georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.47
ηʹ . Ὅπως ἐστέφθη ὁ Παλαιολόγος καὶ τὸ παιδίον παρεωράθη . Ἦν ταῦτα , καὶ ἡ κυρία τῶν ἡμερῶν παρῆν , καὶ πάντ' εὐτρεπῆ ἦσαν , καὶ οἱ ἀρχιερεῖς , τὰς στολὰς ἐνδύντες τὰς ἱεράς , πρὸς τὸ τὰ τῆς τελετῆς ἐνεργεῖν ἑτοίμως εἶχον καὶ τοὺς βασιλεύοντας περιέμενον . Ἀλλ' εὐθέως κοινοῦται τὸ σκέμμα , καὶ ταραχὴ ἦν , τῶν μὲν ταῦτα , τῶν δ' ἐκεῖνα λεγόντων . Τῶν δέ γε τῆς γερουσίας τινὲς καὶ προσηπείλουν κακῶς δρᾶν τὸ παιδίον καὶ διαχρᾶσθαι , εἰ ἄλλως πράττειν ἡ ἐκκλησία βούλοιτο . Λόγοι γοῦν ἐγένοντο , καὶ διεφι λονείκουν · ὁ δὲ πατριάρχης ἐν ἀμηχανίᾳ ἦν καὶ οὐκ εἶχεν οἷς προστεθείη . Παρήρχετο ἡ ἡμέρα , καὶ συμφωνεῖν οὐκ εἶχον . Μόλις οὖν καὶ μετὰ τὴν πολλὴν διαφιλονεικίαν οἱ ἀρχιερεῖς πάντες πλήν τινων ὑποκλίνουσιν · ἦσαν δ' οὗτοι Ἀνδρόνικος ὁ τῶν Σάρδεων καὶ Μανουὴλ ὁ Θεσσαλονίκης , ὁ τοὐ πίκλην Ψαρᾶς καὶ Δισύπατος . Ἀλλ' ὁ τῶν Σάρδεων , ἅμα τῷ τὸν πατριάρχην πεισθῆναι , καὶ αὐτὸς συνεπείθετο , τὰ πολλὰ συμβαλλομένου τῇ καταθέσει τοῦ τῆς κατὰ τὴν Ὀρεστιάδα Ἀδριανουπόλεως Γερμανοῦ , ἔτι δὲ Γρηγορίου Ἀγκύρας καὶ τοῦ Μελαγγείων Κωνσταντίνου · ὁ δέ γ' Ἐφέσου Νικηφόρος , εὐλαβὴς ὢν ἀνὴρ καὶ τίμιος , οὐχ ὑπενόει τὸ ὑπορυττόμενον , ὡς ἐν ἁπλότητι ζῶν , καὶ εὐθὺς συνυπήγετο . Τοῦτ' ἔπασχον καὶ ἄλλοι πολλοί . Ὁ δὲ πατριάρχης ἔγνω μὲν ἀπατηθείς , οὐκ εἶχε δὲ ὅ τι πράττοι , πολλῆς τῆς ἀνάγκης περιστάσης . Καὶ δὴ καθυπέγραφον μὲν οὗτοι τὰ ἐγνωσμένα , τῷ δέ γε Θεσσαλονίκης οὐδ' ἀκουστὰ ταῦτ' ἦσαν , μηδ' ἄκροις ὠσὶ δέξασθαι καταδεχομένῳ · τὸν γὰρ τῆς βασιλείας κληρονόμον πρῶτον ἠξίου ἐν πᾶσι γίγνεσθαι . Ὡς δὲ τὸ μάρπου ὑπεμιμνῄσκετο καὶ πέμπων ὁ βασιλεύων κατωνείδιζεν , ὡς αὐτὸς εἴη ὁ προαγγέλλων τὴν βασιλείαν ἐν ἰδιώταις ἔτι τελοῦντι , ζῶντος τοῦ βασιλέως , ἐκεῖνος καὶ προσωμολόγει καὶ ἕτοιμον ἑαυτὸν παρεῖχεν δέχεσθαί τε καὶ στέργειν , εἴπερ ἐν ἅπασι προηγοῖτο ὁ κατὰ κληρονομίαν βασιλεύς . Ὡς δ' ἐκείνῳ παρίστων καὶ τὸ παιδίον , διερμηνεύοντες κατανεύειν τὸ ται νιωθῆναι μόνον ἐκεῖνον καὶ αὐτὸν ἀγαπᾶν καὶ δὴ ταῦτα πρὸς τὸν ἀρχιερέα ψελλίζον ἔλεγεν , ὡς καταδέχοιτο , εἰ μόνον αὐτὸ ζῴη , μηδὲν παθὸν ἔκ τινος πολλοὶ γὰρ καὶ ἠπείλουν προεξανίστασθαι , εἰ ἀντέχοιτο , καὶ τὸ Κελτικὸν πελεκυφόρον περιεστὸς ἕτοιμον ἦν καὶ κατὰ φυλακὴν καὶ κατ' ἐπίθεσιν πράττειν , εἴ γ' ὁρισθείη παρὰ τῶν δυναμένων μάλιστα , ὁ ἀρχιερεύς , ὀλίγα τῶν παρὰ τοῦ παιδὸς λεγομένων φροντίζων , ἑνὸς ἦν τοῦ ὑπὲρ ἐκείνου ἀντέ χεσθαι . Ἀλλ' ἀντίσχειν εἰς τέλος οὐκ εἶχε · πολλοὶ γὰρ καὶ προσωνείδιζον καὶ προὐτρέποντο νεμεσῶντες , εἰ μόνος αὐτὸς ὁμόσε τοσούτοις χωροίη . Τότε τοιγαροῦν ὑπογράφει κἀκεῖνος πεισθείς . Πλὴν εἰς πιθανὴν δοκοῦσαν παραί τησιν τὸ ὁμοιοτρόπως προσέθετο · τοῦ ὁμοίου γὰρ ἐπὶ χειρίστοις λαμβανομένου παρὰ τῷ ποιητῇ , ἐξέφηνεν ἐκεῖνος ἐκ τούτου τὸ ἀναγκαστικὸν καὶ κακότροπον τῆς ὑπογραφῆς , ὡς οὐκ ἐν καλῇ πάντως πίστει καὶ χάριτι τὴν πρᾶξιν προσέμενος , ἀλλ' ἐξ ἀνάγκης καὶ βίᾳ τοῦ συνειδότος . Ὃ δὴ τὸ ὁμοῖον ὑπέφηνεν · ὁμοῖος γὰρ πόλεμος καὶ ὁμοῖον γῆρας τῷ ποιητῇ λελέχαται . Ἐπεὶ γοῦν τὰ τῆς βασιλείου τελετῆς ἤνυσται καὶ ἔδει χωρεῖν τοὺς στεφθέντας πρὸς τὰ ἀνάκτορα , προηγοῦντο μὲν οἱ τὸ στέφος δεξάμενοι , μεθείπετο δὲ τὸ παιδίον , οὐκ ἐν στέφει βασιλικῷ , ἀλλ' ἐν μόνῳ κεκρυφάλῳ ἡμιτυμβίῳ , λίθοις καὶ μαργάροις κεκοσμημένῳ . Ἦν δ' ἐκείνῳ μέλον οὐδὲν μὴ νοοῦντι · ἕκαστος γὰρ τὸ καθ' ἑαυτὸν σκοπῶν οὐ προσεῖχεν . Ἔμελλε δ' αὐτοὺς πάντως ἡ Δίκη ἐς τὸ μετέπειτα μετελθεῖν , ὡς ἐγνώκαμεν .
Lemmas: ἤ . ὅπως στέφω ὁ Παλαιολόγος καί ὁ παιδίον παρεωρέω . ἦς οὗτος , καί ὁ κύριος ὁ ἡμέρα πάρειμι , καί πᾶς εὐτρεπής εἰμί , καί ὁ ἀρχιερεύς , ὁ στολή ἐνδύω ὁ ἱερός , πρός ὁ ὁ ὁ τελετή ἐνεργέω ἑτοίμως ἔχω καί ὁ βασιλεύω περιμένω . ἀλλά εὐθύς κοινόω ὁ σκέμμα , καί ταραχή εἰμί , ὁ μέν οὗτος , ὁ δέ ἐκεῖνος λέγω . ὁ δέ γε ὁ γερουσία τις καί προσαπειλέω κακῶς δράω ὁ παιδίον καί διαχράομαι , εἰμί ἄλλως πράσσω ὁ ἐκκλησία βούλομαι . Λόγοι γοῦν γίγνομαι , καί διεφι λονεικεω · ὁ δέ πατριάρχης ἐν ἀμηχανία εἰμί καί οὐ ἔχω ὅς προστίθημι . παρέρχομαι ὁ ἡμέρα , καί συμφωνέω οὐ ἔχω . Μόλις οὖν καί μετά ὁ πολύς διαφιλονεικία ὁ ἀρχιερεύς πᾶς πλήν τίνω ὑποκλίνω · εἰμί δέ οὗτος Ἀνδρόνικος ὁ ὁ Σάρδεις καί Μανουήλ ὁ Θεσσαλονίκη , ὁ ὁ πίκλα Ψαρᾶς καί δισύπατος . ἀλλά ὁ ὁ Σάρδεις , ἅμα ὁ ὁ πατριάρχης πείθω , καί αὐτός συμπείθω , ὁ πολύς συμβάλλω ὁ κατάθεσις ὁ ὁ κατά ὁ ὀρεστιάς Ἁδριανούπολις Γερμανός , ἔτι δέ Γρηγόριος Ἄγκυρα καί ὁ Μελαγγεῖον Κωνσταντῖνος · ὁ δέ γε Ἔφεσος Νικηφόρος , εὐλαβής εἰμί ἀνήρ καί τίμιος , οὐ ὑπονοέω ὁ ὑπορύσσω , ὡς ἐν ἁπλότης ζῶ , καί εὐθύς συμπήγνυμι . οὗτος πάσχω καί ἄλλος πολύς . ὁ δέ πατριάρχης γιγνώσκω μέν ἀπατάω , οὐ ἔχω δέ ὅς τίς πράσσω , πολύς ὁ ἀνάγκη περιίστημι . καί δή καθυπογράφω μέν οὗτος ὁ γιγνώσκω , ὁ δέ γε Θεσσαλονίκη οὐδέ ἀκουστός αὐτός εἰμί , μηδέ ἄκρος οὖς δέχομαι καταδέχομαι · ὁ γάρ ὁ βασίλεια κληρονόμος πρῶτος ἀξιόω ἐν πᾶς γίγνομαι . ὡς δέ ὁ μάρπου ὑπομιμνῄσκω καί πέμπω ὁ βασιλεύω κατονειδίζω , ὡς αὐτός εἰμί ὁ προαγγέλλω ὁ βασίλειος ἐν ἰδιώτης ἔτι τελέω , ζῶ ὁ βασιλεύς , ἐκεῖνος καί προσομολογέω καί ἑτοῖμος ἑαυτοῦ παρέχω δέχομαι τε καί στέργω , εἴπερ ἐν ἅπας προηγέομαι ὁ κατά κληρονομία βασιλεύς . ὡς δέ ἐκεῖνος παριστέω καί ὁ παιδίον , διερμηνεύω κατανεύω ὁ ὁ νιωθῆναι μόνος ἐκεῖνος καί αὐτός ἀγαπάω καί δή οὗτος πρός ὁ ἀρχιερεύς ψελλίζω λέγω , ὡς καταδέχομαι , εἰμί μόνος αὐτός ζῶ , μηδείς πάσχω ἐκ τις πολύς γάρ καί ἀπειλέω προεξανίσταμαι , εἰμί ἀντέχω , καί ὁ Κελτικός πελεκυφόρος περιίστημι ἑτοῖμος εἰμί καί κατά φυλακή καί κατά ἐπίθεσις πράσσω , εἰμί γε ὁρίζω παρά ὁ δύναμαι μάλιστα , ὁ ἀρχιερεύς , ὀλίγος ὁ παρά ὁ παῖς λέγω φροντίζω , εἷς εἰμί ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος Αντέ χω . ἀλλά ἀντέχω εἰς τέλος οὐ ἔχω · πολύς γάρ καί προσωνειδιζω καί προτρέπω νεμεσάω , εἰμί μόνος αὐτός ὁμόσε τοσοῦτος χωρέω . τότε τοιγάρ ὑπογράφω ἐκεῖνος πείθω . πλήν εἰς πιθανός δοκέω παρά ὅς ὁ ὁμοιότροπος προστίθημι · ὁ ὁμοιόω γάρ ἐπί κακός λαμβάνω παρά ὁ ποιητής , ἐκφαίνω ἐκεῖνος ἐκ οὗτος ὁ ἀναγκαστικός καί κακότροπος ὁ ὑπογραφή , ὡς οὐ ἐν καλός πάντως πίστις καί χάρις ὁ πρᾶξις προσίημι , ἀλλά ἐκ ἀνάγκη καί βία ὁ σύνοιδα . ὅς δή ὁ ὅμοιος ὑποφαίνω · ὅμοιος γάρ πόλεμος καί ὅμοιος γῆρας ὁ ποιητής λέγω . ἐπεί γοῦν ὁ ὁ βασίλειος τελετή ἀνύω καί ἐσθίω χωρέω ὁ στέφω πρός ὁ ἀνάκτορον , προηγέομαι μέν ὁ ὁ στέφος δέχομαι , μεθείπετο δέ ὁ παιδίον , οὐ ἐν στέφω βασιλικός , ἀλλά ἐν μόνος κεκρύφαλος ημιτυμβιον , λίθος καί μάργαρον κοσμέω . ἦς δέ ἐκεῖνος μέλω οὐδείς μή νοέω · ἕκαστος γάρ ὁ κατά ἑαυτοῦ σκοπός οὖον προσέχω . μέλλω δέ αὐτός πάντως ὁ Δίκη εἰς ὁ μετέπειτα μετέρχομαι , ὡς γιγνώσκω .