georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.155
ιθʹ . Ὅπως , εἰς δύσνοιαν διαβαλλόμενοι , οἱ κληρικοὶ ἠνοχλοῦντο . Ἐν τούτοις τῆς ἡμέρας τελεσθείσης ἐκείνης , ἐπισχὼν ἐφ' ἡμέραις ὁ βασιλεὺς καὶ μαθὼν ὡς ἐν κλύδωνι τὰ τῆς ἐκκλησίας εἰσὶ καὶ εἷς τὸν ἕνα οὐ παραδέχεται , ὁ δῆθεν ἀνένδοτος τὸν ὑποκλιθέντα , πρῶτον μὲν σχεδιάσας τόμον , σκοπὸν τὴν πρὸς βασιλέα εὔνοιαν ἔχοντα , ἐκέλευεν ὑπογράφειν , οὐκ οἶδ' ἐπὶ ποίαν χρείαν , πλὴν τοῦ δόξαι σχεῖν τῶν τῆς ἐκκλησίας ὑπο σημάνσεις , κἂν αἱ ὑποθέσεις τὸ διάφορον εἶχον . Κἀκεῖνοι προθύμως ὑπέ γραφον τὸ πρὸς τὸν Ἀβραὰμ τοῦ Θεοῦ · Οἱ εὐλογοῦντές σε εὐλογημένοι , καὶ οἱ καταρώμενοί σε κεκατήρανται . Ἔπειτα πέμψας τοὺς ἰδίους , οἰκίαν ἑκάστου κατεψηλάφα , ὅς τ' αἴτιος ὅς τε καὶ οὐκί . Καὶ ἡ πρόφασις , ὡς αὐτὸν μὲν εἶναι τὸν κατασχόντα τὴν πόλιν καὶ πρὸς τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ καὶ μόνου καὶ τὰς οἰκίας εἶναι , ἀποχαρίζεσθαι δὲ ταύτας τοῖς εὐνοοῦσι , τοῖς δὲ κατά τι ἀφηνιάζουσι καὶ τὴν χάριν ἀνατρέπειν , δίκαιον δ' εἶναι καὶ τὰ τῶν ὄπισθεν χρόνων ἀναζητεῖν τοὺς ἐνοικοῦντας τὰ ἐποίκια . Ἀνεκεφαλαιοῦντο τοίνυν ἐπὶ χρόνοις εἰς πολὺ τὰ ἐποίκια , καὶ ἐνεχυράζοντο παραυτίκα κόσμιά τε παντοῖα καὶ ἔπιπλα καὶ πᾶν ὅ τί τις εἶχε , καὶ τὸ μεῖζον ἐκρίνοντο καὶ εἰς καθοσίωσιν . Ἡτοιμάζοντο δὲ καὶ φορτίδες τοῦ ἐξορίζεσθαι τοὺς ἤδη κατακρίτους δοκοῦντας . Οὐ μὴν δὲ καὶ μέχρις ἐλπισμῶν τὰ δεινὰ ἦσαν , ἀλλὰ καὶ πείρᾳ τινὲς τῶν δεινῶν μετεῖχον , ὡς τοὺς μὲν εἰς Λῆμνον , τοὺς δ' ἐς Σκῦρον , ἄλλους δ' ἐς Κέω καὶ ἄλλους ἐς Νικαίας πόλιν περιορίζεσθαι , ἄλλους δ' αὖθις τῆς πόλεως , τοὺς μὲν ἀκουσίως , τοὺς δ' ἑκοντάς , ἐξορίζεσθαι , ἄλλους δὲ μέχρι Σηλυβρίας καὶ Ραιδεστοῦ , τινὰς δὲ καί , ἐντὸς τοῦ κατὰ τὸν Φάρον λιμένος γνωσιμαχήσαντας , ὑποκλῖναί τε καὶ ὑπο στρέψαι .
Lemmas: εὐθύς . ὅπως , εἰς δύσνοια διαβάλλω , ὁ κληρικός ενοχλώ . ἐν οὗτος ὁ ἡμέρα τελέω ἐκεῖνος , ἐπέχω ἐπί ἡμέρα ὁ βασιλεύς καί μανθάνω ὡς ἐν κλύδων ὁ ὁ ἐκκλησία εἰμί καί εἷς ὁ εἷς οὖον παραδέχομαι , ὁ δῆθεν ἀνένδοτος ὁ ὑποκλίνω , πρῶτος μέν σχεδιάζω τόμος , σκοπός ὁ πρός βασιλεύς εὔνοια ἔχω , κελεύω ὑπογράφω , οὐ οἶδα ἐπί ποῖος χρεία , πλήν ὁ δόξα ἔχω ὁ ὁ ἐκκλησία ὑπο σήμανσις , κἀν ὁ ὑπόθεσις ὁ διάφορος ἔχω . ἐκεῖνος προθύμως ΥΠΕ γράφω ὁ πρός ὁ Ἀβραάμ ὁ Θεός · ὁ εὐλογέω σύ εὐλογέω , καί ὁ καταράομαι σύ καταράομαι . ἔπειτα πέμπω ὁ ἴδιος , οἰκίον ἕκαστος καταψηλαφάω , ὅς τε αἴτιος ὅς τε καί οὐ . καί ὁ πρόφασις , ὡς αὐτός μέν εἰμί ὁ κατέχω ὁ πόλις καί πρός ὁ ἄλλος αὐτός καί μόνος καί ὁ οἰκίον εἰμί , ἀποχαρίζω δέ οὗτος ὁ εὐνοέω , ὁ δέ κατά τίς ἀφηνιάζω καί ὁ χάρις ἀνατρέπω , Δίκαιος δέ εἰμί καί ὁ ὁ ὄπισθεν χρόνος ἀναζητέω ὁ ἐνοικέω ὁ ἐποίκιον . Ἀνεκεφαλαιοῦντο τοίνυν ἐπί χρόνος εἰς πολύς ὁ ἐποίκιον , καί ἐνεχυράζοντο παραυτίκα κόσμιος τε παντοῖος καί ἔπιπλα καί πᾶς ὅς τίς τις ἔχω , καί ὁ μείζων κρίνω καί εἰς καθοσίωσις . ἑτοιμάζω δέ καί φορτίς ὁ ἐξορίζω ὁ ἤδη κατάκριτος δοκέω . οὖον μήv δέ καί μέχρι ἐλπισμός ὁ δεινός εἰμί , ἀλλά καί πείρω τις ὁ δεινός μετέχω , ὡς ὁ μέν εἰς Λῆμνος , ὁ δέ εἰς Σκῦρος , ἄλλος δέ εἰς Κέως καί ἄλλος εἰς Νίκαια πόλις περιορίζω , ἄλλος δέ αὖθις ὁ πόλις , ὁ μέν ἀεκούσιος , ὁ δέ ἑκών , ἐξορίζω , ἄλλος δέ μέχρι Σηλυβρία καί Ραιδεστός , τις δέ καί , ἐντός ὁ κατά ὁ Φάρος λιμήν γνωσιμαχέω , ὑποκλίνω τε καί ὑπο στρέφω .