gregorius-nazianzenus.funebris-oratio-in-patrem-orat-18 pg035_0510.2
H' . Καὶ τῷ μὲν ᾿Αδάμ ἡ δοθεῖσα κατ' αὐτὸν βοηθὸς ( ἐπιστὴ καλὸν ἦν μὴ μόνον εἶναι τὸν ἄνθρωπον ) , ἀντὶ συνεργοῦ πολεμίαν κατέστη , καὶ οὐχ ὀλβηγος , ἀλλ' ἀντίθετος · κλέψασα τὸν ἄνδρα δι' ἡδονῆς , καὶ τῷ ὕψῳ τῆς γνώσεως τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς ἀλλοτριώσασα . Τῷ δὲ οὐ συνεργὸς μόνον ἢ παρὰ Θεοῦ δοθεῖσα ( ἧττον γὰρ τοῦτο θαυμαστόν ) , ἀλλὰ καὶ ἀρχηγὸς γίνεται , ἔργῳ τε καὶ λόγῳ πρὸς τὰ κράτιστα δι' ἑαυτῆς ἀγωῦσα · καὶ τὰ μὲν ἄλλα τοῦ ἀνδρὸς κρατεῖσθαι νόμῳ συγγύζια ἄριστον εἶναι κήρουσα , τῆς εὐσεβείας δὲ οὐκ αἰσχυνομένη παρέχειν ἑαυτὴν καὶ διδάσκαλον . Ὁ θαυμάζειν μὲν ἐκείνης δεῖον , θαυμάζειν δὲ πλέον τὸν ἔχοντι ἡττώμενον ( 7 ) . Ἐκείνη γὰρ ἐστιν ἢ , τῶν ἄλλων γυναικῶν κάλλει φιλοτιμουμένων καὶ ὑψουμένων , ὅσον τε φυσικὸν καὶ ὅσον ἐπιπλαστον , ἐν ἐπισταμένη κάλλος , τὸ τῆς ψυχῆς , καὶ τὸ τὴν θείαν εἰκόνα ἢ συντηρεῖν , ἢ ἀνακαθαιρεῖν εἶς δύναμιν · τοὺς δὲ γραπτούς ( 8 ) καὶ τεχνητοὺς κόσμους , ταῖς ἐπὶ τῆς σκηνῆς ἀπορρίψασα . Μίαν δὲ ἀλήθινην εὐγένειαν γινώσκουσα , τὴν εὐσέβειαν , καὶ τὴν εἰδόνα πθὸν τε γεγονάμεν , καὶ ποὺ καταστήσομεν . Ἐνα δὲ πλοῦτον ἀσφαλῆ τε καὶ ἀσυλον , τὸ ἀπολοῦτεῖν Θεῷ , καὶ τοῖς πένησι , καὶ μάλιστα τῶν ἐκ γένους ( 9 ) τοῖς ἀπαντήσασιν · οἷς τὸ μὲν ἀχρι τῆς χρείας ἐπαρκεῖν , οὐ λύσιν τῆς συμφορᾶς , ἀλλ' ὑπόμνησιν ἔχειν ἐνόμιζεν · τὸ δὲ ἐλευθεριώτερον εὐ ποιεῖν , τοῦτο εἶναι τιμῆς βεβαίας καὶ παραμυθίας τελεωτάτης . Καὶ τῶν μὲν τῇ οἰκωφελείᾳ προσχουσῶν , τῶν δὲ τῇ εὐσεβείᾳ ( καὶ γὰρ χαλεπὸν ἀμφοτέρων ἐπιτυχεῖν ) , ἀμφοτέροις ἀπάσας νικήσασα , καὶ τῷ περὶ ἑκάτερον ἀκρω , καὶ τῷ μόνῃ τὰ δύο συνἀγαγεῖν . Οὕτω μὲν τὸν ὅλον συναύξουσα ταῖς ἑαυτῆς ἐπιμελείαις καὶ περινοίαις , κατὰ τοὺς Σολομῶντος περὶ τῆς ἀνδρείας γυναικὸς ὅρους καὶ νό -
Lemmas: H' . καί ὁ μέν Αδάμ ὁ δίδωμι κατά αὐτός βοηθός ( ἐφίστημι καλός εἰμί μή μόνος εἰμί ὁ ἄνθρωπος ) , ἀντί συνεργός πολέμιος καθίστημι , καί οὐ ὀλβηγος , ἀλλά ἀντίθετος · κλέπτω ὁ ἀνήρ διά ἡδονή , καί ὁ ὑψόω ὁ γνῶσις ὁ ξύλον ὁ ζωή ἀλλοτριόω . ὁ δέ οὖον συνεργός μόνος ἢ παρά Θεός δίδωμι ( κακός γάρ οὗτος θαυμαστός ) , ἀλλά καί ἀρχηγός γίγνομαι , ἔργον τε καί λόγος πρός ὁ ἀγαθός διά ἑαυτοῦ ἄγω · καί ὁ μέν ἄλλος ὁ ἀνήρ κρατέω νόμος συγγύζια ἀγαθός εἰμί κηρόω , ὁ εὐσέβεια δέ οὐ αἰσχύνω παρέχω ἑαυτοῦ καί διδάσκαλος . ὁ θαυμάζω μέν ἐκεῖνος δείδω , θαυμάζω δέ πλέω ὁ ἔχω ἡσσάομαι ( 7 ) . ἐκεῖνος γάρ εἰμί ἢ , ὁ ἄλλος γυνή κάλλος φιλοτιμέομαι καί ὑψόω , ὅσος τε φυσικός καί ὅσος ἐπίπλαστον , ἐν ἐφίστημι κάλλος , ὁ ὁ Ψυχή , καί ὁ ὁ θεῖος εἰκών ἢ συντηρέω , ἢ ἀνακαθαίρω εἰμί δύναμις · ὁ δέ γραπτός ( 8 ) καί τεχνητός κόσμος , ὁ ἐπί ὁ σκηνή ἀπορρίπτω . μία δέ ἀληθινός εὐγένεια γιγνώσκω , ὁ εὐσέβεια , καί ὁ οἶδα πίνω τε γίγνομαι , καί πού καθίστημι . εἷς δέ πλοῦτος ἀσφαλής τε καί ἄσυλον , ὁ ἀπόλλυμι Θεός , καί ὁ πένης , καί μάλιστα ὁ ἐκ γένος ( 9 ) ὁ ἀπαντάω · ὅς ὁ μέν ἄχρι ὁ χρεία ἐπαρκέω , οὖον λύσις ὁ συμφορά , ἀλλά ὑπόμνησις ἔχω νομίζω · ὁ δέ ἐλευθέριος εὕω ποιέω , οὗτος εἰμί τιμή βέβαιος καί παραμυθία τέλειος . καί ὁ μέν ὁ οἰκωφέλεια προσχέω , ὁ δέ ὁ εὐσέβεια ( καί γάρ χαλεπός ἀμφότερος ἐπιτυγχάνω ) , ἀμφότερος ἅπας νικάω , καί ὁ περί ἑκάτερος ἄκρος , καί ὁ μόνος ὁ δύο συνάγω . οὕτως μέν ὁ ὅλος συναυξέω ὁ ἑαυτοῦ ἐπιμέλεια καί περίνοια , κατά ὁ Σολομών περί ὁ ἀνδρεῖος γυνή ὅρος καί νόος -