gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0414.2
Τούτων οὖν ἡμῖν οὕτω διηρημένων , πάλιν τὸν λόγον τῶν ἐναντίων κατανοήσωμεν . Πᾶσης , φησι , γεννήσεως οὐκ ἐπ’ ἄπειρον ἐκτεινομένης , ἀλλ’ εἰς τὸ τέλος καταληγούσης . Ἐπεὶδὴ τοίνυν νενοήται τὸ τῆς γεννήσεως σημαίνον , καθ’ ἑκατέραν ἔννοιαν , εἴτε τὴν ἀποκῦσιν τῶν σωματικῶν , εἴτε τὴν κατασκευὴν ἐθέλοι τῶν κτισμάτων τῷ τοιούτῳ σημαίνειν ὀνόματι · ὧν οὐδέτερον ἐπὶ τῆς ἀχράτου φύσεως τὴν κοινωνίαν ἔχει , ἀλλοτρία δεικτέαι τοῦ προκειμένου ἡ πρότασις · οὐ γὰρ ἐπεὶδὴ πᾶσα ποίησις τε καὶ γέννησις εἰς τι καταλήγει πέρας , ἀνάγκη πᾶσα , καθὼς ἐκεῖνος κατασκευάζει , καὶ τοὺς παραδεξαμένους τοῦ Υἱοῦ τὴν γέννησιν , διπλοῖς αὐτὴν πέρασι περιγράφειν , ἀρχὴν καὶ τέλος ἐπ’ αὐτῆς ἐννοοῦντας . Μόνα γὰρ τὰ πηλικότητι γεγραμμένα τινι , καὶ ἄρχεται γινόμενα , καὶ εἰς πέρας λήγει . Καὶ τὸ ἐκ τοῦ χρόνου μέτρον τῷ ποσῷ τοῦ γεννωμένου παρατείνον , τὴν ἀρχὴν παρὰ τοῦ τέλους διέστησι τῷ μεταξὺ διαστήματι . Τὸ δὲ ἄποσον καὶ ἀδιάστατον , πῶς ἂν τις ἡ μετρησειεν ἡ διαστήσειεν ; Ποῖον ἐπὶ τοῦ ἄποσου μέτρον εὑρῶν , ἢ ποῖον ἐπὶ τοῦ ἀδιατάτου διάστημα ; Πῶς δὲ τις φθ ἀόριστον τέλει καὶ ἀρχῇ διαλήψεται ; Ἀρχὴ γὰρ καὶ τέλος , τῶν διαστηματικῶν περάτων ( a ) . Διὰστάσεως δὲ μὴ οὖσης , οὐδὲ τὸ πέρας ἐστίν · ἀλλὰ μὴν ἀδιάστατος ἡ θεία φύσις · ἀδιάστατος δὲ οὖσα , πέρας οὐκ ἔχει . Τὸ δὲ ἀπεράτωτον , ἄπειρόν ἐστι τε καὶ λήγεται . Μάταιον ἄρα τὸ ἀπειρον ἀρχῇ καὶ τελευτῇ περιγράφειν · τὸ γὰρ περιγεγραμμένον ἄπειρον εἶναι οὐ δύναται . Πόθεν οὖν ὁ Πλατωνικὸς οὗτος Φαίδρος , τὰ περὶ ψυχῆς ἐκεῖ φιλοσοφηθέντα τῷ Πλάτωνι τοῖς ἰδίοις δόγμασιν ἀσυναρτήτως ἐκράπτει ; Ὡς γὰρ ἐκεῖνος ἐπεὶ πᾶσαν ἐπε κινήσεως , οὕτω πᾶσαν καὶ οὗτος γεννήσεως · εἴπερ ἐπεθύμει , ὧν ἂν τοὺς ἀπείρους τούτων ταῖς Πλατωνικαῖς καλλιεργίαις περιβομβήσεις . Καὶ τούτοις ἀπιστεῖν οὐκ ἔστι , φησίν , ἐκ τε τῆς φύσεως αὐτῆς , ἐστὶ δὲ καὶ τῶν θείων ὀνομάτων . Ἄλλ’ ἡ μὲν φύσις ἐκ τῶν εἰρημένων οὐκ ἀξιόπιστος εἰς διδασκαλίαν τῆς θείας γεννήσεως ἡμῖν ἀναπέφηνεν . Οὐδ’ εἰ τὸν χρόσμον τις αὐτὸν εἰς ὑπόδειγμα φέρει τοῦ λόγου · ἐπεὶ καὶ τῇ τούτου κτίσει καθὼς ἐν τῇ Κοσμογενείᾳ παρὰ τοῦ Μωϋσέως ἐμάθομεν , συνδιέβη ἐκ τοῦ χρόνου μέτρου , ἡταῖς ἡμέραις τε καὶ νυξίν · ἐκάστῳ τῶν γινομένων κατὰ τινὰ τάξιν καὶ ἀκολουθίαν παραματρούμενον . Ὅπερ ἐπὶ τῆς τοῦ Μονογενοῦς ὑποστάσεως οὐδ’ αὐτὸς ὁ τῶν ἐναντίων δέχεται λόγος · ὁμολογῶν πρὸ χρόνων αἰωνίων εἶναι τὸν Κύριον . seos a Mose didicimus , temporis mensura simul excurrit dictis diebus et noctibus cuique nascentium attributis , quodam ordine et consequentia distributa . Quod in Unigeniti substantia , neque ipse adversariorum adnuit sermo : confitens ante tempora sæcularia Dominum esse .
Lemmas: οὗτος οὖν ἐγώ οὗτος διαιρεμένος , πάλιν ὁ λόγος ὁ ἐναντίος κατανοέω . Πᾶς , φημί , γέννησις οὐ ἐπί ἤπειρος ἐκτείνω , ἀλλά εἰς ὁ τέλος καταλήγω . ἐπειδή τοίνυν νοέω ὁ ὁ γέννησις σημαίνω , κατά ἑκάτερος ἔννοια , εἴτε ὁ ἀποκύω ὁ σωματικός , εἴτε ὁ κατασκευή ἐθέλω ὁ κτίσμα ὁ τοιοῦτος σημαίνω ὄνομα · ὅς οὐδέτερος ἐπί ὁ ἀχράτης φύσις ὁ κοινωνία ἔχω , ἀλλότριος δείκνυμι ὁ πρόκειμαι ὁ πρότασις · οὖον γάρ ἐπειδή πᾶς ποίησις τε καί γέννησις εἰς τίς καταλήγω πέρας , ἀνάγκη πᾶς , καθώς ἐκεῖνος κατασκευάζω , καί ὁ παραδέχομαι ὁ υἱός ὁ γέννησις , διπλόος αὐτός πέρας περιγράφω , ἀρχή καί τέλος ἐπί αὐτός ἐννοέω . Μόνα γάρ ὁ πηλικότης γράφω τις , καί ἄρχω γίγνομαι , καί εἰς πέρας λήγω . καί ὁ ἐκ ὁ χρόνος μέτρον ὁ ποσός ὁ γεννάω παρατείνω , ὁ ἀρχή παρά ὁ τέλος διίστημι ὁ μεταξύ διάστημα . ὁ δέ ἄποσος καί ἀδιάστατος , πῶς εἄν τις ὁ μετρέω ὁ διΐστημι ; Ποῖον ἐπί ὁ ἄποσος μέτρον εὑρίσκω , ἢ ποῖος ἐπί ὁ ἀδιατάτου διάστημα ; Πῶς δέ τις φθ ἀόριστος τέλος καί ἀρχή διαλαμβάνω ; Ἀρχή γάρ καί τέλος , ὁ διαστηματικός πέρας ( a ) . διάστασις δέ μή εἰμί , οὐδέ ὁ πέρας εἰμί · ἀλλά μήv ἀδιάστατος ὁ θεῖος φύσις · ἀδιάστατος δέ εἰμί , πέρας οὐ ἔχω . ὁ δέ ἀπεράτωτος , ἄπειρος2 εἰμί τε καί λήγω . μάταιος ἄρα ὁ ἤπειρος ἀρχή καί τελευτή περιγράφω · ὁ γάρ περιγράφω ἤπειρος εἰμί οὖον δύναμαι . πόθεν οὖν ὁ πλατωνικός οὗτος Φαίδρος , ὁ περί Ψυχή ἐκεῖ φιλοσοφέω ὁ Πλάτων ὁ ἴδιος δόγμα ασυναρτήτως ἐκράπτει ; ὡς γάρ ἐκεῖνος ἐπεί πᾶς ἔπω κίνησις , οὗτος πᾶς καί οὗτος γέννησις · εἴπερ ἐπιθυμέω , ὅς εἄν ὁ ἤπειρος οὗτος ὁ πλατωνικός καλλιεργία περιβομβάω . καί οὗτος ἀπιστέω οὐ εἰμί , φημί , ἐκ τε ὁ φύσις αὐτός , εἰμί δέ καί ὁ θεῖον ὄνομα . ἄλλος ὁ μέν φύσις ἐκ ὁ εἴρω οὐ ἀξιόπιστος εἰς διδασκαλία ὁ θεῖος γέννησις ἐγώ ἀναφαίνω . οὐ εἰμί ὁ χρόσμον τις αὐτός εἰς ὑπόδειγμα φέρω ὁ λόγος · ἐπεί καί ὁ οὗτος κτίζω καθώς ἐν ὁ κοσμογένεια παρά ὁ Μωϋσῆς μανθάνω , συνδιαβαίνω ἐκ ὁ χρόνος μέτρον , ἔτης ἡμέρα τε καί νύξ · ἕκαστος ὁ γίγνομαι κατά τις τάξις καί ἀκολουθία παραμαρτάνω . ὅπερ ἐπί ὁ ὁ Μονογενώ ὑπόστασις οὐδέ αὐτός ὁ ὁ ἐναντίος δέχομαι λόγος · ὁμολογέω πρό χρόνος αἰώνιος εἰμί ὁ κύριος . seos a Mose didicimus , temporis mensura simul excurrit dictis diebus et noctibus cuique nascentium attributis , quodam ordine et consequentia distributa . Quod in Unigeniti substantia , neque ipse adversariorum adnuit sermo : confitens ante tempora sæcularia Dominum esse .