gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0504.1
κίνησην ( πλὴν παρὰ Κυρίου λέγεται τὰ διαθήματα τῷ ἀνδρὶ κατενύεσθαι ) , οὕτως καὶ τὸ δύνασθαι λαλεῖν τε καὶ φθέγγεσθαι καὶ τὸ διὰ φωνῆς ἐξαγγέλλειν τὸ βούλημα παρὰ τοῦ Θεοῦ λαβοῦσα , οὐδὲ πορεύεται διὰ τῶν πραγμάτων ἡ φύσις σημεῖα τινὰ τοῖς οὖσι διὰ τῆς ποίας τῶν φθόγγων διαφορᾶς ἐπιβάλλουσα . Καὶ ταῦτά ἐστι τὰ παρ’ ἡμῶν λεγόμενα ῥήματα τε καὶ ὀνόματα οἷς τὴν δύναμιν τῶν πραγμάτων διασημαίνομεν . Κἂν λέγῃται παρὰ τοῦ Μωϋσέως πρὸ τῆς τῶν καρπῶν γενέσεως ὁ καρπός , καὶ πρὸ τῶν σπερμάτων τὰ σπέρματα , οὐκ ἐλέγχει τὸν ἡμέτερον λόγον , οὐδὲ μάχεται τοῖς περὶ τῆς ἐπινοίας εἰρημένοις ἢ τοῦ νομοθέτου διάνοια . Ὁ γὰρ ἡμεῖς πέρας ὀνομάζομεν τῆς παρελθοῦσης γεωργίας καρπὸν λέγοντες , ἀρχὴν δὲ τῆς μελλούσης σπέρμα προσαγορεύοντες , τοῦτο τὸ πράγμα τὸ τοῖς ὀνόμασιν ὑποκείμενον , εἴτε σῖτον , εἴτε τι ἄλλο τῶν διὰ σπορᾶς πληθυνόντων , διδάσκει μὴ αὐτόματος γενέσθαι , ἀλλ’ ἐν θελήματι τοῦ ποιητοῦ μετὰ τῆς δυνάμεως ταύτης ἀναφυῆναι · ὥστε τὸν αὐτὸν τε γίνεσθαι καρπὸν , ἐανὸν τε πάλιν ἔχειν σπέρμα γινόμενον , καὶ τῷ περιττεύοντι τρέφειν τὸν ἄνθρωπον , φέεται δὲ κατὰ τὸ θεῖον βούλημα πρᾶγμα οὐχ ὄνομα . Ὥστε τὸ μὲν καθ’ ὑπόστασιν ὄν πράγμα τῆς τοῦ ποιητικοῦ δυνάμεως ἔργον εἶναι , τὰς δὲ γνωριστικὰς τῶν ὄντων φωνάς , δι’ ὧν τὰ καθ’ ἕκαστον πρὸς ἀκριβῆ τε καὶ ἀσύγχυτον διδασκαλίαν ἐπισημεῖοῦται ὁ λόγος , ταῦτα τῆς λογικῆς δυνάμεως ἔργα τε καὶ εὐρήματα · αὐτὴν δὲ ταύτην τὴν λογικὴν δύναμιν τε καὶ φύσιν , ἔργον Θεοῦ . Καὶ ἐπειδὴ τὸ λογικὸν ἐν πᾶσιν ἀνθρώποις , ἀναγκαῖον κατὰ τὰς τῶν ἐθνῶν διαφορὰς , καὶ αἱ τῶν ὀνομάτων διαφοραὶ θεωροῦνται . Εἰ δὴ τις ἀνθρωπικῶς τὸ φῶς , ἢ τὸν οὐρανόν , ἢ τὴν γῆν , ἢ τὰ σπέρματα παρὰ τοῦ Θεοῦ προσειρῆσθαι λέγοι , πάντως ἂν κατὰ μίαν τινὰ γλῶσσαν ἰδιότητα γεγενῆσθαι κατασκευάσει τὸν λόγον . Τίς σὺν αὐτῇ , δεῖξάτω . Τὸν γὰρ ἐκεῖνο γινώσκοντα , καὶ τοῦτο μὴ ἀγνοεῖν πάντως οὐκ ἔξω τοῦ εἰκότος ἐστίν . Καὶ γὰρ καὶ ἐν τῷ Ἰορδάνῃ μετὰ τὴν τοῦ Πνεύματος δύναμιν , καὶ πάλιν ἐν ἀκοαῖς τῶν Ἰουδαίων , καὶ ἐν τῇ μεταμορφώσει , φωνὴ γίνεται ἀκωδὲν διδάσκουσα τοὺς ἀνθρώπους , καὶ σχῆμα τι μὴ τὸ φαινόμενον εἶναι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν ἀγαπητὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ πιστεύειν εἶναι ἀληθῆ . Τοιαύτη φωνὴ πρὸς τὴν τῶν ἀκούοντων σύνεσιν ἐν τῷ ἀέριῳ σώματι παρὰ τοῦ Θεοῦ διετυπώθη κατὰ τὴν ἐπικρατοῦσαν τῶν φθεγγομένων συνηθείαν γενομένη . Οὕτω τοῦ Θεοῦ , τοῦ πάντα θέλοντος σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν , πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς σωτηρίας τῶν ἀκούοντων ἐν τῷ ἀέρι τὸν λόγον ἀρθρόσαντος , καθὼς φησὶ καὶ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ὁ Κύριος τοὺς οἰμέτους βροντὴν γεγενῆσθαι , διὰ τὸ ἐν ἀέρι συστήναι τὸν ἦχον , ὅτι Οὐ δι’ ἐμὲ ἡ φωνὴ αὕτη γεγόνακεν , ἀλλὰ δι’ ὑμᾶς . Πρὸ δὲ τῆς τοῦ παντὸς συστάσεως οὐδενὸς ὄντος τοῦ ὑποδεχομένου τὸν λόγον , ἢ σωματώδους στοιχείου τινὸς τοῦ τυπῶσαι τὴν ἔναρθρον δυνάμενον φωνήν , ὅ λέγων ῥήμασι τὸν Θεὸν κεχρήσθαι , πῶς ἀποδώσει τὸ εἰκὸς τῷ λόγῳ ; Αὐτὸς ἀσύματος , ἢ κτί -
Lemmas: κίνηση ( πλήν παρά κύριος λέγω ὁ διάθημα ὁ ἀνήρ κατανύω ) , οὕτως καί ὁ δύναμαι λαλέω τε καί φθέγγομαι καί ὁ διά φωνή ἐξαγγέλλω ὁ βούλημα παρά ὁ Θεός λαμβάνω , οὐδέ πορεύω διά ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις σημεῖον τις ὁ εἰμί διά ὁ Ποίας ὁ φθόγγος διαφορά ἐπιβάλλω . καί οὗτος εἰμί ὁ παρά ἐγώ λέγω ῥῆμα τε καί ὄνομα ὅς ὁ δύναμις ὁ πρᾶγμα διασημαίνω . κἀν λέγω παρά ὁ Μωϋσῆς πρό ὁ ὁ καρπός γένεσις ὁ καρπός , καί πρό ὁ σπέρμα ὁ σπέρμα , οὐ ἔλεγχος ὁ ἡμέτερος λόγος , οὐδέ μάχομαι ὁ περί ὁ ἐπίνοια εἴρω ἢ ὁ νομοθέτης διάνοια . ὁ γάρ ἐγώ πέρας ὀνομάζω ὁ παρέρχομαι γεωργία καρπός λέγω , ἀρχή δέ ὁ μέλλω σπέρμα προσαγορεύω , οὗτος ὁ πράγμα ὁ ὁ ὄνομα ὑπόκειμαι , εἴτε σῖτος , εἴτε τίς ἄλλος ὁ διά σπορά πληθύνω , διδάσκω μή αὐτόματος γίγνομαι , ἀλλά ἐν θέλημα ὁ ποιητής μετά ὁ δύναμις οὗτος ἀναφύω · ὥστε ὁ αὐτός τε γίγνομαι καρπός , ἑανός τε πάλιν ἔχω σπέρμα γίγνομαι , καί ὁ περισσεύω τρέφω ὁ ἄνθρωπος , φέρω δέ κατά ὁ θέω βούλημα πρᾶγμα οὐ ὄνομα . ὥστε ὁ μέν κατά ὑπόστασις εἰμί πράγμα ὁ ὁ ποιητικός δύναμις ἔργον εἰμί , ὁ δέ γνωριστικός ὁ εἰμί φωνή , διά ὅς ὁ κατά ἕκαστος πρός ἀκριβής τε καί ἀσύγχυτος διδασκαλία επισημειοω ὁ λόγος , οὗτος ὁ λογικός δύναμις ἔργον τε καί εὕρημα · αὐτός δέ οὗτος ὁ λογικός δύναμις τε καί φύσις , ἔργον Θεός . καί ἐπεί ὁ λογικός ἐν πᾶς ἄνθρωπος , ἀναγκαῖος κατά ὁ ὁ ἔθνος διαφορά , καί ὁ ὁ ὄνομα διαφορά θεωρέω . εἰμί δή τις ἀνθρωπικός ὁ φάος , ἢ ὁ οὐρανός , ἢ ὁ γῆ , ἢ ὁ σπέρμα παρά ὁ Θεός προσλέγω λέγω , πάντως εἄν κατά εἷς τις γλῶσσα ἰδιότης γίγνομαι κατασκευάζω ὁ λόγος . Τῖς σύν αὐτός , δείκνυμι . ὁ γάρ ἐκεῖνος γιγνώσκω , καί οὗτος μή ἀγνοέω πάντως οὐ ἔξω ὁ εἰκός εἰμί . καί γάρ καί ἐν ὁ Ἰορδάνης μετά ὁ ὁ πνεῦμα δύναμις , καί πάλιν ἐν ἀκοή ὁ Ἰουδαῖος , καί ἐν ὁ μεταμορφόω , φωνή γίγνομαι ἀκωδὲν διδάσκω ὁ ἄνθρωπος , καί σχῆμα τίς μή ὁ φαίνω εἰμί μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀγαπητός υἱός ὁ Θεός πιστεύω εἰμί ἀληθής . τοιοῦτος φωνή πρός ὁ ὁ ἀκούω σύνεσις ἐν ὁ ἀέριος σῶμα παρά ὁ Θεός διατυπόω κατά ὁ ἐπικρατέω ὁ φθέγγομαι συνήθεια γίγνομαι . οὕτως ὁ Θεός , ὁ πᾶς ἐθέλω σῴζω καί εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια ἔρχομαι , πρός ὁ σκοπός ὁ σωτηρία ὁ ἀκούω ἐν ὁ ἀήρ ὁ λόγος ἀρθρόω , καθώς φημί καί πρός ὁ Ἰουδαῖος ὁ Κύριος ὁ οἶμα βροντή γίγνομαι , διά ὁ ἐν ἀήρ συνίστημι ὁ ἦχος , ὅτι οὖον διά ἐγώ ὁ φωνή οὗτος γίγνομαι , ἀλλά διά σύ . πρό δέ ὁ ὁ πᾶς σύστασις οὐδείς εἰμί ὁ ὑποδέχομαι ὁ λόγος , ἢ σωματώδης στοιχεῖον τις ὁ τυπόω ὁ ἔναρθρος δύναμαι φωνή , ὅς λέγω ῥῆμα ὁ θεός χράομαι , πῶς πωλέω ὁ εἰκός ὁ λόγος ; αὐτός ασυμα , ἢ κτίς -