gregorius-nazianzenus.de-filio-orat-30 5
τούτῳ σύναπτε καὶ τὴν ὑποταγήν , ἢν ὑποτάσσεις τῷ πατρὶ τὸν υἱόν . τί , λέγεις , ὡς νῦν οὐχ ὑποτεταγμένου ; δεῖται δὲ ὅλως ὑποταγῆναι θεῷ θεὸς ὤν ; ὡς περὶ λῃστοῦ τινός , ἢ ἀντιθέου , ποιῇ τὸν λόγον . ἀλλ’ οὕτω σκόπει · ὅτι ὥσπερ κατάρα ἤκουσε δι’ ἐμὲ ὁ τὴν ἐμὴν λύων κατάραν · καὶ ἁμαρτία ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου · καὶ Ἀδὰμ ἀντὶ τοῦ παλαιοῦ γίνεται νέος · οὕτω καὶ τὸ ἐμὸν ἀνυπότακτον ἑαυτοῦ ποιεῖται , ὡς κεφαλὴ τοῦ παντὸς σώματος . ἕως μὲν οὖν ἀνυπότακτος ἐγὼ καὶ στασιώδης , τῇ τε ἀρνήσει τοῦ θεοῦ καὶ τοῖς πάθεσιν , ἀνυπότακτος τὸ κατ’ ἐμὲ καὶ Χριστὸς λέγεται . ὅταν δὲ ὑποταγῇ αὐτῷ τὰ πάντα , — ὑποταγήσεται δὲ καὶ τῆ ἐπιγνώσει καὶ τῇ μεταποιήσει , — τότε καὶ αὐτὸς τὴν ὑποταγὴν πεπλήρωκε , προσάγων ἐμὲ τὸν σεσωσμένον . τοῦτο γὰρ ἡ ὑποταγὴ Χριστοῦ , κατά γε τὸν ἐμὸν λόγον , ἡ τοῦ πατρικοῦ θελήματος πλήρωσις . ὑποτάσσει δὲ καὶ υἱὸς πατρί , καὶ υἱῷ πατήρ · ὁ μὲν ἐνεργῶν , ὁ δὲ εὐδοκῶν , ὂ καὶ πρότερον εἴπομεν . καὶ οὕτω τὸ ὑποτεταγμένον ὁ ὑποτάξας θεῷ παρίστησιν , ἑαυτοῦ ποιούμενος τὸ ἡμέτερον . τοιοῦτον εἶναί μοι φαίνεται καὶ τό · Ὁ θεός , ὁ θεός μου , πρόσχες μοι , ἵνα τί ἐγκατέλιπές με ; οὐ γὰρ αὐτὸς ἐγκαταλέλειπται , ἢ ὑπὸ τοῦ πατρός , ἢ ὑπὸ τῆς ἑαυτοῦ θεότητος , ὃ δοκεῖ τισίν , ὡς ἃν φοβουμένης τὸ πάθος , καὶ διὰ τοῦτο συστελλομένης ἀπὸ τοῦ πάσχοντος . τίς γὰρ ἢ γεννηθῆναι κάτω τὴν ἀρχήν , ἢ ἐπὶ τὸν σταυρὸν ἀνελθεῖν ἠνάγκασεν ; ἐν ἑαυτῷ δέ , ὅπερ εἶπον , τυποῖ τὸ ἡμέτερον . ἡμεῖς γὰρ ἦμεν οἱ ἐγκαταλελειμμένοι καὶ παρεωραμένοι πρότερον , εἶτα νῦν προσειλημμένοι καὶ σεσωσμένοι τοῖς τοῦ ἀπαθοῦς πάθεσιν · ὥσπερ καὶ τὴν ἀφροσύνην ἡμῶν καὶ τὸ πλημμελὲς οἰκειούμενος τὰ ἑξῆς διὰ τοῦ ψαλμοῦ φησίν · ἐπειδὴ προδήλως εἰς Χριστὸν ὁ εἰκοστὸς πρῶτος ψαλμὸς ἀναφέρεται .
Lemmas: οὗτος συνάπτω καί ὁ ὑποταγή , εἄν ὑποτάσσω ὁ πατήρ ὁ υἱός . τίς , λέγω , ὡς νῦν οὐ ὑποτάσσω ; δέω δέ ὅλος ὑποτάσσω θεός θεός εἰμί ; ὡς περί λῃστής τις , ἢ ἀντίθεος , ποιέω ὁ λόγος . ἀλλά οὕτως σκοπέω · ὅτι ὥσπερ κατάρα ἀκούω διά ἐγώ ὁ ὁ ἐμός λύω κατάρα · καί ἁμαρτία ὁ αἴρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος · καί Ἀδάμ ἀντί ὁ παλαιός γίγνομαι νέος · οὕτως καί ὁ ἐμός ἀνυπότακτος ἑαυτοῦ ποιέω , ὡς κεφαλή ὁ πᾶς σῶμα . ἠώς μέν οὖν ἀνυπότακτος ἐγώ καί στασιώδης , ὁ τε ἄρνησις ὁ θεός καί ὁ πάθος , ἀνυπότακτος ὁ κατά ἐγώ καί Χριστός λέγω . ὅταν δέ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , — ὑποτάσσω δέ καί ὁ ἐπίγνωσις καί ὁ μεταποίησις , — τότε καί αὐτός ὁ ὑποταγή πληρόω , προσάγω ἐγώ ὁ σῴζω . οὗτος γάρ ὁ ὑποταγή Χριστός , κατά γε ὁ ἐμός λόγος , ὁ ὁ πατρικός θέλημα πλήρωσις . ὑποτάσσω δέ καί γιός πατήρ , καί υἱός πατήρ · ὁ μέν ἐνεργέω , ὁ δέ εὐδοκέω , ὅς καί πρότερος λέγω . καί οὕτως ὁ ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω θεός παρίστημι , ἑαυτοῦ ποιέω ὁ ἡμέτερος . τοιοῦτος εἰμί ἐγώ φαίνω καί ὁ · ὁ θεός , ὁ θεός ἐγώ , προέχω ἐγώ , ἵνα τίς ἐγκαταλείπω ἐγώ ; οὐ γάρ αὐτός ἐγκαταλείπω , ἢ ὑπό ὁ πατέρας , ἢ ὑπό ὁ ἑαυτοῦ θεότης , ὁ δοκέω τις , ὡς ἄν φοβέω ὁ πάθος , καί διά οὗτος συστέλλω ἀπό ὁ πάσχω . τίς γάρ ἢ γεννάω κάτω ὁ ἀρχή , ἢ ἐπί ὁ σταυρός ἀνέρχομαι ἀναγκάζω ; ἐν ἑαυτοῦ δέ , ὅς λέγω , τύπτω ὁ ἡμέτερος . ἐγώ γάρ εἰμί ὁ ἐγκαταλείπω καί παροράω πρότερος , εἶτα νῦν προσλαμβάνω καί σῴζω ὁ ὁ ἀπαθής πάθος · ὥσπερ καί ὁ ἀφροσύνη ἐγώ καί ὁ πλημμελής οἰκειόω ὁ ἑξῆς διά ὁ ψαλμός φημί · ἐπεί πρόδηλος εἰς Χριστός ὁ εἰκοστός πρῶτος ψαλμός ἀναφέρω .