georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.196
λʹ . Τὰ κατὰ τοὺς πρὸς τὸν πάπαν Μαρτῖνον ἀποκρισιαρίους . Ξυνέβη δὲ τότ' ἀνὰ τὴν Προῦσαν διάγοντι καὶ τὰ κατὰ τὸν πάπαν μαθεῖν , ὃς δὴ καὶ Μαρτῖνος μετὰ Νικόλαον ἦν . Πρὸς γὰρ αὐτὸν ἔφθασε πέμψαι τόν τε Ἡρακλείας Λέοντα καὶ τὸν Νικαίας Θεοφάνην , οἳ δὴ καὶ ἐπιστάντες οὐ κατ' ἐλπίδας , ἃς εἶχον ἀποστελλόμενοι , παρ' ἐκείνων ἐδέχοντο , ἀλλὰ τοὐ ναντίον ἅπαν . Τὰ γὰρ καθ' ἡμᾶς ὡς εἶχον μαθόντες καὶ ὅπερ ἦν ὑποτο πάσαντες , χλεύην τὸ γεγονὸς καὶ οὐκ ἀλήθειαν ἄντικρυς παρὰ μόνον γὰρ βασιλέα καὶ πατριάρχην καί τινας τῶν περὶ αὐτούς , πάντες ἐδυσμέναινον τῇ εἰρήνῃ , καὶ μᾶλλον ὅτι καὶ ποιναῖς ἀλλοκότοις ἤθελεν ἀσφαλίζεσθαι ταύτην ὁ βασιλεύς , ἐκείνους μὲν ἐν ἀτίμοις εἶχον καὶ τὴν εἰς τὸν πάπαν πρόσοδον ὀψὲ καὶ μόλις παρεῖχον · τέλος δὲ βασιλέα μὲν καὶ τοὺς ἀμφ' αὐτὸν ὡς χλευαστὰς ἐπιτιμίοις καὶ μὴ ἀληθείαις στοιχοῦντας ἀφορισμοῖς καθυπέβαλον , τοὺς δὲ πρέσβεις , μηδενὸς ἀξιώσαντες τῶν εἰκότων , ἀπέπεμπον . Ταῦτα γνοὺς βασιλεὺς παρὰ τοῦ Νικαίας ἐπανιόντος ὁ γὰρ Ἡρακλείας ἐτεθνήκειἐν δεινῷ ἐποιεῖτο , ὥστε καί , τοῦ διακόνου μέλλοντος μνημονεύειν τοῦ πάπα κατὰ τὸ σύνηθες , βασιλέως παρόντος , ὁ κρατῶν διεκώλυε , καλὰ λέγων τῆς ἀγάπης ἐκείνων ἀπόνασθαι , ὥστ' αὐτὸν μὲν ἐκπολεμῶσαι δι' ἐκείνους ἑαυτῷ τοὺς οἰκείους , ἐκείνους δὲ μὴ ὅπως χάριν ἔχειν , ἀλλὰ καὶ προσαφορίζειν . Τότε δὲ καὶ διαλύειν ἤθελε τὰς σπονδάς , κἂν διελύοντο , εἰ μή τι προσίστατο τῇ βουλῇ · αὐτὸν μὲν γὰρ πολλὰ παθεῖν διὰ ταῦτα καὶ μόλις ἀνύσαι , κἂν ἐξαπιναίως λύοι παλινῳδῶν , ἐπιστάντος καὶ αὖθις καιροῦ τοῦ ταῦτα ζητήσοντος , μὴ ἂν ἀνυστὰ γενέσθαι τὸ σύνολον · χωρεῖν δὲ καὶ ἄλλως καὶ εἰς μεταβολὴν τὰ τῆς ἐκκλησίας πράγματα , τοῦ Ἰωσὴφ ἐπικαταστάντος · αὐτὸν μὲν οὖν καὶ εἰρηνικὸν εἰς ἅπαν εἶναι , καὶ μηδὲν ἐξ αὐτοῦ πιστεύειν τῶν ἀνηκέστων γίνεσθαι , οὐ μὴν ἀλλ' ἀνάγκην εἶναι φανῆναι καὶ τοὺς κινήσοντας . Καὶ ταῦτ' οὐχ ἁπλῶς ὑποπτεύων ἔλεγεν , ἀλλά γε τὸ πρὸ τούτων συμβάν , ἀνὰ τὸν Σάγγαριν διατρίβοντος , δειλιᾶν ἐποίει περὶ τῶν ὅλων τὸν βασιλέα , εἴ πως ὡς ἐπισφαλῆ τὰ συγκείμενα διαλύσειεν .
Lemmas: λίαν . ὁ κατά ὁ πρός ὁ πάππας Μαρτῖνος ἀποκρισιάριος . συμβαίνω δέ τότε ἀνά ὁ Προῦσα διάγω καί ὁ κατά ὁ πάππας μανθάνω , ὅς δή καί Μαρτῖνος μετά Νικόλαος εἰμί . πρός γάρ αὐτός φθάνω πέμπω ὁ τε Ἡράκλεια Λέων καί ὁ Νίκαια Θεοφάνης , ἕ δή καί ἐφίστημι οὖον κατά ἐλπίς , ὅς ἔχω ἀποστέλλω , παρά ἐκεῖνος δέχομαι , ἀλλά ὁ νηντίος ἅπας . ὁ γάρ κατά ἐγώ ὡς ἔχω μανθάνω καί ὅσπερ εἰμί ὑποτο πάσσω , χλεύη ὁ γίγνομαι καί οὐ ἀλήθεια ἄντικρυς παρά μόνος γάρ βασιλεύς καί πατριάρχης καί τις ὁ περί αὐτός , πᾶς δυσμεναίνω ὁ εἰρήνη , καί μᾶλλον ὅτι καί ποινή ἀλλόκοτος ἐθέλω ἀσφαλίζω οὗτος ὁ βασιλεύς , ἐκεῖνος μέν ἐν ἄτιμος ἔχω καί ὁ εἰς ὁ πάππας πρόσοδος ὀψέ καί μόλις παρέχω · τέλος δέ βασιλεύς μέν καί ὁ ἀμφι αὐτός ὡς χλευαστής ἐπιτίμιον καί μή ἀλήθεια στοιχέω ἀφορισμός καθυποβάλλω , ὁ δέ πρέσβυς , μηδείς ἀξιόω ὁ εἰκός , ἀποπέμπω . οὗτος γιγνώσκω βασιλεύς παρά ὁ Νίκαια ἐπανέρχομαι ὁ γάρ Ἡράκλεια θνῄσκω δεινός ποιέω , ὥστε καί , ὁ διάκονος μέλλω μνημονεύω ὁ πάππας κατά ὁ συνήθης , βασιλεύς πάρειμι , ὁ κράτος διακωλύω , καλός λέγω ὁ ἀγάπη ἐκεῖνος ἀπονίναμαι , ὥστε αὐτός μέν ἐκπολεμόω διά ἐκεῖνος ἑαυτοῦ ὁ οἰκεῖος , ἐκεῖνος δέ μή ὅπως χάρις ἔχω , ἀλλά καί προσαφορίζω . τότε δέ καί διαλύω ἐθέλω ὁ σπονδή , κἀν διαλύω , εἰμί μή τίς προσίστημι ὁ βουλή · αὐτός μέν γάρ πολύς πάσχω διά οὗτος καί μόλις ἀνύω , κἀν ἐξαπίναιος λύω παλινῳδέω , ἐφίστημι καί αὖθις καιρός ὁ οὗτος ζητέω , μή εἄν ἀνυστός γίγνομαι ὁ σύνολον · χωρέω δέ καί ἄλλως καί εἰς μεταβολή ὁ ὁ ἐκκλησία πρᾶγμα , ὁ Ἰωσήφ ἐπικαθίστημι · αὐτός μέν οὖν καί εἰρηνικός εἰς ἅπας εἰμί , καί μηδείς ἐκ αὐτός πιστεύω ὁ ἀνήκεστος γίγνομαι , οὖον μήv ἀλλά ἀνάγκη εἰμί φαίνω καί ὁ κινέω . καί αὐτός οὐ ἁπλόος ὑποπτεύω λέγω , ἀλλά γε ὁ πρό οὗτος συμβαίνω , ἀνά ὁ σάγγαρον διατρίβω , δειλιάω ποιέω περί ὁ ὅλος ὁ βασιλεύς , εἰμί πως ὡς ἐπισφαλής ὁ σύγκειμαι διαλύω .