georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0395.3
Διαλαμβάνει περὶ τοῦ τόνου τῆς κλητικῆς λέγων , ὅτι πᾶσα κλητικὴ ἐπὶ ταύτης τῆς συλλαβῆς ἔχει τὸν τόνον ἐφ’ ἧς ἂν καὶ 10 ἡ εὐθεῖα , οἷον τὸ Αἴας εἰς τὸ αἴ ἔχει τὸν τόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ Αἶαν ἐν τῇ αὐτῇ συλλαβῇ ἐφύλαξε τὸν τόνον · ἀλλὰ δεῖ γινώσκειν ἡμᾶς , ὅτι ἐν μὲν τῇ εὐθείᾳ ὀξεῖα τίθεται εἰς τὸ αἰ , τὸ γὰρ Αἴας παροξύνεται , ἐν δὲ τῇ κλητικῇ περισπωμένη , τὸ γὰρ ῶ Αἶαν προπερισπάται , οἷον <N 824> Αἶαν ἄμαρτοσεπὲς βουγᾶιε . Ἡ δὲ αἰτία ἐστὶν αὕτη · ἡ εὐθεῖα οὐκ 15 ἠδύνατο προπερισπᾶσθαι , ἐπειδὴ φύσει μακρὰ ἐστὶν ἡ τελευταία συλλαβή , τὸ γὰρ Αἴας φύσει μακρὸν ἔχει τὸ α , οὐδέποτε δὲ πρὸ φύσει μακρᾶς τίθεται περισπωμένη , οἷον Ὀμήρου ἀνθρώπου μίλῳ κήπου δώρῳ τεῖχους ἥθους · τὸ γὰρ Μοῦσαι καὶ κῆποι προπερισπωμένα οὐκ ἀντίκεινται 20 ἡμῖν , ἐπειδὴ ἐνταῦθα ἡ αἰ καὶ ἡ οἰ δίφθογγος ἀντὶ κοινῆς παραλαμβάνονται , ἥτουν ἀντὶ βραχείας · ἐπειδὴ οὖν τὸ Αἴας τὸ α ἔχει φύσει μακρόν — καὶ ἔχομεν ἐν τοῖς προλαβοῦσι τὴν αἰτίαν · ἔχομεν γὰρ ὅτι τὰ εἰς ας ἄρσενικὰ βαρύτονα μακρὸν ἔχουσι τὸ α , οἷον Δρύας Θάας γίγας Κάλχας Αἰνείας κοχλίας , χωρὶς τοῦ μέγας τοῦ ἐπιθέτου καὶ τοῦ λάας τοῦ προσηγορικοῦ καὶ τοῦ Αἴας παρὰ τῷ Ἀλκμάνι <frgma . 68 B4> — 25 τούτου χάριν οὐ περιεσπάσθη ἀλλὰ παρῴξυνθη · ὡς γὰρ εἴρηται , οὐδέποτε πρὸ φύσει μακρᾶς τίθεται περισπωμένη . Καὶ ἀξίον ἐστι ζητῆσαι , διὰτί οὐδέποτε πρὸ φύσει μακρᾶς τίθεται 30 περισπωμένη · καὶ ἔστιν εἰπεῖν ταύτην τὴν ἀπολογίαν · ἡ περισπωμένη δυνάμει παροξύτονός ἐστιν , ἀπὸ γὰρ ὀξεῖας καὶ βαρεῖας σύγκειται , οἷον πᾶς βοὺς νοῦς Ἑρμῆς , ἡ δὲ προπερισπωμένη δυνάμει προπαροξύτονός ἐστιν , ἀπὸ γὰρ ὀξεῖας καὶ δύο βαρειῶν σύγκειται , οἷον τεῖχος μίλῳ κήπος δώρων ἥθος · εἰ ἐτίθετο οὖν περισπωμένη πρὸ φύσει μακρᾶς , εὑρίσκετο φύσει μακρᾶς οὖσης τῆς τελευταίας συλλαβῆς δυνάμει τρίτη ἀπὸ τέλους ἡ ὀξεῖα , ὅπερ ἐστὶν ἀτοπον · ἐμάθομεν γὰρ ἐν τοῖς προ - 35 λαβοῦσιν , ὅτι φύσει μακρᾶς οὖσης τῆς τελευταίας συλλαβῆς οὐδέποτε 40 τρίτη ἀπὸ τέλους πίπτει ἡ ὀξεῖα , ἥτουν οὐ προπαροξύνεται ἡ λέξις · τούτου οὖν χάριν πρὸ φύσει μακρᾶς οὐ τίθεται περισπωμένη . Πρὸ δὲ
Lemmas: διαλαμβάνω περί ὁ τόνος ὁ κλητικός λέγω , ὅτι πᾶς κλητικός ἐπί οὗτος ὁ συλλαβή ἔχω ὁ τόνος ἐπί ὅς εἄν καί 10 ὁ εὐθύς , οἷος ὁ Αἴας εἰς ὁ ἀεί ἔχω ὁ τόνος , ἀλλά καί ὁ Αἴας ἐν ὁ αὐτός συλλαβή φυλάσσω ὁ τόνος · ἀλλά δεῖ γιγνώσκω ἐγώ , ὅτι ἐν μέν ὁ εὐθύς ὀξύς τίθημι εἰς ὁ ὁ , ὁ γάρ Αἴας παροξύνω , ἐν δέ ὁ κλητικός περισπάω , ὁ γάρ οἰδάνω Αἴας προπερισπάω , οἷος <N 824> Αἴας ἄμαρτοσεπὲς βουγάϊος . ὁ δέ αἰτία εἰμί οὗτος · ὁ εὐθύς οὐ 15 δύναμαι προπερισπάω , ἐπεί φύσις μακρός εἰμί ὁ τελευταῖος συλλαβή , ὁ γάρ Αἴας φύσις μακρός ἔχω ὁ ὅς , οὐδέποτε δέ πρό φύσις μακρός τίθημι περισπάω , οἷος Ὄμηρος ἄνθρωπος μῖλος κῆπος δῶρον τεῖχος ἦθος · ὁ γάρ Μοῦσα καί κῆπος προπερισπώμενος οὐ ἀντίκειμαι 20 ἐγώ , ἐπεί ἐνταῦθα ὁ ὁ καί ὁ ὁ δίφθογγος ἀντί κοινός παραλαμβάνω , αἰτέω ἀντί βραχύς · ἐπεί οὖν ὁ Αἴας ὁ ὅς ἔχω φύσις μακρός — καί ἔχω ἐν ὁ προλαμβάνω ὁ αἴτιος · ἔχω γάρ ὅτι ὁ εἰς ὅς ἀρσενικός βαρύτονος μακρός ἔχω ὁ ὅς , οἷος Δρύας Θάας Γίγας Κάλχας Αἰνείας κοχλίας , Χωρὶς ὁ μέγας ὁ ἐπίθετος καί ὁ λᾶας ὁ προσηγορικός καί ὁ Αἴας παρά ὁ Ἀλκμάν <frgma . 68 B4> — 25 οὗτος χάρις οὖον περισπάω ἀλλά παροξύνω · ὡς γάρ εἴρω , οὐδέποτε πρό φύσις μακρός τίθημι περισπάω . καί ἄξιος εἰμί ζητέω , διατί οὐδέποτε πρό φύσις μακρός τίθημι 30 περισπάω · καί εἰμί εἶπον οὗτος ὁ ἀπολογία · ὁ περισπάω δύναμις παροξύτονος εἰμί , ἀπό γάρ ὀξύς καί βαρύς σύγκειμαι , οἷος πᾶς βοῦς νόος Ἑρμῆς , ὁ δέ προπερισπάω δύναμις προπαροξύτονος εἰμί , ἀπό γάρ ὀξύς καί δύο βαρύς σύγκειμαι , οἷος τεῖχος μῖλος κήπος δῶρον ἦθος · εἰμί τίθημι οὖν περισπάω πρό φύσις μακρός , εὑρίσκω φύσις μακρός εἰμί ὁ τελευταῖος συλλαβή δύναμις τρίτος ἀπό τέλος ὁ ὀξύς , ὅσπερ εἰμί ἄτοπος · μανθάνω γάρ ἐν ὁ προ - 35 λαμβάνω , ὅτι φύσις μακρός εἰμί ὁ τελευταῖος συλλαβή οὐδέποτε 40 τρίτος ἀπό τέλος πίπτω ὁ ὀξύς , αἰτέω οὖον προπαροξύνω ὁ λέξις · οὗτος οὖν χάρις πρό φύσις μακρός οὖον τίθημι περισπάω . πρό δέ