gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0609.1
Ἄλλ' ἰδῶμεν τὰς ἀφύκτους αὐτοῦ τῶν συλλογισμῶν ἀνάγκας , δι' ὧν ἡμᾶς πρὸς συγκατάbasin τοῦ ἐναρ-χον εἶναι νοῦν τὸν Μονογενῆ Θεὸν συναναγκάζει . Εἰ μὴ νοῦς , φησίν , Ἐνσαρκὸς ἐστιν ὁ Κύριος , σοφία ἂν εἴη . Ὦ τῆς ἀμάχου προτάσεως ! Τὸ ἕτερον ἐξ ἀμφοτέρων οἴεται πάντως εἶναι τὸν Κύριον , τὸν Ἐνσαρκον , ἢ σοφίαν · διὰ τοῦτο φησιν ἐκεῖνον εἶναι ( 99 ) , εἰ μὴ τοῦτό ἐστιν , ὅτι ἂν μὴ νοῦς Ἐνσαρκὸς ἦ , πᾶν δ μὴ ἐστὶ νοῦς Ἐνσαρκος , σοφία ἐστὶ . Τί οὖν ὁ λίθος ; Τί δὲ τὸ κάθαβρος ; Τί δὲ τὰ λοιπὰ τῶν φαινομένων ; Δώσει γὰρ ἐπὶ τούτων πάντως τῶν δύο τὸ ἕτερον , ἢ νοῦν αὐτὰ Ἐνσαρκον , ἢ σοφίαν εἶναι · ἀλλὰ μηδὲ νοῦς οὔτε σοφία τούτων ἐστὶν οὐδέν . Διαπέπτωκεν ἄρα τῇ λογογράφῳ ἡ πρότασις , καὶ διεφθάρη πᾶν τὸ σκαίρωμα , τῇ τῆς ἀρχῆς διαλύσει διαπεπτωχότος ( 1 ) τοῦ λόγου . Οὐδὲν γὰρ ἐδείχθη ταῦτα τῇ ἀντιδιαστολῇ πρὸς ἄλληλα ἔχειν , ὥστε εἰ τὸ ἕτερον τούτων εἴη , μὴ εἶναι τὸ ἕτερον , ἢ τὸ ἐμπaliν , εἰ τὸ ἐν μὴ ὑπάρχω , τὸ λειπόμενον ὑπάρχει ( 2 ) πάντως . Ἄλλα καλοῦι οὐδὲν καὶ ἀμφότερα εἶναι κατὰ ταῦτόν , καὶ οὐδ' ἕτερον . Ἄλλὰ καὶ ἐκ τοῦ ἀντιστρόφου τὸ τῆς προτάσεως ἀσύστατον ἰδῶμεν . Εἰ γὰρ ὡς ἀληθὲς προτείνεται τὸ , εἰ μὴ νοῦς ἐστιν Ἐνσαρκος , σοφία ἂν εἴη · ἀληθὲς καὶ τὸ ἐκ τοῦ ἀντιστρόφου ἀναφαιρόμενον , ὅτι εἰ σοφία ἐστὶ , νοῦς Ἐνσαρκος οὐκ ἐστιν . Ἄλλὰ μὴν σοφίαν εἶναι τὸν Χριστόν , πᾶς ὁ παραδεξάμενος τὴν πίστιν συντί-θεται · ἄρα κατὰ τὴν τοῦ σοφοῦ πρότασιν , τὸ μὴ εἶναι αὐτὸν νοῦν Ἐνσαρκον ὁμολογεῖται , ὥστε κατ' ἀμφο-τέρα κατὰ τε τὸν πρῶτον , καὶ τὸν δεύτερον , καὶ κατὰ τὸν νῦν λόγον αὐτὸς ὁ λογογράφος , δι' ὧν κατασκευά-ζει , ὅ βούλεται , τὸ μὴ εἶναι Ἐνσαρκον νοῦν τὸν Κύ-ριον ἀποδεικνύει . Τοιαύτη ἡ πρότασις , τοιαύτη καὶ ἡ διὰ μέσου κατασκευή . Ἄξιον ἀμφοτέρων καὶ τὸ συμπέρασμα τί ( 3 ) λέγει ; Οὐκ ἦν ἐπιδημία Θεοῦ ( 4 ) ἡ Χριστοῦ παρουσία , ἀλλ' ἀνθρώπου γέννησις ( 5 ) . Γελᾶτωσαν ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις ὅσοι ἀγέρωχοι · ἡμεῖς δὲ δακρύειν εὐκαιρὸν ἐπὶ τῇ ἀπάτῃ τῶν εἰρημένων(6 ) , καὶ τῇ ματαιότητι κρίναντες , ἐπὶ πλεῖον διελθεῖν τὸν λόγον , ὡς ἂν μὴ γελοιάζειν δοξάμεν , παραιτού-μεθα . Τίς γὰρ οὐκ ἂν εἰκῶς γελάσειεν ἐπὶ τῇ ἀσυν-άρτητι τοῦ συλλογισμοῦ ( 7 ) πλοκή ; Ἐκθόρομαι δὲ τὴν λέξιν αὐτήν , κατὰ τὸ ἀκόλουθον οὕτως ἔχουσαν · Εἰ μὴ νοῦς Ἐνσαρκὸς ἐστιν ὁ Κύριος , σοφία ἂν εἴη , φωτίζουσα τοῦν ἀνθρώπου · αὕτη δὲ καὶ ἐν πίστιν ( 8 ) ἀνθρώποις . Εἰ δὲ ταῦτα , οὐκ ἦν ἐπι-δημία Θεοῦ ἡ Χριστοῦ παρουσία , ἀλλ' ἀνθρώπου γέννησις ( 9 ) . Τὸ μὲν οὖν σοφίαν εἶναι τὸν Κύριον
Lemmas: ἄλλος ὁράω ὁ ἄφυκτος αὐτός ὁ συλλογισμός ἀνάγκη , διά ὅς ἐγώ πρός συγκατάbasin ὁ ἐνάρχομαι εἰμί νόος ὁ Μονογενεύς θεός συναναγκάζω . εἰμί μή νόος , φημί , ἔνσαρκος εἰμί ὁ Κύριος , σοφία εἄν εἰμί . ὦ ὁ ἄμαχος πρότασις ! ὁ ἕτερος ἐκ ἀμφότερος οἴομαι πάντως εἰμί ὁ κύριος , ὁ Ἐνσαρκον , ἢ σοφία · διά οὗτος φημί ἐκεῖνος εἰμί ( 99 ) , εἰμί μή οὗτος εἰμί , ὅτι εἄν μή νόος ἔνσαρκος εἰμί , πᾶς δ μή εἰμί νόος ἔνσαρκος , σοφία εἰμί . τις οὖν ὁ λίθος ; τις δέ ὁ κάθαβρος ; τις δέ ὁ λοιπάς ὁ φαίνω ; δίδωμι γάρ ἐπί οὗτος πάντως ὁ δύο ὁ ἕτερος , ἢ νόος αὐτός Ἐνσαρκον , ἢ σοφία εἰμί · ἀλλά μηδέ νόος οὔτε σοφία οὗτος εἰμί οὐδείς . διαπίπτω ἄρα ὁ λογογράφος ὁ πρότασις , καί διαφθείρω πᾶς ὁ σκαιρωμη , ὁ ὁ ἀρχή διαλύω διαπίπτω ( 1 ) ὁ λόγος . οὐδείς γάρ δείκνυμι οὗτος ὁ αντιδιαστολή πρός ἀλλήλων ἔχω , ὥστε εἰμί ὁ ἕτερος οὗτος εἰμί , μή εἰμί ὁ ἕτερος , ἢ ὁ ἐμπίπτω , εἰμί ὁ ἐν μή ὑπάρχω , ὁ λείπω ὑπάρχω ( 2 ) πάντως . ἄλλος καλέω οὐδείς καί ἀμφότερος εἰμί κατά αὐτός , καί οὐδέ ἕτερος . ἀλλά καί ἐκ ὁ ἀντίστροφος ὁ ὁ πρότασις ἀσύστατος ὁράω . εἰμί γάρ ὡς ἀληθής προτείνω ὁ , εἰμί μή νόος εἰμί ἔνσαρκος , σοφία εἄν εἰμί · ἀληθής καί ὁ ἐκ ὁ ἀντίστροφος ἀναφέρω , ὅτι εἰμί σοφία εἰμί , νόος ἔνσαρκος οὐ εἰμί . ἀλλά μήv σοφία εἰμί ὁ Χριστός , πᾶς ὁ παραδέχομαι ὁ πίστις συντίθημι · ἄρα κατά ὁ ὁ σοφός πρότασις , ὁ μή εἰμί αὐτός νόος Ἐνσαρκον ὁμολογέω , ὥστε κατά ἄμφος κατά τε ὁ πρῶτος , καί ὁ δύο , καί κατά ὁ νῦν λόγος αὐτός ὁ λογογράφος , διά ὅς κατασκευάζω , ὅς βούλομαι , ὁ μή εἰμί Ἐνσαρκον νόος ὁ Κύριος ἀποδείκνυμι . τοιοῦτος ὁ πρότασις , τοιοῦτος καί ὁ διά μέσος κατασκευή . Ἄξιος ἀμφότερος καί ὁ συμπέρασμα τίς ( 3 ) λέγω ; οὐ εἰμί ἐπιδημία Θεός ( 4 ) ὁ Χριστός παρουσία , ἀλλά ἄνθρωπος γέννησις ( 5 ) . Γελᾶτωσαν ἐπί ὁ εἴρω ὅσος ἀγέρωχος · ἐγώ δέ δάκρυ Εὔκαιρον ἐπί ὁ ἀπάτη ὁ εἴρω ) , καί ὁ ματαιότης κρίνω , ἐπί πλείων διέρχομαι ὁ λόγος , ὡς εἄν μή γελοιάζω δοκέω , παραιτέομαι . Τῖς γάρ οὐ εἄν ἵημι γελάω ἐπί ὁ ἀσυν-άρτητι ὁ συλλογισμός ( 7 ) πλοκή ; εκθορομης δέ ὁ λέξις αὐτός , κατά ὁ ἀκόλουθος οὕτως ἔχω · εἰμί μή νόος ἔνσαρκος εἰμί ὁ Κύριος , σοφία εἄν εἰμί , φωτίζω τοῦν ἄνθρωπος · οὗτος δέ καί ἐν πίστις ( 8 ) ἄνθρωπος . εἰμί δέ οὗτος , οὐ εἰμί ἐπιδημία Θεός ὁ Χριστός παρουσία , ἀλλά ἄνθρωπος γέννησις ( 9 ) . ὁ μέν οὖν σοφία εἰμί ὁ κύριος