georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.122
ιηʹ . Ὅπως ὁ Ἰωσὴφ τῷ Γερμανῷ συνεβούλευεν ἀποθέσθαι τὴν πατριαρχίαν . Καὶ δή , τοῦ βασιλέως ἐνδόντος , ἐν ἀπορρήτοις ὁ Ἰωσὴφ τῷ Γερμανῷ προσιὼν ἐν σχήματι συμβούλου χρηστοῦ τὴν πατριαρχίαν συνεβούλευεν ἀποθέσθαι · πολὺν γὰρ εἶναι τὸν τάραχον , καὶ οὐχ οἷόν τ' ἔσεσθαι ἐς μακρὰν ἀντισχεῖν ἐκεῖνον , κἂν ὅσον παρὰ τοῦ βασιλέως συνέχοιτο · ἀπαυδήσειν γὰρ καὶ αὐτὸν βασιλέα , μαθόντα τὸ σχίσμα . « Ἦ οὐχ ὁρᾷς ὁπόσοι τε ἀμφὶ τὸν Ὑάκινθον , ὁπόσοι τ' αὖθις ἀμφὶ τὴν Θεοδοσίαν καὶ τὸν αὐτά δελφον αὐτῆς τὸν Ἰωάννην τὸν τῆς Μάρθας καὶ τὴν ἑτεροθαλῆ ἀδελφὴν αὐτῶν τὴν Νοστογγόνισσαν συνέστησαν ; Οὐ βλέπεις τοὺς μοναχοὺς ἀποφοιτήσαντας τῶν μονῶν , αἷς ἐγγηράσαντες τοῖς ἀσκητικοῖς ἐνίδρωσαν πόνοις ; Εἰ δ' ἐπὶ τῇ Εὐλογίᾳ θαρρεῖς , ἀλλ' ἴδε τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς Μάρθαν , ἴδε τὰς αὐτῆς θυγατέρας , ὅπως τῷ Ἀρσενίῳ προστετήκασι καὶ σοῦ ὀλιγωροῦσιν ὡς μηδενός . Οἱ δὲ κοσμικοί , ἀλλ' οὐκ ἔχω σοι λέγειν ὅπως τῷ Ὑακίνθῳ πρόσκεινται καὶ τῇ Νοστογγονίσσῃ μοναχῇ , ἣν ἀδελφὴν οἶδας οὖσαν Θεοδοσίας καὶ Ἰωάννου τῶν εἰρημένων . Τί σοι γοῦν λοιπὸν ἐναπο λειφθήσεται , εἴ γε καὶ βασιλεὺς ἀπειπὼν ἀπολείψοι σε ; Σπεῦσον μετὰ τιμῆς ἐξελθεῖν , ὡς καιρὸν ἔχεις τοῦ ἀφ' ἑαυτοῦ πράττειν , μήπως , ἐπιστάντος σοι τοῦ καιροῦ καθ' ὃν ἀβουλήτως πράττειν ἀναγκασθήσῃ , καὶ γέλωτα ὄφλοις , ἀποχωρῶν τῆς ἐκκλησίας καὶ ἄκων . » Ταῦτα μὲν οὖν ἐκεῖνος ἐν ὑποθήκης τρόπῳ πρὸς τὸν ἐπὶ τοῦ πατριαρχείου συνεῖρεν · ἀλλ' ἡ ὄρεξις προσίστατο τοῦ ἀκούοντος , καὶ ὁ λέγων οὐκ ἔπειθε . Ποῦ γὰρ καὶ εἰς νοῦν ἐκείνῳ ὡς καὶ βασιλεὺς ἐπινεύει πρὸς ταῦτα καὶ τὰ τῆς συμβουλῆς Ἰωσὴφ ἐκεῖθεν προανακέκρουσται ; Ἔμεινε γοῦν καὶ ἔτι καὶ ἐπεστοίβασε κληρικούς τε καὶ ἱεράρχας χειροτονῶν , ἀφορῶν πρὸς τὴν τοῦ κρατοῦντος εὐμένειαν . Τὸ δ' ἦν ἄρα χλεύη καὶ γέλως , καὶ τὸ εἰς ἐκεῖνον ἐλπίζειν ἶσον καὶ τῷ ἐν μνίοις θαλάσσης , ἐπεὶ τῆς νεὼς ἀποπέσοι , θαρροῦντι σῴζεσθαι . Ἀλλ' ὁ κρατῶν , τὴν ὑποψίαν ἐκκλίνειν ἐθέλων , καὶ συνέχειν προσεποιεῖτο καὶ εὐμενῶς προσεφέρετο καὶ παρεῖχεν ἐκείνῳ πλεῖστα , ἐφ' ᾧ διδοίη καὶ τὰς τῶν πολλῶν ἐξωνοῖτο γνώμας , ὥστε καὶ τῆς τῶν Βαΐων ἑορτῆς ἐπιστάσης , ὅτε καὶ ἡ συνήθης ἐξ ὄρθρου λιτανεία τελεῖται , αὐτὸς πέμψας πλεῖστα ἐξ ἀργύρου καὶ χαλκοῦ νομίσματα πρὸς τοῦ κρατοῦντος ἐλάμβανε καί , ἁρπεδόσιν ἐνδεῖσθαι παρασκευάσας τὰ συνήθως λεγόμενα ἐπικόμπια καὶ αὐτὸς μέχρι καὶ ἐς τῶν Τεσσαράκοντα Μαρτύρων τὴν λιτὴν κατατείνων , ῥιπτεῖν ἐκέλευε τῷ λαῷ . Καὶ τοιαῦτ' ἦσαν τὰ πρὸς ἐκεῖνον τοῦ βασιλέως ἐπικαλύμματα , ἐφ' ᾧ μὴ γνωσθείη μηδ' ἀμη γέπη τὴν ἐκείνου θέλων ἐξέλευσιν .
Lemmas: ΙΗΥ . ὅπως ὁ Ἰωσήφ ὁ Γερμανός συμβουλεύω ἀποτίθημι ὁ πατριαρχία . καί δή , ὁ βασιλεύς ἐνδίδωμι , ἐν ἀπόρρητος ὁ Ἰωσήφ ὁ Γερμανός προσέρχομαι ἐν σχῆμα σύμβουλος χρηστός ὁ πατριαρχία συμβουλεύω ἀποτίθημι · πολύς γάρ εἰμί ὁ τάραχος , καί οὐ οἷος τε εἰμί εἰς μακράν ἀντέχω ἐκεῖνος , κἀν ὅσος παρά ὁ βασιλεύς συνέχω · ἀπαύδησις γάρ καί αὐτός βασιλεύς , μανθάνω ὁ σχίσμα . « ἦς οὐ ὁράω ὁπόσος τε ἀμφί ὁ Ὑάκινθος , ὁπόσος τε αὖθις ἀμφί ὁ Θεοδοσία καί ὁ αὐτός Δελφός αὐτός ὁ Ἰωάννης ὁ ὁ Μάρθα καί ὁ ετεροθαλής ἀδελφή αὐτός ὁ νοστογγονιεννυω συνίστημι ; οὖον βλέπω ὁ μοναχός ἀποφοιτάω ὁ μονή , ὅς ἐγγηράσκω ὁ ἀσκητικός ἐνιδρόω πόνος ; εἰμί δέ ἐπί ὁ Εὐλογία θαρσέω , ἀλλά ὁράω ὁ ἀδελφή αὐτός Μάρθα , ὁράω ὁ αὐτός θυγάτηρ , ὅπως ὁ Ἀρσένιος προστήκομαι καί σύ ὀλιγωρέω ὡς μηδείς . ὁ δέ κοσμικός , ἀλλά οὐ ἔχω σύ λέγω ὅπως ὁ Ὑάκινθος πρόσκειμαι καί ὁ νοστογγονιεννυω μοναχός , ὅς ἀδελφή οἶδα εἰμί Θεοδοσία καί Ἰωάννης ὁ εἴρω . τις σύ γοῦν λοιπός ἐναπο λείπω , εἰμί γε καί βασιλεύς ἀπεῖπον ἀπολείπω σύ ; σπεύδω μετά τιμή ἐξέρχομαι , ὡς καιρός ἔχω ὁ ἀπό ἑαυτοῦ πράσσω , μήπως , ἐφίστημι σύ ὁ καιρός κατά ὅς ἀβούλητος πράσσω ἀναγκάζω , καί γέλως ὄφλω , ἀποχωρέω ὁ ἐκκλησία καί ἄκων . » οὗτος μέν οὖν ἐκεῖνος ἐν ὑποθήκη τρόπος πρός ὁ ἐπί ὁ πατριαρχείο συνείρω · ἀλλά ὁ ὄρεξις προσίστημι ὁ ἀκούω , καί ὁ λέγω οὐ πείθω . πός γάρ καί εἰς νόος ἐκεῖνος ὡς καί βασιλεύς ἐπινεύω πρός οὗτος καί ὁ ὁ συμβουλή Ἰωσήφ ἐκεῖθεν προανακρούω ; μένω γοῦν καί ἔτι καί ἐπιστοιβάζω κληρικός τε καί ἱεράρχης χειροτονέω , ἀφοράω πρός ὁ ὁ κράτος εὐμένεια . ὁ δέ εἰμί ἄρα χλεύη καί γέλως , καί ὁ εἰς ἐκεῖνος ἐλπίζω ἴσος καί ὁ ἐν μνίον θάλασσα , ἐπεί ὁ ναός ἀποπίπτω , θαρσέω σῴζω . ἀλλά ὁ κράτος , ὁ ὑποψία ἐκκλίνω ἐθέλω , καί συνόχωκα προσποιέω καί εὐμενής προσφέρω καί παρέχω ἐκεῖνος πλεῖστος , ἐπί ὅς δίδωμι καί ὁ ὁ πολύς ἐξωνέω γνώμη , ὥστε καί ὁ ὁ βάϊον ἑορτή ἐφίστημι , ὅτε καί ὁ συνήθης ἐκ ὄρθρος λιτανεία τελέω , αὐτός πέμπω πλεῖστος ἐκ ἄργυρος καί χαλκός νόμισμα πρός ὁ κράτος λαμβάνω καί , ἁρπεδών ἐνδέω παρασκευάζω ὁ συνήθης λέγω ἐπικόμπια καί αὐτός μέχρι καί εἰς ὁ τεσσαράκοντα Μάρτυρος ὁ λιτός κατατείνω , ῥίπτω κελεύω ὁ λαός . καί τοιοῦτος εἰμί ὁ πρός ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς ἐπικάλυμμα , ἐπί ὅς μή γιγνώσκω μηδέ ἄμη Γέπη ὁ ἐκεῖνος ἐθέλω ἐξέλευσις .