gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0457.1
A ρημένων εἰπεῖν · ὅτι ὁ Πατὴρ οὐκ ἐν σαρκὶ ἐγένετο . Νυνὶ δὲ διπλὴ τις ἐστὶ διὰ τῆς προσθήκης τοῦ ἀτόπου κατασκευή . Ἡ γὰρ τοῦ Υἱοῦ κατηγορεῖ κακίαν , ἢ τοῦ Πατρὸς ἀδυναμίαν . Εἰ μὲν γὰρ κακὸν ἡ τῆς σαρκὸς κοινωνία , τῷ μονογενεῖ Θεῷ προσαρτυρεῖ τὴν κακίαν · εἰ δὲ ἀγαθὸν ἡ φιλανθρωπία , ἀδυνάτον εἰς τὸ ἀγαθὸν ἀποδεικνύει τὸν Πατέρα , λέγων μὴ ἂν αὐτὸν δυνηθῆναι τὴν τοιαύτην χάριν διὰ σαρκὸς ἐνεργῆσαι . Καὶ τις οὐκ οἶδε τῶν πάντων , ὅτι Ὥς ὁ Πατὴρ ζωοποιεῖ , οὕτως καὶ ὁ Υἱὸς οὓς θέλει ζωοποιεῖ ; Ἡμᾶς δηλαδή νεκροὺς λέγων τοὺς τῆς ἀληθινῆς ἀποπεσόντας ζωῆς . Εἰ οὖν ὡςπερ ὁ Πατὴρ ζωοποιεῖ , οὕτω , καὶ οὐκ ἄλλως ὁ Υἱὸς τὴν αὐτὴν ἐνεργεῖ χάριν · πῶς ὁ θεομάχος κατ’ ἀμφοτέρων κίνει τὴν βλάσφημον γλῶσσαν ; τὸν μὲν Πατέρα τῇ πρὸς τὸ ἀγαθὸν ἀδυναμίᾳ , τὸν δὲ Υἱὸν τῇ πρὸς τὸ κακὸν οικειότητι καθυβρίζων ; Ἄλλ’ οὐκ ἐστὶ , φησὶ τῷ φωτὶ τὸ φῶς ἴσον · διότι τὸ μὲν ἀληθινόν , τὸ δὲ ἀπρόσιτον λέγεται . Τὸ οὖν ἀληθινὸν ἐλαττώσει κρίνεται ; Διὰ τί ; Καὶ μὴν ἐκείνων ἐστὶ λόγος , ὅτι διὰ τοῦτο μείζων καὶ ὑψηλότερα τοῦ Πατρὸς ἡ θεότης παρὰ τὴν τοῦ Υἱοῦ νοεῖται · διότι ὁ μὲν ἀληθινὸς Θεὸς ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ προσειρήγεται , ὁ δὲ χωρὶς τῆς τοῦ ἀληθινοῦ προσθήκης . Πῶς οὖν ὁ αὐτὸς λόγος , ἐπὶ μὲν τῆς θεότητος αὔξησιν · ἐπὶ δὲ τοῦ φωτὸς ἐλάττωσιν τοῦ νοουμένου σημαίνει ; Εἰ γὰρ διὰ τοῦτο μείζω τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα φασιν , ὅτι ἀληθινὸς Θεὸς ἐστὶ , κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον μείζω ἂν ὁμολογηθεῖ τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱὸς , ὅ μὲν , ἀληθινὸν φῶς , ὁ δὲ οὐχ οὕτως κατονομάζεται . Ἄλλὰ τοῦτο μὲν , φησὶ , τὸ φῶς τὰ τῆς φιλανθρωπίας ἐνέργησεν · ἐκεῖνο δὲ πρὸς τὴν τοιαύτην χάριν ἀνενέργητον ἔμεινε . Καινὸς προτιμήσεως τρόπος · τὸ ἀπρακτὸν εἰς φιλανθρωπίαν , τοῦ ἐνεργήσαντος ὑπέρτερον κρίνουσιν . Ἄλλ’ οὐδὲ ἐστὶν , οὔτε γενήσεται τοιούτων ἐν Χριστιανικοῖς ποτὲ νόημα , δι’ οὗ κατασκευάζεται μὴ πᾶν ἀγαθόν , ὅπερ ἐν τοῖς τοιούτοις ἐστίν , ἐκ τοῦ Πατρὸς τὴν αἰτίαν ἔχειν · τῶν δὲ καθ’ ἡμᾶς ἀγαθῶν τὸ κεφάλαιον , ἡ πρὸς τὴν ζωὴν ἐπάνοδος , παρὰ τοῖς οὖ φρονούσι πιστεύεται · αὕτη δὲ διὰ τῆς κατὰ ἀνθρώπων οἰκονομίας τοῦ Κυρίου κατώρθωται , οὐκ ἀπράκτου καὶ ἀνενεργήτου , καθὼς ἡ αἵρεσις βούλεται , τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ καιρῷ τῆς οἰκονομίας ἀπιδιόσαντος . Οὐ γὰρ τοῦτο ἐνδείκνυται ὁ εἰπών , ὅτι Ὁ πέμψας με , μετ’ ἐμοῦ ἐστι , καὶ , Ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοὶ μένων , ποιεῖ τὰ ἔργα ταῦτα . Πῶς οὖν ἡ αἵρεσις μόνῳ τῷ Υἱῷ τὴν ὑπὲρ ἡμῶν χάριν προσαρτυροῦσα , ἀπόμοιρον ποιεῖ τὸν Πατέρα τῆς ἐπὶ τοῖς κατορθώμασιν εὐχαριστίας ; Μόνους γὰρ κατὰ φύσιν ὀφείλεται τοῖς εὐεργέταις ἡ τῆς εὐχαριστίας ἀντίδοσις · ὁ δὲ πρὸς εὐεργεσίαν ἀδύνατος , ἔξω τοῦ εὐχαριστεῖσθαι πάντως ἐστίν . Ὀρᾷς ὡς διὰ πάντων αὐτοῖς πρὸς τὸνναντίον ὁ σκοπὸς περιτρέπεται τῆς κατὰ τοῦ Μονογενοῦς βλασφημίας , κατὰ τὸ ἀκόλουθον ἐπὶ τὸν Πατέρα μεταβαίνους . Καὶ μοι δοκεῖ κατ’ ἀνάγκην τοιούτων συμβαίνειν . Εἰ γὰρ ὁ τιμῶν τὸν Υἱὸν τιμᾷ τὸν Πατέρα , κατὰ τὴν θείαν ἀπόφασιν , δῆλον ὅτι καὶ ἡ πρὸς τὸ ἐναντίον κατὰ τοῦ Υἱοῦ σπουδή , ἐπὶ τὸν Πατέρα
Lemmas: A ράω εἶπον · ὅτι ὁ πατήρ οὐ ἐν σάρξ γίγνομαι . νυνί δέ διπλόος τις εἰμί διά ὁ προσθήκη ὁ ἄτοπος κατασκευή . ὁ γάρ ὁ υἱός κατηγορέω κακία , ἢ ὁ πατήρ ἀδυναμία . εἰμί μέν γάρ κακός ὁ ὁ σάρξ κοινωνία , ὁ μονογενής Θεός προσαρτυρεω ὁ κακία · εἰμί δέ ἀγαθός ὁ φιλανθρωπία , ἀδύνατος εἰς ὁ ἀγαθός ἀποδείκνυμι ὁ πατήρ , λέγω μή εἄν αὐτός δύναμαι ὁ τοιοῦτος χάρις διά σάρξ ἐνεργέω . καί τις οὐ οἶδα ὁ πᾶς , ὅτι ὥ ὁ πατήρ ζωοποιέω , οὕτως καί ὁ υἱός ὅς ἐθέλω ζωοποιέω ; ἡμός δηλαδή νεκρός λέγω ὁ ὁ ἀληθινός ἀποπίπτω ζωή . εἰμί οὖν ὡς ὁ πατήρ ζωοποιέω , οὗτος , καί οὐ ἄλλως ὁ υἱός ὁ αὐτός ἐνεργέω χάρις · πῶς ὁ θεομάχος κατά ἀμφότερος κινέω ὁ βλάσφημος γλῶσσα ; ὁ μέν πατήρ ὁ πρός ὁ ἀγαθός ἀδυναμία , ὁ δέ υἱός ὁ πρός ὁ κακός οἰκειότης καθυβρίζω ; ἄλλος οὐ εἰμί , φημί ὁ φάος ὁ φάος ἴσος · διότι ὁ μέν ἀληθινός , ὁ δέ ἀπρόσιτος λέγω . ὁ οὖν ἀληθινός ἐλάττωσις κρίνω ; Ζεύς τίς ; καί μήv ἐκεῖνος εἰμί λόγος , ὅτι διά οὗτος μείζων καί ὑψηλός ὁ πατήρ ὁ θεότης παρά ὁ ὁ υἱός νοέω · διότι ὁ μέν ἀληθινός θεός ἐν ὁ Εὐαγγέλιος προσφέρω , ὁ δέ Χωρὶς ὁ ὁ ἀληθινός προσθήκη . Πῶς οὖν ὁ αὐτός λόγος , ἐπί μέν ὁ θεότης αὔξησις · ἐπί δέ ὁ φάος ἐλάττωσις ὁ νοέω σημαίνω ; εἰμί γάρ διά οὗτος μείζων ὁ υἱός ὁ πατήρ φημί , ὅτι ἀληθινός θεός εἰμί , κατά ὁ αὐτός λόγος μείζων εἄν ομολογώ ὁ πατήρ ὁ υἱός , ὅς μέν , ἀληθινός φάος , ὁ δέ οὐ οὕτως κατονομάζω . ἀλλά οὗτος μέν , φημί , ὁ φάος ὁ ὁ φιλανθρωπία ενεργώ · ἐκεῖνος δέ πρός ὁ τοιοῦτος χάρις ἀνενέργητος μένω . καινός προτίμησις τρόπος · ὁ ἄπρακτος εἰς φιλανθρωπία , ὁ ἐνεργέω ὑπέρτερος κρίνω . ἄλλος οὐδέ εἰμί , οὔτε γίγνομαι τοιοῦτος ἐν Χριστιανικός ποτέ νόημα , διά ὅς κατασκευάζω μή πᾶς ἀγαθός , ὅσπερ ἐν ὁ τοιοῦτος εἰμί , ἐκ ὁ πατήρ ὁ αἴτιος ἔχω · ὁ δέ κατά ἐγώ ἀγαθός ὁ κεφάλαιος , ὁ πρός ὁ ζωή Ἐπάνοδος , παρά ὁ οὖον φρονέω πιστεύω · οὗτος δέ διά ὁ κατά ἄνθρωπος οἰκονομία ὁ κύριος κατορθόω , οὐ ἄπρακτος καί ἀνενέργητος , καθώς ὁ αἵρεσις βούλομαι , ὁ πατήρ ἐν ὁ καιρός ὁ οἰκονομία ἀποδίδωμι . οὖον γάρ οὗτος ἐνδείκνυμι ὁ εἶπον , ὅτι ὁ πέμπω ἐγώ , μετά ἐγώ εἰμί , καί , ὁ πατήρ ἐν ἐγώ Μένων , ποιέω ὁ ἔργον οὗτος . Πῶς οὖν ὁ αἵρεσις μόνος ὁ υἱός ὁ ὑπέρ ἐγώ χάρις προσαρτυρεω , ἀπόμοιρος ποιέω ὁ πατήρ ὁ ἐπί ὁ κατόρθωμα εὐχαριστία ; Μόνος γάρ κατά φύσις ὀφείλω ὁ εὐεργέτης ὁ ὁ εὐχαριστία Ἀντίδοσις · ὁ δέ πρός εὐεργεσία ἀδύνατος , ἔξω ὁ εὐχαριστέω πάντως εἰμί . ὁράω ὡς διά πᾶς αὐτός πρός τὸνναντίον ὁ σκοπός περιτρέπω ὁ κατά ὁ Μονογενώ βλασφημία , κατά ὁ ἀκόλουθος ἐπί ὁ πατήρ μεταβαίνω . καί ἐγώ δοκέω κατά ἀνάγκη τοιοῦτος συμβαίνω . εἰμί γάρ ὁ τιμή ὁ υἱός τιμάω ὁ πατήρ , κατά ὁ θεῖος ἀπόφασις , δῆλος ὅτι καί ὁ πρός ὁ ἐναντίος κατά ὁ υἱός σπουδή , ἐπί ὁ πατήρ