gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0242.1
μενας · ὡςπερ ἐπιδιορθοῦμενας τὸν Θεὸν Λόγον , τὸν νομοθετησάντα ταύτας τὰς φωνὰς ἡμῖν ἐπὶ τῆς πίστεως ἔχειν . Ἐκάστη γὰρ τῶν κλησέων τούτων διὰ τῆς προσωποῦς σημασίας νοουμένη , κανὼν ἀληθείας , καὶ νόμος εὐσεβείας τοῖς Χριστιανοῖς γίνεται . Πολλῶν , γὰρ ὄντων καὶ ἄλλων ὀνομάτων , οἷς τὸ Θεῖον διασπᾶται , ἐν ἱστορίᾳ τε καὶ προφητείᾳ , καὶ νόμῳ · πάντα καταλιπὼν ὁ Δεσπότης Χριστὸς , ἡμᾶς προσάγεσθαι δυνάμενος , τῇ περὶ τοῦ ὄντος πίστει , ταύτας τὰς φωνὰς παρατίθεται · ἀρχεῖν ἀπορρημένως παραμένειν ἡμᾶς τῷ τοῦ Πατρὸς τε καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος κλήσει , εἰς καταγνώσιν τοῦ ὄντος ὄντος · ὅπερ καὶ ἐν ἐστὶ καὶ οὐχ ἕν . Τῷ μὲν γὰρ λόγῳ τῆς οὐσίας ἐν ἐστὶ · διὸ καὶ εἰς ἕν ὄνομα βλέπειν ὁ Δεσπότης ἐνομοθέτησε · τοῖς δὲ γνωριστικοῖς τῶν ὑποστάσεων ἰδιώμασιν , εἰς Πατρὸς τε καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος πίστιν διήρηται · ἀδιαστάτως τε μεριζόμενον καὶ ἀσυγχύτως ἐνούμενον . Ὅταν γὰρ ἀκούσωμεν Πατέρα , ταύτην ἀναλαμβάνομεν τὴν διάνοιαν , ὅτι τὸ ὄνομα τοῦτο , οὐχ ἕν' ἐαυτῷ νοεῖται μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν πρὸς τὸν Υἱὸν σχέσιν διὰ τῆς ἰδίας ἐμφάσεως ἀποσημαίνει . Οὐ γὰρ ἂν Πατὴρ χειρωρισμένος ἐφ' ἐαυτοῦ νοηθείη , μὴ Υἱὸς συνυμνοῦ διὰ τῆς τοῦ Πατρὸς ἐκφωνήσεως . Πατέρα οὖν μαθόντες , τῇ αὐτῇ φωνῇ καὶ τὴν εἰς τὸν Υἱὸν πίστιν συνεδιδάχθημεν . Ἐπειδὴ τοίνυν τὸ Θεῖον φύσει ὅπερ ἐστὶ κακὸν ἐστιν ἀεὶ ὡσαύτως ἔχει · οὔτε ποτὲ τι μὴ ἢν ὃ νῦν ἐστιν , οὔτε ποτὲ τι ἐσόμενον , ὃ νῦν οὐχ ἐστὶ . Πατὴρ δὲ ὀνομαζέτη παρὰ τοῦ Λόγου ὁ ἀληθινὸς Πατὴρ · τῷ δὲ Πατρὶ καὶ ὁ Υἱὸς συνεργαίνεται · ἀναγκαίως πιστεύομεν , ὅτι οὐ μηδεμιᾶν τροπὴν ἢ ἀλλοίωσιν ἐν τῇ φύσει παραδεξόμενος , ὃ νῦν ἐστὶ , καὶ ἀεὶ πάντως ἦν · ἢ εἴ ποτὲ τι οὐχ ἦν , οὐδὲ νῦν πάντως ἐστίν . Ἐπεὶ οὖν Πατὴρ ὑπὸ τοῦ ἀληθινοῦ Λόγου κατονομάζεται , πάντοτε πάντως καὶ ἦν Πατὴρ καὶ ἐστὶ , καὶ ἔσται ὡς ἦν . Οὐ γὰρ δὴ θέμις ἐπὶ τῆς θείας τε καὶ ἀκράτου φύσεως , μὴ πάντοτε τὸ καλὸν περὶ αὐτὴν εἶναι λέγειν · εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ ἦν ὃ νῦν ἐστιν , ἐτράπη πάντως ἢ πρὸς τὸ χείρον ἀπὸ τοῦ κρείττονος , ἢ πρὸς τὸ κρεῖττον ἀπὸ τοῦ χειρόνος · τούτων δὲ ἴσων ἐστὶ τὸ ἀσεβὲς καθ' ἕκαστερον · ὁπότερον ἂν ἐπὶ τῆς θείας λέγηται φύσεως . Ἄλλὰ μὴν ἀνεπίδεκτόν ἐστι τὸ Θεῖον τροπῆς τε καὶ ἀλλοιώσεως . Ἄρα πᾶν ὅτιπερ ἐστὶ καλὸν καὶ ἀγαθόν , ἀεὶ περὶ τὴν τοῦ καλοῦ θεώρησιν πηγὴν · καλὸν δὲ καὶ καλοῦ παντὸς ἐπέκεινα ὁ Μονογενὴς ἐστὶ Θεός , ὁ ὧν ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρός · ὃ δὲ ὧν ἐν τοῖς κόλποις , οὐχὶ ἐγγενόμενος ; Quamobrem quidquid bonum est et honestum , semper in fonte honesti et boni intelligitur . Bonum autem et supra bonum omne Unigenitus est Deus , qui est in sinibus Patris ; qui autem est in sinibus , nonne est genitus ? Οὐκοῦν ἀποδεδείκται διὰ τούτων τὸ ἐξ αἰδίου τὸν Υἱὸν ἐνθεωρεῖσθαι τῷ Πατρὶ τὸν ἐν ᾧ ἐστιν , ζωὴν ὄντα καὶ φῶς , καὶ ἀλήθειαν · καὶ πᾶν ἀγαθὸν ὄνομά τε καὶ νόημα · ὧν χωρὶς ἐφ' ἐαυτοῦ λέγειν εἶναι ποτε τὸν Πατέρα , τῆς ἐσχάτης ἀσεβείας ἄμα καὶ παραληξίας ἐστίν . Εἰ γὰρ ὁ Υἱός , καθὼς ἡ Γραφὴ λέγει , δύναμίς ἐστι Θεοῦ , καὶ σοφία , καὶ ἀλήθεια , καὶ φῶς ,
Lemmas: Μεναί · ὡς ἐπιδιορθόω ὁ θεός Λόγος , ὁ νομοθετέω οὗτος ὁ φωνή ἐγώ ἐπί ὁ πίστις ἔχω . ἐκάδιος γάρ ὁ κλῆσις οὗτος διά ὁ πρόσωπος σημασία νοέω , κανών ἀλήθεια , καί νόμος εὐσέβεια ὁ Χριστιανός γίγνομαι . πολλες , γάρ εἰμί καί ἄλλος ὄνομα , ὅς ὁ θεῖον διασπάω , ἐν ἱστορία τε καί προφητεία , καί νόμος · πᾶς καταλείπω ὁ Δεσπότης Χριστός , ἐγώ προσάγω δύναμαι , ὁ περί ὁ εἰμί πίστις , οὗτος ὁ φωνή παρατίθημι · ἄρχω ἀπορρέω παραμένω ἐγώ ὁ ὁ πατήρ τε καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα κλῆσις , εἰς κατάγνωσις ὁ εἰμί εἰμί · ὅσπερ καί ἐν εἰμί καί οὐ εἷς . ὁ μέν γάρ λόγος ὁ οὐσία ἐν εἰμί · διό καί εἰς εἷς ὄνομα βλέπω ὁ Δεσπότης νομοθετέω · ὁ δέ γνωριστικός ὁ ὑπόστασις ἰδίωμα , εἰς πατήρ τε καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα πίστις διαιρέω · ἀδιάστατος τε μερίζω καί ἀσύγχυτος ἑνόω . ὅταν γάρ ἀκούω πατήρ , οὗτος ἀναλαμβάνω ὁ διάνοια , ὅτι ὁ ὄνομα οὗτος , οὐ ἐν αὐτός νοέω μόνος , ἀλλά καί ὁ πρός ὁ υἱός σχέσις διά ὁ ἴδιος ἔμφασις ἀποσημαίνω . οὖον γάρ εἄν πατήρ χειρωρισμένος ἐπί ἑαυτοῦ νοέω , μή υἱός συνυμνέω διά ὁ ὁ πατήρ ἐκφώνησις . πατήρ οὖν μανθάνω , ὁ αὐτός φωνή καί ὁ εἰς ὁ υἱός πίστις συνδιδάσκω . ἐπεί τοίνυν ὁ θεῖον φύσις ὅσπερ εἰμί κακός εἰμί ἀεί ὡσαύτως ἔχω · οὔτε ποτέ τίς μή εἄν ὅς νῦν εἰμί , οὔτε ποτέ τίς εἰμί , ὅς νῦν οὐ εἰμί . πατήρ δέ ὀνομάζω παρά ὁ Λόγος ὁ ἀληθινός πατήρ · ὁ δέ πατήρ καί ὁ υἱός συνεργάζομαι · ἀναγκαῖος πιστεύω , ὅτι οὖον μηδείς τροπή ἢ ἀλλοίωσις ἐν ὁ φύσις παραδέχομαι , ὅς νῦν εἰμί , καί ἀεί πάντως εἰμί · ἢ εἰμί ποτέ τίς οὐ εἰμί , οὐδέ νῦν πάντως εἰμί . ἐπεί οὖν πατήρ ὑπό ὁ ἀληθινός Λόγος κατονομάζω , πάντοτε πάντως καί εἰμί πατήρ καί εἰμί , καί εἰμί ὡς εἰμί . οὖον γάρ δή θέμις ἐπί ὁ θεῖος τε καί ἄκρατος φύσις , μή πάντοτε ὁ καλός περί αὐτός εἰμί λέγω · εἰμί γάρ μή ἀεί εἰμί ὅς νῦν εἰμί , τρέπω πάντως ἢ πρός ὁ χείρων ἀπό ὁ ἀγαθός , ἢ πρός ὁ ἀγαθός ἀπό ὁ χείρων · οὗτος δέ ἴσος εἰμί ὁ ἀσεβής κατά ἑκαστέρω · ὁπότερος εἄν ἐπί ὁ θεῖος λέγω φύσις . ἀλλά μήv ἀνεπίδεκτος εἰμί ὁ θεῖον τροπή τε καί ἀλλοίωσις . ἄρας πᾶς ὅτιπερ εἰμί καλός καί ἀγαθός , ἀεί περί ὁ ὁ καλός θεώρησις πηγή · καλός δέ καί καλός πᾶς ἐπέκεινα ὁ Μονογενής εἰμί Θεός , ὁ ὅς ἐν ὁ κόλπος ὁ πατήρ · ὅς δέ ὅς ἐν ὁ κόλπος , οὐ ἐγγίγνομαι ; Quamobrem quidquid bonum est et honestum , semper in fonte honesti et boni intelligitur . Bonum autem et supra bonum omne Unigenitus est Deus , qui est in sinibus Patris ; qui autem est in sinibus , nonne est genitus ? οὐκοῦν ἀποδείκνυμι διά οὗτος ὁ ἐκ ἀΐδιος ὁ υἱός ἐνθεωρέω ὁ πατήρ ὁ ἐν ὅς εἰμί , ζωή εἰμί καί φάος , καί ἀλήθεια · καί πᾶς ἀγαθός ὄνομα τε καί νόημα · ὅς Χωρὶς ἐπί ἑαυτοῦ λέγω εἰμί ποτός ὁ πατήρ , ὁ ἔσχατος ἀσέβεια ἄμη καί παραληξίας εἰμί . εἰμί γάρ ὁ υἱός , καθώς ὁ γραφή λέγω , δύναμις εἰμί Θεός , καί σοφία , καί ἀλήθεια , καί φάος ,