georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.148
ιβʹ . Ὅπως ὁ βασιλεὺς τοὺς τῆς ἐκκλησίας κατηνάγκαζε διὰ τὴν εἰρήνην . Μιᾶς γοῦν συνιόντων περὶ τὸν βασιλέα τοῦ τε πατριάρχου καὶ τῶν ἀρχιερέων καί τινων ἐκ τοῦ κλήρου , ἐμβριθέστερον σφίσι περὶ τῶν προκει μένων ὁ κρατῶν διελέγετο , συνείρων μὲν καὶ τοὺς φόβους συνήθως , οὐ μὴν δὲ ἀλλ' οὐδὲ πάμπαν ἐπισφαλὲς ἐδείκνυ τὸ γενησόμενον . Εἶχε γὰρ καὶ τοὺς ὑποβάλλοντας , τοὺς ἀμφὶ τὸν ἀρχιδιάκονον λέγω Μελιτηνιώτην , τοὺς ἀμφὶ τὸν πρωτοαποστολάριον Γεώργιον τὸν Κύπριον καὶ τρίτον , εἰ καὶ μὴ οὕτως ὡς τούτους , ἀλλ' οὖν ἀφωσιωμένως καὶ ἐπιπολαίως , τὸν ῥήτορα τῆς ἐκκλη σίας Ὁλόβωλον . Καί γε λαμβάνων καὶ ἀπ' ἐκείνων τὰς ἐκ τῶν ἱστοριῶν συνάρσεις , προὐβάλλετο μὲν τὸν Δούκαν Ἰωάννην καὶ βασιλέα καὶ τοὺς ἀμφ' ἐκεῖνον ἀρχιερεῖς καὶ τὸν πατριάρχην σφῶν Μανουήλ , ὅπως ἐνεδίδουν ἀπελθόντας ἀρχιερεῖς λειτουργεῖν τε καὶ μνημονεύειν , εἰ μόνον ὁ πάπας τῆς πρὸς τοὺς ἐν τῇ πόλει βοηθείας ἀπόσχοιτο . Καὶ ἅμα μὲν τὸ κωδίκιον τῆς ἐκκλησίας εἰς πίστιν προεκομίζετο , ἅμα δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ τὰ τότε καὶ νῦν πράγματα συνεκρίνοντο . Προὐβάλλετο δὲ καὶ τὰς κατ' ἐκείνων ὡς δῆθεν σοφῶν γραφάς , πῶς , μὴ κατηγοροῦντες ὅλως ἀσεβείας τοὺς Ἰταλούς , ἠξίουν , παραιροῦντας τὴν προσθήκην τοῦ συμβόλου , ἐν ταῖς λοιπαῖς γραφαῖς ἀνάγραπτον ἔχοντας , συνδιιέναι τοῖς πεφρασμένοις ἀναγινώσκοντας . Προὔτεινε δὲ καὶ ἐφ' ὅσοις τῶν μεγίστων μυστηρίων οὐ διαστέλλονται Γραικοὶ κοινωνεῖν Ἰταλοῖς οὐδ' ὁπωστιοῦν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκείνων πρὸς τοὺς ἡμετέρους μετάβασιν ὁμοίαν εἶναι εἰ γλῶσσαν γλώσσης ἤμειβον , Ἑλληνικὴν τῆς σφετέρας · τίνα δ' ἔχει τὴν κοινωνίαν ἡ ἐπ' ἐκκλησίας ἀναφορὰ τοῦ ὀνόματος , ὅπου γε καί , μὴ πάπας ὄντας τοὺς ἄλλους , ἀνάγκη μετέχειν τῆς κοινωνίας τοῖς ἐκκλησιάζουσι συνισταμένους , λειτουργοῦντος τοῦ ἱερέως καὶ τὴν τῆς Τριάδος χάριν πᾶσι διδόντος κοινῶς ; Ἀδελφὸν δὲ καλεῖν καὶ πρῶτον ἐκεῖνον μείων αἰτία , ὅπου καὶ πατέρα τὸν Ἀβραὰμ ἐκάλει ὁ ἐν τῇ φλογὶ πλούσιος , τόσον ἀπέχων τοὺς τρόπους ὅσον καὶ τὸ μέσον ἐκείνων χάσμα τῆς ἐκείνων διαστάσεως ἦν μαρτύριον · εἰ δὲ διδοῖμεν καὶ ἔκκλητον , σχολῇ τινα , τόσην τέμνοντα θάλασσαν , τῶν δικαίων ἀμφισβη τεῖν . Ταῦτα καὶ τοιαῦτα τοῦ βασιλέως λέγοντος , ὁ πατριάρχης , παρὼν ἐκεῖσε καὶ τὰ πιστὰ φέρων τῷ χαρτοφύλακι ὡς αὐτίκα ἐλέγξοντι ἐκ τῆς ἀπ' ἐκείνου βίας καὶ ἀκουσίως , ἀφορισμὸν ἐπιτίθησιν ἱσταμένῳ , ἐφ' ᾧ κατ' ἀνάγκην εἴποι τὰ εἰς κρίσιν ἰδίαν περὶ τῶν Ἰταλῶν . Ὁ δ' ἐνσχεθεὶς ἀμφοτέρωθεν , ἔνθεν μὲν τῷ τοῦ βασιλέως φόβῳ , ἐκεῖθεν δὲ τῇ τοῦ ἀφορισμοῦ εὐλαβείᾳ , μέσος ἐναπολέλειπτο καί γε ὡμολόγει τὸ πάθος , ὡς δυοῖν κρήμναται ἀμφοτέρων , φόβου καὶ εὐλαβείας . Καὶ ὅτι τὰ τοῦ πνεύματος προτιμητέα ἢ τὰ τοῦ σώματος , τότε διαιρῶν ἔλεγεν ὡς · « Οἱ μὲν ἐπί τινι καὶ εἰσὶ καὶ λέγονται , οἱ δὲ οὔτ' εἰσὶν οὔτε λέγονται , οἱ δὲ λέγονται μέν , οὐκ εἰσὶ δέ , οἱ δ' ἀνάπαλιν εἰσὶ μὲν , οὐ λέγονται δέ · ἐν τούτοις τακτέον καὶ Ἰταλούς , μὴ λεγομένους μέν , ἀλλ' ὄντας ἐνόχους αἱρέσει . » Τοῦτο τὸν μὲν πατριάρχην ἐθάρρυνε πλέον , βασιλεῖ δὲ δεινὸν ἔδοξε καὶ βαρύ . Λῦσε δὲ λαιψηρὴν ἀγορὴν αὐτίκα , μὴ οἷός θ' ὑπενεγκεῖν τοὺς λόγους · ἀνασεσόβηται γὰρ ἐντεῦθεν ἡ θήρα τῷ βασιλεῖ , καὶ οὐκ εἶχεν ὅ τι καὶ λέξοι , ὡς ὑπ' ἀνάγκης ἀληθεύειν δοκοῦντος . Ἀλλ' οἱ ἀμφὶ τὸν ἀρχιδιάκονόν τε καὶ τὸν πρωτοαποστολάριον , δίκην σφηκῶν ὁρμήσαντες ἐνοδίων , ἐπεῖχον στερρῶς τῷ Βέκκῳ , ὡς κακῶς κρίνοντι , λογίῳ καὶ ταῦτά γε ὄντι καὶ ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς δοκοῦντι φρονεῖν .
Lemmas: ἶβις . ὅπως ὁ βασιλεύς ὁ ὁ ἐκκλησία καταναγκάζω διά ὁ εἰρήνη . μία γοῦν σύνειμι περί ὁ βασιλεύς ὁ τε πατριάρχης καί ὁ ἀρχιερεύς καί τίνω ἐκ ὁ κλῆρος , ἐμβριθής ὅς περί ὁ πρόκειμαι Μένων ὁ κράτος διαλέγω , συνείρω μέν καί ὁ φόβος συνήθης , οὖον μήv δέ ἀλλά οὐδέ πάμπαν ἐπισφαλής δείκνυμι ὁ γίγνομαι . ἔχω γάρ καί ὁ ὑποβάλλω , ὁ ἀμφί ὁ ἀρχιδιάκονος λέγω Μελιτηνιώτης , ὁ ἀμφί ὁ πρωτοαποστολάριον Γεώργιος ὁ Κύπριος καί τρίτος , εἰμί καί μή οὕτως ὡς οὗτος , ἀλλά οὖν ἀφωσιωμένως καί ἐπιπόλαιος , ὁ ῥήτωρ ὁ ἐκκαλέω σία ολοβωλος . καί γε λαμβάνω καί ἀπό ἐκεῖνος ὁ ἐκ ὁ ἱστορία σύναρσις , προβάλλω μέν ὁ Δούκας Ἰωάννης καί βασιλεύς καί ὁ ἀμφι ἐκεῖνος ἀρχιερεύς καί ὁ πατριάρχης σφεῖς Μανουήλ , ὅπως ἐνδίδωμι ἀπέρχομαι ἀρχιερεύς λειτουργέω τε καί μνημονεύω , εἰμί μόνος ὁ πάππας ὁ πρός ὁ ἐν ὁ πόλις βοήθεια ἀπέχω . καί ἅμα μέν ὁ κώδικος ὁ ἐκκλησία εἰς πίστις προκομίζω , ἅμα δέ καί ὁ βασιλεύς ὁ τότε καί νῦν πρᾶγμα συγκρίνω . προβάλλω δέ καί ὁ κατά ἐκεῖνος ὡς δῆθεν σοφός γραφεύς , πῶς , μή κατηγορέω ὅλως ἀσέβεια ὁ Ἰταλός , ἀξιόω , παραιρέω ὁ προσθήκη ὁ σύμβολον , ἐν ὁ λοιπός γραφεύς ἀνάγραπτος ἔχω , συνδίδωμι ὁ φράζω ἀναγιγνώσκω . προτείνω δέ καί ἐπί ὅσος ὁ μέγας μυστήριον οὖον διαστέλλω Γραικός κοινωνέω Ἰταλός οὐδέ ὁπωσοῦν , ἀλλά καί ὁ ἐκεῖνος πρός ὁ ἡμέτερος μετάβασις ὅμοιος εἰμί εἰμί γλῶσσα γλῶσσα ἀμείβω , Ἑλληνικός ὁ σφέτερος · τίς δέ ἔχω ὁ κοινωνία ὁ ἐπί ἐκκλησία ἀναφορά ὁ ὄνομα , ὅπου γε καί , μή πάππας εἰμί ὁ ἄλλος , ἀνάγκη μετέχω ὁ κοινωνία ὁ ἐκκλησιάζω συνίστημι , λειτουργέω ὁ ἱερεύς καί ὁ ὁ Τριάς χάρις πᾶς δίδωμι κοινῶς ; ἀδελφός δέ καλέω καί πρῶτος ἐκεῖνος μείων αἰτία , ὅπου καί πατήρ ὁ Ἀβραάμ καλέω ὁ ἐν ὁ φλόξ πλούσιος , τόσος ἀπέχω ὁ τρόπος ὅσος καί ὁ μέσος ἐκεῖνος χάσμα ὁ ἐκεῖνος διάστασις εἰμί μαρτύριον · εἰμί δέ δίδωμι καί ἔκκλητος , σχολή τις , τόσος τέμνω θάλασσα , ὁ Δίκαιος ἀμφισβη ἐγώ . οὗτος καί τοιοῦτος ὁ βασιλεύς λέγω , ὁ πατριάρχης , πάρειμι ἐκεῖσε καί ὁ πιστόν φέρω ὁ χαρτοφύλαξ ὡς αὐτίκα ἐλέγχω ἐκ ὁ ἀπό ἐκεῖνος Βίας καί ἀεκούσιος , ἀφορισμός ἐπιτίθημι ἵστημι , ἐπί ὅς κατά ἀνάγκη εἶπον ὁ εἰς κρίσις ἴδιος περί ὁ Ἰταλός . ὁ δέ ἐνέχω ἀμφοτέρωθεν , ἔνθεν μέν ὁ ὁ βασιλεύς φόβος , ἐκεῖθεν δέ ὁ ὁ ἀφορισμός εὐλάβεια , μέσος ἐναπολείπω καί γε ὁμολογέω ὁ πάθος , ὡς δύο κρημνάω ἀμφότερος , φόβος καί εὐλάβεια . καί ὅτι ὁ ὁ πνεῦμα προτιμητέος ἢ ὁ ὁ σῶμα , τότε διαιρέω λέγω ὡς · « ὁ μέν ἐπί τις καί εἰμί καί λέγω , ὁ δέ οὔτε εἰμί οὔτε λέγω , ὁ δέ λέγω μέν , οὐ εἰμί δέ , ὁ δέ ἀνάπαλιν εἰμί μέν , οὖον λέγω δέ · ἐν οὗτος τακτέον καί Ἰταλός , μή λέγω μέν , ἀλλά εἰμί ἔνοχος αἵρεσις . » οὗτος ὁ μέν πατριάρχης θαρσύνω πλέω , βασιλεύς δέ δεινός δοκέω καί βαρύς . λύω δέ λαιψηρός ἀγορά αὐτίκα , μή οἷος ὁ ὑποφέρω ὁ λόγος · ἀνασοβέω γάρ ἐντεῦθεν ὁ θήρ ὁ βασιλεύς , καί οὐ ἔχω ὅς τίς καί λέγω , ὡς ὑπό ἀνάγκη ἀληθεύω δοκέω . ἀλλά ὁ ἀμφί ὁ ἀρχιδιάκονος τε καί ὁ πρωτοαποστολάριον , δίκη σφήξ ὁρμάω ἐνόδιος , ἐπέχω στερρός ὁ Βέκκος , ὡς κακῶς κρίνω , λόγιος καί οὗτος γε εἰμί καί ὑπέρ ὁ πολύς δοκέω φρονέω .