georgius-pachymeres.suggrafikai-i-stori-ai-libri-vi-de-michaele-palaeologo pachymeris.144
ηʹ . Τὰ κατὰ τὸν ῥῆγα Κάρουλον καὶ ὅπως στόλον ἐξηρτύετο . Τότε τοίνυν καὶ ὁ ῥὴξ Πουλείας Κάρουλος , ἔκπαλαι τὸν Μαφρὲ καταγω νισάμενος , ἐν ἀκμῇ ἦν τῶν καθ' αὑτὸν πραγμάτων καὶ νηῶν παρασκευαῖς πλείστων ἐμεγαλύνετο , ἔκσπονδος δὲ ὢν τῷ βασιλεῖ τὰ πλεῖστα ἐπ' αἰτίαις τῶν Βαλδουίνου συναλλαγμάτων , ὡς ἐντεῦθεν ἐπὶ τῇ πόλει οἴεσθαι δικαιοῦ σθαι . Παρεσκεύαζε μὲν καὶ τὸ ναυτικὸν πλεῖστον ὅσον καὶ σώμασι καὶ ὅπλοις καὶ χρήμασι συνεκρότει · οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ τὸν πάπαν προσελι πάρει καὶ θερμῶς ἐδέετο ἐφεῖναί οἱ τὴν κατὰ τῆς πόλεως ἐκστρατείαν , ὡς καὶ ἄλλως δίκαιον ὂν ζητεῖν τὰ τῶν παίδων αὐτοῦ , ἐφ' οἷς σφίσι συμφωνοῦσι καὶ ἡ ἐκκλησία συνῄνει καὶ συνεργεῖν τὰ μέγιστα ὑπισχνεῖτο . Καὶ ὁ μὲν ἐν τούτοις ἦν , ἐκ πολλοῦ παρασκευαζόμενος · ὁ δὲ βασιλεύς , ἀνέριστα τὰ πρὸς ἐκεῖνον διαγινώσκων καὶ τὸ πᾶν ἀδήριτα , ὅτι καὶ πλείσταις μὲν ταῖς ναυσὶν ἐξηρτύετο , πολλῷ δὲ καὶ τῷ κατὰ γῆν πεζικῷ , διὰ Βρεντησίου περαιωθησομένῳ εἰς τὸ τοῦ Δυρραχίου ἐπίνειον , ἐρήμου ὄντος ἢ μᾶλλον καὶ παρ' ἐκείνου κατεχομένου εἰς τὸ ἀνακτισθῆναι , χρησόμενος , ὡς ἐλέγετο , δυνατὸς ἦν , κἀντεῦθεν διττὸν ᾠκονόμει τὸ στράτευμα , ἄλλως ἔγνω τὴν πρὸς ἐκεῖνον μάχην μεταχειρίσασθαι . Καὶ δὴ πολλάκις μὲν οὐκ ἰδίους πέμπων παρὰ τὸν πάπανοὐ γὰρ ἠδύνατο , ἐκείνου κατὰ θύρας ἀπαντῶντος , ἄλλως δὲ γραμματοφόρους κρυφηδὸν καὶ δὴ καὶ Ἰταλῶν ἐπιδόξους ὅσους ᾔδει φιλοῦντας καὶ τῆς ἐκείνων συμμορίας γινωσκομένους , ἔστι δ' ἐνίοτε καὶ οὓς φρερίους αὐτοὶ λέγουσιν , ἀδελφοὺς δῆθεν , ὑπερχόμενος καὶ θωπεύων , πολὺς ἦν δυσωπῶν τὸν Ρώμης ἀρχιερέα καὶ καταποτνιώμενος μὴ ἐφεῖναι Καρούλῳ τὰ κατὰ νοῦν πράττειν , μηδὲ συγχωρεῖν χριστιανοῖς ἐπὶ χριστιανοὺς στρατεύεσθαι · εἶναι γὰρ καὶ Ρωμαίους , οὓς αὐτοὶ Γραικοὺς ὀνομάζουσι , τοῦ αὐτοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας τοῖς Ἰταλοῖς , ἔχειν δὲ καὶ αὐτὸν τοῦτον πατέρα πνευματικὸν καὶ λογίζεσθαι ἀρχιερέων ὄντα τὸν πρώτιστον . Ἤδη δὲ καὶ ὑπισχνεῖτό οἱ τὰ χρηστότερα · τὰ δ' ἦν τὸ μίαν μάνδραν γενέσθαι τὴν ἐκκλησίαν Θεοῦ καὶ ἀρθῆναι τὸ μέσον σκάνδαλον , ἀνόνητα ἐπεισφρῆσαν ἐκ παλαιτέρου ταῖς ἐκκλησίαις · μηδὲ γὰρ εἶναι λοιπὸν ἐμποδὼν τοῦ μὴ ταῦτα γίνεσθαι , ἀποκατασταθείσης τοῖς ἐξορίστοις τῆς πόλεως . Ταῦτά τε συχνάκις διεμήνυε καί , χρυσὸν πέμπων καδδηναλίοις στρόφιγξιν ὁ Ἕλλην εἴποι , ὡς θύρας οὔσης τοῦ πάπα κατὰ τὴν Χριστοῦ μίμησιν καὶ οἷς ἄλλοις ἐπίστευε φίλοις , εὔοδα τὰ τῆς πρὸς τὸν πάπαν ἱκετείας καθίστα , καὶ ὁ Κάρουλος ἐκωλύετο . Αὐτὸς δὲ καὶ πλέον ὁ βασιλεὺς τὴν πρὸς τὴν ἐκκλησίαν εἰρήνην ἐπισυνδέων , τοὺς μὲν ἐκεῖθεν ἐρχομένους , καὶ μᾶλλον εἰ τῆς ἐκκλησίας ἐκείνης εἶεν , φιλοφρόνως προσίετο , ὡς καί ποτε τὸν Κροτώνης ἐπίσκοπον , ἄνδρα λόγιον ὄντα καὶ διγλωσσοῦντα κατ' ἐπιστή μην τὴν θείαν , ὃν καὶ τῷ πατριάρχῃ πέμπων καὶ κυβερνῶν , μετὰ καιρὸν μετημφίαζε πρὸς τὸ Ἑλληνικώτερον · καὶ ἐκκλησίαν διδόναι οἱ τῷ λόγῳ τῆς ἐπιδόσεως , ὡς σχολάζοντι τῆς λαχούσης , ἤθελέ τε καὶ ᾠκονόμει · κἂν ἐγένετο , εἰ μή γε φωραθεὶς ἐκεῖνος εἰς δύσνοιαν καὶ τῶν ἡμετέρων βλάβην , τὸ μὲν καθ' Ἕλληνας ἐστολίσθαι καὶ πάλιν εἶχε , τὴν δὲ βασιλικὴν εὐμένειαν ἀπολωλεκώς , περί που τὴν Ποντοηράκλειαν ἐξωρίζετο . Τέως δ' οὖν τῇ ἐκκλησίᾳ οὐκ ἦν ἐμποδὼν κατὰ πᾶν ἐκείνῳ συγχρᾶσθαι , οὕτως ἔχοντι . Ἄλλους δὲ καὶ πολλούς , πλείστους φρερίους , ἐδέχετο καὶ πρὸς τὴν ἐκκλησίαν ἔπεμπεν ἀρχιερεῦσι καὶ πατριάρχῃ , ἐκ τῆς πρὸς σφᾶς αὐτῶν κοινωνίας ἐν ψαλμοῖς , ἐν ταῖς ἐπὶ τῶν ἀδύτων εἰσαγωγαῖς τε καὶ στάσεσιν , ἐν μεταλήψει τοῦ θείου ἄρτου , ὃν ἀντίδωρον λέγουσιν , ἐκ πάντων ἄλλων , πλὴν μεταλήψεως οὐ γὰρ ἔχρῃζον , τὴν εἰς ἐγγύας κειμένην τῶν ἐκκλησιῶν εἰρήνην κατεμ πεδῶν τε καὶ προασφαλιζόμενος .
Lemmas: ἤ . ὁ κατά ὁ ῥῆξ καροιαλλω καί ὅπως στόλος ἐξαρτύω . τότε τοίνυν καί ὁ ῥὴξ Πουλεῖος Κάρος , ἔκπαλαι ὁ Μαφρὲ κατάγω νίσσομαι , ἐν ἀκμή εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ πρᾶγμα καί ναός παρασκευή πλεῖστος μεγαλύνω , ἔκσπονδος δέ εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ πλεῖστος ἐπί αἴτιος ὁ βαλδουινεω συνάλλαγμα , ὡς ἐντεῦθεν ἐπί ὁ πόλις οἴομαι δικαιόω ἕπομαι . παρασκευάζω μέν καί ὁ ναυτικόν πλεῖστος ὅσος καί σῶμα καί ὅπλον καί χρῆμα συγκροτέω · οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ὁ πάππας προσαιρέω πάρειμι καί θερμός δήω ἐφίημι ὁ ὁ κατά ὁ πόλις ἐκστρατεία , ὡς καί ἄλλως Δίκαιος εἰμί ζητέω ὁ ὁ παῖς αὐτός , ἐπί ὅς ὅς συμφωνέω καί ὁ ἐκκλησία συναινέω καί συνεργέω ὁ μέγας ὑπισχνέομαι . καί ὁ μέν ἐν οὗτος εἰμί , ἐκ πολύς παρασκευάζω · ὁ δέ βασιλεύς , ἀνέριστος ὁ πρός ἐκεῖνος διαγιγνώσκω καί ὁ πᾶς αδήριτος , ὅτι καί πλεῖστος μέν ὁ ναῦς ἐξαρτύω , πολύς δέ καί ὁ κατά γῆ πεζικός , διά Βρεντησίου περαιόω εἰς ὁ ὁ Δυρράχιον ἐπίνειον , ἐρῆμος εἰμί ἢ μᾶλλον καί παρά ἐκεῖνος κατέχω εἰς ὁ ἀνακτίζω , χράω , ὡς λέγω , δυνατός εἰμί , ἐντεῦθεν δισσός οἰκονομέω ὁ στράτευμα , ἄλλως γιγνώσκω ὁ πρός ἐκεῖνος μάχη μεταχειρίζω . καί δή πολλάκις μέν οὐ ἴδιος πέμπω παρά ὁ πανός γάρ δύναμαι , ἐκεῖνος κατά θύρα ἀπαντάω , ἄλλως δέ γραμματοφόρος κρυφηδόν καί δή καί Ἰταλός ἐπίδοξος ὅσος οἶδα φιλέω καί ὁ ἐκεῖνος συμμορία γιγνώσκω , εἰμί δέ ἐνίοτε καί ὅς φρέριος αὐτός λέγω , ἀδελφός δῆθεν , ὑπέρχομαι καί θωπεύω , πολύς εἰμί δυσωπέω ὁ Ῥώμη ἀρχιερεύς καί καταποτνιώμενος μή ἐφίημι καροιαλλω ὁ κατά νόος πράσσω , μηδέ συγχωρέω Χριστιανός ἐπί χριστιανός στρατεύω · εἰμί γάρ καί Ῥωμαῖος , ὅς αὐτός Γραικός ὀνομάζω , ὁ αὐτός Χριστός καί ὁ αὐτός ἐκκλησία ὁ Ἰταλός , ἔχω δέ καί αὐτός οὗτος πατήρ πνευματικός καί λογίζομαι ἀρχιερεύς εἰμί ὁ πρῶτος . ἤδη δέ καί ὑπισχνέομαι ὁ ὁ χρηστός · ὁ δέ εἰμί ὁ εἷς μάνδρα γίγνομαι ὁ ἐκκλησία Θεός καί ἀραρίσκω ὁ μέσος σκάνδαλον , ἀνόνητος ἐπεισφρέω ἐκ παλαιός ὁ ἐκκλησία · μηδέ γάρ εἰμί λοιπός ἐμποδών ὁ μή οὗτος γίγνομαι , ἀποκαθίστημι ὁ ἐξόριστος ὁ πόλις . ταῦτα τε συχνάκις διαμηνύω καί , χρυσός πέμπω καδδηναλίοις στρόφιγξ ὁ Ἕλλην εἶπον , ὡς θύρα εἰμί ὁ πάππας κατά ὁ Χριστός μίμησις καί ὅς ἄλλος πιστεύω φίλος , εὔοδος ὁ ὁ πρός ὁ πάππας Ἱκεσία καθίστημι , καί ὁ Κάρος κωλύω . αὐτός δέ καί πλέω ὁ βασιλεύς ὁ πρός ὁ ἐκκλησία εἰρήνη ἐπισυνδέω , ὁ μέν ἐκεῖθεν ἐρχόμενος , καί μᾶλλον εἰμί ὁ ἐκκλησία ἐκεῖνος ἄγω , φιλόφρων προσίημι , ὡς καί ποτός ὁ κροτώνη ἐπίσκοπος , ἀνήρ λόγιος εἰμί καί διγλωσσέω κατά ἐφίστημι μείς ὁ θεῖος , ὅς καί ὁ πατριάρχης πέμπω καί κυβερνάω , μετά καιρός μεταμφιάζω πρός ὁ Ἑλληνικός · καί ἐκκλησία δίδωμι ὁ ὁ λόγος ὁ ἐπίδοσις , ὡς σχολάζω ὁ λαγχάνω , ἐθέλω τε καί οἰκονομέω · κἀν γίγνομαι , εἰμί μή γε φωράω ἐκεῖνος εἰς δύσνοια καί ὁ ἡμέτερος βλάβη , ὁ μέν κατά Ἕλλην στολίζω καί πάλιν ἔχω , ὁ δέ βασιλικός εὐμένεια ἀπόλλυμι , περί ποῦ ὁ ποντοηρακλεια ἐξορίζω . Τέως δέ οὖν ὁ ἐκκλησία οὐ εἰμί ἐμποδών κατά πᾶς ἐκεῖνος συγχράομαι , οὕτως ἔχω . ἄλλος δέ καί πολύς , πλεῖστος φρέριος , δέχομαι καί πρός ὁ ἐκκλησία πέμπω ἀρχιερεύς καί πατριάρχης , ἐκ ὁ πρός σφεῖς αὐτός κοινωνία ἐν ψαλμός , ἐν ὁ ἐπί ὁ ἄδυτος εἰσαγωγή τε καί στάσις , ἐν μεταλαμβάνω ὁ θεῖον ἄρτος , ὅς ἀντίδωρον λέγω , ἐκ πᾶς ἄλλος , πλήν μετάληψις οὖον γάρ χρῄζω , ὁ εἰς ἐγγύη κεῖμαι ὁ ἐκκλησία εἰρήνη κατεμ πέδη τε καί προασφαλίζω .