gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0411.1
ὅ σοι μὴ δυνατὸν , πᾶσιν ἀδύνατον ἀποφαίνωμενος , ὅ τιὐτά καὶ τὰ τοιαῦτα λέγων , οὕτω προσάγῃ τὴν ἀκοὴν τοῦ ἐπιζητοῦντος τὴν αἰτίαν , καθ' ἣν ἀναβάλλεται τοιούτου γενέσθαι : πᾶτῃρ ὁ Πατὴρ ἀρκεῖν οἴει πρὸς ἀπόδειξιν τὸ εἰπεῖν , ὅτι Τὸτε ἐγέννησεν ὅτε ἐβούλετο , καὶ μηδεμία ἔστω περὶ τούτου ζήτησις . Οὕτως σοι πρὸς τὴν κατασκευὴν τῶν δογμάτων ἠσθένεσεν ἡ καταληπτικὴ φαντασία ; Ποῦ αἰ διλήμματοι προτάσεις ; Ποῦ αἱ βιαίοι κατασκευαί ; Πῶς σοι φρουδὰ καὶ ἀνυπόστατα διαρρύμεντα τῆς τέχνης σφεῖται τὰ φοβερὰ τε καὶ ἀφυκτα τῶν συλλογισμῶν συμπεράσματα ; Τότε ἐγέννησε τὸν Υἱὸν ὅτε ἐβούλετο , καὶ μηδὲ ἔστω περὶ τούτου ζήτησις . Ταῦτα τῶν πολλῶν ἰδρώων , ταῦτα τῶν ὑπερχήνων ἐπαγγελμάτων ἀποτελέσματα ; Τί τὸ ἐρώτημα ἦν ; Εἰ καλὸν καὶ πρέπον Θεῷ , τοιούτον ἔχειν Υἱόν , διὰ τί μὴ ἀεὶ τὸ καλὸν μετ' αὐτοῦ εἶναι πιστεύεται ; Τίς ἡ ἀπόκρισις ἣν ἐξ αὐτῶν ἡμῖν τῶν ἀδύτων τῆς φιλοσοφίας πεποίηται , ταῖς ἀλύτοις ἀνάγκαις διασφίγξας τὸν λόγον ; Τότε ἐποίησεν τὸν Υἱὸν ὅτε ἐβούλετο , καὶ μηδεμία περὶ τούτου ζήτησις ἔστω , Διὰ τί μὴ πρότερον ; Εἰδὲ περὶ τῶν ἀλόγων τινὸς ἡ σκέψις προέκειτο , τῶν κατὰ τινα φυσικὴν ὁρμὴν ἐνεργοῦντων , διὰ τί μὴ πρότερον τὸ δοκοῦν κατεργάσατο , ἡ ἀράχνη τὰ νήματα , ἢ τὸ κηρίον ἡ μέλιττα , ἡ τὴν καλὴν ἡ τρυγών ; Τί ἂν ἕτερον εἴποις εἶχες ; Οὐχ αὕτη πρόχειρος ἂν ἦν ἡ ἀπόκρισις , ὅτι τότε ἐποίησεν ὅτε ἐβούλετο , καὶ μηδεμία ἔστω περὶ τούτου ζήτησις ; Ἄλλὰ καὶ περὶ πλάστου τινὸς ἢ ζωγράφου τὸ δοκοῦν διὰ τῆς μιμητικῆς ἐνεργοῦντος τέχνης , ἢ ἐν γραφαῖς , ἢ ἐν πλάσμασιν , ὅταν μὴ ὑποχείριος ὤν ἐξουσία τινὶ πρὸς ἐνέργειαν ἔχῃ τὴν τέχνην · ἀρμόζειν οἶμαι τὴν τοιαύτην φωνὴν ἐπὶ τοῦ μαθεῖν ἐθελόντος , διὰ τί οὐ πρότερον ἐνεργὸν τὴν τέχνην ἐποίησεν · ὅτι οὐκ ἔχων ἀνάγκην , καιρὸν τῆς ἐνεργείας πεποίηται τὴν προαίρεσιν . Ἄνθρωποι γὰρ διὰ τὸ μὴτε ἀεὶ ταῦτα βούλεσθαι , μὴτε συνεργοῦσαν ἔχειν τὰ πολλὰ τῇ βουλήσει τὴν δύναμιν , τότε ποιοῦσι τι τῶν κατὰ γνώμην , ὅταν αὐτοῖς ἡ τε προαίρεσις πρὸς τὸ ἔργον λέψῃ , καὶ μηδὲν κωλύῃ τῶν ἔξωθεν . Τὸ δὲ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχον , ᾧ ἐπίκτητον τῶν ἀγαθῶν ἐστὶν οὐδέν , ἐν ᾧ πᾶσα διαφορά βουλευμάτων , ἡ κατὰ τὸ ἐναντίον κατὰ τινα πλάνην καὶ ἄνοιαν ἐγγινομένη , χώραν οὐκ ἔχει , ᾧ οὐδὲν ἐκ μεταβολῆς γένεται , ὅ μὴ ἐξ ἀρχῆς ὡς ἀγαθὸν κατενόησε , περὶ τούτου λέγειν μὴ ἀεὶ τὸ καλὸν ἔχειν , ἀλλ' ὕστερον ἐλέσθαι τι ἔχειν , ὅ μὴ πρότερον εἵλετο · ταῦτα τῆς ὑπερβαλοῦσης ἡμᾶς σοφίας ἐστίν . Ἡμεῖς γὰρ ἐμάθομεν ὅτι τὸ Θεῖον ὅλὸν παντὸς ἀγαθοῦ πλήρες ἐστίν · μᾶλλον δὲ αὐτὸ τῶν ἀγαθῶν ἐστὶ τὸ πλήρωμα , εἰ καὶ οὐδεμιᾶς προσθήκης εἰς τελείωσιν δεῖται , ἀλλ' αὐτὴ τῇ ἑαυτοῦ φύσει , ἡ τοῦ ἀγαθοῦ τελειότης ἐστίν . Τὸ δὲ τέλειον ἐπίσης αὐξήσεως τε καὶ μειώσεως ἡλλοτριωται . Καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἐπιθεωρουμένην τῇ Θείᾳ φύσει τῶν ἀγαθῶν τελειότητα , πάντοτέ φαμεν τὴν αὐτὴν εἶναι · καθ' ὅπερ ἂν τὴν διάνοιαν ἑαυτῶν ἐπεκτείνωμεν , ἐκεῖ τοιαύτην καταλαμβάνοντες . Οὐχοὖν οὐδέποτε κενὸν ἀγαθοῦ τὸ Θεῖον . Ἄλλὰ μὲν ἀγαθοῦ παντὸς πλήρωμα ὁ Υἱός · πάντοτε δρὰ ἐν τῷ Πατρὶ θεωρεῖται , ᾧ φύσις ἡ ἐν παντὶ ἀγαθῷ τελει -
Lemmas: ὅς σύ μή δυνατός , πᾶς ἀδύνατος ἀποφαίνω , ὅς τιτός καί ὁ τοιοῦτος λέγω , οὗτος προσάγω ὁ ἀκοή ὁ ἐπιζητέω ὁ αἴτιος , κατά ὅς ἀναβάλλω τοιοῦτος γίγνομαι : πατήρ ὁ πατήρ ἀρκέω οἴομαι πρός ἀπόδειξις ὁ εἶπον , ὅτι τότε γεννάω ὅτε βούλομαι , καί μηδείς ἵστημι περί οὗτος ζήτησις . οὕτως σύ πρός ὁ κατασκευή ὁ δόγμα ἀσθενέω ὁ καταληπτικός φαντασία ; πός ὁ διλήμματος πρότασις ; πός ὁ βίαιος κατασκευή ; Πῶς σύ φροῦδος καί ἀνυπόστατος διαρρύμεντα ὁ τέχνη σφειος ὁ φοβερός τε καί ἀφυκτα ὁ συλλογισμός συμπέρασμα ; τότε γεννάω ὁ υἱός ὅτε βούλομαι , καί μηδέ ἵστημι περί οὗτος ζήτησις . οὗτος ὁ πολύς ἴδρος , οὗτος ὁ ὑπερχήνων ἐπάγγελμα ἀποτέλεσμα ; τις ὁ ἐρώτημα εἰμί ; εἰμί καλός καί πρέπω Θεός , τοιοῦτος ἔχω υἱός , διά τίς μή ἀεί ὁ καλός μετά αὐτός εἰμί πιστεύω ; Τῖς ὁ ἀπόκρισις ὅς ἐκ αὐτός ἐγώ ὁ ἄδυτος ὁ φιλοσοφία ποιέω , ὁ ἄλυτος ἀνάγκη διασφίγγω ὁ λόγος ; τότε ποιέω ὁ υἱός ὅτε βούλομαι , καί μηδείς περί οὗτος ζήτησις ἵστημι , Ζεύς τίς μή πρότερος ; ἀνάκλεις περί ὁ ἄλογος τις ὁ σκέψις πρόκειμαι , ὁ κατά τις φυσικός ὁρμή ἐνεργέω , διά τίς μή πρότερος ὁ δοκέω κατεργάζομαι , ὁ ἀράχνης ὁ νῆμα , ἢ ὁ κηρίον ὁ μέλισσα , ὁ ὁ καλός ὁ τρυγών ; τις εἄν ἕτερος εἶπον ἔχω ; οὐχ οὗτος πρόχειρος εἄν εἰμί ὁ ἀπόκρισις , ὅτι τότε ποιέω ὅτε βούλομαι , καί μηδείς ἵστημι περί οὗτος ζήτησις ; ἀλλά καί περί πλάστης τις ἢ ζωγράφος ὁ δοκέω διά ὁ μιμητικός ἐνεργέω τέχνη , ἢ ἐν γραφεύς , ἢ ἐν πλάσμα , ὅταν μή ὑποχείριος εἰμί ἐξουσία τις πρός ἐνέργεια ἔχω ὁ τέχνη · ἁρμόζω οἴομαι ὁ τοιοῦτος φωνή ἐπί ὁ μανθάνω ἐθέλω , διά τίς οὖον πρότερος ἐνεργός ὁ τέχνη ποιέω · ὅτι οὐ ἔχω ἀνάγκη , καιρός ὁ ἐνέργεια ποιέω ὁ προαίρεσις . Ἄνθρωπος γάρ διά ὁ μήτε ἀεί οὗτος βούλομαι , μήτε συνεργέω ἔχω ὁ πολύς ὁ βούλομαι ὁ δύναμις , τότε ποιέω τίς ὁ κατά γνώμη , ὅταν αὐτός ὁ τε προαίρεσις πρός ὁ ἔργον λέπω , καί μηδείς κωλύω ὁ ἔξωθεν . ὁ δέ ἀεί ὡσαύτως ἔχω , ὅς Ἐπίκτητος ὁ ἀγαθός εἰμί οὐδείς , ἐν ὅς πᾶς διαφορά βούλευμα , ὁ κατά ὁ ἐναντίος κατά τις πλάνη καί ἄνοια ἐγγίγνομαι , χώρα οὐ ἔχω , ὅς οὐδείς ἐκ μεταβολεύς γενέτης , ὅς μή ἐκ ἀρχή ὡς ἀγαθός κατανοέω , περί οὗτος λέγω μή ἀεί ὁ καλός ἔχω , ἀλλά ὕστερος αἱρέω τίς ἔχω , ὅς μή πρότερος αἱρέω · οὗτος ὁ ὑπερβάλλω ἐγώ σοφία εἰμί . ἐγώ γάρ μανθάνω ὅτι ὁ θεῖον ὅλος πᾶς ἀγαθός πλήρης εἰμί · μᾶλλον δέ αὐτός ὁ ἀγαθός εἰμί ὁ πλήρωμα , εἰμί καί οὐδείς προσθήκη εἰς τελέω δήω , ἀλλά αὐτός ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ὁ ὁ ἀγαθός τελειότης εἰμί . ὁ δέ τέλειος ἐπίσης αὔξησις τε καί μείωσις ἀλλοτριόω . καί διά οὗτος ὁ ἐπιθεωρέω ὁ Θείη φύσις ὁ ἀγαθός τελειότης , πάντοτε φημί ὁ αὐτός εἰμί · κατά ὅσπερ εἄν ὁ διάνοια ἑαυτοῦ ἐπεκτείνω , ἐκεῖ τοιοῦτος καταλαμβάνω . ουχοω οὐδέποτε κενός ἀγαθός ὁ θεῖον . ἀλλά μέν ἀγαθός πᾶς πλήρωμα ὁ υἱός · πάντοτε δράω ἐν ὁ πατήρ θεωρέω , ὅς φύσις ὁ ἐν πᾶς ἀγαθός τέλος -