gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0278.2
Καὶ πάλιν ἐπαναλαβὼν τὸν λόγον , οἷα·τοὺς εἰρημένους προστίθησιν ; Σφραγὶδα λέγει τῶν τοῦ Πατρὸς ἔργων καὶ βουλευμάτων . Ποίοις ἔργοις τοῦ Πατρὸς ἐστὶν ὁμοῖος ; τὸν κόσμον πάντως εἰπεῖ , καὶ τὰ ἐν αὐτῷ πάντα · ἀλλὰ μὴν πάντα ταῦτα , τοῦ μονογενοῦς ἔργα εἶναι τὸ Εὐαγγέλιον ἐμαρτύρησε . Ποίοις τοίνυν ἔργοις τοῦ Πατρὸς ὁμοιώθη ; Τίνων ἐγένετο ἔργων σφραγίς ; Ποία δὲ Γραφὴ σφραγίδα τῶν πατρικῶν ἔργων αὐτὸν προσηγόρευσεν ; Εἰ δὲ τις αὐτῷ καὶ τοῦτο δοῖ , τὸ πλάττειν λόγους κατ’ εὐδοκίαν ὅς βούλεται · κἂν ἡ Γραφὴ μὴ συντιθεται , εἰπάτω ποία τοῦ Πατρὸς ἐστὶν ἔργα τῶν παρὰ τοῦ Υἱοῦ γεγονότων κεχωρισμένα , ὧν σφραγὶδα λέγει τὸν Υἱὸν γεγενῆσθαι ; Ἔργα τοῦ Λόγου τὰ ὁρατὰ πάντα καὶ τὰ ἀόρατα · ἐν τοῖς ὁρωμένοις ὁ κόσμος ὅλος καὶ τὰ ἐν αὐτῷ πάντα , ἐν τοῖς ἀοράτοις ἡ ὑπερχόσμιος κτίσις . Ποία τοίνυν ὑπολείπεται ἔξω τῶν ὁρωμένων τε καὶ ἀοράτων ἔργα τοῦ Πατρὸς ἐφ’ ἑαυτῶν θεωρούμενα , ὧν σφραγὶδα λέγει τὸν Υἱὸν γεγενῆσθαι ; Ἡ τάχα πάλιν ἐπὶ τὴν δυσωδίαν τῆς αἱρέσεως ἑματὸν ἐπανήξει στενοχωρούμενος , καὶ λέξει ἔργον εἶναι τοῦ Πατρὸς τὸν Υἱόν ; Πῶς οὖν σφραγὶς γίνεται τῶν ἔργων τούτων ὁ Υἱός ; Αὐτὸς ὧν , ὡς φησιν αὐτός , τὸ ἔργον , ἢ τὸν αὐτὸν λέγει καὶ ἔργον , καὶ ἔργου ὁμοίωμα ; Δεδόθω ταῦτα · εἴπατω τὰ λοιπὰ ἔργα , ὧν λέγει δημιουργὸν τὸν Πατέρα , οἷς ὁ Υἱὸς ὁμοιώθη · εἴπερ διὰ τῆς σφραγὶδος νοεῖ τὸ ὁμοίωμα . Ποίους δὲ λόγους ἄλλους τοῦ Πατρὸς οἶδεν ὁ Εὐνόμιος , παρὰ τὸν ἀεὶ ἐν τῷ Πατρὶ ὄντα Λόγον , ὃν σφραγίδα ὀνομάζει , τὸν κυρίως καὶ ἀληθῶς καὶ πρῶτως ὄντα τε καὶ ὀνομαζόμενον Λόγον ; Πρὸς ποία δὲ βουλεύματα βλέπει τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας κεχωρισμένα , οἷς ὁμοιοῦται ἡ τοῦ Θεοῦ σοφία , σφραγὶς γινωμένη τῶν βουλευμάτων ; Ὁρᾶτε τὸ ἀδιάκριτον καὶ ἀπερίσκεπτον καὶ συρρεπὲν τοῦ λόγου , οἷα τοῦ μυστηρίου κατασκευάζει ; Μὴτε ὁ λέγει ἐπιστάμενος , μήτε περὶ τίνος ποιεῖ τὸν λόγον . Ὁ γὰρ ὅλον ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα , καὶ ἐν τῷ Πατρὶ ὅλος ὧν , ὡς Λόγος καὶ Σοφία καὶ δύναμις , καὶ ἀλήθεια καὶ χαρακτῆρ καὶ ἀπαύγασμα , αὐτὸς ἐστιν ἐν τῷ Πατρὶ τὰ πάντα · οὐκ ἄλλων τινῶν ἐν τῷ Πατρὶ πρὸ αὐτοῦ θεωρουμένων · εἰκὼν γινόμενος καὶ σφραγὶς καὶ ὁμοίωμα . Εἶτα χαρίζεται αὐτῷ τὸν
Lemmas: καί πάλιν ἐπαναλαμβάνω ὁ λόγος , οἷα·τοὺς εἴρω προστίθημι ; Σφραγίς λέγω ὁ ὁ πατήρ ἔργον καί βούλευμα . ποῖος ἔργον ὁ πατήρ εἰμί ὅμοιος ; ὁ κόσμος πάντως εἶπον , καί ὁ ἐν αὐτός πᾶς · ἀλλά μήv πᾶς οὗτος , ὁ μονογενής ἔργον εἰμί ὁ Εὐαγγέλιος μαρτυρέω . ποῖος τοίνυν ἔργον ὁ πατήρ ὁμοιόω ; τίνω γίγνομαι ἔργον σφραγίς ; Ποία δέ γραφή σφραγίς ὁ πατρικός ἔργον αὐτός προσαγορεύω ; εἰμί δέ τις αὐτός καί οὗτος δήω , ὁ πλάσσω λόγος κατά εὐδοκία ὅς βούλομαι · κἀν ὁ γραφή μή συντίθημι , εἶπον ποῖος ὁ πατήρ εἰμί ἔργον ὁ παρά ὁ υἱός γίγνομαι χωρίζω , ὅς σφραγίς λέγω ὁ υἱός γίγνομαι ; ἔργον ὁ Λόγος ὁ ὁρατός πᾶς καί ὁ ἀόρατος · ἐν ὁ ὁράω ὁ κόσμος ὅλος καί ὁ ἐν αὐτός πᾶς , ἐν ὁ ἀόρατος ὁ ὑπερχόσμιος κτίσις . Ποία τοίνυν ὑπολείπω ἔξω ὁ ὁράω τε καί ἀόρατος ἔργον ὁ πατήρ ἐπί ἑαυτοῦ θεωρέω , ὅς σφραγίς λέγω ὁ υἱός γίγνομαι ; ὁ τάχα πάλιν ἐπί ὁ δυσωδία ὁ αἵρεσις ματός ἐπανήκω στενοχωρέω , καί λέγω ἔργον εἰμί ὁ πατήρ ὁ υἱός ; Πῶς οὖν σφραγίς γίγνομαι ὁ ἔργον οὗτος ὁ υἱός ; αὐτός ὅς , ὡς φημί αὐτός , ὁ ἔργον , ἢ ὁ αὐτός λέγω καί ἔργον , καί ἔργον ὁμοίωμα ; δίδωμι οὗτος · εἶπον ὁ λοιπάς ἔργον , ὅς λέγω δημιουργός ὁ πατήρ , ὅς ὁ υἱός ὁμοιόω · εἴπερ διά ὁ σφραγίς νοέω ὁ ὁμοίωμα . ποῖος δέ λόγος ἄλλος ὁ πατήρ οἶδα ὁ Εὐνόμιος , παρά ὁ ἀεί ἐν ὁ πατήρ εἰμί Λόγος , ὅς σφραγίς ὀνομάζω , ὁ κύριος καί ἀληθής καί πρῶτος εἰμί τε καί ὀνομάζω Λόγος ; πρός ποῖος δέ βούλευμα βλέπω ὁ ὁ Θεός σοφία χωρίζω , ὅς ὁμοιόω ὁ ὁ Θεός σοφία , σφραγίς γινωμένος ὁ βούλευμα ; ὁράω ὁ ἀδιάκριτος καί ἀπερίσκεπτος καί συρρέπω ὁ λόγος , οἷος ὁ μυστήριον κατασκευάζω ; μήτε ὁ λέγω ἐπίσταμαι , μήτε περί τίς ποιέω ὁ λόγος . ὁ γάρ ὅλος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , καί ἐν ὁ πατήρ ὅλος ὅς , ὡς Λόγος καί Σοφία καί δύναμις , καί ἀλήθεια καί χαρακτήρ καί ἀπαύγασμα , αὐτός εἰμί ἐν ὁ πατήρ ὁ πᾶς · οὐ ἄλλος τις ἐν ὁ πατήρ πρό αὐτός θεωρέω · εἰκών γίγνομαι καί σφραγίς καί ὁμοίωμα . εἶτα χαρίζομαι αὐτός ὁ