georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0178.1
λοχείλης ἄγκυλοχείλου παρακύνθετον · καὶ εὐλόγως οὖν , ὡς εἴρηται , εἰς τὴν οὐ δίφθογγον ἔχει τὴν γενικήν . Πρόκειται « βαρύτονα » διὰ τὰ δεύτερα , οἷον διὰ τὸ νεόπτορθος νεοπτορθῆς νεοπτορθοῦς καὶ πολύκλαδος πολυκλαδῆς πολυκλαδοῦς · ταῦτα γὰρ ἀπὸ τῶν εἰς ος εἰς ἥς ἐγένοντο καὶ ὡμς εἰς οὐς ἔχουσι τὴν γενικὴν καὶ οὐκ εἰς τὴν οὐ δίφθογγον , ἐπειδὴ ἔχουσι ουδέτερον εἰς ες , οἷον τὸ νεοπτορθές καὶ τὸ πολυκλαδές · πρόκειται « εἴτε ἀπλὰ εἴτε παρακύνθετα » διὰ τὰ σύνθετα , οἷον διὰ τὸ σθένος Δημοσθένης Δημοσθένους · ἰδοὺ γὰρ τοῦτο ἀπὸ τῶν εἰς ος εἰς ἥς ἐγένετο καὶ βαρύτονόν ἐστι καὶ ὡμς εἰς οὐς ἔχει τὴν γενικήν , ἀλλ’ οὐκ ἀντίκειται ἡμῖν , ἐπειδὴ οὐκ ἔστιν ἀπλοῦν οὔτε παρασύνθετον ἀλλὰ σύνθετον . Ὅτι δὲ τὸ ἄγκυλοχείλης οὐ δύναται εἶναι σύνθετον , δείκνυσι ὁ τόνος · εἰ γὰρ ἦν τὸ ἄγκυλοχείλης σύνθετον , ὤφειλεν ἐν ὀξείᾳ τάσει παραλαμβάνεσθαι · ἐπειδὴ οὖν οὐκ ὀξύνεται ἀλλὰ βαρύνεται , οὐκ ἄρα ἔστι σύνθετον ἀλλὰ παρακύνθετον . Ὅτι δὲ εἰ ἦν σύνθετον ὤφειλεν ὀξύνεσθαι , δῆλον ἐντεῦθεν · τὰ ἀπὸ τῶν εἰς ος ουδέτερων εἰς ἥς γινόμενα σύνθετα τότε βαρύνονται ὅταν ὡσι κύρια , οἷον σθένος Δημοσθένης , γένος Διογένης , νεῖκος Πολυνείκης , κλέος Ἡρακλέης καὶ κατὰ κράσιν Ἡρακλῆς περισπωμένως , καὶ ὅταν ὡσιν ἀπὸ τρισυλλάβου ουδέτερου σύνθετα , οἷον στέλεχος εὐστέλεχης , μέγεθος παμμεγέθης , καὶ ὅταν ἀπὸ δισυλλάβου ουδέτερου ὡσι σύνθετα ἔχοντος ἐν τῇ παραλήγουσι τὸ ἦ ἐπιφερομένου ἀφώνου , οἷον κῆτος μεγακήτης , ἥθος κακοήθης , μήκος ἐπιμήκης · ταῦτα γὰρ ἀπὸ δισυλλάβου ουδέτερου εἰσι σύνθετα ἔχοντος κατὰ τὴν παραλήγουσαν τὸ ἦ ἐπιφερομένου ἀφώνου . Ἐὰν δὲ μηδὲν ἐκ τούτων τῶν τριῶν ἔχῃ , τούτεστι μήτε κύρια ὡσι μήτε ἀπὸ τρισυλλάβου ουδέτερου σύνθετα μήτε ἀπὸ δισυλλάβου ουδετέρου παραληγομένου τῷ ἦ ἐπιφερομένου ἀφώνου , ὀξύνεσθαι θέλουσι , οἷον μένος εὐμένης , γένος εὐγενής , εἶδος δυσειδής , κλέος δυσκλέης , τεῖχος εὐτειχής ( ἔχει μὲν γὰρ τοῦτο ἀφωνον ἐπιφερόμενον , φημὶ δὴ τὸ χ , ἀλλ’ οὐ παραλήγεται τῷ ἦ ) , δῆνος δυσδηνής ( δῆνα δὲ εἰσι τὰ βουλευματα · τοῦτο παραλήγεται μὲν τῷ ἦ , ἀλλ’ οὐκ ἔχει ἐπιφερόμενον ἀφωνον , τὸ γὰρ ν ἡμίφωνόν ἐστιν ) , ἔτος διετῆς τριετῆς ἑξαετῆς . Ταῦτα δέ , φημὶ τὰ παρὰ τὸ ἔτος , παρ’ ἡμῖν μὲν ὀξύνονται κατὰ τὸν προειρημένον κανόνα , παρὰ δὲ τοῖς Ἀθηναίοις βαρύνονται · οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι διετῆς τριετῆς ἑξαετῆς λέγουσι βαρυτόνως , ὁμοίως τῷ εὐνέτης οἰκέτης ( ὁ σημαίνει τὸν δοῦλον ) καὶ ἱκέτης ( ὁ σημαίνει τὸν παρακλητόρα ) , εἰ καὶ ταῦτα εἰς τὴν οὐ δίφθογγον ἔχουσι τὴν γενικήν , τῶν παρὰ τὸ ἔτος εἰς οὐς αὐτὴν ἔχόντων . Οὐ μόνον δὲ περὶ τὸν τόνον πταιοῦσιν οἱ Ἀττικοὶ ἐν τοῖς παρὰ τὸ ἔτος βαρύνοντες αὐτά , ἀλλὰ καὶ περὶ τὴν
Lemmas: λοχείλης ἀγκυλοχείλης παρακύνθετον · καί εὔλογος οὖν , ὡς εἴρω , εἰς ὁ οὖον δίφθογγος ἔχω ὁ γενικός . πρόκειμαι « βαρύτονος » διά ὁ δύο , οἷος διά ὁ νεόπτορθος νεοπτορθής νεοπτορθής καί πολύκλαδος πολυκλαδής πολύκλαδος · οὗτος γάρ ἀπό ὁ εἰς ὅς εἰς ἥς γίγνομαι καί ὁμός εἰς οὖς ἔχω ὁ γενικός καί οὐ εἰς ὁ οὖον δίφθογγος , ἐπεί ἔχω οὐδέτερος εἰς εἰς , οἷος ὁ νεοπτορθής καί ὁ πολύκλαδος · πρόκειμαι « εἴτε ἁπλόος εἴτε παρακύνθετα » διά ὁ σύνθετος , οἷος διά ὁ σθένος Δημοσθένης Δημοσθένης · ἰδού γάρ οὗτος ἀπό ὁ εἰς ὅς εἰς ἥς γίγνομαι καί βαρύτονος εἰμί καί ὁμός εἰς οὖς ἔχω ὁ γενικός , ἀλλά οὐ ἀντίκειμαι ἐγώ , ἐπεί οὐ εἰμί ἀπολόω οὔτε παρασύνθετος ἀλλά συντίθημι . ὅτι2 δέ ὁ ἀγκυλοχείλης οὖον δύναμαι εἰμί συντίθημι , δείκνυμι ὁ τόνος · εἰμί γάρ εἰμί ὁ ἀγκυλοχείλης συντίθημι , ὀφείλω ἐν ὀξύς τάσις παραλαμβάνω · ἐπεί οὖν οὐ ὀξύνω ἀλλά βαρύνω , οὐ ἄρα εἰμί συντίθημι ἀλλά παρακύνθετον . ὅτι2 δέ εἰμί εἰμί συντίθημι ὀφείλω ὀξύνω , δῆλος ἐντεῦθεν · ὁ ἀπό ὁ εἰς ὅς ουδέτερος εἰς ἥς γίγνομαι σύνθετος τότε βαρύνω ὅταν ὡσι κύριος , οἷος σθένος Δημοσθένης , γένος Διογένης , νεῖκος Πολυνείκης , κλέος Ἡρακλῆς καί κατά κρᾶσις Ἡρακλῆς περισπάω , καί ὅταν οὖς ἀπό τρισύλλαβος ουδέτερος σύνθετος , οἷος στέλεχος ευστελεχη , μέγεθος παμμεγέθης , καί ὅταν ἀπό δισύλλαβος ουδέτερος ὡσι σύνθετος ἔχω ἐν ὁ παραλήγω ὁ εἰμί ἐπιφέρω ἄφωνος , οἷος κῆτος μεγακήτης , ἦθος κακοήθης , μήκος ἐπιμήκης · οὗτος γάρ ἀπό δισύλλαβος ουδέτερος εἰμί σύνθετος ἔχω κατά ὁ παραλήγω ὁ εἰμί ἐπιφέρω ἄφωνος . ἐάν δέ μηδείς ἐκ οὗτος ὁ τρεῖς ἔχω , τουτέστι μήτε κύριος ὡσι μήτε ἀπό τρισύλλαβος ουδέτερος σύνθετος μήτε ἀπό δισύλλαβος οὐδέτερος παραλήγω ὁ εἰμί ἐπιφέρω ἄφωνος , ὀξύνω ἐθέλω , οἷος μένος Εὐμένης , γένος εὐγενής , εἶδος δυσειδής , κλέος δυσκλέης , τεῖχος εὐτειχής ( ἔχω μέν γάρ οὗτος ἄφωνος ἐπιφέρω , φημί δή ὁ χ , ἀλλά οὖον παραλήγω ὁ εἰμί ) , δήνεα δυσδηνής ( δήν δέ εἰμί ὁ βούλευμα · οὗτος παραλήγω μέν ὁ εἰμί , ἀλλά οὐ ἔχω ἐπιφέρω ἄφωνος , ὁ γάρ Ν ἡμίφωνος εἰμί ) , ἔτος διετής τριετής εξαετής . οὗτος δέ , φημί ὁ παρά ὁ ἔτος , παρά ἐγώ μέν ὀξύνω κατά ὁ προερέω κανών , παρά δέ ὁ Ἀθηναῖος βαρύνω · ὁ γάρ Ἀθηναῖος διετής τριετής εξαετής λέγω βαρύτονος , ὁμοίως ὁ εὐνέτης οἰκέτης ( ὁ σημαίνω ὁ δοῦλος ) καί ἱκέτης ( ὁ σημαίνω ὁ παρακλήτωρ ) , εἰμί καί οὗτος εἰς ὁ οὖον δίφθογγος ἔχω ὁ γενικός , ὁ παρά ὁ ἔτος εἰς οὖς αὐτός ἔχοω . οὖον μόνος δέ περί ὁ τόνος πταίω ὁ ἀττικός ἐν ὁ παρά ὁ ἔτος βαρύνω αὐτός , ἀλλά καί περί ὁ