gregorius-nyssenus.adversus-macedonianos-de-spiritu-sancto pg045_0662.2
7 . επει συν εφηται της θειας φυσεως ειναι το πνευμα , και καλως εφηται , πασα δε μεγαλοπρεπης εννοια τω ονοματι τωιυ καλως εφηται συμφαινε-ται , ο εκεινο δους την δυναμει , συνυμολογησε τα λει-πομενα , το και ενδοξον ειναι και δυναταν και ει τι προς το κρειττον φερει την σημαισιαν . ουδε γαρ φυ-σιν εχει μη ομολογεσθαι ταυτα περι του πνευματος δια το απεμφαινον των αντειδιαστελλομενων τοις τω-ιυτοις ονομασιν · ο γαρ πνευμα μη διδους , αδουαν δω-σει · και ο το δυνατον αθετον επ' αυτω , τω εναντιω συνθησεται . οσαυτως και περι του τιμιου και αγα-θου · και τα προς τα κρειττονα ει μη παραδεχοιτο , τα εναντια παντως ομολογησει . ει δε φρικτον τουτο , και πασης ατοπιας και βλασφημιας επεκεινα , δηλον οτι τοις ευσημετεροις ονομασι τε και νοημασι περι του αγιου πνευματος οι ευσεβουντες συνθουσιναι , και ερουσιν ειναι ταυτα α δη πολλακις ειρηκαμεν , τιμιον , δυνατον , ενδοξον , αγαθον , και ει τι αλλο των προς ευσεβειαν συντεινοντων λεγεται . ταυτα δε ουκ ατελως προσειναι τω πνευματι , ουδε περιωρισμενην εχοντα του καλου την ποσοτητα , αλλ' επι το απειρον ταις κλησει συμβαινοντα · ου γαρ μεχρι τινος τι-μιον , ετσα αλλο τι νοειται παρα το τιμιον , αλλ' αει τοιουτον . και ει κατoπιν των αιωνων λογιζοιο , και ει προς το εφεξης αποβλεπης , εν ουδενι το λειπον εις τιμην η δοξαν η δυναμιν εξυψησεις , ως η κατα προσ-θηκην αυξεσθαι , η ελαττωσθαι δι' ωφαιρεσεως . ου-ουν ει ολον δι' ολου τελειον , εν ουδενι δεχεται την ελαττωσιν . καθ' ο γαρ αν μειωθη περι την τοιαυ-την υπονοιαν η τελειοτης , κατ' εκεινο δωσει χωραν ταις ατιμοτεραις των υποληψεων · το γαρ μη τελειως τιμιον , μερει τινι του εναντιου μετεχειν υπονοειται . ει δε τουτο και μεχρις εννοιας λαβειν , τις εσχατης παραληψιας εστι , καλως εχει παντως αδριστον αυτω και απεριγραπτον και κατ' ουδεν μερος ηλαττω-μενην προσμαρτυρειν την εν τοις αγαθοις τελειω-τητα .
Lemmas: 7 . ἐπεί σῦς φημί ὁ θεῖος φύσις εἰμί ὁ πνεῦμα , και κάλως φημί , πᾶς δέ μεγαλοπρεπής ἔννοια ὁ ὄνομα τωιυ κάλως φημί συμφαίνω , ὁ ἐκεῖνος δίδωμι ὁ δύναμις , συνυομολογω ὁ λείπω , ὁ και ἔνδοξος εἰμί και δυναταν και ει τίς προς ὁ ἀγαθός φέρω ὁ σημαισιαν . οὐδέ γαρ φυσίς ἔχω μη ὁμολογέω Ούτος περί ὁ πνεῦμα διά ὁ ἀπεμφαίνω ὁ αντειδιαστελλομαι ὁ τω-ιυος ὄνομα · ὁ γαρ πνεῦμα μη δίδωμι , αδουαν δίδωμι · και ὁ ὁ δυνατός ἄθετος ἐπί αὐτός , ὁ ἐναντίος συντίθημι . οσαυος και περί ὁ τίμιος και αγαθός · και ὁ προς ὁ ἀγαθός ει μη παραδέχομαι , ὁ ἐναντίος πᾶς ὁμολογέω . ει δέ φρικτός οὗτος , και πᾶς ἀτοπία και βλασφημία ἐπέκεινα , δῆλος ὅτι ὁ εὔσημος ὄνομα τε και νόημα περί ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ ευσεβουντες συνθουσινομαι , και εἴρω εἰμί Ούτος ὅς δη πολλάκις εἴρω , τίμιος , δυνατός , ἔνδοξος , ἀγαθός , και ει τίς ἄλλος ὁ προς εὐσέβεια συντείνω λέγω . Ούτος δέ οὐ ἀτελής πρόσειμι ὁ πνεῦμα , οὐδέ περιορίζω ἔχω ὁ καλός ὁ ποσότης , ἀλλά ἐπί ὁ ἤπειρος ὅς κλῆσις συμβαίνω · ου γαρ μέχρι τις τίμιος , τσα ἄλλος τίς νοέω παρά ὁ τίμιος , ἀλλά ἀεί τοιοῦτος . και ει κατoπιν ὁ αἰών λογίζομαι , και ει προς ὁ ἐφεξής ἀποβλέπω , εν οὐδείς ὁ λείπω εἰς τιμή ὁ δόξα ὁ δύναμις εξυψαω , ως ὁ κατά προσθήκη αὐξάνω , ὁ ἐλασσόω διά ωφαιρεσεως . ουουν ει ὅλος διά ὅλος τέλειος , εν οὐδείς δέχομαι ὁ ἐλάττωσις . κατά ὁ γαρ αν μειόω περί ὁ τοιοῦτος ὑπόνοια ὁ τελειότης , κατά ἐκεῖνος δίδωμι χώρα ὅς ἄτιμος ὁ ὑπόληψις · ὁ γαρ μη τέλειος τίμιος , μέρος τις ὁ ἐναντίος μετέχω ὑπονοέω . ει δέ οὗτος και μέχρι ἔννοια λαμβάνω , τις ἔσχατος παραλείφω εἰμί , κάλως ἔχω πᾶς αδριστον αὐτός και απεριγραπτος και κατά οὐδείς μέρος ἐλασσόω προσμαρτυρέω ὁ εν ὁ ἀγαθός τελειωτής .