georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.54
ιεʹ . Ὅπως ὁ πατριάρχης Ἀρσένιος τοῦ πατριαρχείου ὑπεξίσταται . Ὁ γὰρ πατριάρχης Ἀρσένιος , εἴτ' ἐπιλογισάμενος τὸ ἐπὶ τῷ βασιλεῖ πραχθέν , ὡς ἐξηπάτηται μὲν αὐτός , ὁ δὲ τῆς βασιλείας ὄρπηξ ἀγέραστος μένει περιφρονούμενος , τῶν πραγμάτων ὅλων ὑπὸ τῷ Παλαιολόγῳ διοικου μένων , εἴτε καὶ ἄλλου νύξαντος , ὡς ἐπινυστάξειε , μέγιστα πράξας καὶ ἄληστα , εἴτε τι καὶ ἄλλο τι τὸ λυποῦν ἦνοὐδὲ γὰρ ἐκεῖνος δῆλον ἦν ποιῶν ἐφ' ᾧ ἐξεχώρει , αἰτίας δ' ἐπλάττετο , ὡς καταφρονοῖτο καὶ ὡς οὐδὲν παρὰ βασιλεῖ ἀνύτοι , λέγων ὑπὲρ τῶν τῇ ἐκκλησίᾳ καθηκόντων , ἅμ' εἰπὼν πρὸς τὸν κλῆρον καὶ ἅμ' ὁρμήσας , τὴν πύλην τῆς πόλεως Νικαίας καταλαμβάνει πεζῇ καί , ὡς εἶχε τὸν περὶ αὐτὸν ὄχλον ἀποτιναξάμενος , ἀμεταστρεπτὶ ἵεται , ὀλίγους ἔχων τοὺς συνεπομένους . Καί τινι πρὸς τῷ τείχει , τῇ τοῦ Ἀγαλμά του , προσκαθίσας μονῇ , νυκτὶ τὴν πορείαν πιστεύει καὶ φέρων ἑαυτὸν τῇ τοῦ Πασχασίου μονῇ δίδωσι , μονῇ πρὸς ἡσυχίαν εὐθέτῳ , ἔνθεν μὲν ἐχούσῃ τὴν θάλασσαν , ἔνθεν δ' ὑπερανῳκισμένῃ τοῦ ποταμοῦ Δράκοντος , καὶ ἐφ' ἡσυχίας ἐκεῖσε καθῆστο . Καὶ ὁ μέν , οὕτως τῷ τόπῳ ἐνησυχάζων , οὐδενὸς τῶν καθηκόντων τῇ πατριαρχίᾳ ἥπτετο , πάντ' ἐάσας , ἑαυτῷ δὲ μόνῳ προσλα λῶν καὶ Θεῷ . Οἱ δὲ τοῦ κλήρου καὶ ὅσοι τῶν ἀρχιερέων τῇ Νικαίᾳ ἐπεδήμουν δεινὸν τὸ συμβὰν ἡγοῦντο καὶ προσεπέστελλον ἱκετεύοντες , μή που καὶ βασιλεὺς ἀκούσας ἐν δεινῷ τὸ πραχθὲν ποιήσοι · καὶ ἄλλως δίκαιον εἶναι , εἴ τίς που καὶ λυποίη , αὐτοῦ που τοῦ πατριαρχείου καθῆσθαι καί γε ἐλέγχειν τὸν κατ' ἐπήρειαν ἐνοχλοῦντα , προσαναφέροντα καὶ τῷ βασιλεῖ · εἰ δ' αὐτὸς καὶ μόνος εἴη ὁ ἐνοχλῶν , αὐτὸν νουθετεῖν , ἐλέγχειν , παρακαλεῖν , συλλαμβανόντων καὶ τῶν ἀρχιερέων καθ' ὅσον ἰσχύοιεν · τὸ δ' ἀναχωρεῖν μὴ προφανῶς τὰς αἰτίας λέγοντι , μὴ καὶ μάταιον νομισθῇ τὸ ἐγχείρημα . Ἦν δὲ ἄρα καὶ ἀμφοτέροις ἀνήνυτα τὰ πραττόμενα , τοῖς τ' ἐπιστέλλουσι καὶ τῷ ἡσυχά ζοντι , δοκήσει τῶν μὲν τοῦ μὴ ἔχειν ἀποσπᾶν ἐκεῖθεν ἐκεῖνον , κἂν ὅ τι λέγοιεν , τοῦ δὲ τοῦ μὴ ἐπὶ ῥητοῖς ἱστᾶν τὰ τῆς ἀναχωρήσεως αἴτια , ἐφ' ᾧ πολλάκις καὶ θεραπεία γένοιτο . Τριβομένου δὲ τοῦ καιροῦ , φθάνει καὶ ἐς βασιλέα τὸ δρᾶμα καὶ βαρὺ αὐτίκα δοκεῖ ἀκουσθέν · καὶ ὃς τοῖς ἀμφ' αὑτὸν ἀρχιερεῦσι τὸ πραχθὲν τῷ πατριάρχῃ κοινοῦται καὶ τὸ ποιητέον ζητεῖ . Τοῖς μὲν οὖν προτροπὴ ἦν ἐπὶ τὸ διὰ πλείστου τιθέναι τὴν ἀναχώρησιν τό τε τοῦ πράγματος ἄηθες καὶ ἡ τῆς εἰρήνης συνήθεια καὶ τὸ μὴ ἐξ ἑτοίμου δόξαι ἀποπροσποιεῖσθαι τὸν πρῶτον καὶ ζητεῖν ἕτερον , πρὸ δὲ τούτων ἁπάντων ἡ τοῦ βασιλέως παράκλησις Μιχαήλ , λιπαρῶς δεδιότος μὴ ἐφ' αὑτῷ τὰ τῆς ἀναχωρήσεως γένοιτο αἴτια · τὸ γὰρ συνειδὸς ἀρρεπὲς κριτήριον ἦν , καὶ τὸ λυποῦν οὐκ ἠγνόει , κἂν ἐκεῖνος οὐκ ἔλεγε φανερῶς , λύπην μόνην κωφὴν καὶ καταφρόνησιν προβαλ λόμενος . Ἐκεῖσε γοῦν τῶν ὁπουδήποτε συναχθέντων ἱεραρχῶν , ζήτησις ἦν περὶ τούτων καὶ σκέψις . Καὶ τέλος πέμπουσι τοὺς περὶ τὸν Νικομηδείας Ἰωάννηνἔτυχε γὰρ τότε καὶ πατριάρχης τῇ μονῇ τοῦ Ἁγίου Διομήδους προσμένων , ἀγγελοῦντας μὲν πρὸς αὐτὸν καὶ τὰ ἀπὸ τῆς συνόδου , μετα καλουμένης αὐτὸν καὶ βαρεῖαν δοκούσης ἡγεῖσθαι τὴν ἀναχώρησιν , ἑτοίμου τ' οὔσης πρὸς τὸ μαθεῖν εἰπόντος τὰ αἴτια , πλὴν δὲ καὶ ὀνειδιοῦντας ὡς οὐ δεόντως διαπράξοιτο , ἀλλά , συναρπασθεὶς ἴσως ἐξ ὀδύνης , τὸ μὴ κατὰ τὸ εἰκὸς ποιήσειεν , ἣν ἔδει συναχθεῖσι δηλοῦν καὶ διορθοῦν ἀξιοῦν , πατριάρχην ὄντα καὶ τοὺς τῶν πατέρων κανόνας διὰ πλείστου τιθέμενον · ποῦ γὰρ τὸ ἐλέγχειν , ποῦ τὸ παρακαλεῖν , ποῦ τὸ ἐπιτιμᾶν , εἰ καὶ τούτου δεήσειε ; Τέως δὲ καὶ ὡς θέλοιεν πάλιν μαθεῖν τὰς αἰτίας , ὡς καὶ θεραπεύειν , εἰ δύναιντο , ἕτοιμοι . Καὶ ταῦτα μὲν ἦσαν τὰ πρὸς ἐκεῖνον · προστέτακτο δὲ τοῖς ἀπαγγελοῦσιν ὡς , εἰ μὲν πραΰνοιτο , καὶ ἐπανήξειν ὑπόσχοιτο · εἰ δ' οὖν , ἀλλ' αὐτοὺς ἀναγκάζειν δυοῖν θάτερον ἐκτελεῖν , ἢ ἐπανελθεῖν πάλιν καὶ τὰ τῆς ἐκκλησίας ἀναλαβεῖν , ἢ μήν , εἰ μὴ βούλοιτο , διδόναι λίβελλον παραιτήσεως · μηδὲ γὰρ καλὸν εἶναι τὴν ἐκκλησίαν ἀποίμαντον . Ταύτας οἱ ἀμφὶ τὸν Νικομηδείας δεξάμενοι τὰς ἐπιστολὰς ἐπὶ Νικαίας ἐχώρουν , σπουδῇ τὰ προστεταγμένα ἐπιτελέσοντες . Ὡς δ' ἐξελθόντες ἐπέστησαν τῇ ἐν ᾗ κατῴκει μονῇ , προσ ελθόντες τῷ πατριάρχῃ καθὼς εἶχον , τῆς ἀπὸ τῆς συνόδου κελεύσεως ἔλεγον . Ὁ δέ , τὸν μὲν τῆς αἰτίας καιρὸν αὐτοῖς παρῳχηκέναι φήσας , πρέπειν δὲ σιγῇ τῶν πραγμάτων ἐξίστασθαιμηδὲ γὰρ εἶναι θεραπεύειν τὰ ἀνι άτρευτα , ὅλος ἦν πρὸς τῷ παραιτεῖσθαι . Οἱ δ' ὡς πολλάκις προσβαλόντες ἐφ' ᾧ τῆς ἐκείνου γνώμης κρατήσειαν , ἐν ἀμηχανίᾳ τοῦ πράττειν τι καὶ ἀνύειν ἐγένοντο , ὅπερ εἶχον δι' ἀπορρήτων πράττειν , ἐπὶ τούτοις ἐξέφαινον · καὶ ἐξαιτούντων ἐκείνων παραίτησιν , εὐθὺς παρῃτεῖτο . Ὡς δ' ἔδει συντάττεσθαι ταύτην καὶ συνετάττετο , τοῦ Ἡρακλείας ὑπαγορεύοντος , τὸ ἀνάξιος προστεθὲν τῆς ἱερωσύνης εἰς τὸ τῆς παραιτήσεως εὔλογον ἠγρίαινέ τε τὸν ἄνδρα , καὶ ταραχὴ ἦν . Καί · « Τί δ' οὐκ ἀρκούμενοι , ἔλεγε , τῇ ἐκ λόγων ἢ μὴν καὶ πράξεως παραιτήσει , καὶ αἰτίαις οὐκ ἀγαθαῖς συμπλέκειν ἡμᾶς βούλεσθε ; Ἑκόντες ἐξιστάμεθα τῶν πραγμάτων , οὐδὲν ἡμῖν μέλον , κἂν ὅ τι γένηται . » Οὕτω τοίνυν ἀποκρουσθέντες ἐμβριθῶς ἀποπεμπομένου , διὰ ταχέων τὸ μεταξὺ διανύσαντες , πρὸς τὸν κρατοῦντα καὶ τὴν σύνοδον ἀπαντῶσι · καὶ ἀπαγγέλλουσι μὲν τὰ τῷ πατριάρχῃ λεχθέντα , τέλος δὲ καὶ τὰ τῆς παραιτή σεως παρενείροντες ἀμετάθετον τὴν ἐκείνου γνώμην διεβεβαίουν · ἀπολήψεσθαι δὲ καὶ τὴν πεῖραν ἀσφαλεστέραν , εἰ , τινῶν σταλέντων , τὴν βακτη ρίαν καὶ τὸ λαμπαδοῦχον ἀναλαβεῖν αὐτὸς εὐθέως παράσχοι . Ὃ δὴ καὶ γέγονε , καὶ παρεχώρει λαμβάνειν , εἰ βούλοιντο . Ὁ βασιλεὺς δ' ἐπὶ τούτοις οὐκέτ' ἀνεκτὸν ἡγούμενος ἀναμένειν , εἰς ἱκανὴν ἀπολογίαν τῷ πατριάρχῃ τῶν ἐπιγενησομένων καὶ τὴν παρ' ἑαυτοῦ λιπαρὰν νομίσας ἀξίωσιν , ἄλλως τε δὲ καὶ τοῦ Ἐφέσου Νικηφόρου μὴ κατὰ κανόνας προβῆναι τὴν χειροτονίαν ἐκείνου διαβεβαιοῦντος σπουδὴ γὰρ ἦν τοῦ κρατοῦντος τότε Θεοδώρου ἐφ' ᾧ ταινιώσεσθαι καὶ τεταραγμένοις τοῖς κατὰ δύσιν ἐπεισπεσεῖν πράγμασι · παρ' ἣν αἰτίαν παρ' οὐδεμίαν μεταξὺ σχεδὸν ἡμέραν , ἀλλὰ συνεχῶς ἁπάσαις , τοὺς τῆς ἱερωσύνης βαθμοὺς ἐτελεῖτο πάντας καὶ οὕτως πρὸς τὴν πρώτην τῆς ἱεραρχίας τάξιν ἀνεβιβάζετο , διὰ ταῦτα ὁ βασιλεὺς τοῖς ἀρχιερεῦσιν ὑφῆκε πράττειν ὅ τι καὶ βούλοιντο . Καὶ δὴ σκεπτομένων ἐκείνων ἐπὶ πολλαῖς ταῖς ἡμέραις , οὐδὲν πλέον ὑπῆρξε τῷ πατριάρχῃ παθεῖν ἀνυπομονησίας καὶ καταγνώσεως , ὡς ἐξὸν λέγειν καὶ ζητεῖν διόρθωσιν μικροψυχοῦντι καὶ τοῦ θρόνου ἑτέροις παραχωροῦντι . Κἀκεῖνοι μὲν οὕτως · ἦν δὲ ἄρα , ὡς ἔδειξεν ὕστερον , τὸ ζητούμενον μὴ ὅτι γε δυσχερῆ θεραπείαν προσιέμενον , ἀλλὰ καὶ ὅλως ἀνίατον · διὸ καὶ δίκην τῆς ἀγνοίας ἄντικρυς ἑκουσίαν εἰς ἀπολογίαν τὴν πρὸς Θεὸν ἐπιτιθέναι ἠβούλετο ἑαυτῷ , μὴ κατ' ἐλπίδας προχωρησάντων αὐτῷ τῶν πραγμάτων .
Lemmas: ἵημι . ὅπως ὁ πατριάρχης Ἀρσένιος ὁ πατριαρχείο ὑπεξίσταμαι . ὁ γάρ πατριάρχης Ἀρσένιος , ἔτι ἐπιλογίζομαι ὁ ἐπί ὁ βασιλεύς πράσσω , ὡς ἐξαπατάω μέν αὐτός , ὁ δέ ὁ βασίλεια ὄρπηξ ἀγέραστος μένω περιφρονέω , ὁ πρᾶγμα ὅλος ὑπό ὁ Παλαιολόγος διοικέω Μένων , εἴτε καί ἄλλος νύσσω , ὡς ἐπινυστάζω , μέγας πράσσω καί ἄληστος , εἴτε τίς καί ἄλλος τίς ὁ λυπέω ἄνω γάρ ἐκεῖνος δῆλος εἰμί ποιέω ἐπί ὅς ἐκχωρέω , αἴτιος δέ πλάσσω , ὡς καταφρονέω καί ὡς οὐδείς παρά βασιλεύς ἀνύτω , λέγω ὑπέρ ὁ ὁ ἐκκλησία καθήκω , ἅμα εἶπον πρός ὁ κλῆρος καί ἅμα ὁρμάω , ὁ πύλη ὁ πόλις Νίκαια καταλαμβάνω πεζός καί , ὡς ἔχω ὁ περί αὐτός ὄχλος ἀποτινάσσω , ἀμεταστρεπτί ἵημι , ὀλίγος ἔχω ὁ συνέπομαι . καί τις πρός ὁ τεῖχος , ὁ ὁ ἄγαλμα ὁ , προσκαθίζω μονή , νύξ ὁ πορεία πιστεύω καί φέρω ἑαυτοῦ ὁ ὁ Πασχάσιος μονή δίδωμι , μονή πρός ἡσυχία εὔθετος , ἔνθεν μέν ἔχω ὁ θάλασσα , ἔνθεν δέ ὑπερανῳκισμένῃ ὁ ποταμός Δράκων , καί ἐπί ἡσυχία ἐκεῖσε κάθημαι . καί ὁ μέν , οὕτως ὁ τόπος ἐνησυχάζω , οὐδείς ὁ καθήκω ὁ πατριαρχία ἅπτω , πᾶς ἐάω , ἑαυτοῦ δέ μόνος προσλαʹ λάω καί Θεός . ὁ δέ ὁ κλῆρος καί ὅσος ὁ ἀρχιερεύς ὁ Νίκαια ἐπιδημέω δεινός ὁ συμβαίνω ἡγέομαι καί προσεπιστέλλω ἱκετεύω , μή ποῦ καί βασιλεύς ἀκούω ἐν δεινός ὁ πράσσω ποιέω · καί ἄλλως Δίκαιος εἰμί , εἰμί τίς ποῦ καί λυπέω , αὐτός ποῦ ὁ πατριαρχείο κάθημαι καί γε ἐλέγχω ὁ κατά ἐπήρεια ἐνοχλέω , προσαναφέρω καί ὁ βασιλεύς · εἰμί δέ αὐτός καί μόνος εἰμί ὁ ἐνοχλέω , αὐτός νουθετέω , ἐλέγχω , παρακαλέω , συλλαμβάνω καί ὁ ἀρχιερεύς κατά ὅσος ἰσχύω · ὁ δέ ἀναχωρέω μή προφανῶς ὁ αἴτιος λέγω , μή καί μάταιος νομίζω ὁ ἐγχείρημα . ἦς δέ ἄρα καί ἀμφότερος ἀνήνυτος ὁ πράσσω , ὁ τε ἐπιστέλλω καί ὁ ἥσυχος ζων , δοκέω ὁ μέν ὁ μή ἔχω ἀποσπάω ἐκεῖθεν ἐκεῖνος , κἀν ὅς τίς λέγω , ὁ δέ ὁ μή ἐπί ῥητός ἱστάω ὁ ὁ ἀναχώρησις αἴτιος , ἐπί ὅς πολλάκις καί θεραπεία γίγνομαι . τρίβω δέ ὁ καιρός , φθάνω καί εἰς βασιλεύς ὁ δρᾶμα καί βαρύς αὐτίκα δοκέω ἀκούω · καί ὅς ὁ ἀμφι ἑαυτοῦ ἀρχιερεύς ὁ πράσσω ὁ πατριάρχης κοινόω καί ὁ ποιητέος ζητέω . ὁ μέν οὖν προτροπή εἰμί ἐπί ὁ διά πλεῖστος τίθημι ὁ ἀναχώρησις ὁ τε ὁ πρᾶγμα ἀήθης καί ὁ ὁ εἰρήνη συνήθεια καί ὁ μή ἐκ ἑτοῖμος δόξα ἀποπροσποιέομαι ὁ πρῶτος καί ζητέω ἕτερος , πρό δέ οὗτος ἅπας ὁ ὁ βασιλεύς παράκλησις Μιχαήλ , λιπαρῶς δείδω μή ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἀναχώρησις γίγνομαι αἴτιος · ὁ γάρ σύνοιδα ἀρρεπής κριτήριον εἰμί , καί ὁ λυπέω οὐ ἀγνοέω , κἀν ἐκεῖνος οὐ λέγω φανερῶς , λύπη μόνος κωφός καί καταφρόνησις προβάλλω λέομαι . ἐκεῖσε γοῦν ὁ ὁπουδήποτε συνάγω ἱεράρχης , ζήτησις εἰμί περί οὗτος καί σκέψις . καί τέλος πέμπω ὁ περί ὁ Νικομήδεια Ἰωάννης γάρ τότε καί πατριάρχης ὁ μονή ὁ ἅγιος Διομήδης προσμένω , ἀγγέλλω μέν πρός αὐτός καί ὁ ἀπό ὁ σύνοδος , μετά καλέω αὐτός καί βαρύς δοκέω ἡγέομαι ὁ ἀναχώρησις , ἑτοῖμος τε εἰμί πρός ὁ μανθάνω εἶπον ὁ αἴτιος , πλήν δέ καί ὀνειδίζω ὡς οὖον δήω διαπράσσω , ἀλλά , συναρπάζω ἴσως ἐκ ὀδύνη , ὁ μή κατά ὁ εἰκός ποιέω , ὅς ἐσθίω συνάγω δηλόω καί διορθόω ἀξιόω , πατριάρχης εἰμί καί ὁ ὁ πατήρ κανών διά πλεῖστος τίθημι · ποῦ γάρ ὁ ἐλέγχω , ποῦ ὁ παρακαλέω , ποῦ ὁ ἐπιτιμάω , εἰμί καί οὗτος δήω ; Τέως δέ καί ὡς ἐθέλω πάλιν μανθάνω ὁ αἴτιος , ὡς καί θεραπεύω , εἰμί δύναμαι , ἑτοῖμος . καί οὗτος μέν εἰμί ὁ πρός ἐκεῖνος · προστάσσω δέ ὁ ἀπαγγέλλω ὡς , εἰμί μέν πραΰνω , καί ἐπανήκω ὑπισχνέομαι · εἰμί δέ οὖν , ἀλλά αὐτός ἀναγκάζω δύο ἕτερος ἐκτελέω , ἢ ἐπανέρχομαι πάλιν καί ὁ ὁ ἐκκλησία ἀναλαμβάνω , ἢ μείς , εἰμί μή βούλομαι , δίδωμι λίβελλος παραίτησις · μηδέ γάρ καλός εἰμί ὁ ἐκκλησία ἀποίμαντος . οὗτος ὁ ἀμφί ὁ Νικομήδεια δέχομαι ὁ ἐπιστολή ἐπί Νίκαια χωρέω , σπουδή ὁ προστάσσω ἐπιτελέω . ὡς δέ ἐξέρχομαι ἐφίστημι ὁ ἐν ὅς κατοικέω μονή , προς ἔρχομαι ὁ πατριάρχης καθώς ἔχω , ὁ ἀπό ὁ σύνοδος κέλευσις λέγω . ὁ δέ , ὁ μέν ὁ αἴτιος καιρός αὐτός παροιχέω φημί , πρέπω δέ σιγή ὁ πρᾶγμα ἐξίστημι γάρ εἰμί θεραπεύω ὁ ἰδμάν άτρευτα , ὅλος εἰμί πρός ὁ παραιτέομαι . ὁ δέ ὡς πολλάκις προσβάλλω ἐπί ὅς ὁ ἐκεῖνος γνώμη κρατέω , ἐν ἀμηχανία ὁ πράσσω τίς καί ἀνύω γίγνομαι , ὅσπερ ἔχω διά ἀπόρρητος πράσσω , ἐπί οὗτος ἐκφαίνω · καί ἐξαιτέω ἐκεῖνος παραίτησις , εὐθύς παραιτέομαι . ὡς δέ ἐσθίω συντάσσω οὗτος καί συντάσσω , ὁ Ἡράκλεια ὑπαγορεύω , ὁ ἀνάξιος προστίθημι ὁ ἱερωσύνη εἰς ὁ ὁ παραίτησις εὔλογος ἀγριαίνω τε ὁ ἀνήρ , καί ταραχή εἰμί . καί · « τις δέ οὐ ἀρκέω , λέγω , ὁ ἐκ λόγος ἢ μήv καί πρᾶξις παραιτέομαι , καί αἴτιος οὐ ἀγαθός συμπλέκω ἐγώ βούλομαι ; ἑκών ἐξίστημι ὁ πρᾶγμα , οὐδείς ἐγώ μέλω , κἀν ὅς τίς γίγνομαι . » οὕτως τοίνυν ἀποκρούω ἐμβριθῶς ἀποπέμπω , διά ταχύς ὁ μεταξύ διανύω , πρός ὁ κράτος καί ὁ σύνοδος ἀπαντάω · καί ἀπαγγέλλω μέν ὁ ὁ πατριάρχης λέγω , τέλος δέ καί ὁ ὁ παραιτέομαι σέως παρενείρω ἀμετάθετος ὁ ἐκεῖνος γνώμη διαβαίνω · ἀπολαμβάνω δέ καί ὁ πείρω ἀσφαλής , εἰμί , τις στέλλω , ὁ βακτη Ριάν καί ὁ λαμπαδοῦχος ἀναλαμβάνω αὐτός εὐθύς παρέχω . ὅς δή καί γίγνομαι , καί παραχωρέω λαμβάνω , εἰμί βούλομαι . ὁ βασιλεύς δέ ἐπί οὗτος οὐκέτι ἀνεκτός ἡγέομαι ἀναμένω , εἰς ἱκανός ἀπολογία ὁ πατριάρχης ὁ ἐπιγίγνομαι καί ὁ παρά ἑαυτοῦ λιπαρός νομίζω ἀξίωσις , ἄλλως τε δέ καί ὁ Ἔφεσος Νικηφόρου μή κατά κανών προβαίνω ὁ χειροτονία ἐκεῖνος διαβεβαιόω σπουδή γάρ εἰμί ὁ κράτος τότε Θεόδωρος ἐπί ὅς ταινιόω καί ταράσσω ὁ κατά δύσις ἐπεισπίπτω πρᾶγμα · παρά ὅς αἴτιος παρά οὐδείς μεταξύ σχεδόν ἡμέρα , ἀλλά συνεχῶς ἅπας , ὁ ὁ ἱερωσύνη βαθμός τελέω πᾶς καί οὕτως πρός ὁ πρῶτος ὁ ἱεραρχία τάξις ἀναβιβάζω , διά οὗτος ὁ βασιλεύς ὁ ἀρχιερεύς ὑφίημι πράσσω ὅς τίς καί βούλομαι . καί δή σκέπτομαι ἐκεῖνος ἐπί πολύς ὁ ἡμέρα , οὐδείς πλέω ὑπάρχω ὁ πατριάρχης πάσχω ανυπομονησία καί κατάγνωσις , ὡς ἔξεστι λέγω καί ζητέω διόρθωσις μικροψυχέω καί ὁ θρόνος ἕτερος παραχωρέω . ἐκεῖνος μέν οὕτως · εἰμί δέ ἄρα , ὡς δείκνυμι ὕστερος , ὁ ζητέω μή ὅτι γε δυσχερής θεραπεία προσίημι , ἀλλά καί ὅλως ἀνίατος · διό καί δίκη ὁ ἄγνοια ἄντικρυς ἑκούσιος εἰς ἀπολογία ὁ πρός θεός ἐπιτίθημι βούλομαι ἑαυτοῦ , μή κατά ἐλπίς προχωρέω αὐτός ὁ πρᾶγμα .