georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.96
καʹ . Ὅπως ὁ δεσπότης Ἰωάννης , ἀπαλλαγεὶς τῶν δυτικῶν , τοῖς κατ' ἀνατολὴν ἐχθροῖς προσβάλλει , καὶ μερικὸς ἔπαινος τούτου . Τὸν μέντοι γε δεσπότην Ἰωάννην μετακαλεσάμενος ἐκ Θεσσαλονίκης ὁ βασιλεύς , μικρὸν ὅσον συνδιατρίψαντά οἱ , ἅμα ταῖς δυνάμεσι πρὸς ἀνατολὴν ἐκπέμπει , τοῖς Πέρσαις ὡς ἦν συμμίξοντα . Ἦν δὲ κἀκείνῳ τρυφὴ τὸ ἐκείνοις ἐφιστάναι καί τι τῆς αὐτοῦ δόξης ἄξιον διαπράξασθαι . Ἦν γὰρ ταῖς ἀληθείαις ὁ ἀνὴρ ὀξύτατος , ὡς νῦν μὲν ἐνταῦθα ἀκούεσθαι , νῦν δὲ παρεῖναι ὅπου τις μηδὲ προσεδόκησεν ἂν πώποτε . Σκευὰς δ' ἐκείνας καὶ σαγμάτων πλήθη καὶ θεραπείας ἀφείς , ἑσπέρας ἐνσκευαζόμενος , ἵπποις ἐχρᾶτο ταχυδρομοῦσι καὶ τοῖς μηδ' εἰς νοῦν τὴν ἐκείνου ἔχουσι παρουσίαν ἐφίστατο . Καὶ ἵνα μὴ καταχαλῷτο τὸ σῶμα κινούμενον ἐφ' ἵππων καὶ ἀναβρασσόμενον συνεχῶς , κειρίαις τὸ σῶμα διείληπτό τε καὶ συνεσφίγγετο . Διὰ ταῦτα καὶ ἠνδραγάθει τὰ μέγιστα , φοβερὸς ἅπασιν ὤν , ἅμ' ἀκουόμενος καὶ ἅμ' ἐφιστάμενος . Τὸ μέντοι γε στρατιωτικὸν καὶ λόγοις ἔθαλπε καὶ δώροις ἐθεράπευε καί , τὸ μέγιστον , οὐ δεσποτικῶς ἐκείνοις , ἀλλ' ἀδελφικῶς προσεφέρετο , ἀνὴρ θεοφιλὴς καὶ πρᾶος καὶ χρηστὸς ἀνυπόκριτος . Εἰς δὲ φιλοδωρίαν καὶ πάντας ἐνίκα . Ἐπήνθει δὲ καὶ τὸ σῶφρον ἐκείνῳ , ὡς μηδὲν παρὰ μίαν ἀκουσθῆναι ὑποταγεῖσαν αὐτῷ πλὴν τὴν σύζυγον εἰς ἡδονῆς νόθου κλωπείαν · ἐκείνη δ' ἐκ νοθείας καὶ μόνη τούτῳ θυγάτριον φυσικόν , ἀλλ' οὐ νόμιμον , ἀπεγέννησεν , ὃ καὶ τῷ μέπε Ἰβηρίας Δαυῒδ εἰς γάμον ἐδίδοτο . Τὰ δ' ἄλλα μέτριος ἦν καὶ καρτερικὸς ἐφ' ἅπασιν , εἰς δ' οἰκειακὴν τάξιν καὶ λίαν φιλότιμος καὶ τὸ σύμπαν περιφανής . Καὶ ἀκριβῆ σημεῖα τῆς μὲν φιλαγαθίας αὐτοῦ καὶ φιλοκαλίας περὶ τοὺς οἰκείους , ἐξ ὧν ἐκείνους παιδεύεσθαι συνέβαινεν ἐς τὸ ἀκριβὲς καὶ εἰς ἀληθι νοὺς ὑπηρέτας ἀποβαίνειν , τό , θανόντος ἐκείνου , τοὺς ἐκείνου θεραπευτὰς ἐπ' ἀξιώμασι μεγίστοις ἀξίους λογισθῆναι δουλεύειν τῷ βασιλεῖ · τῆς δέ γ' ἀφιλοχρηματίας ἢ μᾶλλον μισοχρηματίας , εἰπεῖν οἰκειότερον , καὶ τὸ πάντα στρατιώταις προΐεσθαι , ἐξὸν πιθάκνας ἔχειν χρημάτων καὶ ὑπερπλου τεῖν , ὡς πολλοὺς καὶ μεγάλους διενεγκόντα πολέμους καὶ χώρας πάσας ταῖς στρατιωτικαῖς ἐμπειρίαις παραστησάμενον , ἔτι δὲ κἀκ τῶν ἐνόντων εἰς ἰδίας οἰκονομίας προσκτᾶσθαι πλείονα , τὸ μετριώτατον , ὅτι καὶ πολλοῖς δοκεῖ ἀρετῆς ἄκρας σημεῖον τὸ τὰ οἰκεῖα καρπίζεσθαι , μηδὲν ἔξωθεν προσκτωμέ νους . Ὁ δέ , τοιαύτας εἰς τὸ πλουτεῖν ἀφορμὰς προβαλλομένης τῆς τύχης , τὸ οὕτω πλουτεῖν ἐκ πλεονεξίας ἐκτόπως ἀπέστυγε καὶ ἐμίσει , μόνῃ τῇ δόξῃ ἐνασμενίζων , ἧς οὐδὲν εἶχε προτιμᾶν ἄλλο · μόνη γὰρ τῶν κατὰ βίον πραγμάτων δόξα τοῖς ἀπελθοῦσι παρέπεσθαι πέφυκε . Καὶ ὁ μὲν νόμος τοῦ τῶν χριστιανῶν νομοθέτου Χριστοῦ , οὐ Σόλωνος οὐδὲ Λυκούργου , ἀλλ' αὐτοῦ τοῦ πλάστου καὶ ποιητοῦ καὶ Θεοῦ , ἐκ τῶν προσόντων διδόναι καὶ ἀντιλαμβάνειν τὰ μείζω · ὃ δὴ καὶ πιστευτέον ἐπάναγκες , εἰ πιστεύοι τις τῷ Χριστῷ , μὴ μόνον καθότι βαπτίζοιτο , ἀλλὰ καὶ καθότι ἀληθινὸν ἐκεῖνον ἔχοι , ἐφ' οἷς ἐπαγγέλλεται · βαπτισθέντα δὲ καὶ πιστεύσαντα , μὴ καὶ τοῖς λόγοις πιστεύειν ἐκείνου , μηδὲ τὸ πρώτως πιστεύειν ἔχειν , κἂν ὅ τι λέγοι . Καὶ ὁ μὲν Χριστοῦ νόμος οὗτος ἀνταμείβεσθαι κατὰ τὸ ἑκατονταπλάσιον ἐπαγγέλλεται · χωρὶς δὲ καὶ τοῦ προσδοκᾶν ταῦτα , ἀπόχρη καὶ μόνη ἡ παραμένουσα δόξα , ἵν' εἴποι τις καὶ κατ' ἄνθρωπον , πείθειν τὸν συνετὸν οὐχ ὅπως πλεονεκτικῶς χρηματίζεσθαι , ἀλλὰ καὶ τὰ προσόντα τοῖς τυχοῦσι προΐεσθαι · ἐξαίρω δέ γε τοῦ λόγου τοὺς ἐπ' ἀναγκαίαις δοκούσαις χρείαις τινὰ τῶν ὄντων παρακα τέχοντας , εἰ μή γε καὶ αὖθις ἔχοιεν ἐκπορίζεσθαι . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὁ δεσπότης Ἰωάννης καὶ λίαν ἔγνω καὶ γνοὺς τά οἱ συνοίσοντα ἔπραττεν . Ἐπεὶ δὲ οἱ ἀμφὶ τὸν μοναχὸν Νεῖλον , ὃς ἐκ Σικελίας μὲν ὥρμητο , ἐπὶ κακῷ δὲ τῆς τῶν Ρωμαίων πολιτείας ἐπέστη , διδάσκων γλισχρεύεσθαι καὶ προμηθεῖς εἶναι τοὺς ἀνθρώπους περὶ τὴν δόσιν , μήπως λαθών τις , μετρίως τῶν πραγμάτων ἔχων , λαβὼν τῷ μὲν διδόντι τὴν τοῦ κακῶς οἰκονομεῖν τά οἱ προσόντα προστρίψοι μέμψιν , τὴν δὲ χάριν ἐκείνην οὐκ ἐπὶ μισθῷ , ἀλλ' ἐν κενοῖς γενέσθαι παρασκευάσοι , ὡς ἐντεῦθεν μηδένα διδόναι τῶν πάντων ἐξ ἀνάγκης ἐχόντων τι , διότι καὶ τοῦ εὖ πάσχειν κατὰ τὸν ἐκείνων νόμον ἀπείργοιτ' ἂν εὐπρεπῶς καὶ οὕτως ὁ τῆς μεταδόσεως ἀσθενοίη νόμος ... Ὢ πῶς ταῦτά τις καὶ ἐξαγγείλοι , ἰδίου χρῄζοντα καιροῦ ; Ὁ γοῦν δεσπότης , ἔχων πρὸς τοῖς ἄλλοις καλοῖς καὶ τὸ φιλομόναχον , ἐκείνους που παρεισφρήσαντας τῇ οἰκίᾳ ὡς ἀρετῆς φίλους δέχεται , κἀντεῦθεν σύγχυσίς τις ἐπὶ μικρὸν περὶ τὰς τῶν οἰκείων δόσεις ἐκ τῆς ἐκείνων διδασκαλίας ἐπηκολούθει . Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὸν δεσπότην οὕτως · ἐνέαζε γὰρ ταῖς προθυμίαις καὶ δῆλος ἦν τὴν τῆς Ρωμαΐδος σύστασιν περὶ πλείστου ποιούμενος . Τότε τοίνυν τῶν κατὰ τὴν ἕω πραγμάτων κακῶς ἐχόντων , σὺν πολλῷ τῷ τάχει τοῖς κατὰ τὸν Μαίανδρον τόποις ἐπεχωρίαζεν . Ἔτι δὲ καὶ αἱ περιφανεῖς κατ' ἐκεῖνο καὶ μεγάλαι μοναὶ ὑπὸ σκοπῷ καὶ φύλακι τῷ δεσπότῃ συνίσταντο . Καὶ δὴ ἃ μὲν οἱ Πέρσαι προκαταλαβόντες κατέσχον , συνεκχωρησάντων τῶν πολλῶν ἐκεῖθεν τοῖς βασιλεῦσι κἀκείνου λείποντος , τὰ περὶ τὴν Στρόβιλον λέγω καὶ τὴν Σταδιοτραχίαν , ὡς ἀδύνατα ὄντα ἐπανακεκλῆσθαι , οὐδ' ἐπεχείρει κατὰ πεῖραν κατασχεῖν . Ὅσον δ' ἦν τὸ κατὰ Μαίανδρον καὶ Τράλλεις καὶ Κάϋστρον καὶ τὰ τῆς Ἀσίας βαθύτατα , ἐκράτυνέ τε προπολεμῶν καὶ τῆς κατὰ σφᾶς ἀσφαλείας μετέχειν ἐδίδου . Τοὺς δέ γε Μαγεδωνίτας ἐκάκου γὰρ αὐτοὺς τό , πολλῶν ἔνθεν εἰς τὰς κατὰ δύσιν δουλείας μεταγομένων , καταθαρρεῖν τῶν λελειμμένων τοὺς Πέρσας καὶ λίαν συνίστα καὶ ἠσφαλί ζετο · ἦν γὰρ τὸ ἐκείνων πλῆθος πίσυνον τόξοις καὶ περὶ τὸ ἀντιμαχεῖν δεξιώτατον · καί γε τὰς προθυμίας ἐρρώννυ χρυσίῳ καὶ σφᾶς ἐδωρεῖτο φιλοτιμίαις . Οἱ μέντοι γε Πέρσαι , τὸ τάχος τῆς ἐπιστασίας μαθόντες , κατωρρώδουν τε καὶ αὖθις παλινοστοῦντες ταῖς δυσχωρίαις ἐνεδύοντο · ἀπογνόντες δὲ τοῦ θαρρεῖν , αὐτίκα διεπρεσβεύοντο , ἀπέλυόν τε τοὺς αἰχμαλώτους καὶ ἠγάπων σῳζόμενοι . Ὁ δὲ τὸ μὲν ἡσυχίαν σχήσειν ἐκείνους εἰσαῦθις καὶ μάλα θαρρῶν ἐπίστευεν , οὐκ ἐξ ὧν ἐκεῖνοι διωμολόγουν , ἀλλ' ἐξ ὧν αὐτὸς οἶδεν ἐπιθησόμενος καὶ νικήσων , εἴ που καὶ παρακινηθεῖεν · τὸ δὲ μὴ παθεῖν ἀντίποινα ὧν ἔδρασαν τοὺς προσχώρους οὐκ ἐδικαίου τὸ σύνολον . Πλὴν ἱκετεύοντας προσεδέχετο καὶ σφίσιν ὅρους ἐτίθει , ἐς ὁπόσον ἂν καὶ κινηθεῖεν προσκαταβαίνοντες ταῖς νομαῖς , ὡς τὰς μεγίστας δώσοντες δίκας , εἰ παρασπονδοῖεν . Καὶ οὕτω μὲν τὰ κατὰ τὴν ἕω ὁ δεσπότης καθιστῶν τῆς προτέρας δυσκληρίας ἀνελάμβανε τοὺς ἐκεῖ καὶ θαρρεῖν παρεῖχεν ἀνέδην τὰς αὐτῶν γεωργοῦντας καρπίζεσθαι .
Lemmas: καί . ὅπως ὁ δεσπότης Ἰωάννης , ἀπαλλάσσω ὁ δυτικός , ὁ κατά ἀνατολή ἐχθρός προσβάλλω , καί μερικός ἔπαινος οὗτος . ὁ μέντοι γε δεσπότης Ἰωάννης μετακαλέω ἐκ Θεσσαλονίκη ὁ βασιλεύς , μικρός ὅσος συνδιατρίβω ὁ , ἅμα ὁ δύναμις πρός ἀνατολή ἐκπέμπω , ὁ Πέρσης ὡς εἰμί συμμείγνυμι . ἦς δέ ἐκεῖνος τρυφή ὁ ἐκεῖνος ἐφίστημι καί τίς ὁ αὐτός δόξα ἄξιος διαπράσσω . ἦς γάρ ὁ ἀλήθεια ὁ ἀνήρ ὀξύς , ὡς νῦν μέν ἐνταῦθα ἀκούω , νῦν δέ πάρειμι ὅπου τις μηδέ προσδοκάω εἄν πώποτε . σκευή δέ ἐκεῖνος καί σάγμα πλῆθος καί θεραπεία ἀφίημι , ἑσπέρα ἐνσκευάζω , ἵππος χράω ταχυδρομέω καί ὁ μηδέ εἰς νόος ὁ ἐκεῖνος ἔχω παρουσία ἐφίστημι . καί ἵνα μή καταχαλάω ὁ σῶμα κινέω ἐπί ἵππος καί ἀναβράσσω συνεχῶς , κειρία ὁ σῶμα διαλαμβάνω τε καί συσφίγγω . Ζεύς οὗτος καί ἀνδραγαθέω ὁ μέγας , φοβερός ἅπας εἰμί , ἅμα ἀκούω καί ἅμα ἐφίστημι . ὁ μέντοι γε στρατιωτικός καί λόγος θάλπω καί δῶρον θεραπεύω καί , ὁ μέγας , οὖον δεσποτικός ἐκεῖνος , ἀλλά ἀδελφικῶς προσφέρω , ἀνήρ θεοφιλής καί πρᾶος καί χρηστός ἀνυπόκριτος . εἰς δέ φιλοδωρία καί πᾶς νικάω . ἐπανθέω δέ καί ὁ σώφρων ἐκεῖνος , ὡς μηδείς παρά εἷς ἀκούω ὑποτάσσω αὐτός πλήν ὁ σύζυγος εἰς ἡδονή νόθος κλωπεία · ἐκεῖνος δέ ἐκ νοθεία καί μόνος οὗτος θυγάτριον φυσικός , ἀλλά οὖον νόμιμος , ἀπογεννάω , ὅς καί ὁ μέπε Ἰβηρία Δαυΐδ εἰς γάμος δίδωμι . ὁ δέ ἄλλος μέτριος εἰμί καί καρτερικός ἐπί ἅπας , εἰς δέ οἰκειακός τάξις καί λίαν φιλότιμος καί ὁ σύμπας περιφανής . καί ἀκριβής σημεῖον ὁ μέν φιλαγαθία αὐτός καί φιλοκαλία περί ὁ οἰκεῖος , ἐκ ὅς ἐκεῖνος παιδεύω συμβαίνω εἰς ὁ ἀκριβής καί εἰς εἴλω νόος ὑπηρέτης ἀποβαίνω , ὁ , θνῄσκω ἐκεῖνος , ὁ ἐκεῖνος θεραπευτής ἐπί ἀξίωμα μέγας ἄξιος λογίζομαι δουλεύω ὁ βασιλεύς · ὁ δέ γε ἀφιλοχρηματία ἢ μᾶλλον μισοχρηματία , εἶπον οἰκεῖος , καί ὁ πᾶς στρατιώτης προΐημι , ἔξεστι πιθάκνη ἔχω χρῆμα καί ὑπερπλέω ἐγώ , ὡς πολύς καί μέγας διαφέρω πόλεμος καί χώρα πᾶς ὁ στρατιωτικός ἐμπειρία παρίστημι , ἔτι δέ ἐκ ὁ ἔνειμι εἰς ἴδιος οἰκονομία προσκτάομαι πλείων , ὁ μέτριος , ὅτι καί πολύς δοκέω ἀρετή ἄκρος σημεῖον ὁ ὁ οἰκεῖος καρπίζω , μηδείς ἔξωθεν προσκτωμέ νόος . ὁ δέ , τοιοῦτος εἰς ὁ πλουτέω ἀφορμή προβάλλω ὁ τυγχάνω , ὁ οὗτος πλουτέω ἐκ πλεονεξία ἔκτοπος ἀποστυγέω καί μισέω , μόνος ὁ δόξα ἐνασμενίζω , ὅς οὐδείς ἔχω προτιμάω ἄλλος · μόνος γάρ ὁ κατά βίος πρᾶγμα δόξα ὁ ἀπέρχομαι παρέπομαι φύω . καί ὁ μέν νόμος ὁ ὁ Χριστιανός νομοθέτης Χριστός , οὖον Σόλων οὐδέ Λυκοῦργος , ἀλλά αὐτός ὁ πλάστης καί ποιητής καί Θεός , ἐκ ὁ πρόσειμι δίδωμι καί ἀντιλαμβάνω ὁ μείζων · ὅς δή καί πιστευτέον ἐπανάγκης , εἰμί πιστεύω τις ὁ Χριστός , μή μόνος καθότι βαπτίζω , ἀλλά καί καθότι ἀληθινός ἐκεῖνος ἔχω , ἐπί ὅς ἐπαγγέλλω · βαπτίζω δέ καί πιστεύω , μή καί ὁ λόγος πιστεύω ἐκεῖνος , μηδέ ὁ πρῶτος πιστεύω ἔχω , κἀν ὅς τίς λέγω . καί ὁ μέν Χριστός νόμος οὗτος ἀνταμείβομαι κατά ὁ ἑκατονταπλάσιος ἐπαγγέλλω · Χωρὶς δέ καί ὁ προσδοκάω οὗτος , ἀποχράω καί μόνος ὁ παραμένω δόξα , ἵνα εἶπον τις καί κατά ἄνθρωπος , πείθω ὁ συνετός οὐ ὅπως πλεονεκτικός χρηματίζω , ἀλλά καί ὁ πρόσειμι ὁ τυγχάνω προΐημι · ἐξαίρω δέ γε ὁ λόγος ὁ ἐπί ἀναγκαῖος δοκέω χρεία τις ὁ εἰμί παρακαίνω τέχων , εἰμί μή γε καί αὖθις ἔχω ἐκπορίζω . ἀλλά οὗτος μέν ὁ δεσπότης Ἰωάννης καί λίαν γιγνώσκω καί γιγνώσκω ὁ ὁ συμφέρω πράσσω . ἐπεί δέ ὁ ἀμφί ὁ μοναχός Νεῖλος , ὅς ἐκ Σικελία μέν ὁρμέω , ἐπί κακός δέ ὁ ὁ Ῥωμαῖος πολιτεία ἐφίστημι , διδάσκω γλισχρεύομαι καί προμηθής εἰμί ὁ ἄνθρωπος περί ὁ δόσις , μήπως λανθάνω τις , μέτριος ὁ πρᾶγμα ἔχω , λαμβάνω ὁ μέν δίδωμι ὁ ὁ κακῶς οἰκονομέω ὁ ὁ πρόσειμι προστρίβω μέμψις , ὁ δέ χάρις ἐκεῖνος οὐ ἐπί μισθός , ἀλλά ἐν κενός γίγνομαι παρασκευάζω , ὡς ἐντεῦθεν μηδείς δίδωμι ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη ἔχω τίς , διότι καί ὁ εὕω πάσχω κατά ὁ ἐκεῖνος νόμος ἀπείργω εἄν εὐπρεπῶς καί οὕτως ὁ ὁ μετάδοσις ἀσθενέω νόμος ... ὤ πῶς οὗτος τις καί ἐξαγγέλλω , ἴδιος χρῄζω καιρός ; ὁ γοῦν δεσπότης , ἔχω πρός ὁ ἄλλος καλός καί ὁ φιλομόναχος , ἐκεῖνος ποῦ παρεισφρέω ὁ οἰκίον ὡς ἀρετή φίλος δέχομαι , ἐντεῦθεν σύγχυσις τις ἐπί μικρός περί ὁ ὁ οἰκέω δόσις ἐκ ὁ ἐκεῖνος διδασκαλία ἐπακολουθέω . καί ὁ μέν κατά ὁ δεσπότης οὕτως · ἐνεάζω γάρ ὁ προθυμία καί δῆλος εἰμί ὁ ὁ Ῥωμαΐς σύστασις περί πλεῖστος ποιέω . τότε τοίνυν ὁ κατά ὁ ἠώς πρᾶγμα κακῶς ἔχω , σύν πολύς ὁ τάχος ὁ κατά ὁ Μαίανδρος τόπος ἐπιχωριάζω . ἔτι δέ καί ὁ περιφανής κατά ἐκεῖνος καί μέγας μονή ὑπό σκοπός καί φύλαξ ὁ δεσπότης συνίστημι . καί δή ὁ μέν ὁ Πέρσης προκαταλαμβάνω κατέχω , συγχωρέω ὁ πολύς ἐκεῖθεν ὁ βασιλεύς ἐκεῖνος λείπω , ὁ περί ὁ Στρόβιλος λέγω καί ὁ Σταδιοτραχίαν , ὡς ἀδύνατος εἰμί ἐπανακαλέω , οὐδέ ἐπιχειρέω κατά πείρω κατέχω . ὅσος δέ εἰμί ὁ κατά Μαίανδρος καί Τράλλεις καί Κάϋστρος καί ὁ ὁ Ἀσία βαθύς , κρατύνω τε προπολεμέω καί ὁ κατά σφεῖς ἀσφάλεια μετέχω δίδωμι . ὁ δέ γε Μαγεδωνίτης κακόω γάρ αὐτός ὁ , πολύς ἔνθεν εἰς ὁ κατά δύσις δουλεία μετάγω , καταθαρσέω ὁ λείπω ὁ Πέρσης καί λίαν συνίστημι καί ἀσφαλία Ζέτος · εἰμί γάρ ὁ ἐκεῖνος πλῆθος πίσυνος τόξον καί περί ὁ ἀντιμαχέω δεξιός · καί γε ὁ προθυμία ῥώννυμι χρυσίον καί σφεῖς δωρέω φιλοτιμία . ὁ μέντοι γε Πέρσης , ὁ τάχος ὁ ἐπιστασία μανθάνω , κατορρωδέω τε καί αὖθις παλινοστέω ὁ δυσχωρία ἐνδύω · ἀπογιγνώσκω δέ ὁ θαρσέω , αὐτίκα διαπρεσβεύομαι , ἀπολύω τε ὁ αἰχμάλωτος καί ἀγαπάω σῴζω . ὁ δέ ὁ μέν ἡσυχία ἔχω ἐκεῖνος εἰσαῦθις καί μάλα θαρσέω πιστεύω , οὐ ἐκ ὅς ἐκεῖνος διομολογεω , ἀλλά ἐκ ὅς αὐτός οἶδα ἐπιτίθημι καί νικάω , εἰμί ποῦ καί παρακινέω · ὁ δέ μή πάσχω ἀντίποινα ὅς δράω ὁ πρόσχωρος οὐ δικαιόω ὁ σύνολον . πλήν ἱκετεύω προσδέχομαι καί σφεῖς ὅρος τίθημι , εἰς ὁπόσος εἄν καί κινέω προσκαταβαίνω ὁ νομή , ὡς ὁ μέγας δίδωμι δίκη , εἰμί παρασπονδέω . καί οὗτος μέν ὁ κατά ὁ ἠώς ὁ δεσπότης καθιστάω ὁ πρότερος δυσκληρία ἀναλαμβάνω ὁ ἐκεῖ καί θαρσέω παρέχω ἀνέδην ὁ αὐτός γεωργέω καρπίζω .