ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0631.2
Τὰ δὲ ἔχόμενα τούτων , ὅσα τῆς αὐτῆς ἐστι κατασκευῆς , ὑπερβήσομαι . Φησὶ γὰρ ἐν τοῖς ἐφεξῆς , κατασκευάζων τὸ αὐτὴν τεθναῖ τὸν τοῦ Μονογενοῦς τὴν θεότητα , ὅτι Ἀνθρώπου θάνατος οὐ καταργεῖ τὸν θάνατον , οὐδὲ ἀνίσταται ὁ μὴ ἀποθανών · ἐξ ὧν , φησιν , ἀπάντων δῆλον , ὅτι αὐτὸς ὁ Θεὸς ἀπέθανε , καθὼς , φησιν , οὐκ ἦν δυνατόν κρατεῖσθαι τὸν Χριστὸν ὑπὸ τοῦ θανάτου . Ἄπερ ὡς πρόδηλον ἔχοντα τὴν ἀτοπίαν , παραδραμεῖν οἴμαι δεῖν ἀνεξέταστα , παντὸς τοῦ γε νοῦν ἔχοντος καθ’ ἑαυτὸν συνιδεῖν ( 9 ) δυναμένου τὴν ἀσέβειαν τε καὶ ἀτοπίαν τοῦ διαφθόρη ἀποφαίνοντος αὐτὸν τὸν Θεὸν τεθναῖ , τῇ ἰδίᾳ ἑαυτοῦ φύσει ὑποστάτι τὸν θάνατον . Πλὴν τοσοῦτον εὐλόγον ἴσως ἐστὶ παρασημῆνασθαι , ὅτι οὐδὲ ὅσα ἐκ τοῦ ἡμετέρου προσώπου λέγει , καθαρεύει τοῦ ψεύδους , ἀλλ’ ἐστιν ἐν αὐτοῖς , ἃ συμφαντικῶς ἐπὶ διαβολὴν συμπέπλασται τοῦ ἡμετέρου λόγου . Λέγει γὰρ μὴ ἐξ ἀρχῆς εἶναι τὸν Χριστὸν παρ’ ἡμῶν λέγεσθαι , ὥστε τὸν Λόγον εἶναι Θεόν . Ἡμεῖς δὲ τὸ ἐπ’ ἑσχάτων ἡμῶν διὰ σαρκὸς πεφανερῶσθαι τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ , καὶ τὴν σοφίαν , καὶ τὸ φῶς , καὶ τὴν ζωὴν , ἃπερ πάντα ὁ Χριστὸς ἐστιν , οὐκ ἀρνούμεθα · τὸ δὲ λέγειν μὴ εἶναι ποτὲ ταῦτα , τὸν
Lemmas: ὁ δέ ἄχομην οὗτος , ὅσος ὁ αὐτός εἰμί κατασκευή , ὑπερβαίνω . φημί γάρ ἐν ὁ ἐφεξῆς , κατασκευάζω ὁ αὐτός θνῄσκω ὁ ὁ Μονογενώ ὁ θεότης , ὅτι Ἄνθρωπος θάνατος οὖον καταργέω ὁ θάνατος , οὐδέ ἀνίστημι ὁ μή ἀποθνῄσκω · ἐκ ὅς , φημί , ἀπαντάω δῆλος , ὅτι αὐτός ὁ θεός ἀποθνῄσκω , καθώς , φημί , οὐ εἰμί δυνατός κρατέω ὁ Χριστός ὑπό ὁ θάνατος . Ἄπερ ὡς πρόδηλος ἔχω ὁ ἀτοπία , παρατρέχω οἴμη δήω ἀνεξέταστος , πᾶς ὁ γε νόος ἔχω κατά ἑαυτοῦ συνοράω ( 9 ) δύναμαι ὁ ἀσέβεια τε καί ἀτοπία ὁ διαφθορεύς ἀποφαίνω αὐτός ὁ θεός θνῄσκω , ὁ ἴδιος ἑαυτοῦ φύσις ὑφίστημι ὁ θάνατος . πλήν τοσοῦτος εὔλογος ἴσως εἰμί παρασημαίνομαι , ὅτι οὐδέ ὅσος ἐκ ὁ ἡμέτερος πρόσωπον λέγω , καθαρεύω ὁ ψεῦδος , ἀλλά εἰμί ἐν αὐτός , ὁ συμφαντικός ἐπί διαβολή συμπλάσσω ὁ ἡμέτερος λόγος . Λέγος γάρ μή ἐκ ἀρχή εἰμί ὁ Χριστός παρά ἐγώ λέγω , ὥστε ὁ Λόγος εἰμί Θεός . ἐγώ δέ ὁ ἐπί ἔσχατος ἐγώ διά σάρξ φανερόω ὁ δύναμις ὁ Θεός , καί ὁ σοφία , καί ὁ φάος , καί ὁ ζωή , ὅσπερ πᾶς ὁ Χριστός εἰμί , οὐ ἀρνέομαι · ὁ δέ λέγω μή εἰμί ποτέ οὗτος , ὁ
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0634.1
αἰῶνων τὴν ἁγίαν Τριάδα ὁ τῆς εὐσεβείας παραδίδωσι λόγος . Ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰῶνων , φησι περὶ τοῦ Πατρὸς ἡ προφητεία . Περί δὲ Μονογενοῦς ὁ Ἀπόστολος , ὅτι , Δι' αὐτοῦ οἱ αἰῶνες ἐγένοντο , καὶ δι'ἐα πρὸ τῶν αἰῶνων περὶ τὸν μονογενῆ Θεὸν θεωρουμένη , τὸ Πνεῦμά ἐστι τὸ ἅγιον . Ὅπερ οὖν ἦν τῷ Χριστῷ , τῷ παρὰ τῷ Πατρὶ ὄντι , πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι , τοῦτο καὶ τῇ ἐνωθέντι πρὸς τὸν Χριστόν , ἐπὶ τέλει τῶν αἰῶνων γίνεται . Ὑποσῶν γάρ , φησι , τὸν ἀπὸ Ναζαρεθ , ὃν ἐχρίσεν ὁ Θεὸς τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ , ὥστε μὴ συκοφαντεῖν τὸν ἡμέτερον λόγον , ὡς ἡμῶν μὴ ἀεὶ Χριστὸν τὸν μονογενῆ Θεὸν εἶναι λεγόντων · ἀλλὰ πάντοτε μὲν ὁ ( 24 ) Χριστός , καὶ περὶ τῆς οἰκονομίας , καὶ μετὰ τοῦτο · ἄνθρωπος δὲ οὔτε πρὸ τούτου , οὔτε μετὰ ταῦτα , ἀλλ' ἐν μόνῃ τῇ τῆς οἰκονομίας καιρῷ . Οὔτε γὰρ πρὸ τῆς Παρθένου ὁ ἄνθρωπος , οὔτε μετὰ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἄνοδον ἐστι ἡ σάρξ ( 25 ) ἐν τοῖς ἑαυτῆς ἰδιώμασιν . Εἰ γὰρ καὶ ἐντάκειμέν ποτε , φησι , κατὰ σάρκα Χριστόν , ἀλλὰ νῦν οὐκ ἐτι γινώσκομεν . Οὐ γὰρ ( 26 ) ἐπειδὴ ὁ Θεὸς ἐν σαρκὶ ἐφανέρωθη , σάρξ διέμεινεν · ἀλλ' ἐπειδὴ τρεπτόν μὲν τὸ ἀνθρώπινον , ἀτρέπτον δὲ τὸ Θεῖον , ἡ μὲν θεότης πρὸς πᾶσαν τροπὴν ἐστιν ἀκίνητος , οὔτε πρὸς τὸ χειρὸν ( 27 ) ἀλλουμένη ( τὸ μὲν γὰρ χειρὸν οὐ παραδέχεται , τὸ δὲ κρεῖττον οὐκ ἔχει ) · ἡ δὲ ἀνθρωπίνη φύσις ἐν Χριστῷ ( 28 ) πρὸς τὸ κρεῖττόν χέρεται τῇ τροπῇ , ἀπὸ τοῦ φθαρτοῦ πρὸς τὸ ἀφθαρτον ἀλλιωθεῖσα , ἀπὸ τοῦ ἐπιχθονίου πρὸς τὸ ἀκήρατον , ἀπὸ τοῦ ὀλιγοχρονίου πρὸς τὸ ἀίδιον , ἀπὸ τοῦ σωματικοῦ καὶ κατεσχηματισμένου πρὸς τὸ ἀσώματόν τε καὶ ἀσχημάτιστον ( 29 ) .
Lemmas: αἰών ὁ ἅγιος Τριάς ὁ ὁ εὐσέβεια παραδίδωμι λόγος . ὁ ὑπάρχω πρό ὁ αἰών , φημί περί ὁ πατήρ ὁ προφητεία . Περί δέ Μονογενώ ὁ ἀπόστολος , ὅτι , διά αὐτός ὁ αἰών γίγνομαι , καί δι'ἐα πρό ὁ αἰών περί ὁ μονογενής θεός θεωρέω , ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ἅγιος . ὅπερ οὖν εἰμί ὁ Χριστός , ὁ παρά ὁ πατήρ εἰμί , πρό ὁ ὁ κόσμος εἰμί , οὗτος καί ὁ ἐνωθέω πρός ὁ Χριστός , ἐπί τέλος ὁ αἰών γίγνομαι . υποσος γάρ , φημί , ὁ ἀπό Ναζαρέθ , ὅς χρίω ὁ θεός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὥστε μή συκοφαντέω ὁ ἡμέτερος λόγος , ὡς ἐγώ μή ἀεί Χριστός ὁ μονογενής θεός εἰμί λέγω · ἀλλά πάντοτε μέν ὁ ( 24 ) Χριστός , καί περί ὁ οἰκονομία , καί μετά οὗτος · ἄνθρωπος δέ οὔτε πρό οὗτος , οὔτε μετά οὗτος , ἀλλά ἐν μόνος ὁ ὁ οἰκονομία καιρός . οὔτε γάρ πρό ὁ παρθένος ὁ ἄνθρωπος , οὔτε μετά ὁ εἰς οὐρανός ἄνοδος εἰμί ὁ σάρξ ( 25 ) ἐν ὁ ἑαυτοῦ ἰδίωμα . εἰμί γάρ καί ἐντήκω ποτός , φημί , κατά σάρξ Χριστός , ἀλλά νῦν οὐ ἔτι γιγνώσκω . οὖον γάρ ( 26 ) ἐπεί ὁ θεός ἐν σάρξ φανερόω , σάρξ διαμένω · ἀλλά ἐπεί τρεπτός μέν ὁ ἀνθρώπινος , ἄτρεπτος δέ ὁ θεῖον , ὁ μέν θεότης πρός πᾶς τροπή εἰμί ἀκίνητος , οὔτε πρός ὁ χείρων ( 27 ) αλλουμενω ( ὁ μέν γάρ χείρων οὖον παραδέχομαι , ὁ δέ ἀγαθός οὐ ἔχω ) · ὁ δέ ἀνθρώπινος φύσις ἐν Χριστός ( 28 ) πρός ὁ κρατύς χράω ὁ τροπή , ἀπό ὁ φθαρτός πρός ὁ ἄφθαρτος ἀλιόω , ἀπό ὁ ἐπιχθόνιος πρός ὁ ἀκήρατος , ἀπό ὁ ὀλιγοχρόνιος πρός ὁ ἀίδιος , ἀπό ὁ σωματικός καί κατασχηματίζω πρός ὁ ἀσώματος τε καί ἀσχημάτιστος ( 29 ) .
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0634.2
Ἐπειδὴ δὲ φασιν ἡμᾶς λέγειν πεπονθέναι τὸν ἄνθρωπον , οὐ τὸν Θεόν , ταῦτα παρ' ἡμῶν ἀκουσάτωσαν , ὅτι τὴν θεότητα ἐν ( 30 ) τῷ πάσχοντι εἶναι ὁμολογοῦμεν , οὐ μὴν τὴν ἀπαθῆ φύσιν , ἐμπαθῆ γενέσθαι . Ὡς δ' ἂν σαφέστερον γένοιτο τὸ λεγόμενον , ταύτην ἔχομεν
Lemmas: ἐπεί δέ φημί ἐγώ λέγω πάσχω ὁ ἄνθρωπος , οὖον ὁ Θεός , οὗτος παρά ἐγώ ἀκούω , ὅτι ὁ θεότης ἐν ( 30 ) ὁ πάσχω εἰμί ὁμολογέω , οὖον μήv ὁ ἀπαθής φύσις , ἐμπαθής γίγνομαι . ὡς δέ εἄν σαφής γίγνομαι ὁ λέγω , οὗτος ἔχω
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0635.2
Ἐπεὶ οὖν δι’ ἀμφοτέρων τὸ ἀναμάρτητον , διὰ ψυχῆς λέγω καὶ σώματος , ἐν ἑκάτερω κατὰ τὸ εἴκδε ἦν
Lemmas: ἐπεί οὖν διά ἀμφότερος ὁ ἀναμάρτητος , διά Ψυχή λέγω καί σῶμα , ἐν ἑκάτερος κατά ὁ εἰ εἰμί
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0637.1
A μέν διὰ τῆς ἀναστάσεως ἕνωσις , πᾶσαν κατὰ τὴν συνεχὲς τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , διχὴ ( 49 ) διὰ τοῦ θανάτου , ψυχὴ τε καὶ σώματι μεμερισμένην , πρὸς συμφυίαν ἄγει , τῇ ἐλπίδι τῆς ἀναστάσεως τὴν συνδρομὴν τῶν διεστηκότων ἀρμόσασα · καὶ τοῦτό ἐστι τὸ παρὰ τοῦ Παύλου λεγόμενον , ὅτι Χριστὲς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν , ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων , καὶ ὥσπερ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνῄσκομεν , οὕτως καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθησόμεθα . Κατὰ γὰρ τὸ τοῦ καλάμου ὑπόδειγμα , ὑπὸ ( 50 ) μὲν τοῦ κατὰ τὸν Ἀδὰμ τέρατος , ἡ φύσις ἡμῶν διὰ τῆς ἁμαρτίας ἐσχίσθη , τῷ θανάτῳ τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος διαχρεθείσης · ἀπὸ δὲ τοῦ κατὰ τὸν Χριστὸν μέρους πάλιν ἡ φύσις ἐαυτὴν ἀναλαμβάνει , πᾶν τὴν διαίρεσιν πρὸς ἕνωσιν ἐν τῇ ἀναστάσει τοῦ κατὰ τὸν Χριστὸν ἀνθρώπου συμφυομένης . Διὰ τοῦτο τοίνυν συναπαθῶν B σόμεθα τῷ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντι , οὐ τοῦτον λέγω τὸν ἀναγκαῖον τε καὶ κοινὸν τῆς φύσεως ἡμῶν θάνατον · τοῦτο γὰρ καὶ μὴ βουλομένοις γίνεται · ἀλλ’ ἐπειδὴ τῷ ἐκουσίως ἀποθανόντι συναποθνήσκειν χρή θέλοντας ( 51 ) , προσήκει τὸν ἐκ προαιρέσεως αὐτοῖς ἐπινοῆσαι θάνατον · οὐ γὰρ ἐστὶ διὰ τοῦ κατ’ἀναγκασμένου ἢ πρὸς τὸ ἐκούσιον μίμησις . Ἐπειδὴ τοίνυν ὁ ἐκ φύσεως ἐπικείμενος ἑκάστῳ θάνατος , πᾶν τιν καὶ πάντων , γίνεται , καὶ βουλομένοις , καὶ μὴ , οὐχ ἂν δὲ τις τὸ πάντως γενόμενον τῷ ἐκουσίῳ λογίζοιτο · διὰ τοῦτο ἕτερον τρόπον τῷ ἐκουσίως ἀποθανόντι ( 52 ) συναποθνήσκομεν , τῷ μυστικῷ ὕδατι διὰ τοῦ βαπτισματος ἐθαπτόμενοι · Συνετάφημεν γὰρ αὐτῷ , φησί , διὰ τοῦ βαπτίσματος εἰς τὸν θάνατον · ἵνα τῇ μίμησι τοῦ θανάτου ἐπακολουθήση ( 53 ) καὶ ἡ τῆς ἀναστάσεως μίμησις .
Lemmas: A μέν διά ὁ ἀνάστασις ἕνωσις , πᾶς κατά ὁ συνεχής ὁ ἀνθρώπινος φύσις , διχή ( 49 ) διά ὁ θάνατος , ψυχή τε καί σῶμα μερίζω , πρός συμφυΐα ἄγω , ὁ ἐλπίς ὁ ἀνάστασις ὁ συνδρομή ὁ διίστημι ἁρμόζω · καί οὗτος εἰμί ὁ παρά ὁ Παῦλος λέγω , ὅτι Χριστός ἐγείρω ἐκ νεκρός , ἀπαρχή ὁ κοιμάω , καί ὥσπερ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὕτως καί ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω . κατά γάρ ὁ ὁ κάλαμος ὑπόδειγμα , ὑπό ( 50 ) μέν ὁ κατά ὁ Ἀδάμ τέρας , ὁ φύσις ἐγώ διά ὁ ἁμαρτία σχίζω , ὁ θάνατος ὁ Ψυχή ἀπό ὁ σῶμα διαχράω · ἀπό δέ ὁ κατά ὁ Χριστός μέρος πάλιν ὁ φύσις ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω , πᾶς ὁ διαίρεσις πρός ἕνωσις ἐν ὁ ἀνάστασις ὁ κατά ὁ Χριστός ἄνθρωπος συμφύω . Ζεύς οὗτος τοίνυν συναπατάω B σέο ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω , οὖον οὗτος λέγω ὁ ἀναγκαῖος τε καί κοινός ὁ φύσις ἐγώ θάνατος · οὗτος γάρ καί μή βούλομαι γίγνομαι · ἀλλά ἐπεί ὁ ἑκούσιος ἀποθνῄσκω συναποθνήσκω χρή ἐθέλω ( 51 ) , προσήκω ὁ ἐκ προαίρεσις αὐτός ἐπινοέω θάνατος · οὖον γάρ εἰμί διά ὁ καταναγκάζω ἢ πρός ὁ ἑκούσιος μίμησις . ἐπεί τοίνυν ὁ ἐκ φύσις ἐπίκειμαι ἕκαστος θάνατος , πᾶς ὅς καί πᾶς , γίγνομαι , καί βούλομαι , καί μή , οὐ εἄν δέ τις ὁ πάντως γίγνομαι ὁ ἑκούσιος λογίζομαι · διά οὗτος ἕτερος τρόπος ὁ ἑκούσιος ἀποθνῄσκω ( 52 ) συναποθνήσκω , ὁ μυστικός ὕδωρ διά ὁ βάπτισμα θάπτω · συνθάπτω γάρ αὐτός , φημί , διά ὁ βάπτισμα εἰς ὁ θάνατος · ἵνα ὁ μίμησις ὁ θάνατος επακολούθηση ( 53 ) καί ὁ ὁ ἀνάστασις μίμησις .
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0637.2
Πρὸς δὲ τὸ ἐφεξῆς τοῦ λόγου μετελήφμεν · Πῶς , φησί , Θεὸς ἄνθρωπος γίνεται , μὴ μεταβληθεὶς ἀπὸ τοῦ εἶναι Θεός , εἰ μὴ νοῦς ἐν ἀνθρώπῳ κατέστη ; Ἄρα συνήκην ἄπερ ἐρθεῖσατο . Ἀμετάβλητον λέγει τὸ Θεῖον , καὶ καλῶς τοῦτο λέγει ( 54 ) · τὸ γὰρ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχον , D ἕτερόν τι παρ’ ὅ ἐστι , γίνεσθαι , φύσιν οὐκ ἔχει · ἀλλ’ ἐν ἑτέρῳ μὲν γίνεται , ἕτερον δὲ οὐ γίνεται . Τί οὖν ὁ νοῦς ἐκεῖνος , καθὼς ὁ ( 55 ) Ἀπολλινάριος λέγει , ὁ ἐν ἀνθρώπῳ γενόμενος ; Ἄρα ἐν τῷ μεγαλείῳ τῆς ἀμεταβλήτου διέμεινε φύσεως , ἢ πρὸς τὸ ταπεινὸν πεποίηται τὴν μετάστασιν , τῇ τοῦ ἀνθρωπίνου βραχύτητι ἑαυτὸν ὑπεριγράψας , καὶ ὅσος οὕτως ἐστι , τοσούτος ( 56 ) καὶ εἰνὸς γενόμενος ; ( 57 ) Οὐκοῦν ἴσος
Lemmas: πρός δέ ὁ ἐφεξῆς ὁ λόγος μεταλαμβάνω · Πῶς , φημί , θεός ἄνθρωπος γίγνομαι , μή μεταβάλλω ἀπό ὁ εἰμί Θεός , εἰμί μή νόος ἐν ἄνθρωπος καθίστημι ; ἄρας συνίημι Ἄπερ ἐρθεῖσατο . ἀμετάβλητος λέγω ὁ θεῖον , καί καλῶς οὗτος λέγω ( 54 ) · ὁ γάρ ἀεί ὡσαύτως ἔχω , D ἕτερος τίς παρά ὅς εἰμί , γίγνομαι , φύσις οὐ ἔχω · ἀλλά ἐν ἕτερος μέν γίγνομαι , ἕτερος δέ οὖον γίγνομαι . τις οὖν ὁ νόος ἐκεῖνος , καθώς ὁ ( 55 ) Ἀπολλινάριος λέγω , ὁ ἐν ἄνθρωπος γίγνομαι ; ἄρας ἐν ὁ μεγαλεῖος ὁ ἀμετάβλητος διαμένω φύσις , ἢ πρός ὁ ταπεινός ποιέω ὁ μετάστασις , ὁ ὁ ἀνθρώπινος βραχύτης ἑαυτοῦ ὑπεργράφω , καί ὅσος οὕτως εἰμί , τοσούτος ( 56 ) καί ἴς γίγνομαι ; ( 57 ) οὐκοῦν ἴσος
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0638.2
Ἔτι φησι ( τὰ γὰρ ἐν τῷ μέσῳ παρίημι ) · Εἰ μετὰ τὴν ἀνάστασιν θεὸς τέτνηκε , καὶ οὐκέτι ἐστὶν ἄνθρωπος , πῶς Υἱὸς ( 66 ) τοῦ ἀνθρώπου ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ ; Καὶ πῶς ὁψόμεθα τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν ; Πῶς δὲ καὶ πρὸ ἑαυτοῦ , καὶ ἀποδεωθήναι λέγει · Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἓν ἐσμεν ; » Ταῦτα διεξιοῦν ἐκεῖνος , διὰ τῶν εἰρημένων κατασκευάζων ( 67 ) , ὅτι οὐδὲν πρὸς τὸ θεώτερον ἢ τοῦ σώματος φύσις μετεποίηθη · ἀλλ᾽ ὅτι περὶ αὐτὸν αἱ τρίχες , οἱ δὲ ὀνυχες , ἡ μορφὴ ( 68 ) , τὸ σχῆμα , ἡ τοῦ ὀγκοῦ περιγραφὴ , καὶ
Lemmas: ἔτι φημί ( ὁ γάρ ἐν ὁ μέσος παρίημι ) · εἰμί μετά ὁ ἀνάστασις θεός τείνω , καί οὐκέτι εἰμί ἄνθρωπος , πῶς υἱός ( 66 ) ὁ ἄνθρωπος ἀποστέλλω ὁ ἄγγελος αὐτός ; καί πῶς ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐπί ὁ νεφέλη ; Πῶς δέ καί πρό ἑαυτοῦ , καί ἀποδίδωμι λέγω · ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί ; » οὗτος διεξέρχομαι ἐκεῖνος , διά ὁ εἴρω κατασκευάζω ( 67 ) , ὅτι οὐδείς πρός ὁ θεώτερος ἢ ὁ σῶμα φύσις μεταποιέω · ἀλλά ὅτι περί αὐτός ὁ θρίξ , ὁ δέ ὄνυξ , ὁ μορφή ( 68 ) , ὁ σχῆμα , ὁ ὁ ὄγκος περιγραφή , καί
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0638.3
( 61 ) Corr . τὴν ἀπροσίτον τε καὶ ἀπροσπέλαστον φύσιν .
Lemmas: ( 61 ) Corr . ὁ ἀπρόσιτος τε καί ἀπροσπέλαστος φύσις .
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0638.4
( 62 ) Corr . ἴσῃν εἰς τὴν .
Lemmas: ( 62 ) Corr . ἴσος εἰς ὁ .
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0638.5
( 66 ) Corr . πῶς ὁ Υἱὸς .
Lemmas: ( 66 ) Corr . πῶς ὁ υἱός .
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0638.6
( 68 ) Corr . ἡ τροφή .
Lemmas: ( 68 ) Corr . ὁ τροφή .
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0640.1
σῶμα δὲ διαλεγόμενος τοῖς ἀνθρώποις , ὅτι Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐσμεν . Ἄ τῆς ἀνοίας τοῦ ἀποδείξαι σεσαί , ἀνθρωπίνῃ αὐτοῦ μετὰ ταῦτα γενήσεσθαι τὴν ἐμφάνειαν , τοῦ εἰπεῖν , διὰ σαρκὸς φθεγγομένου τὸν Κύριον ἐν εἶναι πρὸς τὸν Πατέρα ; Οὐκοῦν διὰ τούτων πάντως κατασκαφάξει τὴν λόγην , ὅ ἀκριβῶς ἐν σαρκὶ καὶ τὸν Πατέρα ζῆν . Εἰ γὰρ ὁ εἰπὼν ἐν εἶναι ( 78 ) ἑαυτὸν πρὸς τὸν Πατέρα , οὐ κατὰ τὸ πνευματικόν , ἀλλὰ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , καθὼς ὁ Ἀπολλινάριος οἴεται , νοεῖν ὑποτίθεται τὴν ἐνότητα , ἄρα τοῦτό ἐστιν ὁ Πατήρ , ὅπερ τότε κατὰ ἀνθρώπων ὁ Υἱὸς ἐφράτο . Ἄλλὰ μὴν ἐξὼ πάσης σωματικῆς ἐννοίας τὸ Θεῖον ἄρα οὐ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον σχῆμα τὸ τοῦ Υἱοῦ πρὸς τὸν Πατέρα ἐνωσις ἦν , ἀλλὰ κατὰ τὴν κοινωνίαν τῆς θείας φύσεως τε καὶ δυνάμεως . Καὶ ὅτι ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , ἐκ τούτων ἂν γένοιτο μάλιστα δῆλον , ἐν οἷς φησι πρὸς τοὺς Φαρισαίους · Ὁ ὁρῶν με , ὁρᾷ καὶ τὸν Πατέρα . Ἡ γὰρ ἀκριβὴς τῆς τοῦ Υἱοῦ μεγαλειότητος κατανόησις , καθάπερ ἐν εἰκόνι τὸ ἀρχέτυπον βλέπων παρασκευάζει .
Lemmas: σῶμα δέ διαλέγω ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐν εἰμί . ὅς ὁ ἄνοια ὁ ἀποδείκνυμι σός , ἀνθρώπινος αὐτός μετά οὗτος γίγνομαι ὁ ἐμφάνεια , ὁ εἶπον , διά σάρξ φθέγγομαι ὁ κύριος ἐν εἰμί πρός ὁ πατήρ ; οὐκοῦν διά οὗτος πάντως κατασκαφάξει ὁ λογή , ὅς ἀκριβῶς ἐν σάρξ καί ὁ πατήρ ζῶ . εἰμί γάρ ὁ εἶπον ἐν εἰμί ( 78 ) ἑαυτοῦ πρός ὁ πατήρ , οὖον κατά ὁ πνευματικός , ἀλλά κατά ὁ ἀνθρώπινος , καθώς ὁ Ἀπολλινάριος οἴομαι , νοέω ὑποτίθημι ὁ ενότητα , ἄρα οὗτος εἰμί ὁ Πατήρ , ὅσπερ τότε κατά ἄνθρωπος ὁ υἱός φράζω . ἀλλά μήv ἐξίημι πᾶς σωματικός ἔννοια ὁ θεῖον ἄρα οὖον κατά ὁ ἀνθρώπινος σχῆμα ὁ ὁ υἱός πρός ὁ πατήρ ἕνωσις εἰμί , ἀλλά κατά ὁ κοινωνία ὁ θεῖος φύσις τε καί δύναμις . καί ὅτι οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ἐκ οὗτος εἄν γίγνομαι μάλιστα δῆλος , ἐν ὅς φημί πρός ὁ Φαρισαῖος · ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω καί ὁ πατήρ . ὁ γάρ ἀκριβής ὁ ὁ υἱός μεγαλειότης κατανόησις , καθάπερ ἐν εἰκών ὁ ἀρχέτυπος βλέπω παρασκευάζω .
gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0640.2
Τῶν δὲ ἐφεξῆς τὸ ἀσυνάρτητον καὶ ἀδιάνοητον , ὡς ἂν μὴ μάτην ἐμψιλοχωροῖν τοὺς ματαίους , ὑπερβήσομαι , δι’ ὧν οὐδὲ ὅ τι βούλεται λέγειν φανερὸν ποιεῖ τοῖς ἐπιστατικοῖς ἀκολουθοῦσι τῇ συγγραφῇ . Τὶ γὰρ αὐτῷ συντελεῖ πρὸς τὸν λόγον τὸ , μηδὲνα ἀρπάξειν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ τὰ δοθέντα αὐτῷ παρὰ τοῦ Πατρὸς πρόβατα , συνιδεῖν οὐκ ἔχω · καὶ ὅτι Πατρικὴ ὁσίῃτι ἐλκεῖ πρὸς ἑαυτὸν τὰ πρόβατα · καὶ , Εἰ πρὸς τὸν Πατέρα , ἠφών , ἤφωται Χριστὸς πρὸ τῆς ἀναστάσεως , πῶς πρὸς τὸν ἐν αὐτῷ Θεὸν οὐχ ἤφωται ; Τοῦτο γὰρ ὡςπερ ἐξεπίτηδες αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν μυθοποιίαν ἐλέγχων , παρεντίθησι ταῖς ἰδίαις κατασκευαῖς , δι’ ὧν ἀποδεικνύται ἡ τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸ Θεῖον διαίρεσις τε καὶ ἔνωσις . Ὁ γὰρ εἰπὼν , ὅτι Εἰ πρὸς τὸν Πατέρα ἤφωται Χριστός , πῶς πρὸς τὸν ἐν αὐτῷ Θεὸν οὐχ ἤφωται ; ( 79 ) Οὕτως καὶ ὁ κατὰ Χριστὸν ἄνθρωπος , ἕτερος ὢν , τῷ ἐν αὐτῷ ἤφωται Θεῷ . Ταῦτα τοίνυν , ὡς αὐτόθεν διὰ τῆς ἀναγνώσεως ἐλέγχοντα τὸ πεπλανημένον τοῦ δόγματος αὐτοῦ καὶ ἀσύστατον , παραδραμοῦμαι τῷ λόγῳ · ἐκεῖνο δὲ μόνον ἐπιμνησθήσομαι · Ὁ Σωτὴρ , φησι , πέπονθε πεινᾶν , καὶ διψᾶν , καὶ κάμειν , καὶ ἀγωνίαν , καὶ λύπην . Τίς ὢν ὁ Σωτήρ ; Ὁ Θεός , φησὶν ἐν τοῖς πρὸ τούτου , οὐ δύο πρόσωπα , ὡς ἑτέρου μὲν ὄντος Θεοῦ , ἑτέρου δὲ τοῦ ἀνθρώπου . Οὐκοῦν ὁ Θεὸς πέπονθεν , ἄπερ παθεῖν αὐτὸν εἴρηκε . Καὶ πάσχει ( 80 ) τὸ παραδόξικτον πᾶθους , οὐκ ἀνθρώπῳ φύσεως ἀδυνάτου , καθάπερ ἄνθρωπος , ἀλλ’ ἀκολουθίᾳ φύσεως . Ἄρα τὶς ἐπαρκέσει διελέγχειν τὰ μάταια ; Ἐν τίνι διαφέρειν βλέπει τὴν ἀνάγκην τῆς φύσεως , καὶ τὴν ἀκολουθίαν τῆς φύσεως ; Ἡ γὰρ ἀλήθεια ταύτην ἐν ἑκάτερω βλέπει τὸ σημαίνόμενον · οὕτω τι λέγω ,
Lemmas: ὁ δέ ἐφεξῆς ὁ ἀσυνάρτητος καί αδιανοητος , ὡς εἄν μή μάτην εμψιλοχωρος ὁ μάταιος , ὑπερβαίνω , διά ὅς οὐδέ ὅς τίς βούλομαι λέγω φανερός ποιέω ὁ ἐπιστατικός ἀκολουθέω ὁ συγγράφω . τίς γάρ αὐτός συντελής πρός ὁ λόγος ὁ , μηδείς ἁρπάζω ἐκ ὁ χείρ αὐτός ὁ δίδωμι αὐτός παρά ὁ πατήρ πρόβατον , συνοράω οὐ ἔχω · καί ὅτι πατρικός ὅσιος ἕλκω πρός ἑαυτοῦ ὁ πρόβατον · καί , εἰμί πρός ὁ πατήρ , ἁφή , ἀφίημι Χριστός πρό ὁ ἀνάστασις , πῶς πρός ὁ ἐν αὐτός θεός οὐ ἀφίημι ; οὗτος γάρ ὡς ἐξεπίτηδες αὐτός ἑαυτοῦ ὁ μυθοποιΐα ἐλέγχω , παρεντίθημι ὁ ἴδιος κατασκευή , διά ὅς ἀποδείκνυμι ὁ ὁ ἄνθρωπος πρός ὁ θεῖον διαίρεσις τε καί ἕνωσις . ὁ γάρ εἶπον , ὅτι εἰμί πρός ὁ πατήρ ἀφίημι Χριστός , πῶς πρός ὁ ἐν αὐτός θεός οὐ ἀφίημι ; ( 79 ) οὕτως καί ὁ κατά Χριστός ἄνθρωπος , ἕτερος εἰμί , ὁ ἐν αὐτός ἀφίημι Θεός . οὗτος τοίνυν , ὡς αὐτόθεν διά ὁ ἀνάγνωσις ἐλέγχω ὁ πλανάω ὁ δόγμα αὐτός καί ἀσύστατος , παρατρέχω ὁ λόγος · ἐκεῖνος δέ μόνος ἐπιμιμνήσκομαι · ὁ Σωτήρ , φημί , πάσχω πεινάω , καί δίψα , καί κάμνω , καί ἀγωνία , καί λύπη . Τῖς εἰμί ὁ Σωτήρ ; ὁ Θεός , φημί ἐν ὁ πρό οὗτος , οὖον δύο πρόσωπον , ὡς ἕτερος μέν εἰμί Θεός , ἕτερος δέ ὁ ἄνθρωπος . οὐκοῦν ὁ θεός πάσχω , Ἄπερ πάσχω αὐτός εἴρω . καί πάσχω ( 80 ) ὁ παραδοξικτω πάθος , οὐ ἄνθρωπος φύσις ἀδύνατος , καθάπερ ἄνθρωπος , ἀλλά ἀκολουθία φύσις . ἄρας τις ἐπάρκεσις διελέγχω ὁ μάταιος ; ἐν τίς διαφέρω βλέπω ὁ ἀνάγκη ὁ φύσις , καί ὁ ἀκολουθία ὁ φύσις ; ὁ γάρ ἀλήθεια οὗτος ἐν ἑκάτερος βλέπω ὁ σημαίνω · οὗτος τίς λέγω ,