gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0428.2
Καὶ ὡς ἂν μὴ δόξειεν διὰ τινος συκοφαντίας κατὰ τῶν ὑπεναντίων ὁ παρ' ἡμῶν γίνεσθαι λόγος , αὐτὴν παραθήσομαι τῶν ἀσεβῶν τὴν λέξιν ἔχουσαν οὕτως · Οὐχ ὤν , οὐδὲ κυρίως ὤν , φησίν , ὁ ἐν κόλποις ὤν τοῦ ὄντος , ἐν ἀρχῇ ὤν , καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ὤν , κἂν Βασιλείος τοῦ διορισμοῦ τούτου καὶ τῆς προσθήκης ἀμελήσας , ἀπαλλάττει τὴν τοῦ ὄντος προσηγρίαν παρὰ τὴν ἀλήθειαν . Τί λέγεις ; Ὁ ἐν τῷ Πατρὶ ὤν οὐκ ἔστι , καὶ ὁ ἐν ἀρχῇ ὤν , καὶ ὁ ἐν τοῖς κόλποις ὤν , διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν , ὅτι ἐν ἀρχῇ ἔστι , καὶ ἐν τῷ Πατρὶ ἔστι , καὶ ἐν τοῖς κόλποις καθορᾶται τοῦ ὄντος ; καὶ διὰ τοῦτο κυρίως οὐκ ἔστιν , ὅτι ἐν τῷ ὄντι ἐστίν ; " Ω κενυῶν τὸ καὶ παραλόγων δογμάτων ! νῦν πρῶτως τῆς κενφωνίας ταύτης ἠκούσαμεν , ὅτι ὁ Κύριος δι' οὐ τὰ πάντα , κυρίως οὐκ ἔστιν . Καὶ οὕτως τοῦτο δεῖνόν , ἀλλ' ἐτι καὶ τούτου παραλογώτερον , τὸ μὴ μόνον μὴ εἶναι αὐτὸν λέγειν , ἢ μὴ κυρίως εἶναι , ἀλλὰ καὶ τῇ συνέσει τε καὶ ποικιλίᾳ ἐνθεωρεῖσθαι φύσει · οὐχ ὤν γὰρ , φησίν , οὐδὲ ἀπλοῦς ὤν . " Ω δὲ τὸ ἀπλοῦν οὐ πρόσεστι , τὸ ποικιλὸν δηλονότι προσμαρτυρεῖται , καὶ σύνθετον . Πῶς οὖν ὁ αὐτὸς καὶ οὐκ ἔστιν ὅλως καὶ σύνθετος κατὰ τὴν οὐσίαν ἐστίν ; Χρῆ γὰρ τῶν δύο τὸ ἕτερον , ἢ καθόλου προσμαρτυροῦντας αὐτῷ τὸ ἀνύπαρκτον , μηδὲ σύνθετον λέγειν , ἢ τὸ σύνθετον ἐπικαλοῦντας αὐτῷ , μὴ ἐξαίρειν τοῦ ὄντος . Ἄλλ' ὡς ἂν πολυειδὲς τὸ καὶ ποικιλὸς γίνοιτο παρ' αὐτῶν ἢ βλασφημία , πᾶσι σφάλλλεται τοῖς ἀθέοις νοήμασι · τῇ μὲν πρὸς τὸν συγκρίσει , μὴ εἶναι Κύριον λέγουσα · τῇ δὲ πρὸς τὸ ἀπλοῦν σχέσει , ἀμοιρεῖν τῇ ἀπλότητος · οὐχ ὤν , οὐδὲ ἀπλῶς , οὐδὲ κυρίως ὤν . Τίς τῶν παραβεβηκότων τὸν λόγον καὶ τὴν πίστιν ἐξομοσαμένων τοσοῦτον ἐνδεφιλεύσατο ταῖς ἀρνητικαῖς τοῦ Κυρίου φωναῖς ; Ἄντεφιλοτιμήθη τῷ θεῷ τοῦ Ἰωάννου χρηγύματι . Ὀσάκις γὰρ ἐκεῖνος τὸ ἡν τῷ Λόγῳ προσεμαρτύρησε , τοσαυτάκις οὗτος ἀντιθεῖναι τὸ οὐκ ἦν τῷ ὄντι ἐκιλονεύτηκε . Καὶ τῇ ἀγῳ στόματι τοῦ πατρὸς ἡμῶν διαμάχεται ταῦτα προφέρων κατ' αὐτοῦ τὰ ἐγκλήματα · ὅτι ἀμελεῖ τῶν διορισμῶν τούτων Βασιλείος , ὅντα λέγων τὸν ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ἐν τῇ ἀρχῇ , καὶ ἐν τοῖς κόλποις ὄντα , ὡς τῆς τοιαύτης προσθέσεως τῆς κατὰ τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν κόλπον , παραγραφομένης τοῦ ὄντος τὴν ὑπαρξιν . " Ω κενῶν μαθημάτων ! ὅσα παιδεύουσι οἱ παιδεῦσαι τῆς ἀπάτης ! οἶων δογμάτων εἰσηγγελα τοῖς ἀκούουσι γίνονται ! τὸ ἐν τινὶ δν μὴ εἶναι διδάσκουσι . Οὐκοῦν , ἐπειδὴ ἐντὸς σοῦ ἐστιν , Εὐνόμιε , ἢ καρδία καὶ ὁ ἐγκέφαλος , οὐκ ἔστι κατὰ τὸν σὸν διορισμὸν τούτων ἐκχέρερον . Εἰ γὰρ διὰ τοῦτο κυρίως ὁ Μονογενὴς Θεὸς οὐκ ἔστι , διότι ἐν τοῖς τοῦ Πατρὸς ἐστι κόλποις , πᾶν τὸ ἐν τινὶ δν , τοῦ εἶναι
Lemmas: καί ὡς εἄν μή δοκέω διά τις συκοφαντία κατά ὁ ὑπεναντίος ὁ παρά ἐγώ γίγνομαι λόγος , αὐτός παρατίθημι ὁ ἀσεβής ὁ λέξις ἔχω οὕτως · οὐχ εἰμί , οὐδέ κύριος εἰμί , φημί , ὁ ἐν κόλπος εἰμί ὁ εἰμί , ἐν ἀρχή εἰμί , καί πρός ὁ θεός εἰμί , κἀν Βασίλειος ὁ διορισμός οὗτος καί ὁ προσθήκη ἀμελέω , ἀπαλλάσσω ὁ ὁ εἰμί προσηγρίαν παρά ὁ ἀλήθεια . τις λέγω ; ὁ ἐν ὁ πατήρ εἰμί οὐ εἰμί , καί ὁ ἐν ἀρχή εἰμί , καί ὁ ἐν ὁ κόλπος εἰμί , διά οὗτος οὐ εἰμί , ὅτι ἐν ἀρχή εἰμί , καί ἐν ὁ πατήρ εἰμί , καί ἐν ὁ κόλπος καθοράω ὁ εἰμί ; καί διά οὗτος κύριος οὐ εἰμί , ὅτι ἐν ὁ εἰμί εἰμί ; " Ω Κενυών ὁ καί παράλογος δόγμα ! νῦν πρῶτος ὁ κενφωνίας οὗτος ἀκούω , ὅτι ὁ Κύριος διά οὖον ὁ πᾶς , κύριος οὐ εἰμί . καί οὕτως οὗτος δεῖνος , ἀλλά ἔτι καί οὗτος παράλογος , ὁ μή μόνος μή εἰμί αὐτός λέγω , ἢ μή κύριος εἰμί , ἀλλά καί ὁ σύνεσις τε καί ποικιλίας ἐνθεωρέω φύσις · οὐ εἰμί γάρ , φημί , οὐδέ Ἀπλοῦς εἰμί . " Ω δέ ὁ ἀπολόω οὖον πρόσειμι , ὁ ποικίλος δηλονότι προσμαρτυρέω , καί συντίθημι . Πῶς οὖν ὁ αὐτός καί οὐ εἰμί ὅλως καί σύνθετος κατά ὁ οὐσία εἰμί ; χράω γάρ ὁ δύο ὁ ἕτερος , ἢ καθόλου προσμαρτυρέω αὐτός ὁ ἀνύπαρκτος , μηδέ συντίθημι λέγω , ἢ ὁ συντίθημι ἐπικαλέω αὐτός , μή ἐξαίρω ὁ εἰμί . ἄλλος ὡς εἄν πολυειδής ὁ καί ποικίλος γίγνομαι παρά αὐτός ἢ βλασφημία , πᾶς σφάλλω ὁ ἄθεος νόημα · ὁ μέν πρός ὁ σύγκρισις , μή εἰμί κύριος λέγω · ὁ δέ πρός ὁ ἀπολόω σχέσις , ἀμοιρέω ὁ απλοτητη · οὐ εἰμί , οὐδέ ἀπλόος , οὐδέ κύριος εἰμί . Τῖς ὁ παραβαίνω ὁ λόγος καί ὁ πίστις ἐξόμνυμι τοσοῦτος ἐνδεφιλεύσατο ὁ ἀρνητικός ὁ κύριος φωνή ; αντεφιλοτιμαω ὁ θεός ὁ Ἰωάννης χρηγύματι . ὁσάκις γάρ ἐκεῖνος ὁ ἐάν ὁ Λόγος προσμαρτυρέω , τοσαυτάκις οὗτος ἀντιτίθημι ὁ οὐ εἰμί ὁ εἰμί εκιλονευτηκω . καί ὁ ἄγω στόμα ὁ πατήρ ἐγώ διαμάχομαι οὗτος προφέρω κατά αὐτός ὁ ἔγκλημα · ὅτι ἀμελής ὁ διορισμός οὗτος Βασίλειος , ὅντα λέγω ὁ ἐν ὁ πατήρ , καί ἐν ὁ ἀρχή , καί ἐν ὁ κόλπος εἰμί , ὡς ὁ τοιοῦτος πρόσθεσις ὁ κατά ὁ ἀρχή καί ὁ κόλπος , παραγράφω ὁ εἰμί ὁ ὕπαρξις . " Ω κενός μάθημα ! ὅσος παιδεύω ὁ παιδεύω ὁ ἀπάτη ! οἶος δόγμα εἰσαγγέλλω ὁ ἀκούω γίγνομαι ! ὁ ἐν τις δν μή εἰμί διδάσκω . οὐκοῦν , ἐπεί ἐντός σύ εἰμί , Εὐνόμιος , ἢ καρδία καί ὁ ἐγκέφαλος , οὐ εἰμί κατά ὁ σός διορισμός οὗτος ἐκχέρερον . εἰμί γάρ διά οὗτος κύριος ὁ Μονογενής θεός οὐ εἰμί , διότι ἐν ὁ ὁ πατήρ εἰμί κόλπος , πᾶς ὁ ἐν τις δν , ὁ εἰμί