gregorius-nyssenus.de-opificio-hominis pg044_0115.1
ἕνος ἢ δυοῖν τῶν προκατηγγελημένων , καὶ ἀντιπαραθῶμεν τοῖς προρρηθεῖσι τὴν ἐκδασιν , ὥστε γνῶναι δι’ αὐτῶν , εἰ πρὸς τὴν ἀλήθειαν ὁ λόγος βλέπει . Τίς οὖν οἶδεν ὅπως ; ἦνθε κατὰ τὸ ἀρχαῖον ὁ Ἰσραηλίτης λαός , πάσαις ταῖς κατὰ τὴν οἰκουμένην δυναστείαις ἀντεγείρομενος ; ὅσα ἦν τὰ βασιλεῖα κατὰ τὴν τῶν Ἱεροσολύμων πόλιν ; ὅσα τὰ τεῖχη ; οἱ πύργοι ; ἡ τοῦ ἱεροῦ μεγαλουργία ; ἄπερ καὶ τοῖς μαθηταῖς τοῦ Κυρίου δέια θαύματος ἐνομιζήθη , καὶ κατανοεῖν ἀξιοῦσι τὸν Κύριον , θαυμαστικῶς περὶ τὰ φαινόμενα διατεθέντες , ὡς ἢ τοῦ Εὐαγγελίου ἱστορία δηλοῖ , λέγοντες πρὸς αὐτόν · « Ποταπὰ τὰ ἔργα καὶ ποταπαὶ αἱ οἰκοδομαί ! » ὁ δὲ τὴν ἐσομένην περὶ τὸν τόπον ἐρήμωσιν , καὶ τὴν ἀφανισμὸν τοῦ κάλλους ἐκείνου πρὸς τοὺς τὸ παρὸν θαυμάζοντας ὑποδείκνυσιν , λέγων μηδὲν τῶν φαινομένων μετ’ ὀλίγον ὑπολειφθήσεσθαι . Ἄλλα καὶ παρὰ τὸν τοῦ πάθους καιρόν , αἱ μὲν γυναῖκες ἐπηκολούθουν θρηνούσαι τὴν ἀδίκον ἐπ’ αὐτῷ ψῆφον · οὕτω γὰρ εἰς τὴν τῶν γινομένων οἰκονομίαν ἀπέλειπον · ὁ δὲ συμβουλεύει τὰ μὲν περὶ αὐτὴν γινόμενα σιωπᾶν · μηδὲ γὰρ δακρύων δέια · ὑπερθέσθαι δὲ τὸν ὀδύρμὸν καὶ τὸν θρῆνον εἰς τὸν ἀληθῆ τῶν δακρύων καιρόν , ὅταν περιεχθῇ τοῖς πολιορκούσιν ἡ πόλις , καὶ εἰς τοσοῦτον συνεχῆ λῆθῃ τὰ πάθη , ὡς μακαρίστους ἡγεῖσθαι τὸν μὴ γεννημένον . Ἐν οἷς καὶ τὸ περὶ τὴν τεκνοφάγον προεμήνυσεν ἄγος , εἰπὼν μακαριωθήσεσθαι κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας τὴν γαστέρα τὴν ἄγονον . Ποῦ τοίνυν ἐκεῖνα τὰ βασιλεῖα ; ποῦ τὸ ἱερὸν ; ποῦ τὰ τεῖχη ; ποῦ τῶν πύργων αἱ προβολαί ; ποῦ δὲ ἡ τῶν Ἰσραηλιτῶν δυναστεία ; οὐχ οἱ μὲν κατὰ πᾶσαν μικροῦ δεῖν τὴν οἰκουμένην ἅπλως ἀλλαγῇ διεσπάρησαν ; τῇ δὲ τούτων καταστροφῇ συνεπρεσβύθη καὶ τὰ βασιλεῖα ; Δοκεῖ γὰρ μοι ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα προμηνύσαι ὁ Κύριος , οὐ τῶν πραγμάτων χάριν ( τὶ γὰρ τοσοῦτον ἦν τοῖς ἀκούουσι χῆρδος ; τῶν πάντως ; ἐκδησομένων ἢ πρόρρησις ; ἔγνωσαν γὰρ ἂν τῇ πείρᾳ , καὶ μὴ προμαθόντες τὸ γεννησόμενον ) , ἀλλ’ ὥστε διὰ τούτων αὐτοὺς καὶ τὴν περὶ τῶν μειζόνων πίστιν εἰς ἀκολουθίαν ἐλθεῖν . Ἡ γὰρ ἐν τούτοις διὰ τῶν ἔργων μαρτυρία , καὶ τῆς ἐν ἐκείνοις ἀληθείας ἐστὶν ἀπόδειξις .
Lemmas: ἕνος ἢ δύο ὁ προκαταγγέλλω , καί ἀντιπαρατίθημι ὁ προλέγω ὁ ἐκδασιν , ὥστε γιγνώσκω διά αὐτός , εἰμί πρός ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος βλέπω . Τῖς οὖν οἶδα ὅπως ; ἔρχομαι κατά ὁ ἀρχαῖος ὁ Ἰσραηλίτης λαός , πᾶς ὁ κατά ὁ οἰκέω δυναστεία ἀντεγείρω ; ὅσος εἰμί ὁ βασιλεία κατά ὁ ὁ Ἱερουσαλήμ πόλις ; ὅσος ὁ τεῖχος ; ὁ πύργος ; ὁ ὁ ἱερός μεγαλουργία ; Ἄπερ καί ὁ μαθητής ὁ κύριος δέια θαῦμα νομίζω , καί κατανοέω ἀξιόω ὁ κύριος , θαυμαστικός περί ὁ φαίνω διατίθημι , ὡς ἢ ὁ Εὐαγγέλιος ἱστορία δηλόω , λέγω πρός αὐτός · « ποταπός ὁ ἔργον καί ποδαπός ὁ οἰκοδομή ! » ὁ δέ ὁ εἰμί περί ὁ τόπος ἐρήμωσις , καί ὁ ἀφανισμός ὁ κάλλος ἐκεῖνος πρός ὁ ὁ πάρειμι θαυμάζω ὑποδείκνυμι , λέγω μηδείς ὁ φαίνω μετά ὀλίγος ὑπολείπω . ἄλλος καί παρά ὁ ὁ πάθος καιρός , ὁ μέν γυνή ἐπακολουθέω θρηνέω ὁ ἄδικος ἐπί αὐτός ψῆφος · οὗτος γάρ εἰς ὁ ὁ γίγνομαι οἰκονομία ἀπολείπω · ὁ δέ συμβουλεύω ὁ μέν περί αὐτός γίγνομαι σιωπάω · μηδέ γάρ δάκρυ δέια · ὑπερτίθημι δέ ὁ ὀδυρμός καί ὁ θρῆνος εἰς ὁ ἀληθής ὁ δάκρυ καιρός , ὅταν περιέχω ὁ πολιορκέω ὁ πόλις , καί εἰς τοσοῦτος συνεχής λήθη ὁ πάθος , ὡς μακαριστός ἡγέομαι ὁ μή γεννάω . ἐν ὅς καί ὁ περί ὁ τεκνοφάγος προμηνύω ἄγος , εἶπον μακαριόομαι κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ γαστήρ ὁ ἄγονος . πός τοίνυν ἐκεῖνος ὁ βασιλεία ; ποῦ ὁ ἱερόν ; ποῦ ὁ τεῖχος ; ποῦ ὁ πύργος ὁ προβολή ; ποῦ δέ ὁ ὁ Ἰσραηλίτης δυναστεία ; οὐ ὁ μέν κατά πᾶς μικρός δήω ὁ οἰκέω ἁπλόω ἀλλαγή διασπείρω ; ὁ δέ οὗτος καταστροφή συμπρεσβεύω καί ὁ βασιλεία ; δοκέω γάρ ἐγώ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος προμηνύω ὁ Κύριος , οὖον ὁ πρᾶγμα χάρις ( τίς γάρ τοσοῦτος εἰμί ὁ ἀκούω χήρ ; ὁ πάντως ; ἐκδέω ἢ πρόρρησις ; γιγνώσκω γάρ εἄν ὁ πείρω , καί μή προμανθάνω ὁ γεννάω ) , ἀλλά ὥστε διά οὗτος αὐτός καί ὁ περί ὁ μείζων πίστις εἰς ἀκολουθία ἔρχομαι . ὁ γάρ ἐν οὗτος διά ὁ ἔργον μαρτυρία , καί ὁ ἐν ἐκεῖνος ἀλήθεια εἰμί ἀπόδειξις .