georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0097.1
τοὺς πολλοὺς ἐκείνους διαύλους , καὶ πόνους , καὶ κόπους , καὶ ἀγῶνας , καὶ ἰδρώτας , καὶ πειρασμούς , καὶ θλίψεις , διὰ μικρὰν πλῆμμελίαν διήμαρτε , ὁ πᾶσης ἀρετῆς ἄνθεῖο καησχημένος καὶ λαμπρόμενος καὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ , τῆς ἁγίᾳγγελίας ἐλπίδος , καὶ τῆς διὰ τῶν τοσούτων χρόνων ἀποκαταδοκομῆνης καὶ βλεπομένης ἐρέσεως καθέστησε ξένος . Βαβαὶ τοῦ θαύματος · καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ τὰ περὶ τῆς τῶν ἀγίων πράξεως καὶ ῥήσεως ἀκριβολογίας καὶ ἐξετάσεως · ἀληθῆς γάρ , ὅτι « Ὀλίγοι οἱ σωζόμενοι » καὶ « Βιαστῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , » καὶ βιασταὶ ἀρπάζουσιν αὐτήν · » — ἐπειτὲ οὐδὲ ὀφελον τῆς προειργασμένης δικαιοσύνης καὶ τῆς προλαβούσης πρὸς Θεὸν οἰκειώσεως · τοῦ δικαίου παρβησίας , εἰ μὴ σύμφωνον τῇ ἀρετῆς καὶ κατάλληλον ἀπαντήσει τὸ τέλος · ὡς ὁ μέγας οὖτος , καὶ ἀξίαστος θεράπων καὶ ὑπὲρ ἀνθρώπων διάκονος ἐναργῶς ἀπέδειξεν . Κάντευθεν , ὡς δοκεῖν , ὁ δίκαιος κριτὴς εἰκῶς ἔφη διὰ τοῦ προφήτου · « Ἐν τῷ ἀποστρέφαι δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιῆσαι ἀδικίαν , πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ , ἃς ἐποίησεν , οὐ μὴ μνησθῶσιν , ἀλλ' ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται · » καὶ « δικαιοσύνη δικαίου οὐ μὴ ἐξλείψεται αὐτὸν ἐν ᾧ ἂν ἡμέρᾳ πλανηθῇ . » Ὅρα γὰρ ὅπως οὐτὲ τὰ ἐν τοσούτοις ἔτεσι τοῦ Μωϋσέως πλειστα καὶ διάφορα καὶ ὑπὲρ λόγον ἀριστεύματα καὶ αἱ συνεχεῖς μετὰ ταῦτα δεήσεις , καὶ ἱκετηρίαι τὸν Θεὸν ἐδυσώπησαν · οὐτὲ μὴν ἡ προλαβοῦσα τῇλικαύτῃ καὶ τοσαύτῃ δόξᾳ τε καὶ οἰκειώσει καὶ προσεδρίᾳ εἰς οἶκτον καὶ συγγνώμην τοῦ σφάλματος ἐπικατάσασθαι τὸν Θεὸν τῇνικαῦτα δεδύναται διὰ τὸ μέγεθος τοῦ ἀξιώματος . Εὐδῆλον ὅτι κατὰ τὸν Σολομῶντα « κρίσις ἀπότομος ἐν τοῖς ὑπερήχοις γίνεται . » καὶ « τοῖς κραταίοις ἰσχυρὰ ἐρίσταται ἐρευνα . » ( 9 ) Διδάσκει δὲ γε διὰ τούτων ἡμᾶς ὁ Θεὸς ὡς τοὺς ἐν ἀρετῇ τελείῳ τὴν ἀκριβείαν ἀπαιτεῖ , καὶ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους μεγάλα παρανομοῦσι μακροθυμῶν , τοῖς ἁγίοις ( 20° ) ταύτης οὐ μεταδίδωσι τῆς συγγνώμης · « Θεὸν ὁ μὲν Σολομὼν αὐθὶς φησιν · « Ὁ μὲν γὰρ ἐλάχιστος σύγνωστός ἐστιν ἐλέους , δυνατοὶ δὲ δυνατῶ · ἐτασθήσονται · » ὁ δὲ Κύριος · « Ὦ μὲν γὰρ ὀλίγον ἐδδθη , φησίν , ὀλίγον ἀπαιτησοῦσι παρ' αὐτοῦ · ὃ δὲ πολὺ , πολὺ καὶ ἀπαιτήσουσι παρ' αὐτοῦ . » — Οὐκοῦν εὐλαβῶν εἶπαι · « Ὦ βίος , πλοῦτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως Θεοῦ · ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ! » Καὶ « Φοβερὸν τὸ ἐμπέσεσθαι εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος . » Καὶ « Φοβερὸν τὸ πρὸς τὸν Κύριον ἐπὶ ποιοῦντας κακά . » Διότι « Κατὰ τὸ πολὺ ἔλεος αὐτοῦ , οὕτως καὶ πολὺς ὁ ἔλεγχος αὐτοῦ . » « Ἔλεος γὰρ καὶ ὀργὴ παρ' αὐτοῦ , » καὶ « Ἐπὶ ἁμαρτωλοὺς καταπαύσει ὁ θυμὸς αὐτοῦ . » Καὶ διὰ τοῦτο πάντως , « Οὐδὲ ἀγγέλων ἁμαρτησάντων ἐφείσατο , » καθὼς γέγραπται .
Lemmas: ὁ πολύς ἐκεῖνος δίαυλος , καί πόνος , καί κόπος , καί ἀγών , καί ἱδρώς , καί πειρασμός , καί θλῖψις , διά μικρός πλῆμμελίαν διαμαρτάνω , ὁ πᾶς ἀρετή ἀνθέω καησχημένος καί λάμπρω καί ἔργον καί λόγος , ὁ αγιαγγελια ἐλπίς , καί ὁ διά ὁ τοσοῦτος χρόνος αποκαταδοκομηνη καί βλέπω ρέσις καθίστημι ξένος . βαβαί ὁ θαῦμα · καί ὁ ὁ Θεός ὁ περί ὁ ὁ Ἀγίων πρᾶξις καί ῥῆσις ἀκριβολογία καί ἐξέτασις · ἀληθής γάρ , ὅτι « ὀλίγος ὁ σώζω » καί « βιαστής εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , » καί βιαστής ἁρπάζω αὐτός · » — ἐπείτε οὐδέ ὀφείλω ὁ προεργάζομαι δικαιοσύνη καί ὁ προλαμβάνω πρός θεός οἰκείωσις · ὁ Δίκαιος παρβησίας , εἰμί μή σύμφωνος ὁ ἀρετή καί κατάλληλος ἀπαντάω ὁ τέλος · ὡς ὁ μέγας οὗτος , καί ἄξιος θεράπων καί ὑπέρ ἄνθρωπος διάκονος ἐναργής ἀποδείκνυμι . Κάντευθεν , ὡς δοκέω , ὁ δίκαιος κριτής ἵημι φημί διά ὁ προφήτης · « ἐν ὁ ἀποστρέφω Δίκαιος ἐκ ὁ δικαιοσύνη αὐτός καί ποιέω ἀδικία , πᾶς ὁ δικαιοσύνη αὐτός , ὅς ποιέω , οὖον μή μιμνήσκω , ἀλλά ἐν ὁ ἁμαρτία αὐτός ἀποθνῄσκω · » καί « δικαιοσύνη Δίκαιος οὖον μή ἐκλείπω αὐτός ἐν ὅς εἄν ἡμέρα πλανάω . » Ὅρας γάρ ὅπως οὔτε ὁ ἐν τοσοῦτος ἔτος ὁ Μωϋσῆς πλεῖστος καί διάφορος καί ὑπέρ λόγος ἀρίστευμα καί ὁ συνεχής μετά οὗτος δήω , καί ἱκετήριος ὁ θεός δυσωπέω · οὔτε μήv ὁ προλαμβάνω τηλικόσδε καί τοσοῦτος δόξα τε καί οἰκειόω καί προσεδρεία εἰς οἶκτος καί συγγνώμη ὁ σφάλμα ἐπικαθίστημι ὁ θεός τηνικαῦτα δυνατός διά ὁ μέγεθος ὁ ἀξίωμα . ευδηλος ὅτι κατά ὁ Σολομών « κρίσις ἀπότομος ἐν ὁ ὑπερηχέω γίγνομαι . » καί « ὁ κραταιός ἰσχυρός ἐρίζω ἔρευνα . » ( 9 ) διδάσκω δέ γε διά οὗτος ἐγώ ὁ θεός ὡς ὁ ἐν ἀρετή τέλειος ὁ ἀκρίβεια ἀπαιτέω , καί ὁ ἄλλος ἄνθρωπος μέγας παρανομέω μακροθυμέω , ὁ ἅγιος ( 20° ) οὗτος οὖον μεταδίδωμι ὁ συγγνώμη · « θεός ὁ μέν Σολομών αὐθίς φημί · « ὁ μέν γάρ μικρός σύγνωστός εἰμί ἔλεος , δυνατός δέ δυνατός · ἐτάζω · » ὁ δέ Κύριος · « ὦ μέν γάρ ὀλίγος δατέομαι , φημί , ὀλίγος ἀπαιτέω παρά αὐτός · ὅς δέ πολύς , πολύς καί ἀπαιτέω παρά αὐτός . » — οὐκοῦν εὐλαβής εἶπον · « ὦ βίος , πλοῦτος καί σοφία καί γνῶσις Θεός · ὡς ἀνεξερεύνητος ὁ κρίμα αὐτός καί ἀνεξιχνίαστος ὁ ὁδός αὐτός ! » καί « Φοβερός ὁ ἐμπίπτω εἰς χείρ Θεός ζῶ . » καί « Φοβερός ὁ πρός ὁ κύριος ἐπί ποιέω κακός . » διότι « κατά ὁ πολύς ἔλεος αὐτός , οὕτως καί πολύς ὁ ἔλεγχος αὐτός . » « Ἔλεος γάρ καί ὀργή παρά αὐτός , » καί « ἐπί ἁμαρτωλός κατάπαυσις ὁ θυμός αὐτός . » καί διά οὗτος πάντως , « οὐδέ ἄγγελος ἁμαρτάνω φείδομαι , » καθώς γράφω .