gregorius-nyssenus.antirrheticus-adversus-apollinarium pg045_0590.1
ἐνεργείας πρὸς τὴν κατασκευὴν ( 42 ) τοῦ ἰδίου πλάσματος , εὑρίσκεται οὐ διὰ πάντων κοινὸς ἄνθρωπος , διὰ τὸ παρηλλαγμένον αὐτοῦ τὴς συστάσεως , ἀλλ’ ὡς ἄνθρωπος . Καὶ οὕτως ἐταπεινώσας ἑαυτόν , ἀτρέπτως γενόμενος ἄνθρωπος . Εἰ γὰρ ἀπ’ ἀρχῆς τοῦτο ἦν , ἐν τίνι γέγονεν ἡ ταπείνωσις ; Νῦν δὲ ὁ Ὑψίστος διὰ τῆς πρὸς τὸ ταπεινὸν τῆς φύσεως ἡμῶν ἐνώσεως ἑαυτὸν ἐταπείνωσεν . Ἐνὼθεις γὰρ τῇ μορφῇ τοῦ δουλου , ἣν ἔλαβε , καὶ ἐν πρὸς αὐτὴν γενόμενος , οἰκειοῦται τὰ τοῦ δούλου πάθη , καὶ καθάπερ καὶ ἐν ἡμῖν γίνεται διὰ τῆς πρὸς τὰ μέλη συμφυίας , ἐὰν τι τῷ ἀκρω συμπέσῃ τοῦ δυνχος , τὸ πᾶν τῷ πεπονθότι συνδιατίθεται , ἐφ’ ὅλον τὸ σῶμα διηκούσης τῆς συναισθήσεως , οὕτως ὁ ἐνωθεὶς ἡμῶν τῇ φύσει , οἰκειοῦται τὰ ἡμέτερα πάθη , καθὼς φησιν Ἠσαΐας , ὅτι Αὐτὸς τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἀνέλαβε , καὶ τὰς νόσους ἐδιδάσασ , τὴν ὑπὲρ ἡμῶν ὑποστάς πληγήν , ἵνα τῇ μάλωπῃ αὐτοῦ ἡμεῖς ἰαθῶμεν · οὐχ ὅτι ἡ θεότης ἐμωλωπίσθη , ἀλλ’ ὁ προσφυεὶς διὰ τῆς ἐνώσεως ( 43 ) τῇ θεότητι ἄνθρωπος , οὗ ἡ φύσις δεκτικὴ μάλωπος γενέσθαι δύναται · ταῦτα δὲ ( 44 ) γίνεται , ὅπως ἂν διὰ τῶν αὐτῶν πάλιν ὁδῶν ἡ τῆς κακίας ὁδὸς ἀναλυθῇ . Ἐπεὶδὴ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἀνθρώπου ( 45 ) , ὁ θάνατος ( 46 ) εἰσῆλθε , τούτου χάριν διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ δευτέρου ἀνθρώπου ) ἐξεσάφη . Διὰ τοῦτο ὑπήκοος μέχρι θανάτου γίνεται , ἵνα διὰ μὲν τῆς ὑπακοῆς ( 47 ) ( τὸ ἐκ τῆς παρακοῆς ) θεραπεύσῃ πλημμέλημα · διὰ δὲ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως τὸν συνεξεθόντα τῇ παρακοῇ θάνατον ἐξαφανίσῃ . Ἀπανισμὸς γὰρ ἐστὶ θανάτου ἡ ἐκ θανάτου τοῦ ἀνθρώπου ( 48 ) ἀνάστασις · Διό , φησί , καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν . Τοῦτο καθάπερ σφραγὶς τῆς προλαβούσης διανοίας ἐστίν . Δῆλον γὰρ , ὅτι τὸ ὑψίστον τοῦ ὑψωθῆναι οὐχ ἐπιδέεται , ἀλλὰ τὸ ταπεινὸν εἰς ὕψος ἀφρεται , νῦν γενομένου ( 49 ) , ὁ μὴ πρότερον ἦν . Ἐνωθεὶς γὰρ τῷ Κυρίῳ ἡ ἀνθρωπίνη φύσις συναπαίρεται τῇ θεότητι , καὶ τὸ ὑψούμενον ἐκεῖνό ἐστι · τὸ ἐκ τοῦ ταπεινοῦ ἐπαιρόμενον · ταπεινὸν δὲ ἡ τοῦ δούλου μορφή , διὰ τῆς ὑψώσεως γινομένη Χριστὸς τε καὶ Κύριος . Καὶ ἐπεὶδὴ ὁ κατὰ Χριστὸν ἄνθρωπος κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην ἀκολουθίαν ὀνόματι κατὰ τὸ ἰδιάζον προσήγορεύθη , διὰ τῆς γενομένης τῇ Παρθένῳ παρὰ τοῦ Γαβριὴλ μυσταγωγίας , καὶ τὸ ἀνθρώπινον , καθὼς εἴρηται , Ἰησοῦς ὠνομάσθη · ἡ δὲ θεία φύσις ἀπερίληπτός ἐστιν ὀνόματι · ἐν δὲ τὰ δύο διὰ τῆς ἀνακράσεως γέγονε · ποῦτον χάριν καὶ ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ ἀνακράσινου κατονομάζεται . Ἐν γὰρ τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν ( 50 ) γόνυ κάμψει , καὶ ὁ ἄνθρωπος ὑπὲρ πᾶν ὄνομα γίνεται , ὅπερ ἴδιόν ἐστι τῆς θεότητος , τῆς ὑψωθῆναι μὴ δυναμένης ὑπὸ τινὸς ὀνομαζούσης .
Lemmas: ἐνέργεια πρός ὁ κατασκευή ( 42 ) ὁ ἴδιος πλάσμα , εὑρίσκω οὖον διά πᾶς κοινός ἄνθρωπος , διά ὁ παραλλάσσω αὐτός σής σύστασις , ἀλλά ὡς ἄνθρωπος . καί οὕτως ταπεινόω ἑαυτοῦ , ἄτρεπτος γίγνομαι ἄνθρωπος . εἰμί γάρ ἀπό ἀρχή οὗτος εἰμί , ἐν τίς γίγνομαι ὁ ταπείνωσις ; νῦν δέ ὁ ὕψιστος διά ὁ πρός ὁ ταπεινός ὁ φύσις ἐγώ ένωση ἑαυτοῦ ταπεινόω . ἐνωθέω γάρ ὁ μορφή ὁ δοῦλος , ὅς λαμβάνω , καί ἐν πρός αὐτός γίγνομαι , οἰκειόω ὁ ὁ δοῦλος πάθος , καί καθάπερ καί ἐν ἐγώ γίγνομαι διά ὁ πρός ὁ μέλος συμφυία , ἐάν τίς ὁ ἄκρος συμπίπτω ὁ δυνχος , ὁ πᾶς ὁ πάσχω συνδιατίθημι , ἐπί ὅλος ὁ σῶμα διήκω ὁ συναίσθησις , οὕτως ὁ ενώνω ἐγώ ὁ φύσις , οἰκειόω ὁ ἡμέτερος πάθος , καθώς φημί Ἠσαΐας , ὅτι αὐτός ὁ ἀσθένεια ἐγώ ἀναλαμβάνω , καί ὁ νόσος διδάσκω , ὁ ὑπέρ ἐγώ ὑφίστημι πληγή , ἵνα ὁ μάλωπῃ αὐτός ἐγώ ἰάομαι · οὐ ὅτι ὁ θεότης μωλωπίζω , ἀλλά ὁ προσφυής διά ὁ ένωση ( 43 ) ὁ θεότης ἄνθρωπος , ὅς ὁ φύσις δεκτικός μάλωπος γίγνομαι δύναμαι · οὗτος δέ ( 44 ) γίγνομαι , ὅπως εἄν διά ὁ αὐτός πάλιν ὁδός ὁ ὁ κακία ὁδός ἀναλύω . ἐπειδή γάρ διά ὁ παρακοή ὁ ἄνθρωπος ( 45 ) , ὁ θάνατος ( 46 ) εἰσέρχομαι , οὗτος χάρις διά ὁ ὑπακοή ὁ δύο ἄνθρωπος ) ἐκσήπω . Ζεύς οὗτος ὑπήκοος μέχρι θάνατος γίγνομαι , ἵνα διά μέν ὁ ὑπακοή ( 47 ) ( ὁ ἐκ ὁ παρακοή ) θεραπεύω πλημμέλημα · διά δέ ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ὁ συνεξέρχομαι ὁ παρακοή θάνατος ἐξαφανίζω . Ἀπανισμὸς γάρ εἰμί θάνατος ὁ ἐκ θάνατος ὁ ἄνθρωπος ( 48 ) ἀνάστασις · διό , φημί , καί ὁ θεός αὐτός ὑπερυψόω . οὗτος καθάπερ σφραγίς ὁ προλαμβάνω διάνοια εἰμί . Δῆλος γάρ , ὅτι ὁ ὕψιστος ὁ ὑψόω οὐ ἐπιδέω , ἀλλά ὁ ταπεινός εἰς ὕψος ἀφρεται , νῦν γίγνομαι ( 49 ) , ὁ μή πρότερος εἰμί . ενώνω γάρ ὁ κύριος ὁ ἀνθρώπινος φύσις συναπαίρω ὁ θεότης , καί ὁ ὑψόω ἐκεῖνος εἰμί · ὁ ἐκ ὁ ταπεινός ἐπαίρω · ταπεινός δέ ὁ ὁ δοῦλος μορφή , διά ὁ ὕψωσις γίγνομαι Χριστός τε καί Κύριος . καί ἐπειδή ὁ κατά Χριστός ἄνθρωπος κατά ὁ ἀνθρώπινος ἀκολουθία ὄνομα κατά ὁ ἰδιάζον προσαγορεύω , διά ὁ γίγνομαι ὁ παρθένος παρά ὁ Γαβριήλ μυσταγωγία , καί ὁ ἀνθρώπινος , καθώς εἴρω , Ἰησοῦς ὀνομάζω · ὁ δέ θεῖος φύσις ἀπερίληπτος εἰμί ὄνομα · ἐν δέ ὁ δύο διά ὁ ἀνάκρασις γίγνομαι · ποῶ χάρις καί ὁ θεός ἐκ ὁ ανακρασινοος κατονομάζω . ἐν γάρ ὁ ὄνομα Ἰησοῦς πᾶς ( 50 ) γόνυ κάμπτω , καί ὁ ἄνθρωπος ὑπέρ πᾶς ὄνομα γίγνομαι , ὅσπερ ἴδιος εἰμί ὁ θεότης , ὁ ὑψόω μή δύναμαι ὑπό τις ὀνομάζω .