gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0538.1
τὴν φύσιν · Εἰ μὲν οὖν ἐπιγεννηματικὴν τῷ Θεῷ τὴν ἀφθαρσίαν ὁ ἡμέτερος λόγος ἐπρέσδευσεν , ὡς ποτε περὶ αὐτὸν μὴ ὄυσαν , ἢ ὡς οὐκ ἐσομένην ποτε , καὶρὸν δὲ εἶχε ταῦτα ἐπὶ διαβολὴν ἡμῶν λέγειν . Εἰ δὲ ἀεὶ ὁσαύτως ἔχει , καὶ ὁ νῦν ἐστι πάντοτε εἶναι τὸ Θεῖον ὁ ἡμέτερος διορίζει λόγος · καὶ οὐδὲν ἐκ παραυθήσεως αὐτῷ τινος καὶ προσθήκης τῶν μὴ προσιόντων προσγίνεται , ἀλλ’ ἐν παντὶ τῷ κατὰ τὸ ἀγαθὸν νοουμένῳ καὶ λεγομένῳ πάντοτε εἶναι , πῶς μὴ κατὰ φύσιν αὐτῷ προσαρτισεῖν τὴν ἀφθαρσίαν διαβαλλόμεθα ; Ἄλλ’ ἐκ τῆς ὑπαναγνωσθείσης τῷ διδασκάλῳ ῥήσεως τῆς τοιαύτης τοῦ λόγου διαβολῆς εἰληφέναι τὰς ἀφορμὰς σχηματίζει , ὡς ἐκ τῆς παραθέσεως τῶν αἰώνων , τῷ Θεῷ τὴν ἀφθαρσίαν ἡμῶν ποριζόντων . Εἰ μὲν οὖν παρ’ ἡμῶν τὸ ἡμέτερον ῥητὸν προεφέρετο , ὑποπτος ἂν ἦν Ἰσως εἰς ἀπολογίαν ὁ λόγος , ὡς νῦν ἡμῶν ἐπιδιορθουμένων , καὶ πρὸς τὸ ἀνεὐθύνον μετατιθέντων τὰς ὑπατίους φωνάς . Ἐπεὶ δὲ παρὰ τοῦ ἐχθροῦ τὰ ἡμέτερα λέγεται , τὶς ἂν ἰσχυροτέρα γένοιτο τῆς ἀληθείας ἀποδείξεως , αὐτὴς τῆς τῶν ἀντικειμένων ἡμῖν μαρτυρίας ; Πῶς τοίνυν ὁ παρ’ ἡμῶν ἔχει λόγος ὃν ἐπὶ διαβολὴν προχειρίζεται καθ’ ἡμῶν ὁ Εὐνόμιος ; Ὅταν , φησὶ τοῖς ἐπερχομένοις αἰῶσι τὸν νουν ἐπειδάλωμεν , τὸ ἀόριστον καὶ ἀπειρον καὶ οὐδενὶ τέλει καταληπτὸν , προσηγορεύσαμεν ἀφθαρτον . Ἄρα τῇ πορίσει τὸ προσαγορευσαὶ ταῦτὸν ὁ Εὐνόμιος οἴεται ; Καὶ τὶς σὺνως ἴξω τοῦ καθεστηκότος ἐκτὶνῶ τὰς ἰδιαζούσας τούτων τῶν ῥημάτων ἀγνοεῖν ἐμφάσεις ; Πορίζει μὲν γὰρ ὁ τὸ μὴ προσὸν αὐτῷ κτησάμενος , προσαγορεύει δὲ ὁ τὸ ὃν C σημαντικῶς ὀνομάζων . Πῶς οὖν ἐπὶ τούτοις ὁ τῆς ἀληθείας φωτιστὴς οὐχ αἰσχύνεται , ἐν προδήλῳ τῇ συχοφαντείᾳ τὴν διαβολὴν συμπεραίνων ; Καὶ καθάπερ οἱ ἐκ τινος πάθους μὴ βλέποντες , ἐν δὲσει τῶν βλέποντων ἀσχημονοῦσι , τὸ παρ’ αὐτῶν μὴ ὁρώμενον , καὶ παρὰ τῶν ὑγιαίνοντων ἀγνοεῖσθαι νομίζοντες · τοιούτων τι πέπονθεν ὁ ὀδυερχὴς οὗτος καὶ ταχὺς τὴν διάνοιαν , τὴν ἰδίαν πρὸς τὴν ἀλήθειαν πῆρωσιν , οὐ ἐν τοῖς ἀκούουσιν οἴεται . Καὶ τὶς οὗτος ἡλίθιος , ὡς μὴ παραθεῖναι τῇ διαβολῇ τὰ συχοφαντούμενα ῥήματα , καὶ ἐκ τῆς ἑκατέρων ἀνταναγνώσεως τὴν καπουργίαν τοῦ λογογράφου φωρᾶσθαι ; Ὁ ἡμέτερος λόγος προσαγορεύει τὸ ἀφθαρτον , ἐκεῖνος κατηγορεῖ τοῦ τὴν ἀφθαρσίαν πορίζοντος . Τί κοινὸν ἔχειν τῷ λέγειν ; Ἀπὸ τῶν ἰδίων ἑκάστον εὑθύνεσθαι δίκαιον , οὐχ ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ὑπέχειν τὰς μερίμνας . Νυνὶ δὲ κατηγορεῖ μὲν ἡμῶν , καὶ ἡ πικρία πρὸς ἡμᾶς βλέπει , κατακρίνει δὲ οὐδὲνα κατὰ γε τὸν ἀληθῆ λόγον ἢ ἑαυτόν . Εἰ γὰρ τὸ πορίζειν τῷ Θεῷ τὴν ἀφθαρσίαν ὑπατίον , τοῦτο δὲ παρ’ οὐδενὸς ἄλλου πλὴν παρ’ αὐτοῦ λέγεται μόνον · ἄρα αὐτὸς ἑαυτοῦ γίνεται ὁ συκοφάντης κατηγορος , ὁ ἑαυτοῦ διαβάλλων , οὐ τὸ ἡμέτερον . Καὶ περὶ τοῦ κατὰ τὴν ἀγεννησίαν ὀνόματος ἡμεῖς μὲν φαμεν ὅτι , ὥσπερ τὸ ἀτελεύτητον τῆς ζωῆς ἀφθαρτον , οὕτως τὸ ἀνεργον αὐτὴς ἀγέννητον ὀνομάσθη · οὗτος δὲ παρὰ τῶν αἰώνων ἡμᾶς λέγει κατὰ πάντων τῶν γεννητῶν προξενεῖν αὐτῷ τὰ πρεσβεῖα .
Lemmas: ὁ φύσις · εἰμί μέν οὖν ἐπιγεννηματικός ὁ Θεός ὁ ἀφθαρσία ὁ ἡμέτερος λόγος ἐπρέσδευσεν , ὡς ποτός περί αὐτός μή εἰμί , ἢ ὡς οὐ εἰμί ποτός , καιρός δέ ἔχω οὗτος ἐπί διαβολή ἐγώ λέγω . εἰμί δέ ἀεί ὁσάυτος ἔχω , καί ὁ νῦν εἰμί πάντοτε εἰμί ὁ θεῖον ὁ ἡμέτερος διορίζω λόγος · καί οὐδείς ἐκ παραυθησευς αὐτός τις καί προσθήκη ὁ μή πρόσειμι προσγίγνομαι , ἀλλά ἐν πᾶς ὁ κατά ὁ ἀγαθός νοέω καί λέγω πάντοτε εἰμί , πῶς μή κατά φύσις αὐτός προσαρτισεω ὁ ἀφθαρσία διαβάλλω ; ἄλλος ἐκ ὁ ὑπαναγιγνώσκω ὁ διδάσκαλος ῥῆσις ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος διαβολή λαμβάνω ὁ ἀφορμή σχηματίζω , ὡς ἐκ ὁ παράθεσις ὁ αἰών , ὁ Θεός ὁ ἀφθαρσία ἐγώ πορίζω . εἰμί μέν οὖν παρά ἐγώ ὁ ἡμέτερος ῥητός προφέρω , ὕποπτος εἄν εἰμί ἴσως εἰς ἀπολογία ὁ λόγος , ὡς νῦν ἐγώ ἐπιδιορθόω , καί πρός ὁ ἀνευθύνω μετατίθημι ὁ ὑπάτιος φωνή . ἐπεί δέ παρά ὁ ἐχθρός ὁ ἡμέτερος λέγω , τις εἄν ἰσχυρός γίγνομαι ὁ ἀλήθεια ἀπόδειξις , αὐτός ὁ ὁ ἀντίκειμαι ἐγώ μαρτυρία ; Πῶς τοίνυν ὁ παρά ἐγώ ἔχω λόγος ὅς ἐπί διαβολή προχειρίζω κατά ἐγώ ὁ Εὐνόμιος ; ὅταν , φημί ὁ ἐπέρχομαι αἰών ὁ νόος ἐπειδάλωμεν , ὁ ἀόριστος καί ἤπειρος καί οὐδείς τέλος καταληπτός , προσαγορεύω ἄφθαρτος . ἄρας ὁ πορίζω ὁ προσαγορεύω αὐτός ὁ Εὐνόμιος οἴομαι ; καί τις σὺνως ἵκω ὁ καθίστημι ἐκτίνω ὁ ἰδιάζω οὗτος ὁ ῥῆμα ἀγνοέω ἔμφασις ; πορίζω μέν γάρ ὁ ὁ μή πρόσειμι1 αὐτός κτάομαι , προσαγορεύω δέ ὁ ὁ ὅς C σημαντικός ὀνομάζω . Πῶς οὖν ἐπί οὗτος ὁ ὁ ἀλήθεια φωτιστής οὐ αἰσχύνω , ἐν πρόδηλος ὁ συχοφαντείᾳ ὁ διαβολή συμπεραίνω ; καί καθάπερ ὁ ἐκ τις πάθος μή βλέπω , ἐν δέσις ὁ βλέπω ἀσχημονέω , ὁ παρά αὐτός μή ὁράω , καί παρά ὁ ὑγιαίνω ἀγνοέω νομίζω · τοιοῦτος τίς πάσχω ὁ ὀδυερχὴς οὗτος καί ταχύς ὁ διάνοια , ὁ ἴδιος πρός ὁ ἀλήθεια πήρωσις , οὖον ἐν ὁ ἀκούω οἴομαι . καί τις οὗτος ἠλίθιος , ὡς μή παρατίθημι ὁ διαβολή ὁ συχοφαντουμην ῥῆμα , καί ἐκ ὁ ἑκάτερος ἀντανάγνωσις ὁ καπουργίαν ὁ λογογράφος φωράω ; ὁ ἡμέτερος λόγος προσαγορεύω ὁ ἄφθαρτος , ἐκεῖνος κατηγορέω ὁ ὁ ἀφθαρσία πορίζω . τις κοινός ἔχω ὁ λέγω ; ἀπό ὁ ἴδιος ἕκαστος εὐθύνω Δίκαιος , οὐ ἐκ ὁ ἀλλότριος ὑπέχω ὁ μέριμνα . νυνί δέ κατηγορέω μέν ἐγώ , καί ὁ πικρία πρός ἐγώ βλέπω , κατακρίνω δέ οὐδείς κατά γε ὁ ἀληθής λόγος ἢ ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ ὁ πορίζω ὁ Θεός ὁ ἀφθαρσία ὑπάτιος , οὗτος δέ παρά οὐδείς ἄλλος πλήν παρά αὐτός λέγω μόνος · ἄρα αὐτός ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ συκοφάντης κατήγορος , ὁ ἑαυτοῦ διαβάλλω , οὖον ὁ ἡμέτερος . καί περί ὁ κατά ὁ ἀγεννησία ὄνομα ἐγώ μέν φημί ὅτι , ὥσπερ ὁ ἀτελεύτητος ὁ ζωή ἄφθαρτος , οὕτως ὁ ἀνέργω αὐτός ἀγέννητος ὀνομάζω · οὗτος δέ παρά ὁ αἰών ἐγώ λέγω κατά πᾶς ὁ γεννητής προξενέω αὐτός ὁ πρεσβεῖον .