gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0299.1
ται εἰς ἔργων ἀρχήν ; Οὐχ ἄνευ , φησίν , αἰτίας μεγάλης ἡ τοιαύτη συνεργεῖται οἰκονομία . Ἄλλ᾽ ἐπειδὴ τῶν παραφυλαχθέντων ἡμῖν τὴν ἐντολὴν λαβόντες οἱ ἄνθρωποι ἐξέβαλον τῆς μνήμης τὴν χάριν διὰ τῆς παρακοῆς ἐν τῇ τῶν ἀγαθῶν λήθῃ γενόμενοι , διὰ τοῦτο ἵνα ἀναγγέλω πάλιν ὑμῖν τὰ καθ᾽ ἡμέραν ἐπὶ σωτηρίᾳ γινόμενα , καὶ ἀναμνήσω καὶ τὰ αἰῶνος , ἀπαριθμήσας ὑμῖν ἐπελάθεσθε · Οὐ γὰρ καινὸν τε καταγγέλλω νῦν Εὐαγγέλιον , ἀλλὰ τὴν εἰς τὸ ἀρχαῖον ἀποκατάστασιν ὑμῶν πραγματεύομαι · τούτου χάριν ἐκτισθὼν ὁ ἀεὶ ὤν , καὶ μηδὲν τοῦ κτισθῆναι πρὸς τὸ εἶναι δεόμενος . Ὥστε μὲ γενέσθαι ἀρχὴν ὁδῶν εἰς τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ , τοὺς ἀνθρώπους λέγω . Τῆς γὰρ ὁδοῦ τῆς πρώτης καταφθαρείσης , ἔδει πάλιν ἐγκαινισθῆναι τοῖς πλανωμένοις ὁδὸν πρόσφατον τε καὶ ζῶσαν , αὐτὸν ἐμὲ , ὃς εἰμὶ ὁδός . Καὶ ὅτι πρὸς τὸ ἀνθρώπινόν του , Ἐκτίσά με , διδόναι βλέπει , σαφέστερον ἡμῖν τοῦτο παρίστησι διὰ τῶν ἰδίων λόγων ὁ θεῖος Ἀπόστολος , ἐν οἷς διακελεύεται , ὅτι Ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν , καὶ πρὸς τοῦτοὺς ὅπου τὸν αὐτὸν ἐπαναλαβὼν λόγον φησίν , Ἐνδύσασθε τὸν καινὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα . Εἰ γὰρ ἐν μὲν ἐστὶ τὸ σωτήριον ἔνδυμα , τοῦτο δὲ ἐστιν ὁ Χριστός , οὐκ ἂν ἄλλον τις εἴποι παρὰ τὸν Χριστὸν εἶναι τὸν καινὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα . Ἄλλ᾽ δῆλον , ὅτι ὁ τὸν Χριστὸν ἐνδυσάμενος , τὸν καινὸν ἐνδύεται ἄνθρωπον , τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα . Μόνος γὰρ οὗτος ὡς ἀληθῶς καινὸς κυρίως ὀνομάζεται ἄνθρωπος , ὃς οὐχὶ διὰ τῶν γνωρίμων τε καὶ συνήθων τῆς φύσεως ὁδῶν ἐν τῷ τῶν ἀνθρώπων ἐφάνη βίῳ , ἀλλ᾽ ἐξῆλλαγμένη τις καὶ ἰδιάζουσα ἐπὶ μόνου τούτου καινοτομήθη ἡ κτίσις . Διὰ τοῦτο τὸν αὐτὸν πρὸς τε τὴν παράδοξον τῆς γεννήσεως βλέπων , καινὸν ἄνθρωπον κατὰ Θεὸν κτισθέντα κατονομάζει , καὶ πρὸς τὴν θείαν φύσιν ὁρῶν τὴν ἐχρωματίσαν τῇ κτίσει τοῦ καινοῦ τούτου ἀνθρώπου , Χριστὸν προσαγορεύει . Ὥς καθενὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ τὰς δύο κεῖσθαι φωνάς , τὴν τε τοῦ Χριστοῦ λέγω , καὶ τὴν τοῦ καινοῦ ἀνθρώπου τοῦ κατὰ Θεὸν κτισθέντος .
Lemmas: ὁ εἰς ἔργον ἀρχή ; οὐχ ἄνευ , φημί , αἴτιος μέγας ὁ τοιοῦτος συνεργέω οἰκονομία . ἄλλος ἐπεί ὁ παραφυλάσσω ἐγώ ὁ ἐντολή λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος ἐκβάλλω ὁ μνήμη ὁ χάρις διά ὁ παρακοή ἐν ὁ ὁ ἀγαθός λήθη γίγνομαι , διά οὗτος ἵνα αναγγέλλω πάλιν σύ ὁ κατά ἡμέρα ἐπί σωτηρία γίγνομαι , καί ἀναμιμνήσκω καί ὁ αἰών , ἀπαριθμέω σύ ἐπιλανθάνομαι · οὖον γάρ καινός τε καταγγέλλω νῦν Εὐαγγέλιος , ἀλλά ὁ εἰς ὁ ἀρχαῖος ἀποκατάστασις σύ πραγματεύομαι · οὗτος χάρις κτίζω ὁ ἀεί εἰμί , καί μηδείς ὁ κτίζω πρός ὁ εἰμί δήω . ὥστε ἐγώ γίγνομαι ἀρχή ὁδός εἰς ὁ ἔργον ὁ Θεός , ὁ ἄνθρωπος λέγω . ὁ γάρ ὁδός ὁ πρῶτος καταφθείρω , ἐσθίω πάλιν ἐγκαινίζω ὁ πλανάω ὁδός πρόσφατος τε καί ζώννυμι , αὐτός ἐγώ , ὅς εἰμί ὁδός . καί ὅτι πρός ὁ ἀνθρώπινος ὁ , κτίζω ἐγώ , δίδωμι βλέπω , σαφής ἐγώ οὗτος παρίστημι διά ὁ ἴδιος λόγος ὁ θεῖος ἀπόστολος , ἐν ὅς διακελεύομαι , ὅτι ἐνδύω ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός , καί πρός οὗτος ὅπου ὁ αὐτός ἐπαναλαμβάνω λόγος φημί , ἐνδύω ὁ καινός ἄνθρωπος ὁ κατά θεός κτίζω . εἰμί γάρ ἐν μέν εἰμί ὁ σωτήριος ἔνδυμα , οὗτος δέ εἰμί ὁ Χριστός , οὐ εἄν ἄλλος τις εἶπον παρά ὁ Χριστός εἰμί ὁ καινός ἄνθρωπος ὁ κατά θεός κτίζω . ἄλλος δῆλος , ὅτι ὁ ὁ Χριστός ἐνδύω , ὁ καινός ἐνδύω ἄνθρωπος , ὁ κατά θεός κτίζω . Μόνος γάρ οὗτος ὡς ἀληθής καινός κύριος ὀνομάζω ἄνθρωπος , ὅς οὐ διά ὁ γνώριμος τε καί συνήθης ὁ φύσις ὁδός ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος φαίνω βίος , ἀλλά ἐξαλλάσσω τις καί ἰδιάζω ἐπί μόνος οὗτος καινοτομέω ὁ κτίσις . Ζεύς οὗτος ὁ αὐτός πρός τε ὁ παράδοξος ὁ γέννησις βλέπω , καινός ἄνθρωπος κατά θεός κτίζω κατονομάζω , καί πρός ὁ θεῖος φύσις ὁράω ὁ χρωματίζω ὁ κτίζω ὁ καινός οὗτος ἄνθρωπος , Χριστός προσαγορεύω . ὥ καθένας καί ὁ αὐτός ὁ δύο κεῖμαι φωνή , ὁ τε ὁ Χριστός λέγω , καί ὁ ὁ καινός ἄνθρωπος ὁ κατά θεός κτίζω .