gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0286.1
Καὶ γὰρ καὶ τὴν ἄλογον φύσιν ὑποταχθῆναι φησιν ὁ Προφήτης , καὶ τοὺς ἐν πολέμῳ κεκρατημένους τῷ αὐτῷ ὑπάγει νόμῳ , καὶ δούλους τοῖς ἰδίοις δεσπόταις ὑποτάσσεσθαι νομοθετεῖ ὁ Ἀπόστολος , καὶ τὰ τέκνα ἐν ὑποταγῇ ἔχειν τοὺς τῆς ἱερουσίας προεστηκότας διακελεύεται · ὡς τῆς γινωμένης παρ’ αὐτῶν ἀταξίας , καὶ ὁμοιότης τῶν Ἡλὲ τοῦ Ἱερέως παίδων , εἰς τοὺς πατέρας διαβαίνουσαν . Ἄλλὰ καὶ πάντων τῶν ἀνθρώπων τὴν πρὸς τὸν Θεὸν ὑποταγὴν , ὅταν ἐνωθέντες οἱ πάντες ἀλλήλοις , διὰ τῆς πίστεως ἐν σώμα τοῦ Κυρίου τοῦ ἐν πᾶσι ὄντος γενώμεθα , τοῦ Υἱοῦ πρὸς τὸν Πατέρα ὑποταγὴν ὁ Ἀπόστολος λέγει , τῆς παρὰ πάντων ὁμοθυμαδὸν γινωμένης τῷ Υἱῷ προσκυνησεως παρὰ τῶν ἐπουρανίων , καὶ τῶν ἐπιγείων , καὶ τῶν καταχθονίων , εἰς τὸν τοῦ Πατρὸς δόξαν διαβαίνουσα · οὕτως εἰπόντος τοῦ Παύλου , ὅτι Αὐτῷ κάμψει πᾶν γένος ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . Οὐ γυνόμενου , τὸν ἐν πᾶσι ὄντα Υἱὸν διὰ τῶν πάντων , ἐν οἷς ἐστὶν ὁ Υἱός , ὑποταγὴν αὐτὸν ὑποτάσσεσθαι τῷ Πατρὶ , ἡ μεγάλη τοῦ Παύλου διαδαιούται σοφία . Τίνα οὖν ἐπιθρυλεῖ τῷ Πνεύματι τὴν καθάπαξ ὑποταγὴν ὁ Εὐνόμιος ; οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς προσειρήσης πρ’ αὐτοῦ διδαχθῆναι φωνὴς τῶν ἀλόγων , ἢ τῶν αἰχμαλώτων , ἢ τῶν σκετῶν , ἢ τῶν σωφρονιζομένων τέκνων , ἢ τῶν διὰ τῆς ὑποταγὴς σωζομένων . Ἡ γὰρ πρὸς τὸν Θεὸν τῶν ἀνθρώπων ὑποταγὴ , σωτηρία τοῖς ὑποτασσομένοις ἐστίν . Κατὰ τὴν τοῦ Προφήτου φωνὴν ἢ φησιν , Ὑποτάσσεσθαι τῷ Θεῷ τὴν ψυχὴν , ἐπειδὴ παρ’ αὐτοῦ γίνεται διὰ τῆς ὑποταγὴς τὸ σωτήριον · ὡς εἶναι τὴν ὑποταγὴν , τῆς ἀπολύσεως ἀλεξίτριον . Σπερε τοὺν ἰατρικῇ τὰς νοσοῦσι σπουδάζεται , οὕτως καὶ ἡ ὑποταγὴ τοῖς δεομένοις τῆς σωτηρίας . Τὸ δὲ Πνεῦμα τὸ ἅγιον τὸ ζωοποιοῦν τὰ πάντα , ποίας ἔνδεές ἐστι ζωῆς , ἵνα διὰ τῆς ὑποταγὴς τὴν σωτηρίαν ἑαυτῷ κατακτήσηται ; Ἐπειδὴ τοὺν οὐδ’ ἀπὸ τινὸς θείας φωνῆς τὸ τοιοῦτον ἐπιθρυλεῖν ἔχει τῷ Πνεύματι , οὔτε ἐκ τῶν εἰκόνων λογισμῶν ἀκολουθίας ταύτην , κατὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος τὴν βλασφημίαν προήχθαι · δῆλον ἂν εἴη τοῖς νοῦν ἔχουσιν , ὅτι ἀσυνηγόρητον ἐκτίθεται κατ’ αὐτοῦ τὴν ἀσέβειαν , οὔτε μαρτυρίᾳ τινὶ Γραφικῇ , οὔτε μὴν ἀκολουθίᾳ λογισμῶν κρατουμένην . Προστίθησι δὲ τούτοις , ὅτι Οὔτε κατὰ τὸν Πατέρα , οὔτε τῷ Πατρὶ συναριθμούμενος , εἰς γὰρ ἐστὶ καὶ μόνος Πατὴρ ὁ ἐπὶ πάντων Θεός · οὔτε τῷ Υἱῷ συνεξισούμενος , μονογενὴς γὰρ ἐστὶν ὁ Υἱός , οὐδένα ἔχων ὁμογενῆ . Ἐγὼ μὲν , εἶπε μόνον τοῦτο τῷ λόγῳ προσέθηκε , τὸ μὴ εἶναι πατέρα τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , μάταιον παρ’ τούτοις ἤμην τοῖς παρὰ μηδενὸς ἀμφισβητουμένοις ἐμριχολογεῖν , ἕνεκα περὶ αὐτοῦ νοεῖν καλοῦντα , ἄπερ οὐδ’ ἄν τῶν ἄγαν τις ἀνὼν ὑποψιοῖτο . Ἐπειδὴ δὲ διὰ τῶν ἀνοιχείων τε καὶ ἀπροσχόλων κατασκευάζειν ἐπιχειρεῖ τὴν ἀσέβειαν , δι’ ὧν μὴ εἶναι λέγει τοῦ Μονογενοῦς πατέρα τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , διὰ τούτων ἀποδεικνύσιν
Lemmas: καί γάρ καί ὁ ἄλογος φύσις ὑποτάσσω φημί ὁ Προφήτης , καί ὁ ἐν πόλεμος κρατέω ὁ αὐτός ὑπάγω νόμος , καί δοῦλος ὁ ἴδιος δεσπότης ὑποτάσσω νομοθετέω ὁ ἀπόστολος , καί ὁ τέκνον ἐν ὑποτάσσω ἔχω ὁ ὁ ιερουσιαι προίστημι διακελεύομαι · ὡς ὁ γινωμένος παρά αὐτός ἀταξία , καί ὁμοιότης ὁ Ἧλος ὁ Ἱερεύς παῖς , εἰς ὁ πατήρ διαβαίνω . ἀλλά καί πᾶς ὁ ἄνθρωπος ὁ πρός ὁ θεός ὑποταγή , ὅταν ἐνωθέω ὁ πᾶς ἀλλήλων , διά ὁ πίστις ἐν σώμα ὁ κύριος ὁ ἐν πᾶς εἰμί γίγνομαι , ὁ υἱός πρός ὁ πατήρ ὑποταγή ὁ ἀπόστολος λέγω , ὁ παρά πᾶς ὁμοθυμαδόν γινωμένος ὁ υἱός προσκύνησις παρά ὁ ἐπουράνιος , καί ὁ ἐπίγειος , καί ὁ καταχθόνιος , εἰς ὁ ὁ πατήρ δόξα διαβαίνω · οὕτως εἶπον ὁ Παῦλος , ὅτι αὐτός κάμπτω πᾶς γένος ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ . οὖον γυνομενω , ὁ ἐν πᾶς εἰμί υἱός διά ὁ πᾶς , ἐν ὅς εἰμί ὁ υἱός , ὑποταγή αὐτός ὑποτάσσω ὁ πατήρ , ὁ μέγας ὁ Παῦλος διαδαιουος σοφία . τίς οὖν ἐπιθρυλέω ὁ πνεῦμα ὁ καθάπαξ ὑποταγή ὁ Εὐνόμιος ; οὐ εἰμί ἐκ ὁ προσφωνέω πρό αὐτός διδάσκω φωνή ὁ ἄλογος , ἢ ὁ αἰχμάλωτος , ἢ ὁ σκῶ , ἢ ὁ σωφρονίζω τέκνον , ἢ ὁ διά ὁ υποταγή σώζω . ὁ γάρ πρός ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος ὑποταγή , σωτηρία ὁ ὑποτάσσω εἰμί . κατά ὁ ὁ Προφήτου φωνή ἢ φημί , ὑποτάσσω ὁ Θεός ὁ ψυχή , ἐπεί παρά αὐτός γίγνομαι διά ὁ υποταγή ὁ σωτήριος · ὡς εἰμί ὁ ὑποταγή , ὁ ἀπόλυσις ἀλεξίτριον . σπέρω ὅς ἰατρικός ὁ νοσέω σπουδάζω , οὕτως καί ὁ ὑποταγή ὁ δήω ὁ σωτηρία . ὁ δέ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ ζωοποιέω ὁ πᾶς , Ποίας ἐνδεής εἰμί ζωή , ἵνα διά ὁ υποταγή ὁ σωτηρία ἑαυτοῦ κατακτάομαι ; ἐπεί ὅς οὐδέ ἀπό τις θεῖος φωνή ὁ τοιοῦτος ἐπιθρυλέω ἔχω ὁ πνεῦμα , οὔτε ἐκ ὁ εἰκών λογισμός ἀκολουθία οὗτος , κατά ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ βλασφημία προάγω · δῆλος εἄν εἰμί ὁ νόος ἔχω , ὅτι ἀσυνηγόρητος ἐκτίθημι κατά αὐτός ὁ ἀσέβεια , οὔτε μαρτυρία τις γραφικός , οὔτε μήv ἀκολουθία λογισμός κρατέω . προστίθημι δέ οὗτος , ὅτι οὔτε κατά ὁ πατήρ , οὔτε ὁ πατήρ συναριθμέω , εἰς γάρ εἰμί καί μόνος πατήρ ὁ ἐπί πᾶς Θεός · οὔτε ὁ υἱός συνεξισόω , μονογενής γάρ εἰμί ὁ υἱός , οὐδείς ἔχω ὁμογενής . ἐγώ μέν , εἶπον μόνος οὗτος ὁ λόγος προστίθημι , ὁ μή εἰμί πατήρ ὁ υἱός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , μάταιος παρά οὗτος εἰμί ὁ παρά μηδείς ἀμφισβητέω εμριχολογεω , ἕνεκα περί αὐτός νοέω καλέω , Ἄπερ οὐδέ ἄν ὁ ἄγαν τις ἰδμάν υποψιζω . ἐπεί δέ διά ὁ ανοιχεω τε καί απροσχολη κατασκευάζω ἐπιχειρέω ὁ ἀσέβεια , διά ὅς μή εἰμί λέγω ὁ Μονογενώ πατήρ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , διά οὗτος ἀποδείκνυμι