georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0266.2
Οἱ Μενέλεω . Λέγει ὅτι καὶ τοῦτο ἀπὸ τοῦ κοινοῦ γέγονεν ἀπὸ τοῦ οἱ Μενέλαοι , τροπὴ τοῦ ὠ εἰς ῶ καὶ τῆς παραληγούσης δηλονότι εἰς τὸ ἑ . Τὸ δὲ κοινὸν ἐστὶν οἱ Μενέλαοι , ἐπειδὴ πᾶσα εὐθεῖα δυϊκῶν εἰς ῶ λήγουσα εἰς τὴν οἱ δίφθογγον ποιεῖ τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν , χωρὶς τῶν οὐδετέρων , οἷον τῷ καλῷ οἱ καλοί , τῷ σοφῷ οἱ σοφοί , τῷ Ὀμήρῳ οἱ Ὀμηροί , τῷ ἀνθρώπῳ οἱ ἄνθρωποι · οὕτω καὶ τῷ Μενελάῳ οἱ Μενέλαοι καὶ τῷ Νικολάῳ οἱ Νικόλαοι · πρόσκειται « χωρὶς τῶν οὐδετέρων » , ἐπειδὴ ἐστὶ τῷ ξύλῳ καὶ τῷ δένδρῳ ἡ εὐθεῖα τῶν δυϊκῶν , καὶ γίνεται ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν τὰ ξύλα καὶ τὰ δένδρα , καὶ ἰδοὺ ἡ εὐθεῖα τῶν δυϊκῶν εἰς ῶ λήγει , καὶ οὐ λήγει εἰς τὴν δίφθογγον ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν . Τούτων οὕτως ἔχοντων ἐστὶν οἱ Μενέλαοι , καὶ τροπὴ τοῦ ὠ εἰς ῶ καὶ τῆς παραληγούσης δηλονότι εἰς τὸ ἑ γέγονεν οἱ Μενέλεω , καὶ μένει τὸ ἰ προσγεγραμμένον ἀναγκαίως · πᾶσα γὰρ εὐθεῖα πληθυντικῶν ἄρσενικὴ ἢ θηλυκὴ ἀνέπεκτατος ἀπὸ ἐνίκων κεκλιμένη εἰς φωνὴν λήγουσα εἰς ἰ θέλει λῆγειν , οἷον καλοὶ σοφοὶ κοχλῖαι Αἰνέται σοφαὶ Μοῦσαι ἄμασαι . Πρόσκειται « ἄρσενικὴ ἢ θηλυκὴ » διὰ τὰ οὐδέτερα , οἷον τὰ βήματα , τὰ ξύλα , τὰ δένδρα · ἰδοὺ ταῦτα οὐ λήγουσιν εἰς ἰ · « ἀνέπεκτατος » δὲ πρόσκειται διὰ τοῦτο τοιοῦδε καὶ τοιοῦδε · ταῦτα γὰρ οὐ λήγουσιν εἰς ἰ , ἀλλ' ἐπέκτασιν τῆς δε συλλαβῆς ἀνεδέξαντο · πρόσκειται δὲ « ἀπὸ ἐνίκων κεκλιμένη » διὰ τὸ οἱ πέντε , οἱ ἑπτά , οἱ ὀκτώ , οἱ δέκα · ταῦτα γὰρ οὐ λήγουσιν εἰς ἰ , ἀλλ' οὐκ εἰσὶν ἀπὸ ἐνίκων κεκλιμένα , οὐκ ἔχουσι γὰρ ἐνικά , ἐπειδὴ τὸ σημαίνόμενον κωλύει · πῶς γὰρ οἱ πέντε καὶ οἱ ἑπτά καὶ οἱ ὀκτὼ καὶ οἱ δέκα δύνανται ἐνικῷ ἀριθμῷ θεωρηθῆναι ; ἐὰν γὰρ θεωρηθῶσιν ἐνικῷ ἀριθμῷ , καὶ τοῦ σημαίνομενου ἐκπίπτουσι καὶ οὐκέτι μένουσι πέντε ἢ ἑπτά ἢ ὀκτὼ ἢ δέκα · ἀλλ' οὔτε δὲ ταῦτα ἄρσενικοῦ ἢ θηλυκοῦ μόνου γένους εἰσίν , ἀλλὰ καὶ οὐδετέρου , οἷον οἱ πέντε αἱ πέντε καὶ τὰ πέντε · ὁμοίως δὲ καὶ τὰ λοιπά · πρόσκειται δὲ « εἰς φωνὴν λήγουσα » διὰ τὸ Αἴαντες μητέρες · ταῦτα γὰρ οὐ λήγουσιν εἰς ἰ , ἀλλ' οὐ λήγουσιν εἰς φωνὴν ἀλλ' εἰς σύμφωνον .
Lemmas: ὁ Μενέλαος . Λέγος ὅτι καί οὗτος ἀπό ὁ κοινός γίγνομαι ἀπό ὁ ὁ Μενέλαος , τροπή ὁ ᾠόν εἰς οἰδάνω καί ὁ παραλήγω δηλονότι εἰς ὁ ὅς . ὁ δέ κοινός εἰμί ὁ Μενέλαος , ἐπεί πᾶς εὐθύς δυικός εἰς οἰδάνω λήγω εἰς ὁ ὁ δίφθογγος ποιέω ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός , Χωρὶς ὁ οὐδέτερος , οἷος ὁ καλός ὁ καλός , ὁ σοφός ὁ σοφός , ὁ Ὅμηρος ὁ Ὅμηρος , ὁ ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος · οὗτος καί ὁ Μενέλαος ὁ Μενέλαος καί ὁ Νικόλαος ὁ Νικόλαος · πρόσκειμαι « Χωρὶς ὁ οὐδέτερος » , ἐπεί εἰμί ὁ ξύλον καί ὁ δένδρον ὁ εὐθύς ὁ δυικός , καί γίγνομαι ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός ὁ ξύλον καί ὁ δένδρον , καί ἰδού ὁ εὐθύς ὁ δυικός εἰς οἰδάνω λήγω , καί οὖον λήγω εἰς ὁ δίφθογγος ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός . οὗτος οὕτως ἔχω εἰμί ὁ Μενέλαος , καί τροπή ὁ ᾠόν εἰς οἰδάνω καί ὁ παραλήγω δηλονότι εἰς ὁ ὅς γίγνομαι ὁ Μενέλαος , καί μένω ὁ εἷς προσγράφω ἀναγκαῖος · πᾶς γάρ εὐθύς πληθυντικός ἀρσενικός ἢ θηλυκός ἀναπίπτω ἀπό νικάω κλίνω εἰς φωνή λήγω εἰς εἷς ἐθέλω λήγω , οἷος καλός σοφός κοχλίας αἰνετός σοφός Μοῦσα ἀμάω . πρόσκειμαι « ἀρσενικός ἢ θηλυκός » διά ὁ οὐδέτερος , οἷος ὁ βῆμα , ὁ ξύλον , ὁ δένδρον · ἰδού οὗτος οὖον λήγω εἰς εἷς · « ἀναπίπτω » δέ πρόσκειμαι διά οὗτος τοιόσδε καί τοιόσδε · οὗτος γάρ οὖον λήγω εἰς εἷς , ἀλλά ἐπέκτασις ὁ δέ συλλαβή ἀναδέχομαι · πρόσκειμαι δέ « ἀπό νικάω κλίνω » διά ὁ ὁ πέντε , ὁ ἑπτά , ὁ ὀκτώ , ὁ δέκα · οὗτος γάρ οὖον λήγω εἰς εἷς , ἀλλά οὐ εἰμί ἀπό νικάω κλίνω , οὐ ἔχω γάρ ἑνικός , ἐπεί ὁ σημαίνω κωλύω · πῶς γάρ ὁ πέντε καί ὁ ἑπτά καί ὁ ὀκτώ καί ὁ δέκα δύναμαι νικάω ἀριθμός θεωρέω ; ἐάν γάρ θεωρέω νικάω ἀριθμός , καί ὁ σημαινόμενο ἐκπίπτω καί οὐκέτι μένω πέντε ἢ ἑπτά ἢ ὀκτώ ἢ δέκα · ἀλλά οὔτε δέ οὗτος ἀρσενικός ἢ θηλυκός μόνος γένος εἰμί , ἀλλά καί οὐδέτερος , οἷος ὁ πέντε ὁ πέντε καί ὁ πέντε · ὁμοίως δέ καί ὁ λοιπός · πρόσκειμαι δέ « εἰς φωνή λήγω » διά ὁ Αἴας μήτηρ · οὗτος γάρ οὖον λήγω εἰς εἷς , ἀλλά οὖον λήγω εἰς φωνή ἀλλά εἰς σύμφωνος .