gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0594.1
Πάλιν κατὰ τοὺς ἐν ὑπνῳ παρασθεῖν γομένους , ἀφεὶς τῆς κατασκευῆς τὸ ἀχολούθον , τοῖς ἡμετέροις λόγοις συγχρήσηται , καὶ ὅπερ ἂν τις εἴποι τῶν ὀμῶν φρονούντων περὶ τοῦ δόγματος , ταῦτα καὶ αὐτὸς τοῖς ἰδίοις καταμύγνυσι λόγοις . Διακρίνει γὰρ τὸ δοξαζόμενον , καὶ τὸν τὴν δόξαν ἔχοντα . Δοξάζεται γάρ , φησίν , ὡς ἄνθρωπος · δόξαν δὲ ἔχει πρὸ τοῦ κόσμου , ὡς Θεὸς προπάρχων τῶν αἰώνων . Μέχρι τούτων εὐγνώμων ( 76 ) · ἀλλ’ εἰ μὲν τοῦτο καὶ λεγόμενα παρ’ αὐτοῦ περιώριστο , Ἰησοῦν δὲ τις αὐτὸν ἐκ μεταμελείας ψήθη πρὸς τὰς εὐσεβέστατας ἐλθεῖν τῶν ὑπολήψεων . Νυνὶ δὲ καθάπερ καμπτήν τινα τὴν ὑπὸ ταύτῃ διάνοιαν τῷ λόγῳ περιδιέους , πάλιν ἐπὶ τῆς πλάνης ἐπανιστῆσει σταδίῳ , καὶ πολλάκις καθ’ ἡμῶν λοιδορίας χρωμένους , καὶ Ἰουδαίους , καὶ Ἕλλησι τὸ καθ’ ἡμᾶς παριστάς , αὐθὶς ἐπαναλαμβάνει τὸν λόγον τῶν ἐμέων , τὸν ἐν τοῖς προλαβούσιν φθάσας ἐξήρησε , τὴν προαιώνιον σάρκα ( 77 ) διὰ τῆς ματαιότητος τῶν λόγων τῷ Χριστῷ περιπλάκασιν , καὶ λέγων , νοῦν ( 78 ) ἐνασάρχον ὄντα τὸν ὕλον ἐκ γυναικὸς τεχθῆναι · οὐκ ἐν τῇ Παρθένῳ σάρκα γενόμενον , ἀλλὰ παροδικῶς δι’ αὐτῆς διεξελθόντα , οἷος πρὸ τῶν αἰώνων ἦν , τότε φανερωθῆναι αὐτὸ τὸ φαινόμενον , σάρκινον δὲ ὄντα Θεόν , ἢ καθὼς αὐτὸς ὀνομάζει , ἐνασάρχον νοῦν . Διὰ φησιν αὐτὸν Κύριον δόξης τὸν ἐσταυρωμένον κατονομάζεσθαι , καὶ Κύριον δυνάμεων παρὰ τῆς προφητείας λέγεσθαι , καὶ τὰς αὐθεντικὰς ἐκεῖνας καὶ δεσποτικὰς ποιεῖσθαι φωνάς , τὸ · Ἐγὼ λέγω σοι καὶ , Ἐγὼ ἐπιτάσσω σοι · καὶ , Ἐργάζομαι ἐγώ , καὶ ὅσα ἄλλα τῆς ὑψηλοτέρας ἐμφάσεως ἔχει . Τί οὖν γεννᾶδας ; Ποῦ θήσει τὴν θλῖψιν , τὰ σπάρματα , τὸν ἐπιβρυτον ζωὴν καὶ ἀπόβρυτον , τὴν κατ’ ὀλίγον τοῦ σώματος αὔξησιν , τὸν ὕπνον , τὸν κόπον , τὴν τῶν γονέων ἐπιταγὴν , τὴν ἀδημονίαν , τὴν λύπην , τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ Πάσχα , τὴν τοῦ ὕδατος αἴτησιν , τὴν μεταοὐσίαν τῆς βρώσεως , τὰ δεσμὰ , τὰ ῥαπίσματα , τὰς ἐκ μαστίγων πληγὰς , τὴν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἀκανθοφορίαν , τὴν τοῦ κοχλίνου περιβολήν , τὴν διὰ τοῦ καλάμου ὕδριν , τὴν λόγχην ( 79 ) , τὸ ὄξος , τοὺς ἥλους , τὴν χολήν , τὴν σινδόνα , τὸν ἐνταφιασμὸν , τὸ μνημεῖον , τὸν λίθον ; Πῶς ταῦτα συναρτήσει τῷ Θεῷ ; Εἰ γὰρ ὁ ἐνασάρχος αὐτοῦ Θεός , ὅπερ διὰ τῆς Μαρίας ἄφθην , τοῦτο πάντοτε ἦν , καὶ τὸ φαινόμενον θεότης ἦν , πάντα ταῦτα ἡ θεότης πάσχει , Ὁλίζεται , σπαργαῖνται , τρέφεται , κοπῶνται , αἰξεται , πληροῦνται , καὶ νοῦται , ὑπνοῖ , λυπεῖται , ἀδημονεῖ , στενάζει , διψᾷ
Lemmas: πάλιν κατά ὁ ἐν ὕπνος παράγω γομενος , ἀφίημι ὁ κατασκευή ὁ ἀκόλουθος , ὁ ἡμέτερος λόγος συγχράομαι , καί ὅσπερ εἄν τις εἶπον ὁ ὄμνυμι φρονέω περί ὁ δόγμα , οὗτος καί αὐτός ὁ ἴδιος καταμύσσω λόγος . διακρίνω γάρ ὁ δοξάζω , καί ὁ ὁ δόξα ἔχω . δοξάζω γάρ , φημί , ὡς ἄνθρωπος · δόξα δέ ἔχω πρό ὁ κόσμος , ὡς θεός προπάρχων ὁ αἰών . μέχρι οὗτος εὐγνώμων ( 76 ) · ἀλλά εἰμί μέν οὗτος καί λέγω παρά αὐτός περιορίζω , Ἰησοῦς δέ τις αὐτός ἐκ μεταμέλεια ψάω πρός ὁ εὐσεβής ἔρχομαι ὁ ὑπόληψις . νυνί δέ καθάπερ καμπτός τις ὁ ὑπό οὗτος διάνοια ὁ λόγος περιδιεος , πάλιν ἐπί ὁ πλάνης ἐπανίστημι στάδιον , καί πολλάκις κατά ἐγώ λοιδορία χράω , καί Ἰουδαῖος , καί Ἕλλην ὁ κατά ἐγώ παρίστημι , αὐθίς ἐπαναλαμβάνω ὁ λόγος ὁ ἐμέω , ὁ ἐν ὁ προλαμβάνω φθάνω ἐξαιρέω , ὁ προαιώνιος σάρξ ( 77 ) διά ὁ ματαιότης ὁ λόγος ὁ Χριστός περιπλέκω , καί λέγω , νόος ( 78 ) ἐνασάρχον εἰμί ὁ ἰάλλω ἐκ γυνή τίκτω · οὐ ἐν ὁ παρθένος σάρξ γίγνομαι , ἀλλά παροδικῶς διά αὐτός διεξέρχομαι , οἷος πρό ὁ αἰών εἰμί , τότε φανερόω αὐτός ὁ φαίνω , σάρκινος δέ εἰμί Θεός , ἢ καθώς αὐτός ὀνομάζω , ἐνασάρχον νόος . Ζεύς φημί αὐτός κύριος δόξα ὁ σταυρόω κατονομάζω , καί κύριος δύναμις παρά ὁ προφητεία λέγω , καί ὁ αὐθεντικός ἐκεῖνος καί δεσποτικός ποιέω φωνή , ὁ · ἐγώ λέγω σύ καί , ἐγώ ἐπιτάσσω σύ · καί , ἐργάζομαι ἐγώ , καί ὅσος ἄλλος ὁ ὑψηλός ἔμφασις ἔχω . τις οὖν γεννάδας ; πός τίθημι ὁ θλῖψις , ὁ σπάρματα , ὁ επιβρυτος ζωή καί ἀποβρύω , ὁ κατά ὀλίγος ὁ σῶμα αὔξησις , ὁ ὕπνος , ὁ κόπος , ὁ ὁ γονεύς ἐπιταγή , ὁ ἀδημονία , ὁ λύπη , ὁ ἐπιθυμία ὁ Πάσχα , ὁ ὁ ὕδωρ αἴτησις , ὁ μεταοὐσίαν ὁ βρῶσις , ὁ δεσμός , ὁ ῥάπισμα , ὁ ἐκ μάστιξ πληγάς , ὁ ἐπί ὁ κεφαλή ἀκανθοφορία , ὁ ὁ κοχλινοος περιβολή , ὁ διά ὁ κάλαμος ὕδριος , ὁ λόγχη ( 79 ) , ὁ ὄξος , ὁ ἧλος , ὁ χολή , ὁ σινδών , ὁ ἐνταφιασμός , ὁ μνημεῖον , ὁ λίθος ; Πῶς οὗτος συνάρτησις ὁ Θεός ; εἰμί γάρ ὁ ἐνασάρχος αὐτός Θεός , ὅσπερ διά ὁ Μαρία ἅπτω , οὗτος πάντοτε εἰμί , καί ὁ φαίνω θεότης εἰμί , πᾶς οὗτος ὁ θεότης πάσχω , ὁλίζω , σπαργαιντ , τρέφω , κοπόω , ἀΐσσω , πληρόω , καί νουος , ὑπνόω , λυπέω , ἀδημονέω , στενάζω , διψάω