gregorius-nyssenus.de-oratione-dominica-orationes-v pg044_0584.2
C Ἄλλ' ἤδη τινὲς , φησί , καὶ ἄρχων καὶ τιμῶν , καὶ πλουτοῦ ἡξιώθησαν , εὐχῇ πρὸς τοῦτο χρησάμενοι , καὶ θεοφιλῆς εἶναι διὰ τῆς τοιαύτης εὐχλρίας ὑπενοήθησαν . Πῶς οὖν ἀπεῖργεις ἡμᾶς , εἴποι τις ἂν , περὶ τῶν τοιούτων προσάγειν τῷ Θεῷ τὰς δεήσεις ; ἀλλὰ τὸ μὲν πάντα θείας ἐξήφθη βουλῆς , καὶ ἀνώθεν οἰκονομεῖσθαι τὸν τῆδε βίον , παντὶ ὁδηλόν ἐστι , καὶ οὐχ ἂν τις ἀντείποι τῷ λόγῳ . Τῶν δὲ τοιούτων τῆς εὐχῆς κατορθωμάτων ἄλλας αἰτίας ἐμμάθομεν , οὐχ ὡς ἀγαθὰ πάντων τοῦ Θεοῦ ταῦτα τοῖς αἰτοῦσι νέμοντος · ἀλλ' ὡς ἂν διὰ τούτων βεβαιωθῇ τοῖς ἐπιπολαιοτέροις ἡ πρὸς τὸν Θεὸν πίστις , καὶ κατ' ὀλίγον ἐν ταῖς μικροτέροις πᾶν αἰτήσεως , τὸ ἐπικαλοῦν τὸν Θεὸν τῶν ἰκεσιῶν τῇ πείρᾳ μαθάνοντες , ἀνέλθοιμὲν ποτὲ πρὸς τὴν τῶν ὑψηλῶν τε καὶ θεοπρεπῶν δωρημάτων ἐπιθυμίαν . Καθάπερ ἐπὶ τῶν ἡμετέρων τέκνων ὁρῶμεν · ἀ τέως μὲν τῇ μητρῷι ἥλῃ προσφέται , ὅσον χωρεῖ ἡ φύσις , τοσοῦτον παρὰ τῆς γεννησαμένης ἐπιζητοῦντα · εἰ δὲ ὑπανδρυνηθεῖ τὸ νήπιον , καὶ τινὰ προσλάβοι τοῦ φθέγγεσθαι δύναμιν , καταφρονεῖ μὲν τῆς θηλῆς , ζητεῖ δὲ τοιούτον , ἢ προκόμιον , ἡ ἱμάτιον , ἢ τινὰ τοιαῦτα , οἷς ὁ τῶν νηπίων ἀφελμὸς ἐπιτέρπεται · ἐπειδὴν δὲ εἰς ἡλικίαν ἔλθῃ , καὶ συναυξηθῇ τῷ σώματι ἡ διάνοια , τότε πάσας τὰς παιδικὰς ἐπιθυμίας καταλιπών , τὰ τῷ τελείῳ βλέποντα βίῳ παρὰ τῶν γονέων αἰτήσεται · οὕτω καὶ ὁ Θεὸς εἰδὼν τὸν ἄνθρωπον διὰ πάντων πρὸς αὐτὸν βλέπειν , διὰ τοῦτο πολλάκις οὐδὲ τῶν μικροτέρων αἰτήσεων ἄνθρωπος γίνεται , ὡς ἂν ἐπὶ τῇ τῶν ὑψηλοτέρων ἐπιθυμίᾳ διὰ τῆς ἐν τοῖς μικροῖς εὐεργεσίας τὸν τετυχηκότα τῆς χάριτος προκαλέσαιτο . Καὶ σὺ τοίνυν , εἰ ὁ δεῖνα γέγονε θείᾳ προνοίᾳ γνώριμός τε καὶ περίβλεπτος ἐξ ἀφανεστέρων , ἢ ἄλλο τι τῶν κατὰ τὸν βίον τούτων ἐπιζητουμένων ἐκτέαστο , ἄρχην
Lemmas: C ἄλλος ἤδη τις , φημί , καί ἄρχω καί τιμή , καί πλοῦτος ἀξιόω , εὐχή πρός οὗτος χράω , καί θεοφιλής εἰμί διά ὁ τοιοῦτος εὐχλρίας ὑπονοέω . Πῶς οὖν ἀπείργω ἐγώ , εἶπον τις εἄν , περί ὁ τοιοῦτος προσάγω ὁ Θεός ὁ δήω ; ἀλλά ὁ μέν πᾶς θεῖος ἐξάπτω βουλή , καί ἄνωθεν οἰκονομέω ὁ τῆδε βίος , πᾶς ὁδηλόν εἰμί , καί οὐ εἄν τις ἀντιλέγω ὁ λόγος . ὁ δέ τοιοῦτος ὁ εὐχή κατόρθωμα ἄλλος αἴτιος μανθάνω , οὐ ὡς ἀγαθός πᾶς ὁ Θεός οὗτος ὁ αἰτέω νέμω · ἀλλά ὡς εἄν διά οὗτος βεβαιόω ὁ ἐπιπόλαιος ὁ πρός ὁ θεός πίστις , καί κατά ὀλίγος ἐν ὁ μικρός πᾶς αἴτησις , ὁ ἐπικαλέω ὁ θεός ὁ Ἱκεσία ὁ πείρω μαθαίνω , ἀνέρχομαι ποτέ πρός ὁ ὁ ὑψηλός τε καί θεοπρεπής δώρημα ἐπιθυμία . καθά ἐπί ὁ ἡμέτερος τέκνον ὁράω · ὅς τέως μέν ὁ μήτρως Ήλη πρόσφημι , ὅσος χωρέω ὁ φύσις , τοσοῦτος παρά ὁ γεννάω ἐπιζητέω · εἰμί δέ υπανδρυνηθω ὁ νήπιος , καί τις προσλαμβάνω ὁ φθέγγομαι δύναμις , καταφρονέω μέν ὁ θηλή , ζητέω δέ τοιοῦτος , ἢ προκόμιον , ὁ ἱμάτιον , ἢ τις τοιοῦτος , ὅς ὁ ὁ νήπιος ἀφαιρέω ἐπιτέρπομαι · ἐπειδή δέ εἰς ἡλικία ἔρχομαι , καί συναυξάνω ὁ σῶμα ὁ διάνοια , τότε πᾶς ὁ παιδικός ἐπιθυμία καταλείπω , ὁ ὁ τέλειος βλέπω βίος παρά ὁ γονεύς αἰτέω · οὗτος καί ὁ θεός ἀνάκλεις ὁ ἄνθρωπος διά πᾶς πρός αὐτός βλέπω , διά οὗτος πολλάκις οὐδέ ὁ σμικρός αἴτησις ἄνθρωπος γίγνομαι , ὡς εἄν ἐπί ὁ ὁ ὑψηλός ἐπιθυμία διά ὁ ἐν ὁ μικρός εὐεργεσία ὁ τυγχάνω ὁ χάρις προκαλέω . καί σύ τοίνυν , εἰμί ὁ Δεῖνα γίγνομαι θεῖος πρόνοια γνώριμος τε καί περίβλεπτος ἐκ ἀφανής , ἢ ἄλλος τίς ὁ κατά ὁ βίος οὗτος ἐπιζητέω κτείνω , ἀρχή