gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0236.2
Τούτων οὖν , ὡς ἔφη , τῶν ὀνομάτων ἐπίσης τὸ ἀίδιον τῆς θείας ζωῆς παριστάντων , καιρὸς ἂν εἴη κατεξετάσαι , πῶς οὕτω διατέμοντες τοῦ ἀϊδίου τὸ σημαίνόμενον , τὸ μὲν τῆς ἀρχῆς ἀνακρεῖσιν νόμῃ , οὐσίαν εἶναι φασιν , οὐ περὶ τὸ ἀίδιον θεωρεῖσθαι · τὸ δὲ τοῦ τέλους ἀνεπίδεκτον , ἐν τοῖς ἔξω τῆς οὐσίας λογίζονται . Οὐχ οἶδα τίνι διανοίᾳ τὸ τοιούτον ἀποκλή-ρούντες · ὥστε τὸ μὲν ἀρχὴν μὴ ἔχειν ἐν οὐσίᾳ τιθε-σθαι · τὸ δὲ τέλος μὴ ἔχειν , ὡς ἔκτος τῆς οὐσίας ἀπο-ποιεῖσθαι . Ἐχρὴν γὰρ ἐπεὶδὴ τὰ δύο περὶ αὐτὸ θεωρεῖται , ἡ ἀμφότερα εἰς τὴν τῆς οὐσίας παραδέξα-σθαι · λόγον · εἰ δὲ τὸ ἀπόβλητον ἔχονταν , συναποβάλ-λειν τούτῳ καὶ τὸ λειπόμενον . Εἰ δὲ πάντως ἀρέσκει διελόντας τοῦ ἀϊδίου τὴν ἔνοιαν , τὸ μὲν τι εἰς οὐσίαν τῆς θείας φύσεως κατατάττειν · τὸ δὲ ἐν τοῖς μὴ οὐσι συλλογίζεσθαι , ἐπεὶδὴ ταπεινοῖς λογισμοῖς τὰ τοιαῦτα χρῆναι ἐθέλουσι · πρὸς τὸ ὕψος τῶν περὶ Θεοῦ νοη-μάτων , ὥσπερ τὸ πτερορρόφουντα τῶν ὄρνέων οὐκ ἀντιπλάμενοι · συμβουλεύσαιμι ἂν αὐτοῖς · ἔγωγε με-ταλαβεῖν πρὸς τὸ ἐναντίον τὰ δόγματα · ὡς τὸ μὲν ἀτελεύτητον ἐν οὐσίᾳ λογίζεσθαι , περιορᾶν δὲ μᾶλλον τοῦ ἀτελευτήτου τὸ ἄναρχον , τῷ μέλλοντι , καὶ τῷ κατ’ ἐλπίδας πλέον , ἢ τῷ παρεληλυθότι καὶ ἐώλω τὰ πρωτεῖα προσνέμοντας . Ἐπεὶδὴ γὰρ ( λέγω δὲ ταῦτα διὰ τοὺς μικροὺς τὰ ψυχάρια , ἔχουσις τῇ τῶν νηπίων ὑπολήψει συγχάταγων τὸν λόγον ) · ἐπεὶδὴ τοίνυν τὸ παρελθὲν τῆς ζωῆς ἀντ’ οὐδενὸς ἐστι τῷ ζῆσαντι · πᾶσα δὲ ἡ σπουδὴ τοῖς ζῶσι πρὸς τὸ μέλλον , καὶ προσδοκώμενον γίνεται , τιμιώτερον ἂν εἴη τοῦ ἀνάρχου τὸ ἀτελεύτητον · ὅτι πρὸς τὸ μέλ-λον , καὶ προσδοκώμενον τὸ ἀθάνατον φέρεται . Ἄστε ἡ θεοπρεπῆ , καὶ ὑψηλὰ περὶ τῆς θείας φύσεως ἔστω νοήματα , ἢ εἴπερ ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς κρίνουσι τὰ ταιῦτα , τὸ μέλλον ἔστω τοῦ παρηρηχότος αὐτοῖς
Lemmas: οὗτος οὖν , ὡς φημί , ὁ ὄνομα ἐπίσης ὁ ἀίδιος ὁ θεῖος ζωή παρίστημι , καιρός εἄν εἰμί κατεξετάζω , πῶς οὗτος διατέμνω ὁ ἀΐδιος ὁ σημαίνω , ὁ μέν ὁ ἀρχή ἀνακρεῖσιν Νόμη , οὐσία εἰμί φημί , οὖον περί ὁ ἀίδιος θεωρέω · ὁ δέ ὁ τέλος ἀνεπίδεκτος , ἐν ὁ ἔξω ὁ οὐσία λογίζομαι . οὐχ οἶδα τίς διάνοια ὁ τοιοῦτος ἀποκληρόω · ὥστε ὁ μέν ἀρχή μή ἔχω ἐν οὐσία τίθημι · ὁ δέ τέλος μή ἔχω , ὡς ἕκτος ὁ οὐσία ἀποποιέω . χρή γάρ ἐπειδή ὁ δύο περί αὐτός θεωρέω , ὁ ἀμφότερος εἰς ὁ ὁ οὐσία παραδέχομαι · λόγος · εἰμί δέ ὁ ἀπόβλητος ἔχω , συναποβάλλω οὗτος καί ὁ λείπω . εἰμί δέ πάντως ἀρέσκω διαιρέω ὁ ἀΐδιος ὁ νοια , ὁ μέν τίς εἰς οὐσία ὁ θεῖος φύσις κατατάσσω · ὁ δέ ἐν ὁ μή οὐ συλλογίζομαι , ἐπειδή ταπεινός λογισμός ὁ τοιοῦτος χρή ἐθέλω · πρός ὁ ὕψος ὁ περί Θεός νόημα , ὥσπερ ὁ πτερορροφουειντα ὁ ὄρνις οὐ ἀντιπλέω · συμβουλεύω εἄν αὐτός · ἔγωγε μεταλαμβάνω πρός ὁ ἐναντίος ὁ δόγμα · ὡς ὁ μέν ἀτελεύτητος ἐν οὐσία λογίζομαι , περιοράω δέ μᾶλλον ὁ ἀτελεύτητος ὁ ἄναρχος , ὁ μέλλω , καί ὁ κατά ἐλπίς πλέω , ἢ ὁ παρέρχομαι καί ἕωλος ὁ πρωτεῖος προσνέμω . ἐπειδή γάρ ( λέγω δέ οὗτος διά ὁ μικρός ὁ ψυχάριον , ἔχω ὁ ὁ νήπιος ὑπολαμβάνω συγκατάγω ὁ λόγος ) · ἐπειδή τοίνυν ὁ παρέρχομαι ὁ ζωή ἀντί οὐδείς εἰμί ὁ ζάω · πᾶς δέ ὁ σπουδή ὁ ζῶ πρός ὁ μέλλω , καί προσδοκάω γίγνομαι , τίμιος εἄν εἰμί ὁ ἄναρχος ὁ ἀτελεύτητος · ὅτι πρός ὁ μέλλω , καί προσδοκάω ὁ ἀθάνατος φέρω . Ἄστυ ὁ θεοπρεπής , καί ὑψηλός περί ὁ θεῖος φύσις ἵστημι νόημα , ἢ εἴπερ ἀνθρώπινος λογισμός κρίνω ὁ ταιῦτα , ὁ μέλλω ἵστημι ὁ παρηρηχοος αὐτός