gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0360.1
A πώποτς , ὡς δύο λόγους χρησσοῦντα , τὸν τὲ ἐν ἀρχῇ ὄντα , καὶ τὸν σάρκα γεγόνυον . Οἶδε γὰρ πάντως ὅτι ὁ μὲν Λόγος ὁ αὐτὸς ἐστὶ τῷ Λόγῳ , ὁ ἐν σαρκὶ φανεὶς τῷ πρὸς Θεὸν ὄντι . Ἡ δὲ σὰρξ οὐχ ἡ αὐτὴ τῇ θεότητι · πρὶν μεταπαγῆναι καὶ ταύτην πρὸς τὴν θεότητα , ὡς ἐξ ἀνάγκης ἄλλα μὲν ἐφαρμόζοντα τῷ Θεῷ Λόγῳ , ἕτερα δὲ τῇ τοῦ δούλου μορφῇ . Εἰ οὖν ἐκεῖνος οὐχ ἐγκαλεῖ αὐτῷ διὰ τῆς τοιαύτης ὁμολογίας τῶν λόγων δυσάδα , πῶς ἡμεῖς πρὸς δύο Χριστοὺς διαμερίζομεν τὴν πίστιν διαβαλλόμεθα ; οἱ τὸν ἐκ τοῦ πάθους ὑπερψυχθέντα , τοῦτον Κύριον τὲ καὶ Χριστὸν γεγενῆσθαι λέγοντες , διὰ τῆς πρὸς τὸν ὄντως Κύριον καὶ Χριστὸν ἑνώσεως , εἰδότες δὲ · ὡν μεμαθήκαμεν , ὅτι ἡ μὲν θεία φύσις ἀεὶ μία καὶ ἡ αὐτὴ καὶ ἀναστάτως ἔχουσα · ἡ δὲ σὰρξ καθ’ ἑαυτὴν μὲν ἐστὶ τοῦτο , ὅπερ καταλαμβάνει περὶ αὐτῆς ὁ λόγος τε καὶ ἡ αἴσθησις · ἀνακραθεῖσα δὲ πρὸς τὸ Θεῖον , οὐχὲς ἐν τοῖς ἑαυτῆς ὅροις τε καὶ ἰδιώμασι μένει , ἀλλὰ πρὸς τὸ ἐπιχρατοῦν τε καὶ ὑπερέχον ἀναλαμβάνεται . Διαμένει δὲ ἀσύγχυτος τῶν τε τῆς σαρκὸς καὶ τῶν τῆς θεότητος ἰδιωμάτων ἡ θεωρία , ὅως ἂν ἐπ’ ἑαυτὸν θεωρεῖται τούτων ἑκάτερον · οἷον τι λέγων · Ὁ Λόγος πρὸ τῶν αἰώνων ἦν · ἡ σὰρξ δὲ ἐπὶ τῶν ἐσχάτων ἐγένετο χρόνων . Καὶ οὐκ ἂν τις · ἀναστρέψας εἴποι , ἡ ταύτην προαιώνιον εἶναι , ἢ τὸ τοῖς ἐσχάτοις γεγενῆσθαι τὸν Λόγον . Ἡ σὰρξ παθητικῆς ἐστὶ φύσεως · ἐνεργητικῆς δὲ ὁ Λόγος . Καὶ ὅτις αὐτὴ δημιουργικὴ τῶν ὄντων , οὔτε ἡ θεότης παθητικὴν ἔχει τὴν δύναμιν . Ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεὸν ὁ Λόγος · ἐν τῇ τοῦ θανάτου πείρᾳ ὁ ἄνθρωπος · καὶ οὔτε ἐξ ἀδίου τὸ ἀνθρώπινον , οὔτε θνητὸν τὸ Θεῖον . Καὶ τὰ ἄλλα πάντα κατὰ τὸν αὐτὸν θεωρεῖται τρό - C πον · οὔτε ζωοποιεῖ τὸν Λάζαρον ἡ ἀνθρωπίνη φύσις , οὔτε δακρύει τὸν κείμενον ἡ ἀπαθὴς ἔχουσα , ἀλλ’ ἴδιον τοῦ μὲν ἀνθρώπου τὸ δάκρυον · ἡ δὲ ζωὴ τῆς ὄντως ζωῆς · οὐ τρέφει τὰς χιλιάδας ἡ ἀνθρωπίνη πτωχεία , οὔτε τρέχει ἐπὶ τὴν σκηνὴν ἡ παντοδύναμος ἔχουσα . Τίς ὁ κοπιῶν ἐκ τῆς ὁδοιπορίας , καὶ τίς ὁ ἀπὸνως ὅλον τὸν κόσμον ὑποστῆσας τῷ λόγῳ ; Τί · τοτῆς δόξης ἀπαύγασμα ; Τί τὸ τοῖς ἥλοις διαπειρούμενον ; Ποία μορφὴ ἐπὶ τοῦ πάθους βαπτίζεται , καὶ ποία ἐξ ἀδίου δοξάζεται ; φανερὰ γὰρ ταῦτα κἂν μὴ τις ἐξερμηνεύσῃ τῷ λόγῳ , ὅτι αἱ μὲν πληγαὶ τοῦ δούλου , ἐν ᾧ ὁ Δεσπότης · αἱ δὲ τιμαὶ τοῦ Δεσπότου περὶ ὃν ὁ δοῦλος · ὡς διὰ τὴν συνἀρτιαν τε καὶ συμφωνίαν κοινὰ γίνεσθαι ἐκατέρας τὰ ἀμόφερα , τοῦ Δεσπότου τοὺς δουλικούς μύλωπας εἰς ἑαυτὸν ἀναλαμβάνοντος , καὶ τοῦ δούλου τῇ Δεσποτικῇ δοξαζομένῳ τιμῇ · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ τοῦ Κυρίου τῆς δόξης ὁ σταυρὸς λέγεται , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογεῖται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός .
Lemmas: A πώποτς , ὡς δύο λόγος χράω , ὁ τε ἐν ἀρχή εἰμί , καί ὁ σάρξ γίγνομαι . οἶδα γάρ πάντως ὅτι ὁ μέν Λόγος ὁ αὐτός εἰμί ὁ Λόγος , ὁ ἐν σάρξ φαίνω ὁ πρός θεός εἰμί . ὁ δέ σάρξ οὐ ὁ αὐτός ὁ θεότης · πρίν μεταπήγνυμι καί οὗτος πρός ὁ θεότης , ὡς ἐκ ἀνάγκη ἄλλος μέν ἐφαρμόζω ὁ Θεός Λόγος , ἕτερος δέ ὁ ὁ δοῦλος μορφή . εἰμί οὖν ἐκεῖνος οὐ ἐγκαλέω αὐτός διά ὁ τοιοῦτος ὁμολογία ὁ λόγος δυσάδα , πῶς ἐγώ πρός δύο Χριστός διαμερίζω ὁ πίστις διαβάλλω ; ὁ ὁ ἐκ ὁ πάθος ὑπερψύχω , οὗτος κύριος τε καί Χριστός γίγνομαι λέγω , διά ὁ πρός ὁ εἰμί κύριος καί Χριστός ἕνωσις , οἶδα δέ · ὡς μανθάνω , ὅτι ὁ μέν θεῖος φύσις ἀεί εἷς καί ὁ αὐτός καί ἀνάστατος ἔχω · ὁ δέ σάρξ κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί οὗτος , ὅσπερ καταλαμβάνω περί αὐτός ὁ λόγος τε καί ὁ αἴσθησις · ἀνακεράννυμι δέ πρός ὁ θεῖον , οὐχὲς ἐν ὁ ἑαυτοῦ ὅρος τε καί ἰδίωμα μένω , ἀλλά πρός ὁ ἐπικρατέω τε καί ὑπερέχω ἀναλαμβάνω . διαμένω δέ ἀσύγχυτος ὁ τε ὁ σάρξ καί ὁ ὁ θεότης ἰδίωμα ὁ θεωρία , ὅς εἄν ἐπί ἑαυτοῦ θεωρέω οὗτος ἑκάτερος · οἷος τίς λέγω · ὁ Λόγος πρό ὁ αἰών εἰμί · ὁ σάρξ δέ ἐπί ὁ ἔσχατος γίγνομαι χρόνος . καί οὐ εἄν τις · ἀναστρέφω εἶπον , ὁ οὗτος προαιώνιος εἰμί , ἢ ὁ ὁ ἔσχατος γίγνομαι ὁ Λόγος . ὁ σάρξ παθητικός εἰμί φύσις · ἐνεργητικός δέ ὁ Λόγος . καί ὅστις αὐτός δημιουργικός ὁ εἰμί , οὔτε ὁ θεότης παθητικός ἔχω ὁ δύναμις . ἐν ἀρχή πρός ὁ θεός ὁ Λόγος · ἐν ὁ ὁ θάνατος πείρω ὁ ἄνθρωπος · καί οὔτε ἐκ ἀδίου ὁ ἀνθρώπινος , οὔτε θνητός ὁ θεῖον . καί ὁ ἄλλος πᾶς κατά ὁ αὐτός θεωρέω τρέ - C πως · οὔτε ζωοποιέω ὁ Λάζαρος ὁ ἀνθρώπινος φύσις , οὔτε δάκρυ ὁ κεῖμαι ὁ ἀπαθής ἔχω , ἀλλά ἴδιος ὁ μέν ἄνθρωπος ὁ δάκρυ · ὁ δέ ζωή ὁ εἰμί ζωή · οὖον τρέφω ὁ χιλιάς ὁ ἀνθρώπινος πτωχεία , οὔτε τρέχω ἐπί ὁ σκηνή ὁ παντοδύναμος ἔχω . Τῖς ὁ κοπιάω ἐκ ὁ ὁδοιπορία , καί τίς ὁ ἄπονος ὅλος ὁ κόσμος ὑφίστημι ὁ λόγος ; τις · Τότης δόξα ἀπαύγασμα ; τις ὁ ὁ ἧλος διαπειράω ; Ποία μορφή ἐπί ὁ πάθος βαπτίζω , καί ποῖος ἐκ ἀδίου δοξάζω ; φανερός γάρ οὗτος κἀν μή τις ἐξερμηνεύω ὁ λόγος , ὅτι ὁ μέν πληγή ὁ δοῦλος , ἐν ὅς ὁ Δεσπότης · ὁ δέ τιμή ὁ δεσπότης περί ὅς ὁ δοῦλος · ὡς διά ὁ συνἀρτιαν τε καί συμφωνία κοινός γίγνομαι ἑκάτερος ὁ ἀμόφερα , ὁ δεσπότης ὁ δουλικός μυλωπη εἰς ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω , καί ὁ δοῦλος ὁ δεσποτικός δοξάζω τιμή · διά οὗτος γάρ καί ὁ κύριος ὁ δόξα ὁ σταυρός λέγω , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέομαι , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ .