gregorius-nazianzenus.significatio-in-ezechielem-sp pg036_0358.1
A θηνor . Ἄνεκαμπτον δέ , ὡς εἶδος τοῦ βεζεκ , ὡς δὲ δυσδοῦντα , τὸ ὅλον ( 69 ) τοῦ φωτὸς μὴ ἔχοντα , ἀλλ' ὡς εἶδος τοῦ βεζεκ , ὅ ἐστι τῆς ἀστραπῆς . Ἐὰν μὲν ἀπαρτίση τὸ ὁμοίωμα τοῦ ἀνθρώπου , κυριεύει τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ( 70 ) · εἰ δὲ μή , τὸ ἐναντίον συμβαίνει . Ἔχει τι ὁ λέων , τὸ γαῦρον ( 71 ) , τὸ ἐύτονον , ἵνα χαλῶς αὐτῷ χρησώμεθα . Τὸν δὲ μόσχον , ἵνα δεδνῶς ἐπιθυμῶμεν . Ἡσαίας λέγει : Ἁγιάσεις αὐτὸν ἐν πυρί καιομένῳ . Ἀπὸ σαφύος , καὶ ἄνω , ἤλεκτρον ( 72 ) · τὰ γὰρ ἄνω οὐ δεῖται κολάσεως . Ἀπὸ σαφύος , καὶ κάτω , πῦρ , τὰ γενέσεως πράγματα · ταῦτα δὲ κολάσεως δεῖται . Τὸ Πνεῦμα πρῶτον ἐξαιρεῖ καθαίρον · εἶτα τοὺς μὴ καθαθέντας ἐκ τούτου τὸ πῦρ καθαίρει . Τὸ δὲ φέγγος , χρηστὸν ( 73 ) τέλος . Τοιαῦται γὰρ αἱ κολάσεις ( 74 ) . Εἰς δρος δημιουργός , τὸ τὴν ὑποB κειμένην ὕλην , ὡς βούλεται , καὶ ὡς ἐνδέχεται τῇ τέχνῃ ποιεῖν · ὥσπερ ὁ Θεὸς ἀγαθὸς καὶ σοφός , ἀλλ' οὐχ ὡς ἡμεῖς , οὕτως καὶ δημιουργός · ἐπειδὴ ἁπλοῦς καὶ ἀσύνθετος · ἡμεῖς δὲ σύνθετοι ὑπάρχοντες , οὐχ οὕτως ἐσμέν . Ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς , τοὺς σοφοὺς τὰ τέκνα λέγων . Καὶ πάλιν αὐτὸς αὐτοῖς ὁ Σωτὴρ φησιν ἐν τῷ : Σοφώτεροι εἰσιν οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου , ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τοῦ φωτός , ἐν τῇ γενεᾷ αὐτῶν · υἱοὺς φωτὸς λέγων τοὺς πεφωτισμένους τῇ γνώσει . Καὶ , Ἡμεῖς γὰρ εἰσὶν τέκνα ὀργῆς , οὐ διὰ κατὰ φύσιν λέγων , ἀλλ' δι' ἐν ἀληθείᾳ ὑπεύθυναι ὀργῆς τυγχάνουσιν οἱ ἀμαρτάνοντες . Καὶ περὶ τοῦ Ἰούδα γέγραπται , ὅτι Υἱὸς ἀπωλείας · ἀπωλείας δὲ υἱὸν αὐτὸν εἴπε , τῷ τὰ τῆς ἀπωλείας πεπραχέναι . Ἡσαίας ἐτεσι τρισὶ γυμνὸς καὶ ἀνυποδέσματος ( 75 ) διῆγαγε . Τὸν Μωσέα φασὶ μετὰ τὸ ἀκούσαι τῶν χρησμῶν τοῦ Θεοῦ , μηκέτι ἀφασθαι τῆς γυναικὸς , μηδὲ τεκνοποιῆσαι . Βδελυγμα τῆς ἐρημώσεως ἐστὶν ἐν τῷ πῦρ ἄγῳ , φασίν , ὅτι ὁ ναὸς ὁ ἐν Ἱεροσολύμοις οἰκοδομηθήσεται ὕστερον , ὡς τοῦ Ἀντιχρίστου πειστηνθησομένου ὑπὸ Ἰουδαίων Χριστοῦ εἶναι , καὶ καθεσθησομένου , καὶ δόξαντος τῆς τῆς οἰκουμένης εἶναι βασιλεύς . Ἦξει δὲ ἐπ' ἐρημίᾳ σοῦ κόσμου · βδελυγμα γὰρ ἐστι τῆς ἐρημώσεως . Λέγον -
Lemmas: A θνῄσκω . ἀνακάμπτω δέ , ὡς εἶδος ὁ βεζεκ , ὡς δέ δύω , ὁ ὅλος ( 69 ) ὁ φάος μή ἔχω , ἀλλά ὡς εἶδος ὁ βεζεκ , ὁ εἰμί ὁ ἀστραπή . ἐάν μέν ἀπαρτίζω ὁ ὁμοίωμα ὁ ἄνθρωπος , κυριεύω ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ( 70 ) · εἰμί δέ μή , ὁ ἐναντίος συμβαίνω . Ἔχις τίς ὁ λέων , ὁ γαῦρος ( 71 ) , ὁ εὔτονος , ἵνα χαλάω αὐτός χράω . ὁ δέ μόσχος , ἵνα δέω ἐπιθυμέω . Ἡσαΐας λέγω : ἁγιάζω αὐτός ἐν πῦρ καίω . Ἀπό σαφύος , καί ἄνω , ἤλεκτρον ( 72 ) · ὁ γάρ ἄνω οὐ δέω κόλασις . Ἀπό σαφύος , καί κάτω , πῦρ , ὁ γένεσις πρᾶγμα · οὗτος δέ κόλασις δέω . Τέ πνεῦμα πρῶτος ἐξαιρέω καθαίρω · εἶτα ὁ μή καθάπτω ἐκ οὗτος ὁ πῦρ καθαίρω . Τέ δέ φέγγος , χρηστός ( 73 ) τέλος . τοιοῦτος γάρ ὁ κόλασις ( 74 ) . εἰς δρ δημιουργός , ὁ ὁ ὑπο κεῖμαι ὕλη , ὡς βούλομαι , καί ὡς ἐνδέχομαι ὁ τέχνη ποιέω · ὥσπερ ὁ θεός ἀγαθός καί σοφός , ἀλλά οὐ ὡς ἐγώ , οὕτως καί δημιουργός · ἐπεί ἁπλόος καί ἀσύνθετος · ἐγώ δέ σύνθετος ὑπάρχω , οὐ οὕτως εἰμί . δικαιόω ὁ σοφία ἀπό ὁ τέκνον αὐτηες͂ς , ὁ σοφός ὁ τέκνον λέγω . καί πάλιν αὐτός αὐτός ὁ Σωτήρ φημί ἐν ὁ : σοφός εἰμί ὁ υἱός ὁ αἰών οὗτος , ὑπέρ ὁ υἱός ὁ φάος , ἐν ὁ γενεά αὐτός · υἱός φάος λέγω ὁ φωτίζω ὁ γνῶσις . καί , Ἡμεῖς γάρ εἰμί τέκνον ὀργή , οὐ διά κατά φύσις λέγω , ἀλλά διά ἐν ἀλήθεια ὑπεύθυνος ὀργή τυγχάνω ὁ ἁμαρτάνω . καί περί ὁ Ἰούδας γράφω , ὅτι υἱός ἀπώλεια · ἀπώλεια δέ υἱός αὐτός λέγω , ὁ ὁ ὁ ἀπώλεια πράσσω . Ἡσαΐας ἔτος τρεῖς γυμνός καί ανυποδεσμα ( 75 ) διάγω . ὁ Μωσῆς φημί μετά ὁ ἀκούω ὁ χρησμός ὁ θεός , μηκέτι ἁφάω ὁ γυνή , μηδέ τεκνοποιέω . βδέλυγμα ὁ ἐρήμωσις εἰμί ἐν ὁ πῦρ ἀγός , φημί , ὅτι ὁ ναός ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ οἰκοδομέω ὕστερον , ὡς ὁ ἀντίχριστος πειστηνθησομενω ὑπό Ἰουδαῖος Χριστός ἔρχομαι , καί καθέζομαι , καί δοκέω ὁ ὁ οἰκουμένη ἔρχομαι βασιλεύς . ἔσσομαι δέ ἐπί ἐρημία σύ κόσμος · βδέλυγμα γάρ εἰμί ὁ ἐρήμωσις . λέγω -