georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0423.1
τὴν ἐλεημοσύνην ἑκαίνην , ἀλλ' οὗτος ἔστι · καὶ παρέδω σοι τὰς λ' λίτρας . » 'Ο δὲ ταλαιπώρος ἑκαίνος ἄνθρωπος συνθέμενος τοῦτο καὶ πρὸς τὴν ἐκκλησίαν ἀπαλθὼν , τὸ χρυσὸν ἐν χειρὶ λαβὼν καὶ τὸ συμφωνηθὲν λαλήσας , ἐν τῷ ἐξέρχεσθαι αὐτὸν τὴν πύλην τῆς ἐκκλησίας πεσὼν ἀπέθανεν . Πάντων οὖν τῶν εὐρεθέντων τὸν δικαῖον Κριτὴν καὶ ἀπαραλόγιστον Θεὸν ὁμολογησάντων , τῶν δὲ χληρικῶν προετρεπομένων τὸν κύριον τῶν νομισμάτων λαβεῖν τὰ ἴδια , οὗ κατεδέξατο εἰπών · ( Μὴ μοι γένοιτο τοῦτο κἂν εἰς ἄνοιαν ελθεῖν · ἔδωτε γὰρ δώσωκα αὐτὰ κατ' ὄνομα δῶρα τῷ Κυρίῳ , αὐτὰ εἰσι καὶ εἰς τὰ ἄνω θησαυρία ἐγράφη , καὶ οὐκ ἔχω αὐτῶν ἑξουσίαν ὁπερ Ἀνανίας καὶ Σαππείρα ἀγνοήσαντες καὶ ἐκ τῶν ἀφιερωθέντων τῷ Κυρίῳ πάλιν ὡς ἐξ οἰκείων λαβόντες , αἰωνίῳ θανάτῳ ὡσπερ καὶ οὗτοι ὑπέστησαν ) . » Θεὸς γὰρ οὐ μυχθηρίζεται » — ( Οἱ δὲ ἀκούσαντες ταῦτα μεγάλας ὠφελήθησαν , κατανοήσαντες τοῦ ἀνδρὸς τὸ σταθερὸν καὶ μέγιστον καὶ τὸ πρὸς τὴν πίστιν ἀσάλευτον . Ἐκρίθησαν οὖν αἱ λ' λίτραι δοθῆναι πτωχοῖς . Εἰκότως οὖν ἔλεγεν ὁ μέγας Ἀθανάσιος ( 147b ) ὅτι περ πάν ὅπερ ἐπαγγελώμεθα τῷ Θεῷ , οὐδὲν λοιπὸν ἡμῶν ἐστιν , ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ · διὸ τοίνυν ἐκ τούτων ὑποσφύρομεν , οὐχ ὡς τὰ ἑαυτῶν ἑσμὲν λαμβάνοντες , ἀλλ' ὡς παρὰ τοῦ Θεοῦ ἑροσυλούντες κριθήσόμεθα · ἐπὶ μικρῷ γὰρ καὶ μείζονι πταίσματι ἡ παράβασις κρίνεται · καὶ γοῦν οἱ προπάτορες ξύλου γεύσει θανάτῳ καὶ φόβῳ καταδικάσθησαν καὶ ὁ ἐν Σαββάτῳ ξύλα συλλέξας λιθοβολήθησεται . Ἡ δὲ ἐπαγγελία οὐ μέχρι μόνον χρημάτων , ἀλλὰ μέχρι καὶ λόγου φθάνει καὶ προαιρέσεως ( ἄμειτέ γὰρ καὶ θεῖον ὄντως μυστήριον ἡμῶν οὐχ ἐπὶ χρήμασιν ἔχει τὴν κατὰ Θεὸν πίστιν καὶ ὑπόσχεσιν , ἀλλ' ἐπὶ προαιρέσει τελείᾳ καὶ τῇ κατὰ Θεὸν πίστει . Πάντες γὰρ ἐπηγγελλάμεθα καὶ πάντες ἐπαγγελίας ἑσμὲν ὑπεύθυνοι ) . Ἀνάγκη τοίνυν ἀποδιδόναι τὴν μὲν παρθένον τὴν παρθενίαν ὁποίαν ἐπηγγελίσατο , τὸν δὲ ἐγκρατὴ τὴν ἐγκράτειαν , τοὺς δὲ ἐν γάμῳ τὴν σωφροσύνην καὶ τὴν πρὸς ἀλλήλους τιμὴν τε καὶ ἀγάπην · καὶ τέλος · πάντας τὴν εἰς Θεὸν πίστιν , καὶ εὐλάβειαν , καὶ δικαιοσύνην , καὶ ἀνδρείαν .
Lemmas: ὁ ἐλεημοσύνη καινός , ἀλλά οὗτος εἰμί · καί παραδίδωμι σύ ὁ λίαν λίτρα . » 'Ο δέ ταλαίπωρος ἑκαίνος ἄνθρωπος συντίθημι οὗτος καί πρός ὁ ἐκκλησία ἀπαλθὼν , ὁ χρυσός ἐν χείρ λαμβάνω καί ὁ συμφωνώ λαλέω , ἐν ὁ ἐξέρχομαι αὐτός ὁ πύλη ὁ ἐκκλησία πίπτω ἀποθνῄσκω . Πάντων οὖν ὁ εὑρίσκω ὁ Δίκαιος κριτής καί ἀπαραλόγιστος θεός ὁμολογέω , ὁ δέ χληρικως προτρέπω ὁ κύριος ὁ νόμισμα λαμβάνω ὁ ἴδιος , ὅς καταδέχομαι εἶπον · ( μή ἐγώ γίγνομαι οὗτος κἀν εἰς ἄνοια ἔρχομαι · ἐδόω γάρ δίδωμι αὐτός κατά ὄνομα Δῶρα ὁ κύριος , αὐτός εἰμί καί εἰς ὁ ἄνω θησαυριον γράφω , καί οὐ ἔχω αὐτός ἐξουσία ὅσπερ Ἀνανίας καί Σαππείρα ἀγνοέω καί ἐκ ὁ ἀφιερόω ὁ κύριος πάλιν ὡς ἐκ οἰκέω λαμβάνω , αἰώνιος θάνατος ὡς καί οὗτος ὑφίστημι ) . » θεός γάρ οὖον μυχθηριζω » — ( ὁ δέ ἀκούω οὗτος μέγας ὠφελέω , κατανοέω ὁ ἀνήρ ὁ σταθερός καί μέγας καί ὁ πρός ὁ πίστις ἀσάλευτος . κρίνω οὖν ὁ λίαν λίτρα δίδωμι πτωχός . εἰκότως οὖν λέγω ὁ μέγας Ἀθανάσιος ( 147b ) ὅτι περ πᾶς ὅσπερ ἐπαγγέλλω ὁ Θεός , οὐδείς λοιπός ἐγώ εἰμί , ἀλλά ὁ Θεός · διό τοίνυν ἐκ οὗτος ὑποσφύρομεν , οὐ ὡς ὁ ἑαυτοῦ εἰμί λαμβάνω , ἀλλά ὡς παρά ὁ Θεός ἑροσυλούντες κρίνω · ἐπί μικρός γάρ καί μείζων πταῖσμα ὁ παράβασις κρίνω · καί γοῦν ὁ προπάτωρ ξύλον γεύω θάνατος καί φόβος καταδικάζω καί ὁ ἐν σάββατον ξύλον συλλέγω λιθοβολέω . ὁ δέ ἐπαγγελία οὖον μέχρι μόνος χρῆμα , ἀλλά μέχρι καί λόγος φθάνω καί προαίρεσις ( ἄμητος γάρ καί θέω εἰμί μυστήριον ἐγώ οὐ ἐπί χρῆμα ἔχω ὁ κατά θεός πίστις καί ὑπόσχεσις , ἀλλά ἐπί προαίρεσις τέλειος καί ὁ κατά θεός πίστις . πάνετες γάρ ἐπαγγέλλω καί πᾶς ἐπαγγελία εἰμί ὑπεύθυνος ) . Ἀνάγκη τοίνυν ἀποδίδωμι ὁ μέν παρθένος ὁ παρθενίας ὁποῖος ἐπαγγέλλω , ὁ δέ ἐγκρατής ὁ ἐγκράτεια , ὁ δέ ἐν γάμος ὁ σωφροσύνη καί ὁ πρός ἀλλήλων τιμή τε καί ἀγάπη · καί τέλος · πᾶς ὁ εἰς θεός πίστις , καί εὐλάβεια , καί δικαιοσύνη , καί ἀνδρεῖος .