georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0399.1
ὅλον , πῶς ἐνηνθρώπησεν ἡ ποίαν ἰδίαν ἐποίησατο σάρκα ; > Τοὺς δὲ λέγοντας , ὅτι χρῆσις ἡ σύγχυσις ἡ ψυχρὸς ἐγένετο τοῦ Θεοῦ Λόγου πρὸς τὴν σάρκα , καταξιασάτω σου ἡ θεοσέβεια τοῦτους προδήλως ἐπιστομίζεις . > Μετὰ ταῦτα , Κυρίλῳ τελευτήσαντος , ἐπιφύεται μοναχὸς τις ἄρχιμανδρίτης Εὐτύχης ὀνομαζόμενος καὶ ἀποσπᾶ κατ’ ἔπιν μέρος οὐχ ὀλίγον τοῦ λαοῦ κυρῶν κατὰ Νεστορίου καὶ τὸ ἑαυτοῦ πονηρὸν δόγμα , φάσκων μὴ εἶναι τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου ἡμῖν ὁμοούσιον . Καὶ δὴ πάλιν μετ’ ὀλίγον διὰ βασιλικῆς χειρὸς ἑτέρα σύνοδος ληστρικὴ ἐν Ἐφέσῳ καὶ οὐχ ὅσα γίνεται , παραπεμφθέντος ἐκεῖσε Φλαβιανοῦ Κωνσταντινουπόλεως , τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν Διοσκόρου Ἀλεξανδρείας ἔχοντος · καὶ φονεύεται μὲν Φλαβιανὸς ὁ θεῖος , ὑπερμαχὸς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως , ἀνατρέπεται δὲ ἡ ἐν Ἐφέσῳ πρώτη σύνοδος , ὑπογραφάντων φονικῆ βίᾳ τινῶν ἐπισκόπων , ἐξ ὧν ὑπῆρχε Βασιλεῖος ὁ Σελευκείας . Κάντευθεν τὸν τοῦ Νεστορίου καὶ Διοσκόρου καὶ Εὐτυχoῦς δησιευομένων πονηρῶν δογμάτων καὶ πολλῆς ταραχῆς γενομένης καὶ ζάλης μεγίστης ἐν τῇ Ἀνατολῇ , φονεύεται Προτέριος ὁ μέγας ἱερεὺς καὶ ἕτεροι πλεῖστοι . Τούτων οὖν οὕτως ἔχοντων , ἀνίσταται θεῖον Μαρκιανὸς ὁ βασιλεὺς συναγαγὼν ἐν Χαλκηδόνι τὴν τῶν χιλ Πατέρων σύνοδον , παρόντος Διοσκόρου καὶ Εὐτυχoῦς , μεθ’ ὧν καὶ αὐτὸς πορευθείς , καταδικάζονται μὲν Διοσκoρος , καὶ Εὐτύχης , καὶ Νεστόριος , καὶ πάλιν ἀναθεματίζονται , Θεοδώρητον δὲ καὶ Ἰβαν καὶ Βασιλεῖον Σελευκείας ἰδέαντο καθυπογράψαντας · καὶ τῆς ληστρικῆς συνόδου ἀναστραφείσης καὶ ἀναθεματισθείσης , εἰς μίαν συμφωνίαν ἤγαγον πάντας οἱ θεῖοι Πατέρες . — Τούτων δὲ τῶν συνόδων οὕτως γενομένων καὶ ἐπιδεδασιωθεισῶν καὶ κρατουσῶν ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ , οἱ τὸ Νεστορίου φρονεῖν δόξαν ἐποιοῦσαν αὐθὶς τὴν αἵρεσιν αὐτῶν κρατῦναι ( διὰ ) τῆς Θεοδώρου τοῦ Μόψου ἐστίας ἀφορμῆς , πολλῷ χειρόνα τοῦ αὐτοῦ μαθητοῦ Νεστορίου βλασφημήσαντος . Ὅθεν τοίνυν καὶ ἡμεῖς ἀκολουθοῦντες τοῖς ἡμετέροις Πατράσι καὶ βουλομένοι τὴν ὀρθὴν πίστιν ἀλώβητον διαφυλάττεσθαι , προτρέπομεν καὶ τούτου τὰς βλασφημίας διεξετάσαντες , κατ’ αὐτοῦ τὰς ὁμοφρόνων αὐτοῦ προφάσεις · πρὸς γὰρ ταῖς ἄλλαις ἀναριθμηταῖς αὐτοῦ βλασφημίαις ( ταῖς ) εἰς τὸν Χριστὸν καὶ Θεὸν γινομέναις , ἄλλον εἶναι τὸν Θεὸν Λόγον ( ἐφη ) καὶ ἄλλον τὸν Χριστὸν , ὑπὸ τῶν τῆς ψυχῆς παθῶν καὶ τῶν τῆς σαρκὸς ἐπιθυμιῶν ἐνοχλούμενον καὶ τῶν χειρῶνὸν κατὰ μικρὸν ἀρισταμένων , πρὸς τὰ κρεῖττονα τῇ προκοπῇ τῶν ἔργων ἐληλυθότα · τῇ ἀρίστη πολιτείᾳ γενόμενον δαμών , καὶ ὡς ψιλὸν ἄνθρωπον ἐν ὀνόματι Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος βαπτισθῆναι , καὶ διὰ τοῦ βαπτίσματος
Lemmas: ὅλος , πῶς ἐνανθρωπέω ὁ ποῖος ἴδιος ποιέω σάρξ ; > ὁ δέ λέγω , ὅτι χρῆσις ὁ σύγχυσις ὁ Ψυχρὸς γίγνομαι ὁ Θεός Λόγος πρός ὁ σάρξ , καταξιαειδω σύ ὁ θεοσέβεια οὗτος πρόδηλος ἐπιστομίζω . > μετά οὗτος , Κύριλος τελευτάω , ἐπιφύω μοναχός τις ἀρχιμανδρίτης Εὐτύχης ὀνομάζω καί αποσπώ κατά ἐπί μέρος οὐ ὀλίγος ὁ λαός κυρόω κατά Νεστόριος καί ὁ ἑαυτοῦ πονηρός δόγμα , φάσκω μή εἰμί ὁ σῶμα ὁ κύριος ἐγώ ὁμοούσιος . καί δή πάλιν μετά ὀλίγος διά βασιλικός χείρ ἕτερος σύνοδος ληστρικός ἐν Ἔφεσος καί οὐ ὅσος γίγνομαι , παραπέμπω ἐκεῖσε Φλαβιανός Κωνσταντινούπολις , ὁ πᾶς ἐξουσία Διόσκορος Ἀλεξάνδρεια ἔχω · καί φονεύω μέν Φλαβιανός ὁ θεῖος , ὑπέρμαχος ὁ ὀρθόδοξος πίστις , ἀνατρέπω δέ ὁ ἐν Ἔφεσος πρῶτος σύνοδος , ὑπογράφω φονικός βία τις ἐπίσκοπος , ἐκ ὅς ὑπάρχω Βασίλειος ὁ Σελεύκεια . Κάντευθεν ὁ ὁ Νεστόριος καί Διόσκορος καί Εὐτυχῆς δησιευομένων πονηρός δόγμα καί πολύς ταραχή γίγνομαι καί ζάλη μέγας ἐν ὁ Ἀνατολή , φονεύω Προτέριος ὁ μέγας ἱερεύς καί ἕτερος πλεῖστος . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω , ἀνίστημι θέω Μαρκιανός ὁ βασιλεύς συνάγω ἐν Χαλκηδών ὁ ὁ Χιλ Πατέρων σύνοδος , πάρειμι Διόσκορος καί Εὐτυχῆς , μετά ὅς καί αὐτός πορεύω , καταδικάζω μέν Διοσκoρος , καί Εὐτύχης , καί Νεστόριος , καί πάλιν αναθεματίζω , Θεοδώρητος δέ καί Ίβαν καί Βασίλειος Σελεύκεια ὁράω καθυπογράφω · καί ὁ ληστρικός σύνοδος ἀναστρέφω καί ἀναθεματίζω , εἰς εἷς συμφωνία ἄγω πᾶς ὁ θεῖος πατήρ . — οὗτος δέ ὁ σύνοδος οὕτως γίγνομαι καί επιδεδασιωθεισος καί κράτος ἐν ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία , ὁ ὁ Νεστόριος φρονέω δόξα ἐποιάω αὐθίς ὁ αἵρεσις αὐτός κρατύνω ( διά ) ὁ Θεόδωρος ὁ Μόψος ἑστία ἀφορμή , πολύς χείρων ὁ αὐτός μαθητής Νεστόριος βλασφημέω . ὅθεν τοίνυν καί ἐγώ ἀκολουθέω ὁ ἡμέτερος πατήρ καί βούλομαι ὁ ὀρθός πίστις ἀλώβητος διαφυλάσσω , προτρέπω καί οὗτος ὁ βλασφημία διεξετάζω , κατά αὐτός ὁ ομόφρων αὐτός πρόφασις · πρός γάρ ὁ ἄλλος ἀναρίθμητος αὐτός βλασφημία ( ὁ ) εἰς ὁ Χριστός καί θεός γίγνομαι , ἄλλος εἰμί ὁ θεός Λόγος ( φημί ) καί ἄλλος ὁ Χριστός , ὑπό ὁ ὁ Ψυχή πάθος καί ὁ ὁ σάρξ ἐπιθυμία ἐνοχλέω καί ὁ χειρῶνὸν κατά μικρός ἀριστάω , πρός ὁ ἀγαθός ὁ προκοπή ὁ ἔργον ἔρχομαι · ὁ ἀγαθός πολιτεία γίγνομαι δαμάζω , καί ὡς ψιλός ἄνθρωπος ἐν ὄνομα πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα βαπτίζω , καί διά ὁ βάπτισμα