georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0089.1
πάλιν φησίν 30 · « Καὶ ἀνέβη Μωϋσῆς εἰς τὸ ὄρος τὸ Σινά , καθὼς συνείταξεν αὐτῷ Κύριος . Καὶ κατέθε Κύριος ἐν νεφελῇ . » — « Καὶ παρέστη αὐτῷ ἐκεῖ ἡμέρας μ' καὶ νύκτας μ' ἄρτον οὐκ ἔφαγε , καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιε , καὶ ἔγραψεν ἐπὶ τῶν πλάκων τὰ ῥήματα τῆς διαθήκης , τοὺς δ' λόγους . Καὶ λαβὼν τὰς πλάκας καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ ὄρους · δεδοξασμένος , εἶδεν Ἀαρὼν καὶ πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸ πρόσωπον Μωϋσέως , καὶ ἦν δεδοξασμένον , καὶ ἐφοβήθησαν αὐτῷ προσερχόμενοι . » Καὶ εἰκῶτως · νηστεύσας γὰρ ἡμέρας π' Κυρίῳ παρεστηκώς , καὶ τὰς θεογραφίας πλάκας δεξάμενος καὶ τὸ θεοδότην Δευτερόνομον εἰληφώς , τοσοῦτον αὐτοῦ τὸ πρόσωπον 86 ἐκ τῆς θεοπίας ἐδοξάσθη , ὥστε μὴ δύνασθαι τὸν λαὸν ἀτενίζειν πρὸς τὴν ἐκεῖθεν φερομένην θεῖαν αὐγὴν 31 τε καὶ δόξαν . Καὶ διὰ τοῦτο « κάλυμμα ἐπατίθη ἡγὼς πρὸς αὐτοὺς ὁμιλεῖν 32 · » ἀκτῖνας γὰρ ἐκπέμπων σελαφόρους καὶ ἀπαστράπτων σφόδρα , τὰς ὀψῖς ἐπιστρέφε τῶν ὁρώντων , ὥσπερ τις γλαυχὴ αὐτῇ τοῖς ὀφθαλμοῖς προεπιπτούσα . ( 7 ) Μετὰ γὰρ ἡμέρας μ' κατελθὼν καὶ διὰ τὴν μνησποιοῖαν θυμοῦδις εὐθὺς τὰς πλάκας συντρίψαι , εἰς τὸ ὄρος πάλιν ἀνέβη , τοσαύτας ἄλλας ἐνδιατρίψας ἐν τῷ ὄρει ἡμέρας · προσφιλοσοφῶν τῷ Θεῷ , πάσης ( 16r ) ἀνθρωπίνης τροφῆς ὡς καὶ ἐν ταῖς προτέροις ἡμέραις γενόμενος ἀγευστος . Οὕτως τὰς δευτέρας πλάκας λαβὼν πρὸς τὸν λαὸν κατέβη . ( 8 ) Ποῖος οὖν λογισμὸς ἀνθρώπινος τὸ ὑπέρτοχον τοῦ θαυματοῦ παραστήσαι δυνήσεται , πῶς ἡ ῥοώδης τοῦ σώματος φύσις τοσοῦτον κινουμένη διήρκεσεν , οὐδενὸς ἀνεπληρούντος τὸ καθ' ἡμέραν διαπνέον καὶ ἐξωθόμενον τῇ · δυνάμει ; · Λύει δὲ τὸ ἄτοπον τοῦτο πρᾶγμα καὶ θαυμασίον ὁ θεῖος λόγος , ὡς ὅταν λέγῃ · « Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος , ἀλλ' ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ ἐκ στόματος Θεοῦ . » Οὐκοῦν εἴδη ἐν πᾶσιν ἐντεῦθεν , ὡς · μηδὲν τὸν ἄγγελον τοῦτον βεβρωκέναι παντελῶς ἐν ἡ καὶ κατήλθεν ἡμέρᾳ , σπειδὼν ἐν λόγῳ Κυρίου , καὶ τῇ ἐπαύριον ἐν τῷ ὄρει ἀνέβη , ὥστε δικαίως τῷ δικαίῳ θυμῷ χρησάμενον , τὰς ἐν λίθῳ σαπείρῳ δακτύλοις Θεοῦ γραφεῖσας θείας ῥήσεις , μὴ φέρων τὴν ἐπάραιτον ἐργασίαν τε καὶ θεοστυγὴ πράξιν τῶν ἀνυσίων ἐκείνων καὶ βεβήλων , συνέτριψεν , τοῦτο μὲν ἀνάξιον πάμπαν εὖ μάλ' χρόνος τοιαύτης θεουργίας καὶ εὐεργεσίας ἀπολαῦσαι τοῖς θεομίσει καὶ ἐμδρονητοῖς , τοῦτο δὲ μᾶλλον εἰδὼς τὴν κατ' αὐτῶν ἐνδοχὸν τοῦ Θεοῦ ἀγανάκτησιν , καὶ διὰ τοῦτο παντὶ πῶ διδὼν κελεύσας , εἰ καὶ μὴ πάντας , ἀλλὰ τοὺς παρατυχάνοντας ἀναιρεθῆναι . Πῶς οὖν τοιαύτης καὶ τοιαύτης ἐγχατεῖλε καὶ νηστείας ἐργάτης καὶ χάριτος θείας ἐμπλεος ἐκ διαμέτρου καὶ θείῳ ζήλῳ πυρπολούμενος ἄμα καὶ ἰλιγγίῳν
Lemmas: πάλιν φημί 30 · « καί ἀναβαίνω Μωϋσῆς εἰς ὁ ὄρος ὁ Σινά , καθώς συνείταξεν αὐτός Κύριος . καί κατατίθημι Κύριος ἐν νεφέλη . » — « καί παρίστημι αὐτός ἐκεῖ ἡμέρα εἷς καί νύξ εἷς ἄρτος οὐ ἐσθίω , καί ὕδωρ οὐ πίνω , καί γράφω ἐπί ὁ Πλάκων ὁ ῥῆμα ὁ διαθήκη , ὁ δέ λόγος . καί λαμβάνω ὁ πλάξ καί καταβαίνω ἀπό ὁ ὄρος · δοξάζω , ὁράω Ἀαρών καί πᾶς ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ πρόσωπον Μωϋσῆς , καί εἰμί δοξάζω , καί φοβέω αὐτός προσέρχομαι . » καί εἰκῶτως · νηστεύω γάρ ἡμέρα ἀπό κύριος παρίστημι , καί ὁ θεογραφία πλάξ δέχομαι καί ὁ θεοδότη δευτερονομος λαμβάνω , τοσοῦτος αὐτός ὁ πρόσωπον 86 ἐκ ὁ θεοπία δοξάζω , ὥστε μή δύναμαι ὁ λαός ἀτενίζω πρός ὁ ἐκεῖθεν φέρω θεῖος αὐγή 31 τε καί δόξα . καί διά οὗτος « κάλυμμα πάσσω ἀγάω πρός αὐτός ὁμιλέω 32 · » ἀκτίς γάρ ἐκπέμπω σελαφοροος καί ἀπαστράπτω σφόδρα , ὁ ὄψις ἐπιστρέφω ὁ ὁράω , ὥσπερ τις γλαυκός αὐτός ὁ ὀφθαλμός προεπιπτουω . ( 7 ) μετά γάρ ἡμέρα εἷς κατέρχομαι καί διά ὁ μνησποιοιος θυμοῦδις εὐθύς ὁ πλάξ συντρίβω , εἰς ὁ ὄρος πάλιν ἀναβαίνω , τοσοῦτος ἄλλος ἐνδιατρίβω ἐν ὁ ὄρος ἡμέρα · προσφιλοσοφέω ὁ Θεός , πᾶς ( 16r ) ἀνθρώπινος τροφή ὡς καί ἐν ὁ πρότερος ἡμέρα γίγνομαι άγευστος . οὕτως ὁ δύο πλάξ λαμβάνω πρός ὁ λαός καταβαίνω . ( 8 ) ποῖος οὖν λογισμός ἀνθρώπινος ὁ ὑπέρτοχον ὁ θαυματόω παρίστημι δύναμαι , πῶς ὁ ῥοώδης ὁ σῶμα φύσις τοσοῦτος κινέω διαρκέω , οὐδείς ἀναπληρόω ὁ κατά ἡμέρα διαπνέω καί ἐξωθέω ὁ · δύναμις ; · λύω δέ ὁ ἄτοπος οὗτος πρᾶγμα καί θαυμάσιος ὁ θεῖος λόγος , ὡς ὅταν λέγω · « οὐ ἐπί ἄρτος μόνος ζῶ ἄνθρωπος , ἀλλά ἐπί πᾶς ῥῆμα ἐκπορεύω ἐκ στόμα Θεός . » οὐκοῦν εἶδος ἐν πᾶς ἐντεῦθεν , ὡς · μηδείς ὁ ἄγγελος οὗτος ἐσθίω παντελῶς ἐν ὁ καί κατέρχομαι ἡμέρα , σπειδηω ἐν λόγος κύριος , καί ὁ ἐπαύριον ἐν ὁ ὄρος ἀναβαίνω , ὥστε δικαίως ὁ Δίκαιος θυμός χράω , ὁ ἐν λίθος σάπειρος δάκτυλος Θεός γράφω θεῖος ῥῆσις , μή φέρω ὁ ἐπαίρω ἐργασία τε καί θεοστυγής πρᾶξις ὁ ἀνύσιος ἐκεῖνος καί βέβηλος , συντρίβω , οὗτος μέν ἀνάξιος πάμπαν εὕω μάλα χρόνος τοιοῦτος θεουργία καί εὐεργεσία ἀπολαύω ὁ θεομισέω καί εμδρονητος , οὗτος δέ μᾶλλον εἰδοί ὁ κατά αὐτός ἐνδοχή ὁ Θεός ἀγανάκτησις , καί διά οὗτος πᾶς πῶ δίδωμι κελεύω , εἰμί καί μή πᾶς , ἀλλά ὁ παρατυγχάνω ἀναιρέω . Πῶς οὖν τοιοῦτος καί τοιοῦτος ἐγχατεῖλε καί νηστεία ἐργάτης καί χάρις θεῖος έμπλεος ἐκ διάμετρος καί θεῖον ζῆλος πυρπολέω ἄμη καί ἰλιγγιάω