georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.120
ιςʹ . Ὅπως ὁ συγγραφεὺς συνάμ' ἀρχιερεῦσιν εἰς ἐκεῖνον πέμπεται καὶ περὶ ὧν αὐτοῖς συνέβη . Καὶ δὴ σχεδιάζεται μὲν τὸ τῆς δίκης γράμμα , ἐκλέγονται δὲ τὴν ταχίστην ἐκ μὲν σφῶν αὐτῶν δύο , ὅ τε Νεοκαισαρείας Μονοκωνστάντινος , φίλος ὢν καὶ μᾶλλον ἐκείνῳ , καὶ ὁ Μωκησσοῦ , προεδρεύων τότε τῆς ἐκκλησίας Προικονήσου κατὰ λόγον ἐπιδόσεως , ἐκ δέ γε τῶν κληρικῶν ὁ τὸ τηνικάδε ἐπὶ τῶν σεκρέτων Γαληνὸς καὶ σὺν αὐτοῖς ἐγὼ τέταρτος , βίᾳ μὲν συνυπαχθεὶς καὶ κελεύσει βασιλικῇ , τέως δ' ὅτι παρ' ἐκεῖνον ἱκοίμην , καὶ τὸ μέρος προσαποδεχόμενος . Πέμπτην μὲν τότε καὶ εἰκοστὴν ἦγεν ὁ ἀνθεστηριών · καὶ ἡμεῖς , τῆς νηὸς ἐπιβάντες , δυσὶν ἡμέραις ὕστερον προσσχόντες τῇ νήσῳ , τῷ πατριάρχῃ ἐμφανιζόμεθα , καὶ περὶ τῶν προκειμένων πρὸς ἐκεῖνον γίνονται λόγοι . Ὁ δὲ ἠγρίαινέ τε παραυτίκα , μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἐνεγκών , καί · « Τί μοι κακὸν πρὸς τὸν βασιλέα πέπρακται , μετ' ὀδύνης πλείστης καὶ συνοχῆς ἔλεγεν , εἰ αὐτὸν μὲν ἐγώ , ἰδιώτην ὄντα , τῆς βασιλείας ἐπέβησα , ἐμὲ δ' ἐκεῖνος , πατριάρχην εὑρών , οὐ καλαῖς αἰτίαις ἠτίμωσε ; Καὶ νῦν γε κάθημαι ἐπ' ἀκρωρείας ταυτησὶ ὡσεί τις ἀτίμητος μετανάστης , τὸν παρὰ τῶν χριστιανῶν καθ' ἑκάστην ἀπεκδεχόμενος ἔλεον . Ὅμως καλὰ τὰ συμβάντα , καλὰ ταῦτα , καὶ ὁ φατριάρχης αὐτοῦ εὐλογείτω σὺν τῇ Εὐλογίᾳ τἀκείνῳ πραττόμενα . » Ἐδήλου δ' ὁ λόγος τὴν αὐταδέλφην τοῦ βασιλέως , ᾖ δὴ καὶ κακῶς εἶχεν ἐκεῖνος , ὡς τὰ κατὰ τοῦ παιδὸς Ἰωάννου συμβουλευσάσῃ τῷ βασιλεῖ . Ὡς δ' ἀνεπτύσσετο καὶ τὸ γράμμα ὑπαναγνωσθησόμενον , ἐκεῖνος , γνοὺς ἔκποθεν τὸ ἐκεῖ ἐκφερόμενον , πολὺς ἦν ἀντιβαίνων καὶ ἀντισπῶν μὴ ἀκούειν ὅλως καὶ προσαπεχώρει ταχέως ὑπαναγινωσκομένου , ὡς μὴ ἀκούσειε . Κἀκείνων ἐπικαταλαμβανόντων ἀποδιδράσκοντα παρὰ τὸ καθῆκον κινου μένοις καὶ ταχέσι ποσί , ἐπέβυε τὰ ὦτα τοῖς παρηρτημένοις τῆς καλύπτρας ἑκατέρωθεν τῶν ὤτων ὠτίοις , ὡς μηδ' ἐπαΐειν ἀναγινωσκομένου τοῦ γράμματος . Τέλος δυσθυμήσας οὐρανόν τε καὶ γῆν ἐπεμαρτύρετο μεγίστῃ φωνῇ ὦν δὴ καὶ πάσχοι · καὶ μὴ μόνον οἷς εἶπον οἱ κατειπόντες ἠξίου προσέχειν , ἀλλ' ἃ καὶ ἀντήκουον ἂν παρ' αὐτοῦ , εἴπερ ἀνέφερον , ὅλως προσηξίου σκοπεῖν , εἰ μὴ ἐπείχοντο ἐμβριθῶς , εἰ μὴ καὶ μεγάλως ἠπειλοῦντο κολά ζεσθαι πρὸς Θεοῦ , ἐπιχειροῦντες ὅλως . Καὶ ὡς · « Καλῶς ἄν , ἔλεγεν , ἠρχιερατεύσαμεν , φόνον τῷ βασιλεῖ συνυφαίνοντες , οἳ δὴ καί , ἐν ἐσχατιᾷ ταύτῃ παραρριφθέντες , Θεὸν εἰς καλὸν ἐπειλῆφθαι τῆς ἐκείνου ψυχῆς ἱκε τεύομεν , κἂν ἐκεῖνος λιμῷ καὶ δίψει ἐπ' ἐρημίας ὡς καταδίκους ἀπόλλυσι . » Ταῦτα καὶ τοιαῦθ' ἕτερα ἐν ὀδύνῃ ψυχῆς καὶ πικρίᾳ ἐξενεγκών , τὰ μὲν αὐτῷ βασιλεῖ , τὰ δὲ καὶ τῷ ἐς τὸν θρόνον καταστάντι προσονειδίσας , ἢ ἐποικτισάμενος μᾶλλον , ἀπέπεμπεν . Ἡμεῖς δὲ καὶ αὖθις τῆς ἐπελθούσης ἡμέρας προσελθόντες καί , ὅσον ἦν τὰ προσανακείμενα ἐκτελέσαντες , ἀφωρμοῦμεν τοῦ λιμένος αὐτίκα καί , τοῦ βορέου λαμπροῦ καταβαίνοντος , διὰ τῶν κατὰ δύσιν τῆς νήσου μερῶν ἀνεκτότερον ἡγούμεθα πλέειν , ἐπισκεπομένους τοῖς ὄρεσιν . Ἀλλὰ μᾶλλον ὁ κλύδων μέγιστος ἐπηγείρετο , καὶ ὤδινεν ἡ θάλασσα πλέον , καί , τῷ Γαληνολιμένι μόλις προσσχόντες τὴν ναῦν , ὃν δὴ καὶ Γαγιλολιμὴν ἰδιωτικῶς οἱ ἐπιχώριοι παραφθείροντες λέγουσι , μεγάλοις ἐκεῖσε φοβεροῖς ἐνετύχομεν , κατ' εἴσπραξιν , οἶμαι , τοῦ μὴ μετ' εὐλογίας ἀπολυθῆναι τοῦ πατριάρχου · ὃ δὴ καὶ ἤθελε μὲν ἕκαστος ἀνὰ μέρος , ὡς ὕστερον ὡμολόγουν πρὸς ἀλλήλους μεταμελόμενοι , ὅμως δὲ τὴν ἐντεῦθεν κατηγορίαν ὑφορώμενοι κατημέλουν . Νυκτὸς γὰρ μέσης σεισμὸς ἐπεισπίπτει βαρύς , καὶ τὸ ὄρος , θραυσθὲν καὶ πεσὸν εἰς θάλασσαν , τὸν ἐκεῖσε τόπον κατέκλυσε , δόκησίν τε καὶ ἡμᾶς κατακλυσθῆναι παρέσχε , κατ' αἰγιαλὸν μένοντας . Ἀλλὰ μόλις , πολλὰ τῇ θαλάσσῃ προσταλαιπωρήσαντες , τῆς Κωνσταντίνου ἐπέβημεν , μηνὸς ἑξκαι δεκάτῃ ποσειδεῶνος , καί , τῷ πατριαρχοῦντι πρότερον προσελθόντες καὶ τὸ πᾶν ἀναγγείλαντες , θερμὴν ἀξίωσιν οἷον ἠξιούμεθα παρ' ἐκείνου πᾶν λυπηρὸν τῆς ἀπαγγελίας ὑπεξελέσθαι , πρὸς βασιλέα λέγοντας , καὶ εἴ τι λέλεκται . Ὅτῳ δ' ᾠκονόμηται τὰ τότε πρὸς βασιλέα , ὥστ' ἀκούσαντα δια γνῶναι μὲν τὴν ἀπολογίαν , ὅτι καὶ εἰκὸς ἀκούσαντα ἐπισχεῖν ἐκείνους , μὴ θέλοντα δὲ τοὺς καθ' ἡμῶν ἐμφανίζειν σιγᾶν , δεινὸν δὲ καὶ τὸ κακοπαθεῖν ἐκεῖνον ἡγήσασθαι , ὥστ' αὐτίκ' ἐπιτάξαι τριακοσίοις ἐτησίοις νομίσμασιν ἐκεῖνόν τε καὶ τοὺς περὶ ἐκεῖνον καθικανοῦν , ὑπεραπολογούμενον καὶ μεθ' ὅρκου ὡς καὶ πρότερον ἐπιτάξοι οὕτως καὶ ὡς παρ' ἐκεῖνον μὴ θέλοντα δέχεσθαι τὸ μὴ δίδοσθαι ἦν , τέως δὲ καὶ αὖθις δεδιότα μὴ ὅπως δέχοιτο , προσανατιθέναι τῇ δεσποίνῃ τὴν χορηγίαν , ἐφ' ᾧ αὐτὸν μὲν ἀποστεῖλαι καὶ αὖθις φίλους ἐκείνῳ νομιζομένους κατά τινα τὴν ἀπ' αὐτοῦ παραμυ θίαν τε καὶ εὐμένειαν , τὴν δὲ δέσποιναν μετ' ἐκείνων πέμπειν ὡς ἀφ' ἑαυτῆς τὰ νομίσματα . Ὃ δὴ καὶ μετ' οὐ πολὺ πέπρακται , καὶ ἀποστέλλονται ὁ τῆς ἐκκλησίας ὑπομνηματογράφος Γεμιστός , ὁ τοῦ βασιλικοῦ κλήρου λαμπαδάριος ὁ Οἰναιώτης καὶ τρίτος ὁ τῆς Ἱερᾶς ἱερομόναχος Μάρκος , ἄνδρες ἐκ παλαιοῦ φίλοι ἐκείνῳ τὰ μάλιστα , οἷς δὴ καὶ παρὰ τῆς δεσποίνης τὰ εἰς χρείαν συναπεστέλλοντο .
Lemmas: ιʹ . ὅπως ὁ συγγραφεύς συνάμα ἀρχιερεύς εἰς ἐκεῖνος πέμπω καί περί ὅς αὐτός συμβαίνω . καί δή σχεδιάζω μέν ὁ ὁ δίκη γράμμα , ἐκλέγω δέ ὁ ταχύς ἐκ μέν σφεῖς αὐτός δύο , ὅς τε νεοκαισαρεια Μονοκωνστάντινος , φίλος εἰμί καί μᾶλλον ἐκεῖνος , καί ὁ Μωκησσοῦ , προεδρεύω τότε ὁ ἐκκλησία προικονησος κατά λόγος ἐπίδοσις , ἐκ δέ γε ὁ κληρικός ὁ ὁ τηνικάδε ἐπί ὁ σεκρέτος Γαληνός καί σύν αὐτός ἐγώ τέταρτος , βία μέν συνυπάγω καί κελεύω βασιλικός , τέως δέ ὅτι παρά ἐκεῖνος ἱκνέομαι , καί ὁ μέρος προσαποδέχομαι . Πέμπτος μέν τότε καί εἰκοστή ἄγω ὁ Ἀνθεστηριών · καί ἐγώ , ὁ ναός ἐπιβαίνω , δύο ἡμέρα ὕστερος προσέχω ὁ νῆσος , ὁ πατριάρχης ἐμφανίζω , καί περί ὁ πρόκειμαι πρός ἐκεῖνος γίγνομαι λόγος . ὁ δέ ἀγριαίνω τε παραυτίκα , μηδέ ὁ ἀρχή φέρω , καί · « τις ἐγώ κακός πρός ὁ βασιλεύς πράσσω , μετά ὀδύνη πλεῖστος καί συνοχεύς λέγω , εἰμί αὐτός μέν ἐγώ , ἰδιώτης εἰμί , ὁ βασίλεια ἐπιβαίνω , ἐγώ δέ ἐκεῖνος , πατριάρχης εὑρίσκω , οὖον καλός αἴτιος ἀτιμόω ; καί νῦν γε κάθημαι ἐπί ἀκρώρεια οὗτος ὡσεί τις Ἀτίμητος μετανάστης , ὁ παρά ὁ Χριστιανός κατά ἕκαστος ἀπεκδέχομαι ἔλεος . ὅμως καλός ὁ συμβαίνω , καλός οὗτος , καί ὁ φατριάρχης αὐτός εὐλογέω σύν ὁ Εὐλογία τἄκων πράσσω . » δηλόω δέ ὁ λόγος ὁ αὐταδέλφη ὁ βασιλεύς , εἰμί δή καί κακῶς ἔχω ἐκεῖνος , ὡς ὁ κατά ὁ παῖς Ἰωάννης συμβουλεύω ὁ βασιλεύς . ὡς δέ ἀναπτύσσω καί ὁ γράμμα ὑπαναγιγνώσκω , ἐκεῖνος , γιγνώσκω ἔκποθεν ὁ ἐκεῖ ἐκφέρω , πολύς εἰμί ἀντιβαίνω καί ἀντισπάω μή ἀκούω ὅλως καί προσαποχωρέω ταχέως ὑπαναγιγνώσκω , ὡς μή ἀκούω . καὶ ἐπικαταλαμβάνω ἀποδιδράσκω παρά ὁ καθήκω κινέω μένω καί ταχύς πούς , ἐπιβαίνω ὁ οὖς ὁ παραρτ́ληω ὁ καλύπτρα ἑκατέρωθεν ὁ οὖς οὖς , ὡς μηδέ ἐπαΐω ἀναγιγνώσκω ὁ γράμμα . Τέλος δυσθυμέω οὐρανός τε καί γῆ ἐπιμαρτύρομαι μέγας φωνή οὖν δή καί πάσχω · καί μή μόνος ὅς εἶπον ὁ κατεῖπον ἀξιόω προσέχω , ἀλλά ὁ καί ἀντακούω εἄν παρά αὐτός , εἴπερ ἀναφέρω , ὅλως προσαξιόω σκοπέω , εἰμί μή ἐπέχω ἐμβριθῶς , εἰμί μή καί μέγας ἀπειλέω Κολά ζω πρός Θεός , ἐπιχειρέω ὅλως . καί ὡς · « καλῶς ἄν , λέγω , ἀρχιερατεύω , φόνος ὁ βασιλεύς συνυφαίνω , ἕ δή καί , ἐν ἐσχατιά οὗτος παραρρίπτω , θεός εἰς καλός ἐπιλαμβάνω ὁ ἐκεῖνος Ψυχή ἵκω τεύχω , κἀν ἐκεῖνος λιμός καί διψάω ἐπί ἐρημία ὡς κατάδικος ἀπόλλυμι . » οὗτος καί τοιοῦτος ἕτερος ἐν ὀδύνη Ψυχή καί πικρία ἐκφέρω , ὁ μέν αὐτός βασιλεύς , ὁ δέ καί ὁ εἰς ὁ θρόνος καθίστημι προσονειδίζω , ἢ ἐποικτίζω μᾶλλον , ἀποπέμπω . ἐγώ δέ καί αὖθις ὁ ἐπέρχομαι ἡμέρα προσέρχομαι καί , ὅσος εἰμί ὁ προσανάκειμαι ἐκτελέω , ἀφορμάω ὁ λιμήν αὐτίκα καί , ὁ Βορέας λαμπρός καταβαίνω , διά ὁ κατά δύσις ὁ νῆσος μέρος ἀνεκτός ἡγέομαι πλέω , ἐπισκοπέω ὁ ὄρος . ἀλλά μᾶλλον ὁ κλύδων μέγας ἐπαγείρω , καί ὠδίνω ὁ θάλασσα πλέω , καί , ὁ γαληνολιμην μόλις προσέχω ὁ ναῦς , ὅς δή καί γαγιλολιμεις ἰδιωτικός ὁ ἐπιχώριος παραφθείρω λέγω , μέγας ἐκεῖσε φοβερός ἐντυγχάνω , κατά εἴσπραξις , οἴομαι , ὁ μή μετά εὐλογία ἀπολύω ὁ πατριάρχης · ὅς δή καί ἐθέλω μέν ἕκαστος ἀνά μέρος , ὡς ὕστερος ὁμολογέω πρός ἀλλήλων μεταμέλομαι , ὅμως δέ ὁ ἐντεῦθεν κατηγορία ὑφοράω καταμελέω . Νύξ γάρ μέσος σεισμός ἐπεισπίπτω βαρύς , καί ὁ ὄρος , θραύω καί πίπτω εἰς θάλασσα , ὁ ἐκεῖσε τόπος κατακλύζω , δόκησις τε καί ἐγώ κατακλύζω παρέχω , κατά αἰγιαλός μένω . ἀλλά μόλις , πολύς ὁ θάλασσα προσταλαιπωρέω , ὁ Κωνσταντῖνος ἐπιβαίνω , μείς ἑξκαι δέκατος Ποσειδεών , καί , ὁ πατριαρχέω πρότερος προσέρχομαι καί ὁ πᾶς ἀναγγέλλω , θερμός ἀξίωσις οἷος ἀξιόω παρά ἐκεῖνος πᾶς λυπηρός ὁ ἀπαγγελία ὑπεξαιρέω , πρός βασιλεύς λέγω , καί εἰμί τίς λέγω . ὅστις δέ οἰκονομέω ὁ τότε πρός βασιλεύς , ὥστε ἀκούω διά γιγνώσκω μέν ὁ ἀπολογία , ὅτι καί εἰκός ἀκούω ἐπέχω ἐκεῖνος , μή ἐθέλω δέ ὁ κατά ἐγώ ἐμφανίζω σιγάω , δεινός δέ καί ὁ κακοπαθέω ἐκεῖνος ἡγέομαι , ὥστε αὐτίκα ἐπιτάσσω τριακόσιοι ἐτήσιος νόμισμα ἐκεῖνος τε καί ὁ περί ἐκεῖνος καθικανόω , ὑπεραπολογέομαι καί μετά Ὅρκος ὡς καί πρότερος ἐπιτάσσω οὕτως καί ὡς παρά ἐκεῖνος μή ἐθέλω δέχομαι ὁ μή δίδωμι εἰμί , τέως δέ καί αὖθις δείδω μή ὅπως δέχομαι , προσανατίθημι ὁ δέσποινα ὁ χορηγία , ἐπί ὅς αὐτός μέν ἀποστέλλω καί αὖθις φίλος ἐκεῖνος νομίζω κατά τις ὁ ἀπό αὐτός παραμυ θίας τε καί εὐμένεια , ὁ δέ δέσποινα μετά ἐκεῖνος πέμπω ὡς ἀπό ἑαυτοῦ ὁ νόμισμα . ὅς δή καί μετά οὖον πολύς πράσσω , καί ἀποστέλλω ὁ ὁ ἐκκλησία ὑπομνηματογράφος Γεμιστός , ὁ ὁ βασιλικός κλῆρος λαμπαδάριος ὁ Οἰναιώτης καί τρίτος ὁ ὁ Ἱερᾶς ἱερομόναχος Μάρκος , ἀνήρ ἐκ παλαιός φίλος ἐκεῖνος ὁ μάλιστα , ὅς δή καί παρά ὁ δέσποινα ὁ εἰς χρεία συναποστέλλω .