gregorius-nyssenus.contra-eunomium pg045_0405.2
Ὁσπερ γὰρ εἰ τις ἄνθρωπον εἶναι δοίη , τὸν τὰ τῆς φύσεως διὰ τῆς ὁμολογίας ταύτης συνήρησε , καὶ ζῷον αὐτὸν καὶ λογικὸν εἶναι λέγων , καὶ εἴ τι ἄλλο νοεῖται περὶ τὸν ἄνθρωπον · κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον , εἰ ἐν τῷ περὶ τῶν κτιστῶν ἰδιωμάτων ἐπὶ τῆς θείας οὐσίας κατανοήσαιμεν , οὐκέτ' ἐφ' ἡμῖν ἔσται , τὸν λόγον τῶν ἐπ' αὐτῆς θεωρουμένων , μὴ ἐφαρμόσαι τῇ ἀκινήτῳ φύσει . " Η γὰρ βιαίως τε καὶ ἀναγκαίως τὸ μεθ' ἑαυτὴν ἀκολουθοῦν ἐπιζητήσει · ἡ γὰρ οὕτω νοουμένη ἀρχὴ τῶν μετ' αὐτὴν ἐστὶν ἀρχή , ὥστε εἰ ἔκεινα εἴη , καὶ ταύτην εἶναι · εἰ δὲ ἀναιροῖτο τὰ συνημμένα , μηδὲ τὸ προηγούμενον μένειν . Τῆς τοίνυν σοφίας καὶ μεσότητα καὶ τέλος τῇ ἀρχῇ προτιθείσης , εἰ λάβοιμεν ἐπὶ τῆς τοῦ Μονογενοῦς φύσεως ἀρχὴν τινα ἀπὸ τινος σημείου ὁριζομένην τῆς ὑποστάσεως , καθὼς δογματίζει ἡ αἵρεσις , οὐ συγχωρήσει πάντως ἡ σοφία , μὴ καὶ τὸ πέρας καὶ τὸ μέσον τῇ ἀρχῇ συναρμόζειν . Εἰ δὲ τοῦτο γένοιτο , εὐρεθήσεται ἡμῖν ὁ θεολόγος , ὀντῶν τοῖς ἐπιχειρήμασιν ἀποδεικνύων τὸ Θεῖον . Εἰ γὰρ τῇ ἀρχῇ τὸ τέλος κατὰ τὸν τῆς σοφίας λόγον ἀναγκαίως ἐφάπτεται , καὶ τὸ μέσον ἐνθεωρεῖται τοῖς πέρασιν · ὁ τὸ ἐν δούς , τῇ δυνάμει καὶ τὰ ἄλλα συγκατεσκεύασε , μέτρα καὶ πέρας ζωῆς ὁρίζων τῇ ἀόριστῳ φύσει . Εἰ δὲ τοῦτο ἀσεβὲς τε καὶ ἄτοπον , τῆς ἰσης ἢ καὶ μειζόνος ἀξίων κατηγορίας ἐστὶ , τὸ ἀρχὴν δούνα τῷ λόγῳ τῷ ἀσεβείαν λέγοντι · ἀρχὴ δὲ τῆς τοιαύτης ἀτοπίας ἐφάνη , τὸ ἐν ἀρχῇ τινι περιεγραμμένην τοῦ Υἱοῦ τὴν ζωὴν νομίζειν . Ὦστε δυοῖν ὕστερον , ἢ μεταθήσονται πρὸς τὸν ὑγιαίνοντα λόγον ὑπὸ τῶν εἰρημένων ἀναγκαζόμενοι , καὶ τῇ τοῦ Πατρὸς ἀιῶνι τὴν ἐξ ἐκείνου συνθεωρήσουσιν · ἢ εἰ μὴ τοῦτο βούλοντο , καθ' ἑκάτερον περατώσουσι τοῦ Υἱοῦ τὸ αἰώνιον , τῇ ἀρχῇ καὶ τῷ τέλει τὸ ἄπειρον αὐτοῦ τῆς ζωῆς εἰς τὸ ἀνύπαρκτον ἄγοντες . " Εἰ δὲ ἀτελεύτητος καὶ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν ἀγγέλων ἡ φύσις , καὶ οὐδὲν κωλύεται εἰς τὸ αἰώνιον προίειν , διὰ τοῦ καὶ κτιστὴν εἶναι , καὶ ἀπὸ τινος τὴν ἀρχὴν τῆς συστάσεως ἔχειν , ὡς·διὰ τούτου δύνασθαι ἂν καὶ ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ τὸ ἴσον τοὺς ὑπεναντίους εἰπεῖν · ὡς μῆτε ἐξ
Lemmas: ὅσπερ γάρ εἰμί τις ἄνθρωπος εἰμί δήω , ὁ ὁ ὁ φύσις διά ὁ ὁμολογία οὗτος συναιρέω , καί ζῷον αὐτός καί λογικός εἰμί λέγω , καί εἰμί τίς ἄλλος νοέω περί ὁ ἄνθρωπος · κατά ὁ αὐτός λόγος , εἰμί ἐν ὁ περί ὁ κτίστης ἰδίωμα ἐπί ὁ θεῖος οὐσία κατανοέω , οὐκέτι ἐπί ἐγώ εἰμί , ὁ λόγος ὁ ἐπί αὐτός θεωρέω , μή ἐφαρμόζω ὁ ἀκίνητος φύσις . " ὁ γάρ βίαιος τε καί ἀναγκαῖος ὁ μετά ἑαυτοῦ ἀκολουθέω ἐπιζήτησις · ὁ γάρ οὗτος νοέω ἀρχή ὁ μετά αὐτός εἰμί ἀρχή , ὥστε εἰμί ἐκεῖνος εἰμί , καί οὗτος εἰμί · εἰμί δέ ἀναιρέω ὁ συνάπτω , μηδέ ὁ προηγούμενος μένω . ὁ τοίνυν σοφία καί μεσότης καί τέλος ὁ ἀρχή προτίθημι , εἰμί λαμβάνω ἐπί ὁ ὁ Μονογενώ φύσις ἀρχή τις ἀπό τις σημεῖον ὁρίζω ὁ ὑπόστασις , καθώς δογματίζω ὁ αἵρεσις , οὖον συγχωρέω πάντως ὁ σοφία , μή καί ὁ πέρας καί ὁ μέσος ὁ ἀρχή συναρμόζω . εἰμί δέ οὗτος γίγνομαι , εὑρίσκω ἐγώ ὁ θεολόγος , εἰμί ὁ ἐπιχείρημα ἀποδείκνυμι ὁ θεῖον . εἰμί γάρ ὁ ἀρχή ὁ τέλος κατά ὁ ὁ σοφία λόγος ἀναγκαῖος ἐφάπτω , καί ὁ μέσος ἐνθεωρέω ὁ πέρας · ὁ ὁ ἐν δίδωμι , ὁ δύναμις καί ὁ ἄλλος συγκατασκευάζω , μέτρον καί πέρας ζωή ὁρίζων ὁ ἀόριστος φύσις . εἰμί δέ οὗτος ἀσεβής τε καί ἄτοπος , ὁ ἴσος ἢ καί μείζων ἄξιος κατηγορία εἰμί , ὁ ἀρχή Δούνα ὁ λόγος ὁ ἀσέβεια λέγω · ἀρχή δέ ὁ τοιοῦτος ἀτοπία φαίνω , ὁ ἐν ἀρχή τις περιγράφω ὁ υἱός ὁ ζωή νομίζω . ὥστε δύο ὕστερος , ἢ μετατίθημι πρός ὁ ὑγιαίνω λόγος ὑπό ὁ εἴρω ἀναγκάζω , καί ὁ ὁ πατήρ αἰών ὁ ἐκ ἐκεῖνος συνθεωρέω · ἢ εἰμί μή οὗτος βούλομαι , κατά ἑκάτερος περατόω ὁ υἱός ὁ αἰώνιος , ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος ὁ ἤπειρος αὐτός ὁ ζωή εἰς ὁ ἀνύπαρκτος ἄγω . " εἰμί δέ ἀτελεύτητος καί ὁ Ψυχή καί ὁ ἄγγελος ὁ φύσις , καί οὐδείς κωλύω εἰς ὁ αἰώνιος προΐημι , διά ὁ καί κτίστης εἰμί , καί ἀπό τις ὁ ἀρχή ὁ σύστασις ἔχω , ὡς·διὰ οὗτος δύναμαι εἄν καί ἐπί ὁ Χριστός ὁ ἴσος ὁ ὑπεναντίος εἶπον · ὡς μήτε ἐκ