gregorius-nyssenus.de-infantibus-praemature-abreptis pg046_0100.1
ποιεῖται τῶν καταθυμίων τὴν στέρηνσιν , ἀλλ' ἀχρισταὶν A τινὰ τοῦ ἐπιστατοῦντος καταγινώσκει , ὡς φθόνῳ τινὶ καὶ οὐ προνοίᾳ τῶν προκειμένων ἀπεῖργοντος . Εἰ δὲ πρὸς τοὺς ἐπὶ ἀσχημονοῦντας τῇ παρατάσει τῆς μέθης βλέποι ἐν ἐμέτοις καὶ καρηδβάραις καὶ τῷ παραφθέγγεσθαι τι τῶν οὐ δεόντων , χαρὶν ὁμολογεῖ τῷ πρὸ τοῦ τοιούτου πάθους τῆς ἀμέτρου πληγμονῆς ἀποστήσαντι . Εἰ δὲ νενοήσαι ἂν τὸ ὑπόδειγμα , ῥάδιον ἂν εἴη προσάγαγεῖν τὸ ἐν τούτῳ καταληχθὲν ἡμῖν θεώρημα τῷ προκειμένῳ νοήματι . Τί γὰρ τὸ προκειμενον ἦν ; " Οτου χάριν ὁ Θεός , πολλῆς οὖσης τοῦ , παρατάς σπουδῆς φυλαχθῆναι ἑαυτοῦ ἐκ τοῦ βίου διάδοχον , δωρον πολλάκις ἐν τῷ τέλει τῆς ἡλικίας ἐξ τοῦ τεχθὲν ἀναρπάξεσθαι ; Πρὸς οὓς ἐροῦμεν τὸ συμποτικὸν ἐκεῖνο ὑπόδειγμα , ὅτι τῆς τοῦ βίου τραπέζης πολλῇ τε καὶ παντοδαπῇ τῶν ἐδωδίων τῶν παρασκευῇ ἐχοῦ - B σης ( νῦν δέ μοι κατὰ τὴν ἀφαρτυτικὴν ἐμπειρίαν μὴ πάντα τῷ τῆς ἡδονῆς μέλει τὰ τοῦ βίου καταγλυκαλνεσθαι , ἀλλ' ἔστιν ὅπου καὶ τοῖς αὐστηροτέροις τῶν συμποτῶν τὴν ζῴην παραπύθεσθαι , οἷα δὴ φιλοτεχνούσιν οἱ τῶν περὶ γαστέρα καὶ θοίνην ἡδονῶν τεχνῖται , τοὺς δριμυτέρους , ἢ ἀλμῶσιν , ἢ παρασιώφουσιν τὰς ὀρέξεις τῶν δαιτυμόνων ἀναρρίπτοντες ) · ἐπεὶ οὖν οὐ διὰ πάντων ἐστὶ τῶν πραγμάτων μελειώδης ὁ βίος , ἀλλ' ἔστιν ἐν οἷς ἄλμὴ τὸ δφον ἐστιν , ἡ στύψις , ἡ ὀξύδης , ἡ ὀπτικὴ τις καὶ δριμεῖα ποιότης ἐντριβείσα τοῖς πράγμασι , δύσληπτον ποιεῖ τὴν χαρυσίαν τοῦ βίου , κληρεῖς δὲ οὐ τῆς ἀπάτης κρατήσας παντοδαπὸν κράματος · ὧν οἱ μὲν τὸ φυσικὸς πάθος διὰ τοῦ στύφου τῆς ἀπάτης ἐμποιοῦσιν , οἱ δὲ εἰς παραφορὰν τοὺς ἐπιόντας ἐξεκαλέσαντο , ἄλλοις δὲ τῶν πονηρῶς κτηθέντων τὸν ἕμετον διὰ τῆς ἀποχρᾶς ἀποσίσεως ἀνεκίνησαν . Ὥς ἂν οὖν μὴ ἐπιχρονίζοι τῇ τοιαύτῃ τῆς τραπέζης παρασκευῇ ὁ μὴ δεδώς τῷ συμποσίῳ χρησάμενος , ὀρθῶν ἐξάρεται τοῦ τῶν δαιτυμόνων πληρώματος , καρδιάνως τὸ μὴ ἐν ἐκείνῳ γενέσθαι , ὧν ἡ ἀμέτρία τῆς ἀπολαύσεως τοῖς λαμαργοῦσι πρόξενος γίνεται . Τοῦτό ἐστιν ὁ φημι τελείας εἶναι προνοίας κατόρθωμα , τὸ μὴ μόνον συστάντα θεραπεύειν τὰ πάθη , ἀλλὰ καὶ κυλῆν πρὸ τῆς συστάσεως . " Ὁ δὲ καὶ περὶ τοῦ θανάτου τῶν ἀρτιτόκων ὑπενόησαμεν , ὅτι ὁ λόγος τὰ πάντα ποιῶν ὑπὸ φιλανθρωπίας ἀφ-αιρεῖται τῆς χακίας τὴν ὕλην , μὴ διδοὺς καιρὸν τῇ προαιρέσει τῇ διὰ τῆς προγνωστικῆς δυνάμεως γνωρισθείσῃ διὰ τῶν ἔργων ἐν χακίας ἐξοχῇ δεῖχθαι , ὅτι ἐστιν , ὅταν πρὸς τὸ κακὸν τὴν ὁρμὴν ἔχοι . Πολλάκις δὲ τὴν σεσωφισμένην τῆς φιλαργυρίας ἀνάγκην διὰ τῶν τοιούτων ἐλέγχει ὁ συνιστὼν τὸ τοῦ βίου συμπόσιον , ὡς ἂν , οἶμαι , γυμνὸν τῶν εὐπρόσωπων προκαλυμμάτων τὸ τῆς φιλαργυρίας ἀδρὺστημα φαίνοιτο , μηδενὶ παραπετάσματι πεπλανημένῳ συσκαζόμενον . Φασὶ γὰρ οἱ πολλοὶ διὰ τοῦτο ταῖς ταῦ πλείους ἐπιθυμίαις ἐπιπλατύνεσθαι , ὡς ἂν πλουσιωτέρους τοὺς ἐξ αὐτῶν γενομένους ποιήσαιεν , ὧν ἐλέγχει τὴν νόσον ἰδίαν οὖσαν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἐγγινωσμένην , ἢ ἀπροφάσιστος τῶν ἀτέχνων πλεονεξία . Πολλοὶ γὰρ οὔτε ἔχοντες δεδαχὴν ἐπὶ πολλοῖς οἷς ἐμώχθησαν , οὔτε ἐν ἐλπίσει τοῦ σχεῖν ὄντες , ἀντὶ μυρίων τέκνων πολλάς ἐπιθυμίας ἐν ἑαυτοῖς παιδοτροφοῦσιν , οὐκ ἔχοντες πού τὴν ἀνάγ -
Lemmas: ποιέω ὁ καταθυμίων ὁ στέρηνσιν , ἀλλά ἀχριστός A τις ὁ ἐπιστατέω καταγιγνώσκω , ὡς φθόνος τις καί οὐ πρόνοια ὁ πρόκειμαι ἀπείργω . εἰμί δέ πρός ὁ ἐπί ἀσχημονέω ὁ παράτασις ὁ μέθη βλέπω ἐν ἔμετος καί καρηδβάραις καί ὁ παραφθέγγομαι τίς ὁ οὐ δέω , χάρις ὁμολογέω ὁ πρό ὁ τοιοῦτος πάθος ὁ ἄμετρος πληγμονεος ἀφίστημι . εἰμί δέ νοέω ἄν ὁ ὑπόδειγμα , ῥᾴδιος ἄν εἰμί προσάγω ὁ ἐν οὗτος καταλήγω ἐγώ θεώρημα ὁ πρόκειμαι νόημα . τις γάρ ὁ πρόκειμαι εἰμί ; " ότου χάρις ὁ θεός , πολύς σέω ὁ , παρατώ σπουδή φυλάσσω ἑαυτοῦ ἐκ ὁ βίος διάδοχος , δῶρον πολλάκις ἐν ὁ τέλος ὁ ἡλικία ἐκ ὁ τίκτω ἀναρπάζω ; πρός ὅς λέγω ὁ συμποτικός ἐκεῖνος ὑπόδειγμα , ὅτι ὁ ὁ βίος τράπεζα πολύς τε καί παντοδαπής ὁ ἐδωδίων ὁ παρασκευή χόω - B σός ( νῦν δέ ἐγώ κατά ὁ ἀφαρτυτικὴν ἐμπειρία μή πᾶς ὁ ὁ ἡδονή μέλος ὁ ὁ βίος καταγλυκαλνεσθαι , ἀλλά εἰμί ὅπου καί ὁ αὐστηρός ὁ συμπότης ὁ ζάω παραπυτιθημι , οἷος δή φιλοτεχνέω ὁ ὁ περί γαστήρ καί θοίνη ἡδονή τεχνίτης , ὁ δριμύς , ἢ ἀλμῶσιν , ἢ παρασιωφους ὁ ὄρεξις ὁ δαιτυμών ἀναρρίπτω ) · ἐπεί οὖν οὐ διά πᾶς εἰμί ὁ πρᾶγμα μελειωδη ὁ βίος , ἀλλά εἰμί ἐν ὅς ἅλμη ὁ δφον εἰμί , ὁ στῦψις , ὁ ὀξύς , ὁ ὀπτικός τις καί δριμύς ποιότης ἐντρίβω ὁ πρᾶγμα , δύσληπτος ποιέω ὁ χαρίσιος ὁ βίος , κληρεῖς δέ οὐ ὁ ἀπάτη κρατέω παντοδαπός κρᾶμα · ὅς ὁ μέν ὁ φυσικός πάθος διά ὁ στύφω ὁ ἀπάτη ἐμποιέω , ὁ δέ εἰς παραφορά ὁ ἐπέρχομαι ἐκκαλέω , ἄλλος δέ ὁ πονηρός κτέομαι ὁ ἔμετος διά ὁ ἀποχράω ἀποσίσεως ἀνακινέω . ὥ ἄν οὖν μή ἐπιχρονίζω ὁ τοιοῦτος ὁ τράπεζα παρασκευή ὁ μή δίδωμι ὁ συμπόσιον χράω , ὀρθός ἐξαίρω ὁ ὁ δαιτυμών πλήρωμα , καρδιάνως ὁ μή ἐν ἐκεῖνος γίγνομαι , ὅς ὁ ἀμετρία ὁ ἀπόλαυσις ὁ λαμαργους πρόξενος γίγνομαι . τούτος εἰμί ὁ φημί τέλειος ἔρχομαι πρόνοια κατόρθωμα , ὁ μή μόνος συνίστημι θεραπεύω ὁ πάθος , ἀλλά καί κυλῆν πρό ὁ σύστασις . " ὁ δέ καί περί ὁ θάνατος ὁ ἀρτίτοκος ὑπονοέω , ὅτι ὁ λόγος ὁ πᾶς ποιέω ὑπό φιλανθρωπία ἀφαιρέω ὁ κακία ὁ ὕλη , μή δίδωμι καιρός ὁ προαίρεσις ὁ διά ὁ προγνωστικός δύναμις γνωρίζω διά ὁ ἔργον ἐν κακία ἐξοχή δείκνυμι , ὅτι εἰμί , ὅταν πρός ὁ κακός ὁ ὁρμή ἔχω . πολλάκις δέ ὁ σοφίζω ὁ φιλαργυρία ἀνάγκη διά ὁ τοιοῦτος ἔλεγχος ὁ σύνοιδα ὁ ὁ βίος συμπόσιον , ὡς ἄν , οἴομαι , γυμνός ὁ ευπρόσωπος προκάλυμμα ὁ ὁ φιλαργυρία ἀδρὺστημα φαίνω , μηδείς παραπέτασμα πλανάω συσκαζω . φημί γάρ ὁ πολύς διά οὗτος ὁ ταῦ πολύς ἐπιθυμία ἐπιπλατύνω , ὡς ἄν πλούσιος ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι ποιέω , ὅς ἔλεγχος ὁ νόσος ἴδιος εἰμί , οὐ ἐκ ἀνάγκη ἐγγιγνώσκω , ἢ ἀπροφάσιστος ὁ ἄτεχνος πλεονεξία . πολλός γάρ οὔτε ἔχω δεδαχὴν ἐπί πολύς ὅς ἐμώχθησαν , οὔτε ἐν ἐλπίζω ὁ ἔχω ο , ἀντί μυρίος τέκνον πολύς ἐπιθυμία ἐν ἑαυτοῦ παιδοτροφέω , οὐ ἔχω ποῦ ὁ ἀνάγω -