gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0188.2
CἌλλ’ οὐδεμιᾶν ἀμφιβολίαν ὁ λόγος ἔχει . Ὅτι οὐδὲ εὐρήσουσι τὸ ἕτερον μέρος , ἐπὶ τὸ ἕτερον μέρος τοῦ ἀναπλάσδεντος παρ’ αὐτῶν διαστήματος , εἰ μὴ τινα πάντως ἀρχὴν ὑποθίνοιν τοῦ ἀγεννήτου , ἀφ’ ἧς τὸ μέσον ὡς πρὸς τὴν τοῦ Υἱοῦ γέννησιν τῷ λόγῳ διαλαμβάνουσι . Τοῦτο οὖν ἐστιν ὁ λέγωμεν , ὅτι ὁ μεταγενέστερον τὸν Υἱόν , ἐν τινι διαστηματικῇ παρατάσει , τῆς τοῦ Πατρὸς ζωῆς λέγων , ὡρισμένην δώσει καὶ τῷ Πατρὶ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑπάρξεως , τῷ ἐπινοηθέντι κατὰ τὸ μέσον διαστήματι συμπεριγραφομένῃ · καὶ οὕτως αὐτοῖς εὐρεθήσεται ἡ πολυβρύλλιστος τοῦ Πατρὸς ἀγεννησία διὰ τῆς τοιαύτης κατασκευῆς ὑπ’ αὐτῶν τῶν προμάχων τῆς ἀγεννησίας ἐγκλεισθῆναι , τὸν ἀγέννητον Θεὸν μὴ ἀεὶ εἶναι λέγειν , ἀλλ’ ἀπὸ τινὸς ἀρχῆς τοῦ εἶναι τὴν ἀρχὴν ἔχοντα κατασκευάζειν · ὁ γὰρ ἀρχὴν τοῦ εἶναι ἔχων ἀναρχος οὐκ ἐστιν . Εἰ δὲ παντὶ τρόπῳ τὸ ἀναρχον τοῦ Πατρὸς ὁμολογεῖσθαι προσῆκει , μηδὲ τῆς τοῦ Υἱοῦ ζωῆς ὡρισμένον τι πολυπραγμονεῖσθω σημεῖον , ἀφ’ οὗ τοῦ εἶναι ἀρχόμενος , τῆς εἰς τὸ ἑπείκειν τοῦ σημείου ζωῆς ἀποπέμπεται · ἀλλ’ ἀρκεῖ κατὰ μόνον τὸν τῆς αἰτίας λόγον προειπεῖν τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα , καὶ μὴ ξεχωρισμένην , καὶ ἰδιάζουσαν ποτε τοῦ Πατρὸς τὴν ζωὴν , πρὸ τῆς τοῦ Υἱοῦ γεννήσεως · ἵνα μὴ συνεισελθῇ τῇ ὑπολήψει ταύτῃ διαστηματικόν τι νόημα πρὸ τῆς τοῦ Υἱοῦ ἀναδείξεως , τῇ ζωῇ τοῦ γεγεννηκότος παραμετρούμενον · ᾧ κατ’ ἀνάγκην ἀκολουθήσει τὸ καὶ τοῦ Πατρὸς ἀρχὴν τινα τῆς ζωῆς ὑπάρξεσθαι , καθ’ ἣν τὸ ἀναπλασθὲν πρὸ αὐτοῦ διάστημα πρῶτον ἐπὶ τὸ ἓν στῆσεται συμπεριγραφὸν αὐτῷ τῆς προειπεῖσης τοῦ Πατρὸς ζωῆς τὴν ἀρχὴν . Ἄλλ’ ἂν ἐξ αὐτοῦ ὁμολογούσης , καὶ τὸ σὺν αὐτῷ μὴ ἀρνεῖσθαι , ὑπὸ τῆς ἐν ταῖς ὑποθήκαις Γραφῆς πρὸς τὴν ἔνοιαν ταύτην ὀδηγουμένης . Ἀπαύγασμα γὰρ ἀδίου φωτὸς παρὰ τῆς Σοφίας ἀκολουθῶντος , συνεπιθεωροῦμεν τῇ ἀδιότητι τοῦ πρωτοτύπου φωτὸς τὸ ἀπαύγασμα , καὶ τὸ αἴτιον τοῦ ἀπαυγίσματος ἐν -
Lemmas: Ἄλλα οὐδείς ἀμφιβολία ὁ λόγος ἔχω . ὅτι2 οὐδέ εὑρίσκω ὁ ἕτερος μέρος , ἐπί ὁ ἕτερος μέρος ὁ ἀναπλάσσω παρά αὐτός διάστημα , εἰμί μή τις πάντως ἀρχή υποθις ὁ ἀγέννητος , ἀπό ὅς ὁ μέσος ὡς πρός ὁ ὁ υἱός γέννησις ὁ λόγος διαλαμβάνω . οὗτος οὖν εἰμί ὁ λέγω , ὅτι ὁ μεταγενής ὁ υἱός , ἐν τις διαστηματικός παράτασις , ὁ ὁ πατήρ ζωή λέγω , ὁρίζω δίδωμι καί ὁ πατήρ ὁ ἀρχή ὁ ὕπαρξις , ὁ ἐπινοέω κατά ὁ μέσος διάστημα συμπεριγράφω · καί οὕτως αὐτός εὑρίσκω ὁ πολυβρύλλιστος ὁ πατήρ ἀγεννησία διά ὁ τοιοῦτος κατασκευή ὑπό αὐτός ὁ πρόμαχος ὁ ἀγεννησία ἐγκλείω , ὁ ἀγέννητος θεός μή ἀεί εἰμί λέγω , ἀλλά ἀπό τις ἀρχή ὁ εἰμί ὁ ἀρχή ἔχω κατασκευάζω · ὁ γάρ ἀρχή ὁ εἰμί ἔχω ἄναρχος οὐ εἰμί . εἰμί δέ πᾶς τρόπος ὁ ἄναρχος ὁ πατήρ ὁμολογέω προσήκω , μηδέ ὁ ὁ υἱός ζωή ὁρίζω τίς πολυπραγμονέω σημεῖον , ἀπό ὅς ὁ εἰμί ἄρχω , ὁ εἰς ὁ πέκω ὁ σημεῖον ζωή ἀποπέμπω · ἀλλά ἀρκέω κατά μόνος ὁ ὁ αἴτιος λόγος προεῖπον ὁ υἱός ὁ πατήρ , καί μή ξεχωρίζω , καί ἰδιάζω ποτός ὁ πατήρ ὁ ζωή , πρό ὁ ὁ υἱός γέννησις · ἵνα μή συνεισέρχομαι ὁ ὑπολαμβάνω οὗτος διαστηματικός τίς νόημα πρό ὁ ὁ υἱός ἀνάδειξις , ὁ ζωή ὁ γεννάω παραμετρέω · ὅς κατά ἀνάγκη ἀκολουθέω ὁ καί ὁ πατήρ ἀρχή τις ὁ ζωή ὑπάρχω , κατά ὅς ὁ ἀναπολάζω πρό αὐτός διάστημα πρῶτος ἐπί ὁ εἷς ἵστημι συμπεριγράφω αὐτός ὁ προεῖπον ὁ πατήρ ζωή ὁ ἀρχή . ἄλλος εἄν ἐκ αὐτός ὁμολογέω , καί ὁ σύν αὐτός μή ἀρνέομαι , ὑπό ὁ ἐν ὁ ὑποθήκη γραφή πρός ὁ νοια οὗτος οδηγουμενω . ἀπαύγασμα γάρ ἀδίου φάος παρά ὁ Σοφία ἀκολουθέω , συνεπιθεωρέω ὁ ἀδιότητι ὁ πρωτότυπος φάος ὁ ἀπαύγασμα , καί ὁ αἴτιος ὁ ἀπαυγίσματος ἐν -