georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0220.1
ἔρχομένην πρὸς με συντελοῦνται , εἰ δὲ μή , ἵνα γνῶ · καὶ ταύτην ἀγνοοῦσαν δεῖξιν . Καὶ τὸ εἰπεῖν περὶ τοῦ ᾿Αδάμ · ᾿Εκβαλὼν με αὐτόν , μήπως ἐκτείνῃς ( 75a ) τὴν χεῖρα αὐτοῦ δῆσαι τὸν μέλος τῆς ζωῆς καὶ φαγῶν ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα · ὁ ἀγνοοῦντος καὶ φθονούντος ἐστὶ σύμβολον , ὡς περ καὶ τὸ ᾿Ενεθυμήθη ὁ Θεός , ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον , μετamelias ; ἐστὶ καὶ ἀγνοίας τεκμήριον τῶν μελλόντων . Καὶ τὸ ᾿Ωσφράθη Κύριος ὀσμὴν εὐωδίας , ἔνδειξις ἐστὶ σημείου , ὡς καὶ τὸ πειράζειν τὸν ᾿Αβραὰμ καὶ ἄλλους , οὐχ ἀγαθοῦ ἐστιν ἀποδείξεις καὶ τὸ τέλος τῆς ὑπομονῆς ( μή ) προειδὸς . ᾿Ως δὲ Πέτρος ἔφη πρὸς τὸν Σίμωνα · « Εἰ τυφλὸς ἐπλάσθη ὁ ᾿Αδάμ , ὡς λέγεις , πῶς ἐντελλόμενος αὐτῷ ὁ Θεὸς ἐδείκνυεν αὐτῷ λέγων · ᾿Απὸ δὲ τοῦ [ ξύλου τοῦ ] γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν οὐ φάγεσθε . » Καὶ ὁ Σίμων φησί · « Τυφλὸς ἦν ὁ νοῦς αὐτοῦ . » Καὶ ὁ Πέτρος · « Πῶς τὸν νοῦν τυφλὸς ἦν ὁ , πρὸ τοῦ γεύεσθαι τοῦ φυτοῦ , προσφώρας πᾶσι τοῖς ζῴοις ἐπίθεσις ὀνόματα ; » ὅτι γὰρ καὶ τοῖς τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ὀφθαλμοὺς εἶχεν ἀνεωγμένους , καὶ βλέποντες ἦσαν ὁ τε ᾿Αδάμ καὶ ἡ Εὔα , δῆλον . ᾿Ιδοὺμε γὰρ , φησίν , ἡ γυνή , ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν καὶ ὠραῖον ( ἐστὶ ) τοῦ κατανοῆσαι , λαβοῦσα τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς ( μετ᾿ αὐτῆς ) . Εἰ οὖν καλὸν θεασάμενοι τὸ δένδρον καὶ τὸν καρπὸν ἔφαγον , εἴδηλον ὅτι καὶ πρὸ τῆς τοῦ καρποῦ βρώσεως , γινώσκοντες μὲν εἶχον καλοῦν τε καὶ κακοῦ , καὶ ὅψιν ὀξυδρεστάτην ὁρᾶν ἕκαστα δυναμένην . Οὐκοῦν ὡς μετὰ τὴν βρῶσιν καὶ τὴν παράβασιν ἀναβλεψάντων , εἰρήσθω · « Δῃνοίχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί · » δείκνυνται γὰρ καὶ πρὸ τῆς βρώσεως ὁρῶντες , ὡς · ἔφη · ἀλλ᾿ , ὡς τῷ ἀπειράκων ἀποθεμένων διὰ τῆς παραβάσεως , ὁ καὶ τὴν γνῶσιν ἀδιάφορον παρέσχεν , ἠρέθη , ὅτι « Δῃνοίχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί · » πέφυκε γὰρ ὁ ὀφθαλμὸς ὑπὸ τοῦ λογισμοῦ διεγείρεσθαι πρὸς βλέπειν , διότι σὺν εἰς αὐτὸς καθ᾿ ἑαυτὸν οὐχ ἔχει · καὶ ταύθην πολλάκις πρὸς ἕτερα , τῇ διανοίᾳ ἀσχολούμενης , τυφλοὺς εἶκην ἔστιν ὅτε παρερχόμεθα καὶ τὰ πάντα γινώσκοντες , καὶ ἐπειδὰν ἐγκληθῶμεν , τῇ ἀσχολίᾳ τοῦ λογισμοῦ τὸ αἴτιον ἀνατιθέντες ἀπολογούμεθα · οὕτω καὶ ὁ ᾿Αδάμ καὶ ἡ Εὔα τῇ αἰσθήσει τοῦ νοῦ πρὸς τὴν ὁψὶν διηγέρθησαν · τὸ γὰρ , « Δῃνοίχθησαν ( αὐτῶν ) οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν , » ἀποκάλυψιν δηλοῖ τὴν ἐγγενομένην τῷ λογισμῷ , οὐχ ἀνάδειξιν ὀφθαλμοῦ , ὥστε τὴν μετὰ τὴν ἁμαρτίαν αἰσθήσιν οὕτω κέκληκεν ἡ Γραφή · παρ᾿ εὐθὺς γὰρ μετὰ τὴν ἁμαρτίαν τὸ συνειδὸς πλήττεται . Καὶ ὁ Σίμων φησίν · « Εἰ πρόγνωσιν εἶχεν ὁ ᾿Αδάμ ,
Lemmas: ἐρχόμενος πρός ἐγώ συντελέω , εἰμί δέ μή , ἵνα γιγνώσκω · καί οὗτος ἀγνοέω δεῖξις . καί ὁ εἶπον περί ὁ Αδάμ · ᾿Εκβαλὼν ἐγώ αὐτός , μήπως ἐκτείνω ( 75a ) ὁ χείρ αὐτός δήω ὁ μέλος ὁ ζωή καί φαγᾶς ζῶ εἰς ὁ αἰών · ὁ ἀγνοέω καί φθονέω εἰμί σύμβολον , ὡς περ καί ὁ ᾿ενεθυμηθω ὁ Θεός , ὅτι ποιέω ὁ ἄνθρωπος , μετώ ; εἰμί καί ἄγνοια τεκμήριον ὁ μέλλω . καί ὁ ᾿Ωσφράθη Κύριος ὀσμή εὐωδία , ἔνδειξις εἰμί σημεῖον , ὡς καί ὁ πειράζω ὁ Αβραάμ καί ἄλλος , οὐ ἀγαθός εἰμί ἀποδείκνυμι καί ὁ τέλος ὁ ὑπομονή ( μή ) πρόοιδα . Ως δέ Πέτρος φημί πρός ὁ Σίμων · « εἰμί Τυφλὸς πλάσσω ὁ Αδάμ , ὡς λέγω , πῶς ἐντέλλω αὐτός ὁ θεός δείκνυμι αὐτός λέγω · ᾿Απὸ δέ ὁ [ ξύλον ὁ ] γιγνώσκω καλός καί πονηρός οὖον ἐσθίω . » καί ὁ Σίμων φημί · « Τυφλὸς εἰμί ὁ νόος αὐτός . » καί ὁ Πέτρος · « Πῶς ὁ νόος Τυφλὸς εἰμί ὁ , πρό ὁ γεύω ὁ φυτός , προσφώρας πᾶς ὁ ζῷον ἐπίθεσις ὄνομα ; » ὅτι γάρ καί ὁ ὁ Ψυχή καί ὁ σῶμα ὀφθαλμός ἔχω ἀνοίγνυμι , καί βλέπω εἰμί ὁ τε Αδάμ καί ὁ Εὔα , δῆλος . ᾿ιδουμος γάρ , φημί , ὁ γυνή , ὅτι καλός ὁ ξύλον εἰς βρῶσις καί ἀρεστός ὁ ὀφθαλμός ὁράω καί ὡραῖος ( εἰμί ) ὁ κατανοέω , λαμβάνω ὁ καρπός αὐτός ἐσθίω καί δίδωμι καί ὁ ἀνήρ αὐτός ( μετά αὐτός ) . εἰμί οὖν καλός θεάομαι ὁ δένδρον καί ὁ καρπός ἔφαγον , οἶδα ὅτι καί πρό ὁ ὁ καρπός βρῶσις , γιγνώσκω μέν ἔχω καλέω τε καί κακός , καί δρύοψ ὀξυδρεστάτην ὁράω ἕκαστος δύναμαι . οὐκοῦν ὡς μετά ὁ βρῶσις καί ὁ παράβασις ἀναβλέπω , εἴρω · « Δῃνοίχθησαν αὐτός ὁ ὀφθαλμός · » δείκνυμι γάρ καί πρό ὁ βρῶσις ὁράω , ὡς · φημί · ἀλλά , ὡς ὁ ἀπεῖπον ἀποτίθημι διά ὁ παράβασις , ὁ καί ὁ γνῶσις ἀδιάφορος παρέχω , αἱρέω , ὅτι « Δῃνοίχθησαν αὐτός ὁ ὀφθαλμός · » φύω γάρ ὁ ὀφθαλμός ὑπό ὁ λογισμός διεγείρω πρός βλέπω , διότι σύν εἰς αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὐ ἔχω · καί οὗτος πολλάκις πρός ἕτερος , ὁ διάνοια ασχολούμαι , τυφλός εἴκω εἰμί ὅτε παρέρχομαι καί ὁ πᾶς γιγνώσκω , καί ἐπειδάν ἐγκαλέω , ὁ ἀσχολία ὁ λογισμός ὁ αἴτιος ἀνατίθημι ἀπολογέομαι · οὗτος καί ὁ Αδάμ καί ὁ Εὔα ὁ αἴσθησις ὁ νόος πρός ὁ ὄψ διεγείρω · ὁ γάρ , « Δῃνοίχθησαν ( αὐτός ) ὁ ὀφθαλμός καί γιγνώσκω ὅτι γυμνός εἰμί , » ἀποκάλυψις δηλόω ὁ ἐγγίγνομαι ὁ λογισμός , οὐ ἀνάδειξις ὀφθαλμός , ὥστε ὁ μετά ὁ ἁμαρτία αἴσθησις οὗτος καλέω ὁ γραφή · παρά εὐθύς γάρ μετά ὁ ἁμαρτία ὁ σύνοιδα πλήσσω . καί ὁ Σίμων φημί · « εἰμί πρόγνωσις ἔχω ὁ Αδάμ ,