gregorius-nyssenus.de-mortuis-non-esse-dolendum pg046_0265.2
Ὅσπερ τοίνυν εἰ φωνὴ τις ἦν τῷ τρεφομένῳ ἐν τῇ μητρῷ νηδί , ἠγανάκτησεν ἂν διὰ γεννήσεως τῶν σπλαγχνῶν ἐξοικιζόμενος , καὶ δεινὰ πάσχειν ἔδρα τῆς καταθμίου διαγωγῆς ἀποσπώμενος , ὅπερ δὴ καὶ ποιεῖ , τῇ πρώτῃ ἀναπνοῇ συνεκβάλλον ἅμα τῇ γεννήσει τὸ δάκρυον , ὡσπερ ἀγανακτῶν τε καὶ ὀδυρόμενος ἐπὶ τῷ χωρισμῷ τῆς συνήθους ζωῆς · οὕτω μοι δοκοῦσιν οἱ πρὸς τὴν μετάβλην τοῦ παρόντος δυσχεραίνοντες βίου , τὸ τῶν ἐμβρύων πάσχειν , ἐν τῷ διὰ παντὸς ἐθέλειν τῷ χωρισμῷ τῆς ὀλιγῆς ταύτης ἀθλίας ἐμποιεῖν . Ἐπειδὰν γὰρ ἡ ὁδὸς τοῦ θανάτου πρὸς ἕτερον βίον τοὺς ἀνθρώπους μαιευθῆται , αὐτοὶ μὲν ὅταν εἰς τὸ φῶς ἐκεῖνο μεταλθῶσιν , καὶ τοῦ καθα-ροῦ σπάσωσι πνεύματος , τῇ πείρᾳ γινώσκουσιν ὅσον ἐστὶ τῆς ζωῆς ἐκείνης πρὸς τὴν νῦν τὸ διάφορον . Οἱ δὲ ὑπολειφθέντες τῇ ὑγρᾷ τῷθῳ καὶ πλαινῷ βίῳ , ἐμβρυα ὄντες ἀτεχνῶς , καὶ οὐκ ἄνθρωποι , ταλανιῶσι τὸν προεξελθόντα τῆς περιεχούσης ἡμᾶς συνοχῆς , ὡς ἀγαθοῦ τινος ἔξω γενομένου · οὐκ εἰδότες ὅτι καθ’ ὁμοιότητα τοῦ τεχθέντος βρέφους , ἀνοίγεται μὲν ὁ ὀφθαλμὸς , ὅταν ἔξω τοῦ νῦν συνέχοντος γέννηται ( νοεῖν δὲ χρὴ πάντως τὸν ὀφθαλμὸν τῆς ψυχῆς , ὃ διορᾷ τὴν τῶν ὄντων ἀλήθειαν ) · ἀνοίγεται δὲ τὸ ἀκουστικὸν αἰσθητήριον , δι’ οὗ τῶν ἀρρήτων ἐπακούει ῥημάτων , ὅ οὐκ ἔξὼν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος · ἀνοίγεται δὲ τὸ στόμα , καὶ ἔλκει τὸ καθαρὸν τε καὶ ἀξιὸν πνεῦμα , δι’ οὗ τονοῦται πρὸς τὴν νοστὴν φωνὴν καὶ τὸν ἀληθινὸν λόγον , ὅταν καταμιχθῇ τῷ ἥχῳ τῶν ἑοραζόντων ἐν τῷ τῶν ἁγίων χορῷ · οὕτω δὲ καὶ γεύσεως ἀξιοῦται θείας , δι’ ἧς γινώσκει κατὰ τὴν ψαλμωδίαν , ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος · καὶ διὰ τῆς ὀσφρατιστικῆς ἐνεργείας τῆς τοῦ Χριστοῦ εὐωδίας ἀντιλαμβάνεται · καὶ τὴν ἀπτικὴν προσλαμβάνει δύναμιν , ἐπαιτωμένην τῆς ἀληθείας ἡ ψυχὴ , καὶ ψηλαφῶσα τὸν Λόγον , κατὰ τὴν Ἰωάννου μαρτυρίαν . Εἰ ταῦτε τοίνυν καὶ τὰ τοιαῦτα μετὰ τὸν διὰ τοῦ θανάτου εἰλον τοὺς ἀνθρώπους ἀπό-κειται , τί βούλεται τὸ πένθος , καὶ ἡ ἀκυθρωπότης , καὶ ἡ καθήρεια ; Νῦν ἡμῖν ὁ πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων
Lemmas: ὅς τοίνυν εἰμί φωνή τις εἰμί ὁ τρέφω ἐν ὁ μήτρως νηδί , ἀγανακτέω ἄν διά γέννησις ὁ σπλάγχνον ἐξοικίζω , καί δεινός πάσχω δράω ὁ καταθμίου διαγωγή ἀποσπάω , ὅς δή καί ποιέω , ὁ πρῶτος ἀναπνοή συνεκβάλλω ἅμα ὁ γέννησις ὁ δάκρυον , ὡς ἀγανακτέω τε καί ὀδύρομαι ἐπί ὁ χωρισμός ὁ συνήθης ζωή · οὕτως ἐγώ δοκέω ὁ πρός ὁ μεταβάλλω ὁ πάρειμι δυσχεραίνω βίος , ὁ ὁ ἔμβρυον πάσχω , ἐν ὁ διά πᾶς ἐθέλω ὁ χωρισμός ὁ ὀλίγος οὗτος ἄθλιος ἐμποιέω . ἐπειδάν γάρ ὁ οὐδός ὁ θάνατος πρός ἕτερος βίος ὁ ἄνθρωπος μαιεύομαι , αὐτός μέν ὅταν εἰς ὁ φάος ἐκεῖνος μετέρχομαι , καί ὁ καθαιρέω σπάω πνεῦμα , ὁ πεῖρα γιγνώσκω ὅσον εἰμί ὁ ζωή ἐκεῖνος πρός ὁ νῦν ὁ διάφορος . όϊ δέ ὑπολείπω ὁ ὑγρός τῶθος καί πλαινῷ βίος , ἔμβρυος ο ἄτεχνος , καί οὐ ἄνθρωπος , ταλανίζω ὁ προεξέρχομαι ὁ περιέχω ἐγώ συνοχή , ὡς ἀγαθός τις ἔξω γίγνομαι · οὐ οἶδα ὅτι κατά ὁμοιότης ὁ τίκτω βρέφος , ἀνοίγνυμι μέν ὁ ὀφθαλμός , ὅταν ἔξω ὁ νῦν συνέχω γεννητής ( νοέω δέ χράω πάντως ὁ ὀφθαλμός ὁ ψυχή , ὁ διοράω ὁ ὁ εἰμί ἀλήθεια ) · ἀνοίγνυμι δέ ὁ ἀκουστικός αἰσθητήριον , διά ὅς ὁ ἄρρητος ἐπακούω ῥῆμα , ὁ οὐ ἔχω ἄνθρωπος λαλέω , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος · ἀνοίγνυμι δέ ὁ στόμα , καί ἕλκω ὁ καθαρός τε καί Ἀξιός πνεῦμα , διά ὅς τονόω πρός ὁ νοιστημι φωνή καί ὁ ἀληθινός λόγος , ὅταν καταμείγνυμι ὁ ἦχος ὁ ὁράω ἐν ὁ ὁ ἅγιος χορός · οὕτως δέ καί γεῦσις ἀξιόω θεῖος , διά ὅς γιγνώσκω κατά ὁ ψαλμῳδία , ὅτι χρηστός ὁ κύριος · καί διά ὁ οσφρατιστικεω ἐνέργεια ὁ ὁ Χριστός εὐωδία ἀντιλαμβάνω · καί ὁ ἀπτικός προσλαμβάνω δύναμις , ἐπαιτέω ὁ ἀλήθεια ὁ ψυχή , καί ψηλαφάω ὁ Λόγος , κατά ὁ Ἰωάννης μαρτυρία . εἰμί αὐτός τοίνυν καί ὁ τοιοῦτος μετά ὁ διά ὁ θάνατος αἱρέω ὁ ἄνθρωπος ἀποικέω , τίς βούλομαι ὁ πένθος , καί ὁ ακυθρωποος , καί ὁ καθαίρω ; νῦν ἐγώ ὁ πρός ὁ ὁ πρᾶγμα