gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0580.2
Πάλιν τοίνυν τῶν παρ' αὐτοῦ ρηθέντων ἐπιμνησθησόμεθα · Καθὼ καὶ τὸν πρῶτον Ἄδαμ ὁ Παῦλος ψυχὴν καλεῖ μετὰ σώματος οὖσαν , καὶ οὐκ ἄνευ σώματος , τῷ δὲ διὰ τὴν ἐκπνοίαν διδοῦσαν , καθ' αὐτὴν καὶ αὐτὴν κατὰ σύλληψιν τοῦ πνεύματος καλεῖται ψυχή . Ὁ ταῦτα λέγων ὁμολογεῖται τρία κατὰ σύλληψιν τῆς τῆς ψυχῆς καλεῖσθαι ὀνόματι , ὡς περιειλημμένης ( τῆς τε τοῦ σώματος καὶ τῆς [ 72 ] τοῦ πνεύματος ) ἐν τῷ αὐτῷ σημασίας . Ἄλλὰ τὸν ἔσχατον , φησὶ , Πνεῦμα ζωοποιὸν ὁ Παῦλος καλεῖ . Ὃπερ οὖν ἐν ἐκείνῳ διὰ τοῦ πνευμάζοντος κακρατησάναι τὴν ἐπινυμφίαν κατὰ τὰς λοιπὰς τῶν σιμαινομένων ἔδειξε , τοῦτο πάντως καὶ ἐπὶ τοῦτο τὸ Ἰουδαιανόν ( 73 ) ἔχει . Εἰ γὰρ ὁ Ἄδαμ , ἐπεὶδὴ ἥμαρτε , ψυχὴ λέγεται , ὁ τῷ Θεῷ ἐγκρατὴς ἄνθρωπος , Ἐπεὶδὴ ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησε , οὐδὲ εὐρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ , πνεῦμα τὸ ὅλον κατονομάζεται . Ἄλλ' οὐ καταδέχεται τὴν τοιαύτην διάνοιαν · φησὶ γὰρ ἐκεῖνον μὲν ἐκ τῆς χοιλῆς , διότι τὸ σῶμα ἐκ τοῦ πλάσθεν ἐφυγώθη . Ἄρα ὁ νοῦς , ὃπερ ὀνομάζει πνεῦμα , οὐ συγκατεδήθη τῷ κατὰ τὸν Ἄδαμ πλάσματι ; Οὐκὼν ἐν τινὶ αὐτῷ ( 74 ) ἢ πρὸς τὸν Θεὸν ὁμοιότης ; τίς δὲ ἢ ἐκ τοῦ θείου ἐμφυσηματος ( 75 ) ἀπορρόη , εἰ μὴ ὁ νοῦς ταῦτα εἶναι πιστεύοιτο ; Τοῦτον δὲ φησὶν ἐξ οὐρανοῦ διὰ τοῦτο καλεῖσθαι , διότι τὸ Πνεῦμα τὸ οὐράνιον ἐσαρκίωθη . Τίς Γραφὴ ταῦτα λέγει ; εἰ ; τίνὰ τῶν ἁγίων ( ἀναφέρει ( 76 ) τὸν λόγον ) , ὅτι Πνεῦμα ἐσαρκώθη ; Οὐχ οὕτως παρὰ τῶν Εὐαγγελίων ἠκούσαμεν · οὐχ οὕτως παρὰ τῆς μεγάλης τοῦ Ἀποστόλου φωνῆς · ἐδιδάχθην , ἀλλ' ὅτι μὲν ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , λέγει τὸ κήρυγμα , καὶ ἐν εἴδει · περισσότερὰς τὸ Πνεῦμα καταβῆναι φησιν ἡ εὐαγγελικὴ ἱστορία . Σάρκωσιν δὲ Πνεύματος ; οὐδεὶς εἶπε τῶν τῷ πνεύματι λαβόντων μυστήρια . Ἡ δόξα κατεσκήνωσεν ἐν τῇ τῇ ἡμῶν · καὶ , Ἡ ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε · καὶ , Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί · καὶ , Δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκρινε , καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλά . Πνεῦμα δὲ σαρκούμενον ἢ θεοπνεύστως οὐχ οἷδε Γραφή . Καὶ προφῆται , φησίν , ὁ ἄνθρωπος Χριστὸς οὐχ ὡς ἐκτὸς ἦντος παρ' αὐτὸν τοῦ Πνεύματος , τοῦτέστι τοῦ Θεοῦ · ἀλλ' ὡς τοῦ Κυρίου ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ ἀνθρώπου φύσει θεοῦ Πνεύματος ὄντος . Ταῦτα
Lemmas: πάλιν τοίνυν ὁ παρά αὐτός εἴρω ἐπιμιμνήσκομαι · καθίημι καί ὁ πρῶτος Άδαμ ὁ Παῦλος ψυχή καλέω μετά σῶμα εἰμί , καί οὐ ἄνευ σῶμα , ὁ δέ διά ὁ ἔκπνοια δίδωμι , κατά αὐτός καί αὐτός κατά σύλληψις ὁ πνεῦμα καλέω ψυχή . ὁ οὗτος λέγω ὁμολογέω τρεῖς κατά σύλληψις ὁ ὁ Ψυχή καλέω ὄνομα , ὡς περιλαμβάνω ( ὁ τε ὁ σῶμα καί ὁ [ 72 ] ὁ πνεῦμα ) ἐν ὁ αὐτός σημασία . ἀλλά ὁ ἔσχατος , φημί , πνεῦμα ζωοποιός ὁ Παῦλος καλέω . ὅπερ οὖν ἐν ἐκεῖνος διά ὁ πνευμάζοντος καταρτάω ὁ ἐπινύμφιος κατά ὁ λοιπάς ὁ σιμαίνω δείκνυμι , οὗτος πάντως καί ἐπί οὗτος ὁ Ἰουδαιανόν ( 73 ) ἔχω . εἰμί γάρ ὁ Άδαμ , ἐπειδή ἁμαρτάνω , ψυχή λέγω , ὁ ὁ Θεός ἐγκρατής ἄνθρωπος , ἐπειδή ἁμαρτία οὐ ποιέω , οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός , πνεῦμα ὁ ὅλος κατονομάζω . ἄλλος οὖον καταδέχομαι ὁ τοιοῦτος διάνοια · φημί γάρ ἐκεῖνος μέν ἐκ ὁ χοιληκω , διότι ὁ σῶμα ἐκ ὁ πλάσσω φεύγω . ἄρας ὁ νόος , ὅσπερ ὀνομάζω πνεῦμα , οὖον συγκαταδέω ὁ κατά ὁ Άδαμ πλάσμα ; οὔκουν ἐν τις αὐτός ( 74 ) ἢ πρός ὁ θεός ὁμοιότης ; τίς δέ ἢ ἐκ ὁ θεῖον ἐμφύσημα ( 75 ) ἀπορροή , εἰμί μή ὁ νόος οὗτος εἰμί πιστεύω ; οὗτος δέ φημί ἐκ οὐρανός διά οὗτος καλέω , διότι ὁ πνεῦμα ὁ οὐράνιος σαρκίζω . Τῖς γραφή οὗτος λέγω ; εἰμί ; τις ὁ ἅγιος ( ἀναφέρω ( 76 ) ὁ λόγος ) , ὅτι πνεῦμα σαρκόω ; οὐχ οὕτως παρά ὁ Εὐαγγελίων ἀκούω · οὐ οὕτως παρά ὁ μέγας ὁ ἀπόστολος φωνή · διδάσκω , ἀλλά ὅτι μέν ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , λέγω ὁ κήρυγμα , καί ἐν εἶδος · περισσός ὁ πνεῦμα καταβαίνω φημί ὁ εὐαγγελικός ἱστορία . σάρκωσις δέ πνεῦμα ; οὐδείς εἶπον ὁ ὁ πνεῦμα λαμβάνω μυστήριον . ὁ δόξα κατασκηνόω ἐν ὁ ὁ ἐγώ · καί , ὁ ἀλήθεια ἐκ ὁ γῆ ἀνατέλλω · καί , θεός φανερόω ἐν σάρξ · καί , Δικαιοσύνη ἐκ ὁ οὐρανός διακρίνω , καί ἄλλος τοιοῦτος πολύς . πνεῦμα δέ σαρκόω ἢ θεόπνευστος οὐ οἶδα γραφή . καί προφήτης , φημί , ὁ ἄνθρωπος Χριστός οὐ ὡς ἐκτός ἄντος παρά αὐτός ὁ πνεῦμα , τουτέστι ὁ Θεός · ἀλλά ὡς ὁ κύριος ἐν ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος φύσις θεός πνεῦμα εἰμί . οὗτος