georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0179.2
κλίκιν · οἱ δωδεκάται γὰρ λέγουσι τὴν εὐθεῖαν τῶν πληθυντικῶν , ἀπὸ ἰσοσυλλάβου κλίσεως ποιοῦμενοι αὐτήν , ὥσπερ ὁ οἰκέτης τοῦ οἰκέτου οἱ οἰκέται , ὀφείλοντες εἰπεῖν οἱ δωδεκάταις , ὥσπερ οἱ Δημοσθένης · οὕτω γὰρ ἀπαιτεῖ ὁ κανών . Ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ θηλυκὰ τούτων ὡς ἀπὸ ἰσοσυλλάβου κλίσεως ποιοῦνται · ὥσπερ γὰρ ὁ πολίτης τοῦ πολίτου καὶ ἡ πολιτὶς τῆς πολιτίδος , καὶ ὁ κυνηγέτης τοῦ κυνηγέτου καὶ ἡ κύνηγες τῆς κυνηγέτιδος , οὕτω καὶ ἀπὸ τοῦ τριακονταέτης τριακονταέτου ποιοῦσι τὸ θηλυκὸν ἢ τριακονταεῖτις τῆς τριακονταέτιδος , ὡς παρὰ τῷ συγγραφεῖ <Thuc . I 87 , 6> τῶν τριακονταετίδων σπονδῶν , ὀφείλοντες εἰπεῖν ἢ τριακονταεῖτις τῆς τριακονταέτου · ὥσπερ γὰρ ὁ συνήθης τοῦ συνήθους καὶ ἡ συνήθης τῆς συνήθους , ὁ κακοήθης τοῦ κακοήθους καὶ ἡ κακοήθης τῆς κακοήθους , οὕτω καὶ ὁ τριακονταεῖτης τοῦ τριακονταέτου καὶ ἢ τριακονταεῖτις τῆς τριακονταέτου . Ὅτι γὰρ τὰ παρὰ τὸ ἔτος καὶ παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς περιττοσυλλάβως κλίνονται , τούτέστιν εἰς οὓς ἔχουσι τὴν γενικήν , ἐδήλωσεν ὁ ποιητὴς εἰπὼν <γ 305> πεντάτεες δ' ἦνασσαν · ἀπὸ γὰρ τοῦ ὁ πεντάτης τοῦ πενταέτου γέγονε τὸ πεντάτεες οὐδετέρως , ὥσπερ ἀπὸ τοῦ ὁ κακοήθης τοῦ κακοήθους τὸ κακοήθες οὐδετέρως · εὑρίται παρὰ τῷ συγγραφεῖ καὶ τριακοντούτειες σπονδαί , ὥσπερ αἱ κακοήθεις . Εἰ ἄρα οὖν τὸ ἄγκυλοχεὴλες σύνθετόν ἐστιν ἀπὸ τοῦ χείλος τοῦ οὐδετέρου ὀνόματος καὶ οὔτε κύριόν ἐστιν οὔτε ἀπὸ τρισυλλάβου οὐδετέρου σύνθετον οὔτε ἀπὸ δισυλλάβου οὐδετέρου παραληφμένου τῷ ἢ ἐπιφερομένου ἀφώνου , δηλονότι ὑφείλεν ὀξύνεσθαι · οὐκ ὀξύνεται δὲ ἀλλὰ βαρύνεται · οὐκ ἄρα ἐστὶ σύνθετον ἀλλὰ παρασύνθετον , ὡς ἤδη προείρηται ἡμῖν . Εἰδέναι δὲ δεῖ , ὅτι τινὲς θέλουσι λέγειν αὐτὸ εἶναι σύνθετον ἀπὸ τοῦ χηλὴ τοῦ θηλυκοῦ ὀνόματος , ὅπερ σημαίνει τὸν ὀνυχα , ἵνα ἢ ἄγκυλοχέλης διὰ τοῦ ἦ , καὶ κατὰ τροπὴν Βοιωτικὴν τοῦ ἦ εἰς τὴν εἰ δίφθογγον γίνηται ἄγκυλοχεὴλες διὰ τῆς εἰ διφθόγγου · ἔθος γὰρ ἔχουσιν οἱ Βοιωτοὶ πολλάκις τὸ ἦ εἰς τὴν εἰ δίφθογγον τρέπειν · τὸ γὰρ Λάχης Λάχεις λέγουσι διὰ τῆς εἰ διφθόγγου καὶ τὸ λέβης λέβεις ὁμοίως . Εἰ δὲ ἀπὸ τοῦ χηλὴ
Lemmas: κλικις · ὁ δωδέκατος γάρ λέγω ὁ εὐθύς ὁ πληθυντικός , ἀπό ἰσοσυλλαβέω κλίσις ποιέω αὐτός , ὥσπερ ὁ οἰκέτης ὁ οἰκέτης ὁ οἰκέτης , ὀφείλω εἶπον ὁ δωδέκατος , ὥσπερ ὁ Δημοσθένης · οὗτος γάρ ἀπαιτέω ὁ κανών . ὡσαύτως δέ καί ὁ θηλυκός οὗτος ὡς ἀπό ἰσοσυλλαβέω κλίσις ποιέω · ὥσπερ γάρ ὁ πολίτης ὁ πολίτης καί ὁ πολίτης ὁ πολίτις , καί ὁ κυνηγέτης ὁ κυνηγέτης καί ὁ κυνάω ὁ κυνηγέτης , οὗτος καί ἀπό ὁ τριακονταέτης τριακονταέτης ποιέω ὁ θηλυκός ἢ τριακονταετής ὁ τριακονταέτις , ὡς παρά ὁ συγγραφεύς <Thuc . I 87 , 6> ὁ τριακονταετής σπονδή , ὀφείλω εἶπον ἢ τριακονταετής ὁ τριακονταέτης · ὥσπερ γάρ ὁ συνήθης ὁ συνήθης καί ὁ συνήθης ὁ συνήθης , ὁ κακοήθης ὁ κακοήθης καί ὁ κακοήθης ὁ κακοήθης , οὗτος καί ὁ τριακονταετής ὁ τριακονταέτης καί ἢ τριακονταετής ὁ τριακονταέτης . ὅτι2 γάρ ὁ παρά ὁ ἔτος καί παρά ὁ Ἀττικός περιττοσύλλαβος κλίνω , τουτέστιν εἰς ὅς ἔχω ὁ γενικός , δηλόω ὁ ποιητής εἶπον <γ 305> πεντάτεες δέ ἄνασσα · ἀπό γάρ ὁ ὁ πεντάτης ὁ πενταέτου γίγνομαι ὁ πεντάτεες οὐδέτερος , ὥσπερ ἀπό ὁ ὁ κακοήθης ὁ κακοήθης ὁ κακοήθης οὐδέτερος · εὑρίσκω παρά ὁ συγγραφεύς καί τριακοντούτειες σπονδή , ὥσπερ ὁ κακοήθης . εἰμί ἄρα οὖν ὁ ἄγκυλοχεὴλες σύνθετος εἰμί ἀπό ὁ χείλος ὁ οὐδέτερος ὄνομα καί οὔτε κύριος εἰμί οὔτε ἀπό τρισύλλαβος οὐδέτερος συντίθημι οὔτε ἀπό δισύλλαβος οὐδέτερος παραλαμβάνω ὁ ἢ ἐπιφέρω ἄφωνος , δηλονότι ὑφαιρέω ὀξύνω · οὐ ὀξύνω δέ ἀλλά βαρύνω · οὐ ἄρα εἰμί συντίθημι ἀλλά παρασύνθετος , ὡς ἤδη προερέω ἐγώ . οἶδα δέ δεῖ , ὅτι τις ἐθέλω λέγω αὐτός εἰμί συντίθημι ἀπό ὁ χηλή ὁ θηλυκός ὄνομα , ὅσπερ σημαίνω ὁ ὄνυξ , ἵνα ἢ αγκυλοχελευς διά ὁ εἰμί , καί κατά τροπή Βοιωτικός ὁ εἰμί εἰς ὁ εἰμί δίφθογγος γίγνομαι ἄγκυλοχεὴλες διά ὁ εἰμί δίφθογγος · ἔθος γάρ ἔχω ὁ Βοιωτός πολλάκις ὁ εἰμί εἰς ὁ εἰμί δίφθογγος τρέπω · ὁ γάρ Λάχης Λάχεις λέγω διά ὁ εἰμί δίφθογγος καί ὁ λέβης Λευΐς ὁμοίως . εἰμί δέ ἀπό ὁ χηλή