gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0432.2
Ἀλλ' ὁ μὲν τῆς αἱρέσεως Θεός , τοσοῦτον . Ἡμεῖς δὲ οἱ κατὰ τὸν Ἀπόστολον , ἐπ' ἐλευθερίᾳ παρὰ Χριστοῦ κληθέντες τοῦ τῆς δουλείας ἡμᾶς ἐλευθερώσαντος , ὅσα φρονεῖν παρὰ τῶν Γραφῶν ἐδιδάχθημεν , δι' ὀλίγων ἐκφήσομαι . Ἐγὼ γὰρ ἐκ τῆς θείας διδασκαλίας ὁρμώμενος , θαρσῶν ἀποφαίνομαι , ὅτι οὐδὲ ἡμᾶς δούλους ὁ θεὸς βούλεται λόγῳ , μετασκευασθείσης ἡμῖν πρὸς τὸ κρεῖττον τῆς φύσεως . Καὶ ὁ πάντα λαβὼν τὰ ἡμέτερα , ἐφ' ἧτε ἀντιδοῦναι τὰ ἴδια , ὡς τὰς νόσους , καὶ τὸν θάνατον , καὶ τὴν κατάραν , καὶ τὴν ἁμαρτίαν , οὕτω καὶ τὴν δουλείαν ἔλαβεν · οὐχ ὡς αὐτὸν ἔχειν αὐλαβεῖν , ἀλλ' ὡς ἐκκαθῆραι τῶν τοιούτων τὴν φύσιν , ἀφανισθέντων ὅτι ἀφῆκεν φύσει τῶν ἡμετέρων . Ὡς οὖν οὐκ ἔσται κατὰ τὴν ἐλπιζομένην ζωὴν οὐ νόσος , οὐ κατάρα , οὐχ ἁμαρτία , οὐ θάνατος , οὕτως εἰς ἀφανισμὸν καὶ ἡ δουλεία μετὰ τούτων διελύσεται . Καὶ ὅτι ταῦτα ἀληθῆ λέγω , αὐτὴν πρὸς μαρτυρίαν καλῶ τὴν ἀλήθειαν , ἡ φησὶ πρὸς τοὺς μαθητάς , ὅτι Οὐκέτι καλῶ ὑμᾶς δούλους , ἀλλὰ φίλους . Εἰ οὖν τὸ καθ' ἡμᾶς ἔσται ποτὲ τοῦ τῆς δουλείας ὀνειδους ἐλευθερον , πῶς ὁ τοῦ παντὸς Δεσπότης παρὰ τῆς παραπληξίας τε καὶ μανίας τῶν ἐξεστηκότων τούτων καταβουλεύεται ; Οἱ κατὰ τὸ ἀκύλουθον πάντως , οὐδὲ γινώσκειν αὐτὸν τὰ τοῦ Πατρὸς διόρίζονται , διὰ τὴν περὶ τῶν δούλων ἀπόφασιν , ἡ φησιν , ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδὲ τί ποιεῖ ὁ κύριος αὐτοῦ . Ἀλλ' ὅταν ταῦτα λέγωσιν , ἀκούσάτωσαν ὅτι πάντα ἐν ἑαυτῷ τὰ τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱὸς ἔχει , καὶ πάντα βλέπει ὅσα ὁ Πατὴρ ποιεῖ , καὶ οὐδὲν τῶν πατρικῶν ἀγαθῶν ἔξω τῆς τοῦ Μονογενοῦς ἐστὶ γνώσεως . Πῶς γὰρ ἂν τι τοῦ Πατρὸς μὴ ἔχοι , ὅλον ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα ; Οὐκοῦν εἰ δοῦλος μὲν οὐ γινώσκει τί ποιεῖ ὁ δεσπότης , ὁ δὲ πάντα ἐν ἑαυτῷ τὰ τοῦ Πατρὸς ἔχει , νηφάλιων πότε οἱ τῇ μὲθῃ παράφοροι , καὶ ἀναβλεψάτωσαν νῦν γοῦν πρὸς τὴν ἀλήθειαν . Ὅτι ὁ πάντα ἔχων ἐφ' ἑαυτοῦ χαρακτήρα , καὶ ὁ τοῦ παντὸς βασιλεύων , μὴ ὁμοτίμων ἔχει ἑαυτῷ τὴν μορφήν . " Ἡ πῶς ἡ ἀτιμία τῆς ἀληθινῆς ἀπαγγύζεται δόξης ; Ἀτιμία γὰρ ἐστὶν ἡ δουλεία . Πῶς δὲ ὁ τοῦ βασιλέως Υἱὸς εἰς δουλείαν γεννᾶται ; οὐκ ἔστι ταῦτα , οὐκ ἔστιν . Ἀλλ' ὡς φῶς ἐκ φωτός , καὶ ζωὴ ἐκ ζωῆς , ἐξ ἀληθείας ἀλήθεια , οὕτω καὶ ἐκ Κυρίου Κύριος , βασιλεύς ἐκ βασιλέως , ἐκ Θεοῦ Θεός , ἐξ ἀδεσπότου ἀδεσπότης · ὅλον γὰρ ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα , εἰ τι ὁ Πατὴρ ἔχει ἐν ἑαυτῷ , πάντως ἔχει , καὶ ἐπεὶ πάντα τοῦ Πατρὸς ἐστίν , ὅσα καὶ ὁ Υἱὸς ἔχει , ἀνάγκη πᾶσα παρὰ τῶν ἔχθρῶν τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης , εἴπερ ὁ Υἱὸς δοῦλος , καὶ
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν ὁ αἵρεσις Θεός , τοσοῦτος . ἐγώ δέ ὁ κατά ὁ ἀπόστολος , ἐπί ἐλευθερία παρά Χριστός καλέω ὁ ὁ δουλεία ἐγώ ἐλευθερόω , ὅσος φρονέω παρά ὁ Γραφής διδάσκω , διά ὀλίγος ἐκφέρω . ἐγώ γάρ ἐκ ὁ θεῖος διδασκαλία ὁρμάω , θάρσος ἀποφαίνω , ὅτι οὐδέ ἐγώ δοῦλος ὁ θεός βούλομαι λόγος , μετασκευάζω ἐγώ πρός ὁ ἀγαθός ὁ φύσις . καί ὁ πᾶς λαμβάνω ὁ ἡμέτερος , ἐπί ἵημι ἀντιδίδωμι ὁ ἴδιος , ὡς ὁ νόσος , καί ὁ θάνατος , καί ὁ καταίρω , καί ὁ ἁμαρτία , οὗτος καί ὁ δουλεία λαμβάνω · οὐ ὡς αὐτός ἔχω αυλαμβανω , ἀλλά ὡς ἐκκαθαίρω ὁ τοιοῦτος ὁ φύσις , ἀφανίζω ὅτι ἀφίημι φύσις ὁ ἡμέτερος . ὡς οὖν οὐ εἰμί κατά ὁ ἐλπίζω ζωή οὖον νόσος , οὖον κατάρα , οὐ ἁμαρτία , οὖον θάνατος , οὕτως εἰς ἀφανισμός καί ὁ δουλεία μετά οὗτος διέρχομαι . καί ὅτι οὗτος ἀληθής λέγω , αὐτός πρός μαρτυρία καλέω ὁ ἀλήθεια , ὁ φημί πρός ὁ μαθητής , ὅτι οὐκέτι καλέω σύ δοῦλος , ἀλλά φίλος . εἰμί οὖν ὁ κατά ἐγώ εἰμί ποτέ ὁ ὁ δουλεία ὄνειδος ἐλεύθερος , πῶς ὁ ὁ πᾶς Δεσπότης παρά ὁ παραπληξία τε καί μανία ὁ ἐξίστημι οὗτος καταβουλευω ; ὁ κατά ὁ ἀκύλουθον πάντως , οὐδέ γιγνώσκω αὐτός ὁ ὁ πατήρ διορίζω , διά ὁ περί ὁ δοῦλος ἀπόφασις , ὁ φημί , ὅτι ὁ δοῦλος οὐ οἶδα τίς ποιέω ὁ κύριος αὐτός . ἀλλά ὅταν οὗτος λέγω , ἀκούω ὅτι πᾶς ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ πατήρ ὁ υἱός ἔχω , καί πᾶς βλέπω ὅσος ὁ πατήρ ποιέω , καί οὐδείς ὁ πατρικός ἀγαθός ἔξω ὁ ὁ Μονογενώ εἰμί γνῶσις . Πῶς γάρ εἄν τίς ὁ πατήρ μή ἔχω , ὅλος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ ; οὐκοῦν εἰμί δοῦλος μέν οὖον γιγνώσκω τίς ποιέω ὁ δεσπότης , ὁ δέ πᾶς ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ πατήρ ἔχω , νηφάλιος πότε ὁ ὁ μέθη παράφορος , καί ἀναβλέπω νῦν γοῦν πρός ὁ ἀλήθεια . ὅτι2 ὁ πᾶς ἔχω ἐπί ἑαυτοῦ χαρακτήρ , καί ὁ ὁ πᾶς βασιλεύω , μή ὁμότιμος ἔχω ἑαυτοῦ ὁ μορφή . " ὁ πῶς ὁ ἀτιμία ὁ ἀληθινός απαγγυζω δόξα ; ἀτιμία γάρ εἰμί ὁ δουλεία . Πῶς δέ ὁ ὁ βασιλεύς υἱός εἰς δουλεία γεννάω ; οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί . ἀλλά ὡς φάος ἐκ φάος , καί ζωή ἐκ ζωή , ἐκ ἀλήθεια ἀλήθεια , οὗτος καί ἐκ κύριος Κύριος , βασιλεύς ἐκ βασιλεύς , ἐκ Θεός Θεός , ἐκ ἀδέσποτος αδέσποτος · ὅλος γάρ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , εἰμί τίς ὁ πατήρ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , πάντως ἔχω , καί ἐπεί πᾶς ὁ πατήρ εἰμί , ὅσος καί ὁ υἱός ἔχω , ἀνάγκη πᾶς παρά ὁ ἐχθρός ὁ ὁ Θεός δόξα , εἴπερ ὁ υἱός δοῦλος , καί