gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0232.2
Ἄλλ' ἀντιβαίνει τοῖς εἰρημένοις , ὅ τὰ περισσὰ σοφιζόμενος , καὶ διασχίζει τῆς τοῦ Πατρὸς φύσεως τοῦ Μονογενοῦς τὴν οὐσίαν · διότι ὁ μὲν γεγέννηται , ὁ δὲ ἀγέννητός ἐστι , καὶ τοσούτων ὄντων τῶν ὀνομάτων τῶν εἰσθεῶς περιθεουμένων τῇ θείᾳ φύσει , ἐν οἷς οὐδεμία παραλλαγὴ πρὸς τὸν Υἱὸν καθορᾶται · πάντων δὲ κατὰ τὸ ἴσον ἀμφοτέροις ἐφαρμόζοντων οὐδενὸς τῶν ἄλλων ἐπιμιγνύσει δι' ὧν τὸ κοινὸν γνωρίζεται , μόνῃ τῷ ὀνόματι τῆς ἀγεννησίας προσφυέστα · καὶ οὐδὲ ταύτης τὴν συνήθη , καὶ νενομισμένην ἔμφασιν ἔχειται · ἀλλὰ καινοτομεῖ τοῦ ἀγεννητοῦ τὴν ἔννοιαν · τὰς κοινὰς περὶ τῆς φωνῆς ταύτης ὑπολήψεις παραγραφόμενος . Τί ποτ' οὖν ἐστι τούτων τὸ αἴτιον ; B Οὐδὲ γὰρ ἄνευ μεγάλης τινὸς αἰτίας τὴς μὲν συνήθους τῶν ὀνομάτων ἐμφάσεως τὸν λόγον ἀφίστησι , ἐναρίζει δὲ τῇ παραλλαγῇ τῆς τῶν φωνῶν σημασίας . Οὐδὲν ἀκριβῶς ἐστι εἰ μὲν ἐπὶ τῆς συνήθειας φυλαχθεῖν τῶν ὀνομάτων ἡ χρῆσις , οὐδεμίαν ἰσχὺν εὑρίσκει πρὸς ἀνατροπὴν τοῦ ὑγιαίνοντος συνθέματος . Εἰ δὲ τῶν κοινῶν καὶ νενομισμένων διανοημάτων παρακινήσει τὰ ῥήματα , τῇ περὶ τὴν φωνὴν καχετροπία βραδὲως δύνασθαι συγκατορθῆσαι τὰ δόγματα . Οἷον ἐπ' αὐτῶν γὰρ ἔδοξεν τῶν ἀδικομένων ῥημάτων · εἰ κατὰ τὴν κοινὴν τῶν δογμάτων ὑπόληψιν διὰ τὸ μὴ γεγεννηθῆναι ἀγέννητον λέγεσθαι τὸν Θεὸν κατεδέξατο , διέπεσεν ἂν δλον αὐτὸς τὸ μηχάνημα τῆς αἱ-ρέσεως , ὑποσπασθέντος τοῦ κατὰ τὴν ἀγεννησίαν σοφίσματος . Εἰ γὰρ ἐπεῖσθη διὰ τῆς ἀκολουθίας ταύτῆς καθ' ὁμοιότητα , πάντων σχεδόν , τῶν εἰς Ἐκκλησίαν Θεοῦ συντελούντων , ὥσπερ ἀόρατον , καὶ ἀπαθῆ , καὶ ἀσώματον , οὕτω καὶ ἀγέννητον νοεῖσθαι τὸν ἐπὶ πάντων Θεόν , δι' ἑκάστου τῶν ὀνομάτων τὸ μηδαμῶς προσὸν τῷ Θεῷ σημαίνεσθαι συντιθέμενος , μὴ σῶμα , μὴ πάθος , μὴ χρῶμα , μὴ τὸ ἐξ αἰτίας ἔχειν τὸ εἶναι . Εἰ ταῦτα οὕτως ἔχειν ὑπέλαβεν , οὐδεμίαν ἔσχεν ἂν δύναμιν ὁ τῆς ἀνομοιότητος λόγος αὐτῶν · ἐν τοῖς λοιποῖς πᾶσιν , ὅσα περὶ τὸν τῶν ἄλλων Θεὸν θεωρεῖται , συγχωροῦντων καὶ τῶν ἐναντίων τῷ Μονογενεῖ πρὸς τὸν Πατέρα τὸ ὁμοῖον .
Lemmas: ἄλλος ἀντιβαίνω ὁ εἴρω , ὅς ὁ περισσός σοφίζω , καί διασχίζω ὁ ὁ πατήρ φύσις ὁ Μονογενώ ὁ οὐσία · διότι ὁ μέν γεννάω , ὁ δέ ἀγέννητος εἰμί , καί τοσοῦτος εἰμί ὁ ὄνομα ὁ εἰστίθημι περιθέω ὁ θεῖος φύσις , ἐν ὅς οὐδείς παραλλαγή πρός ὁ υἱός καθοράω · πᾶς δέ κατά ὁ ἴσος ἀμφότερος ἐφαρμόζω οὐδείς ὁ ἄλλος ἐπιμείγνυμι διά ὅς ὁ κοινός γνωρίζω , μόνος ὁ ὄνομα ὁ ἀγεννησία προσφυής · καί οὐδέ οὗτος ὁ συνήθης , καί νομίζω ἔμφασις χέω · ἀλλά καινοτομέω ὁ Αγέννητου ὁ ἔννοια · ὁ κοινός περί ὁ φωνή οὗτος ὑπόληψις παραγράφω . τις πρός οὖν εἰμί οὗτος ὁ αἴτιος ; B οὐδέ γάρ ἄνευ μέγας τις αἴτιος σής μέν συνήθης ὁ ὄνομα ἔμφασις ὁ λόγος ἀφίστημι , ἐναρίζω δέ ὁ παραλλαγή ὁ ὁ φωνή σημασία . οὐδείς ἀκριβῶς εἰμί εἰμί μέν ἐπί ὁ συνήθεια φυλάω ὁ ὄνομα ὁ χρῆσις , οὐδείς ἰσχύς εὑρίσκω πρός ἀνατροπή ὁ ὑγιαίνω σύνθεμα . εἰμί δέ ὁ κοινός καί νομίζω διανόημα παρακίνησις ὁ ῥῆμα , ὁ περί ὁ φωνή καχετροπία βραδύς δύναμαι συγκατορθῆσαι ὁ δόγμα . οἷος ἐπί αὐτός γάρ δοκέω ὁ ἀδικέω ῥῆμα · εἰμί κατά ὁ κοινός ὁ δόγμα ὑπόληψις διά ὁ μή γεννάω ἀγέννητος λέγω ὁ θεός καταδέχομαι , διαπίπτω εἄν δλον αὐτός ὁ μηχάνημα ὁ αἵρεσις , ὑποσπάω ὁ κατά ὁ ἀγεννησία σόφισμα . εἰμί γάρ πείθω διά ὁ ἀκολουθία οὗτος κατά ὁμοιότης , πᾶς σχεδόν , ὁ εἰς ἐκκλησία Θεός συντελέω , ὥσπερ ἀόρατος , καί ἀπαθής , καί ἀσώματος , οὗτος καί ἀγέννητος νοέω ὁ ἐπί πᾶς Θεός , διά ἕκαστος ὁ ὄνομα ὁ μηδαμῶς πρόσειμι1 ὁ Θεός σημαίνω συντίθημι , μή σῶμα , μή πάθος , μή χρῶμα , μή ὁ ἐκ αἴτιος ἔχω ὁ εἰμί . εἰμί οὗτος οὕτως ἔχω ὑπολαμβάνω , οὐδείς ἔχω εἄν δύναμις ὁ ὁ ἀνομοιότης λόγος αὐτός · ἐν ὁ λοιπός πᾶς , ὅσος περί ὁ ὁ ἄλλος θεός θεωρέω , συγχωρέω καί ὁ ἐναντίος ὁ Μονογενής πρός ὁ πατήρ ὁ ὅμοιος .