georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.99
κδʹ . Τὰ περὶ τοῦ Βέκκου καὶ Ξιφιλίνου τῶν τῆς ἐκκλησίας ἀρχόντων . Συμβαίνει δέ τι κατὰ τὴν πόλιν , ὃ δὴ καὶ τὸν βασιλέα εἰς ἄμυναν ἐξηρέθισεν . Ἥπτετο δὲ τὸ δεινὸν καὶ τοῦ πατριάρχου , κἂν πλαγίως , ὡς ἄλλων πασχόντων . Τοῦ γὰρ Βέκκου τὸ χαρτοφυλακικὸν ἀξίωμα ἔχοντος προνόμιον δ' ἐστὶ τὸ προτροπαῖς ἐκείνου τὰς ἱερολογίας γίνεσθαι , τῶν τις ἱερέων ἐκδουλεύων ἐν τῷ κατὰ τὸν Φάρον ναῷ τῶν μεγάλων ἀνακτόρων νυμφίους ἱερολόγει δίχα τῆς τοῦ χαρτοφύλακος προτροπῆς · καὶ εὐθὺς ἀκουσθέν , ὡς πρόστιμον ἐκείνῳ ἡ τῆς ἱερωσύνης ἐπίσχεσις ἦν . Τοῦτο γοῦν οὐκ ἔδοξε τοιοῦτον ἤ τι ἄλλο μέτριον τῷ βασιλεῖ ἀγγελθέν , ἀλλ' ἀφορισμὸς ἄντικρυς τοῦ βασιλικοῦ κληρικοῦ . Καὶ εὐθύς συνυπενόει γὰρ καὶ τὸν πατριάρχην ὡς δῆθεν συμπράξαντα , ὑβριοπαθῶν οἷον ὡς ὑπεροπτικῶς ἔχοντος , θυμῷ ἦν κάτοχος , καὶ ὀργὴ ἦν κατὰ τῶν τῆς ἐκκλησίας κοινή · καὶ ὡς ὁ πατριάρχης , κεκραγὼς ἐπῆγε , τεθέληκε ταῦτα , τὸ τῆς βασιλείας κράτος ἐξουθενεῖσθαι καὶ τὰ ἱερὰ ἀνάκτορα ἀφορίζεσθαι . Ἦν γὰρ καὶ τοῦτο λῆμμα πρὸς τὸ παριστάμενον , ὅτι ἐντὸς τῶν ἀνακτόρων ἔτυχεν ὁ πρεσβύτερος , ὅτε οἱ , τοῦ χαρτοφύλακος πέμψαντος , διεμηνύετο ἡ ἐπίσχεσις . Καὶ δὴ τὸν μὲν πατριάρχην οὐκ εἶχεν ὅπως ἀμύνοιτο , ἄλλον δὲ τρόπον βαθύτερον καὶ τὸν καταφρονήσαντα ἀμυνεῖσθαι καὶ τὸν πατριάρχην λυπήσειν ἢ μὴν δόξειν ὡς ἀμυνεῖσθαι καὶ πλέον δύναιτο προὐνόει . Καὶ πέμψας διὰ ταχέων τῷ σεβαστοκράτορι Τορνικίῳ προσέταττεναὐτῷ γὰρ τότε τὰ τῆς πόλεως ἐπιτέτραπτο καταχαλᾶν μὲν τὰς οἰκίας τοῦ τε χαρτοφύλακος καὶ τοῦ μεγάλου οἰκονόμουοὗτος δ' ἦν ὁ Ξιφιλῖνος Θεόδωρος , ἐκριζοῦν δὲ τὰς ἀμπέλους καὶ αὐτοὺς δεσμίους ὡς ἐκεῖνον πέμπειν . Ἠβούλετο δὲ τὸ προσταττόμενον κυνὶ λέοντα ἐκδεδίττεσθαι καί γε , τούτων ἀποκλινάντων πρὸς βασιλέα διὰ τῆς ἐπὶ τῇ τιμωρίᾳ προσπαθείας , μηδὲν οἷόν τ' εἶναι τὸν πατριάρχην , καθ' αὑτὸν ὄντα , πράττειν καὶ οὕτω κἀκεῖνον ὑποχαλᾶν ἀναγκάζεσθαι . Ὁ γοῦν σεβαστοκράτωρ ἐπιστὰς ἕτοιμος ἦν κατὰ τὰ ἐπιτεταγμένα πράττειν · ἀλλ' ἐκεῖνοι , τὴν ἔφοδον προαισθόμενοι , ἅμα γυναιξὶ καὶ παισὶ τῷ ἱερῷ προσφεύγουσιν , ὡς ἐκεῖθεν τὴν ἀσυλίαν ἕξοντες . Ὡς δ' ἐκεῖνος , ἐπιστὰς τῷ ναῷ , ἐκσπᾶν ἐπειρᾶτοᾔδει γὰρ βλαβησόμενος μὴ ἀνύσας , λέων ἦν μετὰ ξίφους ὁ πατριάρχης , αὐτίκα προσυπαντῶν , καὶ ἐμβριθῶς ἀπέ πεμπε τὸν ἐπιόντα καί · « Τί παθόντες , ἔλεγεν , ὀφθαλμοὺς καὶ χεῖρας καὶ ἀκοὰς ἡμετέρας , τοὺς μὲν ἐκτυφλοῦν , τὰς δ' ἐκκόπτειν , τὰς δ' ἀποφράττειν πειρᾶσθε ; » Ἐπεβοᾶτο δὲ καὶ Θεὸν καὶ ἀνθρώπους ὡς ἀδικοῖτο πλεονεκτού μενος · μηδὲ γὰρ δίκαιον εἶναι Θεῷ καθιερωμένους ἄνδρας εὐθύνεσθαι κοσμικοῖς . Ὡς δ' ἀπεπάγη πρὸς ταῦτα ὁ πρὸ μικροῦ ὑπέροφρυς , ὡς ἐκσπάσων , κἂν εἴ τι γένηται , τοῖς μὲν ἀνδράσιν τὸ ἱερὸν πατοῦσιν αἱ ὁρμαὶ ἀνεῖντο μὴ δεδιόσιν , ἐκεῖνος δὲ πρὸς τὰς οἰκίας τρέπεται . Ἀμπέλοις δ' ἐπιθέσθαι οὐκ ἦν , ὅτι οὐδ' ἦσαν ἐκείνοις ἄμπελοι τῇδε . Ἀλλὰ καὶ τῶν οἰκιῶν ἀποτρέπεται , ὡς μὴ σφίσιν ἀληθῶς οὐσῶν , ἀλλὰ μᾶλλον τῆς ἐκκλησίας λογιζομένων . Ἐκκρουσθεὶς οὖν τοῖς ὅλοις , ὁ ἐπιτιμητὴς ἐκεῖνος πέμπει Νικαίαζε καὶ τὰ προστεταγμένα ἐπὶ τοῖς σφῶν κτήμασι διαπράττεται · κωλυθεὶς δὲ ἀποπέμπειν δεσμίους , ὡς ἡ πρόσταξις εἶχε , συνεβούλευε σφίσιν αὐτοὺς ἀνέτους ὡς βασιλέα χωρεῖν , τοῦ ἀληθῶς φρουρίου ἀποσπασθέντας , ὃς ἦν ὁ ναὸς ἄντικρυς · ἀπολογίαν γὰρ ἐκεῖνον ἔχειν πρὸς βασιλέα τὴν ἀσυλίαν τοῦ ἱεροῦ καὶ τὴν τοῦ πατριάρχου κώλυσιν , καὶ ὡς αὐτούς , εὐθὺ τοῦ βασιλέως ὁρμῶντας , δεσμεύειν οὐκ ἦν , ὡς παρ' αὐτοῖς μενούσης τῆς προσφυγῆς τοῦτο μὲν τῷ ἑκόντας ἀποφοιτᾶν , τοῦτο δὲ καὶ τῷ τὸν πατριάρχην ἐπιτιμῶντα ἀμφέπειν πανταχοῦ διάγοντας . Προσέτι δὲ καὶ τὸ τῆς εἰς βασιλέα προσόδου σχῆμα τὸ ἀνέτους σφᾶς διατηρεῖσθαι δίδωσι · πρόσωπον γὰρ βασιλέως θεώμενον συμπαθείας ἀνάγκην ἔχειν , κἂν γοῦν πρὸς ὥραν τοῖς κατακρίτοις . Ταῦτα καὶ τὰ τούτοις ὅμοια λέγων , ἔπειθέ τε τοὺς ἄνδρας ἀποφοιτᾶν τε τοῦ ναοῦ καὶ πρὸς βασιλέα χωρεῖν . Καὶ δὴ παρὰ τοῦ πατριάρχου ἐκχωρη θέντες , δόξαν συνοῖσον σφίσι τὸ ἀπελθεῖντὰ γὰρ συμβάντα τούτοις πικρά , καὶ ὡς εἰ ἐπὶ καθοσιώσει ηὐθύνοντο , εὐθύς , ταῖς τοῦ ἱερέως ἐφοδιασθέντες εὐχαῖς τε καὶ εὐλογίαις , τῆς πρὸς τὴν Θεσσαλονίκην φερούσης ἅπτονται . Ἃ μὲν οὖν ἐπιμίξασιν ἐκείνοις Θεσσαλονίκῃ καὶ βασιλεῖ προσελθοῦσι συνέβη , οὐ τοῦ παρόντος λέγειν καιροῦ . Πλὴν εἰκάσαιτ' ἄν τις ὡς οὐκ ἂν εὖ ἐκεῖθεν ἔπαθον , εἰ μή γε θεραπεύουσι τὸν καιρὸν συνέβη ταῦτα παθεῖν · τὸ δ' ἦν μεμονῶσθαι τὸν πατριάρχην , ὑποκλιθέντων , ὡς καὶ τῶν ἄλλων , ἐκείνων .
Lemmas: κδέʹ . ὁ περί ὁ Βέκκου καί Ξιφιλίνου ὁ ὁ ἐκκλησία ἄρχω . συμβαίνω δέ τίς κατά ὁ πόλις , ὅς δή καί ὁ βασιλεύς εἰς ἄμυνα ἐξερεθίζω . ἅπτω δέ ὁ δεινός καί ὁ πατριάρχης , κἀν πλάγιος , ὡς ἄλλος πάσχω . ὁ γάρ Βέκκου ὁ χαρτοφυλακικός ἀξίωμα ἔχω προνομία δέ εἰμί ὁ προτροπή ἐκεῖνος ὁ ιερολογία γίγνομαι , ὁ τις ἱερός ἐκδουλεύω ἐν ὁ κατά ὁ Φάρος ναός ὁ μέγας ἄναξ νυμφίος ἱερολογέω δίχα ὁ ὁ χαρτοφύλακος προτροπή · καί εὐθύς ἀκούω , ὡς πρόστιμον ἐκεῖνος ὁ ὁ ἱερωσύνη ἐπίσχεσις εἰμί . οὗτος γοῦν οὐ δοκέω τοιοῦτος ἤ τίς ἄλλος μέτριος ὁ βασιλεύς ἀγγέλλω , ἀλλά ἀφορισμός ἄντικρυς ὁ βασιλικός κληρικός . καί εὐθύς συνυπενομαι γάρ καί ὁ πατριάρχης ὡς δῆθεν συμπράσσω , ὑβριοπαθέω οἷος ὡς ὑπεροπτικός ἔχω , θυμός εἰμί κάτοχος , καί ὀργή εἰμί κατά ὁ ὁ ἐκκλησία κοινός · καί ὡς ὁ πατριάρχης , κράζω ἐπάγω , ἐθέλω οὗτος , ὁ ὁ βασίλεια κράτος ἐξουθενέω καί ὁ ἱερόv ἀνάκτορον ἀφορίζω . ἦς γάρ καί οὗτος λῆμμα πρός ὁ παρίστημι , ὅτι ἐντός ὁ ἄναξ τυγχάνω ὁ πρέσβυς , ὅτε ὁ , ὁ χαρτοφύλακος πέμπω , διαμηνύω ὁ ἐπίσχεσις . καί δή ὁ μέν πατριάρχης οὐ ἔχω ὅπως ἀμύνω , ἄλλος δέ τρόπος βαθύς καί ὁ καταφρονέω ἀμύνω καί ὁ πατριάρχης λυπέω ἢ μήv δοκέω ὡς ἀμύνω καί πλέω δύναμαι προνοοῦμαι . καί πέμπω διά ταχύς ὁ σεβαστοκράτωρ Τορνίκιος προστατεύω γάρ τότε ὁ ὁ πόλις ἐπιτρέπω καταχαλάω μέν ὁ οἰκίον ὁ τε χαρτοφύλακος καί ὁ μέγας οἰκονόμος δέ εἰμί ὁ Ξιφιλίνος Θεόδωρος , ἐκριζόω δέ ὁ ἄμπελος καί αὐτός δέσμιος ὡς ἐκεῖνος πέμπω . βούλομαι δέ ὁ προστάσσω κύων λέων ἐκδεδίττω καί γε , οὗτος ἀποκλίνω πρός βασιλεύς διά ὁ ἐπί ὁ τιμωρία προσπάθεια , μηδείς οἷος τε εἰμί ὁ πατριάρχης , κατά ἑαυτοῦ εἰμί , πράσσω καί οὗτος ἐκεῖνος ὑποχαλάω ἀναγκάζω . ὁ γοῦν σεβαστοκράτωρ ἐφίστημι ἑτοῖμος εἰμί κατά ὁ ἐπιτάσσω πράσσω · ἀλλά ἐκεῖνος , ὁ ἔφοδος προαισθάνομαι , ἅμα γυνή καί παῖς ὁ ἱερός προσφεύγω , ὡς ἐκεῖθεν ὁ ἀσυλία ἔχω . ὡς δέ ἐκεῖνος , ἐφίστημι ὁ ναός , ἐκσπάω επειρατοηδυς γάρ βλάπτω μή ἀνύω , λέων εἰμί μετά ξίφος ὁ πατριάρχης , αὐτίκα προσυπαντάω , καί ἐμβριθῶς ἀπό πέντε ὁ ἔπειμι καί · « τις πάθος , λέγω , ὀφθαλμός καί χείρ καί ἀκοή ἡμέτερος , ὁ μέν ἐκτυφλόω , ὁ δέ ἐκκόπτω , ὁ δέ ἀποφράσσω πειράω ; » ἐπιβοάω δέ καί θεός καί ἄνθρωπος ὡς ἀδικέω πλεονεκτέω μένος · μηδέ γάρ Δίκαιος εἰμί Θεός καθιερώνω ἀνήρ εὐθύνω κοσμικός . ὡς δέ ἀποπήγνυμι πρός οὗτος ὁ πρό μικρός ὑπέροφρυς , ὡς ἐκσπάω , κἀν εἰμί τίς γίγνομαι , ὁ μέν ἀνήρ ὁ ἱερόν πατέω ὁ ὁρμή ἀνίημι μή δείδω , ἐκεῖνος δέ πρός ὁ οἰκίον τρέπω . Ἄμπελος δέ ἐπιτίθημι οὐ εἰμί , ὅτι οὐδέ εἰμί ἐκεῖνος ἄμπελος ὅδε . ἀλλά καί ὁ οἰκίον ἀποτρέπω , ὡς μή σφεῖς ἀληθής εἰμί , ἀλλά μᾶλλον ὁ ἐκκλησία λογίζομαι . ἐκκρούω οὖν ὁ ὅλος , ὁ ἐπιτιμητής ἐκεῖνος πέμπω Νικαίαζε καί ὁ προστάσσω ἐπί ὁ σφεῖς κτῆμα διαπράσσω · κωλύω δέ ἀποπέμπω δέσμιος , ὡς ὁ πρόσταξις ἔχω , συμβουλεύω σφεῖς αὐτός ἄνετος ὡς βασιλεύς χωρέω , ὁ ἀληθής φρούριον ἀποσπάω , ὅς εἰμί ὁ ναός ἄντικρυς · ἀπολογία γάρ ἐκεῖνος ἔχω πρός βασιλεύς ὁ ἀσυλία ὁ ἱερός καί ὁ ὁ πατριάρχης κώλυσις , καί ὡς αὐτός , εὐθύς2 ὁ βασιλεύς ὁρμή , δεσμεύω οὐ εἰμί , ὡς παρά αὐτός Μένων ὁ προσφυγή οὗτος μέν ὁ ἑκών ἀποφοιτάω , οὗτος δέ καί ὁ ὁ πατριάρχης ἐπιτιμάω ἀμφιέπω πανταχοῦ διάγω . προσέτι δέ καί ὁ ὁ εἰς βασιλεύς πρόσοδος σχῆμα ὁ ἄνετος σφεῖς διατηρέω δίδωμι · πρόσωπον γάρ βασιλεύς θεάομαι συμπάθεια ἀνάγκη ἔχω , κἀν γοῦν πρός ὥρα ὁ κατάκριτος . οὗτος καί ὁ οὗτος ὅμοιος λέγω , πείθω τε ὁ ἀνήρ ἀποφοιτάω τε ὁ ναός καί πρός βασιλεύς χωρέω . καί δή παρά ὁ πατριάρχης ἐκχωρέω θέω , δόξα συμφέρω ὅς ὁ ἀπέρχομαι γάρ συμβαίνω οὗτος πικρός , καί ὡς εἰμί ἐπί καθοσίωσις εὐθύνω , εὐθύς , ὁ ὁ ἱερεύς ἐφοδιάζω εὐχή τε καί εὐλογία , ὁ πρός ὁ Θεσσαλονίκη φέρω ἅπτω . ἁ μέν οὖν ἐπιμείγνυμι ἐκεῖνος Θεσσαλονίκη καί βασιλεύς προσέρχομαι συμβαίνω , οὖον ὁ πάρειμι λέγω καιρός . πλήν εἰκάζω ἄν τις ὡς οὐ εἄν εὕω ἐκεῖθεν πάσχω , εἰμί μή γε θεραπεύω ὁ καιρός συμβαίνω οὗτος πάσχω · ὁ δέ εἰμί μονόω ὁ πατριάρχης , ὑποκλίνω , ὡς καί ὁ ἄλλος , ἐκεῖνος .