gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0633.1
A χριων εστι Πατήρ ( 15 ) , το δε χρίσμα το άγιον Πνεύμα εστι , πας τις αν συνδοιτο ( 16 ) , δ γε μη κεκαλυμμένος την καρδίαν τω 'Ιουδαϊχω προκαλύμματα . unctus , id est Christus esse intelligitur . Quem - ita etiam nunquam sine unctione unctus , sive habet obductum . Πώς ούν ήμäs φησι λέγειν μη εξ αρχής είναι τον Χριστόν ; Ού μήν επειδή Χριστόν αείδιως είναι όμολογοΰμεν , ήδη και την παρ' αυτού πλασθείσαν σάρκα πάντοτε περί αυτόν εννοοΰμεν , αλλ' οίδαμεν τον αυτον και προαιώνιον Χριστόν τε και Κύριον , και μετά το πάθος πάλιν τε αυτό τούτο ομολογοΰμεν ( 17 ) , καθώς φησι προς τους 'Ιουδαίους ό Πέτρος · ότι Κύριον και Χριστόν αυτόν έποίησεν ό Θεός , του - B τον τον 'Ιησοΰν , όν ύμεϊς έσταυρώσατε . Τούτο δε φαμεν ούχ ως δυάδα Χριστών και Κυρίων περί τον ένα βλέποντες , αλλ' επειδή τε ήφει Θεός ών ό μονογενής Θεός , και του παντός Κύριος , και βασιλεις πάσης κτίσεως , και ποιητής των όντων , και διορθωτής των διασπεπτοχότων , ήγενετο εν πολλή μακροθυμία , το και την ήμετέραν ( 18 ) φύσιν εξ αμαρτίας διαπεσούσαν , μη άπώσασθαι της προς αύτην κοινωνίας , αλλά πάλιν εις την ζωήν παραδέξασθαι . Αύτός δε εστιν ή ζωή · διά τούτο επί τέλει του ανθρωπίνου βίου , ήδη της κακίας ήμών προς το άκρότατον αύξηθείσης , ώς αν μηδέν ( 19 ) αδθεράπευτον της πονηρίας ύπολειφθείη , τότε δέχεται την προς το ταπεινον ήμών της φύσεως έπιμέλιαν , και τον άνθρωπον εν εαυτω λαβών , και αύτός εν τω ανθρώπω γενόμενος , καθώς φησι προς τους μαθητάς , ότι Εγώ εν ύμίν , και ύμεϊς έν έμοί , όπερ αύτός ήν , τούτο και την αναχραθέντα έποίησεν · αύτός δε ήν άει ύπερύψιστος , διά τούτο και το ταπεινόν ύπερύψωσεν · ού γάρ δη ό ύπερ πάν ύψιστος , έτι του ύψωθήναι έδεετο . Χριστός δε και Κύριος ό Λόγος ήν , τούτο και ό έμμυχθείς τε και αναληφθείς εν τη θεότητι γίνεται · ού γάρ ό ών Κύριος , άναχειρουνοτεται πάλιν εις κυριότητα , αλλ' ή του δούλου μορφή Κύριος γίνεται · διό και Εις Κύριος 'Ιησοΰς Χριστός , δι' ού τά πάντα , λέγεται Χριστός ώσαύτως , ό ( 20 ) πρίν των αίωνων την δόξαν του Πνεύματος περιειλημένος ( τούτο γάρ σημαίνει διά συμβόλων ή χρίσις ) , και μετά το πάθος τον ενωθέντα αύτω άνθρωπον , τω αύτω χρίσματι C καλλωπίσας , Χριστόν ποιεϊ · Δόξασόν με γάρ , φησίν , ύφανει , Χρίσον , έλεγε , τη δόξη . ήν είχον παρά σοι πρό του τον κόσμον είναι . 'Η δε προκόσμιος , και πρό πάσης κτίσεως , και πρό πάντων αίωνων ( 21 ) θεωρουμένη δόξα , ή ό μονογενής Θεός ένδοξάζεται , ούχ αν άλλη τις εήν , κατά την ήμετέρον ( 22 ) λόγον , παρά την δόξαν του Πατρός ( 23 ) · μόνην γάρ προ -
Lemmas: A χρίω εἰμί Πατήρ ( 15 ) , ὁ δέ χρίσμα ὁ ἅγιος πνεύμα εἰμί , πᾶς τις αν συνδέω ( 16 ) , δ γε μη καλύπτω ὁ Καρδία ὁ 'Ιουδαϊχω προκάλυμμα . unctus , id est Christus esse intelligitur . Quem - ita etiam nunquam sine unctione unctus , sive habet obductum . Πῶς οὖν ήμäs φημί λέγω μη ἕξ ἀρχή εἰμί ὁ Χριστός ; ὅς μείς επειδή Χριστός ἀείδιος εἰμί ὁμολογέω , ήδη και ὁ παρά αὐτός πλάσσω σάρξ πάντοτε περί αὐτός ἐννοέω , ἀλλά οἶδα ὁ αὐτός και προαιώνιος Χριστός τε και κύριος , και μετά ὁ πάθος πάλιν τε αὐτός οὗτος ὁμολογέω ( 17 ) , καθώς φημί προς ὁ Ἰουδαῖος ὅς Πέτρος · ότι κύριος και Χριστός αὐτός ποιέω ὅς Θεός , ὁ - B ὁ ὁ 'ιειμαι , εἰμί ὑμεῖς σταυρόω . Τούτος δέ φημί οὐ ως δυάς Χριστός και Κυρίων περί ὁ εἷς βλέπω , ἀλλά επειδή τε ἀφέω Θεός εἰμί ὅς μονογενής Θεός , και ὁ πᾶς Κύριος , και βασιλεύς πᾶς κτίσις , και ποιητής ὁ εἰμί , και διορθωτής ὁ διασπεπτοχοος , γίγνομαι εν πολύς μακροθυμία , ὁ και ὁ ἡμέτερος ( 18 ) φύσις ἕξ ἁμαρτία διαπίπτω , μη ἀπωθέω ὁ προς αὐτός κοινωνία , αλλά πάλιν εἰς ὁ ζωή παραδέχομαι . αὐτός δέ εἰμί ή ζωή · διά οὗτος επί τέλος ὁ ἀνθρώπινος βίος , ήδη ὁ κακία ἥμων προς ὁ ἄκρος αὐξάνω , οὖς αν μηδείς ( 19 ) αδθεραπευος ὁ πονηρία ὑπολείπω , τότε δέχομαι ὁ προς ὁ ταπεινός ἥμων ὁ φύσις επιμελια , και ὁ ἄνθρωπος εν ἑαυτοῦ λαμβάνω , και αὐτός εν ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , καθώς φημί προς ὁ μαθητής , ότι εγώ εν ὑμεῖς , και ὑμεῖς ἐν ἐμέω , ὅσπερ αὐτός ἐάν , οὗτος και ὁ ἀναχράομαι ποιέω · αὐτός δέ ἐάν ἀάω ύπερύψιστος , διά οὗτος και ὁ ταπεινός υπερυψώνω · ὅς γάρ δη ὅς ὑπέρ πᾶς ύψιστος , έτι ὁ ὑψόω δήω . Χριστός δέ και Κύριος ὅς Λόγος ἐάν , οὗτος και ὅς μύσσω τε και αναλαμβάνω εν ὅς θεότης γίγνομαι · ὅς γάρ ὅς εἰμί Κύριος , άναχειρουνοτεται πάλιν εἰς κυριότης , ἀλλά ή ὁ δοῦλος μορφή Κύριος γίγνομαι · διό και εἰς Κύριος 'Ιησοΰς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς , λέγω Χριστός ὡσαύτως , ὅς ( 20 ) πρίν ὁ αἰών ὁ δόξα ὁ πνεῦμα περιλαμβάνω ( οὗτος γάρ σημαίνω διά σύμβολον ή χρῖσις ) , και μετά ὁ πάθος ὁ ἐνωθέω αὐτός ἄνθρωπος , ὁ αὐτός χρῖσμα C καλλωπίζω , Χριστός ποιέω · δοξάζω ἐγώ γάρ , φημί , ὑφαίνω , χρίω , λέγω , ὅς δόξα . ἐάν ἔχω παρά σύ πρό ὁ ὁ κόσμος εἰμί . 'Η δέ προκόσμιος , και πρό πᾶς κτίσις , και πρό πᾶς αἰών ( 21 ) θεωρέω δόξα , ή ὅς μονογενής Θεός ἐνδοξάζομαι , οὐ αν ἄλλος τις ἑός , κατά ὁ ἡμέτερος ( 22 ) λόγος , παρά ὁ δόξα ὁ πατήρ ( 23 ) · μόνος γάρ προ -