gregorius-nazianzenus.de-pace-1-orat-6 pg035_0386.1
( 97 ) ἀμαρτιῶν κατατρυφῶσαι , προσῆται σιγῶντες , ἱερεῖς ἀγόμενοι , πρεσβύται μὴ λελούμενοι , παρθέναι καθυβριζόμεναι , νεότης πίπτουσα , πῦρ ἀλλότριον ( 98 ) καὶ πολέμιον , αἵματος ποτιῶσι ἀντὶ τοῦ ὀσίου πυρὸς καὶ αἵματος , Ναζαραῖοι κατασυρόμενοι , ὀρθοῖ τοῖς ὕμνοις ἀντειγείρωμένοι · καὶ ἂν ἑξ αὐτῶν εἴπω τι τῶν Ἱερεμίου Θρήνων , οἱ υἱοὶ ( 99 ) Σιὼν , οἱ τίμιοι καὶ ἀντιθέμενοι χρυσίῳ , οἱ τρυφεροὶ καὶ κακῶν ἀπαθεῖς , ξένῃν ὁδὸν ἀδεύοντες · καὶ ὅδοι Σιὼν πενθοῦσαι ( 1 ) παρὰ τὸ μὴ εἶναι τοὺς ἑορτάζοντας · καὶ μικρὸν πρὸ τούτων · χεῖρες γυναικῶν οἰκτριμόνων , οὐ τροφὴν ὀρέγουσαι τέκνοις , τῆς πολιορκίας ἐπικρατούσης , ἀλλ’ ἐπὶ τροφὴν ταῦτα σπαράττουσαι , καὶ λῖμω φάρμακον τὰ ἑαυτῶν ποιούμεναι φίλτστα , Ταῦτα πῶς οὐ δεινὰ καὶ πέρα δεινῶν , οὐ τοῖς πάσχουσι τότε μόνον , ἀλλὰ καὶ νῦν τοῖς ἀκούουσιν ; Ἔγω γοῦν δάκρῃς ἂν ταύτῃ ἀναδεύειν τὴν Βίβλον , καὶ τοῖς Θρήνοις συγγένομαι , συγγίνομαι δ’ ( 2 ) δάκρῃς ἂν εὐημερίαν σωφρονίαις ἐθελήσω τῷ ἀναγνώσματι , ἐγκώπτισα τὴν φωνὴν , καὶ συγχέομαι δάκρυσιν , καὶ οἶον ὑπ’ ὧν μοι τὸ πάθος ἔρχεται , καὶ συνθηρῶ τῷ θρηγῆσαντι . Τὴν δὲ τελευταίαν αὐτῶν πληγὴν τε καὶ μεταστάσιν ( 3 ) , καὶ τὸν νῦν ἐπιζῆμενον αὐτοῖς τῆς δουλείας ζυγὸν , καὶ τὴν περιβόητον ὑπὸ Ῥωμαίοις ταπεινῶσιν , ἥς οὐδὲν οὕτως ὡς ἡ στάσις αἴτιον , τίς θρηγήσει πρὸς ἀξίαν τῶν θρήνων γράφειν ( 4 ) εἰδὼς , καὶ λόγον ἐξίσουν ( 5 ) πάθει ; Ποῖαι βίβλοι ταῦτα χωρήσουσι ; Μία στήλη ( 6 ) τοῦτο ; τῆς συμφορᾶς · ἡ οἰκουμένη πᾶσα καθ’ ἥς ἐσπάρησαν , καὶ ἡ λατρεία πεπαιμένη , καὶ αὐτῆς τῆς Ἱερουσαλὴμ τὸ ἕδαφος μόγις ( 7 ) γινωσκόμενον , ἥς τοσοῦτον ἐπιδειτὸν αὐτοῖς ἐστι μόνον , καὶ τοσοῦτον ἀπολαύουσι τῆς ποτε αὐτῶν δόξης , ὅσον ἐν ἡμέρᾳ φανέντες ( 8 ) θρηγήσαι τὴν ἐρημίαν .
Lemmas: ( 97 ) ἁμαρτία κατατρυφάω , προσέω σιγάω , ἱερεύς ἄγω , πρεσβύτης μή λούω , παρθένη καθυβρίζω , νεότης πίπτω , πῦρ ἀλλότριος ( 98 ) καί πολέμιος , αἷμα ποτίζω ἀντί ὁ ὅσιος πυρός καί αἷμα , Ναζαραῖος κατασύρω , ὀρθόω ὁ ὕμνος ἀντεγείρω · καί εἄν ἐκ αὐτός λέγω τίς ὁ Ἱερεμίας θρῆνος , ὁ υἱός ( 99 ) Σιών , ὁ τίμιος καί ἀντιτίθημι χρυσίον , ὁ τρυφερός καί κακός ἀπαθής , ξένος ὁδός ἀδέω · καί ὁδός Σιών πενθέω ( 1 ) παρά ὁ μή ἔρχομαι ὁ ἑορτάζω · καί μικρός πρό οὗτος · χείρ γυνή οικτριμονος , οὐ τροφή ὀρέγω τέκνον , ὁ πολιορκία ἐπικρατέω , ἀλλά ἐπί τροφή οὗτος σπαράσσω , καί λιμός Φάρμακος ὁ ἑαυτοῦ ποιέω φίλτσος , Ταΰς πῶς οὐ δεινός καί πέρα δεινός , οὐ ὁ πάσχω τότε μόνος , ἀλλά καί νῦν ὁ ἀκούω ; ἐγώ γοῦν δάκρῃς ἄν οὗτος ἀναδεύω ὁ Βίβλος , καί ὁ θρῆνος συγγένομαι , συγγίγνομαι δέ ( 2 ) δάκρῃς ἄν εὐημερία σωφρονία ἐθέλω ὁ ἀνάγνωσμα , ἐγκόπτω ὁ φωνή , καί συγχέω δάκρυον , καί οἶος ὑπό ὅς ἐγώ ὁ πάθος ἔρχομαι , καί συνθηράω ὁ θρηγῆσαντι . Τά δέ τελευταῖος αὐτός πληγή τε καί μετάστασις ( 3 ) , καί ὁ νῦν ἐπιζέω αὐτός ὁ δουλεία ζυγόν , καί ὁ περιβόητος ὑπό Ῥωμαῖος ταπείνωσις , ὅς οὐδείς οὕτως ὡς ὁ στάσις αἴτιος , τίς θρηγήσει πρός ἄξιος ὁ θρῆνος γράφω ( 4 ) οἶδα , καί λόγος ἐξισόω ( 5 ) πάθος ; ποῖος βίβλος οὗτος χωρέω ; Μία στήλη ( 6 ) οὗτος ; ὁ συμφορά · ὁ οἰκουμένη πᾶς κατά ὅς σπείρω , καί ὁ λατρεία παίω , καί αὐτηες͂ς ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ ἔδαφος μόγις ( 7 ) γιγνώσκω , ὅς τοσοῦτος ἐπιδέω αὐτός εἰμί μόνος , καί τοσοῦτος ἀπολαύω ὁ ποτέ αὐτός δόξα , ὅσον ἐν ἡμέρα φαίνω ( 8 ) θρηγήσαι ὁ ἐρημία .