gregorius-nyssenus.de-deitate-filii-et-spiritus-sancti pg046_0291.2
A λάδε μοι , φησί , τὸν υἱόν σου . Οὕπω πλήσσει τάχα τοῦ πατρὸς τὴν καρδίαν ὁ λόγος · πάντως γὰρ τοιούτον ὑπολογίζεται , ὅτι γάμῳ συναρμόσει διακελεύσει καὶ ἐπισπεύσει τὸν γάλαμον , ὡς ἂν εἰς πέρας ἔλθοι ἡ ἐπὶ τοῦ σπέρματος εὐλογία . Ἄλλ' ἴδωμεν τὴν προσθήκην τοῦ λόγου · λάδε μοι , φησί , τὸν υἱόν σου τὸν ἀγαπητόν , τὸν μονογενῆ . Ὄρα τὰ κέντρα τοῦ λόγου , πῶς κεντεῖ τὰ σπλάγχνα · πῶς ἀναρρίπίζει τὴν τῆς φύσεως φλόγα · πῶς ἀνείρει τὸ φίλτρον , καὶ υἱὸν ἀγαπητὸν καὶ μονογενῆ καλῶν · ὡς ἂν διὰ τῶν τοιούτων ὀνομάτων τὸ φίλτρον τὸ πρὸς αὐτὸν ἀναζέσειεν . Εἶτα λαβὼν τί ποιήσω ; Ἀνένεγκέ μοι , φησί . Μὴ ἱερέα καταστήσαι κελεύεις , ὃν ἄνεν·γενεῖ προσετάξας ; Οὐχ ἱερέα , ἀλλὰ θύμα καὶ ἱερεῖον διὰ θυσίας ὁλοκαυτώμενον . Ἀνένεγκέ μοι , φησίν , εἰς ὁλοκαύτωσιν ἐπὶ τοῦ ὄρους , οὗ ἐὰν σοι δείξω . Τί πεπώντατε ἀκούοντες τοῦ διγήματος , ὅσοι πητέρες ἐστέ , καὶ τὴν πρὸς τοὺς παῖδας στοργὴν παρὰ τῆς φύσεως ἐδιδάχθητε ; Οἴδατε πάντως ὅπως δέχεται πατρὸς ἀκοὴ μονογενοῦς τέκνου σφαγήν . Τίνος οὐχ ἦν καταπλαγῆναι πρὸς τὴν φωνήν ; ἀποστρέψαι τὴν ἀκοήν ; ἐναποθεῖναι τῷ προστάγματι μᾶλλον ἢ τῇ καρδίᾳ τὸν λόγον δέξασθαι ; Οὐχ ἂν ἐδικαιολογήθη πρὸς αὐτόν , αὐτὴν τὴν φύσιν συνήγορον ἑαυτῷ προσεσθᾶμενος , Τί ταῦτα προστασσεις , λέγων , ὦ Κύριε ; Διὰ τοῦτο πατέρα ἐποίησας , ἵνα παιδοκτόνον ἀπεργάσῃ ; Διὰ τοῦτό σε τῆς γλυκείας ταύτης ἔγνευσας δωρεάς , ἵνα μύθον με ποιήσῃς τῷ βίῳ ; Ταῖς ἐμαυτοῦ χερσὶ κατασφάξω τὸν παῖδα , καὶ τοῦ συγγενεῖς αἵματος σπείσω σοι ; Καὶ σὺ ταῦτα κελεύεις , καὶ τοιαύταις ἐπιτέρπῃ θυσίαις ; Ἀποκτείνω τὸν υἱόν , ὅφ' οὗ ταφῆσεσθαι προσεδόκησα ; Τοιούτον αὐτῷ πλέω τὸν θάλαμον ; Τοιαύτην αὐτῷ τὴν εὐπροσήνην παρασκευάσω τοῦ γάμου ; Καὶ δῶν ἐπ' αὐτῷ οὐχὶ λαμπάδα γαμήλιον , ἀλλὰ πῦρ ἐπιτάφιον ; Οὐχοὖν ἐπὶ τούτοις καὶ στεφανώσωμαι ; Οὕτως ἔσομαι
Lemmas: A λάω ἐγώ , φημί , ὁ υἱός σύ . οὔπω πλήσσω τάχα ὁ πατήρ ὁ Καρδία ὁ λόγος · πάντως γάρ τοιοῦτος ὑπολογίζομαι , ὅτι γάμος συνάρμοσις διακελεύω καί επισπεύδω ὁ γάλαμον , ὡς εἄν εἰς πέρας ἔρχομαι ὁ ἐπί ὁ σπέρμα εὐλογία . ἄλλος ὁράω ὁ προσθήκη ὁ λόγος · λάω ἐγώ , φημί , ὁ υἱός σύ ὁ ἀγαπητός , ὁ μονογενής . σύργαστρος ὁ κέντρον ὁ λόγος , πῶς κεντέω ὁ σπλάγχνον · πῶς ἀναρριπίζω ὁ ὁ φύσις φλόξ · πῶς ἀνείρομαι ὁ φίλτρον , καί υἱός ἀγαπητός καί μονογενής καλός · ὡς εἄν διά ὁ τοιοῦτος ὄνομα ὁ φίλτρον ὁ πρός αὐτός ἀναζέω . εἶτα λαμβάνω τίς ποιέω ; Ἀνένεγκέ ἐγώ , φημί . μή ἱερεύς καθίστημι κελεύω , ὅς ἀναφέρω προστάσσω ; οὐχ ἱερεύς , ἀλλά θύμα καί ἱερεῖον διά θυσία ὁλοκαυτέω . Ἀνένεγκέ ἐγώ , φημί , εἰς ὁλοκαύτωσις ἐπί ὁ ὄρος , ὅς ἐάν σύ δείκνυμι . τις πίνω ἀκούω ὁ δίγημα , ὅσος πητέρες εἰμί , καί ὁ πρός ὁ παῖς στοργή παρά ὁ φύσις διδάσκω ; οἶδα πάντως ὅπως δέχομαι πατήρ ἀκοή μονογενής τέκνον σφαγή . τίς οὐ εἰμί καταπλήσσω πρός ὁ φωνή ; ἀποστρέφω ὁ ἀκοή ; ἐναποτίθημι ὁ πρόσταγμα μᾶλλον ἢ ὁ Καρδία ὁ λόγος δέχομαι ; οὐχ εἄν δικαιολογέομαι πρός αὐτός , αὐτός ὁ φύσις συνήγορος ἑαυτοῦ προσίημι , τις οὗτος προστάσσω , λέγω , εἰμί κύριος ; Ζεύς οὗτος πατήρ ποιέω , ἵνα παιδοκτόνος ἀπεργάζομαι ; Ζεύς οὗτος σύ ὁ γλυκύς οὗτος γίγνομαι δωρεά , ἵνα μῦθος ἐγώ ποιέω ὁ βίος ; ὁ ἐμαυτοῦ χείρ κατασφάζω ὁ παῖς , καί ὁ συγγενής αἷμα σπένδω σύ ; καί σύ οὗτος κελεύω , καί τοιοῦτος Ἐπιτέρπη θυσία ; ἀποκτείνω ὁ υἱός , ὑπό ὅς θάπτω προσδοκάω ; τοιοῦτος αὐτός πλέω ὁ θάλαμος ; τοιοῦτος αὐτός ὁ εὐπροσήνην παρασκευάζω ὁ γάμος ; καί δήω ἐπί αὐτός οὐ λαμπάς γαμήλιος , ἀλλά πῦρ ἐπιτάφιος ; ουχοω ἐπί οὗτος καί στεφανόω ; οὕτως εἰμί