georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.202
λςʹ.Ὅπως , κινδυνεύων κατὰ θάλασσαν , ὁ βασιλεὺς ὕστερον ἐξελθὼν ἐτελεύτησεν . Αἴφνης γάρ , εὐδίας οὔσης , πρὸς τὸ χειμεριώτερον μετέβαλλεν ὁ καιρός , θάλασσά τε ἡ τέως ἥμερος ἐξηγρίαινε , λαμπροῦ πεσόντος τοῦ ἀπαρκτίου · καὶ οὐκ ἦν τὴν τοὺς βασιλεῖς ἄγουσαν ναῦν εὐσταθεῖν , ἀλλ' ὥσπερ ὑπὸ κυμάτων ἀγρίων ἀνοχλουμένην , τῇδε κἀκεῖσε φερομένην ἀνάγωγον , μηδὲν ὑπείκουσαν τοῖς κελεύσμασιν , αὔτανδρον ὡς εἶχε καταποντίζεσθαι , ὥστε καὶ πολλάκις μὲν καταδύεσθαι , ὡς οὐκ ἐσαῦθις ἀναδυσομένην , τοσαυτάκις δὲ ἀπελπιζομένην ἀναδύεσθαι πάλιν , καὶ ναυτῶν ἀπορούντων καὶ κυβερνήτου ὅπως χρήσονται τῇ θαλάσσῃ . Τότε καὶ τὸν βασιλέα , προφανῆ τὸν κίνδυνον βλέποντα καὶ περὶ ἑαυτῷ τε καὶ πᾶσι τοῖς παισὶν ὀρρωδοῦντα , εἰπεῖν πρὸς τὸν κυβερνήτην ὡς ἀγωνιστέα καὶ ὑπὲρ δύναμιν · εἰ γὰρ μὴ κόσμον πάντα , ἀλλ' οὖν Ρωμαΐδα πᾶσαν ἐπὶ ξύλου ἄγειν ὀλίγου , τοὺς βασιλέας ἔχοντα . Καὶ τὸν ἀπειπεῖν μὲν ὀκνεῖν , μὴ καὶ κίνδυνον ἄντικρυς ἐξαγγέλλοι , προτρέ πειν δὲ τὸν ἐξ ἑαυτοῦ λόγον τοῖς πράγμασιν , ὡς ἀναγκαῖον ὄν , εἰ μὴ Θεὸς ἀρήγοι , χανεῖν πρὸς θάλασσαν πάντας · οὕτω καὶ τέχνη ναυτικὴ πᾶσα τῶν κινδύνων ἡττᾶτο σφίσιν ἐν χρῷ κειμένων . Μόλις γοῦν , διαμαχόμενοι πρός τε κῦμα καὶ θάλασσαν ἀγριαίνουσαν καὶ πολλάκις ἐγγὺς ἐλθόντες τοῦ καταδῦναι , τῇ Ραιδεστῷ ἡμιθνῆτες ἐκ φόβου προσίσχουσιν . Ἐκεῖσε γοῦν ἐφ' ἡμέραις τῆς ταραχῆς ἀνέσαντες , ἵπποις καὶ αὖθις χρησάμενοι , ἐξεληλακότες μέχρι καὶ τῆς Ἀλλαγῆς χώρας κατήντησαν . Ἀλλαγὴ δ' ἦν ἐκείνη καθ' ἣν καὶ τὸ ζῆν μεταλλάττειν εἵμαρτο τῷ κρα τοῦντι · καὶ ὁ μὲν Παχώμιος φθάσας τετύφλωτο , ὡς μὴ ἐντελεῖς τὰς ὑποψίας ποιοῖτο , τὸ δέ γε τοῦ Παχωμίου χωρίον τὸ μόρσιμον ἐξεπλήρου . Ὡς γὰρ ἐκεῖσέ που κατεσκήνουν ἅμα βασιλεῖς καὶ στρατὸς καὶ ἡ νόσος ἐπέκειτο πλέον , ἔφθασαν δὲ καὶ οἱ Τόχαροι , σπεύσαντες συμβαλεῖν βασιλεῖ , βασιλεῖ μὲν οὐκ ἦν οὔθ' ἱππαζομένῳ ὁρᾶσθαι , οὔτε μὴν ὁμιλεῖν εἰς νόσον κειμένῳ , ὅτε καί , τὸν νοέμβριον ὑπογράφοντι συμβὰν τὰς τοῦ ν κεραίας συμμῖξαι , ἐπελθεῖν εἰπεῖν λέγεται ὡς ἰδοὺ συνέκλεισεν ὁ νοέμβριος . Τὸ δ' ἦν ὑπονοηθὲν ὡς συνέκλεισαν αἱ πράξεις τῷ βασιλεῖ , τῆς ψυχῆς τὸ μέλλον ὑποδηλούσης . Ἦν οὖν τῇ τοῦ ῥαΐσαι τῆς νόσου προσδοκίᾳ εἰς ἀναβολὰς τιθεὶς τὸ ἐντυχεῖν ἐπιστᾶσι τοῖς Τοχάροις · ἐπεὶ δὲ ἡ νόσος ἐκραταιοῦτο καὶ τῷ ἀπὸ ταύτης δέει καὶ ἡ ἀπὸ τοῦ ἔθνους ὀρρωδία συνῆπταιοὐ γὰρ ἦν ἄλλως ἐλπίζειν ἢ κινηθέντας ἀφανίζειν τὸ πρὸς ποσίν , εἰωθὸς ἄλλως λῃστείαις ἀποζῆν , τοῦ βασιλέως μεταλλάξαντος , ἀναγκασθεὶς δὴ διὰ ταῦτα , ὁ βασιλεὺς καὶ ἀπ' αὐτοῦ σκίμποδος τῆς ὀδύνης ὁμιλεῖν σφίσιν ἔγνω , καὶ τοῖς μὲν πλήθεσιν ἄλλως ἐς χάριν ποιεῖν , τοὺς δέ γ' ἄρχοντας σφῶν εἰσαγαγεῖν τε καὶ τὰ προσήκοντα εἰπεῖν τε καὶ ἀκοῦσαι . Τότε τοίνυν καὶ παρασκευασάμενος ὡς εἰκὸς καί γε τοὺς οἰκείους ἐφ' ἑκάτερα παραστήσας , αὐτὸς καὶ βίᾳ καθήμενος ἐπὶ σκίμποδος , ὡς ὁ καιρὸς ἐδίδου καὶ τὰ κατ' αὐτὸν πράγματα ἐνεχώρουν , ὀλίγοις τισὶ λόγοις τὴν ἐκείνων ἀφωσιοῦτο θεραπείαν , χάριν μὲν ἔχειν ἐμφαί νων καὶ τῷ Νογᾷ , τὰ κατ' ἀξίωσιν ἐκτελέσαντι , χάριν δ' ἔχειν κἀκείνοις , ὡς προθύμως ἐπὶ βοήθειαν ἀπαντήσασι , δυσχεραίνειν δ' ἐπὶ τῇ νόσῳ , ὅτι μὴ καθαρῶς ἐᾷ τὴν πρὸς αὐτοὺς αὐτοῦ ἐντυχίαν γίνεσθαι , ἐν ἐλπίσι δ' ἔχειν ῥαΐσαι τῆς νόσου καὶ τὰ πρὸς θυμοῦ ἐκτελέσαι , εὖ ἐκείνους ποιοῦντα ὡς ἄξιον . Ταῦτ' εἰπόντος ἐκείνου , τοὺς Τοχάρους σχῆμα μὲν ἀλγούντων ἐνδεί ξασθαι , σχῆμα δὲ καὶ ἐλπιζόντων αὖθις ἐμφαίνειν ὡς ῥαΐσει τε τὸ πάθος μετ' οὐ πολὺ καί γε σφίσιν ἔσται τὰ ἀπὸ τοῦ βασιλέως καλὰ ὑγιαίνοντος . Καὶ οἱ μὲν ταῦτα · ἡ νόσος δὲ ἐπεδίδου καὶ τὰ ἑαυτῆς πληροῦν ἔμελλεν . Ὡς γοῦν ἡ κυρία ἐνέστη καὶ ἤδη τὰ τοῦ θανάτου , καὶ μᾶλλον τοῖς ἰατροῖς , προσδόκιμα ἦν , τῷ μὲν ἀκτουαρίῳ Καβάσιλᾳ οὐκ ἀσφαλὲς τὸ ὑπομιμνῄσκειν τὰ τοῦ κινδύνου ἐδόκεινομίζεται γὰρ τοῖς νοσοῦσι καὶ τοῦτο μοῖρα θανάτου , ὥσπερ ἂν εἰ αἴτιον ἦν ἐπὶ τούτοις τὸ λέγειν τοῦ γίνεσθαι , ἀφεῖναι δὲ πάλιν ἀπελθεῖν ἀνέτοιμον οὐ τῶν καλῶν ἐδοκίμαζε . Τῷ τοι καὶ προσελθὼν τῷ ἐξ ἐκείνου βασιλεῖ Ἀνδρονίκῳ , ἐθάρρει τὸν λόγον τῆς ἀποφάσεως , ὡς οὐ βιώσοντος ἔτι τοῦ βασιλέως . Καὶ ὃς οὐδ' αὐτὸς ὑπομιμνῄσκειν τὸ ἀπευκταῖον ἐθάρρει , ὅμως δὲ τὴν ἑτοιμασίαν σοφίζεται . Εὐθὺς γὰρ τὰ τοῦ δεσποτικοῦ θανάτου σύμβολα εὐτρεπίζονται , ἃ λαβὼν ὁ ἱερεὺς τῶν τοῦ κλήρου καὶ εὐλαβῶν , στολισθεὶς ὡς ἔδει , παρίσταταί οἱ ἀνωΐστως πάμπαν , μηδὲν εἰδότι . Ἔτυχε δὲ πρὸς τὸν τοῖχον ὁρῶν βασιλεὺς καὶ τὰ καθ' αὑτόνἦν γὰρ καὶ τοὺς λογισμοὺς ἐρρωμένος ὡς εἶχε διανοούμενος . Ἵστατο γοῦν ὁ πρεσβύτερος παρὰ θάτερα , τὰ ἅγια δῶρα κρατῶν ἐν χερσί , καί , τὴν ἀπ' ἐκείνου καὶ μόνου ἐπιστροφὴν πρὸς αὐτὸν καραδοκῶν , ἐφ' ἱκανὸν σιωπῶν ἵστατο . Ὁ δέ , εἴτε τι τοιοῦτον ὑπονοήσας , εἴτε καὶ ἄλλως ἐπελθὸν αὐτῷ , ἐπεγκλίνει πρὸς τὸν πρεσβύτερον , καὶ ἅμ' εἶδε καὶ ἅμα συνῆκε τὸ δρᾶμα , καί · « Τί , φησί , τοῦτο ; » Τοῦ γοῦν ἱερέως ὡς ὑπὲρ αὐτοῦ εὐξάμενοι φέρουσιν εἰς βοήθειαν καὶ τὰ δῶρα τὰ εἰς ὑγείαν συνοίσοντα λέγοντος , αὐτὸς διακόψας ἀναθαρρεῖ καὶ τῆς κλίνης ἀνέγρεται καὶ ζητεῖ ζώνην καὶ τὸ ἅγιον διέξεισι σύμβολον καί , τό · Κύριε , ῥῦσαί με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης , εἰπὼν καὶ τὰ εἰκότα ποτνιασάμενος πρὸς τὸν Ὕψιστον , τὴν ἁγίαν μετάληψιν δέχεται καί , πεσὼν αὖθις καὶ καιρὸν ἐπισχών , τὴν ψυχὴν ἀφίησι . Καὶ δὴ τελευτήσας οὐχ ἧττον τοῖς τῶν Τοχάρων ἢ τῶν οἰκείων τετίμηται δάκρυσιν · οὗ τὸν νεκρὸν τὸ τάχος οἱ εἰς τοῦτο ταχθέντες συστείλαντες νυκτὸς παρὰ τὴν Νέαν Μονήν , ἐγγύς που τῶν ἐκεῖ κειμένην , μετακομίζουσι . Καὶ οὕτως ἀπέρχεται βασιλεύς , ζήσας μὲν τὰ σύμπαντα ἔτη πεντήκοντα καὶ ὀκτώ , βασιλεύσας δέ , ἡμερῶν δεουσῶν εἴκοσι , τὰ εἴκοσι τέσσαρα . Ὑποδεῖται μὲν γὰρ τὰ τῆς βασιλείας ἐρυθρὰ ἑκατομβαιῶνος πρώτῃ , ὡς λέλεκται , θνῄσκει δὲ σκιροφοριῶνος ἑνδεκάτῃ , ἡμέρᾳ παρασκευῇ . Καὶ οὕτω καὶ τὸ ἐπ' αὐτῷ σημεῖον ἐτελειοῦτο · ἦν γὰρ ἐκ πῖ στοιχείου τριγράμματον τὸ ἐπ' ἐκείνῳ σύμβολον . Δήλωσις δ' οἶμαι ταῦτα τοῦ τε κατ' ἐπίκλην αὐτῷ λεγομένου Παλαιολόγος γάρ , τοῦ τόπου καθ' ὃν ἔμελλε τελευτᾶν τὰ Παχωμίου γὰρ τὸ χωρίον ἐλέγετο καὶ τῆς ἐπιτελευτίου ἐπὶ τούτοις ἡμέρας · ἡμέρα γὰρ ἦν παρασκευὴ καθ' ἣν ταῦτ' ἐπράττετο , ἑνδεκάτη , ὡς εἴρηται , σκιροφοριῶνος τοῦ , ςψςαʹ ἔτους .
Lemmas: λςʹ.Ὅπως , κινδυνεύω κατά θάλασσα , ὁ βασιλεύς ὕστερος ἐξέρχομαι τελευτάω . αἴφνης γάρ , εὐδία εἰμί , πρός ὁ χειμέριος μεταβάλλω ὁ καιρός , θάλασσα τε ὁ τέως ἥμερος ἐξαγριαίνω , λαμπρός πίπτω ὁ ἀπαρκτίας · καί οὐ εἰμί ὁ ὁ βασιλεύς ἄγω ναῦς εὐσταθέω , ἀλλά ὥσπερ ὑπό κῦμα ἄγριος ἀνοχλέω , ὅδε κἀκεῖσε φέρω ἀνάγωγος , μηδείς ὑπείκω ὁ κέλευσμα , αὔτανδρος ὡς ἔχω καταποντίζω , ὥστε καί πολλάκις μέν καταδύω , ὡς οὐ εἰσαῦθις ἀναδύνω , τοσαυτάκις δέ ἀπελπίζω ἀναδύνω πάλιν , καί ναύτης ἀπορέω καί κυβερνήτης ὅπως χράω ὁ θάλασσα . τότε καί ὁ βασιλεύς , προφανής ὁ κίνδυνος βλέπω καί περί ἑαυτοῦ τε καί πᾶς ὁ παῖς ὀρρωδέω , εἶπον πρός ὁ κυβερνήτης ὡς ἀγωνιστής καί ὑπέρ δύναμις · εἰμί γάρ μή κόσμος πᾶς , ἀλλά οὖν Ῥωμαΐς πᾶς ἐπί ξύλον ἄγω ὀλίγος , ὁ βασιλεύς ἔχω . καί ὁ ἀπολέγω μέν ὀκνέω , μή καί κίνδυνος ἄντικρυς ἐξαγγέλλω , προτρέ Πέιν δέ ὁ ἐκ ἑαυτοῦ λόγος ὁ πρᾶγμα , ὡς ἀναγκαῖος εἰμί , εἰμί μή θεός ἀρήγω , χάσκω πρός θάλασσα πᾶς · οὗτος καί τέχνη ναυτικός πᾶς ὁ κίνδυνος ἡσσάομαι σφεῖς ἐν χράω κεῖμαι . Μόλις γοῦν , διαμάχομαι πρός τε κῦμα καί θάλασσα ἀγριαίνω καί πολλάκις ἐγγύς ἔρχομαι ὁ καταδύω , ὁ Ραιδεστός ἡμιθνής ἐκ φόβος προσέχω . ἐκεῖσε γοῦν ἐπί ἡμέρα ὁ ταραχή ἀνέζω , ἵππος καί αὖθις χράω , ἐξελαύνω μέχρι καί ὁ ἀλλαγή χώρα κατά-ἀντάω . ἀλλαγή δέ εἰμί ἐκεῖνος κατά ὅς καί ὁ ζῶ μεταλλάσσω μείρομαι ὁ Κρής τοῦν · καί ὁ μέν Παχώμιος φθάνω τυφλόω , ὡς μή ἐντελής ὁ ὑποψία ποιέω , ὁ δέ γε ὁ Παχωμίου χωρίον ὁ Μόρσιμος ἐκπληρόω . ὡς γάρ ἐκεῖσε ποῦ κατασκηνόω ἅμα βασιλεύς καί στρατός καί ὁ νόσος ἐπίκειμαι πλέω , φθάνω δέ καί ὁ Τόχαρος , σπεύδω συμβάλλω βασιλεύς , βασιλεύς μέν οὐ εἰμί οὔτε ἱππάζω ὁράω , οὔτε μήv ὁμιλέω εἰς νόσος κεῖμαι , ὅτε καί , ὁ νοέμβριος ὑπογράφω συμβαίνω ὁ ὁ Ν κεραία συμμίγνυμι , ἐπέρχομαι εἶπον λέγω ὡς ἰδού συγκλείω ὁ νοέμβριος . ὁ δέ εἰμί ὑπονοέω ὡς συγκλείω ὁ πρᾶξις ὁ βασιλεύς , ὁ Ψυχή ὁ μέλλω ὑποδηλόω . ἦς οὖν ὁ ὁ ῥαίζω ὁ νόσος προσδοκία εἰς ἀναβολή τίθημι ὁ ἐντυγχάνω ἐπιστάζω ὁ Τόχαρος · ἐπεί δέ ὁ νόσος κραταιόω καί ὁ ἀπό οὗτος δήω καί ὁ ἀπό ὁ ἔθνος ὀρρωδία συνάπτω γάρ εἰμί ἄλλως ἐλπίζω ἢ κινέω ἀφανίζω ὁ πρός πούς , εἴωθα ἄλλως λῃστεία ἀποζῶ , ὁ βασιλεύς μεταλήγω , ἀναγκάζω δή διά οὗτος , ὁ βασιλεύς καί ἀπό αὐτός σκίμπους ὁ ὀδύνη ὁμιλέω σφεῖς γιγνώσκω , καί ὁ μέν πλῆθος ἄλλως εἰς χάρις ποιέω , ὁ δέ γε ἄρχω σφεῖς εἰσάγω τε καί ὁ προσήκω εἶπον τε καί ἀκούω . τότε τοίνυν καί παρασκευάζω ὡς εἰκός καί γε ὁ οἰκεῖος ἐπί ἑκάτερος παρίστημι , αὐτός καί βία κάθημαι ἐπί σκίμπους , ὡς ὁ καιρός δίδωμι καί ὁ κατά αὐτός πρᾶγμα ἐγχωρέω , ὀλίγος τις λόγος ὁ ἐκεῖνος ἀφοσιόω θεραπεία , χάρις μέν ἔχω ἐμφαί νάω καί ὁ Νόγα , ὁ κατά ἀξίωσις ἐκτελέω , χάρις δέ ἔχω ἐκεῖνος , ὡς προθύμως ἐπί βοήθεια ἀπαντάω , δυσχεραίνω δέ ἐπί ὁ νόσος , ὅτι μή καθαρός ἐάω ὁ πρός αὐτός αὐτός ἐντυχία γίγνομαι , ἐν ἐλπίς δέ ἔχω ῥαίζω ὁ νόσος καί ὁ πρός θυμός ἐκτελέω , εὕω ἐκεῖνος ποιέω ὡς ἄξιος . ταῦτα εἶπον ἐκεῖνος , ὁ Τόχαρος σχῆμα μέν ἀλγέω ἐνδεί ξομαι , σχῆμα δέ καί ἐλπίζω αὖθις ἐμφαίνω ὡς ῥαίω τε ὁ πάθος μετά οὖον πολύς καί γε σφεῖς εἰμί ὁ ἀπό ὁ βασιλεύς καλός ὑγιαίνω . καί ὁ μέν οὗτος · ὁ νόσος δέ ἐπιδίδωμι καί ὁ ἑαυτοῦ πληρόω μέλλω . ὡς γοῦν ὁ κύριος ἐνίστημι καί ἤδη ὁ ὁ θάνατος , καί μᾶλλον ὁ ἰατρός , προσδόκιμος εἰμί , ὁ μέν ἀκτουάριος Καβάσιλα οὐ ἀσφαλής ὁ ὑπομιμνήσκω ὁ ὁ κίνδυνος εδοκεινομιζω γάρ ὁ νοσέω καί οὗτος μοῖρα θάνατος , ὥσπερ εἄν εἰμί αἴτιος εἰμί ἐπί οὗτος ὁ λέγω ὁ γίγνομαι , ἀφίημι δέ πάλιν ἀπέρχομαι ἀνέτοιμος οὖον ὁ καλός δοκιμάζω . ὁ ὅς καί προσέρχομαι ὁ ἐκ ἐκεῖνος βασιλεύς Ἀνδρόνικος , θαρσέω ὁ λόγος ὁ ἀπόφασις , ὡς οὖον βιόω ἔτι ὁ βασιλεύς . καί ὅς οὐδέ αὐτός ὑπομιμνήσκω ὁ απευκταίο θαρσέω , ὅμως δέ ὁ ἑτοιμασία σοφίζω . εὐθύς γάρ ὁ ὁ δεσποτικός θάνατος σύμβολον εὐτρεπίζω , ὁ λαμβάνω ὁ ἱερεύς ὁ ὁ κλῆρος καί εὐλαβής , στολίζω ὡς ἐσθίω , παρίστημι ὁ ἀνώϊστος πάμπαν , μηδείς οἶδα . Ἐτυχάνω δέ πρός ὁ τοῖχος ὁράω βασιλεύς καί ὁ κατά αὐτός γάρ καί ὁ λογισμός ῥώννυμι ὡς ἔχω διανοέομαι . ἵστημι γοῦν ὁ πρέσβυς παρά ἕτερος , ὁ ἅγιος Δῶρα κράτος ἐν χείρ , καί , ὁ ἀπό ἐκεῖνος καί μόνος ἐπιστροφή πρός αὐτός καραδοκέω , ἐπί ἱκανός σιωπή ἵστημι . ὁ δέ , εἴτε τίς τοιοῦτος ὑπονοέω , εἴτε καί ἄλλως ἐπέρχομαι αὐτός , ἐπεγκλίνω πρός ὁ πρέσβυς , καί ἅμα ὁράω καί ἅμα συνίημι ὁ δρᾶμα , καί · « τις , φημί , οὗτος ; » ὁ γοῦν ἱερεύς ὡς ὑπέρ αὐτός εὔχομαι φέρω εἰς βοήθεια καί ὁ Δῶρα ὁ εἰς ὑγεία συμφέρω λέγω , αὐτός διακόπτω ἀναθαρσέω καί ὁ κλίνη ἀνέγρω καί ζητέω ζώνη καί ὁ ἅγιος διέξειμι σύμβολον καί , ὁ · κύριος , ἐρύω ἐγώ ἐκ ὁ ὥρα οὗτος , εἶπον καί ὁ εἰκός ποτνιάζω πρός ὁ ὕψιστος , ὁ ἅγιος μετάληψις δέχομαι καί , πίπτω αὖθις καί καιρός ἐπέχω , ὁ ψυχή ἀφίημι . καί δή τελευτάω οὐ κακός ὁ ὁ Τόχαρος ἢ ὁ οἰκέω τιμάω δάκρυ · ὅς ὁ νεκρός ὁ τάχος ὁ εἰς οὗτος τάσσω συστέλλω νύξ παρά ὁ Νέος Μονή , ἐγγύς ποῦ ὁ ἐκεῖ κεῖμαι , μετακομίζω . καί οὕτως ἀπέρχομαι βασιλεύς , ζῶ μέν ὁ σύμπας ἔτος πεντήκοντα καί ὀκτώ , βασιλεύω δέ , ἡμέρα δήω εἴκοσι , ὁ εἴκοσι τέσσαρες . ὑποδέω μέν γάρ ὁ ὁ βασίλεια ἐρυθρός Ἑκατομβαιών πρῶτος , ὡς λέγω , θνῄσκω δέ Σκιροφοριών ἑνδέκατος , ἡμέρα παρασκευή . καί οὗτος καί ὁ ἐπί αὐτός σημεῖον τελειόω · εἰμί γάρ ἐκ πεῖ στοιχεῖον τρίγραμμα ὁ ἐπί ἐκεῖνος σύμβολον . δήλωσις δέ οἴομαι οὗτος ὁ τε κατά ἐπίκλη αὐτός λέγω Παλαιολόγος γάρ , ὁ τόπος κατά ὅς μέλλω τελευτάω ὁ Παχωμίου γάρ ὁ χωρίον λέγω καί ὁ επιτελευτιας ἐπί οὗτος ἡμέρα · ἡμέρα γάρ εἰμί παρασκευή κατά ὅς αὐτός πράσσω , ἑνδέκατος , ὡς εἴρω , Σκιροφοριών ὁ , ψάω ἔτος .