gregorius-nyssenus.de-mortuis-non-esse-dolendum pg046_0270.2
Ταῦτά ἐστιν ἀ τὴν τοῦ σώματος χρείαν ἀναγκαίαν ἡμῖν ἐποίησεν , δι’ οὗ τό τε αὐτεξούσιον σώζεται , καὶ ἡ πρὸς τὸ ἀγαθὸν πάλιν ἐπάνοδος οὐ κωλύεται · ἀλλὰ τῇ περιοδικῇ ταύτῃ ἀκολουθίᾳ , διὰ τοῦ ἐκονσίου γίνεται ἡμῖν ἡ πρὸς τὸ χρεῖστον ῥοπή , τῶν μὲν ἐντεῦθεν ἤδη διὰ τῆς ἐν σαρκὶ ζωῆς τὸν πνευματικὸν ἐν ἀπαθείᾳ κατορθούντων βίον , οἷους γεγενηθᾶι τοὺς πατριάρχας τε καὶ τοὺς προφήτας ἀκούομεν , καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς τε καὶ μετ’ ἐκείνους δι’ ἀρετῆς τε καὶ φιλοσοφίας ἀναδραμόντας ἐπὶ τὸ τέλειον , μαθητὰς λέγω καὶ ἀποστόλους καὶ μάρτυρας , καὶ πάντας τοὺς τὴν ἐνάρητον ζωὴν πρὸ τοῦ ὀλικοῦ τετιμηκότας βίου , οἱ κἂν ἐλάττους ὡς τῷ ἀριθμῷ τοῦ πλήθους τῶν πρὸς τὸ χεῖρον ἀπορρέοντων , οὐδὲν ἧττον τὸ δυνατὸν εἶναι διὰ σαρκὸς τὴν ἀρετὴν κατορθῶσαι μαρτυροῦνται · τῶν δὲ λοιπῶν διὰ τῆς εἰς ὑστερὸν ἀγωγῆς ἐν τῷ καθαρσίῳ πυρὶ ἀποβαλόντων τὴν πρὸς τὴν ὕλην προσπάθειαν , καὶ πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς ἀποκληρωθεῖσαν τῇ φύσει χάριν , διὰ τῆς τῶν ἀγαθῶν ἐπιθυμίας ἐκονσίως ἐπανιόντων . Οὐ γὰρ εἰς ἀεὶ παραμένει τῶν ἀλλοτρίων τῇ ἐπιθυμία τῇ φύσει · διότι πλήσιον ἑκάστῳ καὶ προσχωρῆς ἐστὶ τὸ μὴ ἴδιον , οὐ μὴ κατ’ ἀρχὰς ἔσχεν ἐν ἑαυτῇ τὴν κοινωνίαν ἡ φύσις · μόνον δὲ τὸ συγγενὲς καὶ ὁμόφυλον ποθεινὸν καὶ ἐράσιμον εἰς ἀεὶ διαμένει , ἕως ἂν ἐφ’ ἑαυτῆς ἡ φύσις ἀπαράτρεπτος μένη · εἰ δέ τινα ἐκτροπὴν πάθοι διὰ μοχθηρᾶς προαιρέσεως , τότε αὐτῇ τῶν ἀλλοτρίων ἡ ἐπιθυμία ἐγγίνεται , ὧν ἡ ἀπόλαυσις ἡδύει , οὐχὶ τὴν φύσιν , ἀλλὰ τὸ πάθος τῆς φύσεως · ἐκχωρήσαντος δὲ τοῦ πάθους , καὶ ἡ τῶν παρὰ φύσιν ἐπιθυμία συνανεχώρησεν , καὶ γίνεται πάλιν αὐτῇ τὸ οἰκεῖον ποθεινὸν καὶ κατάλληλον . Τοῦτο δὲ ἐστὶ τὸ καθαρὸν τε καὶ ἄυλον καὶ ἀσώματον , ὅπερ ἴδιον τῆς ὑπερκειμένης τῶν πάντων θεότητος εἰπὼν τις οὐχ ἁμαρτήσει . Ὡς γὰρ τοῖς σωματικοῖς ὀφθαλμοῖς βεβυμωμένος τις δριμυτέρου τοῦ ὀπτικοῦ πνεύματος θολώσαντος , ἡδίων ὁ ζόφος γίνεται , διὰ τὴν τῆς παχύτητος πρὸς τὸ σκότος συγγένειαν . Εἰ δὲ δαπανηθεῖς διὰ τινος θεραπείας τὸ διοχλήσαν τῷ πνεύματι , πάλιν τὸ φῶς οἰκεῖον καὶ κατάλληλον γίνεται , τῷ καθαρῷ τε καὶ αὐγῳδεῖ τῆς κόρης καταμιγνύμενον · τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπειδὴ βεβυμωμένος τις διχὴ δι’ ἀπάτης τοῦ Ἀντικειμένου ἐπερβύη τῷ ὀπτικῷ τῆς ψυχῆς τῆς κακίας , ἐκονσίως πρὸς τὸν σκοτεινὸν βίον ὁ λογισμὸς ἐπεκλίθη , διὰ τοῦ πάθους οἰκειωθείς τῷ ζόφῳ . Πᾶς γὰρ
Lemmas: ταῦτα εἰμί ὅς ὁ ὁ σῶμα χρεία ἀναγκαῖος ἐγώ ποιέω , διά ὅς ὁ τε αὐτεξούσιος σῴζω , καί ὁ πρός ὁ ἀγαθός πάλιν ἐπάνοδος οὐ κωλύω · ἀλλά ὁ περιοδικός οὗτος ἀκολουθία , διά ὁ ἐκονσίου γίγνομαι ἐγώ ὁ πρός ὁ χρίω ῥοπή , ὁ μέν ἐντεῦθεν ἤδη διά ὁ ἐν σάρξ ζωή ὁ πνευματικός ἐν ἀπάθεια κατορθόω βίος , οἶος γίγνομαι ὁ πατριάρχης τε καί ὁ προφήτης ἀκούω , καί ὁ σύν αὐτός τε καί μετά ἐκεῖνος διά ἀρετή τε καί φιλοσοφία ἀνατρέχω ἐπί ὁ τέλειος , μαθητής λέγω καί ἀπόστολος καί μάρτυς , καί πᾶς ὁ ὁ ἐναίρω ζωή πρό ὁ ολικός τιμάω βίος , ὁ κἀν μικρός ὡς ὁ ἀριθμός ὁ πλῆθος ὁ πρός ὁ χείρων ἀπορρέω , οὐδείς κακός ὁ δυνατός ἔρχομαι διά σάρξ ὁ ἀρετή κατορθόω μαρτυρέω · ὁ δέ λοιπός διά ὁ εἰς ὕστερος ἀγωγεύς ἐν ὁ καθάρσιος πῦρ ἀποβάλλω ὁ πρός ὁ ὕλη προσπάθεια , καί πρός ὁ ἐκ ἀρχή ἀποκληρόω ὁ φύσις χάρις , διά ὁ ὁ ἀγαθός ἐπιθυμία ἐκονσίως ἐπάνειμι . οὐ γάρ εἰς ἀεί παραμένω ὁ ἀλλότριος ὁ ἐπιθυμία ὁ φύσις · διότι πλησίος ἕκαστος καί προσχωρέω εἰμί ὁ μή ἴδιος , οὐ μή κατά ἀρχή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ κοινωνία ὁ φύσις · μόνος δέ ὁ συγγενής καί ὁμόφυλος ποθεινός καί ἐράσιμον εἰς ἀεί διαμένω , ἠώς ἄν ἐπί ἑαυτοῦ ὁ φύσις ἀπαράτρεπτος μένω · εἰμί δέ τις ἐκτροπή πάσχω διά μοχθηρός προαίρεσις , τότε αὐτός ὁ ἀλλότριος ὁ ἐπιθυμία ἐγγίγνομαι , ὅς ὁ ἀπόλαυσις ἡδύς , οὐ ὁ φύσις , ἀλλά ὁ πάθος ὁ φύσις · ἐκχωρέω δέ ὁ πάθος , καί ὁ ὁ παρά φύσις ἐπιθυμία συναναχωρέω , καί γίγνομαι πάλιν αὐτός ὁ οἰκεῖος ποθεινός καί κατάλληλος . οὗτος δέ εἰμί ὁ καθαρός τε καί ἄυλος καί ἀσώματος , ὅς ἴδιος ὁ ὑπέρκειμαι ὁ πᾶς θεότης λέγω τις οὐ ἁμαρτάνω . ὡς γάρ ὁ σωματικός ὀφθαλμός βεβυμαω τις δριμύς ὁ ὀπτικός πνεῦμα θολόω , ἡδύς ὁ ζόφος γίγνομαι , διά ὁ ὁ παχύτης πρός ὁ σκότος συγγένεια . εἰ δέ δαπανάω διά τις θεραπεία ὁ διοχλέω ὁ πνεῦμα , πάλιν ὁ φάος οἰκεῖος καί κατάλληλος γίγνομαι , ὁ καθαρός τε καί αὐγῳδεῖ ὁ κόρη καταμείγνυμι · ὁ αὐτός τρόπος ἐπεί βεβυμαω τις διχή διά ἀπάτη ὁ ἀντίκειμαι ἐπερβύη ὁ ὀπτικός ὁ ψυχή ὁ κακία , ἐκονσίως πρός ὁ σκοτεινός βίος ὁ λογισμός ἐπικλίνω , διά ὁ πάθος οἰκειόω ὁ ζόφος . πᾶς γάρ