gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0625.3
Α τὸν ἄνθρωπον τριπλῇ τμημασι καταμερίζων ὁ Παῦλος κατὰ γε τὸν ἡμέτερον λόγον , τοῖς Θεσσαλονικεύσιν ἐκεῖνα γράφει , ὁλοτελῶς αὐτοὺς ἁγιασθῆναι εὐχόμενος τῷ Κυρίῳ , ἐν σώματι , καὶ ψυχῇ καὶ πνεύματι . Ἄλλὰ τίς ἐστι φιλοσοφία περὶ τῆς κατὰ τοῦτον τὸν βίον προαιρέσεως ; διαφόρως ὑψηλότερα , οὐχ ἐνταῦθα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς πρὸς τοὺς Κορινθίους ποιεῖται τὸν λόγον . Οἶδε γὰρ ἐκεῖ τινὰ σάρκινον ἄνθρωπον , καὶ πνευματικὸν πάλιν ἕτερον , καὶ διὰ μέσου τῶν δύο τὸν ψυχικόν , τὸν μὲν ἐμπαθῆ καὶ ὀλιώδη , σάρκινον προσαγορεύων · τὸν δὲ μὴ βαρούμενον τῇ ἐφολίχῃ τοῦ σώματος , ἀλλ ' ἐν τοῖς ὑψηλοῖς τὴν διάνοιαν ἔχοντα πνευματικὸν ὀνομάζων · τὸν δὲ μηδὲτερον ἀκριβῶς ὄντα καὶ πρὸς ( 50 ) ἐκάτερον ἔχοντα τὴν κοινωνίαν , ψυχικὸν ἀποκαλῶν . Ταῦτα δὲ λέγων , οὔτε τὸν σάρκινον τῆς κατὰ τὸν νοῦν ἢ τὴν ψυχὴν ἐνεργείας ἐστερησθαι λέγει · οὔτε τὸν πνευματικὸν τῆς πρὸς τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν συμπλοκῆς ἀλλότριον δείκνυσιν , οὐδὲ τὸν ψυχικόν , ἢ ἄνουν , ἢ ἄσαρκον ὑποτίθεται · ἀλλ ' ἐκ τοῦ πλεονάζοντος τὰς ἐπωνυμίας ταῖς προαιρέσεσι τίθεται . Ὁ τε γὰρ ἀνακρίνων τὰ πάντα καὶ ὑπ ' οὐδεὸς ἀνακρινόμενος , καὶ ἔνασαρκός ἐστι , καὶ ἐμψυχός , καὶ πνευματικὸς ὀνομάζεται · καὶ ὁ κατὰ τῆς εὐνῆς τῆς πατρῴας τῇ τῆς σαρκὸς πάθει λυσσῆσας , οὔτε ἄψυχος ἦν , οὔτε διανοίας κεχώριστο · ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ μέσος ἔχων τοῦ τε ἐπαινετοῦ · καὶ τοῦ κατεγνωσμένου , ἐν ἐκατέροίς ἐστι , καὶ νοῦν ἔχων ἐν ἑαυτῷ , καὶ τὴν φύσιν τῆς σαρκὸς περιεχόμενος · ἀλλὰ , καθὼς εἴρηται , πρὸς τὰ φαινόμενα τοῦ βίου γνωριζόμενα τῆς προσηγορίας κυρίως ἐφαρμόζουσι , οἱ μὲν ἀπολαυστικοί · τε καὶ φιλήδονοι , καὶ πρὸς τὰς ἔριστικὰς φιλονεικίας ἐκθύμως ἔχοντες , σάρκινοι λέγονται · οἱ δὲ τὰ πάντα μὲν ἀνακρίνοντες , αὐτοὶ μηδενὸς παραχόντες τοῖς βουλομένοις ἀνακρίσεως λαβῆν , διὰ τὸ ὑψηλὸν τῆς πολιτείας πνευματικοὶ ὀνομάζονται · ψυχικὸν δὲ τὸν ( 51 ) μεταξὺ τούτων ἐστωτά ρησι , ὅς τοσούτῳ ὑποδέθηκε τοῦτο , ὅσον ( 52 ) , ἐκεῖνον ὑπερανέστηχεν . Ἐπεὶδὴ τοίνυν βούλεται τὸν δι ' ἀρετῆς τελειούμενον μὴ μόνον ἐν τῷ ὑψηλῷ μαρτυρεῖσθαι βίῳ , ἀλλὰ κἂν τι τῶν σωματικῶν ἐνεργῇ πρὸς Θεὸν βλέπειν , κἂν τι τῶν μέσων , μηδὲ οὕτως τοῦ Θεοῦ ἀπολείπεσθαι . Εἴτε γὰρ ἐσθίετε , φησίν , εἴτε πίνετε , εἴτε τι ( 53 ) ποιεῖτε , πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε , ὡς καὶ διὰ τῶν ( 54 ) σωματικῶν ἀσχολημάτων τοῦ σκοποῦ τῆς θείας δόξης μὴ ἀποπίπτειν . Διὰ τοῦτο τοῖς Θεσσαλονικεύσιν , ἤδη διὰ πάντων πρὸς τὸ κρεῖττον ὑπειλημμένοις , ὁλοτελῆ τὸν ἁγιασμὸν διὰ τῆς εὐλογίας χαρίζεται , εἰπών , Ὁ δὲ Θεὸς ἁγιάσει ὑμᾶς ὁλοτελεῖς , καὶ ὁλόκληρον ὑμῶν τὸ σῶμα , καὶ ἡ ψυχή , καὶ τὸ πνεῦμα , τοῦτέστι πᾶν τὸ σωματικόν , καὶ ψυχικόν , καὶ πνευματικὸν ἐπιτιθέμενα πρὸς ἁγιασμὸν βλέποι . Οὕτος ὁ ἡμέτερος λόγος . Εἰ δὲ φησιν ὁ Ἀπὸ -
Lemmas: Α ὁ ἄνθρωπος τριπλόος τμῆμα καταμερίζω ὁ Παῦλος κατά γε ὁ ἡμέτερος λόγος , ὁ Θεσσαλονικεύς ἐκεῖνος γράφω , ὁλοτελῶς αὐτός ἁγίζω εὔχομαι ὁ κύριος , ἐν σῶμα , καί Ψυχή καί πνεῦμα . ἀλλά τίς εἰμί φιλοσοφία περί ὁ κατά οὗτος ὁ βίος προαίρεσις ; διάφορος ὑψηλός , οὐ ἐνταῦθα μόνος , ἀλλά καί ἐν ὅς πρός ὁ Κορίνθιος ποιέω ὁ λόγος . οἶδα γάρ ἐκεῖ τις σάρκινος ἄνθρωπος , καί πνευματικός πάλιν ἕτερος , καί διά μέσος ὁ δύο ὁ ψυχικός , ὁ μέν ἐμπαθής καί ὀλιώδη , σάρκινος προσαγορεύω · ὁ δέ μή βαρέω ὁ εφολιχω ὁ σῶμα , ἀλλ' ' ἐν ὁ ὑψηλός ὁ διάνοια ἔχω πνευματικός ὀνομάζω · ὁ δέ μηδέτερος ἀκριβῶς εἰμί καί πρός ( 50 ) ἐκάς ἔχω ὁ κοινωνία , ψυχικός ἀποκαλέω . οὗτος δέ λέγω , οὔτε ὁ σάρκινος ὁ κατά ὁ νόος ἢ ὁ ψυχή ἐνέργεια στερέω λέγω · οὔτε ὁ πνευματικός ὁ πρός ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή συμπλοκή ἀλλότριος δείκνυμι , οὐδέ ὁ ψυχικός , ἢ ἄνοος , ἢ ἄσαρκος ὑποτίθημι · ἀλλ' ' ἐκ ὁ πλεονάζω ὁ ἐπωνυμία ὁ προαίρεσις τίθημι . ὁ τε γάρ ἀνακρίνω ὁ πᾶς καί ὑπό ' οὖδας ἀνακρίνω , καί ἔνασαρκός εἰμί , καί έμψυχος , καί πνευματικός ὀνομάζω · καί ὁ κατά ὁ εὐνή ὁ πατρῷος ὁ ὁ σάρξ πάθος λυσσάω , οὔτε ἄψυχος εἰμί , οὔτε διάνοια χωρίζω · ὡσαύτως δέ καί ὁ μέσος ἔχω ὁ τε ἐπαινετός · καί ὁ καταγιγνώσκω , ἐν ἑκάτερος εἰμί , καί νόος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καί ὁ φύσις ὁ σάρξ περιέχω · ἀλλά , καθώς εἴρω , πρός ὁ φαίνω ὁ βίος γνωρίζω ὁ προσηγορία κύριος ἐφαρμόζω , ὁ μέν ἀπολαυστικός · τε καί φιλήδονος , καί πρός ὁ ἐριστικός φιλονεικία ἔκθυμος ἔχω , σάρκινος λέγω · ὁ δέ ὁ πᾶς μέν ἀνακρίνω , αὐτός μηδείς παρέχω ὁ βούλομαι ἀνάκρισις λαβή , διά ὁ ὑψηλός ὁ πολιτεία πνευματικός ὀνομάζω · ψυχικός δέ ὁ ( 51 ) μεταξύ οὗτος ἵστημι ῥῆσις , ὅς τοσοῦτος υποδένομαι οὗτος , ὅσος ( 52 ) , ἐκεῖνος ὑπερανίστημι . ἐπειδή τοίνυν βούλομαι ὁ Ζεύς ' ἀρετή τελειόω μή μόνος ἐν ὁ ὑψηλός μαρτυρέω βίος , ἀλλά κἀν τίς ὁ σωματικός ἐνεργέω πρός θεός βλέπω , κἀν τίς ὁ μέσος , μηδέ οὕτως ὁ Θεός ἀπολείπω . εἴτε γάρ ἐσθίω , φημί , εἴτε πίνω , εἴτε τίς ( 53 ) ποιέω , πᾶς εἰς δόξα Θεός ποιέω , ὡς καί διά ὁ ( 54 ) σωματικός ἀσχόλημα ὁ σκοπός ὁ θεῖος δόξα μή ἀποπίπτω . Ζεύς οὗτος ὁ Θεσσαλονικεύς , ἤδη διά πᾶς πρός ὁ ἀγαθός ὑπολαμβάνω , ὁλοτελής ὁ ἁγιασμός διά ὁ εὐλογία χαρίζομαι , εἶπον , ὁ δέ θεός ἁγιάζω σύ ὁλοτελής , καί ὁλόκληρος σύ ὁ σῶμα , καί ὁ ψυχή , καί ὁ πνεῦμα , τουτέστι πᾶς ὁ σωματικός , καί ψυχικός , καί πνευματικός ἐπιτίθημι πρός ἁγιασμός βλέπω . οὗτος ὁ ἡμέτερος λόγος . εἰμί δέ φημί ὁ ἀπό -