georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.8
Γεώργιος Κωνσταντινουπολίτης μὲν τὸ ἀνέκαθεν , ἐν Νικαίᾳ δὲ καὶ γεννηθεὶς καὶ τραφείς , ἐν Κωνσταντίνου δὲ καταστὰς αὖθις , ὅτε Θεοῦ νεύματι ὑπὸ Ρωμαίους αὕτη ἐγένετο , ἔτη γεγονὼς εἴκοσιν ἑνὸς δέοντος τηνικάδε , καὶ κλήρῳ δοθεὶς θείῳ καὶ ἀξιώμασιν ἐκκλησιαστικοῖς διαπρέψας καὶ ἕως καὶ ἐς πρωτεκδίκου φθάσας τιμήν , ἔτι δὲ καὶ ἐν ἀνακτόρων εἰς δικαιοφύλακα τιμηθείς , τάδε ξυνέγραψεν , οὐ λόγους λαβὼν ἄνωθεν ἀμαρτύ ρους , οὐδ' ἀκοῇ πιστεύων μόνον , ἤν τις λέγοι ἑωρακὼς ἢ καὶ ἀκούσας αὐτός , πιστοὺς δ' ἀξιοίη τοὺς λόγους , εἰ μόνον λέγοι , λογίζεσθαι , ἀλλ' αὐτόπτης τὰ πλεῖστα , οὕτω ξυμβάν , γεγονὼς ἢ καὶ μαθὼν ἀκριβῶς παρ' ὧν τὸ πρῶτον ὡράθη πραχθέντα , πλὴν δ' οὐκ ἀμάρτυρα , ἀλλὰ καὶ πολλοῖς ἄλλοις συνη γορούμενα , ὡς ἂν μὴ ὁ ξύμπας χρόνος , φύσιν ἔχων τὰ πολλὰ κρύπτειν συχναῖς κυκλικαῖς περιόδοις , καὶ τάδ' ἀφανίσειε , κατὰ μικρὸν ἐξίτηλα τῇ παραδρομῇ γιγνόμενα , διὰ τὸ φανέντα κρύπτεσθαι πάντα ἀνάγκην εἶναι , ὥς πού τις τῶν σοφῶν ἔφη καὶ ἀληθῶς ἐγνωμάτευσεν , οὐ μὴν ὥστε καὶ τὸ ἀληθὲς περὶ ἐλάττονος τοῦ ψεύδους ποιήσασθαι περὶ τοιούτων λέγοντα · ἱστορίας γάρ , ὡς ἄν τις εἴποι , ψυχὴ ἡ ἀλήθεια , καὶ τὸ τῆς ἀληθείας χρῆμα ἐπάναγκες ἱερόν , ὁ δὲ πρὸ ταύτης τὸ ψεῦδος ἄγων ἄντικρυς ἱερόσυλος . Ἄλλως τε καὶ ἡμῖν ἥκιστα πρόθεσις τοῖς πραχθεῖσι μέγεθος ἐντιθέναι , ὡσανείπερ κινουμένοις ἐκ μίσους ἢ μὴν εὐνοίας , ὡς ἂν πλέον ἢ εἰκὸς ἢ τὸ κακῶς ξυμβὰν διασυρείη ἢ τὸ εὖ ξυμπεσὸν ὑμνηθείη , τοῦ λόγου τὰς ἀκοὰς γοητεύοντος . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ ὁπουδήπου πραχθέντα ἔστι μὲν καὶ διεξιέναι , οἷς δὴ καὶ λέγειν βουλομένοις ἐστίν , ἔστι δὲ καὶ ἐᾶν ἄρρητα , μὴ ἀνάγκης ὑπούσης , νικᾷ κατ' ἐμὴν γνώμην τὸ σιωπᾶν ἢ τὸ λέγειν ἄλλως ἢ ὡς ἐπρά χθησαν , καὶ κρεῖττον δήπου τοῖς ἀκουσείουσι τὸ μὴ μανθάνειν ὅλως ἢ τὸ μανθάνειν ἄλλως ἢ ὡς ἡ ὄντως ἱστορία βούλεται , ὡς ἐκεῖθεν μὲν τῆς ἁπλῆς εἰσαγομένης ἐκείνης ἀγνοίας ἐξ ἧς οὐ μῶμος προστρίβεται , ἐντεῦθεν δὲ τῆς διπλῆς , ὥστε μὴ εἰδέναι συμβαίνειν τὸν εἰδέναι οἰόμενον , οὗ δὴ καὶ χεῖρον οὐδέν . Οὐ μὴν ἀλλ' οὐδ' αὐτὸς ἐγκεχείρηκα ἂν τῇ γραφῇ , ἤν μοι μὴ ἐπῄει ἐλπίζειν , προϊόντος τοῦ χρόνου , τὰ χείρω καὶ ἔτι ξυμβαίνειν , ἐκ τῶν παρόντων καὶ τὰ ἐσαῦθις στοχαζομένῳ , ἢ μᾶλλον ἐκ τῶν συμβάντων λογι ζομένῳ τὰ συμβησόμενα . Πολλῷ γὰρ δήπου εἰς ἀκοὴν ὠτίου θαυμασιώτερον ἐκ τοιαύτης , ἧς δὴ καὶ γεγεύμεθα , ἡσυχίας καὶ καταστάσεως εἰς τόδε ξυμφορᾶς τὰ πράγματα προελθεῖν , ἢ τοιαῦτα φανέντα καὶ οὕτως τῆς προτέρας εὐθαλείας , δεινοῦ χειμῶνος ἐπεισφρήσαντος , καταρρεύσαντα ἐπὶ μεῖζον καταυανθῆναι , ὥστε μὴ ὅπως εὐθαλεῖν , ἀλλ' οὐδὲ ζωτικῆς τὸ παράπαν μετέχειν κινήσεως .
Lemmas: Γεώργιος Κωνσταντινουπολίτης μέν ὁ ἀνέκαθεν , ἐν Νίκαια δέ καί γεννάω καί τρέφω , ἐν Κωνσταντῖνος δέ καθίστημι αὖθις , ὅτε Θεός νεῦμα ὑπό Ῥωμαῖος οὗτος γίγνομαι , ἔτος γίγνομαι εἴκοσι εἷς δήω τηνικάδε , καί κλῆρος δίδωμι θεῖον καί ἀξίωμα ἐκκλησιαστικός διαπρέπω καί ἠώς καί εἰς πρωτέκδικος φθάνω τιμή , ἔτι δέ καί ἐν ἄναξ εἰς Δικαιοφύλακα τιμάω , ὅδε συγγράφω , οὖον λόγος λαμβάνω ἄνωθεν ἀμαρτύ ῥόος , οὐδέ ἀκοή πιστεύω μόνος , ἐάν τις λέγω ὁράω ἢ καί ἀκούω αὐτός , πιστός δέ ἀξιόω ὁ λόγος , εἰμί μόνος λέγω , λογίζομαι , ἀλλά αὐτόπτης ὁ πλεῖστος , οὗτος συμβαίνω , γίγνομαι ἢ καί μανθάνω ἀκριβῶς παρά ὅς ὁ πρῶτος ὁράω πράσσω , πλήν δέ οὐ ἀμάρτυρος , ἀλλά καί πολύς ἄλλος συνίημι γορουμην , ὡς εἄν μή ὁ σύμπας χρόνος , φύσις ἔχω ὁ πολύς κρύπτω συχνός κυκλικός περίοδος , καί ὅδε ἀφανίζω , κατά μικρός ἐξίτηλος ὁ παραδρομή γίγνομαι , διά ὁ φαίνω κρύπτω πᾶς ἀνάγκη εἰμί , ὅς πού τις ὁ σοφός φημί καί ἀληθής γνωματεύω , οὖον μήv ὥστε καί ὁ ἀληθής περί μικρός ὁ ψεῦδος ποιέω περί τοιοῦτος λέγω · ἱστορία γάρ , ὡς ἄν τις εἶπον , ψυχή ὁ ἀλήθεια , καί ὁ ὁ ἀλήθεια χρῆμα ἐπανάγκης ἱερός , ὁ δέ πρό οὗτος ὁ ψεῦδος ἄγω ἄντικρυς ἱερόσυλος . ἄλλος τε καί ἐγώ ἥκιστος πρόθεσις ὁ πράσσω μέγεθος ἐντίθημι , ὡσανεί κινέω ἐκ μῖσος ἢ μήv εὔνοια , ὡς εἄν πλέω ἢ εἰκός ἢ ὁ κακῶς συμβαίνω διασύρω ἢ ὁ εὕω συμπίπτω ὑμνέω , ὁ λόγος ὁ ἀκοή γοητεύω . ἐπεί γάρ ὁ ὁπουδήπου πράσσω εἰμί μέν καί διεξιέναι , ὅς δή καί λέγω βούλομαι εἰμί , εἰμί δέ καί ἐάω ἄρρητα , μή ἀνάγκη ὕπειμι1 , νικάω κατά ἐμός γνώμη ὁ σιωπάω ἢ ὁ λέγω ἄλλως ἢ ὡς Πράς χθησαν , καί ἀγαθός δήπου ὁ ἀκουσείω ὁ μή μανθάνω ὅλως ἢ ὁ μανθάνω ἄλλως ἢ ὡς ὁ εἰμί ἱστορία βούλομαι , ὡς ἐκεῖθεν μέν ὁ ἁπλόος εἰσάγω ἐκεῖνος ἄγνοια ἐκ ὅς οὖον μῶμος προστρίβω , ἐντεῦθεν δέ ὁ διπλόος , ὥστε μή οἶδα συμβαίνω ὁ οἶδα οἴομαι , ὅς δή καί χείρων οὐδείς . οὖον μήv ἀλλά οὐδέ αὐτός ἐγχειρέω εἄν ὁ γράφω , ἐάν ἐγώ μή ἔπειμι ἐλπίζω , πρόειμι ὁ χρόνος , ὁ χείρων καί ἔτι συμβαίνω , ἐκ ὁ πάρειμι καί ὁ εἰσαῦθις στοχάζομαι , ἢ μᾶλλον ἐκ ὁ συμβαίνω λογ ζέω ὁ συμβαίνω . πολλός γάρ δήπου εἰς ἀκοή οὖς θαυμάσιος ἐκ τοιοῦτος , ὅς δή καί γεύω , ἡσυχία καί κατάστασις εἰς ὅδε συμφορά ὁ πρᾶγμα προέρχομαι , ἢ τοιοῦτος φαίνω καί οὕτως ὁ πρότερος εὐθάλεια , δεινός χειμών ἐπεισφρέω , καταρρέω ἐπί μείζων καταυαίνω , ὥστε μή ὅπως εὐθαλέω , ἀλλά οὐδέ ζωτικός ὁ παράπαν μετέχω κίνησις .