gregorius-nyssenus.de-infantibus-praemature-abreptis pg046_0089.2
Τὸν τε σεμνὸν τῆς πενίας πλοῦτον θαυμαζέτω πᾶλιν ἑκεῖνος , εἰ τὶς ἐστιν ἐν τῷ καθ' ἡμᾶς βίῳ εἰδὼς τὸ τοιούτον ἐν ἐπαίνῳ ποιεῖσθαι καὶ θαύματι . Τάχα δὲ εἰ καὶ μὴ πρότερον ἦν , ἀλλὰ νῦν διὰ σὲ καὶ πενίας ἀνθίζει πόθος , καὶ πρὸ τῶν πολυταλάντων τοῦ Κροίσου πλίνδων , ἡ σὴ πλινδότης μακαριούσεται . Τίνι γὰρ μακαριστὸν οὕτως ἀπέδειξε γῆ τε καὶ θάλασσα , ταῖς ἰδίαις ἑκάτερα προσοδοῖς δεξιουμένη , ἢ ὡς τὸν σὸν βίον ἡ πρὸς τὴν ὕληχὴν περιουσίαν ἀποθιάσεως ; Ὡς γὰρ οἱ τοῦ σιδήρου τὸν ἰὸν ἀποξέοντες , στιλπνὸν αὐτὸν καὶ ἀργυροειδὲ κατεργάζονται , οὕτως σοὶ φανερωτέρα γέγονεν ἡ τοῦ βίου ἀκτίς , δεὶ δι' ἐπιμελείας τοῦ ἰοῦ τῶν χρημάτων καθαίρουμένη . Καὶ ταῦτα παρεῖσθω τοῖς εἰπεῖν δυναμένοις , ὅτι καλῶς ἐπίστasai ἐν τίνι ἐστι τὸ λαβεῖν τοῦ καθαρεῦσαι λῆμματος ἐνδοξότερον . Δὸς γὰρ μοι μετὰ παρρησίας εἰπεῖν , ὅτι οὐ πάντων ὑπερῶς τῶν λημμάτων , ἀλλ' ὧν οὐπω τις ἀφᾶσαι τῶν προλαβόντων δεδύνηται , μόνος περιεδράσω διπλῇ τῇ χειρὶ . Ἄντὶ γὰρ ἐσθῆτός τινος ἢ ἀνδραπόδων ἢ χρημάτων , αὐτὰς τῶν ἀνθρώπων τὰς ψυχὰς λαβὼν ἔχεις , τῷ θησαυρῷ τῆς ἀγάπης ἐναποθέμενος . Ταῦτα λογογράφοι καὶ σοφισταὶ διεξίτωσαν , οἵς κόσμος καλῶς τὰ τοιαῦτα γράφειν · ὁ δὲ γῆρεὺς ἡμῶν λόγος , τοσοῦτον ἑαυτὸν ὑποκινείτω , ὅσον βᾶδην ἐπεξελθεῖν τῷ προτεθέντι ἡμῖν παρὰ τῆς σῆς σοφίας προβλήματι , τί χρὴ γινώσκειν περὶ τῶν πρὸ ὥρας ἀναρπαζομένων , ἐφ' ὧν μικροῦ δεὶ ἡ γένεσις τῷ θανάτῳ συνάπτεται · καὶ ὁ σοφὸς ἐν τοῖς Ἕξω Πλάτων πολλὰς ἐκ προσώπου ἀναβιωκότος περὶ τῶν ἐκεῖθὲν δικαστηρίων φιλοσοφήσας , ἀφήκεν ἀπόρρητα , ὡς κραίττονα ὂντα δηλαδή , ἢ ὥστε ὑπὸ λογισμῶν ἀνθρωπίνων ἐλθεῖν . Εἰ μὲν οὖν τὸ τοιούτον ἐν τοῖς ἐξητασμένοις ἐστιν , ὡς λείπει τὰς τοῦ προβλήματος ἀμφιβολίας , δέξῃ δηλαδή τὸν εὑρεθέντα λόγον · εἰ δὲ μὴ , συγγνώση πάντως τῷ γῆρα , μόνῃ τῇν προθυμίαν ἡμῶν εἰς τὸ παρασχεῖν τί σοι τῶν χαρισμένων
Lemmas: ὁ τε σεμνός ὁ πενία πλοῦτος θαυμάζω Πάλις ἐκεῖνος , εἰμί τις εἰμί ἐν ὁ κατά ἐγώ βίος οἶδα ὁ τοιοῦτος ἐν ἔπαινος ποιέω καί θαῦμα . Τάχα δέ εἰμί καί μή πρότερος εἰμί , ἀλλά νῦν διά σύ καί πενία ἀνθίζω πόθος , καί πρό ὁ πολυτάλαντος ὁ Κροῖσος πλίνδων , ὁ σός πλινδοος μακαρίζω . τίς γάρ μακαριστός οὕτως ἀποδείκνυμι γῆ τε καί θάλασσα , ὁ ἴδιος ἑκάτερος πρόσοδος δεξιόομαι , ἢ ὡς ὁ σός βίος ὁ πρός ὁ ὕληχὴν περιουσία αποθιασις ; ὡς γάρ ὁ ὁ σίδηρος ὁ ἰός ἀποξέω , στιλπνός αὐτός καί ἀργυρόω κατεργάζομαι , οὕτως σύ φανερός γίγνομαι ὁ ὁ βίος ἀκτίς , Δεύς διά ἐπιμέλεια ὁ ἰός ὁ χρῆμα καθαιρέω . καί οὗτος παρίημι ὁ λέγω δύναμαι , ὅτι καλός ἐφίστημι ἐν τίς εἰμί ὁ λαμβάνω ὁ καθαρεύω λῆμμα ἔνδοξος . δίδωμι γάρ ἐγώ μετά παρρησία λέγω , ὅτι οὐ πᾶς ὑπερῶς ὁ λῆμμα , ἀλλά ὅς οὔπω τις ἀφίημι ὁ προλαμβάνω δύναμαι , μόνος περιτρέχω διπλός ὁ χείρ . ἀντί γάρ ἐσθής τις ἢ ἀνδράποδον ἢ χρῆμα , αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ ψυχή λαμβάνω ἔχω , ὁ θησαυρός ὁ ἀγάπη ἐναποτίθημι . Ταΰς λογογράφος καί σοφιστής διέξειμι , ὅς κόσμος καλός ὁ τοιοῦτος γράφω · ὁ δέ γῆρος ἐγώ λόγος , τοσοῦτος ἑαυτοῦ ὑποκινέω , ὅσον βάδην ἐπεξέρχομαι ὁ προτίθημι ἐγώ παρά ὁ σός σοφία πρόβλημα , τίς χράω γινώσκω περί ὁ πρό ὥρα ἀναρπάζω , ἐπί ὅς μικρός δεῖ ὁ γένεσις ὁ θάνατος συνάπτω · καί ὁ σοφός ἐν ὁ ἔχω Πλάτων πολύς ἐκ πρόσωπον ἀναβιόω περί ὁ ἐκεῖθεν δικαστήριον φιλοσοφέω , ἀφίημι ἀπόρρητος , ὡς κραίττονα εἰμί δηλαδή , ἢ ὥστε ὑπό λογισμός ἀνθρώπινος ἔρχομαι . εἰμί μέν οὖν ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ ἐξετάζω εἰμί , ὡς λείπω ὁ ὁ πρόβλημα ἀμφιβολία , δέχομαι δηλαδή ὁ εὑρίσκω λόγος · εἰμί δέ μή , συγγιγνώσκω πάντως ὁ γῆρας , μόνος ὁ προθυμία ἐγώ εἰς ὁ παρέχω τίς σύ ὁ χαρισμένος