gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0431.1
τοῦ δυναστεύοντος ἐξουσία πρὸς τὴν τῶν καταδεεστέρων ἡγεμονίαν . Ἄλλ’ ἡμεῖς ἐρρώσθαι φράσαντες τῇ τοιαύτῃ σοφίᾳ , κατὰ τὸ ἡμέτερον τῆς διανοίας μέτρον περὶ τοῦτο λόγον διασκεψώμεθα . Ἄρα τὸν Πατέρα φύσει Κύριον ὁμολογοῦσιν , ἢ διὰ χειροτονίας τινὸς πρὸς τοῦτο ἦλθεν ; Ἄλλ’ οὐκ εἰμὶ εἰς τοῦτο μανίας ἐλθεῖν τὸν καὶ ὅπωσοῦν διανοίας μετέχοντα - ὡς μὴ τῇ φύσει προσμαρτυρεῖν τῷ Θεῷ τῶν ὅλων τὴν κυριότητα . Ὁ γὰρ ἀπλοῦν τῇ φύσει καὶ ἄμερὲς καὶ ἀσύνθετον , ὅπερ ἂν τύχῃ ὂν , ὅλον δι’ὅλου τοῦτό ἐστιν , οὐκ ἐκ μεταβολῆς τινὸς ἑτέρου γινόμενον · ἀλλ’ ἐν ᾧ ἐστιν , διαμένου πρὸς τὸ αἰώνιον . Τί οὖν καὶ περὶ τοῦ Μονογενοῦς ὑπελήφασιν ; ἄρα ἀπλὴν αὐτοῦ τὴν οὐσίαν ὁμολογοῦσιν , ἢ τινὰ καὶ σύνθεσιν περὶ αὐτὴν ἐννοοῦσιν ; Εἰ μὲν οὖν ποικίλον τι χρήμα καὶ πολυμερὲς εἶναι τοῦτον νομίζουσιν , οὐδὲ τὸ ὄνομα πάντως τῆς θεότητος αὐτῷ συγχωρήσονται , εἰς ὕλῶδεις τινὰς καὶ σωματικὰς ὑπολήψεις τὸ περὶ τοῦ Χριστοῦ δόγμα μετάγοντες . Εἰ δὲ ἀπλοῦν εἶναι συντιθέασιν , πῶς ἐστὶ τῇ ἀπλότητι τοῦ ὑποκειμένου τὴν τῶν ἐναντίων συνδρομὴν ἐνθεωρῆσαι ; Ὡς γὰρ τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου ἄμεσός ἐστιν ἡ πρὸς τὸ ἕναντιον ἀντιδιάστασις , οὕτως ἡ κυριότης πρὸς τὴν δουλείαν ἀμιχτὸς ἐστὶ καὶ τῇλτροιμένη τούτῃ ἰδιάζουσα . Οὐ γὰρ ἂν τις ἑκάτερον τούτων ἐφ’ ἑαυτὸν θεωρῶν , τὸν ἴσον ἀμφοτέροις ἀρμόσει λόγον . Ὅν δὲ ὁ λόγος οὐχ ὁ αὐτός , τούτων καὶ ἡ φύσις πάντως διάφορος . Οὐ οὖν ἀπλοῦς κατὰ τὴν φύσιν ὁ Κύριος , πῶς ἂν γένοιτο περὶ τὸ ὑποκείμενον ἡ τῶν ἐναντίων διπλότης , δουλείας συναναχρωμένης τῇ κυριότητι ; Ἄλλ’ εἰ Κύριος κατὰ τὴν τῶν ἁγίων διδασκαλίαν ὁμολογεῖται , ἀμέτοχον αὐτὸν εἶναι τοῦ ἐναντίου ἡ ἀπλότης τοῦ ὑποκειμένου μαρτυρεῖται . Εἰ δὲ δουλεύειν αὐτὸν ἀποφαίνονται , μάτην αὐτῷ τὸ ὄνομα προσμαρτυροῦσι τῆς κυριότητος . Τὸ γὰρ ἀπλοῦν τῇ φύσει πρὸς τὰ ἐναντία τῶν ἰδιωμάτων οὐ διαιροῦζεται . Εἰ δὲ τὸ μὲν εἶναι φασιν αὐτὸν , τὸ δὲ λέγεσθαι - τῇ φύσει μὲν δοῦλον , τῷ ὀνόματι δὲ Κύριον · δεῖξάτωσαν ἐν παρόρσει ταιαύτην φωνήν , καὶ ἀναπαύσουσιν ἡμᾶς τῶν μακρῶν περὶ τὴν ἀντίρρησιν πόνων . Τίς γὰρ οὕτως ἐν τοῖς ματαίοις εὐχολος , ὡς τὰ φανερά τε καὶ ἀναμφίβολα διὰ λογισμῶν ἐξελέγχειν ; Οὐδὲ γὰρ εἰ τις ἑαυτοῦ καταφονύσει τοῦ φόνου τὸ μίσθαρμα , πῶς τις ὑπολείπεται τοῖς κατηγοροῖς , δι’ ἀποδείξεων τινῶν ἄγειν τὴν μαιμονίαν εἰς ἔλεγχον . Οὕτω καὶ ἡμεῖς οὐχὲ τὸν ἐκ τῆς ἐξετάσεως ἔλεγχον τοῖς ἐναντίοις ἐποιούμεν , διὰ μέχρι τοῦτο τῇ ἀσεβείᾳ προέβησαν . Ὁ γὰρ δοῦλον τῇ φύσει λέγων τὸν μονογενῆ Θεόν , ὁμοδόλουν ἑαυτῷ τοῦτον δι’ ὧν λέγει κατασκευάζει , ἐκ δὲ τοῦτο διπλὴ ἡ ἀτοπία κατ’ ἀνάγκην συνενεχθήσεται . Ἡ γὰρ καταφρονήσει τοῦ ὁμοδούλου καὶ τὴν πίστιν ἀρνήσεται , τὸν ζυγὸν τῆς τοῦ Χριστοῦ δεσποτείας ἀποσεισάμενος · ἢ ὑποκλῖν τοῦ δοῦλου , καὶ ἀποσταφείς τὴν αὐτοκρατῆ τε καὶ ἀδέσποτον φύσιν , τρόπον τινὰ ἑαυτὸν ἀντὶ Θεοῦ σεβασθήσεται . Εἰ γὰρ ἐν δουλείᾳ μὲν ἑαυτὸν , ἐν δουλείᾳ δὲ ὁρᾷ καὶ τὸ σεβασθαι , πρὸς ἑαυτὸν ἀτεχνῶς βλέπει , ὁ ἄλλον ἑαυτὸν ἐν τῷ σεβασμῷ βλέπων . Ἄλλα μὴν τὰ ἄλλα πάντα ὅσα κατ’ ἀνάγκην τῇ κακίᾳ ταύτῃ συνδυρεῖται τοῦ δόγματος , τίς ἂν ἐξαριθμήσαιτο λόγος ; Τίς γὰρ εἰκ
Lemmas: ὁ δυναστεύω ἐξουσία πρός ὁ ὁ καταδεής ἡγεμονία . ἄλλος ἐγώ ῥώννυμι φράζω ὁ τοιοῦτος σοφία , κατά ὁ ἡμέτερος ὁ διάνοια μέτρον περί οὗτος λόγος διασκέπτομαι . ἄρας ὁ πατήρ φύσις κύριος ὁμολογέω , ἢ διά χειροτονία τις πρός οὗτος ἔρχομαι ; ἄλλος οὐ εἰμί εἰς οὗτος μανία ἔρχομαι ὁ καί ὁπωσοῦν διάνοια μετέχω - ὡς μή ὁ φύσις προσμαρτυρέω ὁ Θεός ὁ ὅλος ὁ κυριότης . ὁ γάρ ἀπολόω ὁ φύσις καί ἀμέρδω καί ἀσύνθετος , ὅσπερ εἄν τυγχάνω εἰμί , ὅλος διόλου οὗτος εἰμί , οὐ ἐκ μεταβολεύς τις ἕτερος γίγνομαι · ἀλλά ἐν ὅς εἰμί , διαμένω πρός ὁ αἰώνιος . τις οὖν καί περί ὁ Μονογενώ ὑπολαμβάνω ; ἄρα ἁπλόος αὐτός ὁ οὐσία ὁμολογέω , ἢ τις καί σύνθεσις περί αὐτός ἐννοέω ; εἰμί μέν οὖν ποικίλος τίς χρήμα καί πολυμερής εἰμί οὗτος νομίζω , οὐδέ ὁ ὄνομα πάντως ὁ θεότης αὐτός συγχωρέω , εἰς ὑλώδης τις καί σωματικός ὑπόληψις ὁ περί ὁ Χριστός δόγμα μετάγω . εἰμί δέ ἀπολόω εἰμί συντίθημι , πῶς εἰμί ὁ ἀπόλλυμι ὁ ὑπόκειμαι ὁ ὁ ἐναντίος συνδρομή ἐνθεωρέω ; ὡς γάρ ὁ ζωή καί ὁ θάνατος ἄμεσος εἰμί ὁ πρός ὁ ἐναντίος ἀντιδιάστασις , οὕτως ὁ κυριότης πρός ὁ δουλεία ἀμιχτὸς εἰμί καί τηλτροιμενω Τούτη ἰδιάζω . οὖον γάρ εἄν τις ἑκάτερος οὗτος ἐπί ἑαυτοῦ θεωρός , ὁ ἴσος ἀμφότερος ἁρμόζω λόγος . ὅς δέ ὁ λόγος οὐ ὁ αὐτός , οὗτος καί ὁ φύσις πάντως διάφορος . οὖον οὖν Ἀπλοῦς κατά ὁ φύσις ὁ Κύριος , πῶς εἄν γίγνομαι περί ὁ ὑπόκειμαι ὁ ὁ ἐναντίος διπλότης , δουλεία συναναχρωμένης ὁ κυριότης ; ἄλλος εἰμί Κύριος κατά ὁ ὁ ἅγιος διδασκαλία ὁμολογέω , ἀμέτοχος αὐτός εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ ἁπλότης ὁ ὑπόκειμαι μαρτυρέω . εἰμί δέ δουλεύω αὐτός ἀποφαίνω , μάτην αὐτός ὁ ὄνομα προσμαρτυρέω ὁ κυριότης . ὁ γάρ ἀπολόω ὁ φύσις πρός ὁ ἐναντίος ὁ ἰδίωμα οὖον διαιρέω . εἰμί δέ ὁ μέν εἰμί φημί αὐτός , ὁ δέ λέγω - ὁ φύσις μέν δοῦλος , ὁ ὄνομα δέ κύριος · δείκνυμι ἐν παρόρνυμι ταιαυτος φωνή , καί ἀναπαύω ἐγώ ὁ μακρός περί ὁ ἀντίρρησις πόνος . Τῖς γάρ οὕτως ἐν ὁ μάταιος εὐχολος , ὡς ὁ φανερός τε καί ἀναμφίβολος διά λογισμός ἐξελέγχω ; οὐδέ γάρ εἰμί τις ἑαυτοῦ καταφονεύω ὁ φόνος ὁ μίσθαρμα , πῶς τις ὑπολείπω ὁ κατηγορέω , διά ἀπόδειξις τις ἄγω ὁ μαιμονια εἰς ἔλεγχος . οὕτως καί ἐγώ οὐχὲ ὁ ἐκ ὁ ἐξέτασις ἔλεγχος ὁ ἐναντίος ποιέω , διά μέχρι οὗτος ὁ ἀσέβεια προβαίνω . ὁ γάρ δοῦλος ὁ φύσις λέγω ὁ μονογενής Θεός , ομοδολοω ἑαυτοῦ οὗτος διά ὅς λέγω κατασκευάζω , ἐκ δέ οὗτος διπλόος ὁ ἀτοπία κατά ἀνάγκη συμφέρω . ὁ γάρ καταφρονέω ὁ ὁμόδουλος καί ὁ πίστις ἀρνέομαι , ὁ ζυγόν ὁ ὁ Χριστός δεσποτεία ἀποσείω · ἢ ὑποκλῖν ὁ δοῦλος , καί ἀφίστημι ὁ αὐτοκρατής τε καί ἀδέσποτος φύσις , τρόπος τις ἑαυτοῦ ἀντί Θεός σεβάζομαι . εἰμί γάρ ἐν δουλεία μέν ἑαυτοῦ , ἐν δουλεία δέ ὁράω καί ὁ σεβάζομαι , πρός ἑαυτοῦ ἄτεχνος βλέπω , ὁ ἄλλος ἑαυτοῦ ἐν ὁ σεβασμός βλέπω . ἄλλος μήv ὁ ἄλλος πᾶς ὅσος κατά ἀνάγκη ὁ κακία οὗτος συνδυρεω ὁ δόγμα , τίς εἄν ἐξαριθμέω λόγος ; Τῖς γάρ εἰ