gregorius-nazianzenus.funebris-oratio-in-laudem-basilii-magni-caesareae-in-cappadocia pg036_0319.1
ΣΘ . Ἐπεὶ δτι γε παντὸς μᾶλλον ἤδει τὸ Πνεῦμα Θεόν , δῆλον μὲν ἐξ ὧν καὶ δημοσία τοῦτο πολλάκις ἐκήρυξεν , εἰ ποτε καιρὸς ἦν , καὶ ἰδίᾳ τοὺς ἐρωτῶσι προθύμως ἀναμολογῆναι · σαφέστερον δὲ πεποιθότων ἐν τοῖς πρὸς ἐμὲ λόγοις , πρὸς ὧν οὐδὲν ἀπώρρητον ἦν αὐτῷ περὶ τούτων κοινολογουμένου · μηδὲ ἀπλῶς τοῦτο ἀποφηναμένος , ἀλλ’ ὁ μηδὲνὸν πρότερον πολλάκις πεποίηκεν , ἐπαρασάμενος ἐαυτὸν τῷ φρικωδέστατον , αὐτοῦ τοῦ Πνεύματος ἐκπεσεῖν , εἰ μὴ σέβοι τὸ Πνεῦμα μετὰ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ ( 67 ) , ὡς ὁμοούσιον καὶ ὁμότιμον . Εἰ δὲ μὴ τις δέξαιτο κοινωνὸν ἐκείνου πᾶν τοῖς τοιούτοις , ἐξαγορεύσω τι καὶ τῶν τοῖς πολλοῖς τῶν ( 68 ) ἀγνοουμένων · δτι τοῦ καιροῦ στενοχωροῦντος ἡμᾶς , ἐαυτὸν μὲν τὴν οἰκονομίαν ἐπέτρεψεν ( 69 ) , ἵλιεν δὲ τὴν παράβησαν , οὐς οὐδεὶς ἐμελλε κρίνειν , οὐδὲ ἀποδᾶλειν τῆς πατρίδος , ἀφανεία τετιμημένους , ὡς ἐξ ἀμφοτέρων ἰσχυρὸν εἶναι τὸ καθ’ ἡμᾶς Εὐαγγέλιον . Καὶ ταῦτα διήλθον , οὐχ ἵνα τῆς ἐκείνου δόξης ὑπεραπολογήσωμαι ( χρεῖττων γὰρ τῶν ἐγχαλοῦντων , εἴπερ τινὲς εἰσιν , ὁ ἀνήρ ) , ἀλλ’ ἵνα μὴ τοῦτον ὅρον τῆς εὐσεβείας νομίζοντες ( 70 ) , τὰς ἐν τοῖς γράμμασι μόνας τοῦ ἀνδρὸς εὐρισκομένας φωνάς , ἀσθενεστέραν τὴν πίστιν ἔχωσι , καὶ ἀπόδειξιν τῆς ἐαυτῶν κακουργίας , τὴν ἐκείνου θεολογίαν , ἣν ὁ καιρὸς ἐποίησεν μετὰ τοῦ Πνεύματος · ἀλλὰ τὸν τῶν γεγραμμένων νοῦν δοκιμάζοντες , καὶ τὸν σκοπὸν ἀφ’ οὗ ταῦτα ἐγράφετο , μᾶλλον τῇ τε ἀληθείᾳ προσάγωνται , καὶ τοὺς ἀπεδοῦντας ἐπιστομίζωσι . “ Ἐμοιγ’ οὖν εἴη , καὶ ὅστις ἐμοὶ φίλος , ἡ ἐκείνου θεολογία . Καὶ τοσούτων θαρρῶ τῇ περὶ τὴν πράξιν τοῦ ἀνδρὸς καθαρότητι , ὥστε καὶ τοῦτο κοινοποιῶμαι πρὸς ἅπασι · κάκεινον μὲν τὰ ἐμὰ , ἐμοὶ δὲ τὰ ἐκείνου λογίζοιτο παρὰ τὸ Θεῷ καὶ τῶν ἀνθρώπων τοὺς εὐγνωμονεστέροισ . Οὐδὲ γὰρ τοὺς εὐαγγελιστάς φαίνωμεν ἂν ὑπεναντία ποιεῖν ἀλλήλοις , δτι οἱ μὲν τῷ σαρκικῷ τοῦ Χριστοῦ πλέον ἐνησχολήθησαν , οἱ δὲ τῇ θεολογίᾳ προσέσχον · καὶ οἱ μὲν ἐκ τῶν καθ’ ἡμᾶς , οἱ δὲ ἐκ τῶν ὑπὲρ ἡμᾶς ἐποιήσαντο τὴν ἀρχήν · οὕτω τε ( 71 ) κῆρυγμα διελόμενοι πρὸς τὸ χρήσιμον οἶμαι τοῖς δεχομένοις , καὶ οὕτω παρὰ τοῦ ἐν αὐτοῖς τυπουμένου Πνεύματος .
Lemmas: ΣΘ . ἐπεί δ γε πᾶς μᾶλλον ἦδος ὁ πνεῦμα Θεός , δῆλος μέν ἐκ ὅς καί δημόσιος οὗτος πολλάκις κηρύσσω , εἰμί ποτός καιρός εἰμί , καί ἴδιος ὁ ἐρωτάω προθύμως ἀναμολογῆναι · σαφής δέ πείθω ἐν ὁ πρός ἐγώ λόγος , πρός ὅς οὐδείς ἀπορρέω εἰμί αὐτός περί οὗτος κοινολογέομαι · μηδέ ἀπλόος οὗτος ἀποφαίνω , ἀλλά ὁ μηδὲνὸν πρότερος πολλάκις ποιέω , ἐπαράομαι ἑαυτοῦ ὁ φρικώδης , αὐτός ὁ πνεῦμα ἐκπίπτω , εἰμί μή σέβω ὁ πνεῦμα μετά πατήρ καί υἱός ( 67 ) , ὡς ὁμοούσιος καί ὁμότιμος . εἰμί δέ μή τις δέχομαι κοινωνός ἐκεῖνος πᾶς ὁ τοιοῦτος , ἐξαγορεύω τίς καί ὁ ὁ πολύς ὁ ( 68 ) ἀγνοέω · δ ὁ καιρός στενοχωρέω ἐγώ , ἑαυτοῦ μέν ὁ οἰκονομία ἐπιτρέπω ( 69 ) , Ἴλιος δέ ὁ παραβαίνω , οὖς οὐδείς μέλλω κρίνω , οὐδέ ἀποδᾶλειν ὁ πατρίς , ἀφάνεια τιμάω , ὡς ἐκ ἀμφότερος ἰσχυρός εἰμί ὁ κατά ἐγώ Εὐαγγέλιος . καί οὗτος διέρχομαι , οὐ ἵνα ὁ ἐκεῖνος δόξα ὑπεραπολογέομαι ( χρέω γάρ ὁ ἐγχαλάω , εἴπερ τις εἰμί , ὁ ἀνήρ ) , ἀλλά ἵνα μή οὗτος ὅρος ὁ εὐσέβεια νομίζω ( 70 ) , ὁ ἐν ὁ γράμμα μόνος ὁ ἀνήρ ευρισκομεναι φωνή , ἀσθενής ὁ πίστις ἔχω , καί ἀπόδειξις ὁ ἑαυτοῦ κακουργία , ὁ ἐκεῖνος θεολογία , ὅς ὁ καιρός ποιέω μετά ὁ πνεῦμα · ἀλλά ὁ ὁ γράφω νόος δοκιμάζω , καί ὁ σκοπός ἀπό ὅς οὗτος γράφω , μᾶλλον ὁ τε ἀλήθεια προσάγω , καί ὁ ἀποδέω ἐπιστομίζω . “ ἐγώ οὖν εἰμί , καί ὅστις ἐγώ φίλος , ὁ ἐκεῖνος θεολογία . καί τοσοῦτος θαρσέω ὁ περί ὁ πρᾶξις ὁ ἀνήρ καθαρότης , ὥστε καί οὗτος κοινοποιέω πρός ἅπας · ἐκεῖνος μέν ὁ ἐμός , ἐγώ δέ ὁ ἐκεῖνος λογίζομαι παρά ὁ Θεός καί ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐγνώμων . οὐδέ γάρ ὁ εὐαγγελιστής φαίνω εἄν ὑπεναντίος ποιέω ἀλλήλων , δ ὁ μέν ὁ σαρκικός ὁ Χριστός πλέω ἐνασχολέω , ὁ δέ ὁ θεολογία προσέχω · καί ὁ μέν ἐκ ὁ κατά ἐγώ , ὁ δέ ἐκ ὁ ὑπέρ ἐγώ ποιέω ὁ ἀρχή · οὗτος τε ( 71 ) κήρυγμα διαιρέω πρός ὁ χρήσιμος οἴομαι ὁ δέχομαι , καί οὗτος παρά ὁ ἐν αὐτός τυπόω πνεῦμα .