gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0308.2
Εἰ δὲ τις ἀπαιτοῖ τῆς θείας οὐσίας ἐρμηνείαν τινὰ καὶ ὑπογραφὴν καὶ ἐξήγησιν , ἀμαθεῖς εἶναι τῆς τοιαύτης σοφίας οὐκ ἀρνησόμεθα · τοσοῦτον ὁμολογοῦντες μόνον , ὅτι οὐχ ἔστι τὸ ἀόριστον κατὰ τὴν φύσιν ἐπινοίᾳ τινὶ ῥημάτων διαληφθῆναι . Τὸ γὰρ μὴ ἔχειν ὅρον τὴν θείαν μεγαλωσύνην , ἡ προφητεία βοᾷ διαφθόγγῳ χρυσόσωσῳ · ὅτι τῆς μεγαλοπρεπείας , τῆς δόξης , τῆς ἀγιασύνῃς αὐτοῦ οὐκ ἐστὶ πέρας . Εἰ δὲ τὰ περὶ αὐτὸν ἀπεράντωτα , πολὺ μᾶλλον αὐτὸς ἐκεῖνος κατ’ οὐσίαν δ τί ποτὲ ἐστιν , οὐδενὶ ὄρῳ κατ’ οὐδὲν μέρος διαλαμβάνεται . Εἰ οὖν ἡ διὰ τῶν ὀνομάτων τε καὶ ῥημάτων ἐρμηνεία διαλαμβάνει πως τὴν σημασίαν τὸ ὑποκείμενον · τὸ δὲ ἀόριστον περιληφθῆναι οὐ δύναται · οὐχ ἂν τις εἰκότως τὴν ἀμαθίαν ἡμῶν αἰτιάσαιτο , μὴ θρασυνομένων κατὰ τῶν ἀτολήμων . Τίνι γὰρ ὀνόματι διαλάβω τὸ ἀπεριληπτὸν ; Διὰ ποίας φωνῆς ἐξαγγείλω τὸ ἀνεκφώνητον ; Ἐπεὶ οὖν χρεῖόν ἐστι καὶ ὑψηλότερον τῆς ὀνομαστικῆς σημασίας τὸ Θεῖον , σιωπὴ τιμᾶν τὰ ὑπὲρ λόγον τε καὶ διάνοιαν μεμαθήκαμεν . Κἂν ἐπεμβαίνῃ τῇ εὐλαβείᾳ ταύτῃ τοῦ λόγου ὁ ὑπεργονοῦν παρ’ ὃ δεῖ φρονεῖν , ἐν γέλῳ τὴν ἀμαθίαν ἡμῶν τὴν περὶ τῶν ἀκαταλήπτων ποιούμενος , καὶ τοῦ ἀσχηματίστου καὶ ἀορίστου καὶ ἀμεγέθους καὶ ἀπίστου , Πατρὸς τε λέγω καὶ Υἱοῦ καὶ Πνεύματος ἁγίου , τὴν κατὰ τὸ ἀνώνυμον ἐπιγινώσκει παραλλαγὴν , καὶ προσφέρει τοῦτο πρὸς ἐλεγχὸν τῆς ἀμαθίας ἡμῶν , ὁ συνεχῶς παρὰ τῶν μαθητῶν τῆς ἀπάτης προτείνεται · τὸ , Ὑμεῖς προσκυνεῖτε οὐκ οἴδατε , εἰ τὴν οὐσίαν τοῦ προσκυνουμένου οὐκ οἴδατε · οὐ φοβηθησόμεθα κατὰ τὴν συμβολὴν τοῦ προφήτου τὸν ἀνειδισμὸν τῶν ἀφόρων · οὐδὲ διὰ τὴν φαυλισμὸν αὐτῶν κατὰ τῶν ἀνεκφωνήτων θρασυνθησόμεν · τὸν ἰδιώτην τῷ λόγῳ Παύλον διδάσκαλον τῶν ὑπὲρ γνώσιν μυστηρίων ποιούμενοι · ὃς τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ τὴν θείαν φύσιν ἐντὸς τῆς ἀνθρωπίνης περινοίας οἴσθαι , ὡς καὶ τὰ κρίματα τοῦ Θεοῦ ἀνεξερεύνητά λέγειν , καὶ τὰς ὁδοὺς ἀνεξιχνιάστους , καὶ τὰ τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν ὑπὲρ τῶν ἐν τῷ βίῳ τῷδε κατορθωθέντων ἐππηγελμένα , ὑπὲρ κατάληψιν εἶναι διαχωρίζεσθαι · ὡς μήτε ὀφθαλμῷ λαβεῖν , μήτε ἀκοῇ παραδεξάσθαι , μήτε καρδίαν χωρήσαι δύνασιν εἶναι . Ταῦτα τοίνυν μαθόντες ἀπὸ τοῦ Παύλου , θαρσοῦντες ἀποφαινόμεθα , ὅτι οὐ μόνον τὰ κρίματα τοῦ Θεοῦ τῆς
Lemmas: εἰμί δέ τις ἀπαιτέω ὁ θεῖος οὐσία ἑρμηνεία τις καί ὑπογραφή καί ἐξήγησις , ἀμαθής εἰμί ὁ τοιοῦτος σοφία οὐ ἀρνέομαι · τοσοῦτος ὁμολογέω μόνος , ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἀόριστος κατά ὁ φύσις ἐπίνοια τις ῥῆμα διαλαμβάνω . ὁ γάρ μή ἔχω ὅρος ὁ θεῖος μεγαλωσύνη , ὁ προφητεία βοάω διαφθογγος χρυσόω · ὅτι ὁ μεγαλοπρέπεια , ὁ δόξα , ὁ αγιασυνεος αὐτός οὐ εἰμί πέρας . εἰμί δέ ὁ περί αὐτός ἀπέραντος , πολύς μᾶλλον αὐτός ἐκεῖνος κατά οὐσία δ τίς ποτέ εἰμί , οὐδείς ὄρον κατά οὐδείς μέρος διαλαμβάνω . εἰμί οὖν ὁ διά ὁ ὄνομα τε καί ῥῆμα ἑρμηνεία διαλαμβάνω πως ὁ σημασία ὁ ὑπόκειμαι · ὁ δέ ἀόριστος περιλαμβάνω οὖον δύναμαι · οὐ εἄν τις εἰκότως ὁ ἀμαθία ἐγώ αἰτιάομαι , μή θρασύνω κατά ὁ ατολημη . τίς γάρ ὄνομα διαλαμβάνω ὁ ἀπερίληπτος ; Ζεύς Ποίας φωνή ἐξαγγέλλω ὁ ἀνακόπτω ; ἐπεί οὖν χρειώ εἰμί καί ὑψηλός ὁ ὀνομαστικός σημασία ὁ θεῖον , σιωπή τιμάω ὁ ὑπέρ λόγος τε καί διάνοια μανθάνω . κἀν ἐπεμβαίνω ὁ εὐλάβεια οὗτος ὁ λόγος ὁ ὑπεργίγνομαι παρά ὅς δεῖ φρονέω , ἐν γέλως ὁ ἀμαθία ἐγώ ὁ περί ὁ ἀκατάληπτος ποιέω , καί ὁ ἀσχημάτιστος καί ἀόριστος καί ἀμεγέθης καί ἄπιστος , πατήρ τε λέγω καί υἱός καί πνεῦμα ἅγιος , ὁ κατά ὁ ἀνώνυμος ἐπιγιγνώσκω παραλλαγή , καί προσφέρω οὗτος πρός ἐλέγχω ὁ ἀμαθία ἐγώ , ὁ συνεχῶς παρά ὁ μαθητής ὁ ἀπάτη προτείνω · ὁ , σύ προσκυνέω οὐ οἶδα , εἰμί ὁ οὐσία ὁ προσκυνέω οὐ οἶδα · οὖον φοβέω κατά ὁ συμβολή ὁ προφήτης ὁ ἀνειδισμὸν ὁ ἄφορος · οὐδέ διά ὁ φαυλισμός αὐτός κατά ὁ ἀνακόπτω θρασύνω · ὁ ἰδιώτης ὁ λόγος Παῦλος διδάσκαλος ὁ ὑπέρ γνῶσις μυστήριον ποιέω · ὅς τοσοῦτος ἀπέχω ὁ ὁ θεῖος φύσις ἐντός ὁ ἀνθρώπινος περίνοια οἴομαι , ὡς καί ὁ κρίμα ὁ Θεός ανεξερεύνητος λέγω , καί ὁ ὁδός ἀνεξιχνίαστος , καί ὁ ὁ ἀγαπάω αὐτός ὑπέρ ὁ ἐν ὁ βίος ὅδε κατορθόω ἐπαγγέλλω , ὑπέρ κατάληψις εἰμί διαχωρίζω · ὡς μήτε ὀφθαλμός λαμβάνω , μήτε ἀκοή παραδείκνυμι , μήτε Καρδία χωρέω δύνασις εἰμί . οὗτος τοίνυν μανθάνω ἀπό ὁ Παῦλος , θάρσος ἀποφαίνω , ὅτι οὖον μόνος ὁ κρίμα ὁ Θεός ὁ