gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0379.1
A φαινομένων πραγμάτων τινῶν περιεχούσης τὴν ἔκθεσιν , καὶ οἷον συντρέχει νομιζομένης τοῖς τῆς φύσεως πάθεσιν , οἷς εἴ τις προσοχὴν κατὰ τὸ πρόχειρον , θαυμάτου διδασκαλίαν τὸ γράμμα ποιήσειται . Τῶν μὲν οὖν σωματικώτερον τοῖς γεγραμμένοις ἐντυχανόντων , προειδῆσθαι φησὶ τῶν τῆς ψυχῆς αἰσθητήρων τὸ κάλυμμα · τῶν δὲ τὸ νοεῖν τὴν θεωρίαν τρεπόντων , οἷον προσωπεῖον τινὸς γυμνωθεῖσαν ἀνακαλύπτεσθαι τὴν ἐγκεκρυμμένην δόξαν τῷ γράμματι . Τὸ δὲ διὰ τῆς ὑψηλοτέρας κατανοήσεως εὑρισκόμενον , Κύριον εἶναι φησιν , ὅπερ ἐστὶ πνεῦμα . Ἡνίκα γὰρ ἂν ἐπιστρέφῃ πρὸς Κύριον , περιαιρεῖσθαι λέγει τὸ κάλυμμα · Ὁ δὲ Κύριος τὸ πνεῦμά ἐστι . Λέγει δὲ τοῦτο , τῇ δουλείᾳ τῷ γράμματι τὴν τοῦ Πατρὸς ἀντιδιαίρων κυριότητα . Ὡς γὰρ τῇ ἀποκτείνοντι τὸ ζωοποιοῦν ἀντιτιθεταί · οὕτως ἀντιδιαστέλλει τὸν Κύριον τῇ δουλείᾳ . Καὶ ὡς ἂν μὴ τινα σύγχυσιν πάθωμεν περὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος διδασκόμενοι διὰ τῆς τοῦ Κυρίου φωνῆς , πρὸς τὴν τοῦ Μονογενοῦς πρόνοιαν ἐναγόμενοι · διὰ τοῦτο τῇ ἐπαναλήψει τὸν λόγον κατασφαλίζει , καὶ Κύριον τὸ Πνεῦμα εἰπών , καὶ Πνεῦμα Κύριον προσαγορεύσας , ἵνα τῷ τιμῶ τῆς κυριότητος , τὸ τῆς φύσεως ὑπερέχον ἐνδείξηται , καὶ τὸ τῆς ὑποστάσεως , ἰδία μὴ συγχέῃ τῷ λόγῳ . Ὁ γὰρ καὶ Κύριον αὐτόν , καὶ Κυρίου Πνεῦμα εἰπών , ἰδίον τι παρὰ τὸν Μονογενῆ διδάσκει νοεῖν · ὡςπερ καὶ ἑτέρωθι Χριστοῦ πνεῦμα λέγει · τὸ αὐτὸ τοῦτο καλῶς καὶ μυστικῶς , καὶ κατὰ τὴν ἀκολουθίαν τοῦ δόγματος εὐσεβὲς κατὰ τὴν εὐαγγελικὴν παράδοσιν ὑπογράφων . Οὕτως ἡμεῖς οἱ πάντων ἐλεεινότατοι παρὰ τοῦ Ἀποστόλου μυσταγωγημένοι , ἐκ τοῦ ἀποκτείνοντος γράμματος πρὸς τὸ ζωοποιοῦν μεταβαίνομεν πνεῦμα , μαθόντες παρὰ τοῦ μηδενὸς ἐν παραδείσῳ τὰ ἄρρητα · ὅτι ὅσα ἡ θεία Γραφὴ λέγει , τοῦ Πνεύματος εἰσι τοῦ ἁγίου φωναί . Καλῶς γὰρ προεφήτευσε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · τοῦτο πρὸς τοὺς κατὰ Ῥώμην Ἰουδαίους εἰπών , τὰς Ἠσαίου φωνὰς ἐπιφέρει · καὶ πρὸς Ἑβραίους τὸ πνεῦμα προτάξας , ἐν οἷς φησιν , ὅτι Διὸ καθὼς λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἐπάγει τὰ τῆς ψαλμῳδίας ῥήματα , τὰ ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ διεξοδικῶς εἰρημένα . Καὶ παρ’ αὐτοῦ δὲ τοῦ Κυρίου τὸ ἴσον ἐμάθομεν , ὅτι Δαβὶδ οὐχ ἐν ἑαυτῷ μένων , τοῦτ’ ἐστὶν οὐ κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν φθεγγόμενος , τὰ οὐράνια διεξῆγε μυστήρια . Πῶς γὰρ ἂν τις ἄνθρωπος ὢν , τὸ ἐπουράνιον διάλογον τοῦ Πατρὸς πρὸς τὸν Υἱὸν γνοῖη ; Ἄλλ’ ἐν Πνεύματι ὢν , καὶ Κύριον εἰπε τῷ Κυρίῳ καλεῖν ἑ εἴρηκεν . Εἰ γὰρ Δαβὶδ ἐν πνεύματι , φησὶ , καλεῖ αὐτὸν Κύριον , πῶς Υἱὸς αὐτοῦ ἐστιν ; Οὕκουν τῇ δυνάμει τοῦ Πνεύματος οἱ θεοφόρητοι τῶν ἁγίων ἐμπεδόνται . Καὶ διὰ τοῦτο πᾶσα Γραφὴ θεόπνευστος λέγεται , διὰ τὸ τῆς θείας ἐμπνεύσεως εἶναι διδασκαλίαν . Εἰ περιαιρεθεῖ τὸ σωματικὸν τοῦ λόγου προκάλυμμα , τὸ λειπόμενον Κύριός ἐστι , καὶ ζωὴ καὶ πνεῦμα , κατὰ τε τὸν μέγαν Παῦλον , καὶ κατὰ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου φωνήν . Ὁ μὲν γὰρ Παῦλος τῇ ἐπιστολῇ ἐν ἧ τῷ γράμματι πρὸς τὸ πνεῦμα , οὐκέτι · τὴν ἀναιροῦσαν δουλίαν , ἀλλὰ
Lemmas: A φαίνω πρᾶγμα τις περιέχω ὁ ἔκθεσις , καί οἷος συντρέχω νομίζω ὁ ὁ φύσις πάθος , ὅς εἰμί τις προσοχή κατά ὁ πρόχειρον , θαυματόω διδασκαλία ὁ γράμμα ποιέω . ὁ μέν οὖν σωματικός ὁ γράφω ἐντυγχάνω , προειδώ φημί ὁ ὁ Ψυχή αισθητήρας ὁ κάλυμμα · ὁ δέ ὁ νοέω ὁ θεωρία τρέπω , οἷος προσωπεῖον τις γυμνόω ἀνακαλύπτω ὁ ἐγκρύπτω δόξα ὁ γράμμα . ὁ δέ διά ὁ ὑψηλός κατανόησις εὑρίσκω , κύριος εἰμί φημί , ὅσπερ εἰμί πνεῦμα . ἡνίκα γάρ εἄν ἐπιστρέφω πρός κύριος , περιαιρέω λέγω ὁ κάλυμμα · ὁ δέ Κύριος ὁ πνεῦμα εἰμί . λέγος δέ οὗτος , ὁ δουλεία ὁ γράμμα ὁ ὁ πατήρ ἀντιδιαιρέω κυριότης . ὡς γάρ ὁ ἀποκτείνω ὁ ζωοποιέω ἀντιτίθημι · οὕτως ἀντιδιαστέλλω ὁ κύριος ὁ δουλεία . καί ὡς εἄν μή τις σύγχυσις πάσχω περί ὁ ἅγιος πνεῦμα διδάσκω διά ὁ ὁ κύριος φωνή , πρός ὁ ὁ Μονογενώ πρόνοια εναγόμενος · διά οὗτος ὁ ἐπαναλαμβάνω ὁ λόγος κατασφαλίζω , καί κύριος ὁ πνεῦμα εἶπον , καί πνεῦμα κύριος προσαγορεύω , ἵνα ὁ τιμάω ὁ κυριότης , ὁ ὁ φύσις ὑπερέχω ἐνδείκνυμι , καί ὁ ὁ ὑπόστασις , ἴδιος μή συγχέω ὁ λόγος . ὁ γάρ καί κύριος αὐτός , καί κύριος πνεῦμα εἶπον , ἴδιος τίς παρά ὁ Μονογενεύς διδάσκω νοέω · ὡς καί ἑτέρωθι Χριστός πνεῦμα λέγω · ὁ αὐτός οὗτος καλῶς καί μυστικός , καί κατά ὁ ἀκολουθία ὁ δόγμα εὐσεβής κατά ὁ εὐαγγελικός παράδοσις ὑπογράφω . οὕτως ἐγώ ὁ πᾶς ἐλεεινός παρά ὁ ἀπόστολος μυσταγωγημένος , ἐκ ὁ ἀποκτείνω γράμμα πρός ὁ ζωοποιέω μεταβαίνω πνεῦμα , μανθάνω παρά ὁ μηδείς ἐν παράδεισος ὁ ἄρρητα · ὅτι ὅσος ὁ θεῖος γραφή λέγω , ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ἅγιος φωνή . καλῶς γάρ προφητεύω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · οὗτος πρός ὁ κατά Ῥώμη Ἰουδαῖος εἶπον , ὁ Ἠσαΐας φωνή ἐπιφέρω · καί πρός Ἑβραῖος ὁ πνεῦμα προτάσσω , ἐν ὅς φημί , ὅτι Διὸ καθώς λέγω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἐπάγω ὁ ὁ ψαλμῳδία ῥῆμα , ὁ ἐκ πρόσωπον ὁ Θεός διεξοδικός εἴρω . καί παρά αὐτός δέ ὁ κύριος ὁ ἴσος μανθάνω , ὅτι Δαυίδ οὐ ἐν ἑαυτοῦ Μένων , οὗτος εἰμί οὖον κατά ὁ ἀνθρώπινος φύσις φθέγγομαι , ὁ οὐράνιος διεξάγω μυστήριον . Πῶς γάρ εἄν τις ἄνθρωπος εἰμί , ὁ ἐπουράνιος διάλογος ὁ πατήρ πρός ὁ υἱός γιγνώσκω ; ἄλλος ἐν πνεῦμα εἰμί , καί κύριος εἶπον ὁ κύριος καλέω ὅς εἴρω . εἰμί γάρ Δαυίδ ἐν πνεῦμα , φημί , καλέω αὐτός κύριος , πῶς υἱός αὐτός εἰμί ; κέω ὁ δύναμις ὁ πνεῦμα ὁ θεοφόρητος ὁ ἅγιος ἐμπεδάω . καί διά οὗτος πᾶς γραφή θεόπνευστος λέγω , διά ὁ ὁ θεῖος ἔμπνευσις εἰμί διδασκαλία . εἰμί περιαιρέω ὁ σωματικός ὁ λόγος προκάλυμμα , ὁ λείπω κύριος εἰμί , καί ζωή καί πνεῦμα , κατά τε ὁ μέγας Παῦλος , καί κατά ὁ ὁ Εὐαγγέλιος φωνή . ὁ μέν γάρ Παῦλος ὁ ἐπιστολή ἐν ἧ ὁ γράμμα πρός ὁ πνεῦμα , οὐκέτι · ὁ ἀναιρέω δούλιος , ἀλλά