georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0174.3
Ὦ Χρύση . Ἱστέον ὅτι περὶ τῆς κλητικῆς τῶν εἰς ἡς ἔστι καθολικώτερον εἰπεῖν οὕτως · τὰ εἰς ἡς ἐὰν μὲν περιττοσυλλάβως κλίνωνται εἰς σύμφωνον ἔχουσι τὴν κλητικὴν , τούτεστιν εἰς τ ἢ εἰς ν , ἐὰν δὲ ἰσοσυλλάβως κλίνωνται εἰς φωνὴν ἔχουσι τὴν κλητικὴν , τούτεστιν ἢ εἰς ἡ ἢ εἰς ᾶ . Καὶ λοιπὸν συνάγονται πέντε κλητικαὶ ἐκ τῶν τεσσάρων τούτων στοιχείων · τὰ γὰρ εἰς ἡς λήγοντα ἐὰν μὲν διὰ καθαροῦ τοῦ τοῦ κλίνωνται τὴν αὐτὴν ἔχουσιν ὀρθὴν καὶ κλητικὴν , οἷον Λάχης Λάχτος ὦ Λάχης , λέβης λέβτος ὦ λέβης , πένης πέντος ὦ πένης · ἐὰν δὲ εἰς οὓς ἔχῃσι τὴν γενικὴν εἰς ες ποιοῦσι τὴν κλητικὴν , οἷον Δημοσθένης Δημοσθέους ὦ Δημόσθενες , Ἀριστοφάνης Ἀριστοφάνους ὦ Ἀριστοφάνες · καὶ ἰδοὺ εὑρίσκονται κλητικαὶ διάφοροι εἰς τ καταλήγουσαι · ἐὰν δὲ διὰ τοῦ ντ κλίνωνται εἰς ν ἔχουσι τὴν κλητικὴν , οἷον φθογγὴς φθογγήντος ὦ φθογγὴν , τιμῆς τιμήντος ὦ τιμή , δαφνῆς δαφνήντος ὦ δαφνή · τὰ δὲ εἰς ἡς ἰσοσυλλάβως κλινόμενα ἔχουσι τὸ τ ἢ ἐθνικὰ ὄντα ἢ σύνθετα ἀπὸ ῥήματος ἢ εἰς πης , ἃτινα καὶ ποιητικὰ δοκοῦσιν εἶναι , εἰς ᾶ ἔχουσι τὴν κλητικὴν · ἐὰν δὲ μὴ οὕτως ἔχωσιν , εἰς ἡ ἔχουσι τὴν κλητικὴν , τούτεστιν ἀποβολὴ τοῦ τ τοῦ κατὰ τὴν εὐθείαν ποιοῦσι τὴν κλητικὴν . Ἔστι δὲ παραδείγματα τοῦ μὲν προτέρου κανόνος ταῦτα , θύτης θύτου ὦ θύτα , δότης δότου ὦ δότα , τοξότης τοξότου ὦ τοξότα , ποιητὴς ποιητοῦ ὦ ποιητά · ἰδοὺ ταῦτα ἔχουσι τὸ τ καὶ εἰς ᾶ ποιοῦσι τὴν κλητικὴν · καὶ πάλιν Σκύθης Σκύθου ὦ Σκύθα , Καππαδόκης Καππαδόκου ὦ Καππαδόκα , Πέρσης Πέρσου ὦ Πέρσα · ἰδοὺ ταῦτα ἐθνικὰ εἰσι καὶ εἰς ᾶ ἔχουσι τὴν κλητικὴν · τὸ γὰρ κύριον ὄνομα τὸ Πέρσης εἰς ἡ ἔχει τὴν κλητικὴν , οἷον ὦ Πέρση , ὡς παρ’ Ἡσιόδῳ <Ορρ . 27> ὦ Πέρση , σὺ δὲ ταῦτα τεῷ ἐνικάτθεο θυμῷ · σημειούμεθα παρ’ Ἡρακλείδῃ ἐν τοῖς Περί χρημῶν , ὅτιπερ καὶ λέγουσι τινες πεπλασμένον εἶναι , τὸ ὦ Πέρση ποικιλόδιφρε , ἰδὼν ἀπὸ χειρᾶς ἔχεσθαι · ἔστι γὰρ ἐνταῦθα ἐθνικόν , καὶ εἰς ἡ καταλήγει ἡ κλητικὴ · σύνθετα δὲ
Lemmas: ὦ Χρύση . ἰστέον ὅτι περί ὁ κλητικός ὁ εἰς εἰμί εἰμί καθολικός εἶπον οὕτως · ὁ εἰς εἰμί ἐάν μέν περιττοσύλλαβος κλίνω εἰς σύμφωνος ἔχω ὁ κλητικός , τουτέστιν εἰς τ ἢ εἰς Ν , ἐάν δέ ἰσοσύλλαβος κλίνω εἰς φωνή ἔχω ὁ κλητικός , τουτέστιν ἢ εἰς ὁ ἢ εἰς ᾶ . καί λοιπός συνάγω πέντε κλητικός ἐκ ὁ τέσσαρες οὗτος στοιχεῖον · ὁ γάρ εἰς εἰμί λήγω ἐάν μέν διά καθαρός ὁ ὁ κλίνω ὁ αὐτός ἔχω ὀρθός καί κλητικός , οἷος Λάχης Λάχτος εἰμί Λάχης , λέβης λέβτος εἰμί λέβης , πένης Πέντος εἰμί πένης · ἐάν δέ εἰς ὅς ἔχω ὁ γενικός εἰς εἰς ποιέω ὁ κλητικός , οἷος Δημοσθένης Δημοσθέους εἰμί Δημοσθένης , Ἀριστοφάνης Ἀριστοφάνης εἰμί Ἀριστοφάνης · καί ἰδού εὑρίσκω κλητικός διάφορος εἰς τ καταλήγω · ἐάν δέ διά ὁ ντ κλίνω εἰς Ν ἔχω ὁ κλητικός , οἷος φθογγή φθογγέω εἰμί φθογγή , τιμή τιμήν εἰμί τιμή , δαφνή δαφνής εἰμί Δαφνή · ὁ δέ εἰς εἰμί ἰσοσύλλαβος κλίνω ἔχω ὁ τ ἢ ἐθνικός εἰμί ἢ σύνθετος ἀπό ῥῆμα ἢ εἰς Πης , ὅστις καί ποιητικός δοκέω εἰμί , εἰς ᾶ ἔχω ὁ κλητικός · ἐάν δέ μή οὕτως ἔχω , εἰς ὁ ἔχω ὁ κλητικός , τουτέστιν ἀποβολή ὁ τ ὁ κατά ὁ εὐθεία ποιέω ὁ κλητικός . εἰμί δέ παράδειγμα ὁ μέν πρότερος κανών οὗτος , θύτης θύτης εἰμί θύτης , δότης δότης εἰμί Δότα , τοξότης τοξότης εἰμί τοξότης , ποιητής ποιητής εἰμί ποιητής · ἰδού οὗτος ἔχω ὁ τ καί εἰς ᾶ ποιέω ὁ κλητικός · καί πάλιν Σκύθης Σκύθης εἰμί Σκύθης , Καππαδόκης Καππαδόκης εἰμί Καππάδοκας , Πέρσης Πέρσης εἰμί Πέρσης · ἰδού οὗτος ἐθνικός εἰμί καί εἰς ᾶ ἔχω ὁ κλητικός · ὁ γάρ κύριος ὄνομα ὁ Πέρσης εἰς ὁ ἔχω ὁ κλητικός , οἷος εἰμί Πέρσης , ὡς παρά Ἡσίοδος <Ορρ . 27> εἰμί Πέρσης , σύ δέ οὗτος τις ἐγκατατίθεμαι θυμός · σημειόω παρά Ἡρακλείδης ἐν ὁ Περί χρήμη , ὅτιπερ καί λέγω τις πλάσσω εἰμί , ὁ εἰμί Πέρσης ποικιλόδιφρος , εἶδον ἀπό Χειρᾶς ἔχω · εἰμί γάρ ἐνταῦθα ἐθνικός , καί εἰς ὁ καταλήγω ὁ κλητικός · σύνθετος δέ