gregorius-nyssenus.de-oratione-dominica-orationes-v pg044_0594.2
Ἠκούσα πού τῆς ἁγίας Γραφῆς κατακρινούσης ἐκείνους , οἱ τῆς κατὰ τοῦ Θεοῦ βλασφημίας αἴτιοι γίνονται . Οὐαὶ γάρ , φησί , δι’ οὓς τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι ! Τοῦτο δὲ τοιούτον ἐστίν · Οἱ μὴπω πεπιστευκότες τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας , πρὸς τὸν βίον τῶν παραδεξαμένων τὴν τοῦ μυστηρίου πίστιν ἀποσκοποῦσιν . Ὅταν τοίνυν τὸ μὲν ὄνομα τῆς πίστεως ἐν τισιν ἢ , ὁ δὲ βίος ἀντιθέγηται τῷ ὀνόματι , ἡ διὰ πλεονεξίας εἰδωλολατρῶν , ἡ ἐν μέθαις καὶ κόμοις ἀσχολούν , καὶ τῷ βορβορῷ τῆς ἀσωτίας ὡς δίχνῃ ἐγκαλινδούμενος · πρόχειρος εὐθὺς παρὰ τῶν ἀπίστων ὁ λόγος , οὐκ εἰς τὴν προαίρεσιν τῶν κακῶς τῷ βίῳ κεχρημένων τὴν κατηγορίαν τρέπων , ἀλλ’ ὡς τοιαῦτα πράττειν τὸ μυστηρίου διδάσκοντος · μὴ γὰρ ἂν γενέσθαι τὸν δεῖνα τὸν τὰ θεῖα μεμυημένον μυστήρια , ἢ λῃσόδωρον , ἢ πλεονἐκτὴν , ἢ ἀρπαγά , ἢ ἄλλο τι τοιούτων κακῶν , εἰ μὴ ἔγνωμεν αὐτοὺς τὸ ἀμαρτάνειν ἢν , διὰ τοῦτο χαλεπὴν τοῖς τοιούτοις ἀπειλὴν ὁ Λόγος ἐπανατείνειται λέγων ἐκείνους εἶναι τῷ , Οὐαὶ δι’ οὓς τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσιν . Εἰ δὴ τοῦτο νενοήται , καιρὸς ἂν εἴη , τὸ ἐκ τοῦ ἐναντίου λεγόμενον κατανόησαι . Εὐχεσθαι γὰρ πρὸ γε πάντων οἶμαι χρήναι , καὶ τοῦτο ποιεῖσθαι τῆς προσευχῆς τὸ κεφάλαιον , τὸ μὴ βλασφημεῖσθαι ἐν τῷ ἐμῷ βίῳ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ δοξάζεσθαι καὶ ἀγιαζέσθαι . Ἐν ἐμοὶ οὖν , φησί , ἀγιασθήτω τὸ ἐπικληθὲν μοι ὄνομα τῆς σῆς δεσποτείας , Ὅπως ἴδωσιν οἱ ἄνθρωποι τὰ καλά ἔργα , καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Τίς δὲ οὕτω θηριώδης καὶ ἄλογος , ὥστε ὁρῶν ἐν τοῖς πεπιστευκόσι Θεῷ βίον καθαρόν δι’ ἀρετῆς κατωρθωμένον , πάντων τῶν ἐξ ἀστροίας μολυσμάτων καθαρευόντα , πάσης τῆς πρὸς τὸ χειρὸν ὑπονοίας ἀλλοτριούμενον , λαμπρὸν τῇ σωφροσύνῃ , σεμνὸν τῇ φρονήσει , ἀνδρείας ἔχοντα πρὸς τὰς τῶν παθῶν προσβολάς , μηδαμῶ ταῖς σωματικαῖς ἡδωπαθείαις μαλακίζομενον , τρυφῆς καὶ βλακείας καὶ τῆς κατὰ τὸν τύφον χανόνητος ὡς δι’ μάλιστα κεχωρισμένον , τοσοῦτον μετέχοντα τοῦ βίου , ὅσον ἐπάναγκες , ἀκρὺ τῷ ποδὶ τῆς γῆς ἐπιψαύοντα , οὐ ταῖς καθ’ ἡδονὴν ἀπολαύσει τῷ γηγῖνι τοῦτο βίῳ καταγωννύμενον , ἀλλ’ ὑπερανεντέως πάσης τῆς κατ’ αἴσθησιν γενομένης ἀπάτης , καὶ πρὸς τὴν ἀσώματον ζωὴν διὰ σαρκὸς ἀμιλλώμενον , ἕνα πλοῦτον νομίζοντα τὴν τῆς ἀρετῆς κτῆσιν , μίαν εὐγένειαν τὴν πρὸς τὸν Θεὸν οἰκειότητα , μίαν ἀξίαν καὶ δυναστείαν μίαν , τὸ κρατεῖν ἑαυτοῦ , καὶ ἀδούλωτον εἶναι τοῖς ἀνθρωπίνοις παθήμασιν , ἀχόδημον τῇ παρατάσει τῆς τοῦ ὑλικοῦ βίου ζωῆς · σπεύδοντα δὲ καθάπερ οἱ διὰ πελάγους κακοπαθοῦντες πρὸς τὸν λημένα καταγ -
Lemmas: ἥκω πού ὁ ἅγιος γραφή κατακρίνω ἐκεῖνος , ὁ ὁ κατά ὁ Θεός βλασφημία αἴτιος γίγνομαι . οὐαί γάρ , φημί , διά ὅς ὁ ὄνομα ἐγώ βλασφημέω ἐν ὁ ἔθνος ! οὗτος δέ τοιοῦτος εἰμί · ὁ μήπω πιστεύω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια , πρός ὁ βίος ὁ παραδέχομαι ὁ ὁ μυστήριον πίστις ἀποσκοπέω . ὅταν τοίνυν ὁ μέν ὄνομα ὁ πίστις ἐν τις ἢ , ὁ δέ βίος ἀντιθέγηται ὁ ὄνομα , ὁ διά πλεονεξία εἰδωλολάτρης , ὁ ἐν μέθη καί κομέω ἀσχολέω , καί ὁ βόρβορος ὁ ἀσωτία ὡς δίχνῃ ἐγκαλινδέομαι · πρόχειρος εὐθύς παρά ὁ ἄπιστος ὁ λόγος , οὐ εἰς ὁ προαίρεσις ὁ κακῶς ὁ βίος χράομαι ὁ κατηγορία τρέπω , ἀλλά ὡς τοιοῦτος πράσσω ὁ μυστήριον διδάσκω · μή γάρ εἄν γίγνομαι ὁ Δεῖνα ὁ ὁ θεῖον μυέω μυστήριον , ἢ λῃσόδωρον , ἢ πλεονέκτης , ἢ ἁρπάγη , ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος κακός , εἰμί μή γιγνώσκω αὐτός ὁ ἁμαρτάνω εἄν , διά οὗτος χαλεπός ὁ τοιοῦτος ἀπειλή ὁ Λόγος ἐπανατείνω λέγω ἐκεῖνος εἰμί ὁ , οὐαί διά ὅς ὁ ὄνομα ἐγώ βλασφημέω ἐν ὁ ἔθνος . εἰμί δή οὗτος νοέω , καιρός εἄν εἰμί , ὁ ἐκ ὁ ἐναντίος λέγω κατανοέω . εὔχομαι γάρ πρό γε πᾶς οἴομαι χρή , καί οὗτος ποιέω ὁ προσευχή ὁ κεφάλαιος , ὁ μή βλασφημέω ἐν ὁ ἐμός βίος ὁ ὄνομα ὁ Θεός , ἀλλά δοξάζω καί ἁγίζω . ἐν ἐγώ οὖν , φημί , ἁγίζω ὁ ἐπικαλέω ἐγώ ὄνομα ὁ σός δεσποτεία , ὅπως ὁράω ὁ ἄνθρωπος ὁ καλός ἔργον , καί δοξάζω ὁ πατήρ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . Τῖς δέ οὗτος θηριώδης καί ἄλογος , ὥστε ὁράω ἐν ὁ πιστεύω Θεός βίος καθαρός διά ἀρετή κατορθόω , πᾶς ὁ ἐκ αστροια μόλυνση καθαρεύων , πᾶς ὁ πρός ὁ χείρων ὑπόνοια ἀλλοτριόω , λαμπρός ὁ σωφροσύνη , σεμνός ὁ φρόνησις , ἀνδρεῖος ἔχω πρός ὁ ὁ πάθος προσβολή , μηδαμός ὁ σωματικός ηδωπαθειος μαλακίζω , τρυφή καί βλακεία καί ὁ κατά ὁ τύφω χανόνητος ὡς διά μάλιστα χωρίζω , τοσοῦτος μετέχω ὁ βίος , ὅσος ἐπανάγκης , ἀκρὺ ὁ πούς ὁ γῆ ἐπιψαύω , οὖον ὁ κατά ἡδονά ἀπολαύω ὁ γηγῖνι οὗτος βίος καταγιγνώσκω , ἀλλά ὑπερανεντέως πᾶς ὁ κατά αἴσθησις γίγνομαι ἀπάτη , καί πρός ὁ ἀσώματος ζωή διά σάρξ ἁμιλλάω , εἷς πλοῦτος νομίζω ὁ ὁ ἀρετή κτῆσις , εἷς εὐγένεια ὁ πρός ὁ θεός οἰκειότης , εἷς ἄξιος καί δυναστεία εἷς , ὁ κρατέω ἑαυτοῦ , καί ἀδούλωτος εἰμί ὁ ἀνθρώπινος πάθημα , αχοδημος ὁ παράτασις ὁ ὁ ὑλικός βίος ζωή · σπεύδω δέ καθάπερ ὁ διά πέλαγος κακοπαθέω πρός ὁ λιμήν καταγ -