gregorius-nyssenus.de-deitate-filii-et-spiritus-sancti pg046_0320.1
μετὰ τῆς κεραίας θεωρούμενον , ὅ καὶ τῶν οὐρανῶν μονιμώτερον , καὶ τῆς γῆς σταθερώτερον , καὶ πάσης τῆς τῶν δυνάμεων συστάσεως διαφέρεστερον . Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρήλειψεται · καὶ , Ὁλον τοῦ κόσμου παρήξει τὸ σχῆμα · τὸ δὲ ἰὸν ἐκ τοῦ νόμου , καὶ ἡ κεραία οὐ παραλήψεται . Ἡ ἐγκάθετος γραμμή , ἡ ἀνωθεν ἐπὶ τὸ βάθος καθήκουσα , ἰῶτα λέγεται · ἡ δὲ ἐγκαταρῶς ἀγομένη διὰ πλάγιον , κεραία ὀνομάζεται , καθὼς ἐστὶ καὶ παρὰ τῶν ναυτιλλομένων τοῦτο μαθεῖν . Τὸ γὰρ ξύλον τὸ διὰ πλάγιον τῷ ἰστῷ ἐπικείμενον , οὗ καὶ τὴν ὀδὴν ἐξαπλῶσι , κεραίαν λέγουσιν , ἐκ τοῦ σχήματος ὀνομάζοντες . Διὸ μοι δοκεῖ πρὸς τοῦτο βλέπειν ἡ θεία τοῦ Εὐαγγελίου φωνή · ὅτι δεῖξω ἐστὶν ἐν ᾧ τὰ πάντα συνέστηκε , τὸ τῶν ἀντῶ περιερχομένων αἰώνιον , ὅ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν τὴν συντηρητικὴν πάντων τῶν δυνάμεων , οὐ δι’ αἰνίγματος καὶ ἐσόπτρου τινὸς τοῦ κατὰ τὸν στίφνον σχήματος ὑποδεικνύει . Διὰ γὰρ τοῦτο φησιν , ὅτι δεῖ τὸν Ἰὸν τοῦ ἀνθρώπου , οὐχ ἀπλῶς ἀποθανεῖν , ἀλλὰ σταυρωθῆναι , ἵνα γένηται τοῖς διορατικωτέροις θεολόγοις ὁ σταυρὸς τὴν παντοδύναμον ἐξουσίαν τοῦ ἐπ’ αὐτῇ δεχομένου , καὶ πάντα ἐν πᾶσιν ὄντος , ἀνακηρύσσων τῷ σχήματι . Μὴ παρασιωπησώμεν , ἀδελφοί , μηδὲ τὸν εὐσχήμονα βουλευτὴν ἐκεῖνον , τὸν ἀπὸ Ἀριμαθίας Ἰωσήφ , ὃς δῶρον τὸ ἅγιον καὶ ἅγιον ἐκεῖνο σῶμα λαβὼν , καθαρὰν περιεῖληψεν αὐτῷ σινδόνα , καὶ καθαρώ μνημεῖῳ ἐναποτίθεται . Νόμος ἡμῖν ἐστω τοῦ εὐσχήμονος ἐκείνου βουλευτοῦ ἔργον τοῦ καὶ ἡμᾶς ὁμοίως βουλεύεσθαι , ὅταν λάβωμεν ἐκεῖνο τὸ δῶρον τοῦ σώματος , μὴ ἐρρωμένῃ τῇ τῆς συνειδήσεως σινδόνι λαμβάνειν , μηδὲ ὀδούσι ἐξ ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας τῷ μνημεῖῳ τῆς καρδίας ἐναποτίθεσθαι · ἀλλὰ , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος , δοκιμάζειν ἕκαστον ἑαυτόν , ἵνα μὴ κρίμα ἡ χάρις γένηται τῷ ἀναξίως δεχομένῳ τὴν χάριν . Ἄλλὰ γὰρ μεταξὺ λέγων αἰσθάνομαι τῇ φωτεινῇ στολῇ τοῦ ἀγγέλου καταστραπτόμενος , καὶ μου διασεῖζει ὑφ’ ἡδονῆς τὴν καρδίαν ὁ γλυκὺς ἐκεῖνος σεισμὸς , ὁ τὸν βαρὺν λίθον τοῦ ἀνθρωπίνου μνήματος ἀποκλῖνον , δι’ οὗ ἀνοίγεται πᾶσιν ἡ θύρα τῆς ἀναστάσεως . Δράμωμεν καὶ ἡμεῖς ἐπὶ τὴν θέαν τοῦ παραδόξου θεάματος · διαγέγονε γὰρ ἤδη τὸ Σάββατον · μὴ κατόπιν τῶν γυναικῶν ἀπαντήσωμεν . Ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμετέραις χερσὶ τὰ ἀρώματα , ἡ πίστις καὶ ἡ συνειδῆσις . Αὕτη γὰρ τοῦ Χριστοῦ ἐστὶν ἡ εὐωδία . Μηκέτι μετὰ τῶν νεκρῶν τὸν ζῶντα ζητήσωμεν . Τὸν γὰρ οὕτως αὐτὸν ζητοῦντα , ἀποθεῖται ὁ Κύριος , λέγων · Μὴ μου ἐξεῖν · ἀλλ’ ὅταν ἀναβῶ πρὸς τὸν Πατέρα , τότε σοι ἐξεῖν · Ἀκούσωμεν τὴν εὐωδίαν · καὶ ἡ γυνὴ ἡ προλαβοῦσα τὸν ἄνδρα διὰ τῆς πίστεως , καὶ καλῶς τοῦτο ποιήσασα , ἵνα διὰ τοῦ κατάρξασθαι πρὸς τὸ ἀγαθὸν περὶ τῆς τοῦ κακοῦ αἰτίας ἀπολογήσηται . Τί οὖν ἐστι τὸ τῆς γυναικὸς Εὐαγγελίου ; Ὁντως οὐχ ἐξ ἀνθρώπων , οὐδὲ δι’ ἀνθρώπων , ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἄκουε γὰρ , φησίν , ὅ ἐντέταλται ἡμῖν ὁ Κύριος πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν , ὑμᾶς οὖς καὶ ἀδελφοὺς αὐτοῦ κατονόμασεν , ὅτι Πορεύομαι πρὸς τὸν
Lemmas: μετά ὁ κεραία θεωρέω , ὅς καί ὁ οὐρανός μόνιμος , καί ὁ γῆ σταθερός , καί πᾶς ὁ ὁ δύναμις σύστασις διαφέρω . ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ παραλείφω · καί , ὅλος ὁ κόσμος παρήκω ὁ σχῆμα · ὁ δέ ἰός ἐκ ὁ νόμος , καί ὁ κεραία οὖον παραλαμβάνω . ὁ ἐγκάθετος γραμμή , ὁ ἄνωθεν ἐπί ὁ βάθος καθήκω , ἰῶτα λέγω · ὁ δέ ἐγκαταρῶς ἄγω διά πλάγιος , κεραία ὀνομάζω , καθώς εἰμί καί παρά ὁ ναυτίλλομαι οὗτος μανθάνω . ὁ γάρ ξύλον ὁ διά πλάγιος ὁ ἵστημι ἐπίκειμαι , ὅς καί ὁ ὁδή ἐξάπλωσις , κεραία λέγω , ἐκ ὁ σχῆμα ὀνομάζω . Διὸ ἐγώ δοκέω πρός οὗτος βλέπω ὁ θεῖος ὁ Εὐαγγέλιος φωνή · ὅτι δείκνυμι εἰμί ἐν ὅς ὁ πᾶς συνίστημι , ὁ ὁ ἀντάω περιέρχομαι αἰώνιος , ὅς ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ὁ συντηρητικός πᾶς ὁ δύναμις , οὖον διά αἴνιγμα καί εἴσοπτρον τις ὁ κατά ὁ στίφνον σχῆμα ὑποδείκνυμι . Ζεύς γάρ οὗτος φημί , ὅτι δεῖ ὁ ἰόν ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἀπλόος ἀποθνῄσκω , ἀλλά σταυρόω , ἵνα γίγνομαι ὁ διορατικός θεολόγος ὁ σταυρός ὁ παντοδύναμος ἐξουσία ὁ ἐπί αὐτός δέχομαι , καί πᾶς ἐν πᾶς εἰμί , ἀνακηρύσσω ὁ σχῆμα . μή παρασιωπάω , ἀδελφός , μηδέ ὁ εὐσχήμων βουλευτής ἐκεῖνος , ὁ ἀπό Ἀριμαθίας Ἰωσήφ , ὅς δῶρον ὁ ἅγιος καί ἅγιος ἐκεῖνος σῶμα λαμβάνω , καθαρός περιλαμβάνω αὐτός σινδών , καί καθαρός μνημεῖον ἐναποτίθημι . Νόμος ἐγώ ἵστημι ὁ εὐσχήμων ἐκεῖνος βουλευτής ἔργον ὁ καί ἐγώ ὁμοίως βουλεύω , ὅταν λαμβάνω ἐκεῖνος ὁ δῶρον ὁ σῶμα , μή ῥώννυμι ὁ ὁ συνείδησις σινδών λαμβάνω , μηδέ ὀδούς ἐκ ὀστέον νεκρός καί πᾶς ἀκαθαρσία ὁ μνημεῖον ὁ Καρδία ἐναποτίθημι · ἀλλά , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος , δοκιμάζω ἕκαστος ἑαυτοῦ , ἵνα μή κρίμα ὁ χάρις γίγνομαι ὁ ἀνάξιος δέχομαι ὁ χάρις . ἀλλά γάρ μεταξύ λέγω αἰσθάνομαι ὁ φωτεινός στολή ὁ ἄγγελος καταστράπτω , καί ἐγώ διασῴζω ὑπό ἡδονή ὁ Καρδία ὁ γλυκύς ἐκεῖνος σεισμός , ὁ ὁ βαρύς λίθος ὁ ἀνθρώπινος μνῆμα ἀποκλίνω , διά ὅς ἀνοίγω πᾶς ὁ θύρα ὁ ἀνάστασις . τρέχω καί ἐγώ ἐπί ὁ θέα ὁ παράδοξος θέαμα · διαγίγνομαι γάρ ἤδη ὁ σάββατον · μή κατόπιν ὁ γυνή ἀπαντάω . εἰμί καί ἐν ὁ ἡμέτερος χείρ ὁ ἄρωμα , ὁ πίστις καί ὁ συνείδησις . Ἄτη γάρ ὁ Χριστός εἰμί ὁ εὐωδία . μηκέτι μετά ὁ νεκρός ὁ ζῶ ζητέω . ὁ γάρ οὕτως αὐτός ζητέω , ἀποθέω ὁ Κύριος , λέγω · μή ἐγώ ἔχω · ἀλλά ὅταν ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ , τότε σύ ἔχω · ἀκούω ὁ εὐωδία · καί ὁ γυνή ὁ προλαμβάνω ὁ ἀνήρ διά ὁ πίστις , καί καλῶς οὗτος ποιέω , ἵνα διά ὁ κατάρχω πρός ὁ ἀγαθός περί ὁ ὁ κακός αἴτιος ἀπολογέομαι . τις οὖν εἰμί ὁ ὁ γυνή Εὐαγγέλιος ; εἰμί οὐ ἐκ ἄνθρωπος , οὐδέ διά ἄνθρωπος , ἀλλά διά Ἰησοῦς Χριστός . Ἄκουος γάρ , φημί , ὅς ἐντέλλω ἐγώ ὁ Κύριος πρός σύ εἶπον , σύ οὖς καί ἀδελφός αὐτός κατονομάζω , ὅτι πορεύω πρός ὁ