georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.194
κηʹ . Θάνατος τῆς δεσποίνης Ἄννης καὶ τὰ τότε συμβάντα . Ἀλλ' ὀλίγον τὸ μεταξύ , καὶ ἡ δέσποινα μὲν Ἄννα ἐκεῖ τελευτᾷ τὸν βίον , ἀγγέλλεται δὲ μετ' ὀλίγον τῷ βασιλεῖ · καὶ ὅς , προνοίᾳ τοῦ μὴ μαθεῖν τὸν υἱόν τε καὶ βασιλέα , ὡς ἐπ' ἀπορρήτοις στέλλει τὸν αὐτοῦ μὲν ἀρχι διάκονον , τῆς ἐκκλησίας δὲ χαρτοφύλακα , τὸν Μελιτηνιώτην Κωνσταντῖνον , ἐφ' ᾧ μετακομίζειν τὸν νεκρόν , ὡς ἐχρῆν , ἐς Νίκαιαν . Ἅμα δὲ καὶ καιρὸν λαβὼν εὐπρεπῆ τοῦ τὸν πορφυρογέννητον , ἀποβαλόντα διὰ τὸ πένθος τὰ ἐρυθρά , μὴ φορεῖν ἄλλοτε παρασκευάσαι , εὐτρεπίσας ἀλλόχρο' ἄττα , σὺν λευκῷ πορφυρᾶ χρυσῷ ποικιλτά , καὶ διὰ μαργάρων τὸ βασιλικὸν σημεῖον , τοὺς ἀετούς , περιθεὶς καὶ πέμψας ἐκ τούτων πέδιλά τε καὶ ἐφεστρίδας καὶ χαλινά , σφίσιν ὡς παρασήμοις τὸν υἱὸν προσέταττεν ἐμπομπεύειν , μόνῳ τῶν ἐρυθρῶν ἐκστάντα τῷ βασιλεῖ . Σοφὸν δὲ ἄρα καὶ τὸ τοῦ καιροῦ ἦν , ὡς μὴ δόξαι τὰ ἐπίσημα μεταλλάττειν καί , ἅμ' ἀποβαλόντα τὰ ἐρυθρά , μετα λαμβάνειν τὰ ποικιλτά , ἀλλά , χρόνου ῥυέντος διὰ τὸ πένθος ἐπὶ μόνοις μέλασιν , ἀνεκτὴν τὴν μεταβολὴν δεδόχθαι , ὡς ἐξ ἀρχῆς κοσμηθέντος τοῦ φορέσαντος τοῖς μετὰ βασιλέα λαμπροῖς , ὡς ἐπὶ ῥητοῖς γέρασι βασιλείας τοὐπίσημον ἔχοντος . Καὶ δὴ ἤπειγέ τε τὸν ἀρχιδιάκονον ὁ κρατῶν καὶ παραυτὰ μηδὲν μελλήσας ἀπέστελλεν , ἐφ' ᾧ μὴ γνοίη ὁ βασιλεύς · ἀλλ' ἐκεῖνος μὲν καὶ τὸν δοθέντα καιρὸν συντεμὼν ἤλαυνεν ἐφ' ἑῴας , βασιλεὺς δὲ πειράσας διαλαθεῖν ὅμως τὸ κατὰ βουλὴν οὐκ ἤνυτεν , ἀλλ' εὐφώρατον γέγονε τὸ ἀπόρρητον , καὶ τὴν συμφορὰν ὁ παθὼν ὡς εἶχε διέφερεν . Ὁ μέντοι γε πεμφθεὶς ἐπιστὰς βαρὺς μὲν ἔδοξεν , ἄδωρα δῶρα φέρων τῷ υἱῷ παρὰ βασιλέως · ὀλίγον δὲ διαλιπὼν ὅσον ἐπισκευάσαι τὸν νεκρὸν εὐάγωγον καθ' ὁδόν , σπεύσας εἰς Νίκαιαν φέρει . Καὶ παραυτὰ στέλλεται μὲν τὴν ἐπὶ Νικαίας ὁ πατριάρχης , στέλλονται δὲ καὶ ἱεράρχαι ὅσοι δὴ κατὰ πόλιν ἦσαν καὶ τὸ τοῦ κλήρου ἔκκριτον ξύμπαν · τὰ δέ γε τῇ ὁσίᾳ προσήκοντα καὶ λίαν περιφανῆ ὁ κρατῶν ηὐτρέπιζε . Τότε τοίνυν τὰ νενομισμένα τῇ κειμένῃ τελέσας ὁ πατριάρχης καὶ πολλοὺς τῶν γνω ρίμων χρυσίοις ἱκανοῖς δωρησάμενος , ἐκ τῆς ὁσίας τὰ πολλὰ κερδάνας , εἰ καὶ τὴν χεῖρα ἡ γνώμη μέμφεσθαι εἶχε τῷ φιλοδώρῳ τῆς προαιρέσεως , τὴν πρὸς τὴν πόλιν καὶ αὖθις ἤλαυνε . Πυθόμενος δὲ τὸν βασιλέα Ἀνδρόνικον , πάλιν ἁπτόμενον τῶν καθ' ἕω , διαπεραιωθῆναι τὸν Βόσπορον , αὐτίκα παρεγκλίνας ἐν τῷ τοῦ Ἁγίου Αὐξεντίου βουνῷ κατά που τοὺς πρόποδας σκηνουμένῳ συγγίνεται . Κἀπειδή , μαιμακτηριῶντος λήγοντος , ἡ τῶν ἁγίων ἀποστόλων προσήλαυνεν ἑορτή , ἐκεῖσε μικρὸν ἐπιμείνας , τῷ βασιλεῖ ὁμιλῶν τὰ εἰκόταἐῴκει γὰρ καὶ συνδεδέσθαι ταῖς πρὸς αὐτὸν ἀγάπαις ὁ βασιλεύς , τέλος τὴν θείαν ἐκτελέσας μυσταγωγίαν ἐν τῇ μονῇ τοῦ Ἀρχιστρατή γου κατὰ τὴν ἑορτὴν καί , ὡς εἰκὸς ἐπευξάμενος , ἀπαλλάττεται .
Lemmas: καίω . Θάνατος ὁ δέσποινα Ἄννα καί ὁ τότε συμβαίνω . ἀλλά ὀλίγος ὁ μεταξύ , καί ὁ δέσποινα μέν Ἄννα ἐκεῖ τελευτάω ὁ βίος , ἀγγέλλω δέ μετά ὀλίγος ὁ βασιλεύς · καί ὅς , πρόνοια ὁ μή μανθάνω ὁ υἱός τε καί βασιλεύς , ὡς ἐπί ἀπόρρητος στέλλω ὁ αὐτός μέν ἀρχι διάκονος , ὁ ἐκκλησία δέ χαρτουλάριος , ὁ Μελιτηνιώτης Κωνσταντῖνος , ἐπί ὅς μετακομίζω ὁ νεκρός , ὡς χρή , εἰς Νίκαια . ἅμα δέ καί καιρός λαμβάνω εὐπρεπής ὁ ὁ Πορφυρογέννητος , ἀποβάλλω διά ὁ πένθος ὁ Ἐρυθρά , μή φορέω ἄλλοτε παρασκευάζω , εὐτρεπίζω ἀλλοχροέω τις , σύν λευκός πορφύρεος χρυσός ποικιλτής , καί διά μάργαρον ὁ βασιλικός σημεῖον , ὁ ἀετός , περιτίθημι καί πέμπω ἐκ οὗτος πέδιλον τε καί ἐφεστρίς καί χαλινός , σφεῖς ὡς παράσημον ὁ υἱός προστάσσω ἐμπομπεύω , μόνος ὁ ἐρυθρός ἐξίστημι ὁ βασιλεύς . Σοφός δέ ἄρα καί ὁ ὁ καιρός εἰμί , ὡς μή δόξα ὁ ἐπίσημος μεταλλάσσω καί , ἅμα ἀποβάλλω ὁ Ἐρυθρά , μετά λαμβάνω ὁ ποικιλτής , ἀλλά , χρόνος ῥέω διά ὁ πένθος ἐπί μόνος μέλας , ἀνεκτός ὁ μεταβολή δοκέω , ὡς ἐκ ἀρχή κοσμέω ὁ φορέω ὁ μετά βασιλεύς λαμπρός , ὡς ἐπί ῥητός γέρας βασίλεια ἐπίσημος ἔχω . καί δή ἐπείγω τε ὁ ἀρχιδιάκονος ὁ κράτος καί παραυτά μηδείς μέλλω ἀποστέλλω , ἐπί ὅς μή γιγνώσκω ὁ βασιλεύς · ἀλλά ἐκεῖνος μέν καί ὁ δίδωμι καιρός συντέμνω ἐλαύνω ἐπί ἑῷος , βασιλεύς δέ πειράζω διαλανθάνω ὅμως ὁ κατά βουλή οὐ ἀνύω , ἀλλά εὐφώρατος γίγνομαι ὁ ἀπόρρητος , καί ὁ συμφορά ὁ πάσχω ὡς ἔχω διαφέρω . ὁ μέντοι γε πέμπω ἐφίστημι βαρύς μέν δοκέω , ἄδωρος Δῶρα φέρω ὁ υἱός παρά βασιλεύς · ὀλίγος δέ διαλείπω ὅσος ἐπισκευάζω ὁ νεκρός εὐάγωγος κατά ὁδός , σπεύδω εἰς Νίκαια φέρω . καί παραυτά στέλλω μέν ὁ ἐπί Νίκαια ὁ πατριάρχης , στέλλω δέ καί ἱεράρχης ὅσος δή κατά πόλις εἰμί καί ὁ ὁ κλῆρος ἔκκριτος σύμπας · ὁ δέ γε ὁ ὅσιος προσήκω καί λίαν περιφανής ὁ κράτος εὐτρεπίζω . τότε τοίνυν ὁ νομίζω ὁ κεῖμαι τελέω ὁ πατριάρχης καί πολύς ὁ γιγνώσκω ρίμα χρυσίον ἱκανός δωρέω , ἐκ ὁ ὅσιος ὁ πολύς κερδαίνω , εἰμί καί ὁ χείρ ὁ γνώμη μέμφομαι ἔχω ὁ φιλοδωρώ ὁ προαίρεσις , ὁ πρός ὁ πόλις καί αὖθις ἐλαύνω . πύθω δέ ὁ βασιλεύς Ἀνδρόνικος , πάλιν ἅπτω ὁ κατά ἠώς , διαπεραιόω ὁ Βόσπορος , αὐτίκα παρεγκλίνω ἐν ὁ ὁ Ἅγιος Αυξεντίου βουνός κατά ποῦ ὁ πρόπους σκηνόω συγγίγνομαι . ἐπειδή , μαιμακτηριών λήγω , ὁ ὁ ἅγιος ἀπόστολος προσελαύνω ἑορτή , ἐκεῖσε μικρός ἐπιμένω , ὁ βασιλεύς ὁμιλέω ὁ εἰκόταἐῴκει γάρ καί συνδέω ὁ πρός αὐτός ἀγάπη ὁ βασιλεύς , τέλος ὁ θεῖος ἐκτελέω μυσταγωγία ἐν ὁ μονή ὁ Ἀρχιστράτη γου κατά ὁ ἑορτή καί , ὡς εἰκός ἐπεύχομαι , ἀπαλλάσσω .