gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0524.2
B Καρὸς δ’ ἂν εἴη καὶ αὐτὴν ἐξετάσαι τὴν εἰς τὴν βλασφημίαν κατασκευὴν , ἐν τίνι πρὸς ἑαυτὴν τῷ λόγῳ δι’ ἀκολουθίας συνήρτηται . Εἰπὼν γὰρ , ἀτοπὸν εἶναι τῷ σίτῳ καὶ τῷ Χριστῷ τὸν Θεὸν παραβάλλειν , Περὶ τοῦ σίτου , φησίν , ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς καθ’ ὁμοιότητα τοιούτων πρὸς μεταβολὴν ἐπιτήδειος , περὶ δὲ τοῦ Μονογενοῦς τὸ μὴ εἶναι αὐτὸν πρὸς μεταβολὴν ἐπιτήδειον σιωπᾷ , καὶ διὰ τοῦτο σαφῶς ἐνδείξας τὸ ταπεινὸν τῆς ἀξίας , ἐν τῷ μὴ δεῖν αὐτὸν ὡς καὶ τὸν σίτον τῷ Θεῷ συγκρίνειν , ἀφῆκε τὸν λόγον μετέωρον , οὐδενὶ ἄλλῳ λογικῶ κατασκευάσας ἐν τῷ μέρει τοῦτῷ τὸ πρὸς τὸν Πατέρα τοῦ Υἱοῦ ἀπαράθετον , ὡς ἱκανῶν ὄντων τῶν περὶ τὸν κόκκον θεωρηθέντων , καὶ τοῦ Υἱοῦ τὴν πρὸς τὸν Πατέρα κατὰ τὸ ταπεινότερον παραλλαγὴν συνενδείξασθαι . Ἄλλὰ περὶ τῆς ἀφθαρσίας τοῦ Πατρὸς διαλέγεται , ὡς οὐκ ἐξ ἐνεργείας προσούσης αὐτῷ . Ἐγὼ δέ , εἰ μὲν ἐνέργεια εἰς ἐστὶν ἡ ὄντως ζωή , ἐαυτὴν ἐνεργούσα , καὶ εἰ ταύτῳ ἐστι τῷ σημαινόμενῳ τὸ τε ἀεὶ ζῆν , καὶ τὸ μηδέποτε εἰς φθορὰν διαλυθῆναι , οὕτω τῷ λόγῳ προστίθημι , ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις ταμιεύσομαι τόποις . Ὅτι μέντοι μία τῆς ἀφθαρσίας ἐστὶ διάνοια , ὁσαύτως ἐπὶ τε τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ νοουμένη , καὶ κατ’ οὐδὲν τὸ τοῦ Πατρὸς ἀφθαρτὸν τῆς ἀφθαρσίας τοῦ Υἱοῦ παραλλάσσεται , οὔτε ὑφ’ ἑτέρας τινὸς καὶ ἐπιστάσης , οὔτε τινὶ ἄλλῃ διαφορᾷ τρόπῳ τῆς κατὰ τὴν ἀφθαρσίαν παραλλαγῆς εὐρισκομένης , τοῦτο καὶ νῦν φημὶ εὐκαιρὸν εἶναι καὶ ἀεὶ λέγειν , ὡς ἄν μηδεμιᾶν ἔχοι διὰ τούτου χώραν ὁ λόγος αὐτῷ τῇ κατὰ τὴν ἀφθαρσίαν ἐνοίᾳ τῷ Πατρὶ προσμαρτυρῶν τὸ πρὸς τὸν Υἱὸν ἀνοικονόμητον . Ὡς γὰρ περὶ τὸν Πατέρα ἡ ἀφθαρσία καταλαμβάνεται , οὕτως καὶ ἐστὶ τοῦ Μονογενοῦς εἶναι οὐκ ἀμφιβάλλεται . Τὸ γὰρ τῆς φθορᾶς ἀπαράδεκτον , ὅπερ ἀφθαρσία καὶ ἐστὶ καὶ λέγεται , ἴσον μᾶλλον δὲ τὸν αὐτὸν ἔχει λόγον ἐφ’ οὗπερ ἂν λέγεται . Τί οὖν μαθὼν
Lemmas: B Κάρ δέ εἄν εἰμί καί αὐτός ἐξετάζω ὁ εἰς ὁ βλασφημία κατασκευή , ἐν τίς πρός ἑαυτοῦ ὁ λόγος διά ἀκολουθία συναρτάω . εἶπον γάρ , ἄτοπος εἰμί ὁ σῖτος καί ὁ Χριστός ὁ θεός παραβάλλω , περι ὁ σῖτος , φημί , ὅτι οὐ εἰμί ὁ θεός κατά ὁμοιότης τοιοῦτος πρός μεταβολή ἐπιτήδειος , περί δέ ὁ Μονογενώ ὁ μή εἰμί αὐτός πρός μεταβολή ἐπιτήδειος σιωπάω , καί διά οὗτος σαφῶς ἐνδείκνυμι ὁ ταπεινός ὁ ἄξιος , ἐν ὁ μή δήω αὐτός ὡς καί ὁ σῖτος ὁ Θεός συγκρίνω , ἀφίημι ὁ λόγος μετέωρος , οὐδείς ἄλλος λογικός κατασκευάζω ἐν ὁ μέρος οὗτος ὁ πρός ὁ πατήρ ὁ υἱός ἀπαράθετος , ὡς ἱκανός εἰμί ὁ περί ὁ κόκκος θεωρέω , καί ὁ υἱός ὁ πρός ὁ πατήρ κατά ὁ ταπεινός παραλλαγή συνενδείκνυμι . ἀλλά περί ὁ ἀφθαρσία ὁ πατήρ διαλέγω , ὡς οὐ ἐκ ἐνέργεια πρόσειμι αὐτός . ἐγώ δέ , εἰμί μέν ἐνέργεια εἰς εἰμί ὁ εἰμί ζωή , ἑαυτοῦ ἐνεργέω , καί εἰμί ταύτος εἰμί ὁ σημαίνω ὁ τε ἀεί ζῶ , καί ὁ μηδέποτε εἰς φθορά διαλύω , οὗτος ὁ λόγος προστίθημι , ἀλλά ὁ ἴδιος ταμιεύω τόπος . ὅτι2 μέντοι εἷς ὁ ἀφθαρσία εἰμί διάνοια , ὁσάυτος ἐπί τε ὁ πατήρ καί ὁ υἱός νοέω , καί κατά οὐδείς ὁ ὁ πατήρ ἄφθαρτος ὁ ἀφθαρσία ὁ υἱός παραλλάσσω , οὔτε ὑπό ἕτερος τις καί ἐφίστημι , οὔτε τις ἄλλος διαφορά τρόπος ὁ κατά ὁ ἀφθαρσία παραλλαγή εὑρίσκω , οὗτος καί νῦν φημί Εὔκαιρον εἰμί καί ἀεί λέγω , ὡς ἄν μηδείς ἔχω διά οὗτος χώρα ὁ λόγος αὐτός ὁ κατά ὁ ἀφθαρσία ἐνοίᾳ ὁ πατήρ προσμαρτυρέω ὁ πρός ὁ υἱός ἀνοικονόμητος . ὡς γάρ περί ὁ πατήρ ὁ ἀφθαρσία καταλαμβάνω , οὕτως καί εἰμί ὁ Μονογενώ εἰμί οὐ ἀμφιβάλλω . ὁ γάρ ὁ φθορά ἀπαράδεκτος , ὅσπερ ἀφθαρσία καί εἰμί καί λέγω , ἴσος μᾶλλον δέ ὁ αὐτός ἔχω λόγος ἐπί ὅσπερ εἄν λέγω . τις οὖν μανθάνω