gregorius-nazianzenus.de-pauperum-amore-orat-14 pg035_0456.2
ΚΒ . Τοιγαροῦν , ἀκολουθήσωμεν ἤδη τῷ Λόγῳ,ζητήσωμεν τὴν ἐκεῖθεν ἀνάπαυσιν , βίψωμεν τὴν ἐν-τεῦθεν περιουσίαν · ὁ καλὸν ἐστὶ ταύτης , τοῦτο μό-νον χρησώμεθα , κερδαλώμεθα τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς ἐνἐλεημοσύναις , μεταδῶμεν τῶν ὄντων τοῖς πένησιν,ἵνα τὰ ἐκεῖθεν πλουτήσωμεν . Ἀδς μερίδα καὶ τῇ ψυ-χή , μὴ τῇ σαρκὶ μόνον · δὸς μερίδα καὶ τῷ Θεῷ , μὴτῷ κόμῳ μόνον · ὑφεῖλε ( 75 ) τῇ τῆς γαστρὸς , τῷπνεύματι καθιέρωσον · Ἄρπασόν τι τοῦ πυρός , ἀπόθουμακρὰν ἀπὸ τῆς κάτω ( 76 ) νερομένης φλογός · Ἄρπα-σον τοῦ τυράννου , καταπίστευσον τῷ Δεσπότῃ . Ἀδςμερίδα τοῖς ἑπτά , τῷ βίῳ τούτῳ , καὶ γε τοῖς ὀκτώ,τῷ μετὰ τοῦτον ἡμᾶς ἐκδεχομένῳ · δὸς ὀλίγον , παρ’οὐ τὸ πλέον ( 77 ) ἔχεις · δὸς καὶ τὸ πᾶν , τῷ τὰ πάν-τα ( 78 ) χαρισάμενῳ . Οὐδὲποτε νικήσεις μεγαλοδυ-μεν Θεοῦ , κἂν πάντα πρὸς ( 79 ) τὰ ὄντα , κἂν τοῖς οὐ-σι σεαυτὸν ( 80 ) προσθήσῃ . Καὶ τοῦτο γὰρ ἐστὶ λαβεῖν,τὸ τῷ Θεῷ δοθῆναι · ὅσον ἐὰν ( 81 ) εἰσενέγκῃς , πλεῖονδεὶ τὸ λειπόμενον · καὶ οὐδὲν δώσεις ἴδιον , ὅτι τὰπάντα ( 82 ) παρὰ Θεοῦ . Καὶ ὡςπερ οὐκ ἐστὶν ὑπερ-βῆναι τὴν ἑαυτοῦ σκιὰν ὑποχωροῦσαν καθόσον πρό-μεν ( 83 ) , καὶ τὸ ἴσον ἀεὶ προάγουσαν · οὐδὲ ὑπὲρ τὴνκεφαλὴν γενήσεται σωματὸς μέγεθος ὑποσκελισμένηνfixus , cum Christo resurgit , et cum Christo simulascendit , vitæ non jam caducæ ac fallacis hæres:ubi non jam coluber mordens in via * , nec calca-neum observans , quemadmodum ipsisus caputobservatur . Superstitiibus autem nobis eleganter272 idem David , velut quispiam præco maximavoce præditus , ab excelsu et publico præconio in-clamat , graves corde nos appellans , ac mendaciumdiligentes * , monensque , ne rebus iis , quæ oculiscernuntur , animum nostrum magnopere adjunga-mus , nec frumenti solum ac vini , quæ facile cor-rumpuntur , satietate omnem hujus vitæ beatitudi-nem metiamur . Quod etiam ipsum , ut opinor , beatusMichæas animadvertens , atque humi repantibus , acboni tantum speciem habentibus insultans : Appro-pinquale , inquit , ad montes æternos : surge et am-bula , quia non est tibi hic requies * ; iisdem prope-modum verbis utens , quibus nos Dominus noster acSalvator inhortatur , dicens : Surgite , eamus hinc*;illo duntaxat loco transferens , quemadmodum quis-discipulos suos , a terra rebusque terrenis ad cœlos
Lemmas: ΚΒ . τοιγάρ , ἀκολουθέω ἤδη ὁ Λόγῳ,ζητήσωμεν ὁ ἐκεῖθεν ἀνάπαυσις , βιβάζω ὁ ἐντίθημι περιουσία · ὁ καλός εἰμί οὗτος , οὗτος μόνος χράω , κερδαλώμεθα ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ενελεημοσυναιας , μεταδίδωμι ὁ εἰμί ὁ πένησιν,ἵνα ὁ ἐκεῖθεν πλουτέω . ΑΔΣ μερίς καί ὁ ψυχή , μή ὁ σάρξ μόνος · δίδωμι μερίς καί ὁ θεός , μῆτος κομάω μόνος · ὑφαιρέω ( 75 ) ὁ ὁ γαστήρ , τῷπνεύματι καθιερόω · ἁρπάζω τίς ὁ πῦρ , αποθουμακρος ἀπό ὁ κάτω ( 76 ) νερομενω φλόξ · Ἄρπαξ ὁ τύραννος , καταπιστεύω ὁ Δεσπότη . Ἀδςμερίδα ὁ ἑπτά , ὁ βίος οὗτος , καί γε ὁ οἰκτός μετά οὗτος ἐγώ ἐκδέχομαι · δίδωμι ὀλίγος , παροράω ὁ πλείων ( 77 ) ἔχω · δίδωμι καί ὁ πᾶς , ὁ ὁ πήν-τος ( 78 ) χαρίζομαι . οὐδέποτε νικάω μεγαλοδυ-μεν θεός , κἀν πᾶς πρός ( 79 ) ὁ εἰμί , κἀν ὁ οὐσί σεαυτοῦ ( 80 ) προσθέω . καί οὗτος γάρ εἰμί λαμβάνω ὁ θεός δίδωμι · ὅσον ἐάν ( 81 ) εἰσφέρω , πλεῖος ὁ λείπω · καί οὐδείς δίδωμι ἴδιος , ὅτι τάπας ( 82 ) παρά θεός . καί ὡς οὐ εἰμί ὑπερβαίνω ὁ ἑαυτοῦ σκιά ὑποχωρέω καθόσον προΐημι ( 83 ) , καί ὁ ἴσος ἀεί προάγω · οὐδέ ὑπέρ τὴνκεφαλὴν γίγνομαι σωματός μέγεθος ὑποσκελίζω , cum Christo resurgit , et cum Christo simulascendit , vitæ non jam caducæ ac fallacis hæres:ubi non jam coluber mordens in via * , nec calca-neum observans , quemadmodum ipsisus caputobservatur . Superstitiibus autem nobis eleganter272 idem David , velut quispiam præco maximavoce præditus , ab excelsu et publico præconio in-clamat , graves corde nos appellans , ac mendaciumdiligentes * , monensque , ne rebus iis , quæ oculiscernuntur , animum nostrum magnopere adjunga-mus , nec frumenti solum ac vini , quæ facile cor-rumpuntur , satietate omnem hujus vitæ beatitudi-nem metiamur . Quod etiam ipsum , ut opinor , beatusMichæas animadvertens , atque humi repantibus , acboni tantum speciem habentibus insultans : Appro-pinquale , inquit , ad montes æternos : surge et am-bula , quia non est tibi hic requies * ; iisdem prope-modum verbis utens , quibus nos Dominus noster acSalvator inhortatur , dicens : Surgite , eamus hinc*;illo duntaxat loco transferens , quemadmodum quis-discipulos suos , a terra rebusque terrenis ad cœlos