georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0108.1
Δ ὁμᾶς , καὶ οὐκ ἠθέλησάτε · εἰσὶ ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος . » Ἐπεὶδὴ γὰρ , φησίν , οὐ δέξασθε τὴν φιλανθρωπίαν , ἐπιγνώσασθε τὴν ἐξουσίαν τῆς τιμωρίας . Ὅταν γὰρ ἴδῃ ὁ Θεὸς εἰς ἄκρον κακίας ἐκκλίνοντα τὸν ἄνθρωπον , ἀπαίρει τὴν ἑαυτοῦ χάριν ἐξ αὐτοῦ , ἧς ὁ ἄνθρωπος στερούμενος , ἐπὶ πλεῖον τραχύνεται , ἐκ τοῦ διαβόλου ἐρεθιζόμενος , καὶ μὴ ἔχων τὸν Θεὸν ἐν ἑαυτῷ συμβουλεύτον ἀποσχέδασε · ἀπὸ κακοῦ , καὶ διὰ τοῦτο καταλαμβάνει αὐτὸν ἡ ὀργή . ( 7 ) Οὕτω τοίνυν προφανῶς ἡ ψῆφος τῆς ἀδεξάστου καὶ θείας κρίσεως , διαδειχθεῖσα ἐν ἐπιτομῇ · « Ὦφονται εὐθεῖς , καὶ εὐφρανθήσονται , καὶ πᾶσα ἀνομία ἐμφραξεῖ στόμα αὐτῆς . » Καὶ μάλαι εἰκῶς · « Πρὸς γὰρ τοὺς σκολιοὺς , σκολίας ὁδοὺς ἀποστελεῖ Κύριος , » καὶ « Οὐκ ἀδίκως ἐκτείνονται δίχτυα πτερωτοῖς . » — Οἱ δὲ πόδες αὐτῶν εἰς κακίαν τρέχουσιν καὶ ταχύνει εἰς τοῦ ἐκχεῖν αἷμα . » Διὸ φησιν ὁ Ἀπόστολος · « Ἡ ἀγνοεῖς , ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει ; κατὰ δὲ τὴν σκληρότητα καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως καὶ δικαιοκρισίας Θεοῦ . » — Καὶ γὰρ πάντα , φησι , τὰ ἔργα Κυρίου μετὰ δικαιοσύνης , φυλάσσεται δὲ ὁ ἄσεβης εἰς ἡμέραν κακὴν . » ( 8 ) Οἱ τοίνυν παρανομοῦντες καὶ παραπικραίνοντες , εὐωδούμενοι πολλάκις τῇ μακροθυμίᾳ τοῦ Θεοῦ καὶ μηδὲν πῃσχόντες δεῖνον , ἀλλ’ εὐθύνοντες καὶ πάσης εὐπραγίας καὶ εὐημερίας καὶ εὐθωσίας καὶ πολυχρωίας ἀπολαύοντες , 112 « Οὕτως , φασίν , οἱ ἀγνώμονες , εὐριστεῖται ὁ Θεὸς καὶ χαίρει . » Καὶ διὰ τοῦτο « Ποιήσωμεν τὰ κακὰ ἵνα πλεῖον ἐλθῇ τὰ ἀγαθά , » — ὧν τὸ κρίμα ἐνδικόν ἐστι . » Περὶ δὲ καὶ Δαυὶδ ἔλεγε « Ἐν κόποις ἀνθρώπων οὐκ εἰσίν , καὶ μετὰ ἀνθρώπων οὐ μαστιγώθησονται · διὰ τοῦτο ἐκράτησεν αὐτοὺς ἡ ὑπερηφανία εἰς τέλος , καὶ περιέδιδοντο ἀδικίαι καὶ ἀσεβίαι » καὶ « Διενόηθησαν καὶ ἐλάλησαν πονηρίας , ἀδικίας · τὸ στόμα ἐλάλησαν . Ἔθεντο εἰς οὐρανὸν τὸ στόμα αὐτῶν , καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν διέδεν ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ εἶπαν · Πῶς ἔγνω ὁ Θεός ; καὶ · Εἰ ἐστι γνῶσις ἐν τῷ Ὑψίστῳ ; » — « Οἷς διὰ τὰς δολιότητας αὐτῶν ὁ Θεὸς ἔθετο αὐτοῖς κακά , κατέβαλεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐπαρθῆναι , καὶ ἐγένοντο εἰς ἐρήμωσιν , ἐξάπται ἐξέλιπον , ἀπόλοντο διὰ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν . » ὅθεν « Εἶπα τοῖς παρανομῶσι · Μὴ παρανομεῖτε καὶ τοῖς ἁμαρτάνουσι ( 25 ) · Μὴ ὑψώσετε κέρας — καὶ μὴ λαλεῖτε κατὰ τοῦ Θεοῦ ἀδικίαν , διότι Θεὸς κριτὴς ἐστίν · καὶ « Μὴ παραζηλῶ ἐν τῷ κατευνωμένῳ · ἐν τῷ ὁδῷ αὐτοῦ , ἐν ἀνθρώπῳ ποιοῦντι παρανομίαν · » — « Ὅτι , ὥσπε χόρτος , ταχὺ ἀποξηρανθήσονται , καὶ ὥσπε λάχανα χλόης , ταχὺ ἀποπεσοῦνται · δίκαιος γὰρ Κύριος , καὶ δικαιοσύνας ἠγάπησεν . » ( 9 ) Δεῖ τοίνυν , εἴ πάντες δοῦλοι εὐγνώμονες τυγχάνομεν καὶ ἀνυπόκριτοι , μὴ βασιλεῖα
Lemmas: δ ὁμάς , καί οὐ ἐθέλω · εἰμί ἀφίημι ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος . » ἐπειδή γάρ , φημί , οὖον δέχομαι ὁ φιλανθρωπία , ἐπιγιγνώσκω ὁ ἐξουσία ὁ τιμωρία . ὅταν γάρ ὁράω ὁ θεός εἰς ἄκρος κακία ἐκκλίνω ὁ ἄνθρωπος , ἀπαίρω ὁ ἑαυτοῦ χάρις ἐκ αὐτός , ὅς ὁ ἄνθρωπος στερέω , ἐπί πλείων τραχύνω , ἐκ ὁ διάβολος ἐρεθίζω , καί μή ἔχω ὁ θεός ἐν ἑαυτοῦ συμβουλεύω ἀποσχέδασε · ἀπό κακός , καί διά οὗτος καταλαμβάνω αὐτός ὁ ὀργή . ( 7 ) οὕτως τοίνυν προφανῶς ὁ ψῆφος ὁ ἀδεξάστου καί θεῖος κρίσις , διαδείκνυμι ἐν ἐπιτομή · « ωφοντ εὐθύς , καί εὐφραίνω , καί πᾶς ἀνομία ἔμφραξις στόμα αὐτός . » καί μάλη ἵημι · « πρός γάρ ὁ σκολιός , σκολιός ὁδός ἀποστέλλω Κύριος , » καί « οὐ ἄδικος ἐκτείνω δίχτυ πτερωτός . » — ὁ δέ πούς αὐτός εἰς κακία τρέχω καί ταχύνω εἰς ὁ ἐκχέω αἷμα . » Διὸ φημί ὁ ἀπόστολος · « ὁ ἀγνοέω , ὅτι ὁ χρηστός ὁ Θεός εἰς μετάνοια σύ ἄγω ; κατά δέ ὁ σκληρότης καί ἀμετανόητος Καρδία θησαυρίζω σεαυτοῦ ὀργή ἐν ἡμέρα ὀργή καί ἀποκάλυψις καί δικαιοκρισία Θεός . » — καί γάρ πᾶς , φημί , ὁ ἔργον κύριος μετά δικαιοσύνη , φυλάσσω δέ ὁ ασεβής εἰς ἡμέρα κακός . » ( 8 ) ὁ τοίνυν παρανομέω καί παραπικραίνω , εὐωδέω πολλάκις ὁ μακροθυμία ὁ Θεός καί μηδείς πήγνυμι δεῖνος , ἀλλά εὐθύνω καί πᾶς εὐπραγία καί εὐημερία καί εὐθωσίας καί πολύχροια ἀπολαύω , 112 « οὕτως , φημί , ὁ ἀγνώμων , εὐρίζω ὁ θεός καί χαίρω . » καί διά οὗτος « ποιέω ὁ κακός ἵνα πλείων ἔρχομαι ὁ ἀγαθός , » — ὅς ὁ κρίμα ἔνδικος εἰμί . » περι δέ καί Δαυίδ λέγω « ἐν κόπος ἄνθρωπος οὐ εἰμί , καί μετά ἄνθρωπος οὖον μαστιγόω · διά οὗτος κρατέω αὐτός ὁ ὑπερηφανία εἰς τέλος , καί περιδίδωμι ἀδικία καί ἀσεβίας » καί « διανοέομαι καί λαλέω πονηρία , ἀδικία · ὁ στόμα λαλέω . τίθημι εἰς οὐρανός ὁ στόμα αὐτός , καί ὁ γλῶσσα αὐτός δίδωμι ἐπί ὁ γῆ , καί εἶπον · Πῶς γιγνώσκω ὁ Θεός ; καί · εἰμί εἰμί γνῶσις ἐν ὁ ὕψιστος ; » — « οἷς διά ὁ δολιότης αὐτός ὁ θεός τίθημι αὐτός κακός , καταβάλλω αὐτός ἐν ὁ ἐπαίρω , καί γίγνομαι εἰς ἐρήμωσις , έξάπτης ἐκλείπω , ἀπόλλυμι διά ὁ ἀνομία αὐτός . » ὅθεν « εἶπον ὁ παρανομέω · μή παρανομέω καί ὁ ἁμαρτάνω ( 25 ) · μή ὑψόω κέρας — καί μή λαλέω κατά ὁ Θεός ἀδικία , διότι θεός κριτής εἰμί · καί « μή παραζηλόω ἐν ὁ κατευνάω · ἐν ὁ ὁδός αὐτός , ἐν ἄνθρωπος ποιέω παρανομία · » — « ὅτι2 , ὥσπε χόρτος , ταχύς ἀποξηραίνω , καί ὥσπε λάχανον χλόη , ταχύς ἀποπίπτω · δίκαιος γάρ Κύριος , καί δικαιοσύνη ἀγαπάω . » ( 9 ) Δεύς τοίνυν , εἰμί πᾶς δοῦλος εὐγνώμων τυγχάνω καί ανυπόκριτος , μή βασιλεία