gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0636.1
τῆς θείας φύσεως ἡ παρουσία . Τοῦ δὲ θανάτου τὸν μερισμὸν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος ἐργασαμένου , τὸ μὲν σύνθετον διετέμετο · τὸ δὲ ἀσύστατον οὐ διέστατο , ἀλλ’ ἀδιαστάτωτος ( 42 ) ἐν ἑκατέρῳ ἦν . Τεκμήριον δὲ τοῦ μὲν ἐν σώματι ( 43 ) τὸν Θεὸν εἶναι , τὸ , ἐν ἀφθαρσίᾳ φυλαχθῆναι τὴν σάρκα μετὰ τὸν θάνατον · Θεὸς δὲ πάντως ἐστὶν ἡ ἀφθαρσία · τοῦ δὲ τῆς ψυχῆς μὴ ἀποχωρήσαι , τὸ δι’ ἐκείνης ὁδοποιήσασθαι τῷ ληστῇ τὴν εἰς τὸν παράδεισον εἴσοδον . Ἐπεὶ δὲ τοῖνυν ἐπληρώθη τὸ μυστήριον , τῆς θείας ( 44 ) δυνάμεως τῷ διπλῷ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἐγγενομένης , καὶ δι’ ἑκατέρου τῷ συγγενεῖ μέρει τὴν ζωοποιὸν ἐναποθεμένης ἐνέργειαν , διὰ μὲν τῆς σαρκὸς τῷ σώματι , διὰ δὲ τῆς ψυχῆς τῇ ψυχῇ , τῆς νοερᾶς λέγω καὶ οὐ τῆς ἀλόγου ( κτῆνώδεις γὰρ καὶ οἱ οὐκ ἀνθρώποιν ἐστι τὸ ἀνῆκον ) · τότε ἡ ἐξ ἀρχῆς ἐγκρατεία τῷ σώματι , καὶ τῇ ψυχῇ θεότης , καὶ μέχρι παντὸς παραμείνασα , ἐν τῇ ἀναστάσει τοῦ κειμένου ἐφέρεται , καὶ οὕτως Χριστὸς ἐκ νεκρῶν ἐγήγερθαι λέγεται , ὁ αὐτὸς καὶ ὡς Χριστός , καὶ γενόμενος · ὡν μὲν κατὰ τὸν προαύνιον βασιλείαν , γενόμενος δὲ διὰ εὐηγγελίῳ τοῖς ποιμένοις οἱ ἄγγελοι τὴν μεγάλην χαρὰν , τὴν ἐσομένην παντὶ τῷ λαῷ ἐπὶ τῇ γενέσει τοῦ Σωτῆρος , [ 45 ] ὅς ἐστι , φησί , Χριστός , Κύριος προσφῶς ὀνομαζόμενος κατὰ τὸν λόγον τοῦ Γαβριήλ , τοῦ εἰπόντος Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται τῇ Παρθένῳ καὶ δύναμιν Ὑψίστου ἐπισκιάσει . Ὁ τοῖνυν οὕτω τεχθεὶς εἰκῶτως , καὶ ὁ Χριστὸς ( 46 ) καὶ Κύριος λέγεται · Κύριος μὲν διὰ τὴν δύναμιν τοῦ Ὑψίστου , Χριστὸς δὲ διὰ τὸ Πνεῦμα τῆς χρίσεως . Οὐ γὰρ ὁ προαύνιος · τότε χρίεται , ἀλλὰ περὶ οὗ φησιν , ὁ Υἱός μου εἶ σύ , ἐγὼ σήμερον τετέκνηκά σε . Τὸ γὰρ σήμερον τῶν δύο τοῦ χρόνου τμημάτων , τοῦ παρηγμένου τε καὶ τοῦ μέλλοντος , τὸ μέσον ἐστίν . Ὁ δὲ τῶν αἰώνων ποιητής , πῶς ἐν μέρει τοῦ χρόνου καὶ γεννᾶται καὶ χρίεται ; Ὅστε ἡ θεότης καὶ οὐ τέθνηκε , καὶ ἐγήγερται · οὐ τέθνηκε γὰρ , ὅτι ( 47 ) τὸ μὴ συνεῖναι οὐ διαλύεται , ἐγήγερται δὲ , ὅτι ἐν τῷ λυθέναι οὕσα , ἐαυτῇ συνεπαρθῆναι τὸν κατὰ τὸν νόμον τῆς ἀνθρωπίνης πεσόντα φύσεως παρεσχεύασεν , ὡς ἂν ἑκατέρῳ μέρει τὸ οἰκεῖον προφερομένη παρουσα , τὴν τῶν σωμάτων φύσιν διὰ τοῦ σώματος , τὴν δὲ τῶν ψυχῶν διὰ τῆς ψυχῆς ἐξιάσαιο · πάλιν δὲ δι’ ἐαυτῆς τὸ διακεχρισμένον ἐνώσασα , ἐν τῷ ἐπαιρομένῳ ἀνίσταται . Καὶ ὡςπερ · καὶ γὰρ οὐδὲν σωματικῶς τὸ μυστήριον τῆς κατὰ τὴν ἀνάστασιν οἰκονομίας ἐνδείξασθαι · καθάπερ τοῖνυν ( 48 ) εἰ διχῇ κάλαμος διασχισθεὶς , καὶ τις κατὰ τὸ ἐν πέραν τὰ ἄκρα τῶν τοῦ καλάμου τμημάτων ἐνώσει , ὅλον ἐξ ἀνάγκης τὸ τμήμα τοῦ καλάμου πρὸς τὸ ὅλον συναρμοσθήσεται διὰ τῆς ἐν τῷ ἐνὶ πέρατι συμβολῆς τε καὶ σφίξεως πρὸς τὸ ἕτερον πέραν συναρμόζον · οὕτως ἡ ἐν ἐκείνῃ τῆς ψυχῆς πρὸς τὸ σῶμα γενο -
Lemmas: ὁ θεῖος φύσις ὁ παρουσία . ὁ δέ θάνατος ὁ μερισμός ὁ Ψυχή ἀπό ὁ σῶμα ἐργάζομαι , ὁ μέν συντίθημι διατέμνω · ὁ δέ ἀσύστατος οὖον διΐστημι , ἀλλά ἀδιάστατος ( 42 ) ἐν ἑκάτερος εἰμί . τεκμήριον δέ ὁ μέν ἐν σῶμα ( 43 ) ὁ θεός εἰμί , ὁ , ἐν ἀφθαρσία φυλάσσω ὁ σάρξ μετά ὁ θάνατος · θεός δέ πάντως εἰμί ὁ ἀφθαρσία · ὁ δέ ὁ Ψυχή μή ἀποχωρέω , ὁ διά ἐκεῖνος ὁδοποιέω ὁ λῃστής ὁ εἰς ὁ παράδεισος εἴσοδος . ἐπεί δέ τοίνυν πληρόω ὁ μυστήριον , ὁ θεῖος ( 44 ) δύναμις ὁ διπλόος ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἐγγίγνομαι , καί διά ἑκάτερος ὁ συγγενής μέρος ὁ ζωοποιός ἐναποτίθημι ἐνέργεια , διά μέν ὁ σάρξ ὁ σῶμα , διά δέ ὁ Ψυχή ὁ Ψυχή , ὁ νοερός λέγω καί οὖον ὁ ἄλογος ( κτηνώδης γάρ καί ὁ οὐ ἄνθρωπος εἰμί ὁ ἀνήκω ) · τότε ὁ ἐκ ἀρχή ἐγκράτεια ὁ σῶμα , καί ὁ Ψυχή θεότης , καί μέχρι πᾶς παραμένω , ἐν ὁ ἀνάστασις ὁ κεῖμαι φέρω , καί οὕτως Χριστός ἐκ νεκρός ἐγείρω λέγω , ὁ αὐτός καί ὡς Χριστός , καί γίγνομαι · ὡς μέν κατά ὁ προαύνιον βασίλειος , γίγνομαι δέ διά εὐαγγέλιον ὁ ποιέω ὁ ἄγγελος ὁ μέγας χαρά , ὁ εἰμί πᾶς ὁ λαός ἐπί ὁ γένεσις ὁ Σωτήρ , [ 45 ] ὅς εἰμί , φημί , Χριστός , Κύριος προσπάω ὀνομάζω κατά ὁ λόγος ὁ Γαβριήλ , ὁ εἶπον πνεῦμα ἅγιος ἐπέρχομαι ὁ παρθένος καί δύναμις ὕψιστος ἐπισκιάζω . ὁ τοίνυν οὗτος τίκτω εἰκῶτως , καί ὁ Χριστός ( 46 ) καί Κύριος λέγω · Κύριος μέν διά ὁ δύναμις ὁ ὕψιστος , Χριστός δέ διά ὁ πνεῦμα ὁ χρῖσις . οὖον γάρ ὁ προαύνιος · τότε χρίω , ἀλλά περί ὅς φημί , ὁ υἱός ἐγώ εἰμί σῦς , ἐγώ σήμερον τεκνέω σύ . ὁ γάρ σήμερον ὁ δύο ὁ χρόνος τμῆμα , ὁ παράγω τε καί ὁ μέλλω , ὁ μέσος εἰμί . ὁ δέ ὁ αἰών ποιητής , πῶς ἐν μέρος ὁ χρόνος καί γεννάω καί χρίω ; ὅστε ὁ θεότης καί οὖον θνῄσκω , καί ἐγείρω · οὖον θνῄσκω γάρ , ὅτι ( 47 ) ὁ μή συνίημι οὖον διαλύω , ἐγείρω δέ , ὅτι ἐν ὁ λύω εἰμί , ἑαυτοῦ συνεπαίρω ὁ κατά ὁ νόμος ὁ ἀνθρώπινος πίπτω φύσις παρέχω , ὡς εἄν ἑκάτερος μέρος ὁ οἰκέω προφέρω πάρειμι , ὁ ὁ σῶμα φύσις διά ὁ σῶμα , ὁ δέ ὁ Ψυχή διά ὁ Ψυχή ἐξιάομαι · πάλιν δέ διά ἑαυτοῦ ὁ διαχρίω νοέω , ἐν ὁ ἐπαίρω ἀνίστημι . καί ὡς · καί γάρ οὐδείς σωματικός ὁ μυστήριον ὁ κατά ὁ ἀνάστασις οἰκονομία ἐνδείκνυμι · καθάπερ τοίνυν ( 48 ) εἰμί διχή κάλαμος διασχίζω , καί τις κατά ὁ ἐν πέραν ὁ ἄκρος ὁ ὁ κάλαμος τμῆμα ενώνω , ὅλος ἐκ ἀνάγκη ὁ τμήμα ὁ κάλαμος πρός ὁ ὅλος συναρμόζω διά ὁ ἐν ὁ ἐν πέρας συμβολή τε καί σφιξις πρός ὁ ἕτερος πέραν συναρμόζω · οὕτως ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ Ψυχή πρός ὁ σῶμα γενο -