georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.189
κγʹ . Ὅπως ὁ Βέκκος γράφων δι' ἣν αἰτίαν καὶ περὶ τῶν δογμάτων ἐκίνει . Τῷ δὲ πατριαρχεύοντι Ἰωάννῃ οὐκ ἦν τὰς ὁμολογίας φυλάττειν ἃς πρὸς τὸν γεραρὸν ἐκεῖνον ἄνδρα τὸν μέγαν οἰκονόμον τῆς ἐκκλησίας τὸν Ξιφιλῖνον ἐποίει Θεόδωρον , ὡς οὐ γράψοι , ὡς οὐκ ἀντείποι περὶ δογμάτων , κἂν ὅ τι λέγοιεν ἄλλοι . Ἀλλ' ὁσημέραι δεχόμενον τὰ τῶν ἄλλων , οἳ δὴ καὶ ἐς μέγα ηὔξανον τὴν παραβασίαν ἐξ ὧν ἀπὸ γραφῶν δεικνύειν ᾤοντο οἷς πρὸς Ἰταλοὺς εἰρήνευσαν , καὶ τῷ κατὰ σφᾶς ἀσφαλεῖ τὴν τῶν ἄλλων ὀργὴν ἐξέκαιον , εἰ , τοιούτοις συνισχημένοι τοῖς χαλεποῖς , ἀγνοοῦσι , διὰ ταῦτα παρῆγον κἀκεῖνον γράφειν καὶ ἀπὸ γραφῶν συνιστᾶν ὡσαύτως ὡς οὐκ ἔσφαλται σφίσιν ἐπὶ τοσοῦτον τὴν τῶν ἐκκλησιῶν καταπραξαμένοις εἰρήνην , ἀλλὰ καὶ χωρὶς τοῦ εἰς συμφέρον προβῆναι , αὐτὴν καθ' αὑτὴν ἀσφαλῶς ἔχειν ἐκείνοις πράξασι , συγκροτουμένην καὶ ἀπὸ γραφῶν ἄλλοθεν . Πίπτει γοῦν εἰς χεῖρας ἐκείνῳ τὰ τῷ σοφωτάτῳ Βλεμμίδῃ γραφέντα πρός τε τὸν βασιλέα Θεόδωρον , ἀρχὴν ἔχοντα τὸ Ὁ ζητῶν ἐν οὐ καιρῷ καὶ λαμβάνων ἐν καιρῷ , καὶ τὰ πρὸς τὸν Βουλγαρίας Ἰάκωβον , τὸ Ἔστι μοι πάθος ὅπερ ἐξαγγελῶ · πρὸς ἀκέστορα γὰρ ἱερὸν προοίμιον φέροντα . Ἐμπίπτει καὶ βίβλος ἄλλη τοῦ τοῦ Μαρωνείας Νικήτα , ὃν ἡ μὲν μεγάλη ἐκκλησία ἐν τιμίοις εἶχε καὶ χαρτοφύλακα , ὕστερον δὲ καὶ ἡ μεγαλόπολις Θεσσαλονίκη ἀρχιερέα ἐπλούτησεν , ἐν ὅλοις πέντε λόγοις τὰ τῶν θείων γραφῶν ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τῶν ἐκκλησιῶν ἀνελίττουσα . Καὶ ταύταις οἱονεὶ θεμελίοις χρησάμενος , συνεῖρε τὰ πλεῖστα , κατὰ σκοπὸν μὲν τῶν ἐκείνοις γεγραμμένων βάλλειν ἐθέλων , ὅμως δὲ καὶ λίχναις ταῖς ἐπὶ ταῖς γραφαῖς ὁρμαῖς ἐπιμελέστερον ἀνηρεύνα · καὶ πάντ' ἴθυνε πρὸς τὸν πρῶτον σκοπὸν ἐκεῖνον , ὡς ἐπ' ἀσφαλεῖ πεπραγμάτευται . Πλὴν οὐκ ἐπ' ὀλίγοις ἵστα τοῖς ἀριδήλοις τοὺς λόγους , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῖς μὴ ἁρμόττουσι λιχνευόμενος , οἷς καὶ ἀντιλογία εὔλογος ἐφῆπτο , ταὐτόν τ' ἔπασχεν τοῖς κακοσίτοις οἵ , χρησίμην τροφὴν καὶ τῷ στομάχῳ ῥᾳδίαν κατασχεῖν προσφερόμενοι , ὕστερον καὶ τοῖς μὴ χρησίμοις ἐπιχήναντες , ἐξέμεσαν συνάμ' ἐκείνοις καὶ τὴν συνοίσουσαν . Τί τὸ ἐντεῦθεν ; Μάχη τις ἐπ' οὐ καιρίοις καὶ φιλονεικία συνίσταται · τὸ δὲ τῆς μάχης κεφάλαιον , ὅτι κινοῦνται δόγματα . Μέλεοι , εἶτα ὑμῖν μὲν ἐφεῖτο ἐς ὅ τι χρήσασθαι δόγμασι , καὶ εἰσιτὰ τὰ ἐς οἶκον Κυρίου , ταὐτὸν δ' εἰπεῖν καὶ δογμάτων , κἂν ὅ τι λέγοιτε , ἄλλοις δ' οὐκ ἦν μεμνῆσθαι δογμάτων , ἀπολογουμένοις περὶ δογμάτων , κἂν μεμνῶνται ἀναγκαζόμενοι , ἀδικοῖεν ἄν ; Ἐγὼ μὲν οὐκ οἶμαι . Πλὴν μέχρι καὶ αὐτῶν βασιλικῶν ἀκοῶν τινες ἀνῆγον τὸ ἔγκλημα καί γ' εἰρηνεύειν ὑπισχνοῦντο , εἰ βασιλεὺς ῥητῶς προστάσσοι μὴ λαλεῖν τινα δόγματα , κἂν οἷα καὶ ὅπως λέγοι . Ὁ μέντοι γε βασιλεύς , θέλων μὲν καὶ τὴν εἰρήνην ἐκείνων , δυσχεραίνων δὲ καὶ τὴν αἴτησιν , ἐκτίθεται δόγμα γράμμασι , δοκοῦν μὲν ἀσφαλὲς σφίσιν ἐφ' ᾧπερ ζητοῖεν , ἄλλως δ' ἔλεγχον προϊσχόμενον · Θεοῦ γὰρ ἔλεγε μνημονευτέον μᾶλλον ἢ ἀναπνευστέον · δόγμα δ' ἄρα μνήμη Θεοῦ . Τὸ μέντοι γε τῶν γραφῶν παρεκκλίνειν κωλυτέον εἶναι καθάπαξ προσέτασσεν . Οὐ μὴν δὲ καὶ αἰτίας ὁ πατριαρχῶν ἀπολέλυτο , πρᾶγμα σκιρρωθὲν ἤδη χρόνοις πλείστοις ἐξαπιναίως μαλάττειν ἐθέλων , καὶ ταῦτα τιμωρίαις μεγίσταις τοῦ βασιλέως τοὺς ἀποστατοῦντας εὐθύνοντος . Σῶφρον οὖν ἦν , εἰ σιγῶν διετέλει καὶ τὴν κατηγορίαν διέφερε πράως · ἧττον γὰρ ἂν ἦν τὸ δεινόν . Διδοὺς δ' αἰὲν ὑπεκκαύματα μάχης οὐκ ἀσφαλέσι πάμπαν ἀντιλογίαις , ἐκείνοις μὲν παρεῖχε λαβάς , ἑαυτῷ δὲ καὶ τοῖς κοι νωνοῦσι τὴν ἐσαῦθις βλάβην προὐξένει . Τότε δέ , τὴν Ἰωσὴφ πυθόμενος ἄφιξιν , ἔτι δὲ καὶ τὴν τοῦ Ἐφέσου τῷ βασιλεῖ προσεδρείαν ἐν οὐ καλαῖς ὑποψίαις ποιούμενος , ἐπιστέλλει τῷ Ἐφέσου , προστιθεὶς τὸ πᾶν τῷ ἱερωτάτῳ κατὰ θωπείαν τῷ γράφειν πανιερώτατον · βασιλεῖ ἐντυγχάνειν ἠξίου τὴν εἰς ἐκεῖνον τοῦ πατριάρχου ἄφιξιν εὐμενῶς κατανεύειν · εἰ δὲ καὶ ῥητῶς προστάσσοι πρὸς τοῦτο , εἴσεσθαι χάριν οὐ μετρίαν τῷ συνεργήσαντι . Ἐκεῖνος μὲν οὖν , τὰ τοῦ πατριάρχου δεξάμενος γράμματα , θέλων ὑποκρίνεσθαι τὸν φιλοῦνταἦν γάρ οἱ καὶ ἔτι τῶν χθιζὰ κινηθέντων χάριν παρασπαίρουσα ἡ ἀπέχθεια , βασιλεῖ προσα ναγγέλλει καί οἱ ἀνύει τὴν πρὸς ἐκεῖνον ἄφιξιν . Τὰ δὲ τῆς ἀπεχθείας αἴτια ἀναγκαῖον γὰρ καὶ περὶ τούτων εἰπεῖνἦσαν μέν τινα καὶ ἄλλα , ὧν οὐ πολὺς λόγος , τὸ δὲ χείριστον ὅτι οἱ περὶ τὸν Ἐφέσου καὶ πολλοί τινες τῶν ἀρχιερέων , πολλὰ παθόντες πρὸς τὸ καταδέξασθαι τὴν εἰρήνην , οὕτω μόλις καθυπεκλίθησαν καὶ τῷ δοκεῖν εἰρήνευον , θεραπεύοντες τὴν συνείδησιν οὐκ ἀπὸ γραφῶν μᾶλλονοὐ γὰρ ἦν ἐκ τούτων καιρός , ἀλλ' ἐκ τοῦ πολλὰ τοιαῦτα πολλάκις οἰκονομηθῆναι τῇ ἐκκλησίᾳ χάριν μειζόνων καλῶν , ἀντιστατικῶς εἴποι ἄν τις τῶν ῥητορευόντων , ὅταν τι τῶν οὐ καλῶν γένηται καὶ δι' αὐτοῦ τοῦ πεπραγμένου μεῖζον ἀπαντήσῃ καλόν · οὕτω γὰρ καὶ Παῦλον ξυρίσασθαι καὶ ἁγνεῦσαι καὶ περιτεμεῖν Τιμόθεον , οὕτω τὸν Μοψουεστίας μὴ ἐκκηρυχθῆναι παρὰ τῆς τρίτης συνόδου Θεόδωρον , οὕτω πρὸ τούτου τὸν μέγαν Βασίλειον τὰ τοῦ Οὐάλεντος δῶρα τῇ ἐκκλησίᾳ προσαγόμενα δέχεσθαι , οὕτω τὰ καὶ τά , ἵνα μὴ καθ' ἕκαστον λέγοι τις , δοκιμασάντων τῶν ἐπὶ τῶν πραγμάτων τότε , πεπρᾶχθαι . Οὕτω τοίνυν καὶ οὗτοι τὴν εἰρήνην ἐδέχοντο , ὥστε καὶ προσομολογεῖν ἡμαρτῆσθαι σφίσιν , ἤν τις σκοποίη πρὸς τἀσφαλές , καὶ τοῖς ἀποστατοῦσιν ὁσίως προσφέρεσθαι , ὡς ἀπηκριβωμένοις μάλα πρὸς τὸ ὀρθόν . Τῷ δὲ οὐκ ἦν ἀρεστὸν οὕτω , ἀλλ' εἰ μὴ δεικνύοι καὶ σφάλλοντας τοὺς προτέρους δῆθεν ἐκ τῶν γραφῶν , οἳ δὴ καὶ τὴν πρὸς ἐκείνους εἰρήνην οὐ κατεδέχοντο , οὐδὲ βιωτὸν εἶχε τὸν βίον . Ὅθεν καὶ συχνὰς συνόδους καθίστα καὶ προσεκαλεῖτο πολλοὺς καὶ τῶν ἔξω καὶ βίβλους ἀνείλιττε καὶ ἄλλας ἐξετίθετο πλείστας , δεικνύων ὡς εἶχε τὴν εἰρήνην τὸ ἀσφαλὲς ἔχουσαν , καὶ τὰ πλεῖστα προσελιχνεύετο . Δέον γὰρ Δαμασκηνόν τε καὶ τὸν θεῖον Μάξιμον καὶ ἐπὶ τούτοις τὸν θεῖον Ταράσιον , ταὐτὸν δ' εἰπεῖν καὶ τὴν ἑβδόμην σύνοδον πᾶσαν , ὅτι καὶ πάντες τὴν ἐκείνου ὁμολογίαν , τὴν πρὸς τοὺς ἀνατολικοὺς πεμφθεῖσαν , ὑπεσημήναντο , καὶ διὰ τῆς ἐκεῖσε προσθήκης ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ θεολογίᾳἐκ Πατρὸς γὰρ διὰ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεσθαι διδασκόμεθα παρ' ἐκείνων λέγειν , δέον οὖν , ταύτας προϊσχόμενον , καὶ αὐτὸν ὅσον ἐπὶ τῇ προσθήκῃ καὶ θεραπεύεσθαι καὶ θεραπεύειν καὶ μηδὲν παρεγχειρεῖν ἐξηγήσε σιν , ὁ δὲ πολλὰς τῶν γραφῶν συνεφόρει . Καὶ τὸν μέγαν Βασίλειον εὑρὼν τὴν ἐπὶ τοῦ Υἱοῦ ἐκ εἰς τὴν διὰ μεθαρμόζοντα , ὡς ὑπαλλαττομένων τῶν προθέ σεων , ὡς τὸ Ἐκτησάμην ἄνθρωπον διὰ τοῦ Θεοῦ , τουτέστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ , καὶ Γεννώμενον ἐκ γυναικός , τουτέστι διὰ γυναικός , ἵνα μὴ τὴν ὡς διὰ σωλῆνος αἵρεσιν , φησί , παρεμφήνῃ ὁ θεῖος ἀπόστολος , ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ὁσημέραι συνερανιζόμενος , πολλὰ καὶ τῶν ἐκ εἰς τὴν διὰ παρεξῆγε κἀντεῦθεν δῆθεν τὴν ἐκ ἐθεράπευε . Τὴν δὲ τοῦ θείου Δαμασκηνοῦ ῥῆσιν εὑρὼν τὴν Διὰ Λόγου προβολεὺς ἐκφαντορικοῦ Πνεύματος λέγουσαν καὶ τὸ προβολεὺς εἰς τὸ αἴτιος μεταλαμβάνων , αἴτιον μὲν οὐκ ἔλεγε τὸν Υἱὸν τοῦ Πνεύματος , αἴτιον δὲ διὰ τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα τοῦ Πνεύματος ὡμολόγει , ἐπεὶ καὶ διὰ Λόγου προβολεύς , εἴτ' οὖν αἴτιος , λέγεται τοῦ Πνεύματος ὁ Πατήρ . Ταύτην τὴν ῥῆσίν τινες μὲν ὡς νόθον γέννημα τοῦ πατρὸς Δαμασκηνοῦ οὐκ ἐδέχοντο · τινὲς δὲ καὶ δεχόμενοι μετήμειβον τὸ προβολεὺς εἰς τὸ παροχεὺς καὶ τὴν ἐκφαντορίαν οὐκ εἰς τὴν ὕπαρξιν ἐξελαμβάνοντο , ἀλλ' εἰς τὴν ἐς ἀΐδιον ἔκφανσιν . Μέντοι γε καὶ σκανδάλων μεγάλων ἀφορμὰς τὰ τοιαῦτα παρέσχον τοῖς ὕστερον , ὥσπερ δῆτα καὶ τὸ τοῦ Νύσσης Γρηγορίου πατρὸς ῥητόν , τὸ κατὰ διαίρεσιν προαγόμενον καὶ οὕτω πως λέγον ὡς τὸ μὲν αἴτιον πιστεύειν , τὸ δὲ ἐκ τῆς αἰτίας , τοῦ δὲ ἐξ αἰτίας ὄντος , πάλιν ἄλλην διαφορὰν ἐννοοῦμεν · τὸ μὲν γὰρ προσεχῶς ἐκ τοῦ πρώτου , τὸ δὲ διὰ τοῦ προσεχῶς ἐκ τοῦ πρώτου , τῆς τοῦ Υἱοῦ μεσιτείας καὶ ἑαυτῷ τὸ μονογενὲς φυλαττούσης καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς τοῦ Πατρὸς σχέσεως μὴ ἀπειργούσης . Ταῦτα μὲν ὁ πατριαρχεύων εἰσῆγε , δεικνὺς τὴν μεσιτείαν τοῦ Υἱοῦ ἐξ ἀνάγκης εἰσάγουσαν τὴν διὰ καὶ διὰ ταύτης τὴν ἐκ τῶν Ἰταλῶν προσιέμενος , ὡς ἀντιπαραχωρουσῶν τῶν προθέσεων . Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἐφέσου καὶ τὸν Ἀθηνῶν Μελέτιον καὶ ἄλλοι πλεῖστοι ἐσκανδαλίζοντο , μείζονος κακοῦ τοῦ δοκεῖν παρακινεῖν δόγματα ἔλαττον κακὸν τὸ ἡμαρτῆσθαι σφίσι , ποιησαμένοις εἰρήνην μετὰ σφαλλόντων ἐν θείοις δόγμασιν , ἀνθαιρούμενοι . Ἀλλ' ὁ μὲν Μελέτιος καὶ λίαν ἐπαρρησιάζετο , ὡς καὶ μιᾶς πολλὰ ἐν συνόδῳ λαλῆσαι καὶ τέλος τὸν ἐπενδύτην κελεῦσαι τῷ ὀπαδῷ ἀράμενον ἕπεσθαι , ὡς καὶ εἰς ἐξορίαν ἕτοιμος ὤν , ὑπὲρ τοιούτων ἀγωνιζόμενος . Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἐφέσου προνοη τικῶς μὲν εἶχον διὰ βασιλέα , μὴ θέλοντες δοκεῖν παρεισάγειν ἐν καθεστῶσι σκάνδαλα · ὅμως δὲ καὶ βαρέως ἔφερον καὶ ἐκποδὼν ποιεῖν κατὰ τὸ λεληθὸς ἐκεῖνον , ὡς ἐδόκουν , ἠβούλοντο .
Lemmas: κγʹ . ὅπως ὁ Βέκκος γράφω διά ὅς αἴτιος καί περί ὁ δόγμα κινέω . ὁ δέ πατριαρχεύω Ἰωάννης οὐ εἰμί ὁ ὁμολογία φυλάσσω ὅς πρός ὁ γεραρός ἐκεῖνος ἀνήρ ὁ μέγας οἰκονόμος ὁ ἐκκλησία ὁ Ξιφιλῖνος ποιέω Θεόδωρος , ὡς οὖον γράφω , ὡς οὐ ἀντιλέγω περί δόγμα , κἀν ὅς τίς λέγω ἄλλος . ἀλλά ὁσημέραι δέχομαι ὁ ὁ ἄλλος , ἕ δή καί εἰς μέγας αὐξάνω ὁ παραβασία ἐκ ὅς ἀπό γραφεύς δείκνυμι οἴομαι ὅς πρός ἰταλός εἰρηνεύω , καί ὁ κατά σφεῖς ἀσφαλής ὁ ὁ ἄλλος ὀργή ἐκκαίω , εἰμί , τοιοῦτος συνισχημένοι ὁ χαλεπός , ἀγνοέω , διά οὗτος παράγω ἐκεῖνος γράφω καί ἀπό γραφεύς συνίστημι ὡσαύτως ὡς οὐ σφάλλω σφεῖς ἐπί τοσοῦτος ὁ ὁ ἐκκλησία καταπράσσω εἰρήνη , ἀλλά καί Χωρὶς ὁ εἰς συμφέρω προβαίνω , αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἀσφαλῶς ἔχω ἐκεῖνος πράσσω , συγκροτέω καί ἀπό γραφεύς ἄλλοθεν . πίπτω γοῦν εἰς χείρ ἐκεῖνος ὁ ὁ σοφός Βλεμμίδης γράφω πρός τε ὁ βασιλεύς Θεόδωρος , ἀρχή ἔχω ὁ ὁ ζητέω ἐν οὖον καιρός καί λαμβάνω ἐν καιρός , καί ὁ πρός ὁ Βουλγαρία Ἰάκωβος , ὁ εἰμί ἐγώ πάθος ὅσπερ ἐξάγγελος · πρός ἀκέστωρ γάρ ἱερόν προοίμιον φέρω . ἐμπίπτω καί βίβλος ἄλλος ὁ ὁ Μαρώνεια Νικήτας , ὅς ὁ μέν μέγας ἐκκλησία ἐν τίμιος ἔχω καί χαρτουλάριος , ὕστερος δέ καί ὁ Μεγαλόπολις Θεσσαλονίκη ἀρχιερεύς πλουτέω , ἐν ὅλος πέντε λόγος ὁ ὁ θεῖον γραφεύς ὑπέρ ὁ εἰρήνη ὁ ἐκκλησία ἀνελίσσω . καί οὗτος οἱονεί θεμέλιος χράω , συνείρω ὁ πλεῖστος , κατά σκοπός μέν ὁ ἐκεῖνος γράφω βάλλω ἐθέλω , ὅμως δέ καί λίχνος ὁ ἐπί ὁ γραφεύς ὁρμή ἐπιμελής ἀνερευνάω · καί πᾶς εὐθύνω πρός ὁ πρῶτος σκοπός ἐκεῖνος , ὡς ἐπί ἀσφαλής πραγματεύομαι . πλήν οὐ ἐπί ὀλίγος ἵστημι ὁ ἀρίδηλος ὁ λόγος , ἀλλά καί ἐπί ὁ μή ἁρμόζω λιχνεύω , ὅς καί ἀντιλογία Εὔλογος ἐφάπτω , αὐτός τε πάσχω ὁ κακόσιτος ὁ , χρήσιμος τροφή καί ὁ στόμαχος ῥᾴδιος κατέχω προσφέρω , ὕστερος καί ὁ μή χρήσιμος ἐπιχαίνω , εξεμώ συνάμα ἐκεῖνος καί ὁ συνοισουω . τις ὁ ἐντεῦθεν ; Μάχη τις ἐπί οὖον καίριος καί φιλονικία συνίστημι · ὁ δέ ὁ μάχη κεφάλαιος , ὅτι κινέω δόγμα . Μέλεος , εἶτα σύ μέν ἐφίημι εἰς ὅς τίς χράω δόγμα , καί εἰσιτός ὁ εἰς οἶκος κύριος , αὐτός δέ εἶπον καί δόγμα , κἀν ὅς τίς λέγω , ἄλλος δέ οὐ εἰμί μιμνήσκω δόγμα , ἀπολογέομαι περί δόγμα , κἀν μνάομαι ἀναγκάζω , ἀδικέω ἄν ; ἐγώ μέν οὐ οἴομαι . πλήν μέχρι καί αὐτός βασιλικός ἀκοή τις ἀνάγω ὁ ἔγκλημα καί γε εἰρηνεύω ὑπισχνέομαι , εἰμί βασιλεύς ῥητός προστάσσω μή λαλέω τις δόγμα , κἀν οἷος καί ὅπως λέγω . ὁ μέντοι γε βασιλεύς , ἐθέλω μέν καί ὁ εἰρήνη ἐκεῖνος , δυσχεραίνω δέ καί ὁ αἴτησις , ἐκτίθημι δόγμα γράμμα , δοκέω μέν ἀσφαλής σφεῖς ἐπί ὅσπερ ζητέω , ἄλλως δέ ἔλεγχος προΐσχω · Θεός γάρ λέγω μνημονευτέον μᾶλλον ἢ ἀναπνευστέον · δόγμα δέ ἄρα μνήμη Θεός . ὁ μέντοι γε ὁ γραφεύς παρεκκλίνω κωλυτέον εἰμί καθάπαξ προστάσσω . οὖον μήv δέ καί αἴτιος ὁ πατριάρχης ἀπολύω , πρᾶγμα πισκιρρώσκω ἤδη χρόνος πλεῖστος ἐξαπίναιος μαλάσσω ἐθέλω , καί οὗτος τιμωρία μέγας ὁ βασιλεύς ὁ ἀποστατέω εὐθύνω . Σώφρων οὖν εἰμί , εἰμί σιγάω διατελέω καί ὁ κατηγορία διαφέρω πρᾶος · κακός γάρ εἄν εἰμί ὁ δεινός . Διδούς δέ ἀεί ὑπέκκαυμα μάχη οὐ ἀσφαλής πάμπαν ἀντιλογία , ἐκεῖνος μέν παρέχω λαβή , ἑαυτοῦ δέ καί ὁ κέω νοέω ὁ εἰσαῦθις βλάβη προεκνέω . τότε δέ , ὁ Ἰωσήφ πυνθάνομαι ἄφιξις , ἔτι δέ καί ὁ ὁ Ἔφεσος ὁ βασιλεύς προσεδρεία ἐν οὖον καλός ὑποψία ποιέω , ἐπιστέλλω ὁ Ἔφεσος , προστίθημι ὁ πᾶς ὁ ἱερός κατά θωπεία ὁ γράφω πανιέρως · βασιλεύς ἐντυγχάνω ἀξιόω ὁ εἰς ἐκεῖνος ὁ πατριάρχης ἄφιξις εὐμενής κατανεύω · εἰμί δέ καί ῥητός προστάσσω πρός οὗτος , εἶμι χάρις οὖον μέτριος ὁ συνεργέω . ἐκεῖνος μέν οὖν , ὁ ὁ πατριάρχης δέχομαι γράμμα , ἐθέλω ὑποκρίνομαι ὁ φιλέω γάρ ὁ καί ἔτι ὁ χθιζός κινέω χάρις παρασπαίρω ὁ ἀπέχθεια , βασιλεύς προσαίνω ἀναγγέλλω καί ὁ ἀνύω ὁ πρός ἐκεῖνος ἄφιξις . ὁ δέ ὁ ἀπέχθεια αἴτιος ἀναγκαῖος γάρ καί περί οὗτος πεινάω μέν τις καί ἄλλος , ὅς οὖον πολύς λόγος , ὁ δέ κακός ὅτι ὁ περί ὁ Ἔφεσος καί πολύς τις ὁ ἀρχιερεύς , πολύς πάθος πρός ὁ καταδέχομαι ὁ εἰρήνη , οὗτος μόλις καθυπεκλιθημι καί ὁ δοκέω εἰρηνεύω , θεραπεύω ὁ συνείδησις οὐ ἀπό γραφεύς μαλλονοος γάρ εἰμί ἐκ οὗτος καιρός , ἀλλά ἐκ ὁ πολύς τοιοῦτος πολλάκις οἰκονομέω ὁ ἐκκλησία χάρις μείζων καλός , ἀντιστατικῶς εἶπον ἄν τις ὁ ῥητορεύω , ὅταν τίς ὁ οὖον καλός γίγνομαι καί διά αὐτός ὁ πράσσω μείζων ἀπαντάω καλός · οὗτος γάρ καί Παῦλος ξυρίζω καί ἁγνεύω καί περιτέμνω Τιμόθεος , οὗτος ὁ Μοψουεστία μή ἐκκηρύσσω παρά ὁ τρίτος σύνοδος Θεόδωρος , οὗτος πρό οὗτος ὁ μέγας Βασίλειος ὁ ὁ Οὐάλης Δῶρα ὁ ἐκκλησία προσάγω δέχομαι , οὗτος ὁ καί ὁ , ἵνα μή κατά ἕκαστος λέγω τις , δοκιμάζω ὁ ἐπί ὁ πρᾶγμα τότε , πράσσω . οὕτως τοίνυν καί οὗτος ὁ εἰρήνη δέχομαι , ὥστε καί προσομολογέω ἁμαρτάνω σφεῖς , ἐάν τις σκοπέω πρός ἀσφαλής , καί ὁ ἀποστατέω ὅσιος προσφέρω , ὡς ἀπακριβόομαι μάλα πρός ὁ ὀρθός . ὁ δέ οὐ εἰμί ἀρεστός οὗτος , ἀλλά εἰμί μή δείκνυμι καί σφάλλω ὁ πρότερος δῆθεν ἐκ ὁ γραφεύς , ἕ δή καί ὁ πρός ἐκεῖνος εἰρήνη οὖον καταδέχομαι , οὐδέ βιωτός ἔχω ὁ βίος . ὅθεν καί συχνός σύνοδος καθίστημι καί προσκαλέω πολύς καί ὁ ἔξω καί Βίβλος ἀναιρέω καί ἄλλος ἐκτίθημι πλεῖστος , δείκνυμι ὡς ἔχω ὁ εἰρήνη ὁ ἀσφαλής ἔχω , καί ὁ πλεῖστος προσλιχνεύω . Δέος γάρ Δαμασκηνός τε καί ὁ θέω Μάξιμος καί ἐπί οὗτος ὁ θέω Ταράσιος , αὐτός δέ εἶπον καί ὁ ἕβδομος σύνοδος πᾶς , ὅτι καί πᾶς ὁ ἐκεῖνος ὁμολογία , ὁ πρός ὁ ἀνατολικός πέμπω , ὑποσημαίνω , καί διά ὁ ἐκεῖσε προσθήκη ἐπί ὁ τοιοῦτος θεολογία πατήρ γάρ διά ὁ υἱός ἐκπορεύω διδάσκω παρά ἐκεῖνος λέγω , δήω οὖν , οὗτος προΐσχω , καί αὐτός ὅσος ἐπί ὁ προσθήκη καί θεραπεύω καί θεραπεύω καί μηδείς παρεγχειρέω εξηγώ βρόχος , ὁ δέ πολύς ὁ γραφεύς συμφορέω . καί ὁ μέγας Βασίλειος εὑρίσκω ὁ ἐπί ὁ υἱός ἐκ εἰς ὁ διά μεθαρμόζω , ὡς ὑπαλλάσσω ὁ προτίθημι σός , ὡς ὁ Ἐκτησάμης ἄνθρωπος διά ὁ Θεός , τουτέστιν ἐκ ὁ Θεός , καί γεννάω ἐκ γυνή , τουτέστι διά γυνή , ἵνα μή ὁ ὡς διά σωλήν αἵρεσις , φημί , παρεμφαίνω ὁ θεῖος ἀπόστολος , οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ὁσημέραι συνερανίζω , πολύς καί ὁ ἐκ εἰς ὁ διά παρέχω ἐντεῦθεν δῆθεν ὁ ἐκ θεραπεύω . ὁ δέ ὁ θεῖον Δαμασκηνός ῥῆσις εὑρίσκω ὁ Ζεύς Λόγος προβολεύς ἐκφαντορικός πνεῦμα λέγω καί ὁ προβολεύς εἰς ὁ αἴτιος μεταλαμβάνω , αἴτιος μέν οὐ λέγω ὁ υἱός ὁ πνεῦμα , αἴτιος δέ διά ὁ υἱός ὁ πατήρ ὁ πνεῦμα ὁμολογέω , ἐπεί καί διά Λόγος προβολεύς , ἔτι οὖν αἴτιος , λέγω ὁ πνεῦμα ὁ Πατήρ . οὗτος ὁ ῥῆσις τις μέν ὡς νόθος γέννημα ὁ πατήρ Δαμασκηνός οὐ δέχομαι · τις δέ καί δέχομαι μεταμείβω ὁ προβολεύς εἰς ὁ παροχεύς καί ὁ ἐκφαντορία οὐ εἰς ὁ ὕπαρξις ἐκλαμβάνω , ἀλλά εἰς ὁ εἰς ἀΐδιος ἔκφανσις . μέντοι γε καί σκάνδαλον μέγας ἀφορμή ὁ τοιοῦτος παρέχω ὁ ὕστερος , ὥσπερ δῆτα καί ὁ ὁ Νύσσα Γρηγόριος πατήρ ῥητός , ὁ κατά διαίρεσις προάγω καί οὗτος πως λέγω ὡς ὁ μέν αἴτιος πιστεύω , ὁ δέ ἐκ ὁ αἴτιος , ὁ δέ ἐκ αἴτιος εἰμί , πάλιν ἄλλος διαφορά ἐννοέω · ὁ μέν γάρ προσεχῶς ἐκ ὁ πρῶτος , ὁ δέ διά ὁ προσεχῶς ἐκ ὁ πρῶτος , ὁ ὁ υἱός μεσιτεία καί ἑαυτοῦ ὁ μονογενής φυλάσσω καί ὁ πνεῦμα ὁ ὁ πατήρ σχέσις μή ἀπείργω . οὗτος μέν ὁ πατριαρχεύω εἰσάγω , δείκνυμι ὁ μεσιτεία ὁ υἱός ἐκ ἀνάγκη εἰσάγω ὁ διά καί διά οὗτος ὁ ἐκ ὁ Ἰταλός προσίημι , ὡς ἀντιπαραχωρέω ὁ πρόθεσις . ὁ δέ περί ὁ Ἔφεσος καί ὁ Ἀθῆναι Μελέτιος καί ἄλλος πλεῖστος σκανδαλίζω , μείζων κακός ὁ δοκέω παρακινέω δόγμα μικρός κακός ὁ ἁμαρτάνω ὅς , ποιέω εἰρήνη μετά σφάλλω ἐν θεῖον δόγμα , ἀνθαιρέω . ἀλλά ὁ μέν Μελέτιος καί λίαν παρρησιάζομαι , ὡς καί εἷς πολύς ἐν σύνοδος λαλέω καί τέλος ὁ ἐπενδύτης κελεύω ὁ ὀπηδός ἀείρω ἕπω , ὡς καί εἰς ἐξορία ἑτοῖμος εἰμί , ὑπέρ τοιοῦτος ἀγωνίζομαι . ὁ δέ περί ὁ Ἔφεσος προνοέω Τικῶς μέν ἔχω διά βασιλεύς , μή ἐθέλω δοκέω παρεισάγω ἐν καθίστημι σκάνδαλον · ὅμως δέ καί βαρύς φέρω καί ἐκποδών ποιέω κατά ὁ λανθάνω ἐκεῖνος , ὡς δοκέω , βούλομαι .