gregorius-nyssenus.de-oratione-dominica-orationes-v pg044_0589.2
Ἄλλὰ ἀκούσωμεν τῶν τῆς προσευχῆς ῥημάτων πάλιν , εἰ τις ἄρα γένοιτο ἡμῖν τῶν κρυφίων τοῦ νοῦ κατανόησις διὰ τῆς συνεχεστέρας ἐπαναλήψεως . Πατὴρ ἡμῶν , ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Ὅτι μὲν οὖν χρή τῇ κατ' ἀρετὴν βίῳ τὸν Θεὸν oikeiōsασθαι , μετριῶς ἡμῖν διὰ τῶν προλαβόντων ἐξησται λόγων . Δοκεῖ δὲ μοι καὶ βαθυτέραν τινὰ διάνοιαν ὑποσημαίνειν ὁ λόγος · ταῦτα γὰρ ὑπόμνησιν ἡμῖν ἐμποιοῦ τῆς τε πατρίδος ἡς ἐκπεπτώκαμεν , καὶ τῆς εὐγενείας , ἡς ἐπεβλήθημεν . Καὶ γὰρ ἐν τῷ κατὰ τὸν νέον διηγήματι , τὸν ἀποστάντα τῆς πατρίδος ἐστίας , καὶ πρὸς τὸν χοιροῦν βίον αὐτομολήσαντα , τὴν ἀνθρωπίνην ἀθλιότητα δείκνυσιν ὁ Λόγος ἱστορικῶς ἐπιγνοὺς τῆς ἀποφοιτήσεως αὐτοῦ καὶ τὴν ἀσωτίαν · οὐ πρότερον δὲ αὐτὸν ἐπανάγει πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς εὐχληρίαν , πρὶν αἰσθῆσιν αὐτὸν τῆς παρούσης ἀναλαβεῖν συμφοράς , εἰς ἑαυτὸν ἔλθειν , καὶ μελετῆσαι τὰ τῆς μεταμελείας ῥήματα . Ταῦτα δὲ ἦν συμβαίνοντα πως τοῖς τῆς προσευχῆς λόγοις · ἔφησε γὰρ ἐκεῖ · Πάτερ , ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου · οὐχ ἂν προσθεῖς τῇ ἐξομολογήσει τὴν εἰς τὸν οὐρανὸν ἁμαρτίαν , μὴ πεπεισμένος πατρίδα εἶναι τὸν οὐρανόν , ὃν καταλιπὼν ἐπλημμέλησε · διὰ τοῦτο καὶ εὐπρόστυπον αὐτῷ τὸν πατέρα ἡ μελέτη τῆς τοιαύτης ἐξομολογήσεως ἀπεργάζεται , ὥστε καὶ προσδραμεῖν αὐτῷ , καὶ φιλήματι τὸν τράχηλον δεξιῶσασθαι ( ὅπερ σημαίνει τὸν λογικὸν ζυγόν , τὸν διὰ στόματος ἐπιβληθέντα τῷ ἀνθρώπῳ διὰ τῆς εὐαγγελικῆς παραδόσεως , τῷ ἐκδύντι τὴν πρώτην τῆς ἐντολῆς ζεύγην , καὶ ἀποσεισαμένῳ τὸν φυλάσσοντα νόμον ) , περιθεῖναι δὲ αὐτῷ καὶ τὴν στολὴν , οὐκ ἄλλην , ἀλλὰ τὴν πρώτην , ἥς ἐγυμνώθη διὰ τῆς παρακοῆς , ὁμοῦ τῇ γεύσει τῶν ἀπεριημένων γυμνὸν ἑαυτὸν θεασάμενος . Ὁ τε περὶ τὴν χεῖρα δακτύλιος , διὰ τῆς ἐν τῇ σφενδόνῃ γλυφῆς τὴν τῆς
Lemmas: ἀλλά ἀκούω ὁ ὁ προσευχή ῥῆμα πάλιν , εἰμί τις ἄρα γίγνομαι ἐγώ ὁ κρύφιος ὁ νόος κατανόησις διά ὁ συνεχής ἐπανάληψις . πατήρ ἐγώ , ὁ ἐν ὁ οὐρανός . ὅτι2 μέν οὖν χρή ὁ κατά ἀρετή βίος ὁ θεός ὁράω , μέτριος ἐγώ διά ὁ προλαμβάνω ἐξίστημι λόγος . δοκέω δέ ἐγώ καί βαθύς τις διάνοια ὑποσημαίνω ὁ λόγος · οὗτος γάρ ὑπόμνησις ἐγώ ἐμποιέω ὁ τε πατρίς εἰμί ἐκπίπτω , καί ὁ εὐγένεια , εἰμί ἐπιβάλλω . καί γάρ ἐν ὁ κατά ὁ νέος διήγημα , ὁ ἀφίστημι ὁ πατρίς ἑστία , καί πρός ὁ χοιρόω βίος αὐτομολέω , ὁ ἀνθρώπινος ἀθλιότης δείκνυμι ὁ Λόγος ἱστορικός ἐπιγιγνώσκω ὁ αποφοίτηση αὐτός καί ὁ ἀσωτία · οὖον πρότερος δέ αὐτός ἐπανάγω πρός ὁ ἐκ ἀρχή εὐκληρία , πρίν αἴσθησις αὐτός ὁ πάρειμι ἀναλαμβάνω συμφορά , εἰς ἑαυτοῦ ἔρχομαι , καί μελετάω ὁ ὁ μεταμέλεια ῥῆμα . οὗτος δέ εἰμί συμβαίνω πως ὁ ὁ προσευχή λόγος · φημί γάρ ἐκεῖ · πατήρ , ἁμαρτάνω εἰς ὁ οὐρανός καί ἐνώπιον σύ · οὐ εἄν προστίθημι ὁ ἐξομολόγησις ὁ εἰς ὁ οὐρανός ἁμαρτία , μή πείθω πατρίς εἰμί ὁ οὐρανός , ὅς καταλείπω πλημμελέω · διά οὗτος καί ευπροστυπως αὐτός ὁ πατήρ ὁ μελέτη ὁ τοιοῦτος ἐξομολόγησις ἀπεργάζομαι , ὥστε καί προστρέχω αὐτός , καί φίλημα ὁ τράχηλος δεξιόομαι ( ὅσπερ σημαίνω ὁ λογικός ζυγόν , ὁ διά στόμα ἐπιβάλλω ὁ ἄνθρωπος διά ὁ εὐαγγελικός παράδοσις , ὁ ἐκδύω ὁ πρῶτος ὁ ἐντολή ζεύγνυμι , καί ἀποσείω ὁ φυλάσσω νόμος ) , περιτίθημι δέ αὐτός καί ὁ στολή , οὐ ἄλλος , ἀλλά ὁ πρῶτος , ἥς γυμνόω διά ὁ παρακοή , ὁμοῦ ὁ γεύω ὁ ἀπεράω γυμνός ἑαυτοῦ θεάομαι . ὁ τε περί ὁ χείρ δακτύλιος , διά ὁ ἐν ὁ σφενδόνη γλυφή ὁ ὁ