gregorius-nyssenus.de-deitate-filii-et-spiritus-sancti pg046_0293.2
Ἀπτεται μετὰ ταῦτα τοῦ παιδὸς ὁ πατήρ , καὶ οὐκ ἀντιβαίνει τῇ γινομένῃ ἡ φύσις · δίδωσιν ἑαυτὸν τῷ πατρὶ ὁ παῖς , χρῆσασθαι ὅ τι βούλεται . Τίνα πλέον ἐξ ἀμφοτέρων θαυμάσω ; τὸν ἐπιβαλόντα διὰ τὴν πρὸς Θεὸν ἀγάπην τῷ παιδὶ τὰς χεῖρας , ἢ τὸν μέχρι θανάτου τῷ πατρὶ ὑπακούσαντα ; Φιλοτιμοῦνται πρὸς ἀλλήλους , ὁ μὲν τῆς φύσεως ἑαυτὸν ἐπιδείκνυσι , ὁ δὲ χαλεπώτερον τοῦ θανάτου τὸ ἀντεῖναι τῷ πατρὶ λογίζομενος . Ἐντεῦθεν δεσμοῖς πρότερον διαλαμβάνει ὁ πατὴρ τὸν παῖδα . Εἶδον πολλάκις ἐπὶ γραφῆς εἰκόνα τοῦ πάθους , καὶ οὐκ ἀδάκρυτοι τὴν θέαν παρήλθον , ἐναργῶς τῆς τέχνης ὑπ' ὀμῶν ἀγούσης τὴν ἱστορίαν . Πρόκειται ὁ Ἰσαὰκ τῷ πατρὶ παρ' αὐτῷ τῷ θυσιαστηρίῳ , ὀκλάσας ἐπὶ γόνυ , καὶ περιηγμένας ἔχων εἰς τοὺς πίσω τὰς χεῖρας · ὁ δὲ διαβεβηκὼς κατόπιν τῷ πόδι τῆς ἀγκύλης , καὶ τῇ λαιᾷ χειρὶ τὴν κόμην τοῦ παιδὸς πρὸς ἑαυτὸν ἀνακλᾶσας , ἐπικύπτει τῷ προσώπῳ , ἐλεεινῶς πρὸς αὐτὸν ἀναβλέποντι , καὶ τὴν δεξιὰν καλωπλισμένην τῇ ξίφει πρὸς τὴν σφαγὴν κατευθύνει , καὶ ἄπτεται ἤδη τοῦ σώματος ἡ τοῦ ξίφους ἀκμή , καὶ τότε αὐτῇ γίνεται θεόθεν φωνὴ τὸ ἔργον κωλύουσα . * Ἡ δὲ φωνὴ τοιαύτη τις ἦν . Μόγις γὰρ καθάπερ πηλὸν τινὰ δυσπειθῆ καὶ δυσήκον , τῆς εὐθείας παρατραπέντα , καὶ πολλοῖς κύκλοις ἐκ πλαγίων διασκιρτήσαντα , πάλιν εἰς τὴν εὐθεῖαν τὸν λόγον ἠγάγομεν . Τοῦτο γὰρ ἦν τὸ προκειμένον ἡμῖν , δεῖξαι τὸν Ἀπόστολον μαρτυροῦντα τῷ λόγῳ , ὅτι μείζων τοῦ Υἱοῦ ὁ Πατὴρ οὐκ ἐστιν . Ἐνταῦθα γὰρ ἄγγελον τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ ἡ γραφὴ προτάξασα , ἐπάγει φωνὴν ἐκφώνησιν γὰρ αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου καὶ εἶπεν , ὅτι * Ἀνθ' ὧν ἐποίησας τὸ ῥῆμα τοῦτο , καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ , κατ' ἐμαυτοῦ ὁμοῦ , ποιήσω ἄρα καὶ ἐν τῇ ἐπαγγελίᾳ τοῦ λόγου ἐστι μαθεῖν . Τίς οὖν ἐστιν ὁ χρηματίσας τῷ Ἀβραάμ ; * Ἄρα μὴ ὁ Πατήρ ; * Ἄλλ' οὐχ ἂν εἴποις ἄγγελόν τινος *
Lemmas: ἅπτω μετά οὗτος ὁ παῖς ὁ πατήρ , καί οὐ ἀντιβαίνω ὁ γίγνομαι ὁ φύσις · δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ πατήρ ὁ παῖς , χράω ὅς τίς βούλομαι . τίς πλέω ἐκ ἀμφότερος θαυμάζω ; ὁ ἐπιβάλλω διά ὁ πρός θεός ἀγάπη ὁ παῖς ὁ χείρ , ἢ ὁ μέχρι θάνατος ὁ πατήρ ὑπακούω ; φιλοτιμέομαι πρός ἀλλήλων , ὁ μέν ὁ φύσις ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ χαλεπός ὁ θάνατος ὁ ἄντειμι ὁ πατήρ λογίζομαι . ἐντεῦθεν δεσμός πρότερος διαλαμβάνω ὁ πατήρ ὁ παῖς . εἶδον πολλάκις ἐπί γραφεύς εἰκών ὁ πάθος , καί οὐ ἀδάκρυτος ὁ θέα παρέρχομαι , ἐναργής ὁ τέχνη ὑπό ὄμνυμι ἄγω ὁ ἱστορία . πρόκειμαι ὁ Ἰσαάκ ὁ πατήρ παρά αὐτός ὁ θυσιαστήριον , ὀκλάζω ἐπί γόνυ , καί περιάγω ἔχω εἰς ὁ ὀπίσω ὁ χείρ · ὁ δέ διαβαίνω κατόπιν ὁ ἕκπους ὁ ἀγκύλος , καί ὁ λαιός χείρ ὁ κόμη ὁ παῖς πρός ἑαυτοῦ ἀνακλάω , ἐπικύπτω ὁ πρόσωπον , ἐλεεινός πρός αὐτός ἀναβλέπω , καί ὁ δεξιά καλωπλισμένην ὁ ξίφος πρός ὁ σφαγή κατευθύνω , καί ἄπτω ἤδη ὁ σῶμα ὁ ὁ ξίφος ἀκμή , καί τότε αὐτός γίγνομαι θεόθεν φωνή ὁ ἔργον κωλύω . * ὁ δέ φωνή τοιοῦτος τις εἰμί . μόγις γάρ καθάπερ πηλός τις δυσπειθής καί δυσηκος , ὁ εὐθύς παρατρέπω , καί πολύς κύκλος ἐκ πλάγιος διασκιρτάω , πάλιν εἰς ὁ εὐθύς ὁ λόγος ἄγω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ πρόκειμαι ἐγώ , δείκνυμι ὁ ἀπόστολος μαρτυρέω ὁ λόγος , ὅτι μείζων ὁ υἱός ὁ πατήρ οὐ εἰμί . ἐνταῦθα γάρ ἄγγελος ὁ λόγος ὁ Θεός ὁ γραφή προτάσσω , ἐπάγω φωνή ἐκφώνησις γάρ αὐτός ἄγγελος κύριος καί εἶπον , ὅτι * ἀντί ὅς ποιέω ὁ ῥῆμα οὗτος , καί οὐ φείδομαι ὁ υἱός σύ ὁ ἀγαπητός , κατά ἐμαυτοῦ ὁμοῦ , ποιέω ἄρα καί ἐν ὁ ἐπαγγελία ὁ λόγος εἰμί μανθάνω . Τῖς οὖν εἰμί ὁ χρηματίζω ὁ Ἀβραάμ ; * ἄρας μή ὁ Πατήρ ; * ἄλλος οὐ εἄν εἶπον ἄγγελος τις *