gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0363.2
Φανερὸν δὲ καὶ διὰ τῶν νῦν λεγομένων οὐχ ἧττον ἐστιν . Εἰ γὰρ αἰτιάζεται τοὺς τὸ πάθος τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει ἀνατιθέντας , βούλεται πάντως αὐτὴν τὴν πάθει ὑπαγαγεῖν τὴν θεότητα . Διπλῆς γὰρ οὖσης καὶ ἀμφιβόλου τῆς ὑπολήψεως , εἴτε τὸ θεῖον εἴτε τὸ ἀνθρώπινον ἐν πάθει γένονεν , ἡ τοῦ ἑνὸς κατηγορία , κατασκευὴ πάντως τοῦ λειπομένου γίνεται . Εἰ τοίνυν αἰτιῶνται τοὺς τὸ πάθος περὶ τὸν ἄνθρωπον βλέποντας , ἐπαινέσουσι πάντως τοὺς ἐμπαθῆ λέγοντας τὸν Υἱὸν τὴν θεότητα . Τὸ δὲ κατασκευαζόμενον , συγγνωρία τῆς τοῦ δόγματος αὐτῶν ἀτοπίας γίνεται . Εἰ γὰρ πάσχει μὲν κατὰ τὸν λόγον αὐτῶν τοῦ Υἱοῦ ἡ θεότις · ἡ δὲ τοῦ Πατρὸς ἐν ἀπάθεια πᾶση φυλάσσεται κατὰ τὴν οὐσίαν · ἡ ἀπάθης ἄρα φύσις πρὸς τὴν παραδεχομένην τὸ πάθος ἀλλοτριῶς ἔχει . Ἐπειδὴ τοίνυν βραχὺ μὲν ὅσον ἐν τῇ περιγραφῇ τῶν δημάτων ἐστὶ τὸ λεγόμενον , πάσης δὲ τῆς περὶ τὸ δόγμα κακίας τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ὑποθέσεις παρέχεται , δικαιον ἂν εἴη τοὺς ἐντυχάνοντας μὴ τὸ σύντομον τῆς ἀποκρίσεως , ἀλλὰ τὸ ἀσφαλὲς ἀπαιτεῖν . Ἡμεῖς τοίνυν οὔτε ἀνθρώπῳ τὴν σωτηρίαν ἑαυτῶν ἀνατιθέμεθα , οὔτε τὴν ἀχράτον καὶ θείαν φύσιν ἐμπαθῆ καὶ ἐπίκηρον εἶναι καταδεχόμεθα · ἀλλ’ ἐπειδὴ χρὴ πάντως πιστεύειν ταῖς θείαις φωναῖς , αἱ Θεὸν τὸν ἐν ἀρχῇ ὄντα Λόγον χρησάσων · μετὰ ταῦτα δὲ τὸν Λόγον σάρκα γενόμενον ἐπὶ τῆς γῆς ὁρᾶσθαι , καὶ τοῖς ἄνθρώποις συναναστραφῆναι , τὰ πρόσφορα τῆς θείας φωνῆς νοήματα τῇ πίστει δεχόμεθα . Ὅταν μὲν γὰρ ἀκούωμεν ὅτι φῶς ἐστι , καὶ δύναμις , καὶ δικαιοσύνη , καὶ ζωή , καὶ ἀλήθεια , καὶ ὅτι πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο · πάντα ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα πιστὰ ποιούμεθα , εἰς τὸν Λόγον τὸν Θεὸν ἀναφέροντες . Ὅταν δὲ λύπην , καὶ ὕπνον , καὶ ἔνδειαν , καὶ ταραχὴν , καὶ δεσμὰ , καὶ ἥλους , καὶ λόγχην , καὶ αἷμα , καὶ τραύματα , καὶ ταφήν , καὶ μνημεῖον , καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα , χὰν ὑπεναντῶς ἔχῃ τοῖς προαποδεδομένοις , οὐδὲν ἧττον πιστὰ τε καὶ ἀληθῆ εἶναι δεχόμεθα , πρὸς τὴν σάρκα βλέποντες , ἣν τῇ πίστει μετὰ τοῦ λόγου παρεδέξαμεθα . Ὡς οὐχ ἔστι τὰ τῆς σαρκὸς ἰδιώματα τῷ ἐν ἀρχῇ ὄντι ἐπιθεωρηθῆναι Λόγῳ · οὕτως αὐ πάλιν οὐδὲ τὰ τῆς θεότητος ἴδια ἐν τῇ τῆς σαρκὸς φύσει κατανοηθῆσαι . Διὸ μεμιγμένης τῆς εὐαγγελικῆς περὶ τὸν Κύριον διδασκαλίας διὰ τε τῶν ὑψηλῶν τε καὶ θεοπρεπῶν καὶ διὰ τῶν ταπεινῶν , ἐκάτερον τῶν νοημάτων ἐκάτερόν τῶν ἐν τῷ μυστηρίῳ νοουμένων καταλλήλιως ἀρμόζομεν , τὸ μὲν ἀνθρώπινον τῷ ἀνθρωπίνῳ , τὸ δὲ
Lemmas: Φανερός δέ καί διά ὁ νῦν λέγω οὐ κακός εἰμί . εἰμί γάρ αἰτιάζομαι ὁ ὁ πάθος ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀνατίθημι , βούλομαι πάντως αὐτός ὁ πάθος ὑπάγω ὁ θεότης . διπλόος γάρ εἰμί καί ἀμφίβολος ὁ ὑπόληψις , εἴτε ὁ θέω εἴτε ὁ ἀνθρώπινος ἐν πάθος γίγνομαι , ὁ ὁ εἷς κατηγορία , κατασκευή πάντως ὁ λείπω γίγνομαι . εἰμί τοίνυν αἰτιάομαι ὁ ὁ πάθος περί ὁ ἄνθρωπος βλέπω , ἐπαινέω πάντως ὁ ἐμπαθής λέγω ὁ υἱός ὁ θεότης . ὁ δέ κατασκευάζω , συγγνωρία ὁ ὁ δόγμα αὐτός ἀτοπία γίγνομαι . εἰμί γάρ πάσχω μέν κατά ὁ λόγος αὐτός ὁ υἱός ὁ Θέοτις · ὁ δέ ὁ πατήρ ἐν ἀπάθεια πᾶς φυλάσσω κατά ὁ οὐσία · ὁ ἀπαθής ἄρα φύσις πρός ὁ παραδέχομαι ὁ πάθος ἀλλότριος ἔχω . ἐπεί τοίνυν βραχύς μέν ὅσος ἐν ὁ περιγραφή ὁ δῆμα εἰμί ὁ λέγω , πᾶς δέ ὁ περί ὁ δόγμα κακία ὁ ἀρχή καί ὁ ὑπόθεσις παρέχω , Δίκαιος εἄν εἰμί ὁ ἐντυγχάνω μή ὁ σύντομος ὁ ἀπόκρισις , ἀλλά ὁ ἀσφαλής ἀπαιτέω . ἐγώ τοίνυν οὔτε ἄνθρωπος ὁ σωτηρία ἑαυτοῦ ἀνατίθημι , οὔτε ὁ ἄκρατος καί θεῖος φύσις ἐμπαθής καί ἐπικηρος εἰμί καταδέχομαι · ἀλλά ἐπεί χρή πάντως πιστεύω ὁ θεῖος φωνή , ὁ θεός ὁ ἐν ἀρχή εἰμί Λόγος χράω · μετά οὗτος δέ ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι ἐπί ὁ γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω , ὁ πρόσφορον ὁ θεῖος φωνή νόημα ὁ πίστις δέχομαι . ὅταν μέν γάρ ἀκούω ὅτι φάος εἰμί , καί δύναμις , καί δικαιοσύνη , καί ζωή , καί ἀλήθεια , καί ὅτι πᾶς διά αὐτός γίγνομαι · πᾶς οὗτος καί ὁ τοιοῦτος πιστόν ποιέω , εἰς ὁ Λόγος ὁ θεός ἀναφέρω . ὅταν δέ λύπη , καί ὕπνος , καί ἔνδεια , καί ταραχή , καί δεσμός , καί ἧλος , καί λόγχη , καί αἷμα , καί τραῦμα , καί ταφή , καί μνημεῖον , καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος , χήν ὑπεναντῶς ἔχω ὁ προαποδίδωμι , οὐδείς κακός πιστόν τε καί ἀληθής εἰμί δέχομαι , πρός ὁ σάρξ βλέπω , ὅς ὁ πίστις μετά ὁ λόγος παραδέχομαι . ὡς οὐ εἰμί ὁ ὁ σάρξ ἰδίωμα ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ἐπιθεωρέω Λόγος · οὕτως αὖος πάλιν οὐδέ ὁ ὁ θεότης ἴδιος ἐν ὁ ὁ σάρξ φύσις κατανοέω . Διὸ μείγνυμι ὁ εὐαγγελικός περί ὁ κύριος διδασκαλία διά τε ὁ ὑψηλός τε καί θεοπρεπής καί διά ὁ ταπεινός , ἐκάς ὁ νόημα ἑκάτερος ὁ ἐν ὁ μυστήριον νοέω κατάλληλος ἁρμόζω , ὁ μέν ἀνθρώπινος ὁ ἀνθρώπινος , ὁ δέ