gregorius-nazianzenus.epistulae pg037_0022.1
μηδὲ τοῖς εἰδώλοις συναναφύρεσθαι ; Πῶς δ' ἂν τοῖς ἄλλο τι πλημμελοῦσιν ἐπιτιμήσειεν , αὐτὸς ἀφ' ἑαυτῆς τὴν παρρησίαν οὐκ ἔχων ( 50 ) . Ταῦτα καθ' ἑκάστην ἀκούσας ἡμᾶς τὴν ἡμέραν , καὶ τεί πλείω τούτων καὶ χαλεπώτερα , τῶν μὲν καὶ διὰ φίλων λαγόντων ἡμῖν , τῶν δὲ καὶ διὰ δυσμένειαν ἐπιτιθεμένων ( 51 ) , πῶς οἶει διακείσθαι καὶ τίνας ἔχειν ψυχὰς ἀνθρώπους τῷ Θεῷ προθεμῖνους δουλεύειν , καὶ πρὸς τὰς μελλούσας ὁρᾶν ἐλπίδας μόνον ἀγαθὸν κρινοῦντας ; Τὸν μὲν οὖν κύριον τὸν πατέρα ἡμῶν πάνυ δυσφοροῦντα τὰ πρὸς τὴν ἄκοην , καὶ πρὸς τὸν βίον αὐτὴν ἀπαγορευόντα , ὅπουσὼν αὐτὸς παραμυθούμαι καὶ ψυχαγωγῶ , τὴν σὴν ἐγγυμέσιν γνῶμην , καὶ πειθὼν ὅτι οὐχ ὑπομενεῖς ἐπὶ πλεῖον λυπεῖν ἡμᾶς . Τὴν δὲ κερίαν τὴν μητέρα , ἣ πύθωτο τὶ τῶν κατὰ σὲ ( μέχρι γὰρ τοῦ νῦν τῶς ἀπεκρυφάμεθα πολλάκις ἐπινολίας ) , οἷον καὶ παντελῶς ἀπαραμύθητον ἔξεστιν τὸ πάθος , ὡς γυναικὶ τὲ οὐσαν μικρόψυχον , καὶ ἄλλως διὰ τὸ λίαν εὐλαβῆς , μετριάζειν περὶ τὰ τοιαῦτα οὐ δυναμένην . Εἰ μὲν οὖν τινὰ καὶ σεαυτοῦ καὶ ἡμῶν ποιή λόγον , βούλεσθαι τὶ βέλτιον καὶ ἀσφαλέστερον . Πάντως γὰρ καὶ τὰ ἐνταῦθα πρὸς ἐλευθερίων διαγωγὴν αὐτάρχη , τῷ γε μὴ λίαν ἀπλήστῳ ( 52 ) , μηδὲ ἀμέτρῳ περὶ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ πλείονος . Ἄλλὰ καὶ τοῦ καταστάσεως σε τυχεῖν οὐχ ὁρῶ τινὰ καιρὸν ἀναμενούμενον , τὸν νῦν ἔξαντες . Εἰ δὲ τῆς αὐτῆς ἔχῃ γνώμης , καὶ μικρὰ πάντα σοι πρὸς τὴν ἰδίαν ὁρμήν , ἄλλο μὲν οὐδὲν εἰπεῖν βούλομαι δυσχερές · τοσοῦτον δὲ προλέγω καὶ διαμαρτύρομαι , ὅτι δυσὶν ἀνάγκη θάτερον , ἢ γνήσιον μένοντα Χριστιανὸν τὴν ἀτιμοτάτην αὐτοῦ τετάχθαι ( 53 ) , καὶ πράττειν ἀναίσιως καὶ σεαυτοῦ καὶ τῶν ἐλπίδων · ἢ τῆς τιμῆς ἐφιεμένον , περὶ τὰ καιρώτερα βλάπτεσθαι , τοῦ καπνοῦ γε μετέχοντα , εἰ καὶ μὴ τοῦ πυρός .
Lemmas: μηδέ ὁ εἴδωλον συναναφύρω ; Πῶς δέ εἄν ὁ ἄλλος τίς πλημμελέω ἐπιτιμάω , αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ ὁ παρρησία οὐ ἔχω ( 50 ) . οὗτος κατά ἕκαστος ἀκούω ἐγώ ὁ ἡμέρα , καί τί πλείων οὗτος καί χαλεπός , ὁ μέν καί διά Φίλων λαγών ἐγώ , ὁ δέ καί διά δυσμένεια ἐπιτίθημι ( 51 ) , πῶς οἴομαι διάκειμαι καί τίς ἔχω ψυχή ἄνθρωπος ὁ Θεός προτίθημι δουλεύω , καί πρός ὁ μέλλω ὁράω ἐλπίς μόνος ἀγαθός κρίνω ; ὁ μέν οὖν κύριος ὁ πατήρ ἐγώ πάνυ δυσφορέω ὁ πρός ὁ ἀκοή , καί πρός ὁ βίος αὐτός ἀπαγορεύω , οπουω αὐτός παραμυθέομαι καί ψυχαγωγέω , ὁ σός εγγυμεις γνώμη , καί πειθώ ὅτι οὐ ὑπομένω ἐπί πλείων λυπέω ἐγώ . ὁ δέ καίριος ὁ μήτηρ , ὅς πυνθάνομαι τίς ὁ κατά σύ ( μέχρι γάρ ὁ νῦν Τῶς ἀποκρύπτω πολλάκις ἐπινολίας ) , οἷος καί παντελῶς ἀπαραμύθητος ἔξεστι ὁ πάθος , ὡς γυνή τε εἰμί μικρόψυχος , καί ἄλλως διά ὁ λίαν εὐλαβής , μετριάζω περί ὁ τοιοῦτος οὖον δύναμαι . εἰμί μέν οὖν τις καί σεαυτοῦ καί ἐγώ ποιέω λόγος , βούλομαι τίς ἀγαθός καί ἀσφαλής . πάντως γάρ καί ὁ ἐνταῦθα πρός Ἐλευθερίων διαγωγή αὐταρχέω , ὁ γε μή λίαν ἄπληστος ( 52 ) , μηδέ ἄμετρος περί ὁ ἐπιθυμία ὁ πλείων . ἀλλά καί ὁ κατάστασις σύ τυγχάνω οὐ ὁράω τις καιρός ἀναμένω , ὁ νῦν εξάντας . εἰμί δέ ὁ αὐτός ἔχω γνώμη , καί μικρός πᾶς σύ πρός ὁ ἴδιος ὁρμή , ἄλλος μέν οὐδείς εἶπον βούλομαι δυσχερής · τοσοῦτος δέ προλέγω καί διαμαρτύρομαι , ὅτι δύο ἀνάγκη ἕτερος , ἢ γνήσιος Μένων Χριστιανός ὁ ἄτιμος αὐτός τάσσω ( 53 ) , καί πράσσω ἀναίσιος καί σεαυτοῦ καί ὁ ἐλπίς · ἢ ὁ τιμή ἐφίημι , περί ὁ καιρός βλάπτω , ὁ καπνός γε μετέχω , εἰμί καί μή ὁ πῦρ .