gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0513.1
A Κυρίῳ ταῦτα μαρτυρεῖ τὰ ὀνόματα ; Τίς δὲ ἀπαγορεύει , πρὸς αὐτὸν εἰποιμ᾽ ἄν , βλάσφημον εἶναι κρίνων τὸ ἐν ἐπινοίᾳ θεωρεῖν τῶν ὀνομάτων τὴν χρῆσιν ; Εἰ γὰρ τὸ οὐ μὴ εἰρηθῶσι τοῖ κεκωλύσθαι λέγει τεκμηρίον εἶναι , καὶ τὸ μὴ κεκωλύσθαι τοῦ συγχωρηθῆναι σημεῖον εἶναι πάντως συνθήσεται . Ὁνομάζεται τῶν ὀνόμασι τούτοις ὁ Κύριος , ἢ καὶ περὶ τούτων ἐξαρνος ὁ Εὐνόμιος γίνεται ; Ἄλλ᾽ ἡ μὲν ἀρνεῖται τὸ λέγεσθαι ταύτας ἐπὶ Χριστοῦ τὰς φωνάς , ἀμαχητὶ κεκρατήκαμεν . Τίς γὰρ ἂν περιφανεστέρα γένηται νίκη τοῦ δεῖξαι φανερῶς θεομαχοῦντα τὸν ἀντικείμενον , διὰ τοῦ τὰς θείας τοῦ Εὐαγγελίου φωνὰς παραγράφεσθαι ; Εἰ δὲ ἀληθῶς ὁμολογεῖ ταῦτα τὸν Χριστὸν ὀνομάζεσθαι , λεγέτω τὸν τρόπον καθ᾽ ὃν εὐσεβῶς ἐφαρμόζεται τῷ Μονογενεῖ Θεῷ τὰ ὀνόματα . Μὴ τῆς φύσεως αὐτοῦ τὸν λίθον ἐνδεικτικὸν διορίζει ; Μὴ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ διὰ τῆς ἀξίνης ἐνόησεν ; Μὴ διὰ τῆς θύρας τῆς θείας τοῦ Μονογενοῦς ἰδιότης σημαίνεται , ἢ δι᾽ ἑκάστου τῶν ἄλλων ( ἵνα μὴ πολὺν ἐπάγωμεν ὄχλον τῷ λόγῳ πάντα καταλέγοντες τὰ ὀνόματα ) , οὐ φύσις τοῦ Μονογενοῦς ἕκαστον τούτων τῶν ὀνομάτων ἐστιν , οὐ θεότης , οὐχ οὐσίας ἴδιωμα ; Ἄλλὰ μὴν ὀνομάζεται ταῦτα , καὶ ἡ κλῆσις τὸ κύριον ἔχει . Οὐδὲν γὰρ ἀργὸν καὶ ἀσήμαντον ἐν ταῖς θείαις φωναῖς εὐαγὲς ἐστὶν οἴεσθαι . Οὐκοῦν εἴπατω τὸν λόγον εἰ ἀθετεῖ τὸ κατ᾽ ἐπίνοιαν λέγεσθαι , πόθεν ἐφαρμόζεται ταῦτα τῷ Χριστῷ τὰ ὀνόματα . Ἡμεῖς μὲν γὰρ τοῦτο φάμεν , ὅτι , πολυειδῶς τοῦ Κυρίου τῇ ἀνθρωπίνῃ προνοοῦντος ζωῆς , ἕκαστον εὐεργεσίας εἶδος δι᾽ ἑκάστου τῶν τοιούτων ὀνομάτων καταλλήλως γνωρίζεται , τῆς θεωρουμένης αὐτῷ προνοίας καὶ ἐνεργείας εἰς ὀνόματος τύπον μεταβαينوῦσης . Τὸ δὲ τοιούτον ὄνομα παρ᾽ ἡμῶν ἐπίνοια λέγεται ὀνομάζεσθαι . Εἰ δὲ μὴ τοῦτο φίλον τοῖς ἀντιλέγουσιν , ὅπως ἂν τῷ δοκῇ , ἔχετω . Ἄλλ᾽ ἀντιλέγει τοῖς λεγομένοις ὁ τῶν γραφικῶν ὀνομάτων ἀνήκως . Εἰ γὰρ πεπαιδεύτο τὰς θείας φωνάς , ἔγνω πάντως ἂν ὅτι καὶ κατάρα καὶ ἁμαρτία , καὶ παροιστρώσα δάμαλις , καὶ σκύμνος λεόντων , καὶ ἄρκτος ἀπορουμένη , καὶ πάρδαλις , καὶ τὰ τοιαῦτα κατὰ διαφόρους ἐπινοίας παρὰ τῆς Γραφῆς ὁ Κύριος λέγεται τῶν ἁγίων τε καὶ διαφρόνων ἀνδρῶν τὸν σκοπὸν τοῦ νοήματος , πρὸς ὃν ἀφεῖν , εὐθὺς διὰ τῶν ὀνομάτων τούτων διατράνυόντων .
Lemmas: A κύριος οὗτος μαρτυρέω ὁ ὄνομα ; Τῖς δέ ἀπαγορεύω , πρός αὐτός εἶπον ἄν , βλάσφημος εἰμί κρίνω ὁ ἐν ἐπίνοια θεωρέω ὁ ὄνομα ὁ χρῆσις ; εἰμί γάρ ὁ οὖον μή λέγω τοῖ κωλύω λέγω τεκμήριον εἰμί , καί ὁ μή κωλύω ὁ συγχωρέω σημεῖον εἰμί πάντως συντίθημι . ὀνομάζω ὁ ὄνομα οὗτος ὁ Κύριος , ἢ καί περί οὗτος ἔξαρνος ὁ Εὐνόμιος γίγνομαι ; ἄλλος ὁ μέν ἀρνέομαι ὁ λέγω οὗτος ἐπί Χριστός ὁ φωνή , ἀμαχητί κρατέω . Τῖς γάρ εἄν περιφανής γίγνομαι νίκη ὁ δείκνυμι φανερῶς θεομαχέω ὁ ἀντίκειμαι , διά ὁ ὁ θεῖος ὁ Εὐαγγέλιος φωνή παραγράφω ; εἰμί δέ ἀληθής ὁμολογέω οὗτος ὁ Χριστός ὀνομάζω , λέγω ὁ τρόπος κατά ὅς εὐσεβής ἐφαρμόζω ὁ Μονογενής Θεός ὁ ὄνομα . μή ὁ φύσις αὐτός ὁ λίθος ἐνδεικτικός διορίζω ; μή ὁ οὐσία αὐτός διά ὁ ἀξίνη νοέω ; μή διά ὁ θύρα ὁ θεῖος ὁ Μονογενώ ἰδιότης σημαίνω , ἢ διά ἕκαστος ὁ ἄλλος ( ἵνα μή πολύς ἐπάγω ὄχλος ὁ λόγος πᾶς καταλέγω ὁ ὄνομα ) , οὖον φύσις ὁ Μονογενώ ἕκαστος οὗτος ὁ ὄνομα εἰμί , οὖον θεότης , οὐ οὐσία ἰδίωμα ; ἀλλά μήv ὀνομάζω οὗτος , καί ὁ κλῆσις ὁ κύριος ἔχω . οὐδείς γάρ ἀργός1 καί ἀσήμαντος ἐν ὁ θεῖος φωνή εὐαγής εἰμί οἴομαι . οὐκοῦν εἶπον ὁ λόγος εἰμί ἀθετέω ὁ κατά ἐπίνοια λέγω , πόθεν ἐφαρμόζω οὗτος ὁ Χριστός ὁ ὄνομα . ἐγώ μέν γάρ οὗτος φημί , ὅτι , πολυειδῶς ὁ κύριος ὁ ἀνθρώπινος προνοέω ζωή , ἕκαστος εὐεργεσία εἶδος διά ἕκαστος ὁ τοιοῦτος ὄνομα κατάλληλος γνωρίζω , ὁ θεωρέω αὐτός πρόνοια καί ἐνέργεια εἰς ὄνομα τύπος μεταβαίνω . ὁ δέ τοιοῦτος ὄνομα παρά ἐγώ ἐπίνοια λέγω ὀνομάζω . εἰμί δέ μή οὗτος φίλος ὁ ἀντιλέγω , ὅπως εἄν ὁ δοκέω , ἔχω . ἄλλος ἀντιλέγω ὁ λέγω ὁ ὁ γραφικός ὄνομα ἀνήκως . εἰμί γάρ παιδεύω ὁ θεῖος φωνή , γιγνώσκω πάντως εἄν ὅτι καί κατάρα καί ἁμαρτία , καί παροιστράω δάμαλις , καί σκύμνος λέων , καί ἄρκτος ἀπορέω , καί πάρδαλις , καί ὁ τοιοῦτος κατά διάφορος ἐπίνοια παρά ὁ γραφή ὁ Κύριος λέγω ὁ ἅγιος τε καί διαφρονέω ἀνήρ ὁ σκοπός ὁ νόημα , πρός ὅς ἀφέω , εὐθύς διά ὁ ὄνομα οὗτος διατρέω .