gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0296.1
καὶ τὸ ἐκτίσθαι πάντως ἀρνήσεται . Ὁ γὰρ εἰπὼν , ὅτι Ἐὰν ἀγγέλλω ἐκτίσθην , δέδωκε νοεῖν κατὰ τὸ σωπώμενον , ὅτι Οὐκ ἐκτίσθην ἐὰν μὴ ἀναγγείλω . Κύριος ἐκτισέ με , φησίν , ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ , εἰς ἔργα αὐτοῦ , πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐδημιούωσέ με ἐν ἀρχῇ , πρὸ τοῦ τὴν γῆν ποιῆσαι , πρὸ τοῦ τὰς ἀβύσσους ποιῆσαι , πρὸ τοῦ προελθεῖν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , πρὸ τοῦ δρῆ ἐδρασίωσαι · πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεγέννημε . Τίς ἡ καινὴ τῆς κατασκευῆς τοῦ κτίσματος τούτου τάξις ; Πρῶτον κτίζεται , καὶ μετὰ τοῦτο θεμελιούται , καὶ τότε γεννᾶται . Κύριος ἐποίησε , φησί , χώρας ἀοικήτους , καὶ ἄκρα οἰκουμένα τῆς ὑπ’ οὐρανῶν . Ποιὸν Κύριον λέγει ; χώρας ἀοικήτου ποιητὴν καὶ οἰκουμένης ; Πάντως τὸν καὶ τὴν σοφίαν ποιήσαντα . Ἐκ γὰρ τοῦ αὐτοῦ προσώπου καὶ οὕτως κάλεινος ὁ λόγος , ὅ τοτὸ , “ Ἐκτισέ με Κύριος , λέγων , καὶ ὁ προστιθεὶς τὸ , Ἐποίησε Κύριος χώρας καὶ ἀοικήτους . Οὐκοῦν ἐπίσης τῶν δύο δημιουργὸς ἔσται ὁ Κύριος , αὐτὴς τε τῆς σοφίας , καὶ τῆς οἰκουμένης τε καὶ ἀοικήτου χώρας . Ποῦ τοίνυν τὰ πάντα διὰ τοῦ Υἱοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ οὐδὲ ἕν ; Εἰ γὰρ ὁ αὐτὸς Κύριος καὶ τὴν σοφίαν κτίζει , ἣν ἀντὶ τοῦ Υἱοῦ νοεῖν συμβουλεύει , καὶ τὰ καὶ’ ἕκαστον ὅσα ἡ κτίσις ἔχει , πῶς ἀληθεύει ὁ ὑψηλὸς Ἰωάννης , πάντα λέγων δι’ αὐτοῦ γεγενήσθαι ; Ἀντιφθέγγεται γὰρ ἡ Γραφὴ αὕτη πρὸς τὴν τοῦ Εὐαγγελίου φωνήν , τῷ μὲν σοφίαν κτίζασαι , τῇ ; ἀοικήτου τε καὶ οἰκουμένης χώρας ἀνατιθεῖσα τὴν ποίησιν · οὕτω δὲ καὶ τὰ ἐφεξῆς πάντα ὁρόνων Θεοῦ τινα διεξέρχεται , ἐπ’ ἀνέμων ἀφοριζόμενον , ἰσχυρὰ γίνεσθαι τὰ ἄνω νέφη λέγει , καὶ ἀσφαλεῖς τὰς ὑπουρανίου πηγὰς , καὶ πολλὰ τοιαῦτα περιέχει ἡ σύμ - C γ,ασις , πολλὴν ἐπιζητοῦντα τὴν διὰ λεπτῆς τινος καὶ διορατικῆς φρενὸς ἐδρισκομένην ἐν τοῖς προειρημένοις διάνοιαν . Τίς ὁ ἐπ’ ἀνέμων ἀφοριζόμενος θρόνος ; Τίς ἡ ἀσφάλεια τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν πηγῶν ; Πῶς ἰσχυρὰ γίνεται τὰ ἄνω νέφη ; Εἰ γὰρ τις πρὸς τὰ φαινόμενα κρινεῖ τὸν λόγον , πολλὴν εὑρήσει μάχην τῶν πραγμάτων πρὸς τὰ λεγόμενα . Τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὅτι τὰ ἄκρα τῆς ὑπ’ οὐρανῶν , ἢ τῷ λαν καθομιλεῖν τῇ τοῦ ἡλίου θερμότητι , ἢ τῇ καθ’ ὑπερβολὴν ἀφεστάναι , διὰ τὴν καθ’ ἕκαστερον ἀμετρίαν ἐστὶν ἀοίκητα ; τὰ μὲν ξηρὰ τε καὶ διχαλὴ πέτρα τοῦ μετρίου γινώμενα · τὰ δὲ τῷ ὑγρῷ πλεονάζοντα , καὶ κατεσφυγμένα διὰ τῆς πήξεως · οἰκεῖται δὲ μόνα ὅσα τῆς καθ’ ἕκάτερον τῶν ἐναντίων ἀκρότητος ἐπίσης ἀπώχισται . Εἰ δὲ τὸ μέσον τῆς γῆς ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων διελήπται , πῶς τὰ ἄκρα λέγει τῆς ὑπ’ οὐρανῶν οἰκείσθαι ἢ παρομία ; Τίς γὰρ ἰσχύς ἐνθεωρηθεῖ τοῖς νέφεσιν , ὡς ἀληθεύειν τὸν λόγον κατὰ τὴν πρόχειρον ἔννοιαν , ὅς φησιν ἰσχυρὰ γεγενήσθαι τὰ ἄνω νέφη . Μανιώτερος γὰρ τις ἐστιν ἀτμὸς , ἢ τοῦ νέφους φύσις κατὰ τὸν ἀέρα διαχεόμενος · ὅς ἐποχεῖται μὲν τῷ ἐναερίῳ πνεύματι διὰ πολλὴν λεπτότητα τοῦχος γεγόνως . Συμβεβὼκε δὲ πρὸς ἐαυτὸν ἐκ τῆς συμπληρώσεως , διεκπίπτει τοῦ ἀνέχοντος πνεύματος , σταγὼν βαρεῖα γινόμενος . Τίς οὖν ἐστιν ἐν τούτοις ἡ ἰσχύς ἐν οἷς οὐδὲμα τοῖς ἀποτομένοις ἀντιλήψης γίνεται ; Τὸ γὰρ μανὸν τοῦ ἀέ -
Lemmas: καί ὁ κτίζω πάντως ἀρνέομαι . ὁ γάρ εἶπον , ὅτι ἐάν ἀγγέλλω κτίζω , δίδωμι νοέω κατά ὁ σωπάω , ὅτι οὐ κτίζω ἐάν μή ἀναγγέλλω . Κύριος κτίζω ἐγώ , φημί , ἀρχή ὁδός αὐτός , εἰς ἔργον αὐτός , πρό ὁ αἰών εδημιουωθεω ἐγώ ἐν ἀρχή , πρό ὁ ὁ γῆ ποιέω , πρό ὁ ὁ ἄβυσσος ποιέω , πρό ὁ προέρχομαι ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , πρό ὁ δράω εδρασιωθεω · πρό δέ πᾶς βουνός γίγνομαι . Τῖς ὁ καινός ὁ κατασκευή ὁ κτίσμα οὗτος τάξις ; Πρῶτος κτίζω , καί μετά οὗτος θεμελιόω , καί τότε γεννάω . Κύριος ποιέω , φημί , χώρα ἀοίκητος , καί ἄκρος οἰκέω ὁ ὑπό οὐρανός . ποιός κύριος λέγω ; χώρα ἀοίκητος ποιητής καί οἰκέω ; πάντως ὁ καί ὁ σοφία ποιέω . ἐκ γάρ ὁ αὐτός πρόσωπον καί οὕτως κάλεινος ὁ λόγος , ὅς Τοτός , “ κτίζω ἐγώ Κύριος , λέγω , καί ὁ προστίθημι ὁ , ποιέω Κύριος χώρα καί ἀοίκητος . οὐκοῦν ἐπίσης ὁ δύο δημιουργός εἰμί ὁ Κύριος , αὐτός τε ὁ σοφία , καί ὁ οἰκέω τε καί ἀοίκητος χώρα . πός τοίνυν ὁ πᾶς διά ὁ υἱός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός οὐδέ εἷς ; εἰμί γάρ ὁ αὐτός Κύριος καί ὁ σοφία κτίζω , ὅς ἀντί ὁ υἱός νοέω συμβουλεύω , καί ὁ καὶι ἕκαστος ὅσος ὁ κτίσις ἔχω , πῶς ἀληθεύω ὁ ὑψηλός Ἰωάννης , πᾶς λέγω διά αὐτός γίγνομαι ; ἀντιφθέγγομαι γάρ ὁ γραφή οὗτος πρός ὁ ὁ Εὐαγγέλιος φωνή , ὁ μέν σοφία κτίζω , ὁ ; ἀοίκητος τε καί οἰκέω χώρα ἀνατίθημι ὁ ποίησις · οὗτος δέ καί ὁ ἐφεξῆς πᾶς ὁράω Θεός τις διεξέρχομαι , ἐπί ἄνεμος ἀφορίζω , ἰσχυρός γίγνομαι ὁ ἄνω νέφος λέγω , καί ἀσφαλής ὁ ὑπουράνιος πηγή , καί πολύς τοιοῦτος περιέχω ὁ σύν - C γ,ασις , πολύς ἐπιζητέω ὁ διά λεπτός τις καί διορατικός φρήν ἐδρισκομένην ἐν ὁ προερέω διάνοια . Τῖς ὁ ἐπί ἄνεμος ἀφορίζω θρόνος ; Τῖς ὁ ἀσφάλεια ὁ ὑπό ὁ οὐρανός πηγή ; Πῶς ἰσχυρός γίγνομαι ὁ ἄνω νέφος ; εἰμί γάρ τις πρός ὁ φαίνω κρίνω ὁ λόγος , πολύς εὑρίσκω μάχη ὁ πρᾶγμα πρός ὁ λέγω . Τῖς γάρ οὐ οἶδα ὅτι ὁ ἄκρος ὁ ὑπό οὐρανός , ἢ ὁ λάω καθομιλέω ὁ ὁ ἥλιος θερμότης , ἢ ὁ κατά ὑπερβολή ἀφίστημι , διά ὁ κατά ἑκαστέρω ἀμετρία εἰμί ἀοίκητος ; ὁ μέν ξηρός τε καί διχαλά πέτρα ὁ μέτριος γινωμένος · ὁ δέ ὁ ὑγρός πλεονάζω , καί κατεσφυγμένα διά ὁ πῆξις · οἰκέω δέ μόνος ὅσος ὁ κατά ἑκάτερος ὁ ἐναντίος ἀκρότητος ἐπίσης απωχιειμι . εἰμί δέ ὁ μέσος ὁ γῆ ὑπό ὁ ἄνθρωπος διαλαμβάνω , πῶς ὁ ἄκρος λέγω ὁ ὑπό οὐρανός οἰκέω ἢ παροιμία ; Τῖς γάρ ἰσχύς ἐνθεωρέω ὁ νέφος , ὡς ἀληθεύω ὁ λόγος κατά ὁ πρόχειρον ἔννοια , ὅς φημί ἰσχυρός γίγνομαι ὁ ἄνω νέφος . Μάνιος γάρ τις εἰμί ἀτμός , ἢ ὁ νέφος φύσις κατά ὁ ἀήρ διαχέω · ὅς ἐποχέομαι μέν ὁ ἐναέριος πνεῦμα διά πολύς λεπτότης τοῦχος γίγνομαι . Συμβεβὼκε δέ πρός ἑαυτοῦ ἐκ ὁ συμπλήρωσις , διεκπίτνω ὁ ἀνέχω πνεῦμα , σταγών βαρύς γίγνομαι . Τῖς οὖν εἰμί ἐν οὗτος ὁ ἰσχύς ἐν ὅς οὐδὲμα ὁ ἀποτέμνω αντίληψη γίγνομαι ; ὁ γάρ μανός ὁ ἀεί -