gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0582.1
Ἄλλὰ παραδράμμεν τὴν τῶν νοημάτων τούτων δυσωδίαν , τοσοῦτον παρασημηνάμενοι μόνον ( 84 ) ὅτι εἰ προαιώνιος ἡ σάρξ , οὐ λεύκνεται ἡ θεότης , οὐχ ὑπῆρχεν ἐν θεοῦ μορφῇ ὁ Ἰὼς , οὐ μετεμφιάσατο τὸ δουλικὸν πρόσωπον · ἀλλ᾽ ὅπερ ἦν τῇ φύσει , τοῦτο ἐφανερῶθη νῦν , οὐχ ἐπανεῴδη . Ἦλως δὲ εἴη τῷ λόγῳ ὁ λόγος · ἀλλὰ σιωπῶ τὸ λειπόμενον . Εἰ πρὸ πάντων ἡ σάρξ , ἐξ ἀδυνείας ἄρα τὰ πάντα , οὐχ ἐκ δυνάμεως . Τὸ γὰρ ἀτεὶς ἀρχόμηρον , ἡ δὲ σάρξ ἀσθενής . Ἄρα καὶ μέχρι τοῦτον τὴν ἀτοπίαν ἴστησι . Καὶ τίς οὐχ ἂν ἐκ τοῦ ἀκολούθου τὰ συνημένα ( 85 ) τούτους κατανοήσαι ; Πάντως γὰρ πάντα τὰ τῆς σαρκὸς ἰδιώματα συνεννοήσει τῷ μετὰ τῆς σαρκὸς ὄντι πρὸ τῶν αἰώνων , τὸν κόπον , τὴν λύπην , τὸ δάκρυον , τὴν δίψαν , τὸν ὕπνον , τὴν κατὰ πείναν ἔνδειαν , καὶ τὸ ἔστι ( 86 ) τοῦτον παραλογώτερον . Ἐπειδὴ δὲ Παῦλος ἐνεργήθη ἡμῖν , καθὼς ἡ θεία φωνὴ λέγει ( 87 ) , καὶ ὤφθη παρὰ τῶν ποι συντελεῖται εἰς τὴν νηπιώδη βραχύτητα ; Ποῦ καταλείπει τὸ περιττεύον τοῦ σώματος ; Πῶς εἰς ὀλίγην περιγραφήν ὁ ὄγκος ἀποσυμψύχεται ; Εἶτα πάλιν πῶς πρὸς τὸ ἴδιον μέτρον ἐπαναγεί τὸν ὄγκον τοῦ σώματος ; πότερον ὅπερ εἶχεν ἐξ ἀρχῆς ; ἀναλαμβάνων διὰ τῆς κατ᾽ ὀλίγον αὐξήσεως , ἢ ἕτερον ἐν ἑαυτῷ διὰ τῆς τροφῆς προστιθείς ; Ἄλλ᾽ εἰ μὲν τὸ ἀρχαῖον φήσουσι , περιττὴν πάντως τὴν τροφὴν ἀποδείξουσιν · εἰ δὲ οὐχ ἀρνοῦνται ( 91 ) τροφῆς μετεσχηκέναι τὸν Κύριον , τί ἐροῦσι περὶ τῆς ἄνω καταλειφθείσης σαρκός ; Ἦς τὸ πολὺ κατὰ τὸ εἶδος καταλήφθη ( 92 ) · μόνον δὲ τοσοῦτον ἀπ᾽ αὐτῆς ἐλίφθη ( 93 ) , ὅσον ἡ νηδὺς τῆς Παρθένου ἐχώρησε . Πάντως γὰρ τι καὶ περὶ αὐτῆς τεραπεύσονταί , καὶ συνθήσουσι διὰ τούτων ἕτερα δόγματα , ἐφ᾽ ὅπερ αὐτοῖς ἡ ἀκολουθία τῆς ἀτοπίας τῶν μύθων κατ᾽ ἀνάγκην προάγηται ( 94 ) .
Lemmas: ἀλλά παρατρέχω ὁ ὁ νόημα οὗτος δυσωδία , τοσοῦτος παρασημαίνομαι μόνος ( 84 ) ὅτι εἰμί προαιώνιος ὁ σάρξ , οὖον λεύκω ὁ θεότης , οὐ ὑπάρχω ἐν θεός μορφή ὁ ἰός , οὖον μεταμφιάζω ὁ δουλικός πρόσωπον · ἀλλά ὅσπερ εἰμί ὁ φύσις , οὗτος φανερόω νῦν , οὐ ἐπανεῴδη . ἁλίσκομαι δέ εἰμί ὁ λόγος ὁ λόγος · ἀλλά σιωπάω ὁ λείπω . εἰμί πρό πᾶς ὁ σάρξ , ἐκ ἡδύνω ἄρα ὁ πᾶς , οὐ ἐκ δύναμις . ὁ γάρ ἀτέω αρχομηρος , ὁ δέ σάρξ ἀσθενής . ἄρας καί μέχρι οὗτος ὁ ἀτοπία ἵστημι . καί τίς οὐ εἄν ἐκ ὁ ἀκόλουθος ὁ συνάπτω ( 85 ) οὗτος κατανοέω ; πάντως γάρ πᾶς ὁ ὁ σάρξ ἰδίωμα συνεννοέω ὁ μετά ὁ σάρξ εἰμί πρό ὁ αἰών , ὁ κόπος , ὁ λύπη , ὁ δάκρυ , ὁ δίψα , ὁ ὕπνος , ὁ κατά πεῖνα ἔνδεια , καί ὁ εἰμί ( 86 ) οὗτος παράλογος . ἐπεί δέ Παῦλος ἐνεργέω ἐγώ , καθώς ὁ θεῖος φωνή λέγω ( 87 ) , καί ὁράω παρά ὁ ποῖ συντελέω εἰς ὁ νηπιώδης βραχύτης ; πός καταλείπω ὁ περισσεύω ὁ σῶμα ; Πῶς εἰς ὀλίγος περιγραφή ὁ ὄγκος αποσυμψυχω ; εἶτα πάλιν πῶς πρός ὁ ἴδιος μέτρον ἐπανάγω ὁ ὄγκος ὁ σῶμα ; πότερος ὅσπερ ἔχω ἐκ ἀρχή ; ἀναλαμβάνω διά ὁ κατά ὀλίγος αὔξησις , ἢ ἕτερος ἐν ἑαυτοῦ διά ὁ τροφή προστίθημι ; ἄλλος εἰμί μέν ὁ ἀρχαῖος φημί , περισσός πάντως ὁ τροφή ἀποδείκνυμι · εἰμί δέ οὐ ἀρνέομαι ( 91 ) τροφή μετέχω ὁ κύριος , τίς εἴρω περί ὁ ἄνω καταλείπω σάρξ ; εἰμί ὁ πολύς κατά ὁ εἶδος καταλαμβάνω ( 92 ) · μόνος δέ τοσοῦτος ἀπό αὐτός λείπω ( 93 ) , ὅσος ὁ νηδύς ὁ παρθένος χωρέω . πάντως γάρ τίς καί περί αὐτός τεραπευσοντ , καί συντίθημι διά οὗτος ἕτερος δόγμα , ἐπί ὅσπερ αὐτός ὁ ἀκολουθία ὁ ἀτοπία ὁ μῦθος κατά ἀνάγκη προάγω ( 94 ) .