gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0506.1
Θεοῦ φωνὰς ἀλλοιοτρόπω τινὶ καὶ ξενίζοντι φωνῆς χαρακτῆρι , ὥστε διὰ τοῦ ξένου τῆς συνήθειας καὶ παρηλλαγμένου τῶν ὀνομάτων , αὐτοῦ τὸ Θεοῦ εἶναι τὸς φωνὰς κατασκευάζειν , ἀλλὰ τῇ συνήθι χρώμενος γλώσσῃ , ὁμοίως τὰ τε ἑαυτοῦ καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ διεξέρχεται . Φασὶ δὲ τινες μᾶλλον ἐπιμελεστέρον τὰς Γραφὰς ἐπηκολουθηκότων μὴδ' ἀρχάζειν τὴν Ἑβραίων φωνὴν καθ' ὁμοιότητα τῶν λοιπῶν , ἀλλὰ μετὰ τῶν ἄλλων θαυμάτων , καὶ τοῦτο τοῖς Ἰσραηλίταις θαυματοποιηθῆναι , τὸ τὴν γλῶσσαν ταύτην ἀθρόως μετὰ τὴν Αἴγυπτον σχεδιασθῆναι τῷ ἔθνει . Καὶ τίς ἐστι τοῦ Προφήτου λόγος τὸ τοιοῦτον πιστοῦμενος ; Ἐν γὰρ τῷ ἐξελθεῖν αὐτόν , φησίν , ἐκ τῆς Αἰγύπτου , τότε γλῶσσαν ἤν οὐκ ἔγνω ἤκουσεν . Εἰ οὖν Ἑβραῖος Μωϋσῆς , τελευταία δὲ τῶν ἄλλων ἡ τῶν Ἑβραίων φωνή , ὁ μετὰ τὴν τοῦ κόσμου σύστασιν ὑστερον γεγονώς , καὶ τῇ κατ' ἑαυτὸν φωνῇ τὰς τοῦ Θεοῦ διηγούμενος ρήσεις , ἂρ' οὐχὶ σαφῶς διδάσκει τὸ μὴ τοιαύτην φωνὴν τὴν κατὰ ἄνθρωπον σχηματιζομένην ἀναγράφειν ἐπὶ Θεοῦ , ἀλλὰ ταῦτα μὲν λέγειν διὰ τὸ μὴ δυνατὸν εἶναι τὸ νοηθὲν ἑτέρως εἰπεῖν ἢ ἀνθρωπίαις φωναῖς · σημαίνειν δὲ διὰ τῶν λεγομένων θεοπρεπῆ τινα καὶ μεγαλοφυστέραν διάνοιαν ; Τὸ γὰρ οἴεσθαι τῇ Ἑβραϊδὶ γλώσσῃ τὸν Θεὸν κεχρῆσθαι , μηδενὸς ὄντος τοῦ τοιαύτης φωνῆς ἐπαίντου , οὐκ οἶδα πῶς ὁ λογοιςμένος συνθήσεται . Ἐν ταῖς Πράξεσι μεμαθηκασιν διὰ τοῦτο τὴν θείαν δύναμιν πᾶς πολλάς διενεχθῆσαι φωνάς , ὡς ἂν μηδεὶς τῶν ἑτερογλώσσων ἀποστεροῖτο τῆς ὠφελείας . Ὁ δὲ Θεὸς πρὸ τῆς κτίσεως ἀνθρωπικῶς διελέγετο , τινὰ ὠφελεῖν μέλλον ἐκ τῆς τοιαύτης φωνῆς ; τὸ μὲν γὰρ συνδιατίθεσθαι τῇ τῶν ἀκούοντων δυνάμει τὸν λόγον πρὸς τὸν τῆς ὠφελείας σκοπόν , οὐδὲ ἂν τις ἀνάξιον τῆς θείας εἶναι φιλανθρωπίας ὑποσχεῖν , ἐπεὶ καὶ Παῦλος ὁ μύστης τοῦ Κυρίου πρὸς τὰς τῶν ἀκούοντων ἔξεις , οὐδὲν ἀρμόδιως τὸν λόγον μεταχειρίσεται · γάλα τοῖς νηπίοις γινόμενος , καὶ στερεὰ τοῖς τελείοις τροφή . Τὸ μηδενὸς κατορθουμένου σκοποῦ διὰ τῆς τοῦ λόγου τοιαύτης χρήσεως , ἔπειτα κατασκευάζειν τοιάδε τινὰ ῥήματα τὸν Θεὸν ἐφ' ἑαυτοῦ βαφῆσθαι , οὐκ ὄντος τοῦ δεομένου τῆς διὰ τῶν τοιούτων φωνῶν σημασίας , οὐκ οἶδα πῶς ἐστι μὴ καταγέλαστον ἅμα καὶ βλάσφημον τὸ τοιοῦτον οἴεσθαι . Οὔτε οὖν Ἑβραία τοῦ Θεοῦ ἡ φωνή , οὔτε καθ' ἑκάτερόν τινα τύπον τῶν ἐν τοῖς ἔθνεσι νενόμιμένων προφερομένη , ἀλλ' ὅσοι τοῦ Θεοῦ λόγοι παρὰ τοῦ Μωϋσέως , ἢ τῶν προφητῶν ἀνεγράφησαν , ἐνδείξεις εἰσι τοῦ θείου θελήματος , ἄλλως καὶ ἄλλως κατὰ τὴν ἀξίαν τῶν μετεχόντων τῆς χάριτος τῷ καθαρῷ τε καὶ ἡγεμονικῷ τῶν ἁγίων ἐλλάμπουσαι . Οὐχὼν ἐφθέγγετο μὲν ὁ Μωϋσῆς ὡς ἐπαρκεῖ τε καὶ πεπαιδευτο · προστεθεῖς δὲ τῷ Θεῷ τὰς φωνὰς ταύτας , καθὼς εἴρηται πολλάκις , διὰ τὸ νηπιώδες τῶν ἄρα τῇ θεογνωσίᾳ προσαγομένων , πρὸς ἐναργῆ τε παράστασιν τοῦ θείου βουλήματος , καὶ ὡς ἂν εὐπρεπεστέρος ἀπεργάσατο τοὺς ἀκούοντας τῇ ἀξιοπιστίᾳ τοῦ εἰρηχότος δυσωπουμένους .
Lemmas: Θεός φωνή ἀλλοιοτροπέω τις καί ξενίζω φωνή χαρακτήρ , ὥστε διά ὁ ξένος ὁ συνήθεια καί παραλλάσσω ὁ ὄνομα , αὐτός ὁ Θεός εἰμί τός φωνή κατασκευάζω , ἀλλά ὁ συνηθίζω χράω γλῶσσα , ὁμοίως ὁ τε ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ Θεός διεξέρχομαι . φημί δέ τις μᾶλλον ἐπιμελής ὁ γραφή ἐπακολουθέω μηδέ ἄρχω ὁ Ἑβραῖος φωνή κατά ὁμοιότης ὁ λοιπός , ἀλλά μετά ὁ ἄλλος θαῦμα , καί οὗτος ὁ Ἰσραηλίτης θαυματοποιέω , ὁ ὁ γλῶσσα οὗτος ἀθρόος μετά ὁ Αἴγυπτος σχεδιάζω ὁ ἔθνος . καί τίς εἰμί ὁ Προφήτου λόγος ὁ τοιοῦτος πιστόω ; ἐν γάρ ὁ ἐξέρχομαι αὐτός , φημί , ἐκ ὁ Αἴγυπτος , τότε γλῶσσα ἐάν οὐ γιγνώσκω ἀκούω . εἰμί οὖν Ἑβραῖος Μωϋσῆς , τελευταῖος δέ ὁ ἄλλος ὁ ὁ Ἑβραῖος φωνή , ὁ μετά ὁ ὁ κόσμος σύστασις ὕστερος γίγνομαι , καί ὁ κατά ἑαυτοῦ φωνή ὁ ὁ Θεός διηγέομαι ῥῆσις , ἄρα οὐ σαφῶς διδάσκω ὁ μή τοιοῦτος φωνή ὁ κατά ἄνθρωπος σχηματίζω ἀναγράφω ἐπί Θεός , ἀλλά οὗτος μέν λέγω διά ὁ μή δυνατός εἰμί ὁ νοέω ἑτέρως εἶπον ἢ ἀνθρωπία φωνή · σημαίνω δέ διά ὁ λέγω θεοπρεπής τις καί μεγαλοφυστέραν διάνοια ; ὁ γάρ οἴομαι ὁ Ἑβραΐς γλῶσσα ὁ θεός χράομαι , μηδείς εἰμί ὁ τοιοῦτος φωνή ἐπαίντου , οὐ οἶδα πῶς ὁ λογοιςμένος συντίθημι . ἐν ὁ Πρᾶξις μανθάνω διά οὗτος ὁ θεῖος δύναμις πᾶς πολύς διαφέρω φωνή , ὡς εἄν μηδείς ὁ ετερόγλωσσος ἀποστερέω ὁ ὠφέλεια . ὁ δέ θεός πρό ὁ κτίσις ἀνθρωπικός διαλέγω , τις ὠφελέω μέλλω ἐκ ὁ τοιοῦτος φωνή ; ὁ μέν γάρ συνδιατίθημι ὁ ὁ ἀκούω δύναμις ὁ λόγος πρός ὁ ὁ ὠφέλεια σκοπός , οὐδέ εἄν τις ἀνάξιος ὁ θεῖος εἰμί φιλανθρωπία ὑπέχω , ἐπεί καί Παῦλος ὁ μύστης ὁ κύριος πρός ὁ ὁ ἀκούω ξέω , οὐδείς ἁρμοδίως ὁ λόγος μεταχειρίζω · γάλα ὁ νήπιος γίγνομαι , καί στερεός ὁ τέλειος τροφή . ὁ μηδείς κατορθόω σκοπός διά ὁ ὁ λόγος τοιοῦτος χρῆσις , ἔπειτα κατασκευάζω τοιόσδε τις ῥῆμα ὁ θεός ἐπί ἑαυτοῦ βάπτω , οὐ εἰμί ὁ δήω ὁ διά ὁ τοιοῦτος φωνή σημασία , οὐ οἶδα πῶς εἰμί μή καταγέλαστος ἅμα καί βλάσφημος ὁ τοιοῦτος οἴομαι . οὔτε οὖν Ἑβραῖος ὁ Θεός ὁ φωνή , οὔτε κατά ἑκάτερος τις τύπος ὁ ἐν ὁ ἔθνος νομίζω προφέρω , ἀλλά ὅσος ὁ Θεός λόγος παρά ὁ Μωϋσῆς , ἢ ὁ προφήτης ἀναγράφω , ἐνδείκνυμι εἰμί ὁ θεῖον θέλημα , ἄλλως καί ἄλλως κατά ὁ ἄξιος ὁ μετέχω ὁ χάρις ὁ καθαρός τε καί ἡγεμονικός ὁ ἅγιος ἐλλάμπω . Οὐχὼν φθέγγομαι μέν ὁ Μωϋσῆς ὡς ἐπαρκέω τε καί παιδεύω · προστίθημι δέ ὁ Θεός ὁ φωνή οὗτος , καθώς εἴρω πολλάκις , διά ὁ νηπιώδης ὁ ἄρα ὁ θεογνωσία προσάγω , πρός ἐναργής τε παράστασις ὁ θεῖον βούλημα , καί ὡς εἄν εὐπρεπής ἀπεργάζομαι ὁ ἀκούω ὁ ἀξιοπιστία ὁ ἔργω δυσωπέω .