georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0026.1
A λοντες , οὐ μόνον Ἑλληνικῶν καὶ παλαιῶν ἱστοριῶν , ἀλλὰ καὶ νέων καὶ πολλὰ μεταγενεστέρων , καὶ σεμνοπρεπῶν ἀνδρῶν καὶ ἀλλογύμων ἐξηγήσεως καὶ χρονγραφίας , ἱστορίας τε καὶ διδασκαλίας ψυχωφελεσίν ἐντευχῆς , ἀκριβῶς , κατὰ τὸ ἡμῖν ἐφικτὸν καὶ περιεχόμενον , ἐν φόβῳ Θεοῦ καὶ πίστει χρονικῆς , τοῦτο δὴ τὸ μικρὸν τοῦ βιβλιδρίου πανεὐτελὲς ἐξελέξαμεθα , τὰ πρὸς ὠφελίαν ἐκ πολλῶν ὀλίγα συντείνοντα ποσῶς μετὰ πόνου συλλέξαντες , καὶ συνθέντες , τότε πᾶσαν μὲν ἀλήθειαν ἀκομψῶς , καὶ ἀκατάσκευον σφόδρα περιέχον δραματοῦργιαν , ἀναγκαῖα δὲ πᾶν καὶ χρήσιμα ἤλιν οἶμαι δι' ἐπιτομῆς καὶ σαφηνείας ἐναργεστάτης ὑψηλομενεῖς μάλιστα . Κρεῖττον γὰρ μετὰ ἀλθείας ψελλίζειν ἢ μετὰ ψευδῶς ἀλαλωνίζειν . Οὐχ ὅταν γὰρ ὁ λόγος βεὶ καὶ ἔξω τῶν ὧν φέρεται , θαυμαστὸς ἐστιν , ἀλλ' ὅταν βραχὺς μὲν ἢ τῷ μήκει , πολλὰ δὲ τοῖς ἐνθήμασι καὶ ἐν τῷ συντόμῳ τῆς ἀπαράλειπτον καὶ ἀτρέχεις ἔχων τῶν ἀναγκαίων καὶ ὠφελιφόρων , ὑπὸ τοῦ καιροῦ μάλιστα καὶ τῶν βασανίας , καὶ πάσης ἐὐλοκίας ἀπηλλαγμένος ψυχῶς ζητιωτέρος ἀναδειχθήσεται . Οἱ γὰρ τοῦ πνευματικοῦ τὰ πνευματικὰ συγχρίνοντες καὶ ἀνακρίνοντες καὶ μεταλλεύοντες , ὡς ἐπιστήμονες καὶ δοκιμοί , τὰς ἱερολογίας οὐ λαμπρίας καὶ γριφώδεις καὶ τετορνευμένας λέξεις καὶ συντάξεις ἐντέχνους καὶ καλλιεπεῖς , ἐν ᾧ τὸ ψεῦδος πολλάκις διὰ τῆς δεινότητος μεθόδου καὶ κατασκευῆς ἐπιχρύπτουσι τοῦ δεινοῦ , τοὺς ἀπεριεκτέους καὶ ἀδασαντοὺς ἀναγιγνώσκοντας ἐκλανθάνοντας , ἐπιζητοῦσιν , ἀλλὰ τὰς ἀλθείας λαμπρυνόμενας ῥήσεις , εἰ καὶ διὰ βαρβαρισμῶν καὶ σολισμῶν ἐκφωνοῦνται γλώσσης . Εὐροῖς τοίνυν , ὦγε ποιοῦς , νοῦν ἔχων τε καὶ ἀφόβως ἅμα καὶ ἀπερίεργως καὶ πάσης διπλῆς καὶ ῥέψιουργίας ἐλευθέρως ἐντυχάνων ἐνταῦθα , δι' ὀλίγων τὰς τῶν εἰδώλων εὐρήσεις καὶ ἀνατροφὰς ἐντέχνως καὶ ἐπιτεταγμένας , τὰς τῶν φιλοσόφων Ἑλλήνων ἐρεσυχίας καὶ μυθοπλασίας καὶ ὀρηστικὰς ἢ μᾶλλον εἴπειν ἀθεσίας καὶ κακονοίας , πῶς τῆς τῶν μοναχῶν ἡρξάτο διαγωγὴ καὶ τάξις ἀπὸ τοῦ νόμου , καὶ διὰ τῆς Χριστοῦ παναρίστου πολιτείας καὶ διδασκαλίας ὑψηλοτέρα καὶ φαιδρότερα καὶ πλατυτέρα μᾶλα εἰκῶς ἀναπέφηνε , καὶ
Lemmas: A λοντες , οὖον μόνος Ἑλληνικός καί παλαιός ἱστορία , ἀλλά καί νέος καί πολύς μεταγενής , καί σεμνοπρεπής ἀνήρ καί ἀλλογύμων ἐξήγησις καί χρονγραφίας , ἱστορία τε καί διδασκαλία ψυχωφελής ἐντεύχω , ἀκριβῶς , κατά ὁ ἐγώ ἐφικτός καί περιέχω , ἐν φόβος Θεός καί πίστις χρονικός , οὗτος δή ὁ μικρός ὁ βιβλιδριος πανευτελής ἐκλέγω , ὁ πρός ὠφέλεια ἐκ πολύς ὀλίγος συντείνω ποσός μετά πόνος σύν-λέγω3 , καί συντίθημι , τότε πᾶς μέν ἀλήθεια ἀκομψῶς , καί ἀκατάσκευος σφόδρα περιέχω δραματουργία , ἀναγκαῖος δέ πᾶς καί χρήσιμος Ἦλις οἴομαι διά ἐπιτομή καί σαφήνεια ἐναργής υψηλομενω μάλιστα . κρείσσων γάρ μετά ἀλθέω ψελλίζω ἢ μετά ψευδής αλαλωνιζεω . οὐχ ὅταν γάρ ὁ λόγος Βέι καί ἔξω ὁ ὅς φέρω , θαυμαστός εἰμί , ἀλλά ὅταν βραχύς μέν ἢ ὁ μῆκος , πολύς δέ ὁ ἔνθημα καί ἐν ὁ σύντομος ὁ ἀπαράλειπτος καί ἀτρεκής ἔχω ὁ ἀναγκαῖος καί ωφελιφορος , ὑπό ὁ καιρός μάλιστα καί ὁ βασανίας , καί πᾶς ευλοκις ἀπαλλάσσω ψυχάω ζητιετερος ἀναδείκνυμι . ὁ γάρ ὁ πνευματικός ὁ πνευματικός συγχρίω καί ἀνακρίνω καί μεταλλεύω , ὡς ἐπιστήμων καί δόκιμος , ὁ ιερολογία οὖον Λαμπρίας καί γριφώδης καί τορνεύω λέγω καί συντάσσω ἔντεχνος καί καλλιεπής , ἐν ὅς ὁ ψεῦδος πολλάκις διά ὁ δεινότης μέθοδος καί κατασκευή επιχρυπτους ὁ δεινός , ὁ ἀπεριεκτέους καί ἀδασαντοὺς ἀναγιγνώσκω ἐκλανθάνω , ἐπιζητέω , ἀλλά ὁ ἀλθέω λαμπρύνω ῥῆσις , εἰμί καί διά βαρβαρισμός καί σολισμαω εκφωνώ γλῶσσα . εὑρίσκω τοίνυν , μικρόρρωξ ποιόω , νόος ἔχω τε καί ἄφοβος ἅμα καί απεριέργως καί πᾶς διπλόος καί ῥέψιουργίας ἐλεύθερος ἐντυγχάνω ἐνταῦθα , διά ὀλίγος ὁ ὁ εἴδωλον εὑρίσκω καί ἀνατροφή ἔντεχνος καί ἐπιτάσσω , ὁ ὁ φιλόσοφος Ἕλλην ερεσυχιος καί μυθοπλασία καί ορηστικαι ἢ μᾶλλον εἶπον ἀθεσία καί κακόνοια , πῶς ὁ ὁ μοναχός ἄρχω διαγωγή καί τάξις ἀπό ὁ νόμος , καί διά ὁ Χριστός πανάριστος πολιτεία καί διδασκαλία ὑψηλός καί φαιδρός καί πλατυτέρα μῆλον ἵημι ἀναφαίνω , καί