georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0395.1
λογιχῶν τῇ ταυτότητι τῇ οὐσίᾳ καὶ ἐνεργείας καὶ τῇ δυνάμει τῇ πρὸς Θεὸν Λόγῳ ἐνώσει τε καὶ γνώσει · αὐλ ὡς χρόν αὐτῶν λαβόντων 11 τῆς θείας ἀγάπης καὶ θεωρίας , 530 κατ' ἀναλογίαν τῆς ἐπὶ τὸ χειρὸν 12 ἑκάστου τροπῆς λεπτομερῆ 13 τε ἢ παχύτερα σώματα ἀφμιδάσθαι καὶ ὀνόματα κληρώσασθαι , πάντευθεν τὰς οὐρανίους καὶ λειτουργικὰς ὑποστῆναι δυνάμεις · ἀλλὰ μὴν καὶ ἥλιον καὶ σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας καὶ αὐτὰ τῆς αὐτῆς τῶν ( 138 ) λογικῶν ἐνάνδιον ὄντα , [ ἐκ τῆς ] ἐπὶ τὸ χειρὸν 14 τροπῆς τοῦτο γεγονέναι ὅπερ εἰσί · τὰ δὲ ἐπὶ πλεῖον τῆς θείας ( ἀγάπης ) ἀποφυγόντα λογικὰ ψυχὰς ὀνομασθῆναι 15 καὶ σώμασι παχυτεροῖς τοῖς καθ' ἡμᾶς ἐμδαθῆναι · τὰ δὲ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς κακίας ἐπλακόντα ψυχοῖς καὶ ζοφεροῖς ἐνδοθῆναι σώμασι , καὶ δαίμονας 16 γεγονέναι τε καὶ ὀνομασθῆναι · καὶ ὅτι ἐξ ἀγγελικῆς μὲν καταστάσεως ψυχικῇ γίνεται κατάστασις , ἐκ 17 τῆς ψυχικῆς δαιμονιώδης τε καὶ ἀνθρωπίνη · ἵνα δὲ 18 νοῦν ἐκ πάσης τῆς ἐνύδος τῶν λογικῶν ἀκλόνδον μέναι καὶ ἀκίνητον τῆς θείας ἀγάπης καὶ θεωρίας , ὡς καὶ ( δ ) Χριστὸς βασιλεύς καὶ ἄνθρωπος · γεγονέναι · καὶ ὅτι παντελῆς ἔσται 19 τῶν σωμάτων ἀναίρεσις , αὐτοῦ τοῦ Κυρίου πρώτου ἀποκειμένου τὸ ἴδιον σῶμα καὶ τῶν λοιπῶν ἀπάντων , καὶ ὅτι ἀναχωρίζονται πάλιν ἀπαντες εἰς τὴν ἑαυτῶν 20 ἐνδάδα καὶ γίνονται νῶς , καθὰ καὶ ἐν τῇ 21 προὑπάρχει ἐτύχανον , ἀποκαθισταμένων δηλονότι καὶ αὐτοῦ τοῦ διαβόλου καὶ τῶν λοιπῶν δαιμόνων εἰς τὴν αὐτήν . Ἐνδὰ καὶ τῶν ἀσεβῶν καὶ ἀθέων ἀνθρώπων μετὰ τῶν θείων καὶ θεοφόρων ἀνδρῶν καὶ τῶν οὐρανίων δυνάμεων καὶ τὴν αὐτήν ἐξόντων ἐνσωπὶν πρὸς τὸν Θεὸν ὁποίαν ἔχει καὶ ὁ Χριστὸς , καθὼς καὶ προὔφηνον , ὡς μηδεμιαν εἶναι διαφορὰν τῷ Χριστῷ πρὸς τὰ λοιπὰ λογικὰ παντελῶς , οὔτε τῇ οὐσίᾳ , οὔτε τῇ γνώσει , οὔτε τῇ δυνάμει , οὔτε τῇ ἐνεργείᾳ . Ὁ γὰρ 22 Πυθαγόρας ἀρχὴν 23 τῶν πάντων ἔφησεν εἶναι τὴν μονάδα , καὶ πάλιν Πυθαγόρας καὶ Πλάτων διήμην τ·να ψυχῶν ἀσωμάτων εἰπόντες καὶ τὰς ἀμαρτίας 24 τινὶ περιπασοῦσας τιμωρίας χάριν εἰς σώματα καταπάρεσθαι λέγουσιν , ὅθεν ὁ Πλάτων 25 δέμας τὸ σῶμα καὶ σῆμα 26 ἐκάλεσεν , ὡς ἐν τούτῳ τῆς ψυχῆς δεδεμένης καὶ τεθαμμένης · ( σῆμα γὰρ τὸ μνήμα ) . Εἰτα 531 περὶ τῆς ἐσομένης κρίσεως καὶ ἀνταποδόσεως τῶν ψυχῶν αὐθὶς φησιν · « Ἡ μὲν 27 παιδερασθῆσαντος καὶ κακῶς βιώσαντος μετὰ φιλοσοφίας ψυχῇ > — τρίτη περιόδῳ τῇ χιλιαστῇ > ἄδεισι κολασθείσα 28 καὶ οὕτως περυσθεῖσα τῷ χιλιοστῷ 29 ἔτει ( ἐκδιδάξει καὶ ) ἀπερύεται · αἱ δὲ ἄλλαι ὁπόταν 30 τόνδε τὸν βίον τελείωσιν , > — αἱ μὲν εἰς τὰ ὑπὸ τῆς γῆς 31 δικαιω-τὸται ἐλθοῦσαι δίκην ἄμα καὶ λόγον
Lemmas: λογιχοω ὁ ταυτότης ὁ οὐσία καί ἐνέργεια καί ὁ δύναμις ὁ πρός θεός Λόγος ενώνω τε καί γνῶσις · Αὖλ ὡς χρῷ αὐτός λαμβάνω 11 ὁ θεῖος ἀγάπη καί θεωρία , 530 κατά ἀναλογία ὁ ἐπί ὁ χείρων 12 ἕκαστος τροπή λεπτομερής 13 τε ἢ παχύς σῶμα αφμιδαω καί ὄνομα κληρόω , πάντευθεν ὁ οὐράνιος καί λειτουργικός ὑφίστημι δύναμις · ἀλλά μήv καί ἥλιος καί σελήνη καί ὁ ἀστήρ καί αὐτός ὁ αὐτός ὁ ( 138 ) λογικός ἐνάνδιον εἰμί , [ ἐκ ὁ ] ἐπί ὁ χείρων 14 τροπή οὗτος γίγνομαι ὅσπερ εἰμί · ὁ δέ ἐπί πλείων ὁ θεῖος ( ἀγάπη ) ἀποφεύγω λογικός ψυχή ὀνομάζω 15 καί σῶμα παχύς ὁ κατά ἐγώ ἐμδαθῆναι · ὁ δέ ἐπί ὁ ἄκρος ὁ κακία πλάσσω ψύχω καί ζοφερός ἐνδίδωμι σῶμα , καί δαίμων 16 γίγνομαι τε καί ὀνομάζω · καί ὅτι ἐκ ἀγγελικός μέν κατάστασις ψυχικός γίγνομαι κατάστασις , ἐκ 17 ὁ ψυχικός δαιμονιώδης τε καί ἀνθρώπινος · ἵνα δέ 18 νόος ἐκ πᾶς ὁ ἐνύδος ὁ λογικός ακλοενδον μέναι καί ἀκίνητος ὁ θεῖος ἀγάπη καί θεωρία , ὡς καί ( δ ) Χριστός βασιλεύς καί ἄνθρωπος · γίγνομαι · καί ὅτι παντελής εἰμί 19 ὁ σῶμα ἀναίρεσις , αὐτός ὁ κύριος πρῶτος ἀπόκειμαι ὁ ἴδιος σῶμα καί ὁ λοιπός ἀπαντάω , καί ὅτι ἀναχωρίζω πάλιν ἅπας εἰς ὁ ἑαυτοῦ 20 ἔνδαις καί γίγνομαι Νῶς , καθά καί ἐν ὁ 21 προυπάρχω τυχάνω , ἀποκαθίστημι δηλονότι καί αὐτός ὁ διάβολος καί ὁ λοιπός δαίμων εἰς ὁ αὐτός . Ἐνδὰ καί ὁ ἀσεβής καί ἄθεος ἄνθρωπος μετά ὁ θεῖον καί θεόφορος ἀνήρ καί ὁ οὐράνιος δύναμις καί ὁ αὐτός ἔχω ἐνσωπὶν πρός ὁ θεός ὁποῖος ἔχω καί ὁ Χριστός , καθώς καί προφαίνω , ὡς μηδείς εἰμί διαφορά ὁ Χριστός πρός ὁ λοιπάς λογικός παντελῶς , οὔτε ὁ οὐσία , οὔτε ὁ γνῶσις , οὔτε ὁ δύναμις , οὔτε ὁ ἐνέργεια . ὁ γάρ 22 Πυθαγόρας ἀρχή 23 ὁ πᾶς φημί εἰμί ὁ μόνος , καί πάλιν Πυθαγόρας καί Πλάτων διαμάω τ·να Ψυχή ἀσώματος εἶπον καί ὁ ἁμαρτία 24 τις περιπάσσω τιμωρία χάρις εἰς σῶμα καταπείρω λέγω , ὅθεν ὁ Πλάτων 25 δέμας ὁ σῶμα καί σῆμα 26 καλέω , ὡς ἐν οὗτος ὁ Ψυχή δέω καί θάπτω · ( σῆμα γάρ ὁ μνήμη ) . εἶτα 531 περί ὁ εἰμί κρίσις καί ἀνταπόδοσις ὁ Ψυχή αὐθίς φημί · « ὁ μέν 27 παιδεραστέω καί κακῶς βιόω μετά φιλοσοφία Ψυχή > — τρίτος περίοδος ὁ χιλιαστής > ἄδεισι κολάζω 28 καί οὕτως πέρνημι ὁ χιλιοστός 29 ἔτος ( ἐκδιδάσκω καί ) ἀπερύω · ὁ δέ ἄλλος ὁπόταν 30 ὅδε ὁ βίος τελέω , > — ὁ μέν εἰς ὁ ὑπό ὁ γῆ 31 δικαιόω ἔρχομαι δίκη ἄμη καί λόγος