gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0152.3
C Πάντα τοίνυν ἐγὼ τὰ τοιαῦτα περιδραμὼν , τὰ τῆς δειλίας τοῦ διδασκάλου ἡμῶν ἔργα μετ' ἀκριβείας ἐκθήσομαι . Ἦν τοίνυν ὁ ἀντιτεταγμένος αὐτῷ πρὸς ἀντίπαλον τάξιν , βασιλεὺς αὐτός . Ὁ δὲ ὑπηρετῶν αὐτοῦ ταῖς ὁρμαῖς , ὁ πάσης ἄρχων μετ' ἐκείνου τῆς βασιλείας · οἱ συνεργοῦντες δὲ πρὸς τὴν τοιαύτην ἐπιθυμίαν , οἱ περὶ αὐτὸν πάντες . Προσχωλῶ δὲ τοῦτο καὶ ὁ καιρὸς εἰς ἀκριβέστεραν βάσανον καὶ ἐπίδειξιν τῆς γενναίας τοῦ ἀθλητοῦ πεποιθήσεως . Τίς οὖν ἦν ὁ καιρός ; ἐξῆλυνε μὲν τῆς Κωνσταντίνου πόλεως ἐπὶ τὴν ἑῶν ὁ βασιλεὺς , ἀρτι τοὺς κατὰ τῶν βαρβάρων αὐτῷ κατορθωθέντων ἐπηρμένος τὸ φρόνημα , καὶ οὐδὲν ἀντιδιδεῖν αὐτοῦ ταῖς ἀμύς ἀξίων · προηγείτο δὲ αὐτοῦ τῆς πορείας ὁ ὕπαρχος , ἀν' ἄλλου τινὸς τῶν εἰς τὴν ἄρχην ἀναγκαίων τοῦτο προδιοικούμενος · τὸ μὲν δὲ τινὰ τῶν ἐπὶ πίστεως ὄντα μένειν ἐφέστιον , ἀλλὰ τοὺς τοὺς μὲν ἀπελαύνοντας πάντας πανταχόθεν , ἕτερους δὲ ἀντ' ἐκείνων αὐτοχειροτονοῦντας τινὰς ἐπὶ ἴδρει τῆς θείας οἰκονομίας εἰσάγεσθαι . Μετὰ τοιαύτας οὖν γνώμης καθάπερ νέφει τινὸς χαλεποῦ , τῆς δυναστείας ἐκ τῆς Προποντίδος κατὰ τῶν Ἐκκλησιῶν κινηθείσης · καὶ τῆς μὲν Βιθυνίας ἀθρόως ἐρημωθείσης , Γαλατίας δὲ σὺν πολλῇ τῇ βραδυτῇ παρασκευῆς · καὶ πάντων αὐτοῖς κατὰ νοῦν διὰ μέσου χειρωθέντων , προῆλθετο ἤδη τῇ ἀκολουθίᾳ τοῦ κακοῦ τὸ ἡμέτερον · τί οὖν ὁ μέγας πότε Βασίλειος , ὁ δειλός , ὡς φησιν οὗτος , καὶ ἀτολμός , καὶ ὑποπτήσων τὰ φοβερά , καὶ οἰκίσκῳ λανθάνοντι τὴν σωτηρίαν πιστεύων ; Ἄρα κατεπλάγη τὴν τοῦ κακοῦ προσδοκίαν ; Ἄρα τὸ πάθος τῶν προειλωχότων σύμβουλον πρὸς τὴν ἀσφάλειαν τῶν καθ' ἑαυτὸν ἐποιήσατο ; Ἄρα κατεδέξατο τοῦ εἶναι πρὸς ὀλίγον τῇ ῥύμῃ τοῦ κακοῦ συμβουλευόντος , μηδ' εἰς προῦπτον κίνδυνον ἑαυτὸν ἐμβαλεῖν ἐπὶ ἀνθρώπων καταγυμνασθέντων τοῖς εἰμασιν ; ἡ πᾶσα λόγων ὑπερβολή , καὶ πᾶν ὕψος νομ -
Lemmas: C Πάν τοίνυν ἐγώ ὁ τοιοῦτος περιτρέχω , ὁ ὁ δειλία ὁ διδάσκαλος ἐγώ ἔργον μετά ἀκρίβεια ἐκτίθημι . ἦς τοίνυν ὁ ἀντιτάσσω αὐτός πρός ἀντίπαλος τάξις , βασιλεύς αὐτός . ὁ δέ ὑπηρέτης αὐτός ὁ ὁρμή , ὁ πᾶς ἄρχω μετά ἐκεῖνος ὁ βασίλεια · ὁ συνεργέω δέ πρός ὁ τοιοῦτος ἐπιθυμία , ὁ περί αὐτός πᾶς . πρόσχολος δέ οὗτος καί ὁ καιρός εἰς ἀκριβής βάσανος καί ἐπίδειξις ὁ γενναῖος ὁ ἀθλητής πεποίθησις . Τῖς οὖν εἰμί ὁ καιρός ; ἐξαλύω μέν ὁ Κωνσταντῖνος πόλις ἐπί ὁ ἑός ὁ βασιλεύς , ἄρτι ὁ κατά ὁ βάρβαρος αὐτός κατορθόω ἐπαίρω ὁ φρόνημα , καί οὐδείς ἀντιδίδω αὐτός ὁ ἐμύς ἄξιος · προηγέομαι δέ αὐτός ὁ πορεία ὁ ὕπαρχος , ἄνω ἄλλος τις ὁ εἰς ὁ ἀρχή ἀναγκαῖος οὗτος προδιοικέω · ὁ μέν δέ τις ὁ ἐπί πίστις εἰμί μένω ἐφέστιος , ἀλλά ὁ ὁ μέν ἀπελαύνω πᾶς πανταχόθεν , έτερος δέ ἀντί ἐκεῖνος αὐτοχειροτονοῦντας τις ἐπί ἴδρος ὁ θεῖος οἰκονομία εἰσάγω . μετά τοιοῦτος οὖν γνώμη καθάπερ νέφος τις χαλεπός , ὁ δυναστεία ἐκ ὁ Προποντίς κατά ὁ ἐκκλησία κινέω · καί ὁ μέν Βιθυνία ἀθρόος ἐρημόω , Γαλατία δέ σύν πολύς ὁ βραδύτης παρασκευή · καί πᾶς αὐτός κατά νόος διά μέσος χειρόομαι , προέρχομαι ἤδη ὁ ἀκολουθία ὁ κακός ὁ ἡμέτερος · τίς οὖν ὁ μέγας πότε Βασίλειος , ὁ δειλός , ὡς φημί οὗτος , καί ἄτολμος , καί ὑποπτάω ὁ φοβερός , καί οἰκίσκος λανθάνω ὁ σωτηρία πιστεύω ; ἄρας καταπλήσσω ὁ ὁ κακός προσδοκία ; ἄρας ὁ πάθος ὁ προλέγω σύμβουλος πρός ὁ ἀσφάλεια ὁ κατά ἑαυτοῦ ποιέω ; ἄρας καταδέχομαι ὁ εἰμί πρός ὀλίγος ὁ ῥύμη ὁ κακός συμβουλεύω , μηδέ εἰς πρόοπτος κίνδυνος ἑαυτοῦ ἐμβάλλω ἐπί ἄνθρωπος καταγυμνάζω ὁ εἷμα ; ὁ πᾶς λόγος ὑπερβολή , καί πᾶς ὕψος νομ -