gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0585.1
Α γὰρ τοῦ Θεοῦ τὰ χαρίσματα , καθὼς φησιν ὁ Ἀπόστολος · ἀλλὰ καὶ τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῇ ἐπανθῆ ἐπιμερίαι , διὰ μὲν τῆς ψυχῆς ἀνοίγει τῷ λῃστῇ τὸν παράδεισον , διὰ δὲ τοῦ σώματος ἰσχύει τῆς φθορᾶς τὴν ἐνέργειαν · καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ τοῦ θανάτου κατάλυσιν , τὴν ἀνεργήσαν γενέσθαι τὴν φθορὰν , ἐν τῇ ζωοποιῷ φύσει ἀφανισθεῖσαν · τὸ γὰρ ἐπὶ τούτων γεγόμενον κοινὴ τῆς φύσεως ἡμῶν εὐεργεσία καὶ χάρις γίνεται · καὶ οὕτω πάντα τὰ διεστῶτα συνάπτει διὰ τῆς ἀναστάσεως , ὁ ἐν ἀμφοτέροις ὢν , ὁ κατ’ ἐξουσίαν τὸ μὲν σῶμα διδοὺς τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς , καθὼς γέγραπται ( 10 ) , τὴν δὲ ψυχὴν ἀφ’ ἑαυτοῦ τιθείς , ὡς μὲν πρὸς τὸν Πατέρα φησιν , ὅτι · Ἐν ταῖς χερσὶν σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου · ὡς δὲ πρὸς τὸν λῃστήν , ἐν τῷ παραδείσῳ · ἀληθεύων δι’ ἑκατέρων · οὐ γὰρ ἄλλοθι που πιστεύειν χρή τὴν θείαν ἐκείνην εἶναι διαγωγήν , εἰπερ ( 11 ) Παράδεισος λέγεται , εἰ μὴ ἐν τῇ πολυχώρῳ τοῦ Πατρὸς παλάμῃ , καθὼς φησι καὶ ὁ προφήτης , πρὸς τὴν ἁγνὴν Ἱερουσαλὴμ ἐκ προσώπου Κυρίου τὸν λόγον ποιούμενος , Ἐπὶ τῶν χειρῶν μου ἐδιώρηφκά σοι τὰ τείχη , ἐνώπιόν ( 12 ) μου εἰ διὰ παντός . Οὕτω τοίνυν καὶ ἐν τῷ θανάτῳ γίνεται , καὶ ὑπὸ τοῦ θανάτου οὐ κυριεύεται . Τὸ μὲν γὰρ σύνθετον μερίζεται · τὸ δὲ ἀσύνθετον λύσιν οὐχ ὑποδέχεται · ἀλλὰ παραμένει μὲν τῷ μερισμῷ τοῦ συνθέτου ἡ ἀσύνθετος φύσις , καὶ τῆς ψυχῆς τοῦ σώματος ἀποχωρούσης , οὐδ’ ἑτέρου χωρίζεται . Τεκμήριον δὲ ἡ ἐνέργεια , καθὼς εἴρηται , ἐπὶ μὲν τοῦ σώματος τὴν ἀφθαρσίαν , ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς τὴν ἐν παραδείσῳ διαγωγὴν ἐνεργήσασα . Οὐ μὴν συνδιατίθεται τῷ χωρισμῷ τούτων , ὁ ἀπλῶς καὶ ἀσύνθετος , ἀλλὰ τὸ ἐναντίον , ἐν ἐργάζεται · τῷ γὰρ καθ’ ἑαυτὸν ἀδιαίρετῳ καὶ τὸ διηρημένον εἰς ἕνωσιν ἄγει , καὶ τοῦτο ἐνδείκνυται εἴπων ( 13 ) , ὅτι Ὁ Θεὸς αὐτὸν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν . Οὐ γὰρ ὡσπερ Λάζαρος , ἢ τις ἄλλος τῶν ἀναδειδωκότων , ἀλλοτρίᾳ δυνάμει πρὸς τὴν ἐπανάστασιν , οὕτως ( 14 ) εὔχαρις καὶ ἐπὶ τῆς τοῦ Κυρίου ἀναστάσεως οἴεσθαι . Ἄλλ’ ὁ Μονογενὴς Θεός , αὐτὸς ἀνίστησι τὸν ἀναχρανθέντα ἄνθρωπον αὐτῷ , καὶ χωρίσας τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν , καὶ ἐνώσας πάλιν ἀμφοτέρο , καὶ οὕτως ἡ κοινὴ γίνεται σωτηρία τῆς φύσεως · ὅθεν καὶ ἀρχηγὸς ζωῆς ὀνομάζεται · ἐν γὰρ τῷ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντι , καὶ ἐγερθέντι , τὸν κόσμον ἐαυτῷ κατήλλαξεν ὁ Μονογενὴς Θεός , οἷον τινὰς δουλωθέντας , ἡμᾶς διὰ τοῦ συγγενούς ἡμῶν αἵματος , πάντας τοὺς κεκοινωνηκότας αὐτῷ τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ αἵματος ἐξωνισάμενος , ὡς , πρὸς τοῦτο βλέπειν τὴν ἀποστολικὴν ῥῆσιν , ἡ φησιν , ἔχειν ἡμᾶς τὴν ἀπολύτρωσιν διὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ · τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν διὰ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ . Οὕτως ὁ ἡμέτερος λόγος , ὅν ἐκ τῶν παρατεθέντων τοῦ Ἀποστόλου ῥημάτων ( 15 ) ἐνοήσαμεν , καὶ οὐχ ὡς Ἀπολλινάριος ἐκείνος ( 16 ) . Δοκιμάζεται δὲ ὁ χρόνιν ἐπισχεμένος
Lemmas: Α γάρ ὁ Θεός ὁ χάρισμα , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος · ἀλλά καί ὁ σῶμα καί ὁ Ψυχή ἐπανθέω επιμερια , διά μέν ὁ Ψυχή ἀνοίγω ὁ λῃστής ὁ παράδεισος , διά δέ ὁ σῶμα ἰσχύω ὁ φθορά ὁ ἐνέργεια · καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ θάνατος κατάλυσις , ὁ ἀνεργάζομαι γίγνομαι ὁ φθορά , ἐν ὁ ζωοποιός φύσις ἀφανίζω · ὁ γάρ ἐπί οὗτος γίγνομαι κοινός ὁ φύσις ἐγώ εὐεργεσία καί χάρις γίγνομαι · καί οὗτος πᾶς ὁ διίστημι συνάπτω διά ὁ ἀνάστασις , ὁ ἐν ἀμφότερος εἰμί , ὁ κατά ἐξουσία ὁ μέν σῶμα δίδωμι ὁ Καρδία ὁ γῆ , καθώς γράφω ( 10 ) , ὁ δέ ψυχή ἀπό ἑαυτοῦ τίθημι , ὡς μέν πρός ὁ πατήρ φημί , ὅτι · ἐν ὁ χείρ σύ παρατίθημι ὁ πνεῦμα ἐγώ · ὡς δέ πρός ὁ λῃστής , ἐν ὁ παράδεισος · ἀληθεύω διά ἑκάτερος · οὖον γάρ ἄλλοθι ποῦ πιστεύω χρή ὁ θεῖος ἐκεῖνος εἰμί διαγωγή , εἰ ( 11 ) παράδεισος λέγω , εἰμί μή ἐν ὁ πολύχωρος ὁ πατήρ παλάμη , καθώς φημί καί ὁ προφήτης , πρός ὁ ἁγνός Ἱεροσόλυμα ἐκ πρόσωπον κύριος ὁ λόγος ποιέω , ἐπί ὁ χείρ ἐγώ ἐδιώρηφκά σύ ὁ τεῖχος , ἐνώπιον ( 12 ) ἐγώ εἰμί διά πᾶς . οὕτως τοίνυν καί ἐν ὁ θάνατος γίγνομαι , καί ὑπό ὁ θάνατος οὖον κυριεύομαι . ὁ μέν γάρ συντίθημι μερίζω · ὁ δέ ἀσύνθετος λύσις οὐ ὑποδέχομαι · ἀλλά παραμένω μέν ὁ μερισμός ὁ σύνθετος ὁ ἀσύνθετος φύσις , καί ὁ Ψυχή ὁ σῶμα ἀποχωρέω , οὐδέ ἕτερος χωρίζω . τεκμήριον δέ ὁ ἐνέργεια , καθώς εἴρω , ἐπί μέν ὁ σῶμα ὁ ἀφθαρσία , ἐπί δέ ὁ Ψυχή ὁ ἐν παράδεισος διαγωγή ἐνεργέω . οὖον μήv συνδιατίθημι ὁ χωρισμός οὗτος , ὁ ἀπλόος καί ἀσύνθετος , ἀλλά ὁ ἐναντίος , ἐν ἐργάζομαι · ὁ γάρ κατά ἑαυτοῦ ἀδιαίρετος καί ὁ διαιρέω εἰς ἕνωσις ἄγω , καί οὗτος ἐνδείκνυμι εἶπον ( 13 ) , ὅτι ὁ θεός αὐτός ἐγείρω ἐκ νεκρός . οὖον γάρ ὡς Λάζαρος , ἢ τις ἄλλος ὁ ἀναδιδάσκω , ἀλλότριος δύναμις πρός ὁ ἐπανάστασις , οὕτως ( 14 ) εὔχαρις καί ἐπί ὁ ὁ κύριος ἀνάστασις οἴομαι . ἄλλος ὁ Μονογενής Θεός , αὐτός ἀνίστημι ὁ ἀναχράομαι ἄνθρωπος αὐτός , καί χωρίζω ὁ σῶμα ὁ ψυχή , καί νοέω πάλιν ἀμφότερος , καί οὕτως ὁ κοινός γίγνομαι σωτηρία ὁ φύσις · ὅθεν καί ἀρχηγός ζωή ὀνομάζω · ἐν γάρ ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω , καί ἐγείρω , ὁ κόσμος αὐτός καταλλάσσω ὁ Μονογενής Θεός , οἷος τις δουλόω , ἐγώ διά ὁ συγγενής ἐγώ αἷμα , πᾶς ὁ κοινωνέω αὐτός ὁ σάρξ καί ὁ αἷμα ἐξωνίζομαι , ὡς , πρός οὗτος βλέπω ὁ ἀποστολικός ῥῆσις , ὁ φημί , ἔχω ἐγώ ὁ ἀπολύτρωσις διά ὁ αἷμα αὐτός · ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία διά ὁ σάρξ αὐτός . οὕτως ὁ ἡμέτερος λόγος , ὅς ἐκ ὁ παρατίθημι ὁ ἀπόστολος ῥῆμα ( 15 ) νοέω , καί οὐ ὡς Ἀπολλινάριος ἐκείνος ( 16 ) . δοκιμάζω δέ ὁ χρόνιος ἐπέχω