gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0263.1
τοῦτο τοῦ Πατρὸς ἀποδοκιμάσας τὴν κλῆσιν μεταφέρει τὸν λόγον πρὸς τὸ ἀγέννητον · ἐπειδὴ τοῦτον τοῦ ὀνόματος ἀγενετὸν τε καὶ ἀκοινώνητον ἐστὶ πρὸς τὸν Υἱὸν τὸ σημαινόμενον . Καὶ οὕτως παραγαγὼν τοὺς ἀκούοντας πρὸς τὸ μὴ συνθεωρεῖν τῷ Πατρὶ τὸν Υἱόν · διὰ τῆς ὑπελλαγῆς τοῦ ὀνόματος οὐδὲν ἔδωκε τῇ κακοουργίᾳ , διὰ τῆς τοῦ ἀγεννήτου παραστροφῆς ἐθωποιοῦν τὴν ἀσέβειαν . Οὐ γὰρ κατὰ τὸ πρόσταγμα τοῦ Δεσπότου εἰς τὸν Πατέρα τὴν πίστιν ἔχοντες , ὁμοῦ τῷ ἀκούσαι τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν τῇ διανοίᾳ συμπαρεδεδέξαντο · οὐδενὶ τῷ μεταξὺ διαστήματι τῆς διανοίας ἀπὸ τοῦ Υἱοῦ πρὸς τὸν Πατέρα κενευματούσης . Οἱ δὲ ἀντὶ τοῦ Πατρὸς παρενεχθέντες πρὸς τὴν τοῦ ἀγεννήτου κλῆσιν , ψιλὴν τοῦ ὀνόματος τοῦτον ἀναλαμβάνοντες ἔνοιαν · μόνον τὸ μὴ γενέσθαι αὐτὸν διδασκόμενοι , οὐ μὴν καὶ τὸ Πατέρα εἶναι . Ἐκ τοῦτοῦ δὲ τοῖς μὲν συντετῶς ἐπακούοιν ἀσύγχυτος μένει καὶ διὰ ταύτης τῆς διανοίας ἡ πίστις . Τὸ γὰρ μὴ γενέσθαι ὁσαύτως ἐπὶ τῆς ἀκτιστοῦ λέγεται φύσεως . Ἄκτιστον δὲ κατὰ τὸ ἴσον ὁ Πατὴρ τε καὶ Υἱός , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Διότι πᾶσα ἡ κτίσις αἰσθητὴ τε καὶ ὑπερχοσμίος , ἐκ Πατρὸς τε καὶ Υἱοῦ καὶ Πνεύματος ἁγίου τὴν ὑπόστασιν ἔχειν παρὰ τῶν ἀκολουθούντων ταῖς θείαις φωναῖς πεπιστεύται . Ὁ γὰρ ἀκούσας ὅτι τῷ Λόγῳ Κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν , καὶ τῷ Πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτῶν · οὔτε ῥῆμα τὸν Λόγον ἐνόησεν , οὔτε ἄσθημα τὸ Πνεῦμα · ἀλλὰ τὸν Θεὸν Λόγον , καὶ τοῦ Θεοῦ τὸ Πνεῦμα , διὰ τῶν εἰρημένων ἀνετυμπάσατο . Οὐ δύναται δὲ τὸ αὐτὸ καὶ κτίζειν καὶ κτίζεσθαι . Ἄλλὰ διχῇ μεμερισμένων τῶν ὄντων εἰς τὸ ποιῶν τε καὶ τὸ γινόμενον · ἀλλ’ ὅτι ἐκάτερον ἐστὶ τῇ φύσει παρὰ τὸ ἕτερον , ὡς μήτε τὸ γινόμενον ἀκτίστον εἶναι , μήτε κτισθῆν , ὃ τὴν τῶν γινομένων κατεργάζεται φύσιν · τοῦς μὲν οὖν κατὰ τὴν δεσποτικὴν τῆς πίστεως ἕχεσιν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος πιστεύσας , τὸ μὴ γενέσθαι τι τούτων ἐπίσης ὁμολογεῖται · καὶ οὐδὲν τοῦ ἀγεννήτου τὸ σημαινόμενον παραβάλλει τὴν ὑγιαίνουσαν πίστιν . Τοῖς δὲ παχυδέρμοις καὶ ἀδιαρθρώτοις ἀρχὴ τῆς ἀπὸ τοῦ ὑγιαίνοντος λόγου παρατροπῆς τοῦτο τὸ ὄνομα γίνεται . Μὴ συνιέντες γὰρ τὴν ἀληθῆ τοῦ ὀνόματος ἔμφασιν , ὅτι μόνον τὸ μὴ γεγενῆσθαι σημαίνει ἡ τοῦ ἀγεννήτου φωνή , καὶ ὅτι τὸ μὴ γενέσθαι κοινὸν ἐστὶν ἐπὶ παντὸς τοῦ ὑποκειμένου τῆς κτίσεως · ἀφέντες τὴν εἰς τὸν Πατέρα πίστιν , τὸ ἀγέννητον ὄνομα ἀντὶ τοῦ Πατρὸς προσεστήσαντο · μὴ συνεκφαινομένης δέ , καθὼς εἴρηται , τῷ ὀνόματι τούτῳ τῆς τοῦ Μονογενοῦς ὑποστάσεως , Τίς αὕτη πάλιν ἡ κενὴ τερατεία ; Ἄρα ἐπίσταται ὅτι περὶ Θεοῦ ποιεῖται τὸν λόγον ; Τοῦ ἐν ἀρχῇ ὄντος καὶ ἐν τῷ Πατρὶ ὄντος ; Καὶ οὐχ ἔστιν ὅτε οὐκ ἦν ; Οὐχ οἶδεν ὃ λέγει . Οὐδὲν περὶ τινὸς διασχυρίζεται , ἀλλ’ ὡς τινὰ τῶν ἀνθρώπων γενεαλογίαν , τὰ κυρίως ἐπὶ τῆς κάτω λεγόμενα φύσεως , ταῦτα ἐφαρμόζειν πειρᾶται τῷ Δεσπότῃ πάσης τῆς φύσεως · ὃ γὰρ Ἰσμαὴλ , φέρει εἰπεῖν , οὐκ ἦν πρὸ τῆς εἰς τὸ εἶναι γεννήσεως .
Lemmas: οὗτος ὁ πατήρ ἀποδοκιμάζω ὁ κλῆσις μεταφέρω ὁ λόγος πρός ὁ ἀγέννητος · ἐπεί οὗτος ὁ ὄνομα ἀγενετὸν τε καί ἀκοινώνητος εἰμί πρός ὁ υἱός ὁ σημαίνω . καί οὕτως παράγω ὁ ἀκούω πρός ὁ μή συνθεωρέω ὁ πατήρ ὁ υἱός · διά ὁ ὑπελλαγῆς ὁ ὄνομα οὐδείς δίδωμι ὁ κακουργία , διά ὁ ὁ ἀγέννητος παραστροφή ἐθωποιοῦν ὁ ἀσέβεια . οὖον γάρ κατά ὁ πρόσταγμα ὁ δεσπότης εἰς ὁ πατήρ ὁ πίστις ἔχω , ὁμοῦ ὁ ἀκούω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ὁ διάνοια συμπαραδείκνυμι · οὐδείς ὁ μεταξύ διάστημα ὁ διάνοια ἀπό ὁ υἱός πρός ὁ πατήρ κενευματουω . ὁ δέ ἀντί ὁ πατήρ παραφέρω πρός ὁ ὁ ἀγέννητος κλῆσις , ψιλός ὁ ὄνομα οὗτος ἀναλαμβάνω νοια · μόνος ὁ μή γίγνομαι αὐτός διδάσκω , οὖον μήv καί ὁ πατήρ εἰμί . ἐκ οὗτος δέ ὁ μέν συντετῶς ἐπακούω ἀσύγχυτος μένω καί διά οὗτος ὁ διάνοια ὁ πίστις . ὁ γάρ μή γίγνομαι ὁσάυτος ἐπί ὁ άχτιστος λέγω φύσις . ἄκτιστον δέ κατά ὁ ἴσος ὁ πατήρ τε καί υἱός , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . διότι πᾶς ὁ κτίσις αἰσθητός τε καί ὑπερχοσμίος , ἐκ πατήρ τε καί υἱός καί πνεῦμα ἅγιος ὁ ὑπόστασις ἔχω παρά ὁ ἀκολουθέω ὁ θεῖος φωνή πιστεύω . ὁ γάρ ἀκούω ὅτι ὁ Λόγος κύριος ὁ οὐρανός στερεόω , καί ὁ πνεῦμα ὁ στόμα αὐτός πᾶς ὁ δύναμις αὐτός · οὔτε ῥῆμα ὁ Λόγος νοέω , οὔτε ἄσθημα ὁ πνεῦμα · ἀλλά ὁ θεός Λόγος , καί ὁ Θεός ὁ πνεῦμα , διά ὁ εἴρω ἀνετυμπάσατο . οὖον δύναμαι δέ ὁ αὐτός καί κτίζω καί κτίζω . ἀλλά διχή μερίζω ὁ εἰμί εἰς ὁ ποιέω τε καί ὁ γίγνομαι · ἀλλά ὅτι ἐκάς εἰμί ὁ φύσις παρά ὁ ἕτερος , ὡς μήτε ὁ γίγνομαι ἄκτιστος εἰμί , μήτε κτίζω , ὅς ὁ ὁ γίγνομαι κατεργάζομαι φύσις · ὁ μέν οὖν κατά ὁ δεσποτικός ὁ πίστις ἔχις εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα πιστεύω , ὁ μή γίγνομαι τίς οὗτος ἐπίσης ὁμολογέω · καί οὐδείς ὁ ἀγέννητος ὁ σημαίνω παραβάλλω ὁ ὑγιαίνω πίστις . ὁ δέ παχύδερμος καί ἀδιάρθρωτος ἀρχή ὁ ἀπό ὁ ὑγιαίνω λόγος παρατροπή οὗτος ὁ ὄνομα γίγνομαι . μή συνίημι γάρ ὁ ἀληθής ὁ ὄνομα ἔμφασις , ὅτι μόνος ὁ μή γίγνομαι σημαίνω ὁ ὁ ἀγέννητος φωνή , καί ὅτι ὁ μή γίγνομαι κοινός εἰμί ἐπί πᾶς ὁ ὑπόκειμαι ὁ κτίσις · ἀφίημι ὁ εἰς ὁ πατήρ πίστις , ὁ ἀγέννητος ὄνομα ἀντί ὁ πατήρ προσίστημι · μή συνεκφαίνω δέ , καθώς εἴρω , ὁ ὄνομα οὗτος ὁ ὁ Μονογενώ ὑπόστασις , Τῖς οὗτος πάλιν ὁ κενός τερατεία ; ἄρας ἐπίσταμαι ὅτι περί Θεός ποιέω ὁ λόγος ; ὁ ἐν ἀρχή εἰμί καί ἐν ὁ πατήρ εἰμί ; καί οὐ εἰμί ὅτε οὐ εἰμί ; οὐχ οἶδα ὅς λέγω . οὐδείς περί τις διασχυριζω , ἀλλά ὡς τις ὁ ἄνθρωπος γενεαλογία , ὁ κύριος ἐπί ὁ κάτω λέγω φύσις , οὗτος ἐφαρμόζω πειράω ὁ δεσπότης πᾶς ὁ φύσις · ὅς γάρ Ἰσμαήλ , φέρω εἶπον , οὐ εἰμί πρό ὁ εἰς ὁ εἰμί γέννησις .