georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0397.1
εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ Θεοῦ Λόγου καὶ φάσκοντος νοῦν ἀνθρώπινον μὴ εἰληφέναι τὸν Θεοῦ Λόγον , ἀλλὰ σαρκὶ ἐνωθῆναι ψυχὴν ἄλογον ἔχουσαν , συναγαγὼν ἐν Κωνσταντινουπόλει τοὺς ῥν' Πατέρας · καὶ μετασχόν καὶ αὐτὸς τῆς συνόδου , καὶ τῶν εἰρημένων καὶχειρεθέντων καὶ ἀναθεματισθέντων αἱρετικῶν μετὰ καὶ τῶν δυσσεβῶν αὐτῶν δογμάτων καὶ ὁμοφρόνων , παρεσκεύασε 11 κηρύττεσθαι ( τὸ ὁμοούσιον καὶ ) τὴν ὀρθόδοξον 12 πίστιν ( ἐπράνασε ) . Θεοδόσιος 533 δὲ ὁ Νέος , τοῦ ἀσεβοῦς Νεστορίου λέγοντος · ἄλλον εἶναι τὸν Θεὸν Λόγον καὶ ἄλλον τὸν Χριστόν , καὶ τὸν μὲν φύσει Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , τὸν δὲ χάριτι [ Υἱὸν ] ἀπὸ τῆς [ εἰσάγοντος · καὶ τὴν ἁγίαν Μαρίαν εἶναι Θεοτόκον ἀρνούμενον ] , συναγαγὼν τὴν πρώτην ἐν Ἐφέσῳ τῶν ἁγίων ἀ' Πατέρων σύνοδον καὶ ἀποστείλας ἄρχοντας · παρεῖναι ἀφειλκται · 13 τῇ συνόδῳ προσέταξε καὶ τὸν Νεστόριον παραγενέσθαι καὶ κρίσιν ἐπ' αὐτῷ γενέσθαι · καὶ δὴ ) γενομένης ἀκριδοῦς ἐξετάσεως , κατεδίκασαν Νεστόριον καὶ ἀναθεμάτισαν σὺν τοῖς ὁμόφροσιν αὐτοῦ . Τούτων δὲ οὕτω προελθόντων , ἐπαναστάντες Κυρίλλῳ τῷ ἰσωτάτῳ 14 οἱ τῆς ἐξαγίστου Νεστορίου μερίδος , ἐποῦδασαν τότε ἐπ' αὐτὸς 15 ἀνατρέψαι τὴν κατὰ Νεστορίου γενομένην 16 κρίσιν . Ἀλλ' οὖν ὁ Θεοδόσιος ὁ βασιλεὺς ἀντιλαμβανόμενος τῶν 17 ὀρθῶς κατὰ Νεστορίου ( 139ᵃ ) καὶ τῶν πονηρῶν αὐτοῦ δογμάτων κριθέντων , παρεσκεύασε κρατεῖν δικαίως καὶ βεβαίως τὴν 18 ἐπ' αὐτῷ γενομένην κρίσιν . Καὶ γὰρ πρὸς τούτους καὶ ἄλλα τινὰ κατὰ τοῦ θελοῦ Κυρίλλου πρὸς τὸν βασιλέα καταφλαρησαντος · 19 γράφει πρὸς αὐτὸν Κύριλλος τοιούδε · « Ἐπειδὴπερ ἐπυθόμην , ὦ εὐσεβέστατε βασιλεῦ , τῶν φιλοφρογείν 20 εἰωθότων τινὰς ἀργίων σφηκῶν δίκην περιβομβεῖν καὶ μοχθηροὺς ἐρεύγεσθαι κατ' ἐμοῦ λόγους , ὡς ἐξ οὐρανοῦ κατακομισθὲν καὶ οὐτι ἐκ τῆς ἁγίας · Παρθένου λέντος · τὸ θεῖον σῶμα Χριστοῦ , καὶ μέντοι · 21 δύο υἱοὺς κατὰ Νεστόριον ὁμολογεῖν ἡμᾶς · κατεπλήχθην , δεῖν ψήφην ἐλίγα περὶ τούτου πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν οὕτως · « Ἄν ἄνθρωποι καὶ μόνον , ὅτι δότες συκοφαντεῖτε , πῶς εἰς τοῦτο παρἡχθῆτε γνώμης καὶ τοσαύτην νενοστήκατε μωρίαν 22 ; Ἰδεῖ γὰρ , ( ἰδεῖ . ) σαφῶς ἄννοιεν , ὅτι σχεδὸν ἅπας ἡμῖν ὁ ὑπὲρ τῆς πίστεως ἄγων συγκεχρότητο διαδεδραμμένος , ὅτι Θεοτόκος ἐστὶν ἡ ἁγία Μαρία · ἀλλ' ἐπειδὴ ἐξ οὐρανοῦ καὶ οὐκ ἐξ αὐτῆς τὸ θεῖον D γεγεννηθῆσαι 23 σῶμα 24 λέγομεν , ὡς φατε 25 , πῶς ἄν νοοῖτο Θεοτόκος ; Τίνα γὰρ δλως τέτοκεν εἰ μὴ ἐστιν ἄληθῆ , ὅτι γεγέννηκε κατὰ σάρκα 534 τὸν Ἐμμανουήλ ; Γελᾶσθωσαν τοίνυν οἱ κατ' ἐμοῦ τοιαῦτα 26 πεφλαρηκότες . Οὐ γὰρ ψεύδεται λέγων ὁ θεσπέσιος 27 Ἠσαΐας 28 · « Ἰδοὺ , ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἔξει καὶ τέξεται υἱόν · » — « καὶ καλέσουσι τὸ
Lemmas: εἰς ὁ οἰκονομία ὁ Θεός Λόγος καί φάσκω νόος ἀνθρώπινος μή λαμβάνω ὁ Θεός Λόγος , ἀλλά σάρξ νοέω ψυχή ἄλογος ἔχω , συνάγω ἐν Κωνσταντινούπολις ὁ ρνεʹ Πατέρας · καί μετέχω καί αὐτός ὁ σύνοδος , καί ὁ εἴρω καιχειειρω καί ἀναθεματίζω αἱρετικός μετά καί ὁ δυσσεβής αὐτός δόγμα καί ομόφρων , παρασκευάζω 11 κηρύσσω ( ὁ ὁμοούσιος καί ) ὁ ὀρθόδοξος 12 πίστις ( ἐπράνασε ) . Θεοδόσιος 533 δέ ὁ Νέος , ὁ ἀσεβής Νεστόριος λέγω · ἄλλος εἰμί ὁ θεός Λόγος καί ἄλλος ὁ Χριστός , καί ὁ μέν φύσις υἱός ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ δέ χάρις [ υἱός ] ἀπό ὁ [ εἰσάγω · καί ὁ ἅγιος Μαρία εἰμί Θεοτόκος ἀρνέομαι ] , συνάγω ὁ πρῶτος ἐν Ἔφεσος ὁ ἅγιος ἀΐ Πατέρων σύνοδος καί ἀποστέλλω ἄρχω · πάρειμι ἀφέλκω · 13 ὁ σύνοδος προστάσσω καί ὁ Νεστόριος παραγίγνομαι καί κρίσις ἐπί αὐτός γίγνομαι · καί δή ) γίγνομαι ακριδιδωμι ἐξέτασις , καταδικάζω Νεστόριος καί ἀναθεματίζω σύν ὁ ὁμόφρων αὐτός . οὗτος δέ οὗτος προέρχομαι , ἐπανίστημι Κύριλλος ὁ ἴσος 14 ὁ ὁ ἐξάγιστος Νεστόριος μερίς , ἐποῦδασαν τότε ἐπί αὐτός 15 ἀνατρέπω ὁ κατά Νεστόριος γίγνομαι 16 κρίσις . ἀλλά οὖν ὁ Θεοδόσιος ὁ βασιλεύς ἀντιλαμβάνω ὁ 17 ὀρθῶς κατά Νεστόριος ( 139ᵃ ) καί ὁ πονηρός αὐτός δόγμα κρίνω , παρασκευάζω κρατέω δικαίως καί βεβαίως ὁ 18 ἐπί αὐτός γίγνομαι κρίσις . καί γάρ πρός οὗτος καί ἄλλος τις κατά ὁ θέλω Κύριλλος πρός ὁ βασιλεύς καταφλαρησαντος · 19 γράφω πρός αὐτός Κύριλλος τοιόσδε · « ἐπειδήπερ πυνθάνομαι , εἰμί εὐσεβής βασιλεύς , ὁ φιλοφρογείν 20 εἴωθα τις Ἀργίων σφήξ δίκη περιβομβέω καί μοχθηρός ἐρεύγομαι κατά ἐγώ λόγος , ὡς ἐκ οὐρανός κατακομίζω καί οὔτις ἐκ ὁ ἅγιος · παρθένος Λέντος · ὁ θέω σῶμα Χριστός , καί μέντοι · 21 δύο υἱός κατά Νεστόριος ὁμολογέω ἐγώ · καταπλήσσω , δήω ψῆφος ἐλίγα περί οὗτος πρός αὐτός εἶπον οὕτως · « ἄν ἄνθρωπος καί μόνος , ὅτι δότης συκοφαντέω , πῶς εἰς οὗτος παράγω γνώμη καί τοσοῦτος νοστέω μωρία 22 ; ἰδέω γάρ , ( ἰδέω . ) σαφῶς αννοιημι , ὅτι σχεδόν ἅπας ἐγώ ὁ ὑπέρ ὁ πίστις ἄγω συγκροτέω διατρέχω , ὅτι Θεοτόκος εἰμί ὁ ἅγιος Μαρία · ἀλλά ἐπεί ἐκ οὐρανός καί οὐ ἐκ αὐτός ὁ θέω D γεννάω 23 σῶμα 24 λέγω , ὡς φημί 25 , πῶς ἄν νοέω Θεοτόκος ; τίς γάρ δλως τίκτω εἰμί μή εἰμί ἀληθής , ὅτι γεννάω κατά σάρξ 534 ὁ Ἐμμανουήλ ; γελάω τοίνυν ὁ κατά ἐγώ τοιοῦτος 26 φλάσσω . οὖον γάρ ψεύδω λέγω ὁ θεσπέσιος 27 Ἠσαΐας 28 · « ἰδέ , ὁ παρθένος ἐν γαστήρ ἔξειμι καί τίκτω υἱός · » — « καί καλέω ὁ