gregorius-nyssenus.de-deitate-filii-et-spiritus-sancti pg046_0304.1
A τευσε χάριν . Ταῦτα μὲν οὖν ἐνεργὰ καὶ πρακτικὰ μνημόματα τῆς διὰ τοῦ λουτροῦ παλιγγενεσίας . Κατιδῶμεν δὲ λοιπὸν τὰς διὰ λόγων καὶ φωνῶν προφητείας . Ὁ μὲν οὖν Ἠσαΐας κέκραγε , λέγων · Λούεσασθε , καθαροὶ γένοσθε · ἀφέλετε τὰς πονηρίας ἀπὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν . Ὁ δὲ Δαβὶδ · Προσελθέτε πρὸς κύριον , καὶ φωτίσθητε , καὶ τὰ πρόσωπα ὑμῶν οὐ μὴ καταισχυνθῇ . Ἰεζεκιὴλ δὲ τῶν δύο σαφέστερον καὶ λευκότερον γράφων , ὑπισχνεῖται τὴν καλὴν ἐπαγγελίαν · Καὶ ραῶν ἐφ’ ὑμᾶς καθαρόν ὕδωρ , καὶ καθαρισθήσεσθε ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν , καὶ ἀπὸ πάντων τῶν εἰδώλων ὑμῶν καθαριῶ ὑμᾶς , καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν καινήν , καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ὑμῖν · καὶ ἀφελῶ τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς ὑμῶν , καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν σαρκίνην · καὶ τὸ πνεῦμά μου δώσω ἐν ὑμῖν . Ἐναργέστατα δὲ καὶ ὁ Ζαχαρίας τὸν τε Ἰησοῦν προφητεύει τὸν ἐνδεδυμένον τὸ ρυπαρὸν ἱμάτιον , τὴν δουλικὴν καὶ ἡμετέραν σάρκα , ἐκδύων δὲ αὐτὸν τῆς σκυθρωπῆς ἐσθῆτος , κοσμεῖ τῇ καθαρᾷ καὶ λαμποῦσῃ στολῇ · διδάσκων ἡμᾶς διὰ τοῦ εἰκονικοῦ ὑποδείγματος , ὅτι ἤν ἐν τῷ βαπτισματι τοῦ Ἰησοῦ πάντες ἡμεῖς ἐκδυόμενοι τὰς ἁμαρτίας ὡς χιτῶνα πτωχικὸν τε καὶ πολυχάλλητον , τὸν ἱερὸν καὶ κάλλιστον τὸν τῆς παλιγγενεσίας μετενδύομεθα . Ποῦ δὲ θήσομεν κἀκεῖνο τοῦ Ἠσαΐου τὸ λόγιον , πρὸς τὴν ἔρημον κράζον · Εὐφράνθητι , ἔρημος διψῶσα · ἀγαλλιάσθω ἔρημος , καὶ ἀνθείτω ὡς κρίνον , καὶ ἐξανθίσει καὶ ἀγαλλιάσεται τὰ ἔρημα τοῦ Ἰορδάνου . Πρόδηλον γὰρ ὡς οὐ τόποις ἀψύχοις καὶ ἀναίσθητοις τὴν εὐφροσύνην εὐαγγελίζεται · ἀλλὰ τροπολογεῖ διὰ τῆς ἐρήμου τὴν αὐχμώδη ψυχὴν καὶ ἀκόσμητον . Ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Δαβὶδ , ὅταν λέγῃ · Ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἀνδρὸς σοι . Καὶ πάλιν · Ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεὸν ἰσχυρὸν τὸν ζῶντα . Καὶ αὐθὶς ἐν Εὐαγγελίῳ ὁ Κύριος · Ἐὰν τις διψῇ , ἐρχέσθω πρὸς με , καὶ πινέτω . Καὶ πρὸς τὴν Σαμαρείτιδα · Πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου , διψήσει πάλιν · ὃς δ’ ἂν πίνῃ ἐκ τοῦ ὕδατος , οὐ ἐγὼ δώσω αὐτῷ , οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα . Καὶ ἡ τιμὴ δὲ τοῦ Καρμήλου δίδεται τῇ ψυχῇ τῇ ἔχουσῃ τὴν ὁμοίωσιν πρὸς τὴν ἔρημον · τοῦτο γάρ , ἡ διὰ τοῦ Πνεύματος χάρις . Ἐπειδὴ γὰρ Ἠλίας μὲν ἔκει τὸν Καρμήλον ( ὀνομαστὸν δὲ τὸ ὄρος ἐγένετο διὰ τὴν τοῦ ἐπικοινοῦντος ἀρετὴν καὶ ἀοιδίμων ) , ὁ δὲ γε Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς ἐν τῷ πνεύματι Ἠλίου διαλάμπων , τὸν Ἰορδάνην ἡγίασε · διὰ τοῦτο ὁ Προφήτης ἐδέξατο , τὴν τιμὴν τοῦ Καρμήλου τῷ ποταμῷ δοθήσεσθαι . Καὶ τὴν δόξαν δὲ τοῦ Λιβάνου , ἐκ τῆς παραβολῆς τῶν ὑψηλῶν δένδρων , ἐπὶ τὸν ποταμὸν μετέθηκεν . Ὡς γὰρ ἐκεῖνος ὁ Λιβανὸς ἰκανὴν ἔχει θαύματος ἀφορμὴν , αὐτὰ τὰ δένδρα ἃ φύει καὶ τρέφει · οὕτως ὁ Ἰορδάνης δοξάζεται , ἀνθρώπους ἀναγεννῶν καὶ φυτεύων ἐν τῷ τοῦ Θεοῦ παραδείσῳ · ὧν , κατὰ τὴν ψαλμικὴν φωνήν,ἀνθούτων ἀεὶ καὶ ταῖς ἀρεταῖς κομμένων , τὸ μὲν φύλλον οὐχ ἀπορριφήσεται , τὸν δὲ καρπὸν
Lemmas: A τευσε χάρις . οὗτος μέν οὖν ἐνεργός καί πρακτικός μνημοματη ὁ διά ὁ λουτρόν παλιγγενεσία . καθοράω δέ λοιπός ὁ διά λόγος καί φωνή προφητεία . ὁ μέν οὖν Ἠσαΐας κράζω , λέγω · λουιζω , καθαρός γίγνομαι · ἀφαιρέω ὁ πονηρία ἀπό ὁ Ψυχή σύ . ὁ δέ Δαυίδ · προσέρχομαι πρός κύριος , καί φωτίζω , καί ὁ πρόσωπον σύ οὖον μή καταισχύνω . Ἰεζεκιήλ δέ ὁ δύο σαφής καί λευκός γράφω , ὑπισχνέομαι ὁ καλός ἐπαγγελία · καί ῥᾴδιος ἐπί σύ καθαρός ὕδωρ , καί καθαρίζω ἀπό πᾶς ὁ ἀκαθαρσία σύ , καί ἀπό πᾶς ὁ εἴδωλον σύ καθαρίζω σύ , καί δίδωμι σύ Καρδία καινός , καί πνεῦμα καινός δίδωμι σύ · καί ἀφαιρέω ὁ Καρδία ὁ λίθινος ἐκ ὁ σάρξ σύ , καί δίδωμι σύ Καρδία σάρκινος · καί ὁ πνεῦμα ἐγώ δίδωμι ἐν σύ . ἐναργής δέ καί ὁ Ζαχαρίας ὁ τε Ἰησοῦς προφητεύω ὁ ἐνδύω ὁ ῥυπαρός ἱμάτιον , ὁ δουλικός καί ἡμέτερος σάρξ , ἐκδύω δέ αὐτός ὁ σκυθρωπάζω ἐσθής , κοσμέω ὁ καθαρός καί Λαμπούση στολή · διδάσκω ἐγώ διά ὁ εἰκονικός ὑπόδειγμα , ὅτι ἐάν ἐν ὁ βάπτισμα ὁ Ἰησοῦς πᾶς ἐγώ ἐκδύω ὁ ἁμαρτία ὡς χιτών πτωχικός τε καί πολυχάλλητον , ὁ ἱερόν καί καλῶς ὁ ὁ παλιγγενεσία μετενδύω . πός δέ τίθημι ἐκεῖνος ὁ Ἠσαΐας ὁ λόγιος , πρός ὁ ἐρῆμος κράζω · εὐφραίνω , ἐρῆμος διψάω · ἀγαλλιάω ἐρῆμος , καί ἀνθέω ὡς κρίνον , καί ξάνθισις καί ἀγαλλιάω ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰορδάνης . πρόδηλος γάρ ὡς οὖον τόπος ἄψυχος καί ἀναίσθητος ὁ Εὐφρόσυνος εὐαγγελίζω · ἀλλά τροπολογέω διά ὁ ἐρῆμος ὁ αὐχμώδης ψυχή καί ἀκόσμητος . ὅμοιος δέ καί ὁ Δαυίδ , ὅταν λέγω · ὁ ψυχή ἐγώ ὡς γῆ ἀνήρ σύ . καί πάλιν · διψάω ὁ ψυχή ἐγώ πρός ὁ θεός ἰσχυρός ὁ ζῶ . καί αὐθίς ἐν Εὐαγγέλιος ὁ Κύριος · ἐάν τις διψάω , ἔρχομαι πρός ἐγώ , καί πίνω . καί πρός ὁ Σαμαρείτιδα · Πᾶς ὁ πίνω ἐκ ὁ ὕδωρ οὗτος , διψάω πάλιν · ὅς δέ εἄν πίνω ἐκ ὁ ὕδωρ , οὖον ἐγώ δίδωμι αὐτός , οὖον μή διψάω εἰς ὁ αἰών . καί ὁ τιμή δέ ὁ Κάρμηλος δίδωμι ὁ Ψυχή ὁ ἔχω ὁ ὁμοίωσις πρός ὁ ἐρῆμος · οὗτος γάρ , ὁ διά ὁ πνεῦμα χάρις . ἐπεί γάρ Ἠλίας μέν ἐκεῖ ὁ Κάρμηλος ( ὀνομαστός δέ ὁ ὄρος γίγνομαι διά ὁ ὁ ἐπικοινόω ἀρετή καί ἀοίδιμος ) , ὁ δέ γε Ἰωάννης ὁ βαπτιστής ἐν ὁ πνεῦμα Ἠλίας διαλάμπω , ὁ Ἰορδάνης ἁγίζω · διά οὗτος ὁ Προφήτης δέχομαι , ὁ τιμή ὁ Κάρμηλος ὁ ποταμός δίδωμι . καί ὁ δόξα δέ ὁ Λίβανος , ἐκ ὁ παραβολή ὁ ὑψηλός δένδρον , ἐπί ὁ ποταμός μετατίθημι . ὡς γάρ ἐκεῖνος ὁ Λιβανός ἱκανός ἔχω θαῦμα ἀφορμή , αὐτός ὁ δένδρον ὁ φύω καί τρέφω · οὕτως ὁ Ἰορδάνης δοξάζω , ἄνθρωπος ἀναγεννάω καί φυτεύω ἐν ὁ ὁ Θεός παράδεισος · ὅς , κατά ὁ ψαλμικός ἀφωνέω ἀεί καί ὁ ἀρετή κομμένος , ὁ μέν φύλλον οὐ ἀπορρίπτω , ὁ δέ καρπός