gregorius-nyssenus.de-oratione-dominica-orationes-v pg044_0597.2
Ἄλλα νῦν προσαποδείκνυται ταῖς τῶν εὐσεβῶν δόξαις , τὴν αὐτὴν ἐπὶ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ φύσιν εἶναι , μὴ εἶναι δυνατὸν ἀπ’ ἑτερογενῆ τῇ τοῦ Θεοῦ κλήσει κατανομαζέσθαι · ὡς οὐ λέγεται βάρβον υἱὸς τέκτονος , μηδ’ ἐν τῇς ἐποὶ τῶν εὐφρονούντων εἰσι οἰκοδόμος υἱὸν κατασκευάσατο , ἀλλὰ τῇ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ πατρὸς προσῳγορίᾳ τὸ κατά τὴν φύσιν συνημμένον ἐπισημαίνεται · ἀνάγκη πᾶσα , ὅταν τὰ δύο πρὸς τὸ ἐν οἰκείως ἔχῃ , καὶ μηδὲ πρὸς ἄλληλα διαφόρως ἔχει , τῷ Πατρὶ κατά τὴν φύσιν ὁ Υἱὸς ἡνωται · τῇ δὲ τοῦ Υἱοῦ φύσει διὰ τῶν ἐνεργειῶν ταυτότητος οὐκ ἀλλοτρίων ἀπεδείχθη τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · μία κατὰ τὸ ἀκόλουθον ἀποδεδείκται τῆς ἁγίας Τριάδος ἡ φύσις , οὐ συγχυομένη ἐφ’ ἑκάστης τῆς κατὰ τὸ ἴδιαρετον ἐπιθεωρουμένης αὐταῖς ἰδιότητος , οὐδὲ τῶν γνωρισμάτων ἐν ἀλλήλοις ἀλλασσομένων . [ Τίς οὖν ἡ μανία τῶν πνευματομαχοῦντων , δουλεύειν τὸν Κύριον δογματίζοντων ; Οἷς οὐδὲ Παῦλος διαμαρτυρούμενός ἐστιν ἀξιόπιστος , ὃς φησιν · Ὁ δὲ Κύριος τὸ Πνεῦμά ἐστιν . Ἡ τάχα τὸ , Ἐλθέτω , καθαίρετικὸν τῆς ἀξίας νομίζουσιν ; Εἶτα οὐκ ἀκούουσιν τοῦ μεγάλου Δαβὶδ , καὶ τὸν Πατέρα πρὸς ἑαυτὸν ἕλκοντος , καὶ , Ἐλθέ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς , βοῶντος ; Εἰ οὖν ἐπὶ τοῦ Πατρὸς τὸ ἐλθεῖν σωτήριον , πῶς ἐπὶ τοῦ Πνεύματος τὸ ἐλθεῖν ἐπονείδιστον ; Ἡ τὸ καθαίρειν τῶν ἁμαρτιῶν , σημεῖον ποιούμενοι τῆς κατὰ τὴν ἀξίαν ὑφέσεως ; Καὶ μὴν ἄκουε τῶν ἀπίστων Ἰουδαίων βοῶντων , ὅτι τὸ Ἀφέαι ἁμαρτίας μόνου ἐστὶ τοῦ Θεοῦ · περὶ τοῦ Πατρὸς λέγοντες · Τί οὖτος , φησὶ λαλεῖ βλασφημίας ; Τίς δύναται ἀφεῖναι ἁμαρτίας εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός ; Εἰ οὖν ἀφίησι μὲν ἁμαρτίας ὁ Πατήρ , ἀπerei δὲ ὁ Υἱὸς τὸν κόσμον τὴν ἁμαρτίαν , καθαρίζει δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐκ τῶν τῆς ἁμαρτίας μολυσμάτων οἷς ἂν ἐγγένῃται · τί ἐροῦσιν οἱ τῇ ἰδίᾳ προσπεπλεούμενοι ζωῇ ; Ἄλλ’ ἐλθέτω ἐφ’ ἡμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , καὶ καθαρισάτω ἡμᾶς , καὶ ποιήσετε δεκτικούς τῶν ὑψηλῶν τε καὶ θεοπρεπῶν νοημά -
Lemmas: ἄλλος νῦν προσαποδείκνυμι ὁ ὁ εὐσεβής δόξα , ὁ αὐτός ἐπί πατήρ καί υἱός φύσις εἰμί , μή εἰμί δυνατός ἀπό ἑτερογενής ὁ ὁ Θεός κλῆσις κατανομάζω · ὡς οὖον λέγω βαρβός υἱός τέκτων , μηδέ ἐν ὅς ἐπί ὁ εὐφρονέω εἰμί οἰκοδόμος υἱός κατασκευάζω , ἀλλά ὁ ὁ υἱός καί ὁ πατήρ προσωγοριον ὁ κατά ὁ φύσις συνάπτω ἐπισημαίνω · ἀνάγκη πᾶς , ὅταν ὁ δύο πρός ὁ ἐν οἰκεῖος ἔχω , καί μηδέ πρός ἀλλήλων διάφορος ἔχω , ὁ πατήρ κατά ὁ φύσις ὁ υἱός ἑνόω · ὁ δέ ὁ υἱός φύσις διά ὁ ἐνέργεια ταυτότης οὐ ἀλλότριος ἀποδείκνυμι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · εἷς κατά ὁ ἀκόλουθος ἀποδείκνυμι ὁ ἅγιος Τριάς ὁ φύσις , οὖον συγχέω ἐπί ἕκαστος ὁ κατά ὁ ιδιαειρω ἐπιθεωρέω αὐτός ἰδιότης , οὐδέ ὁ γνώρισμα ἐν ἀλλήλων ἀλλάσσω . [ Τῖς οὖν ὁ μανία ὁ πνευματομαχέω , δουλεύω ὁ κύριος δογματίζω ; οἷς οὐδέ Παῦλος διαμαρτυρέω εἰμί ἀξιόπιστος , ὅς φημί · ὁ δέ Κύριος ὁ πνεῦμα εἰμί . ὁ τάχα ὁ , ἔρχομαι , καθαιρετικός ὁ ἄξιος νομίζω ; εἶτα οὐ ἀκούω ὁ μέγας Δαυίδ , καί ὁ πατήρ πρός ἑαυτοῦ ἕλκω , καί , ἔρχομαι εἰς ὁ σῴζω ἐγώ , βοῦς ; εἰμί οὖν ἐπί ὁ πατήρ ὁ ἔρχομαι σωτήριος , πῶς ἐπί ὁ πνεῦμα ὁ ἔρχομαι ἐπονείδιστος ; ὁ ὁ καθαίρω ὁ ἁμαρτία , σημεῖον ποιέω ὁ κατά ὁ ἄξιος ὕφεσις ; καί μήv ἀκούω ὁ ἄπιστος Ἰουδαῖος βοῦς , ὅτι ὁ Ἀφέαι ἁμαρτία μόνος εἰμί ὁ Θεός · περί ὁ πατήρ λέγω · τις οὗτος , φημί λαλέω βλασφημία ; Τῖς δύναμαι ἀφίημι ἁμαρτία εἰμί μή μόνος ὁ Θεός ; εἰμί οὖν ἀφίημι μέν ἁμαρτία ὁ Πατήρ , ἄπειμι δέ ὁ υἱός ὁ κόσμος ὁ ἁμαρτία , καθαρίζω δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐκ ὁ ὁ ἁμαρτία μόλυνση ὅς εἄν ἐγγίγνομαι · τίς εἴρω ὁ ὁ ἴδιος προσπλέω ζωή ; ἄλλος ἔρχομαι ἐπί ἐγώ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , καί καθαρίζω ἐγώ , καί ποιέω δεκτικός ὁ ὑψηλός τε καί θεοπρεπής νόημα -