georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0221.2
Μηδεὶς δὲ οἴεσθω τὸ ἐν τὸ οὐδέτερον ὡς ἀπὸ τῆς ὦ ἐν κλητικῆς γεγενῆσθαι · ὡς γὰρ εἴρηται τὸ εἰς οὐκ ἔχει κλητικήν , ἀλλὰ κατὰ συνεκδρομὴν τῶν ἄλλων οὐδετέρων τῶν ἀπὸ τῶν εἰς εἰς ἐγένετο τὸ ἐν τὸ οὐδέτερον οὕτως · ὡςπερ γὰρ χαρίεις χαρίεν καὶ τιμήεις τιμήεν , οὕτω καὶ εἰς ἐν . Δεῖ πάλιν προσθεῖναι ἐν τῷ κανόνι « καὶ χωρὶς τοῦ κτεῖς κτενὸς καὶ κλεῖς κλειδός » · ταῦτα γὰρ τὴν αὐτὴν ἔχουσιν ὀρθὴν καὶ κλητικήν , οἷον ὁ κτεῖς ὦ κτεῖς , ἡ κλεῖς ὦ κλεῖς . Ἰστέον δὲ ὅτι καθόλου τὰ εἰς τ λήγοντα μονοσύλλαβα δξύτονα τὴν αὐτὴν ἔχουσιν ὀρθὴν καὶ κλητικὴν χωρὶς τοῦ Ζεύς , τούτου γὰρ ἡ κλητικὴ κατὰ ἀποβολὴν τοῦ τ ἐστίν , οἷον ὦ Ζεῦ · ἔστιναι δὲ παραδείγματα τοῦ κανόνος ταῦτα , ὁ Κρὴς ὦ Κρὴς , ὁ Τρῶς ὦ Τρῶς , ὁ ὧμὼς ὦ ὧμὼς , ὁ ποὺς ὦ ποὺς , ἡ δαὶς ὦ δαὶς ( σημαίνει δὲ τὴν εὐωχίαν ) , ὁ κίς ὦ κίς ( σημαίνει δὲ τὸν σκύληκα ) , ὁ λίς ὦ λίς ( σημαίνει δὲ τὸν λέοντα ) , ἡ κλεῖς ὦ κλεῖς , ὁ κτεῖς ὦ κτεῖς · ταῦτα γὰρ τὴν αὐτὴν ἔχουσιν ὀρθὴν καὶ κλητικήν · καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν δὲ σύνθετα τὴν αὐτὴν ἔχουσιν ὀρθὴν καὶ κλητικήν , οἷον ἡ ἀντίκλεις ὦ ἀντίκλεις , ὁ ὧμόδαις ὦ ὧμόδαις ( ὁ ὧμοῦ εὐωχούμενος ) , ὁ Οἰδίπους ὦ Οἰδίπους . Ἰστέον δὲ ὅτι τὸ Οἰδίπους ὅταν μὲν κληθῇ διὰ τοῦ δος , οἷον Οἰδίπους Οἰδίποδος , τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικήν , οἷον Οἰδίπους ὦ Οἰδίπους , ὅταν δὲ ἀποβολὴ τοῦ τ ποιή τὴν γενικὴν ἄττικῶς , οἷον ὁ Οἰδίπους τοῦ Οἰδίπου , τότε καὶ τὴν κλητικὴν ἀποβολὴ τοῦ τ ποιεῖ , οἷον ὁ Οἰδίπους ὦ Οἰδίπου . Καὶ ἀξίον ἐστὶ ζητῆσαι , διὰτί τὸ Οἰδίπους ὅταν μὲν κληθῇ διὰ τοῦ δος , οἷον Οἰδίποδος , τὴν αὐτὴν ἔχει ὀρθὴν καὶ κλητικήν , οἷον ὁ Οἰδίπους ὦ Οἰδίπους , ὅταν δὲ ἀποβολὴ τοῦ τ ποιή τὴν γενικὴν ἄττικῶς , οἷον τοῦ Οἰδίπου , τότε καὶ τὴν κλητικὴν ἀποβολὴ τοῦ τ ποιεῖ , οἷον ὁ Οἰδίπους ὦ Οἰδίπου . Καὶ ἔστιν εἰπεῖν ὅτι εὐλόγως τοῦτο γίνεται , ἐπειδὴ ἅνικα μὲν διὰ τοῦ δος κλίνεται τὸ Οἰδίπους , τὴν κλίσιν τοῦ ποῦς φυλάττει
Lemmas: μηδείς δέ οἴομαι ὁ ἐν ὁ οὐδέτερος ὡς ἀπό ὁ εἰμί ἐν κλητικός γίγνομαι · ὡς γάρ εἴρω ὁ εἰς οὐ ἔχω κλητικός , ἀλλά κατά συνεκδρομή ὁ ἄλλος οὐδέτερος ὁ ἀπό ὁ εἰς εἰς γίγνομαι ὁ ἐν ὁ οὐδέτερος οὕτως · ὡς γάρ χαρίεις χαρίεις καί τιμήεις τιμάω , οὗτος καί εἰς ἐν . Δεύς πάλιν προστίθημι ἐν ὁ κανών « καί Χωρὶς ὁ κτείς κτείς καί κλείς κλείς » · οὗτος γάρ ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός , οἷος ὁ κτείς εἰμί κτείς , ὁ κλείς εἰμί κλείς . ἰστέον δέ ὅτι καθόλου ὁ εἰς τ λήγω μονοσύλλαβος δξυτονη ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός Χωρὶς ὁ Ζεύς , οὗτος γάρ ὁ κλητικός κατά ἀποβολή ὁ τ εἰμί , οἷος εἰμί Ζεύς · ἵστημι δέ παράδειγμα ὁ κανών οὗτος , ὁ Κρής εἰμί Κρής , ὁ Τρώς εἰμί Τρώς , ὁ ὠμός εἰμί ὠμός , ὁ πούς εἰμί πούς , ὁ δαίς εἰμί δαίς ( σημαίνω δέ ὁ εὐωχία ) , ὁ κίς εἰμί κίς ( σημαίνω δέ ὁ σκυλάω ) , ὁ λίς εἰμί λίς ( σημαίνω δέ ὁ λέων ) , ὁ κλείς εἰμί κλείς , ὁ κτείς εἰμί κτείς · οὗτος γάρ ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός · καί ὁ ἐκ αὐτός δέ σύνθετος ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός , οἷος ὁ Ἀντικλῆς εἰμί Ἀντικλῆς , ὁ ὧμόδαις εἰμί ὧμόδαις ( ὁ ὦμος εὐωχέω ) , ὁ Οἰδίπους εἰμί Οἰδίπους . ἰστέον δέ ὅτι ὁ Οἰδίπους ὅταν μέν καλέω διά ὁ δίδωμι , οἷος Οἰδίπους Οἰδίπους , ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός , οἷος Οἰδίπους εἰμί Οἰδίπους , ὅταν δέ ἀποβολή ὁ τ ποιέω ὁ γενικός ἀττικῶς , οἷος ὁ Οἰδίπους ὁ Οἰδίπους , τότε καί ὁ κλητικός ἀποβολή ὁ τ ποιέω , οἷος ὁ Οἰδίπους εἰμί Οἰδίπους . καί ἄξιος εἰμί ζητέω , διατί ὁ Οἰδίπους ὅταν μέν καλέω διά ὁ δίδωμι , οἷος Οἰδίπους , ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός , οἷος ὁ Οἰδίπους εἰμί Οἰδίπους , ὅταν δέ ἀποβολή ὁ τ ποιέω ὁ γενικός ἀττικῶς , οἷος ὁ Οἰδίπους , τότε καί ὁ κλητικός ἀποβολή ὁ τ ποιέω , οἷος ὁ Οἰδίπους εἰμί Οἰδίπους . καί εἰμί εἶπον ὅτι εὔλογος οὗτος γίγνομαι , ἐπεί ἡνίκα μέν διά ὁ δίδωμι κλίνω ὁ Οἰδίπους , ὁ κλίσις ὁ Ποῦς φυλάσσω