gregorius-nyssenus.contra-usurarios pg046_0225.1
τοκιστῶν λόγον κτῆμα τῷ βίῳ , κατὰ τὸν αὐτὴν ἀμιλλαν καθῆκτα , ὅν ἡ βούων ἄρμα πρὸς τοὺς στεφανανίας ἵππους ξευξάμενος · παραφαίνεται γὰρ δεῖ τὰ μικρὰ τοῖς μεγάλοις · καὶ λαμπομένης σελήνης , ἡλίου φαίνοντος · πλεούσης δὲ μυριοφόρου νῆος , καὶ τῇ σφοδρότητι τῶν ἀνέμων ἐλαυομένης , ἐπασχολοθεῖ ἡ μικρὰ πορμὶς τὸν αὐτὸν περαιουμένην βυθόν · ἀνδρῶν δὲ πάλιν ἀγωνιζομένων νόμοις ἀθλητικοῖς , ἐγχονίζονται τῷ αὐτῷ καὶ παῖδες . Ὥδε μὲν οὖν ἐχέτω τῆς γνώμης ἡ αἴτησις . Σὺ δὲ , πρὸς ὃν λόγος , ὅστις ποτ' ἂν ᾖς , μίσησον τρόπον καπηλῖκον , ἄνθρωπος ὢν . Ἀγάπῃσον ἀνθρώπους , καὶ μὴ ἀργύριον · στήσον μέχρι τοῦτου τὴν ἁμαρτίαν . Εἴπε τοῖς ποτὲ σοὶ φίλτατοις τόκοις τὴν Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ φωνήν · Γεννήματα ἐχιδνῶν ( 6 ) , πορεύεσθε ἀπ' ἐμοῦ . Ὀλεθροὶ τῶν ἐχόντων ὑμᾶς · καὶ λαμβανόντων ἐστὲ τέρπεται πρὸς ὀλίγον , ἀλλὰ χρόνῳς ὑστερον ὁ ἀπ' ὑμῶν ἰὼς πικρὸν γίνεται δηλητήριον τῇ ψυχῇ · ἀποφράττετε ζωῆς ὁδόν · κλείετε τῆς βασιλείας τὰς θύρας · μικρὸν τέρψαντες τὴν ὄψιν , καὶ τὴν ἀκοὴν περιερχάσαντες , αἰωνίου λύπης γίνεσθε πρόξενοι . Ταῦτα εἰπὼν ἀπόταξαι πλεονασμῷ ( 7 ) καὶ τόκοις , σύνταξαι δὲ φιλπτωχίᾳ , Καὶ τὸν θέλοντα δανεισάσθαι μὴ ἀποστραφῇς . Διὰ πενίαν σε ἰκετεύει καὶ ταῖς θύραις προσκώθηται · ἀπορῶν καταφεύγει πρὸς τὸν σὸν πλοῦτον , ἵνα γένη αὐτῷ τῆς χρείας ἐπίκουρος . Σὺ δὲ τοῦναντίον ποιεῖς · ὁ σύμμαχος γίνῃ πολέμιος · οὐ γὰρ αὐτῷ συμπράττεις , ὅπως ἂν ( 8 ) καὶ τῆς ἀνάγκης ἐλευθερωθεὶς τῆς ἐπικειμένης , καὶ σοὶ ἀποπληρώσῃ τὸ δάνεισμα , ἀλλὰ σπεῖρεις τῷ στενοχωμένῳ χακχ , τὸν γυμνὸν ἀπεκδύων , τὸν τετρωμένον ἐπιτραυματίζων , φροντίδας ἐπὶσυνάπτων ταῖς φροντίσι , καὶ λύπας τῇ λύπῃ . Ὁ γὰρ ἐντοχὸν χρυσὸν ὑποδεχόμενος , ἄρραβῶνα πενίας λαμβάνει ἐν προσχήματι εὐεργεσίας , ὀλεθρον ἐπεταιγὼν τῇ οἰκίᾳ . ὡςπερ γὰρ ὁ πυρεταινόντι , καὶομένῳ παρὰ τῆς θέρμης , διψῶν δὲ σφοδρότατῃ συνεχομένῳ , καὶ ἠναγκασμένως αἰτοῦντι τὸ πόμα , διδοὺς οἶνον δήθεν ὑπὸ φιλανθρωπίας , εὐφραίνει μὲν πρὸς ὀλίγον τὴν κύλικα ἐρελκόμενον , ὀλίγου δὲ χρόνου παρελθόντος , σφοδρὸν καὶ δεκαπλασίονα τῷ
Lemmas: τοκιστής λόγος κτῆμα ὁ βίος , κατά ὁ αὐτός ἅμιλλα καθίημι , ὅς ὁ βοῦα ἄρμα πρός ὁ στεφανανίας ἵππος ξέω · παραφαίνω γάρ δέω ὁ μικρός ὁ μέγας · καί λάμπω σελήνη , ἥλιος φαίνων · πλέω δέ μυριοφόρος ναός , καί ὁ σφοδρότης ὁ ἄνεμος ἐλαύνω , επασχολοθεω ὁ μικρός πορμὶς ὁ αὐτός περαιόω βυθός · ἀνήρ δέ πάλιν ἀγωνίζομαι νόμος ἀθλητικός , εγχονιζω ὁ αὐτός καί παῖς . ὥδε μέν οὖν ἔχω ὁ γνώμη ὁ αἴτησις . σύ δέ , πρός ὅς λόγος , ὅστις πρός ἄν ἵημι , μισέω τρόπος καπηλικός , ἄνθρωπος εἰμί . ἀγαπάω ἄνθρωπος , καί μή ἀργύριον · ἵστημι μέχρι τούτος ὁ ἁμαρτία . λέγω ὁ ποτέ σύ φίλος τόκος ὁ Ἰωάννης ὁ βαπτιστής φωνή · γέννημα ἔχιδνα ( 6 ) , πορεύομαι ἀπό ἐγώ . ὄλεθρος ὁ ἔχω σύ · καί λαμβάνω εἰμί τέρπω πρός ὀλίγος , ἀλλά χρόνος ὕστερος ὁ ἀπό σύ ἰός πικρός γίγνομαι δηλητήριος ὁ ψυχή · ἀποφράσσω ζωή ὁδός · κλείω ὁ βασίλεια ὁ θύρα · μικρός τέρπω ὁ ὄψις , καί ὁ ἀκοή περιέρχομαι , αἰώνιος λύπη γίνομαι πρόξενος . Ταΰς λέγω ἀποτάσσω πλεονασμός ( 7 ) καί τόκος , συντάσσω δέ φιλπτωχίᾳ , καί ὁ ἐθέλω δανείζω μή ἀποστρέφω . Ζεύς πενία σύ ἱκετεύω καί ὁ θύρα προσκώθηται · ἀπορέω καταφεύγω πρός ὁ σός πλοῦτος , ἵνα γένος αὐτός ὁ χρεία ἐπίκουρος . σύ δέ τουναντίον ποιέω · ὁ σύμμαχος γίγνομαι πολέμιος · οὐ γάρ αὐτός συμπράσσω , ὅπως ἄν ( 8 ) καί ὁ ἀνάγκη ἐλευθερόω ὁ ἐπίκειμαι , καί σύ ἀποπληρόω ὁ δάνεισμα , ἀλλά σπείρω ὁ στενοχωμένῳ χακ , ὁ γυμνός ἀπεκδύω , ὁ τιτρώσκω ἐπιτραυματίζω , φροντίς ἐπισυνάπτω ὁ φροντίς , καί λύπη ὁ λύπη . ὁ γάρ ἐντοχὸν χρυσός ὑποδέχομαι , ἀρραβών πενία λαμβάνω ἐν πρόσχημα εὐεργεσία , ὄλεθρος επεταιγη ὁ οἰκία . ὡς γάρ ὁ πυρεταίνω , καίω παρά ὁ θέρμη , διψάω δέ σφοδρός συνέχω , καί ἠναγκασμένως αἰτέω ὁ πόμα , δίδωμι οἶνος δήθεν ὑπό φιλανθρωπία , εὐφραίνω μέν πρός ὀλίγος ὁ κύλιξ ερελκομενω , ὀλίγος δέ χρόνος παρέρχομαι , σφοδρός καί δεκαπλασίων ὁ