ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
gregorius-nazianzenus.adversus-eunomianos-orat-27 1
Πρὸς τοὺς ἐν λόγῳ κομψοὺς ὁ λόγος . καὶ ἵνα ἀπὸ τῆς γραφῆς ἄρξωμαι · Ἴδου ἐγὼ ἐπὶ σὲ τὴν ὑβρίστριαν . εἰσὶ γάρ , εἰσί τινες , οἱ τὴν ἀκοὴν προσκνώμενοι καὶ τὴν γλῶσσαν , ἤδη δέ , ὡς ὁρῶ , καὶ τὴν χεῖρα , τοῖς ἡμετέροις λόγοις , καὶ χαίροντες ταῖς βεβήλοις κενοφωνίαις , καὶ ἀντιθέσεσι τῆς ψευδωνύμου γνώσεως , καὶ ταῖς εἰς οὐδὲν χρήσιμον φερούσαις λογομαχίαις . οὕτω γὰρ ὁ Παῦλος καλεῖ πᾶν τὸ ἐν λόγῳ περιττὸν καὶ περίεργον , ὁ τοῦ συντετμημένου λόγου κῆρυξ καὶ βεβαιωτής , ὁ τῶν ἁλιέων μαθητὴς καὶ διδάσκαλος . οὗτοι δέ , περὶ ὧν ὁ λόγος , εἴθε μέν , ὥσπερ τὴν γλῶσσαν εὔστροφον ἔχουσι καὶ δεινὴν ἐπιθέσθαι λόγοις εὐγενεστέροις τε καὶ δοκιμωτέροις , οὕτω τι καὶ περὶ τὰς πράξεις ἠσχολοῦντο μικρὸν γοῦν , καὶ ἴσως ἧττον ἂν ἦσαν σοφισταὶ καὶ κυβισταὶ λόγων ἄτοποι καὶ παράδοξοι , ἵν εἴπω τι καὶ γελοίως περὶ γελοίου πράγματος .
Lemmas: πρός ὁ ἐν λόγος κομψός ὁ λόγος . καί ἵνα ἀπό ὁ γραφεύς ἄρχω · ὁράω ἐγώ ἐπί σύ ὁ ὑβρίστρια . εἰμί γάρ , εἰμί τις , ὁ ὁ ἀκοή προσκνάομαι καί ὁ γλῶσσα , ἤδη δέ , ὡς ὁράω , καί ὁ χείρ , ὁ ἡμέτερος λόγος , καί χαίρω ὁ βέβηλος κενοφωνία , καί ἀντίθεσις ὁ ψευδώνυμος γνῶσις , καί ὁ εἰς οὐδείς χρήσιμος φέρω λογομαχία . οὕτως γάρ ὁ Παῦλος καλέω πᾶς ὁ ἐν λόγος περισσός καί περίεργος , ὁ ὁ συντέμνω λόγος κῆρυξ καί βεβαιωτής , ὁ ὁ ἁλιεύς μαθητής καί διδάσκαλος . οὗτος δέ , περί ὅς ὁ λόγος , εἴθε μέν , ὥσπερ ὁ γλῶσσα εὔστροφος ἔχω καί δεινός ἐπιτίθημι λόγος εὐγενής τε καί δόκιμος , οὕτως τίς καί περί ὁ πρᾶξις ἀσχολέω μικρός γοῦν , καί ἴσως κακός ἄν ἥδω σοφιστής καί κυβιστής λόγος ἄτοπος καί παράδοξος , ἵνα λέγω τίς καί γελοῖος περί γελοῖος πρᾶγμα .
gregorius-nazianzenus.adversus-eunomianos-orat-27 2
‘Επεὶ δὲ πᾶσαν εὐσεβείας ὁδὸν καταλύσαντες πρὸς ἓν τοῦτο βλέπουσι μόνον , ὅ τι δήσουσιν ἢ λύσουσι τῶν προβαλλομένων , — καθάπερ ἐν τοῖς θεάτροις οἱ τὰ παλαίσματα δημοσιεύοντες , καὶ τῶν παλαισμάτων οὐχ ὅσα πρὸς νίκην φέρει κατὰ νόμους ἀθλήσεως , ἀλλ’ ὅσα τὴν ὄψιν κλέπτει τῶν ἀμαθῶν τὰ τοιαῦτα καὶ συναρπάζει τὸν ἐπαινέτην,—καὶ καὶ πᾶσαν μὲν ἀγορὰν περιβομβεῖσθαι τοῖς τούτων λόγοις , πᾶν δὲ συμπόσιον ἀποκναίεσθαι φλυαρίᾳ καὶ ἀηδίᾳ , πᾶσαν δὲ ἑορτὴν καὶ πένθος ἅπαν , τὴν μὲν ἀνέορτον εἶναι καὶ μεστὴν κατηφείας , τὸ δὲ παραμυθεῖσθαι συμφορᾷ μείζονι τοῖς ζητήμασι , πᾶσαν δὲ διοχλεῖσθαι γυναικωνῖτιν , ἁπλότητι σύντροφον , καὶ τὸ τῆς αἰδοῦς ἄνθος ἀποσυλᾶσθαι τῇ περὶ λόγον ταχύτητι · ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω , καὶ τὸ κακὸν ἄσχετον καὶ ἀφόρητον , καὶ κινδυνεύει τεχνύδροιν εἶναι τὸ μέγα ἡμῶν μυστήριον · φέρε , τοσοῦτον γοῦν ἡμῶν ἀνασχέσθωσαν οἱ κατάσκοποι σπλάγχνοις πατρικοῖς κινουμένων καί , ὅ φησιν ὁ θεῖος ‘Ιερεμίας , σπαρασσομένων τὰ αἰσθητήρια , ὅσον μὴ τραχέως τὸν περὶ τούτων δέξασθαι λόγον , καὶ τὴν γλῶσσαν μικρὸν ἐπισχόντες , ἃν ἄρα καὶ δύνωνται , τὴν ἀκοὴν ἡμῖν ὑποθέτωσαν . πάντως δὲ οὐδὲν ζημιωθήσεσθε . ἢ γὰρ εἰς ὦτα ἐλαλήσαμεν ἀκουόντων , καί τινα καρπὸν ἔσχεν ὁ λόγος , τὴν ὠφέλειαν τὴν ὑμετέραν , — ἐπειδὴ σπείρει μὲν ὁ σπείρων τὸν λόγον ἐπὶ πᾶσαν διάνοιαν , καρποφορεῖ δὲ ἡ καλή τε καὶ γόνιμος , — ἢ ἀπήλθετε καὶ τοῦτο ἡμῶν διαπτύσαντες , καὶ πλείονα λαβόντες ὕλην ἀντιλογίας τε καὶ τῆς καθ’ ἡμῶν λοιδορίας , ἵνα καὶ μᾶλλον ὑμᾶς αὐτοὺς ἑστιάσητε . μὴ θαυμάσητε δέ , εἰ παράδοξον ἐρῶ λόγον , καὶ παρὰ τὸν ὑμέτερον νόμον , οἳ πάντα εἰδέναι τε καὶ διδάσκειν ὑπισχνεῖσθε λίαν νεανικῶς καὶ γενναίως , ἵνα μὴ λυπῶ λέγων ἀμαθῶς καὶ θρασέως .
Lemmas: Εἶπος δέ πᾶς εὐσέβεια ὁδός καταλύω πρός εἷς οὗτος βλέπω μόνος , ὁ τίς δέω ἢ λύω ὁ προβάλλω , — καθά ἐν ὁ θέατρον ὁ ὁ πάλαισμα δημοσιεύω , καί ὁ πάλαισμα οὐ ὅσος πρός νίκη φέρω κατά νόμος ἄθλησις , ἀλλά ὅσος ὁ ὄψις κλέπτω ὁ ἀμαθής ὁ τοιοῦτος καί συναρπάζω ὁ ἐπαινέτης καί πᾶς μέν ἀγορά περιβομβέω ὁ οὗτος λόγος , πᾶς δέ συμπόσιον ἀποκναίω φλυαρία καί ἀηδία , πᾶς δέ ἑορτή καί πένθος ἅπας , ὁ μέν ἀνέορτος ἔρχομαι καί μεστός κατήφεια , ὁ δέ παραμυθέομαι συμφορά μέγας ὁ ζήτημα , πᾶς δέ διοχλέω γυναικωνῖτις , ἁπλότης σύντροφος , καί ὁ ὁ αἰδώς ἄνθος ἀποσυλάω ὁ περί λόγος ταχύτης · ἐπεί οὗτος οὕτως , καί ὁ κακός ἄσχετος καί ἀφόρητος , καί κινδυνεύω τεχνύδροιν ἔρχομαι ὁ μέγας ἐγώ μυστήριον · φέρω , τοσοῦτος γοῦν ἐγώ ἀνέχω ὁ κατάσκοπος σπλάγχνον πατρικός κινέω καί , ὁ φημί ὁ θεῖος Ἱερεμίας , σπαράσσω ὁ αἰσθητήριον , ὅσον μή τραχύς ὁ περί οὗτος δέχομαι λόγος , καί ὁ γλῶσσα μικρός ἐπέχω , ὅς ἄρα καί δύναμαι , ὁ ἀκοή ἐγώ ὑποτίθημι . πάντως δέ οὐδείς ζημιόω . ἢ γάρ εἰς ἄτη λαλέω ἀκούω , καί τις καρπός ἔχω ὁ λόγος , ὁ ὠφέλεια ὁ ὑμέτερος , — ἐπεί σπείρω μέν ὁ σπείρω ὁ λόγος ἐπί πᾶς διάνοια , καρποφορέω δέ ὁ καλός τε καί γόνιμος , — ἢ ἀπέρχομαι καί οὗτος ἐγώ διαπτύω , καί πολύς λαμβάνω ὕλη ἀντιλογία τε καί ὁ κατά ἐγώ λοιδορία , ἵνα καί μᾶλλον σύ αὐτός ἵστημι . μή θαυμάζω δέ , εἰμί παράδοξος λέγω λόγος , καί παρά ὁ ὑμέτερος νόμος , ὅς πᾶς οἶδα τε καί διδάσκω ὑπισχνέομαι λίαν νεανικός καί γενναῖος , ἵνα μή λυπέω λέγω ἀμαθής καί θρασύς .
gregorius-nazianzenus.adversus-eunomianos-orat-27 3
Οὐ παντός , ὦ οὗτοι , τὸ περὶ θεοῦ φιλοσοφεῖν , οὐ παντός · οὐχ οὕτω τὸ πρᾶγμα εὔωνον καὶ τῶν χαμαὶ ἐρχομένων . προσθήσω δέ , οὐδὲ πάντοτε , οὐδὲ πᾶσιν , οὐδὲ πάντα , ἀλλ’ ἔστιν ὅτε , καὶ οἷς , καὶ ἐφ’ ὅσον . οὐ πάντων μέν , ὅτι τῶν ἐξητασμένων καὶ διαβεβηκότων ἐν θεωρίᾳ , καὶ πρὸ τούτων καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα κεκαθαρμένων , ἢ καθαιρομένων , τὸ μετριώτατον . μὴ καθαρῷ γὰρ ἅπτεσθαι καθαροῦ τυχὸν οὐδὲ ἀσφαλές , ὥσπερ οὐδὲ ὄψει σαθρᾷ ἡλιακῆς ἀκτῖνος . ὅτε δέ ; ἡνίκα ἂν σχολὴν ἄγωμεν ἀπὸ τῆς ἔξωθεν ἰλύος καὶ ταραχῆς , καὶ μὴ τὸ ἡγεμονικὸν ἡμῶν συγχέηται τοῖς μοχθηροῖς τύποις καὶ πλανωμένοις , οἷον γράμμασι πονηροῖς ἀναμιγνύντων κάλλη γραμμάτων , ἢ βορβόρῳ μύρων εὐωδίαν . δεῖ γὰρ τῷ ὄντι σχολάσαι , καὶ γνῶναι θεόν · καὶ ὅταν λάβωμεν καιρόν , κρίνειν θεολογίας εὐθύτητα . τίσι δέ ; οἷς τὸ πρᾶγμα διὰ σπουδῆς , καὶ οὐχ ὡς ἕν τι τῶν ἄλλων καὶ τοῦτο φλυαρεῖται ἡδέως , μετὰ τοὺς ἱππικούς , καὶ τὰ θέατρα , καὶ τὰ ᾄσματα , καὶ τὴν γαστέρα , καὶ τὰ ὑπὸ γαστέρα · οἷς καὶ τοῦτο μέρος τρυφῆς , ἡ περὶ ταῦτα ἐρεσχελία καὶ κομψεία τῶν ἀντιθέσεων . τίνα δὲ φιλοσοφητέον , καὶ ἐπὶ πόσον ; ὅσα ἡμῖν ἐφικτά , καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ τοῦ ἀκούοντος ἕξις ἐφικνεῖται καὶ δύναμις · ἵνα μὴ καθάπερ αἱ ὑπερβάλλουσαι τῶν φωνῶν , ἢ τῶν τροφῶν , τὴν ἀκοὴν βλάπτουσιν ἢ τὰ σώματα , — εἰ βούλει δέ , τῶν φορτίων τὰ ὑπὲρ δύναμιν τοὺς ὑποβαίνοντας , ἢ τὴν γῆν τῶν ὑετῶν οἱ σφοδρότεροι , — οὕτω δὴ καὶ οὗτοι τοῖς στερροῖς , ἵν οὕτως εἴπω , τῶν λόγων καταπιεσθέντες καὶ βαρυνθέντες ζημιωθεῖεν καὶ εἰς τὴν ἀρχαίαν δύναμιν .
Lemmas: οὐ πᾶς , ὦ οὗτος , ὁ περί θεός φιλοσοφέω , οὐ πᾶς · οὐ οὕτως ὁ πρᾶγμα εὔωνος καί ὁ χαμαί ἔρχομαι . προστίθημι δέ , οὐδέ πάντοτε , οὐδέ πᾶς , οὐδέ πᾶς , ἀλλά εἰμί ὅτε , καί ὅς , καί ἐπί ὅσον . οὐ πᾶς μέν , ὅτι ὁ ἐξετάζω καί διαβαίνω ἐν θεωρία , καί πρό οὗτος καί ψυχή καί σῶμα καθαρμένος , ἢ καθαίρω , ὁ μέτριος . μή καθαρός γάρ ἅπτω καθαρός τυγχάνω οὐδέ ἀσφαλής , ὥσπερ οὐδέ ὄψις σαθρός ἡλιακός ἀκτίς . ὅτε δέ ; ἡνίκα ἄν σχολή ἄγω ἀπό ὁ ἔξωθεν ἰλύς καί ταραχή , καί μή ὁ ἡγεμονικός ἐγώ συγχέω ὁ μοχθηρός τύπος καί πλανάω , οἷος γράμμα πονηρός ἀναμείγνυμι κάλλος γράμμα , ἢ βόρβορος μύρον εὐωδία . δέω γάρ ὁ εἰμί σχολάζω , καί γιγνώσκω θεός · καί ὅταν λαμβάνω καιρός , κρίνω θεολογία εὐθύτης . τίσις δέ ; ὅς ὁ πρᾶγμα διά σπουδή , καί οὐ ὡς εἷς τίς ὁ ἄλλος καί οὗτος φλυαρέω ἡδύς , μετά ὁ ἱππικός , καί ὁ θέατρον , καί ὁ ᾆσμα , καί ὁ γαστήρ , καί ὁ ὑπό γαστήρ · ὅς καί οὗτος μέρος τρυφή , ὁ περί οὗτος ἐρεσχελία καί κομψεία ὁ ἀντίθεσις . τίς δέ φιλοσοφέω , καί ἐπί πόσος ; ὅσος ἐγώ ἐφικτός , καί ἐπί ὅσον ὁ ὁ ἀκούω ἕξις ἐφικνέομαι καί δύναμις · ἵνα μή καθά ὁ ὑπερβάλλω ὁ φωνή , ἢ ὁ τροφή , ὁ ἀκοή βλάπτω ἢ ὁ σῶμα , — εἰμί βούλομαι δέ , ὁ φορτίον ὁ ὑπέρ δύναμις ὁ ὑποβαίνω , ἢ ὁ γῆ ὁ ὑετός ὁ σφοδρός , — οὕτως δή καί οὗτος ὁ στερρός , ἵνα οὕτως λέγω , ὁ λόγος καταπιέζω καί βαρύνω ζημιόω καί εἰς ὁ ἀρχαῖος δύναμις .
gregorius-nazianzenus.adversus-eunomianos-orat-27 4
καὶ οὐ λέγω τοῦτο μὴ δεῖν πάντοτε μεμνῆσθαι θεοῦ . μὴ πάλιν ἐπιφυέσθωσαν ἡμῖν οἱ πάντα εὔκολοι καὶ ταχεῖς . μνημονευτέον γὰρ θεοῦ μᾶλλον ἢ ἀναπνευστέον · καί , εἰ οἷόν τε τοῦτο εἰπεῖν , μηδὲ ἄλλο τι ἢ τοῦτο πρακτέον . κἀγὼ τῶν ἐπαινούντων εἰμὶ τὸν λόγον , ὃς μελετᾷν ἡμέρας καὶ νυκτὸς διακελεύεται , καὶ ἑσπέρας καὶ πρωὶ καὶ μεσημβρίς διηγεῖσθαι , καὶ εὐλογεῖν τὸν κύριον ἐν παντὶ καιρῷ · εἰ δεῖ καὶ τὸ Μωυσέως εἰπεῖν , κοιταζόμενον , διανστάμενον , ὁδοιποροῦντα , ὅ τι οὖν ἄλλο πράττοντα , καὶ τῆ μνήμη τυποῦσθαι πρὸς καθαρότητα . ὥστε οὐ τὸ μεμνῆσθαι δίη . νεκῶς κωλύω , τὸ θεολογεῖν δέ · οὐδὲ τὴν θεολογίαν , ὥσπερ ἀσεβές , ἀλλὰ τὴν ἀκαιρίαν · οὐδὲ τὴν διδασκαλίαν , ἀλλὰ τὴν ἀμετρίαν . ἢ μέλιτος μὲν πλησμονὴ καὶ κόρος ἔμετον ἐργάζεται , καίπερ ὄντος μέλιτος , καὶ καιρὸς τῷ παντὶ πράγματι , ὡς Σολομῶντι κἀμοὶ δοκεῖ , καὶ τὸ καλὸν οὐ καλόν , ὅταν μὴ καλῶς γίνηται , ὥσπερ ἄνθος ἐν χειμῶνι παντελῶς ἄωρον , καὶ γυναιξὶ κόσμος ἀνδρεῖος , ἢ γυναικεῖος ἀνδράσι , καὶ πένθει γεωμετρία , καὶ πότῳ δάκρυον , ἐνταῦθα δὲ μόνον τὸν καιρὸν ἀτιμάσομεν , οὗ μάλιστα τιμητέον τὸ εὔκαιρον ;
Lemmas: καί οὐ λέγω οὗτος μή δεῖ πάντοτε μιμνήσκω θεός . μή πάλιν ἐπιφύω ἐγώ ὁ πᾶς εὔκολος καί ταχύς . μνημονεύω γάρ θεός μᾶλλον ἢ ἀναπνευστέον · καί , εἰμί οἷος τε οὗτος λέγω , μηδέ ἄλλος τίς ἢ οὗτος πράσσω . ἐγώ ὁ ἐπαινέω εἰμί ὁ λόγος , ὅς μελετάω ἡμέρα καί νύξ διακελεύομαι , καί ἑσπέρα καί πρωί καί μεσημβρίς διηγέομαι , καί εὐλογέω ὁ κύριος ἐν πᾶς καιρός · εἰμί δέω καί ὁ Μωυσῆς λέγω , κοιτάζω , διανίστημι , ὁδοιπορέω , ὁ τίς οὖν ἄλλος πράσσω , καί ὁ μνήμη τυπόω πρός καθαρότης . ὥστε οὐ ὁ μιμνήσκω δῖος . Νεκῶς κωλύω , ὁ θεολογέω δέ · οὐδέ ὁ θεολογία , ὥσπερ ἀσεβής , ἀλλά ὁ ἀκαιρία · οὐδέ ὁ διδασκαλία , ἀλλά ὁ ἀμετρία . ἢ μέλι μέν πλησμονή καί κόρος ἔμετος ἐργάζομαι , καίπερ εἰμί μέλι , καί καιρός ὁ πᾶς πρᾶγμα , ὡς Σολομών ἐγώ δοκέω , καί ὁ καλός οὐ καλός , ὅταν μή καλός γίγνομαι , ὥσπερ ἄνθος ἐν χειμών παντελής ἄωρος , καί γυνή κόσμος ἀνδρεῖος , ἢ γυναικεῖος ἀνήρ , καί πένθος γεωμετρία , καί πότος δάκρυον , ἐνταῦθα δέ μόνος ὁ καιρός ἀτιμάζω , ὅς μάλιστα τιμάω ὁ εὔκαιρος ;
gregorius-nazianzenus.adversus-eunomianos-orat-27 6
Τί γέννησιν ἀκούει θεοῦ καὶ κτίσιν , καὶ θεὸν οὐκ ὄντων , καὶ τομὴν καὶ διαίρεσιν καὶ ἀνάλυσιν , ὁ πικρὸς τῶν λεγομένων ἀκροατής ; τί δικαστὰς τοὺς κατηγόρους καθίζομεν ; τί τὰ ξίφη τοῖς ἐχθροῖς ἐγχειρίξομεν ; πῶς , οἴει , δέξεται τὸν περὶ τούτων λόγον , ἢ μεθ’ οἵας τῆς διανοίας , ὁ τὰς μοιχείας ἐπαινῶν καὶ τὰς παιδοΦθορίας , καὶ προσκυνῶν τὰ πάθη , καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὸ σῶμα διανοηθῆναι δυνάμενος , ὁ χθὲς καὶ πρώην ἑαυτῷ στήσας θεούς , καὶ τούτους ἐπὶ τοῖς αἰσχίστοις γνῶ γνωριξομένους ; οὐχ ὑλικῶς ; οὐκ αἰσχρῶς ; οὐκ ἀμαθῶς ; οὐχ ὡς εἴωθεν ; οὐ συνήγορον τῶν οἰκείων θεῶν καὶ παθῶν τὴν σὴν θεολογίαν ποιήσεται ; εἰ γὰρ αὐτοὶ ταῖς φωναῖς ταύταις ἐπηρεάζομεν , σχολῇ γ ἂν ἐκείνους πείσαιμεν φιλοσοφεῖν ἐν τοῖς ἡμετέροις · καὶ εἰ παρ’ ἑαυτῶν εἰσὶν ἐφευρεταὶ κακῶν , πότε ἂν τῶν διδομένων ἀπόσχοιντο ; ταῦτα ἡμῖν ὁ πρὸς ἀλλήλους πόλεμος . ταῦτα οἱ πλεῖον ὑπὲρ τοῦ λόγου μαχόμενοι , ἢ ὅσον ἀρέσκει τῷ Λόγῳ , καὶ ταὐτὸν πάσχοντες τοῖς μαινομένοις , οἲ τοὺς ἰδίους οἴκους ἀνάπτουσιν , ἢ τοὺς παῖδας σπαράττουσιν , ἢ τοὺς γονέας περιωθοῦσιν , ὡς ἀλλοτρίους νομίζοντες .
Lemmas: τις γέννησις ἀκούω θεός καί κτίσις , καί θεός οὐ εἰμί , καί τομή καί διαίρεσις καί ἀνάλυσις , ὁ πικρός ὁ λέγω ἀκροατής ; τίς δικαστής ὁ κατήγορος καθίζω ; τίς ὁ ξίφος ὁ ἐχθρός ἐγχειρίζω ; πῶς , οἴομαι , δέχομαι ὁ περί οὗτος λόγος , ἢ μετά οἷος ὁ διάνοια , ὁ ὁ μοιχεία ἐπαινέω καί ὁ παιδοφθορία , καί προσκυνέω ὁ πάθος , καί μηδείς ὑπέρ ὁ σῶμα διανοέω δύναμαι , ὁ χθές καί πρώην ἑαυτοῦ ἵστημι θεός , καί οὗτος ἐπί ὁ αἰσχρός γιγνώσκω γνωρίζω ; οὐ ὑλικός ; οὐ αἰσχρός ; οὐ ἀμαθής ; οὐ ὡς εἴωθα ; οὐ συνήγορος ὁ οἰκεῖος θεός καί πάθος ὁ σός θεολογία ποιέω ; εἰμί γάρ αὐτός ὁ φωνή αὐτός ἐπηρεάζω , σχολή γε ἄν ἐκεῖνος πείθω φιλοσοφέω ἐν ὁ ἡμέτερος · καί εἰμί παρά ἑαυτοῦ εἰμί ἐφευρετής κακός , πότε ἄν ὁ δίδωμι ἀπέχω ; οὗτος ἐγώ ὁ πρός ἀλλήλων πόλεμος . οὗτος ὁ πλέως ὑπέρ ὁ λόγος μάχομαι , ἢ ὅσον ἀρέσκω ὁ Λόγος , καί αὐτός πάσχω ὁ μαίνομαι , οἴ ὁ ἴδιος οἶκος ἀνάπτω , ἢ ὁ παῖς σπαράσσω , ἢ ὁ γονεύς περιωθέω , ὡς ἀλλότριος νομίζω .
gregorius-nazianzenus.adversus-eunomianos-orat-27 7
'Eπεὶ δὲ ἀπεσκευασάμεθα τοῦ λόγου τὸ ἀλλότριον , καὶ εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων ἀπεπεμψάμεθα τὸν πολὺν λεγεῶνα κατὰ βυθῶν ὦν χωρήσαντα , ὃ δεύτερόν ἐστι , πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς ἴδωμεν , καὶ ξέσωμεν εἰς κάλλος , ὥσπερ ἀνδρι - ἄντα , τὸν θεόλογον . ἐκεῖνο δὲ πρῶτον λογισώμεθα , τίς ἡ τοσαύτη περὶ τὸν λόγον φιλοτιμία καὶ γλωσσαλγία ; τίς ἢ καινὴ νόσος αὕτη καὶ ἀπληστία ; τί τὰς χεῖρας δήσαντες τὰς γλώσσας ὡπλίσαμεν ; οὐ φιλοξενίαν ἐπαινοῦμεν ; οὐ φιλαδελφίαν , οὐ φιλανδρίαν , οὐ παρθενίαν , οὐ πτωχοτροΦίαν θαυμάζομεν ; οὐ ψαλμῳδίαν , οὐ πάννυχον στάσιν , οὐ δάκρυον ; οὐ τὸ σῶμα νηστείαις ὑποπιέζομεν ; οὐ δι’ εὐχῆς πρὸς θεὸν ἐκδημοῦμεν " οὐ τῷ κρείττονι τὸ χεῖρον ὑποζεύγνυμεν , τὸν χοῦν λέγω τῷ πνεύματι , ὡς ἂν οἱ τῷ κράματι δικαίως δικάζοντες ; οὐ μελέτην θανάτου τὸν βίον ποιούμεθα ; οὐ τῶν παθῶν δεσπόται καθιστάμεθα , μεμνημένοι τῆς ἄνωθεν εὐγενείας ; οὐ θυμὸν τιθασσεύομεν ἐξοιδοῦντα καὶ ἀγριαίνοντα ; οὐκ ἔπαρσιν κάτα βάλλουσαν , οὐ λύπην ἀλόγιστον , οὐχ ἡδονὴν ἀπαίδευτον , οὐ γέλωτα πορνικόν , οὐκ ὄψιν ἄτακτον , οὐκ ἀκοὴν ἄπληστον , οὐ λόγον ἄμετρον , οὐ διάνοιαν ἔκτοπον , οὐχ ὅσα παρ’ ἡμῶν ὁ πονηρὸς καθ’ ἡμῶν λαμβάνει , τὸν διὰ τῶν θυρίδων , ὡς ἡ γραφή φησιν , εἴτουν αἰσθητηρίων , εἰσάγων θάνατον ; πᾶν μὲν οὖν τοὐναντίον , καὶ τοῖς ἄλλων πάθεσιν ἐλευθερίαν δεδώκαμεν , ὥσπερ οἱ βασιλεῖς τὰς ἐπινικίους ἀφέσεις , μόνον ἂν πρὸς ἡμᾶς νεύωσι , καὶ κατὰ θεοῦ φέρωνται θρασύτερον · καὶ κακὸν οὐ καλοῦ πράγματος μισθὸν ἀντιδίδομεν , τῆς ἀσεβείας τὴν παρρησίαν .
Lemmas: ὁράω δέ ἀποσκευάζω ὁ λόγος ὁ ἀλλότριος , καί εἰς ὁ ἀγέλη ὁ χοῖρος ἀποπέμπω ὁ πολύς λεγεών κατά βυθός ὅς χωρέω , ὁ δεύτερος εἰμί , πρός ἐγώ αὐτός ὁράω , καί ξέω εἰς κάλλος , ὥσπερ ἀνήρ - ἄντα , ὁ θεολόγος . ἐκεῖνος δέ πρῶτος λογίζομαι , τίς ὁ τοσοῦτος περί ὁ λόγος φιλοτιμία καί γλωσσαλγία ; τίς ἢ καινός νόσος οὗτος καί ἀπληστία ; τίς ὁ χείρ δέω ὁ γλῶσσα ὁπλίζω ; οὐ φιλοξενία ἐπαινέω ; οὐ Φιλαδέλφεια , οὐ φιλανδρία , οὐ παρθενίας , οὐ πτωχοτροφια θαυμάζω ; οὐ ψαλμῳδία , οὐ πάννυχος στάσις , οὐ δάκρυον ; οὐ ὁ σῶμα νηστεία ὑποπιέζω ; οὐ διά εὐχή πρός θεός ἐκδημέω " οὐ ὁ ἀγαθός ὁ χείρων ὑποζεύγνυμι , ὁ χοῦς λέγω ὁ πνεῦμα , ὡς ἄν ὁ ὁ κρᾶμα δίκαιος δικάζω ; οὐ μέλω θάνατος ὁ βίος ποιέω ; οὐ ὁ πάθος δεσπότης καθίστημι , μιμνήσκω ὁ ἄνωθεν εὐγένεια ; οὐ θυμός τιθασεύω ἐξοιδέω καί ἀγριαίνω ; οὐ ἔπαρσις κατά βάλλω , οὐ λύπη ἀλόγιστος , οὐ ἡδονή ἀπαίδευτος , οὐ γέλως πορνικός , οὐ ὄψις ἄτακτος , οὐ ἀκοή ἄπληστος , οὐ λόγος ἄμετρος , οὐ διάνοια ἔκτοπος , οὐ ὅσος παρά ἐγώ ὁ πονηρός κατά ἐγώ λαμβάνω , ὁ διά ὁ θυρίς , ὡς ἤ γραφεύς φημί , εἴτουν αἰσθητήριον , εἰσάγω θάνατος ; πᾶς μέν οὖν ἐναντίος , καί ὁ ἄλλος πάθος ἐλευθερία δίδωμι , ὥσπερ ὁ βασιλεύς ὁ ἐπινίκιος ἄφεσις , μόνος εἄν πρός ἐγώ νεύω , καί κατά θεός φέρω θρασύς · καί κακός οὐ καλός πρᾶγμα μισθός ἀντιδίδωμι , ὁ ἀσέβεια ὁ παρρησία .