gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0372.2
Ὦ πῶς μέμνηται τῆς προκειμένης σπουδῆς ! πῶς κατὰ σκοπὸν συμπεραίνει τὸν λόγον ! Χριστὸν πεποιθῆσθαι καὶ κατὰ τὸν βλεπόμενον ἄνθρωπον , φησίν , εἰρηκέναι τὸν ἀπόστολον ὁ Βασιλεῖος · ὁ δὲ δεῖνός οὗτος καὶ ἀγχίνους τῶν εἰρημένων ἀναστρεφείς · Εἰ μὴ τὴν οὐσίαν , φησί , τοῦ ἐν ἀρχῇ ὄντος πεποιθῆσθαι λέγει ὁ Πέτρος , ἐκένωσεν ἑαυτὸν βλεπόμενος ἄνθρωπος εἰς δούλου μορφήν . Ὁ δὲ κενώσας ἑαυτὸν εἰς δούλου μορφήν , εἰς ἀνθρώπου γένεσιν ἐκένωσεν ἑαυτόν . Ἱστηmetha τῆς ἀμάχου ταύτης σοφίας , Εὐνόμιε . Ἀπελήλυχθαι κατὰ κράτος τὸ μὴ πρὸς τὴν ἐξ ἀσθενείας σταυρωθέντα βλέπειν τοῦ ἀποστόλου τὸν λόγον , δι’ ὧν ἐμάθωμεν . Ὅτι ἂν τοῦτο ζῶντος ἔχειν πιστεύσωμεν , πάλιν ὁ βλεπόμενος ἄνθρωπος · ἕτερος γίνεται , εἰς ἄλλην ἀνθρώπου κενούμενος γένεσιν . Οὐ παύση ποτὲ παίζων κατὰ τῶν ἀτολήτων ; Οὐχ ἐρυθραίας ἐνούσης γελοίου σοφίας οὐ τῶν θείων μυστηρίων ἐκλύων φόβον ; Οὐχ ἐπιστραφήσῃ νῦν γοῦν , εἰ καὶ μὴ πρότερον πρὸς τὸ γνῶναι ὅτι ὁ Μονογενὴς Θεός , ὁ ὤν ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρὸς , Λόγος ὤν καὶ βασιλεὺς καὶ Κύριος , καὶ πᾶν ὑψηλὸν ὄνομα τε καὶ νόημα , οὐδὲν τῶν ἀγαθῶν γενέσθαι προσδέεται , αὐτὸς ὤν τῶν ἀγαθῶν πάντων τὸ πλήρωμα . Ὁ δὲ εἰς τὴ μεταβαλλόμενος , ἐκεῖνο γίνεται ὃ μὴ πρότερον ἦν · Ὡσπερ σὺν ὁ μὴ γνοὺς ἁμαρτίαν , ἁμαρτία γίνεται , ἵνα ἀρῇ τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου , οὕτως πάλιν ἡ δεξαμένη τὸν Κύριον σάρξ , Χριστὸς καὶ Κύριος γίνεται , ἥ μὴ ἦν τῇ φύσει · εἰς τοῦτο μεταποιουμένη διὰ τῆς ἀναχράσεως . Δι’ ὧν μαθάνομεν , ὅτι οὐτ’ ἂν ἐν σαρκὶ ὁ Θεὸς ἐφανερώθη , εἰ μὴ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο · οὐτ’ ἂν μετεποιήθη πρὸς τὸ Θεὸν τὴν περὶ αὐτὸν τοῦ ἀνθρώπου σάρξ , εἰ μὴ τὸ φαινόμενον ἐγένετο Χριστὸς τε καὶ Κύριος . Ἀλλὰ διαπτύσων τὴν ἰδίαν ( α ) τοῦ ἡμετέρου χρηγμάτος , οἱ τῇ οὐσίᾳ τοῦ Θεοῦ διὰ τῶν συλλογισμῶν ἐμβατεύοντες , καὶ βούλονται τὸν πάντα τὰ ὄντα διαπεράγοντα εἰς γένεσιν , αὐτὸν ἀποδείξαι μέρος ὄντα τῆς κτίσεως , καὶ σύμμαχον τῆς τοιαύτης σπουδῆς , τὴν φωνὴν τοῦ Πέτρου πρὸς κατασκευὴν τῆς βλασφημίας ἐφελκόντες , τοῦ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους φήσαντος , ὅτι Γνωστὸν ἔστω πᾶσιν τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ , ὅτι Κύριον αὐτὸν καὶ Χριστὸν ἐποίησεν , τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε · ταύτην τοῦ κτίστην εἶναι τοῦ Μονογενοῦς Θεοῦ τὴν οὐσίαν , προβάλλονται τὴν ἀποδείξιν . Τί σὺν , εἴπέ μοι , μὴ πρᾶαιωνος οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς οὓς ὁ λόγος ἐγένετο ; μὴ προκόσμιος ὁ σταυρός ; Μὴ πρὸ πάσης κτίσεως ὁ Πιλᾶτος ; Μὴ πρῶτον Ἰησοῦς , καὶ μετὰ ταῦτα Λόγος ; μὴ πρεσβυτέρα ἡ σὰρξ τῆς θεότητος ; Μὴ πρὸ τοῦ κόσμου ὁ Γαβριὴλ τῇ Μαρίᾳ εὐαγγελίζεται ; Οὐχ ὁ μὲν κατὰ Χριστὸν ἄνθρωπος , ἐπὶ Καίσαρος Αὐγούστου τὴν ἀρχὴν λαμβάνει διὰ γεννήσεως , ὁ δὲ ἐν ἀρχῇ ὤν Λόγος Θεός , βασιλεὺς ἡμῶν προαιώνιος , καθὼς ὁ
Lemmas: ὦ πῶς μιμνήσκω ὁ πρόκειμαι σπουδή ! πῶς κατά σκοπός συμπεραίνω ὁ λόγος ! Χριστός ποιέω καί κατά ὁ βλέπω ἄνθρωπος , φημί , εἴρω ὁ ἀπόστολος ὁ Βασίλειος · ὁ δέ δεῖνα οὗτος καί ἀγχίνοος ὁ εἴρω ἀναστρέφω · εἰμί μή ὁ οὐσία , φημί , ὁ ἐν ἀρχή εἰμί ποιέω λέγω ὁ Πέτρος , κενόω ἑαυτοῦ βλέπω ἄνθρωπος εἰς δοῦλος μορφή . ὁ δέ κενόω ἑαυτοῦ εἰς δοῦλος μορφή , εἰς ἄνθρωπος γένεσις κενόω ἑαυτοῦ . Ἱστηmetha ὁ ἄμαχος οὗτος σοφία , Εὐνόμιος . Ἀπέρχομαι κατά κράτος ὁ μή πρός ὁ ἐκ ἀσθένεια σταυρωθείς βλέπω ὁ ἀπόστολος ὁ λόγος , διά ὅς μανθάνω . ὅτι2 εἄν οὗτος ζῶ ἔχω πιστεύω , πάλιν ὁ βλέπω ἄνθρωπος · ἕτερος γίγνομαι , εἰς ἄλλος ἄνθρωπος κενόω γένεσις . οὖον παύω ποτέ παίζω κατά ὁ ατολητη ; οὐχ Ἐρυθραῖος ἔνειμι γελοῖος σοφία οὖον ὁ θεῖον μυστήριον ἐκλύω φόβος ; οὐχ ἐπιστρέφω νῦν γοῦν , εἰμί καί μή πρότερος πρός ὁ γιγνώσκω ὅτι ὁ μονογενής Θεός , ὁ εἰμί ἐν ὁ κόλπος ὁ πατήρ , Λόγος εἰμί καί βασιλεύς καί Κύριος , καί πᾶς ὑψηλός ὄνομα τε καί νόημα , οὐδείς ὁ ἀγαθός γίγνομαι προσδέω , αὐτός εἰμί ὁ ἀγαθός πᾶς ὁ πλήρωμα . ὁ δέ εἰς ὅς μεταβάλλω , ἐκεῖνος γίγνομαι ὅς μή πρότερος εἰμί · ὡς σύν ὁ μή γιγνώσκω ἁμαρτία , ἁμαρτία γίγνομαι , ἵνα ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος , οὕτως πάλιν ὁ δέχομαι ὁ κύριος σάρξ , Χριστός καί Κύριος γίγνομαι , ὅς μή εἰμί ὁ φύσις · εἰς οὗτος μεταποιέω διά ὁ ἀνάκρασις . διά ὅς μανθάνω , ὅτι οὐ εἄν ἐν σάρξ ὁ θεός φανερόω , εἰμί μή ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι · οὐ εἄν μεταποιέω πρός ὁ θεός ὁ περί αὐτός ὁ ἄνθρωπος σάρξ , εἰμί μή ὁ φαίνω γίγνομαι Χριστός τε καί Κύριος . ἀλλά διαπτύω ὁ ἴδιος ( ὅς ) ὁ ἡμέτερος χρηγμάτος , ὁ ὁ οὐσία ὁ Θεός διά ὁ συλλογισμός ἐμβατεύω , καί βούλομαι ὁ πᾶς ὁ εἰμί διαπράσσω εἰς γένεσις , αὐτός ἀποδείκνυμι μέρος εἰμί ὁ κτίσις , καί σύμμαχος ὁ τοιοῦτος σπουδή , ὁ φωνή ὁ Πέτρος πρός κατασκευή ὁ βλασφημία ἐφέλκω , ὁ πρός ὁ Ἰουδαῖος φημί , ὅτι Γνωστός ἵστημι πᾶς ὁ οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι κύριος αὐτός καί Χριστός ποιέω , οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὅς σύ σταυρόω · οὗτος ὁ κτίστης εἰμί ὁ Μονογενώ Θεός ὁ οὐσία , προβάλλω ὁ ἀπόδειξις . τις σύν , εἶπον ἐγώ , μή πρααιοινος ὁ Ἰουδαῖος πρός ὅς ὁ λόγος γίγνομαι ; μή προκόσμιος ὁ σταυρός ; μή πρό πᾶς κτίσις ὁ Πιλᾶτος ; μή πρῶτος Ἰησοῦς , καί μετά οὗτος Λόγος ; μή πρέσβυς ὁ σάρξ ὁ θεότης ; μή πρό ὁ κόσμος ὁ Γαβριήλ ὁ Μαρία εὐαγγελίζω ; οὐχ ὁ μέν κατά Χριστός ἄνθρωπος , ἐπί Καῖσαρ Αὔγουστος ὁ ἀρχή λαμβάνω διά γέννησις , ὁ δέ ἐν ἀρχή εἰμί Λόγος Θεός , βασιλεύς ἐγώ προαιώνιος , καθώς ὁ