gregorius-nyssenus.de-deitate-filii-et-spiritus-sancti pg046_0312.1
νοῦσα συνδιέθηκε ταῖς ἀεὶ ἐπιγινομέναις γενεαῖς ἡ Ἀχακία γεωμένη τῷ πλήθει πρὸς ἄπειρον , ἕως εἰς τὸ ἀχρότατον τοῦ κακοῦ προελθοῦσα , πᾶσας κατέχρατῆσε τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως · οὕτως τοῦ Προφήτου καθολικῶς ἀποφηνάμενου , ὅτι Πάντες ἐξέκλιναν , ἅμα ἠχρεώθησαν , καὶ οὐχ ἦν ἐν τοῖς οὖσιν οὐδὲν , ὁ μὴ κακίας ὀργανον ἦν . Τὴν οὖν τοσαύτην τοῦ κακοῦ σωρείαν τὴν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου μέχρι τῆς κατὰ τὸ πάθος τοῦ Κυρίου οἰκονομίας συναθροισθείσαν , ὁ ἐν τρισὶ διαχέας ἡμέραις , μικρὰν σοι πεποίηται τῆς ὑπερβαλλούσης δυνάμεως τὴν ἐπίδειξιν · ἡ οὐχὶ πασῶν τῶν ἐν ταῖς ἱστορίαις θαυμαστοποιῶν ἰσχυροτέραν ; ὡσπερ γὰρ πλεονάζει τοῦ Σαμψῶν τὸ θαῦμα , οὐ κατὰ τὸ κατισχύσαι μόνον τοῦ λέοντος , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀπὸνως αὐτὸν διαχειρίσασθαι γυμναῖς καὶ ἀπόλοις χερσὶ τὸν θῆρα καταπαίζοντα διασπάσασθαι · οὕτως καὶ τοῦ δίχα πάσης ἐργωδίας τὸν Κύριον τὴν τοσαύτην ἀφανίσαις κακίαν , ἀπόδειξις μείζων ἐστὶ τοῦ τῆς δυνάμεως ὑπερβάλλοντος . Οὐχ ὑδάτων ἀπείρων ἐπιρροαὶ ἐκ τῶν ἄνωθεν καταρακτῶν τῷ ὑποκειμένῳ ἐγκαταπίπτουσαι , οὐδὲ ἄδυσοι τῶν ἰδίων ὀρῶν ὑπεροιδάνουσαι , καὶ τοὺς πελάγεις τὴν γῆν ἐπικλύζουσαι , οὐδὲ πᾶσα ἡ οἰκουμένη νηὸς δίκην ἀβυσσὸς τῷ βυθῷ καλυπτομένη , οὐδὲ ὀρῆ γινόμενα βύθια , καὶ χωρυφαὶ τῶν ὀρῶν ὑποδρύχιοι · οὐδὲ καθ’ ὁμοιότητα Σοδόμων αἱ τῆς ὀλογὸς ἐπομβρίαι τῷ πυρὶ τὸ διεφθορὸς ἐκκαθαίρουσαι · οὐδὲ ἄλλο τι τοιούτον οὐδὲν · ἀλλὰ ἀπλῆ τις καὶ ἀκατάληπτος ἐπιδημία μὴν ζωῆς , καὶ φωτὸς παρουσία , τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις , ἐκλείψιν παντελῆ καὶ ἀφανισμὸν τοῦ τε σκότους καὶ τοῦ θανάτου πεποίηται . Εἴπω τι πρὸς τοὺς εἰρημένους καὶ ἕτερον ; Ἐφῦ τὸ κακὸν ἐν τῷ ὄρει · ἤττηθη ἡ γυνὴ τῆς πείρας τοῦ δράκοντος · ἤττηθη μετὰ ταῦτα τῆς γυναῖκος ὁ ἄνθρωπος . Διὰ τριῶν ἔσχε τὸ κακὸν τὴν γένεσιν . Πρὸς τί μοι βλέπει τούτων ἡ μνήμη ; Ἔστι τινὰ τοῦ ἀγαθοῦ τάξιν διὰ τῆς ἐν τῷ κακῷ τάξεως κατανοῆσαι . Τρία βλέπω ταῦτα τοῦ κακοῦ δοχεῖα · πρῶτον μὲν , ἐν ᾧ τὸ πρῶτον συνέστη · δεύτερον , εἰς ὃ μετερρύη · τρίτον , ἐν ᾧ μετὰ ταῦτα ἐπεγένετο . Ἐπεὶδὴ τοίνυν ἐν τοῖς τρισὶ τούτοις ἡ κακία ἐπλήμυρε , τῇ διαβολικῇ , λέγω , φύσει , καὶ τῷ τῶν γυναικῶν γένει , καὶ τῷ πληρώματι τῶν ἀνδρῶν · τούτου χάριν ἀκολούθως ἐν τρισὶν ἡμέραις ἡ νόσος ἐξαφανίζεται , ἑκάστῳ γένει εἰς τὴν κακίαν νενοσηκότι μιᾶς ἡμέρας ἀποκληρωθείσης πρὸς ἴασιν · ἐν μὲν ἡμέρᾳ οἱ ἄνδρες τῆς νόσου καθαίρονται · ἐν τῇ δευτέρᾳ , τὸ τῶν γυναικῶν θεραπεύεται γένος · ἐν τῇ τελευταίᾳ , ἕκαστος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος , καὶ περὶ αὐτὸν ἄρχαι τε , καὶ ἐξουσίαι , καὶ δυνάμεις τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων τῶν τε προκαθημένων συναφανίζονται . Μὴ θαυμάσῃς δὲ εἰ χρονικὸς διαστήμασιν ἡ τοῦ ἀγαθοῦ κτῆσις ἐπιμερίζεται . Καὶ γὰρ παρὰ τὴν πρώτην τοῦ κόσμου γένεσιν , οὐχ ἅπαντες ἡ θεῖα δύναμις ἅπαντα ἐν ἀκαρεῖ τελειῶσαι τὰ δυνά , ἀλλ’ ὅμως συμπαραλαμβάνει τῇ δημιουργίᾳ τῶν δυνάων καὶ τὰ χρονικὰ διαστήματα · ὡς τόδε μὲν τι κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν
Lemmas: Νούσα συνδιτιθημι ὁ ἀεί ἐπιγίγνομαι γενεά ὁ Ἀχακία γίγνομαι ὁ πλῆθος πρός ἤπειρος , ἠώς εἰς ὁ ἄχρως ὁ κακός προέρχομαι , πᾶος καταχράω ὁ ἀνθρώπινος φύσις · οὕτως ὁ Προφήτου καθολικός ἀποφαίνω , ὅτι πάνετες ἐκκλίνω , ἅμα ἀχρειόω , καί οὐ εἰμί ἐν ὁ εἰμί οὐδείς , ὁ μή κακία ὄργανον εἰμί . ὁ οὖν τοσοῦτος ὁ κακός σωρεία ὁ ἀπό καταβολή κόσμος μέχρι ὁ κατά ὁ πάθος ὁ κύριος οἰκονομία συναθροίζω , ὁ ἐν τρεῖς διαχέω ἡμέρα , μικρός σύ ποιέω ὁ ὑπερβάλλω δύναμις ὁ ἐπίδειξις · ὁ οὐ πᾶς ὁ ἐν ὁ ἱστορία θαυμαστοποιέω ἰσχυρός ; ὡς γάρ πλεονάζω ὁ Σαμψών ὁ θαῦμα , οὖον κατά ὁ κατισχύω μόνος ὁ λέων , ἀλλά καί ὁ ἄπονος αὐτός διαχειρίζω γυμνός καί ἀπόλλυμι χείρ ὁ θήρ καταπαίζω διασπάω · οὕτως καί ὁ δίχα πᾶς ἐργωδία ὁ κύριος ὁ τοσοῦτος ἀφανίζω κακία , ἀπόδειξις μείζων εἰμί ὁ ὁ δύναμις ὑπερβάλλω . οὐχ ὕδωρ ἤπειρος ἐπιρροή ἐκ ὁ ἄνωθεν καταρράκτης ὁ ὑπόκειμαι ἐγκαταπίπτω , οὐδέ αδυσος ὁ ἴδιος ὄρος ὑπεροιδαίνω , καί ὁ πελάζω ὁ γῆ ἐπικλύζω , οὐδέ πᾶς ὁ οἰκέω ναός δίκη ἄβυσσος ὁ βυθός καλύπτω , οὐδέ ὀρεύς γίγνομαι βύθιος , καί χωρυφαὶ ὁ ὄρος υποδρυχιος · οὐδέ κατά ὁμοιότης Σόδομα ὁ ὁ ὀλογὸς ἐπομβρία ὁ πῦρ ὁ διαφθείρω ἐκκαθαίρω · οὐδέ ἄλλος τίς τοιοῦτος οὐδείς · ἀλλά ἀπλῆ τις καί ἀκατάληπτος ἐπιδημία μήv ζωή , καί φάος παρουσία , ὁ ἐν σκότος καί σκιά θάνατος κάθημαι , ἔκλειψις παντελής καί ἀφανισμός ὁ τε σκότος καί ὁ θάνατος ποιέω . εἶπον τίς πρός ὁ εἴρω καί ἕτερος ; φύω ὁ κακός ἐν ὁ ὄρος · ἀτάω ὁ γυνή ὁ πείρω ὁ δράκων · ἀτάω μετά οὗτος ὁ γυνή ὁ ἄνθρωπος . Ζεύς τρεῖς ἔχω ὁ κακός ὁ γένεσις . πρός τίς ἐγώ βλέπω οὗτος ὁ μνήμη ; εἰμί τις ὁ ἀγαθός τάξις διά ὁ ἐν ὁ κακός τάξις κατανοέω . τρία βλέπω οὗτος ὁ κακός δοχεῖον · πρῶτος μέν , ἐν ὅς ὁ πρῶτος συνίστημι · δύο , εἰς ὅς μεταρρέω · τρίτος , ἐν ὅς μετά οὗτος ἐπιγίγνομαι . ἐπειδή τοίνυν ἐν ὁ τρεῖς οὗτος ὁ κακία πλημύρω , ὁ διαβολικός , λέγω , φύσις , καί ὁ ὁ γυνή γένος , καί ὁ πλήρωμα ὁ ἀνήρ · οὗτος χάρις ἀκόλουθος ἐν τρεῖς ἡμέρα ὁ νόσος ἐξαφανίζω , ἕκαστος γένος εἰς ὁ κακία νοσέω εἷς ἡμέρα ἀποκληρόω πρός ἴασις · ἐν μέν ἡμέρα ὁ ἀνήρ ὁ νόσος καθαίρω · ἐν ὁ δύο , ὁ ὁ γυνή θεραπεύω γένος · ἐν ὁ τελευταῖος , ἕκαστος ἐχθρός καταργέω ὁ θάνατος , καί περί αὐτός ἀρχή τε , καί ἐξουσία , καί δύναμις ὁ ἀντίκειμαι δύναμις ὁ τε προκάθημαι συναφανίζω . μή θαυμάζω δέ εἰμί χρονικός διάστημα ὁ ὁ ἀγαθός κτῆσις ἐπιμερίζω . καί γάρ παρά ὁ πρῶτος ὁ κόσμος γένεσις , οὐ ἅπας ὁ θεῖον δύναμις ἅπας ἐν ἀκαρής τελειόω ὁ δυάς , ἀλλά ὅμως συμπαραλαμβάνω ὁ δημιουργία ὁ δύναμαι καί ὁ χρονικός διάστημα · ὡς ὅδε μέν τίς κατά ὁ πρῶτος ἡμέρα