georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.70
λαʹ . Ὅπως ὁ βασιλεὺς εἴσεισιν εἰς τὴν πόλιν μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν ἀρχόντων . Ὁ δὲ βασιλεύς , συνταξάμενος ὅσον ἦν τὸ περὶ αὐτόν , ἔχων μεθ' ἑαυτοῦ καὶ τὴν αὐγούσταν , ἔτι δὲ καὶ τὸ νεογιλὸν θάλος τὸν ἐξ ἐκείνης Ἀνδρόνικον , οὗ δὴ καὶ τῇ προσηγορίᾳ τὸν πατέρα οὐκέτ' ὄντα ἐτίμα , οὗ τὴν μνήμην ὡς φιλοπάτωρ καὶ ἐνόρκιον ἐφ' ἑκάστῳ ἐτίθει , τὸν μέγαν ἐπὶ γλώσσης φέρων δομέστικον , καὶ τὴν τῆς αὐγούστης μητέρα , ἣν μεγάλην κυρίαν κατὰ τιμὴν ὠνόμαζον οἱ πολλοί , συνάμα τῇ γερουσίᾳ πάσῃ καὶ τῇ συγκλήτῳ τὴν ἐπὶ τῆς πόλεως ὥδευε καὶ δή , περαιωσάμενος τὸν Ἑλλήσποντον , ἐκεῖθεν ἐχώρει πρὸς τὸ Βυζάντιον . Ἐλθὼν δὲ καὶ τὴν Χρυσέαν πύλην κατειληφώς , ἐκεῖ καθήμενος ἐφ' ἡμέραις , τὴν ἐς πόλιν εἴσοδον , ὅπως θεοφιλῶς ἅμα καὶ μεγα λοπρεπῶς γένοιτο , ἀνεσκόπει τε καὶ συνέταττε . Καὶ δὴ πέμψας ἄγει ἐκ τῆς μονῆς τοῦ Παντοκράτορος τὴν σεβασμίαν εἰκόνα τῆς ἁγνῆς θεομήτορος , ἣν λόγος ἔργον μὲν εἶναι τοῦ θείου Λουκᾶ , ἐκεῖσέ που παρούσης κἀκείνης καὶ θεωμένης , δῶρον δὲ μετὰ ταῦτα γενέσθαι Πουλχερίᾳ τῇ βασιλίδι παρὰ τῆς νύμφης αὐτῆς Εὐδοκίας τῆς ἐξ Ἀθηνῶν καὶ δεσποίνης , καὶ δῶρον ἀξιόχρεων ὄντως ἐκ Παλαιστίνης ἀποσταλέν · ὑπὸ δὴ ταύτῃ ὁδηγῷ γε οὔσῃ , δι' ἧς ἐπεπιστεύκει καὶ ἀπολήψεσθαι , εἰσελαύνων τὴν πόλιν , ἀποχρώντως ἡγεῖτό οἱ ἔχειν τὴν εἰς ἐκείνην ἀπονέμειν χάριν . Ἔταττε δὲ καὶ τῶν ἐκεῖσε ἀρχιερέων ἕνα , τὸν τῆς Κυζίκου Γεώργιον , τὴν στολὴν ὑπενδύντα , τὰ τῆς εὐχῆς ἄγειν καὶ τὴν ὑπὲρ τῶν πραττομένων εὐχαριστίαν ἀποπληροῦν . Ἤνοικτο τοιγαροῦν ἡ Χρυσέα πύλη χρονία , καὶ ὁ ἀρχιερεὺς τῆς εὐχῆς ἐξῆρχεν . Ὁ μέντοι γε βασιλεὺς καὶ πᾶν τὸ περὶ αὐτὸν σχολαίῳ ποδὶ καὶ ἀνατεταμένῃ διανοίᾳ μεθ' ὅτι πλείστης τῆς πρὸς τὸν Θεὸν ἀνθομολογήσεως τὴν πόλιν εἰσέρχεται , πεζῇ βαδίζων καὶ τὸ τῆς βασιλείας σοβαρόν , ὡς μὴ τοι αύτῃ τελετῇ πρέπον συνόλως , ἀποτιθέμενος . Ἦν δὲ τότε καὶ τὸ τῆς ἡμέρας μεσημβρινόν , τοῦ μετρίου πλέον ἐκκαῖον , τοῦ ἡλίου κατὰ κορυφὴν ἱσταμένου , καὶ ἡ τῶν συνειλεγμένων προθυμία πρὸς τὸ πνῖγος διεφιλονείκει , ὡς , εἴ τι καὶ συμβαίη , καταληψομένων συνάμα τῷ βασιλεῖ τὸ μέγα παλάτιον · τὸ γὰρ τῶν Βλαχερνῶν οὐκ εὐτρεπῶς ἦν ἔχειν πρὸς τὴν τῶν βασιλέων κατοίκησιν · ἔγεμε γὰρ καπνοῦ καὶ λιγνύος Ἰταλικῆς , ἣν οἱ τοῦ Βαλδουίνου δαιταλευταὶ ἐκ πολλῆς τῆς ἰδιωτείας ἐκείνου τοῖς τῶν ἀνακτόρων τοίχοις προσέπαττον , ὡς ἔργον εἶναι τὴν ἐκείνων κάθαρσιν , ἅμα δ' ὅτι καὶ εἰς ἀσφάλειαν ἱκανῶς εἶχε βασιλεῦσι πρώτως ἐπιβᾶσι πόλεως , τῶν πραγμάτων τεταραγμένως ἐχούσης . Τὸ μὲν οὖν ἡσυχίᾳ χαῖρον τοῦ δήμου , ἄρτι πρώτως βασιλέα Ρωμαίων ἐν τοῖς ἀνακτόροις θεώμενον , μεταβαλὸν τὴν ἔκπληξιν εἰς χαράν , ἐν ἐλπίσιν ἦν τοῦ λοιποῦ εὐπραγεῖν ὑπὸ τούτῳ βασιλευόμενον . Δοκοῦσι δέ μοι πρὸς ἐκείνην τὴν ὄψιν καὶ οἱ κατὰ τὴν πόλιν Ἰταλοὶ μεταβαλέσθαι ἂν καὶ ἀγαπᾶν , οὕτω πραχθέντωνμηδὲ γὰρ ἀδοξεῖν τοιούτῳ δουλεύοντας , εἰ μή γε ἡ κατὰ γένος κόρυζα εἰς ὀλιγωρίαν ἐτύφου καὶ ἄλλως ἐξ ὑπογύου τὰ δεινὰ παθόντας . Πλὴν τελεσθείσης τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐπὶ κρότοις ἐπινικίοις καὶ θείοις ᾄσμασι , τὴν μὲν νύκτα φρουραῖς ἀσφαλέσι διείληπτο τὸ παλάτιον .
Lemmas: λαός . ὅπως ὁ βασιλεύς εἴσειμι εἰς ὁ πόλις μετά ὁ περί αὐτός ἄρχω . ὁ δέ βασιλεύς , συντάσσω ὅσος εἰμί ὁ περί αὐτός , ἔχω μετά ἑαυτοῦ καί ὁ αὐγώ , ἔτι δέ καί ὁ νεογιλός θάλος ὁ ἐκ ἐκεῖνος Ἀνδρόνικος , ὅς δή καί ὁ προσηγορία ὁ πατήρ οὐκέτι εἰμί τιμάω , ὅς ὁ μνήμη ὡς Φιλοπάτωρ καί ἐνόρκιος ἐπί ἕκαστος τίθημι , ὁ μέγας ἐπί γλῶσσα φέρω δομέστικος , καί ὁ ὁ Αυγούστης μήτηρ , ὅς μέγας κύριος κατά τιμή ὀνομάζω ὁ πολύς , συνάμα ὁ γερουσία πᾶς καί ὁ σύγκλητος ὁ ἐπί ὁ πόλις ὁδεύω καί δή , περαιόω ὁ Ἑλλήσποντος , ἐκεῖθεν χωρέω πρός ὁ Βυζάντιον . ἔρχομαι δέ καί ὁ χρύσεος πύλη καταλαμβάνω , ἐκεῖ κάθημαι ἐπί ἡμέρα , ὁ εἰς πόλις εἴσοδος , ὅπως θεοφιλῶς ἅμα καί μέγας λοπρεπῶς γίγνομαι , ἀνασκοπέω τε καί συντάσσω . καί δή πέμπω ἄγω ἐκ ὁ μονή ὁ Παντοκράτωρ ὁ σεβασμία εἰκών ὁ ἁγνός θεομήτωρ , ὅς λόγος ἔργον μέν εἰμί ὁ θεῖον Λουκᾶς , ἐκεῖσε ποῦ πάρειμι κά̓κες καί θεάομαι , δῶρον δέ μετά οὗτος γίγνομαι Πουλχερία ὁ βασιλίδι παρά ὁ νύμφη αὐτός Εὐδοκία ὁ ἐκ Ἀθῆναι καί δέσποινα , καί δῶρον ἀξιόχρεως εἰμί ἐκ Παλαιστίνη ἀποστέλλω · ὑπό δή οὗτος ὁδηγός γε εἰμί , διά ὅς πιστεύω καί ἀπολαμβάνω , εἰσελαύνω ὁ πόλις , ἀποχρώντως ἡγέομαι ὁ ἔχω ὁ εἰς ἐκεῖνος ἀπονέμω χάρις . τάσσω δέ καί ὁ ἐκεῖσε ἀρχιερεύς εἷς , ὁ ὁ Κύζικος Γεώργιος , ὁ στολή ὑπενδύω , ὁ ὁ εὐχή ἄγω καί ὁ ὑπέρ ὁ πράσσω εὐχαριστία ἀποπληρόω . μηίγνυνοι τοιγάρ ὁ Χρυσέα πύλη χρόνιος , καί ὁ ἀρχιερεύς ὁ εὐχή ἐξάρχω . ὁ μέντοι γε βασιλεύς καί πᾶς ὁ περί αὐτός σχολαῖος πούς καί ἀνατείνω διάνοια μετά ὅτι πλεῖστος ὁ πρός ὁ θεός ἀνθομολόγησις ὁ πόλις εἰσέρχομαι , πεζός βαδίζω καί ὁ ὁ βασίλεια σοβαρός , ὡς μή ὅς οὗτος τελετή πρέπω σύνολος , ἀποτίθημι . ἦς δέ τότε καί ὁ ὁ ἡμέρα μεσημβρινός , ὁ μέτριος πλέω ἐκκαίω , ὁ ἥλιος κατά κορυφή ἵστημι , καί ὁ ὁ συλλέγω προθυμία πρός ὁ πνῖγος διαφιλονεικέω , ὡς , εἰμί τίς καί συμβαίνω , καταλαμβάνω συνάμα ὁ βασιλεύς ὁ μέγας Παλάτιον · ὁ γάρ ὁ Βλαχερνῶν οὐ εὐτρεπής εἰμί ἔχω πρός ὁ ὁ βασιλεύς κατοίκησις · γέμω γάρ καπνός καί λιγνύς ἰταλικός , ὅς ὁ ὁ βαλδουινεω δαιταλευτής ἐκ πολύς ὁ ἰδιωτεία ἐκεῖνος ὁ ὁ ἄναξ τοῖχος προσπάσσω , ὡς ἔργον εἰμί ὁ ἐκεῖνος κάθαρσις , ἅμα δέ ὅτι καί εἰς ἀσφάλεια ἱκανῶς ἔχω βασιλεύς πρῶτος ἐπιβαίνω πόλις , ὁ πρᾶγμα τεταραγμένως ἔχω . ὁ μέν οὖν ἡσυχία χαίρω ὁ δῆμος , ἄρτι πρῶτος βασιλεύς Ῥωμαῖος ἐν ὁ ἀνάκτορον θεάομαι , μεταβάλλω ὁ ἔκπληξις εἰς χαρά , ἐν ἐλπίς εἰμί ὁ λοιπός εὐπραγέω ὑπό οὗτος βασιλεύω . δοκέω δέ ἐγώ πρός ἐκεῖνος ὁ ὄψις καί ὁ κατά ὁ πόλις Ἰταλός μεταβάλλω εἄν καί ἀγαπάω , οὗτος πραχθέντωνμηδὲ γάρ ἀδοξέω τοιοῦτος δουλεύω , εἰμί μή γε ὁ κατά γένος κόρυζα εἰς ὀλιγωρία τύφω καί ἄλλως ἐκ ὑπόγυιος ὁ δεινός πάθος . πλήν τελέω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐπί κρότος ἐπινίκιος καί θεῖον ᾆσμα , ὁ μέν νύξ φρουρά ἀσφαλής διαλαμβάνω ὁ Παλάτιον .