gregorius-nyssenus.de-instituto-christiano pg046_0151.4
Εἰ τις σμικρὸν ἀποστήσας τοῦ σώματος τὴν διάνοιαν , καὶ τῆς τῶν παθῶν δουλείας τε καὶ ἀφροσύνης ἔξω γενόμενος , εὐδήλῳ καὶ εἰλικρινεῖ λογισμῷ τὴν αὐτοῦ ἑαυτοῦ κατίδοι ψυχὴν · δυνεταὶ καθαρῶς ἐν τῇ ταύτης φύσει τοῦ Θεοῦ τὴν περὶ ἡμᾶς ἀγάπην καὶ τὸ βούλημα τῆς ἐκείνου δημιουργίας . Εὑρήσει γὰρ , τοῦτον τὸν τρόπον ἐπισκοπῶν , συνουσιουμένην τε καὶ συμπεφυκυῖαν τῷ ἀνθρώπῳ τὴν ἐπὶ τὸ καλὸν τε καὶ ἀριστον τῆς ἐπιθυμίας ὁρμὴν · καὶ τῆς νοητῆς ἐκείνης καὶ μακαρίας εἰκόνος , ἧς ὁ ἄνθρωπος μίμημα , τὴν ἀπαθῆ καὶ μακάριον ἔρωτα συννημένον τῇ φύσει . Ἄλλὰ πλῆν τις τῶν ὁρατῶν τούτων καὶ ρεόντων διὰ διὰ πάθους ἀλόγου καὶ πικρῆς ἡδονῆς τὴν ἀμελῆ καὶ ἀφύλακτον ὑπὸ ἀθλιμίας ψυχὴν ἀπατῶσα καὶ γοητεύουσα , πρὸς κακίαν ἕλκει δεῖνῃ , γεννωμένην τε ἐκ τῶν ἡδονῶν τοῦ βίου , καὶ γεννώσαν θάνατον τοῖς ἑαυτῆς ἐρασταῖς . Διὰ τοῦτο τὴν γνῶσιν τῆς ἀληθείας , τὸ σωτήριον ταῖς ψυχαῖς φάρμακον , ἡ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν τοῖς πᾶσῳ δεχομένοις ἐδώρησατο χάρις · ὑφ’ ἧς λύεται μὲν ἡ ἀπάτη ἡ τὸν ἄνθρωπον γοητεύουσα · τὸ δὲ τῆς σαρκὸς ἀτίμον κατασβέννυται φρόνημα , τῇ τῆς ἀληθείας φωτὶ πρὸς τὸ Θεῖον τε καὶ τὴν ἑαυτῆς σωτηρίαν ὁδηγουμένης τῆς ψυχῆς , ἥ τὴν ἕνωσιν ἐδέξατο . Διὰ τοῖνυν τὸν μέλλοντα ψυχὴν καὶ σῶμα κατὰ τὸν τῆς εὐσεβείας νόμον προσάγειν Θεῷ , καὶ τὴν ἀναίμακτον αὐτῷ καὶ καθαρὰν ἀποδιδόναι λατρείαν , ἡγεμόνα τε τοῦ βίου τὴν εὐσεβῆ πίστιν ποιούμενον , ἣν αἱ τῶν ἁγίων φωναὶ διὰ πάσης ἡμῖν βούσι Γραφῆς , οὕτως εὐπειθῆ καὶ εὐήνιον τὴν ψυχὴν τοῖς τῆς ἀρετῆς ἐπιδιδόναι δρόμοις · λύουσα μὲν ἑαυτὸν τῶν τοῦ βίου δεσμῶν , ὅλον δὲ τῇ πίστει καὶ τῷ βίῳ τοῦ Θεοῦ μόνου γινόμενον , εἰδὼτα σαφῶς , ὡς ἐν ᾧ πίστις εὐσεβείας καὶ βίος ἐμπεπτος , ἐκεῖ καὶ Χριστοῦ πάρεισι δύναμεις · ἐν ᾧ δὲ Χριστοῦ δύναμις , ἐκεῖ κακίας ἀποφυγή .
Lemmas: εἰμί τις μικρός ἀφίστημι ὁ σῶμα ὁ διάνοια , καί ὁ ὁ πάθος δουλεία τε καί ἀφροσύνη ἔξω γίγνομαι , εὔδηλος καί εἰλικρινής λογισμός ὁ αὐτός ἑαυτοῦ καθοράω ψυχή · δύο καθαρός ἐν ὁ οὗτος φύσις ὁ θεός ὁ περί ἐγώ ἀγάπη καί ὁ βούλημα ὁ ἐκεῖνος δημιουργία . εὑρίσκω γάρ , οὗτος ὁ τρόπος ἐπισκοπέω , συνουσιόομαι τε καί συμφύω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐπί ὁ καλός τε καί ἀγαθός ὁ ἐπιθυμία ὁρμή · καί ὁ νοητός ἐκεῖνος καί μακάριος εἰκών , ὅς ὁ ἄνθρωπος μίμημα , ὁ ἀπαθής καί μακάριος ἔρως συνάπτω ὁ φύσις . ἀλλά πλέω τις ὁ ὁρατός οὗτος καί ῥέω διά διά πάθος ἄλογος καί πικρός ἡδονή ὁ ἀμελής καί ἀφύλακτος ὑπό αθλιεις ψυχή ἀπατάω καί γοητεύω , πρός κακία ἕλκω δεινός , γεννάω τε ἐκ ὁ ἡδονή ὁ βίος , καί γεννάω θάνατος ὁ ἑαυτοῦ ἐραστής . Ζεύς οὗτος ὁ γνῶσις ὁ ἀλήθεια , ὁ σωτήριος ὁ ψυχή Φάρμακος , ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ὁ πάσσω δέχομαι δωρέω χάρις · ὑπό ὅς λύω μέν ὁ ἀπάτη ὁ ὁ ἄνθρωπος γοητεύω · ὁ δέ ὁ σάρξ ἄτιμος κατασβέννυμι φρόνημα , ὁ ὁ ἀλήθεια φάος πρός ὁ θεῖος τε καί ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία ὁδηγέω ὁ ψυχή , ὅς ὁ ἕνωσις δέχομαι . Ζεύς τοίνυν ὁ μέλλω ψυχή καί σῶμα κατά ὁ ὁ εὐσέβεια νόμος προσάγω θεός , καί ὁ ἀναίμακτος αὐτός καί καθαρός ἀποδίδωμι λατρεία , ηγεμόνας τε ὁ βίος ὁ εὐσεβής πίστις ποιέω , ὅς ὁ ὁ ἅγιος φωνή διά πᾶς ἐγώ βοῦς Γραφής , οὕτως εὐπειθής καί εὐήνιος ὁ ψυχή ὁ ὁ ἀρετή ἐπιδίδωμι δρόμος · λύω μέν ἑαυτοῦ ὁ ὁ βίος δεσμός , ὅλος δέ ὁ πίστις καί ὁ βίος ὁ θεός μόνος γίγνομαι , οἶδα σαφής , ὡς ἐν ὅς πίστις εὐσέβεια καί βίος ἐμπίπτω , ἐκεῖ καί Χριστός πάρειμι δύναμις · ἐν ὅς δέ Χριστός δύναμις , ἐκεῖ κακία ἀποφυγή .