gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0365.2
'Αλλ' επανελθωμεν παλιν οθεν εξεβημεν . Μυρια γαρ προς τούτους αλλα δυνατον εστιν εκ της αυτης Γραφης προς τον σκοπον αναδεξασθαι . Και μηδεις οιασθω τον θεον 'Αποστολον καθ' εαυτον προς τα εναντια μεριζεσθαι , τοις μαχομενοις κατα τα δογματα προς την εις εκαστερον επιχειρησιν εκ του Ισου παρεχειν δια των ιδιων τας υλας : ευροι γαρ αν τις ακριβως εξεταζων , οτι προς εν αυτη βλεπει δι' αρχεβειας ο λογος . Καλ ουκ επισισταζει ταις επινοιαις : πανταχου γαρ την του ανθρωπινου προς το θειον αναχρασιν χρησασων , ουδεν ηττον εν εκαστερω το ιδιον καθορα , ως και της ανθρωπινης ασθενειας δια της προς το αχρηστον κοινωνιας προς το κρειττον αλλοιωσεως , και της θειας δυναμεως ου συγκαταπιπτουσης τη προς το ταπεινον συναφεια της φυσεως : " Οταν γυν λεγη , οτι Του Υιου ουχ εγενεσατο , τον αληθινον Υιον αντιδιασταλλει τοις γενηθεσι και υμιασει και αθετησαι : τούτοις λεγω , τοις κατ' προσταγματα παραγθεσιν εις γενεσιν : τη του ιδιου προσθηκη το κατα την φυσιν οικειον επισημαινων . Καλ ως αν μη τις τη αχρηστοι φυσει το κατα τα σταυρον παθος προστιδοιτο , δι' ετερων τρανότερων την τοιαυτην εσφαλθουσαι πλανην , μεσιτην αυτον Θεου και ανθρωπων , και ανθρωπον και Θεον ονομαζων , Ιν' εκ του τα δυο περι το εν λεγεσθαι , το προσφορον νοοιτο περι εκαστερον : περι μεν το θειον , η απασθεια , περι δε το ανθρωπινον η κατα το παθος οικονομια , αυτης ουν επινοιας διαιρουσης το κατα φιλανθρωπιαν μεν ηνωμενον , τη δε λογω διακρινομενον . " Οταν δε το υπερχειμενον τε και υπερεχον παντα νουν χρησση , τοις υψηλοτεροις χερχεται των ονοματων , επι παντων Θεον , και μεγαν Θεον , και δυναμιν Θεου , και σοφιαν , και τα τοιαυτα καλων . Πασαν δε την αναγκαίαν δια το ημετερον αδενες συμπαραληφθεισαν των παθηματων την υπογραφαν τη λογω , εκ του ημετερου κατανομαζει το συναφεσθρον : ανθρωπον αυτον προσαγορευων , ου κοινωνουν προς την λοιπην φυσιν δια της φωνης τον δ...τεραν το ευσεβειαν φυλαχθαι , του τε ανθρωπινου δια της αναληψεως δοξαζομενου , και του θειου δια της συγκαταβασεως κενουμενου ( α ) αλλα διδοντας μεν τοις πθημασι το ανθρωπινον μερος : ενεργουντος δε την του πεπονθτος αναστασιν δια της θειας δυναμεως . Και ουτως η τε του θανατου πειρα επι τον κεκοινωνηκοτα της εμπαθους φυσεως αναφερεται δια την του ανθρωπου προς αυτον ενωσιν : και τα υψηλα τε και θεοπρεπη των ονοματων επι τον ανθρωπον καταβαινει . 'Ως και Κυριον της δοξης τον επι του σταυρου φανεντα κατονομαζεσθαι , τη της φυσεως αυτου προς το ταπεινον αναχρασει , και της των ονοματων χαριτος εκ του θειου προς το ανθρωπινον συμμετελουσης . Δια τουτο ποικιλος και διαφορος αυτον παραδιδωσι , νυν μεν τον εξ ουρανων καταλθοντα , νυν δε τον εκ γυναικος γεννηθenta , και Θεον προαιωνιον , και επ' εσχάτων ημερων ανθρωπον , ουτως και απασθες ο
Lemmas: Αλ ἐπανέρχομαι πάλιν ὅθεν ἐκβαίνω . μυρίος γαρ προς οὗτος ἀλλά δυνατός εἰμί ἐκ ὁ αὐτός γράφω προς ὁ σκοπός ἀναδέχομαι . και μηδείς οἰάω ὁ θεός 'αποστολος κατά ἑαυτοῦ προς ὁ ἐναντίος μερίζω , ὁ μάχομαι κατά ὁ δόγμα προς ὁ εἰς ἑκαστέρω ἐπιχείρησις ἐκ ὁ Ἴσος παρέχω διά ὁ ἴδιος ὅς Ὕλας : εὑρίσκω γαρ αν τις ἀκριβῶς ἐξετάζω , ὅτι προς εν ἀϋτή βλέπω διά αρχεβειας ὁ λόγος . Καλ οὐ επισισταζω ὅς ἐπίνοια : πανταχοῦ γαρ ὁ ὁ ἀνθρώπινος προς ὁ θεῖον ἀνάκρασις χράω , οὐδείς κακός εν ἑκαστέρω ὁ ἴδιος καθοράω , ως και ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια διά ὁ προς ὁ ἄχρηστος κοινωνία προς ὁ ἀγαθός αλλοίωση , και ὁ θεῖος δύναμις ου συγκαταπιπτουω ὅς προς ὁ ταπεινός συνάφεια ὁ φύσις : " ὅταν γυμν λέγω , ὅτι ὁ υἱός οὐ γίγνομαι , ὁ ἀληθινός υἱός αντιδιαστέλλω ὁ γίγνομαι και υμιαειδω και ἀθετέω : οὗτος λέγω , ὁ κατά πρόσταγμα παράγω εἰς γένεσις : ὅς ὁ ἴδιος προσθήκη ὁ κατά ὁ φύσις οἰκέω ἐπισημαίνω . Καλ ως αν μη τις ὅς ἄχρηστος φύσις ὁ κατά ὁ σταυρός πάθος προστιδηω , διά ἕτερος τρανός ὁ τοιοῦτος σφάλλω πλάνη , μεσίτης αὐτός Θεός και ἄνθρωπος , και ἄνθρωπος και θεός ὀνομάζω , ἵνα ἐκ ὁ ὁ δύο περί ὁ εν λέγω , ὁ προσφορέω νοέω περί ἑκαστέρω : περί μέν ὁ θεῖον , ὁ απασθεια , περί δέ ὁ ἀνθρώπινος ὁ κατά ὁ πάθος οἰκονομία , αὐτός οὖν ἐπίνοια διαιρουω ὁ κατά φιλανθρωπία μέν ἀνοέω , ὅς δέ λόγος διακρίνω . " ὅταν δέ ὁ ὑπερχέω τε και ὑπερέχω πᾶς νόος χράω , ὁ ὑψηλός χράω ὁ ὄνομα , ἐπί πᾶς θεός , και μέγας Θεός , και δύναμις θεός , και σοφία , και ὁ τοιοῦτος καλός . Πᾶς δέ ὁ ἀναγκαῖος διά ὁ ἡμέτερος ἀδήν συμπαραλαμβάνω ὁ πάθημα ὁ υπογράφω ὅς λόγος , ἐκ ὁ ἡμέτερος κατανομάζω ὁ συναφεσθρον : ἄνθρωπος αὐτός προσαγορεύω , ου κοινωνέω προς ὁ λοιπός φύσις διά ὁ φωνή ὁ δ...τεραν ὁ εὐσέβεια φυλάσσω , ὁ τε ἀνθρώπινος διά ὁ ἀνάληψις δοξαζομενω , και ὁ θεῖον διά ὁ συγκατάβασις κενουμενοω ( ὅς ) ἀλλά δίδωμι μέν ὁ πτῆμα ὁ ἀνθρώπινος μέρος : ἐνεργέω δέ ὁ ὁ πάσχω ἀνάστασις διά ὁ θεῖος δύναμις . και οὕτως ὁ τε ὁ θάνατος πείρω ἐπί ὁ κοινωνέω ὁ εμπαθής φύσις ἀναφέρω διά ὁ ὁ ἄνθρωπος προς αὐτός ἔνειμι : και ὁ ὑψηλός τε και Θεοπρεπή ὁ ὄνομα ἐπί ὁ ἄνθρωπος καταβαίνω . Ως και κύριος ὁ δόξα ὁ ἐπί ὁ σταυρός φανεντα κατονομάζω , ὅς ὁ φύσις αὐτός προς ὁ ταπεινός ἀνάκρασις , και ὁ ὁ ὄνομα χάρις ἐκ ὁ θεῖον προς ὁ ἀνθρώπινος συμμετελουω . διά οὗτος ποικίλος και διάφορος αὐτός παραδίδωμι , νυν μέν ὁ ἕξ οὐρανός καταλθοειντα , νυν δέ ὁ ἐκ γυνή γεννάω , και θεός προαιώνιος , και ἐπί ἔσχατος ἡμέρα ἄνθρωπος , οὕτως και άπαστος ὁ