gregorius-nazianzenus.de-filio-orat-30 11
τούτων δὲ πάντων ἐκτὸς τὸ παντελῶς ἀδύνατον καὶ ἀνεπίδεκτον , ὡς ὂ νῦν ἐξετάζομεν . ὡς γὰρ ἀδύνατον εἶναι λέγομεν πονηρὸν εἶναι θεόν , ἢ μὴ εἶναι · τοῦτο γὰρ ἀδυναμίας ἂν εἴη μᾶλλον θεοῦ , ἤπερ δυνάμεως · ἢ τὸ μὴ ὂν εἶναι , ἢ τὰ δὶς δύο καὶ τέσσαρα εἶναι καὶ δέκα · οὕτως ἀδύνατον καὶ ἀνεγχώρητον ποιεῖν τι τὸν υἱόν , ὧν οὐ ποιεῖ ὁ πατήρ . πάντα γὰρ ὅσα ἔχει ὁ πατήρ , τοῦ υἱοῦ ἐστίν · ὡς ἔμπαλιν τὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ πατρός . οὐδὲν οὖν ἴδιον , ὅτι κοινά . ἐπεὶ καὶ αὐτὸ τὸ εἶναι κοινὸν καὶ ὁμότιμον , εἰ καὶ τῷ υἱῷ παρὰ τοῦ πατρός . καθ’ ὂ καὶ λέγεται καὶ τό · Ἐγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα · οὐχ ὡς ἐκεῖθεν αὐτῷ τοῦ ζῆν καὶ τοῦ εἶναι συνεχομένου , ἀλλ’ ὡς ἐκεῖθεν ὑπάρχοντος ἀχρόνως καὶ ἀναιτίως . βλέπει δὲ τὸν πατέρα ποιοῦντα πῶς , καὶ οὕτω ποιεῖ ; ἆρα ὡς οἱ τὰς μορφὰς γράφοντες καὶ τὰ γράμματα , διὰ τὸ μὴ εἶναι τῆς ἁληθείας ἄλλως ἐπιτυχεῖν , εἰ μὴ πρὸς τὸ ἀρχέτυπον βλέποντας , κἀκεῖθεν χειραγω - γουμένους ; καὶ πῶς ἡ σοφία δεῖται τοῦ διδάξοντος , ἢ οὐ ποιήσει τι μὴ διδασκομένη ; ποιεῖ δὲ πῶς ὁ πατήρ , ἢ πεποίηκεν ; ἆρα ἄλλον προυπέστησε κόσμον ἀντὶ τοῦ παρόντος , καὶ ὑποστήσει τὸν μέλλοντα , καὶ πρὸς ἐκεῖνα βλέπων ὁ υἱός , τὸν μὲν ὑπέστησε , τὸν δὲ ὑποστήσει ; τέσσαρες οὖν κόσμοι κατὰ τὸν λόγον τοῦτον , οἱ μὲν πατρός , οἱ δὲ υἱοῦ ποιήματα . τῆς ἀλογίας . καθαίρει δὲ λέπρας , καὶ δαιμόνων καὶ νόσων ἀπαλλάττει , καὶ ζωοποιεῖ νεκρούς , καὶ ὑπὲρ θαλάσσης ὁδεύει , καὶ τἄλλα ποιεῖ ὅσα πεποίηκεν , ἐπὶ τίνος ἢ πότε τοῦ πατρὸς ταῦτα προενεργήσαντος ; ἢ δῆλον ὅτι τῶν αὐτῶν πραγμάτων τοὺς τύπους ἐνσημαίνεται μὲν ὁ πατήρ , ἐπιτελεῖ δὲ ὁ λόγος , οὐ δουλικῶς , οὐδὲ ἀμαθῶς , ἀλλ’ ἐπιστημονικῶς τε καὶ δεσποτικῶς , καὶ οἰκειό - τερον εἰπεῖν , πατρικῶς ; οὕτω γὰρ ἐγὼ δέχομαι τὸ ἅπερ ὑπὸ τοῦ πατρὸς γίνεται , ταῦτα καὶ τὸν υἱὸν ὁμοίως ποιεῖν · οὐ κατὰ τὴν τῶν γινομένων ὁμοίωσιν , ἀλλὰ κατὰ τὴν τῆς ἐξουσίας ὁμοτιμίαν . καὶ τοῦτο ἂν εἴη τὸ ἕως ἄρτι καὶ τὸν πατέρα ἐργάζεσθαι , καὶ τὸν υἱόν · οὐ μόνον δέ , ἁλλὰ καὶ τὴν ὧν πεποιήκασιν οἰκονομίαν τε καὶ συντήρησιν , ὡς δηλοῖ τὸ ποιεῖσθαι τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα · καὶ θεμελιοῦσθαι τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς · ἅπαξ ἡδρασμένα τε καὶ γενόμενα · καὶ στερεοῦσθαι βροντήν , καὶ κτίζεσθαι πνεῦμα , ὧν ἅπαξ μὲν ὁ λόγος ὑπέστη , συνεχὴς δὲ καὶ νῦν ἡ ἐνέργεια .
Lemmas: οὗτος δέ πᾶς ἐκτός ὁ παντελής ἀδύνατος καί ἀνεπίδεκτος , ὡς ὅς νῦν ἐξετάζω . ὡς γάρ ἀδύνατος ἔρχομαι λέγω πονηρός ἔρχομαι θεός , ἢ μή ἔρχομαι · οὗτος γάρ ἀδυναμία ἄν εἰμί μᾶλλον θεός , ἤ δύναμις · ἢ ὁ μή εἰμί ἔρχομαι , ἢ ὁ δίς δύο καί τέσσερα ἔρχομαι καί δέκα · οὕτως ἀδύνατος καί ἀνεγχώρητος ποιέω τίς ὁ υἱός , ὅς οὐ ποιέω ὁ πατήρ . πᾶς γάρ ὅσος ἔχω ὁ πατήρ , ὁ υἱός εἰμί · ὡς ἔμπαλιν ὁ ὁ υἱός ὁ πατέρας . οὐδείς οὖν ἴδιος , ὅτι κοινός . ἐπεί καί αὐτός ὁ ἔρχομαι κοινός καί ὁμότιμος , εἰμί καί ὁ υἱός παρά ὁ πατέρας . κατά ὅς καί λέγω καί ὁ · ἐγώ ζάω διά ὁ πατέρας · οὐ ὡς ἐκεῖθεν αὐτός ὁ ζάω καί ὁ ἔρχομαι συνέχω , ἀλλά ὡς ἐκεῖθεν ὑπάρχω ἄχρονος καί ἀναίτιος . βλέπω δέ ὁ πατέρας ποιέω πῶς , καί οὕτως ποιέω ; ἆρα ὡς ὁ ὁ μορφή γράφω καί ὁ γράμμα , διά ὁ μή ἔρχομαι ὁ ἀλήθεια ἄλλως ἐπιτυγχάνω , εἰμί μή πρός ὁ ἀρχέτυπος βλέπω , ἐκεῖθεν χειραγέω - Γούμενος ; καί πῶς ὁ σοφία δέω ὁ διδάσκω , ἢ οὐ ποιέω τίς μή διδάσκω ; ποιέω δέ πῶς ὁ πατήρ , ἢ ποιέω ; ἆρα ἄλλος προπίπτω κόσμος ἀντί ὁ πάρειμι , καί ὑφίστημι ὁ μέλλω , καί πρός ἐκεῖνος βλέπω ὁ γιός , ὁ μέν ὑφίστημι , ὁ δέ ὑφίστημι ; τέσσαρες οὖν κόσμος κατά ὁ λόγος οὗτος , ὁ μέν πατέρας , ὁ δέ υἱός ποίημα . ὁ ἀλογία . καθαίρω δέ λέπρα , καί δαίμων καί νόσος ἀπαλλάσσω , καί ζωοποιέω νεκρός , καί ὑπέρ θάλασσα ὁδεύω , καί ἄλλος ποιέω ὅσος ποιέω , ἐπί τίς ἢ πότε ὁ πατήρ οὗτος προφέρω ; ἢ δῆλος ὅτι ὁ αὐτός πρᾶγμα ὁ τύπος ἐνσημαίνομαι μέν ὁ πατήρ , ἐπιτελέω δέ ὁ λόγος , οὐ δουλικός , οὐδέ ἀμαθής , ἀλλά ἐπιστημονικός τε καί δεσποτικός , καί οικείος - τέρος λέγω , πατρικός ; οὕτως γάρ ἐγώ δέχομαι ὁ ὅς ὑπό ὁ πατήρ γίγνομαι , οὗτος καί ὁ υἱός ὁμοίως ποιέω · οὐ κατά ὁ ὁ γίγνομαι ὁμοίωσις , ἀλλά κατά ὁ ὁ ἐξουσία ὁμοτιμία . καί οὗτος ἄν εἰμί ὁ ἠώς ἄρτι καί ὁ πατέρας ἐργάζομαι , καί ὁ υἱός · οὐ μόνος δέ , ἀλλά καί ὁ ὅς ποιέω οἰκονομία τε καί συντήρησις , ὡς δηλόω ὁ ποιέω ὁ ἄγγελος αὐτός πνεῦμα · καί θεμελιόω ὁ γῆ ἐπί ὁ ἀσφάλεια αὐτηες͂ς · ἅπαξ ἑδράζω τε καί γίγνομαι · καί στερεόω βροντή , καί κτίζω πνεῦμα , ὅς ἅπαξ μέν ὁ λόγος ὑφίστημι , συνεχής δέ καί νῦν ὁ ἐνέργεια .