georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.132
κηʹ . Περὶ τοῦ κατὰ τὴν ἐκκλησίαν σχίσματος καὶ περὶ τῶν Παντεποπτηνῶν μοναχῶν . Τότε δὲ καὶ ταῖς ἀληθείαις τὸ σχίσμα τῆς ἐκκλησίας ηὐξάνετο , ὡς καὶ κατ' οἰκίας τοὺς ἐντὸς διῃρῆσθαι καὶ ἄλλως μὲν πατέρα διάγειν , ἄλλως δ' υἱόν , καὶ μητέρα καὶ θυγατέρα , καὶ νύμφην καὶ πενθεράν . Ἦσαν δὲ πλείους καὶ οἱ περὶ τὸν Ὑάκινθον μοναχοί , ἄστατοί τινες καὶ εἰς τόπους ἐκ τόπων πλανώμενοι , ὑπὲρ τοῦ πατριάρχου ζηλοῦντες ἐξορισθέντος . Ἄλλοι δέ γε καὶ εἰς ἀρετὴν διαβεβοημένοι ἔκ τε τοῦ Γαλησίου καὶ ἑτέρων μονῶν , ὡς οἱ τότε τῇ τοῦ Παντεπόπτου μονῇ προσκαθήμενοι , ἀπορραγέντες τῆς ποίμνης ἕκαστος τῆς ἰδίας , καθ' ἑαυτοὺς διέζων , μηδ' ὁπωστιοῦν τὸν Ἰωσὴφ εἰς κοινωνίαν δεχόμενοι , τοῦτο μὲν ὡς καὶ αὐτοῦ ἐπιβάντος δῆθεν τοῦ θρόνου ἐπὶ τῷ πτερνίσαι τὸν Γερμανόν , τοῦτο δὲ καὶ ὡς αὐτοῦ , τὸ πρῶτον ὑπὲρ τοῦ πατριάρχου ζηλοῦντος , καὶ τὴν τοῦ Γερμανοῦ κοινωνίαν ἀποτρεπομένου καὶ τοῖς ἄλλοις προτρέποντος . Ἔγκλημα δ' εἶχε καὶ οὗτος ἴδιον , μεῖζον τοῦ προλαβόντος · ἐκεῖνος μὲν γὰρ τῇ μεταθέσει προσέκρουεν , ὁ δ' Ἰωσὴφ τῷ ἀπὸ τοῦ πατριάρχου ἀφορισμῷ , ὃν ἀφωρίσθαι ἔλεγον ἐπὶ τῷ μὴ τὸν βασιλέα εἰς πνευματικὴν υἱότητα δέχεσθαι . Οἱ δ' ἐπὶ τῆς τοῦ Παντεπόπτου μονῆς μοναχοὶ καὶ ἀπεθάρρουν καὶ παρρησιαστικώτερον ἔβαλλον , ἅμα μὲν καὶ ὡς ἐπιβήτορι , ἅμα δὲ καὶ ὡς ἀφωρισμένῳ τῷ πατριαρχοῦντι ἐπέχοντες . Ἐντεῦθεν γὰρ καὶ μέγα τι συνελογίζοντο τὸ καὶ λύειν ἄλυτα , καὶ μᾶλλον εἰς κρῖμα καὶ εἰς ἐπίτασιν , οὐχ ὅπως ἀμετόχως , ἀλλὰ καὶ τοῖς αὐτοῖς ἐνεχόμενον λύοντα . Πολλὴν δὲ καὶ τὴν ἐκ λόγων ἐπέφερον πιθανότητα ἅμα μὲν τῷ τῶν προσώπων σφῶν σεβασμίῳ , ἅμα δὲ καὶ τῷ συζηλοῦν ἐκείνοις ὑπὲρ τοῦ πατριάρχου τὸν Ἰωσήφ , ὃν καί , ὡς ὀστράκου μεταπεσόντος , ἐπὶ τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου ἤκουον ἐφιζάνοντα . Τούτους περὶ πλείστου ποιούμενος ἢ πείθειν ἢ ποιεῖν ἐκποδώνὀξεῖαι γὰρ ἀκίδες κατὰ ψυχὴν εὐσυνειδητοῦσαν οἱ ἔλεγχοι , εὐπροσώπως χρᾶται τῷ βασιλεῖ , καί , ἐπειδὴ τὸ πείθειν οὐκ ἦνποῦ γάρ ; ἄνδρας ἀμειλίκτους τὴν ἔνστασιν , κολάζειν ᾑροῦντο . Ἀνατίθεται τοίνυν τὰ περὶ τούτων τῷ Ἀκροπολίτῃ Γεωργίῳ καὶ εἰς λογοθέτας μεγάλῳ καὶ σοφῷ τὰ μάλιστα , πλὴν κατημελημένως τῶν εἰς συνείδησιν ἔχοντι . Καὶ δὴ ἐπ' οἰκίας ἀπαγαγὼν χαλεπῶς ᾐκίζετο , δαίρων , κρεμαννύων , μαστίζων , τοὺς δέ γε κρείττους ἐκείνων καὶ ἀτιμῶν τῷ δι' ἀγορᾶς θριαμβεύειν ἀτίμως ἐπ' αἰτίαις κακίσταις καὶ πεπλασμέναις , ἄνδρας πολὺ τὸ ἀξιοπρεπὲς ἔχοντας ἐκ τοῦ βίου καὶ τῆς σφῶν καταστάσεως , οὓς καὶ μετὰ τὸ πικρῶς ὡς οἷόν τε μετελθεῖν ἐξορίαις ἐδίδου , τοὺς καθάπαξ τῆς γῆς καὶ τῶν γηΐνων ἐξωρισμένους . Καὶ τότε πρώτως πολλοῖς ἐπέκλασε τὰς συνειδήσεις ὁ Ἰωσήφ , καὶ τῇ τούτων παραθέσει ὁ προλαβὼν τὸ κρεῖττον ἐφέρετο , ὡς μηδὲν μηδενὶ ἐνοχλήσας , καθ' ὅ τι καὶ λέγοιεν · ᾧ δὴ καὶ ὁ κρατῶν καὶ αὖθις ἐχρᾶτο καὶ πατέρα ὠνόμαζε καὶ εἰς βουλὴν εἶχε καὶ εἰς πολλὰ ἐχρᾶτο συλλήπτορι καὶ ἡδέως ἤκουε μεσιτεύοντος . Ἦν γὰρ ὁ ἄνθρωπος καὶ τῷ κόσμῳ σύντροφος καὶ δεινὸς ὑπελθεῖν ἄρχουσι καὶ πεῖσαι , ὅτε καιρός , καὶ θυμὸν μαλάξαι καὶ ἀγριᾶναι · εἶχε δὲ σὺν τῇ γνώμῃ καὶ τοῦ σώματος ἰσχυρῶς , ὡς πολλάκις τοῦ μηνὸς ἢ καὶ τῆς ἑβδομάδος ἐνίοτε πρόσοδον ποιεῖσθαι πρὸς βασιλέα , τοῦτο μὲν καὶ ἀφ' ἑαυτοῦ , τοῦτο δὲ καὶ καλούμενος .
Lemmas: καίω . περι ὁ κατά ὁ ἐκκλησία σχίσμα καί περί ὁ Παντεποπτηνός μοναχός . τότε δέ καί ὁ ἀλήθεια ὁ σχίσμα ὁ ἐκκλησία αὐξάνω , ὡς καί κατά οἰκίον ὁ ἐντός διαιρέω καί ἄλλως μέν πατήρ διάγω , ἄλλως δέ υἱός , καί μήτηρ καί θυγάτηρ , καί νύμφη καί πενθερά . εἰμί δέ πλείων καί ὁ περί ὁ Ὑάκινθος μοναχός , ἄστατος τις καί εἰς τόπος ἐκ τόπος πλανάω , ὑπέρ ὁ πατριάρχης ζηλόω ἐξορίζω . ἄλλος δέ γε καί εἰς ἀρετή διαβοάω ἐκ τε ὁ γαλίσιον καί ἕτερος μονή , ὡς ὁ τότε ὁ ὁ παντεπόπτης μονή προσκάθημαι , ἀπαράσσω ὁ ποίμνη ἕκαστος ὁ ἴδιος , κατά ἑαυτοῦ διαζάω , μηδέ ὁπωσοῦν ὁ Ἰωσήφ εἰς κοινωνία δέχομαι , οὗτος μέν ὡς καί αὐτός ἐπιβαίνω δῆθεν ὁ θρόνος ἐπί ὁ πτερνίζω ὁ Γερμανός , οὗτος δέ καί ὡς αὐτός , ὁ πρῶτος ὑπέρ ὁ πατριάρχης ζηλέω , καί ὁ ὁ Γερμανός κοινωνία ἀποτρέπω καί ὁ ἄλλος προσρέπω . ἔγκλημα δέ ἔχω καί οὗτος ἴδιος , μείζων ὁ προλαμβάνω · ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ μετάθεσις προσκρούω , ὁ δέ Ἰωσήφ ὁ ἀπό ὁ πατριάρχης ἀφορισμός , ὅς ἀφορίζω λέγω ἐπί ὁ μή ὁ βασιλεύς εἰς πνευματικός υἱότης δέχομαι . ὁ δέ ἐπί ὁ ὁ παντεπόπτης μονή μοναχός καί ἀπεθάρρουν καί παρρησιαστικός βάλλω , ἅμα μέν καί ὡς ἐπιβήτωρ , ἅμα δέ καί ὡς ἀφορίζω ὁ πατριαρχέω ἐπέχω . ἐντεῦθεν γάρ καί μέγας τίς συλλογίζομαι ὁ καί λύω ἄλυτος , καί μᾶλλον εἰς κρίμα καί εἰς ἐπίτασις , οὐ ὅπως ἀμετόχως , ἀλλά καί ὁ αὐτός ἐνέχω λύω . πολύς δέ καί ὁ ἐκ λόγος ἐπιφέρω πιθανότης ἅμα μέν ὁ ὁ πρόσωπον σφεῖς σεβάσμιος , ἅμα δέ καί ὁ συζηλόω ἐκεῖνος ὑπέρ ὁ πατριάρχης ὁ Ἰωσήφ , ὅς καί , ὡς ὄστρακον μεταπίπτω , ἐπί ὁ πατριαρχικός θρόνος ἀκούω ἐφιζάνω . οὗτος περί πλεῖστος ποιέω ἢ πείθω ἢ ποιέω ἐκποδώνὀξεῖαι γάρ ἀκίς κατά ψυχή εὐσυνειδητέω ὁ ἔλεγχος2 , εὐπρόσωπος χράομαι ὁ βασιλεύς , καί , ἐπεί ὁ πείθω οὐ ἦνποῦ γάρ ; ἀνήρ ἀμείλικτος ὁ ἔνστασις , κολάζω αἱρέω . ἀνατίθημι τοίνυν ὁ περί οὗτος ὁ ἀκροπολίτης Γεώργιος καί εἰς λογοθέτης μέγας καί σοφός ὁ μάλιστα , πλήν κατημελημένως ὁ εἰς συνείδησις ἔχω . καί δή ἐπί οἰκίον ἀπάγω χαλεπῶς αἰκίζω , δαίρω , κρεμάννυμι , μαστίζω , ὁ δέ γε ἀγαθός ἐκεῖνος καί ἀτιμάω ὁ διά ἀγορά θριαμβεύω ἄτιμος ἐπί αἴτιος κακός καί πλάσσω , ἀνήρ πολύς ὁ ἀξιοπρεπής ἔχω ἐκ ὁ βίος καί ὁ σφεῖς κατάστασις , ὅς καί μετά ὁ πικρός ὡς οἷος τε μετέρχομαι ἐξορία δίδωμι , ὁ καθάπαξ ὁ γῆ καί ὁ γήινος ἐξορίζω . καί τότε πρῶτος πολύς ἐπικλάω ὁ συνείδησις ὁ Ἰωσήφ , καί ὁ οὗτος παράθεσις ὁ προλαμβάνω ὁ ἀγαθός φέρω , ὡς μηδείς μηδείς ἐνοχλέω , κατά ὅς τίς καί λέγω · ὅς δή καί ὁ κράτος καί αὖθις χράω καί πατήρ ὀνομάζω καί εἰς βουλή ἔχω καί εἰς πολύς χράω συλλήπτωρ καί ἡδύς ἀκούω μεσιτεύω . ἦς γάρ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ κόσμος σύντροφος καί δεινός ὑπέρχομαι ἄρχω καί πείθω , ὅτε καιρός , καί θυμός μαλάσσω καί ἀγριαίνω · ἔχω δέ σύν ὁ γνώμη καί ὁ σῶμα ἰσχυρῶς , ὡς πολλάκις ὁ μείς ἢ καί ὁ ἑβδομάς ἐνίοτε πρόσοδος ποιέω πρός βασιλεύς , οὗτος μέν καί ἀπό ἑαυτοῦ , οὗτος δέ καί καλέω .