georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0070.1
A δὲ τὰς ἐξαρθείς , ὑπὸ μεγαλαυχίας , ἢ χρημασιν ἐπαιρόμενος , ἢ τιμαῖς , ἢ καὶ σώματος εὐμορφίᾳ , ἀνανεύσεται καὶ ἄνοια φλέγεται τὴν ψυχὴν μεθ’ ὕβρεως , ὡς δὴ οὔτ’ α ἄρχοντος οὔτ’ ἀν’ ἡγεμόνος β δεόμενος , ἀλλὰ καὶ ἄλλοις ἱκανός , ὧν ἡγεῖσθαι γ , καταλείπεται οὗ ἔρημος Θεοῦ , καταλειφόμενος δὲ καὶ ἕτι ἄλλους τοιούτους προσλαβὼν δ ἀμφιερὰ ταράττει πάνθ’ ἅμα · καὶ πολλοῖς τισιν ἔδοξεν εἶναι τι , μετὰ δὲ χρόνον ε ὑποσχὼν τιμωρίαν οὐ μεμπτὴν τῇ δίκῃ , ἑαυτὸν τε [ καὶ ] οἶκον καὶ πόλιν ἄρδην ἀνάστατον ἐποίησεν . » Διὰ τοῦτο δὲ φιλόσοφος καὶ τὸν τοῦ παντὸς ἔδειξε κηδεμόνα καὶ τὴν ἐπὶ τινῶν ἐσχόπαι μακροθυμίαν καὶ τὴν ἐντεῦθεν τοῖς ἀνόητοις προσιγνομένηνην λώβην καὶ τὴν ἐσχάτην αὐτοῖς ἐπιφοιτῶσαν πανολεθρίαν . Ἐν δὲ τῷ Γοργίᾳ καὶ τῆς τιμωρίας δηλοῖ τὰς αἰτίας λέγων οὕτω · « Προσῆκει δὲ παντὶ τῷ ἐν τιμωρίᾳ ὄντι , ὅπ’ ἄλλου ὀρθῶς τιμωρουμένῳ , ἢ βελτίων ζ γίνεσθαι καὶ ὑφῆσθαι η ἢ παράδειγμα θ ἄλλοις γίνεσθαι , ἵν’ ἐκεῖνοι ι δρῶντες πάσχοντα ἀ πάσχει κ , φοβούμενοι ( 7α ) μελτίους γίγνεσθαι . Εἰσὶ δὲ οἱ ὠφελοῦμενοι μὲν λ καὶ δίκην διδόντες ὑπὸ Θεοῦ καὶ μ ἀνθρώπων οὗτοι οἱ ἄν ἰδίαιμα ἀμαρτήματα ἀμαρτάνωσιν ν , ὅμως δὲ δι’ ἀληθινῶν καὶ ἀδυνῶν γίνεται αὐτοῖς ἢ ξ ὠφέλεια , πάνθ’ ἄθε καὶ ἐν Ἄδου · οὐ γὰρ οἷόν τε ἄλλως ο ἀπαλλάττεσθαι · οἱ δὲ , ἐκ τῶν ἔχοντων ἀδικημάτων καὶ διὰ τὰ π τοιαῦτα ἀδικήματα ἀνίστοι ρ πάμπαν γένονται , ἐνταῦθα τὰ παραδείγματα γίνονται σ , καὶ οὗτοι τ μὲν οὐχὶ ὀννῶνται υ , ὅτε ἀνίστοι ὄντες φ ἄλλοι δὲ ὀννῶνται οἱ τούτους δρῶντες διὰ τὰς χ μεγίστας ἀμαρτίας καὶ ὀδυνηρότερα καὶ φοβερώτερα πάθη πάσχοντας ψ . ( 7 ) Ταῦτα δὲ κοινῶν οὐ σοφώτατος Πλάτων ἐκ τῶν θείων σεσυνήκειν λόγων · ἤκουσε γὰρ πάντως τὰ διὰ Μωϋσέως ἐπὶ Θεοῦ πρὸς τὸν Φαραῶν λεχθέντα · τὸ · « Εἰς αὐτὸ τοῦτο ἐξήγειρά σε , ὅπως ἐνδείξωμαι ἐν σοὶ τὴν δύναμιν μου , καὶ ὅπως διαγγελῇ τὸ ὄνομά μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ . » Ὅσαποτὴ γὰρ τοῦ γεγενημένου ἐκείνῳ παντεδαπῆς καὶ χολάσεως ἐπίταγεν αὐτῷ ὁ Θεός , οὐχ ὥστε ἀπορήσειν βελτίονα — ἤδει γὰρ αὐτῷ καὶ τὸν νοῦν ἀντίτυπον καὶ τὸ πάθος ἀνήκεστον — ἀλλ’ ὅπως τὰ περὶ ἐκείνου διηγήματα πᾶσιν ὠφελίας γένωνται παραδείγματα . Καθάπερ γὰρ αἱ πόλεις τρέφουσι τοὺς δημίους , ὅστε τοὺς ἀνδροφόνους καὶ τεχνωρύχους καὶ τοὺς ἄλλους παρανομούντας χολάζειν , οὐχ ἐπαινοῦσαι μὲν αὐτῶν , ἀλλὰ καὶ λίαν μισοῦσαι τὴν τοῦ βίου προαίρεσιν , ἀνεχόμεναι δὲ τῆς τούτων ὑπηρεσίας διὰ τὴν χρείαν , οὕτως ὁ τοῦ κόσμου πρύτανις , ὅσα
Lemmas: A δέ ὁ ἐξαίρω , ὑπό μεγαλαυχία , ἢ χρῆμα ἐπαίρω , ἢ τιμή , ἢ καί σῶμα εὐμορφία , ἀνανεύω καί ἄνοια φλέγω ὁ ψυχή μετά ὕβρις , ὡς δή οὔτε ὅς ἄρχω οὔτε ἄνω ἡγεμών Β δήω , ἀλλά καί ἄλλος ἱκανός , ὅς ἡγέομαι γ , καταλείπω ὅς ἐρῆμος Θεός , καταλείφω δέ καί ἔτι ἄλλος τοιοῦτος προσλαμβάνω δ αμφιαρα ταράσσω πᾶς ἅμα · καί πολύς τις δοκέω εἰμί τίς , μετά δέ χρόνος ε ὑπέχω τιμωρία οὖον μεμπτός ὁ δίκη , ἑαυτοῦ τε [ καί ] οἶκος καί πόλις ἄρδην ἀνάστατος ποιέω . » Ζεύς οὗτος δέ φιλόσοφος καί ὁ ὁ πᾶς δείκνυμι κηδεμών καί ὁ ἐπί τις εσχοπαις μακροθυμία καί ὁ ἐντεῦθεν ὁ ἀνόητος προσφέρω λώβη καί ὁ ἔσχατος αὐτός ἐπιφοιτάω πανολεθρία . ἐν δέ ὁ Γοργίας καί ὁ τιμωρία δηλόω ὁ αἴτιος λέγω οὗτος · « προσήκω δέ πᾶς ὁ ἐν τιμωρία εἰμί , ὑπό ἄλλος ὀρθῶς τιμωρέω , ἢ ἀγαθός ζ γίγνομαι καί ὑφίημι ὁ ἢ παράδειγμα θ ἄλλος γίγνομαι , ἵνα ἐκεῖνος ι δράω πάσχω ὅς πάσχω Κ , φοβέω ( αὖος ) μελτίους γίγνομαι . εἰσί δέ ὁ ὠφελέω μέν λ καί δίκη δίδωμι ὑπό Θεός καί μ ἄνθρωπος οὗτος ὁ ἄν ἴδιος ἁμάρτημα ἁμαρτάνω Ν , ὅμως δέ διά ἀληθινός καί αδυναω γίγνομαι αὐτός ἢ ξ ὠφέλεια , πᾶς ΑΘΕ καί ἐν ἀείδω · οὖον γάρ οἷος τε ἄλλως ὁ ἀπαλλάσσω · ὁ δέ , ἐκ ὁ ἔχω ἀδίκημα καί διά ὁ π τοιοῦτος ἀδίκημα ἀνίστημι ρ πάμπαν γίγνομαι , ἐνταῦθα ὁ παράδειγμα γίγνομαι Σ , καί οὗτος τ μέν οὐ ὀνίνημι υ , ὅτε ἀνίστημι εἰμί φ ἄλλος δέ ὀνίνημι ὁ οὗτος δράω διά ὁ χ μέγας ἁμαρτία καί ὀδυνηρός καί φοβερός πάθος πάσχω ψ . ( 7 ) οὗτος δέ κοινός οὖον σοφός Πλάτων ἐκ ὁ θεῖον συνήκω λόγος · ἀκούω γάρ πάντως ὁ διά Μωϋσῆς ἐπί Θεός πρός ὁ Φαραώ λέγω · ὁ · « εἰς αὐτός οὗτος ἐξεγείρω σύ , ὅπως ἐνδείκνυμι ἐν σύ ὁ δύναμις ἐγώ , καί ὅπως διαγγέλλω ὁ ὄνομα ἐγώ ἐν πᾶς ὁ γῆ . » Ὅσαποτὴ γάρ ὁ γίγνομαι ἐκεῖνος παντεδαπῆς καί κόλασις ἐπιτάσσω αὐτός ὁ Θεός , οὐ ὥστε ἀπορέω ἀγαθός — ἦδος γάρ αὐτός καί ὁ νόος ἀντίτυπος καί ὁ πάθος ἀνήκεστος — ἀλλά ὅπως ὁ περί ἐκεῖνος διήγημα πᾶς ὠφέλεια γίγνομαι παράδειγμα . καθά γάρ ὁ πόλις τρέφω ὁ δήμιος , ὅστε ὁ ἀνδροφόνος καί τεχνωρύχους καί ὁ ἄλλος παρανομώ χολαζω , οὐ ἐπαινέω μέν αὐτός , ἀλλά καί λίαν μισέω ὁ ὁ βίος προαίρεσις , ἀνέχω δέ ὁ οὗτος ὑπηρεσία διά ὁ χρεία , οὕτως ὁ ὁ κόσμος πρύτανις , ὅσος