georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0055.2
C ( 9 ) Ἐπεὶ οὖν ὡσπερ μενάντες οἱ ἄνθρωποι τὴν οὖν οὐσίαν κακίαν ἐπενόουν , οὕτω καὶ τοὺς οὐκ ὄντας θεοὺς ἑαυτοῖς ἀνεπλάσαντο . Ὡς γὰρ πάλιν εἰ τις εἰς βυθὸν καταδὼς μηκέτι μὲν βλέπει τὸ φῶς μήτε τὰ ἐν τῷ φωτὶ φαινόμενα , διὰ τὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ πρὸς τὸ κάτω νεῖμα καὶ τὴν τοῦ ὕδατος ἐπίχυσιν , μόνα δὲ τὰ ἐν τῷ βυθῷ αἰσθόμενος , νομίζει μηδὲν εἶναι πλὴν ἐκείνων · οὕτω δὴ καὶ οἱ πάλαι τῶν ἀνθρώπων καταδύντες εἰς τὰς τῆς σαρκὸς ἐπιθυμίας καὶ φαντασίας , καντευθὲν ἐπιλαθόμενοι τῆς τοῦ Θεοῦ ἐννοίας τε καὶ δόξης , τὰ φαινόμενα θεοὺς ἀνετυπώσαντο , λατρεύοντες τῇ κτίσει παρὰ τὸν Κτίσαντα . Καὶ ὡσπερ , κατὰ τὸ λεχθὲν παράδειγμα , οἱ εἰς βυθὸν καταβαίνοντες , ὅσον ἐπικαταβαίνουσι , τοσοῦτω μᾶλλον τὰ σκοτεινότερα καὶ βαθυτάτα βλέπουσιν , οὕτω καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων πέρπονδε γένος . Οὐ γὰρ ἀπλὴν ἔσχεν τὴν πλάνην καὶ τὴν εἰδωλολατρίαν , οὐδὲ ἄφ’ ὧν ἤρξαντο , ἐν τούτοις διέμειναν · ἀλλ’ ὅσον τοῖς προτέροις ἐνεχείρεζον , τοσοῦτον ἑαυτοῖς καινοτέρας ἐφεῦρισχον τὰς δεισιδαιμονίας , μηδὲν ἀποροῦν τῶν πρώτων κακῶν λαμβάνοντες . ( 10 ) Ἐπικαταβαίνοντες γὰρ λοιπὸν ταῖς ἐννοίαις καὶ τοῖς λογισμοῖς οἱ ἄνθρωποι , ἀέραν καὶ ἥλιον καὶ σελήνην καὶ ἄστρους τὴν τοῦ Θεοῦ τιμὴν τε καὶ δόξαν ἀνέθησαν . Εἶτα πάλιν τοῖς σκοτεινοῖς λογισμοῖς ἐπικαταβαίνοντες , αἰθέρα καὶ ἄέρα καὶ τὰ ἐν τῷ ἀέρι θεοὺς προσηγόρευσαν . Προβαίνοντες δὲ τοῖς κακοῖς , ἤδη καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ σώματος ἡμῶν συστάσεως , τὴν θερμὴν καὶ τὴν ὑγρὰν καὶ τὴν ξηρὰν οὐσίαν , θεοὺς ἀνύμνησαν . ( 11 ) Οἱ δὲ γε τελειότεροι τὴν ἀσέβειαν καὶ ἀνθρώπους τοὺς μὲν ἔτι ζῶντας , τοὺς δὲ καὶ μετὰ θάνατον θεοὺς ἐκάλεσαν . ( 12 ) Καὶ οὐ μόνον εἰς ἀνθρώπους καὶ κτήνη καὶ ἑρπετά , χερσαῖά τε καὶ ἔνυδρα , τὴν τοῦ Θεοῦ προσηγόριαν μετήγαγον , ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ μηδ’ ὅλως ὄντα ἢ φαι -
Lemmas: C ( 9 ) ἐπεί οὖν ὡς μένω ὁ ἄνθρωπος ὁ οὖν οὐσία κακία ἐπινοέω , οὗτος καί ὁ οὐ εἰμί θεός ἑαυτοῦ ἀναπλάσσω . ὡς γάρ πάλιν εἰμί τις εἰς βυθός καταδίδωμι μηκέτι μέν βλέπω ὁ φάος μήτε ὁ ἐν ὁ φάος φαίνω , διά ὁ ὁ ὀφθαλμός αὐτός πρός ὁ κάτω νέμω καί ὁ ὁ ὕδωρ ἐπίχυσις , μόνος δέ ὁ ἐν ὁ βυθός αἰσθάνομαι , νομίζω μηδείς εἰμί πλήν ἐκεῖνος · οὗτος δή καί ὁ πάλαι ὁ ἄνθρωπος καταδύω εἰς ὁ ὁ σάρξ ἐπιθυμία καί φαντασία , καντευθὲν ἐπιλανθάνομαι ὁ ὁ Θεός ἔννοια τε καί δόξα , ὁ φαίνω θεός ἀνατυπόω , λατρεύω ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω . καί ὡς , κατά ὁ λέγω3 παράδειγμα , ὁ εἰς βυθός καταβαίνω , ὅσος ἐπικαταβαίνω , τοσοῦτος μᾶλλον ὁ σκοτεινός καί βαθύς βλέπω , οὗτος καί ὁ ὁ ἄνθρωπος πέρπονδε γένος . οὖον γάρ ἁπλόος ἔχω ὁ πλάνη καί ὁ εἰδωλολατρία , οὐδέ ἀπό ὅς ἄρχω , ἐν οὗτος διαμένω · ἀλλά ὅσος ὁ πρότερος ἐγχειρέω , τοσοῦτος ἑαυτοῦ καινός εφευριεχω ὁ δεισιδαιμονία , μηδείς ἀπορέω ὁ πρῶτος κακός λαμβάνω . ( 10 ) Ἐπικαταβαίνω γάρ λοιπός ὁ ἔννοια καί ὁ λογισμός ὁ ἄνθρωπος , ἀείρω καί ἥλιος καί σελήνη καί Άστρος ὁ ὁ Θεός τιμή τε καί δόξα ἀνίημι . εἶτα πάλιν ὁ σκοτεινός λογισμός ἐπικαταβαίνω , αἰθήρ καί ἀήρ καί ὁ ἐν ὁ ἀήρ θεός προσαγορεύω . προβαίνω δέ ὁ κακός , ἤδη καί ὁ στοιχεῖον καί ὁ ἀρχή ὁ σῶμα ἐγώ σύστασις , ὁ θερμός καί ὁ ὑγρός καί ὁ ξηρός οὐσία , θεός ανυμνώ . ( 11 ) ὁ δέ γε τέλειος ὁ ἀσέβεια καί ἄνθρωπος ὁ μέν ἔτι ζῶ , ὁ δέ καί μετά θάνατος θεός καλέω . ( 12 ) καί οὖον μόνος εἰς ἄνθρωπος καί κτῆνος καί ἑρπετόν , χερσαῖος τε καί ἔνυδρος , ὁ ὁ Θεός προσηγορία μετάγω , ἀλλά καί εἰς ὁ μηδέ ὅλως εἰμί ἢ φαΐ -