gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0554.1
A ἑαυτῷ διδοὺς ὡς ἐκ τοῦ ἡμετέρου λόγου ὁρῶν τὰς πρὸς ἀντιθεσιν ἀφορμὰς , οἷς τὸ δι' ἀχριθείας ἐπειξιναι , μάταιον ἂν τις εἴποι τῶν κρίνειν ἐπαχρεμαμένων , ἑκάστου τῶν μετὰ διανοίας ἐντυχάνοντων αὐτοῦ τῷ συγγράμματι , ἐξ αὐτῶν τῶν λεγομένων τὴν συκοφαντίαν καταλαμβάνοντος . Πρεσβύτερον λέγει τοῦ Θεοῦ τὴν ἀξίαν τῆς τοῦ ἡμετέρου καθηγητοῦ ἐπινοίας . Οὐδὲ ἡμεῖς ἀντιλέγομεν · ἡ γὰρ τοῦ Θεοῦ ἀξία , ἣντινα χρή καὶ ταύτην νομίζειν εἶναι , οὐ τῆς καθ' ἡμᾶς μόνον γενεὰς προτερρεύει , ἀλλὰ καὶ πάσης τῆς κτίσεως καὶ αὐτῶν ὑπέρκειται τῶν αἰώνων . Τί οὖν ἐκ τούτων τῷ λόγῳ προσγίνεται , εἰ μὴ Βασιλείου μόνου , ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν ὄντων ἄνωτέρα ὁμολογεῖται τοῦ Θεοῦ ἡ ἀξία ; Ναί , φησίν , ἀλλὰ τὸ ὄνομα ἡ ἀξία ἐστίν . Καὶ τὶς ἀπέδειξε , ταῦτόν εἶναι τῇ ἀξίᾳ τὴν προσγγορίαν , ἵνα καὶ ἡμεῖς τῷ λεγομένῳ συνδιδώμεν ; Φύσεως ἡμῶν , φησί , διδάσκει θεῶς , ἐν τοῖς ὀνομαζομένοις πράγμασιν , οὐκ ἐν τῇ τῶν ὀνομαζόντων ἐξουσίᾳ κείσθαι τὴν τῶν ὀνομάτων ἀξίαν . Τίς οὖτος ὁ τῆς φύσεως νόμος ; Καὶ πῶς οὐ κατὰ πάντων κεχυρωμένος ; Εἰ γὰρ φύσις τὸ τοιοῦτον ἐνομοθέτησε , κατὰ πάντων κεχυρωμένος . Εἰ γὰρ φύσις τὸ τοιοῦτον ἐνομοθέτησε , κατὰ πάντων αὐτὴν ἔχει τὸ κράτος ἔχειν τῶν κοινωνούντων τῆς φύσεως , ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα πάντα ὅσα τῆς φύσεως ἴδια . Εἰ οὖν νόμος τῆς φύσεως ἐκ τῶν πραγμάτων ἡμῖν ἀναφέρεσθαι τὰς προσγγορίας ἐποίησεν , ὥσπερ ἐκ τῶν σπερμάτων ἢ τῶν ριζῶν τὰ βλαστήματα , καὶ μὴ τῇ προαίρεσει τῶν δηλούντων τὰ πράγματα τὰς σημαντικὰς τῶν ὑποκειμένων ἐπωνυμίας ἐπέτρεπε , πάντες ἂν ἡμεῖν οἱ ἄνθρωποι , πρὸς ἀλλήλους ὁμόγλωσσοι . Μὴ γὰρ παρηλλαγμένων τῶν ἐπικειμένων τοῖς πράγμασιν ὀνομάτων , οὐκ ἂν πρὸς ἀλλήλους κατὰ τὸ εἶδος διεφυνούμεν τοῦ λόγου . Ὅσιον φησιν εἶναι , καὶ τῷ τῆς προνοίας νόμῳ προσιφυέστατον , ἀνωθεν ἐπικεῖσθαι τοῖς πράγμασι τὰς φωνάς . Πῶς οὖν ἠγνόησαν οἱ προφῆται τὸ ὅσιον , καὶ ὁν τῆς προνοίας νόμον οὐκ ἐπαιδεύθησαν , οἱ μηδαμῶς , κατὰ τὸν σὸν λόγον , τὴν ἀγεννησίαν θεοποίησαντες ; Πῶς δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς ἄγνοεῖ τὸ τοιοῦτον εἶδος τῆς ὁσιότητος , ὅς γε οὐκ ἀνωθεν ἐπιτίθησι τοῖς παρ' αὐτοῦ πλασθεῖσι ζῴοις τὰς προσγγορίας · ἀλλὰ τῷ Ἀδὰμ τὴν ἐξουσίαν τῆς ὀνοματοποιίας χαρίζεται ; Εἰ γὰρ προσεφύει τῷ τῆς προνοίας νόμῳ , καθὼς φησιν ὁ Εὐνόμιος , καὶ ὅσιόν ἐστι τὸ ἀνωθεν ἐπικεῖσθαι τοῖς πράγμασι τὰς φωνάς , ἀνόσιον πάντως καὶ ἀνάρκοστον παρὰ τῶν κάτω τοῖς οὖσιν ἐφαρμοσθῆναι τὰς κλήσεις .
Lemmas: A ἑαυτοῦ δίδωμι ὡς ἐκ ὁ ἡμέτερος λόγος ὁράω ὁ πρός ἀντίθεσις ἀφορμή , ὅς ὁ διά αχριθειος ἐπείγω , μάταιος εἄν τις εἶπον ὁ κρίνω ἐπαχρεμαμένων , ἕκαστος ὁ μετά διάνοια ἐντυγχάνω αὐτός ὁ σύγγραμμα , ἐκ αὐτός ὁ λέγω ὁ συκοφαντία καταλαμβάνω . πρέσβυς λέγω ὁ Θεός ὁ ἄξιος ὁ ὁ ἡμέτερος καθηγητής ἐπίνοια . οὐδέ ἐγώ ἀντιλέγω · ὁ γάρ ὁ Θεός ἄξιος , ὅστις χρή καί οὗτος νομίζω εἰμί , οὖον ὁ κατά ἐγώ μόνος γενεά προτερεύω , ἀλλά καί πᾶς ὁ κτίσις καί αὐτός ὑπέρκειμαι ὁ αἰών . τις οὖν ἐκ οὗτος ὁ λόγος προσγίγνομαι , εἰμί μή Βασίλειος μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ εἰμί ανώτερος ὁμολογέω ὁ Θεός ὁ ἄξιος ; Ναίς , φημί , ἀλλά ὁ ὄνομα ὁ ἄξιος εἰμί . καί τις ἀποδείκνυμι , αὐτός εἰμί ὁ ἄξιος ὁ προσγγορίαν , ἵνα καί ἐγώ ὁ λέγω συνδίδωμι ; Φύσις ἐγώ , φημί , διδάσκω θεάομαι , ἐν ὁ ὀνομάζω πρᾶγμα , οὐ ἐν ὁ ὁ ὀνομάζω ἐξουσία κεῖμαι ὁ ὁ ὄνομα ἄξιος . Τῖς οὗτος ὁ ὁ φύσις νόμος ; καί πῶς οὖον κατά πᾶς κυρόω ; εἰμί γάρ φύσις ὁ τοιοῦτος νομοθετέω , κατά πᾶς κυρόω . εἰμί γάρ φύσις ὁ τοιοῦτος νομοθετέω , κατά πᾶς αὐτός ἔχω ὁ κράτος ἔχω ὁ κοινωνέω ὁ φύσις , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος πᾶς ὅσος ὁ φύσις ἴδιος . εἰμί οὖν νόμος ὁ φύσις ἐκ ὁ πρᾶγμα ἐγώ ἀναφέρω ὁ προσγγορίας ποιέω , ὥσπερ ἐκ ὁ σπέρμα ἢ ὁ ῥίζα ὁ βλάστημα , καί μή ὁ προαίρεσις ὁ δηλόω ὁ πρᾶγμα ὁ σημαντικός ὁ ὑπόκειμαι ἐπωνυμία ἐπιτρέπω , πᾶς εἄν ἐγεί ὁ ἄνθρωπος , πρός ἀλλήλων ὁμόγλωσσος . μή γάρ παραλλάσσω ὁ ἐπίκειμαι ὁ πρᾶγμα ὄνομα , οὐ εἄν πρός ἀλλήλων κατά ὁ εἶδος διεφυνεος ὁ λόγος . Ὅσιος φημί εἰμί , καί ὁ ὁ πρόνοια νόμος προσφυής , ἄνωθεν ἐπίκειμαι ὁ πρᾶγμα ὁ φωνή . Πῶς οὖν ἀγνοέω ὁ προφήτης ὁ ὅσιος , καί εἰμί ὁ πρόνοια νόμος οὐ παιδεύω , ὁ μηδαμῶς , κατά ὁ σός λόγος , ὁ ἀγεννησία θεοποιέω ; Πῶς δέ καί αὐτός ὁ θεός ἀγνοέω ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ ὁσιότης , ὅς γε οὐ ἄνωθεν ἐπιτίθημι ὁ παρά αὐτός πλάσσω ζῷον ὁ προσγγορίας · ἀλλά ὁ Ἀδάμ ὁ ἐξουσία ὁ ὀνοματοποιία χαρίζομαι ; εἰμί γάρ προσφύω ὁ ὁ πρόνοια νόμος , καθώς φημί ὁ Εὐνόμιος , καί ὅσιος εἰμί ὁ ἄνωθεν ἐπίκειμαι ὁ πρᾶγμα ὁ φωνή , ἀνόσιος πάντως καί ἀνάρκοστον παρά ὁ κάτω ὁ εἰμί ἐφαρμόζω ὁ κλῆσις .