gregorius-nazianzenus.funebris-in-laudem-caesarii-fratris-oratio-orat-7 pg035_0396.1
Θ . Φέρε μὴδὲ τοῦτο τῶν Καίσαριου καλῶν παρέλ-θωμεν , ὃ τοῖς μὲν ἄλλοις ἴσως μικρόν , καὶ οὐδὲ μνή-μης ἄξιον , ἐμοὶ δὲ καὶ τότε καὶ νῦν μέγιστον ἔδοξεν , εἴπερ τῶν ἐπαινέτων ἡ φιλαδελφία , καὶ οὐ παιδοῦμαι τίθεὶς ἐν πρώτοις , ὁδακὶς ἂν τὰ ἐκεῖνου ἐκδιηγήθωμαι . Κατεῖχε μὲν αὐτὸν αἰς εἶπον τιμαὶς ἡ πόλις , καὶ οὐδ’ ἂν εἰ τι ( 96 ) γένοιτο μεθεῖσιν ἐφασκεν · ἐγὼ δὲ ἀνθ-ελκων ἰσχυσα , ὁ πάντα Καίσαριφ πολὺς καὶ τιμιοι , καὶ τοῖς γονεύσι τὴν εὐχὴν πληρῶσαι , καὶ τῇ πατρίδι τὸ χρέος , καὶ ἐμαυτῷ τὸν πόθον · λαβὼν τῆς ὁδοῦ κοινωνὸν καὶ συνέμπορον , καὶ προτιμηθεὶς οὐ πόλεων καὶ δήμων μόνον , οὐδὲ τιμῶν καὶ πόρων , οὐ πολλοὶ καὶ πολλαχθὲν οἱ μὲν συνέμεινον ἐκεῖνω , οἱ δὲ ἡλπί-ζοντο , ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ βασιλέως σχεδὸν , καὶ τῶν ἐκεῖθεν ἐπιταγμάτων ( 97 ) . Ἐντεύθεν ἐγὼ μὲν φιλο-σοφεῖν διέγνων , καὶ πρὸς τὸν ἄνω βίον μεταβιοσθῆ-ναι , ὡσπερ τινὰ βαρὺν δεσπότην καὶ ἀρρώστημα χα-λεπὸν , πᾶσαν φιλοτιμίαν ἀποσεσάμενος · μᾶλλον δὲ ὁ μὲν πρὸς πρεσβύτερος , ὁ δὲ βίος ὑστερος · τὸν δὲ τὰ πρῶτα τῆς παιδεύσεως ἀναθέντα τῇ ἑαυτοῦ πα-τρίδι , καὶ θαυμασθέντα τῶν πόνων ἀξίως , μετὰ τοῦ-το δόξης ἐπιθυμία καὶ τοῦ προστατεύειν ( 98 ) τῆς πό-λεως , ὡς ἐμὲ γε συνέθελεν , τοῖς βασιλείοις διώσιν , οὐ πᾶν μὲν ἡμῖν φίλα ποιῶντα , καὶ κατὰ γνώ-μην ( 99 ) · καὶ γὰρ ἀπολογήσομαι πρὸς ὑμᾶς , ὅτι πολλοστὸν τετάρχει παρὰ Θεῷ κρεῖττον εἶναι δοκεῖ τε ( 1 ) καὶ ὑψηλότερον ἢ παρὰ τῷ κάτω βασιλεῖ τὰ πρῶτα φέρεσθαι , οὐ μὴν ἀξίος ( 2 ) γε μέμψεως . Φι-λοσοφεῖν μὲν γὰρ ὅσω μέγιστον , τοσούτω καὶ χαλε-πώτατον , καὶ οὐ πολλῶν τὸ ἐγχείρημα , οὐδ’ ἄλλων τῶν ὑπὸ τῆς θείας προεχλημένων ( 3 ) μεγαλονοίας , ἢ τοῖς προηρημένοις ( 4 ) καλῶς χεῖρα διδῶσιν · οὐ μι-χρὸν δὲ εἰ τις , τὸν δεύτερον προστράψαμενος βίον , κα-λοχαγαθίας μεταποιεῖτο , καὶ πλεῖον λόγον ἔχοι Θεοῦ καὶ τῆς ἑαυτοῦ σωτηρίας ἢ τῆς κάτω λαμπρότητος · καὶ τὴν μὲν ( 5 ) ὡς σκηνὴν προβάλλοιτο , ἢ τι προσ-ωπεῖον τῶν πολλῶν καὶ προσκαιρων , τὸ τοῦ κόσμου τοῦτο δράμα ὑποχρινόμενος , αὐτὸς δὲ ζῴοι Θεῷ με-τὰ τῆς εἰκόνος , ἣν οὐδὲ παρ’ ἐκεῖνου λαβὼν καὶ ὀφεί-λων τῷ δεδιωκότι · ὅπερ ἀμέλει καὶ Καίσαριον δια-νοηθέντα γινώσκομεν .
Lemmas: Θ . Φέρος μηδέ οὗτος ὁ Καισαρίου καλός παρέρχομαι , ὁ ὁ μέν ἄλλος ἴσως μικρός , καί οὐδέ μνήμη ἄξιος , ἐγώ δέ καί τότε καί νῦν μέγας δοκέω , εἴπερ ὁ ἐπαινετός ὁ Φιλαδέλφεια , καί οὐ παιδηω τίθημι ἐν πρῶτος , ὁδακὶς ἄν ὁ ἐκεῖνος ἐκδιηγέομαι . κατέχω μέν αὐτός ὅς λέγω τιμή ὁ πόλις , καί οὐδέ ἄν εἰμί τίς ( 96 ) γίγνομαι μεθίημι φάσκω · ἐγώ δέ ἀνθέλκω ἰσχύω , ὁ πᾶς Καίσαριφ πολύς καί τίμιος , καί ὁ γονεύς ὁ εὐχή πληρόω , καί ὁ πατρίς ὁ χρέος , καί ἐμαυτοῦ ὁ πόθος · λαμβάνω ὁ ὁδός κοινωνός καί συνέμπορος , καί προτιμάω οὐ πόλις καί δῆμος μόνος , οὐδέ τιμή καί πόρος , οὐ πολύς καί πολλαχθὲν ὁ μέν συμμένω ἐκεῖνος , ὁ δέ ἑλπίζω , ἀλλά καί αὐτός βασιλεύς σχεδόν , καί ὁ ἐκεῖθεν ἐπίταγμα ( 97 ) . ἐντεῦθεν ἐγώ μέν φιλοσοφέω διαγιγνώσκω , καί πρός ὁ ἄνω βίος μεταβιόω , ὡς τις βαρύς δεσπότης καί ἀρρώστημα χαλεπός , πᾶς φιλοτιμία ἀποσείω · μᾶλλον δέ ὁ μέν πρός πρέσβυς , ὁ δέ βίος ὕστερος · ὁ δέ ὁ πρῶτος ὁ παίδευσις ἀνατίθημι ὁ ἑαυτοῦ πατρίς , καί θαυμάζω ὁ πόνος ἄξιος , μετά τοῦτος δόξα ἐπιθυμία καί ὁ προστατεύω ( 98 ) ὁ πόλεος , ὡς ἐγώ γε συνεθέλω , ὁ βασίλειος δείδω , οὐ πᾶς μέν ἐγώ φίλος ποιέω , καί κατά γιγνώσκω ( 99 ) · καί γάρ ἀπολογέομαι πρός σύ , ὅτι πολλοστός τετάρχει παρά θεός ἀγαθός ἔρχομαι δοκέω τε ( 1 ) καί ὑψηλός ἢ παρά ὁ κάτω βασιλεύς ὁ πρῶτος φέρω , οὐ μήν Ἀξιός ( 2 ) γε μέμψις . Φιλοσοφέω μέν γάρ ὅσος μέγας , τοσοῦτο καί χαλεπός , καί οὐ πολύς ὁ ἐγχείρημα , οὐδέ ἄλλος ὁ ὑπό ὁ θεῖος προεχλημένων ( 3 ) μεγαλόνοια , ἢ ὁ προαιρέω ( 4 ) καλός χείρ δίδημι · οὐ μικρός δέ εἰμί τις , ὁ δεύτερος προστρέφω βίος , κα-λοχαγαθίας μεταποιέω , καί πλέως λόγος ἔχω θεός καί ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία ἢ ὁ κάτω λαμπρότης · καί ὁ μέν ( 5 ) ὡς σκῆνος προβάλλω , ἢ τίς προσωπεῖον ὁ πολύς καί πρόσκαιρος , ὁ ὁ κόσμος οὗτος δράμα ὑποκρίνομαι , αὐτός δέ ζῷον θεός μετά ὁ εἰκών , ὅς οὐδέ παρά ἐκεῖνος λαμβάνω καί ὀφείλω ὁ διώκω · ὅς ἀμέλει καί Καίσαριον διανοέομαι γιγνώσκω .