gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0207.2
Ὅρα τὰ ἄνθη τῆς ἀρχαίας Ἀττικῆς . Ὡς ἐπιστραπται τῇ συντάξει τοῦ λόγου τὸ λεῖον καὶ κατεστιλβωμένον τῆς λέξεως ! Ὡς γλαφυρὸς καὶ ποικιλῶς τῇ ὄψι τοῦ λόγου περιπαίζει ! Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἑκάτω , ὡς ἂν τῷ δόξῃ . Ἡμεῖς δὲ πρὸς τὴν διάνοιαν τοῦ εἰρημένου τρεπθῶμε πάλιν ὁ δρόμος · καὶ δι' αὐτῶν , εἰδοκεῖ , γενομένα τοῦ λογογράφου τῶν λέξεων . Ἦτοι γὰρ ἀνάρχως ἀλλήλων κεχωρισθαι τὰς οὐσίας ταύτας ὑπολαμβάνοντες , τούτων δὲ τὴν ἑτέραν εἰς Υἱοῦ τάξιν διὰ γεννήσεως ἀγοντες , καὶ τὸν ἀνάρχως ὄντα ὑπὸ τοῦ ὄντος γεγενῆσθαι διατείνόμενοι . Ἀρκεῖ ταῦτα . Δύο φησὶν ἡμᾶς ἀγεννήτους οὐσίας πρεσβεύειν · πῶς τοῦτο λέγων , ὁ φθόνει τὰ πάντα , καὶ συγχέειν αἰτιώμενος , διὰ τοῦ μίαν ὁμολογεῖν τὴν οὐσίαν ; Εἰ μὲν γὰρ δύο φύσεις ἀλλοτριως κατὰ τὸ εἶναι πρὸς ἀλλήλας ἔχούσας καὶ ὁ ἡμέτερος ἐπεῖδεν λόγος , κατὰ τὸ ἴσον τῶν τὸ ἀνμόιον δογματιζόντων , καλῶς εἶχε τὸ διηρημένον τῆς φύσεως εἰς δύο τινῶν ἀνάρχων ὑπονοίας ἐμφέρειν νομίζεσθαι . Εἰ δὲ μία φύσις ὁμολογεῖται παρ' ἡμῶν ἐν διαφόροις ταῖς ὑποστάσεσι , καὶ Πατρὶ πιστεύεται , καὶ Υἱὸς δοξάζεται , πῶς δύο πρεσβεύειν ἀρχάς · τὸ τοιοῦτο δόγμα παρὰ τῶν ἐναντίων συχοφαντεῖται ; εἴτε ἐκ τῶν δύο τοιούτων ἀρχῶν τὴν μίαν λέγει παρ' ἡμῶν εἰς Υἱοῦ τάξιν κατάγεσθαι · δεῖξάτω τὸν προστάτην τοῦ λόγου τούτου , καὶ ἡμεῖς σιωπήσομεν , εἴτε τι πρόσωπον διελέχθω τὰ ταῦτα παραφηξάμενον , εἴτε καὶ ἀπλῶς τὸν λόγον τούτον ἐν Ἐκκλησίᾳ οἶδε φερόμενον . Τίς γὰρ οὕτως παράφρων τοῖς λογισμοῖς , κατεσστηκὼς τῇ διανοίᾳ , ὡς Πατέρα καὶ Υἱὸν λέγειν , καὶ δύο πάλιν ἀγέννητα οἴεσθαι , καὶ τὸ ἐν αὐτῶν παρὰ τοῦ ἑνὸς γεγενῆσθαι νομίζειν ; Τίς δὲ καὶ ἡ ἀνάγκη ἡ πρὸς τὰς τοιαύτας ὑπονοίας ἐκωθούσα τὸ δόγμα ; Ἐκ ποίων παρ' αὐτοῦ λόγων τοῦτο κατεσκευάσθ , ὡς ἀναγκαίως ταύτην ἀνακάλειν τὴν ἀτοπίαν ; Εἰ μὲν γὰρ τι τῶν παρ' ἡμῶν ὁμολογουμένων προέφερεν · εἴτα διὰ τούτου προῆγεν , εἰς σο
Lemmas: Ὅρας ὁ ἄνθος ὁ ἀρχαῖος Ἀττικός . ὡς ἐπιστρέφω ὁ συντάσσω ὁ λόγος ὁ λεῖος καί καταστιλβόω ὁ λέξις ! ὡς γλαφυρός καί ποικίλως ὁ ὄψις ὁ λόγος περιπαίζω ! ἀλλά οὗτος μέν ἕκατος , ὡς εἄν ὁ δόξα . ἐγώ δέ πρός ὁ διάνοια ὁ εἴρω τρέπω πάλιν ὁ δρόμος · καί διά αὐτός , δοκέω , γίγνομαι ὁ λογογράφος ὁ λέξις . ἦ γάρ ἄναρχος ἀλλήλων χωρίζω ὁ οὐσία οὗτος ὑπολαμβάνω , οὗτος δέ ὁ ἕτερος εἰς υἱός τάξις διά γέννησις ἄγω , καί ὁ ἄναρχος εἰμί ὑπό ὁ εἰμί γίγνομαι διατείνω . ἀρκέω οὗτος . δύο φημί ἐγώ ἀγέννητος οὐσία πρεσβεύω · πῶς οὗτος λέγω , ὁ φθονέω ὁ πᾶς , καί συγχέω αἰτιάομαι , διά ὁ εἷς ὁμολογέω ὁ οὐσία ; εἰμί μέν γάρ δύο φύσις ἀλλότριος κατά ὁ εἰμί πρός ἀλλήλων ἔχω καί ὁ ἡμέτερος ἐφοράω λόγος , κατά ὁ ἴσος ὁ ὁ ἀνόμιος δογματίζω , καλῶς ἔχω ὁ διαιρέω ὁ φύσις εἰς δύο τις ἄναρχος ὑπόνοια ἐμφέρω νομίζω . εἰμί δέ εἷς φύσις ὁμολογέω παρά ἐγώ ἐν διάφορος ὁ ὑπόστασις , καί πατήρ πιστεύω , καί υἱός δοξάζω , πῶς δύο πρεσβεύω ἀρχή · ὁ τοιοῦτος δόγμα παρά ὁ ἐναντίος συχοφαντειος ; εἴτε ἐκ ὁ δύο τοιοῦτος ἀρχή ὁ εἷς λέγω παρά ἐγώ εἰς υἱός τάξις κατάγω · δείκνυμι ὁ προστάτης ὁ λόγος οὗτος , καί ἐγώ σιωπάω , εἴτε τίς πρόσωπον διαλέγω ὁ οὗτος παραφηξάμενον , εἴτε καί ἀπλόος ὁ λόγος οὗτος ἐν ἐκκλησία οἶδα φέρω . Τῖς γάρ οὕτως παράφρων ὁ λογισμός , καθίστημι ὁ διάνοια , ὡς πατήρ καί υἱός λέγω , καί δύο πάλιν ἀγέννητος οἴομαι , καί ὁ ἐν αὐτός παρά ὁ εἷς γίγνομαι νομίζω ; Τῖς δέ καί ὁ ἀνάγκη ὁ πρός ὁ τοιοῦτος ὑπόνοια εκωθουω ὁ δόγμα ; ἐκ ποῖος παρά αὐτός λόγος οὗτος κατασκευάζω , ὡς ἀναγκαῖος οὗτος ἀνακαλέω ὁ ἀτοπία ; εἰμί μέν γάρ τίς ὁ παρά ἐγώ ὁμολογέω προφέρω · εἴτα̅ διά οὗτος προάγω , εἰς σο