gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0280.1
βλασφημίαν , δι' αὐτῆς τῆς τοῦ Κυρίου ὁμολογίας κρατουμένην · τοῦτο γάρ φησί , Τὸν ἐπ' ἑσχάτων τῶν ἡμερῶν γεγόνεντα ἄνθρωπον , οὐκ ἀναλαβόντα τὸν ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος ἄνθρωπον . " Ἐγὼ δὲ πᾶσαν διερευνησάμενος τὴν θεόπνευστον τε καὶ ἁγίαν Γραφήν , οὐχ ὁρῶ παρ' αὐτὴν τὴν φωνὴν ἐγγραμμένην , ὅτι μόνην τὴν σάρκα δίχα ψυχῆς , ἐν τῷ καιρῷ τῇ κατὰ ἀνθρώπων οἰκονομίᾳ , ὅ τὰ πάντα ποιήσας εἰς ἑαυτὸν ἀνεδέξατο . Ἀναγκαῖως οὖν πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς σωτηρίας ἡμῶν βλέπων , καὶ πρὸς τὰ δόγματα τῶν Πατέρων , καὶ πρὸς τὰς θεοπνεύστους φωνάς , τὴν ἐν τῷ μέρει τούτῳ κατασκευασομένην ἀσέβειαν διελέξαι πειράσομαι . " Ἡλθεν ὁ Κύριος ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός · ἀπώλετο δὲ οὐ ψυχή , ἀλλ' ὅλος ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ ψυχῆς συγκεκραμένος . Καὶ εἰ χρὴ τὸν ἀληθεστέρον εἰπεῖν λόγον , τοῦ σώματος ἡ ψυχὴ προαπώλετο . " Ἡ γὰρ παρακοή , προσιμέσεως , οὐ σώματος , ἀμαρτία ἐστιν · ἔστιν δὲ ψυχῆς ἡ προαίρεσις , ἀφ' ἧς πᾶσα ἡ τῆς φύσεως συμφορὰ τὴν ἀρχὴν ἔσχεν · ὡς μαρτυρεῖ τοῖς λόγοις ἡ ἀφευδὴς τοῦ Θεοῦ ἀπειλή · ὅτι ἐν ἡ ἡμέρᾳ τῶν ἀππηρευμένων φάγωσι , ἀνυπερθέτως συναρθρήσεταί τῃ βρώσει ὁ θάνατος . Διπλοῦν δὲ ὄντος τοῦ ἀνθρωπίνου συγχρώματος , καταλλήλως καθ' ἕκτερον ἐνεργεῖται ὁ θάνατος , τῆς διπλῆς ζωῆς ἐνεργοῦσης τῷ νεκρουμένῳ τὴν στέρεσιν . Σώματος μὲν γὰρ ἐστὶ θάνατος , ἡ τῶν αἰσθητηρίων σβέσις , καὶ ἡ πρὸς τὰ συγγενῆ αὐτῶν στοιχεῖον διάλυσις . Ψυχῆς δὲ , φησίν , ἡ ἀμαρτανούσα , αὐτὴ ἀποθανεῖται . Ἀμαρτία δὲ ἐστιν ἡ τοῦ Θεοῦ ἀλλοτρίωσις , ἥ ἐστιν ἡ ἀληθινὴ τε καὶ μόνη ζωή . Οὐκοῦν πολλάς ἐτῶν ἑκατοντάδας ἐπεῖδὼ C μετὰ τὴν παρακοὴν ὁ πρωτόπλαστος , ἀλλ' ὁ Θεὸς οὐκ ἐψευσάτο εἰπών · " Ἐν ἡ ἡμέρᾳ φάγητε , θανάτῳ ἀποθανεῖσθε . Διὰ γὰρ τοῦ ἀλλοτριωθῆναι αὐτὸν τῆς ὄντως ζωῆς , αὐθιμερῶν ἐχωρῶθ κατ' αὐτοῦ ἡ τοῦ θανάτου ἀπόφασις . Μετὰ ταῦτα δὲ χρόνους ὑστερον καὶ ὁ σωματικὸς τῷ Ἀδὰμ ἐπηκολούθησε θάνατος . Ὁ τοίνυν διὰ τοῦτο ἐλθὼν , ἵνα ζητῇσῃ καὶ σῶσῃ τὸ ἀπολωλός , ὅπερ ἐν τῇ παραβολῇ ὁ ποιμὴν πρόβατον ὀνομάζει · καὶ εὑρίσκει τὸ ἀπολωλός , καὶ ἀναλαμβάνει ἐπὶ τῶν ἰδίων ὤμων ὅλον τὸ πρόβατον , οὐ μόνην τὴν τοῦ προβάτου δорάν . Ἵνα ἄρτι ποιήσῃ τὸν τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον , διὰ ψυχῆς τε καὶ σώματος ἀνακραθέντα πρὸς τὴν θεότητα . Καὶ οὕτως οὐδὲν ἀρξκε τῆς φύσεως · ἡμῶν ὁ οὐκ ἀνέλαβεν ὁ κατὰ πάντα πεπειραμένος καθ' ὁμοιότητα , χωρὶς ἀμαρτίας . " Ἡ δὲ ψυχὴ ἀμαρτία οὐκ ἐστιν , ἀλλὰ δεκτικὴ ἀμαρτίας ἐξ ἀδουλίᾳς ἐγένετο , ἣν διὰ τοῦτο ἀγιάζει διὰ τῆς πρὸς ἑαυτὸν ἀνακράσεως · ἵνα τῇ παραχρῆ ὅλον συναγάγῃ τὸ φῶραμα . Οὐ γάρ καὶ ὁ ἄγγελος μηνύων τῷ Ἰωσὴφ τὴν τῶν ἑβρῶν τοῦ Κυρίου ἀπολύτρωσιν , φησίν , ὅτι Ἰησοῦν καὶ ὀνομάσετε τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου . Καὶ ὁ Κύριος πρὸς τοὺς Ἰουδαίους λέγει , ὅτι Ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι , ἄνθρωπον ὃς τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν ἐλάληκα · " Ἀνθρώπος δὲ τοῦ τοῦ ἀνθρώπου σώμα οὐ λέγεται , ἀλλὰ τὸ ἐξ ἀμφοτέρων συγκεκμενον . Καὶ πάλιν φησὶ πρὸς αὐτούς , ὅτι Ἐμοὶ χολάτε , ὅτι
Lemmas: βλασφημία , διά αὐτός ὁ ὁ κύριος ὁμολογία κρατέω · οὗτος γάρ φημί , ὁ ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα γίγνομαι ἄνθρωπος , οὐ ἀναλαμβάνω ὁ ἐκ Ψυχή καί σῶμα ἄνθρωπος . " ἐγώ δέ πᾶς διερευνάω ὁ θεόπνευστος τε καί ἅγιος γραφή , οὐ ὁράω παρά αὐτός ὁ φωνή ἐγγράφω , ὅτι μόνος ὁ σάρξ δίχα Ψυχή , ἐν ὁ καιρός ὁ κατά ἄνθρωπος οἰκονομία , ὅς ὁ πᾶς ποιέω εἰς ἑαυτοῦ ἀναδέχομαι . ἀναγκαῖος οὖν πρός ὁ σκοπός ὁ σωτηρία ἐγώ βλέπω , καί πρός ὁ δόγμα ὁ Πατέρων , καί πρός ὁ θεόπνευστος φωνή , ὁ ἐν ὁ μέρος οὗτος κατασκευάζω ἀσέβεια διαλέγω πειράζω . " ἡλσχω ὁ Κύριος ζητέω καί σῴζω ὁ ἀπόλλυμι · ἀπόλλυμι δέ οὖον ψυχή , ἀλλά ὅλος ὁ ἄνθρωπος ἀπό Ψυχή συγκεράννυμι . καί εἰμί χρή ὁ ἀληθής εἶπον λόγος , ὁ σῶμα ὁ ψυχή προαπόλλυμαι . " ὁ γάρ παρακοή , προσιμέσεως , οὖον σῶμα , ἁμαρτία εἰμί · εἰμί δέ Ψυχή ὁ προαίρεσις , ἀπό ὅς πᾶς ὁ ὁ φύσις συμφορά ὁ ἀρχή ἔχω · ὡς μαρτυρέω ὁ λόγος ὁ αφευδηω ὁ Θεός ἀπειλή · ὅτι ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἀππηρευμένων ἐσθίω , ἀνυπερθέτως συναίρω πῃ βρῶσις ὁ θάνατος . διπλόος δέ εἰμί ὁ ἀνθρώπινος συγχρώματος , κατάλληλος κατά ἕκτερον ἐνεργέω ὁ θάνατος , ὁ διπλόος ζωή ἐνεργέω ὁ νεκρόω ὁ στέρεσις . σῶμα μέν γάρ εἰμί θάνατος , ὁ ὁ αἰσθητήριον σβέσις , καί ὁ πρός ὁ συγγενής αὐτός στοιχεῖον διάλυσις . Ψυχή δέ , φημί , ὁ ἁμαρτάνω , αὐτός ἀποθνῄσκω . ἁμαρτία δέ εἰμί ὁ ὁ Θεός ἀλλοτρίωσις , ὅς εἰμί ὁ ἀληθινός τε καί μόνος ζωή . οὐκοῦν πολύς ἔτος ἑκατοντάς ἐπέρχομαι C μετά ὁ παρακοή ὁ πρωτόπλαστος , ἀλλά ὁ θεός οὐ ψεύδω εἶπον · " ἐν ὁ ἡμέρα ἐσθίω , θάνατος ἀποθνῄσκω . Ζεύς γάρ ὁ ἀλλοτριόω αὐτός ὁ εἰμί ζωή , αυθιμερος χωρέω κατά αὐτός ὁ ὁ θάνατος ἀπόφασις . μετά οὗτος δέ χρόνος ὕστερος καί ὁ σωματικός ὁ Ἀδάμ ἐπακολουθέω θάνατος . ὁ τοίνυν διά οὗτος ἔρχομαι , ἵνα ζητέω καί σῴζω ὁ ἀπόλλυμι , ὅσπερ ἐν ὁ παραβολή ὁ ποιμήν πρόβατον ὀνομάζω · καί εὑρίσκω ὁ ἀπόλλυμι , καί ἀναλαμβάνω ἐπί ὁ ἴδιος ὦμος ὅλος ὁ πρόβατον , οὖον μόνος ὁ ὁ πρόβατον δίδωμι . ἵνα ἄρτι ποιέω ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος , διά Ψυχή τε καί σῶμα ἀνακεράννυμι πρός ὁ θεότης . καί οὕτως οὐδείς ἀρκέω ὁ φύσις · ἐγώ ὁ οὐ ἀναλαμβάνω ὁ κατά πᾶς πειράω κατά ὁμοιότης , Χωρὶς ἁμαρτία . " ὁ δέ ψυχή ἁμαρτία οὐ εἰμί , ἀλλά δεκτικός ἁμαρτία ἐκ ἀδουλία γίγνομαι , ὅς διά οὗτος ἁγίζω διά ὁ πρός ἑαυτοῦ ἀνάκρασις · ἵνα ὁ παραχρῆ ὅλος συνάγω ὁ φώραμα . οὖον γάρ καί ὁ ἄγγελος μηνύω ὁ Ἰωσήφ ὁ ὁ βιβρώσκω ὁ κύριος ἀπολύτρωσις , φημί , ὅτι Ἰησοῦς καί ὀνομάζω ὁ ψυχή ὁ παιδίον . καί ὁ Κύριος πρός ὁ Ἰουδαῖος λέγω , ὅτι ζητέω ἐγώ ἀποκτείνω , ἄνθρωπος ὅς ὁ ἀλήθεια σύ λαλέω · " Ἄνθρωπος δέ ὁ ὁ ἄνθρωπος σώμα οὖον λέγω , ἀλλά ὁ ἐκ ἀμφότερος συγκάμπτω . καί πάλιν φημί πρός αὐτός , ὅτι ἐμός χολάω , ὅτι