gregorius-nazianzenus.funebris-in-laudem-caesarii-fratris-oratio-orat-7 pg035_0400.1
μάτων , ὁμοῦ τε τῆς τῶν γονέων θεοσεβείας καὶ τῆς ἑκείνου μεγίστην ἀπόδειξιν ἔχον ; Διέτριβε μὲν ἐν τῇ Βιθυνίᾳ , τὴν οὐ πολὺς ἦν ἀπὸ βασιλέως διέπων ἀρχήν · τὴν δὴ ταμίας βασιλεῖ τὰ χρήματα , καὶ τῶν θησαυρῶν ἔχειν τὴν ἐπιμέλειαν . Ἐντεῦθεν γὰρ αὐτῷ τὰς μεῖζους ἀρχὰς βασιλεὺς προοιμάζεται · τοῦ δὲ πρῶην συνενεχθέντος ἐν Νιχαῖα σεισμοῦ ( 41 ) , ὃς δὴ χαλεπώτατος τῶν πώποτε μνημονευομένων γεγονέναι λέγεται , μικροῦ τοὺς πάντας ἐγκαταλαβόντος , καὶ τῇ τῆς πόλεως κάλλει συναφανίζαντος , μόνος τῶν ἐπιφανῶν , ἡ κομιδῇ σὺν ὀλίγοις , ἐκ τοῦ κινδύνου περιώσεται , καὶ σωτηρίαν ἀπιστουμένην αὐτῷ σκεπασθεὶς τῷ συμπτώματι , καὶ μικρὰ σημεῖα τοῦ κινδύνου φερόμενος , ὅσον τὸν φόβον παιδαγωγὸν λαβεῖν τῆς μεῖζονος σωτηρίας , καὶ διὰς τῶν ἄνω γενέσθαι μοίρας , μεταθέμενος τὴν στρατείαν ἐκ τῶν κινουμένων ( 42 ) , καὶ ἀμελίας ἑαυτῷ τὰ βασιλεια . Τοῦτο μὲν οὖν καὶ διενόειτο , καὶ κατὰ σπουδὴν ἑαυτῷ συνήγοτο , ὡς πρὸς ἐμὲ γράφων ἐπειδὴν , ἀρπάσαντα τὸν καιρὸν εἰς νοῦθετησιν · ὅπερ οὐδ’ ἄλλοτε ( 43 ) ποτὲν ἐπασάμην , ζηλωτῶν τὸν ἑκεῖνον μεγαλοψὺς στρεφόμενον ἐν τοῖς χειρί , καὶ τὴν φιλόσοφον οὕτω ψυχὴν ἐν τοῖς δημοσίοις καλινδουμένην , καὶ ὡςπερ ἥλιον νέφει συγκαλυπτόμενον . Ἄλλὰ τοῦ μὲν σεισμοῦ χρείττων ἐγένετο , τῆς νόσου δὲ οὐκ ἐπὶ ( 44 ) · καὶ γὰρ ἤν ἄνθρωπος . Καὶ τὸ μὲν ἴδιον ἐκείνου , τὸ δὲ κοινὸν πρὸς τοὺς ἄλλους . Καὶ τὸ μὲν τῆς εὐσεβείας , τὸ δὲ τῆς φύσεως . Καὶ προύλαβεν ἡ παραμυθία τὸ πάθος , ἵνα τῷ ἀνατῇ σεισθέντες , καὶ παραδῴη τὴς τότε σωτηρίας ἐγκαλησόμεθα . Καὶ νῦν ἡμῖν ὁ πολὺς Καϊσάριος ἀποσέσωστα ( 45 ) , κόνις τιμία , νεκρὸς ἐπαινουμένος , ὕμνος ( 46 ) ἐξ ὑμνῶν παραπεμπόμενος , μαρτύρων βήμασι πομπευόμενος , γονέων χερσὶν δαίσις τιμώμενος , μητρὸς λαμπροφορίᾳ ( 47 ) τῷ πάθει τὴν εὐσέβειαν ἀντεισαγούσης , δάκρυσιν ἡττωμένοις φιλοσοφία , ψαλμῳδίαις κομιζούσαι · τοὺς θρήνους , καὶ τῆς νεοκτίστου ( 48 ) ψυχῆς , ἣν τὸ Πνεῦμα δι’ ὕδατος ἀνεμόρφωσεν , δέξαι τὰ γέρα καρποῦμενος .
Lemmas: ματάω , ὁμοῦ τε ὁ ὁ γονεύς θεοσέβεια καί ὁ ἑκεῖνος μέγας ἀπόδειξις ἔχω ; διατρίβω μέν ἐν ὁ Βιθυνία , ὁ οὐ πολύς εἰμί ἀπό βασιλεύς διέπω ἀρχή · ὁ δή ταμία βασιλεύς ὁ χρῆμα , καί ὁ θησαυρός ἔχω ὁ ἐπιμέλεια . ἐντεῦθεν γάρ αὐτός ὁ μέγας ἀρχή βασιλεύς προοιμάζεται · ὁ δέ πρώιος συμφέρω ἐν νιχαιος σεισμός ( 41 ) , ὅς δή χαλεπός ὁ πώποτε μνημονεύω γίγνομαι λέγω , μικρός ὁ πᾶς ἐγκαταλαμβάνω , καί ὁ ὁ πόλις κάλλος συναφανίζω , μόνος ὁ ἐπιφανής , ὁ κομιδή σύν ὀλίγος , ἐκ ὁ κίνδυνος περιωθέω , καί σωτηρία ἀπιστέω αὐτός σκεπάζω ὁ σύμπτωμα , καί μικρός σημεῖον ὁ κίνδυνος φέρω , ὅσον ὁ φόβος παιδαγωγός λαμβάνω ὁ μέγας σωτηρία , καί Διᾶς ὁ ἄνω γίγνομαι μοῖρα , μετατίθημι ὁ στρατεία ἐκ ὁ κινέω ( 42 ) , καί ἀμελία ἑαυτοῦ ὁ βασίλεια . Τοῦτης μέν οὖν καί διανοέομαι , καί κατά σπουδή ἑαυτοῦ συνάγω , ὡς πρός ἐγώ γράφω ἐπειδή , ἀρπάζω ὁ καιρός εἰς νουθέτησις · ὅς οὐδέ ἄλλοτε ( 43 ) ποτέ πάσσω , ζηλωτής ὁ ἐκεῖνος μεγαλοψὺς στρέφω ἐν ὁ χείρ , καί ὁ φιλόσοφος οὕτως ψυχή ἐν ὁ δημόσιος καλινδέομαι , καί ὡς ἥλιος νέφος συγκαλύπτω . ἀλλά ὁ μέν σεισμός χρέω γίνομαι , ὁ νόσος δέ οὐ ἐπί ( 44 ) · καί γάρ ἐάν ἄνθρωπος . καί ὁ μέν ἴδιος ἐκεῖνος , ὁ δέ κοινός πρός ὁ ἄλλος . καί ὁ μέν ὁ εὐσέβεια , ὁ δέ ὁ φύσις . καί προλαμβάνω ὁ παραμυθία ὁ πάθος , ἵνα ὁ ἀνατῇ σείω , καί παραδίδωμι σής τότε σωτηρία ἐγκαλέω . καί νῦν ἐγώ ὁ πολύς Καισάριος ἀποσῴζω ( 45 ) , κόνις τίμιος , νεκρός ἐπαινέω , ὕμνος ( 46 ) ἐκ ὑμνέω παραπέμπω , μάρτυς βῆμα πομπεύω , γονεύς χείρ δαῖσις τιμάω , μήτηρ λαμπροφορία ( 47 ) ὁ πάθος ὁ εὐσέβεια ἀντεισάγω , δάκρυον ἡσσάομαι φιλοσοφία , ψαλμῳδία κομίζω · ὁ θρῆνος , καί ὁ νεόκτιστος ( 48 ) ψυχή , ὅς ὁ πνεῦμα διά ὕδωρ ἀναμορφόω , δέχομαι ὁ γέρας καρπόω .