gregorius-nyssenus.de-mortuis-non-esse-dolendum pg046_0273.1
καθόλου τὰς ἐγκεμένας ψυχικῶς ἡμῖν ἐπὶ τα τοιαῦτο ὁρμάς , ἀλλὰ πρὸς τὴν δύλον τῶν ἀγαθῶν μεταποιεῖσθαι . Ἐκεῖ γὰρ ὁ ἔρως τοῦ ἀληθινοῦ κάλλους , ὁ ἀπώστος · ἔχει ἡ ἐπαίνετη τῶν τῆς σοφίας θησαυρῶν πλεονεξία , καὶ ἡ καλὴ τε καὶ ἀγαθὴ φιλοδοξία τῇ κοινωνίᾳ τῆς τοῦ Θεοῦ βασιλείας κατορθούμενη , καὶ τὸ καλὸν πάθος τῆς ἀπληστίας , οὐδέποτε κόρον τῶν ὑπερκειμένων πρὸς τὸν ἀγαθὸν πόθον ἐπιχορτοῦμενον . Οὐκοῦν μαθὼν , ὅτι τοὺς καθῆκους χρόνους ὁ τοῦ παντὸς τεχνίτης τὴν τοῦ σώματος βύλον εἰς ὅπλον εὐδοκίμιας μεταχάλκεῦσει , θώρακα δικαιοσύνης , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος , καὶ μάχαιραν πνεύματος , καὶ περικεφαλαίαν ἐλπίδος , καὶ πᾶσαν τὴν τοῦ Θεοῦ πανοπλίαν κατεργασάμενος , ἀγαπᾷ τὸ ἴδιον σῶμα κατὰ τὸν τοῦ Ἀποστόλου νόμον , ὃς φησιν , ὅτι Οὐδεὶς τὸ ἑαυτοῦ σῶμα ἐμίσησεν . Τὸ σῶμα δὲ τὸ κεκαθαρμένον ἀγαπᾶσθαι χρή , οὐ τὴν ἀποποιηθεῖσαν σκωρίαν . Ἀληθὲς γὰρ φησιν , ὃς φησιν ἡ θεία φωνή , ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ , τότε αὐτὴν εὐρήσομεν οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ γενομένην οἰκίαν ἀχειροποίητον , αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς , ἀξίαν τοῦ εἶναι αὐτὴν Θεοῦ κατοικητήριον ἐν πνεύματι . Καὶ μοι μηδεὶς χαρακτήρα , καὶ σχῆμα , καὶ εἶδος ὑπογραφεῖτω τῆς ἀχειροποιήτου ἐκείνης οἰκίας , καθ’ ὁμοιότητα τῶν νῦν ἐπικαινοῦμεν ἡμῖν χαρακτήρων , καὶ διακρινόντων ἡμᾶς ἀπ’ ἀλλήλων τοὺς ἰδιωμάτων . Οὐ γὰρ μόνης τῆς ἀναστάσεως ἡμῖν παρὰ τῶν θείων λόγων κεκρυγμένης , ἀλλὰ καὶ τὸ δεῖν ἀλλαχθῆναι τοὺς ἀνακαινισθέντας διὰ τῆς ἀναστάσεως , τῆς θείας διεγυμνώσης Γραφῆς , ἀνάγκη πᾶσα κεχρύθαι παντάπασιν καὶ ἀγνοεῖσθαι πρὸς ὃ τι ἀλλαγούμεθα , τῷ μηδὲν ὑπόδειγμα τῶν ἐλπιζομένων ἐν τῷ νῦν καθορᾶσθαι βίῳ . Νῦν μὲν γὰρ πᾶν τὸ παχὺ καὶ στερεόν , ἐκ φύσεως ἔχει τὴν ἐπὶ τὸ κάτω φοράν . Τότε δὲ πρὸς τὸ ἄνωφερες ἡ μεταποίησις τοῦ σώματος γίνεται , οὕτως ἐπιδόντος τοῦ λόγου , ὅτι μετὰ τὴν ἀλλαγὴν τὴν φύσιν , ἐν πᾶσι τοῖς ἀναβιωσοῖς διὰ τῆς ἀναστάσεως , Ἄρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἄερα · καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῡ ἐσόμεθα . Εἰ τοίνυν ἐπὶ τῶν ἀλλαγέντων τὸ βάρος οὐ παραμένει τῷ σώματι , ἀλλὰ συμμετεωροποιοῦσι τῇ ἀσωμάτῳ φύσει οἱ πρὸς τὴν θειοτέραν μεταστοιχειωθέντες κατάστασιν · πάντως δὲ καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ἰδιωμάτων τοῦ σώματος , πρὸς τι τῶν θειοτέρων συμμετατίθεται , τὸ χρώμα , τὸ σχῆμα , ἡ περιγραφὴ , καὶ τὰ καθ’ ἕκαστον πάντα . Τούτου χάριν οὐδεμίαν ἀνάγκην ὁρῶμεν τοὺς ἀλλογεῖν διὰ τῆς ἀναστάσεως ἐνδευεῖσθαι τὴν τοιαύτην διαφοράν , ἣν νῦν διὰ τὴν τῶν ἐπιγινομένων ἀκολουθίαν ἀναγκαίως ἔσχεν ἡ φύσις . Οὔτε μὴν , ὅτι οὐκ ἔσται , σαφῶς ἐστιν ἀποφηνάσθαι , ἀγνοούντων ἡμῶν εἰς ὃ τι ταῦτα διὰ τῆς ἀλλαγῆς μεταθήσεται . Ἄλλ’ ὅτι μὲν γένος ἕστιν τῶν πάντων ἐν , ὅταν τὸ σῶμα Χριστοῦ πάντες γενώμεθα , τῷ ἐνὶ χαρακτήρι μεμορφωμένοι , οὐχ ἀμφιβάλλομεν , πᾶσι κατὰ τὸ ἴσον τῆς θείας εἰκόνος ἐπιλαμπούσης . Τί δὲ ἡμῖν ἀντὶ τῶν τοιούτων ἰδιωμάτων ἐν τῇ ἀλλαγῇ τῆς φύσεως προσγενήσεται , κρεῖττον
Lemmas: καθόλου ὁ ἐγκάμνω ψυχικός ἐγώ ἐπί τα συαῦτο ὁρμή , ἀλλά πρός ὁ δύλον ὁ ἀγαθός μεταποιέω . ἐκεῖ γάρ ὁ ἔρως ὁ ἀληθινός κάλλος , ὁ ἀφίστημι · ἔχω ὁ ἐπαινετός ὁ ὁ σοφία θησαυρός πλεονεξία , καί ὁ κάλως τε καί ἀγαθός φιλοδοξία ὁ κοινωνία ὁ ὁ θεός βασίλεια κατορθόω , καί ὁ καλός πάθος ὁ ἀπληστία , οὐδέποτε κόρος ὁ ὑπέρκειμαι πρός ὁ ἀγαθός πόθος επιχορτουμενω . Οὐκοῦν μανθάνω , ὅτι ὁ καθήκω χρόνος ὁ ὁ πᾶς τεχνίτης ὁ ὁ σῶμα βύλος εἰς ὅπλον εὐδοκιμία μεταχάλκευσις , θώραξ δικαιοσύνη , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος , καί μαχαιρᾶς πνεῦμα , καί περικεφαλαία ἐλπίς , καί πᾶς ὁ ὁ θεός πανοπλία κατεργάζομαι , ἀγαπάω ὁ ἴδιος σῶμα κατά ὁ ὁ ἀπόστολος νόμος , ὅς φημί , ὅτι οὐδείς ὁ ἑαυτοῦ σῶμα μισέω . Τέ σῶμα δέ ὁ καθαρ́νω ἀγαπάω χράω , οὐ ὁ ἀποποιέω σκωρία . ἀληθής γάρ φημί , ὅς φημί ὁ θεῖος φωνή , ὅτι ἐάν ὁ ἐπίγειος ἐγώ οἰκία ὁ σκῆνος καταλύω , τότε αὐτός εὑρίσκω οἰκοδομή ἐκ θεός γίγνομαι οἰκία ἀχειροποίητος , αἰώνιος ἐν ὁ οὐρανός , ἄξιος ὁ ἔρχομαι αὐτός θεός κατοικητήριον ἐν πνεῦμα . καί ἐγώ μηδείς χαρακτήρ , καί σχῆμα , καί εἶδος ὑπογράφω ὁ αχειροποίητος ἐκεῖνος οἰκία , κατά ὁμοιότης ὁ νῦν ἐπικαινόω ἐγώ χαρακτήρ , καί διακρίνω ἐγώ ἀπό ἀλλήλων ὁ ἰδίωμα . οὐ γάρ μόνος ὁ ἀνάστασις ἐγώ παρά ὁ θεῖος λόγος κρύπτω , ἀλλά καί ὁ δεῖ ἀλλάσσω ὁ ἀνακαινίζω διά ὁ ἀνάστασις , ὁ θεῖος διαγυμνόω Γραφής , ἀνάγκη πᾶς χρυσόω παντάπασι καί ἀγνοέω πρός ὁ τίς ἀλλάσσω , ὁ μηδείς ὑπόδειγμα ὁ ἐλπίζω ἐν ὁ νῦν καθοράω βίος . νῦν μέν γάρ πᾶς ὁ παχύς καί στερεός , ἐκ φύσις ἔχω ὁ ἐπί ὁ κάτω φορά . τότε δέ πρός ὁ ανωφερής ὁ μεταποίησις ὁ σῶμα γίγνομαι , οὕτως ἐπιδίδωμι ὁ λόγος , ὅτι μετά ὁ ἀλλαγή ὁ φύσις , ἐν πᾶς ὁ ἀναβιόω διά ὁ ἀνάστασις , ἁρπάζω ἐν νεφέλη εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος εἰς αέρας · καί οὕτως πάντοτε σύν Κυρίος εἰμί . εἰμί τοίνυν ἐπί ὁ ἀλλάσσω ὁ βάρος οὐ παραμένω ὁ σῶμα , ἀλλά συμμετεωρέω ὁ ἀσώματος φύσις ὁ πρός ὁ θεῖος μεταστοιχειόω κατάστασις · πάντως δέ καί ὁ λοιπός ὁ ἰδίωμα ὁ σῶμα , πρός τίς ὁ θεῖος συμμετατίθημι , ὁ χρώμα , ὁ σχῆμα , ὁ περιγραφή , καί ὁ κατά ἕκαστος πᾶς . Τοῦτος χάρις οὐδείς ἀνάγκη ὁράω ὁ ἀλογέω διά ὁ ἀνάστασις ἐνδεύω ὁ τοιοῦτος διαφορά , ὅς νῦν διά ὁ ὁ ἐπιγίγνομαι ἀκολουθία ἀναγκαῖος ἔχω ὁ φύσις . οὔτε μήν , ὅτι οὐ εἰμί , σαφής εἰμί ἀποφαίνω , ἀγνοέω ἐγώ εἰς ὁ τίς οὗτος διά ὁ ἀλλαγή μετατίθημι . ἄλλος ὅτι μέν γένος εἰμί ὁ πᾶς ἐν , ὅταν ὁ σῶμα Χριστός πᾶς γίγνομαι , ὁ ἐν χαρακτήρ μορφόω , οὐ ἀμφιβάλλω , πᾶς κατά ὁ ἴσος ὁ θεῖος εἰκών ἐπιλάμπω . τις δέ ἐγώ ἀντί ὁ τοιοῦτος ἰδίωμα ἐν ὁ ἀλλαγή ὁ φύσις προσγίγνομαι , ἀγαθός