gregorius-nazianzenus.funebris-oratio-in-patrem-orat-18 pg035_0513.1
IB . Ἡ μὲν καὶ ἤzzi ταῦτα καὶ ἠλπίζεν , ὅτε τῇ πίστει μᾶλλον ἢ τῇ νεότητι ζέουσα . Καὶ γὰρ οὐδεὶς οὕτως ἐθάρρει ( 26 ) τοῖς παρούσις , ὡς αὐτὴ τοῖς ἐλπιζομένοις , πείρα μαθοῦσα τοῦ Θεοῦ τοῦ φιλόδωρον . Τῷ δὲ συνεργεῖν μὲν πρὸς σωτηρίαν καὶ ὁ λόγισμός , κατὰ μικρόν τὴν θεραπείαν παραδεχόμενος · συνεργεῖν δὲ ( 27 ) καὶ ὄνειράτων ὄψις , οἷς ἐνέργει τὴν ψυχὴν ἀξίαν τοῦ σώζεσθαι ( 28 ) . Ἄλλὰ τίς ἡ ὄψις ; Ἐνταῦθά μοι καὶ τὸ τοῦ διηγήματος ἥδιστον · Ἐδοξεν , ὁ μὴπω πρότερον , καὶτοὶ πολλάκις τῆς γυναικὸς ἱκετευούσης καὶ δεομένης , ψάλλειν ἐκ τῶν τοῦ θείου Δαβὶδ ἐκεῖνο τὸ μέρος · Εὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις μοι · εἰς οἶκον Κυρίου πορευσόμεθα ( 29 ) . Καὶ ἡ ψαλμωδία ξένη , καὶ ὁ πόθος τῇ ᾠδῇ συνεῖρχεται . Καὶ ὡς ἤκουσεν ἡ τῆς εὐχῆς ἐπιτυχούσα , καὶ καιρὸν ἀρπάσας , ὑποκριναμένη τε τὴν ὄψιν πρὸς τὸ ἥδιστον μετὰ τῆς ἀληθείας ( 30 ) , καὶ τῇ χαρᾷ δηλοῦσα τῆς εὐεργεσίας τὸ μέγεθος , καὶ τὴν σωτηρίαν ἐπικαύνουσα , μὴ τι παρεμεσδὼν ἐμποδίσδω τῇ κλήσει ( 31 ) , καὶ λύσῃ τὸ σπουδαζόμενον . Καὶ δὴ ( 32 ) συμβάν τινικαῦτα πλείους ἀρχιερεῖς ἐπὶ τὴν Νικαίαν σπεύδειν ( 33 ) , ἵνα κατὰ τῆς Ἄρειου σῦσι μανίας , ἄρτι τοῦ κακοῦ φωμένου , καὶ τὴν θεότητα τέμνοντος , διδῶσι μὲν ἑαυτὸν τῷ Θεῷ καὶ τοῖς κήρυξι τῆς ἀληθείας , καὶ τὸν πόθον ὁμολογεῖ , καὶ ζητεῖ παρ' αὐτῶν τὴν κοινὴν σωτηρίαν , ὧν εἰς Λεόντιος ἦν ὁ πάνυ ( 34 ) , ὁ τότε τῆς καθ' ἡμᾶς μητροπόλεως ἐξηγουμένος . Ὁ δὲ κἀνταῦθα παρὰ τῆς χάριτος ἀπήγτῃς θαῦμα , σφόδρα ἂν ἀδικοῖν τὴν χάριν , εἰ σιωπὴ παρελθόιμι · μάρτυρες δὲ οὐχ ὀλίγοι τοῦ θαύματος · Παννόνται τινα πλάνην πνευματικὴν οἱ τῆς ἀκριβείας διδάσκαλοι ( 35 ) , καὶ προτυποῖ τὸ μέλλον ἡ χάρις , καὶ τύπος ἱερωσύνης τῇ κατηχέσει μίγνυσται . Ἡ τῆς ἀκουσίου μυήσεως ! Ἐπὶ γὰρ γόνυ κλῖθείς , οὕτω τοῖς λόγοις τῆς κατηχήσεως καταρτίζεται , ὥστε πολλοὺς τῶν παρόντων προφητεύσαι τὸ μέλλον , τῶν τῶν ὑψηλοτέρων μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ταπεινοτέρων εἰς σύνεσιν , οὐχ ἀμυδροῖς σημείοις πιστωθέντας πρὸς τὸ ἐσόμενον .
Lemmas: IB . ὁ μέν καί ὅς οὗτος καί ἐλπίζω , ὅτε ὁ πίστις μᾶλλον ἢ ὁ νεότης ζέω . καί γάρ οὐδείς οὕτως θαρσέω ( 26 ) ὁ παρόω , ὡς αὐτός ὁ ἐλπίζω , πείρω μανθάνω ὁ Θεός ὁ φιλόδωρος . ὁ δέ συνεργέω μέν πρός σωτηρία καί ὁ λογισμός , κατά μικρός ὁ θεραπεία παραδέχομαι · συνεργέω δέ ( 27 ) καί ὀνείρατον ὄψις , ὅς ἐνεργέω ὁ ψυχή ἄξιος ὁ σῴζω ( 28 ) . ἀλλά τίς ὁ ὄψις ; ἐνταῦθα ἐγώ καί ὁ ὁ διήγημα ἡδύς · δοκέω , ὁ μήπω πρότερος , καίτοι πολλάκις ὁ γυνή ἱκετεύω καί δήω , ψάλλω ἐκ ὁ ὁ θεῖον Δαυίδ ἐκεῖνος ὁ μέρος · εὐφραίνω ἐπί ὁ εἴρω ἐγώ · εἰς οἶκος κύριος πορεύω ( 29 ) . καί ὁ ψαλμωδία ξένος , καί ὁ πόθος ὁ ᾠδή συνέρχομαι . καί ὡς ἀκούω ὁ ὁ εὐχή ἐπιτυγχάνω , καί καιρός ἀρπάζω , ὑποκρίνομαι τε ὁ ὄψις πρός ὁ ἡδύς μετά ὁ ἀλήθεια ( 30 ) , καί ὁ χαρά δηλόω ὁ εὐεργεσία ὁ μέγεθος , καί ὁ σωτηρία ἐπικαίω , μή τίς παρεμεσδὼν ἐμποδίζω ὁ κλῆσις ( 31 ) , καί λύω ὁ σπουδάζω . καί δή ( 32 ) συμβαίνω τινικαυτος πλείων ἀρχιερεύς ἐπί ὁ νικαῖος σπεύδω ( 33 ) , ἵνα κατά ὁ Άρειος σῦς μανία , ἄρτι ὁ κακός φώγω , καί ὁ θεότης τέμνω , δίδωμι μέν ἑαυτοῦ ὁ Θεός καί ὁ κῆρυξ ὁ ἀλήθεια , καί ὁ πόθος ὁμολογέω , καί ζητέω παρά αὐτός ὁ κοινός σωτηρία , ὅς εἰς Λεόντιος εἰμί ὁ πάνυ ( 34 ) , ὁ τότε ὁ κατά ἐγώ μητρόπολις ἐξηγέομαι . ὁ δέ ἐνταῦθα παρά ὁ χάρις ἀπάγω θαῦμα , σφόδρα εἄν ἄδικος ὁ χάρις , εἰμί σιωπή παρέρχομαι · μάρτυς δέ οὐ ὀλίγος ὁ θαῦμα · παννοντ τις πλάνη πνευματικός ὁ ὁ ἀκρίβεια διδάσκαλος ( 35 ) , καί προτυπόω ὁ μέλλω ὁ χάρις , καί τύπος ἱερωσύνη ὁ κατηχέω μίγνυμι . ὁ ὁ ἀεκούσιος μύησις ! ἐπί γάρ γόνυ κλίνω , οὗτος ὁ λόγος ὁ κατήχησις καταρτίζω , ὥστε πολύς ὁ πάρειμι προφητεύω ὁ μέλλω , ὁ ὁ ὑψηλός μόνος , ἀλλά καί ὁ ταπεινός εἰς σύνεσις , οὐ ἀμυδρός σημεῖον πιστόω πρός ὁ εἰμί .