gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0417.1
B χοφαντία τῶν ἀγέννητον λέγειν ἡμᾶς τὸν Μονογενῆ θρυλοῦντων ; Οὐ μὲν ἐπειδὴ γεννητικὸν αὐτὸν εἶναι φῶμεν , τοῦ μὴ εἶναι αὐτὸν ποτε , διὰ τοῦτο παραδεξόμεθα . Τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὅτι ἀμέσως ἐστὶν ἡ κατὰ τὸ σημαίνόμενον ἐναντιότης τοῦ ὄντος καὶ τοῦ μὴ ὄντος ; ὥστε τὴν τοῦ ἑτέρου τῶν εἰρημένων θάσιν , ἀναιρεῖν τὴν ἐναντίαν γενέσθαι πάντως . Καὶ ὅτι καὶ τὸ εἶναι κατὰ πάντος χρόνου ταὐτὸν ἐστίν , ἐν ᾧπερ ἂν τις ὑποστέναι τι τῶν ὄντων ὑποθῇται · οὐ γὰρ μᾶλλον νῦν ἐστὶν οὐρανὸς καὶ ἄστρα , καὶ ἥλιος , καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ὄντων ἢ χθὲς καὶ πρῴην , καὶ παντὶ τῷ προάγοντι χρόνῳ · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τοῦ μὴ εἶναι τὸ σημαίνόμενον ἐπίσης ἐν παντὶ τῷ ἀνύπαρκτον ἔχει . Εἴτε κατὰ τὸ πρότερον τις , εἴτε κατὰ τὸ ὑστερον λέγοι . Οὐ γὰρ μᾶλλον νῦν τι τῶν ὑφεστῶτων οὐκ ἐστίν , ἢ εἰ πρότερον ἀνύπαρκτον ἦν , ἀλλὰ εἰς τὸ μὴ εἶναι λόγος ἐπὶ τοῦ μὴ ὄντος ἐν παντὶ χρονικῷ διαστήματι . Διὸ καὶ ἐπὶ τῶν ζῴων τὴν τε τοῦ γεγονότος εἰς τὸ μὴ ὄν ἀνάλυσιν , καὶ τοῦ μηδέπω τὴν εἰς τὴν γενέσθαι παράδοσιν ἐχόντος , ὁνόματι μὲν διαφόρως τὴν ἀνυπαρξίαν σημαίνομεν , ἢ μὲν γεγενῆσθαι τὴν ἀρχὴν τεθναῖσι τοῦ γεγενημένου λέγοντες . Ἐπίσης δὲ ἑκατέρας φωνῆς τὸ ἀνύπαρκτον παριστώμεν τῷ λόγῳ . Ὡσπερ γὰρ ἡ ἡμέρα νυκτὶ περιέχεται καθ’ ἑκάτερον μέρος , λέγεται δὲ οὐχ ὡσαύτως τὰ περιέχοντα , ἀλλὰ τὸ μὲν μετὰ τὴν ἑσπέραν , τὸ δὲ πρὸ τοῦ ὄρθρου , νῦν δὲ τὸ δηλούμενον ἐστὶ κατ’ ἀμφοτέρα · τὸν αὐτὸν τρόπον εἰ ἐκ τοῦ παραλλήλου πρὸς τὸ ὄν ἀντιθεωρῆ τις τὸ μὴ ὄν , κατονομάσει μὲν διαφόρως τὸ τε πρὸ τῆς συστάσεως καὶ τὸ μετὰ τὴν τοῦ συντάτου διάλυσιν , ἐν δὲ νοήσει δι’ ἀμφοτέρων τὸ σημαίνόμενον , τὸ τε πρὸ τῆς συστάσεως , καὶ τὸ μετὰ τὴν τοῦ συντάτου διάλυσιν . Τὸ γὰρ μὴ εἶναι , τοῦ τε μὴ γενηθέντος καὶ τοῦ τεθνηκὸς πλὴν τῆς διαφορᾶς τῶν ὀνομάτων , ἴσον ἐστίν , ὑπεξαιρεμένου τοῦ κατὰ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως λόγου . Ἐπειδὴ τοίνυν ἀρχηγὸν ζωῆς καὶ αὐτὸς ζωὴν τὸν μονογενῆ Θεὸν παρὰ τῆς Γραφῆς μεμαθήκαμεν , καὶ φῶς , καὶ ἀλήθειαν , καὶ πᾶν ὅπερ ἐστὶν ἐν ὀνόματι καὶ νοήματι τίμιον , ἀτοπον καὶ δυσσεβὲς εἶναι φάμεν , τῷ ὄντι ὄντι συνθεωρεῖν τὸ ἐξ ἐναντίου νοούμενον , ἢ διάλυσιν εἰς θοράν , ἢ ἀνυπαρξίαν πρὸ τῆς συστάσεως , ἀλλὰ πανταχόθεν πρὸς τὸ προαιώνιον ἐπεκτεινόντες ἐαυτῶν τὴν διάνοιαν , οὐδαμοῦ πρὸς τὸ μὴ ὄν τὰς ἐνοίας λήγομεν · ἴσον εἰς ἀσεβείαν κρίνοντες οὐλῆποτε χρόνῳ τὴν ἀνυπαρξίαν περικόπτειν τὸ Θεῖον . Ταὐτὸ γὰρ ἐστὶ καὶ θνητὴν εἰπεῖν τὴν ἀθάνατον ζωὴν , καὶ ψευδὴ τὴν ἀλήθειαν , καὶ σκοτεινὸν τὸ φῶς , καὶ μὴ εἶναι τὸ ὄν . Ὁ τοίνυν τὸ μὴ ἔσεσθαι ποτε μὴ δέδους , οὐδὲ τὸ μὴ εἶναι ποτε συνθέμενος , κατὰ τὸν ἡμέτερον λόγον , τὴν αὐτὴν ἀτοπίαν φεύγων καθ’ ἑκάτερον μέρος · ὡς γὰρ τὸ ἀτελέστατον τῆς ζωῆς τοῦ Μονογενοῦς οὐχ ἐπιχόπτει θάνατος , οὕτως οὐδὲ κατὰ τὸ ἄνω ἢ ἀνυπαρξία στήσει πρὸς τὸ ἀίδιον αὐτοῦ τὴν ζωὴν προῖούσαν · ὡς ἂν πανταχόθεν καθαρούμενο τοῦ ὄντος ὄν τῆς πρὸς τὸ μὴ ὄντος ἐν κοινωνίας . Διὰ τοῦτο πᾶρῃ γενέσθαι τῆς τοιαύτης πλάνης τοὺς μαθητὰς θελῶν ὁ Κύριος · ὡς ἂν μὴ ποτε , καὶ αὐτοὶ τὸ πρεσβύτερον τῆς τοῦ Μονογενοῦς ὑποστάσεως ἀναζητοῦντες , πρὸς τὸ ἄν -
Lemmas: B χοφαντία ὁ ἀγέννητος λέγω ἐγώ ὁ Μονογενεύς θρυλέω ; οὖον μέν ἐπεί γεννητικός αὐτός εἰμί φημί , ὁ μή εἰμί αὐτός ποτός , διά οὗτος παραδέχομαι . Τῖς γάρ οὐ οἶδα ὅτι ἀμέσως εἰμί ὁ κατά ὁ σημαίνω ἐναντιότης ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί ; ὥστε ὁ ὁ ἕτερος ὁ εἴρω θάσιν , ἀναιρέω ὁ ἐναντίος γίγνομαι πάντως . καί ὅτι καί ὁ εἰμί κατά πάντως χρόνος αὐτός εἰμί , ἐν ὅσπερ εἄν τις ὑφίστημι τίς ὁ εἰμί ὑποτίθημι · οὖον γάρ μᾶλλον νῦν εἰμί οὐρανός καί ἄστρον , καί ἥλιος , καί ὁ λοιπάς ὁ εἰμί ἢ χθές καί πρώην , καί πᾶς ὁ προάγω χρόνος · ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ μή εἰμί ὁ σημαίνω ἐπίσης ἐν πᾶς ὁ ἀνύπαρκτος ἔχω . εἴτε κατά ὁ πρότερος τις , εἴτε κατά ὁ ὕστερος λέγω . οὖον γάρ μᾶλλον νῦν τίς ὁ ὑφίστημι οὐ εἰμί , ἢ εἰμί πρότερος ἀνύπαρκτος εἰμί , ἀλλά εἰς ὁ μή εἰμί λόγος ἐπί ὁ μή εἰμί ἐν πᾶς χρονικός διάστημα . Διὸ καί ἐπί ὁ ζῷον ὁ τε ὁ γίγνομαι εἰς ὁ μή εἰμί ἀνάλυσις , καί ὁ μηδέπω ὁ εἰς ὁ γίγνομαι παράδοσις ἔχω , ὄνομα μέν διάφορος ὁ ἀνυπαρξία σημαίνω , ἢ μέν γίγνομαι ὁ ἀρχή θνῄσκω ὁ γίγνομαι λέγω . ἐπίσης δέ ἑκάτερος φωνή ὁ ἀνύπαρκτος παρίστημι ὁ λόγος . ὡς γάρ ὁ ἡμέρα νύξ περιέχω κατά ἑκάτερος μέρος , λέγω δέ οὐ ὡσαύτως ὁ περιέχω , ἀλλά ὁ μέν μετά ὁ ἑσπέρα , ὁ δέ πρό ὁ ὄρθρος , νῦν δέ ὁ δηλέομαι εἰμί κατά ἀμφότερος · ὁ αὐτός τρόπος εἰμί ἐκ ὁ παράλληλος πρός ὁ εἰμί αντιθεωρεω τις ὁ μή εἰμί , κατονομάζω μέν διάφορος ὁ τε πρό ὁ σύστασις καί ὁ μετά ὁ ὁ συντάτου διάλυσις , ἐν δέ νοέω διά ἀμφότερος ὁ σημαίνω , ὁ τε πρό ὁ σύστασις , καί ὁ μετά ὁ ὁ συντάτου διάλυσις . ὁ γάρ μή εἰμί , ὁ τε μή γίγνομαι καί ὁ θνῄσκω πλήν ὁ διαφορά ὁ ὄνομα , ἴσος εἰμί , υπεξαιρεμένος ὁ κατά ὁ ἐλπίς ὁ ἀνάστασις λόγος . ἐπεί τοίνυν ἀρχηγός ζωή καί αὐτός ζωή ὁ μονογενής θεός παρά ὁ γραφή μανθάνω , καί φάος , καί ἀλήθεια , καί πᾶς ὅσπερ εἰμί ἐν ὄνομα καί νόημα τίμιος , ἄτοπος καί δυσσεβής εἰμί φημί , ὁ εἰμί εἰμί συνθεωρέω ὁ ἐκ ἐναντίος νοέω , ἢ διάλυσις εἰς θορός , ἢ ἀνυπαρξία πρό ὁ σύστασις , ἀλλά πανταχόθεν πρός ὁ προαιώνιος ἐπεκτείνω ἑαυτοῦ ὁ διάνοια , οὐδαμοῦ πρός ὁ μή εἰμί ὁ ενοια λήγω · ἴσος εἰς ἀσέβεια κρίνω οὐλέω χρόνος ὁ ἀνυπαρξία περικόπτω ὁ θεῖον . ταὐτό γάρ εἰμί καί θνητός εἶπον ὁ ἀθάνατος ζωή , καί ψευδής ὁ ἀλήθεια , καί σκοτεινός ὁ φάος , καί μή εἰμί ὁ εἰμί . ὁ τοίνυν ὁ μή εἰμί ποτός μή δίδωμι , οὐδέ ὁ μή εἰμί ποτός συντίθημι , κατά ὁ ἡμέτερος λόγος , ὁ αὐτός ἀτοπία φεύγω κατά ἑκάτερος μέρος · ὡς γάρ ὁ ἀτελής ὁ ζωή ὁ Μονογενώ οὐ ἐπικόπτω θάνατος , οὕτως οὐδέ κατά ὁ ἄνω ἢ ἀνυπαρξία ἵστημι πρός ὁ ἀίδιος αὐτός ὁ ζωή πρόειμι · ὡς εἄν πανταχόθεν καθαίρω ὁ εἰμί εἰμί ὁ πρός ὁ μή εἰμί ἐν κοινωνία . Ζεύς οὗτος πήρα γίγνομαι ὁ τοιοῦτος πλάνης ὁ μαθητής ἐθέλω ὁ Κύριος · ὡς εἄν μή ποτός , καί αὐτός ὁ πρέσβυς ὁ ὁ Μονογενώ ὑπόστασις ἀναζητέω , πρός ὁ ἄν -