρός ὁ φθορά δυναστεία , μή ὁ ζωοποιός δύναμις ἐπί ἐγώ ἀντιμεταλαμβάνω ὁ κράτος . ἐάν οὖν ἔρχομαι ἐπί ἐγώ ὁ βασίλειος ὁ Θεός αἰτέω , οὗτος ὁ δύναμις ὁ ῥητός ἱκετεύω · ἀπαλλάσσω ὁ φθορά , ἐλευθερόω ὁ θάνατος , ἄνετος γίγνομαι ὁ ὁ ἁμαρτία δεσμός · μηκέτι βασιλεύω κατά ἐγώ ὁ θάνατος · μηκέτι ἐνεργός ἵστημι κατά ἐγώ ὁ τυραννίς ὁ κακία , καί μή καταχράω ἐγώ ὁ πόλεμος , μηδέ ἄγω ἐγώ διά ἁμαρτία αἰχμάλωτος · ἀλλά ἔρχομαι ἐπί ἐγώ ὁ βασίλειος σύ , ἵνα ὑποχωρέω ἀπό ἐγώ , μᾶλλον δέ εἰς ὁ μή ὑπό αὐτός κρατέω ἐν ἐγώ ἐπικρατέω καί βασιλεύω πάθος . ὡς γάρ ἐκλείπω καπνός , οὕτως ἐκλείπω · καί ὡς τήκω