gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0273.1
ἀρχῶν κατασκευὴ ἐναπέθετο , ᾧ οὐκ ἔστι δύναμις , ἢ εὐθὺ ποιῆσαι τῷ ὑποδεχομένῳ τὸ ἴχνος , εἰ περιφερὴς εἴη ἡ ἐργασία , ἢ κύκλον δείξαι διὰ τοῦ τύπου , εἰ κατ’ εὐθεῖαν ἐχρηματισμένον τύχῃ τὸ ὄργανον . Ὅσον δὲ τῆς τοιαύτης διανοίας ἐστὶ τὸ βλάσφημον , τί χρὴ διὰ τῶν ἡμετέρων ἐκκαλύπτεσθαι λόγων , αὐτὴς τῆς αἱρετικῆς φωνῆς τὴν ἀτοπίαν βωῶσης ; Εἰ γὰρ διὰ τοῦτο ὑπήκοος , διότι τοιοῦτός ἐγένετο , οὐδὲ πρὸς ἀνθρωπίνην φύσιν πάντως τὸ ἴσον ἔχει . Ἐπερ ἡμῖν μὲν αὐτεξούσιός ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ ἀδέσποτος , αὐτοκρατορικῶς αἱρουμένη κατ’ ἐξουσίαν τὸ καθεάμιον · ὁ δὲ ἀνάγκῃ φύσεως ὑπεξευμένως , ἐνεργεῖ διὰ παντός , μᾶλλον δὲ πάσχει τὴν ὑπακοήν · οὐδὲ εἰ μὴ βούλοιτο τοῦτο ποιεῖν συγχωροῦσης τῆς φύσεως . Ἐκ γὰρ τοῦ Ὑἱὸς εἶναι καὶ γεγεννηθᾶι οὕτως , ὑπήκοος γέγονεν ἐν λόγοις , καὶ ὑπήκοος ἐν ἔργοις . Ὦ τῆς ἀναίσθησίας τοῦ δόγματος ! Λόγοις ὑπήκοον τὸν Λόγον ποιεῖς , καὶ προεπίστασαι τῷ ὄντι Λόγῳ Λόγους ἑτέρους · καὶ μεσιτεύει τοῦ ἐν τῇ ἀρχῇ ὄντος Λόγου ἕτερος Λόγος τῆς ἀρχῆς πρὸς αὐτὸν διαπερθεύων τὸ βούλημα . Καὶ οὐχ εἷς οὗτος , ἀλλὰ καὶ πλειονές εἰσὶ τινες Λόγοι , οἱ διὰ μέσου τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ Λόγου παρὰ τοῦ Εὐνομίου παρενεχόμενοι , καὶ πρὸς τὸ δοκοῦν αὐτοῖς τῇ ὑπακὴ αὐτοῦ καταχρώμενοι . Ἄλλὰ τί χρὴ τῇ ματαιότητι τῶν λεγομένων ἐνδιατριβεῖν ; Πάντι γὰρ ὁρῶν ἐστιν , ὅτι καὶ ὅτε ὁ Παῦλος εἶπεν αὐτὸν γεγεννηθᾶι ὑπήκοον , ἐπεὶ δὲ οὕτως αὐτὸν γεγεννηθᾶι , σάρκα καὶ δοῦλον , καὶ κατάραν καὶ ἁμαρτίαν δι’ ἡμᾶς γενομένον , οὐδὲ τότε ὁ Κύριος τῆς δόξης , ὁ τῆς αἰσχύνης καταφρονήσας , καὶ τῇ σαρκὶ τὸ πάθος ἀναδεξάμενος , τῆς αὐθεντικῆς ἐξουσίας ἑαυτὸν ἡλώτριψεν , λέγων , Λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον , καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν . Καὶ πάλιν , Οὐδεὶς αἴρει τὴν ψυχήν μου ἀπ’ ἐμοῦ · ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν , καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν . Καὶ ὅτε προσήγγισαν αὐτῷ κατὰ τὴν πρὸ τοῦ πάθους νύκτα , οἱ τῷ σιδήρῳ καὶ τοῖς ξύλοις καθωπλισμένοι , πάντας αὐτοὺς εἰς τὸ κατόπιν ἀνέτρεψε διὰ τοῦ εἰπεῖν , ὅτι Ἐγώ εἰμι · καὶ πάλιν τοῦ ληστοῦ ἱκετεύσαντος ἐν μνήμῃ παρ’ αὐτοῦ γενέσθαι , ἔδειξε τὴν ἐπὶ πάντων ἐξουσίαν , ἐν ᾧς φησι , Σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἐσὶ ἐν τῷ παραδείσῳ . Εἰ τοίνυν οὐδὲ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ πάθους τῆς ἐξουσίας χωρίζεται , ποῦ ποτε βλέπει ἡ αἵρεσις τοῦ βασιλέως τῆς δόξης τὸ ὑπεξοῦν ; Τίς δὲ καὶ ἡ πολυτρόπος αὕτη μεσιτεία , ἣν ἐπιβραλλεῖ τῷ Θεῷ , μεσίτην λέγων ἐν δόγμασι , μεσίτην ἐν νόμῳ ; Οὐ ταῦτα παρὰ τῆς ὑψηλῆς τοῦ Ἀποστόλου φωνῆς ἐπαιδεύθημεν · ὅς φησιν , ὅτι τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν καταργήσας τοῖς ἑαυτοῦ δόγμασιν , οὗτός ἐστιν ὁ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων . Εἰπὼν τοῦτο τὸ δόγμα , ὅτι Εἷς Θεός , καὶ εἷς μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς · ὅλον ἡμῖν ἐνταῦθα τὸν σκοπὸν τοῦ μυστηρίου διὰ τῆς τοῦ μαρτύρου λέξεως διαλαβὼν , ἀπεκαλύψατο · ὅ δὲ σκοπὸς οὗτός ἐστιν · ἀπέστη διὰ τῆς τοῦ ἀντικειμένου κακίας ποτὲ τὸ ἀνθρώπινον , καὶ τῇ ἁμαρτίᾳ δουλώθη ,
Lemmas: ἀρχή κατασκευή ἐναπέθω , ὅς οὐ εἰμί δύναμις , ἢ εὐθύς2 ποιέω ὁ ὑποδέχομαι ὁ ἴχνος , εἰμί περιφερής εἰμί ὁ ἐργασία , ἢ κύκλος δείκνυμι διά ὁ τύπος , εἰμί κατά εὐθύς χρηματίζω τυγχάνω ὁ ὄργανον . ὅσος δέ ὁ τοιοῦτος διάνοια εἰμί ὁ βλάσφημος , τίς χρή διά ὁ ἡμέτερος ἐκκαλύπτω λόγος , αὐτός ὁ αἱρετικός φωνή ὁ ἀτοπία βοῦς ; εἰμί γάρ διά οὗτος ὑπήκοος , διότι τοιοῦτος γίγνομαι , οὐδέ πρός ἀνθρώπινος φύσις πάντως ὁ ἴσος ἔχω . Ἐπερ ἐγώ μέν αυτεξούσιος εἰμί ὁ ψυχή καί ἀδέσποτος , αὐτοκρατορικός αἱρέω κατά ἐξουσία ὁ καθεάμιον · ὁ δέ ἀνάγκη φύσις ὑπεξευμένως , ἐνεργέω διά πᾶς , μᾶλλον δέ πάσχω ὁ ὑπακοή · οὐδέ εἰμί μή βούλομαι οὗτος ποιέω συγχωρέω ὁ φύσις . ἐκ γάρ ὁ υἱός εἰμί καί γεννάω οὕτως , ὑπήκοος γίγνομαι ἐν λόγος , καί ὑπήκοος ἐν ἔργον . ὦ ὁ ἀναισθησία ὁ δόγμα ! Λόγοι ὑπήκοος ὁ Λόγος ποιέω , καί προεπίσταμαι ὁ εἰμί Λόγος Λόγος ἕτερος · καί μεσιτεύω ὁ ἐν ὁ ἀρχή εἰμί Λόγος ἕτερος Λόγος ὁ ἀρχή πρός αὐτός διαπέρθω ὁ βούλημα . καί οὐ εἷς οὗτος , ἀλλά καί πλείων εἰμί τις Λόγοι , ὁ διά μέσος ὁ ἀρχή καί ὁ Λόγος παρά ὁ Εὐνόμιος παραφέρω , καί πρός ὁ δοκέω αὐτός ὁ ὑπακὴ αὐτός καταχράομαι . ἀλλά τίς χρή ὁ ματαιότης ὁ λέγω ἐνδιατρίβω ; Πᾶς γάρ ὁράω εἰμί , ὅτι καί ὅτε ὁ Παῦλος εἶπον αὐτός γεννάω ὑπήκοος , ἐπεί δέ οὕτως αὐτός γεννάω , σάρξ καί δοῦλος , καί καταίρω καί ἁμαρτία διά ἐγώ γίγνομαι , οὐδέ τότε ὁ Κύριος ὁ δόξα , ὁ ὁ αἰσχύνη καταφρονέω , καί ὁ σάρξ ὁ πάθος ἀναδέχομαι , ὁ αὐθεντικός ἐξουσία ἑαυτοῦ ηλωτριψε , λέγω , λύω ὁ ναός οὗτος , καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός . καί πάλιν , οὐδείς ἀείρω ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπό ἐγώ · ἐξουσία ἔχω τίθημι αὐτός , καί ἐξουσία ἔχω πάλιν λαμβάνω αὐτός . καί ὅτε προσεγγίζω αὐτός κατά ὁ πρό ὁ πάθος νύξ , ὁ ὁ σίδηρος καί ὁ ξύλον καθοπλίζω , πᾶς αὐτός εἰς ὁ κατόπιν ἀνατρέπω διά ὁ εἶπον , ὅτι ἐγώ εἰμί · καί πάλιν ὁ λῃστής ἱκετεύω ἐν μνήμη παρά αὐτός γίγνομαι , δείκνυμι ὁ ἐπί πᾶς ἐξουσία , ἐν οὖς φημί , σήμερον μετά ἐγώ ἀδήν ἐν ὁ παράδεισος . εἰμί τοίνυν οὐδέ ἐν ὁ καιρός ὁ πάθος ὁ ἐξουσία χωρίζω , ποῦ ποτός βλέπω ὁ αἵρεσις ὁ βασιλεύς ὁ δόξα ὁ ὑπεξέρχομαι ; Τῖς δέ καί ὁ Πολυτρόπος οὗτος μεσιτεία , ὅς ἐπιβραλλεῖ ὁ Θεός , μεσίτης λέγω ἐν δόγμα , μεσίτης ἐν νόμος ; οὖον οὗτος παρά ὁ ὑψηλός ὁ ἀπόστολος φωνή παιδεύω · ὅς φημί , ὅτι ὁ νόμος ὁ ἐντολή καταργέω ὁ ἑαυτοῦ δόγμα , οὗτος εἰμί ὁ μεσίτης Θεός καί ἄνθρωπος . εἶπον οὗτος ὁ δόγμα , ὅτι εἷς Θεός , καί εἷς μεσίτης Θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Χριστός Ἰησοῦς · ὅλος ἐγώ ἐνταῦθα ὁ σκοπός ὁ μυστήριον διά ὁ ὁ μάρτυς λέξις διαλαμβάνω , ἀποκαλύπτω · ὅς δέ σκοπός οὗτος εἰμί · ἀφίστημι διά ὁ ὁ ἀντίκειμαι κακία ποτέ ὁ ἀνθρώπινος , καί ὁ ἁμαρτία δουλόω ,