georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0334.1
Ἐνδουσιασταὶ λεγόμενοι ἀπὸ ᾿Αδελφίου , καὶ Δαδῶν14 καὶ Σάβα15 καὶ Συμεῶνος16 καὶ Ἑρμᾶ , τῶν αἱρεσιαρχῶν ( τὴν πονηρὰν καὶ ψυχοθλέδον αἵρεσιν ταύτὴν μετέλαβον ) · ἀφ' ὧν ὁ μέγας Φλαβιανὸς ᾿Αντιοχείας ἐπίσκοπος ( ἐπὶ τῷ αὐτῷ ) μοναχούς συνάψαςσας17 πολλούς18 τὴν αἵρεσιν ἐξαρνοῦμένους , τόνδε τρόπον διέλεγε . Ἐπίσπασον γὰρ τινα παρ' αὐτῶν γέροντα19 , ὀνόματι ᾿Αδελφίων παραλαβὼν κατ' ἰδίαν , ἔφη πρὸς αὐτὸν μετὰ πανουργίας · « Ἡμεῖς μὲν , ὦ πρεσβύτα , τὴν20 πλεῖον βεβιωκότες βίον , ἀκριβέστερον21 καὶ τὴν ἀνθρωπείαν ἐμάθωμεν φύσιν . καὶ τὰ τῶν ἀντιπάλων δαιμόνων ἐγνωμεν εὖ μάλᾳ μηχαννήματα · πείρα δὲ καὶ τὴν τῆς χάριτος διδασκαλίαν χορηγίαν · οὗτοι δὲ νέοι 440 ὄντες , καὶ τούτων22 ἀκριβῶς οὐδὲν ἐπιστάμενοι πνευματικώτερον ἐπακούσαι23 λόγον οὐ φέρουσι·ν οὐκοῦν εἰπὶ μοι , πῶς24 φατε καὶ τὸ ἐναντίον πνεῦμα ὑποχωρεῖν καὶ τοῦ παναγίου Πνεύματος τὴν χάριν ἐπιφοιτᾶν διὰ τῆς ὑμετέρας25 εὐχῆς καὶ ἐπιτηδεύσεως ; » Ὁ δὲ τοῖς λόγοις · τούτοις καταδεχθείς ἐξῆψεν ἀπαντα τὸν χειρωμένον ἰθὺ καὶ ψυχοφόρον , καὶ φησιν · « Οὐδεμίαν μὲν ἐκ τοῦ βαπτίσματος ἰσμεν ὠφελίαν τοῖς δεξομένοις ἐγγίνεσθαι , μόνην δὲ τὴν σπουδαίαν εὐχὴν τὴν ἔνοικον καὶ συνοισωμένον δαίμονα ἐξελαύνειν · ἔλκει26 γὰρ ἕκαστος · τῶν τικτομένων ἐκ τοῦ πρωπάτορος ( ἔλεγε)27 , ὥσπερ τὴν φύσιν , οὕτω δὲ καὶ τὴν τῶν δαιμόνων δουλείαν , ὧν ὑπὸ τῆς σπουδαίας εὐχῆς ἐλαυνόμενῶν28 ἐπιφοιτᾷ λοιπὸν τὸ ἅγιον Πνεῦμα ὁρατῶς καὶ αἰσθητῶς καὶ τὴν οἰκείαν παρουσίαν φανερώτατα σημαίνει . Καὶ τὸ μὲν σῶμα τῆς ἐμπαθοῦς κινήσεως εὐθὺς ἐλευθεροῦται παντελῶς · ἡ δὲ ψυχὴ τῆς ἐπὶ τοῦ29 χειροῦ τροπῆς τελείως ἀπαλλάττεται , ὡς μηκέτι δεῖσθαι λοιπὸν μήτε νηστείας , πεισάσης τὸ σῶμα μήτε διδασκαλίας χαλινούσης τὴν ψυχὴν καὶ τὸν νοῦν ( καὶ μείνειν ἐτάκτα παιδευσούσης30 ἀπὸ πάσης ἐνεργείας πονηρᾶς καὶ ἐθυμησάως · οὐ μόνον31 δὲ τὸ τῶν τοιούτων τιτευχότων32 , τῶν τοῦ σώματος καὶ τῆς ψυχῆς [ ὁ τοιούτος ] ἀπαλλάττεται παθῶν καὶ αἰσχίστων33 σκιρτημάτων , ἀλλὰ καὶ τὰ μέλλοντα σαφῶς προβλέπει καὶ τὴν34 ἁγίαν Τριάδα ὀφθαλμοφανῶς θεωρεῖ καὶ ὁσιοργίας καὶ θείων μυστηρίων δεῖσθαι35 . » Οὕτως ὁ θεῖος Φλαβιανὸς τὴν ( μυσαροτάτην καὶ ) δαιμονιώδη αἵρεσιν ἀνορύξας ( καὶ γυμνώσας ) ἔφη πρὸς τὸν δυσσεδέστατον γέροντα : « Πεπαλαιωμένος ( 115<sup>o</sup> ) κακῶν ἡμερῶν , ἥλεγξέ σε τὸ σὸν36 μιάρωτατον στόμα , καὶ οὐχ ἐγώ , καὶ τὰ σὲ διεφθαρμένα καὶ ἀκάθαρτα χείλη καταμαρτυροῦσί σου . » Φανερωθείσης δὲ τῆς σατανικῆς καὶ βδελυρᾶς ἀπάτης καὶ αἵρεσεως37 ταύτης , τῆς μὲν Συρίας38 ἐξηλάθησαν39 , εἰς δὲ τὴν Παμφυλίαν ἐχώρησαν , καὶ ταύτην40 τῆς λύβης ἐπλήρωσαν41
Lemmas: ενδουσιαστη λέγω ἀπό Αδέλφιος , καί ὅδε καί Σάβαος καί Συμεών καί Ἑρμῆς , ὁ αἱρεσιάρχης ( ὁ πονηρός καί ψυχοθλέδον αἵρεσις οὗτος μεταλαμβάνω ) · ἀπό ὅς ὁ μέγας Φλαβιανός Ἀντιοχεία ἐπίσκοπος ( ἐπί ὁ αὐτός ) μοναχός συνάπτω πολλοῦς ὁ αἵρεσις ἐξαρνέομαι , ὅδε τρόπος διαλέγω . επισπαω γάρ τις παρά αὐτός ἐγείρω , ὄνομα Ἀδέλφιος παραλαμβάνω κατά ἴδιος , φημί πρός αὐτός μετά πανουργία · « ἐγώ μέν , εἰμί πρεσβύτης , ὅς πλείων βιόω βίος , ἀκριβής καί ὁ ἀνθρώπειος μανθάνω φύσις . καί ὁ ὁ ἀντίπαλος δαίμων γιγνώσκω εὕω μάλα μηχάνημα · πείρω δέ καί ὁ ὁ χάρις διδασκαλία χορηγία · οὗτος δέ νέος 440 εἰμί , καί Ἴος ἀκριβῶς οὐδείς ἐφίστημι πνευματικός ἐπακούω λόγος οὖον φέρουσι·ν οὐκοῦν ἶψ ἐγώ , ὁπῶς φημί καί ὁ ἐναντίος πνεῦμα ὑποχωρέω καί ὁ πανάγιος πνεῦμα ὁ χάρις ἐπιφοιτάω διά ὁ ὑμέτερος εὐχή καί ἐπιτήδευσις ; » ὁ δέ ὁ λόγος · οὗτος καταδέχομαι ἐξάπτω ἅπας ὁ χειρόομαι ἰθύς1 καί ψυχοφορος , καί φημί · « Οὐδεμία μέν ἐκ ὁ βάπτισμα οἶδα ὠφέλεια ὁ δείκνυμι ἐγγίγνομαι , μόνος δέ ὁ σπουδαῖος εὐχή ὁ ἔνοικος καί συνοισαω δαίμων ἐξελαύνω · ἔλκω γάρ ἕκαστος · ὁ τίκτω ἐκ ὁ προπάτωρ ( ἔλεγος , ὥσπερ ὁ φύσις , οὗτος δέ καί ὁ ὁ δαίμων δουλεία , ὅς ὑπό ὁ σπουδαῖος εὐχή ἐλαύνω ἐπιφοιτάω λοιπός ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁρατός καί αἰσθητός καί ὁ οἰκεῖος παρουσία φανερός σημαίνω . καί ὁ μέν σῶμα ὁ ἐμπαθής κίνησις εὐθύς ἐλευθερόω παντελῶς · ὁ δέ ψυχή ὁ ἐπί ὅς χειρόομαι τροπή τέλειος ἀπαλλάσσω , ὡς μηκέτι δήω λοιπός μήτε νηστεία , πείθω ὁ σῶμα μήτε διδασκαλία χαλινόω ὁ ψυχή καί ὁ νόος ( καί μένω τάκτης παιδεύω ἀπό πᾶς ἐνέργεια πονηρός καί ἐθυμησάως · οὖον μόνος δέ ὁ ὁ τοιοῦτος τεύχω , ὁ ὁ σῶμα καί ὁ Ψυχή [ ὁ τοιούτος ] ἀπαλλάσσω πάθος καί αἰσχίστων33 σκίρτημα , ἀλλά καί ὁ μέλλω σαφῶς προβλέπω καί ὅς ἅγιος Τριάς ὀφθαλμοφανῶς θεωρέω καί οσιοργιαω καί θεῖον μυστήριον δείδω . » οὕτως ὁ θεῖος Φλαβιανός ὁ ( μυσαρός καί ) δαιμονιώδης αἵρεσις ἀνορύσσω ( καί γυμνόω ) φημί πρός ὁ δυσσεδέστατον γέρων : « παλαιόω ( 115<sup>o</sup> ) κακός ἡμέρα , ἐλέγχω σύ ὁ σός μιαρός στόμα , καί οὐ ἐγώ , καί ὁ σύ διαφθείρω καί ἀκάθαρτος χεῖλος καταμαρτυρέω σύ . » φανερόω δέ ὁ σατανικός καί βδελυρός ἀπάτη καί αἵρεσις οὗτος , ὁ μέν Συρία αὐξάνω , εἰς δέ ὁ Παμφυλία χωρέω , καί ταύτην40 ὁ Λύβης πληρόω