gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0227.2
πλήσιον γὰρ τοῦτο ἐκείνῳ · ὡςπερ γὰρ εἰ τις τὸν Ἄδαμ ὀρθῶ καὶ ὑγιαίνοντι λόγῳ μὴ διαφέρῃ λέγοι , ἢ πατέρα πάντων ἀνθρώπων , ἢ πρῶτον ἀνθρώπων ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πεπλασθαι λέγειν · ταῦτόν γὰρ δι’ ἑκατέρων σημαίνεται · εἴτα τις τῶν κατ’ αὐτὸν διαλεκτικῶν ἐφραλλόμενος τοῖς εἰρημένοις μίμοις τὴν τοιαύτην πλοκήν , ὅτι εἰ ταῦτόν ἐστιν , ἢ πρῶτον αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πεπλασθαι λέγειν , ἢ πατέρα τῶν μετὰ ταῦτα , ἐξέσται καταλιποῦσι τὴν τοῦ Πατρὸς φωνήν , μεταλαβοῦσι δὲ τὸ πρωτόπλαστον εἰπεῖν · Ὁ Ἄδαμ τοῦ Ἀβελ οὐχὶ πατὴρ ἐστίν , ἀλλὰ πρωτόπλαστος . Ὡςπερ γὰρ ὁ πρωτόπλαστος υἱοῦ πατήρ · οὕτω δὲ ἐμπάλιν υἱοῦ πρωτόπλαστος ὁ πατήρ . Εἰ ταῦτα ἐν καπηλείᾳ λέγοιτο , πόσον ἂν εἴη κρότον καὶ γέλωτα παρὰ τῶν διακωδωνιζομένων ῥαγῆναι , ἐπικαγαγόντων τῇ χωμῇ τῷ παρευρεμάτῳ ! Τοιούτοις δὲ σοφὸς θεολόγος ἰσχυρίζεται καθ’ ἡμῶν τοῦ λόγου , καὶ κατατρέχει τοῦ δόγματος , παιδαγωγῷ τινος ὄντος καὶ βακτηρίας δεόμενος , ὡς μὴ διδάξαι ὅτι οὐ πάντα ὡς κατὰ τινος κατηγορεῖται , πρὸς ἕν πάντως τὸ σημαίνόμενον βλέπει · ὡς διὰ τοῦ ῥηθέντος ἡμῖν κατὰ τὸν Ἄβελ καὶ τὸν Ἄδαμ ὑποδείγματος δείκνυται . Τὸν γὰρ Ἄδαμ , τὸν αὐτὸν καὶ πατέρα τοῦ Ἄβελ , καὶ ἔργον τοῦ Θεοῦ λέγειν , ἀληθὲς ἐστιν · οὐ μὴν ἐπεὶδὴ αὐτὸς ἀμφοτέρα ἐπὶ τοῦ Ἄβελ τὰ δύο · οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ Θεοῦ τῶν δύο ἢ τοῦ Πατρὸς προσήγορια δηλοῖ μὲν καὶ τὸ ἴδιον ὑπὸ αὐτῆς τῆς φωνῆς σημαίνόμενον τὸ γεγεννηκέναι τὸν Υἱόν · ἀνδείκνυται δὲ καὶ τὸ μηδεμίαν αἰτίαν προειπενεῖσθαι τοῦ ἀληθῶς Πατρὸς · οὐ μὴν ἐπάνυγκες ὅταν τοῦ Υἱοῦ μνησθῶμεν , μὴ Πατέρα λέγειν , ἀλλ’ ἀγέννητον Υἱοῦ προσαγορεύειν · οὐδ’ αὖ πάλιν εἰ πρὸς τὴν τοῦ Υἱοῦ σχέσιν τὸ ἄναρχον σωτηθεῖν , ἐκβάλλειν τῆς διανοίας ἡμῶν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγέννητον . Ἄλλ’ ἀποθεῖται τὴν τοιαύτην χρῆσιν ὀνομάτων τὸν λόγον τῷ ἀλλοχότῳ τῶν σοφισμάτων γελοιο -
Lemmas: πλησίος γάρ οὗτος ἐκεῖνος · ὡς γάρ εἰμί τις ὁ Άδαμ ὄρνυμι καί ὑγιαίνω λόγος μή διαφέρω λέγω , ἢ πατήρ πᾶς ἄνθρωπος , ἢ πρῶτος ἄνθρωπος ὑπό ὁ Θεός πλάσσω λέγω · αὐτός γάρ διά ἑκάτερος σημαίνω · εἴτα̅ τις ὁ κατά αὐτός διαλεκτική ἐφραλλόμενος ὁ εἴρω μῖμος ὁ τοιοῦτος πλοκή , ὅτι εἰμί αὐτός εἰμί , ἢ πρῶτος αὐτός ὑπό ὁ Θεός πλάσσω λέγω , ἢ πατήρ ὁ μετά οὗτος , ἔξεστι καταλείπω ὁ ὁ πατήρ φωνή , μεταλαμβάνω δέ ὁ πρωτόπλαστος εἶπον · ὁ Άδαμ ὁ Ἅβελ οὐ πατήρ εἰμί , ἀλλά πρωτόπλαστος . ὡς γάρ ὁ πρωτόπλαστος υἱός πατήρ · οὗτος δέ ἐμπαλῶ υἱός πρωτόπλαστος ὁ πατήρ . εἰμί οὗτος ἐν καπηλεία λέγω , πόσος εἄν εἰμί κρότος καί γέλως παρά ὁ διακωδωνίζω ῥήγνυμι , ἐπικαγαγόντων ὁ χωμῇ ὁ παρεύρεμα ! τοιοῦτος δέ σοφός θεολόγος ἰσχυρίζομαι κατά ἐγώ ὁ λόγος , καί κατατρέχω ὁ δόγμα , παιδαγωγός τις εἰμί καί βακτηρία δήω , ὡς μή διδάσκω ὅτι οὖον πᾶς ὡς κατά τις κατηγορέω , πρός εἷς πάντως ὁ σημαίνω βλέπω · ὡς διά ὁ εἴρω ἐγώ κατά ὁ Ἄβελ καί ὁ Άδαμ ὑπόδειγμα δείκνυμι . ὁ γάρ Άδαμ , ὁ αὐτός καί πατήρ ὁ Ἄβελ , καί ἔργον ὁ Θεός λέγω , ἀληθής εἰμί · οὖον μήv ἐπειδή αὐτός ἀμφότερος ἐπί ὁ Ἄβελ ὁ δύο · οὗτος καί ἐπί ὁ Θεός ὁ δύο ἢ ὁ πατήρ προσηγορία δηλόω μέν καί ὁ ἴδιος ὑπό αὐτός ὁ φωνή σημαίνω ὁ γεννάω ὁ υἱός · ἀναδείκνυμι δέ καί ὁ μηδείς αἴτιος προεῖπον ὁ ἀληθής πατήρ · οὖον μήv ἐπανύω ὅταν ὁ υἱός μιμνήσκω , μή πατήρ λέγω , ἀλλά ἀγέννητος υἱός προσαγορεύω · οὐδέ αὖος πάλιν εἰμί πρός ὁ ὁ υἱός σχέσις ὁ ἄναρχος σῴζω , ἐκβάλλω ὁ διάνοια ἐγώ ἀπό ὁ Θεός ὁ ἀγέννητος . ἄλλος ἀποθέω ὁ τοιοῦτος χρῆσις ὄνομα ὁ λόγος ὁ ἀλλόκοτος ὁ σόφισμα γελοίος -