georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.133
κθʹ , Ὅπως ἀποστέλλεται εἰς Παιονίαν μετὰ τοῦ μεγάλου δουκὸς τοῦ Λάσκαρι ὁ προπατριαρχεύσας Γερμανὸς κἀκεῖθεν ἤγαγε νύμφην τῷ τοῦ βασιλέως υἱῷ καὶ ὅπως ἐστέφθησαν . Ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ υἱὸς τῷ βασιλεῖ ἤνδρωτο ὁ Ἀνδρόνικος , ὃν καὶ εἰς τὴν βασιλείαν διάδοχον ὡς καὶ τῶν ἄλλων πρότερον προητοίμαζε , καὶ ἔδει συναρμόττειν αὐτὸν τῇ πρεπούσῃ συζύγῳ , τὸ μὲν πρὸς τοὺς Ἰταλοὺς πρεσβεύεσθαι εὐόδως οὐκ εἶχε , τοῦ Καρούλου μεταξὺ κειμένου κατὰ τὴν Πούλειαν , ὃν καὶ ἐχθρὸν ἀκήρυκτον ἑαυτοῦ καὶ Ρωμαίων ἐγίνωσκε διὰ τὴν πόλιν καὶ τὸ μετὰ τοῦ Βαλδουίνου ἐπὶ τοῖς παισὶν αὐτῶν κῆδος · ἤδη γὰρ τὸν Μαφρὲ καταλύσας , ἐμεγαλύνετο ῥὴξ ὁ πρότερον κόντος , ὡς τοῦ ῥηγὸς Φραγγίας αὐτάδελφος · τοῦτο γάρ οἱ καὶ συμπεφωνημένος μισθὸς ἦν παρὰ τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐπὶ τῷ Μαφρὲ ἀποστατοῦντι ὁρμῆς , ἂν εἰς τέλος νικῴη . Ἐπεὶ ταῦτα , ἔγνω πρὸς Παίονας τὴν πρεσβείαν στεῖλαι · ὁ γὰρ ῥὴξ ἐκείνων υἱὸς ἦν Ρωμογενής , ἐκ μητρὸς τῷ ῥηγὶ γεννηθείς , τῆς τοῦ παλαιοῦ Λάσκαρι θυγατρός . Τρεῖς γὰρ ἐκείνῳ βασιλεύοντι τηνικάδε θυγατέρες ἦσαν · αὕτη μία καὶ ἡ θαυμαστὴ Εἰρήνη δευτέρα , ἣν ὁ Ἰωάννης σχὼν ἐβασίλευσε , τὸν πενθερὸν διαδεξάμενος , καὶ τρίτη ἡ τῷ μεγάλῳ κυρίῳ κατὰ τὴν πόλιν ἐκδοθεῖσα Εὐδοκία . Ἐξ ἐκείνης γοῦν τῆς προτέρας ὁ τῆς Παιονίας ῥήξ , τῷ ῥηγὶ καὶ πατρὶ γεννηθείς , γυναῖκα πάνυ ὡραίαν ἐκ Κομάνων καὶ αἰχμάλωτον , ὡς λέγουσιν , διὰ τὸ κάλλος ἑαυτῷ ἁρμοσάμενος , θυγατέρα γεννᾷ . Ταύτην ὡς εὐγενῆ καὶ ἐκ τῶν Λασκαρίων καταγομένην συναρμόττειν ὁ βασιλεὺς ἐβούλετο τῷ υἱῷ . Καὶ δὴ εἰς πρεσβείαν ἐκλέγεται περὶ τούτων τὸν ἀπὸ πατριαρχῶν τοῦτον δὴ τὸν Γερμανὸν καὶ τὸν μέγαν δοῦκα τὸν Λάσκαριν , ἔξωρον ἤδη ὄντα , διὰ τὸ πρὸς ἐκεῖνον αὐτοῦ συγγενές · τοῦ γὰρ πάππου τὸν τόπον τῷ ῥηγὶ ἐπλήρου , ὅσα καὶ ἀδελφὸς τοῦ Λάσκαρι βασιλέως . Οἳ δὴ καὶ ἀπελθόντες πεζῇ τὰ τῆς πρεσβείας ἐπλήρουν καὶ τὴν τοῦ ῥηγὸς θυγατέρα τῷ υἱεῖ τοῦ βασιλέως καὶ βασιλεῖ νύμφην φέρουσιν , ᾗ δὴ καὶ Ἄνναν ὄνομα τίθησιν ὁ κρατῶν · καὶ περιφανεῖς τοὺς γάμους τελεῖ αὐτῇ τε καὶ τῷ υἱῷ ἐπὶ τοῦ θείου καὶ μεγάλου τεμένους τῆς τοῦ Θεοῦ Λόγου Σοφίας , τοῦ πατριάρχου Ἰωσὴφ εὐλογήσαντος . Καὶ αὖθις τοῦ ἐπιόντος ἔτους , μηνὸς μουνυχιῶνος ὀγδόῃ , βασιλικῶς αὐτοὺς σὺν τῷ πατριαρχοῦντι ὁ βασιλεὺς καὶ πατὴρ ταινιοῖ καί οἱ ὡς βασιλεῖ τὰ τῆς θεραπείας πρὸς τὸ μεγαλειότερον ἀποτάττει . Τάττει δὲ τούτῳ καὶ τρία τῶν ὀφφικίων ἰδίως ὡς ἀναγκαῖα · καὶ τὸν μὲν Λιβαδάριον πιγκέρνην ἀποκαθίστησι , τὸν δέ γε Βρυέννιον ἐπὶ τῆς τραπέζης τιμᾷ καὶ τρίτον τὸν ἐκ Χριστουπόλεως Τζαμπλάκωνα τατᾶν τῆς αὐλῆς αὐτοῦ ἐγκαθίστησιν . Ηὐτρέπιστο μέντοι τούτῳ καὶ βακτηρία βασιλικὴ χρυσῆ ὑπόξυλος , ἐς ὃ κρατεῖν ταύτην ἐπὶ τῶν θείων ὕμνων , ὡς ἔθος , σὺν τῷ πατρί . Καὶ ἐπράχθη καὶ τόδε , ἅπαξ ἢ καὶ δεύτερον ἢ καὶ πλέον ἡμῶν ἰδόντων κρατοῦντα . Ἔπειτα δόξαν τῷ βασιλεῖμίαν γὰρ εἶναι τὴν ἀρχήν , βακτηρία δὲ τῆς ἀρχῆς σύμβολον , χρῆναι δὲ καὶ ταύτην μίαν εἶναι , διὰ ταῦτα ἠθέτητο τοῦτο . Ἐδόθη δὲ καὶ προστάσσειν καὶ ὑπογράφειν βασιλικῶς , πλὴν οὐ μηνολογεῖν , ὡς ἔθος τοῖς βασιλεῦσιν , ἀλλὰ διεξοδικῶς γράφειν δι' ἐρυθρῶν οἰκείᾳ χειρί · Ἀνδρόνικος Χριστοῦ χάριτι βασιλεὺς Ρωμαίων . Οἱ δὲ πρὸς τὸν πατέρα οἱ ὅρκοι καὶ βασιλέα , μετὰ τὴν εἰς Θεὸν καὶ τὴν ἐκκλησίαν ἐγγράφως ἀσφάλειαν , ὡς μὴ ἐπιβουλεύοι , ἀλλ' ὑποτάττοιτο , καὶ λίαν ἀσφαλεῖς προέβαινον · ἐφ' οἷς οἱ τοῦ λαοῦ πρὸς αὐτὸν ὅρκοι καὶ οἱ τῆς ἐκκλησίας ἐγίνοντο . Ἐτομογράφουν δὲ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς , ὑπ' ἀφορισμὸν ποιοῦντες τὸν ὃς καὶ ἐπανασταίη τῷ βασιλεῖ · εἶχε γὰρ εἰς ὑποψίαν τοὺς ἀδελφοὺς ἔτι , καὶ μᾶλλον τὸν δεσπότην Ἰωάννην , πολὺ τὸ θερμὸν παρ' ἐκείνῳ βλέπων εἰς μάχας καὶ τὴν παρὰ πάντων πρὸς ἐκεῖνον διὰ τὸ εὐεργετικὸν καὶ πρὸς τὰς δόσεις πρόχειρον τοῖς αἰτοῦσιν ἀγαθοθέλειαν · οὐδὲν γὰρ οὕτω δουλοῖ τὰς ψυχὰς τοῖς ἀνθρώποις ὡς ἡ μετὰ χάριτος εὐποιία . Κἂν ἀφέλοιο τὸ εὐεργετικὸν τῶν ἀρχόντων , εὑρήσεις ἐκείνους ἀλαλάζοντα τύμπανα , ἃ κτύπον ἔχουσι ἐν τῷ μᾶλλον εἶναι κενά . Οὕτω καὶ λόγος παρ' ἄρχουσιν ἄπρακτος , κρεῖττον ὂν τὸν δυνάμενον εὖ ποιεῖν πρᾶξιν ἔχειν τὸν λόγον ἤ , λέγοντα μόνον , τὸν ἄρχοντα ψεύδεσθαι · καὶ μαρτύριον ἀληθὲς αἱ ὠφελοῦσαι βοτάναι καὶ τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων χρήσιμοι , αἳ δὴ σιγηλῶς τὸ ὠφελοῦν προΐσχονται . Εἰ δέ τινας μικρολόγως ἡ τῶν χρημάτων ἀπουσία λυπεῖ , δειξά τωσαν ἐκεῖνοι τὴν παρουσίαν τί πρὸς ἡδονὴν συμβάλλεται · καὶ εἰ ἡδονὴν ζητοῖεν , πολλῷ κάλλιον τήν τ' ἐνεστῶσαν ἔχειν καὶ τὴν μέλλουσαν ἐλπίζειν , ἁπάντων μὲν εὐφημούντων τὸν εὐεργέτην , Θεοῦ δ' ὑπισχνουμένου τὸ μέλλον . Ἴστωσαν δ' ὅτι Πτολεμαίου μὲν καὶ Ἀλεξάνδρου καὶ τοῦ τὴν βασιλείαν τῇ εὐεργεσίᾳ ὁρίζοντος οὐ γὰρ ἔχω λέγειν τοὔνομα , οἶμαι δέ , Τίτος ἦν ταῦτα τὰ χρήματα , δι' ὧν ἑαυτοῖς προσποιήσαντες τὴν ἀθάνατον εὔκλειαν , ἡμῖν καὶ αὖθις ἀφῆκαν , μηδὲν δαπανήσαντες . Καὶ οὕτως ἐστὶν ἀδαπάνητος πλοῦτος ἡ εὐποιία , ἣν ἐκεῖνος ἔχων πρὸς πάντας καὶ ὑπὲρ βασιλεῖς ἐκλεΐζετο . Ταῦτ' ἄρα καὶ ὑποπτευόμενος πολλὰ παρῃρεῖτο τῶν ὄντων · τὴν γὰρ ἀρχὴν ἐνεχωρεῖτο τούτῳ μὴ ὅτι βαρδαρειώτας καὶ κορτιναρίους μόνον καὶ τοὺς ἐπὶ τοῦ κοιτῶνος ἔχειν καί γε τοὺς ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς , οὓς δὴ καὶ ἑται ρειάρχους λέγουσιν , ἀλλά τι καὶ πλέον τῶν τῆς βασιλικῆς θεραπείας συνεπιφέρεσθαι . Ἀλλ' εἰς τὸ πρόσθεν ἰὼν ἐξησθένει , τὰ μὲν ἑκών , τὰ δ' ἄκων προσαφαιρούμενος . Καὶ γὰρ καὶ τὸ πολὺ τῆς οἰκονομίας ἀφῄρητο · νῆσοι γὰρ πᾶσαι τὸ πρότερον , Μιτυλήνη λέγω καὶ Ρόδος , καὶ κατὰ γῆν πλεῖστά τε καὶ μέγιστά οἱ εἰς αὐτάρκη πρόνοιαν ἦσαν . Τότε δὲ καὶ τὴν δουλείαν ἐμφαίνων πρὸς τὸν νεωστὶ βασιλεύοντα , εἴ πού τι καὶ εἰς φιλοτιμίας λόγον χλαμύδα παρὰ βασιλέως ἐλάμβανε , μέγας ὤν , μικροῖς ἱματίοις καὶ ἐς γόνυ μόλις περιεστέλλετο , καὶ ὁ ἥρως ἐκεῖνος ἐπὶ τῶν ἀνακτόρων πολὺ πλέον ταῖς παιδικαῖς ἀμπεχόναις ἐνηγλαΐζετο ἢ τοῖς ἰδίοις καὶ κατὰ τρόπον τοῦ σώματος ἔχουσιν . Οὕτως ἐκεῖνος , ἐκ τῶν ἔξω καὶ οἷς ἐποίει , τὴν ἔνδον διάθεσιν καὶ ἃ ἐλογίζετο παρενέφαινεν , ὅπου καὶ αὐτὴν δὴ τὴν διὰ μαργάρων καλύπτραν καὶ τὰ ὀξύλευκα παράσημα ἀπεβάλετο , κατὰ τρόπον ὃς καὶ μετ' οὐ πολὺ ῥηθήσεται , τὸ ταπεινὸν ἑαυτῷ προνοῶν διὰ τὸ ἐκεῖθεν ἀσφαλὲς καὶ πάσης καχυποψίας ἀνώτερον .
Lemmas: τύ , ὅπως ἀποστέλλω εἰς Παιονία μετά ὁ μέγας δούξ ὁ Λάσκαρι ὁ προπατριαρχεύω Γερμανός ἐκεῖθεν ἄγω νύμφη ὁ ὁ βασιλεύς υἱός καί ὅπως στέφω . ἐπεί δέ καί ὁ υἱός ὁ βασιλεύς ἀνδρόω ὁ Ἀνδρόνικος , ὅς καί εἰς ὁ βασίλειος διάδοχος ὡς καί ὁ ἄλλος πρότερος προετοιμάζω , καί ἐσθίω συναρμόζω αὐτός ὁ πρέπω σύζυγος , ὁ μέν πρός ὁ ἰταλός πρεσβεύω εὔοδος οὐ ἔχω , ὁ καρουλας μεταξύ κεῖμαι κατά ὁ ποιαλλω , ὅς καί ἐχθρός ἀκήρυκτος ἑαυτοῦ καί Ῥωμαῖος γιγνώσκω διά ὁ πόλις καί ὁ μετά ὁ βαλδουινεω ἐπί ὁ παῖς αὐτός κῆδος · ἤδη γάρ ὁ Μαφρὲ καταλύω , μεγαλύνω ῥὴξ ὁ πρότερος Κόντος , ὡς ὁ ῥῆξ Φραγγιάς αὐτάδελφος · οὗτος γάρ ὁ καί συμπεφωνημένος μισθός εἰμί παρά ὁ ἐκκλησία ὁ ἐπί ὁ Μαφρὲ ἀποστατέω ὁρμή , εἄν εἰς τέλος νικάω . ἐπεί οὗτος , γιγνώσκω πρός Παίων ὁ πρεσβεία στέλλω · ὁ γάρ ῥὴξ ἐκεῖνος υἱός εἰμί Ῥωμογενής , ἐκ μήτηρ ὁ ῥῆξ γεννάω , ὁ ὁ παλαιός Λάσκαρι θυγάτηρ . τρεῖς γάρ ἐκεῖνος βασιλεύω τηνικάδε θυγάτηρ εἰμί · οὗτος εἷς καί ὁ θαυμαστός Εἰρήνη δύο , ὅς ὁ Ἰωάννης ἔχω βασιλεύω , ὁ πενθερός διαδέχομαι , καί τρίτος ὁ ὁ μέγας κύριος κατά ὁ πόλις ἐκδίδωμι Εὐδοκία . ἐς ἐκεῖνος γοῦν ὁ πρότερος ὁ ὁ Παιονία ῥήξ , ὁ ῥῆξ καί πατήρ γεννάω , γυνή πάνυ ὡραῖος ἐκ κομάς καί αἰχμάλωτος , ὡς λέγω , διά ὁ κάλλος ἑαυτοῦ ἁρμόζω , θυγάτηρ γεννάω . οὗτος ὡς εὐγενής καί ἐκ ὁ Λασκάριος κατάγω συναρμόζω ὁ βασιλεύς βούλομαι ὁ υἱός . καί δή εἰς πρεσβεία ἐκλέγω περί οὗτος ὁ ἀπό πατριάρχης οὗτος δή ὁ Γερμανός καί ὁ μέγας δούξ ὁ Λάσκαρι , ἔξωρος ἤδη εἰμί , διά ὁ πρός ἐκεῖνος αὐτός συγγενής · ὁ γάρ πάππος ὁ τόπος ὁ ῥῆξ πληρόω , ὅσος καί ἀδελφός ὁ Λάσκαρι βασιλεύς . ὅς δή καί ἀπέρχομαι πεζός ὁ ὁ πρέσβυς πληρόω καί ὁ ὁ ῥῆξ θυγάτηρ ὁ υἱός ὁ βασιλεύς καί βασιλεύς νύμφη φέρω , ὅς δή καί Ἄννα ὄνομα τίθημι ὁ κράτος · καί περιφανής ὁ γάμος τελέω αὐτός τε καί ὁ υἱός ἐπί ὁ θεῖον καί μέγας τέμενος ὁ ὁ Θεός Λόγος Σοφία , ὁ πατριάρχης Ἰωσήφ εὐλογέω . καί αὖθις ὁ ἔπειμι ἔτος , μείς Μουνυχιών ὄγδοος , βασιλικός αὐτός σύν ὁ πατριαρχέω ὁ βασιλεύς καί πατήρ ταινιόω καί ὁ ὡς βασιλεύς ὁ ὁ θεραπεία πρός ὁ μεγαλεῖος ἀποτάσσω . τάσσω δέ οὗτος καί τρεῖς ὁ ὀφφικίων ἰδίως ὡς ἀναγκαῖος · καί ὁ μέν Λιβαδάριος πιγκέρνης ἀποκαθίστημι , ὁ δέ γε Βρυέννιος ἐπί ὁ τράπεζα τιμάω καί τρίτος ὁ ἐκ χριστουπολις Τζαμπλάκων τατᾶς ὁ αὐλή αὐτός ἐγκαθίστημι . εὐτρεπίζω μέντοι οὗτος καί βακτηρία βασιλικός χρύσεος ὑπόξυλος , εἰς ὅς κρατέω οὗτος ἐπί ὁ θεῖον ὕμνος , ὡς ἔθος , σύν ὁ πατήρ . καί πράσσω καί ὅδε , ἅπαξ ἢ καί δύο ἢ καί πλέω ἐγώ ὁράω κράτος . ἔπειτα δόξα ὁ βασιλείμη γάρ εἰμί ὁ ἀρχή , βακτηρία δέ ὁ ἀρχή σύμβολον , χρή δέ καί οὗτος εἷς εἰμί , διά οὗτος ἀθετέω οὗτος . δίδωμι δέ καί προστάσσω καί ὑπογράφω βασιλικός , πλήν οὖον μηνολογέω , ὡς ἔθος ὁ βασιλεύς , ἀλλά διεξοδικός γράφω διά ἐρυθρός οἰκεῖος χείρ · Ἀνδρόνικος Χριστός χάρις βασιλεύς Ῥωμαῖος . ὁ δέ πρός ὁ πατήρ ὁ Ὅρκος καί βασιλεύς , μετά ὁ εἰς θεός καί ὁ ἐκκλησία ἔγγραφος ἀσφάλεια , ὡς μή ἐπιβουλεύω , ἀλλά ὑποτάσσω , καί λίαν ἀσφαλής προβαίνω · ἐπί ὅς ὁ ὁ λαός πρός αὐτός Ὅρκος καί ὁ ὁ ἐκκλησία γίγνομαι . τομογραφέω δέ καί ὁ ἀρχιερεύς , ὑπό ἀφορισμός ποιέω ὁ ὅς καί ἐπανίστημι ὁ βασιλεύς · ἔχω γάρ εἰς ὑποψία ὁ ἀδελφός ἔτι , καί μᾶλλον ὁ δεσπότης Ἰωάννης , πολύς ὁ θερμός παρά ἐκεῖνος βλέπω εἰς μάχη καί ὁ παρά πᾶς πρός ἐκεῖνος διά ὁ εὐεργετικός καί πρός ὁ δόσις πρόχειρον ὁ αἰτέω ἀγαθοθέλεια · οὐδείς γάρ οὗτος δουλόω ὁ ψυχή ὁ ἄνθρωπος ὡς ὁ μετά χάρις εὐποιία . κἀν ἀφαιρέω ὁ εὐεργετικός ὁ ἄρχω , εὑρίσκω ἐκεῖνος ἀλαλάζω τύμπανον , ὁ κτύπος ἔχω ἐν ὁ μᾶλλον εἰμί κενός . οὕτως καί λόγος παρά ἄρχω ἄπρακτος , ἀγαθός εἰμί ὁ δύναμαι εὕω ποιέω πρᾶξις ἔχω ὁ λόγος ἤ , λέγω μόνος , ὁ ἄρχω ψεύδω · καί μαρτύριον ἀληθής ὁ ὠφελέω βοτάνη καί ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος χρήσιμος , ὅς δή σιγηλός ὁ ὠφελέω προΐσχω . εἰμί δέ τις μικρολόγος ὁ ὁ χρῆμα ἀπουσία λυπέω , δείκνυμι τωθάζω ἐκεῖνος ὁ παρουσία τίς πρός ἡδονά συμβάλλω · καί εἰμί ἡδονά ζητέω , πολύς καλός ὁ τε ἐνίστημι ἔχω καί ὁ μέλλω ἐλπίζω , ἅπας μέν εὐφημέω ὁ εὐεργέτης , Θεός δέ ὑπισχνέομαι ὁ μέλλω . οἶδα δέ ὅτι Πτολεμαῖος μέν καί Ἀλέξανδρος καί ὁ ὁ βασίλειος ὁ εὐεργεσία ὁρίζων οὖον γάρ ἔχω λέγω ὄνομα , οἴομαι δέ , Τίτος εἰμί οὗτος ὁ χρῆμα , διά ὅς ἑαυτοῦ προσποιέω ὁ ἀθάνατος εὔκλεια , ἐγώ καί αὖθις ἀφίημι , μηδείς δαπανάω . καί οὕτως εἰμί ἀδαπάνητος πλοῦτος ὁ εὐποιία , ὅς ἐκεῖνος ἔχω πρός πᾶς καί ὑπέρ βασιλεύς κλῄζω . ταῦτα ἄρα καί ὑποπτεύω πολύς παραιρέω ὁ εἰμί · ὁ γάρ ἀρχή ἐγχωρέω οὗτος μή ὅτι βαρδαρειώτας καί κορτιναρίους μόνος καί ὁ ἐπί ὁ κοιτών ἔχω καί γε ὁ ἐπί ὁ εἰσαγωγή , ὅς δή καί ἔτης ρειαρχος λέγω , ἀλλά τίς καί πλέω ὁ ὁ βασιλικός θεραπεία συνεπιφέρω . ἀλλά εἰς ὁ πρόσθεν εἶμι ἐξασθενέω , ὁ μέν ἑκών , ὁ δέ ἄκων προσαφαιρέω . καί γάρ καί ὁ πολύς ὁ οἰκονομία ἀφαιρέω · νῆσος γάρ πᾶς ὁ πρότερος , Μιτυλήνη λέγω καί Ρόδος , καί κατά γῆ πλεῖστος τε καί μέγας ὁ εἰς αὐτάρκης πρόνοια εἰμί . τότε δέ καί ὁ δουλεία ἐμφαίνω πρός ὁ νεωστί βασιλεύω , εἰμί πού τίς καί εἰς φιλοτιμία λόγος χλαμύς παρά βασιλεύς λαμβάνω , μέγας εἰμί , μικρός ἱμάτιον καί εἰς γόνυ μόλις περιστέλλω , καί ὁ ἥρως ἐκεῖνος ἐπί ὁ ἄναξ πολύς πλέω ὁ παιδικός ἀμπεχόνη ἐναγλαΐζω ἢ ὁ ἴδιος καί κατά τρόπος ὁ σῶμα ἔχω . οὕτως ἐκεῖνος , ἐκ ὁ ἔξω καί ὅς ποιέω , ὁ ἔνδον διάθεσις καί ὁ λογίζομαι παραφαίνω , ὅπου καί αὐτός δή ὁ διά μάργαρον καλύπτρα καί ὁ ὀξύλευκος παράσημος ἀποβάλλω , κατά τρόπος ὅς καί μετά οὖον πολύς εἴρω , ὁ ταπεινός ἑαυτοῦ προνοέω διά ὁ ἐκεῖθεν ἀσφαλής καί πᾶς καχυποψία ἀνώτερος .