gregorius-nazianzenus.in-sanctum-pascha-orat-45 pg036_0347.1
ρὲς ( 64 ) ὁ λόγος ἡμῖν ἄν ( 65 ) ἔχη , μὴ εὐδιάλυτον , ἀλλ' ὅλος ( 66 ) συνεστώς ἦ , καὶ στερεός , καὶ τῷ καθαρτικῷ πυρὶ δεδοκιμασμένος , καὶ παντὸς ὀλύνδους ἐλεύθερος , καὶ ἀπέριττος , καὶ τοῖς καλοῖς ἀνδράσι βοηθώμενα , τὴν διαονητικὸν ἡμῶν ἀναπτύσει · καὶ καθαιρούσι , παρὰ τοῦ πῦρ ἐλθόντος βαλεῖν ἐπὶ τῆς γῆς , τὸ τῶν μοχθηρῶν ξέων ἀναλυτικόν , καὶ τὴν ἀναφὴν ἐπισπεύδοντος . Ὅσον μὲν οὖν σαρκώδες τοῦ λόγου καὶ τροφίμων , μετὰ τῶν ἐντοσθίων ( 67 ) καὶ τῶν χρησίμων τοῦ νοῦ βρωθήσεται καὶ ἀναλωθήσεται , καὶ εἰς πέψιν πνευματικὴν ἀναδοθήσεται , ἄχρι κεφαλῆς καὶ ποδῶν , τῶν τε πρώτων ( 68 ) περὶ δεσπότης θεωρημάτων , καὶ τῶν τελευταίων τῆς σαρκώσεως ( 69 ) φροντισμάτων . Οὐχ ἑξοίσωμεν δὲ οὐδὲν , οὐδὲ εἰς τὸ πρῶν καταλείψωμεν ( 70 ) · ὅτι μὴδὲ ἐκφορὰ τοῖς ἔξω τὰ πολλὰ τῶν ἡμετέρων μυστηρίων , μὴδὲ ὑπὲρ τὴν νύκτα ταύτην ἐστὶ τις κάθαρσις , καὶ τοῦ τῆς ἀναβολῆς οὐχ ἐπαινετὸν τοῖς τοῦ Λόγου μεταλαβάνουσι . Ἄσπερ γὰρ τὴν ὀργὴν μὴ διημερεύειν , ἀλλὰ προκαταλύειν ἡλίῳ καλῶν ( 71 ) , καὶ τῷ Θεῷ φίλον , χρονικῶς τε καὶ ἀναγωγικῶς ( ἐπιδύσθαι γὰρ ὀργιζομένοις ἡμῖν οὐκ ἀσφαλὲς τὸν τῆς δικαιοσύνης ἥλιον ) · οὕτω τὴν τοιαύτην βρώσιν μὴ διανυκτερεύειν ( 72 ) , μηδὲ εἰς τὴν ἑξῆς ἀποτίθεσθαι . Ὅσον δὲ δισώδες καὶ ἀδρότον , καὶ ἡμῖν δυσθεώρητον , οὐδὲ συντριβήσεται , κακῶς διακοῦμενον καὶ νοούμενον ( ἐγὼ γὰρ λέγειν , ὅτι μὴδὲ , κατὰ τὴν ἱστορίαν , τοῦ Ἰησοῦ [ 73 ] συντριβή , καὶ τοῦ γε τοῦ θανάτου τοῖς σταυρωταῖς ἐπισπευδομένου , διὰ τὸ Σάββατον ) · οὐδὲ ( 74 ) ἀπορρίφθησεται καὶ περισυρφήσεται ( 75 ) · ἵνα μὴ δοθῇ τὰ δῶτα τοῖς κυσὶ καὶ κακοῖς τοῦ Λόγου σπαράτται , ὡςπερ οὐδὲ τοῖς χοίροις τὸ λαμπρὸν τοῦ Λόγου καὶ μαργαριδὲς · ἀλλὰ πυρὶ καταναλωθήσεται , τῷ καὶ τὰ ( 76 ) ὀλοκαυτώματα , τὰ πάντα ἐρευνῶν καὶ ἐλθόντι Πνεύματι λεπτοῦμένα καὶ σωζόμενα , οὐκ ἀπολλύμενα καθ' ὑδάτων , οὐδὲ σπειρόμενα · ὡςπερ ἡ κεφαλὴ τοῦ μόσχου παρὰ Μωϋσέως , ἡ σχεδιασθεῖσα τῷ Ἰσραὴλ , εἰς ὀνειδισμὸν τῆς σκληρότητος ( 77 ) . non autem in aquis perentia , nec dispersa ; quemadmodum caput a Moyse in duritiae illius probrium sparsum est 37 .
Lemmas: Ρες ( 64 ) ὁ λόγος ἐγώ ἄν ( 65 ) ἔχω , μή εὐδιάλυτος , ἀλλά ὅλος ( 66 ) συνίστημι εἰμί , καί στερεός , καί ὁ καθαρτικός πῦρ δοκιμάζω , καί πᾶς ὀλύνδους ἐλεύθερος , καί ἀπέριττος , καί ὁ καλός ἀνήρ βοηθέω , ὁ διανοητικός ἐγώ ἀναπτύω · καί καθαιρέω , παρά ὁ πῦρ ἔρχομαι βάλλω ἐπί ὁ γῆ , ὁ ὁ μοχθηρός ξέω ἀναλυτικός , καί ὁ Ἀνάφη ἐπισπεύδω . ὅσος μέν οὖν σαρκώδης ὁ λόγος καί τρόφιμος , μετά ὁ ἐντόσθιος ( 67 ) καί ὁ χρήσιμος ὁ νόος βιβρώσκω καί ἀναλίσκω , καί εἰς πέψις πνευματικός ἀναδίδωμι , ἄχρι κεφαλή καί πούς , ὁ τε πρῶτος ( 68 ) περί δεσπότης θεώρημα , καί ὁ τελευταῖος ὁ σάρκωσις ( 69 ) φρόντισμα . οὐχ ἐξοίσω δέ οὐδείς , οὐδέ εἰς ὁ πρῶν καταλείβω ( 70 ) · ὅτι μηδέ ἐκφορά ὁ ἔξω ὁ πολύς ὁ ἡμέτερος μυστήριον , μηδέ ὑπέρ ὁ νύξ οὗτος εἰμί τις κάθαρσις , καί ὁ ὁ ἀναβολεύς οὐ ἐπαινετός ὁ ὁ Λόγος μεταλαμβάνω . Ἄσπερ γάρ ὁ ὀργή μή διημερεύω , ἀλλά προκαταλύω ἥλιος καλός ( 71 ) , καί ὁ θεός φίλος , χρονικός τε καί ἀναγωγικός ( ἐπιδύω γάρ ὀργίζω ἐγώ οὐ ἀσφαλής ὁ ὁ δικαιοσύνη ἥλιος ) · οὕτως ὁ τοιοῦτος βρῶσις μή διανυκτερεύω ( 72 ) , μηδέ εἰς ὁ ἑξῆς ἀποτίθημι . ὅσος δέ δυσώδης καί αδροος , καί ἐγώ δυσθεώρητος , οὐδέ συντρίβω , κακῶς διακούω καί νοέω ( ἐγώ γάρ λέγω , ὅτι μηδέ , κατά ὁ ἱστορία , ὁ Ἰησοῦς [ 73 ] συντριβή , καί ὁ γε ὁ θάνατος ὁ σταυρώτης ἐπισπεύδω , διά ὁ σάββατον ) · οὐδέ ( 74 ) ἀπορρίπτω καί περισυρφήσεται ( 75 ) · ἵνα μή δίδωμι ὁ δώτης ὁ κύων καί κακός ὁ Λόγος σπαράσσω , ὡς οὐδέ ὁ χοῖρος ὁ λαμπρός ὁ Λόγος καί μαργαριδὲς · ἀλλά πῦρ καταναλίσκω , ὁ καί ὁ ( 76 ) ολοκαύτωμα , ὁ πᾶς ἐρευνάω καί ἔρχομαι πνεῦμα λέπτω καί σῴζω , οὐ ἀπόλλυμι κατά ὕδωρ , οὐδέ σπείρω · ὡς ὁ κεφαλή ὁ μόσχος παρά Μωϋσῆς , ὁ σχεδιάζω ὁ Ἰσραήλ , εἰς ὀνειδισμός ὁ σκληρότης ( 77 ) . non autem in aquis perentia , nec dispersa ; quemadmodum caput a Moyse in duritiae illius probrium sparsum est 37 .