georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0398.1
κεῖται « ἀρσενικά » διὰ τὸ νεὺς καὶ γρεὺς · ταῦτα γὰρ περισπῶνται , ἀλλ’ οὐκ εἰσὶν ἀρσενικὰ ἀλλὰ θηλυκὰ ( νεὺς δὲ ἐστὶν ἡ ναὺς καὶ γρεὺς ἡ γραὺς ) · πρόκειται « ἐπ’ εὐθείας πτώσεως » , ἐπειδὴ ἡ διογενὲς γενικὴ γίνεται παρὰ τοῖς Δωριεῦσι διογενεὺς κατὰ κράτιν τοῦ ε καὶ ὁ εἰς τὴν εὐ διφθόγγον καὶ περισπάται · καὶ πάλιν τοῦ Ὀδυσσέος τοῦ Ὀδυσσεὺς 5 περισπάται , <ω 398> Ὀδυσεὺς δὲ λαβὼν κύσε χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ , 20 ἀντὶ τοῦ Ὀδυσσέος τὴν χεῖρα ἐφίλησε · καὶ πάλιν τοῦ Ἰδομενέος τοῦ Ἰδομενεὺς περισπωμένως , <N 424> Ἰδομενεὺς δ’ οὐ λῆγε μένος 1237 b μέγα , ἀντὶ τοῦ Ἰδομενέος οὐκ ἔλγηεν ἡ δύναμις · ταῦτα δὲ οὐκ εἰσὶν εὐθείας πτώσεως · πρόκειται « κοινολεκτούμενα » , ἐπειδὴ οἱ Αἰολεῖς βα - 10 ρυτῶνως λέγουσιν , οἷον Ἀχιλλεὺς καὶ Ἄτρεὺς καὶ Πηλεὺς · καὶ τὸ Ἄρης δὲ γενόμενον εἰς εὺς αἰολικῶς [ ἔγενετο ] διὰ τοῦτο βαρύνεται , οἷον Ἄρευς , καὶ ἐφύλαξε τὸν αὐτὸν τόνον καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς πτώσεσιν , οἷον Ἄρεος Ἄρει Ἄρεα . Τὸ δὲ Ἀχιλλεῦ περισπάται , ἐπειδὴ πᾶσα λέξις 30 εἰς τὸ ὑ καταλήγουσα ἐν διφθόγγῳ , ἐπὶ τῆς τελευταίας συλλαβῆς ἔχουσα 15 τὸν τόνον , περισπωμένη δέχεται , οἷον σοφοῦ καλοῦ ἀγαθοῦ σεμνοῦ γραμματικοῦ ἐποιοῦ ἑνοοῦ ἑστεφανοῦ πανταχοῦ ἀλλοχοῦ οὐδαμοῦ Πηλεῦ Ἄτρεῦ · οὕτως οὖν καὶ Ἀχιλλεῦ περισπωμένως · πρόκειται « εἰς τὸ 429 g ὑ καταλήγουσα » διὰ τὸ Πηλεὺς Ἄτρεὺς · ταῦτα γὰρ δέυνονται , ἀλλ’ οὐ καταλήγουσιν εἰς τὸ ὑ ἀλλ’ εἰς τὸ ζ · « ἐν διφθόγγῳ » δὲ πρόκειται διὰ 20 τὸ ταχὺ καὶ βραχύ · ταῦτα γὰρ εἰς τὸ ὑ καταλήγοντα δέυνονται , ἀλλ’ οὐκ ἔχουσι τὸ ὑ ἐν διφθόγγῳ · πρόκειται δὲ « ἐπὶ τῆς τελευταίας συλλαβῆς ἔχουσα τὸν τόνον » διὰ τὸ Ὀμήρου καὶ ἀνθρώπου · ταῦτα εἰς τὸ ὑ καταλήγουσιν ἐν διφθόγγῳ , καὶ ὅμως οὐ περισπῶνται , ἀλλ’ οὐκ ἔχουσιν ἐπὶ τῆς τελευταίας συλλαβῆς τὸν τόνον ἀλλὰ πρὸ μιᾶς . 25 Ταῦτα μὲν ἐν τούτοις .
Lemmas: κεῖμαι « ἀρσενικός » διά ὁ νέος καί γραῦς · οὗτος γάρ περισπάω , ἀλλά οὐ εἰμί ἀρσενικός ἀλλά θηλυκός ( νέος δέ εἰμί ὁ ναῦς καί γραῦς ὁ γραῦς ) · πρόκειμαι « ἐπί εὐθύς πτῶσις » , ἐπεί ὁ διογενής γενικός γίγνομαι παρά ὁ Δωριεύς διογενής κατά κράς ὁ ε καί ὁ εἰς ὁ εὕω δίφθογγος καί περισπάω · καί πάλιν ὁ Ὀδυσσεύς ὁ Ὀδυσσεύς 5 περισπάω , <ω 398> Ὀδυσσεύς δέ λαμβάνω κυνέω χείρων ἐπί καρπός , 20 ἀντί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ χείρ φιλέω · καί πάλιν ὁ Ἰδομενεύς ὁ Ἰδομενεύς περισπάω , <N 424> Ἰδομενεύς δέ οὖον λήγω μένος 1237 b μέγας , ἀντί ὁ Ἰδομενεύς οὐ λέγω ὁ δύναμις · οὗτος δέ οὐ εἰμί εὐθύς πτῶσις · πρόκειμαι « κοινολεκτέω » , ἐπεί ὁ Αἰολεύς βάω - 10 ρυτῶνως λέγω , οἷος Ἀχιλλεύς καί Ἀτρεύς καί Πηλεύς · καί ὁ Ἄρης δέ γίγνομαι εἰς εύς αἰολικός [ γίγνομαι ] διά οὗτος βαρύνω , οἷος Ἄρης , καί φυλάσσω ὁ αὐτός τόνος καί ἐν ὁ λοιπός πτῶσις , οἷος Ἄρης Ἄρης Ἄρης . ὁ δέ Ἀχιλλεύς περισπάω , ἐπεί πᾶς λέξις 30 εἰς ὁ ὑ καταλήγω ἐν δίφθογγος , ἐπί ὁ τελευταῖος συλλαβή ἔχω 15 ὁ τόνος , περισπάω δέχομαι , οἷος σοφός καλός ἀγαθός σεμνός γραμματικός ποιέω νοέω στεφανόω πανταχοῦ αλλοχοω οὐδαμοῦ Πηλεύς Ἀτρεύς · οὕτως οὖν καί Ἀχιλλεύς περισπάω · πρόκειμαι « εἰς ὁ 429 g ὑ καταλήγω » διά ὁ Πηλεύς Ἀτρεύς · οὗτος γάρ δευνοντ , ἀλλά οὖον καταλήγω εἰς ὁ ὑ ἀλλά εἰς ὁ ζ · « ἐν δίφθογγος » δέ πρόκειμαι διά 20 ὁ ταχύς καί βραχύς · οὗτος γάρ εἰς ὁ ὑ καταλήγοντα δευνοντ , ἀλλά οὐ ἔχω ὁ ὑ ἐν δίφθογγος · πρόκειμαι δέ « ἐπί ὁ τελευταῖος συλλαβή ἔχω ὁ τόνος » διά ὁ Ὄμηρος καί ἄνθρωπος · οὗτος εἰς ὁ ὑ καταλήγω ἐν δίφθογγος , καί ὅμως οὖον περισπάω , ἀλλά οὐ ἔχω ἐπί ὁ τελευταῖος συλλαβή ὁ τόνος ἀλλά πρό εἷς . 25 οὗτος μέν ἐν οὗτος .