gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0451.2
Καὶ τοιαύτη τις ἐστὶν ἡ κατὰ τὸ ἀκολουθὸν τῆς βλασφημίας κατασκευὴ , ὡς ἡ καὶ τοῖς μαθηταῖς διὰ τῆς σχετικῆς σημασίας τὸ κοινὸν τῆς οὐσίας πρὸς τὸν Πατέρα σημαρτυρεῖσθαι , ἢ μὴδὲ τὸν Κύριον διὰ τῆς φωνῆς εἰς κοινωνίαν τῆς τοῦ Πατρὸς ἄγειν φύσεως · καὶ ὡς τὴν δουλείαν τῶν μαθητῶν , τὸν Θεὸν αὐτῶν ὀνομασθῆναι τὸν ἐπὶ πάντων παριστῆναι , κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον , καὶ τὸν Υἱὸν δουλεύειν τῷ Θεῷ διὰ τῶν εἰρημένων ὁμολογεῖσθαι . Ὅτι μὲν οὖν οὐ τῇ θεότητι τοῦ Μονογενοῦς ἐφαρμόζεται τὰ πρὸς τὴν Μαρίαν ῥήματα , δι’ αὐτῆς ἐστὶ τῆς τῶν εἰρημένων διανοίας μαθεῖν . Ὁ γὰρ διὰ πάντων πρὸς τὸ ὁμῆμον τῆς ἀνθρωπίνης βραχύτητος ἑαυτὸν , φασί , ταπεινῶν , ἐκεῖνος φθέγγεται τὰ εἰρημένα . Τίς δὲ αὐτῶν τῶν ῥημάτων ἐστὶν ἡ διάνοια , τὴν μὲν ἀκριβείαν εἰδεῖν ἂν οἱ διὰ τοῦ Πνεύματος τὰ βάθη τοῦ μυστηρίου διερευνώμενοι . Ὅσα δὲ καὶ εἰς ἡμερᾶν ἤκει κατάληψιν κατὰ τὴν τῶν Πατέρων ὑπόληψιν , ταῦτα δι’ ὀλίγων παραθήσομεθα . Ὁ τῇ φύσει Πατὴρ τῶν ὄντων , ἐξ οὗ τὰ πάντα τὴν γένεσιν ἔχει , εἷς παρὰ τῆς τοῦ Ἀποστόλου μεγαλοφωνίας ἀνακεκρύκται · Εἷς γὰρ Θεός , φησί , καὶ Πατήρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα . Οὐκοῦν ἡ ἀνθρωπίνη φύσις , οὐχ ἀλλοχόθεν ἐπεσῆλθε τῇ κτίσει , οὐδὲ αὐτομάτως ἐνεργὸν τοῖς γεννώσιν · ἀλλὰ τὸν ποιητὴν καὶ αὐτῆς τῆς ἰδίας συστάσεως οὐχ ἄλλον ἔσχεν , ἢ τὸν Πατέρα τῶν πάντων . Καὶ αὐτὸ τὸ τῆς θεότητος ὄνομα , εἰτὶ τὴν ἐποπτικὴν , εἴτε τὴν προνοητικὴν ἐξουσίαν σημαίνει , ἣν οἰκείως εἶχε πρὸς τὸ ἀνθρώπινον . Ὁ γὰρ τὴν δύναμιν παρασχὼν τοῖς οὖσι τοῦ εἶναι , Θεὸς καὶ ἐπόπτης τῶν ἐκ’ ἐκείνου γενομένων ἐστίν . Ἀλλ’ ἐπεὶ κατ’ ἐπιβουλὴν τοῦ ἐνσπειραντος ἡμῖν τὸ τῆς ἀπειθείας ζιζάνιον , οὐκέτι τοῦ πατρικοῦ χαρακτῆρος ἡ φύσις ἡμῶν τὴν εἰκόνα ἐκ’ ἑαυτῆς διεσώσατο · ἀλλὰ πρὸς τὸ αἰσχὸς τῆς ἁμαρτίας μετεμορφώθη · διὰ τοῦτο διὰ τῆς κατὰ τὴν προαίρεσιν ὁμοιότητος εἰς τὴν πονηρὰν
Lemmas: καί τοιοῦτος τις εἰμί ὁ κατά ὁ ἀκόλουθος ὁ βλασφημία κατασκευή , ὡς ὁ καί ὁ μαθητής διά ὁ σχετικός σημασία ὁ κοινός ὁ οὐσία πρός ὁ πατήρ σημαρτυρεω , ἢ μηδέ ὁ κύριος διά ὁ φωνή εἰς κοινωνία ὁ ὁ πατήρ ἄγω φύσις · καί ὡς ὁ δουλεία ὁ μαθητής , ὁ θεός αὐτός ὀνομάζω ὁ ἐπί πᾶς παρίστημι , κατά ὁ αὐτός λόγος , καί ὁ υἱός δουλεύω ὁ Θεός διά ὁ εἴρω ὁμολογέω . ὅτι2 μέν οὖν οὖον ὁ θεότης ὁ Μονογενώ ἐφαρμόζω ὁ πρός ὁ Μαρία ῥῆμα , διά αὐτός εἰμί ὁ ὁ εἴρω διάνοια μανθάνω . ὁ γάρ διά πᾶς πρός ὁ ὁμῆμον ὁ ἀνθρώπινος βραχύτης ἑαυτοῦ , φημί , ταπεινός , ἐκεῖνος φθέγγομαι ὁ εἴρω . Τῖς δέ αὐτός ὁ ῥῆμα εἰμί ὁ διάνοια , ὁ μέν ἀκρίβεια εἴδω εἄν ὁ διά ὁ πνεῦμα ὁ βάθος ὁ μυστήριον διερευνάω . ὅσα δέ καί εἰς ἡμέρα ἥκω κατάληψις κατά ὁ ὁ Πατέρων ὑπόληψις , οὗτος διά ὀλίγος παρατίθημι . ὁ ὁ φύσις πατήρ ὁ εἰμί , ἐκ ὅς ὁ πᾶς ὁ γένεσις ἔχω , εἷς παρά ὁ ὁ ἀπόστολος μεγαλοφωνία ἀνακρύπτω · εἷς γάρ Θεός , φημί , καί Πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς . οὐκοῦν ὁ ἀνθρώπινος φύσις , οὐ ἀλλοχόθεν ἐπεσῆλθε ὁ κτίζω , οὐδέ αὐτόματος ἐνεργός ὁ γεννάω · ἀλλά ὁ ποιητής καί αὐτός ὁ ἴδιος σύστασις οὐ ἄλλος ἔχω , ἢ ὁ πατήρ ὁ πᾶς . καί αὐτός ὁ ὁ θεότης ὄνομα , ἀντί-χαρις ὁ ἐποπτικός , εἴτε ὁ προνοητικός ἐξουσία σημαίνω , ὅς οἰκεῖος ἔχω πρός ὁ ἀνθρώπινος . ὁ γάρ ὁ δύναμις παρέχω ὁ εἰμί ὁ εἰμί , θεός καί Ἐπόπτης ὁ ἐπίτεξ ἐκεῖνος γίγνομαι εἰμί . ἀλλά ἐπεί κατά ἐπιβουλή ὁ ἐνσπείρω ἐγώ ὁ ὁ ἀπείθεια ζιζάνιον , οὐκέτι ὁ πατρικός χαρακτήρ ὁ φύσις ἐγώ ὁ εἰκών ἐπίτεξ ἑαυτοῦ διασῴζω · ἀλλά πρός ὁ αἶσχος ὁ ἁμαρτία μεταμορφόω · διά οὗτος διά ὁ κατά ὁ προαίρεσις ὁμοιότης εἰς ὁ πονηρός