georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.150
ιδʹ . Τὰ περὶ τοῦ τόμου ὃν ἀπέστειλε πρὸς τὴν ἐκκλησίαν ὁ βασιλεύς . Ὁ δὲ βασιλεύς , τοῖς περὶ αὐτὸν λογίοις χρησάμενος , ὧν πρῶτοι καὶ κρά τιστοι ὁ ἀρχιδιάκονος καὶ ὁ πρωτοαποστολάριος ἦσαν , συντίθησι τόμον καὶ ἀπὸ διαφόρων ἱστοριῶν τε καὶ χρήσεων ἀκαταιτίατα τὰ κατὰ τοὺς Ἰταλοὺς παριστᾷ καί , πέμψας πρὸς τὸν πατριάρχην τὸν Ἀκαπνίου Ἀρσένιον , ἄνδρα γεραρὸν μὲν καὶ τίμιον , τὰ δέ γε κατ' ἐκεῖνα τῶν πραγμάτων ἐπ' ἀμφοτέραις χωλεύοντα ταῖς ἰγνύαις , « Δέξασθε , μηνύει , τόνδε τὸν τόμον καὶ κοινὸν πρὸς ταῦτα τὸν ἀπόλογον σχεδιάσατε , πλὴν ἐξ ἱστοριῶν καὶ γραφικῶν χρήσεων . Τὸ γὰρ ἀπὸ κοιλίας φωνεῖν ἀσθενὲς μὲν ἄλλως καὶ μάταιον , πλὴν δ' ἀλλ' οὐδ' αὐτὸς δέξομαι . » Ἐκεῖνος μὲν οὕτω ταῦτα θαρρῶν , ὡς οὐκ ἀποδύσεταί τις πρὸς τὰ γραφέντατὸν γὰρ χαρτοφύλακα ἐν ἀφύκτοις εἶχεν , ἐν ᾧ σαλεύειν ἐδόκει τὰ πάντα , νικήσειν ἐκ λόγων ᾤετο . Ἀλλ' ὁ πατριάρχης σὺν τῇ συνόδῳ , περὶ τοῦ τόμου διασκεψάμενοι , πέμψαντες συνῆγον τοὺς μετ' αὐτῶν εἶναι δοκοῦντας . Ἦσαν οὖν καὶ ὅσον τὸ τῆς ἐκκλησίας ἔκκριτον · ἦσαν δὲ καὶ οἱ περὶ τὸν Τορνικόπουλον Ἰωαννίκιον , σχιζόμενοι μὲν τοῦ πατριάρχου περιφανῶς , ὅμως δέ , τῆς χρείας καλούσης , τὰ τῆς μικροψυχίας ἐκείνης χώραν οὐκ εἶχον · παρῆν δὲ σὺν τούτοις καὶ ἡ τοῦ βασιλέως αὐτα δέλφη Εὐλογία καὶ πᾶν ὅσον ἦν μετ' αὐτῆς ἐν μοναχοῖς καὶ λογίοις ἐξεταζόμενον , οἷς σκοπὸς εἷς ἦν πρὸς τὸν τόμον ἀπολογεῖσθαι τῷ βασιλεῖ . Καὶ δὴ ἀνεγινώσκετο μὲν ὁ τόμος , ἄλλος δ' ἄλλο τι πρὸς τὸ παρεστὸς τοῖς προκειμένοις ἀντέλεγεν . Ἐπεὶ δὲ καὶ χρεία ἦν συμφρασθῆναι τοὺς λόγους καὶ εἰς ἕνα συντεθήσεσθαι τόμον καὶ ἐζητεῖτο ὁ συνθησόμενος , ἀνεδέχετο μὲν τὸ ἔργον ὁ Ἰασίτης Ἰώβ , εἶχε δὲ καὶ ἄλλους , καὶ μᾶλλον τὸν συγγραφέα τῶν τοιούτων ἐμέ , τῶν ἐννοιῶν συλλήπτορας . Καὶ μετ' οὐ πολὺ ὁ τόμος ἐξείργαστο · ὃν δὴ καὶ κοινῶς ἀναγνωσθέντα πάλιν τοῖς ὅλοις καὶ ὅσον ἦν πρὸς τὸ εὐσχημονέστερον μεταπλασθέντα , ὡς μὴ λυποίη σκληρῶς ἔν τισιν ἔχων τὸν ἄνακτα , μετ' αὐτοῦ δὴ τοῦ Ἀρσενίου πέμπουσιν . Ὁ μέντοι γε βασιλεύς , δεξάμενος τὸν ἀπόλογον καὶ ἀκριβῶς διελθών , ἐπεὶ ἔγνω πολλῷ λελειμμένος τοῖς λόγοις καί , εἴπερ ἐμφανισθείη , αἴτιος αἰσχύνης ἑαυτῷ γενησόμενος , τῷ δοκεῖν ὑπὸ περιφρονήσεως καὶ οὐ κατὰ δειλίαν , ὡς ἦν ἀληθές , περιορᾶν ὑπερηφάνει καὶ ἀνεβάλλετο τὴν ἀνάγνωσιν . Οὕτως οὖν ἐκκρουσθέντες οἱ περὶ τὸν βασιλέα τῆς ἐγχειρήσεως , ἄλλως ἔγνωσαν ὑπελθεῖν τὸν Βέκκον ἐν φυλακαῖς .
Lemmas: ἴδη . ὁ περί ὁ τόμος ὅς ἀποστέλλω πρός ὁ ἐκκλησία ὁ βασιλεύς . ὁ δέ βασιλεύς , ὁ περί αὐτός λόγιος χράω , ὅς πρῶτος καί κρά τιστοι ὁ ἀρχιδιάκονος καί ὁ πρωτοαποστολάριος εἰμί , συντίθημι τόμος καί ἀπό διάφορος ἱστορία τε καί χρῆσις ἀκαταιτίατος ὁ κατά ὁ ἰταλός παρίστημι καί , πέμπω πρός ὁ πατριάρχης ὁ Ἀκαπνίου Ἀρσένιος , ἀνήρ γεραρός μέν καί τίμιος , ὁ δέ γε κατά ἐκεῖνος ὁ πρᾶγμα ἐπί ἀμφότερος χωλεύω ὁ ἰγνύα , « δέχομαι , μηνύω , ὅδε ὁ τόμος καί κοινός πρός οὗτος ὁ ἀπόλογος σχεδιάζω , πλήν ἐκ ἱστορία καί γραφικός χρῆσις . ὁ γάρ ἀπό κοιλία φωνέω ἀσθενής μέν ἄλλως καί μάταιος , πλήν δέ ἀλλά οὐδέ αὐτός δέχομαι . » ἐκεῖνος μέν οὗτος οὗτος θαρσέω , ὡς οὐ ἀποδύω τις πρός ὁ γράφω γάρ χαρτουλάριος ἐν ἄφυκτος ἔχω , ἐν ὅς σαλεύω δοκέω ὁ πᾶς , νικάω ἐκ λόγος οἴομαι . ἀλλά ὁ πατριάρχης σύν ὁ σύνοδος , περί ὁ τόμος διασκοπέω , πέμπω συνάγω ὁ μετά αὐτός εἰμί δοκέω . εἰμί οὖν καί ὅσος ὁ ὁ ἐκκλησία ἔκκριτος · εἰμί δέ καί ὁ περί ὁ τορνικοποιαλλω Ἰωαννίκιος , σχίζω μέν ὁ πατριάρχης περιφανής , ὅμως δέ , ὁ χρεία καλέω , ὁ ὁ μικροψυχία ἐκεῖνος χώρα οὐ ἔχω · πάρειμι δέ σύν οὗτος καί ὁ ὁ βασιλεύς αὐτός δέλφος Εὐλογία καί πᾶς ὅσος εἰμί μετά αὐτός ἐν μοναχός καί λόγιος ἐξετάζω , ὅς σκοπός εἷς εἰμί πρός ὁ τόμος ἀπολογέομαι ὁ βασιλεύς . καί δή ἀναγιγνώσκω μέν ὁ τόμος , ἄλλος δέ ἄλλος τίς πρός ὁ παρίστημι ὁ πρόκειμαι ἀντιλέγω . ἐπεί δέ καί χρεία εἰμί συμφράζω ὁ λόγος καί εἰς εἷς συντίθημι τόμος καί ζητέω ὁ συντίθημι , ἀναδέχομαι μέν ὁ ἔργον ὁ Ιασίτης Ἰώβ , ἔχω δέ καί ἄλλος , καί μᾶλλον ὁ συγγραφεύς ὁ τοιοῦτος ἐγώ , ὁ ἔννοια συλλήπτωρ . καί μετά οὖον πολύς ὁ τόμος ἐξεργάζομαι · ὅς δή καί κοινῶς ἀναγιγνώσκω πάλιν ὁ ὅλος καί ὅσος εἰμί πρός ὁ εὐσχήμων μεταπλάσσω , ὡς μή λυπέω σκληρός ἐν τις ἔχω ὁ ἄναξ , μετά αὐτός δή ὁ Ἀρσένιος πέμπω . ὁ μέντοι γε βασιλεύς , δέχομαι ὁ ἀπόλογος καί ἀκριβῶς διέρχομαι , ἐπεί γιγνώσκω πολύς λείπω ὁ λόγος καί , εἴπερ ἐμφανίζω , αἴτιος αἰσχύνη ἑαυτοῦ γίγνομαι , ὁ δοκέω ὑπό περιφρόνησις καί οὖον κατά δειλία , ὡς εἰμί ἀληθής , περιοράω ὑπέρ-ἀφανέω καί ἀναβάλλω ὁ ἀνάγνωσις . οὕτως οὖν ἐκκρούω ὁ περί ὁ βασιλεύς ὁ ἐγχείρησις , ἄλλως γιγνώσκω ὑπέρχομαι ὁ Βέκκος ἐν φυλακή .