georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.142
ςʹ . Περὶ τοῦ πρὸς τοὺς Σέρβους κήδους τοῦ βασιλέως καὶ διὰ ταῦτα τῆς τοῦ πατριάρχου ἐπιδημίας ἐκεῖσε . Τὴν δέ γε δευτέραν Ἄνναν ᾑρεῖτο πέμπειν τῷ κραλεῖ Σερβίας Στεφάνῳ τῷ Οὔρεσι , ἐφ' ᾧ τῷ δευτέρῳ υἱῷ Μηλωτίνῳὁ γὰρ ὁμωνυμῶν τῷ πατρὶ καὶ πρῶτος τῷ ῥηγὶ Παιονίας εἰς θυγατέρα γεγάμβρευτοεἰς γάμον συνάπτειν . Καὶ δὴ τῶν πρὸς ἀλλήλους συνθεσιῶν τελεσθεισῶν , στέλλει μὲν εἰς πρεσβείαν τὸν ἱεράρχην , συνεκπέμπει δὲ καὶ τὴν κόρην ὑπὸ θεραπείᾳ μεγίστῃ βασιλικῇ . Καί γε καταλαβοῦσι τὴν Βέρροιαν σφίσι τὰ τῆς βουλῆς ἔστη πεμφθῆναι πρὸς τὸν Οὔρεσιν Στέφανον τὸν χαρτοφύλακα Βέκκον , ἅμα δὲ σὺν ἐκείνῳ καὶ τὸν Τραϊανουπόλεως Κονδουμνῆν . Ἦν δὲ καὶ πρὸς τῆς δεσποίνης ἐντεταλμένον τῷ χαρτοφύλακι αὐτὸν προαπελθεῖν καὶ γνωρίσαι τὰ κατὰ τοὺς Σέρβους τρανότερον , ὅπως μὲν σφίσιν ἐστὶν ἡ δίαιτα , ὅπως δ' ἡ τάξις τῆς ἐκείνων ἀρχῆς διιθύνεται · ἐκείνη γὰρ καὶ μεγίστην τὴν θεραπείαν τῇ θυγατρὶ προητοίμαζεν ἐπὶ χλιδῇ παντοίᾳ βασιλικῇ . Ἐκείνῳ τοίνυν προαπελθόντι γνωρίσειν καὶ σημανεῖν προσετάσ σετο , πρὶν ἂν ἐπιβῇ Σερβίας ὁ πατριάρχης . Οἱ δ' ἐπιστάντες οὐ μόνον οὐδὲν τῶν εἰς θεραπείαν εἶδον ἐκεῖσε καὶ ἀρχῆς τῆς τυχούσης ἄξιον , ἀλλὰ καὶ τὸ θεραπευτικὸν τὸ ἐν ἐκείνοις βλέπων ὁ Οὔρεσις καὶ οἰκίδιον , καὶ μᾶλλον τὸ τῶν ἡμιανδρίων , τί ἂν καὶ εἴησαν οὗτοι διεπυνθάνετο . Ὡς δ' ἤκουε παρ' ἐκείνων ὅτι τάξις ἐστὶν αὕτη βασίλειος καὶ ὡς τῇ βασιλίδι εἰς θεραπείαν ἀκολουθήσαιεν , ἐκεῖνος ἐπαλαστήσας εὐθύς · « Αἲ αἴ , φησί , τί ταῦτα ; Καὶ ἡμῖν οὐ συνήθης αὕτη ἡ δίαιτα . » Καὶ τὸν φάναι τε καὶ ἅμα τὴν νύμφην δεικνύειν πενιχρὰ φοροῦσαν καὶ ταλασίᾳ προσέχουσαν , καί · « Οὕτω , λέγειν χειρὶ δεικνύντα , ταῖς νύμφαις ἡμεῖς προσφερόμεθα . » Ἦσαν δὴ καὶ τὰ κατ' αὐτοὺς τὸ παράπαν λιτά τε καὶ εὐτελῆ , ὡς ἀποζῆν θήραις καὶ κλέπτοντας . Ὡς γοῦν ὑπέστρεφον οἱ πεμφθέντες καὶ ἀκριβῶς ἐδήλουν τῷ πατριάρχῃ ἅ τε εἶδον καὶ ἃ ἤκουσαν , ἐπέκλασάν τε τοῖς περὶ ἐκεῖνον τὴν προθυμίαν καὶ περὶ ἑαυτοῖς ὠρρώδουν , μὴ καὶ ἐκ τοῦ παραχρῆμα ἐνέδραις χαλεπαῖς περιπέσοιεν · οὐ γὰρ εἶχον πιστεύειν ἀνδράσι μὴ ἐπιστρεφομένοις αἰσχύνης καὶ μέμψεως . Τέως ᾔεσαν εἰς τὸ πρόσω νωθεῖς τινες τὴν πορείαν καὶ τοῖς ὅλοις ὑπόπτως ἔχοντες . Ὡς δὲ κατέλαβον τὴν Ἀχρίδαν , τὴν μὲν βασιλίδα καὶ τὸ περὶ αὐτὴν οἰκετικὸν καὶ ὅσον εἰς θεραπείαν αὐτοῦ που διαναπαύουσιν , ἐκεῖνοι δὲ προαγγέλους πρὸς Οὔρεσιν πέμποντες , καὶ αὐτοὶ σχολαίως τοῖς πρόσω προσέβαινον . Τῇ Πολόγῳ δὲ παραγγειλάντων , ἣν δὴ ἄλσος Θεοῦ ἐκεῖ νοι κατὰ γλῶσσαν εἴπειαν , καὶ ἤδη καὶ πρὸς Λιπαίνιον ἰόντων , πέμπεται μὲν πρέσβις ἐκεῖθεν ὁ καὶ μεσάζων ἐκείνων , Γεώργιος τοὔνομα , ᾧ δὴ καὶ λόχος ἀνδρῶν ἐνεδρεύσας προσεζημίου . Τὰς δ' ἐνέδρας καὶ πρώην οἱ περὶ τὸν πατριάρχην ἀκούοντες ἐδειλίων · τότε δὲ καὶ ἀκριβῶς ἐς φόβον μέγαν καθίσταντο , μὴ καὶ νεωτερισθῇ τι σφίσι τῶν ἀνηκέστων · τοὺς γὰρ οὕτω καὶ τοῖς ἰδίοις , καὶ μᾶλλον τοῖς ἐνδόξοις καὶ ἄρχουσιν , ἐνεδρεύοντας , σχολῇ γοῦν ἀποσχέσθαι τῶν ἀλλοτρίων . Ἤκουον δὲ καὶ παρὰ Γεωργίου τὰ μὲν εἰς πρεσβείαν πάντη τῷ σκοπῷ τῶν βασιλέων ἀπῳδά τε καὶ ἄλλως σαθρά ἐκεῖνοι γὰρ καὶ ὡς ἄρξοντα μετὰ τὸν πατέρα εἰς κῆδος προσίεντο τὸν υἱόν , τοῦ προτέρου τῶν παίδων Στεφάνου τὸ σκέλος κατεαγότος καὶ βίον ζῶντος ἀπράγμονα · ὁ δέ , ἄλλ' ἄττα κύκλῳ περιβαλλόμενος , τὰ ὡμολογημένα ἐπηλυγάζετο , τὰ δ' εἰς τὴν ὁδὸν δυσχερῆ τε ἄλλως καὶ ὡς αὐτὸς ἐδείκνυ ζημιωθείς . Ἦσαν δ' ἀνὰ μέρος καὶ οἱ περὶ τὸν χαρτοφύλακααἱ γὰρ τῆς δεσποίνης παραγγελίαι καὶ ἀξιώσεις δειναὶ εἰς τὸ ποιεῖν ἐκεῖνον φροντίζειν , οὕτως ἰδόντα ἐπικλῶντες τὰς προθυμίας τῷ πατριάρχῃ τε καὶ τοῖς ἄρχουσιν , ἐφ' ᾧ μὴ πλέον προβῆναι · μηδὲ γὰρ ἀνυστὰ καὶ εὔοδα τὰ τῶν συναλλαγμάτων προβαίνειν , σκολιὰ δ' ἄλλως καὶ ἐπικίνδυνα . Οὕτως ἐχόντων , γίνεταί τι καὶ ἄλλο δεινόν · ὃ δὴ καὶ εἰς ὑποψίαν ἐμβάλλει σφᾶς τοῦ καὶ πρόσθεν ἰόντας παθεῖν τὰ χείριστα . Οἱ γὰρ τὴν χώραν ἐπῳκη μένοι , κατὰ στίχας ἰόντες , ἐφίσταντο καθημένοις πολλάκις καὶ ἑώρων ὡς ἄλλοθέν που ἡκότας · σφίσι δ' ἦν σκοπὸς παρατηρεῖν τὰ ἐκείνων , ἐφ' ᾧπερ καὶ νυκτὸς ἐπελθόντες συλήσειαν . Ὃ δὴ καὶ μετ' ὀλίγον λαμβάνει τέλος · νυκτὸς γὰρ ἐπιόντες ἀψόφῳ ποδί , τοὺς ἐκείνων ἵππους συλῶσι καὶ ᾗ ποδῶν εἶχον ἀφανίζουσιν ἑαυτούς . Οἱ δ' ἅμ' ἕῳ καὶ ὑπ' αὐγὰς γνωρίζουσι μὲν τὸ πραχθέν , ζητοῦσι δὲ τοὺς δεδρακότας , ἀλλὰ ζητοῦσι μάταιος ἦν ἡ σπουδή · οὔτε γὰρ εἶχον μαθεῖν παρ' ἐκείνων , τοὺς σφετέρους ἐπειλυόντων , καὶ τὸ δραστικῶς ἐξετάζειν καὶ ἀπαιτεῖν οὐ συνήνεγκε , μὴ καὶ πλέον ἐπισυμβαίη , ἀνθρώποις μὲν τὴν ἰδέαν , θηρίοις δὲ τὸν τρόπον παρεμπεσόντων . Ὅμως τοῖς ἐκείνων ἄρχουσι χρησάμενοι εἰς βοήθειαν μηδὲ γὰρ ἔχειν ὅπως καὶ κινηθεῖεν , τῶν κρειττόνων ἵππων ἀπολωλότων ἀντισηκούμενοι τοῖς τῆς χώρας οὐκ ἐπ' ἴσων , ἀλλ' οὐδ' ἐγγύς , μεταναστεύειν εἰς τοὔπισθεν ἐβουλεύοντο . Καὶ δὴ δοξάσης τῆς βουλῆς ἀγαθῆς καὶ συνοισούσης πλέον ἢ μὴν βλαψούσης , πρύμναν τε κρούονται , τὸ τοῦ λόγου , καί , τοῖς ὄπισθεν ἐπεκτεινόμενοι , ἕως Ἀχρίδας ᾔεσαν . Ἐκεῖθεν δὲ συνάμα τῇ βασιλίδι Θεσσαλονίκης ἐπιβάντες , κῆδος ἐκεῖνο καὶ συνθήκας καὶ συναλλάγματα παρ' οὐδὲν θέμενοι , πρὸς βασιλέα ὑπέστρεφον .
Lemmas: ςʹ . περι ὁ πρός ὁ Σέρβος κῆδος ὁ βασιλεύς καί διά οὗτος ὁ ὁ πατριάρχης ἐπιδημία ἐκεῖσε . ὁ δέ γε δύο Ἄννα αἱρέω πέμπω ὁ κραλεῖ Σερβία Στέφανος ὁ Ὅρος , ἐπί ὅς ὁ δύο υἱός μηλωτιναω γάρ ὁμώνυμος ὁ πατήρ καί πρῶτος ὁ ῥῆξ Παιονία εἰς θυγάτηρ γαμβρεύω γάμος συνάπτω . καί δή ὁ πρός ἀλλήλων συνθεσία τελέω , στέλλω μέν εἰς πρεσβεία ὁ ἱεράρχης , συνεκπέμπω δέ καί ὁ κόρη ὑπό θεραπεία μέγας βασιλικός . καί γε καταλαμβάνω ὁ Βέρροιας ὅς ὁ ὁ βουλή ἵστημι πέμπω πρός ὁ Ὅρος Στέφανος ὁ χαρτουλάριος Βέκκος , ἅμα δέ σύν ἐκεῖνος καί ὁ Τραϊανούπολις Κονδουμνῆν . ἦς δέ καί πρός ὁ δέσποινα ἐντέλλω ὁ χαρτοφύλαξ αὐτός προαπέρχομαι καί γνωρίζω ὁ κατά ὁ Σέρβος τρανής , ὅπως μέν σφεῖς εἰμί ὁ δίαιτα , ὅπως δέ ὁ τάξις ὁ ἐκεῖνος ἀρχή διιθύνω · ἐκεῖνος γάρ καί μέγας ὁ θεραπεία ὁ θυγάτηρ προετοιμάζω ἐπί χλιδή παντοῖος βασιλικός . ἐκεῖνος τοίνυν προαπέρχομαι γνωρίζω καί σημαίνω προσετα Σέτος , πρίν εἄν ἐπιβαίνω Σερβία ὁ πατριάρχης . ὁ δέ ἐφίστημι οὖον μόνος οὐδείς ὁ εἰς θεραπεία εἶδον ἐκεῖσε καί ἀρχή ὁ τυγχάνω ἄξιος , ἀλλά καί ὁ θεραπευτικός ὁ ἐν ἐκεῖνος βλέπω ὁ Οὔρεσις καί οἰκίδιος , καί μᾶλλον ὁ ὁ ἡμιάνδριον , τίς εἄν καί εἰμί οὗτος διαπυνθάνομαι . ὡς δέ ἀκούω παρά ἐκεῖνος ὅτι τάξις εἰμί οὗτος βασίλειος καί ὡς ὁ βασιλίδι εἰς θεραπεία ἀκολουθέω , ἐκεῖνος ἐπαλαστέω εὐθύς · « ἀεί ἀεί , φημί , τίς οὗτος ; καί ἐγώ οὖον συνήθης οὗτος ὁ δίαιτα . » καί ὁ φαίνω τε καί ἅμα ὁ νύμφη δείκνυμι πενιχρός φορός καί ταλασία προσέχω , καί · « οὕτως , λέγω χείρ δείκνυμι , ὁ νύμφη ἐγώ προσφέρω . » εἰμί δή καί ὁ κατά αὐτός ὁ παράπαν λιτός τε καί εὐτελής , ὡς ἀποζῶ θήρ καί κλέπτω . ὡς γοῦν ὑποστρέφω ὁ πέμπω καί ἀκριβῶς δηλόω ὁ πατριάρχης ὅς τε εἶδον καί ὁ ἀκούω , ἐπικλάω τε ὁ περί ἐκεῖνος ὁ προθυμία καί περί ἑαυτοῦ ὀρρωδέω , μή καί ἐκ ὁ παραχρῆμα ἐνέδρα χαλεπός περιπίπτω · οὖον γάρ ἔχω πιστεύω ἀνήρ μή ἐπιστρέφω αἰσχύνη καί μέμψις . Τέως ἔρχομαι εἰς ὁ πρόσω νωθής τις ὁ πορεία καί ὁ ὅλος ὕποπτος ἔχω . ὡς δέ καταλαμβάνω ὁ Ἀχρίδα , ὁ μέν βασιλίς καί ὁ περί αὐτός οἰκετικός καί ὅσος εἰς θεραπεία αὐτός ποῦ διαναπαύω , ἐκεῖνος δέ προάγγελος πρός Ὅρος πέμπω , καί αὐτός σχολαῖος ὁ πρόσω προσβαίνω . ὁ πολογος δέ παραγγέλλω , ὅς δή ἄλσος Θεός ἐκεῖ νόος κατά γλῶσσα εἶπον , καί ἤδη καί πρός Λιπαίνιον ἔρχομαι , πέμπω μέν πρέσβυς ἐκεῖθεν ὁ καί μεσάζω ἐκεῖνος , Γεώργιος ὄνομα , ὅς δή καί λόχος ἀνήρ ἐνεδρεύω προσεζημίου . ὁ δέ ἐνέδρα καί πρώην ὁ περί ὁ πατριάρχης ἀκούω δειλία · τότε δέ καί ἀκριβῶς εἰς φόβος μέγας καθίστημι , μή καί νεωτερίζω τίς ὅς ὁ ἀνήκεστος · ὁ γάρ οὗτος καί ὁ ἴδιος , καί μᾶλλον ὁ ἔνδοξος καί ἄρχω , ἐνεδρεύω , σχολή γοῦν ἀπέχω ὁ ἀλλότριος . ἀκούω δέ καί παρά Γεώργιος ὁ μέν εἰς πρεσβεία πάντῃ ὁ σκοπός ὁ βασιλεύς ἀπῳδός τε καί ἄλλως σαθρός ἐκεῖνος γάρ καί ὡς ἄρχω μετά ὁ πατήρ εἰς κῆδος προσίημι ὁ υἱός , ὁ πρότερος ὁ παῖς Στέφανος ὁ σκέλος κατάγνυμι καί βίος ζῶ ἀπράγμων · ὁ δέ , ἄλλος τις κύκλος περιβάλλω , ὁ ὁμολογέω επηλυγαζετος , ὁ δέ εἰς ὁ ὁδός δυσχερής τε ἄλλως καί ὡς αὐτός δείκνυμι ζημιόω . εἰμί δέ ἀνά μέρος καί ὁ περί ὁ χαρτοφύλαξ γάρ ὁ δέσποινα παραγγελία καί ἀξιόω δεινός εἰς ὁ ποιέω ἐκεῖνος φροντίζω , οὕτως ὁράω ἐπικλάω ὁ προθυμία ὁ πατριάρχης τε καί ὁ ἄρχω , ἐπί ὅς μή πλέω προβαίνω · μηδέ γάρ ἀνυστός καί εὔοδος ὁ ὁ συνάλλαγμα προβαίνω , σκολιός δέ ἄλλως καί ἐπικίνδυνος . οὕτως ἔχω , γίγνομαι τίς καί ἄλλος δεινός · ὅς δή καί εἰς ὑποψία ἐμβάλλω σφεῖς ὁ καί πρόσθεν εἶμι πάσχω ὁ κακός . ὁ γάρ ὁ χώρα ἐποικέω μένω , κατά στίξ εἶμι , ἐφίστημι κάθημαι πολλάκις καί ὁράω ὡς ἄλλοθεν ποῦ ἥκω · ὅς δέ εἰμί σκοπός παρατηρέω ὁ ἐκεῖνος , ἐπί ὅσπερ καί νύξ ἐπέρχομαι συλάω . ὅς δή καί μετά ὀλίγος λαμβάνω τέλος · νύξ γάρ ἔπειμι ἄψοφος πούς , ὁ ἐκεῖνος ἵππος συλάω καί ὅς πούς ἔχω ἀφανίζω ἑαυτοῦ . ὁ δέ ἅμα ἠώς καί ὑπό αὐγή γνωρίζω μέν ὁ πράσσω , ζητέω δέ ὁ δράω , ἀλλά ζητέω μάταιος εἰμί ὁ σπουδή · οὔτε γάρ ἔχω μανθάνω παρά ἐκεῖνος , ὁ σφέτερος ἐπειλύω , καί ὁ δραστικός ἐξετάζω καί ἀπαιτέω οὖον συμφέρω , μή καί πλέω ἐπισυμβαίνω , ἄνθρωπος μέν ὁ ἰδέα , θηρίον δέ ὁ τρόπος παρεμπίπτω . ὅμως ὁ ἐκεῖνος ἄρχω χράω εἰς βοήθεια μηδέ γάρ ἔχω ὅπως καί κινέω , ὁ ἀγαθός ἵππος ἀπόλλυμι αντισηκουμενοω ὁ ὁ χώρα οὐ ἐπί ἴσος , ἀλλά οὐδέ ἐγγύς , μεταναστεύω εἰς ὄπισθεν βουλεύω . καί δή δοξάζω ὁ βουλή ἀγαθός καί συνοισουω πλέω ἢ μήv βλάπτω , πρύμνα τε κρούω , ὁ ὁ λόγος , καί , ὁ ὄπισθεν ἐπεκτείνω , ἠώς Αχρίδα ἔρχομαι . ἐκεῖθεν δέ συνάμα ὁ βασιλίδι Θεσσαλονίκη ἐπιβαίνω , κῆδος ἐκεῖνος καί συνθήκη καί συνάλλαγμα παρά οὐδείς τίθημι , πρός βασιλεύς ὑποστρέφω .