gregorius-nyssenus.de-infantibus-praemature-abreptis pg046_0092.1
ὀνομασθήσεται . Μὴ οὖσης δὲ τῆς ἀντιδόσεως , οὔτε ἀγαθὸν ἐστιν οὔτε κακὸν τὸ κατ’ ἐλπίδα προκείμενον . Τὸ γὰρ ὄνομα τοῦτο , τῶν καθ’ ἑκάτερον νοουμένων τὴν ἀμοιβὴν ἐπαγγέλλεται · τὸ δὲ μῆτε ἐν ἀγαθῷ μῆτε ἐν κακῷ εὑρισκόμενον , ἐν οὐδενὶ πάντως ἐστίν · ἄμεσος γὰρ ἡ τῆς τοιαύτης ἀντιθέσεως ἐναντιότης , ἡ τοῦ ἀγάθου καὶ τοῦ κακοῦ , λέγω , ὧν οὐδὲτερον ἔσται , τῷ μηθατέρῳ καταφάναι . Τοῦνῦν καὶ μηδενὶ ἐν οὐδὲν εἶναι τὸ εἴποι δλως . Εἰ δὲ τις τὸ τοιούτων καὶ εἶναι λέγοι , καὶ ἐν ἀγαθοῖς εἶναι , διδόντος , οὐκ ἀποδιδόντος τοῦ Θεοῦ τὰ ἀγαθὰ τοῖς τοιούτοις , ποῖαν λέγει τῆς ἀποχληρώσεως ταύτης αἰτίαν ; Πῶς δὲ δικαίως συναποθεῖξει τῷ λόγῳ ; Πῶς δὲ ταῖς Εὐαγγελικαῖς φωναῖς σύμφωνον δείξει τὸ νόημα ; Ἐκεῖ συναλλαγματικὴν τινα τῆς βασιλείας τὴν ἐμπορίαν τοῖς ἀξιοῦμενοις προσγίνεσθαι λέγει . Ἐπειδὴ γὰρ τὸ καὶ τὸ , φησὶ , πεποιήκατε , τὴν βασιλείαν ἀντιλαβεῖν ἐστέ δίκαιοι . Ἐνταῦθα δὲ μηδεμίας , μῆτε πράξεως , μῆτε προαιρέσεως ὑποῦσης , τίνα καιρὸν ἔχει καὶ τούτοις παρὰ τοῦ Θεοῦ γίνεσθαι λέγειν τὸ ἐξ ἀμοιβῆς ἐλπιζόμενον ; εἰ δὲ τις ἀδασαλίστως τὸν τοιούτον δέξεται λόγον , ὡς πάντως ἐν ἀγαθοῖς ἐσομένου τοῦ παρελθόντος οὕτως ἐπὶ τὸν βίον , ἐκ τοῦτο μακαριωτέρας ἀναφανήσεταί τῆς ζωῆς τὸ μὴ μετέχειν ζωῆς , εἴπερ ἐκεῖνον μὲν ἀναμφίβολος ἡ τῶν ἀγαθῶν μετουσία , κἂν βαρβάρων τύχῃ γονέων , καὶ μὴ νενομισμένῃ κυνηθῇ γάμῳ · τῷ δὲ βεβιωκότι τὸν χωρητὸν τε καὶ νόμιμον τῇ φύσει χρόνον , πάντως ἡ πλέον ἡ Ἐλασσον ὁ τῆς κακίας μολυσμὸς τῇ ζωῇ καταμίγνυται · ἢ , εἰ μέλλοι παντελῶς τῆς πρὸς τὸ κακὸν κοινωνίας ἔκτος εἶναι , πολλῶν αὐτῷ δεῖ[ν ] C ἰδρῶτων πρὸς αὐτὸ τοῦτο καὶ πόνων . Οὐ γὰρ ἀκμητὶ κατορθοῦται τοῖς μετιούσιν ἀρετὴ[ν ] , οὐδὲ ἀπνοὸς ἐστι τοῖς ἀνθρώποις ἡ τῶν καθ’ ὧδὴν ἀλλοτριώσις , ὥστε ἐν τῶν ἀνιάρων ἐξ ἀμφοτέρων συνενεχθῆναι δεῖν πάντως τὸν μετασχόντα τοῦ χρονιωτέρου βίου , ἢ νῦν ταχέπινὼν τῆς ἀρετῆς ἐναλλιοῦντα , ἢ τότε διὰ τὴν τῆς κακίας ζωὴν τῇ ἀντιδόσει τῶν ἀλγεινῶν ὁδυνηρόμενον · ἐπὶ δὲ τῶν ἄωρων τοιούτων ἐστιν οὐδέν · ἀλλ’ εὐθέως ἡ ἀγαθὴ λήξις · τοῖς δὲ ἄωρᾳ μεταστάνασις ἐνδέχεται , εἴπερ ἀληθεύει τῶν οὕτως ὑπελῃφώτων ὁ λόγος . Οὐκοῦν ἐκ τοῦ ἀκολούθου καὶ τοῦ λόγου προτιμοτέρα δειχθήσεται ἡ ἄλογια , καὶ ἡ ἀρετὴ οὐδενὸς ἀξία διὰ τούτων ἀναφανήσεταί . Εἰ γὰρ μηδεμία γέγονε ζημία πρὸς τὴν τῶν ἀγαθῶν μετουσίαν τῷ μὴ μετασχόντι τῆς ἀρετῆς , μάταιον ἂν εἴη τὸ περὶ ταύτην πονεῖν καὶ ἀνόντητον , τῆς ἀλόγου καταστάσεως ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ κρίσει προτερεούσης .
Lemmas: ὀνομάζω . μή σέω δέ ὁ ἀντίδοσις , οὔτε ἀγαθός εἰμί οὔτε κακός ὁ κατά ἐλπίς πρόκειμαι . Τέ γάρ ὄνομα οὗτος , ὁ κατά ἑκάτερος νοέω ὁ ἀμοιβή ἐπαγγέλλω · ὁ δέ μήτε ἐν ἀγαθός μήτε ἐν κακός εὑρίσκω , ἐν οὐδείς πάντως εἰμί · ἄμεσος γάρ ὁ ὁ τοιοῦτος ἀντίθεσις ἐναντιότης , ὁ ὁ αγαθός καί ὁ κακός , λέγω , ὅς οὐδέτερος εἰμί , ὁ μηθάτερος κατάφημι . Τοῦν καί μηδείς ἐν οὐδείς ἔρχομαι ὁ λέγω δλως . εἰμί δέ τις ὁ τοιοῦτος καί ἔρχομαι λέγω , καί ἐν ἀγαθός ἔρχομαι , δίδωμι , οὐ ἀποδίδωμι ὁ θεός ὁ ἀγαθός ὁ τοιοῦτος , ποῖος λέγω ὁ ἀποκλήρωσις οὗτος αἰτία ; Πῶς δέ δίκαιος συναποθειξεω ὁ λόγος ; πῶς δέ ὁ εὐαγγελϊκός φωνή σύμφωνος δείκνυμι ὁ νόημα ; ἐκεῖ συναλλαγματικός τις ὁ βασίλεια ὁ ἐμπορία ὁ ἀξιόω προσγίγνομαι λέγω . Ἐπειδή γάρ ὁ καί ὁ , φημί , ποιέω , ὁ βασίλειος ἀντιλαμβάνω εἰμί δίκαιος . ἐνταῦθα δέ μηδέμιος , μήτε πρᾶξις , μήτε προαίρεσις ὕπειμι , τίς καιρός ἔχω καί οὗτος παρά ὁ θεός γίγνομαι λέγω ὁ ἐκ ἀμοιβή ἐλπίζω ; εἰμί δέ τις ἀδασαλίστως ὁ τοιοῦτος δέχομαι λόγος , ὡς πάντως ἐν ἀγαθός εἰμί ὁ παρέρχομαι οὕτως ἐπί ὁ βίος , ἐκ οὗτος μακάριος ἀναφαίνω ὁ ζωή ὁ μή μετέχω ζωή , εἴπερ ἐκεῖνος μέν ἀναμφίβολος ἤ ὁ ἀγαθός μετουσία , κἀν βάρβαρος τυγχάνω γονεύς , καί μή νομίζω κυνέω γάμος · ὁ δέ βιόω ὁ χωρητός τε καί νόμιμος ὁ φύσις χρόνος , πάντως ὁ πλείων ὁ Μικρός ὁ ὁ κακία μολυσμός ὁ ζωή καταμείγνυμι · ἢ , εἰμί μέλλω παντελής ὁ πρός ὁ κακός κοινωνία ἕκτος ἔρχομαι , πολύς αὐτός δεῖνος ] C ἱδρώς πρός αὐτός οὗτος καί πόνος . οὐ γάρ ἀκμητεί κατορθόω ὁ μετέρχομαι ἀρετή ] , οὐδέ ἄπνοος εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ κατά ᾠδή ἀλλοτρίωσις , ὥστε ἐν ὁ ανιαρός ἐκ ἀμφότερος συμφέρω δεῖ πάντως ὁ μετέχω ὁ χρόνιος βίος , ἢ νῦν ταχεπιναω ὁ ἀρετή εναλλιουειντα , ἢ τότε διά ὁ ὁ κακία ζωή ὁ ἀντίδοσις ὁ ἀλγεινός οδυνηρομενω · ἐπί δέ ὁ άωρος τοιοῦτος εἰμί οὐδείς · ἀλλά εὐθύς ὁ ἀγαθός λῆξις · ὁ δέ ἄωρος μεθίστημι ἐνδέχομαι , εἴπερ ἀληθεύω ὁ οὕτως ὑπολαμβάνω ὁ λόγος . οὐκοῦν ἐκ ὁ ἀκόλουθος καί ὁ λόγος πρότιμος δείκνυμι ὁ ἀλογία , καί ὁ ἀρετή οὐδείς ἄξιος διά οὗτος ἀναφαίνω . εἰμί γάρ μηδείς γίγνομαι ζημία πρός ὁ ὁ ἀγαθός μετουσία ὁ μή μετέχω ὁ ἀρετή , μάταιος ἄν εἰμί ὁ περί οὗτος πονέω καί ἀνόντητον , ὁ ἄλογος κατάστασις ἐν ὁ ὁ θεός κρίσις προτερέω .