gregorius-nyssenus.de-instituto-christiano pg046_0154.1
» φησι , « τὸν Θεὸν ἔχεν ἐν ἐπιγνώσει , παρἔδωκεν αὐτοὺς εἰς ἀδόκιμον νοῦν , ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα , πεπληρωμένους πᾶσῃ ἀδικίᾳ , πορνείᾳ , πονηρίᾳ , πλεονεξίᾳ , κακίᾳ · μεστοὺς φθόνου , φόνου , ἔριδος , δόλου , κακοηθείας · ψιθυριστάς , καταλάλους , θεοστυγεῖς , ὑβριστάς , ὑπερηφάνους , ἀλαζόνας , ἐφευρέτας κακῶν , γονεύσιν ἀπειθεῖς , ἀσυνέτους , ἀσυνθέτους , ἀστόργους , ἀσπλάγχνους , ἀνελέημονας . Οἵτινες τὸ δικαίωμα τοῦ Θεοῦ ἐπιγνόντες , ὅτι οἱ τοιαῦτα πράττοντες ἄξιοι θανάτου εἰσίν , » Ὀρᾷς ὅπως τὴν κακοήθειαν καὶ τὴν ὑπερηφανίαν καὶ τὸν δόλον καὶ τὰ λοιπὰ τῶν κρυπτῶν , τῷ φόνῳ καὶ τῇ πλεονεξίᾳ καὶ τοῖς τοιούτοις πᾶσι συνετάξας . Οὕτω δὲ ἐστι πονηρὰ καὶ δυσίατα τὰ ταῖς ψυχαῖς ἐγκεχυμένα κακὰ , ὥστε μὴ δυνατὸν εἶναι διὰ μόνης τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ ἀρετῆς ἐκτριφᾶι καὶ ἀνελεῖν , εἰ μὴ τις τῆν τοῦ Πνεύματος δύναμιν σύμμαχον προσλάβῃ . Διὸ καὶ ὁ Δαβὶδ φησίν · « Ἐκ τῶν κρυφίων μου καθάρισόν με , καὶ ἀπ’ ἀλλοτρίων φείσαιο τοῦ δούλου σου . » Ἐκ δύο γὰρ ὁ εἰς ἄνθρωπος ἡρμόσται , ψυχῆς τε καὶ σώματος . Καὶ τὸ μὲν , αὐτῷ ἐξωθέν ἐστιν · ἡ δὲ , ἔνδον παρὰ τὸν βίον μένει . Χρὴ οὖν τὸν ἄνθρωπον τὸ μὲν ἐξωθεν παραγρυπνεῖν , τηροῦντα μὴ τι τῶν σφαλερῶν ἀμαρτημάτων προσπέσῃ , κατασείση καὶ διαφθείρῃ . Περί οὗ καὶ ὁ Ἀπόστολος ἀπειλεῖ λέγων · « Τὸν φθεῖροντα τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ , φθερεῖ ὁ Θεός . » Τὴν δὲ ἔνδον διὰ πάσης φρουρεῖν φιλαχίας , μὴ τις λόγος κακίας ἐκ βάθους ποθὲν ἀνακύψας , καὶ τὸν τῆς εὐσεβείας λογισμὸν διαφθείρας , δουλώσῃται τὴν ψυχὴν , πληρώσας τῶν διελκόντων αὐτὴν λάρδα παθῶν . « Οὐ ζεύξεις , » φησίν ὁ μακάριος Μωϋσῆς , « ἐν τῇ ἀλυνί σου ζῷα ἀλλογενῆ ἐπὶ τὸ αὐτόοἰν , βοῦν καὶ ὂνον . Οὐδὲ συνυφανεῖς ἐν ἱματίῳ ἐριον λίνω . Οὐ γεωργήσεις ἐν τῇ χώρᾳ τῆς γῆς σου δύο καρποὺς ἐπὶ τὸ αὐτό . Οὐδὲ δεύτερον τοῦ ἐνιαυτοῦ . » Οὐχ ἐπιβάλεῖς ἐτερογενὲς ζῶον ἐπὶ ἕτερον εἰς γογὴν .
Lemmas: » φημί , « ὁ θεός ἔχω ἐν ἐπίγνωσις , παραδίδωμι αὐτός εἰς ἀδόκιμος νόος , ποιέω ὁ μή καθήκω , πληρόω πᾶς ἀδικία , πορνεία , πονηρία , πλεονεξία , κακία · μεστός φθόνος , φόνος , ἔρις , δόλος , κακοήθεια · ψιθυριστής , κατάλαλος , θεοστυγής , ὑβριστής , ὑπερήφανος , ἀλαζών , ἐφευρετής κακός , γονεύς ἀπειθής , ἀσύνετος , ἀσύνθετος , ἄστοργος , ἄσπλαγχνος , ανελεήμων . Οἵτινες ὁ δικαίωμα ὁ θεός ἐπιγινώσκω , ὅτι ὁ τοιοῦτος πράσσω ἄξιος θάνατος εἰμί , » Όρας ὅπως ὁ κακοήθεια καί ὁ ὑπερηφανία καί ὁ δόλος καί ὁ λοιπός ὁ κρυπτός , ὁ φόνος καί ὁ πλεονεξία καί ὁ τοιοῦτος πᾶς συντάσσω . οὕτως δέ εἰμί πονηρός καί δυσίατος ὁ ὁ ψυχή ἐγχέω κακός , ὥστε μή δυνατός ἔρχομαι διά μόνος ὁ ἀνθρώπινος σπουδή καί ἀρετή ἐκτρίβω καί ἀναιρέω , εἰμί μή τις τῆν ὁ πνεῦμα δύναμις σύμμαχος προσλαμβάνω . Διὸ καί ὁ Δαυίδ φημί · « ἐκ ὁ κρύφιος ἐγώ καθαρίζω ἐγώ , καί ἀπό ἀλλότριος φείδομαι ὁ δοῦλος σύ . » ἐκ δύο γάρ ὁ εἰς ἄνθρωπος ἁρμόζω , ψυχή τε καί σῶμα . καί ὁ μέν , αὐτός ἔξωθεν εἰμί · ὁ δέ , ἔνδον παρά ὁ βίος μένω . χρή οὖν ὁ ἄνθρωπος ὁ μέν ἐξωθεν παραγρυπνέω , τηρέω μή τίς ὁ σφαλερός ἁμάρτημα προσπίπτω , κατασείω καί διαφθείρω . Περί ὅς καί ὁ ἀπόστολος ἀπειλέω λέγω · « ὁ φθείρω ὁ ναός ὁ θεός , φθείρω ὁ θεός . » Τά δέ ἔνδον διά πᾶς φρουρέω φιλαχίας , μή τις λόγος κακία ἐκ βάθος ποθεν ἀνακύπτω , καί ὁ ὁ εὐσέβεια λογισμός διαφθείρω , δουλόω ὁ ψυχή , πληρόω ὁ διέλκω αὐτός Λάρδα πάθος . « οὐ ζεύγνυμι , » φημί ὁ μακάριος Μωϋσῆς , « ἐν ὁ ἀλυνί σύ ζῷον ἀλλογενής ἐπί ὁ αὐτός , βοῦς καί ὄνος . οὐδέ συνυφαίνω ἐν ἱμάτιον ἔριον λίνος . οὐ γεωργέω ἐν ὁ χώρα ὁ γῆ σύ δύο καρπός ἐπί ὁ αὐτός . οὐδέ δεύτερος ὁ ἐνιαυτός . » οὐχ ἐπιβάλλω ἑτερογενής ζῷον ἐπί ἕτερος εἰς γογὴν .