georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.114
ιʹ . Ὅπως ἤθελεν ὁ πατριάρχης , ἐπὶ τῆς τιμῆς ὤν , ἀνακαλεῖσθαι ὡς ἀρχιερέα τὸν Σάρδεων . Τῶν δ' ἀρχιερέων , πλὴν τῶν προτέρων ἐκείνων , Μανουήλ τε τοῦ Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ Σάρδεων Ἀνδρονίκου , οὐδεὶς ἄλλος ἦν ὁ σχιζόμενος . Τὸν δ' Ἀνδρόνικον , ὡς καὶ κατὰ μοναχοὺς ἀποκαρείη , φθάσαντες εἴπομεν · ὃν καὶ ἐπὶ τῆς αὐτοῦ πατριαρχίας Ἀρσένιος , εὖ εἰδὼς ὡς δι' ἐκεῖνον τὸ πρῶτον ἐξορισθέντα ὑπέδυ τὰ μοναχῶν ἐξεπίτηδες , ἤθελεν ἀνορθοῦν , ἀποθέμενον εὐθέως τὰ ῥάκη , ἀλλ' οὐκ ἐξεγένετό οἱ εἰς τοῦτο καὶ τοὺς ἱεράρχας συμπείθειν . Ἐπειδὴ γὰρ ἐκεῖνος , τότε τῷ πατριάρχῃ κατ' ἰδίαν κοινολογησάμενος , εὗρεν , εἰ μόνον θελήσοι καὶ ἡ σύνοδος , κατανεύοντα , ἐξελθὼν ἐκεῖθεν , ἔγνω πείρᾳ διδόναι τὸ πρᾶγμα . Καὶ δὴ κατὰ μίαν τῶν συνοδικῶν ἡμερῶν , συνεγνωκότος καὶ τοῦ πατριάρχου , μανδύαν τε ἀρχιερατικὸν περιβάλλεται καὶ ἐπὶ κεφαλῆς τὴν ἱερὰν ἐπιτίθεται κίδαριν καί , καθεσθεὶς ἔξω , καιρὸν ἐζήτει συνελθεῖν τῇ συνόδῳ , τῷ πατριάρχῃ συνεδρευούσῃ . Ὡς δ' ἠγγέλλετο τῇ συνόδῳ τὰ περὶ τούτου περιμένοντος καὶ ἀρχιερατικῶς ἐστολίσθαι ἐμάνθανον , δεινὰ ἐποίουν καὶ οὐκ ἤθελον δέχεσθαι . Ὡς δέ τις ἐκείνων καὶ τὴν ἐπιστολὴν ἐνεφάνιζε τὴν ἐκείνου , ἐν ᾗ ἐπέγραφεν ἑαυτὸν οἰκείαις χερσὶν Ἀθανάσιον , αὐτίκα τῷ μὲν πατριάρχῃ τὴν τοῦ βοηθεῖν ὁρμὴν ἠμβλύ σθαι καὶ τὸ ὑπὲρ ἐκείνου θερμὸν ἐψῦχθαι συνέβαινε , τῷ δ' ἀνακοπέντι καθυφεῖναι τῆς πείρας καὶ ἀπραγμόνως ἐντεῦθεν διάγειν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν πρότερον · τότε δὲ πολλοὶ τῶν τε μοναχῶν καὶ τῆς λαώδους μοίρας ἀποσχισθέντες καθ' αὑτοὺς συνελέγοντο , « μὴ ἅψῃ , μηδὲ θίγῃς τὸ παράπαν , λέγοντες , ὃς ἂν συναινοίη τῇ καθαιρέσει τοῦ πατριάρχου ἢ μὴν κοινωνοίη τοῖς συναινοῦσιν » . Ἀλλ' ὁ βασιλεύς , ἐπεὶ οὐκ ἦν τὴν ἐκκλησίαν ἀποίμαντον διαμένειν , τοῖς μὲν ἀρχιερεῦσιν ἐφῆκε ψηφίζεσθαι τὸν σφίσι δοκοῦντα , αὐτὸς δέ , βαθύ τι συνορῶν καὶ ἀναστέλλειν θέλων τὰ σχίσματα , σύναξίν τε κοινὴν παραγγέλλει καί , πάντων ἐν ταὐτῷ συλλεγέντων , ἐκ τοῦ παραθύρου τῆς αὐτοῦ κέλλης , ὃ δὴ καὶ σιδηροῖς , τοῦτο μὲν ὀρθίοις , τοῦτο δ' ἐγκαρσίοις , περιεδρυφακτοῦτο τοῖς κάμαξι , λόγων ἥπτετο πρὸς αὐτοὺς τοιῶνδε .
Lemmas: εἷς . ὅπως ἐθέλω ὁ πατριάρχης , ἐπί ὁ τιμή εἰμί , ἀνακαλέω ὡς ἀρχιερεύς ὁ Σάρδεις . ὁ δέ ἀρχιερεύς , πλήν ὁ πρότερος ἐκεῖνος , Μανουήλ τε ὁ Θεσσαλονίκη καί ὁ Σάρδεις Ἀνδρόνικος , οὐδείς ἄλλος εἰμί ὁ σχίζω . ὁ δέ Ἀνδρόνικος , ὡς καί κατά μοναχός ἀποκείρω , φθάνω εἶπον · ὅς καί ἐπί ὁ αὐτός πατριαρχία Ἀρσένιος , εὕω εἰδοί ὡς διά ἐκεῖνος ὁ πρῶτος ἐξορίζω ὑποδύομαι ὁ μοναχός ἐξεπίτηδες , ἐθέλω ἀνορθόω , ἀποτίθημι εὐθύς ὁ ῥάκος , ἀλλά οὐ ἐκγίγνομαι ὁ εἰς οὗτος καί ὁ ἱεράρχης συμπείθω . ἐπεί γάρ ἐκεῖνος , τότε ὁ πατριάρχης κατά ἴδιος κοινολογέομαι , εὑρίσκω , εἰμί μόνος ἐθέλω καί ὁ σύνοδος , κατανεύω , ἐξέρχομαι ἐκεῖθεν , γιγνώσκω πείρω δίδωμι ὁ πρᾶγμα . καί δή κατά εἷς ὁ συνοδικός ἡμέρα , συγγιγνώσκω καί ὁ πατριάρχης , μανδύας τε ἀρχιερατικός περιβάλλω καί ἐπί κεφαλή ὁ ἱερά ἐπιτίθημι κίδαρις καί , καθέζομαι ἔξω , καιρός ζητέω συνέρχομαι ὁ σύνοδος , ὁ πατριάρχης συνεδρεύω . ὡς δέ ἀγγέλλω ὁ σύνοδος ὁ περί οὗτος περιμένω καί ἀρχιερατικός στολίζω μανθάνω , δεινός ποιέω καί οὐ ἐθέλω δέχομαι . ὡς δέ τις ἐκεῖνος καί ὁ ἐπιστολή ἐμφανίζω ὁ ἐκεῖνος , ἐν ὅς ἐπιγράφω ἑαυτοῦ οἰκεῖος χείρ Ἀθανάσιος , αὐτίκα ὁ μέν πατριάρχης ὁ ὁ βοηθέω ὁρμή ἀμβλύς ἕπομαι καί ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος θερμός ψύχω συμβαίνω , ὁ δέ ἀνακόπτω καθυφίημι ὁ πείρω καί ἀπράγμων ἐντεῦθεν διάγω . ἀλλά οὗτος μέν πρότερος · τότε δέ πολύς ὁ τε μοναχός καί ὁ λαώδης μοῖρα ἀποσχίζω κατά ἑαυτοῦ συλλέγω , « μή ἅπτω , μηδέ θιγγάνω ὁ παράπαν , λέγω , ὅς εἄν συναινέω ὁ καθαίρεσις ὁ πατριάρχης ἢ μήv κοινωνέω ὁ συναινέω » . ἀλλά ὁ βασιλεύς , ἐπεί οὐ εἰμί ὁ ἐκκλησία ἀποίμαντος διαμένω , ὁ μέν ἀρχιερεύς ἐφίημι ψηφίζω ὁ ὅς δοκέω , αὐτός δέ , βαθύς τίς σύνορος καί ἀναστέλλω ἐθέλω ὁ σχίσμα , σύναξις τε κοινός παραγγέλλω καί , πᾶς ἐν αὐτός συλλέγω , ἐκ ὁ παράθυρο ὁ αὐτός κέλλω , ὅς δή καί σιδήρεος , οὗτος μέν ὄρθιος , οὗτος δέ ἐγκάρσιος , περιεδρυφακτοῦτο ὁ κάμαξ , λόγος ἅπτω πρός αὐτός τοιόσδε .