gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0251.2
Ὁρᾶτε τὸ καταγέλαστον καὶ παιδαριώδες τῆς γαμαζήλου ταύτης τῶν δογμάτων ἐκθέσεως . Ἄρα ὁ τὰ σύμπαντα φέρων τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ , λέγων τὰ γενέσθαι θέλει , καὶ ποιῶν ἐν τῇ τοῦ προτάγματος δυνάμει ἀ βούλεται , οὐ σύνδρομός ἐστι τῇ βουλῇ αὐτῆς ἡ δύναμις , καὶ μέτρον τῆς δυνάμεως αὐτοῦ τὸ θέλημα γίνεται ; Αὐτὸς γάρ , φησίν , εἶπε καὶ ἐγενήθησαν , αὐτὸς ἐνετείλατο καὶ ἐκτίσθησαν · ὁ πάντα δι’ ἑαυτοῦ ποιήσας , καὶ ἐν ἑαυτῷ συστήσας , οὐ χωρὶς τῶν δυντῶν οὐδὲν ὄντε ἔγινετο , οὐδὲ ἐν τῷ εἶναι μένει · οὗτος ἀναμένει ἐκ διαληρώσεως τινος σφεῖν τὴν ἐξουσίαν ; Κρίνατε , ὦ ἀκροαταί , εἰ ὁ ταῦτα λέγων ἐν τῷ καθῃρηκότῳ τὴν διάνοιαν ἔχει . Εἷς γάρ ἐστι , φησί , καὶ μόνος Θεὸς παντοκράτωρ . Εἰ μὲν οὖν τὸν Πατέρα διὰ τῆς τοῦ παντοκράτορος προσηγρίας ἐνδείκνυται , ἡμέτερον λέγει τὸν λόγον καὶ οὐχ ἄλλοτριον · εἰ δὲ ἄλλον τινὰ παρὰ τὸν Πατέρα νοεῖ παντοκράτορα , καὶ τὴν περιτομὴν εἰ δοκεῖ κηρύσσετω , ὁ τῶν δογμάτων τῶν Ἰουδαϊκῶν προστάτης.Τῶν γὰρ Χριστιανῶν ἡ πίστις πρὸς τὸν Πατέρα βλέπει . Πάντα δὲ ἐστὶν ὁ Πατήρ . Ὕψιστος , παντοκράτωρ , βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων , Κύριος τῶν κυριευόντων , καὶ πάντα ὅσα τῆς ὑψηλῆς ἔχται σημασίας , τοῦ Πατρὸς ἐστὶν ἴδια . Τὰ δὲ τοῦ Πατρὸς , τοῦ Υἱοῦ ἐστι πάντα . Ὅστε τοῦτο ὅτως καὶ ἐν δεχόμεθα . Εἰ δὲ ἀφεὶς τὸν Πατέρα , ἄλλον παντοκράτορα λέγει , τὰ τῶν Ἰουδαίων λέγει , ἢ καὶ τοῖς Πλάτωνος ἐπεταὶ λόγοις . Καὶ γὰρ χάκειν γὰρ τὸν φιλόσοφον λέγειν , εἶναι τινὰ ὑπεράνω πᾶνστην καὶ ποιητὴν ὑποδεηκτότων τινῶν θεῶν . Ὥσπερ οὖν ἐν τοῖς Ἰουδαϊκοῖς καὶ Πλατωνικοῖς δόγμασι ὁ τὸν Πατέρα μὴ παραδεχόμενος , Χριστιανὸς οὐκ ἔστιν , κἂν παντοκράτορά τινα πρεσβευέι ἐπὶ τοῦ δόγματος , οὕτως καὶ ὁ Εὐνόμιος καταψεύδεται τοῦ ὀνόματος , Ἰουδαίζων ἐπὶ τῷ φρονήματι · ἢ τὰ τῶν Ἑλλήνων πρεσβευόντων , τὴν δὲ τῶν Χριστιανῶν προηγορίαν ὑποδύμενος . Ἄλλα καὶ περὶ τῶν κατὰ τὸ ἀκολουθιον ἐκτεθειμένων , ὁ αὐτὸς ἔσται λόγος . Λέγει γάρ , ὅτι Θεὸς θεῶν . Προσθέντες ἡμεῖς τὸ τοῦ Πατρὸς ὄνομα , τὴν φωνὴν οἰκειοῦμεθα , εἰδότες ὅτι ὁ Πατὴρ Θεὸς ἐστι τῶν θεῶν . Τὰ δὲ τοῦ Πατρὸς πάντα , τοῦ Υἱοῦ ἐστι πάντα . Καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων · ὁ αὐτὸς καὶ περὶ τούτου λόγος · καὶ Ὕψιστος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν . Ὅν γὰρ ἐν τῇ διανοίᾳ λάβῃς , ἐκείνος ὑψίστος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν . Ὁμοίως ἀνωθεν τοῖς ἐπιγείοις τῆς ἐπισκοπῆς γινωμένης παρὰ τε τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος . Ἄλλὰ καὶ τὰ ἐφεξῆς τοῖς εἰρημένοις προσκείμενα · Ὕπιστος ἐν οὐρανοῖς , ὑψιστὸς ἐν ὑψηλοῖς , ἐξουράνιος , ἀληθινὸς ἐν τῷ εἶναι · ὁ ἐστι , καὶ διαμένων · ἀληθινὸς ἐν λόγοις , ἀληθινὸς ἐν ἔργοις · ταῦτ
Lemmas: ὁράω ὁ καταγέλαστος καί παιδαριώδης ὁ γαμαζήλου οὗτος ὁ δόγμα ἔκθεσις . ἄρας ὁ ὁ σύμπας φέρω ὁ ῥῆμα ὁ δύναμις αὐτός , λέγω ὁ γίγνομαι ἐθέλω , καί ποιέω ἐν ὁ ὁ πρόταγμα δύναμις ὅς βούλομαι , οὖον σύνδρομος εἰμί ὁ βουλή αὐτός ὁ δύναμις , καί μέτρον ὁ δύναμις αὐτός ὁ θέλημα γίγνομαι ; αὐτός γάρ , φημί , εἶπον καί γίγνομαι , αὐτός ἐντέλλω καί κτίζω · ὁ πᾶς διά ἑαυτοῦ ποιέω , καί ἐν ἑαυτοῦ συνίστημι , οὖον Χωρὶς ὁ δύο οὐδείς εἰμί γίγνομαι , οὐδέ ἐν ὁ εἰμί μένω · οὗτος ἀναμένω ἐκ διαληρώσεως τις σφώ ὁ ἐξουσία ; κρίνω , εἰμί ἀκροατής , εἰμί ὁ οὗτος λέγω ἐν ὁ καθαιρέω ὁ διάνοια ἔχω . εἷς γάρ εἰμί , φημί , καί μόνος θεός παντοκράτωρ . εἰμί μέν οὖν ὁ πατήρ διά ὁ ὁ παντοκράτωρ προσηγρίας ἐνδείκνυμι , ἡμέτερος λέγω ὁ λόγος καί οὐ ἀλλότριος · εἰμί δέ ἄλλος τις παρά ὁ πατήρ νοέω παντοκράτωρ , καί ὁ περιτομή εἰμί δοκέω κηρύσσω , ὁ ὁ δόγμα ὁ Ἰουδαϊκός Προστάτης γάρ Χριστιανός ὁ πίστις πρός ὁ πατήρ βλέπω . Πάν δέ εἰμί ὁ Πατήρ . ὕψιστος , παντοκράτωρ , βασιλεύς ὁ βασιλεύω , Κύριος ὁ κυριεύω , καί πᾶς ὅσος ὁ ὑψηλός ἔχται σημασία , ὁ πατήρ εἰμί ἴδιος . ὁ δέ ὁ πατήρ , ὁ υἱός εἰμί πᾶς . ὅστε οὗτος ὅς καί ἐν δέχομαι . εἰμί δέ ἀφίημι ὁ πατήρ , ἄλλος παντοκράτωρ λέγω , ὁ ὁ Ἰουδαῖος λέγω , ἢ καί ὁ Πλάτων ἕπω λόγος . καί γάρ χάσκω γάρ ὁ φιλόσοφος λέγω , εἰμί τις ὑπεράνω πᾶνστην καί ποιητής ὑποδέω τις θεός . ὥσπερ οὖν ἐν ὁ Ἰουδαϊκός καί πλατωνικός δόγμα ὁ ὁ πατήρ μή παραδέχομαι , Χριστιανός οὐ εἰμί , κἀν παντοκράτωρ τις πρεσβεύω ἐπί ὁ δόγμα , οὕτως καί ὁ Εὐνόμιος καταψεύδομαι ὁ ὄνομα , ἰουδαΐζω ἐπί ὁ φρόνημα · ἢ ὁ ὁ Ἕλλην πρεσβεύω , ὁ δέ ὁ Χριστιανός προηγορία ὑποδύω . ἄλλος καί περί ὁ κατά ὁ ἀκολούθιον εκτεθειμένος , ὁ αὐτός εἰμί λόγος . Λέγος γάρ , ὅτι θεός θεός . προστίθημι ἐγώ ὁ ὁ πατήρ ὄνομα , ὁ φωνή οἰκειόω , οἶδα ὅτι ὁ πατήρ θεός εἰμί ὁ θεός . ὁ δέ ὁ πατήρ πᾶς , ὁ υἱός εἰμί πᾶς . καί Κύριος ὁ κυριεύω · ὁ αὐτός καί περί οὗτος λόγος · καί ὕψιστος ἐπί πᾶς ὁ γῆ . ὅς γάρ ἐν ὁ διάνοια λαμβάνω , ἐκείνος ὕψιστος ἐπί πᾶς ὁ γῆ . ὅμοιος ἄνωθεν ὁ ἐπίγειος ὁ ἐπισκοπή γινωμένος παρά τε ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . ἀλλά καί ὁ ἐφεξῆς ὁ εἴρω πρόσκειμαι · Ὕπιστος ἐν οὐρανός , ὕψιστος ἐν ὑψηλός , ἐξουράνιος , ἀληθινός ἐν ὁ εἰμί · ὁ εἰμί , καί διαμένω · ἀληθινός ἐν λόγος , ἀληθινός ἐν ἔργον · οὗτος