gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0243.1
καὶ ἀγιασμὸς , καὶ εἰρήνη , καὶ ζωὴ , καὶ τὰ τοιαῦτα , πρὸ τοῦ τὸν Υἱὸν εἶναι , καθὼς τοῖς αἱρετικοῖς δοκεῖ , οὐδὲ ταῦτα ἦν πάντως . Τούτων δὴ μὴ ὄντων , κενὸν πάντως τῶν τοιούτων ἀγαθῶν τὸν πατρῷον ἐννοήσουσι κόλπον · ὡς ἂν οὐ μὴτε ὁ Πατὴρ ἔρημος τῶν ἑαυτοῦ ἀγαθῶν ἐννοηθῇ · μὴ δὲ εἰς ταύτην τὴν ἀτοπίαν ἐκπέσθαι τὸ δόγμα , ἀναγκαῖως κατὰ τὴν φωνὴν τοῦ Δεσπότου , τῇ διδόντι τῷ Πατρὸς ἡ περὶ τοῦ Υἱοῦ πίστις συνθεωρεῖται . Οὗ γάρ πᾶντα καταλιπὼν τὰ ὀνόματα ὅσα πρὸς ἔνδειξιν τῆς ὑπερκειμένης φύσεως λέγεται , τὴν τοῦ Πατρὸς κλῆσιν , ὡς ἐνδεικτικωτέραν τῆς ἀληθείας ἐκτίθεται ἡμῖν ἐπὶ τῆς πίστεως , ἥτις , καθὼς εἴρηται , τῇ σχετικῇ διανοίᾳ καὶ τὸν Υἱὸν μεθ’ ἑαυτῆς συνενδείκνυται · τοῦ δὲ Υἱοῦ δὲ ἐστὶν ἐν τῷ Πατρὶ ἀεὶ ὅντος ὅπερ ἐστίν , καθὼς εἴρηται καὶ ἐν τοῖς ἐμπροσθεν λόγοις · ὅτι τὸ Θεὸν τῇ φύσει τὴν πρὸς τὸ μεῖζον αὐξήσιν οὐ προσδέχεται · οὐ γὰρ ὅρα τι ἔξω ἑαυτοῦ ἄλλο ἀγαθόν , οὗ κατὰ μετουσίαν προλαμβάνει τὸ πλεῖον · ἀλλ’ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντος , οὔτε ἀποβάλλοντος · δ’ ἔχει , οὔτε προλαμβάνοντος ὁ μὴ ἔχει · οὔτε γὰρ τι τῶν ἀποβλητῶν ἔχει , καὶ εἰ τι μακάριον καὶ ἀκήρατον , καὶ ἀληθινόν , καὶ ἀγαθὸν περὶ αὐτὸν καὶ ἐν αὐτῷ πάντως ἐστίν · ἀναγκαῖως ὁρῶμεν , οὐκ ἐξ ἐπιχθέσεως αὐτῷ προσγιγνόμενον τὸ Πνεῦμα τὸ ἀγαθὸν τε καὶ ἅγιον · ὅπερ ἐστὶν εὐθὲς ἡγεμονικόν , ζωοποιόν , τὸ πάσης τῆς κτίσεως περιεραττικόν τε καὶ ἀγιαστικόν · δ’ πάντα ἐν πᾶσιν ἐνεργεῖ καθὼς βούλεται · ὡς μηδὲν τι μεταξὺ διάλειμμα τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸ Χρῖσμα νοεῖν , ἢ τοῦ βασιλέως πρὸς τὴν βασιλείαν · ἢ τῆς σοφίας πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς σοφίας · ἢ τῆς ἀληθείας πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας · ἢ τῆς δυνάμεως , πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς δυνάμεως · ἀλλ’ ἐξ ἀεὶδιω τῷ Πατρὶ ἐνθεωρούμενον τοῦ Υἱοῦ · δὲ ἐστὶ σοφία τε καὶ ἀλήθεια , καὶ βουλὴ , καὶ ἰσχύς , καὶ γνώσις , καὶ σύνεσις · ἐξ ἀεὶδιω καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτῷ συνθεωρεῖται · ὅπερ ἐστὶ Πνεῦμα σοφίας τε καὶ ἀληθείας , καὶ βουλῆς , καὶ συνέσεως · καὶ πάντα τὰ ἄλλα ὅσα ὁ Υἱὸς ἐστὶ καὶ ὀνομάζεται . Διὰ τοῦτο φαμεν συνημμένον ἄμα καὶ διακεκριμένον παραδεδοθῆναι τοῖς ἁγίοις μαθηταῖς τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον · τὸ δεῖν πιστεύειν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος · ἡ μὲν γὰρ τῶν ὑποστάσεων ἰδιότης , τραφὴν τε καὶ ἀσύγχυτον ποιεῖται τὴν προσώπων διαστολήν · ἐν δὲ ὀνόμα προκειμένω τῆς κατὰ τὴν πίστιν ἐκθέσεως , σαφῶς ἡμῖν τὴν ἑνότητα τῆς οὐσίας τῶν ἐν τῇ πίστει προσώπων διεργηνεύει , Πατρὸς τε λέγω καὶ Υἱοῦ καὶ Πνεύματος ἁγίου · διότι γὰρ τῶν κλήσεων τούτων , οὐ φύσεως διαφορὰν διδασκόμεθα , ἀλλὰ μόνας τὰς τῶν ὑποστάσεων γνωριστικὰς ἰδιότητας . Ὦστε γινώσκειν ἡμᾶς , μὴτε Υἱὸν τὸν Πατέρα εἶναι , μὴτε Πατέρα τὸν Υἱόν · μὴτε Υἱὸν ἢ τὸν Πατέρα , ἢ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · ἀλλ’ ἕκαστον ἐν τῷ ἰδιάζοντι τῆς ὑποστάσεως χαρακτῆρι γνωρίζειν · ἐν ἀορίστῳ τελειότητι , καὶ ἐφ’ ἑαυτοῦ θεωρούμενον , καὶ ἀπὸ τοῦ συνημμένου οὐ διαιρούμενον
Lemmas: καί ἁγιασμός , καί εἰρήνη , καί ζωή , καί ὁ τοιοῦτος , πρό ὁ ὁ υἱός εἰμί , καθώς ὁ αἱρετικός δοκέω , οὐδέ οὗτος εἰμί πάντως . οὗτος δή μή εἰμί , κενός πάντως ὁ τοιοῦτος ἀγαθός ὁ πατρῷος ἐννοέω κόλπος · ὡς εἄν οὖον μήτε ὁ πατήρ ἐρῆμος ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός ἐννοέω · μή δέ εἰς οὗτος ὁ ἀτοπία ἐκπίπτω ὁ δόγμα , ἀναγκαῖος κατά ὁ φωνή ὁ δεσπότης , ὁ δίδωμι ὁ πατήρ ὁ περί ὁ υἱός πίστις συνθεωρέω . οὗ γάρ λήγω καταλείπω ὁ ὄνομα ὅσος πρός ἔνδειξις ὁ ὑπέρκειμαι φύσις λέγω , ὁ ὁ πατήρ κλῆσις , ὡς ἐνδεικτικός ὁ ἀλήθεια ἐκτίθημι ἐγώ ἐπί ὁ πίστις , ὅστις , καθώς εἴρω , ὁ σχετικός διάνοια καί ὁ υἱός μετά ἑαυτοῦ συνενδείκνυμι · ὁ δέ υἱός δέ εἰμί ἐν ὁ πατήρ ἀεί εἰμί ὅσπερ εἰμί , καθώς εἴρω καί ἐν ὁ ἔμπροσθεν λόγος · ὅτι ὁ θεός ὁ φύσις ὁ πρός ὁ μείζων αὔξησις οὖον προσδέχομαι · οὖον γάρ ὁράω τίς ἔξω ἑαυτοῦ ἄλλος ἀγαθός , ὅς κατά μετουσία προλαμβάνω ὁ πλείων · ἀλλά ἀεί ὡσαύτως ἔχω , οὔτε ἀποβάλλω · δέ ἔχω , οὔτε προλαμβάνω ὁ μή ἔχω · οὔτε γάρ τίς ὁ απόβλητος ἔχω , καί εἰμί τίς μακάριος καί ἀκήρατος , καί ἀληθινός , καί ἀγαθός περί αὐτός καί ἐν αὐτός πάντως εἰμί · ἀναγκαῖος ὁράω , οὐ ἐκ ἐπιχθέσεως αὐτός προσγίγνομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἀγαθός τε καί ἅγιος · ὅσπερ εἰμί εὐθύς ἡγεμονικός , ζωοποιός , ὁ πᾶς ὁ κτίσις περιεραττικόν τε καί ἀγιαστικός · δέ πᾶς ἐν πᾶς ἐνεργέω καθώς βούλομαι · ὡς μηδείς τίς μεταξύ διάλειμμα ὁ Χριστός πρός ὁ χρῖσμα νοέω , ἢ ὁ βασιλεύς πρός ὁ βασίλειος · ἢ ὁ σοφία πρός ὁ πνεῦμα ὁ σοφία · ἢ ὁ ἀλήθεια πρός ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια · ἢ ὁ δύναμις , πρός ὁ πνεῦμα ὁ δύναμις · ἀλλά ἐκ ἀείδιος ὁ πατήρ ἐνθεωρέω ὁ υἱός · δέ εἰμί σοφία τε καί ἀλήθεια , καί βουλή , καί ἰσχύς , καί γνῶσις , καί σύνεσις · ἐκ ἀείδιος καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος αὐτός συνθεωρέω · ὅσπερ εἰμί πνεῦμα σοφία τε καί ἀλήθεια , καί βουλή , καί σύνεσις · καί πᾶς ὁ ἄλλος ὅσος ὁ υἱός εἰμί καί ὀνομάζω . Ζεύς οὗτος φημί συνάπτω ἄμη καί διακρίνω παραδίδωμι ὁ ἅγιος μαθητής ὁ ὁ εὐσέβεια μυστήριον · ὁ δήω πιστεύω εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα · ὁ μέν γάρ ὁ ὑπόστασις ἰδιότης , τρέφω τε καί ἀσύγχυτος ποιέω ὁ πρόσωπον διαστολή · ἐν δέ ὄνομα πρόκειμαι ὁ κατά ὁ πίστις ἔκθεσις , σαφῶς ἐγώ ὁ ἑνότης ὁ οὐσία ὁ ἐν ὁ πίστις πρόσωπον διεργηνεύει , πατήρ τε λέγω καί υἱός καί πνεῦμα ἅγιος · διότι γάρ ὁ κλῆσις οὗτος , οὖον φύσις διαφορά διδάσκω , ἀλλά μόνος ὁ ὁ ὑπόστασις γνωριστικός ἰδιότης . ὥστε γιγνώσκω ἐγώ , μήτε υἱός ὁ πατήρ εἰμί , μήτε πατήρ ὁ υἱός · μήτε υἱός ἢ ὁ πατήρ , ἢ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · ἀλλά ἕκαστος ἐν ὁ ἰδιάζω ὁ ὑπόστασις χαρακτήρ γνωρίζω · ἐν ἀόριστος τελειότης , καί ἐπί ἑαυτοῦ θεωρέω , καί ἀπό ὁ συνάπτω οὖον διαιρέω