ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0093.1
( 17 ) Alias orat . L . Scripta anno 382 . — Ἐπιστολή α' , Colb . 3 κατὰ Ἀπολλιναρίου λόγος β' . Morel . λόγος α' .
Lemmas: ( 17 ) Alias orat . L . Scripta anno 382 . — Ἐπιστολή ὅς , Colb . 3 κατά Ἀπολλινάριος λόγος βε . Morel . λόγος ὅς .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0093.2
( 18 ) Θεοφιλεστάτῳ ἀδελφῷ . In cod . Reg . B et Orat . 2 dicitur ἀδελφῷ .
Lemmas: ( 18 ) Θεοφιλής ἀδελφός . In cod . Reg . B et Orat . 2 dicitur ἀδελφός .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0093.3
( 19 ) Βουλήμεθα . Combef . βούλομαι .
Lemmas: ( 19 ) Βουλήμεθα . Combef . βούλομαι .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0093.4
( 20 ) Νῦν ἐπελθόντες . Montac . , Morel . ac Combef . ἐπεισελθόντες .
Lemmas: ( 20 ) νῦν ἐπέρχομαι . Montac . , Morel . ac Combef . ἐπεισέρχομαι .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0093.5
( 21 ) Μετὰ κινδύνων , etc . Colb . 3 , μετὰ κινδύνου , καὶ ἄνευ κινδύνου .
Lemmas: ( 21 ) μετά κίνδυνος , etc . Colb . 3 , μετά κίνδυνος , καί ἄνευ κίνδυνος .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0093.6
ΡΑ . ΠΡΟΣ ΚΛΗΔΟΝΙΟΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΝ ΚΑΤΑ ΑΠΟΛΛΙΝΑΡΙΟΥ
Lemmas: ΡΑ . προς ΟΔ πρέσβυς κατά ΑΔ
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0093.7
ΕΠΙΣΤΟΛΗ Α' ( 17 ) .
Lemmas: Ἐπιστολή ὅς ( 17 ) .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0093.8
Τῷ τιμιωτάτῳ καὶ θεοφιλεστάτῳ ἀδελφῷ ( 18 ) καὶ συμπεριεσβυτέρῳ Κληδονίῳ Γρηγόριος ἐν Κυρίῳ χαίρειν .
Lemmas: ὁ τίμιος καί θεοφιλής ἀδελφός ( 18 ) καί συμπεριεσβυτέρῳ Κληδόνιος Γρηγόριος ἐν κύριος χαίρω .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0093.9
Βουλήμεθα ( 19 ) μαθεῖν , τίς ἡ καινοτομία περὶ τὴν Ἐκκλησίαν , ἣν ἐξῆ παντὶ βουλομένῳ καὶ παραπορευομένῳ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , διασπᾶν τὴν ποίμνην καλῶς ἡγμένην , καὶ συλαγωγεῖν κλοπιμαίως ἐφόδους , μᾶλλον δὲ ληστρικῶς καὶ παραλόγως διδάγμασιν . Εἰ μὲν γὰρ εἶχον τι καταγιγνώσκειν ἡμῶν περὶ τὴν πίστιν οἱ νῦν ἐπελθόντες ( 20 ) , οὐδ' οὕτω μὲν χωρὶς ὑπομνήσεως ἡμῶν ἔδει τὰ τοιαῦτα τολμᾶν . Πειτὰ γὰρ ἔχην ἢ πεισθῆναι ὀφείλασε πρῶτον ( εἴπερ τις καὶ ἡμῶν λόγος , ὡς τὸν Θεὸν φοβουμένων καὶ κοπιασάντων ὑπὲρ τοῦ λόγου , καὶ τὴν Ἐκκλησίαν ὠφελήσαντων ) , καὶ τότε , εἴπερ ἄρα , καινοτομεῖν , πλὴν καὶ ἀπολογία τις ἂν ἴσως τοῖς ὑβρισταῖς . Ἐπεὶδὴ δὲ καὶ ἐγγράφως καὶ ἀγράφως , καὶ ἐνταῦθα καὶ πορρωτέρω , καὶ μετὰ κινδύνων ( 21 ) καὶ ἀκινδύνως , ἡ πίστις ἡμῶν κεχρύκται , πῶς οἱ μὲν ἐγχειροῦσι τοῖς τοιούτοις , οἱ δὲ ἡσυχάζουσι ( 22 ) ;
Lemmas: Βουλήμεθα ( 19 ) μανθάνω , τίς ὁ καινοτομία περί ὁ ἐκκλησία , ὅς ἔξεστι πᾶς βούλομαι καί παραπορεύομαι , κατά ὁ γράφω , διασπάω ὁ ποίμνη καλῶς ἅγω , καί συλαγωγέω κλοπιμαῖος ἔφοδος , μᾶλλον δέ λῃστρικός καί παράλογος δίδαγμα . εἰμί μέν γάρ ἔχω τίς καταγιγνώσκω ἐγώ περί ὁ πίστις ὁ νῦν ἐπέρχομαι ( 20 ) , οὐδέ οὗτος μέν Χωρὶς ὑπόμνησις ἐγώ ἐσθίω ὁ τοιοῦτος τολμάω . ἔπειτα γάρ ἔχω ἢ πείθω ὀφείλω πρῶτος ( εἴπερ τις καί ἐγώ λόγος , ὡς ὁ θεός φοβέω καί κοπιάω ὑπέρ ὁ λόγος , καί ὁ ἐκκλησία ὠφελέω ) , καί τότε , εἴπερ ἄρα , καινοτομέω , πλήν καί ἀπολογία τις εἄν ἴσως ὁ ὑβριστής . ἐπειδή δέ καί ἔγγραφος καί ἄγραφος , καί ἐνταῦθα καί πρόσω , καί μετά κίνδυνος ( 21 ) καί ἀκίνδυνος , ὁ πίστις ἐγώ κεχρύκται , πῶς ὁ μέν ἐγχειρέω ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ ἡσυχάζω ( 22 ) ;
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0093.10
Καὶ οὐχὶ τοῦτο πῶ δεινόν , καίπερ ἂν δεινόν , εἰ τὴν ἑαυτῶν κακοδοξίαν ( 23 ) ἀνθρώποις ταῖς ἀκαματωτέρας ψυχαῖς διὰ τῶν κακουργοτέρων ἐναποτίθενται ( 24 ) , ἀλλ' ὅτι καὶ ἡμῶν καταφεύδονται , ὡς ὁμοδόξων καὶ ὁμοφρόνων , τῷ χαλκῷ τὸ θέλεαρ περιβάλλοντες , καὶ διὰ τοῦ προσχήματος τούτου τὸ ἑαυτῶν θέλημα κακῶς ἐκπληροῦντες , καὶ τὴν ἀπλότητα ἡμῶν , ἐξ ἧς ἀδελφικῶς αὐτοὺς ἐωρῶμεν , καὶ
Lemmas: καί οὐ οὗτος πῶ δεινός , καίπερ εἄν δεινός , εἰμί ὁ ἑαυτοῦ κακοδοξία ( 23 ) ἄνθρωπος ὁ ἀκάματος Ψυχή διά ὁ κακούργος ἐναποτίθημι ( 24 ) , ἀλλά ὅτι καί ἐγώ καταφεύγω , ὡς ὁμόδοξος καί ομόφρων , ὁ χαλκός ὁ θέλεος περιβάλλω , καί διά ὁ πρόσχημα οὗτος ὁ ἑαυτοῦ θέλημα κακῶς ἐκπληρόω , καί ὁ απλότητα ἐγώ , ἐκ ὅς ἀδελφικῶς αὐτός ὁράω , καί
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0094.1
οὐχ ἄλλοτρίως , κακίας ἐφόδιον ποιησάμενοι · οὐ μὲν γὰρ , ἀλλ’ ὅτι καὶ ὑπὸ τῆς δυτικῆς συνόδου ( 25 ) δεδῆχθαι φασιν , ὡς συνιδάνομαι , ὅρ’ ἧς τὸ πρῶτον οὐκ ἦσαν κατακριθέντες , ὡς πᾶσιν εἴδηλον . Εἰ μὲν οὖν ἐδέχοντο ἡ νῦν ἡ πρότερον οὐ τὴν Ἀπολλιναιρίου φρονοῦντες , τοῦτο δεῖξάτωσαν , καὶ ἡμεῖς στέρεομεν . Δῆλον γὰρ ( 26 ) , ὅτι τῷ ὀρθῷ λόγῳ συνθέμενοι · οὐδὲ γὰρ ἐνδέχεται ( 27 ) ἄλλως , εἰ τοῦτο τετυχήκασι . Δεῖξουσι δὲ πάντως , ἢ διὰ τόμου συνοδικου , ἢ δι’ ἐπιστολῶν κοινωινικῶν · οὕτος γὰρ τῶν συνόδων ὁ νόμος . Εἰ δὲ λόγος τοῦτο ἐστὶ καὶ ἀναπλάσμὸς , εὐπρεπείας ἕνεκεν αὐτοῦ καὶ πιθανότητος τῆς πρὸς τοὺς πολλοὺς εὐρηνέντος διὰ τὸν προσώπων ἀξιόπιστον , διδάξω αὐτοὺς ἡρεμεῖν , καὶ διέλεγχε . Τῇ γὰρ σῇ πολιτείᾳ καὶ ὀρθοδοξίᾳ τοῦτο πρέπειν ὑπολαμβάνομεν .
Lemmas: οὐ ἀλλότριος , κακία ἐφόδιον ποιέω · οὖον μέν γάρ , ἀλλά ὅτι καί ὑπό ὁ δυτικός σύνοδος ( 25 ) δάκνω φημί , ὡς συνιδανομης , ὅρος ὅς ὁ πρῶτος οὐ εἰμί κατακρίνω , ὡς πᾶς οἶδα . εἰμί μέν οὖν δέχομαι ὁ νῦν ὁ πρότερος οὖον ὁ Ἀπολλινάριος φρονέω , οὗτος δείκνυμι , καί ἐγώ στερέω . Δῆλος γάρ ( 26 ) , ὅτι ὁ ὀρθός λόγος συντίθημι · οὐδέ γάρ ἐνδέχομαι ( 27 ) ἄλλως , εἰμί οὗτος τυγχάνω . δείκνυμι δέ πάντως , ἢ διά τόμος συνοδικός , ἢ διά ἐπιστολή κοινωνικός · οὗτος γάρ ὁ σύνοδος ὁ νόμος . εἰμί δέ λόγος οὗτος εἰμί καί ἀναπλασμός , εὐπρέπεια ἕνεκα αὐτός καί πιθανότης ὁ πρός ὁ πολύς εὐρηνέντος διά ὁ πρόσωπον ἀξιόπιστος , διδάσκω αὐτός ἠρεμέω , καί διελέγχω . ὁ γάρ σός πολιτεία καί ὀρθοδοξία οὗτος πρέπω ὑπολαμβάνω .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0094.2
Μὴ ἀπατάτωσαν οἱ ἄνθρωποι , μὴ ἀπατάτωσαν , ἀνθρώπων ἄνουν δεχόμενοι τὸν Κυριαχὸν ( 28 ) , ὡς αὐτοὶ λέγουσι , μᾶλλον δὲ τὸν Κύριον ἡμῶν καὶ Θεόν . Οὐδὲ γὰρ τὸν ἄνθρωπον χωριζόμεν τῆς Θεότητος , ἀλλ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν δογματίζομεν , πρότερον μὲν οὐκ ἄνθρωπον , ἀλλὰ Θεὸν καὶ Υἱὸν μόνον ( 29 ) προαιώνιον , ἀμιγὴ σώματος , καὶ τῶν ὅσα σώματος , ἐπὶ τῷλε διὰ τὸν ἄνθρωπον , προληφθέντα ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας , παθηνὸν σαρκί , ἀπαθὴ θεότητι , περιγραπτὸν σώματι , ἀπερίγραπτον πνεύματι , τὸν αὐτὸν ἐπίγειον καὶ οὐράνιον , ὁρώμενον καὶ νοούμενον , χωρτηνὸν καὶ ἀχώρητον , ἐν ὧν ἀνθρώπῳ τῷ αὐτῷ καὶ Θεῷ ὅλος ἄνθρωπος ἀναπλάσθη πᾶσῶν ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν .
Lemmas: μή ἀπατάω ὁ ἄνθρωπος , μή ἀπατάω , ἄνθρωπος ἄνοος δέχομαι ὁ κυριακός ( 28 ) , ὡς αὐτός λέγω , μᾶλλον δέ ὁ κύριος ἐγώ καί Θεός . οὐδέ γάρ ὁ ἄνθρωπος χωρίζω ὁ θεότης , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός δογματίζω , πρότερος μέν οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά θεός καί υἱός μόνος ( 29 ) προαιώνιος , αμιγής σῶμα , καί ὁ ὅσος σῶμα , ἐπί τάλλω διά ὁ ἄνθρωπος , προλαμβάνω ὑπέρ ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος , παθηνὸν σάρξ , ἀπαθής θεότης , περιγράφω σῶμα , ἀπερίγραπτος πνεῦμα , ὁ αὐτός ἐπίγειος καί οὐράνιος , ὁράω καί νοέω , χωρητός καί ἀχώρητος , ἐν ὅς ἄνθρωπος ὁ αὐτός καί Θεός ὅλος ἄνθρωπος ἀναπλάσσω πᾶς ὑπό ὁ ἁμαρτία .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0094.3
Ei τις οὐ Θεοτόκον τὴν ἁγίαν Μαρίαν ( 30 ) ὑπολαμβάνει , χωρὶς ἐστὶ ( 31 ) τῆς Θεότητος . Εἰ τις ὡς διὰ σωλὴνος τῆς Παρθένου δραμεῖν ( 32 ) , ἀλλὰ μὴ ἐν αὐτῇ διασπελάσθαι λέγει · θεῖκὸς ἄμα καὶ ἀνθρωπικῶς · θεῖκὸς μὲν , ὅτι χωρὶς ἀνδρὸς · ἀνθρωπικῶς δὲ , ὅτι νόμῳ κυήσεως ( 33 ) , ὁμοίως ἄθεος . Εἰ τις διασπελάσθαι τὸν ἄνθρωπον , εἰθ’ ὑποδευξέναι ( 34 )
Lemmas: Ei τις οὖον Θεοτόκος ὁ ἅγιος Μαρία ( 30 ) ὑπολαμβάνω , Χωρὶς εἰμί ( 31 ) ὁ θεότης . εἰμί τις ὡς διά σωλήν ὁ παρθένος τρέχω ( 32 ) , ἀλλά μή ἐν αὐτός διασπελάσθαι λέγω · θεῖος ἄμη καί ἀνθρωπικός · θεῖος μέν , ὅτι Χωρὶς ἀνήρ · ἀνθρωπικός δέ , ὅτι νόμος κύησις ( 33 ) , ὁμοίως ἄθεος . εἰμί τις διασπελάσθαι ὁ ἄνθρωπος , εἶτα υποδευξενος ( 34 )
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0095.1
λέγω Θεόν , καταχρίτως . Οὐ γὰρ γέννησις Θεοῦ τοῦτό ἐστιν , ἀλλὰ φυγὴ γεννήσεως . Εἰ τις εἰσάγεις δύο Υἱούς , ἕνα μὲν τὸν ἐκ Θεοῦ καὶ Πατρός , δεύτερον δὲ τὸν ἐκ τῆς μητρός , ἀλλ’ οὐλ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτόν , καὶ τῆς υἱοθεσίας ἐκπέσει τῆς ἐπηγγελμένης τοῖς ὀρθῶς πιστεύουσι . Φησὶ μὲν γὰρ δύο Θεός καὶ ἄνθρωπος , ἐπεὶ καὶ ψυχὴ καὶ σῶμα ( 35 ) υἱοὶ δὲ οὐ δύο , οὐδὲ Θεοί . Οὐδὲ γὰρ ἐνταῦθα δύο ἄνθρωποι , εἰ καὶ οὕτως ὁ Παῦλος τὸ ἔνδος τοῦ ἀνθρώπου , καὶ τὸ ἔκτος προσῆγορευσεν . Καὶ εἰ δεῖ συντόμως εἰπεῖν , ἄλλο μὲν καὶ ἄλλο τὰ ἐξ ὧν ὁ Σωτὴρ ( εἴπερ μὴ ταυτὸν τὸ ἀόρατον τῷ ὁρατῷ , καὶ τὸ ἄχρονον τῷ ὑπὸ χρό-νου ) , οὐχ ἄλλος δὲ καὶ ἄλλος · μὴ γένοιτο . Τὰ γὰρ ἀμρότερα ἐν τῇ συγχράσει ( 36 ) , Θεοῦ μὲν ἐνανθρω-πήσαντος , ἀνθρώπου δὲ θεωθεῖντος , ἢ ὅπως ἂν τις ὀνομάζειε . λέγω δὲ ἄλλο καὶ ἄλλο ( 37 ) , ἐμπάλιν ἢ ἐπὶ τῆς Τριάδος ἔχει . Ἐκεῖ μὲν γὰρ ἄλλος καὶ ἄλλος , ἵνα μὴ τὰς ὑποστάσεις συγχώμεν · οὐχ ἄλλο δὲ καὶ ἄλλο , ἐν γὰρ τὰ τρία καὶ ταυτὸν τῇ θεότητι .
Lemmas: λέγω Θεός , καταχριος . οὖον γάρ γέννησις Θεός οὗτος εἰμί , ἀλλά φυγή γέννησις . εἰμί τις εἰσάγω δύο υἱός , εἷς μέν ὁ ἐκ Θεός καί πατήρ , δύο δέ ὁ ἐκ ὁ μήτηρ , ἀλλά ὅλος εἷς καί ὁ αὐτός , καί ὁ υἱοθεσία εκπίπτω ὁ ἐπαγγέλλω ὁ ὀρθῶς πιστεύω . φημί μέν γάρ δύο Θεός καί ἄνθρωπος , ἐπεί καί ψυχή καί σῶμα ( 35 ) υἱός δέ οὖον δύο , οὐδέ θεός . οὐδέ γάρ ἐνταῦθα δύο ἄνθρωπος , εἰμί καί οὕτως ὁ Παῦλος ὁ ἔνδον ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ ἕκτος προσαγορεύω . καί εἰμί δεῖ σύντομος εἶπον , ἄλλος μέν καί ἄλλος ὁ ἐκ ὅς ὁ Σωτήρ ( εἴπερ μή τατός ὁ ἀόρατος ὁ ὁρατός , καί ὁ ἄχρονος ὁ ὑπό χρόνος ) , οὐ ἄλλος δέ καί ἄλλος · μή γίγνομαι . ὁ γάρ αμροτερας ἐν ὁ σύγκρασις ( 36 ) , Θεός μέν ἐνανθρωπέω , ἄνθρωπος δέ θεόω , ἢ ὅπως εἄν τις ὀνομάζω . λέγω δέ ἄλλος καί ἄλλος ( 37 ) , ἐμπαλῶ ἢ ἐπί ὁ Τριάς ἔχω . ἐκεῖ μέν γάρ ἄλλος καί ἄλλος , ἵνα μή ὁ ὑπόστασις συγχέω · οὐ ἄλλος δέ καί ἄλλος , ἐν γάρ ὁ τρεῖς καί τατός ὁ θεότης .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0095.2
Εἰ τις , ὡς ἐν προφήτῃ , λέγοι κατὰ χάριν ἐνηργη-μέναι , ἀλλὰ μὴ κατ’ οὐσίαν συνῆφθαι τε καὶ συν-άπτεσθαι , εἴη κενὸς τῆς κρείττονος ἐνεργείας , μᾶλλον δὲ πλήρης τῆς ἐναντίας . Εἰ τις μὴ προσκυνεῖ τὸν ἐσταυρωμένον , ἀνάθεμα ἔστω , καὶ τεταχὼ μετὰ τῶν θεοκτόνων ( 38 ) . Εἰ τις ἐξ ἔργων τετελειωμένον , ἢ μετὰ τὸ βάπτισμα , ἢ μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστα-σιν υἱοθεσίας ἡξιώσθαι λέγοι , καθάπερ οὓς Ἕλληνες παρεγγράπτους εἰσάγουσιν ( 39 ) , ἀνάθεμα ἔστω . Τὸ
Lemmas: εἰμί τις , ὡς ἐν προφήτης , λέγω κατά χάρις ἐνεργέω , ἀλλά μή κατά οὐσία συνάπτω τε καί συνάπτω , εἰμί κενός ὁ ἀγαθός ἐνέργεια , μᾶλλον δέ πλήρης ὁ ἐναντίος . εἰμί τις μή προσκυνέω ὁ σταυρόω , ἀνάθεμα ἵστημι , καί τάσσω μετά ὁ θεοκτόνος ( 38 ) . εἰμί τις ἐκ ἔργον τελειόω , ἢ μετά ὁ βάπτισμα , ἢ μετά ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις υἱοθεσία ἀξιόω λέγω , καθάπερ ὅς Ἕλλην παρέγγραπτος εἰσάγω ( 39 ) , ἀνάθεμα ἵστημι . ὁ
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0096.1
Γὰρ ἡρμηνῆν , ἡ προκόπτον , ἡ τελειούμενον , οὐ Θεός , κἂν διὰ τὴν κατὰ μικρὸν ἀνάδειξιν οὕτω λέγηται . Εἰ τις ἀποτεθεῖσθαι νῦν τὴν ἅγιαν σάρκα 40 λέγοι , καὶ γυμνὴν εἶναι τὴν θεότητα τοῦ σώματος 41 , ἀλλὰ μὴ μετὰ τοῦ προσλήμματος καὶ εἶναι , καὶ ἔχειν , μὴ ἴδοι τὴν δόξαν τῆς παρουσίας αὐτοῦ 42 . Ποῦ γὰρ τὸ σῶμα νῦν , εἰ μὴ μετὰ τοῦ προσλαβόντος ; οὐ γὰρ δὴ κατὰ τοὺς Μανιχαίων λήρους 43 τῷ ἡλίῳ ἐναποτιθέεται , ἵνα τιμηθῇ διὰ τῆς ἀτιμίας · ἢ εἰς τὸν ἀέρα ἐκέθη καὶ διελύθη 44 , ὡς φωνῆς φύσις , καὶ ὀσμῆς φύσις , καὶ ἀττραπῆς δρόμος οὐχ ἰσταμένης . Ποῦ δὲ καὶ τὸ ψυλαφθῆναι αὐτὸν μετὰ τὴν ἀνάστασιν , ἢ ὀφθῆναι ποτε ὑπὸ τῶν ἐκνενησάντων ; θεότης γὰρ καθ’ ἑαυτὴν ἀόρατος . Ἄλλ’ ἤξει μὲν μετὰ τοῦ σώματος , ὡς ἐμὸς λόγος , τοιούτος δὲ οἷος ὤφθη τοῖς μαθηταῖς ἐν τῷ ὄρει , ἢ παρεδέξατο , ὑπερνικῶν τὸ σαρκικὸν τῆς θεότητος . Ὦσπερ δὲ ταῦτα λέγομεν ἀποσκευαζόμενοι τὴν ὑπόνοιαν , οὕτω καὶ ἐκεῖνα γράφομεν διορθούμενοι τὴν καινοτομίαν .
Lemmas: γάρ ἡρμηνῆν , ὁ προκόπτω , ὁ τελειόω , οὖον Θεός , κἀν διά ὁ κατά μικρός ἀνάδειξις οὗτος λέγω . εἰμί τις ἀποτίθημι νῦν ὁ ἅγιος σάρξ 40 λέγω , καί γυμνός εἰμί ὁ θεότης ὁ σῶμα 41 , ἀλλά μή μετά ὁ πρόσλημμα καί εἰμί , καί ἔχω , μή ὁράω ὁ δόξα ὁ παρουσία αὐτός 42 . πός γάρ ὁ σῶμα νῦν , εἰμί μή μετά ὁ προσλαμβάνω ; οὖον γάρ δή κατά ὁ Μανιχαῖος λῆρος 43 ὁ ἥλιος ἐναποτίθεμαι , ἵνα τιμάω διά ὁ ἀτιμία · ἢ εἰς ὁ ἀήρ κεῖμαι καί διαλύω 44 , ὡς φωνή φύσις , καί ὀσμή φύσις , καί ἀττραπῆς δρόμος οὐ ἵστημι . πός δέ καί ὁ ψυλαμβανω αὐτός μετά ὁ ἀνάστασις , ἢ ὁράω ποτός ὑπό ὁ ἐκνέω ; θεότης γάρ κατά ἑαυτοῦ ἀόρατος . ἄλλος ἦξις μέν μετά ὁ σῶμα , ὡς ἐμός λόγος , τοιούτος δέ οἷος ὁράω ὁ μαθητής ἐν ὁ ὄρος , ἢ παραδέχομαι , ὑπερνικάω ὁ σαρκικός ὁ θεότης . ὥσπερ δέ οὗτος λέγω ἀποσκευάζω ὁ ὑπόνοια , οὗτος καί ἐκεῖνος γράφω διορθόω ὁ καινοτομία .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0096.2
Εἰ τις λέγοι τὴν σάρκα ἐξ οὐρανοῦ καταληλυθέναι , ἀλλὰ μὴ ἐντεῦθεν εἶναι καὶ παρ’ ἡμῶν , εἰ καὶ ὑπὲρ ἡμᾶς 45 , ἀνάδεξαι ἔστω . Τὸ γὰρ , Ὁ δεῖναρος ἄνθρωπος ἐξ οὐρανοῦ , καὶ Ὁλος ὁ ἐπουράνιος , τοιούτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι , καὶ , Οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν , εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου , καὶ εἰ τι ἄλλο τοιούτο , νομιζτέον λέγεσθαι διὰ τὴν πρὸς τὸν οὐρανὸν ἑνώσιν 46 , ὡσπερ καὶ τὸ διὰ Χριστοῦ γεγενῆσθαι τὰ πάντα , καὶ κατοικεῖν Χριστὸν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν , οὐ κατὰ τὸ φαινόμενον τοῦ Θεοῦ 47 , ἀλλὰ κατὰ τὸ νοούμενον , χειραγώγων ὡσπερ τῶν φύσεων , οὕτω δὲ καὶ τῶν κλήσεων , καὶ περιχωροῦν ἐς ἀλλήλας τῷ λόγῳ τῆς συμφύσεως .
Lemmas: εἰμί τις λέγω ὁ σάρξ ἐκ οὐρανός καταλύω , ἀλλά μή ἐντεῦθεν εἰμί καί παρά ἐγώ , εἰμί καί ὑπέρ ἐγώ 45 , ἀνάδεξαι ἵστημι . ὁ γάρ , ὁ δεῖναρος ἄνθρωπος ἐκ οὐρανός , καί ὅλος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτος καί ὁ ἐπουράνιος , καί , οὐδείς ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , εἰμί μή ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος , νομίζω λέγω διά ὁ πρός ὁ οὐρανός ἔνειμι 46 , ὡς καί ὁ διά Χριστός γίγνομαι ὁ πᾶς , καί κατοικέω Χριστός ἐν ὁ Καρδία σύ , οὖον κατά ὁ φαίνω ὁ Θεός 47 , ἀλλά κατά ὁ νοέω , χειραγωγέω ὡς ὁ φύσις , οὗτος δέ καί ὁ κλῆσις , καί περιχωρέω εἰς ἀλλήλων ὁ λόγος ὁ σύμφυσις .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0096.3
Εἰ τις εἰς ἄνουν ἄνθρωπον ἤλπιζεν , ἀνόητος ὢν ἐστι , καὶ οὐχ ἄξιος ὅλως 48 σῴζεσθαι . Τὸ γὰρ ἀπρόσληπτον , ἀδερὰττον · δ δὲ ἡνωται τῷ Θεῷ ,
Lemmas: εἰμί τις εἰς ἄνοος ἄνθρωπος ἐλπίζω , ἀνόητος εἰμί εἰμί , καί οὐ ἄξιος ὅλως 48 σῴζω . ὁ γάρ ἀπρόσληπτος , ἀδερὰττον · δ δέ ἑνόω ὁ Θεός ,
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0097.1
Α τοῦτο καὶ σώζεται . Εἰ ἡμιὺς ( 49 ) ἐπταίσεν ὁ Ἀδάμ , ἡμισυ καὶ τὸ προσελημμένον καὶ τὸ σωζόμενον . Εἰ δὲ ὅλος ( 50 ) , ὅλῳ τῷ γεννηθέντι ἁμωται , καὶ ὅλως σώζεται ( 51 ) . Μὴ τοίνυν βακχαινεύσασιν ἡμῖν τῆς παντελοῦς σωτηρίας , μηδὲ ὀστὰ μόνον , καὶ νεῦρα καὶ ζωγραφίαν ἀνθρώπου τῷ Σωτῆρι περιτιθέασθαι . Εἰ μὲν γὰρ ἄψυχος ὁ ἄνθρωπος , τοῦτο καὶ Ἀρειανοὶ λέγουσιν , ἵν’ ἐπὶ τῇ θεότητι τὸ πάθος ἐνέγκωσιν , ὡς τοῦ κινούντος τὸ σῶμα , τοῦτο καὶ πάσχοντος ( 52 ) . Εἰ δὲ ἐμψυχος , εἰ μὲν οὐ νοερός , πῶς καὶ ἄνθρωπος ; οὐ γὰρ ἄνευν ζῶν ὁ ἄνθρωπος . Καὶ ἀνάγκη τὸ σχῆμα μὲν ἀνθρώπειον εἶναι ( 53 ) καὶ τὴν σκηνήν , τὴν δὲ ψυχὴν ἵππου τινός , ἢ βοός , ἢ ἄλλου τῶν ἀνοήτων . Τοῦτο γοῦν ἔσται καὶ τὸ σωζόμενον · καὶ διεψεῦσθην ἐγὼ παρὰ τῆς ἀληθείας . ἄλλου τιμηθέντος , ἄλλος μεΒ γαλαυχοῦμενος . Εἰ δὲ νοερός , ἀλλ’ οὐκ ἄνευς ὁ ἄνθρωπος , παυσάσθωσαν ὄντως ἀνοηταίνοντες ( 54 ) .
Lemmas: Α οὗτος καί σῴζω . εἰμί ἡμιὺς ( 49 ) πταίω ὁ Ἀδάμ , ἡμισς καί ὁ προσλαμβάνω καί ὁ σῴζω . εἰμί δέ ὅλος ( 50 ) , ὅλος ὁ γεννάω ἀμόω , καί ὅλως σῴζω ( 51 ) . μή τοίνυν βακχαινεύσασιν ἐγώ ὁ παντελής σωτηρία , μηδέ ὁστόν μόνος , καί νεῦρον καί ζωγραφία ἄνθρωπος ὁ Σωτήρ περιτίθημι . εἰμί μέν γάρ ἄψυχος ὁ ἄνθρωπος , οὗτος καί Ἀρειανός λέγω , ἵνα ἐπί ὁ θεότης ὁ πάθος φέρω , ὡς ὁ κινέω ὁ σῶμα , οὗτος καί πάσχω ( 52 ) . εἰμί δέ έμψυχος , εἰμί μέν οὖον νοερός , πῶς καί ἄνθρωπος ; οὖον γάρ ἄνευ ζῶ ὁ ἄνθρωπος . καί ἀνάγκη ὁ σχῆμα μέν ἀνθρώπειος εἰμί ( 53 ) καί ὁ σκηνή , ὁ δέ ψυχή ἵππος τις , ἢ βοῦς , ἢ ἄλλος ὁ ἀνόητος . οὗτος γοῦν εἰμί καί ὁ σῴζω · καί διαψεύδω ἐγώ παρά ὁ ἀλήθεια . ἄλλος τιμάω , ἄλλος Βεμ γαλαυχοω . εἰμί δέ νοερός , ἀλλά οὐ ἄνευ ὁ ἄνθρωπος , παύω εἰμί ἀνοηταίνω ( 54 ) .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0097.2
Ἄλλ’ ἥρκει , φησίν , ἡ θεότης ἀντὶ τοῦ νοῦ . Τί οὖν πρὸς ἐμὲ τοῦτο ; Θεότης γὰρ μετὰ σαρκὸς μόνης οὐκ ἄνθρωπος , ἀλλ’ οὐδὲ ψυχῆς μόνης , οὐδὲ ἀμφοτέρων χωρὶς τοῦ νοῦ , ἢ καὶ μᾶλλον ἄνθρωπος ( 55 ) . Τήρεε οὖν τὸν ἄνθρωπον ὅλον , καὶ μῖξον τὴν θεότητα , ἵνα με τελείῳ · εὐεργετῆς ( 56 ) . Ἄλλ’ οὐκ ἔχωρει , φησί , δύο τέλεια . Οὐδὲ γάρ , εἴπερ σωματικῶς σκοπεῖς . Ἄγγειον γὰρ μεδίμνιον οὐ χωρεῖ μεδιμνόν , οὐδὲ ( 57 ) σώματος ἕνὸς τόπος δύο ἢ πλείω σώματα · C εἰ δὲ ὡς νοητὰ καὶ ἀσώματα , σκόπει ὅτι καὶ ψυχήν , καὶ λόγον , καὶ νοῦν , καὶ Πνεῦμα ἅγιον ὁ αὐτὸς ἐχώρησα , καὶ πρὸ ἐμοῦ τὸν Πατέρα , καὶ τὸν Υἱόν , καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα ( 58 ) , καὶ κόσμος οὗτος , τὸ ἐξ ὁρατῶν λέγω καὶ ἀόρατων σύστημα . Τοιαύτη γὰρ ἡ τῶν νοητῶν φύσις , ἀσωμάτως καὶ ἀμερίστως , καὶ ἀλλήλοις , καὶ σώμασι μίγνυσθαι . Ἐπεὶ καὶ φωνῇ πλείου · ἀκοὴ μὴ χωρηταί , καὶ ὄψεις πολλῶν ( 59 ) τοῖς αὐτοῖς ὁρατοῖς , καὶ ὀσφραντοῖς ὀσφρησις , οὔτε τῶν αἰσθήσεων στενοχωρουμένων ὑπ’ ἀλλήλων , ἢ ἐχολιδομένων , οὔτε τῶν αἰσθητῶν ἐλαττουμένων τῷ πλήθει τῆς ἀντιλήψεως .
Lemmas: ἄλλος ἀρκέω , φημί , ὁ θεότης ἀντί ὁ νόος . τις οὖν πρός ἐγώ οὗτος ; θεότης γάρ μετά σάρξ μόνος οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά οὐδέ Ψυχή μόνος , οὐδέ ἀμφότερος Χωρὶς ὁ νόος , ἢ καί μᾶλλον ἄνθρωπος ( 55 ) . τηρέω οὖν ὁ ἄνθρωπος ὅλος , καί μίγνυμι ὁ θεότης , ἵνα ἐγώ τέλειος · εὐεργέτης ( 56 ) . ἄλλος οὐ χωρέω , φημί , δύο τέλειος . οὐδέ γάρ , εἴπερ σωματικός σκοπέω . ἀγγεῖον γάρ μέδιμνος οὖον χωρέω μέδιμνος , οὐδέ ( 57 ) σῶμα εἷς τόπος δύο ἢ πλείων σῶμα · C εἰμί δέ ὡς νοητός καί ἀσώματος , σκοπέω ὅτι καί Ψυχή , καί λόγος , καί νόος , καί πνεῦμα ἅγιος ὁ αὐτός χωρέω , καί πρό ἐγώ ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ( 58 ) , καί κόσμος οὗτος , ὁ ἐκ ὁρατής λέγω καί αόρατος σύστημα . τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ νοητός φύσις , ἀσώματος καί ἀμέριστος , καί ἀλλήλων , καί σῶμα μίγνυμι . ἐπεί καί φωνή πλεῖος · ἀκοή μή χωρέω , καί ὄψις πολύς ( 59 ) ὁ αὐτός ὁρατός , καί ὀσφραντός ὄσφρησις , οὔτε ὁ αἴσθησις στενοχωρέω ὑπό ἀλλήλων , ἢ εχολιδιδωμι , οὔτε ὁ αἰσθητής ἐλασσόω ὁ πλῆθος ὁ ἀντίληψις .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0097.3
( 56 ) Te.λέως εὐεργετῆς . Montac . , Morel . et Com - bef . τελείως εὐεργετῆσης .
Lemmas: ( 56 ) ἧλος εὐεργέτης . Montac . , Morel . et Com - bef . τέλειος εὐεργετέω .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0097.4
( 58 ) Τὸ ἅγιον Πνεῦμα . Colb . 3 , 6 , καὶ Πνεῦμα τὸ ἅγιον .
Lemmas: ( 58 ) ὁ ἅγιος πνεῦμα . Colb . 3 , 6 , καί πνεῦμα ὁ ἅγιος .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0097.5
( 49 ) Εἰ ἡμῖς . Colb . 9 et Combef . εἰ ἡμισυ .
Lemmas: ( 49 ) εἰμί ἡμεῖς . Colb . 9 et Combef . εἰμί ἡμισς .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0097.6
( 52 ) Τοῦτο καὶ πάσχοντος . Cod . Reg . B , καὶ τοῦ πάσχοντος .
Lemmas: ( 52 ) οὗτος καί πάσχω . Cod . Reg . B , καί ὁ πάσχω .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0097.7
( 53 ) Ἀνθρώπειον εἶναι . Ita Colb . 3 , 6 , 9 , et Morel . ; at Colb . a , ἄνθρωπινον εἶναι . In edit . εἶναι deest .
Lemmas: ( 53 ) ἀνθρώπειος εἰμί . Ita Colb . 3 , 6 , 9 , et Morel . ; at Colb . a , ἀνθρώπινος εἰμί . In edit . εἰμί deest .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0098.1
Πῶς δὲ καὶ τέλειος νοῦς ἀνθρώπου ἢ ἀγγέλου , Ἀ συγκρίσει θεότητος , ἵνα τὸ ἕτερον ἐν ἑλθεῖ παρουσίᾳ τοῦ μειζόνος ; οὐδὲ γὰρ αὐτὴ τι ( 60 ) πρὸς ἥλιον , οὐδὲ νοῦς ὀλίγη πρὸς ποταμὸν , ἵνα τὰ μικρὰ προανελώμεν ( 61 ) , οἴκου μὲν αὐτὴν , γῆς δὲ νοῦδα , καὶ οὕτω χωρισθῆ τὰ μειζὼν καὶ τελειώτερα . Πῶς γὰρ χωρήσει δύο τέλεια , οἴκος μὲν αὐτὴν καὶ ἥλιον , γῆ δὲ νοῦδα καὶ ποταμὸν , τοῦτο διασχεψόμεθα : καὶ γὰρ πολλῆς ὧπως τὸ πρᾶγμα φροντίδος ἄξιον . Ἡ ἀγνοοῦσιν , ὅτι τὸ πρὸς τὸ τέλειον πρὸς ἕτερον ἀτελὲς , ὡς βοὸνς πρὸς βροῦ , καὶ κόκκος νάπυος πρὸς κύμαρον , ἢ τι ἄλλο τῶν μειζόνων σπερμάτων , κλὴν τῶν ὁμογενῶν μειζόν λέγεται : εἰ δὲ βούλει , καὶ ἄγγελος πρὸς Θεόν , καὶ πρὸς ἄγγελον ἄνθρωπος ; Τέλειον οὖν ἡμέτερος νοῦς , καὶ ἡγεμονικόν , ἀλλὰ ψυχῆς καὶ σώματος , οὐχ ἀπλῶς τέλειον , Θεοῦ δὲ δοῦλον καὶ ὑποχείριον , ἀλλ’ οὐ συνηγορικόν , οὐδὲ ὁμότιμον . Ἐπεὶ καὶ Μωϋσῆς , Φαραὼ μὲν θεός , Θεοῦ δὲ θεράπων , ὡς ἀναγέγραπται : καὶ ἀστέρες νύκτα μὲν περιλάμπουσιν ( 62 ) , ἡλίῳ δὲ κρύπτονται , ὡς , μὴδ’ ὅτι εἰσιν , ἡμέρᾳ γνωρίζεσθαι : καὶ λαμπὰς ὀλίγη μεγάλῃ πυρακίδι ( 63 ) προσχωρησασα , οὔτε ἀπόλλυται , οὔτε φαίνεται , οὔτε χωρίζεται ( 64 ) , ἀλλ’ ὅλον ἐστὶ πυρακὰς ( 65 ) , τοῦ ὑπερέχοντος ἐκνικῆσαντος .
Lemmas: Πῶς δέ καί τέλειος νόος ἄνθρωπος ἢ ἄγγελος , ὅς σύγκρισις θεότης , ἵνα ὁ ἕτερος ἐν έρχομαι παρουσία ὁ μείζων ; οὐδέ γάρ αὐτός τίς ( 60 ) πρός ἥλιος , οὐδέ νόος ὀλίγος πρός ποταμός , ἵνα ὁ μικρός προαναλίσκω ( 61 ) , οἶκος μέν αὐτός , γῆ δέ νοῦδος , καί οὗτος χωρίζω ὁ μείζων καί τέλειος . Πῶς γάρ χωρέω δύο τέλειος , οἶκος μέν αὐτός καί ἥλιος , γῆ δέ νοῦδος καί ποταμός , οὗτος διασχεψομεθη : καί γάρ πολύς ὁράω ὁ πρᾶγμα φροντίς ἄξιος . ὁ ἀγνοέω , ὅτι ὁ πρός ὁ τέλειος πρός ἕτερος ἀτελής , ὡς βόνος πρός βροῦ , καί κόκκος νᾶπυ πρός κύμαρον , ἢ τίς ἄλλος ὁ μείζων σπέρμα , κλῆς ὁ ὁμογενής μείζων λέγω : εἰμί δέ βούλομαι , καί ἄγγελος πρός Θεός , καί πρός ἄγγελος ἄνθρωπος ; τέλειος οὖν ἡμέτερος νόος , καί ἡγεμονικός , ἀλλά Ψυχή καί σῶμα , οὐ ἀπλόος τέλειος , Θεός δέ δοῦλος καί ὑποχείριος , ἀλλά οὖον συνηγορικός , οὐδέ ὁμότιμος . ἐπεί καί Μωϋσῆς , Φαραώ μέν θεός , Θεός δέ θεράπων , ὡς ἀναγράφω : καί ἀστήρ νύξ μέν περιλάμπω ( 62 ) , ἥλιος δέ κρύπτω , ὡς , μηδέ ὅτι εἰμί , ἡμέρα γνωρίζω : καί λαμπάς ὀλίγος μέγας πυρακίδι ( 63 ) προσχωρέω , οὔτε ἀπόλλυμι , οὔτε φαίνω , οὔτε χωρίζω ( 64 ) , ἀλλά ὅλος εἰμί πυρακής ( 65 ) , ὁ ὑπερέχω ἐκνικάω .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0098.2
Ἄλλὰ κατάκριτος , φησίν , ὁ ἡμέτερος νοῦς . Τί δαὶ ἡ σάρξ ; οὐ κατάκριτος ; Ἡ καὶ ταύτην ἀποσκεύασαι πρὸς τὴν ἁμαρτίαν , ἢ κάκεινον πρᾶσας ( 66 ) διὰ τὴν σωτηρίαν . Εἰ τὸ χειρὸν προσεληφται , ἰν’ ἀγιασθῇ διὰ τῆς σαρκώσεως , τὸ κρεῖττον οὐ προσληφθήσεται , ἰν’ ἀγιασθῇ διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως ; εἰ δὲ πλὴς ἐξυμώθη καὶ νέον φύραμα γέγονεν , ὡ σοφοί , ἡ εἰκὼν οὐ ζυμωθήσεται , καὶ πρὸς Θεὸν ἀνακραθήσεται ( 67 ) , θεωθεῖσα διὰ τῆς θεότητος ; Κάκεινον δὲ ( 68 ) προσθήσωμεν · εἰ διέτρεψεν ὁ πάντων ὁ νοῦς ὡς ἁμαρτητικὸς καὶ κατάκριτος , καὶ διὰ τοῦτο σῶμα μὲν προσεληφται , νοῦς δὲ παραλείπεται , συγγνώμη τοῖς πταίοις περὶ νοῦν . Μαρτυρία γὰρ Θεοῦ κατὰ σὲ ( 69 ) σαφῶς ἔδειξε τὸ τῆς θεραπείας ἀδύνατον . Εἴπω τὸ μειζόν · σὺ μὲν διὰ τοῦτο ἀτιμάζεις , ὡ βέλτιστε , τὴν ἐμὸν νοῦν ( ὡς σαρκολάτρης , εἴπερ ἀνθρωπολάτρης ἐγώ ( 70 ) , ἵνα συνδύσης
Lemmas: ἀλλά κατάκριτος , φημί , ὁ ἡμέτερος νόος . τις δαί ὁ σάρξ ; οὖον κατάκριτος ; ὁ καί οὗτος ἀποσκευάζω πρός ὁ ἁμαρτία , ἢ ἐκεῖνος πέρνημι ( 66 ) διά ὁ σωτηρία . εἰμί ὁ χείρων προσλαμβάνω , ἵνα ἁγίζω διά ὁ σάρκωσις , ὁ ἀγαθός οὖον προσλαμβάνω , ἵνα ἁγίζω διά ὁ ἐνανθρώπησις ; εἰμί δέ Πλῆς ἐξυμώθη καί νέος φύραμα γίγνομαι , εἰμί σοφός , ὁ εἰκών οὖον ζυμόω , καί πρός θεός ἀνακρατέω ( 67 ) , θεόω διά ὁ θεότης ; ἐκεῖνος δέ ( 68 ) προστίθημι · εἰμί διατρέπω ὁ πᾶς ὁ νόος ὡς ἁμαρτητικός καί κατάκριτος , καί διά οὗτος σῶμα μέν προσλαμβάνω , νόος δέ παραλείπω , συγγνώμη ὁ πταίω περί νόος . Μαρτυρία γάρ Θεός κατά σύ ( 69 ) σαφῶς δείκνυμι ὁ ὁ θεραπεία ἀδύνατος . εἶπον ὁ μείζων · σύ μέν διά οὗτος ἀτιμάζω , εἰμί ἀγαθός , ὁ ἐμός νόος ( ὡς σαρκολάτρης , εἴπερ ἀνθρωπολάτρης ἐγώ ( 70 ) , ἵνα συνδύω
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0098.3
( 62 ) Νύκτα ... περιλάμπουσιν . Montac . et Morel , vuncti περιλάμπουσιν .
Lemmas: ( 62 ) Νύξ ... περιλάμπω . Montac . et Morel , vuncti περιλάμπω .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0098.4
( 64 ) Οὔτε χωρίζεται . Colb . 3 γνωρίζεται , nec dignoscitur .
Lemmas: ( 64 ) οὔτε χωρίζω . Colb . 3 γνωρίζω , nec dignoscitur .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0098.5
( 66 ) Κάκεινον πρᾶσας . Combef . κάκεινον προσάγας , Fac adjungeris .
Lemmas: ( 66 ) ἐκεῖνος πέρνημι . Combef . ἐκεῖνος προσάγω , Fac adjungeris .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0098.6
( 69 ) Μαρτυρία γὰρ Θεοῦ κατὰ σέ . In cod . Reg . B , et apud Morel . κατὰ σὲ desunt .
Lemmas: ( 69 ) Μαρτυρία γάρ Θεός κατά σός . In cod . Reg . B , et apud Morel . κατά σύ desunt .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0099.1
Τίς δὲ καὶ ὁ λόγος αὐτὸς τῆς ἐνανθρωπήσεως , ὅψμεν , εἰτεν σαρκώσεως , ὡς αὐτοὶ λέγουσιν . Εἰ μὲν ἵνα χωρηθῇ Θεὸς , ἄλλως ἀχώρητος ὤν , καὶ ὡς ὑπὸ παραπετάσματι τῇ σαρκὶ τοῖς ἀνθρώποις προσομιλήσῃ , κομίζον τὸ προσωπείον αὐτὸς , καὶ τὸ δράμα τῆς ὑποκρίσεως · ἵνα μὴ λέγω ὅτι καὶ ἄλλως ὁμιλήσαι ἡμῖν οἶόν τε ἦν , ὡσπερ ἐν βάτῳ πυρὸς B καὶ ἀνθρωπίνῳ εἴδει ( 72 ) τὸ πρότερον . Εἰ δὲ ἵνα λῷ καὶ τὰ κατάκριμα τῆς ἁμαρτίας τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον ἀγιάσας , ὡσπερ σαρκὸς ἐδέετο διὰ τὴν σάρκα κατακριθεῖσαν , καὶ ψυχῆς διὰ τὴν ψυχὴν , οὕτω καὶ νοῦ διὰ τὸν νοῦν , οὐ πταίσαντα μόνον ἐν τῷ Ἄδᾳ , ἀλλὰ καὶ πρωτοπαθῆσαντα , ὡσπερ οἱ ἰατροὶ λέγουσιν ἐπὶ τῶν ἀρρώστημάτων . Ὁ γὰρ τὴν ἐντολὴν ἐδέξατο , τοῦτο καὶ τὴν ἐντολὴν οὐκ ἐφύλαξεν · ὁ δὲ οὐκ ἐφύλαξε , τοῦτο καὶ τὴν παράβασιν ἐτόλμησεν · ὁ δὲ παρέβη , τοῦτο καὶ σωτηρίας ἐδεῖτο μάλιστα · ὁ δὲ τῆς σωτηρίας ἐδεῖτο , τοῦτο καὶ προσελήφθη · ὁ νοῦς δὴρα προσελήφπται .
Lemmas: Τῖς δέ καί ὁ λόγος αὐτός ὁ ἐνανθρώπησις , ὁρμέω , εἶτα σάρκωσις , ὡς αὐτός λέγω . εἰμί μέν ἵνα χωρέω θεός , ἄλλως Ἀχώρητος εἰμί , καί ὡς ὑπό παραπέτασμα ὁ σάρξ ὁ ἄνθρωπος προσομιλέω , κομίζω ὁ προσωπεῖον αὐτός , καί ὁ δράμα ὁ ὑπόκρισις · ἵνα μή λέγω ὅτι καί ἄλλως ὁμιλέω ἐγώ οἶος τε εἰμί , ὡς ἐν βάτος πυρός B καί ἀνθρώπινος εἶδος ( 72 ) ὁ πρότερος . εἰμί δέ ἵνα λῶ καί ὁ κατάκριμα ὁ ἁμαρτία ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος ἁγίζω , ὡς σάρξ δήω διά ὁ σάρξ κατακρίνω , καί Ψυχή διά ὁ ψυχή , οὗτος καί νόος διά ὁ νόος , οὖον πταίω μόνος ἐν ὁ Ἄδα , ἀλλά καί πρωτοπαθέω , ὡς ὁ ἰατρός λέγω ἐπί ὁ ἀρρώστημα . ὁ γάρ ὁ ἐντολή δέχομαι , οὗτος καί ὁ ἐντολή οὐ φυλάσσω · ὁ δέ οὐ φυλάσσω , οὗτος καί ὁ παράβασις τολμάω · ὁ δέ παραβαίνω , οὗτος καί σωτηρία δήω μάλιστα · ὁ δέ ὁ σωτηρία δήω , οὗτος καί προσλαμβάνω · ὁ νόος Δήρα προσλαμβάνω .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0099.2
Τοῦτο νῦν ἀποδεδεῖκται , κἂν μὴ βούλωνται , γεωμετρικαῖς , ὡς φασιν αὐτοί , καὶ ἀναγκαίαις ἀποδείξεσι . Σὺ δὲ ποιεῖς παραπλήσιον , ὡσπερ ἂν εἰ ὀφθαλμοῦ ἀνθρώπου πταίσαντος καὶ ποδὸς · προσπταίσαντος , τὸν πόδα μὲν ἰθεράπευες , τὸν δὲ ὀφθαλμὸν ἀθεράπευτον εἶας · ἢ ζωγράφου τι μὴ καλῶς γράψαντος , τὸ μὲν γράφειν μετεποίησ , τὸν δὲ ζωγράφων ὡς κατορθοῦντα παρέτρεχες . Εἰ δὲ ὑπὸ τούτων ἐξετρηγόμενοι τῶν λογισμῶν , καταφεύγουσιν ἐπὶ τὸ δυνατὸν εἶναι Θεῷ , καὶ χωρὶς νοῦ , σῶσαι τὸν ἄνθρωπον , δυνατὸν δὲ που καὶ χωρὶς σαρκὸς , μόνῳ τῷ βούλεσθαι , ὡσπερ καὶ τὰ ἄλλα πάντα ἐνεργεῖ , καὶ ἐνήργηκεν ἀσωμάτως . Ἄνελε οὖν μετὰ τοῦ νοῦ καὶ τὴν σάρκα , ἐν ᾗ σοι τέλειον τὸ τῆς ἀπνοίας . Ἄλλ’ ἀπατῶνται ὑπὸ τοῦ γράμματος , καὶ διὰ τοῦτο τῇ σαρκὶ προστρέχουσι , τὴν συνθεσιν τῆς Γραφῆς
Lemmas: οὗτος νῦν ἀποδείκνυμι , κἀν μή βούλομαι , γεωμετρικός , ὡς φημί αὐτός , καί ἀναγκαῖος ἀπόδειξις . σύ δέ ποιέω παραπλήσιος , ὡς εἄν εἰμί ὀφθαλμός ἄνθρωπος πταίω καί πούς · προσπταίω , ὁ πούς μέν ἰθεράπευες , ὁ δέ ὀφθαλμός ἀθεράπευτος ἐάω · ἢ ζωγράφος τίς μή καλῶς γράφω , ὁ μέν γράφω μεταπίνω , ὁ δέ ζωγράφος ὡς κατορθόω παρατρέχω . εἰμί δέ ὑπό οὗτος εξετρηγομενω ὁ λογισμός , καταφεύγω ἐπί ὁ δυνατός εἰμί Θεός , καί Χωρὶς νόος , σῴζω ὁ ἄνθρωπος , δυνατός δέ ποῦ καί Χωρὶς σάρξ , μόνος ὁ βούλομαι , ὡς καί ὁ ἄλλος πᾶς ἐνεργέω , καί ἐνεργέω ἀσώματος . ἀναιρέω οὖν μετά ὁ νόος καί ὁ σάρξ , ἐν ὅς σύ τέλειος ὁ ὁ ἄπνοια . ἄλλος ἀπατάω ὑπό ὁ γράμμα , καί διά οὗτος ὁ σάρξ προστρέχω , ὁ σύνθεσις ὁ γραφή
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0100.1
ἀγνοοῦντες . Ἡμεῖς αὐτοὺς καὶ τοῦτο διδάξομεν . Ὅτι μὲν γὰρ πανταχοῦ τῆς Γραφῆς ἄνθρωπος καὶ ὡς ἀνθρώπου προσσαγορεύεται , τί δεῖ πρὸς εἰδότας καὶ λέγειν ;
Lemmas: ἀγνοέω . ἐγώ αὐτός καί οὗτος διδάσκω . ὅτι2 μέν γάρ πανταχοῦ ὁ γραφή ἄνθρωπος καί ὡς ἄνθρωπος προσαγορεύω , τίς δεῖ πρός οἶδα καί λέγω ;
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0100.2
Εἰ δὲ δυσχυρίζονται τῷ ( 73 ) , Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , καὶ διὰ τοῦτο περιέξουσι τοῦ ἀνθρώπου τὸ χαλίστον , ὥσπερ οἱ σχυτεῖς τὰ παχύτερα τῶν δερμάτων ( 74 ) , ἵνα Θεὸν σαρκὶ συγχολλήσωσιν , ὅρα λέγειν αὐτοῖς · καὶ σαρκῶν μόνων ( 75 ) τὸν Θεὸν εἶναι Θεόν , ἀλλ’ οὐχὶ καὶ ψυχῶν , διὰ τὸ γεγράφθαι , Καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός , καὶ , Πρὸς σὲ πᾶσα σάρξ ἥξει , καὶ Εὐλογήσει πᾶσα σάρξ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ , τοῦτ’ ἐστὶ πᾶς ἄνθρωπος · ἢ πάλιν ἀσωμάτους , καὶ ἀοράτους καταδεχθῆναι τοὺς πατέρας ἡμῶν εἰς Αἴγυπτον , καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ Ἰωσὴφ δεδεῖσθαι μόνην ὑπὸ τοῦ Φαραώ ( 76 ) , διὰ τὸ γεγράφθαι , Ἐν ἐβδομήκοντα πέντε ψυχαῖς κατέβησαν εἰς Αἴγυπτον , καὶ , Σίδηρον διήλθεν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ( 77 ) , πρᾶγμα δεδηγὲν μὴ δυναμένον . Ἄγνοοῦσι γὰρ οἱ ταῦτα λέγοντες , ὅτι συνευδοχικῶς τὰ τοιαῦτα ὀνομάζεται , ἀπὸ μέρους τοῦ παντὸς δηλουμένου · ὥσπερ καὶ , Νεοσσοὶ τῶν δρακόνων ἐπικαλοῦνται τὸν Θεόν , ἢ ἡ πτηνὴ δηλωθῇ φύσις , καὶ Πλειάς καὶ Ἐσπερος καὶ Ἄρκτοῦρος μνημονεύονται ἀντὶ πάντων ἀστέρων , καὶ τῆς περὶ τούτους οἰκονομίας .
Lemmas: εἰμί δέ δυσχυριζοντ ὁ ( 73 ) , ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , καί σκηνόω ἐν ἐγώ , καί διά οὗτος περιέχω ὁ ἄνθρωπος ὁ χαλίστον , ὥσπερ ὁ σκυτεύς ὁ παχύς ὁ δέρμα ( 74 ) , ἵνα θεός σάρξ συγχολάω , ὁράω λέγω αὐτός · καί σάρξ μόνος ( 75 ) ὁ θεός εἰμί Θεός , ἀλλά οὐ καί Ψυχή , διά ὁ γράφω , καθώς δίδωμι αὐτός ἐξουσία πᾶς σάρξ , καί , πρός σύ πᾶς σάρξ ἥκω , καί εὐλογέω πᾶς σάρξ ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος αὐτός , οὗτος εἰμί πᾶς ἄνθρωπος · ἢ πάλιν ἀσώματος , καί ἀόρατος καταδέχομαι ὁ πατήρ ἐγώ εἰς Αἴγυπτος , καί ὁ ψυχή ὁ Ἰωσήφ δεδεῖσθαι μόνος ὑπό ὁ Φαραώ ( 76 ) , διά ὁ γράφω , ἐν ἐβδομήκοντα πέντε Ψυχή καταβαίνω εἰς Αἴγυπτος , καί , Σίδηρος διέρχομαι ὁ ψυχή αὐτός ( 77 ) , πρᾶγμα δεδηγὲν μή δύναμαι . ἀγνοέω γάρ ὁ οὗτος λέγω , ὅτι συνευδοχικῶς ὁ τοιοῦτος ὀνομάζω , ἀπό μέρος ὁ πᾶς δηλόω · ὥσπερ καί , Νεοσσός ὁ δράκων ἐπικαλέω ὁ Θεός , ἢ ὁ πτηνός δηλόω φύσις , καί Πλειάς καί Ἕσπερος καί Ἀρκτοῦρος μνημονεύω ἀντί πᾶς ἀστήρ , καί ὁ περί οὗτος οἰκονομία .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0100.3
Καὶ δμα οὐχ ἄλλως οἷόν τε ἦν τὴν τοῦ Θεοῦ δηλωθῆναι περὶ ἡμᾶς ἀγάπην , ἢ ἐκ τοῦ μνημονευθῆναι τὴν σάρκα , καὶ ὅτι ( 78 ) δι’ ἡμᾶς κατέβη καὶ μέχρι τοῦ χειρώνος . Σάρχα γὰρ εἶναι ψυχῆς ἐύτελέστερον , πᾶς τῶν εὖ φρονοῦντων ὁμολογήσει ( 79 ) . Τὸ οὖν , Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο , ἴσον δοκεῖ μοι δύνασθαι τῷ καὶ ἀμαρτία ν αὐτὸν γεγενέσθαι λέγεσθαι καὶ καταράν · οὐχ εἰς ταῦτα τῷ Κυρίῳ μεταποιθέντος , πῶς γάρ ; ἀλλ’ ὡς διὰ τοῦ ταῦτα δεξάσθαι τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἀναλαβόντος , καὶ τὰς νόσους βαστάσαντος . Ταῦτα μὲν οὖν ἰκανῶς ἐν τῷ παρόντι διὰ τὸ σαφὲς καὶ τοῖς πολλοῖς εὐληπτον . Οὐ γὰρ λογογραφεῖν , ἀλλ’ ἐπισχεῖν τὴν ἀπάτην βουλόμενοι , ταῦτα γράφομεν , τὸν δὲ τελειώτερον περὶ τούτων λόγον , εἰ δοκεῖ , καὶ διὰ μακροτέρων ἀποδώσομεν .
Lemmas: καί ΔΜΑ οὐ ἄλλως οἷος τε εἰμί ὁ ὁ Θεός δηλόω περί ἐγώ ἀγάπη , ἢ ἐκ ὁ μνημονεύω ὁ σάρξ , καί ὅτι ( 78 ) διά ἐγώ καταβαίνω καί μέχρι ὁ χείρων . Σάρχα γάρ εἰμί Ψυχή εὐτελής , πᾶς ὁ εὕω φρονέω ὁμολογέω ( 79 ) . ὁ οὖν , ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , ἴσος δοκέω ἐγώ δύναμαι ὁ καί ἁμαρτία Ν αὐτός γίγνομαι λέγω καί καταίρω · οὐ εἰς οὗτος ὁ κύριος μεταποιέω , πῶς γάρ ; ἀλλά ὡς διά ὁ οὗτος δέχομαι ὁ ἀνομία ἐγώ ἀναλαμβάνω , καί ὁ νόσος βαστάζω . οὗτος μέν οὖν ἱκανῶς ἐν ὁ πάρειμι διά ὁ σαφής καί ὁ πολύς ευληπτος . οὖον γάρ λογογραφέω , ἀλλά ἐπέχω ὁ ἀπάτη βούλομαι , οὗτος γράφω , ὁ δέ τέλειος περί οὗτος λόγος , εἰμί δοκέω , καί διά μακρός ἀποδίδωμι .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0100.4
Ὁ δὲ τούτων ἐστὶ βαρύτερον , οὐδ’ αὐτὸ τοῦτο πα -
Lemmas: ὁ δέ οὗτος εἰμί βαρύς , οὐδέ αὐτός οὗτος πῃ -
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0101.1
80 Τὰ πάντα τὰ τῆς αὐτῆς . Morel . τὰ πάντα τῆς αὐτῆς .
Lemmas: 80 ὁ πᾶς ὁ ὁ αὐτός . Morel . ὁ πᾶς ὁ αὐτός .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0101.2
82 Τὴς γὰρ ἡ ἀποκλίψις . Ita codd . omnes ,
Lemmas: 82 σής γάρ ὁ ἀποκλίψις . Ita codd . omnes ,
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0101.3
ραλιπεῖν ἀναγκαῖον . Ὀρσλορ καὶ ἀποκοψονται οἱ ἀναστατοῦντες ὑμᾶς , καὶ δεύτερον Ἰουδαϊσμῷ , καὶ δευτέραν περιτομῇ , καὶ θυσίας δευτέρας εἰσάγοντες : εἰ γὰρ τοῦτο , τί κωλύει καὶ πάλιν γεννηθῆναι Χρισστὸν εἰς ἀθέτησιν τῶν αὐτῶν , καὶ προδοθῆναι πάλιν ὑπὸ Ἰούδα , καὶ σταυρωθῆναι , καὶ ταφῆναι , καὶ ἀναστῆναι , ἵνα πληρωθῇ τὰ πάντα τὰ τῆς αὐτῆς ( 80 ) ἀκολουθίας , κατὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἀνακύκλωσιν ( 81 ) , τὰ αὐτὰ περιφερούσης τῆς αὐτῆς τῶν ἀστρων κινήσεως ; τὴς γὰρ ἡ ἀποκλίψις ( 82 ) , τὸ μὲν τι γενέσθαι τῶν τότε συμβάντων , τὸ δὲ παρεῖναι ; τοῦτο δεξάσθαι οἱ σοφοί , καὶ τῷ πλήθει τῶν βιβλίων φιλοτιμούμενοι .
Lemmas: ραλιπεῖν ἀναγκαῖος . Ὀρσλορ καί ἀποκόπτω ὁ ἀναστατόω σύ , καί δύο Ἰουδαϊσμός , καί δύο περιτομή , καί θυσία δύο εἰσάγω : εἰμί γάρ οὗτος , τίς κωλύω καί πάλιν γεννάω Χριστός εἰς ἀθέτησις ὁ αὐτός , καί προδίδωμι πάλιν ὑπό Ἰούδας , καί σταυρόω , καί θάπτω , καί ἀνίστημι , ἵνα πληρόω ὁ πᾶς ὁ ὁ αὐτός ( 80 ) ἀκολουθία , κατά ὁ Ἑλληνικός ἀνακύκλωσις ( 81 ) , ὁ αὐτός περιφέρω ὁ αὐτός ὁ ἄστρον κίνησις ; σής γάρ ὁ ἀποκλίψις ( 82 ) , ὁ μέν τίς γίγνομαι ὁ τότε συμβαίνω , ὁ δέ πάρειμι ; οὗτος δέχομαι ὁ σοφός , καί ὁ πλῆθος ὁ βιβλίον φιλοτιμέομαι .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0101.4
Ἐπειδὴ δὲ τῷ περὶ Τριάδος φυσιοῦμενοι λόγῳ , καταφεύδονται μὲν ἡμῶν , ὡς οὐχ ὁσίως ἔχοντων περὶ τὴν πίστιν , δελεάζουσι δὲ τοὺς πολλούς , ἐκεῖνο γινώσκειν ἀναγκαῖον , ὅτι Ἀπολλινάριος μὲν τὸ τῆς θεότητος ὄνομα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δούς , τὴν δύναμιν τῆς θεότητος οὐκ ἐφύλαξε . Τὸ γὰρ ἐκ μεγάλου , καὶ μεῖζονος , καὶ μεγίστου συνιστῆν τὴν Τριάδα , ὡσπερ ἐξ αὐγῆς , καὶ ἀκτίνος , καὶ ἡλίου , τοῦ Πνεύματος , καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς ( ὅπερ ( 83 ) σαφῶς ἐν τοῖς ἐκείνου γέγραπται λόγοις ) , κλίμαξ ἐστὶ θεότητος , οὐκ εἰς οὐρανὸν ἀγούσα ( 84 ) , ἀλλ' ἐξ οὐρανοῦ κατᾶγουσα . Ἡμεῖς δὲ Θεὸν μὲν γινώσκομεν τὸν Πατέρα , καὶ τὸν Υἱόν , καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα ( 85 ) ταῦτα δὲ οὐ κλῆσεις ψιλὰς , τεμνούσας ἀξιωμάτων ἢ δυνάμεων ἀνισότητος , ἀλλὰ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ὡσπερ προσῃγορίαν , οὕτω καὶ θεότητος φύσιν , καὶ οὐσίαν , καὶ δύναμιν .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ περί Τριάς φυσιόω λόγος , καταφεύγω μέν ἐγώ , ὡς οὐ ὅσιος ἔχω περί ὁ πίστις , δελεάζω δέ ὁ πολύς , ἐκεῖνος γιγνώσκω ἀναγκαῖος , ὅτι Ἀπολλινάριος μέν ὁ ὁ θεότης ὄνομα ὁ ἅγιος πνεῦμα δίδωμι , ὁ δύναμις ὁ θεότης οὐ φυλάσσω . ὁ γάρ ἐκ μέγας , καί μείζων , καί μέγας συνίστημι ὁ Τριάς , ὡς ἐκ αὐγή , καί ἀκτίς , καί ἥλιος , ὁ πνεῦμα , καί ὁ υἱός καί ὁ πατήρ ( ὅσπερ ( 83 ) σαφῶς ἐν ὁ ἐκεῖνος γράφω λόγος ) , κλῖμαξ εἰμί θεότης , οὐ εἰς οὐρανός ἄγω ( 84 ) , ἀλλά ἐκ οὐρανός κατάγω . ἐγώ δέ θεός μέν γιγνώσκω ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ( 85 ) οὗτος δέ οὖον κλῆσις ψιλός , τέμνω ἀξίωμα ἢ δύναμις ἀνισότης , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός ὡς προσηγορία , οὗτος καί θεότης φύσις , καί οὐσία , καί δύναμις .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0101.5
Εἰ δὲ τις ταῦτα μὲν ὀρθῶς ἡμεῖς λέγεσθαι , ἐγκαλεῖ δὲ τὴν τῶν αἱρετικῶν κοινωνίαν , δεξάσθω τις τοῦτο τῶν ἡμετέρων ( 86 ) · καὶ ἡ πείσομεν , ἢ ἀναχωρήσομεν . Πρὸ κρίσεως δὲ οὐδὲ ἄλλο τι καινοτομεῖν ἀσφαλές , μὴ ὅτι πρᾶγμα τοσοῦτον , καὶ περὶ τολικοῦτον . Ἡμεῖς μὲν οὖν ταῦτα καὶ διαμαρτυράμεθα Θεῷ καὶ ἀνθρώποις , καὶ διαμαρτυρόμεθα . Καὶ οὐδὲ νῦν , εἰ ἴσθι , ταῦτ' ἂν ἐγράφαμεν , εἰ μὴ τὴν Ἐκκλησίαν ἑωρώμεν διασπωμένην , καὶ τεμνομένην , καὶ ταῖς ἄλλαις τερατείαις , καὶ τῷ νῦν συνεδρίῳ τῆς ματαιότητος . Εἰ δὲ τις ταῦτα λεγόντων ἡμῶν καὶ διαμαρτυρομένων , ἡ διὰ χρείας τινὰς ( 87 ) ,
Lemmas: εἰμί δέ τις οὗτος μέν ὀρθῶς ἐγώ λέγω , ἐγκαλέω δέ ὁ ὁ αἱρετικός κοινωνία , δέχομαι τις οὗτος ὁ ἡμέτερος ( 86 ) · καί ὁ πείθω , ἢ ἀναχωρέω . πρό κρίσις δέ οὐδέ ἄλλος τίς καινοτομέω ἀσφαλής , μή ὅτι πρᾶγμα τοσοῦτος , καί περί τολικουος . ἐγώ μέν οὖν οὗτος καί διαμαρτυρέω Θεός καί ἄνθρωπος , καί διαμαρτύρομαι . καί οὐδέ νῦν , εἰμί εἰμί , αὐτός εἄν γράφω , εἰμί μή ὁ ἐκκλησία ὁράω διασπάω , καί τέμνω , καί ὁ ἄλλος τερατεία , καί ὁ νῦν συνέδριον ὁ ματαιότης . εἰμί δέ τις οὗτος λέγω ἐγώ καί διαμαρτύρομαι , ὁ διά χρεία τις ( 87 ) ,
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0101.6
85 Τὸ ἅγιον Πνεῦμα . Colb . 3 , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον .
Lemmas: 85 ὁ ἅγιος πνεῦμα . Colb . 3 , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.1
ἡ διὰ φόβον ἀνθρώπινον , ἡ διὰ μικροψυχίας ἀτόπους , Ἀ contestantibus , aut propter quædam commoda -
Lemmas: ὁ διά φόβος ἀνθρώπινος , ὁ διά μικροψυχία ἄτοπος , ὅς contestantibus , aut propter quædam commoda -
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.2
ἡ διὰ τὸ ἀπολιμνῶν τῶς καὶ ἀχυδέρντον , ἡ διὰ τὸ aut propter humanum metum , aut propter ab -
Lemmas: ὁ διά ὁ απολιμνη Τῶς καί ἀχυδέρντον , ὁ διά ὁ aut propter humanum metum , aut propter ab -
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.3
ξενοχαρὲς καὶ πρὸς τὰς καινοτομίας ἐτοιμον , δια - suridas quasdam pusillanimitates , aut propter
Lemmas: ξενοχαρής καί πρός ὁ καινοτομία ἑτοῖμος , διά - suridas quasdam pusillanimitates , aut propter
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.4
χει δὲ τοῖς τοιούτοις , καὶ διακρεῖ τὸ καλὸν σῶμα τῆς grinis et inusitatis rebus gaudet , atque ad res
Lemmas: χέω δέ ὁ τοιοῦτος , καί διακρις ὁ καλός σῶμα ὁ grinis et inusitatis rebus gaudet , atque ad res
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.5
οἱ μακροὶ λόγοι , καὶ νέα ψαλτήρια , καὶ ἀντίφθογγα autem accurrit , ac pulchrum Ecclesiæ corpus di -
Lemmas: ὁ μακρός λόγος , καί νέος ψαλτήριον , καί ἀντίφθογγος autem accurrit , ac pulchrum Ecclesiæ corpus di -
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.6
διαθήκη νομίζεται , καὶ ἡμεῖς ψαλμολογήσομεν , καὶ fuerit 67 , atque apud Deum in judicii die causam
Lemmas: διαθήκη νομίζω , καί ἐγώ ψαλμολογέω , καί fuerit 67 , atque apud Deum in judicii die causam
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.7
πολλὰ γράφομεν καὶ μετρήσομεν . Ἐπειδὴ δοκοῦμεν dicet . Quod si prolixi libri , et nova Psalteria , Da -
Lemmas: πολύς γράφω καί μετρέω . ἐπεί δοκέω dicet . Quod si prolixi libri , et nova Psalteria , Da -
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.8
91 ΠΡ . ΚΑΤΑ ΑΠΟΛΛΙΝΑΡΙΟΥ ΠΡΟΣ ΚΛΗΔΟ -
Lemmas: 91 ΠΡ . κατά ΑΔ προς ΚΛΗΔΟ -
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.9
δείᾳ , πληροφορίαν ζητοῦσι περὶ πίστεως , καὶ διὰ certam de fide doctrinam quærunt , ob idque a no -
Lemmas: δεία , πληροφορία ζητέω περί πίστις , καί διά certam de fide doctrinam quærunt , ob idque a no -
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.10
τοῦτο ἀπήτησας ἡμᾶς ἀγαπητικῶς σύντομον ὅρον bis brevem quandam sententiæ nostræ regulam
Lemmas: οὗτος ἀπαιτέω ἐγώ ἀγαπητικῶς σύντομος ὅρος bis brevem quandam sententiæ nostræ regulam
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.11
τινὰ καὶ κανόνα τοῦ ἡμετέρου φρονήματος , διὰ τοῦτο et canonem amico animo exegisti , idcirco pietati
Lemmas: τις καί κανών ὁ ἡμέτερος φρόνημα , διά οὗτος et canonem amico animo exegisti , idcirco pietati
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.12
μάτων ἐγνώριζες ) , ὅτι ἡμεῖς τῆς κατὰ Νικαίαν πί - compertum habebas ) , nimirum nos fidem Nicænæ ,
Lemmas: Μάτων γνωρίζω ) , ὅτι ἐγώ ὁ κατά νικαῖος πεῖ - compertum habebas ) , nimirum nos fidem Nicænæ ,
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.13
ελθόντων ἐπὶ καθαίρεσι τῆς Ἀρειανῆς ( 94 ) αἱρέ - Arianam hæresim convenerunt , edita est , nec
Lemmas: ἔρχομαι ἐπί καθαίρεσις ὁ αρειανός ( 94 ) ἀείρω - Arianam hæresim convenerunt , edita est , nec
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.14
σεως , οὐδὲν οὔτε προετιμήσαμεν πώποτε , οὔτε προ - quidquam unquam prætulimus , nec præferre posse ;
Lemmas: σέως , οὐδείς οὔτε προτιμάω πώποτε , οὔτε προ - quidquam unquam prætulimus , nec præferre posse ;
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.15
τιμᾶν δυνάμεθα , ἀλλ’ ἐκείνης ἐσμὲν τῆς πίστεως verum ejus fidei , Dei munere , nos esse , ac fore :
Lemmas: τιμάω δύναμαι , ἀλλά ἐκεῖνος εἰμί ὁ πίστις verum ejus fidei , Dei munere , nos esse , ac fore :
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.16
ματος ( διὰ τὸ μηδὲ κεκινηθῆαι τηνικαῦτα τοῦτο τὸ hæc quæstio nondum excitata et agitata fuerat ) ,
Lemmas: μα ( διά ὁ μηδέ κινέω τηνικαῦτα οὗτος ὁ hæc quæstio nondum excitata et agitata fuerat ) ,
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0102.17
ζήτημα ) , ὅτι μιᾶς θεότητος εἰδέναι χρὴ τὸν Πατέρα , nempe unam eamdemque Patris , et Filii , et Spiri -
Lemmas: ζήτημα ) , ὅτι εἷς θεότης οἶδα χρή ὁ πατήρ , nempe unam eamdemque Patris , et Filii , et Spiri -
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0103.1
A τας καὶ διδάσκοντας ἔχε κοινωνικούς ( 97 ) , ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς · τοὺς δὲ ἑτέρως ἔχοντας ἀποστρέφου , καὶ ἀλλοτρίους ἡγοῦ καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας . Ἐπειδὴ δὲ καὶ περὶ τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως , εἰτουν σαρκώσεως κινεῖται τι ζήτημα , καὶ τοῦτο διορίζου πᾶσι περὶ ἡμῶν , οτι τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ , τὸν γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πατρός , καὶ μετὰ τοῦτο ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου Μαρίας , εἰς ἕν ἀγωμεν , καὶ οὐ δύο υἱοὺς ὀνομάζομεν , ἀλλ' ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἐν ἀδιαιρέτῳ θεότητι καὶ τιμῇ προσκυνοῦμεν . Εἰ δὲ τις οὐ συνθέταται τούτοις ἡ νῦν ἡ ὑστερον , αὐτὸς ὑφείξει τῷ Θεῷ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως .
Lemmas: A ὅς καί διδάσκω ἔχω κοινωνικός ( 97 ) , ἐπεί καί ἐγώ · ὁ δέ ἑτέρως ἔχω ἀποστρέφω , καί ἀλλότριος ἡγέομαι καί ὁ Θεός καί ὁ καθολικός ἐκκλησία . ἐπεί δέ καί περί ὁ θεῖος ἐνανθρώπησις , ειος σάρκωσις κινέω τίς ζήτημα , καί οὗτος διορίζω πᾶς περί ἐγώ , ὅτι ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ γεννάω ἐκ ὁ πατήρ , καί μετά οὗτος ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος Μαρία , εἰς εἷς ἄγω , καί οὖον δύο υἱός ὀνομάζω , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός ἐν ἀδιαίρετος θεότης καί τιμή προσκυνέω . εἰμί δέ τις οὖον συντίθημι οὗτος ὁ νῦν ὁ ὕστερος , αὐτός υφειξεω ὁ Θεός λόγος ἐν ἡμέρα κρίσις .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0103.2
Ἡ μὲν οὖν πρὸς τὴν ἀνόητον αὐτῶν περὶ τοῦ νοῦ δόξαν ἔνστασις ἡμῶν καὶ ἀντίθεσις , ὡς ἐν βρα - B χεί , τοιαύτη καὶ οὕτως ἔχουσα · μόνοι γὰρ σχεδὸν δὲ δογματίζουσιν ( 98 ) , ὅντως καὶ πάσχουσιν , ἀνολα τὸν νοῦν περικόπτοντες . " Ἵνα δὲ μὴ κατηγορῶσιν ἡμῶν ὡς τὴν τοῦ ἀγαπητοῦ Οὐταλίου πίστιν ( 99 ) , ἣν ἀπαιτηθεῖς ὑπὸ τοῦ μακαρίου Δαμάσου τοῦ τῆς Ῥώμης ἐπισκόπου , ἔγραψον ἐπιδύσως , πρότερον μὲν ἀποδεχομένων , νῦν δὲ ἀναινομένων , καὶ περὶ τούτου βραχέα δηλώσωμεν . Οὗτοι γὰρ ἡνίκα μὲν ἐν τοῖς γνησίοις αὐτῶν ( 1 ) μαθηταῖς , καὶ μυστάσι τῶν ἀπορρήτων θεολογοῦσιν , ὡσπερ οἱ Μανιχαῖοι τοῖς ἐκλεκτοῖς λεγομένοις ( 2 ) , ὅλην τὴν νόσον αὐτῶν ( 3 ) ἐκκαλύπτοντες , μόλις καὶ τὴν σάρκα τῷ Σωτῆρι διδάσιν . Ὅταν δὲ ταῖς κοιναῖς ὑπολήψει περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως , ἃς ἡ Γραφὴ παρίστησιν , ἐλέγχωνται καὶ πιέζωνται , τὰς μὲν εὐσεβεῖς λέξεις ὁμολογοῦσι , περὶ δὲ τὸν νοῦν κακουργοῦσιν ( 4 ) , οὐκ ἀψυχον μὲν , οὐδὲ ἄλογον , οὐδὲ ἄνουν , οὐδὲ ἀτελῆ ὁμολογοῦντες τὸν ἄνθρωπον , ψυχὴν δὲ καὶ λόγον , καὶ νοῦν , αὐτὴν εἰσάγοντες τὴν θεότητα , ὡς αὐτῆς τῇ σαρκὶ συγχραιθείσης μόνης , ἀλλ' οὐχί ( 5 ) καὶ τῶν ἡμετέρων καὶ ἀνθρωπίνων , εἰ καὶ τὸ ἀναμάρτητον κρεῖττον ἦ καθ' ἡμᾶς ἦν , καὶ τῶν ἡμετέρων παθῶν καθάριον .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πρός ὁ ἀνόητος αὐτός περί ὁ νόος δόξα ἔνστασις ἐγώ καί ἀντίθεσις , ὡς ἐν βρά - B χέω , τοιοῦτος καί οὕτως ἔχω · μόνος γάρ σχεδόν δέ δογματίζω ( 98 ) , εἰμί καί πάσχω , ἀνολα ὁ νόος περικόπτω . " ἵνα δέ μή κατηγορέω ἐγώ ὡς ὁ ὁ ἀγαπητός Οὐταλίου πίστις ( 99 ) , ὅς ἀπαιτέω ὑπό ὁ μακάριος Δάμασος ὁ ὁ Ῥώμη ἐπίσκοπος , γράφω ἐπιδύσως , πρότερος μέν ἀποδέχομαι , νῦν δέ ἀναίνομαι , καί περί οὗτος βραχύς δηλόω . οὗτος γάρ ἡνίκα μέν ἐν ὁ γνήσιος αὐτός ( 1 ) μαθητής , καί μυστασις ὁ ἀπόρρητος θεολογέω , ὡς ὁ Μανιχαῖος ὁ ἐκλεκτός λέγω ( 2 ) , ὅλος ὁ νόσος αὐτός ( 3 ) ἐκκαλύπτω , μόλις καί ὁ σάρξ ὁ Σωτήρ δίδωμι . ὅταν δέ ὁ κοινός ὑπολαμβάνω περί ὁ ἐνανθρώπησις , ὅς ὁ γραφή παρίστημι , ἐλέγχω καί πιέζω , ὁ μέν εὐσεβής λέγω ὁμολογέω , περί δέ ὁ νόος κακουργέω ( 4 ) , οὐ ἀψυχέω μέν , οὐδέ ἄλογος , οὐδέ ἄνοος , οὐδέ ἀτελής ὁμολογέω ὁ ἄνθρωπος , ψυχή δέ καί λόγος , καί νόος , αὐτός εἰσάγω ὁ θεότης , ὡς αὐτός ὁ σάρξ συγχραιθεω μόνος , ἀλλά οὐ ( 5 ) καί ὁ ἡμέτερος καί ἀνθρώπινος , εἰμί καί ὁ ἀναμάρτητος ἀγαθός εἰμί κατά ἐγώ εἰμί , καί ὁ ἡμέτερος πάθος καθάρειος .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0104.1
Οὕτω γοῦν καὶ τὸ , Ἡμεῖς δὲ νῦν Χριστοῦ ἔχομεν , παρεξηγοῦνται κακῶς καὶ λίαν εὐθῶς , νοῦν Χριστοῦ τὴν θεότητα λέγοντες , οὐχ ὅπερ ἡμεῖς , ὁπολαμβάνοντες , ὅτι οἱ τῶν ἑαυτῶν νοῦν καθῃρᾶντες μιμήσει τοῦ νοῦς ἐκείνου , ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Σωτὴρ ἀνεδέξατο , καὶ πρὸς αὐτὸν ῥυθμίζοντες , ὡς ἐφικτόν , οὕτω νοῦν Χριστοῦ ἔχειν λέγονται · ὡς καὶ σάρχα Χριστοῦ μαρτυρηθεῖν ἂν ἔχειν ἐκείνοις οἱ τὴν σάρχα ( 6 ) παιδαγωγήσαντες , καὶ σύσσωμοι καὶ συμμέτοχοι Χριστοῦ κατὰ τοῦτο γενόμενοι · καὶ , Ὅρ ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , οὕτω , φησί , φορέσομεν ( 7 ) καὶ τὴν τοῦ ἐπουρανίου . Οὕτω δὲ καὶ τέλειος αὐτὸς ἄνθρωπος , οὐχ ὁ πειπειρασμένος ( 8 ) κατὰ πάντα τὰ ἡμέτερα χωρὶς ἁμαρτίας , ἀλλὰ τὸ ἐκ Θεοῦ καὶ σαρκὸς σύγχρημα δογματίζεται ( 9 ) . Τοῦτο γάρ , φασί , τί τελειότερον ( 10 ) ;
Lemmas: οὕτως γοῦν καί ὁ , ἐγώ δέ νῦν Χριστός ἔχω , παρεξηγέομαι κακῶς καί λίαν εὐθής , νόος Χριστός ὁ θεότης λέγω , οὐ ὅσπερ ἐγώ , οπολαμβανω , ὅτι ὁ ὁ ἑαυτοῦ νόος καθαιρέω μιμέομαι ὁ νόος ἐκεῖνος , ὑπέρ ἐγώ ὁ Σωτήρ ἀναδέχομαι , καί πρός αὐτός ῥυθμίζω , ὡς ἐφικτός , οὗτος νόος Χριστός ἔχω λέγω · ὡς καί σάρχα Χριστός μαρτυρώ εἄν ἔχω ἐκεῖνος ὁ ὁ σάρχα ( 6 ) παιδαγωγέω , καί σύσσωμος καί συμμέτοχος Χριστός κατά οὗτος γίγνομαι · καί , Ὅρ φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , οὗτος , φημί , φορέω ( 7 ) καί ὁ ὁ ἐπουράνιος . οὕτως δέ καί τέλειος αὐτός ἄνθρωπος , οὐ ὁ πειπειρασμένος ( 8 ) κατά πᾶς ὁ ἡμέτερος Χωρὶς ἁμαρτία , ἀλλά ὁ ἐκ Θεός καί σάρξ σύγχρημα δογματίζω ( 9 ) . οὗτος γάρ , φημί , τίς τέλειος ( 10 ) ;
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0104.2
Τὸ δ’ αὐτὸ καὶ περὶ τὴν τῆς ἐνανθρωπήσεως κακοῦργοι φωνὴν ( 11 ) , τὸ ἐνανθρώπησεν , οὐχ ἐν ἀνθρώπῳ γέγονεν ( 12 ) , ὃν ἑαυτῷ περιέπτησεν , ἐξηγούμενοι , κατὰ τὸ εἰρημένον , Αὐτὸς γὰρ ἔγνωσκε εἰ ἦν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ , ἀλλ’ ἀνθρώποις ὡμίλησε , καὶ συνεπολιτεύσατο , λέγοντες καὶ διδάσκοντες , καὶ πρὸς ἐκείνην καταφεύγοντες τὴν φωνὴν , τὴν · Μετὰ τοῦτο ( 13 ) ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνεστράφη , λέγουσαν . Καὶ τί ἂν τις ἀγωνίζοιτο ἐπὶ πλεῖον ; Οἱ τὸν ἄνθρωπον ( 14 ) ἀποσκευαζόμενοι , καὶ τὴν ἔντος εἰκόνα , τὸ ἔκτος ἡμῶν καθαριζοῦσι μόνον διὰ τοῦ καινοῦ ( 15 ) προσώπειου , καὶ τοῦ ὁρωμένου , τοσοῦτον ἑαυτοὺς μαχομένοι , ὡς ποτὲ μὲν διὰ τὴν σάρκα καὶ τὰ ἄλλα πασχὲς καὶ σαρκίως ἐξηγεῖσθαι ( ἐντεῦθεν γὰρ αὐτοὺς ὁ δεύτερος · Ὅουδαϊσμὸς ὤφθηται , καὶ ἡ χιλιοστής ( 16 ) καὶ ληρωδὴς ἐν τῷ παραδείσῳ τρυφή , καὶ σχεδὸν τὸ ( 17 ) τὰ αὐτὰ πάλιν τοῖς αὐτοῖς ἀναλαμβάνειν ἡμᾶς ) , ποτὲ δὲ δόκησιν μᾶλλον ἢ ἀλήθειαν τῆς σαρκὸς εἰσάγειν , ὡς οὐδὲν τῶν ἡμετέρων παθούσης , οὐδὲ ὅσα τῆς ἁμαρτίας ἐστὶν ἐλεύθερα , καὶ κεχρῆσθαι πρὸς τοῦτο τῇ ἀποστολικῇ φωνῇ , οὐχ ἀποστολικῶς νοουμένη , ἢ λεγομένη , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων τὸν Σωτῆρα ἡμῶν γεγεννησθαι , καὶ σχήματι εὑρίσθαι ὡς ἄνθρωπον , ὡς οὐχὶ τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους ἐν τούτοις δηλουμένου ,
Lemmas: ὁ δέ αὐτός καί περί ὁ ὁ ἐνανθρώπησις κακοῦργος φωνή ( 11 ) , ὁ ενανθρωπίζω , οὐ ἐν ἄνθρωπος γίγνομαι ( 12 ) , ὅς ἑαυτοῦ περιπέτομαι , ἐξηγέομαι , κατά ὁ εἴρω , αὐτός γάρ γιγνώσκω εἰμί εἰμί ἐν ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ἄνθρωπος ὁμιλέω , καί συγπολιτεύω , λέγω καί διδάσκω , καί πρός ἐκεῖνος καταφεύγω ὁ φωνή , ὁ · μετά οὗτος ( 13 ) ἐπί ὁ γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συστρέφω , λέγω . καί τίς εἄν τις ἀγωνίζομαι ἐπί πλείων ; ὁ ὁ ἄνθρωπος ( 14 ) ἀποσκευάζω , καί ὁ ἔντεα εἰκών , ὁ ἕκτος ἐγώ καθαρίζω μόνος διά ὁ καινός ( 15 ) προσωπεῖον , καί ὁ ὁράω , τοσοῦτος ἑαυτοῦ μαχόμενος , ὡς ποτέ μέν διά ὁ σάρξ καί ὁ ἄλλος πασχὲς καί σαρκίως ἐξηγέομαι ( ἐντεῦθεν γάρ αὐτός ὁ δύο · Ὅουδαϊσμὸς ὁράω , καί ὁ χιλιοστός ( 16 ) καί ληρώδης ἐν ὁ παράδεισος τρυφή , καί σχεδόν ὁ ( 17 ) ὁ αὐτός πάλιν ὁ αὐτός ἀναλαμβάνω ἐγώ ) , ποτέ δέ δόκησις μᾶλλον ἢ ἀλήθεια ὁ σάρξ εἰσάγω , ὡς οὐδείς ὁ ἡμέτερος πάθος , οὐδέ ὅσος ὁ ἁμαρτία εἰμί ἐλεύθερος , καί χράομαι πρός οὗτος ὁ ἀποστολικός φωνή , οὐ ἀποστολικός νοέω , ἢ λέγω , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος ὁ Σωτήρ ἐγώ γεννάω , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος , ὡς οὐ ὁ ἀνθρώπινος εἶδος ἐν οὗτος δηλόω ,
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0105.1
φαντασίας . δὲ τινὸς ἀπατηλῆς καὶ δοκίμης .
Lemmas: φαντασία . δέ τις ἀπατηλός καί δοκιμή .
gregorius-nazianzenus.epistulae-theologicae pg037_0105.2
Ἐπεὶδὴ τοίνυν αἱ φωναὶ αὐταὶ ( 18 ) , καλῶς μὲν νοούμεναι , μετὰ τῆς εὐσεβείας εἰσὶ , κακῶς δὲ ἐξηγούμεναι , τῷ δυσσεβεῖ ἔχουσι , τὶ θαυμαστέον , εἰ καὶ τοὺς Οὐϊταλίου λόγους , ἡμεῖς μὲν ἐπὶ τὸ εὐσεβέστερον ἐδεξάμεθα , οὕτω τοῦ θελήσει πειθόντος , ἄλλοι δὲ πρὸς τὸν τῶν γεγραμμένων νοῦν ἀγριαίνουσι ; δ μοι δοκεῖ , καὶ Δάμασος αὐτὸς μεταδιδαχθεὶς , καὶ ἄμα πυθόμενος ἐπὶ τῶν προτέρων μένειν ( 19 ) αὐτοὺς ἐξηγήσεων , ἀποκηρύξαι αὐτοὺς πεποιηθαι , καὶ τὸ γραμματεῖον ἀνατεγραμμένοι ( 20 ) τῆς πίστεως σὺν ἀναθεματισμῷ · καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν ἀπάτην αὐτῶν δυσχεράνας , ἧν ἐπαθεν ἐξ ἀπλότητος .
Lemmas: ἐπειδή τοίνυν ὁ φωνή αὐτός ( 18 ) , καλῶς μέν νοέω , μετά ὁ εὐσέβεια εἰμί , κακῶς δέ ἐξηγέομαι , ὁ δυσσεβής ἔχω , τίς θαυμαστέος , εἰμί καί ὁ Οὐϊταλίου λόγος , ἐγώ μέν ἐπί ὁ εὐσεβής δέχομαι , οὗτος ὁ ἐθέλω πείθω , ἄλλος δέ πρός ὁ ὁ γράφω νόος ἀγριαίνω ; δ ἐγώ δοκέω , καί Δάμασος αὐτός μεταδιδάσκω , καί ἄμη πυνθάνομαι ἐπί ὁ πρότερος μένω ( 19 ) αὐτός ἐξήγησις , ἀποκηρύσσω αὐτός ποιέω , καί ὁ γραμματεῖον ἀνατρέχω ( 20 ) ὁ πίστις σύν ἀναθεματισμός · καί πρός αὐτός ὁ ἀπάτη αὐτός δυσχεραίνω , ἧμαι πάσχω ἐκ απλοτητη .