gregorius-nazianzenus.funebris-oratio-in-patrem-orat-18 pg035_0526.2
ΑΒ . Τὰ μὲν δὴ κοινὰ τοιαῦτα . Πάλαι δὲ ὁρμᾷ θαυμάζειν τινὰς τῶν τὰ ἐκεῖνον σαφῶς ἐγνωκότων , ὅτι περὶ μὲν τούτων οὕτω καταγεγόναμεν , ὡς μόνα πρὸς εὐφημίαν ἔχοντες · τῆς δὲ τῶν καιρῶν δυσχέρειας τὴν μνήμην ἀνεδέμεθα ( 49 ) , πρὸς σὲ παραταξάμενος ἐκείνος φαίνεται , ὥσπερ ἡ ἀγνοήσας τὰῦτα , ἢ μὴ μεγάλα νομίζων ( 50 ) . Φέρε οὖν καὶ ταῦτα προσθῶμεν τοῖς εἰρημένοις · Ἦν γὰρ ὁ καθ’ ἡμᾶς καιρὸς πρῶτον κακόν , οἶμαι δὲ καὶ τελευταῖον , τὸν ἀποστάτην καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν λογισμῶν βασιλέα · δὲ μικρὸν μὲν ἔργον ἠγαπάμενος εἶναι Πέρσας χειρώσασθαι , μέγα δὲ τὸ Χριστιανούς · παραστήσασθαι , καὶ ἅμα τῶν ἀγόντων αὐτὸν δαιμόνων τοῦτο πειθόντων , οὐδὲν εἶδος ἀσέβειας ἐνέλειπε ( 51 ) , πειθών , ἀπειλῶν , σοφίζομενος , ἔλκων πρὸς ἑαυτόν , οὐ μόνον οἷς ἐτεχνάζετο , ἀλλὰ καὶ οἷς ἐδίδετο . Οὐ μὴν λαβεῖν οἷς τε χὴν χλέπτων τὸν διωγμὸν σοφιστικαὶ ἐπινοίας , οὐδὲ μὴν καὶ φανερῶς τῇ δυναστείᾳ χρῶμενος · ἢν ἐνὶ γε τῷ τρόπῳ πάντως ἀλῶμεν , ἢ κακοουργηθέντες , ἢ βιασθέντες . Τοῦτον τίς μᾶλλον ἢ περιφρονήσας , ἢ καταλύσας εὕρισκεται ; Τῆς ( 52 ) μὲν οὖν περιφρονήσεως πρὸς πολλοὺς ἄλλοις παλὶν σημεῖον , οἱ τε τοξῶται , καὶ ὁ τούτων στρατηγός , οὗς ἐπήγεν ἐκείνος τοῖς ἰεροῖς οἴκοις ἡμῶν , ὡς ἡ παραληφθὲντος , ἢ καταστρεφόμενος ( 53 ) . Ἐπεὶδὴ γὰρ πολλοὺς προσβαλὼν ἄλλοις , κάτανταῦθα ἦγεν μετὰ τοῦ ἰσοῦ φρονήματος , καὶ τὸ ἱερὸν ἐζήτησε μετὰ τῶν προσταγμάτων , τοσοῦτον ἀποσχέσθαι ( 54 ) τοῦ τι καταπράξασθαι ἄν ἐβούλετο , ὡστε , εἰ μὴ ὅππῃ ὑπεκλῖθ τῷ ἐμῷ ( 55 ) πατρὶ , ἢ παρ’ ἑαυτοῦ συνελις , ἢ τινὸς συμβουλεύσαντος ( 56 ) ἀκούσας , χὴν τοὺς πόδας ξανθεὺς ἀπηλλάγη ( 57 ) , ζέσαντος ἐπ’ αὐτὸν θυμῷ καὶ ζηλῶ περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ ἱερέως . Τὴν κατάληψιν δὲ πῶς ἄν τις μᾶλλον φανερὰν πραγματευσάμενος , ἢ δημοσίᾳ μὲν εὐχὰς καὶ δεή -
Lemmas: ΑΒ . ὁ μέν δή κοινός τοιοῦτος . Πάλη δέ ὁρμάω θαυμάζω τις ὁ ὁ ἐκεῖνος σαφῶς γιγνώσκω , ὅτι περί μέν οὗτος οὗτος κατάγω , ὡς μόνος πρός Εὐφημία ἔχω · ὁ δέ ὁ καιρός δυσχέρεια ὁ μνήμη ἀναδέω ( 49 ) , πρός σύ παρατάσσω ἐκείνος φαίνω , ὥσπερ ὁ ἀγνοέω Ούτος , ἢ μή μέγας νομίζω ( 50 ) . φέρω οὖν καί οὗτος προστίθημι ὁ εἴρω · ἦς γάρ ὁ κατά ἐγώ καιρός πρῶτος κακός , οἴομαι δέ καί τελευταῖος , ὁ ἀποστάτης καί ὁ Θεός καί ὁ λογισμός βασιλεύς · δέ μικρός μέν ἔργον ἀγαπάω εἰμί Πέρσης χειρόομαι , μέγας δέ ὁ Χριστιανός · παρίστημι , καί ἅμα ὁ ἄγω αὐτός δαίμων οὗτος πείθω , οὐδείς εἶδος ασέβεια ἐλλείπω ( 51 ) , πειθώ , ἀπειλέω , σοφίζω , ἕλκω πρός ἑαυτοῦ , οὖον μόνος ὅς τεχνάζω , ἀλλά καί ὅς δίδωμι . οὖον μήv λαμβάνω ὅς τε χήν κλέπτω ὁ διωγμός σοφιστικός ἐπίνοια , οὐδέ μήv καί φανερῶς ὁ δυναστεία χράω · εἄν ἐν γε ὁ τρόπος πάντως ἀλέω , ἢ κακουργέω , ἢ βιάζω . οὗτος τίς μᾶλλον ἢ περιφρονέω , ἢ καταλύω εὑρίσκω ; ὁ ( 52 ) μέν οὖν περιφρόνησις πρός πολύς ἄλλος πάλιν σημεῖον , ὁ τε τοξωτός , καί ὁ οὗτος στρατηγός , ὗς ἐπάγω ἐκείνος ὁ ἱερός οἶκος ἐγώ , ὡς ὁ παραλαμβάνω , ἢ καταστρέφω ( 53 ) . ἐπειδή γάρ πολύς προσβάλλω ἄλλος , κάτας ἄγω μετά ὁ ἴσος φρόνημα , καί ὁ ἱερόν ζητέω μετά ὁ πρόσταγμα , τοσοῦτος ἀπέχω ( 54 ) ὁ τίς καταπράσσω ἄν βούλομαι , ὡστε , εἰμί μή ὅπῃ ὑποκλίνω ὁ ἐμός ( 55 ) πατήρ , ἢ παρά ἑαυτοῦ συναιρέω , ἢ τις συμβουλεύω ( 56 ) ἀκούω , χήν ὁ πούς ξαίνω ἀπαλλάσσω ( 57 ) , ζέω ἐπί αὐτός θυμός καί ζηλόω περί ὁ ναός ὁ ἱερεύς . ὁ κατάληψις δέ πῶς ἄν τις μᾶλλον φανερός πραγματεύομαι , ἢ δημόσιος μέν εὐχή καί δήω -