gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0487.2
ἔφηλ τοίνυν τῆς τοιαύτης ὀνοματοποιίας τοὺς ἀνθρώπους εἶναι κυρίους , κατὰ τὸ φανὲν ἑκάστῳ προσφύως ἐφαρμόζοντας τῷ ὑποκειμένῳ τὰς κλήσεις . Καὶ μηδὲν ἄτοπον εἶναι , ὅπερ ὡς φοβερὸν τι καὶ φρικώδες μορμολυθόμενος ὁ λογογράφος προτείνειται , τὸ νεώτερας εἶναι τὰς τῶν ὀνομάτων θέσεις ὁμολογεῖν ἐπὶ παντὸς αὐτοῦ τοῦ κατονομαζομένου πράγματος , ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ . Οὐ γὰρ ῥῆμα ὁ Θεός , οὐδὲ ἐν φωνῇ καὶ φθόγγῳ ἔχει τὸ εἶναι . Ἄλλ’ ὁ μὲν Θεὸς ἐστι καθ’ ἑαυτὸν , ὁ δὲ ἄνθρωπος καὶ εἶναι πεπιστεύσται . Ὁνομάζεται δὲ παρὰ τῶν ἐπικαλουμένων οὐχ αὐτὸ ὃ ἐστιν · ἄφραστος γὰρ ἡ φύσις τοῦ ὄντος · ἀλλ’ ἐξ ὧν ἐνεργεῖν τι περὶ τὴν ζωὴν ἡμῶν πεπιστεύσται τὰς ὁμωνυμίας ἔχει , οἷον καὶ αὐτὸ τοῦτο , τὸ ἐκ τοῦ προχείρου λεγόμενον · Θεὸν γὰρ αὐτὸν λέγοντες , τὸν ἐφορὸν καὶ ἐπόπτην , καὶ διορατικὸν τῶν κεκρυμμένων ἐπινοοῦντες , ἐπικαλούμεθα . Εἰ δὲ προϋπέστηκε τῶν ἐνεργειῶν ἡ οὐσία , νοοῦμεν δὲ τὰς ἐνεργείας δι’ ὧν αἰσθανόμεθα , ῥήμασι δὲ ὅπως ἂν ἡ δυνατὸν ἐξηγγέλλομεν · τις ἐτι καταλείπεται φόβος , νεώτερα τῶν πραγμάτων τὰ ὀνόματα λέγειν ; Εἰ γὰρ μὴ πρότερον ἐρμηνευομέν τι τῶν περὶ Θεοῦ λεγομένων , πρὶν ἂν νοήσωμεν · νοοῦμεν δὲ δι’ ὧν ἐκ τῶν ἐνεργειῶν διδασχόμεθα , προϋπέστηκε δὲ τῆς ἐνεργείας ἡ δύναμις · ἡ δὲ δύναμις ἐξήρτηται τοῦ θείου βουλήματος , τὸ δὲ βούλημα ἐν τῇ ἐξουσίᾳ τῆς θείας ἀπόκειται φύσεως · ἀρ’ οὐ σαφῶς διδασχόμεθα , ὅτι ἐπηγίνονται τοῖς πράγμασιν αἱ σηματικαὶ τῶν γινομένων προσῳγίαι , καὶ ὅσπερ σκιαὶ τῶν πραγμάτων εἰσὶν αἱ φωναὶ πρὸς τὰς κινήσεις τῶν ὑφεστῶτων σχηματιζόμεναι ; Καὶ ὅτι ταῦτα οὕτως ἔχει , πείσει σαφῶς ἡ Θεία Γραφὴ διὰ τοῦ μεγάλου Δαυΐδ , τοῦ καλῶν διὰ τινων ἰδίων καὶ προσφώνων ὀνομάτων , τῶν ἐκ τῆς ἐνεργείας αὐτῷ νοηθέντων , τὴν θείαν φύσιν ἀνακαλοῦντος . Οἰκτίρμων γάρ , φησίν , καὶ ἐλεήμων ὁ Κύριος , μακρόθυμος καὶ πολυέλεος . Ταῦτα τοίνυν τί λέγουσιν ἐνεργείας ἔχειν τὴν σημασίαν , ἡ φύσεως ; Οὐχ ἂν τις ἄλλο τι παρὰ τὴν ἐνέργειαν εἴπῃ . Πῶς
Lemmas: ἔφηλος τοίνυν ὁ τοιοῦτος ὀνοματοποιία ὁ ἄνθρωπος εἰμί κύριος , κατά ὁ φαίνω ἕκαστος προσφυώς ἐφαρμόζω ὁ ὑπόκειμαι ὁ κλῆσις . καί μηδείς ἄτοπος εἰμί , ὅσπερ ὡς φοβερός τίς καί φρικώδης μορμολυθόμενος ὁ λογογράφος προτείνω , ὁ νέος εἰμί ὁ ὁ ὄνομα θέσις ὁμολογέω ἐπί πᾶς αὐτός ὁ κατονομάζω πρᾶγμα , ἐπί αὐτός ὁ Θεός . οὖον γάρ ῥῆμα ὁ Θεός , οὐδέ ἐν φωνή καί φθόγγος ἔχω ὁ εἰμί . ἄλλος ὁ μέν θεός εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἄνθρωπος καί εἰμί πιστεύω . ὀνομάζω δέ παρά ὁ ἐπικαλέω οὐ αὐτός ὅς εἰμί · ἄφραστος γάρ ὁ φύσις ὁ εἰμί · ἀλλά ἐκ ὅς ἐνεργέω τίς περί ὁ ζωή ἐγώ πιστεύω ὁ ὁμωνυμία ἔχω , οἷος καί αὐτός οὗτος , ὁ ἐκ ὁ πρόχειρος λέγω · θεός γάρ αὐτός λέγω , ὁ ἔφορος καί ἐπόπτης , καί διορατικός ὁ κρύπτω ἐπινοέω , ἐπικαλέω . εἰμί δέ προυφίστημι ὁ ἐνέργεια ὁ οὐσία , νοέω δέ ὁ ἐνέργεια διά ὅς αἰσθάνομαι , ῥῆμα δέ ὅπως εἄν ὁ δυνατός ἐξαγγέλλω · τις ἔτι καταλείπω φόβος , νέος ὁ πρᾶγμα ὁ ὄνομα λέγω ; εἰμί γάρ μή πρότερος ἑρμηνεύω τίς ὁ περί Θεός λέγω , πρίν εἄν νοέω · νοέω δέ διά ὅς ἐκ ὁ ἐνέργεια διδάσκω , προυφίστημι δέ ὁ ἐνέργεια ὁ δύναμις · ὁ δέ δύναμις ἐξαρτάω ὁ θεῖον βούλημα , ὁ δέ βούλημα ἐν ὁ ἐξουσία ὁ θεῖος ἀπόκειμαι φύσις · ἀρά οὖον σαφῶς διδάσκω , ὅτι επηγινοντ ὁ πρᾶγμα ὁ σηματικαὶ ὁ γίγνομαι προσῳγίαι , καί ὅσπερ σκιά ὁ πρᾶγμα εἰμί ὁ φωνή πρός ὁ κινέω ὁ ὑφίστημι σχηματίζω ; καί ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , πείθω σαφῶς ὁ Θεία γραφή διά ὁ μέγας Δαυΐδ , ὁ καλός διά τίνω ἴδιος καί προσφωνέω ὄνομα , ὁ ἐκ ὁ ἐνέργεια αὐτός νοέω , ὁ θεῖος φύσις ἀνακαλέω . οἰκτίρμων γάρ , φημί , καί ἐλεήμων ὁ Κύριος , μακρόθυμος καί πολυέλεος . οὗτος τοίνυν τίς λέγω ἐνέργεια ἔχω ὁ σημασία , ὁ φύσις ; οὐχ εἄν τις ἄλλος τίς παρά ὁ ἐνέργεια εἶπον . Πῶς