georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0090.1
καὶ ἀθυμούν καὶ ἀθυμῶν σφέδρα καὶ λυπούμενος καθ' ὑπερολὴν ἐπὶ τῇ φοβερᾷ τῶν ἀχαριστῶν ἁμαρτίᾳ , τῶν ἀστόργων καὶ 87 ἀσπόνδων , ἠθέλησε βραχέως ἢ πᾶσως μετασχεῖν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ , πικρίᾳ καὶ θυμῷ πεπληρωμένῃ , καὶ στενοχωρίᾳ ἐν λαῷ κακοῦργῳ καὶ πονηροτάτῳ καὶ μυσιστοτάτῳ , μὴ πρότερον ὑπὲρ ἑαυτοῦ ἐξιλεωσάμενος δι' ἐπιταταγμένης ἐστί νηστείας καὶ κατανύξεως , ἧς οὐδὲν φίλον 88 Θεῷ πέφυκεν , εἰ εἴδως εἰ καὶ τις ἄλλος ; ( 9 ) Ὅτι γὰρ μία γέγονεν ἡμέρα μεταξὺ τῆς ἀπὸ τοῦ ὄρους καταβάσεως αὐτοῦ καὶ ἀναβάσεως , ἐν ᾧ τὰς τε πλάκας συνετρίψας καὶ τὸν μόσχον ἐξαφανίσας καὶ τοὺς τριχίλιους ἀλαγίους καὶ κακίστους ἄνδρας ὀλοθρεύσας , βουλόμενος , ὡς οἴονται , καταπαῦσαι τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ μικρόν καὶ τὸν ἀκραῖον θυμὸν , αὐτὶκα τῇ ἐπιούσῃ ὕψτον ἀνῆλθεν εἰς τὸ ὄρος πρὸς Κύριον , δυσωπήσων ὑπὲρ αὐτῶν , ἀκουσον τί φησιν ἡ Γραφὴ διαρρήδην 89 « Καὶ ἐγένετο μετὰ τὴν αὔριον καὶ εἶπε Μωϋσῆς πρὸς τὸν λαόν : Ὑμεῖς ἠμαρτήκατε ἁμαρτίαν μεγάλην , καὶ νῦν ἀνυμνήσωμαι πρὸς τὸν Θεόν , ἵνα ἐξιλασώμαι περὶ τῆς ἁμαρτίας ὑμῶν . » Εἶτα ἐπήγαγεν εὐθέως : « Ἐπέστρεψε δὲ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον καὶ εἶπε : Ὁ Ἀδμαι , ἠμάρτησεν ὁ λαὸς οὗτος ἁμαρτίαν μεγάλην καὶ ἐποίησαν ( 16b ) ἑαυτοῖς θεούς , καὶ νῦν , εἰ μὲν ἀφῆς αὐτῶν τὴν ἁμαρτίαν , ἄφες , εἰ δὲ μή , ἐξέλειψον καλὲ ἐκ τῆς βίβλου ἧς ἐγραψας : » καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωϋσῆν : « Εἰ τις ἠμάρτεν ἐνώπιόν μου , ἐξαλείψω αὐτὸν ἐκ τῆς βίβλου μου : νῦν δὲ βάδιζε καὶ ὁδηγήσον τὸν λαὸν τοῦτον εἰς τὸν τόπον , ὃν ἐπηρχά σοι . Καὶ ἰδοὺ ὁ ἄγγελός μου προπορεύσεται πρὸ προσώπου μου , ἧ 90 ἐν ἡμέρᾳ ἐπισκεψόμην , ἐπάσω ἐπ' αὐτοὺς τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν . » Καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν λαὸν περὶ τῆς ποιήσεως τοῦ μόσχου οὗ ἐποίησεν Ἀαρών . » ( 10 ) Ἴδε τοίνυν χρηστότητος καὶ ἀποτομίας Θεοῦ κατὰ τὸν χριστοφόρον : καὶ γνώθι σαφῶς , ὅτι φοβερὸν δυντως τὸ ἔμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος καὶ ἀμήχανον ἐκφυγεῖν τοὺς ἐπταικότας ἀμετανόητα ὀήπουθεν τὴν ἐνδίκον καὶ ἀλέκαστον θεῖαν δίκην , εἰ καὶ παραχρῆμα ταύτην οὐκ ἐπήγαγε , καθὼς ἐναργεστάτως διὰ βραχυλογίας ἀποδείκνεται . ( 11 ) Ἄσπε λοιπὸν ἀναμφηριστόν ἐστιν , ὡς π' ἡμέρας ἐφεξῆς ἀτόσιτος ἐνενε θεοφορούμενος ὁ θεσπέσιος οὗτος ἄνθρω καὶ ἐνιασχόμενος ἐν ἐκείνῃ τῇ πολλῇ προεδρίᾳ 88 καὶ παραστάσει Θεοῦ , Θεὸς καὶ θεοφάντωρ ἤδη γεγόνεν καὶ ὑπὲρ φύσιν ἀνθρωπίνην καρτερίαν καὶ εὐτονίαν ἐπίδειξας , εἴτε ἐν σώματι πέλων , εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος , ὁ Θεὸς οἶδεν 90 ο τοῦτον οὕτως ἀπορήνας καὶ ὑπερφυῶς δοξάσας . ( 12 ) Εἶτα πάλιν φησίν 90 « Ἡνίκα δ' ἂν ἐπορεύετο Μωϋσῆς εἰς τὴν σκηνήν , κατέβαινεν ὁ στυλὸς τῆς νεφέλης καὶ ὁ Θεὸς ἐπὶ τὴν σκηνήν . Ὁ δὲ λαὸς ἔωρα τὸν στυλὸν τῆς νεφέλης ,
Lemmas: καί ἀθυμέω καί ἀθυμέω σφέδρα καί λυπέω κατά ὑπερολὴν ἐπί ὁ φοβερός ὁ ἀχαριστέω ἁμαρτία , ὁ άστοργος καί 87 ἄσπονδος , ἐθέλω βραχύς ἢ πᾶσως μετέχω ἐν ἡμέρα εἷς , πικρία καί θυμός πληρόω , καί στενοχωρία ἐν λαός κακοῦργος καί πονηρός καί μυσιστοτηταω , μή πρότερος ὑπέρ ἑαυτοῦ ἐξιλεόω διά ἐπιτάσσω εἰμί νηστεία καί κατάνυξις , ὅς οὐδείς φίλος 88 Θεός φύω , εἰμί οἶδα εἰμί καί τις ἄλλος ; ( 9 ) ὅτι2 γάρ εἷς γίγνομαι ἡμέρα μεταξύ ὁ ἀπό ὁ ὄρος κατάβασις αὐτός καί ἀνάβασις , ἐν ὅς ὁ τε πλάξ συντρίβω καί ὁ μόσχος ἐξαφανίζω καί ὁ τριχιλιοι ἀλαγίους καί κακός ἀνήρ ὀλοθρεύω , βούλομαι , ὡς οἴομαι , καταπαύω ὁ ὀργή ὁ Θεός μικρός καί ὁ ἀκραῖος θυμός , αὐτίκα ὁ ἔπειμι ὕψτον ἀνέρχομαι εἰς ὁ ὄρος πρός κύριος , δυσωπέω ὑπέρ αὐτός , ἀκούω τίς φημί ὁ γραφή διαρρήδην 89 « καί γίγνομαι μετά ὁ αὔριον καί εἶπον Μωϋσῆς πρός ὁ λαός : σύ ἁμαρτάνω ἁμαρτία μέγας , καί νῦν ἀνυμνέω πρός ὁ Θεός , ἵνα ἐξιλάσκω περί ὁ ἁμαρτία σύ . » εἶτα ἐπάγω εὐθύς : « ἐπιστρέφω δέ Μωϋσῆς πρός ὁ κύριος καί εἶπον : ὁ Ἀδμαι , ἁμαρτάνω ὁ λαός οὗτος ἁμαρτία μέγας καί ποιέω ( 16b ) ἑαυτοῦ θεός , καί νῦν , εἰμί μέν ἀφῆς αὐτός ὁ ἁμαρτία , ἀφίημι , εἰμί δέ μή , ἐκλείπω καλός ἐκ ὁ Βίβλος ὅς γράφω : » καί εἶπον Κύριος πρός Μωϋσῆς : « εἰμί τις ἁμαρτάνω ἐνώπιον ἐγώ , ἐξαλείφω αὐτός ἐκ ὁ Βίβλος ἐγώ : νῦν δέ βαδίζω καί ὁδηγέω ὁ λαός οὗτος εἰς ὁ τόπος , ὅς ἐπάρχω σύ . καί ἰδού ὁ ἄγγελος ἐγώ προπορεύω πρό πρόσωπον ἐγώ , ἧ 90 ἐν ἡμέρα ἐπισκοπέω , πάσσω ἐπί αὐτός ὁ ἁμαρτία αὐτός . » καί πατάσσω Κύριος ὁ λαός περί ὁ ποίησις ὁ μόσχος ὅς ποιέω Ἀαρών . » ( 10 ) εἶδον τοίνυν χρηστότης καί ἀποτομία Θεός κατά ὁ Χριστόφορος : καί γιγνώσκω σαφῶς , ὅτι φοβερός δύντος ὁ ἐμπίπτω εἰς χείρ Θεός ζῶ καί ἀμήχανος ἐκφεύγω ὁ πταίω αμετανόητος ὀήπουθεν ὁ ἔνδικος καί ἀλέκαστον θεῖος δίκη , εἰμί καί παραχρῆμα οὗτος οὐ ἐπάγω , καθώς ἐναργής διά βραχυλογία ἀποδείκνυμι . ( 11 ) ασπεʹ λοιπός ἀναμφήριστος εἰμί , ὡς ἀπό ἡμέρα ἐφεξῆς ατοσιος νεάω θεοφορέω ὁ θεσπέσιος οὗτος ἄνθρω καί ἐνίημι ἐν ἐκεῖνος ὁ πολύς προεδρία 88 καί παράστασις Θεός , θεός καί θεοφάντωρ ἤδη γίγνομαι καί ὑπέρ φύσις ἀνθρώπινος καρτερία καί εὐτονία ἐπιδείκνυμι , εἴτε ἐν σῶμα πέλω , εἴτε ἐκτός ὁ σῶμα , ὁ θεός οἶδα 90 ὁ οὗτος οὕτως αποραινω καί ὑπερφυῶς δοξάζω . ( 12 ) εἶτα πάλιν φημί 90 « ἡνίκα δέ εἄν πορεύω Μωϋσῆς εἰς ὁ σκηνή , καταβαίνω ὁ Στυλό ὁ νεφέλη καί ὁ θεός ἐπί ὁ σκηνή . ὁ δέ λαός ὁράω ὁ στῦλος ὁ νεφέλη ,