gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0610.1
ὑπερέχουσαν πάντα νοῦν , οὐδείς ἂν τῶν εὐσεβούντων ἀρνήσαιτο , ταῖς φωναῖς τῶν ἁγίων Πατέρων καὶ ἀποστόλων πρὸς ταῦτα χειραγωγούμενος . Καὶ γάρ , ὅτι Σοφία ἐγενήθη ἡμῖν παρὰ τοῦ Θεοῦ , διαρρήδην ὁ Παῦλος βοᾷ · καὶ , ὅτι Ἐπεσάρη ἡμῖν ἡ σωτήριος χάρις , παιδεύουσα ἡμᾶς ἀρνήσασθαι μὲν τὴν ἀσέβειαν , δι’ ὁσιότητος δὲ καὶ δικαιοσύνης προσδέχεσθαι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα . Καὶ ταῦτα τοῦ Ἀποστόλου διεξόντος ἠκούσαμεν · νοῦν δὲ ἔναρχον τὸν Μονογενῆ Θεόν , τὸν ἐπὶ πάντων , καὶ διὰ πάντων , καὶ ἐν πᾶσιν , οὔτε ἠκούσαμεν τῶν ἁγίων τινός , οὔτε παρενθεῖναι ταῖς θείαις φωναῖς ( 10 ) τὴν ἀλλόκοτον ταύτην καινοφωνίαν καταδεχόμεθα , καὶ μάλιστα πρὸς τὸν σκοπὸν ὁρῶντες τοῦ καινοῦ λογογράφου , ὃς βούλεται διὰ τῆς ψυχρᾶς ταύτης κατασκευῆς τοῦ σοφίσματος ἐκβαλεῖν μὲν ἐπὶ τοῦ Κυρίου τὴν τῆς σοφίας ὁμολογίαν , δι’ ἧς πάντα νοῦν σοφίζεσθαι ( 11 ) πεπιστεύκαμεν · ἀντεισαχθῆναι δὲ τὴν παράλογον ταύτην καινοφωνίαν ( 12 ) , ἵνα νοῦς ἔναρχος ὁ Μονογενής , καὶ μὴ σοφία κατονομάζῃται . Ἐὰν γὰρ σοφία , φησίν , ἐπιστευθῇ ( 13 ) εἰμι ὁ Κύριος , ἢ ἐν πᾶσι δηλαδή δεχομένοις ( 14 ) τὴν χάριν , οὐκέτι ἐπιδημίαν Θεοῦ τὴν Χριστοῦ παρουσίαν ὁμολογήσομεν , ὡς ἡλειτουργημένη τοῦ Θεοῦ τῆς σοφίας . Τίς οὖκ ἂν τὸν ἄνδρα τῆς μελαγχολίας ταύτης οἰκτείροιεν ( 15 ) ; Ἐὰν σοφίαν , φησίν , εἶναι πιστεύσωμεν , οὐκ ἔσται Θεοῦ ( 16 ) ἐπιδημία ἡ Χριστοῦ παρουσία , Ὡς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ , ἀλλὰ ἀνθρώπου γένεσις . Ἐὰν σοφία ἡ ( 17 ) ; Οὐχ ἤκουσας τοῦ προφήτου βουόντος , ὅτι Ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ λήψεται , καὶ τέξεται υἱόν ; καὶ , ὅτι Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν ; καὶ ὅτι Γὺς τὴν ἀρχὴν ἐπὶ τοῦ ὤμου ἔχει , ὡς ἰσχυρὸς καὶ δυνατός , καὶ οὐ μόνον τοῦ παρόντος , ἀλλὰ καὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος Πατήρ ; credemus , Christi ad nos accessus , Qui factus est nobis sapientia a Deo . Si sapientia erit ? Non audisti prophetam ita clamantem , Virgo in utero concipiat , et pariet filium ; et , Parvulus natus est nobis ? Quin et ab eodem Filius principatum super humeros habens dicitur , utpote fortis et potens , et non modo praeteriti , sed et futuri saeculi Pater .
Lemmas: ὑπερέχω πᾶς νόος , οὐδείς εἄν ὁ εὐσεβέω ἀρνέομαι , ὁ φωνή ὁ ἅγιος Πατέρων καί ἀπόστολος πρός οὗτος χειραγωγέω . καί γάρ , ὅτι Σοφία γίγνομαι ἐγώ παρά ὁ Θεός , διαρρήδην ὁ Παῦλος βοάω · καί , ὅτι Ἐπεσάρη ἐγώ ὁ σωτήριος χάρις , παιδεύω ἐγώ ἀρνέομαι μέν ὁ ἀσέβεια , διά ὁσιότης δέ καί δικαιοσύνη προσδέχομαι ὁ μακάριος ἐλπίς . καί οὗτος ὁ ἀπόστολος διέξειμι ἀκούω · νόος δέ ἐνάρχομαι ὁ Μονογενεύς Θεός , ὁ ἐπί πᾶς , καί διά πᾶς , καί ἐν πᾶς , οὔτε ἀκούω ὁ ἅγιος τις , οὔτε παρεντίθημι ὁ θεῖος φωνή ( 10 ) ὁ ἀλλόκοτος οὗτος καινοφωνία καταδέχομαι , καί μάλιστα πρός ὁ σκοπός ὁράω ὁ καινός λογογράφος , ὅς βούλομαι διά ὁ ψυχρός οὗτος κατασκευή ὁ σόφισμα ἐκβάλλω μέν ἐπί ὁ κύριος ὁ ὁ σοφία ὁμολογία , διά ὅς πᾶς νόος σοφίζω ( 11 ) πιστεύω · ἀντεισάγω δέ ὁ παράλογος οὗτος καινοφωνία ( 12 ) , ἵνα νόος ἔναρχος ὁ Μονογενής , καί μή σοφία κατονομάζω . ἐάν γάρ σοφία , φημί , πιστεύω ( 13 ) εἰμί ὁ Κύριος , ἢ ἐν πᾶς δηλαδή δέχομαι ( 14 ) ὁ χάρις , οὐκέτι ἐπιδημία Θεός ὁ Χριστός παρουσία ὁμολογέω , ὡς ἡλειτουργημένη ὁ Θεός ὁ σοφία . Τῖς οὐ εἄν ὁ ἀνήρ ὁ μελαγχολία οὗτος οἰκτειρέω ( 15 ) ; ἐάν σοφία , φημί , εἰμί πιστεύω , οὐ εἰμί Θεός ( 16 ) ἐπιδημία ὁ Χριστός παρουσία , ὡς γίγνομαι ἐγώ σοφία ἀπό Θεός , ἀλλά ἄνθρωπος γένεσις . ἐάν σοφία ὁ ( 17 ) ; οὐχ ἀκούω ὁ προφήτης βοῦς , ὅτι ὁ παρθένος ἐν γαστήρ λαμβάνω , καί τίκτω υἱός ; καί , ὅτι παιδίος γεννάω ἐγώ ; καί ὅτι ΓΥΣ ὁ ἀρχή ἐπί ὁ ὦμος ἔχω , ὡς ἰσχυρός καί δυνατός , καί οὖον μόνος ὁ πάρειμι , ἀλλά καί ὁ μέλλω αἰών Πατήρ ; credemus , Christi ad nos accessus , Qui factus est nobis sapientia a Deo . Si sapientia erit ? Non audisti prophetam ita clamantem , Virgo in utero concipiat , et pariet filium ; et , Parvulus natus est nobis ? Quin et ab eodem Filius principatum super humeros habens dicitur , utpote fortis et potens , et non modo praeteriti , sed et futuri saeculi Pater .