gregorius-nyssenus.de-oratione-dominica-orationes-v pg044_0591.1
ἐπιθυμία , τὸ κατὰ τὴν δοξομανίαν ἀρρώστημα · ταῦτά ἐστι καὶ τὰ τοιαῦτα , οἷς ἡ μορφὴ τοῦ ἐναντίου χαρακτηρίζεται . Ὁ τοίνυν ταῖς τοιαύταις κηλῖσι τὴν ψυχὴν ἐγκεκαυμένος , ἐὰν πατέρα καλῇ , ποῖος αὐτῷ πατὴρ ἐπακούσεται ; Ἀλλ’ ὁ συγγενὴς πρὸς τὸν κεκληκότα ἔχων · οὗτος δὲ ἐστιν οὐχ ὁ οὐράνιος , ἀλλ’ ὁ καταχθόνιος . Οὗ γὰρ τὰ σημεῖα φέρει τῆς ἀγχιστείας , ἐκείνος πάντως τὴν ἰδίαν συγγένειαν ἐπιγνώσεται . Οὕκοῦν ἡ τοῦ πονηροῦ ἀνδρὸς προσευχή , ἕως ἂν ἐν τῇ πονηρίᾳ ᾖ , τοῦ διαβόλου ἐπίκλησις γίνεται · τοῦ δὲ ἀφεστῶτος τῆς πονηρίας , καὶ ἐν ἀγαθότητι ζῶντος , τὸν ἀγαθὸν Πατέρα ἡ φωνὴ προσκαλέσεται . Ὅταν τοίνυν προσίωμεν τῷ Θεῷ , πρότερον τὸν βίον ἐπισκοπήσωμεν , εἰ τι τῆς θείας συγγενείας ἄξιον ἐν ἑαυτοῖς φέρομεν · εἴθ’ οὕτω τὸν τοιούτον λόγον θαρσῶμεν . Ὁ γὰρ λέγειν Πατέρα προσταξας , τὸ ψεύδεσθαι οὐ συνέψευσεν . Οὕκοῦν ὁ τῆς θείας εὐγενείας ἀξίως πολιτευσάμενος , οὗτος καλῶς πρὸς τὸν οὐράνιον πόλιν ὁρᾷ , Πατέρα τε τὸν τῶν οὐρανῶν βασιλέα , καὶ πατρίδα ἑαυτοῦ τὴν οὐράνιον ὀνομάζων μακαριότητα . Εἰς τί φέρει τῆς συμβουλίας ὁ σκοπός ; τὰ ἄνω φρονεῖν , οὗ ὁ Θεὸς · ἐκεῖ θεμελίους τῆς οἰκήσεως ἑαυτοῦ καταβάλλεσθαι · ἐκεῖ τοὺς θησαυροὺς ἀποτίθεσθαι · ἐκεῖ μετοικίζειν ἑαυτοῦ τὴν καρδίαν . Ὅπου γὰρ ἐστὶν ὁ θησαυρός , ἐκεῖ ἐστι καὶ ἡ καρδία · πρὸς τὸ πατρικὸν κάλλος διαπαντὸς βλέπειν , καὶ κατ’ ἐκεῖνο τὴν ἰδίαν καλλωπίζειν ψυχὴν . Οὐχ ἔστιν προσωποληψία παρὰ Θεῷ , φησὶν ἡ Γραφή . Ἀπέτωσαν καὶ τῆς σῆς μορφῆς ὁ τοιούτος ῥύπος . Φθόνου καθαρόν τὸ Θεῖον , καὶ πάσης ἐμπαθοῦς κηλῖδος . Μηδὲ σε κατατιζέτω τὰ τοιαῦτα πάθη , μὴ φθόνος , μὴ τύφος , μηδὲ ἄλλο τι τῶν μολυντῶν τὸ θειοτέρας κάλλος . Ἐὰν τοιούτος ᾖς , θάρρησον τῇ οἰκείᾳ φωνῇ τὸν Θεὸν προσκαλέσασθαι , καὶ Πατέρα ἑαυτοῦ τὸν τοῦ παντὸς Δεσπότην ὀνομάσαι . Ὀψεται σε πατρικοῖς ὀφθαλμοῖς , περιστελεῖ σε τῇ θείᾳ στολῇ , καὶ κατακοσμήσει τῷ δακτυλίῳ , καταρτίσει τοὺς πόδας πρὸς τὴν ἄνω πορείαν τοῖς εὐαγγελικοῖς ὑποδήμασιν , ἀποκαταστήσει σε τῇ οὐρανίᾳ πατρίδι · ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , ᾧ πρέπει ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἐπιθυμία , ὁ κατά ὁ δοξομανία ἀρρώστημα · οὗτος εἰμί καί ὁ τοιοῦτος , ὅς ὁ μορφή ὁ ἐναντίος χαρακτηρίζω . ὁ τοίνυν ὁ τοιοῦτος κηλίς ὁ ψυχή ἐγκαίω , ἐάν πατήρ καλός , ποῖος αὐτός πατήρ ἐπακούω ; ἀλλά ὁ συγγενής πρός ὁ καλέω ἔχω · οὗτος δέ εἰμί οὐ ὁ οὐράνιος , ἀλλά ὁ καταχθόνιος . οὗ γάρ ὁ σημεῖον φέρω ὁ ἀγχιστεία , ἐκείνος πάντως ὁ ἴδιος συγγένεια ἐπιγιγνώσκω . οὐκοῦν ὁ ὁ πονηρός ἀνήρ προσευχή , ἠώς εἄν ἐν ὁ πονηρία εἰμί , ὁ διάβολος ἐπίκλησις γίγνομαι · ὁ δέ ἀφίστημι ὁ πονηρία , καί ἐν ἀγαθότης ζῶ , ὁ ἀγαθός πατήρ ὁ φωνή προσκαλέω . ὅταν τοίνυν πρόσειμι ὁ Θεός , πρότερος ὁ βίος ἐπισκοπέω , εἰμί τίς ὁ θεῖος συγγένεια ἄξιος ἐν ἑαυτοῦ φέρω · ἔτι οὗτος ὁ τοιοῦτος λόγος θαρσέω . ὁ γάρ λέγω πατήρ προστάσσω , ὁ ψεύδω οὖον συνέψευσεν . οὐκοῦν ὁ ὁ θεῖος εὐγένεια ἀξίως πολιτεύω , οὗτος καλῶς πρός ὁ οὐράνιος πόλις ὁράω , πατήρ τε ὁ ὁ οὐρανός βασιλεύς , καί πατρίς ἑαυτοῦ ὁ οὐράνιος ὀνομάζω μακαριότης . εἰς τίς φέρω ὁ συμβουλία ὁ σκοπός ; ὁ ἄνω φρονέω , ὅς ὁ θεός · ἐκεῖ θεμέλιος ὁ οἴκησις ἑαυτοῦ καταβάλλω · ἐκεῖ ὁ θησαυρός ἀποτίθημι · ἐκεῖ μετοικίζω ἑαυτοῦ ὁ Καρδία . ὅπου γάρ εἰμί ὁ θησαυρός , ἐκεῖ εἰμί καί ὁ καρδία · πρός ὁ πατρικός κάλλος διαπαντός βλέπω , καί κατά ἐκεῖνος ὁ ἴδιος καλλωπίζω ψυχή . οὐχ εἰμί προσωποληψία παρά Θεός , φημί ὁ γραφή . Ἀπέτωσαν καί ὁ σός μορφή ὁ τοιούτος ῥύπος . Φθόνος καθαρός ὁ θεῖον , καί πᾶς ἐμπαθής κηλίς . μηδέ σύ κατατιζέτω ὁ τοιοῦτος πάθος , μή φθόνος , μή τύφος , μηδέ ἄλλος τίς ὁ μολυντός ὁ θεῖος κάλλος . ἐάν τοιούτος εἰμί , θαρσέω ὁ οἰκεῖος φωνή ὁ θεός προσκαλέω , καί πατήρ ἑαυτοῦ ὁ ὁ πᾶς δεσπότης ὀνομάζω . ὁράω σύ πατρικός ὀφθαλμός , περιστέλλω σύ ὁ θεῖος στολή , καί κατακόσμησις ὁ δακτύλιος , κατάρτισις ὁ πούς πρός ὁ ἄνω πορεία ὁ εὐαγγελικός ὑπόδημα , ἀποκαθίστημι σύ ὁ οὐράνιος πατρίς · ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅς πρέπω ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .