gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0466.1
A τοι ὡσπερ οὐκ ἔστιν οὐσίαν ἀνθρώπου νομίζει , τὸ καθίσται καὶ μὴ καθίσται τὸν ἄνθρωπον · οὐ γὰρ τὸν αὐτὸν ἂν τις ἀποδοῖ λόγον , καθέδραν τε ἀνθρώπου καὶ ἀνθρώπου αὐτὸν ὁρισάμενος · οὕτως ἡ μὴ γεννηθεῖσα οὐσία κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ ρηθέντος ἡμῖν ὑποδειγματος , ἄλλο τι πάντως ἐστὶ τῷ ἰδίῳ λόγῳ πρὸς τὸ ἐκ τοῦ μὴ γεννημένου : δηλοῦντων . Ἄλλ’ οὖτοι πρὸς τὸν πονηρὸν ἐκεῖνον σκοπὸν ἀφορῶντες , ὡς ἂν μάλιστα τῆς τοῦ Μονογενοῦς θεότητος ἡ ἀρνησις αὐτοῖς κυρωθῇ · οὐχὶ τὴν οὐσίαν τοῦ Πατρὸς ἀγεν-νησίαν εἶναι λέγουσιν , ἀλλ’ ἀναστρέφοντες τὸν λόγον . οὐσίαν τὴν ἀγεννησίαν ὁρίζονται , ἵνα τῇ πρὸς τὸ γεννητὸν ἀντιδιαστολῇ τῆς φύσεως παρηλαμμένῳ διὰ τῆς ἐναντιώσεως τῶν ὀνομάτων διασκευάσωσι . Καὶ πρὸς μὲν τὴν ἀθεσίαν μυρίους ὀφθαλμοὺς βλέπουσι , πρὸς δὲ τὸ ἀμήχανον τῆς περὶ B τοῦτο σπουδῆς , ὡς μεμυχότες τὰ δῶματα τῆς ψυχῆς ἀμβλυώττουσι . Τίς γὰρ μὴ παντάπασιν λημῶν τὰ τῆς ψυχῆς αἰσθητήρια , οὐ διορᾷ τῆς τοῦ δόγματος αὐτῶν ἀρχῆς τὴν ἀπαγὴν καὶ ἀσύστατον , καὶ ὡς ἐπ’ οὐδενὸς βέβηκεν αὐτοῖς ὁ λόγος , ὁ τὴν ἀγεννησίαν οὐσίαν ποιῶν · οὕτω γὰρ αὐτοῖς ἡ ἀπάτη κατασκευάζεται . Λέγω δὲ καθὼς ἐστὶ δυνατόν ἰσχυρῶς τῇ ἐμᾷ τῃ φωνῇ τὸν τῶν ἐχθρῶν ἀνυποσφόρενον λόγον . est , ingenirationem , facit essentiam : sic enim fraus mea voce fortiter adversariorum sermonem subiciens . Φασίν , ἀγέννητον τὸν θεὸν ὀνομάζεσθαι · ἄπλοῦν δὲ εἶναι τῇ φύσει τὸ Θεῖον · τὸ δὲ ἄπλοῦν , μηδεμιαν ἐπιδέχεσθαι σύνθεσιν · εἰ οὖν ἀσύνθετος κατὰ τὴν φύσιν ἐστὶν ὁ Θεός , ᾧ τὸ τοῦ ἀγεννήτου ἐπεστιν ὄνομα , αὐτὴς ἂν εἴη τῆς φύσεως ὄνομα τὸ ἀγέννητον . Καὶ ἐστὶν οὐδὲν ἕτερον εἰ μὴ ἀγεννησία ἡ φύσις . Πρὸς οὓς τοῦτο φαμεν · ὅτι ἕτερον τοῦ ἀσυνθέτου , καὶ ἕτερον τοῦ ἀγεννήτου τὸ σημαινούμενον . Τὸ μὲν γὰρ , τὴν ἀπλότητα τοῦ ὑποκειμένου · τὸ δὲ , τὴ μὴ ἐξ αἰ - C τίας εἶναι παρίστησι , καὶ οὐχ ἀπαλλάσσονται πρὸς ἀλλήλας αἱ τῶν ὀνομάτων ἐμφράσεις , κἂν περὶ τὸ ἐν ἀμφοτέρα λέγεται . Ἄλλ’ ἐκ μὲν τῆς τοῦ ἀγεννήτου προσηγρίας , τὸ ἄνευ αἰτίας εἶναι τὸν οὕτως ὀνομασμένον ἐμάθομεν · ἐκ δὲ τῆς τοῦ ἀπλοῦ , τὸ καθαρεῦσιν συνθέσεως · οὔτεθρον δὲ τούτων ἀντὶ τοῦ ἄλλου λέγεται . Οὐκοῦν οὐδεμίαν ἀνάγκην ἔχει , ἐπειδὴ ἄπλοῦν ἐστὶ τῇ φύσει τὸ Θεῖον , ἀγεννησίαν αὐτῷ τὴν φύσιν κατονομάζεσθαι . Ἄλλὰ καθ’ ὁ μὲν ἀμερὴς ἐστὶ καὶ ἀσύνθετος , ἄπλοῦς λέγεται , καθ’ ὁ δὲ οὐχ ἐγεννήθη , ἀγέννητος . Εἰ δὲ μὴ σημαίνει τὸ ἄνευ αἰτίας εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ ἀγεννήτου , ἀλλ’ ἀπλὸ - D τῆς ἀντιειργου τῇ σημασίᾳ τοῦ τοιούτου ὀνόματος , καὶ διὰ τοῦτο ἀγέννητος κατὰ τὸν λόγον τῆς αἱρέσεως λέγοιτο , διότι ἄπλοῦς ἐστὶ καὶ ἀσύνθετος · μία δὲ τοῦ ἀπλοῦ τε καὶ ἀγεννήτου ἡ σημασία , καὶ ἡ τοῦ Υἱοῦ ἀπλότης ἀγεννησία πάντως ὀνομασθήσεται . Ἄπλοῦν γὰρ εἶναι τῇ φύσει καὶ τὸν μονογενῆ Θεὸν οὐχ ἀρνήσονται , εἰ μὴ ἄρα καὶ τὸ Θεὸν εἶναι αὐτὸν ἀρνήσαιντο . Οὐκοῦν οὐδεμίαν κατὰ τὸ σημαινούμενον κοινωνίαν ἡ ἀπλότης πρὸς τὸ ἀγέννητον ἔχει , ὡς διὰ τὸ ἀσύνθετον ἀγεννησίαν τὴν φύσιν καὶ νομίζεσθαι · ἵνα μὴ δυοῖν ἀτόποι τὸ ἕτερον καθ’ ἑαυτὸν ἐπισπάσοντο , ἡ ἀρνούμενοι τοῦ Μονογενοῦς τὴν θεότητα , ἡ
Lemmas: A ὅς ὡς οὐ εἰμί οὐσία ἄνθρωπος νομίζω , ὁ καθίστημι καί μή καθίστημι ὁ ἄνθρωπος · οὖον γάρ ὁ αὐτός εἄν τις ἀποδίδωμι λόγος , καθέδρα τε ἄνθρωπος καί ἄνθρωπος αὐτός ὁρίζω · οὕτως ὁ μή γεννάω οὐσία κατά ὁ ἀναλογία ὁ εἴρω ἐγώ υπόδειγμα , ἄλλος τίς πάντως εἰμί ὁ ἴδιος λόγος πρός ὁ ἐκ ὁ μή γεννημένος : δηλόω . ἄλλος οὗτος πρός ὁ πονηρός ἐκεῖνος σκοπός ἀφοράω , ὡς εἄν μάλιστα ὁ ὁ Μονογενώ θεότης ὁ ἄρνησις αὐτός κυρόω · οὐ ὁ οὐσία ὁ πατήρ ἀγεννησία εἰμί λέγω , ἀλλά ἀναστρέφω ὁ λόγος . οὐσία ὁ ἀγεννησία ὁρίζω , ἵνα ὁ πρός ὁ γεννητός αντιδιαστολή ὁ φύσις παραλαμβάνω διά ὁ ἐναντίωσις ὁ ὄνομα διασκευάζω . καί πρός μέν ὁ ἀθεσία μυρίος ὀφθαλμός βλέπω , πρός δέ ὁ ἀμήχανος ὁ περί B οὗτος σπουδή , ὡς μύσσω ὁ δῶμα ὁ Ψυχή ἀμβλυώσσω . Τῖς γάρ μή παντάπασι λήμη ὁ ὁ Ψυχή αἰσθητήριον , οὖον διοράω ὁ ὁ δόγμα αὐτός ἀρχή ὁ ἀπαγής καί ἀσύστατος , καί ὡς ἐπί οὐδείς βαίνω αὐτός ὁ λόγος , ὁ ὁ ἀγεννησία οὐσία ποιέω · οὗτος γάρ αὐτός ὁ ἀπάτη κατασκευάζω . λέγω δέ καθώς εἰμί δυνατός ἰσχυρῶς ὁ ἐμός πῃ φωνή ὁ ὁ ἐχθρός ἀνυποσφόρενον λόγος . est , ingenirationem , facit essentiam : sic enim fraus mea voce fortiter adversariorum sermonem subiciens . φημί , ἀγέννητος ὁ θεός ὀνομάζω · ἁπλόος δέ εἰμί ὁ φύσις ὁ θεῖον · ὁ δέ ἁπλόος , μηδείς ἐπιδέχομαι σύνθεσις · εἰμί οὖν ἀσύνθετος κατά ὁ φύσις εἰμί ὁ Θεός , ὅς ὁ ὁ ἀγέννητος ἔπειμι ὄνομα , αὐτός εἄν εἰμί ὁ φύσις ὄνομα ὁ ἀγέννητος . καί εἰμί οὐδείς ἕτερος εἰμί μή ἀγεννησία ὁ φύσις . πρός ὅς οὗτος φημί · ὅτι ἕτερος ὁ ἀσύνθετος , καί ἕτερος ὁ ἀγέννητος ὁ σημαίνω . ὁ μέν γάρ , ὁ απλότητα ὁ ὑπόκειμαι · ὁ δέ , ὅς μή ἐκ ὁ - C Τίας εἰμί παρίστημι , καί οὐ ἀπαλλάσσω πρός ἀλλήλων ὁ ὁ ὄνομα ἐμφράζω , κἀν περί ὁ ἐν ἀμφότερος λέγω . ἄλλος ἐκ μέν ὁ ὁ ἀγέννητος προσηγρίας , ὁ ἄνευ αἴτιος εἰμί ὁ οὕτως ὀνομάζω μανθάνω · ἐκ δέ ὁ ὁ ἀπολόω , ὁ καθάρευσις σύνθεσις · οὔτεθρον δέ οὗτος ἀντί ὁ ἄλλος λέγω . οὐκοῦν οὐδείς ἀνάγκη ἔχω , ἐπεί ἁπλόος εἰμί ὁ φύσις ὁ θεῖον , ἀγεννησία αὐτός ὁ φύσις κατονομάζω . ἀλλά κατά ὁ μέν ἀμερής εἰμί καί ἀσύνθετος , ἁπλόος λέγω , κατά ὁ δέ οὐ γεννάω , ἀγέννητος . εἰμί δέ μή σημαίνω ὁ ἄνευ αἴτιος εἰμί ὁ φωνή ὁ ἀγέννητος , ἀλλά απλός - D ὁ ἀντιλέγω ὁ σημασία ὁ τοιοῦτος ὄνομα , καί διά οὗτος ἀγέννητος κατά ὁ λόγος ὁ αἵρεσις λέγω , διότι ἁπλόος εἰμί καί ἀσύνθετος · εἷς δέ ὁ ἀπολόω τε καί ἀγέννητος ὁ σημασία , καί ὁ ὁ υἱός ἁπλότης ἀγεννησία πάντως ὀνομάζω . ἁπλόος γάρ εἰμί ὁ φύσις καί ὁ μονογενής θεός οὐ ἀρνέομαι , εἰμί μή ἄρα καί ὁ θεός εἰμί αὐτός ἀρνέομαι . οὐκοῦν οὐδείς κατά ὁ σημαίνω κοινωνία ὁ ἁπλότης πρός ὁ ἀγέννητος ἔχω , ὡς διά ὁ ἀσύνθετος ἀγεννησία ὁ φύσις καί νομίζω · ἵνα μή δύο ἄτοπος ὁ ἕτερος κατά ἑαυτοῦ ἐπισπάω , ὁ ἀρνέομαι ὁ Μονογενώ ὁ θεότης , ὁ