gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0424.1
δδύρωμαι , τὸ μὴ εἶναι τὴν αἰώνιον ζωὴν ἐν τῷ Υἱῷ τοὺς δειλαίους νομίζειν , ἢ τὸ χαμαλὴν οὕτω καὶ πρόσεχον βλέπειν τὴν τοῦ Μονογενοῦς ὑπόστασιν , ὥστε τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ τοὺς λογισμοὺς ἐπιθάντας , ὑπερύπτειν ἄνω τῆς τοῦ Υἱοῦ ζωῆς ἢ ταυτὸν διανοίᾳ φαντάζεσθαι , καὶ καταλιπόντας κάτω πον τοῦ Κυρίου τὴν γέννησιν , ἐπέκεινα ταύτης ἰσθαι πᾶθω τῆς αἰωνίου ζωῆς ; ταύτην γὰρ τὴν εἰρημένα τὴν διάνοιαν ἔχει , ὅτι ὁ ἀνθρώπινος νοῦς τὴν τῶν ὄντων γνώσιν διερευνώμενος , καὶ τῆς αἰσθητῆς τε καὶ νοητῆς κτίσεως ταυτὸν ὑπάρξας , καθ' ὁμοιότητα τῶν λοιπῶν , κατωτέρων ἑαυτὸν τὸν ἐν ἀρχῇ ὄντα Λόγον Θεὸν καταλείψει · καὶ ἐν ᾧ οὐχ ὁ Θεὸς Λόγος , ἐν ἐκείνῳ αὐτὸς γίνεται διὰ τῆς πολυπραγμοσύνης τοῦ νοῦ τοῖς ὑπερκείμενοις τῆς τοῦ Υἱοῦ ζωῆς ἐμβατεύων , ἐκεῖ τὴν αἰώνιον ζωὴν ἐρευνώμενος , ὅπου ὁ Μονογενὴς Θεὸς οὐκ ἔστιν . Πᾶθω γὰρ τῆς αἰωνίας , φησί , ζωῆς εἰς τὰ ἐπέκεινα τοῦ Υἱοῦ τῷ νῷ φέρεται , ὡς ἐν τῷ Υἱῷ πάντως μὴ εὑρῶν τὸ ζητούμενον . Εἰ οὖν οὐκ ἔστιν ἐν τῷ Υἱῷ ἡ αἰώνιος ζωή , ἄρα ψευδῆς ἀλῶται ὁ εἰπών , ὅτι · Ἐγώ εἰμι ἡ ζωή · ἢ ζωή μὲν ἔστιν , οὐκ αἰώνιος δέ . Ἄλλὰ τὸ μὴ αἰώνιον , πρόσκαιρον πάντως . Τὸ δὲ τοιούτου τῆς ζωῆς εἶδος , κοινὸν καὶ τῶν ἀλόγων ἐστιν . Πῶς τοίνυν τὸ μεγαλεῖον τῆς δυνατῆς ζωῆς , εἰ μετέχοι ταύτης καὶ ὁ ἄλογος φύσις ; Πῶς δὲ ταύτῳ ἔσται τῇ ζωῇ ὁ λόγος , εἰ τῇ ἀλόγῳ φύσει διὰ τῆς πρόσκαιρου ζωῆς εἰσικαίζοιτο ; Εἰ γὰρ κατὰ τὸν μεγάλων Ἰωάννην , ζωή μὲν ἔστιν ὁ Λόγος , πρόσκαιρος δὲ αὕτη καὶ οὐκ αἰώνιος , καθὼς τῇ αἰρέσει δοκεῖ · γίνεται δὲ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἡ πρόσκαιρος , τί κατὰ τὸ ἀκόλουθον συμπεραίνεται ; ἢ λογικὰ εἶναι τὰ ἄλογα , ἢ λόγον ὁμολογεῖσθαι τὸν Λόγον . Ἄρα ἔτι λόγων πρὸς ἔλεγχον τῆς ἐξαγίστου καὶ πονηρᾶς αὐτῶν βλασφημίας δεόμεθα ; Μὴ γὰρ τοιαῦτα λεγόμενα , ὡς χειρωμένην ἔχειν τὴν συμβολὴν τῆς τοῦ Κυρίου ἀρνήσεως ; Εἰ γὰρ φανερὸς μὲν ὁ Ἀπόστολος λέγει · Τὸ μὴ αἰώνιον · πρόσκαιρον · οὗτοι δὲ ἐν μόνῃ τῇ οὐσίᾳ τοῦ Πατρὸς τὴν αἰώνιον ὁρῶσι ζωήν , τὸν δὲ Υἱὸν τῆς τοῦ Πατρὸς φύσεως ἀλλοτριώσαντες , συναποτέμνουσι καὶ τῆς αἰωνίου ζωῆς · τί ἄλλο καὶ οὐχὶ ἀρνησις ἐστὶ περιφανής , καὶ ἀθέτησις τῆς εἰς τὸν Κύριον πίστεως , σχῶς τοῦ Ἀποστόλου λέγοντος , τοὺς ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ μόνον ἐν Χριστῷ ἠλπισκότας ἐλεεινοτάτους ἀπάντων εἶναι ; Εἰ οὖν ζωή μὲν Κύριος , οὐκ αἰώνιος δέ , πρόσκαιρος πάντως ἐστὶν ἡ ζωὴ καὶ ἡ ἐφήμερος , ἢ κατὰ τὸν παρόντα χρόνον ἐνεργουμένη , ἢ τοὺς ἐλπίζοντας ὁ Ἀπόστολος κατοικτιζεται , ὡς τῆς ἀληθινῆς ἀφαμαρτόντος ζωῆς .
Lemmas: δδυρωμη , ὁ μή εἰμί ὁ αἰώνιος ζωή ἐν ὁ υἱός ὁ δείλαιος νομίζω , ἢ ὁ χαμάλης οὗτος καί προσέχω βλέπω ὁ ὁ Μονογενώ ὑπόστασις , ὥστε ὁ ἀρχή αὐτός ὁ λογισμός ἐπιτίθημι , ὑπερπέτομαι ἄνω ὁ ὁ υἱός ζωή ἢ τατός διάνοια φαντάζω , καί καταλιμπάνω κάτω πως ὁ κύριος ὁ γέννησις , ἐπέκεινα οὗτος ἰσθαι πάσχω ὁ αἰώνιος ζωή ; οὗτος γάρ ὁ εἴρω ὁ διάνοια ἔχω , ὅτι ὁ ἀνθρώπινος νόος ὁ ὁ εἰμί γνῶσις διερευνάω , καί ὁ αἰσθητός τε καί νοητός κτίσις τατός ὑπάρχω , κατά ὁμοιότης ὁ λοιπός , κάτος ἑαυτοῦ ὁ ἐν ἀρχή εἰμί Λόγος θεός καταλείπω · καί ἐν ὅς οὐ ὁ θεός Λόγος , ἐν ἐκεῖνος αὐτός γίγνομαι διά ὁ πολυπραγμοσύνη ὁ νόος ὁ ὑπερκείμενος ὁ ὁ υἱός ζωή ἐμβατεύω , ἐκεῖ ὁ αἰώνιος ζωή ἐρευνάω , ὅπου ὁ μονογενής θεός οὐ εἰμί . πάσχω γάρ ὁ αἰώνιος , φημί , ζωή εἰς ὁ ἐπέκεινα ὁ υἱός ὁ νάω φέρω , ὡς ἐν ὁ υἱός πάντως μή εὑρίσκω ὁ ζητέω . εἰμί οὖν οὐ εἰμί ἐν ὁ υἱός ὁ αἰώνιος ζωή , ἄρα ψευδής ἀλόω ὁ εἶπον , ὅτι · ἐγώ εἰμί ὁ ζωή · ἢ ζωή μέν εἰμί , οὐ αἰώνιος δέ . ἀλλά ὁ μή αἰώνιος , πρόσκαιρος πάντως . ὁ δέ τοιοῦτος ὁ ζωή εἶδος , κοινός καί ὁ ἄλογος εἰμί . Πῶς τοίνυν ὁ μεγαλεῖον ὁ δυνατός ζωή , εἰμί μετέχω οὗτος καί ὁ ἄλογος φύσις ; Πῶς δέ ταύτος εἰμί ὁ ζωή ὁ λόγος , εἰμί ὁ ἄλογος φύσις διά ὁ πρόσκαιρος ζωή εισικαιζεω ; εἰμί γάρ κατά ὁ μέγας Ἰωάννης , ζωή μέν εἰμί ὁ Λόγος , πρόσκαιρος δέ οὗτος καί οὐ αἰώνιος , καθώς ὁ αἵρεσις δοκέω · γίγνομαι δέ καί ἐν ὁ ἄλλος ὁ πρόσκαιρος , τίς κατά ὁ ἀκόλουθος συμπεραίνω ; ἢ λογικός εἰμί ὁ ἄλογος , ἢ λόγος ὁμολογέω ὁ Λόγος . ἄρας ἔτι λόγος πρός ἔλεγχος ὁ ἐξάγιστος καί πονηρός αὐτός βλασφημία δήω ; μή γάρ τοιοῦτος λέγω , ὡς χειρόομαι ἔχω ὁ συμβολή ὁ ὁ κύριος ἄρνησις ; εἰμί γάρ φανερός μέν ὁ ἀπόστολος λέγω · ὁ μή αἰώνιος · πρόσκαιρος · οὗτος δέ ἐν μόνος ὁ οὐσία ὁ πατήρ ὁ αἰώνιος ὁράω ζωή , ὁ δέ υἱός ὁ ὁ πατήρ φύσις ἀλλοτριόω , συναποτέμνω καί ὁ αἰώνιος ζωή · τίς ἄλλος καί οὐ ἄρνησις εἰμί περιφανής , καί ἀθέτησις ὁ εἰς ὁ κύριος πίστις , σχάζω ὁ ἀπόστολος λέγω , ὁ ἐν ὁ ζωή οὗτος μόνος ἐν Χριστός ἐλπίζω ἐλεεινός ἀπαντάω εἰμί ; εἰμί οὖν ζωή μέν Κύριος , οὐ αἰώνιος δέ , πρόσκαιρος πάντως εἰμί ὁ ζωή καί ὁ ἐφήμερος , ἢ κατά ὁ πάρειμι χρόνος ἐνεργέω , ἢ ὁ ἐλπίζω ὁ ἀπόστολος κατοικτίζω , ὡς ὁ ἀληθινός ἀφαμαρτάνω ζωή .