georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0335.1
441 ( 2 ) Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις Κωνσταντίου ἦν θαῦμα · οὐκ ὀλίγος ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ διὰ τὸ βουληθῆναι περιελθεῖν τὸ Ὁμοούσιον ἐκ τοῦ συμβόλου τῆς πίστεως . Κατ’ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν θαῦμα γέγονεν ἐν Ἱεροσολύμοις πᾶντα λόγον ὑπερβαῖνον . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἐν τῇ τῶν δογμάτων διαφωνίᾳ ἐκκοπή γέγονε τῶν προσερχομένων τῇ πίστει · σκανδαλισμένων ἐπὶ τῇ τῶν ἱερέων διαφωνίᾳ καὶ φιλονεικίᾳ , ὕφανδον ἔδειξεν ὁ τῶν θαυμάτων Θεός , ὅτι οὐχ ὁ λόγος τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως αἴτιος τῶν σκανδάλων , ἀλλὰ τῶν ἀδοκίμων ἱερέων ἡ σκαιότης καὶ τῆς κακίας τῆς αὐτῶν γνώμης ἡ ἀδιακρισία · τοιγαροῦν φαίνεται ἐπάνω τοῦ ἁγίου Γολγοθᾶ , ἡμέρᾳ μὲν ὀβσης [ καὶ τῆς Πεντηκοστῆς · περὶ τρίτην ὥραν ] , παμμεγέστατος σταυρὸς ἐκ φωτὸς κατεσκευασμένος , καλύπτων τὴν τοῦ ἡλίου λαμπρότητα τῇ ὑπερβολῇ τοῦ φωτός , ἐν ὀφθαλμοῖς πάντων τῶν τῆν πόλιν οἰκούντων , μικρῶν τε καὶ μεγάλων , πιστῶν τε καὶ ἀπίστων . Κύριλλος δὲ ἦν ὁ σωφρονάτος τῆνικαῦτα τῆς Αἰγύπτου ἐπίσκοπος , τὸν ὁμολογητὴν Μάξιμον διαδεξάμενος . Τοῦτο σώζοντος καθηκόντος ἦν’ ἐδοκιμάς συγγεγραμμένα , ἐν αἷς τὸ σύμβολον τῶν ἁγίων Πατέρων κατὰ λέξιν συντεῶς ἐρμηνεύσας , μνήμην τῆς τοῦ ὁμοουσίου λέξεως οὐκ ἐποίησατο , τῶν παραδυναστευόντων τότε τὰς ἀφορμὰς ὑφορμῶμενος . Ἐμεῖνε δὲ ὅμως , ἐκ τῶν ἀγράφων συγγραφῶν τῆς ὀρθοδοξίας . Οὗτος ἔγραψε τῷ βασιλεῖ Κωνσταντίῳ περὶ τοῦ γενομένου σημείου . Ἄμεινον δὲ τὰ περὶ τούτου διδάξει αὐτὰ τοῦ ἐπισκόπου τὰ γράμματα ἔχοντα τάδε · Ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ Θεοφιλεστάτου Κωνσταντίνου , τοῦ σοῦ πατρός , τὸ σωτήριον τοῦ σταυροῦ εὑρίσκον ἐν Ἱεροσολύμοις ἠῤῥᾴσθη · ἐπὶ δὲ σοῦ , θεόπαστα πανευσεβέστατε , οὐκ ἐκ τῆς λοιπῶν , ἀλλ’ ἐξ οὐρανοῦ τὰ θαυματουργήματα καὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , τὸ κατὰ τοῦ θανάτου τρόπαιον , ὁ μακάριος , λέγω , σταυρός , φωτὸς μαρμαρυγὰς ἀπαστραπτὼν ἐν Ἱεροσολύμοις ὤφθη . Ἐν γὰρ ταῖς ἁγίαις ἡμέραις ταύταις τῆς ἁγίας Πεντηκοστῆς , νῦναι , Μαΐας , περὶ τρίτην ὥραν παμμεγέστατος σταυρὸς ἐκ φωτὸς κατεσκευασμένος ἐν ὑψανῷ ὑπεράνω τοῦ ἁγίου Γολγοθᾶ μέχρι τοῦ ἁγίου ὄρους τῶν ἐλαιῶν ἐκτεινόμενος ἐφάνη , οὐχ ἕνι καὶ δευτέρῳ μόνῳ φανεὶς , ἀλλὰ παντὶ τῆς πόλεως πληθεῖ φανερώτατος · δεῖξαις , οὐδ’ ὡς ἂν τις νομίζοιεν ὀξείας , κατὰ φαντασίαν παραδραμῶν , ἀλλ’ ἐπὶ πλείοσιν ὥραις ὑπὲρ γῆν ὀφθαλμοφορῶνς θεαρούμενος καὶ ταῖς ἀπαστραπτοῖσαις μαρμα
Lemmas: 441 ( 2 ) ἐν δέ ὁ ἡμέρα Κωνστάντιος εἰμί θαῦμα · οὐ ὀλίγος ἐν ὅλος ὁ οἰκέω διά ὁ βούλομαι περιέρχομαι ὁ ὁμοούσιος ἐκ ὁ σύμβολον ὁ πίστις . κατά ἐκεῖνος δέ ὁ καιρός θαῦμα γίγνομαι ἐν Ἱερουσαλήμ λήγω λόγος ὑπερβαίνω . ἐπειδή γάρ ἐν ὁ ὁ δόγμα διαφωνία ἐκκοπή γίγνομαι ὁ προσέρχομαι ὁ πίστις · σκανδαλίζομαι ἐπί ὁ ὁ ἱερός διαφωνία καί φιλονικία , ὕφανδον δείκνυμι ὁ ὁ θαῦμα Θεός , ὅτι οὐ ὁ λόγος ὁ εἰς αὐτός πίστις αἴτιος ὁ σκάνδαλον , ἀλλά ὁ ἀδόκιμος ἱερός ὁ σκαιότης καί ὁ κακία ὁ αὐτός γνώμη ὁ ἀδιακρισία · τοιγάρ φαίνω ἐπάνω ὁ ἅγιος Γολγοθᾶ , ἡμέρα μέν ὀβσης [ καί ὁ Πεντηκοστή · περί τρίτος ὥρα ] , παμμέγης σταυρός ἐκ φάος κατασκευάζω , καλύπτω ὁ ὁ ἥλιος λαμπρότης ὁ ὑπερβολή ὁ φάος , ἐν ὀφθαλμός πᾶς ὁ ὁ πόλις οἰκέω , μικρός τε καί μέγας , πιστός τε καί ἄπιστος . Κύριλλος δέ εἰμί ὁ σώφρων τηνικαῦτα ὁ Αἴγυπτος ἐπίσκοπος , ὁ ὁμολογητής Μάξιμος διαδέχομαι . οὗτος σῴζω καθήκον εἶμαι δοκιμή συγγράφω , ἐν ὅς ὁ σύμβολον ὁ ἅγιος Πατέρων κατά λέξις συντεῶς ἐρμηνεύω , μνήμη ὁ ὁ ὁμοούσιος λέξις οὐ ποιέω , ὁ παραδυναστεύω τότε ὁ ἀφορμή ὑφορμάω . μένω δέ ὅμως , ἐκ ὁ ἄγραφος συγγραφή ὁ ὀρθοδοξία . οὗτος γράφω ὁ βασιλεύς Κωνστάντιος περί ὁ γίγνομαι σημεῖον . ἄμεινον δέ ὁ περί οὗτος διδάσκω αὐτός ὁ ἐπίσκοπος ὁ γράμμα ἔχω ὅδε · ἐπί μέν γάρ ὁ θεοφιλής Κωνσταντῖνος , ὁ σύ πατήρ , ὁ σωτήριος ὁ σταυρός εὑρίσκω ἐν Ἱερουσαλήμ ἀείδω · ἐπί δέ σύ , θεοπαστος πανευσεβής , οὐ ἐκ ὁ λοιπός , ἀλλά ἐκ οὐρανός ὁ θαυματούργημα καί ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός , ὁ κατά ὁ θάνατος τρόπαιον , ὁ μακάριος , λέγω , σταυρός , φάος μαρμαρυγή ἀπαστράπτω ἐν Ἱερουσαλήμ ὁράω . ἐν γάρ ὁ ἅγιος ἡμέρα οὗτος ὁ ἅγιος Πεντηκοστή , νῦναι , Μαῖα , περί τρίτος ὥρα παμμέγης σταυρός ἐκ φάος κατασκευάζω ἐν ὑψανῷ ὑπεράνω ὁ ἅγιος Γολγοθᾶ μέχρι ὁ ἅγιος ὄρος ὁ ἐλαία ἐκτείνω φαίνω , οὐ ἐν καί δύο μόνος φαίνω , ἀλλά πᾶς ὁ πόλις πλῆθος φανερός · δείκνυμι , οὐδέ ὡς εἄν τις νομίζω ὀξύς , κατά φαντασία παρατρέχω , ἀλλά ἐπί πλείων ὥρα ὑπέρ γῆ ὀφθαλμοφορῶνς θεαρουμην καί ὁ απαστραπτοισος μαρμά