gregorius-nyssenus.de-mortuis-non-esse-dolendum pg046_0256.3
Οι την αναγκαίαν της φύσεως ημών ακολουθίαν εν τοις εξισούν από του βίου συμφοραίν ποιούμενοι , και βαρυπενθούντες επί τοις μεθισταμένοις από του τήδε βίου προς τον νοερόν και άσωματον , ου μοι δοκοΰσιν επεσκέφθαι την ζωήν ημών ητις εστιν , αλλά το τών πολλών πάσχειν , οι διά τινος αλόγου συνήθειας το παρόν αυτούς ως καλόν αγαπώσιν , οίον δ' αν εη . Και-τοι γε τον λόγν και διανοίαν της αλόγου φύσεως προ-τεταγμένον , προς τούτο μόνον την ροπην εχειν προσ-ήκην , εν' ο τη του λόγου κρίσει καλόν τε και αιρετόν αναφαίνεται , και μη τούτο πάντως αμείσθαι , οπερ αν αυτού εκ συνήθειας τινός και άκριτου προσπα-θείας τήδε τε και καταθώμιον φαίνεται . Διό μοι δοκεϊ καλώς εχειν επανοία τινι της προς το σύνθες αυτούς διαθέσεως αποστησάσας , μεταγαίνει , ως εστι δυνα-τόν , επί την αμείνω τε και πρέπουσαν τοις λελογι-σμένοις διάνοιαν . Ούτω γάρ αν εξορισθείη της ανθρω-πίνης ζωής η σπουδάζομένη περί τά πάθη τοις πολλοις αλογία . Γένοτο δ' αν ημίν ακόλουθος η του λόγου σπουδή προς την προκειμένην υπόθεσιν , ει πρώτον μόν το αληθώς αγαθόν , οίον εστιν , εξετασθείη · Επειτα δε το ίδιον της εν σώματι ζωής θεωρηταιμεν · προς τούτοις δε ει διά συγχρίσεως αντιπαραταθείη τοις παρούσι τα δι' ελπίδος ημίν αποκειμενα . Ούτω γάρ αν προέλθω προς τον σκοπόν του λόγου η θεωρία , ώστε μετατεθήαι τών πολλών από του συνήθους επί το καλόν την διάνοιαν . Επειδή γάρ πάσιν ανθρώποις φυσική τις προς το καλόν έγκειται σχέσις , και προς τούτο κινείται · πΐσα προαιρέσεις , τον του καλού σκο-πόν πάσης της κατά τον βίον σπουδής προβαλλομένη · τούτου χάριν η περί το ὄντως καλόν άκρισία , τά πολλά τών αμαρτανομένων εϊσθεν εξεργάξεσθαι . 'Ως ει γε πρόδηλον πάσιν ην το αληθώς αγαθόν , ουκ αν εκείνου ποτέ διημάρτομεν , ω φύσει η αγαθότης εστιν · ουδ' αν εκουσίως τη τών κακών συνηνέχθμεν πείρα ,
Lemmas: ὁ την ἀναγκαῖος ὁ φύσις ἐγώ ἀκολουθία ἐν ὁ ἐξισόω ἀπό τις βίος συμφορά ποιέω , και βαρυπενθώ ἐπί ὁ μεθίστημι ἀπό τις ὅδε βίος προς ὁ νοερός και ἀσώματος , οὐδός ἐγώ δοκέω ἐπισκοπέω την ζωή ἐγώ ὅστις εἰμί , αλλά το τῷ πολύς πάσχω , ὁ διά τις ἄλογος συνήθεια το πάρειμι αὐτός ως καλός ἀγαπάω , οἷος δέ ἄναξ εἰμί . καίτοι γε ὁ λόγος και διάνοια ὁ ἄλογος φύσις προτάσσω , προς οὗτος μόνος την ῥοπή ἔχω προσοικέω , ἐν ὁ ὅς τις λόγος κρίσις καλός τε και ἀείρω αναφαίνομαι , και μη τούτος πάντως ἀμάω , ὅσπερ ἄναξ αὐτός ἐκ συνήθεια τις και άκριτος προσπάθεια ὅδε τε και καταθώμιον φαίνω . διό ἐγώ δοκέω καλός ἔχω επανοία τις ὁ προς το συντίθημι αὐτός διάθεσις ἀποστηθίζω , μετάγω , ως εἰμί δυνατός , ἐπί την ἀγαθός τε και πρέπω ὁ λογίζομαι διάνοια . οὕτως γάρ ἄν ἐξορίζω ὁ ἀνθρώπινος ζωή ᾑ σπουδάζω περί ὁ πάθος ὁ πολύς αλογία . Γένοτο δέ ἄναξ ἐγώ ακόλουθος ᾑ ὁ λόγος σπουδή προς την πρόκειμαι ὑπόθεσις , ει πρῶτος νυμφότιμον το ἀληθῶς ἀγαθός , οἷος εἰμί , ἐξετάζω · ἔπειτα δέ το ἴδιος ὁ ἐν σῶμα ζωή θεωρηταιμεν · προς οὗτος ε φονεύω διά σύγχρισις ἀντιπαρατείνω ὁ πάρειμι τα διά ἐλπίς ἐγώ αποκειμαι . οὗτος γάρ διαβαίνω προέρχομαι προς τον σκοπός τις λόγος η̅ θεωρία , ώστε μετατίθημι τῷ πολύς ἀπό τις συνήθης ἐπί το καλός την διάνοια . ἐπειδή γάρ πᾶς ἄνθρωπος φυσικός τις προς το καλός ἔγκειμαι σχέσις , και προς τούτος κινέω · Πῖσα προαίρεσις , ὁ τις καλός σκοπός πᾶς ὁ κατά ὁ βίος σπουδή προβάλλω · οὗτος χάρις ᾑ περί το ὄντως καλός ἀκρισία , ὁ πολύς τῷ ἁμαρτάνω ἵημι ἐξεργάζομαι . Ως ει γε πρόδηλος πᾶς εἰμί το ἀληθῶς ἀγαθός , οὐ ἄναξ ἐκεῖνος ποτέ διαμαρτάνω , ω φύσις ᾑ ἀγαθότης εἰμί · οὐδέ ἄναξ ἑκούσιος ὅς ὁ κακός συμφέρω πεῖρα ,