georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.193
κζʹ . Ὅπως ἐκ δύσεως ὑπέστρεφεν ὁ πορφυρογέννητος καὶ τὰ κατὰ τὸν Κοτανίτζην . Τοῦ δ' αὐτοῦ ἔτους ὑποστρέφει μὲν ἐξ ἀνατολῆς βασιλεὺς Ἀνδρόνικος , τὴν δέσποιναν ἐκεῖσε καταλιπών , ἀνήγετο δὲ πρὸ τούτου καὶ ἐκ δύσεως ὁ πορφυρογέννητος , οὐδὲν εἰς τρόπαιον φέρων ἢ τὸν Κοτανίτζην ὁμολογίαις ἐνόρκοις ὑπὸ χεῖρα ποιησάμενος τοῦ μηδέν τι παθεῖν ἐκ βασιλέως ἀνήκεστον . Καὶ ὁ μέν , ἐμμένων τοῖς ὅρκοις , εἰς τέλος εὐορκεῖν ἤθελε , βασιλεὺς δέ , οὐ τὸ ἐφ' ἑαυτοῦ μόνον προορώμενος εἴς τε τὴν ἀπ' ἐκείνου δουλείαν καὶ τὸ ἑξῆς πρὸς εὔνοιαν ἀδολίευτον , ἀλλὰ καὶ τὸ ὀψὲ τῶν καιρῶν σκοπούμενος , ἐκτυφλοῦν ἠβούλετο · μηδὲ γὰρ αὐτὸν ὀμνύειν , ὡς ἐπιορκίας ἁλῶναι , ἀλλὰ τὸν υἱὸν ὑπὲρ αὐτοῦ , μηδὲ συναινοῦντος ὅλως . Τὸν δὲ κακὸν προεώρα κακόν , οὐ θεσμῷ μαντείας , ἀλλὰ φυσικῇ γνώσει προορῶν τὸ μέλλον · τὸν γὰρ τοῦ λῃστεύειν εἰς πεῖραν ἥκοντα μηδὲν ὁρμαῖς ἑτέρου δουλεύοντα ἀγαπῆσαι . Ὡς γοῦν ἀμεταθέτως εἶχεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τούτῳ καὶ τὸν υἱόν , τοὺς ὅρκους προτείνοντα , ὅλως ἐπιορκίας ἀπήλλαττε λόγοις αὐτὸν καὶ γὰρ φυλάττειν τοὺς ὅρκους , ὡς μὴ προδιδόντα ἢ συναινοῦντα τὸ σύμπαν , ἐκείνῳ δ' ὄντι τῶν ὅρκων ἐλευθέρῳ , ἀκινδύνως ἐξεῖναι καὶ πράττειν , ἀπειπὼν πρὸς τοὺς λόγους καὶ τὴν ὑπὲρ τοῦ ἱκέτου ἱκετείαν ἀσθενοῦσαν ὁρῶν , ὁ δεξάμενος βουλὴν εἰσάγει τῷ κινδυνεύοντι καταφυγεῖν πρὸς τὸ μέλαν καὶ τὰ τῶν μοναχῶν ἀμφιέσασθαι , εἴ πως ἐντεῦθεν σωθείη · τῷ γὰρ ἅπαξ τὰ τοῦ κόσμου ὁμολογίαις ἀποθεμένῳ φρικταῖς μὴ ἄν τινα δυνατὸν εἶναι ὑπόπτως ἔχειν ὡς στραφήσεται πρὸς τὰ πρότερα · σεβασθῆναι δὲ τῷ βασιλεῖ καὶ τὸ σχῆμα , ὥστ' ἀποσχέσθαι τὸν ἐνδεδυκότα μὴ τιμωρεῖν . Ταῦτα λέγων πρὸς ἐκεῖνον ὁ πορφυρογέννητος καὶ βουλὴν εἰσάγων τὴν δοκοῦσαν συνοίσειν , δῆλος ἦν ἀπολύων ἐγκλήματος ἑαυτὸν τὸ μέρος , εἰ μὴ ποιῶν κινδυνεύοι · τὸ γὰρ ἐξ ἑαυτοῦ ὅσον ἦν δυνατὸν βοηθεῖν πεπρᾶχθαι . Κοτανίτζῃ μὲν οὖν τῷ καὶ Τορνικίῳ , ἐπηρτημένον τὸν κίνδυνον βλέποντι , ἀγαθὸν ἐδόκει τὸ βούλευμα , καὶ τῷ βουλεύσαντι χρᾶται μεσίτῃ πρὸς βασιλέα , ἐφ' ᾧ τὸν μοναχὸν ὑπενδῦναι , κόσμον καὶ τὰ τοῦ κόσμου χαίρειν ἐάσας . Ὡς δ' ἀπῄτητο καὶ αὐτὸ τὸ τέλειον σχῆμα λαμβάνειν καὶ κατένευε παραυ τίκα , ἀπολυθεὶς τελεῖται τὰ μοναχῶν καὶ ὁ χθὲς λῃστεύων σώφρων ὡρᾶτο καὶ ἄκακος , πλὴν οὐ τῇ τῆς ψυχῆς προθέσει , ἀλλὰ μόνῳ τῷ φαινομένῳ · ὁ γὰρ μεμεριμνημένος σκοπὸς ἐπὶ τούτῳ καὶ λίαν ἀπῆν , ἀνάγκης δὲ ἄρ' ὑπούσης , τὸ γινόμενον ἀσθενές . Ἐς ὁπόσον δὲ τὰ κατὰ τοῦτον προέβη , ἐσαῦθις ἐροῦμεν . Ὁ γοῦν πορφυρογέννητος ἐπὶ τούτοις κατ' ἀνατολὰς γίνεται καί , τοῦ βασιλέως ἐκεῖθεν ἀπάραντος , αὐτὸς ἦν ἀντ' ἐκείνου μεταχειρίζων τἀκεῖ .
Lemmas: κζʹ . ὅπως ἐκ δύσις ὑποστρέφω ὁ πορφυρογέννητος καί ὁ κατά ὁ Κοτανίτζην . ὁ δέ αὐτός ἔτος ὑποστρέφω μέν ἐκ ἀνατολή βασιλεύς Ἀνδρόνικος , ὁ δέσποινα ἐκεῖσε καταλείπω , ἀνάγω δέ πρό οὗτος καί ἐκ δύσις ὁ πορφυρογέννητος , οὐδείς εἰς τρόπαιον φέρω ἢ ὁ Κοτανίτζην ὁμολογία ἐνορκόω ὑπό χείρ ποιέω ὁ μηδείς τίς πάσχω ἐκ βασιλεύς ἀνήκεστος . καί ὁ μέν , ἐμμένω ὁ Ὅρκος , εἰς τέλος εὐορκέω ἐθέλω , βασιλεύς δέ , οὖον ὁ ἐπί ἑαυτοῦ μόνος προοράω εἰς τε ὁ ἀπό ἐκεῖνος δουλεία καί ὁ ἑξῆς πρός εὔνοια ἀδολίευτος , ἀλλά καί ὁ ὀψέ ὁ καιρός σκοπέω , ἐκτυφλόω βούλομαι · μηδέ γάρ αὐτός ὄμνυμι , ὡς ἐπιορκία ἁλίσκομαι , ἀλλά ὁ υἱός ὑπέρ αὐτός , μηδέ συναινέω ὅλως . ὁ δέ κακός προοράω κακός , οὖον θεσμός μαντεῖος , ἀλλά φυσικός γνῶσις προοράω ὁ μέλλω · ὁ γάρ ὁ λῃστεύω εἰς πείρω ἥκω μηδείς ὁρμή ἕτερος δουλεύω ἀγαπάω . ὡς γοῦν ἀμετάθετος ἔχω ὁ βασιλεύς ἐπί οὗτος καί ὁ υἱός , ὁ Ὅρκος προτείνω , ὅλως ἐπιορκία ἀπαλλάσσω λόγος αὐτός καί γάρ φυλάσσω ὁ Ὅρκος , ὡς μή προδίδωμι ἢ συναινέω ὁ σύμπας , ἐκεῖνος δέ εἰμί ὁ Ὅρκος ἐλεύθερος , ἀκίνδυνος ἔξεστι καί πράσσω , ἀπεῖπον πρός ὁ λόγος καί ὁ ὑπέρ ὁ ἱκέτης Ἱκεσία ἀσθενέω ὁράω , ὁ δέχομαι βουλή εἰσάγω ὁ κινδυνεύω καταφεύγω πρός ὁ μέλας καί ὁ ὁ μοναχός ἀμφιέννυμι , εἰμί πως ἐντεῦθεν σῴζω · ὁ γάρ ἅπαξ ὁ ὁ κόσμος ὁμολογία ἀποτίθημι φρικτός μή ἄν τις δυνατός εἰμί ὕποπτος ἔχω ὡς στρέφω πρός ὁ πρότερος · σεβάζομαι δέ ὁ βασιλεύς καί ὁ σχῆμα , ὥστε ἀπέχω ὁ ἐνδύω μή τιμωρέω . οὗτος λέγω πρός ἐκεῖνος ὁ πορφυρογέννητος καί βουλή εἰσάγω ὁ δοκέω συμφέρω , δῆλος εἰμί ἀπολύω ἔγκλημα ἑαυτοῦ ὁ μέρος , εἰμί μή ποιέω κινδυνεύω · ὁ γάρ ἐκ ἑαυτοῦ ὅσος εἰμί δυνατός βοηθέω πράσσω . Κοτανίτζῃ μέν οὖν ὁ καί Τορνίκιος , ἐπαρτάω ὁ κίνδυνος βλέπω , ἀγαθός δοκέω ὁ βούλευμα , καί ὁ βουλεύω χράομαι μεσίτης πρός βασιλεύς , ἐπί ὅς ὁ μοναχός ὑποδύω , κόσμος καί ὁ ὁ κόσμος χαίρω ἐάω . ὡς δέ ἀπαιτέω καί αὐτός ὁ τέλειος σχῆμα λαμβάνω καί κατανεύω παραυ σίκα , ἀπολύω τελέω ὁ μοναχός καί ὁ χθές λῃστεύω σώφρων ὁράω καί Ἄκακος , πλήν οὖον ὁ ὁ Ψυχή πρόθεσις , ἀλλά μόνος ὁ φαίνω · ὁ γάρ μεριμνάω σκοπός ἐπί οὗτος καί λίαν ἄπειμι1 , ἀνάγκη δέ ἄρα ὕπειμι1 , ὁ γίγνομαι ἀσθενής . ἐς ὁπόσος δέ ὁ κατά οὗτος προβαίνω , εἰσαῦθις εἴρω . ὁ γοῦν πορφυρογέννητος ἐπί οὗτος κατά ἀνατολή γίγνομαι καί , ὁ βασιλεύς ἐκεῖθεν ἀπαίρω , αὐτός εἰμί ἀντί ἐκεῖνος μεταχειρίζω ἐκεῖ .