georgius-monachus.chronicon-breve-lib-1-6-redactio-recentior pg110_0130.2
Καὶ βασιλίσα Σαβὰ ἥτις ἐλέγετο Σιδύλλα παρ' Ἕλλησιν , ἀκούσασα τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἦλθεν εἰς Ἱερουσαλήμ , πειρᾶσα αὐτὸν ἐν αἰνίγματι . Καὶ κάμηλοι ἀφρούσαι ἄρώματα πολλὰ τε καὶ ἐξαιρετα , καὶ χρυσόν , καὶ λίθους τιμίους , καὶ ἐν δυνάμει βαρεῖα σφόδρα . Καὶ εἰσελθοῦσα πρὸς αὐτὸν καὶ λαλήσασα πρὸς τοῦτον πάντα ἃ ἦν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς , καὶ πάντα διαλύσας αὐτῇ ἐν συντάξει λόγων καὶ ἐρμηνείᾳ γλυκυτάτῃ , προσέθετο αὐτὸν πειρᾶσαι καὶ ἐν τούτῳ . Εἰδούσης γὰρ παῖδας ἀρρένας τε καὶ θηλείας ὁμοτρόπου στολῆς καὶ κουφῆς αὐτῇ περικαλλωπισαῖς παρέστησεν αὐτῷ , ζητοῦσα ἐκατέρου γένους αὐτῶν διάκρισιν ποιήσασθαι . Β Ἡν γὰρ καὶ αὐτὴ ἡ Σιδύλλα πᾶν ἐπ' ἀγχονίᾳ τε καὶ σοφίᾳ καὶ πολυπειρίᾳ διαβόητος . Ὁ δὲ βασιλεὺς νίψασθαι τούτους προστάξας τὸ πρόσωπον , τὴν φύσιν ἐκατέρων διέγνωκεν , τῶν μὲν γὰρ ἀρρένων εὐτόνως καὶ ἀνδρικῶς τὰς ὄψεις καταψυχόντων , τῶν δὲ θηλειῶν ἀπαλῶς καὶ ἀπεριημένως , ὡς τὴν βασιλίσαν καταπλαγεῖσαν πάνυ . καὶ μέντοι καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν τε φρόνησιν καὶ τὸν οἶκον , ὃν ᾠκοδόμησεν ἰδοῦσα , καὶ τὴν καθέδραν , καὶ τὴν στολὴν αὐτοῦ τε καὶ τῶν ὑπουργῶν αὐτοῦ , καὶ ἐξ ἑαυτῆς γενομένη εἶπεν : Ἀληθινὸς ὁ λόγος , ὃν ἤκουσα ἐν τῇ γῇ μου περὶ τούτων πάντων , καὶ οὐκ ἐπίστευσα . Ἰδοὺ οὐκ ἔστι τοῦ ἡμῖν καθὸς ἀπηγγέλη μοι , ὅτι πλείονα ἑώρακα ὧν ἤκουσα . Μακάριοι γοῦν αἱ γυναῖκες καὶ οἱ παῖδες σου οἱ παρεστηκότες οὗτοι ἐνώπιόν σου καὶ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς φρονήσεώς σου . Καὶ δοῦσα αὐτῷ τάλαντα χρυσίου ῥα' , καὶ ἄρώματα πολλὰ σφόδρα , καὶ λίθους τιμίους , καὶ τὴν τοῦ ὀποβαλσάμου ῥίζαν ( ἀφ' οὗ ἡ Παλαιστίνη τοῦτο ψυχρόν ἔχει , ὡς φησιν Ἰώσηπος ) , ὑπέστρεψεν εἰς τὴν γῆν αὐτῆς ὑπερεκπεπτημένην λαν . Περὶ ἧς καὶ ὁ Κύριος ἔφη : Βασιλίσα Νότου ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς , ἵνα ἴδῃ τὴν σοφίαν Σολομώντος . Πρὸς δὲ μέντοι γε καὶ Σιράχ τραγικώτερον ἔλεγε : Σολομὼν , ἐσοφίσθης ἐν νεότητί σου καὶ ἐνεπλήσθης ὡς ποταμὸς συνέσεως γῆν ἐπεκάλυψεν ἡ σοφία σου , καὶ ἐνέπλησας ἐν παραβολῇ αἰνίγματα · εἰς νήσους πόρρω ( καὶ μακρὰς χώρας ) ἀφίκετό σου τὸ μνημόσυνον , καὶ ἠγαπήθης ἐν τῇ εἰρήνῃ σου , ἧ κατέπαυσεν ὁ Θεὸς κυκλῶθεν ἐν ψύξει , καὶ παροιμίαις καὶ παραβολαῖς θαυμαστώθης , καὶ συνέγαγες ὡς κασίγνητον τὸ χρυσίον καὶ ὡς μόλιβδον τὸ ἄργυρον . Ἄλλὰ παρέκλινας τὰς λαγόνάς σου γυναιξί , καὶ ἐξουσιάσθης ἐν τῷ σώματί σου καὶ ἔδωκας μῶμον ἐν τῇ δόξῃ σου καὶ ἐβεβήλωσας τὸ σπέρμα σου , ἐπαγαγὲν ὀργὴν ἐπὶ τὰ τέκνα
Lemmas: καί βασιλίζω Σαβά ὅστις λέγω Σιδύλλα παρά Ἕλλην , ἀκούω ὁ ὄνομα αὐτός ἔρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ , πείρω αὐτός ἐν αἴνιγμα . καί κάμηλος ἄφρων ἄρωμα πολύς τε καί ἐξαίρετος , καί χρυσός , καί λίθος τίμιος , καί ἐν δύναμις βαρύς σφόδρα . καί εἰσέρχομαι πρός αὐτός καί λαλέω πρός οὗτος πᾶς ὁ εἰμί ἐν ὁ Καρδία αὐτός , καί πᾶς διαλύω αὐτός ἐν συντάσσω λόγος καί ἑρμηνεία γλυκύς , προστίθημι αὐτός πειράω καί ἐν οὗτος . ὁράω γάρ παῖς ἄρσην τε καί θῆλυς ομότροπος στολή καί κουφός αὐτός περικαλλωπίζω παρίστημι αὐτός , ζητέω ἐκάς γένος αὐτός διάκρισις ποιέω . Β ἐάν γάρ καί αὐτός ὁ Σιδύλλα πᾶς ἐπί ἀγχόνιος τε καί σοφία καί πολυπειρία διαβόητος . ὁ δέ βασιλεύς νίζω οὗτος προστάσσω ὁ πρόσωπον , ὁ φύσις κατεράω διαγιγνώσκω , ὁ μέν γάρ ἄρσην εὔτονος καί ἀνδρικός ὁ ὄψις καταψύχω , ὁ δέ θῆλυς Ἀπαλῶς καί ἀπεριημένως , ὡς ὁ βασιλίζω καταπλήσσω πάνυ . καί μέντοι καί πᾶς αὐτός ὁ τε φρόνησις καί ὁ οἶκος , ὅς οἰκοδομέω ὁράω , καί ὁ καθέδρα , καί ὁ στολή αὐτός τε καί ὁ ὑπουργέω αὐτός , καί ἐκ ἑαυτοῦ γίγνομαι εἶπον : ἀληθινός ὁ λόγος , ὅς ἀκούω ἐν ὁ γῆ ἐγώ περί οὗτος πᾶς , καί οὐ πιστεύω . ἰδέ οὐ εἰμί ὁ ἐγώ καθίημι ἀπαγγέλλω ἐγώ , ὅτι πλείων ὁράω ὅς ἀκούω . Μακάριος γοῦν ὁ γυνή καί ὁ παῖς σύ ὁ παρίστημι οὗτος ἐνώπιον σύ καί ἀκούω ὁ λόγος ὁ φρόνησις σύ . καί δήω αὐτός τάλαντον χρυσίον ρω , καί ἄρωμα πολύς σφόδρα , καί λίθος τίμιος , καί ὁ ὁ ὀποβάλσαμον ῥίζα ( ἀπό ὅς ὁ Παλαιστίνη οὗτος ψυχρός ἔχω , ὡς φημί Ἰώσηπος ) , ὑποστρέφω εἰς ὁ γῆ αὐτός ὑπερεκπίπτω λάω . περι ὅς καί ὁ Κύριος φημί : Βασιλίσα Νότος ἔρχομαι ἐκ ὁ πέρας ὁ γῆ , ἵνα ὁράω ὁ σοφία Σολομών . πρός δέ μέντοι γε καί Σιράκ τραγικός λέγω : Σολομών , σοφίζω ἐν νεότης σύ καί ἐμπίμπλημι ὡς ποταμός σύνεσις γῆ ἐπικαλύπτω ὁ σοφία σύ , καί ἐμπίμπλημι ἐν παραβολή αἴνιγμα · εἰς νῆσος πόρρω ( καί μακρός χώρα ) ἀφικνέομαι σύ ὁ μνημόσυνον , καί ἀγαπάω ἐν ὁ εἰρήνη σύ , ἧ καταπαύω ὁ θεός κύκλωθεν ἐν ψύχω , καί παροιμία καί παραβολή θαυμαστόω , καί συνάγω ὡς κασίγνητος ὁ χρυσίον καί ὡς μόλυβδος ὁ ἄργυρος . ἀλλά παρακλίνω ὁ λαγών σύ γυνή , καί ἐξουσιάζω ἐν ὁ σῶμα σύ καί δίδωμι μῶμος ἐν ὁ δόξα σύ καί βεβηλόω ὁ σπέρμα σύ , ἐπάγω ὀργή ἐπί ὁ τέκνον