gregorius-nazianzenus.funebris-oratio-in-patrem-orat-18 pg035_0528.2
ΑΔ᾽ . Παρὴν μὲν ὁ βασιλεὺς βρέμων Χριστιανοῖς , Β δ᾽ ὀργῆς δὲ ἡ χειροτονία , ἠπελεῖτο δὲ ὁ προβληθεὶς ἐπὶ ξυροῦ ( 71 ) δὲ ἡ πόλις , ἡ μικρ᾽ εἶναι μετὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην , ἡ περιωσθῆναι , καὶ τινὸς φιλανθρω-πίας τυχεῖν . Προσεγέγονε γὰρ οἱ παραβάντο περὶ τῆς Τύχης , ἐν καιρῷ τῆς εὐτυχίας περιλυθῆναι , καὶ ἡ περὶ τὸν ἄνδρα καινοτομία , ὡς τῶν δημοσίων σε-συλημένων . Ἔζητε δὲ τοῦ ἔθνους ἄρχων ὅ τι χαρί-σαιτο τῷ καιρῷ , κάκεινον τι διαθεῖναι καὶν , οὐδὲ ἄλ-λως πρὸς αὐτὸν ἔχων ἐπιτηδευς , ἀλλ᾽ ἧς ἐξ ἀντιπο-λιτείας διάφορος ὢν . Ἐκάλε δὲ δι᾽ ἐπιστολῶν τοὺς χειροτονήσαντας ὡς κατηγορήσαντας , οὐκ ἐτι ἀπρα-γμόνους , ἀλλ᾽ ἤδη τι καὶ ἀπειλῆς ( 72 ) προστιθείς , ὡς τοῦτο ἀπαιτοῦντος ( 73 ) τοῦ βασιλέως . Τότε τοίνυν καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλθούσης ἐπιστολῆς , οὐδὲν δείσας , οὐδὲ μικρὸν ἐπισχὼν ( σκοπῶμεν τὴν παρθρῆσιν , ὅση καὶ μεθ᾽ ὅσου τοῦ πνεύματος , ἐκ τῶν ἀντεπεσταλμένων ) . « Ἡμεῖς , φησίν , ὦ κράτιστε ἡγεμόν ( 74 ) , πάν-των τῶν πραττομένων ἔχομεν ἐξετασθὲν ἕνα καὶ βα-σιλέα , τὸν νῦν πολεμουμένον · ἐκεῖνος καὶ τὴν νῦν ἐξετάσει χειροτονίαν , ἣν ἔνθεσμον ( 75 ) καὶ φλὴν αὐ-τῷ πεποιήμεθα . Ὑμῖν δὲ ἄλλο μέν τι βιάζεσθαι βου-λομένοις , καὶ πᾶν ἄριστον · τοῦτο δὲ οὐδὲς ἡμᾶς ἀρ-αιρήσται , τὸ συνηγορεῖν , ὡς ὀρθῶς καὶ δικαίως πε-πραγμένοις , τοῖς πεπραγμένοις · εἰ μὴ καὶ τοῦτον θεῖντες τὸν νόμον , οἷς ( 76 ) οὐ δεμιτὸν παρακύπτειν εἰς τὰ ἡμέτερα . Τοῦτο τὸ γράμμα καὶ αὐτὸς ἐθαύ-μασεν , εἰ δεξάμενος , εἰ καὶ πρὸς ὀλίγον ἐχαλέπηνεν , ὡς οἱ πολλοὶ τῶν ( 77 ) τὰ ἐκεῖνου καλῶς γιγνώσκον-των ( 78 ) ἀπηγγέλον · τοῦτο καὶ βασιλέως τὴν ὀργὴν ἔστησε , καὶ τοῦ κινδύνου τὴν πόλιν ἀπήλλαξεν , οὐ φαύλως δ᾽ ἂν προσθεῖν , ὅτι καὶ τῆς αἰσχύνης ἡμᾶς . Τούτου τοῦ μικροπολίτου τὸ ἔργον , καὶ τῆς καθέδρας
Lemmas: ἀείδω . πηρός μέν ὁ βασιλεύς βρέμω Χριστιανός , Β δέ ὀργή δέ ὁ χειροτονία , ἐπιλήθω δέ ὁ προβάλλω ἐπί ξυρόν ( 71 ) δέ ὁ πόλις , ὁ μικρός εἰμί μετά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὁ περιωθέω , καί τις φιλανθρωπία τυγχάνω . Προσεγέγονε γάρ ὁ παραβαίνω περί ὁ Τύχη , ἐν καιρός ὁ εὐτυχία περιλύω , καί ὁ περί ὁ ἀνήρ καινοτομία , ὡς ὁ δημόσιος συλάω . ζῶ δέ ὁ ἔθνος ἄρχω ὅς τίς χαρίζομαι ὁ καιρός , ἐκεῖνος τίς διατίθημι καινίς , οὐδέ ἄλλως πρός αὐτός ἔχω ἐπιτηδεύω , ἀλλά ὅς ἐκ ἀντιπολιτεία διάφορος εἰμί . καλός δέ διά ἐπιστολή ὁ χειροτονέω ὡς κατηγορέω , οὐ ἔτι ἀπράγμων , ἀλλά ἤδη τίς καί ἀπειλή ( 72 ) προστίθημι , ὡς οὗτος ἀπαιτέω ( 73 ) ὁ βασιλεύς . τότε τοίνυν καί πρός αὐτός ἔρχομαι ἐπιστολή , οὐδείς δείδω , οὐδέ μικρός ἐπέχω ( σκοπέω ὁ παρθρῆσιν , ὅσος καί μετά ὅσος ὁ πνεῦμα , ἐκ ὁ ἀντεπιστέλλω ) . « ἐγώ , φημί , εἰμί ἀγαθός ἡγεμών ( 74 ) , πάντος ὁ πράσσω ἔχω ἐξετάζω εἷς καί βασιλεύς , ὁ νῦν πολεμόω · ἐκεῖνος καί ὁ νῦν ἐξέτασις χειροτονία , ὅς ἔνθεσμος ( 75 ) καί φλά αὐ-τός ποιέω . ὑμῖν δέ ἄλλος μέν τίς βιάζομαι βούλομαι , καί πᾶς ἀγαθός · οὗτος δέ οὐδή ἐγώ ἀραρίσκω , ὁ συνηγορέω , ὡς ὀρθῶς καί δικαίως πράσσω , ὁ πράσσω · εἰμί μή καί οὗτος θείνω ὁ νόμος , ὅς ( 76 ) οὖον δεμιος παρακύπτω εἰς ὁ ἡμέτερος . οὗτος ὁ γράμμα καί αὐτός θαυμάζω , εἰμί δέχομαι , εἰμί καί πρός ὀλίγος χαλεπαίνω , ὡς ὁ πολύς ὁ ( 77 ) ὁ ἐκεῖνος καλῶς γιγνώσκω ( 78 ) ἀπαγγέλλω · οὗτος καί βασιλεύς ὁ ὀργή ἵστημι , καί ὁ κίνδυνος ὁ πόλις ἀπαλλάσσω , οὖον φαῦλος δέ εἄν προσθέω , ὅτι καί ὁ αἰσχύνη ἐγώ . οὗτος ὁ μικροπολίτης ὁ ἔργον , καί ὁ καθέδρα