georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0099.1
νοῦσα , τὸν δὲ μᾶλλον δεδικαιωμένον . Ὅτι γὰρ τοὺς λογισμοὺς καὶ τὰς πονηρὰς ἐνθυμήσεις χρίνει Κύριος , ἄκουε τί φησιν ὁ Θεὸς διὰ Ἡσαΐου . Κακὰ τὰ ἔργα καὶ τοὺς λογισμοὺς αὐτῶν ἐγνώσθησαν . Καὶ δὲ καὶ ὁ Δαυὶδ ἔλεγεν . Ἐνεκεν τίνος παρώργισεν ὁ ἀσεβὴς τὸν Θεόν ; εἶπε γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ . Οὐκ ἐκζητήσει , ὁπουθεν τὰ πλημμελήματα μου . ὥστε πάντως ἔρει πρὸς αὐτὸν εἰδώς . εἰλέγχω σε καὶ παραστήσω κατὰ πρόσωπόν σου τὰς ἁμαρτίας σου . ( 13 ) Καὶ γοῦν πρὸς τούτων φησιν ἡ Γραφή . Ἰδὼν Κύριος ὁ Θεός , ὅτι ἐπληθύνησαν αἱ χαχαὶ τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσας τὰς ἡμέρας , καὶ εἶπεν . Ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον , ὃν ἐποίησα , ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς , ὅτι ἐνεθυμήθη ποιῆσαι αὐτόν . Εἶτα μετὰ τὸν καταχλισμὸν σπλαγχνισθεὶς ὁ φιλάνθρωπος Θεός , ἐπῆγαγεν ἡ Γραφὴ λέγουσα . Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός . Διανοηθεὶς ἔτι οὐ μὴ προσθήσω καταραθᾶναι τὴν γῆν διὰ τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων , ὅτι ἐγχειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος αὐτοῦ . ( 14 ) Ὡσπερ οὖν αἱ γυναῖκες , ἀπὸ συνοσίας τισιν , κἂν μὲν ὑγιῆ σώματα τοιαῦτα καὶ τὰ τιχτομένα · εἰ δὲ διεσφαμένα , μιμοῦνται τὴν τῶν γονέων φύσιν , οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῶν λογισμῶν . ἂν μὲν ἀγαθὸς συγγὴν , τοιαῦτα ἔσται καὶ τὰ ἔργα , ἂν δὲ πονηρός , πολλὴν ἐκείνην λύσιν τὴν λύμην , ὡς οὕτω . Καὶ ἀκούσων τί φησιν ὁ προφήτης , περὶ τῶν καλὰ διαλογιζομένων . Διὰ τὴν φόβον σου , Κύριε , ἐν γαστρὶ ἐλάθομεν , καὶ ὡδίνσαμεν καὶ ἐτέκομεν πνεῦμα σωτηρίας . Περὶ δὲ τῶν φαύλων . Ὡς ἀσπίδων ἔρριξαν , καὶ ἰστὸν ἀράχνης ὑφαίνουσιν . Ταῦτ' οὖν ἐννοοῦντες , ἀγαπητοί , γνωριμαχῶμεν καὶ περὶ τοῦ τέλους ἡμῶν φροντίσωμεν ὅτι μάλιστα , καὶ μὴ παυσώμεθα τὰ περὶ τοῦ δουλείου ἐκεῖνου καὶ θεοσεβοῦς ἀνδρὸς νοεῖν · ὑπομνημονεύοντες ( 15 ) Καὶ γὰρ καὶ ὁ μέγας Βασίλειος τοῦτον μᾶλλον ὑπερεκπληττόμενος οὕτω φάσκει . Ὅταν ἴδω Μωϋσέα , τὸν τοῦ Θεοῦ θεράποντα τὸν μέγαν ἐκεῖνον , τὸν τοσαύτην μὲν καὶ πλικαύτην , ἀξιωθέντα παρὰ τοῦ Θεοῦ τιμῆς , οὕτω δὲ πολλάκις ὑπ' αὐτοῦ μαρτυρηθέντα ὡς ἀκούσαι . Ἐγὼν σε παρὰ πάντας . καὶ , Εὐρίσκας χάριν ἐνώπιόν μου . τοῦτον ὅταν ἴδω ἐπὶ τοῦ ὕδατος ( 21 ) τῆς ἀντιλογίας οὐδενὸς ἐνεκεν ἄλλο ἢνα μόνον εἴπῃ τῷ λαῷ γογγύζοντι δι' ἀπορίαν ὕδατος . μὴ ἐκ τῆς πέτρας ταύτης ἐξάξω ὑμῖν ὕδωρ ; τοῦτο μόνου ἐνεκεν εὐθὺς ἐπαλὴν δεχόμενον , εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας μὴ εἰσελεύσεσθαι , ἥτις ἦν τότε τῶν πρὸς Ἰουδαίους ἐπαγγελιῶν τὸ κεφάλαιον · ὅταν ἴδω τοῦτον παρακαλοῦντα καὶ μὴ συν -
Lemmas: Νούσα , ὁ δέ μᾶλλον δικαιόω . ὅτι2 γάρ ὁ λογισμός καί ὁ πονηρός ἐνθύμησις χρίω Κύριος , ἀκούω τίς φημί ὁ θεός διά Ἠσαΐας . κακός ὁ ἔργον καί ὁ λογισμός αὐτός γιγνώσκω . καί δέ καί ὁ Δαυίδ λέγω . ἕνεκα τίς παροργίζω ὁ ἀσεβής ὁ Θεός ; εἶπον γάρ ἐν Καρδία αὐτός . οὐ ἐκζήτησις , ὁπουθεν ὁ πλημμέλημα ἐγώ . ὥστε πάντως ἔρομαι πρός αὐτός οἶδα . λέγω σύ καί παρίστημι κατά πρόσωπον σύ ὁ ἁμαρτία σύ . ( 13 ) καί γοῦν πρός οὗτος φημί ὁ γραφή . εἶδον Κύριος ὁ Θεός , ὅτι πληθύνω ὁ χαχή ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ , καί πᾶς τις διανοέομαι ἐν ὁ Καρδία αὐτός ἐπιμελής ἐπί ὁ πονηρός πᾶς ὁ ἡμέρα , καί εἶπον . ἀπαλείφω ὁ ἄνθρωπος , ὅς ποιέω , ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ , ὅτι ἐνθυμέομαι ποιέω αὐτός . εἶτα μετά ὁ καταχλισμὸν σπλαγχνίζομαι ὁ φιλάνθρωπος Θεός , ἐπάγω ὁ γραφή λέγω . καί εἶπον Κύριος ὁ Θεός . διανοέομαι ἔτι οὖον μή προστίθημι καταραθᾶναι ὁ γῆ διά ὁ ἔργον ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ἐγχέω ὁ διάνοια ὁ ἄνθρωπος ἐπιμελής ἐπί ὁ πονηρός ἐκ νεότης αὐτός . ( 14 ) ὡς οὖν ὁ γυνή , ἀπό συνόσιος τις , κἀν μέν ὑγιής σῶμα τοιοῦτος καί ὁ τίκτω · εἰμί δέ διεσφαμένα , μιμέομαι ὁ ὁ γονεύς φύσις , οὗτος δή καί ἐπί ὁ λογισμός . εἄν μέν ἀγαθός συγγὴν , τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἔργον , εἄν δέ πονηρός , πολύς ἐκεῖνος λύσις ὁ λύω , ὡς οὗτος . καί ἀκούω τίς φημί ὁ προφήτης , περί ὁ καλός διαλογίζομαι . Ζεύς ὁ φόβος σύ , κύριος , ἐν γαστήρ λανθάνω , καί ὁράω καί τίκτω πνεῦμα σωτηρία . περι δέ ὁ φαῦλος . ὡς ἀσπίς ῥήγνυμι , καί ἱστός ἀράχνης ὑφαίνω . ταῦτα οὖν ἐννοέω , ἀγαπητός , γνωριμαχαω καί περί ὁ τέλος ἐγώ φροντίζω ὅτι μάλιστα , καί μή παύω ὁ περί ὁ δούλειος ἐκεῖνος καί θεοσεβής ἀνήρ νοέω · ὑπομνημονεύω ( 15 ) καί γάρ καί ὁ μέγας Βασίλειος οὗτος μᾶλλον ὑπερεκπλήσσω οὗτος φάσκω . ὅταν ὁράω Μωϋσῆς , ὁ ὁ Θεός θεράπων ὁ μέγας ἐκεῖνος , ὁ τοσοῦτος μέν καί πλικαυτης , ἀξιόω παρά ὁ Θεός τιμή , οὗτος δέ πολλάκις ὑπό αὐτός μαρτυρέω ὡς ἀκούω . ἐγώ σύ παρά πᾶς . καί , ευρισκαω χάρις ἐνώπιον ἐγώ . οὗτος ὅταν ὁράω ἐπί ὁ ὕδωρ ( 21 ) ὁ ἀντιλογία οὐδείς ἕνεκα ἄλλος ἀπτήν μόνος εἶπον ὁ λαός γογγύζω διά ἀπορία ὕδωρ . μή ἐκ ὁ πέτρα οὗτος ἐξάγω σύ ὕδωρ ; οὗτος μόνος ἕνεκα εὐθύς πάλη δέχομαι , εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία μή εἰσέρχομαι , ὅστις εἰμί τότε ὁ πρός Ἰουδαῖος ἐπαγγελία ὁ κεφάλαιος · ὅταν ὁράω οὗτος παρακαλέω καί μή σῦς -