gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0621.2
B Καὶ παραδραμούμεθα τὰ ἐφεξης ( 18 ) , ως αὐτόθεν ἔχοντα τὸν ἔλεγχον τῆς ἀσυστάτου μυθοποιίας , καὶ ἀδλαβὴ ὄντα τοῖς ἐντυχάνουσιν αὐτοῖς : προθεὶς γὰρ ὅτι , μηδὲν ἄλλο τῶν ἐπὶ ( 19 ) Θεοῦ λεγομένων οὐτως ἡμῶναι τῷ Κυρίῳ , ως ἡμῶναι πρὸς αὐτὸν ἡ προσληφθεῖσα σάρξ , ἐπήγαγεν ἐν τῷ συμπεράσματι , ὅτι τὰ μὴ οὐτως ἡμῶναι , οὐδ’ οὕτως προσκυνητά , ἐτέραν ἐπιτίθησι χορωνίδα : Οὐδὲν δὲ οὕτως προσκυνητόν , ως ἡ σάρξ τοῦ Χριστοῦ . Ταῦτα ως καὶ παιδίοις γνῶριμον ἔχοντα τὸν ἀτονίαν μετὰ τῆς ἐνοίας σωπησόμεθα ( 20 ) . Εἴποι γὰρ ἂν καὶ ταῖς ἀγοραῖς ἐγκαθήμενα παιδιά , καὶ παίζοντα : ὅτι : Εἰ μηδὲν οὕτως ἐστὶ προσκυνητόν , ὡσπερ ἡ σάρξ , ἄρα σεβασμιωτέρα ἐστὶν ἡ τοῦ Χριστοῦ σάρξ καὶ αὐτῆς τῆς τοῦ Πατρὸς μεγαλειότητος , καὶ τῆς παντοδυνάμου ἐξουσίας , καὶ τῆς πάντων ἀρχῆς , καὶ εἰ τι ἄλλο χωρεῖ ἡ φύσις ἡμῶν περὶ τῆς θείας δυνάμεως φθέγγεσθαι : ὥστε καταλιπόντας τὸν προσκύνησιν τὸν Πατέρα , καὶ τὸν Υἱόν , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , μόνην σέβεσθαι , καὶ προσκυνεῖν τὴν παρὰ τούτου προτετιμημένην σάρκα , καὶ ἐκείνη ( 21 ) τὸ κατὰ πάντων τιθεῖσαι κράτος . Ὁμοίον δὲ τοῖς προαποδεδομένοις καὶ τὸ ἐφεξης ἐπιχείρημα ( 22 ) , Ἡ σάρξ τοῦ Κυρίου , φησὶ , προσκυνεῖται , καθὼν ἐν ἐστὶ πρόσωπον , καὶ ἐν ζῷον μετ’ αὐτοῦ ( 23 ) . Δυὸ μνημονεύσας πραγμάτων ( 24 ) , Κυρίου καὶ σαρκὸς Κυρίου , ἐν ζῶον τὰ δύο ἐποίησε . Νῦν ἀποκαλύπτει σαφῶς τὸ ἐν τῇ ἐπιγραφῇ τοῦ λόγου δηλούμενον , ἐν ᾧ διδάσκειν κατεπαγγέλεται περὶ τῆς θείας σαρκώσεως , τῆς καθ’ ὁμοίωσιν ἀνθρώπου : ἐπεὶδὴ γὰρ ψυχῆς σώματι συνδρομοῦσης , ἐκ τῶν τετερογενῶν τούτων μὲν εὐς τε καὶ κοινωνίας συνίσταται ἡ ἀνθρωπίνη ζωή , καὶ οὐχ ἂν τις ἄλλο τι ( 25 ) τὴν σύστασιν ἡμῶν ὁρίσαιτο , πλὴν σώματος καὶ ψυχῆς κοινωνίαν : τοῦτο αὐτὸ καὶ περὶ τὴν θείαν φύσιν φαντασθεὶς ὁ λογογράφος ,
Lemmas: B καί παρατρέχω ὁ ἐφεξής ( 18 ) , ως αὐτόθεν ἔχω ὁ ἔλεγχος ὁ ἀσύστατος μυθοποιία , καί ἀδλαβὴ εἰμί ὁ ἐντυχάνω αὐτός : προτίθημι γάρ ὅτι , μηδείς ἄλλος ὁ ἐπί ( 19 ) Θεός λέγω οὕτως ἡμῶναι ὁ κύριος , ως ἡμῶναι πρός αὐτός ὁ προσλαμβάνω σάρξ , ἐπάγω ἐν ὁ συμπέρασμα , ὅτι ὁ μή οὕτως ἡμῶναι , οὐδέ οὕτως προσκυνητής , ἕτερος ἐπιτίθημι κορωνίς : οὐδείς δέ οὕτως προσκυνέω , ως ὁ σάρξ ὁ Χριστός . οὗτος ως καί παιδίον γνώριμος ἔχω ὁ ἀτονία μετά ὁ ενοια σωπάω ( 20 ) . εἶπον γάρ εἄν καί ὁ ἀγορά ἐγκάθημαι παιδιά , καί παίζω : ὅτι : εἰμί μηδείς οὕτως εἰμί προσκυνέω , ὡς ὁ σάρξ , ἄρα σεβάσμιος εἰμί ὁ ὁ Χριστός σάρξ καί αὐτός ὁ ὁ πατήρ μεγαλειότης , καί ὁ παντοδύναμος ἐξουσία , καί ὁ πᾶς ἀρχή , καί εἰμί τίς ἄλλος χωρέω ὁ φύσις ἐγώ περί ὁ θεῖος δύναμις φθέγγομαι : ὥστε καταλιμπάνω ὁ προσκύνησις ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , μόνος σέβομαι , καί προσκυνέω ὁ παρά οὗτος προτιμάω σάρξ , καί ἐκεῖνος ( 21 ) ὁ κατά πᾶς τίθημι κράτος . ὅμοιος δέ ὁ προαποδίδωμι καί ὁ ἐφεξής ἐπιχείρημα ( 22 ) , ὁ σάρξ ὁ κύριος , φημί , προσκυνέω , κάθω ἐν εἰμί πρόσωπον , καί ἐν ζῷον μετά αὐτός ( 23 ) . δύο μνημονεύω πρᾶγμα ( 24 ) , κύριος καί σάρξ κύριος , ἐν ζῷον ὁ δύο ποιέω . νῦν ἀποκαλύπτω σαφῶς ὁ ἐν ὁ ἐπιγραφή ὁ λόγος δηλέομαι , ἐν ὅς διδάσκω κατεπαγγέλλω περί ὁ θεῖος σάρκωσις , ὁ κατά ὁμοίωσις ἄνθρωπος : ἐπειδή γάρ Ψυχή σῶμα συντρέχω , ἐκ ὁ τετερογενος οὗτος μέν ἐΰς τε καί κοινωνία συνίστημι ὁ ἀνθρώπινος ζωή , καί οὐ εἄν τις ἄλλος τίς ( 25 ) ὁ σύστασις ἐγώ ὁρίζω , πλήν σῶμα καί Ψυχή κοινωνία : οὗτος αὐτός καί περί ὁ θεῖος φύσις φαντάζω ὁ λογογράφος ,