georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0223.2
Τῷ χαρίεντε , τοῖν χαρίεντοιν , <ῷ χαρίεντε> . Οἱ χαρίεντες , τῶν χαρίεντων , τοῖς χαρίεισι [ καὶ χαρίεσιν . Ἱστέον ὅτι ] διχῶς λέγεται τούτων ἡ δοτικὴ τῶν πληθυντικῶν , [ οἷον τοῖς χαρίεισι καὶ τοῖς χαρίεσιν ] , ὅτι πᾶσα δοτικὴ ἐνικῶν εἰς ἰ ἐκφωνούμεδ νον λήγουσα πρὸ τοῦ ἰ δεχομένη τὸ ζ καὶ ἀποβάλλουσα τὰ μὴ δυνάμενα σὺν αὐτῷ ἀκούεσθαι στοιχεῖα τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν ποιεῖ , οἷον ὀφεῖ ὀφει , πόλει πόλεσι , Πλάτωνι Πλάτωσι , [ Πάριδι Πάρισιν , Ἐκτορι Ἐκτορσιν · οὕτως οὖν καὶ χαρίεντι χαρίεισι , προσελθόντος τοῦ ζ καὶ ἀποβληθέντων τῶν μὴ δυναμένων σὺν αὐτῷ ἐκφωνηθῆναι στοι - 10 χείων , τοῦ τε ν καὶ τοῦ τ . Λέγουσι δέ τινες , ὅτι δεῖ προσθεῖναι « χωρὶς τῶν εἰς εὐς » · ἐστι γὰρ Ἀχιλλεῖ καὶ Πηλεῖ , καὶ ἰδοὺ ταῦτα οὐ ποιοῦσι προσθέσει τοῦ ζ τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν · οὐδὲ γὰρ λέγομεν Ἀχιλλέσι καὶ Πηλέσιν ἀλλὰ Ἀχιλλεύσι καὶ Πηλεύσι · πρὸς οὓς ἐστιν εἰπεῖν , ὅτι ταῦτα ἐκ τῆς εὐθείας τῶν ἐνικῶν κανονίζονται προσθέσει 20 τοῦ ἰ · τότε δὲ κανονίζομεν τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν ἐκ τῆς εὐθείας τῶν ἐνικῶν , ἅνικα μὴ δύναται κανονισθῆναι ἐκ τῆς δοτικῆς τῶν ἐνικῶν . Τοῖς δὲ χαρίεισι φαμέν τῷ λόγῳ τῆς εὐθείας , ὅτι πᾶσα εὐθεῖα ἐνικῶν εἰς ζ λήγουσα μετὰ μακρᾶς περιττοσυλλάβως κλινομένη καὶ μὴ συναιρουμένη κατὰ τὴν γενικὴν προσθέσει τοῦ ἰ ποιεῖ τὴν δοτικὴν τῶν 20 πληθυντικῶν , οἷον Αἴας Αἴαντος Αἰάσιν · οὕτως οὖν καὶ χαρίεις χαρίεντος χαρίεισι ] · ποῖον δὲ ἀναλογώτερόν ἐστιν , εἴτε τὸ χαρίεισιν εἴτε τὸ χαρίεσιν , ἐν τῷ Ὀνοματικῷ Ἡρωδιανοῦ εἰ θεῷ φίλον μαθησόμεθα . Ἱστέον δὲ ὅτι λέγει ὁ Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ περὶ τοῦ ὕδωρ μονοβίβλῳ , ὡς οὐ δεῖ διὰ τῶν δύο ζζ τὰς τοιαύτας δοτικὰς προσφέρεσθαι ἀλλὰ δι´ 25 ἑνός , οἷον χαρίεισι τιμήσειν , ὥσπερ Πλάτωσι Πάρισι Δημοσθένεσι . Τοὺς χαρίεντας , ῷ χαρίεντες . Ἐν οἷς σὺν θεῷ ἡ πράξις .
Lemmas: ὁ χαρίεις , ὁ χαρίεις , Ἠῷος χαρίνω . ὁ χαρίεις , ὁ χαρίεις , ὁ χαρίεις [ καί χάρις . ἰστέον ὅτι ] διχῶς λέγω οὗτος ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός , [ οἷος ὁ χαρίεις καί ὁ χάρις ] , ὅτι πᾶς δοτικός ἑνικός εἰς εἷς ἐκφωνέω νοῦς λήγω πρό ὁ εἷς δέχομαι ὁ ζ καί ἀποβάλλω ὁ μή δύναμαι σύν αὐτός ἀκούω στοιχεῖον ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ποιέω , οἷος ὄφις ὄφις , πόλις πόλις , Πλάτων Πλάτωσι , [ Πάρις Παρίσι , Ἕκτωρ ἕκτωρ · οὕτως οὖν καί χαρίεις χαρίεις , προσέρχομαι ὁ ζ καί ἀποβάλλω ὁ μή δύναμαι σύν αὐτός ἐκφωνέω στος - 10 χέω , ὁ τε Ν καί ὁ τ . λέγω δέ τις , ὅτι δεῖ προστίθημι « Χωρὶς ὁ εἰς ἐΰς » · εἰμί γάρ Ἀχιλλεύς καί Πηλεύς , καί ἰδού οὗτος οὖον ποιέω πρόσθεσις ὁ ζ ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός · οὐδέ γάρ λέγω Ἀχιλλῆς καί Πηλέσιν ἀλλά Ἀχιλλεὺς καί Πηλεύς · πρός ὅς εἰμί εἶπον , ὅτι οὗτος ἐκ ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός κανονίζω πρόσθεσις 20 ὁ εἷς · τότε δέ κανονίζω ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ἐκ ὁ εὐθύς ὁ ἑνικός , ἡνίκα μή δύναμαι κανονίζω ἐκ ὁ δοτικός ὁ ἑνικός . ὁ δέ χαρίεις φημί ὁ λόγος ὁ εὐθύς , ὅτι πᾶς εὐθύς ἑνικός εἰς ζ λήγω μετά μακρός περιττοσύλλαβος κλίνω καί μή συναιρέω κατά ὁ γενικός πρόσθεσις ὁ εἷς ποιέω ὁ δοτικός ὁ 20 πληθυντικός , οἷος Αἴας Αἴας Αἴας · οὕτως οὖν καί χαρίεις χαρίεις χαρίεις ] · ποῖος δέ ἀνάλογος εἰμί , εἴτε ὁ χαρίεις εἴτε ὁ χάρις , ἐν ὁ ὀνοματικός Ἡρωδιανός εἰμί θεός φίλος μανθάνω . ἰστέον δέ ὅτι λέγω ὁ Ἡρωδιανός ἐν ὁ περί ὁ ὕδωρ μονόβιβλος , ὡς οὖον δεῖ διά ὁ δύο ζζ ὁ τοιοῦτος δοτικός προσφέρω ἀλλά δις 25 εἷς , οἷος χαρίεις τιμάω , ὥσπερ Πλάτωσι Παρίσι Δημοσθένης . ὁ χαρίεις , ῷ χαρίεις . ἐν ὅς σύν θεός ὁ πρᾶξις .