georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0131.1
κοχλίου , Αἰνείας Αἰνείου · ταῦτα γὰρ εἰς τὴν οὐ δίφθογγον ἔχουσι τὴν γενικήν , ἀλλ’ οὐκ εἰσι δισύλλαβα ἀλλ’ ὑπὲρ δύο συλλαβάς . Βαρύτονα δὲ λέγονται πάντα τὰ παροξύτονα καὶ προπαροξύτονα καὶ προπερισπώμενα διὰ τὸ ἔχειν ἐν τῇ τελευταίᾳ συλλαβῇ βαρείαν , οἷον φίλός ἄνθρωπὸς δῆμος · ἔχομεν γὰρ ἄνωτέρω , ὅτι οἱ κύριοι τόνοι τῆς λέξεως δύο εἰσίν , ἡ ὀξεῖα καὶ ἡ περισπωμένη , καὶ ὅτι πᾶσα λέξις ἢ μίαν ὀξεῖαν δέχεται ἢ μίαν περισπωμένην — ἡ γὰρ βαρεῖα συλλαβικὸς τόνος ἐστίν — καὶ ὅτι πᾶσα συλλαβὴ χωρὶς τῆς συλλαβῆς τῆς ἔχούσης τὸν κύριον τόνον τῆς λέξεως βαρεῖαν δέχεται · εἰκότως οὖν τὸ Αἰας ἔχον εἰς τὸ αἰ τὴν ὀξεῖαν καλεῖται παροξύτονον , ἔχον δὲ εἰς τὸ ας τὴν βαρείαν , τούτἐστιν εἰς τὸ τέλος , καλεῖται βαρύτονον · ὁ δὲ λόγος περὶ τῶν ὁμοίων . « Βαρύτονα » δὲ πρόκειται οὐ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ τριάς καὶ ᾿Ιάς , ὡς τινες λέγουσιν · περὶ γὰρ τῶν εἰς ας ἄρσενικῶν ἐστὶν ὁ λόγος τῷ τεχνικῷ , ταῦτα δὲ θηλυκὰ εἰσιν · καὶ πάλιν περὶ τῶν εἰς ας τῶν ἔχοντων τὸ ἄ ἐκτεταμένον βούλεται διαλαμβάνειν , ταῦτα δὲ συνεσταλμένον ἔχουσι τὸ ἄ · ἐπεὶδὴ ἐὰν τις λέγῃ , ὅτι « βαρύτονα » πρόκειται ἐν τῷ κανόνι πρὸς ἀντιδιαστολὴν τούτων [ τὸ γὰρ ᾿Ιὰς καὶ τριάς συνεσταλμένον ἔχουσι τὸ ἄ ] , λέγομεν , ἰδοὺ τὸ κρέας καὶ εἰς ας ἐστὶ καθαρὸν καὶ δισύλλαβον καὶ βαρύτονον καὶ περιττοσύλλαβως κλίνεται , κρέατος γάρ , καὶ ὅμως οὐ κλίνεται διὰ τοῦ ντ · ἀλλ’ οὐκ ἐστὶν ἄρσενικὸν ἀλλ’ οὐδέτερον , καὶ δηλονότι οὐκ ἀντίκειται τῷ κανόνι · ὁ γὰρ κανὼν περὶ τῶν εἰς ας ἄρσενικῶν , ὡς εἴρηται , διαλαμβάνει καὶ περὶ τῶν ἔχοντων τὸ ἄ ἐκτεταμένον , τὸ δὲ ᾿Ιὰς καὶ τριάς καὶ τὸ κρέας οὔτε ἄρσενικὰ εἰσιν οὔτε ἔχουσι τὸ ἄ ἐκτεταμένον , ἀλλὰ συνεσταλμένον . Δεῖ γινώσκειν ὅτι νῦν μοναστήριον ἐστὶν παρὰ τοῖς ᾿Αλεξανδρεύσι καὶ λέγεται τοῦ Παιά , ὡς ἀπὸ τοῦ Παιάς · καὶ ἰδοὺ πάντα ἔχει τὰ τοῦ κανόνος , καὶ ὅμως οὐ κλίνεται διὰ τοῦ ντ · ἀλλ’ οὐκ ἐστὶν ἐν τῇ χρήσει τῶν Ἑλλήνων . Ταῦτα μὲν ἐν τούτοις .
Lemmas: κοχλίας , Αἰνείας Αἰνείας · οὗτος γάρ εἰς ὁ οὖον δίφθογγος ἔχω ὁ γενικός , ἀλλά οὐ εἰμί δισύλλαβος ἀλλά ὑπέρ δύο συλλαβή . βαρύτονος δέ λέγω πᾶς ὁ παροξύτονος καί προπαροξύτονος καί προπερισπάω διά ὁ ἔχω ἐν ὁ τελευταῖος συλλαβή βαρύς , οἷος φίλος ἄνθρωπος δῆμος · ἔχω γάρ ανωτέρω , ὅτι ὁ κύριος τόνος ὁ λέξις δύο εἰμί , ὁ ὀξύς καί ὁ περισπάω , καί ὅτι πᾶς λέξις ἢ εἷς ὀξύς δέχομαι ἢ εἷς περισπάω — ὁ γάρ βαρύς συλλαβικός τόνος εἰμί — καί ὅτι πᾶς συλλαβή Χωρὶς ὁ συλλαβή ὁ ἔχω ὁ κύριος τόνος ὁ λέξις βαρύς δέχομαι · εἰκότως οὖν ὁ Αἴας ἔχω εἰς ὁ ὁ ὁ ὀξύς καλέω παροξύτονος , ἔχω δέ εἰς ὁ ὅς ὁ βαρύς , τουτέστιν εἰς ὁ τέλος , καλέω βαρύτονος · ὁ δέ λόγος περί ὁ ὅμοιος . « βαρύτονος » δέ πρόκειμαι οὖον πρός ἀντιδιαστολή ὁ τριάς καί Ἰᾶς , ὡς τις λέγω · περί γάρ ὁ εἰς ὅς ἀρσενικός εἰμί ὁ λόγος ὁ τεχνικός , οὗτος δέ θηλυκός εἰμί · καί πάλιν περί ὁ εἰς ὅς ὁ ἔχω ὁ ὅς ἐκτείνω βούλομαι διαλαμβάνω , οὗτος δέ συστέλλω ἔχω ὁ ὅς · ἐπειδή ἐάν τις λέγω , ὅτι « βαρύτονος » πρόκειμαι ἐν ὁ κανών πρός ἀντιδιαστολή οὗτος [ ὁ γάρ Ἰάς καί τριάς συστέλλω ἔχω ὁ ὅς ] , λέγω , ἰδού ὁ κρέας καί εἰς ὅς εἰμί καθαρός καί δισύλλαβος καί βαρύτονος καί περιττοσύλλαβος κλίνω , κρέας γάρ , καί ὅμως οὖον κλίνω διά ὁ ντ · ἀλλά οὐ εἰμί ἀρσενικός ἀλλά οὐδέτερος , καί δηλονότι οὐ ἀντίκειμαι ὁ κανών · ὁ γάρ κανών περί ὁ εἰς ὅς ἀρσενικός , ὡς εἴρω , διαλαμβάνω καί περί ὁ ἔχω ὁ ὅς ἐκτείνω , ὁ δέ Ἰάς καί τριάς καί ὁ κρέας οὔτε ἀρσενικός εἰμί οὔτε ἔχω ὁ ὅς ἐκτείνω , ἀλλά συστέλλω . Δεύς γιγνώσκω ὅτι νῦν μοναστήριον εἰμί παρά ὁ Αλεξανδρεύς καί λέγω ὁ Παιᾶς , ὡς ἀπό ὁ Παιᾶς · καί ἰδού πᾶς ἔχω ὁ ὁ κανών , καί ὅμως οὖον κλίνω διά ὁ ντ · ἀλλά οὐ εἰμί ἐν ὁ χρῆσις ὁ Ἕλλην . οὗτος μέν ἐν οὗτος .