gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0384.1
λοιπὰ τῶν γεννητῶν ἀποκρίνας , ἀλλ' ὁμοτίμως ποιείται τὴν πρὸς Θεὸν διαστολὴν πάντων τῶν γεγονότων · οὐδὲ ἐξείων τὸν Υἱὸν τῶν πάντων . Καὶ διὰ τῆς τῶν ἀτόπων ὁρῶν ἀναστροφῆς , φανερῶς τὸν Υἱὸν τῆς θείας ἀφύστασις φάσκεις , λέγων μὴτε τι τῶν γεννητῶν ἀγέννητον , μὴτε τὸν Θεὸν Υἱὸν ἢ γεννητὸν λέγεσθαι , τῇ ἀντιδιαίρεσι σαφῶς τὸ φρικτὸν ἐκκαλύπτων τῆς βλασφημίας · διαστελλας γὰρ τὰ γεγονότα πρὸς τὸ ἀγέννητον , ἐν τῇ κατὰ τὸ ἀντίστροφον ἐπαγωγῇ οὐχἕτι τὸν ἀγέννητον , ἀλλὰ τὸν Θεὸν εἴπεν Υἱὸν ἢ γεννητὸν ἀδύνατον εἶναι λέγειν , δεῖξαις διὰ τῶν εἰρημένων , ὅτι τὸ μὴ ἀγέννητον Θεὸς οὐκ ἔστι , καὶ ὅτι τοσοῦτον ἀπέχει ὁ μονογενὴς Θεὸς διὰ τὸ γεννητὸν εἶναι τοῦ εἶναι Θεός , ὅσον καὶ ὁ ἀγέννητος τοῦ γεννητὸν εἶναι ἢ λέγεσθαι . Οὐ γὰρ ἀγνοία τῆς κατὰ τὸν λόγον ἀκολουθίας ἀσύμφωνόν τε καὶ ἀνάρμοστον ποιεῖται τῶν τεθέντων τὴν ἀναστροφήν , ἀλλὰ κακοῦργῶν τῆς εὐσεβείας τὸν λόγον , ἀντιδιαστέλλει τῷ γεννητῷ τὴν θεότητα , τοῦτο δι' ὧν λέγει καταστατῶν , ὅτι τὸ μὴ ἀγέννητον Θεὸς οὐκ ἔστιν . Ἡ γὰρ ἀληθὴς ἀκολουθία τοῦ λόγου τις ἦν , εἰπόντα μηδὲν τῶν γεννητῶν εἶναι ἀγέννητον , ἐπαγαγεῖν ὅτι οὐδὲ εἰ τι κατὰ φύσιν ἔστιν ἀγέννητον , γεννητὸν εἶναι δύναται . Ὁ γὰρ τοιοῦτος λόγος , καὶ τὸ ἀληθὲς ἔχει , καὶ τῆς βλασφημίας κεχωρίσται . Νῦν δὲ τῷ προθεῖναι μὲν ὅτι τῶν γεννητῶν οὐδὲν ἔστιν ἀγέννητον , ἐπαγαγεῖν δὲ ὅτι οὐδὲ γεννητὸς ὁ Θεός , σαφῶς τοῦ εἶναι Θεὸν τὸν Μονογενῆ Θεὸν ἀφορίζει · διὰ τοῦ μὴ ἀγέννητον αὐτὸν εἶναι , τὸ μηδὲ Θεὸν αὐτὸν εἶναι κατασκευάζων . Ἀρ' οὖν ἕτερόν ἐστι πρὸς ἀποδείξειν τῆς ἐκτόπου ταύτης βλασφημίας τῶν ἐλέγχων δεόμεθα ; Καὶ οὐδ' ἀρκεῖ τοῦτο μόνον ἀντίστηλὴς γενέσθαι τῷ Χριστομάχῳ , τῷ κατασκευάζοντι διὰ τῶν εἰρημένων μὴ εἶναι Θεὸν τὸν ἐν ἀρχῇ ὄντα Λόγον Θεόν ; Τί οὖν ἐτι χρὴ πρὸς τοὺς τοιούτους συμπλέκεσθαι ; Οὐδὲ γὰρ τοῖς περὶ τὰ εἴδωλα καὶ τὸ ἐπιδώμα τῶν ἄγνοιων μόνους διαπλεχθῆναι , οὐχὶ τῷ συντεθεῖσαι τῇ ἀπωλείᾳ τῶν εἰδωλολατρῶν , ἀλλὰ τῷ βαρυτέραν εἶναι τὴν νόσον αὐτῶν τῆς παρ' ἡμῶν θεραπείας . Ὡςπερ τοίνυν τὴν εἰδωλολατρὶαν αὐτὸ καταμηνύει τὸ ἔργον , καὶ προλαμβάνοντων τῶν κατηγόρων τὸν ἔλεγχον τὸν χαοὸν ἐν παρόρσει τολμῶμενον · οὕτω καὶ ἐνταῦθα σιγῶν οἶμαι δεῖν τὴν τῆς εὐσεβείας συνήγορον , πρὸς τὸν βουμένον καθ' ἑαυτοῦ περιφανῶς τὴν ἀσέβειαν . Καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν τῷ καρκινώδει πάθει κεχρατημένων ἀπρακτος ; ἡ ἰατρὲία μένει , διὰ τὸ ὑπερσχύειν τῆς τέχνης τὴν νόσον .
Lemmas: λοιπάς ὁ γεννητής ἀποκρίνω , ἀλλά ὁμότιμος ποιέω ὁ πρός θεός διαστολή πᾶς ὁ γίγνομαι · οὐδέ ἐξέρχομαι ὁ υἱός ὁ πᾶς . καί διά ὁ ὁ ἄτοπος ὁράω ἀναστροφή , φανερῶς ὁ υἱός ὁ θεῖος ἀφύστασις φάσκω , λέγω μήτε τίς ὁ γεννητής ἀγέννητος , μήτε ὁ θεός υἱός ἢ γεννητός λέγω , ὁ ἀντιδιαίρεσις σαφῶς ὁ φρικτός ἐκκαλύπτω ὁ βλασφημία · διαστέλλω γάρ ὁ γίγνομαι πρός ὁ ἀγέννητος , ἐν ὁ κατά ὁ ἀντίστροφος ἐπαγωγή οὐχἕτι ὁ ἀγέννητος , ἀλλά ὁ θεός εἶπον υἱός ἢ γεννητός ἀδύνατος εἰμί λέγω , δείκνυμι διά ὁ εἴρω , ὅτι ὁ μή ἀγέννητος θεός οὐ εἰμί , καί ὅτι τοσοῦτος ἀπέχω ὁ μονογενής θεός διά ὁ γεννητός εἰμί ὁ εἰμί Θεός , ὅσος καί ὁ ἀγέννητος ὁ γεννητός εἰμί ἢ λέγω . οὖον γάρ ἄγνοια ὁ κατά ὁ λόγος ἀκολουθία ἀσύμφωνος τε καί ἀνάρμοστος ποιέω ὁ τίθημι ὁ ἀναστροφή , ἀλλά κακοῦργος ὁ εὐσέβεια ὁ λόγος , ἀντιδιαστέλλω ὁ γεννητός ὁ θεότης , οὗτος διά ὅς λέγω καταστάτης , ὅτι ὁ μή ἀγέννητος θεός οὐ εἰμί . ὁ γάρ ἀληθής ἀκολουθία ὁ λόγος τις εἰμί , εἶπον μηδείς ὁ γεννητής εἰμί ἀγέννητος , ἐπάγω ὅτι οὐδέ εἰμί τίς κατά φύσις εἰμί ἀγέννητος , γεννητός εἰμί δύναμαι . ὁ γάρ τοιοῦτος λόγος , καί ὁ ἀληθής ἔχω , καί ὁ βλασφημία χωρίζω . νῦν δέ ὁ προτίθημι μέν ὅτι ὁ γεννητής οὐδείς εἰμί ἀγέννητος , ἐπάγω δέ ὅτι οὐδέ γεννητός ὁ Θεός , σαφῶς ὁ εἰμί θεός ὁ Μονογενεύς θεός ἀφορίζω · διά ὁ μή ἀγέννητος αὐτός εἰμί , ὁ μηδέ θεός αὐτός εἰμί κατασκευάζω . ἀρά οὖν ἕτερος εἰμί πρός ἀποδείκνυμι ὁ ἔκτοπος οὗτος βλασφημία ὁ ἐλέγχω δήω ; καί οὐδέ ἀρκέω οὗτος μόνος αντιστηλη γίγνομαι ὁ Χριστομάχος , ὁ κατασκευάζω διά ὁ εἴρω μή εἰμί θεός ὁ ἐν ἀρχή εἰμί Λόγος Θεός ; τις οὖν ἔτι χρή πρός ὁ τοιοῦτος συμπλέκω ; οὐδέ γάρ ὁ περί ὁ εἴδωλον καί ὁ ἐπιδωμάω ὁ ἄγνοια μόνος διαπλέκω , οὐ ὁ συντίθημι ὁ ἀπώλεια ὁ εἰδωλολάτρης , ἀλλά ὁ βαρύς εἰμί ὁ νόσος αὐτός ὁ παρά ἐγώ θεραπεία . ὡς τοίνυν ὁ εἰδωλολατρία αὐτός καταμηνύω ὁ ἔργον , καί προλαμβάνω ὁ κατήγορος ὁ ἔλεγχος ὁ χαόω ἐν παρόρνυμι τολμάω · οὗτος καί ἐνταῦθα σιγάω οἴομαι δήω ὁ ὁ εὐσέβεια συνήγορος , πρός ὁ βουμενω κατά ἑαυτοῦ περιφανής ὁ ἀσέβεια . καθά καί ἐπί ὁ ὁ καρκινώδης πάθος κρατέω ἄπρακτος ; ὁ ἰατρεία μένω , διά ὁ ὑπερέχω ὁ τέχνη ὁ νόσος .