gregorius-nyssenus.de-oratione-dominica-orationes-v pg044_0587.2
B Ὡς οὖν ἤδη τούτου κατορθωθέντος , φησὶ πρὸς τοὺς μαθητὰς ὁ Κύριος : Ὅταν προσεύχησθε , λέγετε · Πάτερ ἡμῶν , ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . — Τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερᾷ ; φησὶ πούς τῶν ψαλμῶν ὁ μέγας Δαβὶδ · εἴποιμι δ’ ἂν καὶ αὐτὸς τολμησάς τὴν ἰσὴν φωνήν · Τίς δώσει μοι πτέρυγας ἐκείνας , πρὸς τὸ δυνηθῆναι τῷ ὄψει τῆς τῶν ῥημάτων μεγαλοφυσίας συναναπτήναι κατὰ διάνοιαν ; Ὅστε καταλιπεῖν μὲν τὴν γῆν πᾶσαν , διαπεράσαι τε πάντα τὸν ἐν μέσῳ κεχυμένον ἀέρα · καταλαβεῖν δὲ τὸ αἰθέριον κάλλος , καὶ ἐπὶ τὰ ἄστρα φθάσαι , καὶ πᾶσαν τὴν ἐν αὐτοῖς διακόσμην καταθεῖν · στήναι δὲ μὴ ἐν τούτοις , ἀλλὰ διεξελθεῖν καὶ διὰ τούτων , καὶ πάντων τῶν κινουμένων καὶ μεταισταμένων ἐκτὸς γενέσθαι , καὶ καταλαβεῖν τὴν ἑστῶσαν φύσιν , τὴν ἀμετακίνητον δύναμιν , τὴν ἀφ’ ἑαυτῆς καθιδρυμένην , τὴν πάντα ἄγουσαν τε καὶ φέρουσαν , ὅσα ἐν τῷ εἶναι ἐστι , πάντα τὰ τοῦ ἀφράστου θελήματος τῆς θείας σοφίας ἐξηρημένα · ὥστε πάντων ἀλλοιούμενων τε καὶ μεταισταμένων πόρρω τῇ διανοίᾳ γενόμενος , ἐν ἀτρέπτῳ τε καὶ ἀκλινεῖ τῇ τῆς ψυχῆς καταστάσει , τὸν ἀτρεπτον καὶ ἀναλλοίωτον διὰ τῆς γνώμης πρότερον οἰκειώσασθαι , εἴθ’ οὕτω τῇ οικειοτάτῃ προσῳρίᾳ ἐπικαλέσασθαι καὶ εἰπεῖν , Πάτερ ; Οἷας γὰρ τῷ λέγοντι χρεία ψυχῆς ! ὅσης τῆς παρρησίας ! οἵας τῆς συνειδήσεως ! Ἵνα Θεὸν νοήσας , ὡς ἐστι δυνατόν , ἐκ τῶν ἐπινοουμένων αὐτῷ προσῳριῶν , πρὸς τὴν σύνεσιν τῆς ἀφράστου δόξης χειραγωγούμενος , καὶ μαθὼν ὅτι ἡ θεία φύσις , ὅ τί ποτὲ ἐστιν αὐτό , ἀγαθότης ἐστίν , ἁγιασμὸς , ἀγαλλίαμα , δύναμις , δόξα , καθαρότης , ἀϊδιότης , ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχουσα , καὶ ὅσα τοιαῦτα νοηθῆναι περὶ τὴν θείαν φύσιν , διὰ τὲ τῆς θείας Γραφῆς καὶ τῶν οἰκείων λογισμῶν κατανοήσας , εἶτα τολμήσει τὴν τοιαύτην προέσθαι φωνήν , καὶ τὸν τοιούτον ἑαυτῷ κατανομάζαι πατέρα ; Δῆλον γάρ , ὅτι εἰ μετῆς τινὸς διανοίας , οὐκ ἂν θαρρήσειε μὴ τὰ αὐτὰ καὶ ἐν αὐτῷ βλέπων , ἐκείνην προέσθαι πρὸς τὸν Θεὸν τὴν φωνήν , καὶ εἰπεῖν · Πάτερ . Τῆς γὰρ πονηρᾶς πράξεως , ὁ ἀγαθὸς κατὰ τὴν οὐσίαν , πατὴρ γενέσθαι φύσιν οὐκ ἔχει · οὔτε τοῦ κατὰ τὸν βίον βεβηλωθέντος , ὁ ἅγιος ·
Lemmas: B ὡς οὖν ἤδη οὗτος κατορθόω , φημί πρός ὁ μαθητής ὁ Κύριος : ὅταν προσεύχομαι , λέγω · πατήρ ἐγώ , ὁ ἐν ὁ οὐρανός . — Τῖς δίδωμι ἐγώ πτέρυξ ὡσεί περιστερά ; φημί πούς ὁ ψαλμός ὁ μέγας Δαυίδ · εἶπον δέ εἄν καί αὐτός τολμάω ὁ ἴσος φωνή · Τῖς δίδωμι ἐγώ πτέρυξ ἐκεῖνος , πρός ὁ δύναμαι ὁ ὁράω ὁ ὁ ῥῆμα μεγαλοφυσιαω συνανάπτω κατά διάνοια ; ὅστε καταλείπω μέν ὁ γῆ πᾶς , διαπεράω τε πᾶς ὁ ἐν μέσος χέω ἀήρ · καταλαμβάνω δέ ὁ αἰθέριος κάλλος , καί ἐπί ὁ ἄστρον φθάνω , καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός διακοσμέω καταθέω · ἵστημι δέ μή ἐν οὗτος , ἀλλά διεξέρχομαι καί διά οὗτος , καί πᾶς ὁ κινέω καί μεταισταμένων ἐκτός γίγνομαι , καί καταλαμβάνω ὁ ἵστημι φύσις , ὁ ἀμετακίνητος δύναμις , ὁ ἀπό ἑαυτοῦ καθιδρύω , ὁ πᾶς ἄγω τε καί φέρω , ὅσος ἐν ὁ εἰμί εἰμί , πᾶς ὁ ὁ ἄφραστος θέλημα ὁ θεῖος σοφία ἐξαιρέω · ὥστε πᾶς ἀλλοιόω τε καί μεταισταμένων πόρρω ὁ διάνοια γίγνομαι , ἐν ἄτρεπτος τε καί ἀκλινής ὁ ὁ Ψυχή κατάστασις , ὁ ἄτρεπτος καί ἀναλλοίωτος διά ὁ γνώμη πρότερος οἰκειόω , ἔτι οὗτος ὁ οἰκεῖος προσῳρίᾳ ἐπικαλέω καί εἶπον , πατήρ ; οἶς γάρ ὁ λέγω χρεία Ψυχή ! ὅσος ὁ παρρησία ! οἷος ὁ συνείδησις ! ἵνα θεός νοέω , ὡς εἰμί δυνατός , ἐκ ὁ ἐπινοέω αὐτός προσορίζω , πρός ὁ σύνεσις ὁ ἄφραστος δόξα χειραγωγέω , καί μανθάνω ὅτι ὁ θεῖος φύσις , ὅς τίς ποτέ εἰμί αὐτός , ἀγαθότης εἰμί , ἁγιασμός , ἀγαλλίαμα , δύναμις , δόξα , καθαρότης , ἀϊδιότης , ἀεί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω , καί ὅσος τοιοῦτος νοέω περί ὁ θεῖος φύσις , διά τε ὁ θεῖος γραφή καί ὁ οἰκέω λογισμός κατανοέω , εἶτα τολμάω ὁ τοιοῦτος προΐημι φωνή , καί ὁ τοιοῦτος ἑαυτοῦ κατανομαζα πατήρ ; Δῆλος γάρ , ὅτι εἰμί μέτειμι τις διάνοια , οὐ εἄν θαρσέω μή ὁ αὐτός καί ἐν αὐτός βλέπω , ἐκεῖνος προΐημι πρός ὁ θεός ὁ φωνή , καί εἶπον · πατήρ . ὁ γάρ πονηρός πρᾶξις , ὁ ἀγαθός κατά ὁ οὐσία , πατήρ γίγνομαι φύσις οὐ ἔχω · οὔτε ὁ κατά ὁ βίος βεβηλόω , ὁ ἅγιος ·