georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.143
ζʹ . Τὰ περὶ τὸ Δυρράχιον καὶ τοῦ σεισμοῦ τοῦ ἐκεῖ ἐνσκήψαντος . Τότε τοίνυν μετὰ καιρὸν καὶ τὰ περὶ τὸ Δυρράχιον συνέβη , ἐλεεινὰ καὶ πλήρη δακρύων . Κρονίου γὰρ ἐνστάντος μηνός , ἀσυνήθεις ψόφοι τὴν γῆν ἐτάρασσον συνεχῶς , οὓς δὴ βοασμοὺς κοινολογῶν εἴποι τις , καὶ δῆλοι ἦσαν σημαίνοντες ἐπιὸν ἐγγύθεν κακόν · μιᾶς γοῦν ἡμέρας καὶ συνεχέστερον ἐπήχουν οἱ κρότοι καὶ μεῖζον ἢ πρότερον . Τοῖς μὲν οὖν ἐμπεσοῦσα δειλία ἔξω που κατοικεῖν τοῦ ἄστεος ἔπειθεν , ὡς , εἰ πλέον γένηται , ἀλυξείουσιν . Ἀλλὰ νὺξ ἦν ἐπιγενομένη τοῖς ἡμερινοῖς ἐκείνοις θορύβοις , καὶ σεισμὸς ἐμπίπτει βαρὺς καὶ τῶν μνημονευομένων μείζων . Ἦν δ' ἐκεῖνος οὐ τρόμος , ὡς ἄν τις εἴποι , γῆς κατὰ τὸ λέχριον κινουμένης , ἀλλὰ κατὰ σφυγμοὺς ἀνατιναγμός , ὡς ἐν ἀκαρεῖ πᾶσαν τὴν πόλιν ἐκείνην ἐκ θεμελίων ἀνατραπῆναι καὶ πεσεῖν εἰς τοὔδαφος . Οἶκοι δ' ἐκεῖνοι καὶ ἀναστάσεις κτισμάτων , μηδὲ τὸ βραχὺ ἀντισχόντες , ἐνεδίδοσαν καὶ κατέπιπτον , ἐναπολαμβανομένων ἐντὸς τῶν ἀνθρώπων , μηδενὸς ἔχοντος ὅπου φύγοι · τὸ γὰρ τῶν οἰκοδομημάτων συνεχὲς τῇ ἐκείνων φυγῇ προσίστατο , καὶ πολλῷ ἦν ῥᾷον ἐντὸς οἰκιῶν ἢ ἐξιόντας σῴζεσθαι , πλὴν κἀκείνων σωθεισῶν ἐκ μέρους · οὐδὲ γὰρ ἦν ἥτις καὶ κατὰ τὸ ἀκέραιον διεγένετο . Ἄλλη γὰρ ἐπ' ἄλλῃ συνέπιπτε , καὶ ὁ , ταύτης πεσού σης , τὸν κίνδυνον ἀποδρὰς κατά τινα τύχην , ἐπιπεσούσης ἄλλης , συνελαμβά νετο . Καὶ ἦν ἀθρόον μὲν τὸ δεινόν , δυσχερὲς δὲ ἢ ὥστε τινὰ φυγόντα σῴζεσθαι . Πολλοῖς δὲ καὶ ὄναρ ἐπέστη , οἳ καὶ πρὶν μαθεῖν τὸ συμβὰν οὐκ ἔφθανον ἀπολλύμενοι · παιδάρια δὲ καὶ βρέφη , μηδ' ἔχοντ' εἰδέναι τὸ χαλεπόν , τοῖς ἐρειπίοις συγκατεπνίγοντο . Τοσοῦτος δ' ἦν ὁ ἐξαίφνης κτύπος καὶ θόρυβος ὥστε καί , τῆς θαλάσσης ἀναβρασσομένης ἔξωθεν , τοὺς περιγεγονότας ὑπο νοεῖν οὐχ ὅπως ἀρχὴν ὠδίνων ἐκεῖνα , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν τοῦ κόσμου ἐπιστῆναι συντέλειαν · τῷ γὰρ παραθαλασσίαν μὲν τὴν πόλιν ἐκείνην εἶναι , δεινὸν δὲ καὶ τιναγμὸν ἐμπεσεῖν ἐξαίφνης , τόσου μὲν θορύβου γεγονότος ἀνθρώπων , τόσου δὲ κτύπου ἐπικαταπιπτόντων ἀλλήλοις τῶν οἰκημάτων , οἱ ἔξωθεν εὑρεθέντες , μειζόνως κατασεισθέντες τὰς ἀκοάς , οὐδὲν εἶχον ὑπο νοεῖν ἕτερον ἢ τοῦ κόσμου παντὸς ἐξαφάνισιν . Ἐπ' οὐκ ὀλίγον γοῦν τοῦ σεισμοῦ κρατήσαντος , ὡς μηδὲν ἑστὸς ἐγκατα λειφθῆναι , ἀλλὰ πᾶν τὸ ἐντὸς καταπεσεῖν καὶ τοὺς ἀνθρώπους συγκαταχῶσαι , παρὰ μόνην αὐτὴν τὴν ἀκρόπολινἐκείνη γὰρ καὶ ἀντέσχε καὶ οὐχ ὑπήκουε τῷ σεισμῷ , ἡμέρας φανείσης , συντρέχουσιν εὐθὺς οἱ περίοικοι , ἅμα μακέλλαις τε καὶ δικέλλαις καὶ παντὶ τῷ προστυχόντι ὀργάνῳ πρὸς ὀρυγὴν χρώμενοι , καὶ προσπεσόντες ὤρυττον , ἵνα γοῦν καί τισι ταλαιπώροις ἔτι ζῶσιν ἀπαμύναιεν τοῦ κινδύνου , τὸ δὲ πλέον ὡς ἂν καὶ πλοῦτον παντοδαπὸν ἐκφορήσαντες , τοῖς ἐρειπίοις κατασπασθέντα , λαβόντες ἔχοιεν · τότε γὰρ τοῖς πράγμασι τῶν πεσόντων καὶ οἱ κληρονόμοι συγκατεδύοντο , καὶ ὁ λαγχάνειν τὰς ἐξούλης δίκας ἐκείνοις οὐκ ἦν . Ἐφ' ἡμέραις οὖν ἅπαν τὸ γεγονὸς εἰς ἔδαφος κατασκάψαντες καὶ χρυσοῦν ἀμήσαντες θέρος , Ἀλβανῖταί τε καὶ οἱ περίοικοι , ὡς ἄμαις χρώμενοι ταῖς δικέλλαις , τέλος ἔρημον ἀφιᾶσι τήν ποτε πόλιν ἐκείνην , γνωριζομένην σημείοις τισὶν ἀμυδροῖς , ἐν οὖσι καταλε γομένην οὐ τῷ εἶναι , ἀλλὰ μόνῳ τῷ ὀνομάζεσθαι . Ὁ δ' ἐκείνης ἀρχιερεὺς Νικήτας , εὑρεθεὶς κἀκεῖνος τῷ τότε καὶ φυλαχθεὶς μέν , ἀλλ' ἐν πολλοῖς τῶν μελῶν τὰ σύμβολα τοῦ κινδύνου φέρων , πικρὰν ἰδὼν συμφορὰν καὶ ἣν ἥκιστ' ἄν τις καὶ προσεδόκησε πώποτε , κατάφοβος φεύγει , ἀφεὶς ἔρημον οὐχ ἑαυτοῦ μόνου , ἀλλὰ καὶ τῶν ταύτης ἐποίκων καὶ κάλλους κτισμάτων καὶ πραγμάτων αὐτῶν τὴν μητρόπολιν .
Lemmas: γῆ . ὁ περί ὁ Δυρράχιον καί ὁ σεισμός ὁ ἐκεῖ ἐνσκήπτω . τότε τοίνυν μετά καιρός καί ὁ περί ὁ Δυρράχιον συμβαίνω , ἐλεεινός καί πλήρης δάκρυ . Κρονίου γάρ ἐνίστημι μείς , ἀσυνήθης ψόφος ὁ γῆ ταράσσω συνεχῶς , ὅς δή βοασμός κοινολογος εἶπον τις , καί δῆλος εἰμί σημαίνω ἔπειμι2 ἐγγύθεν κακός · εἷς γοῦν ἡμέρα καί συνεχής ἐπηχέω ὁ κρότος καί μείζων ἢ πρότερος . ὁ μέν οὖν ἐμπίπτω δειλία ἔξω ποῦ κατοικέω ὁ Ἄστυ πείθω , ὡς , εἰμί πλέω γίγνομαι , ἀλυξείω . ἀλλά νύξ εἰμί ἐπιγίγνομαι ὁ ἡμερινός ἐκεῖνος θόρυβος , καί σεισμός ἐμπίπτω βαρύς καί ὁ μνημονεύω μείζων . ἦς δέ ἐκεῖνος οὖον τρόμος , ὡς ἄν τις εἶπον , γῆ κατά ὁ λέχριος κινέω , ἀλλά κατά σφυγμός ἀνατιναγμός , ὡς ἐν ἀκαρής πᾶς ὁ πόλις ἐκεῖνος ἐκ θεμέλιος ἀνατρέπω καί πίπτω εἰς ἔδαφος . οἶκος δέ ἐκεῖνος καί ἀνάστασις κτίσμα , μηδέ ὁ βραχύς ἀντέχω , ἐνδίδωμι καί καταπίπτω , ἐναπολαμβάνω ἐντός ὁ ἄνθρωπος , μηδείς ἔχω ὅπου φεύγω · ὁ γάρ ὁ οἰκοδόμημα συνεχής ὁ ἐκεῖνος φυγή προσίστημι , καί πολύς εἰμί ῥᾳδίως ἐντός οἰκίον ἢ ἔξειμι σῴζω , πλήν ἐκεῖνος σῴζω ἐκ μέρος · οὐδέ γάρ εἰμί ὅστις καί κατά ὁ ἀκέραιος διαγίγνομαι . ἄλλη γάρ ἐπί ἄλλος συμπίπτω , καί ὁ , οὗτος πίπτω σός , ὁ κίνδυνος ἀποδιδράσκω κατά τις Τύχη , ἐπιπίπτω ἄλλος , συλλαμβάνω Νέτο . καί εἰμί ἀθρόος μέν ὁ δεινός , δυσχερής δέ ἢ ὥστε τις φυγή σῴζω . Πολύς δέ καί ὄναρ ἐφίστημι , ἕ καί πρίν μανθάνω ὁ συμβαίνω οὐ φθάνω ἀπόλλυμι · παιδάριον δέ καί βρέφος , μηδέ ἔχω οἶδα ὁ χαλεπός , ὁ ἐρείπιον συγκαταπνίγω . τοσοῦτος δέ εἰμί ὁ ἐξαπίνης κτύπος καί θόρυβος ὥστε καί , ὁ θάλασσα ἀναβράσσω ἔξωθεν , ὁ περιγίγνομαι ὑπο νοέω οὐ ὅπως ἀρχή ὠδίς ἐκεῖνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ὁ κόσμος ἐφίστημι συντέλεια · ὁ γάρ παραθαλάσσιος μέν ὁ πόλις ἐκεῖνος εἰμί , δεινός δέ καί τιναγμός ἐμπίπτω ἐξαπίνης , τόσος μέν θόρυβος γίγνομαι ἄνθρωπος , τόσος δέ κτύπος ἐπικαταπίπτω ἀλλήλων ὁ οἴκημα , ὁ ἔξωθεν εὑρίσκω , μέγας κατασείω ὁ ἀκοή , οὐδείς ἔχω ὑπο νοέω ἕτερος ἢ ὁ κόσμος πᾶς ἐξαφάνισις . ἐπί οὐ ὀλίγος γοῦν ὁ σεισμός κρατέω , ὡς μηδείς ἵστημι ἔγκατα λείπω , ἀλλά πᾶς ὁ ἐντός καταπίπτω καί ὁ ἄνθρωπος συγκαταχώννυμι , παρά μόνος αὐτός ὁ ἀκρόπολινἐκείνη γάρ καί ἀντέχω καί οὐ ὑπακούω ὁ σεισμός , ἡμέρα φαίνω , συντρέχω εὐθύς ὁ περίοικος , ἅμα μάκελλα τε καί δίκελλα καί πᾶς ὁ προστυγχάνω ὄργανον πρός ὀρυγή χράω , καί προσπίπτω ὀρύσσω , ἵνα γοῦν καί τις ταλαίπωρος ἔτι ζῶ ἀπαμύνω ὁ κίνδυνος , ὁ δέ πλέω ὡς εἄν καί πλοῦτος παντοδαπός ἐκφορέω , ὁ ἐρείπιον κατασπάω , λαμβάνω ἔχω · τότε γάρ ὁ πρᾶγμα ὁ πίπτω καί ὁ κληρονόμος συγκαταδύνω , καί ὁ λαγχάνω ὁ ἐξούλης δίκη ἐκεῖνος οὐ εἰμί . ἐπί ἡμέρα οὖν ἅπας ὁ γίγνομαι εἰς ἔδαφος κατασκάπτω καί χρύσεος ἀμάω θέρος , Ἀλβανίτης τε καί ὁ περίοικος , ὡς ἄμη χράω ὁ δίκελλα , τέλος ἐρῆμος ἀφίημι ὁ ποτός πόλις ἐκεῖνος , γνωρίζω σημεῖον τις ἀμυδρός , ἐν εἰμί καταλέω γίγνομαι οὖον ὁ εἰμί , ἀλλά μόνος ὁ ὀνομάζω . ὁ δέ ἐκεῖνος ἀρχιερεύς Νικήτας , εὑρίσκω ἐκεῖνος ὁ τότε καί φυλάσσω μέν , ἀλλά ἐν πολύς ὁ μέλος ὁ σύμβολον ὁ κίνδυνος φέρω , πικρός εἶδον συμφορά καί ὅς ἥκιστος ἄν τις καί προσδοκάω πώποτε , κατάφοβος φεύγω , ἀφίημι ἐρῆμος οὐ ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά καί ὁ οὗτος ἔποικος καί κάλλος κτίσμα καί πρᾶγμα αὐτός ὁ μητρόπολις .