georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.97
κβʹ . Ὅπως ἐνόσει ἀπολλύμενα τὰ κατὰ Μαρυανδηνούς , τὰ Βουκελλάριά τε καὶ ἡ Παφλαγονία . Ἐνόσει δὲ τὰ τῶν Βουκελλαρίων , Μαρυανδηνῶν τε καὶ Παφλαγόνων καὶ λίαν οἰκτρῶς . Τὸ δ' αἴτιον ὅτι τοῦ κρατοῦντος τὰ τεθησαυρισμένα σκορπίσαντος κατά τε κήδη τὰ πρὸς τὰ ἔθνη καὶ βαρείας φιλοτιμίας , συχναῖς ἀποστολαῖς χρωμένου . Οὐκ οἶδα δὲ εἰ καὶ σκῆψις ἦν τὸ προβαλλόμενον , τὸ ἐνδεὲς δηλαδὴ πρὸς τὰς χρείας · μὴ καὶ μᾶλλον ἦν τὸ ὑπ' ὀδόντα λεγόμενον , ὡς , τὸ ὑπήκοον ὑποπτεύων διὰ τὰ συμβάντα , τὸν λαὸν κακοῦν ζημίαις συμφέρον ἔγνω , μὴ καὶ κατεξανασταῖεν τρυφῶντες . Ταύτης γοῦν τῆς αἰτίας ἢ οὔσης ἢ καὶ δοκούσης ἕνεκα , συχναῖς ἀναγραφαῖς τὰς χώρας ἐκαλαμᾶτο . Ἐνεπίστευε δὲ τὰς τοιαύτας οἰκονομίας καὶ ἐξισώσεις ἀνδράσιν οὐδέσι , μεγάλων ἐπὶ τούτοις τεταγμένων τὸ πρότερον · καῖσαρ γὰρ Ρωμανὸς καὶ μέγας δομέστικος ὁ τοῦ βασιλέως πατὴρ ἐξισωταὶ κατὰ Σκάμανδρον ἦσαν · πλὴν ἐχρυσολόγουν ἐντεῦθεν καὶ τῷ κοινῷ ταμιείῳ προσῆγον τὰ χρήματα . Τοῦτο συμβὰν καὶ τοῖς Παφλαγόσι καί γε τοῖς προσωτέρω , ἠργυρολογοῦντο τῷ χρόνῳ κάμνοντες . Τῶν μὲν γὰρ χρειωδῶν καὶ λίαν εἶχον , εὐπόρως διδούσης τῆς γῆς , νομισμάτων δὲ πενιχρῶς εἶχον , ὡς πάντων γεωργούντων τὰ ἀναγκαῖα . Κεφαλαιουμένων γοῦν τῶν τελῶν ἐπὶ νομίσμασι χρυσίου καὶ ἀργυρίου , διδόντες τὸ τεθὲν ἐξ ἀνάγκης ἐξηποροῦντο . Ἦσαν δ' ἄλλως καὶ στρατείας οὐδὲν εἰδότες οἱ πλεῖστοι . Ὅμως ἔθνους φιλοκερδοῦς πονηρίαν πολλὰ ἂν κάμοι τις διορθοῦν θέλων , εἰ καὶ μὴ πάσχοι · εἰ δὲ πάσχει , οὐκ ἔστιν ὅπως μὴ ἀπρακτεῖν πᾶσαν ἐπίνοιαν . Ἐκεῖνοι τοίνυν , καὶ μᾶλλον οἱ ταῖς ἄκραις προσκαθήμενοι , τῷ τε πάσχειν ἐνθένδε καὶ τῷ ἐλπίζειν ἐκεῖθεν τὰ λῴονα , εἰ μόνον προσχωροῖεν ἑκόντες , προσχωρεῖν ἔγνωσαν καὶ ὁσημέραι προσετίθεντο Πέρσαις . Τοῦτο γοῦν οὐκ ἐπ' ὀλίγον γενόμενον , συνάμ' ἐκείνοις οἱ Πέρσαι , ὁδηγοῖς ἅμα καὶ συμμάχοις χρώμενοι , καταθαρρεῖν εἶχον τῶν λελειμμένων . Καὶ πρῶτον μέν , ἐκδρομὰς ποιοῦντες , κατέθεον τὴν γῆν ἐκείνων καὶ σκυλεύοντες οὐ γὰρ ἐθάρρουν μένειν ὑπέστρεφον · εἶτα τῶν μὲν ὑποκλινομένων , τῶν δὲ καὶ ἀποικιζομένων δέει τῷ περὶ τοῦ ζῆν , ἐσχωρεῖν ἐκ τοῦ ῥᾷστα τοῖς ἐναντίοις ἦν , καί , κατασχόντες τὴν χώραν , κακὸν ἦσαν γειτόνημα τοῖς πλησίον . Τῷ μέντοι γε βασιλεῖ δόξαν ἀνακλητέον ἐκείνην εἶναι , ὅτε δὴ καὶ θελήσοι , ὡς ἐπὶ θύρας οὖσαν , οὐ μέλον ἦν , ἀλλὰ πρὸς τοῖς δυσικοῖς πᾶσαν εἶχε τὴν ἀσχολίαν , τὰ ἐν ποσὶ κατα προϊέμενος . Εἴωθε γὰρ ἀεὶ τὸ μὲν ἀνὰ χεῖρας καταφρονεῖσθαι διὰ τὸ σύνηθες , ζητεῖσθαι δέ γε τὸ μὴ κρατούμενον , ὡς θέλξον ἤδη ἐξ ἀσυνήθους προσγεγονός .
Lemmas: κβʹ . ὅπως νοσέω ἀπόλλυμι ὁ κατά Μαρυανδηνούς , ὁ Βουκελλάριος τε καί ὁ Παφλαγονία . νοσέω δέ ὁ ὁ Βουκελλάριος , Μαρυανδηνῶν τε καί Παφλαγών καί λίαν οἰκτρός . ὁ δέ αἴτιος ὅτι ὁ κράτος ὁ θησαυρίζω σκορπίζω κατά τε κῆδος ὁ πρός ὁ ἔθνος καί βαρύς φιλοτιμία , συχνός ἀποστολή χράω . οὐ οἶδα δέ εἰμί καί σκῆψις εἰμί ὁ προβάλλω , ὁ ἐνδεής δηλαδή πρός ὁ χρεία · μή καί μᾶλλον εἰμί ὁ ὑπό ὀδούς λέγω , ὡς , ὁ ὑπήκοος ὑποπτεύω διά ὁ συμβαίνω , ὁ λαός κακόω ζημία συμφέρω γιγνώσκω , μή καί κατεξανίστημι τρυφάω . Ταύτη γοῦν ὁ αἴτιος ἢ εἰμί ἢ καί δοκέω ἕνεκα , συχνός ἀναγραφή ὁ χώρα καλαμάομαι . ἐμπιστεύω δέ ὁ τοιοῦτος οἰκονομία καί ἐξίσωσις ἀνήρ οὐδείς , μέγας ἐπί οὗτος τάσσω ὁ πρότερος · Καῖσαρ γάρ Ῥωμανός καί μέγας δομέστικος ὁ ὁ βασιλεύς πατήρ ἐξισωτής κατά Σκάμανδρος εἰμί · πλήν χρυσολογέω ἐντεῦθεν καί ὁ κοινός ταμιεῖον προσάγω ὁ χρῆμα . οὗτος συμβαίνω καί ὁ Παφλαγών καί γε ὁ προσωτέρω , ἀργυρολογέω ὁ χρόνος κάμνω . ὁ μέν γάρ χρειώδης καί λίαν ἔχω , εὔπορος δίδωμι ὁ γῆ , νόμισμα δέ πενιχρός ἔχω , ὡς πᾶς γεωργέω ὁ ἀναγκαῖος . Κεφαλαιόω γοῦν ὁ τέλος ἐπί νόμισμα χρυσίον καί ἀργύριον , δίδωμι ὁ τίθημι ἐκ ἀνάγκη ἐξαπορέω . εἰμί δέ ἄλλως καί στρατεία οὐδείς οἶδα ὁ πλεῖστος . ὅμως ἔθνος φιλοκερδής πονηρία πολύς εἄν κάμνω τις διορθόω ἐθέλω , εἰμί καί μή πάσχω · εἰμί δέ πάσχω , οὐ εἰμί ὅπως μή ἀπρακτέω πᾶς ἐπίνοια . ἐκεῖνος τοίνυν , καί μᾶλλον ὁ ὁ ἄκρος προσκάθημαι , ὁ τε πάσχω ἐνθένδε καί ὁ ἐλπίζω ἐκεῖθεν ὁ λῷος , εἰμί μόνος προσχωρέω ἑκών , προσχωρέω γιγνώσκω καί ὁσημέραι προστίθημι Πέρσης . οὗτος γοῦν οὐ ἐπί ὀλίγος γίγνομαι , συνάμα ἐκεῖνος ὁ Πέρσης , ὁδηγός ἅμα καί σύμμαχος χράω , καταθαρσέω ἔχω ὁ λείπω . καί πρῶτος μέν , ἐκδρομή ποιέω , καταθέω ὁ γῆ ἐκεῖνος καί σκυλεύω οὖον γάρ θαρσέω μένω ὑποστρέφω · εἶτα ὁ μέν ὑποκλίνω , ὁ δέ καί ἀποικίζω δήω ὁ περί ὁ ζῶ , ἐσχωρέω ἐκ ὁ ῥᾳδίως ὁ ἐναντίος εἰμί , καί , κατέχω ὁ χώρα , κακός εἰμί γειτόνημα ὁ πλησίος . ὁ μέντοι γε βασιλεύς δόξα ἀνακλητέον ἐκεῖνος εἰμί , ὅτε δή καί ἐθέλω , ὡς ἐπί θύρα εἰμί , οὖον μέλω εἰμί , ἀλλά πρός ὁ δυσικός πᾶς ἔχω ὁ ἀσχολία , ὁ ἐν πούς κατά προΐημι . εἴωθα γάρ ἀεί ὁ μέν ἀνά χείρ καταφρονέω διά ὁ συνήθης , ζητέω δέ γε ὁ μή κρατέω , ὡς θέλγω ἤδη ἐκ ἀσυνήθης προσγίγνομαι .