gregorius-nyssenus.adversus-macedonianos-de-spiritu-sancto pg045_0665.2
β' . Ἄλλ' οὐχ ἠχολεῖτο μὲν , ἁθυμίᾳ δέ τινι καὶ ῥαθυμίᾳ καὶ τῷ περὶ τοὺς πόνους ὀκνῷ τῆς περὶ τὴν κτίσιν σπουδῆς ἐχωρίζετο . Ἄλλ' Ὦεως εἴη ἡμῖν ἐπὶ τῇ ματαιότητι ταύτῃ τῶν λόγων αὐτῆ τὸ τοῦ Πνεύματος χάρις . Τῇ γὰρ ἀποτίᾳ τῶν αὐτὸ τοιαῦτα δογματιζόντων κατ' ἰχνος ἐπόμενοι ἀβουλήτως ταῖς ἐννοίαις αὐτῶν οὕτω τινὶ βορβόρῳ τὸν λόγον κατεβρύ μώσαμεν . Ἡ γὰρ εὐσέβης διάνοια τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · Οὔτε Πατὴρ χωρὶς Υἱοῦ ποτε ἐννοεῖται , οὔτε Υἱὸς δίχα τοῦ ἁγίου Πνεύματος καταλαμβάνεται . Ὡς γὰρ ἀμήχανόν ἐστιν ἀνελθεῖν πρὸς τὸν Πατέρα μὴ διὰ τοῦ Υἱοῦ ὑψωθέντα , οὕτως ἀδύνατόν ἐστι Κύ ριον Ἰησοῦν εἰπεῖν μὴ ἐν Πνεύματι ἁγίῳ · οὕκοῦν ἀκολούθως τε καὶ συνημμένως ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀλλ' μετ' ἀλλήλων ἐν τελείᾳ τῇ Τριάδι γνωρίζονται , καὶ πρὸ πάσης κτίσεως , καὶ πρὸ πάντων αἰώνων , καὶ πρὸ πάσης καταληπτικῆς ἐπι νοίας , ἀεὶ Πατὴρ ὁ Πατὴρ ἐστι , καὶ ἐν τῷ Πατρὶ ὁ Υἱὸς , καὶ μετὰ τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Εἰ οὖν ἀχωρίστως ταῦτα μετ' ἀλλήλων ἐστὶ , τίς ἡ ματαιότης τῶν ἐν καιρῷ τινὶ διαχωρίζειν ἐπιχειρούντων τὸ ἀτμη τον , καὶ διαιρεῖν τὸ ἀχώριστον , ὥστε τοῦτον λέγειν , Μόνος ἐποίησεν ὁ Πατὴρ διὰ μόνοῦ τοῦ Υἱοῦ τὰ πάντα , τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐν τῷ καιρῷ τῆς δημιουργίας ἢ μὴ παρόντος , ἢ μὴ ἐνεργοῦντος ; Εἰ μὲν γὰρ οὐ παρῆν , εἰπάτωσαν ποῦ ἦν , πάντα τοῦ Θεοῦ διειληφό τος ; Ἡ ( 9 ) τινὰ ἰδιάζουσαν τῷ Πνεύματι στάσιν ἐπινοοῦ σιν , ὥστε ἐφ' ἑαυτοῦ κεχωρισμένως εἶναι κατὰ τὸν τῆς κτίσεως χρόνον ; Εἰ δὲ παρῆν , πῶς ἀνενέργητον ἦν ; Τῷ μὴ δύνασθαι τι ποιεῖν , τῷ μὴ βούλεσθαι ; Ἐκουσίως ἀπολειπόμενον , ἢ ὑπὸ τινὸς βιαιοτέρας ἀνάγκης ἐλανυόμενον ; Εἰ μὲν γὰρ ἐκ προαιρέσεως τὴν ἀργίαν ἠσπάετο , οὐδὲ ἐν ἄλλῳ τινὶ πάντως τῷ ἐνεργεῖν καταδέχεται · καὶ ψευδὴς κατ' αὐτοὺς ὁ λέγων , ὅτι πάντα ἐν πᾶσιν ἐνεργεῖ καθὼς βούλε ται .
Lemmas: βε . ἄλλος οὐ χολέω μέν , ἀθυμία δέ τις καί ῥᾳθυμία καί ὁ περί ὁ πόνος ὀκνέω ὁ περί ὁ κτίσις σπουδή χωρίζω . ἄλλος Ὦος εἰμί ἐγώ ἐπί ὁ ματαιότης οὗτος ὁ λόγος αὐτῆ ὁ ὁ πνεῦμα χάρις . ὁ γάρ ἀποτίᾳ ὁ αὐτός τοιοῦτος δογματίζω κατά ἴχνος επόμενος ἀβούλητος ὁ ἔννοια αὐτός οὗτος τις βόρβορος ὁ λόγος καταβρύω μώσαμεν . ὁ γάρ Εὐσέβης διάνοια οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · οὔτε πατήρ Χωρὶς υἱός ποτός ἐννοέω , οὔτε υἱός δίχα ὁ ἅγιος πνεῦμα καταλαμβάνω . ὡς γάρ ἀμήχανος εἰμί ἀνέρχομαι πρός ὁ πατήρ μή διά ὁ υἱός ὑψόω , οὕτως ἀδύνατος εἰμί κύ Ῥίον Ἰησοῦς εἶπον μή ἐν πνεῦμα ἅγιος · οὐκοῦν ἀκόλουθος τε καί συνημμένως ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἀλλά μετά ἀλλήλων ἐν τέλειος ὁ Τριάς γνωρίζω , καί πρό πᾶς κτίσις , καί πρό πᾶς αἰών , καί πρό πᾶς καταληπτικός ἐπι Νοιᾶς , ἀεί πατήρ ὁ πατήρ εἰμί , καί ἐν ὁ πατήρ ὁ υἱός , καί μετά ὁ υἱός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . εἰμί οὖν ἀχώριστος οὗτος μετά ἀλλήλων εἰμί , τίς ὁ ματαιότης ὁ ἐν καιρός τις διαχωρίζω ἐπιχειρέω ὁ ἀτμή ὁ , καί διαιρέω ὁ ἀχώριστος , ὥστε οὗτος λέγω , Μόνος ποιέω ὁ πατήρ διά μόνος ὁ υἱός ὁ πᾶς , ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐν ὁ καιρός ὁ δημιουργία ἢ μή πάρειμι , ἢ μή ἐνεργέω ; εἰμί μέν γάρ οὖον πάρειμι , λέγω ποῦ εἰμί , πᾶς ὁ Θεός διαλαμβάνω ὅς ; ὁ ( 9 ) τις ἰδιάζω ὁ πνεῦμα στάσις ἐπινοέω βρόχος , ὥστε ἐπί ἑαυτοῦ κεχωρισμένως εἰμί κατά ὁ ὁ κτίσις χρόνος ; εἰμί δέ πάρειμι , πῶς ἀνενέργητος εἰμί ; ὁ μή δύναμαι τίς ποιέω , ὁ μή βούλομαι ; ἑκούσιος ἀπολείπω , ἢ ὑπό τις βίαιος ἀνάγκη ἐλαύνω ; εἰμί μέν γάρ ἐκ προαίρεσις ὁ ἀργία σπάω , οὐδέ ἐν ἄλλος τις πάντως ὁ ἐνεργέω καταδέχομαι · καί ψευδής κατά αὐτός ὁ λέγω , ὅτι πᾶς ἐν πᾶς ἐνεργέω καθώς βούλω ὁ .