georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0639.3
Ἐπειδὴ δὲ ἐξ πάντων τούτων τῶν γενῶν οὐδὲν ἦν ὁμοιον τῷ ᾿Αδάμ , εἶπε πάλιν ὁ Θεός , καθά φησιν ἡ Γραφή · 10 Οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον · ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ’ αὐτόν , » βοηθὸν λέγων τὸ θῆλυ διὰ τὸν τῆς παιδογονίας λόγον , συνεργεῖν μέλλον τῷ ἀνδρὶ πρὸς τὴν τοῦ γένους ἀξέσιν τε καὶ διαμονήν . Αὐτὸς δὲ ἐπιλέγει 11 « Καὶ ἐπέβαλεν ὁ Θεὸς ἵκασιν ἐπὶ τὸν ᾿Αδάμ , καὶ ὑ-νύσε , καὶ ἔλαβε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ , καὶ ἀνέπληρσε σάρκα ἀντ’ αὐτῆς , καὶ ῥυκοδόμησε τὴν πλευράν , ἣν ἔλαθεν ἀπὸ τοῦ ᾿Αδάμ , εἰς γυναῖκα 12 . » Ἔστι δὲ ὁ εἰρημένος τῆς Γραφῆς σκοπὸς οὕτος 13 · Κρίνας δὲν σοφίᾳ τὰ πάντα ποιήσας Θεὸς δοῦναι τῷ ᾿Αδὰμ βοηθὸν κατ’ αὐτόν , ὡς ἐπηγγείλατο , οὐκ ἐκ γῆς πλάττει τὸ θῆλυ , καθάπερ καὶ τὸν ἄνδρα , ἀλλ’ εἰς ὕπνον τρέπει τοῦτον καταφορᾶ πνεύματος τὸν νοῦν αὐτοῦ φαντασιώσας καὶ τὸν τῆς ψυχῆς ὀφθαλμὸν εἰς ἁλῆπτον ὁψιν ἐκκαλεῖται , ἵνα τῇ φαντασίᾳ τοῦ τοιούτου κάλλους κατεχόμενος , μὴ γνῷ τὸ γινόμενον · εἶτα λαμβάνει μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ ἀκαμάτως , ἀσθῶν αἰγηδόνας αὐτῷ μὴ ἐπαναγαγὼν · καὶ εὐθὺς ὡς τεχνίτης καὶ ἰατρὸς σύντομος , τὸ λείπον διὰ σαρκὸς ἀνεπλήρωσεν . Ἐν δαφ γὰρ 14 τὴν ψυχὴν τῇ ἀχόρεστῳ τῆς θείας ἡδονῆς περιέστα , τὴν πλευράν , ἣν ἔλαθεν , C ῥυκοδόμησεν εἰς γυναῖκα , μυστικῶς ἐκτυπώσας αὐτὴν εἰς ζῷον λογικόν , κάλλει ἀμήχανῷ καὶ σχήματι εὐπρεπεστάτῳ κεκοσμημένην , καὶ ἄγει τοῦτο πρὸς τὸν ᾿Αδάμ . Εἶτα ἐκεῖνος , ἄτε θείου πνεύματος μέτοχος ὤν , ἐγνώκως , ὅτι ἐξ αὐτοῦ ἦν , φησὶ 15 « Τοῦτο νῦν ὁστοῦν ἐκ τῶν ὀστῶν μου , καὶ σάρξ ἐκ τῆς σαρκὸς μου · αὕτη κληθήσεται γυνή , ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὕτη ἐλήφθη 16 » αὐτῆ . Ὁρῶν οὖν ὁ ᾿Αδὰμ τὴν γυναῖκα , οὐχ 909 ὡς γυναῖκα θεώμενος ἐπασχεν , ἀλλ’ ὡς ἑαυτὸν ὁρῶν , πνευματικῶς ὑφραίνετο 16 , τὴν ὁμοίαν βλέπων καὶ ταύτην ἔχουσαν κατασκευὴν . ᾿Ωσαύτως δὲ καὶ ἡ γυνή , θεωροῦσα τὸν ἄνδρα , μεγάλως ἠγάλλετο , κατ’ αὐτὸν οὖσαν ἑαυτὴν ἐννοοῦσα . ᾿Οντων οὖν αὐτῶν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς , D νόμον διδῶσιν αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐπ’ εὐεργεσίᾳ , τοῦ δεῖξαι μὴν λευθέραν τὴν ψυχὴν ἐν τῇ ἀτεξευσιότητι , ὑποδείξαι δὲ ὡς ὑπὸ δεσπότου καὶ κηδεμόνα εἰσι , λέγων οὕτως · « 17 Ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγή , ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γνώσεως καλοῦ καὶ πονηροῦ , οὐ φάγεσθε ἀπ’ αὐτοῦ · ἡ δ’ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε 18 ἀπ’ αὐτοῦ , θανάτῳ ἀποθανεῖσθε , » τοὐτέστιν , θνητοὶ ἔσεσθε . Οὕτω γὰρ καὶ ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσε · « Ἡ δ’ ἂν ἡμέρᾳ φάγῃ ἀπὸ τοῦ ξύλου , θνητὸς ἔση . »
Lemmas: ἐπεί δέ ἐκ πᾶς οὗτος ὁ γένος οὐδείς εἰμί ὅμοιος ὁ Αδάμ , εἶπον πάλιν ὁ Θεός , καθά φημί ὁ γραφή · 10 οὖον καλός εἰμί ὁ ἄνθρωπος μόνος · ποιέω αὐτός βοηθός κατά αὐτός , » βοηθός λέγω ὁ θῆλυς διά ὁ ὁ παιδογονία λόγος , συνεργέω μέλλω ὁ ἀνήρ πρός ὁ ὁ γένος ἄξος τε καί διαμονή . αὐτός δέ ἐπιλέγω 11 « καί ἐπιβάλλω ὁ θεός ἵκω ἐπί ὁ Αδάμ , καί ὑ-νύσε , καί λαμβάνω εἷς ὁ πλευρά αὐτός , καί ἀναπληρόω σάρξ ἀντί αὐτός , καί ῥυκοδόμησε ὁ πλευρά , ὅς λανθάνω ἀπό ὁ Αδάμ , εἰς γυνή 12 . » εἰμί δέ ὁ εἴρω ὁ γραφή σκοπός οὗτος 13 · κρίνω δέν σοφία ὁ πᾶς ποιέω θεός δίδωμι ὁ Αδάμ βοηθός κατά αὐτός , ὡς ἐπαγγέλλω , οὐ ἐκ γῆ πλάσσω ὁ θῆλυς , καθάπερ καί ὁ ἀνήρ , ἀλλά εἰς ὕπνος τρέπω οὗτος καταφορά πνεῦμα ὁ νόος αὐτός φαντασιόω καί ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός εἰς ἄληπτος ὄψις ἐκκαλέω , ἵνα ὁ φαντασία ὁ τοιοῦτος κάλλος κατέχω , μή γιγνώσκω ὁ γίγνομαι · εἶτα λαμβάνω εἷς ὁ πλευρά αὐτός ἀκάματος , οἰδάνω αιγηδοναω αὐτός μή ἐπανάγω · καί εὐθύς ὡς τεχνίτης καί ἰατρός σύντομος , ὁ λείπω διά σάρξ ἀναπληρόω . ἐν δα γάρ 14 ὁ ψυχή ὁ αχορεστον ὁ θεῖος ἡδονή περιίστημι , ὁ πλευρά , ὅς λανθάνω , C ρυκοδοπαραμαω εἰς γυνή , μυστικός ἐκτυπόω αὐτός εἰς ζῷον λογικός , κάλλος ἀμήχανος καί σχῆμα εὐπρεπής κοσμέω , καί ἄγω οὗτος πρός ὁ Αδάμ . εἶτα ἐκεῖνος , αὔγ-ασμα θεῖον πνεῦμα μέτοχος εἰμί , γιγνώσκω , ὅτι ἐκ αὐτός εἰμί , φημί 15 « οὗτος νῦν ὁστέω ἐκ ὁ ὀστέον ἐγώ , καί σάρξ ἐκ ὁ σάρξ ἐγώ · οὗτος καλέω γυνή , ὅτι ἐκ ὁ ἀνήρ οὗτος λαμβάνω 16 » αὐτῆ . ὁρῶν οὖν ὁ Αδάμ ὁ γυνή , οὐ 909 ὡς γυνή θεάομαι πάσχω , ἀλλά ὡς ἑαυτοῦ ὁράω , πνευματικός ὑφαίνω 16 , ὁ ὅμοιος βλέπω καί οὗτος ἔχω κατασκευή . Ὠσαύτως δέ καί ὁ γυνή , θεωρέω ὁ ἀνήρ , μέγας ἀγάλλομαι , κατά αὐτός εἰμί ἑαυτοῦ ἐννοέω . ᾿Οντων οὖν αὐτός ἐν ὁ παράδεισος ὁ τρυφή , D νόμος δίδωμι αὐτός ὁ θεός ἐπί εὐεργεσία , ὁ δείκνυμι μήv λευθέραν ὁ ψυχή ἐν ὁ ἀτεξευσιότητι , ὑποδείκνυμι δέ ὡς ὑπό δεσπότης καί κηδεμών εἰμί , λέγω οὕτως · « 17 ἀπό πᾶς ξύλον ὁ ἐν ὁ παράδεισος βρῶσις φαγή , ἀπό δέ ὁ ξύλον ὁ γνῶσις καλός καί πονηρός , οὖον ἐσθίω ἀπό αὐτός · ὁ δέ εἄν ἡμέρα ἐσθίω 18 ἀπό αὐτός , θάνατος ἀποθνῄσκω , » ἑτέστιν , θνητός εἰμί . οὕτως γάρ καί ὁ Σύμμαχος ἑρμηνεύω · « ὁ δέ εἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον , θνητός σέω . »