gregorius-nyssenus.de-creatione-hominis-sermo-primus-sp pg044_0137.2
Κατάμαθε σαυτοῦ τὸ τίμιον . Οὐ προσέτρεψέ σου τὴν γένεσιν προσταγμάτι , ἀλλὰ βουλευτήριον ἐν τῷ Θεῷ , πῶς μέλει τὸ τίμιον ζῷον εἰς τὸν βίον παράγεσθαι . « Ποιήσωμεν , » ὁ σοφὸς βουλεύεται , ὁ τεχνιτὴς ἐνθυμεῖται · Ἄρα λείπει αὐτοῦ τὴ τέχνη , καὶ ἐκ τῆς μερίμνης βούλεται ἀπρητισμένον καὶ τέλειον καὶ ἠκριωμένον αὐτοῦ ποιῆσαι τὸ φιλοτέχνημα ; ἢ ἵνα σοι δείξῃ ὅτι τέλειός εἶ παρὰ Θεῷ ; Ἔμαθες ὅτι δύο πρόσωπα , ὁ λέγων , καὶ πρὸς ὃν ὁ λόγος . Διὰ τί οὐχ εἶπε , Ποίησον , ἀλλὰ Ποιήσωμεν ἄνθρωπον ; ἵνα νοῆσης τὴν δεσποτείαν , ἵνα μὴ τὸν Πατέρα ἐπιγινώσκων , τὸν Υἱὸν ἀγνοῇς · ἵνα εἰδὼς ὅτι Πατὴρ ἐποίησεν διὰ Υἱοῦ , καὶ Υἱὸς ἐκτίσατο πατρῴῳ θελήματι · καὶ δοξάσῃς Πατέρα ἐν Υἱῷ , καὶ Υἱὸν ἐν Πνεύματι ἁγίῳ . Οὕτω κοινὸν γένεσας ἔργον , ἵνα κοινὴς προσκυνήσεως ἀμφοτέρων ἦς , μὴ σχίζων τὴν προσκύνησιν , ἀλλὰ ἕνὸν τὴν θεότητα . Ὅρα ἱστορίαν μὲν σχήματι , θεολογίαν δὲ δυνάμει . Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον . Ποιήσωμεν . Καὶ οὐχ εἶπε , Καὶ ἐποίησαν , ἵνα μὴ πολυθεΐας λάβῃς ἀφορμὰς . Εἰ γὰρ πληθυντικὸν παρεῖσχηχὸ τὸ πρόσωπον , ἀπειδὲς ἂν ἐγένοντο οἱ ἄνθρωποι , πολλὰ πλήθη Θεῶν ἑαυτοῖς ἐπικαταοντες . Νῦν μὲν τοι , Ποιήσωμεν , ἵνα γνωρίσῃς Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ Πνεῦμα ἅγιον . Ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν Ἄνθρωπον , ἵνα ἐνώσῃς τὴν θεότητα , ἐνώσης δὲ οὐ τὰς ὑποστάσεις , ἀλλὰ τὴ δύναμιν , ἵνα μίαν δόξαν ἔχῃς μὴ μεριζόμενος περὶ τὴν προσκύνησιν , μὴ μεριζόμενος εἰς πολυθεΐαν . Οὐχ εἶπεν , Ἐποίησαν οἱ θεοὶ τὸν ἄνθρωπον,ἀλλ’ , « Ἐποίησεν ὁ Θεός . » Ἰδιαὐπόστασις Πατρός , καὶ ἰδία Υἱοῦ , καὶ ἰδία Πνεύματος ἁγίου . Διὰ τί οὖν οὐ τρεῖς ; ὅτι μία θεότης . Ἡν γὰρ βλέπω ἐν Πατρὶ θεότητα , ταύτην καὶ ἐν Υἱῷ · καὶ ἐν Πνεύματι ἁγίῳ , ταύτην καὶ ἐν Υἱῷ , διότι μορφὴ ἐν ἑκατέρῳ μία . Καὶ ἀρχὴ ἀπὸ Πατρὸς ἐν Υἱῷ ἡ αὐτή , καὶ διὰ τούτο καὶ παρ’ ἡμῖν προσκύνησις καὶ δοξολογία μία . Προοίμιον τῆς ἡμετέρας γενέσεως , θεολογία ἀληθινή
Lemmas: καταμανθάνω σεαυτοῦ ὁ τίμιος . οὐ προστρέφω σύ ὁ γένεσις πρόσταγμα , ἀλλά βουλευτήριον ἐν ὁ θεός , πῶς μέλω ὁ τίμιος ζῷον εἰς ὁ βίος παράγω . « ποιέω , » ὁ σοφός βουλεύω , ὁ τεχνίτης ἐνθυμέομαι · Ἀρά λείπω αὐτός ὁ τέχνη , καί ἐκ ὁ μέριμνα βούλομαι ἀπαρτίζω καί τέλειος καί ἀκριάω αὐτός ποιέω ὁ φιλοτέχνημα ; ἢ ἵνα σύ δείκνυμι ὅτι τέλειος εἰμί παρά θεός ; μανθάνω ὅτι δύο πρόσωπον , ὁ λέγω , καί πρός ὅς ὁ λόγος . Ζεύς τίς οὐ λέγω , ποιέω , ἀλλά ποιέω ἄνθρωπος ; ἵνα νοέω ὁ δεσποτεία , ἵνα μή ὁ Πατέρας ἐπιγιγνώσκω , ὁ υἱός ἀγνοέω · ἵνα οἶδα ὅτι Πατήρ ποιέω διά υἱός , καί υἱός κτίζω πατρῷος θέλημα · καί δοκέω Πατέρας ἐν υἱός , καί υἱός ἐν πνεῦμα ἅγιος . οὕτως κοινός γίγνομαι ἔργον , ἵνα κοινός προσκύνησις ἀμφότερος εἰμί , μή σχίζω ὁ προσκύνησις , ἀλλά ἕνος ὁ θεότης . Όρα ἱστορία μέν σχῆμα , θεολογία δέ δύναμις . καί ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος . ποιέω . καί οὐ λέγω , καί ποιέω , ἵνα μή πολυθεία λαμβάνω ἀφορμή . εἰμί γάρ πληθυντικός παρέχω ὁ πρόσωπον , ἀφοράω ἄν γίνομαι ὁ ἄνθρωπος , πολύς πλῆθος θεός ἑαυτοῦ ἐπικαταοντες . Νῦν μέν τοι , ποιέω , ἵνα γνωρίζω Πατέρας καί υἱός καί πνεῦμα ἅγιος . ποιέω ὁ θεός ὁ Ἄνθρωπος , ἵνα ένωση ὁ θεότης , ένωση δέ οὐ ὁ ὑπόστασις , ἀλλά ὁ δύναμις , ἵνα εἷς δόξα χέω μή μερίζω περί ὁ προσκύνησις , μή μερίζω εἰς πολυθεία . οὐχ λέγω , ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπον,ἀλλ’ , « ποιέω ὁ θεός . » Ἰδιαὐπόστασις Πατρός , καί ἴδιος υἱός , καί ἴδιος πνεῦμα ἅγιος . Ζεύς τίς οὖν οὐ τρεῖς ; ὅτι εἷς θεότης . ἐάν γάρ βλέπω ἐν πατήρ θεότης , οὗτος καί ἐν υἱός · καί ἐν πνεῦμα ἅγιος , οὗτος καί ἐν υἱός , διότι μορφή ἐν ἑκάτερος εἷς . καί ἀρχή ἀπό Πατρός ἐν υἱός ὁ αὐτός , καί διά τούτος καί παρά ἐγώ προσκύνησις καί δοξολογία εἷς . Προοίμιος ὁ ἡμέτερος γένεσις , θεολογία ἀληθινός