gregorius-nyssenus.de-infantibus-praemature-abreptis pg046_0090.2
“ Ὦ δὲ διορατικός τὴν ψυχήν , καὶ διὰ παιδεύσεως πρὸς τὴν κατανόησιν τῶν οὐρανίων κεχαιρασμένος , καὶ ταλῶν ταῦτα δι’ ὧν εὐφραίνει τὸν ἀλογωτέρων ἡ αἴσθησις , πρὸς τὴν τοῦ παντὸς ἀρμονίαν βλέπει , καὶ ἐκ τῆς ἐγκυκλίου κινήσεως τὴν ἐκ τῶν ἐναντίων εὐαρμονίαν ἐπισκοπεῖ , πῶς τῇ ἀπλανεῖ περιφορᾷ οἱ ἐντὸς κύκλοι πρὸς τὸ Ἐμπαλιν ἀναλισκονται · πῶς τὰ ἐν αὐτοῖς θεωρούμενα τῶν ἀστρῶν πολυειδῶς σχηματίζεται ἐν προσεγγισμοῖς τε καὶ ἀποστάσεσι , καὶ ὑποδρομαῖς , τε καὶ ἐκλείψει , καὶ ταῖς ἐπὶ τὰ πλάγια παραδρομαῖς , τὴν ἀδιάλειπτον ἐκείνην ἀρμονίαν ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἐξεργαζόμενα , οἷς οὐδὲ τοῦ βραχυτάτου τῶν ἀστρῶν ἡ θέσις ἀθεώρητος περι-ορᾶται , ἀλλὰ πάντα τὴν ἰσην παρέχει φροντίδα τοῖς διὰ τῆς σοφίας ἐπὶ τὰ δυν τῶν νοῦν μετενίσχασιν . Τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ σύ , ὦ τιμία μοι κεφαλή , τὴν ἐν τοῖς οὐσι τοῦ Θεοῦ οἰκονομίαν βλέπων , ἀφεὶς ἐκεῖνα περὶ ἃ τῶν πολλῶν ἀσχολὸς ἐστιν ἡ διάνοια ( πλοῦτον λέγω καὶ τύχην , καὶ δόξης ἐπιθυμίαν κενής , ἣπερ δι-τιχυρὸς ἀκτίνων δίχην περιεστράφτοντα τοὺς ἀλογω-τέρους ἐκπλήττειν εἰωθεν ) , οὐδὲ τὰ δοκοῦντα μικρότερα τῶν ἐν τοῖς οὐσι θεωρουμένων ἀνεξέταστα καταλεί-πεις , ἀνερευνῶν τε καὶ διασκοποῦμενος τὴν ἀνωμαλίαν τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς · οὐ μόνον τὴν κατὰ πλοῦτον καὶ πενίαν θεωρουμένην , ἢ τὰς κατὰ τὰ δέωματα καὶ τὰ γένη διαφορὰς ( οἷδας γὰρ ἄντ’ οὐδενὸς εἶναι τούτα ὅς τὸ εἶναι οὐ καθ’ ὑπόστασιν οὐδεὶν ἐστιν , ἀλλ’ ἐν τῇ ματαίᾳ ὑπολήψει τῶν τοὺς μὴ οὐσίαν ὡς ὑφεστῶσι προσεχρηγνῶν · εἰ οὖν τις ἀφέλοιτο τοῦ λαμπρυνο-μένου τῇ δόξῃ τῶν εἰς αὐτὰ βλέποντων τὴν μύησιν , οὐδὲν ὑπολειφθήσεται τῇ μεγαλοφρονούντι ἐπὶ τῷ δια-κένῳ ψυφμάτι , κἂν πᾶσα χρημάτων ἢ ὕλη παρ’ αὐτῷ κατοργυγμένη τύχη ) , ἀλλὰ σοὶ διὰ φροντίδος ἐπὶ γνῶναι τὰ τε ἄλλα τῆς θείας οἰκονομίας πρὸς ὅ τι τῶν γινομένων ἕκαστον βλέπει , καὶ τίνος χάριν τῷ
Lemmas: “ ὦ δέ διορατικός ὁ ψυχή , καί διά παίδευσις πρός ὁ κατανόησις ὁ οὐράνιος χαίρω , καί Τάλων οὗτος διά ὅς εὐφραίνω ὁ ἄλογος ὁ αἴσθησις , πρός ὁ ὁ πᾶς ἁρμονία βλέπω , καί ἐκ ὁ ἐγκύκλιος κίνησις ὁ ἐκ ὁ ἐναντίος εὐαρμονία ἐπισκοπέω , πῶς ὁ ἀπλανής περιφορά ὁ ἐντός κύκλος πρός ὁ ἐμπαλῶ ἀναλίσκω · πῶς ὁ ἐν αὐτός θεωρέω ὁ ἄστρον πολυειδής σχηματίζω ἐν προσεγγισμός τε καί ἀπόστασις , καί ὑποδρομή , τε καί ἔκλειψις , καί ὁ ἐπί ὁ πλάγιος παραδρομή , ὁ ἀδιάλειπτος ἐκεῖνος ἁρμονία ἀεί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἐξεργάζομαι , ὅς οὐδέ ὁ βραχύς ὁ ἄστρον ὁ θέσις ἀθεώρητος περιοράω , ἀλλά πᾶς ὁ ἴσος παρέχω φροντίς ὁ διά ὁ σοφία ἐπί ὁ δύο ὁ νόος μεταφέρω . ὁ αὐτός τρόπος καί σῦς , ὦ τίμιος ἐγώ κεφαλή , ὁ ἐν ὁ οὐ ὁ θεός οἰκονομία βλέπω , ἀφίημι ἐκεῖνος περί ὅς ὁ πολύς ἄσχολος εἰμί ὁ διάνοια ( πλοῦτος λέγω καί τύχη , καί δόξα ἐπιθυμία κενός , ὅς δι-τιχυρὸς ἀκτίς διχή περιστρέφω ὁ ἄλογος ἐκπλήσσω εἴωθα ) , οὐδέ ὁ δοκέω μικρός ὁ ἐν ὁ οὐ θεωρέω ἀνεξέταστος καταλείπω , ἀνερευνάω τε καί διασκοπέω ὁ ἀνωμαλία ὁ ἀνθρώπινος ζωή · οὐ μόνος ὁ κατά πλοῦτος καί πενία θεωρέω , ἢ ὁ κατά ὁ δέωματα καί ὁ γένος διαφορά ( οἶδα γάρ ἀντί οὐδείς ἔρχομαι τούτος ὅς ὁ ἔρχομαι οὐ κατά ὑπόστασις οὖδας εἰμί , ἀλλά ἐν ὁ μάταιος ὑπόληψις ὁ ὁ μή οὐσία ὡς ὑφίστημι προσεχρηγνῶν · εἰμί οὖν τις ἀφαιρέω ὁ λαμπρύνω ὁ δόξα ὁ εἰς αὐτός βλέπω ὁ μύησις , οὐδείς ὑπολείπω ὁ μεγαλοφρονέω ἐπί ὁ διάκενος ψυφμάτι , κἀν πᾶς χρῆμα ἢ ὕλη παρά αὐτός κατοργυγμένη τύχη ) , ἀλλά σύ διά φροντίς ἐπί γιγνώσκω ὁ τε ἄλλος ὁ θεῖος οἰκονομία πρός ὁ τίς ὁ γίγνομαι ἕκαστος βλέπω , καί τίς χάρις ὁ