georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.56
ιζʹ . Ὅπως ὁ Σάρδεων καὶ ὁ Θεσσαλονίκης ἐπὶ τούτοις οὐ συνεφώνουν τοῖς ἄλλοις . Τότε τοίνυν ὅ τε Σάρδεων Ἀνδρόνικος καὶ ὁ Θεσσαλονίκης Μανουήλὁ γὰρ Καλοφόρος Σμύρνης , εἰ καὶ παρῃτεῖτο , ἀλλ' οὖν αἰτίας ἑτέρας προὐβάλλετο δοξάσας ἱκανὰς εἰς παραίτησιν , οἱ δὲ φανερῶς ἀντέτεινον , καὶ τῷ δοκεῖν μὲν ὑπὲρ τοῦ πατριάρχου κακῶς παροφθέντος ἐζήλουν , τῷ δὲ κρυ πτομένῳ καὶ ὑπὲρ ὧν ὁ πατριάρχης ζηλῶν , ὡς τέως οὐκ ἀνυστῶν , ὑπεχώρει . Ὁ μέντοι γε τότε πατριαρχεύων Νικηφόρος , ὁ ἀπὸ Ἐφέσου , συγκροτούμενος μὲν τῇ συνόδῳ , πολλῷ δὲ πλέον καὶ τῇ τοῦ βασιλέως θελήσει , ἔχων καὶ πολὺν συναχθέντα ἐκ τῆς Ἐφέσου χρυσόν , ἐφίσταται τῇ Νικαίᾳ . Καὶ πρῶτον μὲν ἐπειρᾶτο ποικίλως τῶν σχιζομένων ἀρχιερέων , ἐφ' ᾧ συνέλθοιέν τέ οἱ καὶ εἰρηνεύοιεν , καὶ πολὺς ἦν αὐτοὺς μετερχόμενος ἀπειλαῖς · ἀλλ' οὐκ ἔπειθε , πλέον δὲ παρέθηγε τὸν ζῆλον ἐκείνων , καὶ κατεγέλων τῶν μηνυμάτων . Ὡς δ' οὐκ ἔπειθε πάντα πράξας , ἀντεισάγειν ἄλλους ταῖς ἐκκλησίαις ἐσκέπτετο · ὃ δὴ καὶ γέγονεν ὕστερον . Αὐτὸς δὲ τῶν ἄλλων ἀπεπειρᾶτο , καὶ ἡ ταραχὴ πολλὴ ἦν , καὶ τὸ κατ' ἐκείνου σκάνδαλον ᾔρετο · πλὴν γὰρ τῶν εἰς ἄρχοντας τεταγμένων τῆς ἐκκλησίας , οἱ λοιποὶ τὴν ἐκείνου κοινωνίαν ἀπέστεργον . Ὅμως οἱ μὲν ἑκόντως , οἱ δὲ καὶ ἀκόντως , πλὴν ὀλίγων , καθυπεκλίνοντο , διασεσεισμένοι δ' ὄντες τὰς γνώμας , πράξει τοὺς μὴ πειθομένους ὠχύρουν . Τὸ δὲ λαϊκὸν πλῆθος , τὸν νέον ποιμένα καὶ λίαν ἀποπροσποιούμενοι , ἐζήτουν τὸν γνήσιον . Οὕτω γοῦν τεταραγμένων τῶν πραγμάτων , ἐπεὶ καὶ τὸν κρατοῦντα ἐμάνθανε μάχην μέλλειν συγκροτεῖν μεγίστην κατὰ φρουρίου τοῦ Γαλατᾶ , ὥσθ' αἱρήσειν , κἂν εἴ τι καὶ πάθοιἐκεῖθεν γὰρ καὶ τὴν τῆς μεγαλοπόλεως ἤλπιζεν ἅλωσιν , ὀλίγον κατὰ Νίκαιαν διαμείνας , ὁρμήσας αὐτίκα καὶ κατὰ τὴν πύλην γεγονώς , τὸν κονιορτὸν τῶν βλαυτῶν ἀποτιναξάμενος ὡς εἰς μαρτύ ριον δῆθεν , ἐξῄει · καὶ διὰ τοῦ κατὰ τὴν Ἑλενόπολιν τῆς θαλάσσης πορθμοῦ πρὸς ἐκεῖνον ἠπείγετο , ἅμα μὲν ἐνασμενίσων ἐκεῖθεν τῇ ἐκ βασιλέως παραμυθίᾳ , ἅμα δὲ καὶ μεγάλα ἤλπιζε , συγκροτουμένην μάχην βλέπων κατὰ τῆς πόλεως , ὡς ἁλούσης αὐτίκα τῆς ἐκκλησίας ἐπιβησόμενος , ἀπαλλαγεὶς Νικαίας καὶ τῶν ἐκεῖ . Ἐν ὅσῳ δὲ τὴν μεταξὺ πορείαν διήνυεν , ἐν Σηλυβρίᾳ καὶ ἔτι ἦν ὁ κρατῶν , ὅτε συνέβη καὶ Ἀνδρόνικον τὸν Σάρδεων ἐκεῖσε παρεῖ ναι · δυοῖν γὰρ σχιζομένοιν , αὐτοῦ τε καὶ τοῦ Θεσσαλονίκης Μανουήλ , ἐκεῖνος μὲν ἑαυτὸν εἰς ἐξορίαν ἐδίδου καὶ ἐξωρίζετο .
Lemmas: ἵζω . ὅπως ὁ Σάρδεις καί ὁ Θεσσαλονίκη ἐπί οὗτος οὖον συμφωνέω ὁ ἄλλος . τότε τοίνυν ὅς τε Σάρδεις Ἀνδρόνικος καί ὁ Θεσσαλονίκη Μανουήλ γάρ καλοφόρος Σμύρνη , εἰμί καί παραιτέομαι , ἀλλά οὖν αἴτιος ἕτερος προβάλλω δοξάζω ἱκανός εἰς παραίτησις , ὁ δέ φανερῶς ἀντιτείνω , καί ὁ δοκέω μέν ὑπέρ ὁ πατριάρχης κακῶς παροράω ζηλόω , ὁ δέ κρυς πέτομαι καί ὑπέρ ὅς ὁ πατριάρχης ζηλόω , ὡς τέως οὐ ἀνυστός , ὑποχωρέω . ὁ μέντοι γε τότε πατριαρχεύω Νικηφόρος , ὁ ἀπό Ἔφεσος , συγκροτώ μέν ὁ σύνοδος , πολύς δέ πλέω καί ὁ ὁ βασιλεύς ἐθέλω , ἔχω καί πολύς συνάγω ἐκ ὁ Ἔφεσος χρυσός , ἐφίστημι ὁ Νίκαια . καί πρῶτος μέν πειράω ποικίλως ὁ σχίζω ἀρχιερεύς , ἐπί ὅς συνέρχομαι τε ὁ καί εἰρηνεύω , καί πολύς εἰμί αὐτός μετέρχομαι ἀπειλή · ἀλλά οὐ πείθω , πλέω δέ παρίημι ὁ ζῆλος ἐκεῖνος , καί καταγελάω ὁ μήνυμα . ὡς δέ οὐ πείθω πᾶς πράσσω , ἀντεισάγω ἄλλος ὁ ἐκκλησία σκέπτομαι · ὅς δή καί γίγνομαι ὕστερος . αὐτός δέ ὁ ἄλλος ἀποπειράομαι , καί ὁ ταραχή πολύς εἰμί , καί ὁ κατά ἐκεῖνος σκάνδαλον ἀείρω · πλήν γάρ ὁ εἰς ἄρχω τάσσω ὁ ἐκκλησία , ὁ λοιπός ὁ ἐκεῖνος κοινωνία ἀποστέργω . ὅμως ὁ μέν ἑκών , ὁ δέ καί ἄκων , πλήν ὀλίγος , καθυποκλίνω , διασείω δέ εἰμί ὁ γνώμη , πρᾶξις ὁ μή πείθω ὀχυρόω . ὁ δέ λαικός πλῆθος , ὁ νέος ποιμήν καί λίαν ἀποπροσποιέομαι , ζητέω ὁ γνήσιος . οὕτως γοῦν ταράσσω ὁ πρᾶγμα , ἐπεί καί ὁ κράτος μανθάνω μάχη μέλλω συγκροτέω μέγας κατά φρούριον ὁ Γαλατά , ὥστε αἱρέω , κἀν εἰμί τίς καί πάθοιἐκεῖθεν γάρ καί ὁ ὁ Μεγαλόπολις ἐλπίζω ἅλωσις , ὀλίγος κατά Νίκαια διαμένω , ὁρμάω αὐτίκα καί κατά ὁ πύλη γίγνομαι , ὁ κονιορτός ὁ βλαύτη ἀποτινάσσω ὡς εἰς μαρτυ Ῥίον δῆθεν , ἔξειμι · καί διά ὁ κατά ὁ Ἑλενόπολις ὁ θάλασσα πορθμός πρός ἐκεῖνος ἐπείγω , ἅμα μέν ἐνασμενίζω ἐκεῖθεν ὁ ἐκ βασιλεύς παραμυθία , ἅμα δέ καί μέγας ἐλπίζω , συγκροτέω μάχη βλέπω κατά ὁ πόλις , ὡς ἁλίσκομαι αὐτίκα ὁ ἐκκλησία ἐπιβαίνω , ἀπαλλάσσω Νίκαια καί ὁ ἐκεῖ . ἐν ὅσος δέ ὁ μεταξύ πορεία διανύω , ἐν Σηλυβρία καί ἔτι εἰμί ὁ κράτος , ὅτε συμβαίνω καί Ἀνδρόνικος ὁ Σάρδεις ἐκεῖσε πάρειμι ναι · δύο γάρ σχίζω , αὐτός τε καί ὁ Θεσσαλονίκη Μανουήλ , ἐκεῖνος μέν ἑαυτοῦ εἰς ἐξορία δίδωμι καί ἐξορίζω .