gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0613.1
Ἄλλὰ σιγᾶσθω καὶ τοῦτο τὸ ἐπιχείρημα , μάλιστα διὰ τὸ προσφυὲς τοῦ προτεθέντος αὐτῷ συμπεράσματος , οὕτως κατὰ τὴν λέξιν ἔχοντος · Οὐκ ἄρα σώζεται τὸ ἀνθρώπινον γένος δι’ ἀναλήψεως νοῦ , καὶ ὅλου ἀνθρώπου , ἀλλὰ διὰ προσλήψεως σαρκός . Τὸ μὲν συμπέρασμα τοῦτο · τὴν δὲ τῆς ἀναλήψεως , - ( καὶ προσλήψεως [ 35 ] ) διαφορὰν ἐξηγουνέτων οἱ ταῖς γραμματικαῖς ψυχρολογίαις ἐμμελετησάντες , ὥστε τῶν τοιούτων τοῦ λόγου μορίων , ἃ προθέσεις κατανομάζονται , τεχνολογεῖν ἐν μετριαιοῖς τὴν ἐν ὀλίγῳ διαφωνίαν . Ἡμεῖς γὰρ καὶ τὸν προειλημμένον ἀνειληφθαι νομίζομεν , καὶ τὸν ἀνειλημμένον προειληφθαι οὐκ ἀμφιβάλλομεν , παρὰ τῆς Γραφῆς τὴν τοιαύτην χρήσιν τοῦ λόγου μαθησάμενοι . Μετὰ δόξης προσέλαβον με , φησιν ὁ Δαβὶδ · καὶ πάλιν ἑτέρωθι , Ἐξελέξατο Δαβὶδ τὸν δοῦλον αὐτοῦ , καὶ ἤλαβεν αὐτὸν ἐκ τῶν ποιμνίων τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ( 36 ) . Οὕκουν καὶ ὁ μετὰ δόξης προσελήφθης ἀνειλήφθη , καὶ ἐκ τῶν ποιμνίων ἀνειληφὼς , προσελήφθη . Περὶ γὰρ τοῦ αὐτοῦ τὰ ( 37 ) δύο λέγει , ὥστε τί βούλεται ὁ λέγων , οὐκ ἀναλήψει , ἀλλὰ προσλήψει τῷ Μονογενεῖ τὸ κατὰ τὸν ἄνθρωπον οἰκονομηθὲσι μυστήριον , οὐδ’ ἂν αὐτὸς εἴποι τάχα . Ἐγὼ δὲ φεύγων τὴν ἰλύϊ τῶν ἀσυναρτήτων αὐτοῦ ῥημάτων συνδιαβατιζέιν τὸν λόγον , τὰ πολλὰ τῆς φλυαρίας ἀφίτημι , ἱκανὸν ἔλεγχον εἶναι τῆς ἀτοπίας τῶν λεγομένων οἴόμενος , αὐτὴν ἐπὶ λέξεως αὐτοῦ τὴν τῶν γεγραμμένων ἀνάγνωσιν , ὡς καὶ τὸν σφοδρῶς καταδραμεῖν τῆς αἱρέσεως ἐθελόντα , μὴ ἂν τοσοῦτον ἐξ οἰκείων λογισμῶν διελέγχει τὴν ἀτοπίαν , ὡς αὐτὸς ὁ λόγος · ὅν · ὅν γὰρ κατασκευάζει τὸ ψεῦδος , ἐν τῇ ἀτονίᾳ τῆς συνηγορίας ἀπογυμνοῖ τὴν ἀσεβείαν . Καὶ γὰρ εἰ ἀνθρώπῳ τελείῳ , φησὶ , συνήρτησεν Θεὸς τέλειος , δύο ἂν ἦσαν . Τὸ δὲ ἀτελὲς ἄρα τῷ τελείῳ συντεθεμένον , οὐκ ἐν ( 38 ) δυάδι παρ’ αὐτοῦ θεωρεῖται . Οὐκ εἶδεν ὁ γεννάδας , οὐδὲ παιδία ποτὲ τοὺς ἐπὶ τῆς παλάμης δακτύλους ἐξαριθμούμενα , ὁ τὸν μικρὸν τῷ μεγόνι συναριθμῶν , ἕνα μὲν ὀνομάζει τὸν ἐλαττούμενον , καὶ ἕνα τὸν ὑπερέχοντα · Δυο δὲ ὅμως εἶναι φησιν , εἰ μετ’ ἀλλήλων ἀμφοτέρους λογίζοιτο ( 39 ) . Πᾶς γὰρ ἀριθμὸς ( 40 ) μονάδων ἐστὶ σύνθεσις , τὸ ἀθροιζόμενον ἐκ τούτων ἐν κεφαλαίῳ σημαίνων . Εἰ δὲ τὸ ἀριθμητόν , ὅ τὶ περ ἂν ᾖ , τῷ συναριθμουμένῳ παρατιθεμένον , κατὰ τὴν ( 41 ) πλῆθιζότητα πλεονάζει τῷ ὀλίγῳ παρὰ τὸ ἐλάττον ( 42 ) , ἐν καὶ τὸ ἐλαττούμενον ἔσται , χάν ἐλλείπῃ τὸ μέγεθος . Ὅτ’ ἂν μὲν οὖν ἰσομεγέθῃ δυο τῷ ἀριθμῷ διαλάβωμεν , δύο τέλεια λέγομεν · ὅτ’ ἂν δὲ τῷ τελείῳ τὸ λειπὸν συναριθμήσωμεν , δύο μὲν καὶ
Lemmas: ἀλλά σιγάω καί οὗτος ὁ ἐπιχείρημα , μάλιστα διά ὁ προσφυής ὁ προτίθημι αὐτός συμπέρασμα , οὕτως κατά ὁ λέξις ἔχω · οὐ ἄρα σῴζω ὁ ἀνθρώπινος γένος διά ἀνάληψις νόος , καί ὅλος ἄνθρωπος , ἀλλά διά πρόσληψις σάρξ . ὁ μέν συμπέρασμα οὗτος · ὁ δέ ὁ ἀνάληψις , - ( καί πρόσληψις [ 35 ] ) διαφορά ἐξηγέομαι ὁ ὁ γραμματικός ψυχρολογία ἐμμελετάω , ὥστε ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος μόριον , ὁ πρόθεσις κατανομάζω , τεχνολογέω ἐν μετριαιω ὁ ἐν ὀλίγος διαφωνία . ἐγώ γάρ καί ὁ προλαμβάνω ἀναλαμβάνω νομίζω , καί ὁ ἀναλαμβάνω προλαμβάνω οὐ ἀμφιβάλλω , παρά ὁ γραφή ὁ τοιοῦτος χρῆσις ὁ λόγος μανθάνω . μετά δόξα προσλαμβάνω ἐγώ , φημί ὁ Δαυίδ · καί πάλιν ἑτέρωθι , ἐκλέγω Δαυίδ ὁ δοῦλος αὐτός , καί λαμβάνω αὐτός ἐκ ὁ ποίμνιον ὁ πατήρ αὐτός ( 36 ) . κέω καί ὁ μετά δόξα προσλαμβάνω ἀναλαμβάνω , καί ἐκ ὁ ποίμνιον ἀναλαμβάνω , προσλαμβάνω . περι γάρ ὁ αὐτός ὁ ( 37 ) δύο λέγω , ὥστε τίς βούλομαι ὁ λέγω , οὐ ἀναλαμβάνω , ἀλλά πρόσληψις ὁ Μονογενής ὁ κατά ὁ ἄνθρωπος οἰκονομέω μυστήριον , οὐδέ εἄν αὐτός εἶπον τάχα . ἐγώ δέ φεύγω ὁ ἰλύς ὁ ασυνάρτητος αὐτός ῥῆμα συνδιαβατιζεω ὁ λόγος , ὁ πολύς ὁ φλυαρία ἀφίστημι , ἱκανός ἔλεγχος εἰμί ὁ ἀτοπία ὁ λέγω οἴομαι , αὐτός ἐπί λέξις αὐτός ὁ ὁ γράφω ἀνάγνωσις , ὡς καί ὁ σφοδρός κατατρέχω ὁ αἵρεσις ἐθέλω , μή εἄν τοσοῦτος ἐκ οἰκέω λογισμός διελέγχω ὁ ἀτοπία , ὡς αὐτός ὁ λόγος · ὅς · ὅς γάρ κατασκευάζω ὁ ψεῦδος , ἐν ὁ ἀτονία ὁ συνηγορία ἀπογυμνόω ὁ ἀσέβεια . καί γάρ εἰμί ἄνθρωπος τέλειος , φημί , συναρτάω θεός τέλειος , δύο εἄν εἰμί . ὁ δέ ἀτελής ἄρα ὁ τέλειος συντίθημι , οὐ ἐν ( 38 ) δυάς παρά αὐτός θεωρέω . οὐ ὁράω ὁ γεννάδας , οὐδέ παιδίον ποτέ ὁ ἐπί ὁ παλάμη δάκτυλος ἐξαριθμέω , ὁ ὁ μικρός ὁ μεγόνι συναριθμέω , εἷς μέν ὀνομάζω ὁ ἐλασσόω , καί εἷς ὁ ὑπερέχω · δύο δέ ὅμως εἰμί φημί , εἰμί μετά ἀλλήλων ἀμφότερος λογίζομαι ( 39 ) . Πᾶς γάρ ἀριθμός ( 40 ) μόνος εἰμί σύνθεσις , ὁ ἀθροίζω ἐκ οὗτος ἐν κεφάλαιος σημαίνω . εἰμί δέ ὁ ἀριθμητός , ὅς τίς περ εἄν εἰμί , ὁ συναριθμέω παρατίθημι , κατά ὁ ( 41 ) πληθιζοτηταω πλεονάζω ὁ ὀλίγος παρά ὁ ἐλάσσων ( 42 ) , ἐν καί ὁ ἐλασσόω εἰμί , χήν ἐλλείπω ὁ μέγεθος . ὅτε εἄν μέν οὖν ισομεγέθης δύο ὁ ἀριθμός διαλαμβάνω , δύο τέλειος λέγω · ὅτι εἄν δέ ὁ τέλειος ὁ λείπω συναριθμέω , δύο μέν καί