gregorius-nazianzenus.de-filio-orat-30 12
Ἕβδομον λεγέσθω τὸ καταβεβηκέναι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸν υἱόν , οὐχ ἵνα ποιῇ τὸ θέλημα τὸ ἑαυτοῦ , ἀλλὰ τὸ τοῦ πέμψαντος . εἰ μὲν οὖν μὴ παρὰ τοῦ κατεληλυθότος αὐτοῦ ταῦτα ἐλέγετο , εἴπομεν ἂν ὡς παρὰ τοῦ ἀνθρώπου τυποῦσθαι τὸν λόγον , οὐ τοῦ κατὰ τὸν σωτῆρα νοουμένου , — τὸ γὰρ ἐκείνου θέλειν οὐδὲ ὑπεναντίον θεῷ , θεωθὲν ὅλον , — ἁλλὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς · ὡς τοῦ ἀνθρωπίνου θελήματος οὐ πάντως ἑπομένου τῷ θείῳ , ἀλλ’ ἀντιπίπτοντος , ὡς τὰ πολλά , καὶ ἀντιπαλαίοντος . καὶ γὰρ ἐκεῖνο οὕτως ἐνοήσαμεν τό · Πάτερ , εἰ δυνατόν , παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο · πλὴν οὐχ ὃ ἐγὼ θέλω , ἀλλὰ τὸ σὸν ἰσχυέτω θέλημα . οὔτε γάρ , εἰ δυνατὸν ἢ μή , τοῦτο ἀγνοεῖν ἐκεῖνον εἰκός , οὔτε τῷ θελήματι ἀντεισφέρειν τὸ θέλημα . ἐπεὶ δὲ ὡς παρὰ τοῦ προσλαβόντος ὁ λόγος , τοῦτο γὰρ τὸ κατεληλυθός , οὐ τοῦ προσλήμματος , οὕτως ἀπαντησόμεθα . οὐχ ὡς ὄντος ἰδίου τῷ υἱῷ θελήματος παρὰ τὸ τοῦ πατρός , ἀλλ’ ὡς οὐκ ὄντος ὁ λόγος · ἵν ᾖ τοιοῦτον τὸ συναγόμενον · Οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν , οὐδὲ γάρ ἐστι τὸ ἐμὸν τοῦ σοῦ κεχωρισμένον , ἀλλὰ τὸ κοινὸν ἐμοῦ τε καὶ σοῦ , ὧν ὡς μία θεότης , οὕτω καὶ βούλησις . πολλὰ γὰρ τῶν οὕτω λεγομένων ἀπὸ κοινοῦ λέγεται , καὶ οὐ θετικῶς , ἀρνητικῶς δέ , ὡς τό · Οὐ γὰρ ἐκ μέτρου δίδωσιν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα · οὔτε γὰρ δίδωσιν , οὔτε μεμετρημένον , οὐ γὰρ μετρεῖται παρὰ θεοῦ θεός · καὶ τό · Οὔτε ἡ ἁμαρτία μου , οὔτε ἡ ἀνομία μου · οὐ γὰρ ὡς οὔσης ὁ λόγος , ἁλλ’ ὡς οὐκ οὔσης · καὶ πάλιν τό · Οὐ διὰ τὰς δικαιοσύνας ἡμῶν , ἂς ἐποιήσαμεν · οὐ γὰρ ἐποιήσαμεν . δῆλον δὲ τοῦτο κἂν τοῖς ἑξῆς · τί γάρ , φησι , τὸ θέλημα τοῦ πατρός ; ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν σώζηται , καὶ τυγχάνῃ τῆς τελευταίας ἀναστάσεως , εἴτουν ἀποκαταστάσεως . ἆρ’ οὖν τοῦ πατρὸς μὲν τοῦτο θέλημα , τοῦ υἱοῦ δὲ οὐδαμῶς ; ἢ ἄκων εὐαγγελίζεται καὶ πιστεύεται ; καὶ τίς ἂν τοῦτο πιστεύσειεν ; ἐπεὶ καὶ τὸ τὸν λόγον τὸν ἀκουόμενον μὴ εἶναι τοῦ υἱοῦ , τοῦ πατρὸς δέ , τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν . πῶς γὰρ ἴδιόν τινος τὸ κοινόν , ἢ μόνου , τοῦτο συνιδεῖν οὐκ ἔχω , πολλὰ σκοπῶν · οἶμαι δέ , οὐδὲ ἄλλος τις . ἂν οὕτω νοῇς περὶ τοῦ θέλειν , ὀρθῶς νοήσεις καὶ λίαν εὐσεβῶς , ὡς ὁ ἐμὸς λόγος , καὶ παντὸς τοῦ εὐγνώμονος .
Lemmas: Ἕβδομος λέγω ὁ καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός ὁ υἱός , οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ὁ πέμπω . εἰμί μέν οὖν μή παρά ὁ κατέρχομαι αὐτός οὗτος λέγω , λέγω ἄν ὡς παρά ὁ ἄνθρωπος τυπόω ὁ λόγος , οὐ ὁ κατά ὁ σωτήρ νοέω , — ὁ γάρ ἐκεῖνος ἐθέλω οὐδέ ὑπεναντίος θεός , θεόω ὅλος , — ἀλλά ὁ κατά ἐγώ · ὡς ὁ ἀνθρώπινος θέλημα οὐ πάντως ἕπομαι ὁ θεῖος , ἀλλά ἀντιπίπτω , ὡς ὁ πολύς , καί ἀντιπαλαίω . καί γάρ ἐκεῖνος οὕτως νοέω ὁ · Πάτερ , εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον οὗτος · πλήν οὐ ὁ ἐγώ θέλω , ἀλλά ὁ σός ἰσχύω θέλημα . οὔτε γάρ , εἰμί δυνατός ἢ μή , οὗτος ἀγνοέω ἐκεῖνος ἔοικα , οὔτε ὁ θέλημα ἀντεισφέρω ὁ θέλημα . ἐπεί δέ ὡς παρά ὁ προσλαμβάνω ὁ λόγος , οὗτος γάρ ὁ κατέρχομαι , οὐ ὁ πρόσλημμα , οὕτως ἀπαντάω . οὐ ὡς εἰμί ἴδιος ὁ υἱός θέλημα παρά ὁ ὁ πατέρας , ἀλλά ὡς οὐ εἰμί ὁ λόγος · ἵνα εἰμί τοιοῦτος ὁ συνάγω · οὐχ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , οὐδέ γάρ εἰμί ὁ ἐμός ὁ σύ χωρίζω , ἀλλά ὁ κοινός ἐγώ τε καί σύ , ὅς ὡς εἷς θεότης , οὕτως καί βούλησις . πολύς γάρ ὁ οὕτως λέγω ἀπό κοινός λέγω , καί οὐ θετικός , ἀρνητικός δέ , ὡς ὁ · οὐ γάρ ἐκ μέτρον δίδωμι ὁ θεός ὁ πνεῦμα · οὔτε γάρ δίδωμι , οὔτε μετρέω , οὐ γάρ μετρέω παρά θεός θεός · καί ὁ · οὔτε ὁ ἁμαρτία ἐγώ , οὔτε ὁ ἀνομία ἐγώ · οὐ γάρ ὡς σέω ὁ λόγος , ἀλλά ὡς οὐ σέω · καί πάλιν ὁ · Οὐ διά ὁ δικαιοσύνη ἐγώ , ὅς ποιέω · οὐ γάρ ποιέω . δῆλος δέ οὗτος κἀν ὁ ἑξῆς · τίς γάρ , φημί , ὁ θέλημα ὁ πατέρας ; ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός σῴζω , καί τυγχάνω ὁ τελευταῖος ἀνάστασις , εἴτουν ἀποκατάστασις . ἆρα οὖν ὁ πατήρ μέν οὗτος θέλημα , ὁ υἱός δέ οὐδαμῶς ; ἢ ἄκων εὐαγγελίζομαι καί πιστεύω ; καί τίς ἄν οὗτος πιστεύω ; ἐπεί καί ὁ ὁ λόγος ὁ ἀκούω μή ἔρχομαι ὁ υἱός , ὁ πατήρ δέ , ὁ αὐτός ἔχω δύναμις . πῶς γάρ ἴδιος τις ὁ κοινός , ἢ μόνος , οὗτος συνοράω οὐ ἔχω , πολύς σκοπός · οἴομαι δέ , οὐδέ ἄλλος τις . εἄν οὕτως νοέω περί ὁ ἐθέλω , ὀρθός νοέω καί λίαν εὐσεβής , ὡς ὁ ἐμός λόγος , καί πᾶς ὁ εὐγνώμων .