georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.190
κδʹ . Ὅπως εἰς τὸ ὄρος τοῦ Ἁγίου Αὐξεντίου ἀπῆλθεν ὁ πατριάρχης καὶ περὶ τῶν τοῦ βασιλέως ἐκεῖ . Τότε τοίνυν , δωδεκάτῃ ἀνθεστηριῶνος μηνός , τὸν Βόσπορον διαπεραιωσά μενοι , εὐθὺ βασιλέως ἠλαύνομεν καί , τῇ τῆς Λυχνίας μονῇ ξεναγηθέντες , ἐκεῖθεν καθ' ἡμέραν τῷ βασιλεῖ συνεμίσγομεν . Τὰ δ' ἐκείνῳ τότε πραττόμενα δακρύοις μᾶλλον ἢ μέλανι γράφειν ἦν ἄξιον · λογισμοῖς γὰρ ἀγρίοις διεκβακχευθεὶς ὁ κρατῶν καὶ πᾶσιν ὑπόπτως ἔχων , οὐκ οἶδα καθότι , τέως δέ γε τοῖς φαινομένοις καὶ τῷ δοκεῖν ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῆς αὐτοῦ δῆθεν θρησκείας πονῶν , εἰ , ὀρθοδοξῶν ἐς τὰ μάλιστα , τὰ πρὸς παρατροπὴν πίστεως διαβάλλοιτο , δεινὰ ἐποίει . Ὅθεν καὶ πέμψας ἐξάγει τῆς φυλακῆς τοὺς εὐγενεῖς ἄνδρας ἐκείνους ὧν καὶ πρώην ἐμνήσθημεν , τοὺς ἐκ Ραοὺλ αὐταδέλφους , τὸν Μανουήλ τε καὶ τὸν Ἰσαάκιον , καὶ τρίτον τὸν ἐκ Καντα κουζηνῶν Ἰωάννηνὁ γὰρ πρωτοστράτωρ Ἀνδρόνικος φθάσας ἐν τῇ φυλακῇ προτετελευτήκει , καὶ σφᾶς πρὸς ἑαυτὸν κατακρίτους φέρει · οὓς δὴ καὶ ἐφ' ἡμέραις ἐτάζων λόγοις καὶ ὕβρεσι πλείσταις τε καὶ δειναῖς , τέλος , ἐπεὶ οὐκ ἦν σφᾶς ὑποκλίνεσθαι τῷ τοῦ κρατοῦντος θελήματι , τὸν μὲν Μανουὴλ πρῶτον , ἐπ' ἐκείνῳ δὲ καὶ τὸν Ἰσαάκιον στερεῖ τῶν ὀμμάτων κελεύσας , ἄμφω καὶ μόνους · ὁ γὰρ Καντακουζηνὸς ἀπαγόμενος δειλιάσας ὑπέκλινεν · ἐπ' ἐκείνοις γὰρ μόνοις τὸ παθεῖν μὴ καὶ ἦν . Καὶ διὰ τοῦτο ἐκείνῳ μὲν ἦν ὑποκλιθέντι σῴζεσθαι , οἱ δὲ τὴν τοῦ διαπράξασθαι ἃ μηδεὶς ἄλλος ἐτόλμα δόξαν ὑπὲρ πατρίων ἐθῶν ἀπηνέγκαντο , πολλὰ πρότερον καὶ αὐτὸν πατριάρχην ἐπὶ βασιλέως ἐλέγξαντες , ὡς ἐκεῖνα πείθονται τούτῳ ἃ δὴ ἐφ' ἑαυτοῦ ὢν ὡμολόγει καὶ ἐπιτιμίοις πεδούμενος καὶ οὐχ ἃ τέως μετ' ἀξιώμα τος . Καὶ εἶδε μία ἡμέρα ἐστερημένους ὀμμάτων οὓς μία γαστὴρ ὤδινε , καὶ οὓς ἥ τε σχέσις συνῆγε καὶ τὸ ὑπὲρ ἑνὸς παθεῖν , τούτους ἀπ' ἀλλήλων διῃρημένους , ὡς τὸν μὲν ἀλλαχοῦ που , τὸν δὲ Μανουὴλ ἐν ταῖς κατὰ Σκάμανδρον Κεγχρεαῖς ἀπανθρώπῳ τινὶ φρουρίῳ ἐγκατακλεισθῆναι φρου ρούμενον . Ἐπ' ἐκείνοις καὶ τὸν τοῦ δεσπότου Μιχαὴλ υἱὸν Ἰωάννην , ὃν ὡς ὅμηρον ἡ μήτηρ τῶν συνθηκῶν ἀναγαγοῦσα ἐκ δύσεως τῷ βασιλεῖ ἐνεχείριζε καὶ γαμβρὸν ὁ κρατῶν ἐτίθει τοῦ Τορνικίου σεβαστοκράτορος , κἂν ἐκεῖνος , τὴν σύζυγον ἀποστέργων , καθ' ἑαυτὸν ἐμονοῦτο , πέμψας ἄγει δέσμιον ἐκ Νικαίας · ἐκεῖσε γὰρ στρατηγῶν κατώρθου , τροπαίοις Περσῶν ἐναγλαϊζόμενος · ἐφ' ᾧ καὶ ὑποψίαν ἔσχε βασιλειῶντος , οὐκ ἄλλῳ τῳ μαρτυρίῳ ἢ τῷ κατορθοῦν καὶ ὑπὸ τοῦ λαοῦ δοξάζεσθαι . Ἦν δὲ καὶ τὸ τὴν ὑποψίαν ἐκκαῖον ὁ Κότυς Θεόδωρος μοναχός , μόνος μόνῳ κατὰ σχολὴν ἡμέρας πολλάκις καὶ νυκτὸς συγγινόμενος . Οὗτος δ' ὁ Κότυς ἦν ὃς δὴ καὶ πάλαι , τελῶν ἐν τοῖς κοσμικοῖς , τὴν κατὰ τούτου δὴ τοῦ τότε μεγάλου κονοσταύλου πεῖραν πυθόμενος , ὡς βασιλεὺς ἐκτυφλοῦν ἐκεῖνον ἠβούλετο , ἐλθὼν προσαγγέλλει κατὰ φιλίαν καὶ σὺν ἐκείνῳ ἐπὶ Περσίδος αὐτομολεῖ . Τὸ γοῦν κἀκείνῳ τότε βασιλειῶντι τοιαῦτα , ὡς οἶμαι , λέγειν καὶ οἱ λόγοι προὔβαινον , τοῦτ' ἦν τὸ καὶ τὴν κατὰ τοῦ Ἰωάννου ὑποψίαν βεβαιοῦν , ὡς εἰδότος ἐκείνου καὶ ἔτι πλέον . Πέμψας γοῦν ἄγει κἀκεῖνον . Τὸ γοῦν κινούμενον προφανῶς ἔγκλημα ἦν ὡς κακηγορήσειε τὸν πορφυρογέννητον καὶ ὡς , ἐπειδὴ βασιλεὺς προστάσσων ἐκεῖνον ἐπὶ Πέρσας ἐφώρμα , ὁ δέ , κατειρωνευόμενος τῶν ἐπεσταλμένων , λέξειεν ὡς · « Ἐλθέτω πορφυρο γέννητος ἀποσταλεὶς ἐφ' ᾧ κατορθώσει τὸ προσταττόμενον . » Τὸ γοῦν προὖπτον τοῦτ' ἦν , ὃ δὲ νυκτὸς ἐζήτει ἐκεῖνο , τῇ ὑποψίᾳ συνταραττόμενος . Κἀπειδὴ οὐκ ἦν δείκνυσθαι , τὸν Κότυν , εἰ μὴ ὁμολογοίη , δεινὰ ἠπείλει ποιεῖν , καὶ τὴν συχνὴν προσεδρείαν ἐς ὅτι μάλιστα ἀνακρίνων . Ὁ δὲ τοῦ μὲν συχνῶς προσεδρεύειν συνήθειαν ᾐτιᾶτο καὶ τοῦ ἐπὶ ῥητοῖς συμφωνεῖν τὴν τοῦ σφετέρου κτήματος πρᾶσιντὸ δ' ἦν ἡ Βρύσις τῆς Γραίας , ἐκ πατέρων ἐκείνῳ προσκληρωθέν , τὸ δὲ περὶ διαδοχῆς βασιλείας εἰδέναι ἶσον ἐτίθει καὶ τῷ περὶ τῶν ἀντιπόδων διισχυρίζεσθαι . Τὰ δὲ λέγων οὐκ ἔπειθεν . Ἠβούλετο δ' ἐρευνᾶν καὶ τὰ κατὰ τὸν ἰατρὸν Περδίκκαν , ἐφ' ᾧ τι μαθεῖν παρ' ἐκείνου τῶν καθ' ὑποψίαν κατὰ Ἰωάννου , ὡς παρ' ἐκεῖνον σχολάζοντος . Τῷ τοι καὶ αὐτὸν μὲν φυλακαῖς ἐδίδου , τὸν δὲ Κότυν , τοῖς Κελτοῖς παραδούς , κρεμαννύειν καὶ ἐτάζειν ἐκέλευεν · ὁ δ' οὐκ ἔφθη δεθεὶς καὶ τῷ φόβῳ διαπεφώνηκε καί , φόρτος ἐλεεινὸς ἀρθείς , πολλῶν βλεπόντων , τῇ γῇ παρεδίδοτο . Ἰωάννην δὲ καὶ οὕτως ἠτίμου τὴν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἀφαιρῶν καλύπτραν , μεγιστᾶσιν οὖσαν ἀξίαν , καθ' ἣν ἐτίμα τὸ πρότερον . Εἶτα δέ γε καὶ τῷ παρακοιμωμένῳ Βασιλικῷ ἐγχειρίσας , προνοίᾳ τοῦ λαθεῖν ἐκεῖνον παντοίᾳ , εἰς Δαματρύα ἐξεληλακότα , ἐκτυφλοῦν κελεύει , πολλὰ πρότερον τοῦ Μιχαὴλ δεσπότου καὶ αὐταδέλφου λιτανεύοντος μὲν δέσποιναν , λιτα νεύοντος δὲ πατριάρχας τε καὶ οἷς ὁ κρατῶν ἐπληροφορεῖτο πνευματικοῖς ἀνδράσιν , ἐφ' ᾧ τὴν ποινὴν ἀργῆσαι . Ἀλλ' οὐκ ἔπειθον λιτανεύοντες . Ὡς δ' ἡ γῆ μεσημβρίας ἐσείετο μεθ' ἡμέραν , ὁ Περδίκκας , ὅτι μόνον οὐ τὸ τὴν γῆν σείεσθαι , ἀλλὰ τὸ μὴ καταπίπτειν ἐκείνοις τὸ ὄρος , τοιαῦτα πράττουσιν , ἔλεγε τεθηπέναι , ποινὴν ὑπέσχε τὴν ἐκτομὴν τῆς ῥινός . Καὶ ἄλλος , ὅτι μόνον οἰκεῖον ἐκείνῳ παῖδα ἐκ παλαιᾶς συνηθείας ἰδὼν τὰ φιλικὰ προσεπτύσσετο , σχισμὰς τῶν ῥωθώνων τῶν παιδικῶν ἀπώνατο . Τῷ δὲ τοῦ Παχωμίου Γεωργίῳ , γραμματιστῇ γε ὄντι καὶ ἐλλογίμῳ , ἐπειδή , τῷ Στρατηγοπούλῳ Μιχαὴλ συνὼν κατὰ τὴν Πόντου Ἡράκλειαν , ὡμίλει διὰ τὴν ἡμερινὴν πρὸς τἆλλ' ἀσχολίαν νυκτὸς τὰ πλεῖστα καὶ προσηγγέλλοντο , ἐκεῖνον μέν , τῆς στρατηγίας παραλύσας , ἀγαγὼν ἔκρινεν ὡς βασιλειῶντα , τῷ δὲ τὴν τοῦ λέγειν περὶ τούτων , ἐκ βίβλων δῆθεν εἰδότα βασιλειῶν , δεινὴν ὑποψίαν ἀνῆπτε . Κἀπειδή , προθέμενος ἐκτυφλοῦν ἐκεῖνον , ταῖς τῆς δεσποίνης δυσωπίαις ἦν γὰρ αὐτανεψία ἐκείνου καὶ παρὰ γνώμην ἀνεχαιτίζετο , ἐκείνῳ μὲν καὶ ἔτι τὴν ποινὴν ἀνήρτα , Παχωμίῳ δὲ τὸ πᾶν τῆς ὀργῆς προσῆπτε . Τὸ γὰρ ὄνομα φρικτὸν ὂν ἀκούειν ἐκείνῳ καὶ μόνον ἔκ τινων φοιβασμάτων , ἐκποδὼν ποιεῖν τὸν ἔχοντα παρεσκεύαζεν , ὥς τί οἱ κακὸν κατὰ μοῖραν περιέχον . Ἐξέκρουε δ' ἄρα ἡ ὁμωνυμία τὸ μάντευμα · ἐκεῖνος μὲν γάρ , τὸ μόρσιμον φεύγων , ἐξετύφλου τὸν ἄνδρα , τὸ δέ γε κατὰ Μακεδονίαν τοῦ Παχωμίου χωρίον , ὅσον ἤδη ἐκεῖνον ἀναμένον , τὰς ἐπὶ τῷ θανάτῳ ηὐτρέπιζεν οἰμωγάς . Κἀκεῖνος μὲν τυφλὸς ἀλᾶτο , πάτον ἀνθρώπων οὐκ ἀλεείνων , ἀλλὰ πληρῶν θαυμασμοῦ , εἰ μέχρι καὶ ἐς τοιούτους ἄνδρας χώραν ἔσχον αἱ περὶ τῆς βασιλείας ὑποψίαι · ὁ δέ , τὰς τυφλὰς ἐλπίδας , ᾤετο μὲν δραπετεύειν , οὐ μὴν δὲ καὶ κατὰ τὸ ἀληθὲς ἐδραπέτευεν . Ἐντεῦθεν ὀργὴ κατὰ μοναχῶν , οὐχ ὅτι τῆς ἐκκλησίας ἀποστατοῦσιν , ἀλλ' ὅτι ἡμέρας τὰς αὐτοῦ ἀριθμοῦσι καὶ χρόνους περιορίζουσιν , ὡς ἀνεσείοντες τῶν κακῶν ἐντεῦθεν . Καὶ δειναὶ μὲν ἦσαν αἱ κατ' ἐκείνων ἀπειλαὶ ἐξ ὀργῆς ἀνημμέναι , ὅμως δ' ἀνηρτῶντο προνοίᾳ τοῦ μὴ δοκεῖν κολάζειν ἀλόγως , εἰ καὶ μικρὸν ὅσον καὶ Γαλακτίωνα μὲν τῶν ὀμμάτων στερεῖ , Μελέτιον δὲ ἀφαιρεῖται τῆς γλώσσης · αἱ δ' ἐξορίαι καὶ μᾶλλον τοῖς ἀνδράσιν ἐμετριά ζοντο , ἐκκλίνουσι τὰς ποινάς . Λάζαρον μὲν οὖν τὸν Γοριανίτην , ἄνδρα σεβάσμιον , ἀποστείλας τοὺς ἐκτυφλώσοντας , ταῖς ποιναῖς ὑπῆγε . Πρὸς δὲ καὶ Μακάριον , τὸν καὶ Περιστέρην παρονομασθέντα τοῦ ἁπλοῦ καὶ ἀκάκου χάριν , ὑπαγαγὼν δίκῃ καθοσιώσεως , ὡς τοὺς δυτικοὺς ἄρχοντας κατὰ βασιλέως διεγείραντα , ἔξω που τῶν ἡμετέρων ὁρίων καθήμενον , ἐπαγγείλας τῷ Ἰκαρίῳ , τὴν τοῦ μεγάλου δουκὸς περιεζωσμένῳ τιμήν , εἰς χεῖρας ποιεῖται καί , προτείνων τὴν καθοσίωσιν , τοῦ ἐγκλήματος ἀνίει , εἰ τὴν εἰρήνην δέχοιτο · εἰ δ' οὖν , ἀλλὰ τῇ δίκῃ καθυπάγειν ἠπείλει . Ὁ δέ , τῇ ἐνστάσει διακαρτερῶν , τὴν τιμωρίαν ὑπέχει . Κόκκους δὲ μοναχοὺς καὶ τοὺς κατ' ἐκεῖνον ἐῶ . Ἐς τόσον γὰρ παρωξυσμένος ἦν ὥστε προβάλλειν ἦν μόνον τινὰ κινηθέντα καὶ τὴν προβολὴν ἡ ποινὴ διεδέχετο , ὥστε καὶ πιστὸς ἦν ὁ λέγων μόνον εἰπών , ταῖς πρὸς τοὺς ὑπηκόους ὑπονοίαις ὡς ἱκαναῖς μαρτυρίαις ἰσχυριζόμενος . Καὶ πρὸς τὸ τῆς ὀργῆς ἀπαραίτητον ἀνδράσιν οἷς ἦν παρρησιάζεσθαι πρὸς ἐκεῖνον ἀπολογούμενος , βασιλικοὺς προέτεινε νόμους , ὡς μὴ καλὸν ὂν οὐδὲ δίκαιον κατὰ μοναστὰς τοὺς Ρωμαίους πολιτεύεσθαι , ὡς μετανοίαις ἐξιᾶσθαι τὰ πταίσματα , ἔχειν δὲ καὶ τῷ προσαγγέλλοντι δυσμενῶς , ὅ τι λέγοι ἢ ἀκούσας ἢ καὶ πλαττόμενος ἐκ τῆς περὶ τὸν πλησίον ἀπεχθείας · αὐτὸν δ' ἀκούσαντα ἀνάγκην εἶναι μετιέναι τὸ ἔγκλημα . Ταῦτα πολλάκις ἀπελογεῖτο καὶ ὅτι , φίλος μοναχῶν ἀκούων βρεφόθεν , εἰς ἀνάγκην ἦλθε μισεῖν μοναχοὺς διὰ τὴν σφῶν δύσνοιαν · δύσνοιαν δὲ τὴν ἀποφυγὴν τῶν πραττομένων ἐκάλει . Παρ' ἣν αἰτίαν ἴσως καὶ χρόνους ἠρεύνων , ὁπότε μὴ βασιλέως ἀβασιλεύτοις γὰρ οὐδὲ ξυνήνεγκε ζῆν , ὡς σώματι μὴ καρδίαν ἔχοντι , ἀλλὰ τῶν κατὰ σφᾶς κακῶν ἀπαλλάξουσιν . Ὁπότε γὰρ τὸ τῆς γνώμης δουλοῦται ἀνθρώποις οὖσι , πλασθεῖσιν αὐτεξουσίοις , ἑνὶ θελήματι , κἂν ὅπῃ ῥέψοι , ἀναγκαζομένοις ἄγεσθαι , εἰ μὲν εἰς σῶμα τὸ κινδυνῶδες ὁρᾷ , καὶ τότε παγχάλεπον ταὐτὸν γὰρ τὸ εἶναι τῷ τ' ἄρχοντι τοῖς τ' ἀρχομένοις , καὶ ἄλλως οὐκ ἔστι σφίσι σῴζεσθαι , εἰ μή γε ἑκουσίως καὶ συμφωνοῖεν , εἰ δὲ καὶ ἐς ψυχήν , ὡς τότ' ᾤοντό τινες , σωτήριον ἡ ἀπαλλαγὴ πάντως · ὃ κἀκείνοις ἴσως ζητοῦσι δεινὰ παρὰ τοῦ κρατοῦντος ἐφῆπται . Καὶ δέον τὸ σκαμβὸν πρὸς τὸ ὀρθὸν ἀπευθύνεσθαι , ὡς ἰσάζοιεν , ὁ δὲ τὸ ὀρθὸν πρὸς τὸ σκαμβὸν ἀπευθύνειν ἠνάγκαζεν , οὐκ εὐθύνων τὸ μὴ καλῶς ἔχον , ἀλλ' ἐγκα λῶν , εἰ μὴ στρεβλοῖτο , τῷ καλῶς ἔχοντι . Ὅτι δὲ καί τισιν ἐκείνων παρεξήγετο τὰ τοῦ ζήλου καί , τοῦ μέσου παρολισθαῖνον , τοῖς ἐναντίοις προσέπαιεν , ἔξεστι τῷ διακρινοῦντι σκοπεῖν · πλὴν τὰ τῆς τιμωρίας σβεννύειν εἶχε καὶ τὸ ἀμηγέπη ἐπὶ τοῖς πραττομένοις εὔλογον . Ἐκκεκομμένης τοίνυν τῆς παρρησίας τοῖς ἐλευθέροις , ὑπὸ σκότον φάμουσα ἐρριπτοῦντο , τὴν τῆς ἀρχῆς παραβασίαν ἐλέγχοντα . Οἱ δὲ τὸν γράφοντα μὴ ἔχοντες τιμωρεῖνοὐ γὰρ ἦν ἐμφανίζεσθαι , τοῖς εὑρίσκουσι βαρέως ἐπεῖχον , ὡς αὐτοῖς ὑβρίζουσιν · ὕβριν γὰρ ἐκάλουν τὸν ἔλεγχον . Ἐγγράφως τοιγαροῦν ἐκυροῦτο ἡ τιμωρία τῷ μόνον εὑρήσοντι , εἰ αὐτὸς ἀναγνοίη , εἰ ἄλλῳ ἐξείποι , εἰ μὴ κάοι παραυτίκα . Πρὸς δὲ καὶ τῷ βασιλογραφείου ἐγκαλουμένῳ , ὡς ἔχοι μόνον , ἡ ἀπειλὴ θάνατος ἄντικρυς .
Lemmas: κδέʹ . ὅπως εἰς ὁ ὄρος ὁ ἅγιος Αυξεντίου ἀπέρχομαι ὁ πατριάρχης καί περί ὁ ὁ βασιλεύς ἐκεῖ . τότε τοίνυν , δωδέκατος Ἀνθεστηριών μείς , ὁ Βόσπορος διαπεραιώνω μένω , εὐθύς2 βασιλεύς ἐλαύνω καί , ὁ ὁ λυχνίας μονή ξεναγέω , ἐκεῖθεν κατά ἡμέρα ὁ βασιλεύς συμμείγνυμι . ὁ δέ ἐκεῖνος τότε πράσσω δάκρυ μᾶλλον ἢ μέλας γράφω εἰμί ἄξιος · λογισμός γάρ ἄγριος διεκβακχεύομαι ὁ κράτος καί πᾶς ὕποπτος ἔχω , οὐ οἶδα καθότι , τέως δέ γε ὁ φαίνω καί ὁ δοκέω ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὁ αὐτός δῆθεν θρησκεία πονέω , εἰμί , ὀρθόδοξος εἰς ὁ μάλιστα , ὁ πρός παρατροπή πίστις διαβάλλω , δεινός ποιέω . ὅθεν καί πέμπω ἐξάγω ὁ φυλακή ὁ εὐγενής ἀνήρ ἐκεῖνος ὅς καί πρώην μιμνήσκω , ὁ ἐκ Ραούλ αὐτάδελφος , ὁ Μανουήλ τε καί ὁ Ἰσαάκιος , καί τρίτος ὁ ἐκ Κάντα κουζηνός Ἰωάννης γάρ πρωτοστράτωρ Ἀνδρόνικος φθάνω ἐν ὁ φυλακή προτελευτάω , καί σφεῖς πρός ἑαυτοῦ κατάκριτος φέρω · ὅς δή καί ἐπί ἡμέρα ἐτάζω λόγος καί ὕβρις πλεῖστος τε καί δεινός , τέλος , ἐπεί οὐ εἰμί σφεῖς ὑποκλίνω ὁ ὁ κράτος θέλημα , ὁ μέν Μανουήλ πρῶτος , ἐπί ἐκεῖνος δέ καί ὁ Ἰσαάκιος στερέω ὁ ὄμμα κελεύω , ἄμφω καί μόνος · ὁ γάρ Καντακουζηνός ἀπάγω δειλιάω ὑποκλίνω · ἐπί ἐκεῖνος γάρ μόνος ὁ πάσχω μή καί εἰμί . καί διά οὗτος ἐκεῖνος μέν εἰμί ὑποκλίνω σῴζω , ὁ δέ ὁ ὁ διαπράσσω ὁ μηδείς ἄλλος τολμάω δόξα ὑπέρ πάτριος ἔθος ἀποφέρω , πολύς πρότερος καί αὐτός πατριάρχης ἐπί βασιλεύς ἐλέγχω , ὡς ἐκεῖνος πείθω οὗτος ὁ δή ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί ὁμολογέω καί ἐπιτίμιον πεδέω καί οὐ ὁ τέως μετά ἀξίωμα ὅς . καί ὁράω εἷς ἡμέρα στερέω ὄμμα ὅς εἷς γαστήρ ὠδίνω , καί ὅς ὅς τε σχέσις συνάγω καί ὁ ὑπέρ εἷς πάσχω , οὗτος ἀπό ἀλλήλων διαλέγω , ὡς ὁ μέν ἀλλαχοῦ ποῦ , ὁ δέ Μανουήλ ἐν ὁ κατά Σκάμανδρος Κεγχρεαί ἀπάνθρωπος τις φρούριον ἐγκατακλείω φρέω ρέω . ἐπί ἐκεῖνος καί ὁ ὁ δεσπότης Μιχαήλ υἱός Ἰωάννης , ὅς ὡς ὅμηρος ὁ μήτηρ ὁ συνθήκη ἀνάγω ἐκ δύσις ὁ βασιλεύς ἐγχειρίζω καί γαμβρός ὁ κράτος τίθημι ὁ Τορνίκιος σεβαστοκράτωρ , κἀν ἐκεῖνος , ὁ σύζυγος ἀποστέργω , κατά ἑαυτοῦ μονόω , πέμπω ἄγω δέσμιος ἐκ Νίκαια · ἐκεῖσε γάρ στρατηγός κατορθόω , τρόπαιον Πέρσης ἐναγλαΐζω · ἐπί ὅς καί ὑποψία ἔχω βασιλειάω , οὐ ἄλλος ὁ μαρτύριον ἢ ὁ κατορθόω καί ὑπό ὁ λαός δοξάζω . ἦς δέ καί ὁ ὁ ὑποψία ἐκκαίω ὁ Κότυς Θεόδωρος μοναχός , μόνος μόνος κατά σχολή ἡμέρα πολλάκις καί νύξ συγγίγνομαι . οὗτος δέ ὁ Κότυς εἰμί ὅς δή καί πάλαι , τέλος ἐν ὁ κοσμικός , ὁ κατά οὗτος δή ὁ τότε μέγας κονοσταύλου πείρω πυνθάνομαι , ὡς βασιλεύς ἐκτυφλόω ἐκεῖνος βούλομαι , ἔρχομαι προσαγγέλλω κατά φίλιος καί σύν ἐκεῖνος ἐπί Περσίς αὐτομολέω . ὁ γοῦν ἐκεῖνος τότε βασιλειάω τοιοῦτος , ὡς οἴομαι , λέγω καί ὁ λόγος προβαίνω , οὗτος εἰμί ὁ καί ὁ κατά ὁ Ἰωάννης ὑποψία βεβαιόω , ὡς οἶδα ἐκεῖνος καί ἔτι πλέω . πέμπω γοῦν ἄγω ἐκεῖνος . ὁ γοῦν κινέω προφανῶς ἔγκλημα εἰμί ὡς κακηγορέω ὁ πορφυρογέννητος καί ὡς , ἐπεί βασιλεύς προστάσσω ἐκεῖνος ἐπί Πέρσης ἐφορμάω , ὁ δέ , κατειρωνεύομαι ὁ ἐπιστέλλω , λέγω ὡς · « ἔρχομαι πορφυρός γεννητός ἀποστέλλω ἐπί ὅς κατόρθωσις ὁ προστάσσω . » ὁ γοῦν πρόοπτος οὗτος εἰμί , ὅς δέ νύξ ζητέω ἐκεῖνος , ὁ ὑποψία συνταράσσω . ἐπεί οὐ εἰμί δείκνυμι , ὁ Κότυς , εἰμί μή ὁμολογέω , δεινός ἀπειλέω ποιέω , καί ὁ συχνός προσεδρεία εἰς ὅτι μάλιστα ἀνακρίνω . ὁ δέ ὁ μέν συχνός προσεδρεύω συνήθεια αἰτιάομαι καί ὁ ἐπί ῥητός συμφωνέω ὁ ὁ σφέτερος κτῆμα πρᾶσις δέ εἰμί ὁ βρύσις ὁ Γραῖα , ἐκ πατήρ ἐκεῖνος προσκληρόω , ὁ δέ περί διαδοχή βασίλεια οἶδα ἴσος τίθημι καί ὁ περί ὁ ἀντίπους διισχυρίζομαι . ὁ δέ λέγω οὐ πείθω . βούλομαι δέ ἐρευνάω καί ὁ κατά ὁ ἰατρός Περδίκκας , ἐπί ὅς τίς μανθάνω παρά ἐκεῖνος ὁ κατά ὑποψία κατά Ἰωάννης , ὡς παρά ἐκεῖνος σχολάζω . ὁ ὅς καί αὐτός μέν φυλακή δίδωμι , ὁ δέ Κότυς , ὁ Κελτός παραδίδωμι , κρεμάννυμι καί ἐτάζω κελεύω · ὁ δέ οὐ φθάνω δέω1 καί ὁ φόβος διαφωνέω καί , φόρτος ἐλεεινός ἀραρίσκω , πολύς βλέπω , ὁ γῆ παραδίδωμι . Ἰωάννης δέ καί οὕτως ἀτιμόω ὁ ἐπί ὁ κεφαλή ἀφαιρέω καλύπτρα , μεγιστάν εἰμί ἄξιος , κατά ὅς τιμάω ὁ πρότερος . εἶτα δέ γε καί ὁ παρακοιμώμενος βασιλικός ἐγχειρίζω , πρόνοια ὁ λανθάνω ἐκεῖνος παντοῖος , εἰς Δαματρύα ἐξελαύνω , ἐκτυφλόω κελεύω , πολύς πρότερος ὁ Μιχαήλ δεσπότης καί αὐτάδελφος λιτανεύω μέν δέσποινα , λιτός νεύω δέ πατριάρχης τε καί ὅς ὁ κράτος πληροφορέω πνευματικός ἀνήρ , ἐπί ὅς ὁ ποινή ἀργέω . ἀλλά οὐ πείθω λιτανεύω . ὡς δέ ὁ γῆ μεσημβρία σείω μετά ἡμέρα , ὁ Περδίκκας , ὅτι μόνος οὖον ὁ ὁ γῆ σείω , ἀλλά ὁ μή καταπίπτω ἐκεῖνος ὁ ὄρος , τοιοῦτος πράσσω , λέγω τέθηπα , ποινή ὑπέχω ὁ ἐκτομή ὁ ῥίς . καί ἄλλος , ὅτι μόνος οἰκέω ἐκεῖνος παῖς ἐκ παλαιός συνήθεια εἶδον ὁ φιλικός προσπτύω , σχισμή ὁ ῥώθων ὁ παιδικός ἀπονίναμαι . ὁ δέ ὁ Παχωμίου Γεώργιος , γραμματιστής γε εἰμί καί ἐλλόγιμος , ἐπειδή , ὁ Στρατηγόπουλος Μιχαήλ σύνειμι κατά ὁ Πόντος Ἡράκλεια , ὁμιλέω διά ὁ ἡμερινός πρός ὅς ἀσχολία νύξ ὁ πλεῖστος καί προσαγγέλλω , ἐκεῖνος μέν , ὁ στρατηγία παραλύω , ἄγω κρίνω ὡς βασιλειάω , ὁ δέ ὁ ὁ λέγω περί οὗτος , ἐκ Βίβλος δῆθεν οἶδα βασίλεια , δεινός ὑποψία ἀνάπτω . ἐπειδή , προτίθημι ἐκτυφλόω ἐκεῖνος , ὁ ὁ δέσποινα δυσωπία εἰμί γάρ αὐτανεψία ἐκεῖνος καί παρά γνώμη ἀναχαιτίζω , ἐκεῖνος μέν καί ἔτι ὁ ποινή ἀναρτάω , Παχώμιος δέ ὁ πᾶς ὁ ὀργή προσάπτω . ὁ γάρ ὄνομα φρικτός εἰμί ἀκούω ἐκεῖνος καί μόνος ἐκ τίνω φοίβασμα , ἐκποδών ποιέω ὁ ἔχω παρασκευάζω , ὅς τίς ὁ κακός κατά μοῖρα περιέχω . ἐκκρούω δέ ἄρα ὁ ὁμωνυμία ὁ μάντευμα · ἐκεῖνος μέν γάρ , ὁ Μόρσιμος φεύγω , ἐκτυφλόω ὁ ἀνήρ , ὁ δέ γε κατά Μακεδονία ὁ Παχωμίου χωρίον , ὅσος ἤδη ἐκεῖνος ἀναμένω , ὁ ἐπί ὁ θάνατος εὐτρεπίζω οἰμωγή . ἐκεῖνος μέν Τυφλὸς ἀλάομαι , πάτος ἄνθρωπος οὐ ἀλεείνω , ἀλλά πληρόω θαυμασμός , εἰμί μέχρι καί εἰς τοιοῦτος ἀνήρ χώρα ἔχω ὁ περί ὁ βασίλεια ὑποψία · ὁ δέ , ὁ τυφλός ἐλπίς , οἴομαι μέν δραπετεύω , οὖον μήv δέ καί κατά ὁ ἀληθής δραπετεύω . ἐντεῦθεν ὀργή κατά μοναχός , οὐ ὅτι ὁ ἐκκλησία ἀποστατέω , ἀλλά ὅτι ἡμέρα ὁ αὐτός ἀριθμέω καί χρόνος περιορίζω , ὡς ἀνασείω ὁ κακός ἐντεῦθεν . καί δεινός μέν εἰμί ὁ κατά ἐκεῖνος ἀπειλή ἐκ ὀργή ἀνάπτω , ὅμως δέ ἀναρτάω πρόνοια ὁ μή δοκέω κολάζω ἄλογος , εἰμί καί μικρός ὅσος καί Γαλακτίων μέν ὁ ὄμμα στερέω , Μελέτιος δέ ἀφαιρέω ὁ γλῶσσα · ὁ δέ ἐξορία καί μᾶλλον ὁ ἀνήρ μέτριος ζοντο , ἐκκλίνω ὁ ποινή . Λάζαρος μέν οὖν ὁ γοριανιος , ἀνήρ σεβάσμιος , ἀποστέλλω ὁ ἐκτυφλόω , ὁ ποινή ὑπάγω . πρός δέ καί Μακάριος , ὁ καί Περιστέρης παρονομάζω ὁ ἁπλόος καί ἄκακος χάρις , ὑπάγω δίκη καθοσίωσις , ὡς ὁ δυτικός ἄρχω κατά βασιλεύς διεγείρω , ἔξω ποῦ ὁ ἡμέτερος Ὁρίων κάθημαι , ἐπαγγέλλω ὁ Ἰκάριος , ὁ ὁ μέγας δούξ περιζώννυμαι τιμή , εἰς χείρ ποιέω καί , προτείνω ὁ καθοσίωσις , ὁ ἔγκλημα ἀνίημι , εἰμί ὁ εἰρήνη δέχομαι · εἰμί δέ οὖν , ἀλλά ὁ δίκη καθυπάγω ἀπειλέω . ὁ δέ , ὁ ἔνστασις διακαρτερέω , ὁ τιμωρία ὑπέχω . Κόκκος δέ μοναχός καί ὁ κατά ἐκεῖνος ἐάω . ἐς τόσος γάρ παροξύνω εἰμί ὥστε προβάλλω εἰμί μόνος τις κινέω καί ὁ προβολή ὁ ποινή διαδέχομαι , ὥστε καί πιστός εἰμί ὁ λέγω μόνος εἶπον , ὁ πρός ὁ ὑπήκοος ὑπόνοια ὡς ἱκανός μαρτυρία ἰσχυρίζομαι . καί πρός ὁ ὁ ὀργή ἀπαραίτητος ἀνήρ ὅς εἰμί παρρησιάζομαι πρός ἐκεῖνος ἀπολογέομαι , βασιλικός προτείνω νόμος , ὡς μή καλός εἰμί οὐδέ Δίκαιος κατά μοναστής ὁ Ῥωμαῖος πολιτεύω , ὡς μετάνοια ἐξιάομαι ὁ πταῖσμα , ἔχω δέ καί ὁ προσαγγέλλω δυσμενής , ὅς τίς λέγω ἢ ἀκούω ἢ καί πλάσσω ἐκ ὁ περί ὁ πλησίος ἀπέχθεια · αὐτός δέ ἀκούω ἀνάγκη εἰμί μέτειμι ὁ ἔγκλημα . οὗτος πολλάκις ἀπολογέομαι καί ὅτι , φίλος μοναχός ἀκούω βρεφόθεν , εἰς ἀνάγκη ἔρχομαι μισέω μοναχός διά ὁ σφεῖς δύσνοια · δύσνοια δέ ὁ ἀποφυγή ὁ πράσσω καλέω . παρά ὅς αἴτιος ἴσως καί χρόνος ἐρευνάω , ὁπότε μή βασιλεύς ἀβασίλευτος γάρ οὐδέ συμφέρω ζῶ , ὡς σῶμα μή Καρδία ἔχω , ἀλλά ὁ κατά σφεῖς κακός ἀπαλλάσσω . ὁπότε γάρ ὁ ὁ γνώμη δουλόω ἄνθρωπος εἰμί , πλάσσω αὐτεξούσιος , εἷς θέλημα , κἀν ὅπῃ ῥέπω , ἀναγκάζω ἄγω , εἰμί μέν εἰς σῶμα ὁ κινδυνώδης ὁράω , καί τότε παγχάλεπος αὐτός γάρ ὁ εἰμί ὁ τε ἄρχω ὁ τε ἄρχω , καί ἄλλως οὐ εἰμί ὅς σῴζω , εἰμί μή γε ἑκούσιος καί συμφωνέω , εἰμί δέ καί εἰς Ψυχή , ὡς τότε οἴομαι τις , σωτήριος ὁ ἀπαλλαγή πάντως · ὅς ἐκεῖνος ἴσως ζητέω δεινός παρά ὁ κράτος ἐφάπτω . καί δήω ὁ σκαμβός πρός ὁ ὀρθός ἀπευθύνω , ὡς ἰσάζω , ὁ δέ ὁ ὀρθός πρός ὁ σκαμβός ἀπευθύνω ἀναγκάζω , οὐ εὐθύνω ὁ μή καλῶς ἔχω , ἀλλά ἐγκαίω λάω , εἰμί μή στρεβλόω , ὁ καλῶς ἔχω . ὅτι2 δέ καί τις ἐκεῖνος παρεξάγω ὁ ὁ ζηλόω καί , ὁ μέσος παρολισθαίνω , ὁ ἐναντίος προσεπαΐω , ἔξεστι ὁ διακρίνω σκοπέω · πλήν ὁ ὁ τιμωρία σβέννυμι ἔχω καί ὁ ἀμῃγέπος ἐπί ὁ πράσσω εὔλογος . Ἐκκεκομμένης τοίνυν ὁ παρρησία ὁ ἐλεύθερος , ὑπό σκότος φάμουσα ῥίπτω , ὁ ὁ ἀρχή παραβασία ἐλέγχω . ὁ δέ ὁ γράφω μή ἔχω τιμωρέω γάρ εἰμί ἐμφανίζω , ὁ εὑρίσκω βαρύς ἐπέχω , ὡς αὐτός ὑβρίζω · ὕβρις γάρ καλέω ὁ ἔλεγχος . ἔγγραφος τοιγάρ κυρόω ὁ τιμωρία ὁ μόνος εὑρίσκω , εἰμί αὐτός ἀναγιγνώσκω , εἰμί ἄλλος ἐξεῖπον , εἰμί μή κάω παραυτίκα . πρός δέ καί ὁ βασιλογραφεῖον ἐγκαλέω , ὡς ἔχω μόνος , ὁ ἀπειλή θάνατος ἄντικρυς .