georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0098.1
( 10 ) Τί σὺν ἄν λοιπὸν ἐροῦμεν ἡμεῖς , οἱ μυρίων γέμοντες κακῶν , καὶ τοσούτων ἀποδόντες τῆς ἐκείνου ἀρετῆς ὅσον γῆ τοῦ οὐρανοῦ , καὶ τὸν Θεὸν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καὶ ὥραν αὐτ’ ὀργὴν καὶ λόγῳ παραοργίζοντες ; Μὴδεις τοίνυν ἀρετὰς τινὰς ἔχων ἢ δοκῶν ἔχειν , καυχάσθω ἢ ἀμερίμνως διαχεισθω , ὡς ἤδη τῶν τῶν ἀρετῶν αὐτοῦ πόνων , καὶ τὰς ἐπικρασίας ἐν χερσὶν ἔχων ἢ πάντως ἀναμετρήσας τοὺς στεφάνους ἀποληφόμενος · ἀλλὰ μᾶλλον ἀεὶ νηφέτω καὶ ταπεινούσθω μέχρι θανάτου , καὶ ἑαυτὸν ὡς μηδεμίαν ἐντολὴν Θεοῦ φυλάξαντα λογίζεται , κἂν πᾶσας τὰς ἀρετὰς συλλήθην κέκτηται , κἂν εἰς αὐτὴν ἀναδέδεται τὴν τῶν ἀγαθῶν κορυφίδα . Εἰ γὰρ ὁ Θεοφιλὴς καὶ ἰσοφρόντης ἐκείνος καὶ τῆς οἰκουμένης ἀντίροπτος , μᾶλλον δὲ καὶ μείζων , οὗ « οὐκ ἔστιν ἄξιος ὁ κόσμος , » κατὰ τὸ εἰρημένον , ὃ ὁ Θεὸς ἐνώπιος ἐνώπιῳ ὡμίλει , ὡς εἰ τις λαλήσει πρὸς τὸν ἑαυτοῦ φίλον , ὃ εἶπεν « Οἶδά σε περὶ πάντας , » ὃ κατὰ πρόσωπον ὡμίλει , καὶ οὐ δι’ ἀδήλων ἢ ἐνυπνίων ἢ αἰνυγμάτων , μετὰ τοσούτων κατορθωμάτων ὕγχν καὶ τοιαύτης φιλοσοφίας καὶ νήψεως , μικρὸν ἀπονευσάς οὐκ ἔτυχεν συγγνώμης , πῶς ἡμεῖς , οἱ μηδ’ ἔχοντες τοιαύτης ἀρετῆς ἔμφασιν κεκτημένοι , μὴ διηνεκῶς γρηγορῶμεν καὶ πενθῶμεν καὶ κλαύσωμεν ἑαυτοὺς διαπαντὸς καὶ δούλους ἀχρεῖους εἶναι ἀναλογισώμεθα ; Διὰ δὴ τοῦτο προασφαλίζόμενος ἡμᾶς ὁ Κύριος εἶπεν : « Ὅταν πάντα τὰ διατεταγμένα ὑμῖν πράξητε , τότε λέγετε , ὅτι Ἀχρεῖοι δοῦλοι ἐσμέν , ὅ ὤφειλομεν ποιεῖν , πεποικάμεν . » Καὶ τοῦτο εἰδὼς ὁ θεῖος Ἠσαΐας φησιν : « Πᾶσα ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν ὡς ῥάκος ἀποκαθημένη ἐνώπιον σοῦ , Κύριε , » ὡσαύτως καὶ ὁ ἱεροψάλτης καὶ πανάρετος Δαυὶδ « Εἶπα τῷ Κυρίῳ · Κύριός μου εἶ σύ , ὅτι τῶν ἀγαθῶν μου οὐ χρείαν ἔχεις , » ὅθεν καὶ παραίνει λέγων « Δουλεύσατε τῷ Κυρίῳ ἐν φόβῳ , καὶ ἀγαλλιᾶσθε αὐτῷ ἐν τρόμῳ · δράξατε παιδείας , μὴποτε ὀργισθῇ Κύριος , » καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ ψαλμοῦ .
Lemmas: ( 10 ) τις σύν ἄν λοιπός εἴρω ἐγώ , ὁ μυρίος γέμω κακός , καί τοσοῦτος ἀποδίδωμι ὁ ἐκεῖνος ἀρετή ὅσος γῆ ὁ οὐρανός , καί ὁ θεός κατά ἕκαστος ἡμέρα καί ὥρα αὐτω ὀργή καί λόγος παραοργίζοντες ; μηδείς τοίνυν ἀρετή τις ἔχω ἢ δοκέω ἔχω , καυχάομαι ἢ ἀμέριμνος διαχέω , ὡς ἤδη ὁ ὁ ἀρετή αὐτός πόνος , καί ὁ πικρασία ἐν χείρ ἔχω ἢ πάντως ἀναμετρέω ὁ στέφανος ἀπολαμβάνω · ἀλλά μᾶλλον ἀεί νήφω καί ταπεινόω μέχρι θάνατος , καί ἑαυτοῦ ὡς μηδείς ἐντολή Θεός φυλάζω λογίζομαι , κἀν πᾶος ὁ ἀρετή συλλανθάνω κτάομαι , κἀν εἰς αὐτός ἀναδέω ὁ ὁ ἀγαθός κορυφίς . εἰμί γάρ ὁ Θεοφιλής καί ἰσόφρων ἐκείνος καί ὁ οἰκέω ἀντίροπτος , μᾶλλον δέ καί μείζων , ὅς « οὐ εἰμί ἄξιος ὁ κόσμος , » κατά ὁ εἴρω , ὅς ὁ θεός ἐνώπιος ἐνώπιος ὁμιλέω , ὡς εἰμί τις λαλέω πρός ὁ ἑαυτοῦ φίλος , ὅς εἶπον « οἶδα σύ περί πᾶς , » ὅς κατά πρόσωπον ὁμιλέω , καί οὖον διά ἄδηλος ἢ ἐνύπνιος ἢ αινυγμα , μετά τοσοῦτος κατόρθωμα ὕγχν καί τοιοῦτος φιλοσοφία καί νῆψις , μικρός ἀπονεύω οὐ τυγχάνω συγγνώμη , πῶς ἐγώ , ὁ μηδέ ἔχω τοιοῦτος ἀρετή ἔμφασις κτάομαι , μή διηνεκής γρηγορέω καί πενθέω καί καλέω ἑαυτοῦ διαπαντός καί δοῦλος ἀχρεῖος εἰμί ἀναλογίζομαι ; Ζεύς δή οὗτος προασφαλίζω ἐγώ ὁ Κύριος εἶπον : « ὅταν πᾶς ὁ διατάσσω σύ πράσσω , τότε λέγω , ὅτι ἀχρεῖος δοῦλος εἰμί , ὅς ὀφείλω ποιέω , ποιέω . » καί οὗτος εἰδοί ὁ θεῖος Ἠσαΐας φημί : « πᾶσα ὁ δικαιοσύνη ἐγώ ὡς ῥάκος ἀποκάθημαι ἐνώπιος σύ , κύριος , » ὡσαύτως καί ὁ ἱεροψάλτης καί πανάρετος Δαυίδ « εἶπον ὁ κύριος · κύριος ἐγώ εἰμί σῦς , ὅτι ὁ ἀγαθός ἐγώ οὖον χρεία ἔχω , » ὅθεν καί παραινέω λέγω « δουλεύω ὁ κύριος ἐν φόβος , καί ἀγαλλιάω αὐτός ἐν τρόμος · δράσσομαι παιδεία , μήποτε ὀργίζω Κύριος , » καί ὁ λοιπάς ὁ ψαλμός .