gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0249.2
᾿Α δὲ τούτοις ἐφεξῆς προστίθησι , ταῦτά ἐστιν . Οὐ κοινωνὸν ἔχων , φησί , τῆς Θεότητος , οὐ μερίτην τῆς δόξης , οὐ σύγκληρον τῆς ἐξουσίας , οὐ σύνθρονον τῆς βασιλείας . Εἰς γὰρ ἐστὶ καὶ μόνος Θεὸς ὁ παντοκράτωρ , Θεὸς θεῶν , Βασιλεύς τῶν βασιλευόντων , Κύριος τῶν κυριευόντων . Οὐκ οἶδα πρὸς τίνα βλέπων ὁ Εὐνόμιος , τὸ μὴ κοινωνεῖν αὐτῷ τῆς Θεότητος τὸν Πατέρα διαμαρτύρεται . Εἰ μὲν γὰρ πρὸς τὰ εἴδωλα τὰ μάταια , καὶ τὴν πεπλασμένην τῶν εἰδωλολατρούντων ὀπληψὶν τὰ τοιαῦτα λέγει , καθὼς καὶ ὁ Παῦλος βοᾷ · οὐκ ἔστιν συμμετροσις Χριστῷ πρὸς Βελιάρ · οὐδὲ κοινωνία τινὶ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων , καὶ ἡμεῖς συντιθέμεθα . Εἰ δὲ τὸν μονογενῆ Θεὸν διὰ τῶν λεγομένων τῆς πατρικῆς ἀφο-ρίζει Θεότητος , μαθῆτω ὅτι δίλημμα τὴν τῆς ἀσεβείας αὐτοῦ κατηγορίαν ἐφ᾿ ἑαυτὸ κατασκευάζει · ἢ γὰρ ἀρνείται καθόλου Θεὸν εἶναι τὸν Μονογενῆ Θεοῦ · ἵνα φυλάξῃ τῷ Πατρὶ τὸ ἐν τῇ Θεότητι πρὸς τὸν Υἱὸν ἀκοινωνήτον · καὶ διὰ τοῦτο παραβάτης ἐλέγεται , τὸν Θεὸν τῶν Χριστιανῶν ἀρνησάμενος · ἢ εἰ δοιὴ κάκεινον εἶναι Θεὸν κατὰ τὴν φύσιν τῷ ἀληθινῷ Θεῷ μὴ συμβαίνοντα , ἀνάγκη πᾶσα αὐτὸν Θεοὺς προσαδεῖν , ὁμολογεῖν , τῇ διαφορᾷ τῶν φύσεων ἀπ᾿ ἀλλήλων διεσχημένους . ᾿Ελέσθω τούτων ὁ βούλεται , ἢ ἀρνεῖσθαι τοῦ Υἱοῦ Θεότητα , ἢ Θεοὺς ἐπισάσθαι τῷ δόγματι · ὅπερ γὰρ ἂν ἐλπίται τούτων , ἴσον ἐστὶν εἰς ἀσέβειαν . ᾿Ημεῖς γὰρ παρὰ τῶν θεοπνεύστων τῆς Γραφῆς λόγων μυσταγωγοῦμενοι , οὐχὶ κοινωνίαν Θεότητος ὁρῶμεν ἐν Πατρὶ καὶ Υἱῷ , ἀλλ᾿ ἐνότητα · τοῦτο τοῦ Δεσπότου διὰ τῶν ἰδίων λόγων διδάξαντος , ἐν οἷς φησιν , ᾿Εγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἓν ἐσμέν · καὶ ὅτε ᾿Ο ὁρῶν μὲ ἐμὲ ὁράτω τὸν Πατέρα . Εἰ γὰρ μὴ τῆς αὐτῆς ἦν φύσεως , πῶς ἂν ἡ ἔσχεν ἐν ἑαυτῷ τὸ ἀλλότριον , ἢ πῶς ἂν ἔδειξεν ἐφ᾿ ἑαυτοῦ τὸ ἀντίοιον , μὴ δεχομένης τῆς ξένης τε καὶ ἀλλοτρίως φύσεως τὸν τοῦ ἑτερογενούς χαρακτῆρα ; Λέγει δὲ ὅτι οὐδὲ μερίτην ἔχει τῆς δόξης . Τοῦτο δὲ ὡς ἔχει λέγει , εἰ καὶ μὴ οἶδεν ὁ λέγει · οὐ γὰρ μερίζεται ὁ Υἱὸς πρὸς τὸν Πατέρα τὴν δόξαν , ἀλλ᾿ ὅλην ἔχει τοῦ Πατρὸς τὴν δόξαν , ὡς καὶ ὁ Πατὴρ πᾶσαν ἔχει τοῦ Υἱοῦ τὴν δόξαν . Οὕτως γὰρ εἶπε πρὸς τὸν Πατέρα , ὅτι · Πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν , καὶ τὰ σὰ ἐμὰ . Διὸ καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῆς κρίσεως ἐπιφανήσεσθαι ἑαυτὸν φησιν ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρός · ὅτε μέλλει ἀποδιδόναι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . Δεικνύσι δὲ διὰ τῆς φωνῆς ταύτης τὸ ἓν μένον τῆς φύσεως . ᾿Ως γὰρ ἄλλῃ δόξῃ ἡλίου , καὶ ἄλλῃ δόξῃ σελήνης · διὰ τὸ μὴ συμβαίνειν πρὸς ἀλλήλα
Lemmas: ᾿Α δέ οὗτος ἐφεξῆς προστίθημι , οὗτος εἰμί . οὖον κοινωνός ἔχω , φημί , ὁ θεότης , οὖον μερίτης ὁ δόξα , οὖον σύγκληρος ὁ ἐξουσία , οὖον σύνθρονος ὁ βασίλεια . εἰς γάρ εἰμί καί μόνος θεός ὁ παντοκράτωρ , θεός θεός , Βασιλεύς ὁ βασιλεύω , Κύριος ὁ κυριεύω . οὐ οἶδα πρός τίς βλέπω ὁ Εὐνόμιος , ὁ μή κοινωνέω αὐτός ὁ θεότης ὁ πατήρ διαμαρτύρομαι . εἰμί μέν γάρ πρός ὁ εἴδωλον ὁ μάταιος , καί ὁ πλάσσω ὁ εἰδωλολατρέω ὀπληψὶν ὁ τοιοῦτος λέγω , καθώς καί ὁ Παῦλος βοάω · οὐ εἰμί συμμετροτις Χριστός πρός Βελιάρ · οὐδέ κοινωνία τις Θεός μετά εἴδωλον , καί ἐγώ συντίθημι . εἰμί δέ ὁ μονογενής θεός διά ὁ λέγω ὁ πατρικός ἀφορίζω θεότης , μανθάνω ὅτι δίλημμα ὁ ὁ ἀσέβεια αὐτός κατηγορία ἐπί ἑαυτοῦ κατασκευάζω · ἢ γάρ ἀρνέομαι καθόλου θεός εἰμί ὁ Μονογενεύς Θεός · ἵνα φυλάσσω ὁ πατήρ ὁ ἐν ὁ θεότης πρός ὁ υἱός ἀκοινώνητος · καί διά οὗτος παραβάτης λέγω , ὁ θεός ὁ Χριστιανός ἀρνέομαι · ἢ εἰμί δοιός ἐκεῖνος εἰμί θεός κατά ὁ φύσις ὁ ἀληθινός Θεός μή συμβαίνω , ἀνάγκη πᾶς αὐτός θεός προσᾴδω , ὁμολογέω , ὁ διαφορά ὁ φύσις ἀπό ἀλλήλων διέχω . ᾿Ελέσθω οὗτος ὁ βούλομαι , ἢ ἀρνέομαι ὁ υἱός θεότης , ἢ Θεός ἐφίημι ὁ δόγμα · ὅσπερ γάρ εἄν ελπιος οὗτος , ἴσος εἰμί εἰς ἀσέβεια . Ἡμεῖς γάρ παρά ὁ θεόπνευστος ὁ γραφή λόγος μυσταγωγέω , οὐ κοινωνία θεότης ὁράω ἐν πατήρ καί υἱός , ἀλλά ενότητα · οὗτος ὁ δεσπότης διά ὁ ἴδιος λόγος διδάσκω , ἐν ὅς φημί , Εγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί · καί ὅτε ᾿Ο ὁράω ἐγώ ἐγώ ὁράω ὁ πατήρ . εἰμί γάρ μή ὁ αὐτός εἰμί φύσις , πῶς εἄν ὁ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀλλότριος , ἢ πῶς εἄν δείκνυμι ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ἀντίος , μή δέχομαι ὁ ξένος τε καί ἀλλότριος φύσις ὁ ὁ ἑτερογενής χαρακτήρ ; λέγος δέ ὅτι οὐδέ μερίτης ἔχω ὁ δόξα . οὗτος δέ ὡς ἔχω λέγω , εἰμί καί μή οἶδα ὁ λέγω · οὖον γάρ μερίζω ὁ υἱός πρός ὁ πατήρ ὁ δόξα , ἀλλά ὅλος ἔχω ὁ πατήρ ὁ δόξα , ὡς καί ὁ πατήρ πᾶς ἔχω ὁ υἱός ὁ δόξα . οὕτως γάρ εἶπον πρός ὁ πατήρ , ὅτι · Πάν ὁ ἐμός σός εἰμί , καί ὁ σός ἐμός . Διὸ καί ἐν ὁ καιρός ὁ κρίσις ἐπιφαίνω ἑαυτοῦ φημί ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ · ὅτε μέλλω ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός . δείκνυμι δέ διά ὁ φωνή οὗτος ὁ εἷς μένω ὁ φύσις . Ως γάρ ἄλλος δόξα ἥλιος , καί ἄλλος δόξα σελήνη · διά ὁ μή συμβαίνω πρός ἀλλήλων