gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0210.2
Ἀκούσαντες τοίνυν , ὅτι Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐσμεν , το τε ἑ αἰτίου τὸν Κύριον καὶ τὸ κατὰ τὴν φύσιν ἀπαράλλακτον τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς ἐπαιδωθῆμεν ἐκ τῆς φωνῆς , οὐχ εἰς μίαν ὑπόστασιν τὴν περὶ αὐτῶν ἐνοιαν συναλείφοντες , ἀλλὰ φυλάσσοντες μὲν διηρημένην τὴν τῶν ὑποστάσεων ἰδιότητα , οὐ συνδιαιροῦντες δὲ τοῖς προσώποις τὴν τῆς οὐσίας ἐνότητα , ὡς ἂν μὴ δύο ἐτερογενῆ πράγματα ἐν τῷ τῆς ἀρχῆς λόγῳ ὑπολαμβάνοιτο , καὶ διὰ τοῦτο πάρδοτον C λάβοι τῶν Μανιχαίων τὸ δόγμα · τὸ γὰρ κτιστὸν , καὶ τὸ ἀκτιστον , ἐκ διαμέτρου πρὸς ἄλληλα τὴν κατὰ τὸ σημαίνόμενον ἐναντίωσιν ἔχει . Εἰ οὖν τὰ δύο ταῖς ἀρχαῖς ταχθεῖν , κατὰ τὸ λεληθὸς ἢμῖν ὁ Μανιχαϊσμὸς εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ εἰσβαρθεῖται . Λέγω δὲ ταῦτα , ζήλῳ τῶν ἐναντίων περιεργότερον κατεξετάζων τὸν λόγον . Καὶ οὐδεὶς ἂν ἴσως ἀντείποι , μὴ ἐγγὺς τοῦ εἰκότος τὴν θεωρίαν προάγειν · ὅτι δυνατοῦ ὄντος τοῦ κτιστοῦ κατὰ τὸ ἴσον τῷ ἀκτίστῳ , ἀντιστήσεται πῶς τὸ ἐτερογενεστέῃ φύσει τῷ μὴ ὡσαύτως ἔχοντι . Καὶ ὅς ἂν μηδετέρῳ αὐτῶν ἐπιλίπῃ ἢ δύναμὶς , εἰς ἀσύμφωνόν τινα στάσιν πρὸς ἄλληλα τὰ δύο διενεχθήσεται . Πᾶσα γὰρ ἀνάγκη καταλλήλων εἶναι , καὶ οἰκείας ὁμολογεῖν τῇ φύσει καὶ τῇ προαίρεσιν · καὶ εἰ ἀνομοίως ἔχοιεν κατὰ τὴν φύσιν , ἀνόμοια εἶναι καὶ τὰ βελήματα · τῆς δὲ δυνάμεως ἐφ’ ἑκατέρων ἰκανῶς ἔχούσης , οὐδέτερον ἀτονήσει πρὸς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ ἰδίου βελήματος · καὶ εἰ τοσοῦτον ἑκάτερον δύνατο ὅσον καὶ βούλεται , εἰς ἀμφήριστον ἑκατέροις ἢ ἀρχὴ καταστήσεται , τῷ ἀνενδεῖ τῆς δυνάμεως εἰς τὸ ἀντίπαλον προιοῦσα . Καὶ οὕτω τὸ τῶν Μανιχαίων δόγμα παρεῖσθίσεται , δύο τινῶν ἐναντίων ἀλλήλοις ἐν τῷ λόγῳ τῆς ἀρχῆς ἀντιφανέντων , τῷ διαλλάσσοντι τῆς φύσεως καὶ τῆς προαιρέσεως πρὸς τὸ ἀντικείμενον διασημηνέντων · καὶ γίνεται αὐτοῖς ἢ τῆς ἐλαττώσεως
Lemmas: ἀκούω τοίνυν , ὅτι ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐν εἰμί , ὁ τε ὅς αἴτιος ὁ κύριος καί ὁ κατά ὁ φύσις ἀπαράλλακτος ὁ υἱός καί ὁ πατήρ ἐπαιδωθῆμεν ἐκ ὁ φωνή , οὐ εἰς εἷς ὑπόστασις ὁ περί αὐτός νοια συναλείφω , ἀλλά φυλάσσω μέν διαιρέω ὁ ὁ ὑπόστασις ἰδιότης , οὖον συνδιαιρέω δέ ὁ πρόσωπον ὁ ὁ οὐσία ενότητα , ὡς εἄν μή δύο ἑτερογενής πρᾶγμα ἐν ὁ ὁ ἀρχή λόγος ὑπολαμβάνω , καί διά οὗτος πέρδομαι C λαμβάνω ὁ Μανιχαῖος ὁ δόγμα · ὁ γάρ κτιστός , καί ὁ ἄκτιστος , ἐκ διάμετρος πρός ἀλλήλων ὁ κατά ὁ σημαίνω ἐναντίωσις ἔχω . εἰμί οὖν ὁ δύο ὁ ἀρχή τάσσω , κατά ὁ λανθάνω ἡμεῖς ὁ Μανιχαϊσμός εἰς ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός εισβαρθειος . λέγω δέ οὗτος , ζῆλος ὁ ἐναντίος περίεργος κατεξετάζω ὁ λόγος . καί οὐδείς εἄν ἴσως ἀντιλέγω , μή ἐγγύς ὁ εἰκός ὁ θεωρία προάγω · ὅτι δυνατός εἰμί ὁ κτιστός κατά ὁ ἴσος ὁ ἄκτιστος , ἀνθίστημι πῶς ὁ ἐτερογενής φύσις ὁ μή ὡσαύτως ἔχω . καί ὅς εἄν μηδέτερος αὐτός ἐπιλείπω ἢ δύναμις , εἰς ἀσύμφωνος τις στάσις πρός ἀλλήλων ὁ δύο διαφέρω . πᾶσα γάρ ἀνάγκη κατάλληλος εἰμί , καί οἰκεῖος ὁμολογέω ὁ φύσις καί ὁ προαίρεσις · καί εἰμί ἀνομοίως ἔχω κατά ὁ φύσις , ἀνόμοιος εἰμί καί ὁ βελήματα · ὁ δέ δύναμις ἐπί ἑκάτερος ἱκανῶς ἔχω , οὐδέτερος ατονώ πρός ὁ ἐκπλήρωσις ὁ ἴδιος βελήματος · καί εἰμί τοσοῦτος ἑκάτερος δύναμαι ὅσος καί βούλομαι , εἰς ἀμφήριστος ἑκάτερος ἢ ἀρχή καθίστημι , ὁ ἀναδέω ὁ δύναμις εἰς ὁ ἀντίπαλος προέρχομαι . καί οὗτος ὁ ὁ Μανιχαῖος δόγμα παρίημι , δύο τις ἐναντίος ἀλλήλων ἐν ὁ λόγος ὁ ἀρχή ἀντιφαίνω , ὁ διαλλάσσω ὁ φύσις καί ὁ προαίρεσις πρός ὁ ἀντίκειμαι διασημαίνω · καί γίγνομαι αὐτός ἢ ὁ ἐλάττωσις