gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0429.1
A πάντως ἐξῆρτηται . Ἄλλὰ μὴν ἐν σοὶ ἡ καρδία καὶ σὺ καθ' ἑαυτὴν ἐστιν . Ἄρα κατὰ τὸν σὸν λόγον ἡ καθόλου χρή μὴ εἶναι λέγειν αὐτήν , ἢ μὴ κυρίως εἶναι . Ἄλλὰ τὸ μὲν ἀπαίδειον τῶν εἰρημένων παρ' αὐτοῦ καὶ τὸ βλάσφημον , τοσοῦτον καὶ τοῦτον , ὡς καὶ πρὸ τῶν ἡμετέρων λόγων καταφανὲς εἶναι τοῖς νοῦν ἔχουσιν ὡς ἂν μᾶλλον ἐπίδηλος αὐτοῦ γένοιτο μετὰ τῆς ἀσεβείας ἡ ἄνοια , τοῦτο τοῖς προειρημένοις προσθήσομεν · Εἰ μόνον ἐστὶ κυρίως εἶναι λέγειν , ᾧ τῆς Γραφῆς ὁ λόγος ἀπολελυμένον τε καὶ ἄνεχτον μαρτυρεῖ τὸ εἶναι , διὰ τί καθάπερ οἱ ὑδροφοροῦντες ἐν ἐξουσίᾳ τοῦ πιεῖν τῇ δίψῃ φθείρονται ; Καὶ οὕτως πρόχειρον ἔχων τῆς κατὰ τοῦ Ὑιοῦ βλασφημίας τὸ ἀντιφάρμακον , ἐπιμύσας παρέδραμεν , ὡςπερ τὸ σωθῆναι φοβούμενος . Καὶ ἀδύνειν αἰτιᾶται Βασίλειον , ὅτι τοὺς προσδιορισμοὺς σιωπήσας , μόνον ἐφ' ἑαυτοῦ τὸ ἦν ἐπὶ τοῦ Μονογενοῦς διηγήσατο . Καὶ τοῦ γε δυνατὸν ἦν , ἃ ἐκεῖνος εἶδε , καὶ ἕκαστος τῶν ὀφθαλμοὺς ἔχοντων ὁρᾷ , καὶ τοῦτον ἰδεῖν . Ὁ μοι δοκεῖ προφητικῶς κινηθεὶς ὁ ὑψηλὸς Ἰωάννης , ὡς ἂν ἐμφραγείη τὰ στόματα τῶν χριστομαχοῦντων διὰ τὰς προσθήκας ταύτας ἀθετοῦντων τοῦ Χριστοῦ τὸ κυρίως εἶναι , ἀπλῶς καὶ ἀδιόριστως εἰπεῖν , ὅτι Θεὸς ἦν ὁ Λόγος , καὶ ζωὴ ἦν , καὶ φῶς ἦν , οὐ μὴν ἐν ἀρχῇ , καὶ πρὸς τὸν Θεόν , καὶ ἐν κόλπῳ τοῦ Πατρὸς ὡςπερ διὰ τῆς τοιαύτης σχέσεως ἀναιρεῖσαι τὸ κυρίως τὸ κυρίως εἶναι · ἀλλὰ τὸ εἶπεῖν ὅτι Θεὸς ἦν , τῇ ἀγέτῳ ταύτῃ καὶ ἀπολύτῳ φωνῇ , πᾶσαν περιδρομὴν τῶν εἰς ἀσέβειαν τρεχόντων τοὺς λογισμοὺς ὑποτέμνει . Καὶ ἔτι πρὸς τοῦτοὶδ καὶ μᾶλλον ἐλέγχει τὴν τῶν ἀντικειμένων κακόννοιαν · εἰ γὰρ τὸ ἐν τινὶ εἶναι σημεῖόν ποιοῦνται τοῦ μὴ κυρίως εἶναι , οὔδὲ τὸν Πατέρα κυρίως εἶναι πάντως συντίνεσθαι , μαρτυρόντος ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ , ὅτι ὡςπερ ὁ Υἱὸς ἐν τῷ Πατρί , οὕτω καὶ ὁ Πατὴρ ἐν τῷ Υἱῷ μένει , κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν . Ἰσον γὰρ ἐστὶ τὸν ἐν κόλπῳ εἶναι τοῦ Πατρὸς τὸν Υἱόν , ἢ τὸν ἐν τῷ Υἱῷ τὸν Πατέρα εἶναι λέγειν . Ἐν παρόδῳ δὲ καὶ τοῦτο προσεξετάσωμεν · Ὅτε οὐκ ἦν , ὡς φασιν , ὁ Υἱός , τί περιεῖχε τοῦ Πατρὸς ὁ κόλπος ; Πάντως γὰρ ἢ πλήρη δώσουσιν αὐτὸν εἶναι , ἢ κενὸν ὑποθήσονται . Εἰ μὲν οὖν πλήρης ἦν ὁ κόλπος , ὁ Υἱὸς πάντως ἦν τοῦ κόλπου τὸ πλῆρωμα . Εἰ δὲ τινὰ κενότητα τοῖς τοῦ Πατρὸς ἐνθεωροῦσι κόλποις , οὐδὲν ἕτερον ἢ ἐκ παραυξήσεως αὐτῷ προσμαρτυροῦσι τὴν τελειότητα , ἀπὸ τοῦ κενοῦ τε καὶ λειποῦντος ἐπὶ τὸ πλήρες μεθισταμένου καὶ τελείου . Ἄλλ' οὐκ ἔγνωσαν οὔδὲ συνῆκαν , φησὶν ὁ Δαβὶδ περὶ τῶν ἐν σκότει διαπορευομένων . Ὁ γὰρ ἐκπεπολεμημένος τῇ ἀληθινῇ φωτὶ , ἐν φωτὶ τὴν ψυχὴν ἔχειν οὐ δύναται · διὰ τοῦτο προσκείμενον ἐκ τοῦ ἀκολούθου τῇ ἀσεβείᾳ ταύτῃ ἐπανορθοῦμενον , ὡςπερ ἀορασίᾳ πληγέντες κατὰ τοὺς Σοδομίτας οὐ κατενόησαν .
Lemmas: A πάντως ἐξαρτάω . ἀλλά μήv ἐν σύ ὁ καρδία καί σύ κατά ἑαυτοῦ εἰμί . ἄρας κατά ὁ σός λόγος ὁ καθόλου χρή μή εἰμί λέγω αὐτός , ἢ μή κύριος εἰμί . ἀλλά ὁ μέν ἀπαίδειον ὁ εἴρω παρά αὐτός καί ὁ βλάσφημος , τοσοῦτος καί οὗτος , ὡς καί πρό ὁ ἡμέτερος λόγος καταφανής εἰμί ὁ νόος ἔχω ὡς εἄν μᾶλλον ἐπίδηλος αὐτός γίγνομαι μετά ὁ ἀσέβεια ὁ ἄνοια , οὗτος ὁ προερέω προστίθημι · εἰμί μόνος εἰμί κύριος εἰμί λέγω , ὅς ὁ γραφή ὁ λόγος ἀπολύω τε καί ἀνέχω μαρτυρέω ὁ εἰμί , διά τίς καθάπερ ὁ ὑδροφορέω ἐν ἐξουσία ὁ πίνω ὁ δίψα φθείρω ; καί οὕτως πρόχειρον ἔχω ὁ κατά ὁ υἱός βλασφημία ὁ ἀντιφάρμακον , ἐπιμύω παρατρέχω , ὡς ὁ σῴζω φοβέω . καί αδυνεος αἰτιάομαι Βασίλειος , ὅτι ὁ προσδιορισμός σιωπάω , μόνος ἐπί ἑαυτοῦ ὁ εἰμί ἐπί ὁ Μονογενώ διηγέομαι . καί ὁ γε δυνατός εἰμί , ὁ ἐκεῖνος ὁράω , καί ἕκαστος ὁ ὀφθαλμός ἔχω ὁράω , καί οὗτος ὁράω . ὁ ἐγώ δοκέω προφητικός κινέω ὁ ὑψηλός Ἰωάννης , ὡς εἄν ἐμφράσσω ὁ στόμα ὁ χριστομαχέω διά ὁ προσθήκη οὗτος ἀθετέω ὁ Χριστός ὁ κύριος εἰμί , ἀπλόος καί ἀδιορίστως εἶπον , ὅτι θεός εἰμί ὁ Λόγος , καί ζωή εἰμί , καί φάος εἰμί , οὖον μήv ἐν ἀρχή , καί πρός ὁ Θεός , καί ἐν κόλπος ὁ πατήρ ὡς διά ὁ τοιοῦτος σχέσις αναιρώ ὁ κύριος ὁ κύριος εἰμί · ἀλλά ὁ εἶίπω ὅτι θεός εἰμί , ὁ ἄγω οὗτος καί ἀπόλυτος φωνή , πᾶς περιδρομή ὁ εἰς ἀσέβεια τρέχω ὁ λογισμός ὑποτέμνω . καί ἔτι πρός τοῦτος καί μᾶλλον ἔλεγχος ὁ ὁ ἀντίκειμαι κακόνοια · εἰμί γάρ ὁ ἐν τις εἰμί σημεῖον ποιέω ὁ μή κύριος εἰμί , οὐδέ ὁ πατήρ κύριος εἰμί πάντως συντίνω , μαρτυρέω ἐν ὁ Εὐαγγέλιος , ὅτι ὡς ὁ υἱός ἐν ὁ πατήρ , οὗτος καί ὁ πατήρ ἐν ὁ υἱός μένω , κατά ὁ ὁ κύριος φωνή . Ἴσος γάρ εἰμί ὁ ἐν κόλπος εἰμί ὁ πατήρ ὁ υἱός , ἢ ὁ ἐν ὁ υἱός ὁ πατήρ εἰμί λέγω . ἐν πάροδος δέ καί οὗτος προσεξετάζω · ὅτε οὐ εἰμί , ὡς φημί , ὁ υἱός , τίς περιέχω ὁ πατήρ ὁ κόλπος ; πάντως γάρ ἢ πλήρης δίδωμι αὐτός εἰμί , ἢ κενός ὑποτίθημι . εἰμί μέν οὖν πλήρης εἰμί ὁ κόλπος , ὁ υἱός πάντως εἰμί ὁ κόλπος ὁ πλήρωμα . εἰμί δέ τις κενότης ὁ ὁ πατήρ ἐνθεωρέω κόλπος , οὐδείς ἕτερος ἢ ἐκ παραύξησις αὐτός προσμαρτυρέω ὁ τελειότης , ἀπό ὁ κενός τε καί λείπω ἐπί ὁ πλήρης μεθιστάω καί τέλειος . ἄλλος οὐ γιγνώσκω οὐδέ συνίημι , φημί ὁ Δαυίδ περί ὁ ἐν σκότος διαπορεύω . ὁ γάρ ἐκπολεμέω ὁ ἀληθινός φάος , ἐν φάος ὁ ψυχή ἔχω οὖον δύναμαι · διά οὗτος πρόσκειμαι ἐκ ὁ ἀκόλουθος ὁ ἀσέβεια οὗτος ἐπανορθόω , ὡς ἀορασία πλήσσω κατά ὁ Σοδομίτης οὖον κατανοέω .