gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0138.1
τρυμαλίας , καὶ τὸν χυασσί·τερον ταῖς πληγαῖς ἐπιπλύνοντ᾽ , Ἀ χαλ μολιβδοχοῦντι τῶν λεβήτων τὰς βάσεις · γενέσθαι δὲ τῆς τοῦ βίου μεταβολῆς αἰτίαν , συμφορὰν τινὰ διὰ τῆς τέχνης συμβᾶσαν αὐτῷ . Λαβόντος γὰρ ποτε παρὰ γυναικὸς στρατιωτικὸς χρυσίου τὴν σκεῦος τῶν περὶ δέρῃν , ἡ χεῖρα προκοσμημάτων , ἐφ᾽ ᾧπε τὴν γενομένην αὐτῷ πληγὴν διορθώσασθαι , ἀπατήσαι δι᾽ ἐπινοίας τὴν ἄνθρωπον · καὶ ὑφελέσθαι μὲν τὸ χρύσουν , ἀντιδοῦναι δὲ χάλκεον αὐτῇ τὸ σκεῦος , ἰσομέγεθες τῷ χρυσῷ , καὶ τὴν ἐπιφάνειαν ὁμοίως ἔχον δι᾽ ἐπιπολαίου βαφῆς , χρυσίῳ τὸν χάλκον ἐπαλείψαντα · κατασπορισθεῖσαν δὲ τῷ φαινομένῳ τὴν ἄνθρωπον · δεινὸς γὰρ ἦν καὶ τῇ χαλκευτικῇ διὰ τῶν τῆς τέχνης σωφροσύνας , τοὺς χρωμένους παραλογίζεσθαι · χρόνῳ φευράσαι τὴν περὶ τὸ χρυσίον κακοουργίαν , ἐξαλειφθείσης ἐκ τοῦ χάλκου τῆς βαφῆς · εἶτα μετελθεῖν ἐν δικῇ τὸν κλέπτην , στρατιωτὸν τινὸς κατὰ τὸ συγγενὲς καὶ ὁμόφυλον συγγινώσκοντα εἰς ἀγανάκτησιν . Τὸν δὲ παθόντα μετὰ τὴν τόλμην ἐκείνην , ὅσα παθεῖν εἴκας τὸν ἀπατεῶνα , καὶ κλέπτην , ὀργῇ τῆς τέχνης ἐαυτὸν ἀποστῆσαι · ὥσπερ οὐχὶ τῆς προαιρέσεως , ἀλλὰ τοῦ ἐπιτηδεύματος τὴν ἐπιθυμίαν αὐτῷ τῆς κλοπῆς ἐμποήσαντος . Ἀκολούθον δὲ μετὰ τοῦτο γενομένου ἰατροῦ τινὸς τῶν ἀγρυπνευόντων , ὡς ἂν μὴ παντελῶς ἀπορῆσαι τῆς ἀναγκαίας τροφῆς , οἰκίας τε ταῖς ἀφανεστέρας , καὶ τισὶν ἀπερὶ μενοῦσι ἀνθρώποις ἐπὶ τῷ προσήματι τῆς ἰατρικῆς ἐπαφέρεσθαι . Εἶτα κατ᾽ ὀλίγον εἰς εὐπορίαν αὐτῷ τῆς ἐπινοίας ἐλθούσης , Ἀρμενίου τινὸς εὐεσπατίτου διὰ τὸ βάρβαρον , ὡς ἰατρῷ προσέχειν ἀναπεισθέντος , καὶ συχνὸν αὐτῷ ὑποχορηγοῦντος ἀργύριον , μικρὸν ἠγεῖσθαι ἤδη τὸ θητεύειν ἑτέροις ἐπὶ τῇ τέχνῃ , ἀλλ᾽ αὐτὸν ἀξιοῦν ἰατρὸν εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι . Ἐντεῦθεν τοίνυν συλλόγων τε μετέχειν ἰατρικῶν , καὶ τοὺς πρὸς ἑριν λογομαχοῦσι καταμιγνύμενος , τῶν βουόντων εἰς ἦν . Καὶ ἐν τῇ τοῦ λόγου ῥοπῇ τὸ καθ᾽ ἑαυτὸν προστιθεὶς , οὐ μικρὸς ἐσπουδάζετο παρὰ τῶν τὸ ἀναίδες τῆς φωνῆς πρὸς τὰς ἑαυτῶν φιλονεικίας ἐκμισθουμένων .
Lemmas: τρυμαλιά , καί ὁ χυασσί·τερον ὁ πληγή ἐπιπλέω , ὅς χαλ μολιβδοχοῦντι ὁ λέβης ὁ βάσις · γίγνομαι δέ ὁ ὁ βίος μεταβολεύς αἴτιος , συμφορά τις διά ὁ τέχνη συμβαίνω αὐτός . λαμβάνω γάρ ποτός παρά γυνή στρατιωτικός χρυσίον ὁ σκεῦος ὁ περί δέρη , ὁ χείρ προκόσμημα , ἐπί ὤψ ὁ γίγνομαι αὐτός πληγή διορθόω , ἀπατάω διά ἐπίνοια ὁ ἄνθρωπος · καί ὑφαιρέω μέν ὁ χρύσεος , ἀντιδίδωμι δέ χάλκεος αὐτός ὁ σκεῦος , ἰσομεγέθης ὁ χρυσός , καί ὁ ἐπιφάνεια ὁμοίως ἔχω διά ἐπιπόλαιος βαφή , χρυσίον ὁ χαλκός ἐπαλείφω · κατασπείρω δέ ὁ φαίνω ὁ ἄνθρωπος · δεινός γάρ εἰμί καί ὁ χαλκευτικός διά ὁ ὁ τέχνη σωφροσύνη , ὁ χράω παραλογίζομαι · χρόνος φυράω ὁ περί ὁ χρυσίον κακουργία , ἐξαλείφω ἐκ ὁ Χάλκου ὁ βαφή · εἶτα μετέρχομαι ἐν δική ὁ κλέπτης , στρατιωτός τις κατά ὁ συγγενής καί ὁμόφυλος συγγιγνώσκω εἰς ἀγανάκτησις . ὁ δέ πάθος μετά ὁ τολμάω ἐκεῖνος , ὅσος πάσχω ἵημι ὁ ἀπατεών , καί κλέπτης , ὀργή ὁ τέχνη ἑαυτοῦ ἀφίστημι · ὥσπερ οὐ ὁ προαίρεσις , ἀλλά ὁ ἐπιτήδευμα ὁ ἐπιθυμία αὐτός ὁ κλοπή ἐμποιέω . ἀκόλουθος δέ μετά οὗτος γίγνομαι ἰατρός τις ὁ ἀγρυπνέω , ὡς εἄν μή παντελῶς ἀπορέω ὁ ἀναγκαῖος τροφή , οἰκίον τε ὁ ἀφανής , καί τις ἀπερὶ μένω ἄνθρωπος ἐπί ὁ προσημα ὁ ἰατρικός ἐπαφέρεσθαι . εἶτα κατά ὀλίγος εἰς εὐπορία αὐτός ὁ ἐπίνοια ἔρχομαι , Ἀρμένιος τις ευεσπατιος διά ὁ βάρβαρος , ὡς ἰατρός προσέχω ἀναπείθω , καί συχνός αὐτός ὑποχορηγέω ἀργύριον , μικρός ἡγέομαι ἤδη ὁ θητεύω ἕτερος ἐπί ὁ τέχνη , ἀλλά αὐτός ἀξιόω ἰατρός εἰμί καί ὀνομάζω . ἐντεῦθεν τοίνυν σύλλογος τε μετέχω ἰατρικός , καί ὁ πρός Ἔρις λογομαχέω καταμείγνυμι , ὁ βοῦς εἰς εἰμί . καί ἐν ὁ ὁ λόγος ῥοπή ὁ κατά ἑαυτοῦ προστίθημι , οὖον μικρός σπουδάζω παρά ὁ ὁ ἀναιδής ὁ φωνή πρός ὁ ἑαυτοῦ φιλονεικία ἐκμισθόω .