gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0401.2
B Πάλιν τοίνυν προθώμεν τοῦ Εὐνομίου τὸν λόγον . Οὐκ ἦν , φησί , πρὸ τῆς ἰδίας γεννήσεως . Τίς οὖτά ἐστιν , ὃν οὐκ εἶναι λέγει ; Εἰπάτω τὰ θεία ὀνόματα , οἷς ὁ κατ' Εὐνόμιον ποτε μὴ ὤν ὀνομάζεται . Οὐκοῦν φῶς ἐρεῖ καὶ μακαριότητα , ζωὴν τε καὶ ἀφθαρσίαν , καὶ δικαιοσύνην καὶ ἀγιασμόν , καὶ δύναμιν καὶ ἀλήθειαν , καὶ τὰ τοιαῦτα . Ὁ τοίνυν πρὸ τῆς γεννήσεως λέγων αὐτὸν μὴ εἶναι , ἀντίκρυς ταῦτα βοᾷ , ὅτι οὐκ ἦν ἀλήθεια , ὅτε ἐκεῖνος οὐκ ἦν , οὐκ ἦν ζωή , οὐκ ἦν φῶς , οὐκ ἦν δύναμις , οὐκ ἦν ἀφθαρσία , οὐκ ἄλλο τι ἐν τῷ ἐν Θεῷ νοουμένῳ οὐδέν . Καὶ τὸ ἐτι τοῦτον παραλογώτερον , καὶ εἰς ἀσέβειαν χαλεπώτερον , οὐκ ἦν ἀπαγγλάσμα , οὐκ ἦν χαρακτὴρ . Ἐν γὰρ τῷ μὴ εἶναι λέγειν ἀπαγγλάσμα , τοῦ μηδὲ τὴν ἀπαγγλάζουσαν δύναμιν εἶναι συγκατασκευάζεται πάντως , πῶς ἐπὶ τοῦ κατὰ τὸν λύχνον ἐστιν ὑποδείγματος . Ὁ γὰρ τὴν αὐγὴν τοῦ λύχνου εἰπὼν τὸ καὶ λάμπειν τὸν λύχνον συνδεδείκαστο , καὶ ὁ μὴ εἶναι τὴν αὐγὴν λέγων τὴν σβέσιν τοῦ φωτίζοντος συνεσήμανεν . Ὥστε ὅταν ὁ Υἱὸς μὴ εἶναι λέγεται , καὶ ἡ τοῦ Πατρὸς ἀνυπαρξὶς κατ' ἀνάγκην ἐκ τοῦ ἀκολουθοῦ κατασκευάζεται . Εἰ γὰρ συννημένους ἔχειται τοῦ ἑτέρου τὸ ἕτερον , κατὰ τὴν ἀποστολικὴν μαρτυρίαν , καὶ τὸ ἀπαγγλάσμα τῆς δόξης , καὶ ὁ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως , καὶ ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ , ὁ τὸ ἕτερον τῶν συννημένων μὴ εἶναι λέγων , τῇ τοῦ ἑνὸς ἀναίρεσει συνανείλει πάντως καὶ τὸ λειπόμενον · ὥστε τοῦ ἀπαγγλάματος μὴ ὄντος , ὁμολογείσθαι μὴ εἶναι μηδὲ τὴν ἀπαγγλάζουσαν φύσιν , καὶ τοῦ χαρακτῆρος μὴ ὑφεστῶτος , μηδὲ τὴν χαρακτηρισομένην εἶναι ὑπόστασιν , σοφίας δὲ καὶ δυνάμεως Θεοῦ μὴ ὄντης , μηδὲ ἐκεῖνον πάντως εἶναι ὁμολογεῖσθαι , τὸν δίχα σοφίας τε καὶ δυνάμεως ἐφ' ἑαυτοῦ μὴ νοούμενον . Εἰ οὖν οὐκ ἦν ὁ μονογενὴς Θεὸς πρὸν γενέσθαι , καθὼς φησιν ὁ Εὐνόμιος · Χριστὸς δὲ Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία , καὶ χαρακτὴρ καὶ ἀπαγγλάσμα · οὐκ ἦν πάντως οὐδὲ ὁ Πατήρ , οὗ ὁ Υἱὸς δύναμις ἐστι καὶ σοφία , καὶ χαρακτὴρ καὶ ἀπαγγλάσμα · οὐ γὰρ ἐστιν ἐπινοησαί τῷ λόγῳ , οὔτε ὑπόστασιν ἀχαρακτῆριστον , οὔτε ἀλάμπη δόξαν , οὔτε ἀσοφον Θεόν , οὐκ ἄχειρα δημιουργόν , οὐκ ἀλόγον ἀρχήν , οὐκ ἀπαιδὰ Πατέρα . Ἄλλα πάντα τὰ τοιαῦτα ἐπὶ τε τῶν ὁμολογούντων καὶ ἐπὶ τῶν ἀθετουμένων καὶ ἀλλήλοις συναναφαίνεται . Καὶ διὰ τῆς τοῦ ἑνὸς ἀναίρεσεως καὶ τὸ συννημένον συναναφέρεται . Ἐπειδὴ τοίνυν κατασκευάζεται παρ' αὐτῶν τὸ μὴ εἶναι τὸν
Lemmas: B πάλιν τοίνυν προτίθημι ὁ Εὐνόμιος ὁ λόγος . οὐ εἰμί , φημί , πρό ὁ ἴδιος γέννησις . Τῖς οὐτάω εἰμί , ὅς οὐ εἰμί λέγω ; εἶπον ὁ θεῖος ὄνομα , ὅς ὁ κατά Εὐνόμιον ποτός μή εἰμί ὀνομάζω . οὐκοῦν φάος εἴρω καί μακαριότης , ζωή τε καί ἀφθαρσία , καί δικαιοσύνη καί ἁγιασμός , καί δύναμις καί ἀλήθεια , καί ὁ τοιοῦτος . ὁ τοίνυν πρό ὁ γέννησις λέγω αὐτός μή εἰμί , αντίκρυ οὗτος βοάω , ὅτι οὐ εἰμί ἀλήθεια , ὅτε ἐκεῖνος οὐ εἰμί , οὐ εἰμί ζωή , οὐ εἰμί φάος , οὐ εἰμί δύναμις , οὐ εἰμί ἀφθαρσία , οὐ ἄλλος τίς ἐν ὁ ἐν Θεός νοέω οὐδείς . καί ὁ ἔτι οὗτος παράλογος , καί εἰς ἀσέβεια χαλεπός , οὐ εἰμί ἀπαγγλάσμα , οὐ εἰμί χαρακτήρ . ἐν γάρ ὁ μή εἰμί λέγω ἀπαγγλάσμα , ὁ μηδέ ὁ απαγγλαζουω δύναμις εἰμί συγκατασκευάζω πάντως , πῶς ἐπί ὁ κατά ὁ λύχνος εἰμί ὑπόδειγμα . ὁ γάρ ὁ αὐγή ὁ λύχνος εἶπον ὁ καί λάμπω ὁ λύχνος συνδείκνυμι , καί ὁ μή εἰμί ὁ αὐγή λέγω ὁ σβέσις ὁ φωτίζω συνίημι . ὥστε ὅταν ὁ υἱός μή εἰμί λέγω , καί ὁ ὁ πατήρ ἀνυπαρξὶς κατά ἀνάγκη ἐκ ὁ ἀκολουθέω κατασκευάζω . εἰμί γάρ συνάπτω χέω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος , κατά ὁ ἀποστολικός μαρτυρία , καί ὁ ἀπαγγλάσμα ὁ δόξα , καί ὁ χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις , καί ὁ σοφία ὁ Θεός , ὁ ὁ ἕτερος ὁ συννημένων μή εἰμί λέγω , ὁ ὁ εἷς ἀναίρεσις συναναλύω πάντως καί ὁ λείπω · ὥστε ὁ ἀπαγγλάματος μή εἰμί , ὁμολογέω μή εἰμί μηδέ ὁ απαγγλαζουω φύσις , καί ὁ χαρακτήρ μή ὑφίστημι , μηδέ ὁ χαρακτηρίζω εἰμί ὑπόστασις , σοφία δέ καί δύναμις Θεός μή ὄντης , μηδέ ἐκεῖνος πάντως εἰμί ὁμολογέω , ὁ δίχα σοφία τε καί δύναμις ἐπί ἑαυτοῦ μή νοέω . εἰμί οὖν οὐ εἰμί ὁ μονογενής θεός πρόειμι γίγνομαι , καθώς φημί ὁ Εὐνόμιος · Χριστός δέ Θεός δύναμις καί Θεός σοφία , καί χαρακτήρ καί ἀπαγγλάσμα · οὐ εἰμί πάντως οὐδέ ὁ Πατήρ , ὅς ὁ υἱός δύναμις εἰμί καί σοφία , καί χαρακτήρ καί ἀπαγγλάσμα · οὖον γάρ εἰμί ἐπινοέω ὁ λόγος , οὔτε ὑπόστασις ἀχαρακτήριστος , οὔτε αλαμπής δόξα , οὔτε άσοφος Θεός , οὐ ἄχειρος δημιουργός , οὐ ἄλογος ἀρχή , οὐ ἄπεδος πατήρ . ἄλλος πᾶς ὁ τοιοῦτος ἐπί τε ὁ ὁμολογέω καί ἐπί ὁ ἀθετέω καί ἀλλήλων συναναφαίνω . καί διά ὁ ὁ εἷς ἀναίρεσις καί ὁ συνάπτω συναναφέρω . ἐπεί τοίνυν κατασκευάζω παρά αὐτός ὁ μή εἰμί ὁ