gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0602.1
Ταῦτα εἰπὼν ὅσα περὶ τοῦ κόκκου φησὶ τοῦ ἀπο-A θνησκόντος καὶ οὕτως μετὰ πλειόνων κόκκων ἀναβλαστάνοντος , ἐπειδὴ πρὸς ἡμῶν ἐστὶ καὶ τὸν ἡμέτερον βεβαῖον λόγον , ἐχὼν ὑπερβλέψομαι . Τίς γὰρ ὁ ἀποθνῄσκων κόκκος , καὶ τῷ ἴδιῳ τῆς ἀναστάσεως στάχυϊ σωφείαν κόκκων ἐν ἑαυτῷ συγγείρων ; Οὐχ οἶμαι τινὰ τοσοῦτον τῶν θελῶν δογμάτων εἶναι ἀμύητον , ὡς μὴ περὶ τὸν ἀνθρώπων τὸ κατὰ πάθος βλέπειν ( 28 ) μυστήριον . Ἀποδείξεις δὲ τοῦ λόγου τοῦ , καὶ ἡμᾶς συναποθνήσκειν αὐτῷ , καὶ συνθάπτεσθαι , καὶ συγγείρεσθαι . Πρὸς γὰρ τὸ ὁμογενὲς ῥαδία γίνεται τοῖς βουλομένοις ἡ μίμησις · τοῦ δὲ ὑπερβέβηκὸτος ἡ ὁμοίως ἀπορος · ὥστε εἰ μὲν σάρξ ἐστιν ἡ ὑποστάς τὸν θάνατον , καὶ ἡμᾶς τοὺς ἐν σαρκὶ ζῶντας , εὐκολώτερον ἂν εἴη μιμησασθαι τὸν θάνατον τὸν θάνατον . Εἰ δὲ θεότης τέθνηκε , πῶς συντεθνηφόμεθαB οἱ ἐν σαρκί , τῇ θεότητι ; Σαρκὶ σάρξ συναποθνήσκει , καὶ συγγείρεται . Θεότητος δὲ τοῦτο παθούσης , καθὼς Ἀπολλινάριος βούλεται , ἄλλας θεότητας ἐπιζητεῖν προσήκει , αἳ συντεθνηφόνται καὶ συναναστήσονται τῇ θεότητι · ( 29 ) ὥσπερ γὰρ Χριστὸς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη , οὕτως καὶ ἡμεῖς , φησὶν ὁ Ἀπόστολος . Τί δυντες ἡμεῖς κατὰ τὴν ἑαυτῶν φύσιν ; θεῖα δύναμις , ἡ αἷμα καὶ σάρξ , καθὼς φησιν ἡ Γραφὴ ( 30 ) ; διὸ κεκοινώνηκεν ἡμῖν , ἡμῶν ἐνεκεν , σαρκὸς καὶ αἵματος , ὁ δι’ ἡμᾶς καθ’ ἡμᾶς γενόμενος . Οὐκοῦν ὅπερ ἡμεῖς ἐζήμεν κατ’ οὐσίαν , καὶ ὁ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανὼν ἦν , οὐ πρόκειται τοῖς ὁμογενεσίν ἡ μίμησις . Ἀποδείξεις δὲ τῆς ἀποδείξεως τοῦ λόγου τοῦ δυντὴν ἀποδεικνύντος τὴν θεότητα , αὐτὸ τὸ ἐν ἡμῖν αὐτὸς γινόμενον . ἘνC γὰρ τῷ κοινῷ τῶν ἀνθρώπων θανάτῳ τί τὸ ἀποθνῃσκὸν ἐστὶ , καὶ φθειρόμενον ; Οὐχὶ σάρξ μὲν εἰς τὴν γῆν ἀνάλυεται , ὁ δὲ νοῦς τῇ ψυχῇ παραμένει , οὐδ’ ἐν τῇ μεταστάσει τοῦ σώματος πρὸς τὸ εἶναι βλαπτόμενος ; Τεχμήριον δὲ ὅτι μέννεται τὸν ὑπὲρ τῆς ὁπλοῦσίας , καὶ δεῖται τοῦ Ἀβραὰμ περὶ τῶν κατὰ γένος ( 31 ) συνημμένων αὐτῷ . Τοῦτο δὲ οὐχ ἂν τις ἀνίας ἐποι , τοῦ , ἐπειδὴ τὸ καθ’ ἑαυτὸν ἀφυκτον ἔργον , προνοῦν τινὰ τῶν ἐπιτηδείων ποιήσασθαι . Εἰ τοίνυν ὁ ἡμέτερος νοῦς διαμένει καὶ μετὰ θάνατον ἀπαθὴς τε καὶ ἀναλλοίωτος , πῶς εἴκδε τὸν τριτημόριον ἐκεῖνον τοῦ Ἀπολλινάριου Θεοῦ τὸν σαρκώδη θάνατον ὑπομείναι ( 32 ) ; Πῶς ἀποθανόντα [ ( 33 ) ἢ τινὰ τρόπον παθόντα ] , τὴν τοῦ θανάτου διάλυσιν ; Οὐδενὶ γὰρ τῶν πάντων τὸ τοιοῦτον ἄγνωστον , ὅτι θάνατός ἐστι ψυχῆς καὶ σώματος ἡ ἀπ’ ἀλλήλων διάζευξις , αὐτὴ δὴ ἡ ψυχὴ καὶ ἡ διάνοια πῶς ἀπ’ ἑαυτῆς μερίζεται , ἵνα καὶ αὐτὴ ( 34 ) τὸν θάνατον δέξηται ; Εἰ οὖν ἀνειδέκτος ἡ ἡμετέρα ψυχὴ τοῦ θανάτου , πῶς δέχεται θάνατον , εἰσπάσων οἱ εἰς μοῖραν τὸν Χριστὸν κεραμιζόντες . mortem esse mutuam animæ et corporis separationem ; ipsa autem anima et mens , quomodo a
Lemmas: οὗτος εἶπον ὅσος περί ὁ κόκκος φημί ὁ ἀπο-A θνῄσκω καί οὕτως μετά πλείων κόκκος ἀναβλαστάνω , ἐπεί πρός ἐγώ εἰμί καί ὁ ἡμέτερος βέβαιος λόγος , ἔχω ὑπερβλέπω . Τῖς γάρ ὁ ἀποθνῄσκω κόκκος , καί ὁ ἴδιος ὁ ἀνάστασις στάχυς σωφείαν κόκκος ἐν ἑαυτοῦ συγγειροος ; οὐχ οἴομαι τις τοσοῦτος ὁ ἐθέλω δόγμα εἰμί ἀμύητος , ὡς μή περί ὁ ἄνθρωπος ὁ κατά πάθος βλέπω ( 28 ) μυστήριον . Ἀπόδειξις δέ ὁ λόγος ὁ , καί ἐγώ συναποθνήσκω αὐτός , καί συνθάπτω , καί συγγειρω . πρός γάρ ὁ ὁμογενής ῥᾴδιος γίγνομαι ὁ βούλομαι ὁ μίμησις · ὁ δέ ὑπερβαίνω ὁ ὁμοίως ἄπορος · ὥστε εἰμί μέν σάρξ εἰμί ὁ ὑφίστημι ὁ θάνατος , καί ἐγώ ὁ ἐν σάρξ ζῶ , εὔκολος εἄν εἰμί μιμέομαι ὁ θάνατος ὁ θάνατος . εἰμί δέ θεότης θνῄσκω , πῶς συνθνῄσκω ὁ ἐν σάρξ , ὁ θεότης ; σάρξ σάρξ συναποθνῄσκω , καί συγγείρεται . θεότης δέ οὗτος πάθος , καθώς Ἀπολλινάριος βούλομαι , ἄλλος θεότης ἐπιζητέω προσήκω , ὅς συνθνῄσκω καί συνανίστημι ὁ θεότης · ( 29 ) ὥσπερ γάρ Χριστός ἀποθνῄσκω καί ἀνίστημι , οὕτως καί ἐγώ , φημί ὁ ἀπόστολος . τις δυντες ἐγώ κατά ὁ ἑαυτοῦ φύσις ; θεῖον δύναμις , ὁ αἷμα καί σάρξ , καθώς φημί ὁ γραφή ( 30 ) ; διό κοινωνέω ἐγώ , ἐγώ ἕνεκα , σάρξ καί αἷμα , ὁ διά ἐγώ κατά ἐγώ γίγνομαι . οὐκοῦν ὅσπερ ἐγώ ζῶ κατά οὐσία , καί ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀποθνήσκω εἰμί , οὖον πρόκειμαι ὁ ὁμογενής ὁ μίμησις . Ἀπόδειξις δέ ὁ ἀπόδειξις ὁ λόγος ὁ δυντιν ἀποδείκνυμι ὁ θεότης , αὐτός ὁ ἐν ἐγώ αὐτός γίγνομαι . Ἐν γάρ ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος θάνατος τίς ὁ ἀποθνῄσκω εἰμί , καί φθείρω ; οὐ σάρξ μέν εἰς ὁ γῆ ἀναλύω , ὁ δέ νόος ὁ Ψυχή παραμένω , οὐδέ ἐν ὁ μετάστασις ὁ σῶμα πρός ὁ εἰμί βλάπτω ; Τεχμήριον δέ ὅτι μένω ὁ ὑπέρ ὁ ὁπλέω , καί δήω ὁ Ἀβραάμ περί ὁ κατά γένος ( 31 ) συνάπτω αὐτός . οὗτος δέ οὐ εἄν τις ἀνία ἔπω , ὁ , ἐπεί ὁ κατά ἑαυτοῦ αφυκτω ἔργον , προνέω τις ὁ ἐπιτήδειος ποιέω . εἰμί τοίνυν ὁ ἡμέτερος νόος διαμένω καί μετά θάνατος ἀπαθής τε καί ἀναλλοίωτος , πῶς εἰ ὁ τριτημόριον ἐκεῖνος ὁ Ἀπολλινάριος Θεός ὁ σαρκώδης θάνατος ὑπομένω ( 32 ) ; Πῶς ἀποθνῄσκω [ ( 33 ) ἢ τις τρόπος πάθος ] , ὁ ὁ θάνατος διάλυσις ; οὐδείς γάρ ὁ πᾶς ὁ τοιοῦτος ἄγνωστος , ὅτι θάνατος εἰμί Ψυχή καί σῶμα ὁ ἀπό ἀλλήλων διάζευξις , αὐτός δή ὁ ψυχή καί ὁ διάνοια πῶς ἀπό ἑαυτοῦ μερίζω , ἵνα καί αὐτός ( 34 ) ὁ θάνατος δέχομαι ; εἰμί οὖν ἀνειδέκτος ὁ ἡμέτερος ψυχή ὁ θάνατος , πῶς δέχομαι θάνατος , εισπαω ὁ εἰς μοῖρα ὁ Χριστός κεραμιζόντες . mortem esse mutuam animæ et corporis separationem ; ipsa autem anima et mens , quomodo a