georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.14
ζʹ . Ὅπως ἐπὶ βασιλέως τοῦ Ἰωάννου ἐπὶ τῇ εἰς βασιλεῖς πίστει ὁ Παλαιολόγος Μιχαὴλ κατησφαλίζετο . Ἤδη μὲν αὐτοκρατοῦντος μετὰ πατέρα τοῦ Λάσκαρι Θεοδώρου , ὁ ἐπὶ θυγατρὶ αὐτανεψίου ἐκείνου γαμβρὸς ὁ Παλαιολόγος Μιχαὴλ τῷ τοῦ μεγάλου κονοσταύλου διέπρεπεν ἀξιώματιτὸ δ' ἀξίωμα προνόμιον εἶχεν ἐκ παλαιοῦ εἰς χεῖρας ἄγειν τὸν ἔχοντα τοῦτο ἅπαν τὸ ἐξ Ἰταλῶν στρατιωτικὸν καὶ ὑπήκοον , ὕποπτος μὲν εἰς βασιλείαν ἀεί ποτ' ὢν καὶ δῆλος , ἐξ ὧν ὑποκαθημένως εἶχε , νεωτερίσων , εἰ καιροῦ λάβηται , τὰ πιστὰ δὲ δοὺς τῷ τοῦ κρατοῦντος πατρὶ ἀσφαλέσιν ὅρκοις καὶ δὴ καὶ ἀρχιερατικαῖς ἐμπεδωθεὶς ἀφοριζούσαις τῶν πιστῶν ἐκεῖνον ἀραῖς , εἴ που καὶ ἀποστατεῖν προαιροῖτο καὶ δυσνοεῖν ὅλως τοῖς βασιλεύουσι . Καὶ ταῦτ' ἐπράττετο , ὅτε , τὴν τῶν δυσικῶν ἐμπεπιστευμένος παρὰ τοῦ βασιλέως ἀρχήν , αἰτίαν ἔσχε τοῦ συνθήκας ποιεῖν δι' ἀπορρήτων πρὸς τὸν δεσπότην τῶν δυσικῶν Μιχαὴλ τὸν Ἄγγελον , ἐφ' ᾧ κατεγγυῆσαι μὲν τὸν δεσπότην ἐκείνῳ τὴν ἰδίαν παῖδα πρὸς γάμον , αὐτὸν δὲ παραδοῦναι τὴν τοῦ βασιλέως χώραν καί , ὑπ' ἐκείνῳ γενόμενον , συμπράττειν ὡς εἰκὸς τὴν ἀρχὴν τῷ δεσπότῃ καὶ πενθερῷ . Προσαγγελθεὶς δ' ἐπὶ τούτῳ πρὸς βασιλέα πρὸς οἰκέτου , ᾧ δὴ καὶ τὰ τῆς βουλῆς , ὡς ἐκεῖνος κατηγορῶν ἔλεγε , προσανετίθετο , ἀνήρπαστό τε τὴν ταχίστην , παραλυθεὶς τῆς ἀρχῆς , καὶ τῇ φυλακῇ σιδη ρόδετος ἐρριπτεῖτο . Μὴ δήλου δὲ γενέσθαι δυναμένου τοῦ κατηγορήματος , ἄδηλον ὂν εἴτ' ἀληθεύοι ὁ προσαγγέλλων , ὡς ἐκεῖνος ἰσχυρίζετο , εἴτε συκοφαντοίη , ὡς ὁ Παλαιολόγος ἀντεπιφέρων ἕτοιμος ἦν ὑπὲρ ἀληθείας μονομαχεῖν κατά τι κρατῆσαν ἐπὶ τοῖς ἀδήλοις τῶν προσαγγελιῶν ἀρχαῖον ἔθος τοῖς βασιλεῦσιν , ὅμως τὴν ὑποψίαν οὐκ εἶχε διολισθαίνειν καὶ τὸ τῆς ἀπιστίας ἔγκλημα εἰς τέλος διαδιδράσκειν , ἀλλ' ἐφ' ἱκανὸν χρόνον τῇ φυλακῇ κατείχετο δέσμιος , καὶ ἡ ὑποψία προσῆν . Ὡς δ' οὐ χρῆν ὑπὲρ ἐκείνου ἄλλον τολμᾶν καὶ πρεσβεύειν τῷ βασιλεῖ , ὁ τηνικάδε πατριαρχεύων Μανουήλ , ἐπὶ μησὶ πλείστοις συνδιάγων κατὰ Λυδίαν τῷ βασιλεῖ , ἐπεὶ πρὸς ἔξοδον ἦν καὶ δῆλος ἦν ὁ κρατῶν πρὸς χάριν τελεῖν τι τῷ ἱερεῖ προθυμούμενος , αὐτίκ' ἐκεῖνος , ἀφεὶς τἆλλα , τὴν ὑπὲρ τοῦ σιδηροδέτου πρεσβείαν εἰσῆγε καὶ ὡς συκοφαντούμενον ἱκέτευε κατοικτείρειν . « Εἰ δ' οὖν , ἀλλ' εἰ μὴ παρὰ σοὶ καθαρῶς , ἔφη , τῆς ὑποψίας ἀφεῖται , ὦ βασιλεῦ , ἀλλ' ἐκεῖνος τὸ πιστὸν δώσει πρὸς τοὐπιόν , τὰς τῆς ἐκκλησίας ἐφ' ἑαυτὸν ἐπιτιμήσεις καταδεξάμενος · αἷς καὶ μάλα κατεμπεδούμενος , καὶ αὐτὸ δὴ τὸ ἀκατέργαστον τοῦ νοὸς περὶ ἀποστασίας ἐνθύμιον οὐ προσήσεται , ἀλλά γε χριστιανὸς ὢν τὴν τοῦ Θεοῦ δίκην φυλάξεται καὶ ἀδόλως ἐμμενεῖ τοῖς ὅρκοις εἰς τὴν πρὸς σὲ πίστιν καὶ τὸ γένος τὸ σόν . » Οὕτως εἰπόντος , δυσωπεῖται τὴν δέησιν ὁ κρατῶν καὶ ἐπινεύει πρὸς τὴν τοῦ κατακρίτου συμπάθειαν , εὐμενῆ συνόλως ἐκείνῳ τὴν ἰδίαν γενέσθαι ψυχὴν κατεγγυησάμενος , εἰ κἀκεῖνος τὰ τῆς εἰσέπειτα πρὸς αὐτὸν εὐνοίας , ὡς ὁ ἱερεὺς ὑπέσχετο , πιστὰ καταστήσειε . Καὶ δὴ περί που τὴν Ἀχυράους ὁ ἱερεὺς γεγονώς , συνάμα καὶ πλείστοις ἀρχιερεῦσι , στέλλει πρὸς τὸν κρατοῦντα , οὕτως ἐκείνου πρὸς τὸν ἀρχιθύτην συνταξαμένου καὶ οὕτω τάξαντος , τινὰ τῶν αὐτοῦ οἰκείων καὶ ἱερωσύνῃ κοσμούμενον , ὃν ὁ κρατῶν δεξάμενος ἀνίησι μὲν παραυτίκα τὸν κατεχόμενον τῶν δεσμῶν , ἀπολύει δ' ἀσμένως πρὸς τὸν ἱεράρχην , ὁπαδοὺς αὐτῷ συνεξαγαγών . Ἅμα γοῦν ἐπέστη καὶ ἅμα , παρὰ τῆς συνόδου τὰ εἰκότα ἐνωτισάμενος , τὴν ἐκείνων ἐπιτίμησιν εἰς ἀσφαλῆ τῶν πρὸς βασιλέα ἰδίων ὅρκων βεβαίωσιν δέχεται . Καὶ πρὸς τὸν κρατοῦντα αὖθις ἐπανιών , πολλῆς τῆς παρ' ἐκείνου εὐμενείας ἐτύγχανεν . Οὕτω τοιγαροῦν ἔχων καὶ οὕτω σπεύδων ἑαυτὸν φυλάττειν πάσης καχυποψίας ἀνώτερον , καὶ μᾶλλον ὅτι καὶ ἀξιώματος ἐπέβη μεγίστου , πολλῷ πλέον πρὸς τὸν μετ' αὐτὸν τὸ κράτος ἔχοντα ἁλῶναι ταῖς ὑποψίαις διεφυλάττετο .
Lemmas: γῆ . ὅπως ἐπί βασιλεύς ὁ Ἰωάννης ἐπί ὁ εἰς βασιλεύς πίστις ὁ Παλαιολόγος Μιχαήλ κατασφαλίζω . ἤδη μέν αὐτοκρατέω μετά πατήρ ὁ Λάσκαρι Θεόδωρος , ὁ ἐπί θυγάτηρ αὐτανέψιος ἐκεῖνος γαμβρός ὁ Παλαιολόγος Μιχαήλ ὁ ὁ μέγας κονοσταύλου διαπρέπω ἀξίωμα δέ ἀξίωμα προνομία ἔχω ἐκ παλαιός εἰς χείρ ἄγω ὁ ἔχω οὗτος ἅπας ὁ ἐκ Ἰταλός στρατιωτικός καί ὑπήκοος , ὕποπτος μέν εἰς βασίλειος ἀεί πρός εἰμί καί δῆλος , ἐκ ὅς ὑποκαθημένως ἔχω , νεωτερίζω , εἰμί καιρός λαμβάνω , ὁ πιστόν δέ δίδωμι ὁ ὁ κράτος πατήρ ἀσφαλής Ὅρκος καί δή καί ἀρχιερατικός ἐμπεδόω ἀφορίζω ὁ πιστός ἐκεῖνος ἀρή , εἰμί ποῦ καί ἀποστατέω προαιρέω καί δυσνοέω ὅλως ὁ βασιλεύω . καί αὐτός πράσσω , ὅτε , ὁ ὁ δυσικός ἐμπιστεύω παρά ὁ βασιλεύς ἀρχή , αἴτιος ἔχω ὁ συνθήκη ποιέω διά ἀπόρρητος πρός ὁ δεσπότης ὁ δυσικός Μιχαήλ ὁ Ἄγγελος , ἐπί ὅς κατεγγυάω μέν ὁ δεσπότης ἐκεῖνος ὁ ἴδιος παῖς πρός γάμος , αὐτός δέ παραδίδωμι ὁ ὁ βασιλεύς χώρα καί , ὑπό ἐκεῖνος γίγνομαι , συμπράσσω ὡς εἰκός ὁ ἀρχή ὁ δεσπότης καί πενθερός . Προσαγγέλλω δέ ἐπί οὗτος πρός βασιλεύς πρός οἰκέτης , ὅς δή καί ὁ ὁ βουλή , ὡς ἐκεῖνος κατηγορέω λέγω , προσανατίθημι , ἀναρπάζω τε ὁ ταχύς , παραλύω ὁ ἀρχή , καί ὁ φυλακή σίδη ρόδετος ῥίπτω . μή δῆλος δέ γίγνομαι δύναμαι ὁ κατηγόρημα , ἄδηλος εἰμί ἔτι ἀληθεύω ὁ προσαγγέλλω , ὡς ἐκεῖνος ἰσχυρίζομαι , εἴτε συκοφαντέω , ὡς ὁ Παλαιολόγος ἀντεπιφέρω ἑτοῖμος εἰμί ὑπέρ ἀλήθεια μονομαχέω κατά τίς κρατέω ἐπί ὁ ἄδηλος ὁ προσαγγελία ἀρχαῖος ἔθος ὁ βασιλεύς , ὅμως ὁ ὑποψία οὐ ἔχω διολισθάνω καί ὁ ὁ ἀπιστία ἔγκλημα εἰς τέλος διαδιδράσκω , ἀλλά ἐπί ἱκανός χρόνος ὁ φυλακή κατέχω δέσμιος , καί ὁ ὑποψία πρόσειμι . ὡς δέ οὖον χράω ὑπέρ ἐκεῖνος ἄλλος τολμάω καί πρεσβεύω ὁ βασιλεύς , ὁ τηνικάδε πατριαρχεύω Μανουήλ , ἐπί μείς πλεῖστος συνδιάγω κατά Λυδία ὁ βασιλεύς , ἐπεί πρός ἔξοδος εἰμί καί δῆλος εἰμί ὁ κράτος πρός χάρις τελέω τίς ὁ ἱερεύς προθυμέομαι , αὐτίκα ἐκεῖνος , ἀφίημι ἄλλος , ὁ ὑπέρ ὁ σιδηροδετέω πρεσβεία εἰσάγω καί ὡς συκοφαντέω ἱκετεύω κατοικτείρω . « εἰμί δέ οὖν , ἀλλά εἰμί μή παρά σύ καθαρός , φημί , ὁ ὑποψία ἀφίημι , εἰμί βασιλεύς , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ πιστόν δίδωμι πρός τοὐπιόν , ὁ ὁ ἐκκλησία ἐπί ἑαυτοῦ ἐπιτίμησις καταδέχομαι · ὅς καί μάλα κατεμπεδόω , καί αὐτός δή ὁ ἀκατέργαστος ὁ νόος περί ἀποστασία ἐνθύμιος οὖον προσίημι , ἀλλά γε χριστιανός εἰμί ὁ ὁ Θεός δίκη φυλάσσω καί ἄδολος ἐμμένω ὁ Ὅρκος εἰς ὁ πρός σύ πίστις καί ὁ γένος ὁ σός . » οὕτως εἶπον , δυσωπέω ὁ δέησις ὁ κράτος καί ἐπινεύω πρός ὁ ὁ κατάκριτος συμπάθεια , εὐμενής σύνολος ἐκεῖνος ὁ ἴδιος γίγνομαι ψυχή κατεγγυάω , εἰμί ἐκεῖνος ὁ ὁ εἰσέπειτα πρός αὐτός εὔνοια , ὡς ὁ ἱερεύς ὑπισχνέομαι , πιστόν καθίστημι . καί δή περί ποῦ ὁ αχυραδιος ὁ ἱερεύς γίγνομαι , συνάμα καί πλεῖστος ἀρχιερεύς , στέλλω πρός ὁ κράτος , οὕτως ἐκεῖνος πρός ὁ ἀρχιθύτης συντάσσω καί οὗτος τάσσω , τις ὁ αὐτός οἰκέω καί ἱερωσύνη κοσμέω , ὅς ὁ κράτος δέχομαι ἀνίημι μέν παραυτίκα ὁ κατέχω ὁ δεσμός , ἀπολύω δέ ἄσμενος πρός ὁ ἱεράρχης , οπαδός αὐτός συνεξάγω . ἅμα γοῦν ἐφίστημι καί ἅμα , παρά ὁ σύνοδος ὁ εἰκός ἐνωτίζω , ὁ ἐκεῖνος ἐπιτίμησις εἰς ἀσφαλής ὁ πρός βασιλεύς ἴδιος Ὅρκος βεβαίωσις δέχομαι . καί πρός ὁ κράτος αὖθις ἐπανέρχομαι , πολύς ὁ παρά ἐκεῖνος εὐμένεια τυγχάνω . οὕτως τοιγάρ ἔχω καί οὗτος σπεύδω ἑαυτοῦ φυλάσσω πᾶς καχυποψία ἀνώτερος , καί μᾶλλον ὅτι καί ἀξίωμα ἐπιβαίνω μέγας , πολύς πλέω πρός ὁ μετά αὐτός ὁ κράτος ἔχω ἁλίσκομαι ὁ ὑποψία διαφυλάσσω .