gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0439.1
τὴν ἀγαθότητα λέγων , τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἀλλοτρίαν ἀποδεικνύσι τοῦ Υἱοῦ τὴν θεότητα ; Καὶ ταῦτα αὐτοῦ τοῦ Κυρίου τὸ ἀγαθὸν ἑαυτῷ προσαρτυροῦντος ἐν τῇ τῶν μεμισθωμένων εἰς τὴν ἄμπελῶνα παραβολῇ . Ἐκεῖ γὰρ τῶν προερχημένων δυσαναγετοῦντων τῇ τῶν μισθωμάτων ἰσομορίᾳ , καὶ ζημίαν κρινόντων ἑαυτῶν τῶν τελευταίων τὴν εὐπραγίαν , φροῦ πρὸς τινὰ τῶν λαιπαινόντων ὁ δίκαιος κριτὴς ἔτι , Ἐταῖρε , οὐκ ἀδικῶ σε . Οὐχὶ δηναρίῳ συνεφώνησά σοι τὴν ἡμέραν ; Ἰδοὺ ἔχεις τὸ σὸνθέλω δὲ καὶ τῷ ἐσχάτῳ χαρίσασθαι ὡσπερ καὶ σοί . Μόνον οὐκ ἔχω ἐξουσίαν ἐν τοῖς ἐμοῖς ποιεῖν ὃ θέλω ; Ἡ ὁ ὀφθαλμὸς σου πονηρός , ὅτι ἐγὼ ἀγαθὸς εἰμι ; Πάντως δὲ οὐδεὶς περὶ τούτου φιλονεῖχεται , ὅτι τὸ κατ' ἀξίαν διανομὴν , ἰδίον τοῦ κριτοῦ ἔργον ἐστίν , κριτὴν δὲ τὸν μονογενῆ Θεὸν εἶναι πάντες οἱ μαθηταὶ τοῦ Εὐαγγελίου συντίθενται . Ὁ γὰρ Πατὴρ , φησίν , κρίνει οὐδέν , ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ Υἱῷ . Ἀλλ' οὐ καθίστανται τῶν γεγραμμένων . Φασὶ γὰρ τὴν τοῦ ἑνὸς πρόσθεσιν κυρίως εἰς τὸν Πατέρα βλέπειν . Οὐδεὶς γὰρ , φησίν , ἀγαθός , εἰ μὴ εἰς ὁ Θεός . Ἄρ' οὖν ἀτονήσει πρὸς συνηγορίαν ἑαυτῆς ἡ ἀλήθεια ; Ἡ πολλαχθὲν ἐστιν ἐν εὐσχωλίᾳ πολλῇ καὶ τούτον ἐξελέσθαι τὸν παραλογισμόν τῆς ἀπάτης ; Ὁ γὰρ ταῦτα περὶ τοῦ Πατρὸς εἰπών , χάκεινα πρὸς τὸν Πατέρα φησίν , ὅτι Πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστι · καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς . Εἰ δὲ πάντα τὰ τοῦ Πατρὸς τοῦ Υἱοῦ φησίν εἶναι , ἐν δὲ τῶν ἐν τῷ Πατρὶ θεωρουμένων ἡ ἀγαθότης , ἡ πάντα οὐκ ἔχει , εἴπερ τοῦτο οὐκ ἔχει , καὶ ψεύδεσθαι φήσουσι τὴν ἀλήθειαν · ἢ εἴπερ ἀθέμιτον καηυπνοῦνσθαι τὴν ἄντως ἀλήθειαν ὡς εἰς ψεῦδος ἐκπεραμένην , ὁ πάντα τὰ τοῦ Πατρὸς ἑαυτοῦ λέγων , οὐδὲ τῆς ἀγαθότητος ἔκτος εἶναι συνωμολόγησεν . Ὁ γὰρ ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα ἔχων , καὶ τὰ τοῦ Πατρὸς ἐμπεριέχων ὡς πάντα , μετὰ πάντων δηλοῦσι καὶ τὴν ἀγαθότητα ἔχει · οὐκοῦν ἀγαθὸς ὁ Υἱός .
Lemmas: ὁ ἀγαθότης λέγω , ὁ ἐπωνυμία οὗτος ἀλλότριος ἀποδείκνυμι ὁ υἱός ὁ θεότης ; καί οὗτος αὐτός ὁ κύριος ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ προσαρτυροῦντος ἐν ὁ ὁ μισθόω εἰς ὁ ἀμπελών παραβολή . ἐκεῖ γάρ ὁ προέρχομαι δυσαναγετοῦντων ὁ ὁ μίσθωμα ισομοριον , καί ζημία κρίνω ἑαυτοῦ ὁ τελευταῖος ὁ εὐπραγία , φρέω πρός τις ὁ λαιπαινόντων ὁ δίκαιος κριτής ἔτι , Ἑταῖρος , οὐ ἀδικέω σύ . οὐ δηνάριον συμφωνέω σύ ὁ ἡμέρα ; ἰδέ ἔχω ὁ σὸνθέλω δέ καί ὁ ἔσχατος χαρίζομαι ὡς καί σύ . Μόνος οὐ ἔχω ἐξουσία ἐν ὁ ἐμέω ποιέω ὅς ἐθέλω ; ὁ ὁ ὀφθαλμός σύ πονηρός , ὅτι ἐγώ ἀγαθός εἰμί ; πάντως δέ οὐδείς περί οὗτος φιλονειχω , ὅτι ὁ κατά ἄξιος διανομή , ἴδιος ὁ κριτής ἔργον εἰμί , κριτής δέ ὁ μονογενής θεός εἰμί πᾶς ὁ μαθητής ὁ Εὐαγγέλιος συντίθημι . ὁ γάρ πατήρ , φημί , κρίνω οὐδείς , ἀλλά ὁ κρίσις πᾶς δίδωμι ὁ υἱός . ἀλλά οὖον καθίστημι ὁ γράφω . φημί γάρ ὁ ὁ εἷς πρόσθεσις κύριος εἰς ὁ πατήρ βλέπω . οὐδείς γάρ , φημί , ἀγαθός , εἰμί μή εἰς ὁ Θεός . ἄρα οὖν ατονώ πρός συνηγορία ἑαυτοῦ ὁ ἀλήθεια ; ὁ πολλαχθὲν εἰμί ἐν εὐσχωλίᾳ πολύς καί οὗτος ἐξαιρέω ὁ παραλογισμός ὁ ἀπάτη ; ὁ γάρ οὗτος περί ὁ πατήρ εἶπον , χάκεινα πρός ὁ πατήρ φημί , ὅτι Πάν ὁ ἐμός σός εἰμί · καί δοξάζω ἐν αὐτός . εἰμί δέ πᾶς ὁ ὁ πατήρ ὁ υἱός φημί εἰμί , ἐν δέ ὁ ἐν ὁ πατήρ θεωρέω ὁ ἀγαθότης , ὁ πᾶς οὐ ἔχω , εἴπερ οὗτος οὐ ἔχω , καί ψεύδω φημί ὁ ἀλήθεια · ἢ εἴπερ ἀθέμιτος καηυπνοῦνσθαι ὁ ἀντάω ἀλήθεια ὡς εἰς ψεῦδος ἐκπέρθω , ὁ πᾶς ὁ ὁ πατήρ ἑαυτοῦ λέγω , οὐδέ ὁ ἀγαθότης ἕκτος εἰμί συνομολογέω . ὁ γάρ ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ ἔχω , καί ὁ ὁ πατήρ ἐμπεριέχω ὡς πᾶς , μετά πᾶς δηλόω καί ὁ ἀγαθότης ἔχω · οὐκοῦν ἀγαθός ὁ υἱός .