gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0230.2
Ἐπεὶ οὖν τὸ ποτὲ οὐ προσίεται ὁ πρὸ τῶν αἰώνων κατὰ τὸν ἀπραστον λόγον τῷ Πατρὶ συνών , γεννητὸς μὲν ἐστιν , οὐ μὴν ποτε τοῦ εἶναι ἄρχεται · οὔτε γὰρ ἐν χρόνῳ , οὔτε ἐν τόπῳ τὴν ζωὴν ἔχει , ἐξαιρηθέντος δὲ καὶ τόπου , καὶ χρόνου , καὶ παντὸς τοιούτου διανοήμα-τος , ἐπὶ τῆς τοῦ Μονογενοῦς ὑποστάσεως , τὸ πρὸ ἐκείνου νοούμενον , ὁ Πατὴρ ἐστὶ μόνος . Ἄλλ' ἐν τούτῳ καὶ ὁ Μονογενὴς ὤν , καθὼς αὐτὸς ἐκεῖνος φησι , τὴν τοῦ ποτε μὴ εἶναι ὑπόνοιαν δεδόσθαι φύσιν οὐκ ἔχει . Εἰ μὲν γὰρ ποτὲ οὐκ ἦν καὶ Πατὴρ , ἀναγκαίως τῇ τοῦ Πατρὸς ἀν-υπαρξίᾳ καὶ ἡ τοῦ Υἱοῦ αἰδότης ἐπὶ τὸ ἄνω συναπεκό-πτετο . Εἰ δὲ ἀεὶ ἐστιν ὁ Πατὴρ , πῶς ὁ Υἱὸς ποτὲ οὐκ ἐστιν ὁ μὴ δυνάμενος ἐφ' ἑαυτοῦ χωρὶς τοῦ Πατρὸς νοηθῆναι , ἀλλὰ κατὰ τὸ σωπόμμενον ἀεὶ τῷ Πατρὶ C συνονομαζόμενος ; Ἡ γὰρ τοῦ Πατρὸς κλῆσις ἐπίσης τῶν δύο προσώπων τὴν σημασίαν ἔχει · αὐτομάτως τῆς περὶ τοῦ Υἱοῦ ἐννοιᾶς , τῇ φωνῇ ταύτῃ συνεισιού-σης . Πότε οὖκ ἦν ὁ Υἱός ; Ἐν τίνι τοῦ μὴ εἶναι αὐτοῦ καταλήφθη ; Ἐν τόπῳ ; Τόπος οὐκ ἦν . Ἐν χρόνῳ ; Πρὸ χρόνων ὁ Κύριος . Εἰ οὖν πρὸ τούτων ἦν , πότε οὐκ ἦν ; Καὶ εἰ ἐν τῷ Πατρὶ ἦν , ἐν τίνι οὐκ ἦν , εἴπα-τε οἱ τὰ ἀδήλᾳ βλέποντες ; Τί διὰ μέσου ὁ λογισμὸς ὑμῶν ἀνετυπώσατο ; Τί κενὸν τοῦ Μονογενοῦς ἐνοή-σατε , ἢ πρᾶγμα , ἢ νόημα , ὃ τῷ Πατρὶ συμπαρακτει-νόμενον περισσότεραν αὐτοῦ τὴν ζωὴν τοῦ Μονο-γενοῦς ἀποδεικνύσι ; Καὶ τί τοῦτο λέγω ; οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων κυρίως ἐστιν εἰπεῖν , ὅτι οὐκ ὤν τις ἐγεννήθη . Λεὺτ γὰρ πρὸ πολλῶν γενεῶν τῆς κατὰ D σάρκα ἑαυτοῦ γεννήσεως ὑπὸ τοῦ Μελχισεδὲκ δεδε-κάτωται · οὕτω γὰρ φησιν ὁ Ἀπόστολος , ὅτι Λεὺτ ὁ τὰς δεκάτας λαμβάνων δεδεκάτωται , καὶ τὴν ἀπόδει-ξιν τοῖς λεγομένοις ἐπηγάγε · ὅτι ἐν τῇ σαρκὶ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ ἦν , ὅτε Ἀβραὰμ τῷ ἱερεῖ τοῦ Ὑψίστου συνήνησεν . Εἰ οὖν ἄνθρωπος τρόπον τινὰ ὤν γεννά-ται , κατὰ τὴν ἀποστολικὴν μαρτυρίαν , διὰ τοῦ κοι-νοῦ τῆς οὐσίας ἐν τῷ γεγεννηκότι αὐτὸν προϋπάρχει , πῶς ἐπὶ τῆς θείας φύσεως τὴν φωνὴν ταύτην τολ-μῶσι προφέρειν , ὅτι οὐκ ὤν ἐγεννήθη ὁ ἐν τῷ Πατρὶ ὤν , καθὼς φησιν ὁ Κύριος · Ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί ; Κατ' ἄλλην δηλαδὴ καὶ ἄλλην ἐννοιαν ,
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁ ποτέ οὖον προσίημι ὁ πρό ὁ αἰών κατά ὁ ἄφραστος λόγος ὁ πατήρ σύνειμι , γεννητός μέν εἰμί , οὖον μήv ποτός ὁ εἰμί ἄρχω · οὔτε γάρ ἐν χρόνος , οὔτε ἐν τόπος ὁ ζωή ἔχω , ἐξαιρέω δέ καί τόπος , καί χρόνος , καί πᾶς τοιοῦτος διανόημα , ἐπί ὁ ὁ Μονογενώ ὑπόστασις , ὁ πρό ἐκεῖνος νοέω , ὁ πατήρ εἰμί μόνος . ἄλλος ἐν οὗτος καί ὁ Μονογενής εἰμί , καθώς αὐτός ἐκεῖνος φημί , ὁ ὁ ποτός μή εἰμί ὑπόνοια δίδωμι φύσις οὐ ἔχω . εἰμί μέν γάρ ποτέ οὐ εἰμί καί πατήρ , ἀναγκαῖος ὁ ὁ πατήρ ἀν-υπαρξία καί ὁ ὁ υἱός αιδοτος ἐπί ὁ ἄνω συναποκόπτω . εἰμί δέ ἀεί εἰμί ὁ πατήρ , πῶς ὁ υἱός ποτέ οὐ εἰμί ὁ μή δύναμαι ἐπί ἑαυτοῦ Χωρὶς ὁ πατήρ νοέω , ἀλλά κατά ὁ σωπάω ἀεί ὁ πατήρ C συνονομάζω ; ὁ γάρ ὁ πατήρ κλῆσις ἐπίσης ὁ δύο πρόσωπον ὁ σημασία ἔχω · αὐτόματος ὁ περί ὁ υἱός ἔννοια , ὁ φωνή οὗτος συνεισέρχομαι . Πότος οὐ εἰμί ὁ υἱός ; ἐν τίς ὁ μή εἰμί αὐτός καταλαμβάνω ; ἐν τόπος ; τόπος οὐ εἰμί . ἐν χρόνος ; πρό χρόνος ὁ Κύριος . εἰμί οὖν πρό οὗτος εἰμί , πότε οὐ εἰμί ; καί εἰμί ἐν ὁ πατήρ εἰμί , ἐν τίς οὐ εἰμί , εἶπον ὁ ὁ ἄδηλος βλέπω ; τις διά μέσος ὁ λογισμός σύ ἀνατυπόω ; τις κενός ὁ Μονογενώ νοέω , ἢ πρᾶγμα , ἢ νόημα , ὅς ὁ πατήρ συμπαρακτει-νομενω περισσός αὐτός ὁ ζωή ὁ Μονογενώ ἀποδείκνυμι ; καί τίς οὗτος λέγω ; οὐδέ γάρ ἐπί ὁ ἄνθρωπος κύριος εἰμί εἶπον , ὅτι οὐ εἰμί τις γεννάω . Λεὺτ γάρ πρό πολύς γενεά ὁ κατά D σάρξ ἑαυτοῦ γέννησις ὑπό ὁ Μελχισεδέκ δείκνυμι · οὗτος γάρ φημί ὁ ἀπόστολος , ὅτι Λεὺτ ὁ ὁ δέκατος λαμβάνω δεκατόω , καί ὁ ἀπόδειξις ὁ λέγω ἐπάγω · ὅτι ἐν ὁ σάρξ ὁ πατήρ αὐτός εἰμί , ὅτε Ἀβραάμ ὁ ἱερεύς ὁ ὕψιστος συναινέω . εἰμί οὖν ἄνθρωπος τρόπος τις εἰμί γεννάω , κατά ὁ ἀποστολικός μαρτυρία , διά ὁ κοινός ὁ οὐσία ἐν ὁ γεννάω αὐτός προυπάρχω , πῶς ἐπί ὁ θεῖος φύσις ὁ φωνή οὗτος τολμάω προφέρω , ὅτι οὐ εἰμί γεννάω ὁ ἐν ὁ πατήρ εἰμί , καθώς φημί ὁ Κύριος · ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ ; κατά ἄλλος δηλαδή καί ἄλλος ἔννοια ,