gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0235.1
Ακολουθεῖν . Ἄλλὰ τὸ μὲν ἀκολουθεῖ τῇ προσηγορία , τὸ δὲ ἐστὶ , τῇ οὐσίᾳ συναρμόζοντες . Ἄν συντεθῇναι , γένοιτο ἂν πᾶς ὁ λόγος τοιούτος · διὸ ἀκολουθεῖ τὸ ἀγέννητον ὄνομα · ἐπεὶπερ αὐτὸ ἐστὶν ἀγέννητος . Τίνα τοίνυν ἐρμηνέα τῶν εἰρημένων παραστήσομεθα ; Οὐχ εἰς τὸ εἶναι , φησὶ , συναρμόντες τὸ δεῖξον ἀκολουθεῖν . Ἄλλὰ τὸ μὲν συναρμόντες , ἴσως ἂν τινες τῶν αἰνυμάτων εἴποιεν ἀντὶ τοῦ συνάπτοντες , αὐτῷ νενοήσθαι . Τῶν δὲ λοιπῶν πῶς ἂν τις ἐπιγνοῖ τὸ συνeton καὶ ἀκόλουθον ; Τὸ φανὲν , φησίν , ἐκ τῆς ἀκολουθίας , οὐ πρὸς τὴν οὐσίαν , ἀλλὰ πρὸς τὴν προσηγορίαν οἰκείως ἔχει . Ἡ δὲ προσηγορία , ὦ σοφώτατε , τί ; Πότερον ἀπάδει τῆς οὐσίας , ἢ σύμβρομός ἐστι κατὰ τὴν ἐνοιαν ; εἰ μὲν γὰρ ἀνοικείως ἔχει πρὸς τὴν οὐσίαν τὸ ὄνομα , πῶς ὑπὸ τῆς τοῦ ἀγεννήτου προσηγορίας ἡ οὐσία χαρακτηρίζεται ; Εἰ δὲ προσφύως , καθὼς αὐτὸς ὀνομάζεις , ὑπὸ τῆς ἀγεννησίας ἡ οὐσία περιλαμβάνεται , πῶς ἐνταῦθα καταμερίζεται ; Καὶ τὸ μὲν ὄνομα τῆς οὐσίας ἑτέρῳ ἀκολουθεῖ , αὐτὴ δὲ πάλιν ἡ οὐσία ἑτέρῳ . Τίς δὲ ἡ σύνθεσις τοῦ παντὸς λόγου ; Ἀκολουθεῖ , φησὶ , τῷ Θεῷ τὸ ἀγέννητον ὄνομα , ἐπεὶπερ αὐτὸς ἐστὶν ἀγέννητος . Ἄλλο τι δυνὶ τῷ Θεῷ παρὰ τὸ ἀγέννητον ἀκολουθεῖν τοῦτο λέγει τὸ ὄνομα ; Καὶ πῶς τὴν θεότητα ἐν τῇ ἀγεννησίᾳ ὁρίζει ; Ἄλλ’ ἀγεννῶς δυνὶ τῷ Θεῷ ἔπεσθαι πάλιν φησὶ τὸ ἀγέννητον ; Καὶ τίς ἡμῖν τῶν αἰνυμάτων τούτων διαλύσει τὸν γρίφον ; Ἀγέννητον προηγούμενον , καὶ ἀγέννητον ἐφεσόμενον , καὶ προσηγορίαν οὐσίας , νῦν μὲν προσφύως ἐφηρμοσμένην , πάλιν δὲ ὡς ἀλλοτρίαν παρεπομένην . Τίς δὲ αὐτῷ καὶ ἡ τοσαύτη περὶ τὸ τῆς ἀγεννησίας ὄνομα πτόησις ; ὥστε ἐκεῖνον πᾶσαν ἀνατιθέναι τὴν τῆς θεότητος φύσιν · καὶ εἰ μὲν οὕτως ὀνομασθεῖν , μηδὲν τῆς εὐσεβείας ἄνδεν · εἰ δὲ μή , τὸν πάντα τῆς πίστεως κινδυνεύσειν λόγον ; Καὶ εἰ μὴ περιττὸν τις καὶ περιεργὸν οἴησθαι τὸ περὶ τούτων βραχέα διαλαβεῖν , οὕτωσι τὸν λόγον διαλαβώμεθα .
Lemmas: ἀκολουθέω . ἀλλά ὁ μέν ἀκολουθέω ὁ προσηγορία , ὁ δέ εἰμί , ὁ οὐσία συναρμόζω . ἄν συντίθημι , γίγνομαι εἄν πᾶς ὁ λόγος τοιούτος · διό ἀκολουθέω ὁ ἀγέννητος ὄνομα · ἐπεί αὐτός εἰμί ἀγέννητος . τίς τοίνυν ἑρμηνεύς ὁ εἴρω παρίστημι ; οὐχ εἰς ὁ εἰμί , φημί , συναρμόζω ὁ δείκνυμι ἀκολουθέω . ἀλλά ὁ μέν συναρμόζω , ἴσως εἄν τις ὁ αινυματη εἶπον ἀντί ὁ συνάπτω , αὐτός νοέω . ὁ δέ λοιπός πῶς εἄν τις ἐπιγιγνώσκω ὁ συνάω καί ἀκόλουθος ; ὁ φαίνω , φημί , ἐκ ὁ ἀκολουθία , οὖον πρός ὁ οὐσία , ἀλλά πρός ὁ προσηγορία οἰκεῖος ἔχω . ὁ δέ προσηγορία , εἰμί σοφός , τίς ; πότερος απάδει ὁ οὐσία , ἢ σύμβρομός εἰμί κατά ὁ νοια ; εἰμί μέν γάρ ἀνοίκειος ἔχω πρός ὁ οὐσία ὁ ὄνομα , πῶς ὑπό ὁ ὁ ἀγέννητος προσηγορία ὁ οὐσία χαρακτηρίζω ; εἰμί δέ προσφυώς , καθώς αὐτός ὀνομάζω , ὑπό ὁ ἀγεννησία ὁ οὐσία περιλαμβάνω , πῶς ἐνταῦθα καταμερίζω ; καί ὁ μέν ὄνομα ὁ οὐσία ἕτερος ἀκολουθέω , αὐτός δέ πάλιν ὁ οὐσία ἕτερος . Τῖς δέ ὁ σύνθεσις ὁ πᾶς λόγος ; ἀκολουθέω , φημί , ὁ Θεός ὁ ἀγέννητος ὄνομα , ἐπεί αὐτός εἰμί ἀγέννητος . ἄλλος τίς δυνὶ ὁ Θεός παρά ὁ ἀγέννητος ἀκολουθέω οὗτος λέγω ὁ ὄνομα ; καί πῶς ὁ θεότης ἐν ὁ ἀγεννησία ὁρίζω ; ἄλλος ἀγεννής δυνὶ ὁ Θεός ἔπω πάλιν φημί ὁ ἀγέννητος ; καί τίς ἐγώ ὁ αινυματη οὗτος διαλύω ὁ γρῖφος ; ἀγέννητος προηγούμενος , καί ἀγέννητος ἐφίημι , καί προσηγορία οὐσία , νῦν μέν προσφυώς ἐφαρμόζω , πάλιν δέ ὡς ἀλλότριος παρέπομαι . Τῖς δέ αὐτός καί ὁ τοσοῦτος περί ὁ ὁ ἀγεννησία ὄνομα πτόησις ; ὥστε ἐκεῖνος πᾶς ἀνατίθημι ὁ ὁ θεότης φύσις · καί εἰμί μέν οὕτως ὀνομάζω , μηδείς ὁ εὐσέβεια ἀναδέω · εἰμί δέ μή , ὁ πᾶς ὁ πίστις κινδυνεύω λόγος ; καί εἰμί μή περισσός τις καί περιέργω οἴομαι ὁ περί οὗτος βραχύς διαλαμβάνω , οὕτως ὁ λόγος διαλαμβάνω .