georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0302.2
Τοῦ δὲ θείου Κωνσταντίνου συναθροίσαντος ᾿Ιουδαίους , ἱερεῖς τε καὶ γραμματεῖς ρʹ · πρὸς τὸ διαλεχθῆναι μετὰ Σιλβέστρου εἰς τελείαν φανέρωσιν τῆς ἀληθείας καὶ ἀνατροπὴν τῆς ᾿Ιουδαϊκῆς ἀναισχύτου καὶ ψιλίας , συνῆλθε πᾶσα σχεδὸν ἡ πόλις ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως , ἀκούσαι τῆς διαλέξεως ἀμφοτέρων περὶ τῆς Χριστοῦ πίστεως . Καὶ οἱ μὲν ᾿Ιουδαῖοι ἀπήξαντο πρὸς Σιλβέστρον λέγοντες οὕτως : « Ποία Γραφὴ περὶ τοῦ Υἱοῦ τῆς Μαρίας προεῖπε , καὶ ποῖος αὐτὸν προφήτης Θεὸν ἐκ Μαρίας γεννησόμενον προανήγγειλε ; » Ὁ δὲ Σιλβέστρος ἀποκριθεὶς εἶπε : « Πάνυ πλανᾶσθε μὴ εἰδότες ἀληθῶς τὰς Γραφὰς μᾶτε τὴν ἐν αὐταῖς ἐγκειμένην μυστικὴν διδασκαλίαν . » περὶ γὰρ τινὸς εἶπεν ὁ μέγας ᾿Ησαΐας : « Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εμμανουὴλ — ὅ ἐστι μεθερμηνευμένον « Μεθʹ ἡμῶν ὁ Θεός . » — καὶ « Πρὸν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέρα , λήφεται δύναμιν Δαμασκοῦ καὶ τὰ σκῦλα Σαμαρείας ἔναντι βασιλέως ᾿Ασσυρίων . » Καὶ ἄλλος : « Ἀνατελεῖ ἀστὴρ ἐξ ᾿Ιακώβ , καὶ ἀναστήσεται ἄνθρωπος ἐξ ᾿Ισραὴλ καὶ συντρίψει τοὺς ἄρχοντας Μωάβ . » καὶ « ᾿Εξελεύσεται ἄνθρωπος ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ καὶ κυριεύσει ἐθνῶν πολλῶν . » Ὅτι μὲν οὖν ἄνθρωπος φανήσεται , διὰ τούτων προκαταγγέλλεται , ὅτι δὲ Κύριος πάντων , προσημαίνουσι πάλιν φάσκοντες : « Ἰδοὺ Κύριος καθίσει ἐπὶ νεφέλης κοῦφης καὶ ἕξει εἰς Αἴγυπτον · [ καὶ σεισθήσονται τὰ χειροποίητα Αἰγύπτου · ] καὶ « Ἰδοὺ Κύριος , ὁ Θεὸς ἡμῶν , ἕξει καὶ σώσει ἡμᾶς , καὶ τότε ἀνοιχθήσονται ὀφθαλμοὶ τυφλῶν , καὶ ὦτα κωφῶν ἀκούσουσι , καὶ ἀλείεται ὡς ἔλαφος ὁ χωλός , καὶ τρανὴ ἔσται γλῶσσα μογιλάλων . » Ἡ μὲν οὖν προφητεία Θεὸν ἐπιδημεῖν ( προ)λέγει · τὰ δὲ σημεῖα καὶ τὸν χρόνον τῆς παρουσίας γνωρίζει . Τότε γὰρ ταῦτα πεπλήρωται , ἃπερ οὐδέποτε γεγόνασι
Lemmas: ὁ δέ θεῖον Κωνσταντῖνος συναθροίζω Ἰουδαῖος , ἱερεύς τε καί γραμματεύς ῥεῖα · πρός ὁ διαλέγω μετά Σιλβέστρου εἰς τέλειος φανέρωσις ὁ ἀλήθεια καί ἀνατροπή ὁ Ιουδαϊκός αναισχυος καί Ψίλιας , συνέρχομαι πᾶς σχεδόν ὁ πόλις ἔμπροσθεν ὁ βασιλεύς , ἀκούω ὁ διάλεξις ἀμφότερος περί ὁ Χριστός πίστις . καί ὁ μέν Ιουδαῖος ἀπάγω πρός Σιλβέστρος λέγω οὕτως : « Ποία γραφή περί ὁ υἱός ὁ Μαρία προεῖπον , καί ποῖος αὐτός προφήτης θεός ἐκ Μαρία γεννάω προαναγγέλλω ; » ὁ δέ Σιλβέστρος ἀποκρίνω εἶπον : « πάνυ πλανάω μή οἶδα ἀληθής ὁ γραφή Μάτε ὁ ἐν αὐτός ἔγκειμαι μυστικός διδασκαλία . » περί γάρ τις εἶπον ὁ μέγας Ἡσαΐας : « ἰδέ ὁ παρθένος ἐν γαστήρ ἔχω καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Εμμανουήλ — ὅς εἰμί μεθερμηνεύω « Μετά ἐγώ ὁ Θεός . » — καί « πρόειμι ἢ γιγνώσκω ὁ παιδίον καλέω πατήρ ἢ μήτηρ , λαμβάνω δύναμις Δαμασκός καί ὁ σκῦλα Σαμάρεια ἔναντι βασιλεύς Ἀσσύριος . » καί ἄλλος : « ἀνατέλλω ἀστήρ ἐκ Ιακώβ , καί ἀνίστημι ἄνθρωπος ἐκ Ισραήλ καί συντρίβω ὁ ἄρχω Μωάβ . » καί « ᾿εξελευσετα ἄνθρωπος ἐκ ὁ σπέρμα αὐτός καί κυριεύω ἔθνος πολύς . » ὅτι2 μέν οὖν ἄνθρωπος φαίνω , διά οὗτος προκαταγγέλλω , ὅτι δέ Κύριος πᾶς , προσημαίνω πάλιν φάσκω : « ἰδέ Κύριος καθίζω ἐπί νεφέλη κοῦφος καί ἔχω εἰς Αἴγυπτος · [ καί σείω ὁ χειροποίητος Αἴγυπτος · ] καί « ἰδέ Κύριος , ὁ θεός ἐγώ , ἔχω καί σῴζω ἐγώ , καί τότε ἀνοίγνυμι ὀφθαλμός τυφλός , καί οὖς κωφός ἀκούω , καί ἀλέω ὡς ἔλαφος ὁ χωλός , καί τρανός εἰμί γλῶσσα μογιλάλος . » ὁ μέν οὖν προφητεία θεός ἐπιδημέω ( προλέγω · ὁ δέ σημεῖον καί ὁ χρόνος ὁ παρουσία γνωρίζω . τότε γάρ οὗτος πληρόω , ὅσπερ οὐδέποτε γίγνομαι