georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0111.1
ὁ σοφὸς λέγων 80 · « Μὴ εὐφραίνου ἐπὶ υἱοῖς ἀσεβέσιν , » καὶ · « Εἰ μὴ ἐστι μετ’ αὐτῶν φόβος Θεοῦ , μὴ ἐλπίζετεῦσης τῇ ζωῇ αὐτῶν , » καὶ 81 · « Στενάζεις πένθει ἀμῶρ · καὶ ἐξάπιννα τὴν ἐξ αὐτῶν συντέλειαν γνώσῃ . » Πολλοὶ μὲν οὖν , ὡς ἔφη 82 , πολλά τοιαῦτα πεπόνθασιν · εἰ δὲ τινες καὶ διέφυγον , ἀλλ’ οὐχ ( 26a ) εἰς τέλος ἔφυγον , ὅτι ἐπὶ κακῷ τῆς ἑαυτῶν κεφαλῆς · ἀπεθάνοντες δὲ ἴσκι μικροτέραν τίσουσι δίκην . » Ὅπερ εἰδὼς ὁ Ἀπόστολος παρανεῖ ψάσκων 83 · « Οἱ πατέρες , ἐκτρέφετε τὰ τέκνα ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου . » Καὶ μὴν ἐπισφαλὲς καὶ λᾶν ἐπικινδυνον ἐφησυχάζειν τοῖς ἀμαρτάνουσι , καθὼς αἱ Γραφαὶ διαγορεύουσι . Ἰδοὺ γὰρ ὁ μὲν Ἄχαρ ἡνίκα τὴν χρυσὴν γλῶτταν ἐκλέλε καὶ τὴν ψιλὴν ἐσθῆτα , ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν γέγονεν ἡ ὀργὴ τοῦ Κυρίου 84 , καὶτοῦς μὲν εἰδὼτα τὸν ἁμαρτητὰ καὶ τὸ ἁμάρτημα μέχρις οὐ ἐφανερῶθη ὁ κλέπτης καὶ τὸν φοβερὸν ἐκεῖνον ἄμα πᾶσι τοῖς 116 ἰδίοις ἀπέστην διέθρον . Ὁ δὲ Ἠλεῖ , καίπερ οὐκ ἐφησυχάσας τοῖς ἑαυτοῦ υἱοῖς καὶ ( οἱμοῖ , » ὡς εἴρηται 85 , ἀλλὰ καὶ λόγῳ πλείονα 86 κατασκευάσας , τῆς τε ἁμαρτίας τὸ δῶπον καὶ τῆς κρίσεως τὸ φρικτόν , ὅτι μὴ ὅλως ἐμβριθέστερον ἐξεδίκησε , τοσοῦτον παρώξυνεν τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ , ὡς καὶ τὸν λαὸν σὺν τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ μαχαίρᾳ πεσεῖν καὶ τὴν κειωτὸν ἐκείνην τὴν φοβερὰν καὶ ὀλίγους λῆπτην , ὑπὸ χειρῶν ἀλλοτρίων ἀγαγῆσαι , ὅπου ἂν βούλοιτο · καὶ αὐτὸν ἐκεῖνον , τὸν μέγαν ἱερέα λέγω , οἰκτρῷ τέλει τὸν βίον καταστρέψαι . Εἰ δὲ τοῦ κατὰ τοῦ μὴ ἁμαρτήσαντος καὶ καλούσαντος 87 καὶ διαμαρτυρομένου τοῖς ἀμαρτήσασιν τοιαύτη ὀργὴ ἐξεκινεῖτο , τί ἂν τις εἴποι περὶ τῶν γινωσκόντων καὶ ἐφησυχάζοντων ; οἵτινες ἐὰν μὴ διέγνωται τὸ ὑπὸ τοῦ Ἀποστόλου εἰρημένον 87 · « Διὰ τί οὐχὶ μάλλον ἐπενόηστας , ἵνα ἐξαρθῇ ἐκ μέσου ὑμῶν ὁ τὸ ἔργον τοῦτο πράξας ; » ἀνάγκη καὶ αὐτοὺς ἐκείνους ἀπόλλυσθαι · ὥστε κινδυνεύσει πάντως καὶ νῦν ὁμοῦ πάντες , τὸν αὐτὸν θρόνον ὑποστῆναι ἢ χειρόνα 88 · « Ἐπτάκις μὲν γὰρ ἐκπίπτεται ἰχ Κάτιν , ἐκ δὲ Ἄδαμ ( τὰ ὅμοια ὁ ἀμαρτῶν ) ἐβδομηκοντάκις ἐπτά . » Διὰ τί δὲ πάλιν εἰ μὲν τῶν ἀνθρώπων ἀμαρτάνοντες κολάζονται , οἱ δὲ οὐ κολάζονται ; Πῶς γὰρ τῶν Ἰουδαίων μοχοποιησάντων ἀπάντων , οἱ μὲν ἐκολάζοντο , αἱ δὲ οὐκ ἐκολάζοντο ; Ἡ πάντως οἱ μὲν , εὐθλον , ὅτι μετενόησαν καὶ τὴν φύσιν αὐτῶν ἠγνόησαν διὰ τὴν εὐλάβειαν , οἱ δὲ τῇ πακίρ ἐνέμειναν , ὡς τὸ μὲν ἁμάρτημα ἴσον ἦν , τὰ δὲ μετὰ ταῦτα οὐχ ἴσα ; Τίνο ; δὲ ἕνεκεν καὶ ἐπὶ τοῦ Ἄδαμ καὶ τῆς Ἑῶας οὐχὶ αὐτὴ τιμωρία , εἰ καὶ αὐτὴ ἡ ἁμαρτία ; « Ὅτι οὐχ ἦν ἴσον τὸ ὑπὸ γυναικὸς ἀπατηθῆναι καὶ ὑπὸ δρεως ; · διὸ οὐδὲ ἀπάτην ἐκεῖνο Παῦλος ἐκάλεσε , οὕτω λέγων · « Ὁ μὲν Ἄδαμ οὐχ ἠπατήθη , ἡ δὲ γυνὴ ἐξαπατηθείσα ἐν παραβάσει γέγονεν . » Τίνος δὲ ἕνεκεν ὁ τὰ ξύλα συλλέξας οὐχ ἔτυχε φιλανθρωπίας 89 ; « Ὅτι πολλὰς παρανομίας ἦν τὸ γινόμενον ἀνάμυστον · ἐκ
Lemmas: ὁ σοφός λέγω 80 · « μή εὐφραίνω ἐπί υἱός ἀσεβής , » καί · « εἰμί μή εἰμί μετά αὐτός φόβος Θεός , μή ἐλπίζω ὁ ζωή αὐτός , » καί 81 · « στενάζω πένθος ἀμήρ · καί ἐξάπινος ὁ ἐκ αὐτός συντέλεια γιγνώσκω . » πολλός μέν οὖν , ὡς φημί 82 , πολύς τοιοῦτος πάσχω · εἰμί δέ τις καί διαφεύγω , ἀλλά οὐ ( 26a ) εἰς τέλος φεύγω , ὅτι ἐπί κακός ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή · ἀποθνῄσκω δέ ἴσκιος μικρός τίνω δίκη . » ὅπερ εἰδοί ὁ ἀπόστολος παρανέω ψάσκων 83 · « ὁ πατήρ , ἐκτρέφω ὁ τέκνον ἐν παιδεία καί νουθεσία κύριος . » καί μήv ἐπισφαλής καί λᾶν ἐπικινδυνεύω ἐφησυχάζω ὁ ἁμαρτάνω , καθώς ὁ γραφή διαγορεύω . ἰδέ γάρ ὁ μέν Ἄχαρ ἡνίκα ὁ χρύσεος γλῶσσα κλέω καί ὁ ψιλός ἐσθής , ἐπί πᾶς ὁ λαός γίγνομαι ὁ ὀργή ὁ κύριος 84 , καθίημι μέν οἶδα ὁ ἁμαρτητὰ καί ὁ ἁμάρτημα μέχρι οὖον φανερόω ὁ κλέπτης καί ὁ φοβερός ἐκεῖνος ἄμη πᾶς ὁ 116 ἴδιος ἀφίστημι διατρέω . ὁ δέ Ἠλεῖ , καίπερ οὐ ἐφησυχάζω ὁ ἑαυτοῦ υἱός καί ( οἴμοι , » ὡς εἴρω 85 , ἀλλά καί λόγος πλείων 86 κατασκευάζω , ὁ τε ἁμαρτία ὁ δῶπον καί ὁ κρίσις ὁ φρικτός , ὅτι μή ὅλως ἐμβριθής ἐκδικέω , τοσοῦτος παροξύνω ὁ ὀργή ὁ Θεός , ὡς καί ὁ λαός σύν ὁ υἱός αὐτός μάχαιρα πίπτω καί ὁ κεῖος ἐκεῖνος ὁ φοβερός καί ὀλίγος λήπτης , ὑπό χείρ ἀλλότριος ἀγάω , ὅπου εἄν βούλομαι · καί αὐτός ἐκεῖνος , ὁ μέγας ἱερεύς λέγω , οἰκτρός τέλος ὁ βίος καταστρέφω . εἰμί δέ ὁ κατά ὁ μή ἁμαρτάνω καί καλέω 87 καί διαμαρτύρομαι ὁ ἁμαρτάνω τοιοῦτος ὀργή ἐκκινέω , τίς εἄν τις εἶπον περί ὁ γιγνώσκω καί ἐφησυχάζω ; ὅστις ἐάν μή διαγιγνώσκω ὁ ὑπό ὁ ἀπόστολος εἴρω 87 · « Ζεύς τίς οὐ μάλλον ἐπινοέω , ἵνα ἐξαίρω ἐκ μέσος σύ ὁ ὁ ἔργον οὗτος πράσσω ; » ἀνάγκη καί αὐτός ἐκεῖνος ἀπόλλυμι · ὥστε κινδυνεύω πάντως καί νῦν ὁμοῦ πᾶς , ὁ αὐτός θρόνος ὑφίστημι ἢ χείρων 88 · « ἑπτάκις μέν γάρ ἐκπίπτω ἰχ Κάτι , ἐκ δέ Άδαμ ( ὁ ὅμοιος ὁ ἁμαρτάνω ) ἑβδομήκοντα ἑπτά . » Ζεύς τίς δέ πάλιν εἰμί μέν ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτάνω κολάζω , ὁ δέ οὖον κολάζω ; Πῶς γάρ ὁ Ἰουδαῖος μοχοποιεω ἀπαντάω , ὁ μέν κολάζω , ὁ δέ οὐ κολάζω ; ὁ πάντως ὁ μέν , ὕθλος , ὅτι μετανοέω καί ὁ φύσις αὐτός ἀγνοέω διά ὁ εὐλάβεια , ὁ δέ ὁ πακίρ ἐμμένω , ὡς ὁ μέν ἁμάρτημα ἴσος εἰμί , ὁ δέ μετά οὗτος οὐ ἴσος ; Τίνος ; δέ ἕνεκα καί ἐπί ὁ Άδαμ καί ὁ δμώς οὐ αὐτός τιμωρία , εἰμί καί αὐτός ὁ ἁμαρτία ; « ὅτι2 οὐ εἰμί ἴσος ὁ ὑπό γυνή ἀπατάω καί ὑπό δρεως ; · διό οὐδέ ἀπάτη ἐκεῖνος Παῦλος καλέω , οὗτος λέγω · « ὁ μέν Άδαμ οὐ ἀπατάω , ὁ δέ γυνή ἐξαπατάω ἐν παράβασις γίγνομαι . » τίς δέ ἕνεκα ὁ ὁ ξύλον συλλέγω οὐ τυγχάνω φιλανθρωπία 89 ; « ὅτι2 πολύς παρανομία εἰμί ὁ γίγνομαι ἀνάμυστον · ἐκ