georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.201
λεʹ . Ὅπως ὁ βασιλεὺς μετεκαλέσατο Τοχάρους κατὰ τοῦ σεβαστοκράτορος Ἰωάννου . Τῷ γὰρ σεβαστοκράτορι Ἰωάννῃ οὐκ ἦν ἠρεμεῖν , ἀλλὰ καὶ αὖθις σπονδὰς ἐκείνας συγχέας , ἐπεχείρει τοῖς μὴ προσήκουσιν . Ἄλλως δ' ἐπισχεῖν αὐτὸν τῶν βουλευμάτων βασιλεὺς οὐκ ἔχωντὸ γὰρ θερμουργὸν ἐκείνου καὶ αὔθαδες μέχρι καὶ ἐς ἀποκήρυξιν ἐκεῖνον ὡς ἀποστάτην ἐτίθει , εἰ μή γε , Τοχάρους ἐπαγαγών , πᾶσαν μὲν τὴν ἐκείνου ληΐσεται , αὐτὸν δ' ἐν στενῷ καταστήσει πραγμάτων τε καὶ ἐλπίδων , εἰ τέως διαδράσει τὸν κίνδυνον , ταῦτ' ἐπὶ νοῦν στρέφων , Τοχάρους ἐπῆγεν . Εὔκαιρον δ' εἶχε καὶ τὸν ἐφεστῶτα χειμῶναχειμῶνος γὰρ καὶ σύνηθες ἐκείνοις στρατεύειν , ὃν καὶ προκαταλαβεῖν ἠπείγετο , ὡς ἔξω πόλεως συμβαλεῖν Τοχάροις . Ἦν δὲ ἄρα τὸ μελετώμενον μέλημα μὲν ἄλλως στρατιώτῃ πρέπον ἐπιεικῶς , χριστιανῷ δὲ καὶ λίαν ἀπᾷδον · ἀσεβεῖς γὰρ ἐπὶ χριστιανοὺς ἐξορμᾶν καί γ' ἀθέους ἐφ' ἱρά , μὴ καὶ τῶν σφόδρα θείου φόβου ἀνεπιστρόφων τὸ τόλμημα ἦν . Ἀλλ' ἐκείνους μὲν ἐξῆγεν ἡ ἀπὸ βασιλέως ἀξίωσις πρὸς Νογᾶν , καὶ τὸ θέλειν πάντως ἐκεῖνον ἐξαφανίσαι καὶ χώρας ἐκείνας καὶ τὸν ἐχθρόν · οὐκ ἦν δὲ ἄρα καταρρᾳθυμεῖν καὶ τὴν Δίκην , ἀλλά , παλίμπους οὖσα , τότε μᾶλλον καὶ προηγεῖτο , ὡς μετὰ μικρὸν ὁ λόγος ἐρεῖ . Τηνίκα δέ , μουνυχιῶνος μηνὸς ἐνστάντος , ἐκεῖνος μὲν πρὸς τὴν ἔξοδον ἡτοιμάζετο , οὐ τόσον τῷ καθ' αὑτὸν πλήθει καὶ ταῖς δυνάμεσιν ὅσον Τοχάροις θαρρῶν · ἡ δ' αὐγούστα , τοῦτο μὲν ἀφορῶσα καὶ πρὸς τὸ τῆς ἐκστρατείας παράλογόν τε καὶ παρακαίριον , τοῦτο δὲ καὶ ἀρρωστίαν ἐπι κειμένην κατανοοῦσα τῷ βασιλεῖ , ἐκ τῆς κατὰ τὸ θέρος δυσπραγίας ἐπισυμβᾶσαν , καί τι τῶν ἀβουλήτων ὑπονοοῦσα , ἐπεῖχέ τε σθεναρώτερον καὶ ἐξιέναι οὐκ εἴα , οὐκ ἀφωσιωμένως , ὡς ἄν τις εἴποι , καὶ ἐκ πλαγίου , ἀλλ' ἐνστατικῶς ἄγαν καὶ φανερῶς , ὡς μέγα τι κακὸν ἐξ ἀνάγκης προξενησού σης τῆς ἐκστρατείας . Καί · « Τί παθών , ἔλεγεν , ἀφειδεῖς μὲν σώματος , ἀφειδεῖς δὲ καὶ αὐτῆς ζωῆς ; » Ὅν , εἰ μή τί γ' ἄλλο εἰς ὑποψίας ἂν ἐνῆγεν οὐκ ἀγαθὰς καὶ δείματα καίρια , ἀλλ' οὖν ἡ νόσος αὐτὴ καὶ τὸ μὴ εὐρώστως ἔχειν ἱκανὸν κωλύειν ἂν ἐνομίζετο . Τῷ δὲ ταῖς ἀληθείαις κατὰ νοῦν ἦν , περὶ ἑαυτῷ δειλιῶντι κἀκείνῳ , τὴν Θρᾴκην καταλαβόντα , συμμῖξαι μὲν τοῖς Τοχάροις καί γε λόγοις καὶ δεξιώσεσι διεγεῖραι , οὐ μὴν δὲ καὶ συνεκστρατεῦ σαι , ἀλλ' ὅσον ἐγχωροῦν προϊόντα σὺν σφίσιν , ἐκείνους μὲν τοῖς οἰκείοις παραδοῦναι καὶ τάξαι τὸ ποιητέον , αὐτὸν δ' ὑποστρέψαι . Ἐτεκμηρίου δὲ ταῦτα καὶ τὸ συνεξελθεῖν υἱέσι τε καὶ γαμβροῖς , ἅμα καὶ αὐτῷ δὴ τῷ πρότριτα γαμβρευσαμένῳ τῷ Ἰωάννῃ . Ἀλλ' ὅμως ὑπὸ πολλῇ τῇ παρὰ τῆς αὐγούστης ὀχλήσει καὶ ταραχῇ , ὡς μηδὲ τοῖς ἐκτὸς ἀγνοεῖσθαι τὰ δρώμενα , διορρωδού σης τὸ μέλλον ἢ μᾶλλον προφοιβαζούσης τῆς ψυχῆς ἐκείνης τὸ συμβησόμενον , ἐπιτεταραγμένως οἷον καὶ ἀνειμένως ὁ βασιλεύς , τὴν τῆς δεσποίνης ὀρρωδίαν οὐκ ἀγαθὸν οἰωνὸν κρίνων , τοῖς γνωρίμοις συνταξάμενος , ἔξεισι . Καὶ δὴ μέχρι Σηλυβρίας αὐτός τε καὶ παῖδες , ἵπποις χρώμενοι , ᾔεσαν · ἐπεὶ δὲ τὰ τῆς νόσου ἐπεδίδου καὶ οὐκ ἦν βαδίζειν ἐκεῖνον πεζῇ , ἐκεῖθεν θαλάσσῃ καὶ νηῒ διεγνώκει μέχρι Ραιδεστοῦ χρᾶσθαι . Καὶ ἅμ' ἐμβάντων ἠγγέλλοντο γὰρ ἐγγὺς ὄντες καὶ Τόχαροι , καὶ οὐκ ἦν ἀναβάλλεσθαι ἢ μὴν ἀμελεῖν καὶ διὰ τὴν νόσον ὑπερτίθεσθαι · ἐκακοσπλάγχνει γὰρ καὶ τῶν ἐγκάτων ἀρρώστως εἶχεν , ἅμα τοίνυν ἐμβάντων αὐτοῦ τε καὶ παίδων , στοχαστής τις ὢν τότε καὶ πρὸς τὴν τῶν μελλόντων γνῶσιν ἐξ ἀγχινοίας οἰκείως ἔχων , εὐσκόπως ἅμ' ἐξ αὐτῆς τὸ μέλλον ἂν κατετόπασεν .
Lemmas: λαός . ὅπως ὁ βασιλεύς μετακαλέω Τόχαρος κατά ὁ σεβαστοκράτωρ Ἰωάννης . ὁ γάρ σεβαστοκράτωρ Ἰωάννης οὐ εἰμί ἠρεμέω , ἀλλά καί αὖθις σπονδή ἐκεῖνος συγχέω , ἐπιχειρέω ὁ μή προσήκω . ἄλλος δέ ἐπέχω αὐτός ὁ βούλευμα βασιλεύς οὐ χάω γάρ θερμουργός ἐκεῖνος καί αὔθαδες μέχρι καί εἰς ἀποκήρυξις ἐκεῖνος ὡς ἀποστάτης τίθημι , εἰμί μή γε , Τόχαρος ἐπάγω , πᾶς μέν ὁ ἐκεῖνος ληΐζομαι , αὐτός δέ ἐν στενός καθίστημι πρᾶγμα τε καί ἐλπίς , εἰμί τέως διαδρώ ὁ κίνδυνος , αὐτός ἐπί νόος στρέφω , Τόχαρος ἐπάγω . Εὔκαιρον δέ ἔχω καί ὁ ἐφίστημι χειμωναχειμονος γάρ καί συνήθης ἐκεῖνος στρατεύω , ὅς καί προκαταλαμβάνω ἐπείγω , ὡς ἔξω πόλις συμβάλλω Τόχαρος . ἦς δέ ἄρα ὁ μελετάω μέλημα μέν ἄλλως στρατιώτης πρέπω ἐπιεικής , Χριστιανός δέ καί λίαν ἀπᾴδω · ἀσεβής γάρ ἐπί χριστιανός ἐξορμάω καί γε ἄθεος ἐπί ἱερός , μή καί ὁ σφόδρα θεῖον φόβος ανεπίστροφος ὁ τόλμημα εἰμί . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἐξάγω ὁ ἀπό βασιλεύς ἀξίωσις πρός Νογᾶν , καί ὁ ἐθέλω πάντως ἐκεῖνος ἐξαφανίζω καί χώρα ἐκεῖνος καί ὁ ἐχθρός · οὐ εἰμί δέ ἄρα καταρραθυμέω καί ὁ Δίκη , ἀλλά , παλίμπους εἰμί , τότε μᾶλλον καί προηγέομαι , ὡς μετά μικρός ὁ λόγος εἴρω . τηνίκα δέ , Μουνυχιών μείς ἐνίστημι , ἐκεῖνος μέν πρός ὁ ἔξοδος ἑτοιμάζω , οὖον τόσος ὁ κατά ἑαυτοῦ πλῆθος καί ὁ δύναμις ὅσος Τόχαρος θαρσέω · ὁ δέ Αὐγούστα , οὗτος μέν ἀφοράω καί πρός ὁ ὁ ἐκστρατεία παράλογος τε καί παρακαίριος , οὗτος δέ καί ἀρρωστία ἐπι κεῖμαι κατανοέω ὁ βασιλεύς , ἐκ ὁ κατά ὁ θέρος δυσπραγία ἐπισυμβαίνω , καί τίς ὁ ἀβούλητος ὑπονοέω , ἐπέχω τε σθεναρός καί ἔξειμι οὐ ἐάω , οὐ ἀφωσιωμένως , ὡς ἄν τις εἶπον , καί ἐκ πλάγιος , ἀλλά ἐνστατικός ἄγαν καί φανερῶς , ὡς μέγας τίς κακός ἐκ ἀνάγκη προξενώ σός ὁ ἐκστρατεία . καί · « τις πάθος , λέγω , ἀφειδής μέν σῶμα , ἀφειδής δέ καί αὐτός ζωή ; » ὅς , εἰμί μή τίς γε ἄλλος εἰς ὑποψία εἄν ἐνάγω οὐ ἀγαθός καί δεῖμα καίριος , ἀλλά οὖν ὁ νόσος αὐτός καί ὁ μή εὔρωστος ἔχω ἱκανός κωλύω εἄν νομίζω . ὁ δέ ὁ ἀλήθεια κατά νόος εἰμί , περί ἑαυτοῦ δειλιάω ἐκεῖνος , ὁ Θρᾴκη καταλαμβάνω , συμμίγνυμι μέν ὁ Τόχαρος καί γε λόγος καί δεξίωσις διεγείρω , οὖον μήv δέ καί συνεκστρατεύω σός , ἀλλά ὅσος ἐγχωρέω πρόειμι σύν σφεῖς , ἐκεῖνος μέν ὁ οἰκέω παραδίδωμι καί τάσσω ὁ ποιητέος , αὐτός δέ ὑποστρέφω . τεκμηριόω δέ οὗτος καί ὁ συνεξέρχομαι υἱός τε καί γαμβρός , ἅμα καί αὐτός δή ὁ πρότριτα γαμβρεύω ὁ Ἰωάννης . ἀλλά ὅμως ὑπό πολύς ὁ παρά ὁ Αυγούστης ὄχλησις καί ταραχή , ὡς μηδέ ὁ ἐκτός ἀγνοέω ὁ δράω , διορρωδέω σός ὁ μέλλω ἢ μᾶλλον προφοιβάζω ὁ Ψυχή ἐκεῖνος ὁ συμβαίνω , ἐπιτεταραγμένως οἷος καί ἀνίημι ὁ βασιλεύς , ὁ ὁ δέσποινα ὀρρωδία οὐ ἀγαθός οἰωνός κρίνω , ὁ γνώριμος συντάσσω , ἔξειμι . καί δή μέχρι Σηλυβρία αὐτός τε καί παῖς , ἵππος χράω , ἔρχομαι · ἐπεί δέ ὁ ὁ νόσος ἐπιδίδωμι καί οὐ εἰμί βαδίζω ἐκεῖνος πεζός , ἐκεῖθεν θάλασσα καί ναῦς διαγιγνώσκω μέχρι Ραιδεστός χράομαι . καί ἅμα ἐμβαίνω ἀγγέλλω γάρ ἐγγύς εἰμί καί Τόχαρος , καί οὐ εἰμί ἀναβάλλω ἢ μήv ἀμελέω καί διά ὁ νόσος ὑπερτίθημι · κακοσπλαγχνέω γάρ καί ὁ ἔγκατα ἄρρωστος ἔχω , ἅμα τοίνυν ἐμβαίνω αὐτός τε καί παῖς , στοχαστής τις εἰμί τότε καί πρός ὁ ὁ μέλλω γνῶσις ἐκ ἀγχίνοια οἰκεῖος ἔχω , εὔσκοπος ἅμα ἐκ αὐτός ὁ μέλλω εἄν κατατοπάζω .