georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.191
κεʹ . Τὰ περὶ τοῦ Καλοειδᾶ καὶ περὶ Ἰωάννου τοῦ Δούκα . Τεκμηριοῖ δὲ καὶ τὸ περὶ τὸν Καλοειδᾶν γεγονός , ἄνδρα εὐλαβείας μὲν εἰς ἄκρον μεταποιούμενον , παρθενίᾳ συζῶντα καὶ ἐλεημοσύνην ἀσκοῦντα καὶ τὴν πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπην ἀσύγκριτον , ἐξυπηρετούμενον δὲ τῇ δεσποίνῃ τῶν ταμιείων , ὅν , ἐπεὶ μόνον ἔχων τοιοῦτον ἑάλω , οὔτε τὸ εὐλαβὲς ἔσῳζεν , οὔτε μὴν ἡ ὑπὲρ ἐκείνου τῆς δεσποίνης σπουδὴ περιεποιήσατο , ἀλλά , τῶν ὀμμάτων στερεῖν κελεύων , μόλις τὰ τῆς κολάσεως εἰς τὸ ἀνεκτότερον περιίστα διὰ τὴν τῆς δεσποίνης συχνὴν ἱκετείαν . Προστάσσει γάρ , καὶ ἄγεται ὁ κατάκριτος παρὰ τὸν τοῦ φόρου κίονα ἐν Κωνσταντιαναῖς , καὶ τοῖς κληρικοῖς ἀπαντᾶν ἐπιστέλλει τὴν ταχίστην , μηδὲν εἰδόσι , καὶ τῷ τόπῳ ἐφίστασθαι . Κληρικοὺς δὲ πάντως ἐκάλει , ὑπόπτως ἀεὶ πρὸς αὐτοὺς ἔχων , ὡς ταῖς εἰς ἐκεῖνον τιμωρίαις δεδιξόμενος . Ὅσοις οὖν οὐκ ἐν εἰδήσει ἦν τὰ πραττόμενα , ἀφικνοῦντο · οἱ δ' εἰδότες ἐπραγματεύσαντο τὴν ἀποφυγήν , ὡς εἶχεν ἕκαστος . Ἱστῶσι τοίνυν τὸν ἄνδρα καὶ πρῶτα μέν , τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς οὐκ ἐν χρῷ κείραντες , ὡς συνεργοῖεν καίοντι τῷ πυρί , ἐμβάλλουσι πῦρ τοῖς χάρταις , βεβράναις οὖσι καὶ τῇ κεφαλῇ ἐντεθεῖσιν , ὡς ἅμα ταύτῃ καυσουμένοις , εἶτα καί , τὴν ῥῖνα τεμόντες μαχαίρᾳ , ἡμιθανῆ , εἴτ' οὖν ἡμιδαῆ , ἀφιᾶσιν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν μικρὸν ὕστερον , ὅτε τῇ πόλει ἐπιδεδήμηκε . Τότε δέ , ποσειδεῶνος ἑκκαιδεκάτῃ , μετὰ τὴν τῆς Θεοτόκου ἑορτήν , ἐξεληλάκει μὲν βασιλεύς , ἐξεληλάκει δὲ πατριάρχης , τοῦ πατριαρχεύσαντος Ἰωσὴφ πεμφθέντος εἰς τὸ Κοσμίδιον . Ἀλλ' ὁ μέν , πέμψας καὶ τὸν Σφραντζῆν ἀγαγὼν Γαβριήλ , ὅν , αὐτανέψιον ὄντα τοῦ ἤδη τυφλωθέντος Ἰωάννου , εἶχε μὲν πρότερον ἐν τῇ τοῦ παρακοιμωμένου τῆς μεγάλης σφενδόνης τιμῇ , ὕστερον δ' ἐπ' αἰτίαις ἐξετύφλου , συνδυάζει συγγενεῖ γε ὄντι τῷ Ἰωάννῃ καί , μεθ' ἑαυτοῦ ἐπαγόμενος , τὴν πρὸς τὴν Νικομήδους καὶ τὰ περὶ ἐκείνην ἤλαυνε . Πατριάρχης δέ , τὸν κατὰ τὴν Κιβωτὸν τῆς θαλάσσης τράχηλον διαπεραιωσάμενος , εὐθὺ Νικαίας ὥρμα . Καὶ δὴ ὁ μὲν βασιλεύς , τοὺς τυφλοὺς ἄγων , ὅπῃ καὶ περιορίσειε διεσκόπει · ὁ δὲ Ἰωάννης , τὴν ποινὴν μὴ φέρων καὶ ἀναξιοπαθῶν ὅλως , οὐ τροφὴν προσίετο , οὐ πόσει προσεῖχεν , οὐκ ἄλλο τι τῶν εἰς ἐπιμέλειαν τῶν παθόντων ὀφθαλμῶν εἴα γίνεσθαι , μόνον δὲ κενὸς φόρτος ἀγόμενος , ὅπῃ τετυχήκει γῆς ἢ καὶ πέτρας , συχνάκις τὴν κεφαλὴν προσαράττων ὡς τεθνηξόμενος ἦν . Καὶ τάχ' ἂν ἐκ τούτων ἐκ πλείστου οἱ ξυνέβαινε τὸ θανεῖν , εἰ μὴ παρὰ τῶν φυλαττόντων ἐπείχετο . Πλὴν τὸ κατ' ὀλίγον καὶ συχνάκις γινόμενον , εἰς ὅσον πλεῖστον συγκεφαλαιωθέν , τὸ θανεῖν ἐπῆγε · κἀντεῦθεν ἀπήλλακτο μὲν ἐκεῖνος ζωῆς ἐπωδύνου , ἀπήλλακτο δὲ καὶ βασιλεὺς τῆς ἐπ' ἐκείνῳ φροντίδος . Αὐτὸς δέ , τὰ κατὰ τὸν Σάγγαριν περιηγησάμενος καὶ τὰ ἐκεῖσε φρούρια ἐν ἀσφαλεῖ τῇ ἑαυτοῦ παρουσίᾳ θέμενος , γαμηλιῶνος μηνὸς ὑποστρέφει πρὸς πόλιν . Πατριάρχης δέ , πλησίον ἐλθὼν Νικαίας καὶ τῷ Ἐννάτῳ ἐναυλισάμενος , εἰσελθεῖν τὴν πόλιν οὐκ ἔκρινε τό γ' ἐκεῖνο δεῖν · θέλειν γὰρ ἔχειν διδόναι καί γ' ἐν γνωρίμοις καὶ προσγενέσιν εὐεργετεῖν , μηδὲν δὲ τὸ κατ' ἐκεῖνο καιροῦ εὐπορεῖν . Τὸ δ' εἰσελθόντα πάλιν μὴ εὐεργετεῖν ὡς ἄξιον , ἀνάξιον ἑαυτοῦ καὶ τῶν μὴ πρεπόντων τοῖς ἐκείνου πράγμασιν ᾤετο . Ὅθεν καὶ πρύμναν , τὸ τοῦ λόγου , κρουσάμενος , Πυλοπυθίων τε ἐπέβαινε καὶ τὴν ταχίστην ὑποστρέφειν ἔγνω · ἡ γὰρ τῆς Ὑψώσεως ἑορτὴ ἀπεῖργε τοῦ μὴ βραδύνειν . Τῷ τοι καὶ αὐτὸς κατὰ πόδας , τρισκαιδεκάτῃ γαμηλιῶνος , ἀπήντα πρὸς πόλιν . Περὶ δὲ τοῦ καθ' αὑτὸν ὑποστελλόμενος , ὡς μὴ διὰ τὰ συμβαί νοντα ὀλιγώρως ἔχειν δοκοίη , ἅμα τῷ τῆς νεὼς ἀποβῆναι πρὸς βασιλέα ἤιε , διημέρευέ τε πρὸς χάριν καί , πρὸς τὴν ἑορτὴν κεκλημένος πρὸς βασιλέως , ἕτοιμος ἦν ἐλθὼν ἐκτελεῖν · παντὶ γὰρ ὑπέστελλεν ἑαυτὸν τρόπῳ , ἐξ ὅτου περ τοῖς ὀχληροῖς προσέκυρσε , καὶ μεγίστη μοῖρα τῶν εἰς τὸ μετρίως διάγειν ἐλπίδων ἡ πρὸς τὸν βασιλέα ὑποποίησις κατεφαίνετο . Τῆς μὲν οὖν τιμῆς ἐκείνῳ ἐλάττων φροντὶς ἦν , τὸ δὲ πατριαρχεύοντα διακενῆς ἐνοχλεῖσθαι ἶσα καὶ τῷ θανάτῳ ἐτίθει · ὃ δὴ καὶ ἐκ τοῦ προστυχόντος ὑπονοούμενον ἦν , τεθυμωμένου τοῦ βασιλέως εἰς ἅπαν . Τὸ γὰρ καὶ τοὺς οἰκείους διασείεσθαι καὶ οἷς ἂν ἐκεῖνος ἐθάρρει μᾶλλον , ὡς παρ' ἐκείνῳ τεθραμμένοις καὶ δόξης τυχοῦσιν , ἀθετεῖν μὲν τὰ συγκείμενα οὐδ' ὅλως ἐποίει · τὸ δὲ πρὸς τὸν πατριαρχεύοντα τὰς αἰτίας ἄγεινἡ γὰρ ἀναφορὰ τοῦ σκανδάλου σφίσι πρὸς ἐκεῖνον ἦν , ὡς ἔλεγον , ἀσφαλεῖς τὸ καθ' αὑτὸν Λατίνους , παρὰ μόνην τὴν ἐν τῷ συμβόλῳ πρόσθεσιν , κρίνοντα ἕτοιμον ἦν ἐκ τοῦ ῥᾷστα καὶ προφανῶς · καὶ ἀμφοτέρωθεν , ἔκ τε βασιλέως καὶ τῶν πασχόντων , ὁ ὄχλος αὐτῷ περιίστατο , ἐκείνου μὲν ὡς τὴν τῶν οἰκείων ἀπολωλότος εὔνοιαν , τῶν δὲ ὡς δι' αὐτὸν πασχόντων , μὴ ἐῶντα τὰ πεπραγμένα μᾶλλον τῷ χρόνῳ ὑποχαλᾶσθαι .
Lemmas: κύ . ὁ περί ὁ Καλοειδά καί περί Ἰωάννης ὁ Δούκας . τεκμηριόω δέ καί ὁ περί ὁ καλοβλέπω γίγνομαι , ἀνήρ εὐλάβεια μέν εἰς ἄκρος μεταποιέω , παρθενίας συζάω καί ἐλεημοσύνη ἀσκέω καί ὁ πρός ὁ πλησίος ἀγάπη ἀσύγκριτος , ἐξυπηρετέω δέ ὁ δέσποινα ὁ ταμιεῖον , ὅς , ἐπεί μόνος ἔχω τοιοῦτος ἁλίσκομαι , οὔτε ὁ εὐλαβής σῴζω , οὔτε μήv ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος ὁ δέσποινα σπουδή περιποιέω , ἀλλά , ὁ ὄμμα στερέω κελεύω , μόλις ὁ ὁ κόλασις εἰς ὁ ἀνεκτός περιίστημι διά ὁ ὁ δέσποινα συχνός Ἱκεσία . προστάσσω γάρ , καί ἄγω ὁ κατάκριτος παρά ὁ ὁ φόρος κίων ἐν Κωνσταντιανός , καί ὁ κληρικός ἀπαντάω ἐπιστέλλω ὁ ταχύς , μηδείς οἶδα , καί ὁ τόπος ἐφίστημι . κληρικός δέ πάντως καλέω , ὕποπτος ἀεί πρός αὐτός ἔχω , ὡς ὁ εἰς ἐκεῖνος τιμωρία δείκνυμι . ὅσος οὖν οὐ ἐν εἴδησις εἰμί ὁ πράσσω , ἀφικνέομαι · ὁ δέ οἶδα πραγματεύομαι ὁ ἀποφυγή , ὡς ἔχω ἕκαστος . ἵστημι τοίνυν ὁ ἀνήρ καί πρῶτος μέν , ὁ θρίξ ὁ κεφαλή οὐ ἐν χράω κείρω , ὡς συνεργέω καίω ὁ πῦρ , ἐμβάλλω πῦρ ὁ χάρτης , βράνη εἰμί καί ὁ κεφαλή ἐντίθημι , ὡς ἅμα οὗτος καυσόω , εἶτα καί , ὁ ῥίς τέμνω μάχαιρα , ἡμιθανής , ἔτι οὖν ἡμιδαής , ἀφίημι . ἀλλά οὗτος μέν μικρός ὕστερος , ὅτε ὁ πόλις ἐπιδημέω . τότε δέ , Ποσειδεών ἑκκαιδέκατος , μετά ὁ ὁ Θεοτόκος ἑορτή , ἐξελαύνω μέν βασιλεύς , ἐξελαύνω δέ πατριάρχης , ὁ πατριαρχεύω Ἰωσήφ πέμπω εἰς ὁ κοσμίδιον . ἀλλά ὁ μέν , πέμπω καί ὁ Σφραντζῆς ἄγω Γαβριήλ , ὅς , αὐτανέψιος εἰμί ὁ ἤδη τυφλόω Ἰωάννης , ἔχω μέν πρότερος ἐν ὁ ὁ παρακοιμώμενος ὁ μέγας σφενδόνη τιμή , ὕστερος δέ ἐπί αἴτιος ἐκτυφλόω , συνδυάζω συγγενής γε εἰμί ὁ Ἰωάννης καί , μετά ἑαυτοῦ ἐπάγω , ὁ πρός ὁ Νικομήδης καί ὁ περί ἐκεῖνος ἐλαύνω . Πατριάρχης δέ , ὁ κατά ὁ Κιβωτός ὁ θάλασσα τράχηλος διαπεραιόω , εὐθύς2 Νίκαια ὁρμάω . καί δή ὁ μέν βασιλεύς , ὁ τυφλός ἄγω , ὅπῃ καί περιορίζω διασκοπέω · ὁ δέ Ἰωάννης , ὁ ποινή μή φέρω καί αναξιοπαθής ὅλως , οὖον τροφή προσίημι , οὖον πόσις προσέχω , οὐ ἄλλος τίς ὁ εἰς ἐπιμέλεια ὁ πάσχω ὀφθαλμός ἐάω γίγνομαι , μόνος δέ κενός φόρτος ἄγω , ὅπῃ τυγχάνω γῆ ἢ καί πέτρα , συχνάκις ὁ κεφαλή προσαράσσω ὡς θνῄσκω εἰμί . καί τάχα εἄν ἐκ οὗτος ἐκ πλεῖστος ὁ συμβαίνω ὁ θνῄσκω , εἰμί μή παρά ὁ φυλάσσω ἐπέχω . πλήν ὁ κατά ὀλίγος καί συχνάκις γίγνομαι , εἰς ὅσος πλεῖστος συγκεφαλαιόω , ὁ θνῄσκω ἐπάγω · ἐντεῦθεν ἀπαλλαξείω μέν ἐκεῖνος ζωή ἐπώδυνος , ἀπαλλαξείω δέ καί βασιλεύς ὁ ἐπί ἐκεῖνος φροντίς . αὐτός δέ , ὁ κατά ὁ σάγγαρον περιηγέομαι καί ὁ ἐκεῖσε φρούριον ἐν ἀσφαλής ὁ ἑαυτοῦ παρουσία τίθημι , Γαμηλιών μείς ὑποστρέφω πρός πόλις . Πατριάρχης δέ , πλησίος ἔρχομαι Νίκαια καί ὁ ἐννάω ἐναυλίζω , εἰσέρχομαι ὁ πόλις οὐ κρίνω ὁ γε ἐκεῖνος δήω · ἐθέλω γάρ ἔχω δίδωμι καί γε ἐν γνώριμος καί προσγενής εὐεργετέω , μηδείς δέ ὁ κατά ἐκεῖνος καιρός εὐπορέω . ὁ δέ εἰσέρχομαι πάλιν μή εὐεργετέω ὡς ἄξιος , ἀνάξιος ἑαυτοῦ καί ὁ μή πρέπω ὁ ἐκεῖνος πρᾶγμα οἴομαι . ὅθεν καί πρύμνα , ὁ ὁ λόγος , κρούω , πυλοπυθεος τε ἐπιβαίνω καί ὁ ταχύς ὑποστρέφω γιγνώσκω · ὁ γάρ ὁ ὕψωσις ἑορτή ἀπείργω ὁ μή βραδύνω . ὁ ὅς καί αὐτός κατά πούς , τρισκαιδέκατος Γαμηλιών , ἀπαντάω πρός πόλις . περι δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑποστέλλω , ὡς μή διά ὁ συμβαίνω μιαίνω ὀλίγωρος ἔχω δοκέω , ἅμα ὁ ὁ ναός ἀποβαίνω πρός βασιλεύς εἶμι , διημερεύω τε πρός χάρις καί , πρός ὁ ἑορτή καλέω πρός βασιλεύς , ἑτοῖμος εἰμί ἔρχομαι ἐκτελέω · πᾶς γάρ ὑποστέλλω ἑαυτοῦ τρόπος , ἐκ ὅστις περ ὁ ὀχληρός προσκυρέω , καί μέγας μοῖρα ὁ εἰς ὁ μέτριος διάγω ἐλπίς ὁ πρός ὁ βασιλεύς ὑποποίησις καταφαίνω . ὁ μέν οὖν τιμή ἐκεῖνος μικρός φροντίς εἰμί , ὁ δέ πατριαρχεύω διακενῆς ἐνοχλέω ἴσος καί ὁ θάνατος τίθημι · ὅς δή καί ἐκ ὁ προστυγχάνω ὑπονοέω εἰμί , θυμόω ὁ βασιλεύς εἰς ἅπας . ὁ γάρ καί ὁ οἰκεῖος διασείω καί ὅς εἄν ἐκεῖνος θαρσέω μᾶλλον , ὡς παρά ἐκεῖνος τρέφω καί δόξα τυγχάνω , ἀθετέω μέν ὁ σύγκειμαι οὐδέ ὅλως ποιέω · ὁ δέ πρός ὁ πατριαρχεύω ὁ αἴτιος ἄγω γάρ ἀναφορά ὁ σκάνδαλον ὅς πρός ἐκεῖνος εἰμί , ὡς λέγω , ἀσφαλής ὁ κατά ἑαυτοῦ Λατῖνος , παρά μόνος ὁ ἐν ὁ σύμβολον πρόσθεσις , κρίνω ἑτοῖμος εἰμί ἐκ ὁ ῥᾳδίως καί προφανῶς · καί ἀμφοτέρωθεν , ἐκ τε βασιλεύς καί ὁ πάσχω , ὁ ὄχλος αὐτός περιίστημι , ἐκεῖνος μέν ὡς ὁ ὁ οἰκέω ἀπόλλυμι εὔνοια , ὁ δέ ὡς διά αὐτός πάσχω , μή ἐάω ὁ πράσσω μᾶλλον ὁ χρόνος ὑποχαλάω .