georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.157
καʹ . Ὅπως οἱ πρέσβεις τοῦ βασιλέως κατὰ θάλασσαν ἐκινδύνευσαν . Ἀλλὰ ῥητέον καὶ τὰ τῶν πρέσβεων . Ἐκεῖνοι γὰρ παρὰ καιρὸν πλεύσαντες κρονίου γὰρ ἀρχομένου μηνὸς ταῖς ναυσὶν ἐμβάντες ἀπέπλεον , πρὸς αὐτῷ τῷ Μαλέᾳ , ὃν καὶ Ξυλοφάγον καλεῖν εἰώθασι , λήγοντος τοῦ μηνός , γίνονται καὶ τῇ ἐνισταμένῃ τότε μεγάλῃ πέμπτῃ ἑσπέρας ναυαγίῳ χρῶνται δεινῷ . Αὐτίκα γὰρ ὤδινε μὲν ἡ θάλασσα , καὶ κατέβαινεν Ἑλλησποντίας λαμπρός , σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον · καὶ νὺξ μὲν οὐκ οὐρανόθεν ὀρώρει , ἀλλ' ἦν ταῖς ἀληθείαις νὺξ ἡ σκιὰ γῆς καὶ συνήθης , πλὴν ἀσέληνός τε καὶ ἀλαμπὴς ἐξ ἀστέρων . Ἡ δὲ τοῦ ἀέρος ἀκαταστασία καὶ σύγχυσις τὸ δεινὸν ἐπηύξανε τῆς θαλάσσης , καὶ δεινὸς ἐφῆπται τοῖς πλέουσι κίνδυνος . Πρῶτον μὲν οὖν διέσχεν ὁ κλύδων τὰς ναῦς ἀπ' ἀλλήλων , καὶ οἱ ἐν αὐταῖς οὐκ εἶχον εἰδέναι ποῦ προΐασιν ἄρα ἑκάτεροι · ἐνέδοσαν γὰρ τῷ κύματι σφοδρῶς πλημμυροῦντι , ὅπου προσαράσσων ἀγρίως καὶ φέροι . Ὅθεν καὶ οἱ περὶ τὸν Γερμανὸν καὶ τὸν μέγαν λογοθέτην ἀνώθουν τε πρὸς πέλαγος τὴν τριήρη καὶ ἐξουρίαζον , τῷ πελάγει πιστεύσαντες , σοφώτερον δρῶντες ἢ κατὰ τοὺς λοιπούς . Ἐκεῖνοι γάρ , μικροψυχήσαντες πρὸς τὸν κίνδυνον καὶ τῇ ξηρᾷ , ἐγγὺς οὔσῃ , ἐλπίζοντες σωθήσεσθαι , εἰ λιμένι ἐντύχοιεν , τὴν γῆν μὲν ἐφυλάσσοντο , τὸν ἀπὸ ταύτης δεδιότες κίνδυνον , πλὴν δ' ἀλλ' οὐδὲ πάλιν τῷ πελάγει ἐπίστευον . Ὅθεν καὶ κατὰ μικρὸν τῆς φορᾶς τῶν κυμάτων ἡττωμένου τοῦ κυβερνήτου , ἀφανῶς ταῖς ἀκταῖς προσπαίουσι καὶ οὕτως αὐτόνεῳ καταδύονται , δῶρα ἐκεῖνα βασιλικὰ καὶ τὴν τῆς ἐκκλησίας πολύτιμον ἐνδυτὴν αὐτοῖς ἀνδράσι συγκαταδύσαντες , ἑνὸς καὶ μόνου δια σωθέντος , ὃς δὴ καὶ ἄγγελος ἐγεγόνει τῆς συμφορᾶς . Καὶ οὕτω μὲν οἱ ἀμφὶ τοὺς ἄρχοντας ἐξαπολωλότες ἠγγέλλοντο · οἱ δὲ περὶ τοὺς τῆς ἐκκλησίας καὶ τὸν μέγαν λογοθέτην , τὴν νύκτα πᾶσαν πρός τε κῦμα πρός τε θάλασσαν διαναυμαχοῦντες καὶ πολλάκις ἐγγὺς ἐλθόντες τοῦ καταδῦναι , μόλις καὶ σὺν πολλῇ βίᾳ , ὑπαυγαζούσης ἡμέρας , πρὸς Μεθώνην γίνονται , μόγις ἀποδράσαντες παρ' ἐλπίδα πᾶσαν τὸν ἐφεστῶτα κίνδυνον . Ἐκεῖσε δ' ἀνέσαντες ἡμέρας πλείους , ἐφ' ᾧ μαθεῖν τὰ τῆς ἄλλης τριήρεως , εἴ που τοῦ κλύδωνος διαγένοιτο , ἐν εἰδήσει γίνονται τῆς πικρᾶς ἀγγελίας μετ' οὐ πολύ · οἳ δὴ καὶ μόνοι λειφθέντες , ἐπεὶ οὐκ ἦν ὑποστρέφειν , τοῖς πρόσω ἐπιβαλλόμενοι , πρὸς τὴν Ρώμην ἀπέπλεον . Καὶ δι' ὀλίγων ἡμερῶν καταλαβόντες τὸν πάπαν , τὰ τῆς πρεσβείας ἐπλήρουν , ἀσμένως ὑποδεξαμένου τοῦ πάπα τοὺς πρέσβεις , ὥστε καὶ τιμῆσαι σφᾶς τιάραις τε καὶ μίτραις καὶ δακτυλίοις , ὡς ἡ ἐκείνων ἔχει ἐπ' ἀρχιερεῦσι συνήθεια . Ἔαρ οὖν καὶ θέρος ἐκεῖσε διαγαγόντες καὶ τὰ εἰκότα φιλοφρονηθέντες παρὰ τοῦ πάπα , τὰ τῆς πρεσβείας διευθετοῦσι καί , φθινοπώρου λήγοντος , συνάμα πρέσβεσι τὴν πόλιν καταλαμβάνουσιν .
Lemmas: καί . ὅπως ὁ πρέσβυς ὁ βασιλεύς κατά θάλασσα κινδυνεύω . ἀλλά ῥητέος καί ὁ ὁ πρέσβυς . ἐκεῖνος γάρ παρά καιρός πλέω Κρονίου γάρ ἄρχω μείς ὁ ναῦς ἐμβαίνω ἀποπλέω , πρός αὐτός ὁ Μαλέα , ὅς καί ξυλοφάγος καλέω εἴωθα , λήγω ὁ μείς , γίγνομαι καί ὁ ἐνίστημι τότε μέγας πέμπτος ἑσπέρα ναυάγιον χράω δεινός . αὐτίκα γάρ ὠδίνω μέν ὁ θάλασσα , καί καταβαίνω Ἑλλησποντίας λαμπρός , σύν δέ νέφος καλύπτω γαῖα ὁμοῦ καί πόντος · καί νύξ μέν οὐ οὐρανόθεν ὄρνυμι , ἀλλά εἰμί ὁ ἀλήθεια νύξ ὁ σκιά γῆ καί συνήθης , πλήν ἀσέληνος τε καί ἀλαμπής ἐκ ἀστήρ . ὁ δέ ὁ ἀήρ ἀκαταστασία καί σύγχυσις ὁ δεινός ἐπαυξάνω ὁ θάλασσα , καί δεινός ἐφάπτω ὁ πλέω κίνδυνος . Πρῶτος μέν οὖν διέχω ὁ κλύδων ὁ ναῦς ἀπό ἀλλήλων , καί ὁ ἐν αὐτός οὐ ἔχω οἶδα ποῦ πρόειμι ἄρα ἑκάτερος · ἐνδίδωμι γάρ ὁ κῦμα σφοδρός πλημμυρέω , ὅπου προσαράσσω ἄγριος καί φέρω . ὅθεν καί ὁ περί ὁ Γερμανός καί ὁ μέγας λογοθέτης ἀνωθέω τε πρός πέλαγος ὁ τριήρης καί ἐξουριάζω , ὁ πέλαγος πιστεύω , σοφός δράω ἢ κατά ὁ λοιπός . ἐκεῖνος γάρ , μικροψυχέω πρός ὁ κίνδυνος καί ὁ ξηρός , ἐγγύς εἰμί , ἐλπίζω σῴζω , εἰμί λιμήν ἐντυγχάνω , ὁ γῆ μέν φυλάσσω , ὁ ἀπό οὗτος δείδω κίνδυνος , πλήν δέ ἀλλά οὐδέ πάλιν ὁ πέλαγος πιστεύω . ὅθεν καί κατά μικρός ὁ φορός ὁ κῦμα ἡσσάομαι ὁ κυβερνήτης , ἀφανής ὁ ἀκτή προσπαίω καί οὕτως αὔτονος καταδύω , Δῶρα ἐκεῖνος βασιλικός καί ὁ ὁ ἐκκλησία πολύτιμος ἐνδύτης αὐτός ἀνήρ συγκαταδύνω , εἷς καί μόνος διά σῴζω , ὅς δή καί ἄγγελος γίγνομαι ὁ συμφορά . καί οὗτος μέν ὁ ἀμφί ὁ ἄρχω ἐξαπόλλυμι ἀγγέλλω · ὁ δέ περί ὁ ὁ ἐκκλησία καί ὁ μέγας λογοθέτης , ὁ νύξ πᾶς πρός τε κῦμα πρός τε θάλασσα διαναυμαχέω καί πολλάκις ἐγγύς ἔρχομαι ὁ καταδύω , μόλις καί σύν πολύς βία , ὑπαυγάζω ἡμέρα , πρός Μεθώνη γίγνομαι , μόγις ἀποδιδράσκω παρά ἐλπίς πᾶς ὁ ἐφίστημι κίνδυνος . ἐκεῖσε δέ ἀνέζω ἡμέρα πλείων , ἐπί ὅς μανθάνω ὁ ὁ ἄλλος τριήρης , εἰμί ποῦ ὁ κλύδων διαγίγνομαι , ἐν εἴδησις γίγνομαι ὁ πικρός ἀγγελία μετά οὖον πολύς · ἕ δή καί μόνος λείπω , ἐπεί οὐ εἰμί ὑποστρέφω , ὁ πρόσω ἐπιβάλλω , πρός ὁ Ῥώμη ἀποπλέω . καί διά ὀλίγος ἡμέρα καταλαμβάνω ὁ πάππας , ὁ ὁ πρέσβυς πληρόω , ἄσμενος ὑποδείκνυμι ὁ πάππας ὁ πρέσβυς , ὥστε καί τιμάω σφεῖς τιάρα τε καί μίτρα καί δακτύλιος , ὡς ὁ ἐκεῖνος ἔχω ἐπί ἀρχιερεύς συνήθεια . Ἔαρ οὖν καί θέρος ἐκεῖσε διάγω καί ὁ εἰκός φιλοφρονέομαι παρά ὁ πάππας , ὁ ὁ πρέσβυς διευθετέω καί , φθινόπωρον λήγω , συνάμα πρέσβυς ὁ πόλις καταλαμβάνω .