gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0268.1
Τί με χρή περὶ τούτων πλείω διεξίαι ; Τῆς αὐτῆς γὰρ ἔχειται βλασφημίας , καὶ τὰ πρὸ τούτων εἰρημένα · Ἀσάδοντα , φησίν , παρὰ τοῦ Πατρὸς δόξαν , οὐ τῆς ἐκείνου μεταλαβόντα δόξης · ἀμετάδοτον γὰρ ἡ δόξα τοῦ παντοκράτορος Θεοῦ . Ἐγὼ γὰρ εἰ καὶ περὶ Μωϋσέως ὁ λόγος ἦν τοῦ δοξαζομένου ἐν τῇ διακονίᾳ τοῦ νόμου , οὐδ’ οὕτως ἠνέγκα ἂν τὸν τοιούτων λόγον . Ὦς εἰ καὶ τὴν ἡμῖν μερίμναν ἔχων οἴκοθεν δόξαν ἐκεῖνος , διὰ τῆς γενομένης αὐτῷ θεοδυν δωρεᾶς , ἔνδοξος ἀφρώς τοῖς Ἰσραηλίταις ἐφάνη . Αὕτη γὰρ ἡ γενομένη τῷ νομοθέτῃ δόξα οὐκ ἄλλου τινὸς ἦν , ἀλλὰ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ , ἣν πάντας καλεῖν ζῆταί ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ὁ Κύριος , δι’ ὃν αἰτιᾶται τοὺς τὴν ἀνθρωπίνην δόξαν περὶ πολλοῦ ποιουμένους , τὴν δὲ παρὰ μόνου τοῦ Θεοῦ δόξαν μὴ ζητοῦντας . Δι’ ὃν γὰρ ζητεῖν ἐνεκαλεῦσατο τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ δόξαν , τὸ δυνατὸν εἶναι τυχεῖν τοῦ ζητουμένου κατἐπηνγγέλατο . Ὡς οὖν ἀμετάδοτος ἡ δόξα τοῦ Παντοκράτορος , εἰ γε καὶ χρή τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ δόξαν αἰτεῖν , καὶ πᾶς ὁ αἰτῶν λαμβάνει κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν ; Ὁ δὲ περὶ τοῦ ἀπαυγάσματος τῆς δόξης λέγων , ὅτι λαβὼν ἐκείν ἔχων , οὐδὲν ἕτερον λέγει , ἢ ὅτι ἀδοξον καθ’ αὐτὸ τὸ τῆς δόξης ἀπαύγασμα · χρήζει δὲ λαβεῖν παρ’ ἑτέρου δόξαν , ἵνα οὕτω ποτὲ καὶ αὐτὸς γένηται Κύριος τινὸς δόξης · ποῦ τοῖνυν ἠτίσαμεν τὰς τῆς ἀληθείας φωνάς , τὴν τε λέγουσαν , ὁφθήσεσθαι αὐτὸν ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρός · καὶ πάλιν , ὅτι Πάντα ἄ δχει ὁ Πατὴρ ἐμὰ ἐστιν · τίνι χρή προσέχειν τὸν ἀκούοντα ; τῷ λέγοντι ὅτι ἀμέτοχός ἐστι τῆς τοῦ Πατρὸς δόξης ὁ πάντων τῶν ἐν τῷ Πατρὶ πληρούμενος , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος · τῷ ὁμολογοῦντι ὅτι Πάντα δσα ἔχει ὁ Πατὴρ καὶ αὐτὸς ἔχει ; Ἐν δὲ τοῖς πᾶσι καὶ ἡ δόξα πάντως ἐστίν . Ἄλλ’ ἀμετάδοτον εἶναι φησι τὴν δόξαν τοῦ Παντοκράτορος · τοῦτο οὐδὲ ὁ Ἰωὴλ οὐδὲ ὁ μέγας Πέτρος μαρτυρεῖται , ὁ τὸν προφητικὸν λόγον ἐν τῇ δημηγορίᾳ τῇ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους σκευωσάμενος . Φησὶ γὰρ ἐκ προσὤπου τοῦ Θεοῦ , ὁ τε προφήτης , καὶ ὁ ἀπόστολος , ὅτι Ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα . Ὁ τοίνυν τοῦ ἰδίου πνεύματος τῆς κοινωνίας πᾶσῃ σαρκὶ μὴ φθονήσας · πῶς τῷ Μονογενεῖ Υἱῷ τῷ ὄντι ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρός , τῷ πάντα ἔχοντι ὅσα ὁ Πατὴρ ἔχει , τῆς οἰκείας δόξης οὐ μεταδίδωσιν ; Ἡ τάχα εἴποι τις ἂν ἀληθεύειν τὸν Εὐνόμιον ἐν τούτῳ καὶ μὴ βουλομένῳ ; Ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ μὴ ἔχοντος οἴκοθεν τὴν δόξαν , κυρίως ἡ μετάδοσις λέγεται , ὅ τῷ ἔχοντι ἐκτὸς ἑαυτοῦ προσγίνεται οὐκ ἐκ φύσεως · ὅπου δὲ μία καὶ ἡ αὐτὴ καταλαμβάνεται φύσις , οὐ χρήζει τοῦ καθ’ ἕκαστον μεταδιδοῦτος ὁ ἐκεῖνο κατὰ τὴν φύσιν ὤν , ὅπερ ὁ Πατὴρ εἶναι πεπίστευται · μᾶλλον δὲ τρανωτέρον τε καὶ φανερώτερον εἰπεῖν , Ἔχει καλῶς . Τί χρήζει τῆς τοῦ Πατρὸς δόξης ὁ δλὸν ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα , οὐδενὸς τῶν ἐν τῷ Πατρὶ θεωρουμένων ὑφρημένου ; τὶς δὲ καὶ ἡ τοῦ Παντοκράτορος ἀξία , ἥς ἀμέτοχον ὁ Εὐνόμιος τὸν Υἱὸν ἀποφαίνεται ; λεγέτωσαν μὲν οὖν οἱ σοφοὶ παρ’ ἑαυτοῖς ,
Lemmas: τις ἐγώ χρή περί οὗτος πλείων διεξέρχομαι ; ὁ αὐτός γάρ χέω βλασφημία , καί ὁ πρό οὗτος εἴρω · ασαδοειντα , φημί , παρά ὁ πατήρ δόξα , οὖον ὁ ἐκεῖνος μεταλαμβάνω δόξα · ἀμετάδοτος γάρ ὁ δόξα ὁ παντοκράτωρ Θεός . ἐγώ γάρ εἰμί καί περί Μωϋσῆς ὁ λόγος εἰμί ὁ δοξάζω ἐν ὁ διακονία ὁ νόμος , οὐδέ οὕτως φέρω εἄν ὁ τοιοῦτος λόγος . οὖς εἰμί καί ὁ ἐγώ μεριμνάω ἔχω οἴκοθεν δόξα ἐκεῖνος , διά ὁ γίγνομαι αὐτός θεοδυο δωρεά , ἔνδοξος Αφρώ ὁ Ἰσραηλίτης φαίνω . ἄτη γάρ ὁ γίγνομαι ὁ νομοθέτης δόξα οὐ ἄλλος τις εἰμί , ἀλλά αὐτός ὁ Θεός , ὅς πᾶς καλέω ζέω ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Κύριος , διά ὅς αἰτιάομαι ὁ ὁ ἀνθρώπινος δόξα περί πολύς ποιέω , ὁ δέ παρά μόνος ὁ Θεός δόξα μή ζητέω . διά ὅς γάρ ζητέω ἐγκαλέω ὁ παρά ὁ μόνος Θεός δόξα , ὁ δυνατός εἰμί τυγχάνω ὁ ζητέω καταπαγγέλλω . ὡς οὖν ἀμετάδοτος ὁ δόξα ὁ Παντοκράτωρ , εἰμί γε καί χρή ὁ παρά ὁ μόνος Θεός δόξα αἰτέω , καί πᾶς ὁ αἰτέω λαμβάνω κατά ὁ ὁ κύριος φωνή ; ὁ δέ περί ὁ ἀπαύγασμα ὁ δόξα λέγω , ὅτι λαμβάνω ἔκω ἔχω , οὐδείς ἕτερος λέγω , ἢ ὅτι ἀδοξέω κατά αὐτός ὁ ὁ δόξα ἀπαύγασμα · χρῄζω δέ λαμβάνω παρά ἕτερος δόξα , ἵνα οὗτος ποτέ καί αὐτός γίγνομαι Κύριος τις δόξα · ποῦ τοίνυν τίνω ὁ ὁ ἀλήθεια φωνή , ὁ τε λέγω , ὁράω αὐτός ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ · καί πάλιν , ὅτι Πάν ὅς δχει ὁ πατήρ ἐμός εἰμί · τίς χρή προσέχω ὁ ἀκούω ; ὁ λέγω ὅτι αμέτοχος εἰμί ὁ ὁ πατήρ δόξα ὁ πᾶς ὁ ἐν ὁ πατήρ πληρόω , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος · ὁ ὁμολογέω ὅτι Πάν δσοι ἔχω ὁ πατήρ καί αὐτός ἔχω ; ἐν δέ ὁ πᾶς καί ὁ δόξα πάντως εἰμί . ἄλλος ἀμετάδοτος εἰμί φημί ὁ δόξα ὁ Παντοκράτωρ · οὗτος οὐδέ ὁ Ἰωήλ οὐδέ ὁ μέγας Πέτρος μαρτυρέω , ὁ ὁ προφητικός λόγος ἐν ὁ δημηγορία ὁ πρός ὁ Ἰουδαῖος σκευάζω . φημί γάρ ἐκ πρόσωπον ὁ Θεός , ὁ τε προφήτης , καί ὁ ἀπόστολος , ὅτι ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρξ . ὁ τοίνυν ὁ ἴδιος πνεῦμα ὁ κοινωνία πᾶς σάρξ μή φθονέω · πῶς ὁ Μονογενής υἱός ὁ εἰμί ἐν ὁ κόλπος ὁ πατήρ , ὁ πᾶς ἔχω ὅσος ὁ πατήρ ἔχω , ὁ οἰκεῖος δόξα οὖον μεταδίδωμι ; ὁ τάχα εἶπον τις εἄν ἀληθεύω ὁ Εὐνόμιον ἐν οὗτος καί μή βούλομαι ; ἐπί μέν γάρ ὁ μή ἔχω οἴκοθεν ὁ δόξα , κύριος ὁ μετάδοσις λέγω , ὅς ὁ ἔχω ἐκτός ἑαυτοῦ προσγίγνομαι οὐ ἐκ φύσις · ὅπου δέ εἷς καί ὁ αὐτός καταλαμβάνω φύσις , οὖον χρῄζω ὁ κατά ἕκαστος μεταδίδωμι ὁ ἐκεῖνος κατά ὁ φύσις εἰμί , ὅσπερ ὁ πατήρ εἰμί πιστεύω · μᾶλλον δέ τρανός τε καί φανερός εἶπον , ἔχις καλῶς . τις χρῄζω ὁ ὁ πατήρ δόξα ὁ δλὸν ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , οὐδείς ὁ ἐν ὁ πατήρ θεωρέω ὑφαίρω ; τις δέ καί ὁ ὁ Παντοκράτωρ ἄξιος , ἥς ἀμέτοχος ὁ Εὐνόμιος ὁ υἱός ἀποφαίνω ; λέγω μέν οὖν ὁ σοφός παρά ἑαυτοῦ ,