gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0283.1
τοῦ Κυρίου νομοθετηθεῖσαν ἐν τῇ πίστει φωνήν . Πιστεύομεν , φησίν , εἰς τὸν παράκλητον . Ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ ὄνομα κοινὸν ἔμαθον εἶναι παρὰ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς , Πατρὸς τε καὶ Υἱοῦ καὶ Πνεύματος ἁγίου . Ὁ γὰρ Υἱὸς ἐπίσης ἑαυτὸν τε καὶ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ὀνομάζει Παράκλητον . Ὁ δὲ Πάτηρ δι’ ὧν ἐνεργεῖ τὴν παράκλησιν , οἰκειοῦται πάντως τοῦ παρακλήτου τὸ ὄνομα . Οὐ γὰρ δι’ ὧν ἐργον ποιῶν τοῦ παρακλήτου , ἀπαξιοῖ τοῦ ἔργου τὸ ὄνομα . Ὁ τε γὰρ Δαβὶδ πρὸς τὸν Πατέρα φησίν , ὅτι Σὲ Κύριε ἐδούησας μοι καὶ παρεκάλεσάς με · καὶ ὁ μέγας Ἀπόστολος τὰ αὐτὰ περὶ τοῦ Πατρὸς διεξέρχεται , λέγων , Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὁ παρηκολούθησας ἐπὶ πάσῃ τῇ ἀλγησί ἡμῶν . Τὸν δὲ Υἱὸν ὁ Ἰωάννης ἐν μιᾷ τῶν Καθολικῶν Ἐπιστολῶν διαρρήδην ὀνομάζει παράκλητον . Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος , δι’ ὧν εἶπε καὶ ἄλλον παράκλητον ἡμῖν ἀποσταλῆσεσθαι , περὶ τοῦ Πνεύματος λέγων , ἐφ’ ἑαυτοῦ πάντως τὸ ὄνομα τοῦτο προεωμολόγησε . Διπλῆς δὲ οὖσης τῆς τοῦ παρακαλεῖν σημασίας , μιᾶς μὲν διὰ τῶν τιμητικῶν ῥημάτων τε καὶ σχημάτων , ὑπὲρ ὧν ἄν τις δεόμενος τύχωμεν , εἰς συμπάθειαν αὐτὸν ἐπαγόμενοι · ἐτέρας δὲ τῆς θεραπευτικῆς τῶν ψυχικῶν τε καὶ σωματικῶν παθημάτων ἐπιστοίας , τῶν καθ’ ἕκατερον σημαινομένων ἐπίσης ἡ ἁγία Γραφὴ προσοικειοῦται τῇ θείᾳ φύσει τοῦ παρακλήτου τὴν ἔνοιαν . Νῦν μὲν γὰρ ὁ Παῦλος τὴν ἰατρικὴν ἡμῶν τοῦ Θεοῦ δύναμιν διὰ τῆς παρακλήσεως ἡμῖν παρίστησι , λέγων · Ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς , παρεκάλεσεν ἡμᾶς ἐν τῇ παρουσίᾳ Τίτου . Πάλιν δὲ κατὰ τὴν ἑτέραν διάνοιαν πρὸς τοὺς Κορινθίους γράφων , ταῦτα διεξέρχεται , ὅτι Ὑπὲρ Χριστοῦ πρεσβεύομεν ὡς τοῦ Θεοῦ παρακαλοῦντος δι’ ἡμῶν . Δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ , καταλλάγητε τῷ Θεῷ . Τούτων οὖν οὕτως ἔχοντων , ὅπως ἂν ἐπὶ τοῦ Πνεύματος νοήσης τοῦ παρακλήτου τὸ ὄνομα , τῆς τοῦ Πατρὸς τε καὶ τοῦ Υἱοῦ κοινωνίας , καθ’ ἕκατερον τῶν σημαινομένων , οὐκ ἀποστήσεις . Οὐκοῦν ἐν τῷ μέρει τούτῳ οὐδὲ βουλόμενος κατασμιχρύνειν τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος δόξαν δεδύνηται , ἐκεῖνο προσμαρτυρῶν αὐτῷ , ὃπερ καὶ τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ παρὰ τῆς ἁγίας Γραφῆς ἀνατίθεται . Πνεῦμα δὲ ἀληθείας εἰπὼν Εὐνόμιος , αὐτὸς μὲν , ὡς οἴμαι , τὸ ὑποχείριον ἠθουλεῖ διὰ τῆς τοιαύτης παραστήσεως φωνῆς . Ἐπεὶδὴ ἀλήθεια μὲν ὁ Χριστὸς ἐστίν · ἐκεῖνο δὲ Πνεῦμα ἀληθείας ὤνόμασεν . Ὡς εἰ τις λέγοι κτῆμα τῆς ἀληθείας εἶναι καὶ ὑποχείριον , οὐκ εἰδὼς ὅτι δικαιοσύνη ὁ Θεὸς λέγεται · καὶ οὐ δήπου κτῆμα τῆς δικαιοσύνης τὸν Θεὸν ἐνοήσαμεν . Ὥστε καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας μαθόντες , τὴν θεοπρεπῆ διὰ νοίαν παρὰ τῆς φωνῆς ἐδέξαμεθα , τῷ ἐπαχθῇ λόγῳ πρὸς τὸ χρεῖστον χειραγωγούμενοι . Εἰπὼν γὰρ ὁ Κύριος , Τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας , ἐπήγαγεν εὐθὺς , ὃ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται . Ὑπὲρ οὐδενὸς τῶν ἐν
Lemmas: ὁ κύριος νομοθετέω ἐν ὁ πίστις φωνή . πιστεύω , φημί , εἰς ὁ παράκλητος . ἐγώ δέ καί αὐτός οὗτος ὁ ὄνομα κοινός μανθάνω εἰμί παρά ὁ θεόπνευστος γραφή , πατήρ τε καί υἱός καί πνεῦμα ἅγιος . ὁ γάρ υἱός ἐπίσης ἑαυτοῦ τε καί πνεῦμα ὁ ἅγιος ὀνομάζω Παράκλητος . ὁ δέ πατήρ διά ὅς ἐνεργέω ὁ παράκλησις , οἰκειόω πάντως ὁ παράκλητος ὁ ὄνομα . οὖον γάρ διά ὅς ἔργον ποιέω ὁ παράκλητος , ἀπαξιόω ὁ ἔργον ὁ ὄνομα . ὁ τε γάρ Δαυίδ πρός ὁ πατήρ φημί , ὅτι σός κύριος εδουαειδω ἐγώ καί παρακαλέω ἐγώ · καί ὁ μέγας ἀπόστολος ὁ αὐτός περί ὁ πατήρ διεξέρχομαι , λέγω , εὐλογητός ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ παρακολουθέω ἐπί πᾶς ὁ ἄλγησις ἐγώ . ὁ δέ υἱός ὁ Ἰωάννης ἐν εἷς ὁ καθολικός Ἐπιστολή διαρρήδην ὀνομάζω παράκλητος . καί αὐτός δέ ὁ Κύριος , διά ὅς εἶπον καί ἄλλος παράκλητος ἐγώ ἀποστέλλω , περί ὁ πνεῦμα λέγω , ἐπί ἑαυτοῦ πάντως ὁ ὄνομα οὗτος προεωμολόγησε . διπλόος δέ εἰμί ὁ ὁ παρακαλέω σημασία , εἷς μέν διά ὁ τιμητικός ῥῆμα τε καί σχῆμα , ὑπέρ ὅς ἄν τις δήω τυγχάνω , εἰς συμπάθεια αὐτός ἐπάγω · ἕτερος δέ ὁ θεραπευτικός ὁ ψυχικός τε καί σωματικός πάθημα ἐφίστημι , ὁ κατά ἑκάτερος σημαίνω ἐπίσης ὁ ἅγιος γραφή προσοικειόω ὁ θεῖος φύσις ὁ παράκλητος ὁ νοια . νῦν μέν γάρ ὁ Παῦλος ὁ ἰατρικός ἐγώ ὁ Θεός δύναμις διά ὁ παράκλησις ἐγώ παρίστημι , λέγω · ὁ παρακαλέω ὁ ταπεινός , παρακαλέω ἐγώ ἐν ὁ παρουσία Τίτος . πάλιν δέ κατά ὁ ἕτερος διάνοια πρός ὁ Κορίνθιος γράφω , οὗτος διεξέρχομαι , ὅτι ὑπέρ Χριστός πρεσβεύω ὡς ὁ Θεός παρακαλέω διά ἐγώ . δέομαι ὑπέρ Χριστός , καταλλάσσω ὁ Θεός . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω , ὅπως εἄν ἐπί ὁ πνεῦμα νοέω ὁ παράκλητος ὁ ὄνομα , ὁ ὁ πατήρ τε καί ὁ υἱός κοινωνία , κατά ἑκάτερος ὁ σημαίνω , οὐ ἀφίστημι . οὐκοῦν ἐν ὁ μέρος οὗτος οὐδέ βούλομαι κατασμιχρυνεος ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα δύναμαι , ἐκεῖνος προσμαρτυρέω αὐτός , ὅσπερ καί ὁ πατήρ καί ὁ υἱός παρά ὁ ἅγιος γραφή ἀνατίθημι . πνεῦμα δέ ἀλήθεια εἶπον Εὐνόμιος , αὐτός μέν , ὡς οἴμη , ὁ ὑποχείριος ηθουλις διά ὁ τοιοῦτος παραστήσεως φωνή . ἐπειδή ἀλήθεια μέν ὁ Χριστός εἰμί · ἐκεῖνος δέ πνεῦμα ἀλήθεια ὀνομάζω . ὡς εἰμί τις λέγω κτῆμα ὁ ἀλήθεια εἰμί καί ὑποχείριος , οὐ εἰδοί ὅτι δικαιοσύνη ὁ θεός λέγω · καί οὖον δήπου κτῆμα ὁ δικαιοσύνη ὁ θεός νοέω . ὥστε καί ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια μανθάνω , ὁ θεοπρεπής διά νοια παρά ὁ φωνή δέχομαι , ὁ ἐπάγω λόγος πρός ὁ χρίω χειραγωγέω . εἶπον γάρ ὁ Κύριος , ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια , ἐπάγω εὐθύς , ὅς παρά ὁ πατήρ ἐκπορεύω . ὑπέρ οὐδείς ὁ ἐν