gregorius-nazianzenus.de-filio-orat-29 20
Ἐβαπτίσθη μὲν ὡς ἄνθρωπος , ἀλλ’ ἁμαρτίας ἔλυσεν ὡς θεός · οὐ καθαρσίων αὐτὸς δεόμενος , ἀλλ’ ἵνα ἁγιάσῃ τὰ ὕδατα . ἐπειράσθη ὡς ἄνθρωπος , ἀλλ’ ἐνίκησεν ὡς θεός · ἀλλὰ θαρρεῖν διακελεύεται , ὡς κόσμον νενικηκώς . ἐπείνησεν , ἀλλ’ ἔθρεψε χιλιάδας , ἀλλ’ ἄρτος ἐστὶ ζωτικὸς καὶ οὐράνιος . ἐδίψησεν , ἀλλ’ ἐβόησεν · Ἐάν τις δίψᾳ , ἐρχέσθω πρός με , καὶ πινέτω • ἀλλὰ καὶ πηγάζειν ὑπέσχετο τοὺς πιστεύοντας . ἐκοπίασεν , ἀλλὰ τῶν κοπιώντων καὶ πεφορτισμένων ἐστὶν ἀνάπαυσις . ἐβαρήθη μὲν ὕπνῳ , ἀλλ’ ἐπὶ πελάγους κουφίζεται , ἁλλ’ ἐπιτιμᾷ πνεύμασιν , ἀλλὰ Πέτρον κουφίζει βαπτιζόμενον . δίδωσι τέλος , ἀλλ’ ἐξ ἰχθύος , ἀλλὰ βασιλεύει τῶν ἀπαιτούντων . Σαμαρείτης ἀκούει καὶ δαιμονῶν , πλὴν σώζει τὸν ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ καταβαίνοντα καὶ λῃσταῖς περιπεσόντα , πλὴν ὑπὸ δαι - μόνων ἐπιγινώσκεται , καὶ ἀπελαύνει δαίμονας , καὶ λεγεῶνα πνευμάτων βυθίζει , καὶ ὡς ἀστραπὴν ὁρᾷ πίπτοντα τὸν ἀρχηγὸν τῶν δαιμόνων . λιθάζεται , ἀλλ’ οὐχ ἁλίσκεται . προσεύχεται , ἀλλ’ ἐπακούει . δακρύει ἀλλὰ παύει δάκρυον . ἐρωτᾷ ποῦ Λάζαρος , ἄνθρωπος γὰρ ἦν · ἀλλ’ ἐγείρει Θεὸς θεὸς γὰρ ἦν . πωλεῖται , καὶ λίαν εὐώνως , τριάκοντα γὰρ ἀργυρίων , ἁλλ’ ἐξαγοράζει κόσμον , καὶ μεγάλης τιμῆς , τοῦ ἰδίου γὰρ αἵματος . ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἄγεται , ἀλλὰ ποιμαίνει τὸν Ἰσραήλ , νῦν δὲ καὶ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην . ὡς ἀμνὸς ἄφωνος , ἁλλὰ λόγος ἐστί , φωνῇ βοῶντος ἐν τῆ ἐρήμῳ καταγγελλόμενος . μεμαλάκισται , τετραυμάτισται , ἀλλὰ θεραπεύει πᾶσαν νόσον , καὶ πᾶσαν μαλακίαν . ἐπὶ τὸ ξύλον ἀνάγεται , προσπήγνυται , ἀλλὰ τῷ ξύλῳ τῆς ζωῆς ἀποκαθίστησιν , ἀλλὰ σώζει καὶ λῃστὴν συσταυρούμενον , ἀλλὰ σκοτίζει πᾶν τὸ ὁρώμενον . ὄξος ποτίζεται , χολὴν βρωματίζεται · τίς ; ὁ τὸ ὕδωρ εἰς οἶνον μεταβαλών , ὁ τῆς πικρᾶς γεύσεως καταλύτης , ὁ γλυκασμὸς καὶ ὅλος ἐπιθυμία . παραδίδωσι τὴν ψυχήν , ἀλλ’ ἐξουσίαν ἔχει πάλιν λαβεῖν αὐτήν , ἁλλὰ καταπέτασμα ῥήγνυται , τὰ γὰρ ἄνω παραδείκνυται , ἀλλὰ πέτραι σχίζονται , ἀλλὰ νεκροὶ προεγείρονται . ἀποθνήσκει , ζωοποιεῖ δέ , καὶ καταλύει τῷ θανάτῳ τὸν θάνατον . θά - πτεται , ἀλλ’ ἀνίσταται . εἰς ᾅδου κάτεισιν , ἀλλ’ ἀνάγει ψυχάς , ἀλλ’ εἰς οὐρανοὺς ἄνεισιν , ἀλλ’ ἥξει κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς , καὶ τοὺς τοιούτους βασανίσαι λόγους . εἰ ταῦτα ἐμποιεῖ σοι τῆς πλάνης τὴν ἀφορμήν , ἐκεῖνά σου λύει τὴν πλάνην .
Lemmas: βαπτίζω μέν ὡς ἄνθρωπος , ἀλλά ἁμαρτία λύω ὡς θεός · οὐ καθάρσιος αὐτός δέομαι , ἀλλά ἵνα ἁγιάζω ὁ ὕδωρ . πειράω ὡς ἄνθρωπος , ἀλλά νικάω ὡς θεός · ἀλλά θαρσέω διακελεύομαι , ὡς κόσμος νικάω . πεινάω , ἀλλά τρέφω χιλιάς , ἀλλά ἄρτος εἰμί ζωτικός καί οὐράνιος . διψάω , ἀλλά βοάω · ἐάν τις δίψα , ἔρχομαι πρός ἐγώ , καί πίνω • ἀλλά καί πηγάζω ὑπισχνέομαι ὁ πιστεύω . κοπιάω , ἀλλά ὁ κοπιάω καί φορτίζω εἰμί ἀνάπαυσις . βαρέω μέν ὕπνος , ἀλλά ἐπί πέλαγος κουφίζω , ἀλλά ἐπιτιμάω πνεῦμα , ἀλλά Πέτρος κουφίζω βαπτίζω . δίδωμι τέλος , ἀλλά ἐκ ἰχθύς , ἀλλά βασιλεύω ὁ ἀπαιτέω . Σαμαρείτης ἀκούω καί δαιμονάω , πλήν σῴζω ὁ ἀπό Ἱεροσόλυμα καταβαίνω καί λῃστής περιπίπτω , πλήν ὑπό δή - μόνος ἐπιγιγνώσκω , καί ἀπελαύνω δαίμων , καί λεγεών πνεῦμα βυθίζω , καί ὡς ἀστραπή ορά πίπτω ὁ ἀρχηγός ὁ δαίμων . λιθάζω , ἀλλά οὐ ἁλίσκομαι . προσεύχομαι , ἀλλά ἐπακούω . δακρύω ἀλλά παύω δάκρυον . ἐρωτάω ποῦ Λάζαρος , ἄνθρωπος γάρ εἰμί · ἀλλά ἐγείρω θεός θεός γάρ εἰμί . πωλέομαι , καί λίαν εὔωνος , τριάκοντα γάρ ἀργύριον , ἀλλά εξαγοράζω κόσμος , καί μέγας τιμή , ὁ ἴδιος γάρ αἷμα . ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , ἀλλά ποιμαίνω ὁ Ἰσραήλ , νῦν δέ καί πᾶς ὁ οἰκουμένη . ὡς ἀμνός ἄφωνος , ἐλλός λόγος εἰμί , φωνή βοῦς ἐν ὁ ἐρῆμος καταγγέλλω . μαλακίζομαι , τραυματιστής , ἀλλά θεραπεύω πᾶς νόσος , καί πᾶς μαλακία . ἐπί ὁ ξύλον ἀνάγω , προσπήγνυμι , ἀλλά ὁ ξύλον ὁ ζωή ἀποκαθίστημι , ἀλλά σῴζω καί λῃστής συσταυρόω , ἀλλά σκοτίζω πᾶς ὁ ὁράω . ὄξος ποτίζω , χολή βρωματίζω · τίς ; ὁ ὁ ὕδωρ εἰς οἶνος μεταβάλλω , ὁ ὁ πικρός γεῦσις καταλύτης , ὁ γλυκασμός καί ὅλος ἐπιθυμία . παραδίδωμι ὁ ψυχή , ἀλλά ἐξουσία ἔχω πάλιν λαμβάνω αὐτός , ἐλλός καταπέτασμα ῥήγνυμι , ὁ γάρ ἄνω παραδείκνυμι , ἀλλά πέτρα σχίζω , ἀλλά νεκρός προεγείρω . ἀποθνήσκω , ζωοποιέω δέ , καί καταλύω ὁ θάνατος ὁ θάνατος . ἀνταπόλλυμι - πέτομαι , ἀλλά ἀνίστημι . εἰς ᾍδης κατέρχομαι , ἀλλά ἀνάγω ψυχή , ἀλλά εἰς οὐρανός ἀνέρχομαι , ἀλλά ἔσσομαι κρίνω ζάω καί νεκρός , καί ὁ τοιοῦτος βασανίζω λόγος . εἰμί οὗτος ἐμποιέω σύ ὁ πλάνης ὁ ἀφορμή , ἐκεῖνος σύ λύω ὁ πλάνη .