gregorius-nyssenus.de-opificio-hominis pg044_0109.4
Ἄλλὰ τῆς ἀκολουθίας τῶν ἐξητασμένων ἐχώμεθα . Ἴσως γὰρ τις πρὸς τὸ γλυκὺ τῆς ἐλπίδος πτερωθεὶς τὴν διάνοιαν , ἄγχος ἠγεῖται καὶ ζημίαν τὸ μὴ ὧσπον ἐν τοῖς ἀγαθοῖς ἐκεῖνοις γενέσθαι , ἃ ὑπὲρ αἴσθησιν τε καὶ γνῶσιν ἀνθρωπίνην ἐστὶ , καὶ δεινὴν ποιεῖται τὴν διὰ μέσου πρὸς τὸ ποθούμενον τοῦ χρόνου παράτασιν . Ἄλλὰ μὴ στενοχωρεῖσθω , καθάπερ τις τῶν νηπίων , τὴν πρὸς ὀλίγον ἀναβολὴν τῶν καλῶν ἡδονῶν δυσχραίνων . Ἐπεὶδὴ γὰρ ὑπὸ λόγου καὶ σοφίας τὰ πάντα οἰκονομεῖται , ἀνάγκη πᾶσα μηδὲν ἀμοιρον γενέσθαι τῶν γινομένων αὐτοῦ τε τοῦ λόγου , καὶ τῆς ἐν αὐτῷ σοφίας . Ἔρεις οὖν · Τίς οὖτος ὁ λόγος ἐστὶ , C καθ' ὃν οὐχ εὐθὺς ἐπὶ τὸ ποθούμενον ἢ τοῦ λυπηροῦ βίου μετάστασις γίνεται , ἀλλ' εἰς χρόνους τινὰς ὡρισμένους ἡ βαρεῖα καὶ σωματῶδης αὕτη παραταθεῖσα ζωὴ , ἀναμένει τὸ πέραν τῆς τοῦ παντὸς συμπληρωσews , ἵνα τὸ τῆνικαῦτα χαθάρ·π γαλνοῦ τινος ἐλευθερωθεῖσα ἡ ἀνθρωπίνη ζωὴ , πάλιν ἀνετὸς τε καὶ ἐλευθέρα πρὸς τὸν μακάριον καὶ ἀπαθῆ βίον ἐπαναδράμωι ; Ἄλλ' εἰ μὲν ἐγγίζει τῇ ἀληθείᾳ τῶν ζητουμένων ὁ λόγος , αὕτ' ἂν εἴδει' σαφῶς ἡ Ἀλήθεια ; Ὁ δ' οὖν ἐπὶ τὴν ἡμετέραν ἦλθε διάνοιαν , τοιοῦτον ἐστὶ . Λέγω δὴ τὸν πρῶτον πάλιν ἐπαναλαβὼν λόγον · Ποιήσωμεν , φησὶν ὁ Θεός , ἀνθρώπον κατ' εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν ἡμετέραν . Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἀνθρώπον · κατ' εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν . Ἡ μὲν οὖν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ , ἡ ἐν πάσῃ τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει θεωρουμένη , τὸ τέλος ἔσχεν . Ὁ δὲ Ἄδαμ οὕπω ἐγένετο · τὸ γὰρ γένιν πλάσμα κατὰ τινὰ ἐτυμολογίχην ὀνομασίαν λέγεται Ἄδαμ , καθὼς φασιν οἱ τῆς Ἑβραίων φωνῆς ἐπίστοροι . Διὸ καὶ ὁ Ἀπόστολος διαφερόντως τὴν πάτριον τῶν Ἰσραηλιτῶν παιδεύμενος φωνήν , τὸν ἐκ γῆς ἀνθρώπον χοϊκὸν ὀνομάζει , οἷονεὶ μεταβαλὼν τὴν τοῦ Ἄδαμ κλῆσιν εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνήν . Γέγονεν οὖν κατ' εἰκόνα ὁ ἄνθρωπος , ἡ καθόλου φύσις , τὸ θεοείκελον χρήμα . Γέγονε δὲ τῇ παντοδυνάμῳ σοφίᾳ οὐχὶ μέρος τοῦ ὅλου , ἀλλ' ἅπαν ἀθρόως τὸ τῆς φύσεως πλήρωμα . Εἰδὼν ὁ πάντων τῶν περάτων περιβεβραγμένος , καθὼς φησιν ἡ Γραφή , ἡ λέγουσα , « Ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὰ πέρατα τῆς γῆς · » εἰδὼς D εἰδὼς τὰ πάντα καὶ πρὶν γενέσεως αὐτῶν , ἐμπεριλά
Lemmas: ἀλλά ὁ ἀκολουθία ὁ ἐξετάζω ἔχω . ἴσος γάρ τις πρός ὁ γλυκύς ὁ ἐλπίς πτερόω ὁ διάνοια , άγχος ἡγέομαι καί ζημία ὁ μή ὧσπον ἐν ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος γίγνομαι , ὁ ὑπέρ αἴσθησις τε καί γνῶσις ἀνθρώπινος εἰμί , καί δεινός ποιέω ὁ διά μέσος πρός ὁ ποθέω ὁ χρόνος παράτασις . ἀλλά μή στενοχωρέω , καθάπερ τις ὁ νήπιος , ὁ πρός ὀλίγος ἀναβολή ὁ καλός ἡδονή δυσχραιναω . ἐπειδή γάρ ὑπό λόγος καί σοφία ὁ πᾶς οἰκονομέω , ἀνάγκη πᾶς μηδείς αμοιερος γίγνομαι ὁ γίγνομαι αὐτός τε ὁ λόγος , καί ὁ ἐν αὐτός σοφία . εἴρω οὖν · Τῖς οὗτος ὁ λόγος εἰμί , C κατά ὅς οὐ εὐθύς ἐπί ὁ ποθέω ἢ ὁ λυπηρός βίος μετάστασις γίγνομαι , ἀλλά εἰς χρόνος τις ὁρίζω ὁ βαρύς καί σωματώδης οὗτος παρατείνω ζωή , ἀναμένω ὁ πέραν ὁ ὁ πᾶς συμπληρώνω , ἵνα ὁ τηνικαῦτα χαθάρ·π γαλνοῦ τις ἐλευθερόω ὁ ἀνθρώπινος ζωή , πάλιν ἄνετος τε καί ἐλεύθερος πρός ὁ μακάριος καί ἀπαθής βίος ἐπανατρέχω ; ἄλλος εἰμί μέν ἐγγίζω ὁ ἀλήθεια ὁ ζητέω ὁ λόγος , αὐτός εἄν οἶδα σαφῶς ὁ Ἀλήθεια ; ὁ δέ οὖν ἐπί ὁ ἡμέτερος ἔρχομαι διάνοια , τοιοῦτος εἰμί . λέγω δή ὁ πρῶτος πάλιν ἐπαναλαμβάνω λόγος · ποιέω , φημί ὁ Θεός , ἄνθρωπος κατά εἰκών καί ὁμοίωσις ἡμέτερος . καί ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος · κατά εἰκών Θεός ποιέω αὐτός . ὁ μέν οὖν εἰκών ὁ Θεός , ὁ ἐν πᾶς ὁ ἀνθρώπινος φύσις θεωρέω , ὁ τέλος ἔχω . ὁ δέ Άδαμ οὔπω γίγνομαι · ὁ γάρ γένειον πλάσμα κατά τις ἐτυμολογικός ὀνομασία λέγω Άδαμ , καθώς φημί ὁ ὁ Ἑβραῖος φωνή ἐπίστωρ . Διὸ καί ὁ ἀπόστολος διαφερόντως ὁ πάτριος ὁ Ἰσραηλίτης παιδεύω φωνή , ὁ ἐκ γῆ ἄνθρωπος χοικός ὀνομάζω , οἱονεί μεταβάλλω ὁ ὁ Άδαμ κλῆσις εἰς ὁ Ἑλλάς φωνή . γίγνομαι οὖν κατά εἰκών ὁ ἄνθρωπος , ὁ καθόλου φύσις , ὁ θεοείκελος χρήμα . γίγνομαι δέ ὁ παντοδυναμόω σοφία οὐ μέρος ὁ ὅλος , ἀλλά ἅπας ἀθρόος ὁ ὁ φύσις πλήρωμα . ἀνάκλεις ὁ πᾶς ὁ πέρας περιβρέχω , καθώς φημί ὁ γραφή , ὁ λέγω , « ἐν ὁ χείρ αὐτός ὁ πέρας ὁ γῆ · » εἰδοί D εἰδοί ὁ πᾶς καί πρίν γένεσις αὐτός , ἐμπεριλά