gregorius-nazianzenus.funebris-oratio-in-laudem-basilii-magni-caesareae-in-cappadocia pg036_0309.1
Οἱ μὲν οὖν ἐν τούτοις ἦσαν . Ἡ δὲ πόλις , ὡς ἠθέτο ( 51 ) τοῦ κακοῦ , καὶ τοῦ κοινού πάντων κινδύνου ( κίνδυνον γὰρ ἕκαστος ἑαυτῷ τὴν ὑδριν ταύτην ( 52 ) ἐνόμιζεν ) , ἐκμαίνεται πᾶσα καὶ ἀνάπτεται · καὶ ὡς καπνοῦ σμῖνος ( 53 ) κινησάντος , ἄλλος ἕπ’ ἄλλῳ διεγείρεται καὶ ἀνίσταται , γένος ἅπαν , καὶ ἁλίκια πᾶσα , οἱ περὶ τὴν ὅπλοποιίαν τε καὶ βασιλείαν ἰστουργικήν μάλιστα Καὶ γὰρ εἰσὶ περὶ τὰ τοιαῦτα ( 54 ) θερμότεροι , καὶ τὸ τολμᾶν ἐκ τῆς παρρησίας ἔχοντες . Καὶ πᾶν ἦν ὅπλον ἕκαστῳ , τὸ παρὸν ἐκ τῆς τέχνης , εἰτε τι ἄλλο τῷ καιρῷ τύχῳ σχεδιασθέν . Αἱ δόξες ἐν χερσίν , οἱ λίθοι προβεβλημένοι , τὰ ρόπαλα εὐτρεπῆ , δρόμος ἀπάντων εἰς βοή μία , προθυμία κοινή . Θυμός , ὁ δεῖνός ὁπλίτης , ἦ ( 55 ) στρατηγός . Οὐδὲ γυναῖκες ἀπολοὶ τῃνιχάστα , τοῦ καιροῦ δήγοντος · μελαὶ δ’ ἦσαν αὐταὶ αἱ κερκίδες · αἱ οὐδὲ γυναῖκες ἐμενον ἐτι , τῷ ζήλῳ ῥωσθείσαι , καὶ εἰς ἀνδρῶν ( 56 ) θάρσος ( 57 ) μεταλλαττόμεναι . Βραχύς ὁ λόγος · μεριζέσθαι τὴν εὐσέβειαν ἤθοντο , εἰ τοῦτον διεῖλοντο · καὶ οὕτως αὐτοῖς εὐσεβέστερος ἦν , ὃς πρῶτος ἐπιδάλει χεῖρα τῷ τολμητῷ τῶν τοιούτων . Τί οὖν ὁ σοβαρὸς ( 58 ) ἱκετεύειν καὶ θρασέως δικαστής ; Ἰκέτης ἦν , ἐλεεινός , ἀθλιος , τίνος οὐ ταπεινότερος ; ὡς ἐπικρανεὶς ὁ χωρὶς αἵματος μάρτυς , καὶ χωρὶς πληγῶν στεφανίτης , καὶ βία τὸν λαὸν κατασχὼν αὐλοὶ κρατηθέντα , τὸν ἱκετὴν ἑαυτοῦ ( 59 ) καὶ ὑβριστήν διεώσατο . Ταῦτα ὁ τῶν ἁγίων Θεός , ὁ ποιῶν πάντα καὶ μετασκευάζων ἐπὶ τὸ βέλτιον , ὁ τοῖς ὑπερηφάνοις ἀντιτασσόμενος , ταπεινοὺς δὲ χάριν ἐπιμετρῶν . Τί δὲ οὐχ ἤμελλον ὁ τεμὼν θάλασσαν , καὶ ποταμὸν ἀναχῶσας , καὶ στοιχεῖα τυραννήσας , καὶ χειρὸν ἐκτάσει τρόπαια στήσας , ἵνα διασῴσῃ λαὸν φυγάδα , καὶ τοῦτον ἐξαιρέσεσθαι τῶν κινδύνων ; mutai , qui superbis resistit , et humilibus gratiam abundanter tribuit 30 . Quidni autem is , qui mare scidit , et fluminis cursum inhibuit , et elementis vim attulit , et manuum extensione trophæum erexit , ut fugitivo populo saluti esset , hunc etiam a periculis extraheret ?
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἐν οὗτος εἰμί . ὁ δέ πόλις , ὡς αἴθω ( 51 ) ὁ κακός , καί ὁ κοινός πᾶς κίνδυνος ( κίνδυνος γάρ ἕκαστος ἑαυτοῦ ὁ ὑδρίς οὗτος ( 52 ) νομίζω ) , ἐκμαίνω πᾶς καί ἀνάπτω · καί ὡς καπνός σμῖνος ( 53 ) κινέω , ἄλλος ἐπί ἄλλος διεγείρω καί ἀνίστημι , γένος ἅπας , καί ἡλικία πᾶς , ὁ περί ὁ ὁπλοποιία τε καί βασίλειος ἰστουργικήν μάλιστα καί γάρ εἰμί περί ὁ τοιοῦτος ( 54 ) θερμός , καί ὁ τολμάω ἐκ ὁ παρρησία ἔχω . καί πᾶς εἰμί ὅπλον ἕκαστος , ὁ πάρειμι ἐκ ὁ τέχνη , εἴτε τίς ἄλλος ὁ καιρός τυγχάνω σχεδιάζω . ὁ δόξα ἐν χείρ , ὁ λίθος προβάλλω , ὁ ῥόπαλον εὐτρεπής , δρόμος ἀπαντάω εἰς βοή εἷς , προθυμία κοινός . Θυμός , ὁ δεῖνα ὁπλίτης , εἰμί ( 55 ) στρατηγός . οὐδέ γυνή ἀπόλλυμι τῃνιχάστα , ὁ καιρός δήγοντος · μέλη δέ εἰμί αὐτός ὁ κερκίς · ὁ οὐδέ γυνή ἵημι ἔτι , ὁ ζῆλος ῥώννυμι , καί εἰς ἀνήρ ( 56 ) θάρσος ( 57 ) μεταλλάσσω . βραχύς ὁ λόγος · μερίζω ὁ εὐσέβεια αἴθω , εἰμί οὗτος διαιρέω · καί οὕτως αὐτός εὐσεβής εἰμί , ὅς πρῶτος ἐπιδάλει χείρ ὁ τολμητός ὁ τοιοῦτος . τις οὖν ὁ σοβαρός ( 58 ) ἱκετεύω καί θρασύς δικαστής ; Ἱκέτης εἰμί , ἐλεεινός , ἄθλιος , τίς οὖον ταπεινός ; ὡς πικραίνω ὁ Χωρὶς αἷμα μάρτυς , καί Χωρὶς πληγή στεφανίτης , καί βία ὁ λαός κατέχω αὐλός κρατέω , ὁ ἱκέτης ἑαυτοῦ ( 59 ) καί ὑβριστής διασῴζω . οὗτος ὁ ὁ ἅγιος Θεός , ὁ ποιέω πᾶς καί μετασκευάζω ἐπί ὁ ἀγαθός , ὁ ὁ ὑπερήφανος ἀντιτάσσω , ταπεινός δέ χάρις ἐπιμετρέω . τις δέ οὐ μέλλω ὁ τέμνω θάλασσα , καί ποταμός ἀναχάζομαι , καί στοιχεῖον τυραννέω , καί χείρων ἔκτασις τρόπαιον ἵστημι , ἵνα διασῴζω λαός φυγάς , καί οὗτος ἐξαιρέω ὁ κίνδυνος ; mutai , qui superbis resistit , et humilibus gratiam abundanter tribuit 30 . Quidni autem is , qui mare scidit , et fluminis cursum inhibuit , et elementis vim attulit , et manuum extensione trophæum erexit , ut fugitivo populo saluti esset , hunc etiam a periculis extraheret ?