gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0455.2
ἀληθινὸν βλέπει ; Ἐπεὶ οὖν οὐ καχὼν ἡ ἀλήθεια , οὐκ ἄν τις καὶ τῇ ἀληθείᾳ τὸ ἐν τῷ Πατρὶ φῶς ἀπρόσιτον εἶναι λέγοι . Εἰ γὰρ ἀποσχοῖτο τὴν ἀλήθειαν , τῷ ψεύδει πάντως συνεχεῖσθαι . Τοιαύτη γὰρ τῶν ἀντικειμένων ἡ φύσις , ὡς ἐν τῇ ἀπουσίᾳ τοῦ χρείστου , τὸ ἐξ ἀντιθέτου νοούμενον ἀναφαίνεσθαι . Εἰ μὲν οὖν τις λέγοι πόρρω τῆς ἐναντίας παραθέσεως τὸ ἐν τῷ Πατρὶ φῶς θεωρεῖσθαι , ἐστοχασμένος τοῦ ἀποστολικοῦ βουλήματος ἐρμηνεύσει τοῦ ἀπροσίτου τὴν λέξιν . Εἰ δὲ τὴν πρὸς τὸ ἀγαθὸν ἀλλοτρίωσιν σημαίνειν τὸ ἀπρόσιτον λέγοι , οὐδὲν ἕτερον ἢ αὐτὸν ἑαυτῷ ἐχθρὸν τε καὶ ἀλλότριον ὑποθήσεται ἀγαθὸν ὄντα , καὶ ἀγαθῷ ἀντικειμένον . Ἀλλὰ μὴν τοῦτο τῶν ἀμήχανῶν ἐστίν . Τὸ γὰρ ἀγαθὸν οἰκεῖον ἔχει τῷ ἀγαθῷ . Οὐκ ἄρα τὸ φῶς τοῦτο πρὸς ἐκεῖνο παρήλλακται . Ὅ τε γὰρ Υἱὸς φῶς ἀληθινόν , ὁ τε Πατὴρ φῶς ἐστιν ἀπρόσιτον . Εἴποιμι δ' ἂν καταθαρσήσας , ὅτι καὶ ὁ ὁπαλλάσσων ἐφ' ἑκατέρου τὰς τοιαύτας προσηγορίας , οὐχ' ἀμαρτήσει . Τὸ τε γὰρ ἀληθινὸν ἀπρόσιτόν ἐστι τῷ ψεύδει , καὶ τὸ ἀπρόσιτόν τε πάλιν ἐν ἀχραιφνεῖ τῇ ἀληθείᾳ καταλαμβάνεται . Οὐκοῦν ταὐτὸ τῇ ἀληθείῃ τὸ ἀπρόσιτον , διὸ κατὰ τὸ ἴσον ἐστὶ τὸ ἐν ἑκατέρῳ σημαινόμενον τῷ κακῷ ἀπρόσπελαστον . Τίνα οὖν ἐν τούτοις ἐπιοικεὶ τὴν παραλλαγὴν ὁ διὰ τῆς τῶν φώτων ὁμωνυμίας ἑαυτὸν τε καὶ τοὺς καθ' ἑαυτὸν φενακίζων ; Ἀλλὰ μηδὲ τοῦτο παραδράμωμεν ἀνεξετάστων , ὅτι παραποιήσας τὴν τοῦ Ἀποστόλου ῥῆσιν κατὰ τὸ ἑαυτῦ δοκοῦν , ὡς παρ' ἑαυτὸν τὸν λόγον ἐκτίθεται . Φησὶ γὰρ ὁ Παῦλος , ὅτι φῶς οἴκων ἀπρόσιτον · διαφέρει δὲ πολὺ τὸ αὐτὸν τὸ εἶναι · καὶ τὸ ἐν τινὶ λέγειν εἶναι . Ὁ γὰρ εἰπὼν ὅτι φῶς οἴκων ἀπρόσιτον , τῇ τῆς οἰκήσεως φωνῇ , οὐκ αὐτὸν ἐνδείξατο , ἀλλὰ τὸ περὶ αὐτὸν ὅπερ ἴσων ἐστὶ κατὰ τὸν ἡμέτερον λόγον τῷ εὐαγγελικῷ ῥήματι τῷ
Lemmas: ἀληθινός βλέπω ; ἐπεί οὖν οὖον χάσκω ὁ ἀλήθεια , οὐ ἄν τις καί ὁ ἀλήθεια ὁ ἐν ὁ πατήρ φάος ἀπρόσιτος εἰμί λέγω . εἰμί γάρ ἀπέχω ὁ ἀλήθεια , ὁ ψεύδω πάντως συνέχω . τοιοῦτος γάρ ὁ ἀντίκειμαι ὁ φύσις , ὡς ἐν ὁ ἀπουσία ὁ χρείστου , ὁ ἐκ ἀντίθετος νοέω ἀναφαίνω . εἰμί μέν οὖν τις λέγω πόρρω ὁ ἐναντίος παράθεσις ὁ ἐν ὁ πατήρ φάος θεωρέω , στοχάζομαι ὁ ἀποστολικός βούλημα ερμηνεύω ὁ ἀπρόσιτος ὁ λέξις . εἰμί δέ ὁ πρός ὁ ἀγαθός ἀλλοτρίωσις σημαίνω ὁ ἀπρόσιτος λέγω , οὐδείς ἕτερος ἢ αὐτός ἑαυτοῦ ἐχθρός τε καί ἀλλότριος ὑποτίθημι ἀγαθός εἰμί , καί ἀγαθός ἀντίκειμαι . ἀλλά μήv οὗτος ὁ ἀμήχανος εἰμί . ὁ γάρ ἀγαθός οἰκέω ἔχω ὁ ἀγαθός . οὐ ἄρα ὁ φάος οὗτος πρός ἐκεῖνος παραλλάσσω . ὅς τε γάρ υἱός φάος ἀληθινός , ὁ τε πατήρ φάος εἰμί ἀπρόσιτος . εἶπον δέ εἄν καταθαρσέω , ὅτι καί ὁ ὁπαλλάσσων ἐπί ἑκάτερος ὁ τοιοῦτος προσηγορία , οὐ ἁμαρτάνω . ὁ τε γάρ ἀληθινός ἀπρόσιτος εἰμί ὁ ψεύδω , καί ὁ ἀπρόσιτος τε πάλιν ἐν ἀκραιφνής ὁ ἀλήθεια καταλαμβάνω . οὐκοῦν αὐτός ὁ ἀλήθεια ὁ ἀπρόσιτος , διό κατά ὁ ἴσος εἰμί ὁ ἐν ἑκάτερος σημαίνω ὁ κακός ἀπροσπέλαστος . τίς οὖν ἐν οὗτος επιοικεω ὁ παραλλαγή ὁ διά ὁ ὁ φάος ὁμωνυμία ἑαυτοῦ τε καί ὁ κατά ἑαυτοῦ φενακίζω ; ἀλλά μηδέ οὗτος παρατρέχω ἀνεξέταστος , ὅτι παραποιέω ὁ ὁ ἀπόστολος ῥῆσις κατά ὁ ἑαυτός δοκέω , ὡς παρά ἑαυτοῦ ὁ λόγος ἐκτίθημι . φημί γάρ ὁ Παῦλος , ὅτι φάος οἶκος ἀπρόσιτος · διαφέρω δέ πολύς ὁ αὐτός ὁ εἰμί · καί ὁ ἐν τις λέγω εἰμί . ὁ γάρ εἶπον ὅτι φάος οἶκος ἀπρόσιτος , ὁ ὁ οἴκησις φωνή , οὐ αὐτός ἐνδείκνυμι , ἀλλά ὁ περί αὐτός ὅσπερ ἴσος εἰμί κατά ὁ ἡμέτερος λόγος ὁ εὐαγγελικός ῥῆμα ὁ