georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0342.1
λῦνῆς κατεσκευάσθη ὑπὸ τοῦ Ἑρμοῦ , « οὐρεία » δὲ εἴπεν , ἐπειδὴ ἀπὸ χελῦνῆς χερσαίας ἐποίησεν αὐτὴν ὁ Ἑρμῆς , οἷον εἰπεῖν ἐν τοῖς ὄρεσιν εὕρισκομένην · [ δεόν δὲ εἰπεῖν τὸν κανόνα οὕτως · τὰ εἰς ὑς λήγοντα θηλυκὰ βαρύτονα διὰ καθαροῦ τοῦ ὠς κλίνονται ] γένος γένυος , ἄμαμάευος ( σημαίνει δὲ ἄμπελον ἄνადενδράδα ) , τὸ γὰρ παρὰ Σαπφοῖ <fr . 150 B4> ἄμαμάευδος παράλογόν ἐστιν , γῆρυς γῆρυος ( σημαίνει δὲ τὴν φωνήν , οἷον <Δ 437> οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὸς θρόος , οὐδ’ ἱα γῆρυς ) , ἔγχελος ἔγχέλουος , ὡς παρὰ τῷ ποιητῇ <Φ 353> τεῖροντ’ ἔγχέλουές τε καὶ ἰχθῦες · τὸ γὰρ παρὰ Ἀριστοφάνει <Nub . 559> τὰς εἰκοῦς τῶν ἔγχέλεων τὰς ἑμὰς μιμούμενοι ὡς ἀπὸ τοῦ ἢ ἔγχελις τῆς ἔγχέλεως ἐστίν , ὥσπερ ἡ πόλις τῆς πόλεως καὶ πόλεων . Δεῖ προσθεῖναι ἐν τῷ κανόνι « πλὴν τοῦ κόρυς κόρυθος καὶ κῶμος κώμυχος » · ταῦτα γὰρ διὰ τοῦ θ ἔχουσι τὴν γενικήν ( κῶμος δὲ ἐστὶν ὁ δεσμός τοῦ χόρτου ) · καὶ δεῖ γινώσκειν , ὅτι τὸ κόρυς κόρυθος ἀεὶ συτελεῖ τὸ ὑ ἐν τῇ γενικῇ , ὡς τὸ <Ε 4> δαϊέ οἱ ἐκ κόρυθος τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ , καὶ ἔχει τὴν αἰτιατικὴν διφορουμένην , οἷον κόρυθα καὶ κόρυν , ὡς τὸ <Λ 375> καὶ κόρυθα βριαρήν , καὶ πάλιν <N 131 . Π 215> ἀσπίς ἀρ’ ἀσπίδ’ ἔρειδε [ καὶ ] κόρυς κόρυν · τὸ δὲ κῶμος κώμυχος τῷ χαρακτῆρι τῶν διὰ τοῦ θος κλινομένων ἠκολούθησε κατὰ τὴν γενικὴν καὶ ἐκτείνει τὴν παραλήγουσαν τῆς γενικῆς , τούτεστι τὸ ὑ , ὡς παρὰ Θεοκρίτῳ <4 , 18> καὶ μαλακοῦ χόρτοιο καλὰν κώμυθα δίδωμι · περὶ δὲ τοῦ χρόνου τῶν διὰ τοῦ θος κλινομένων ἐν τῇ περὶ τοῦ ἡδύς διδασκαλίᾳ μεμαθήκαμεν · τοῦτο δέ , φημὶ τὸ κῶμος , εἰς ἁ μόνως ἔχει τὴν αἰτιατικήν , οἷον κώμυθα , οὐκέτι δὲ εἰς ν . Τούτων οὕτως ἔχοντων τὸ ἡ νέλυς τῆς νεήλυδος διὰ τοῦ ὠς κλινόμενον οὐκ ἀντίκειται ἡμῖν , ἐπειδὴ οὐκ ἐστὶ μόνως θηλυκὸν ἀλλὰ καὶ ἄρσενικόν , ὁ νέλυς γὰρ καὶ ἡ νέλυς , περὶ δὲ θηλυκῶν ἐνταῦθα ὁ λόγος ἐστίν . Ταῦτα μὲν ἔχομεν εἰπεῖν περὶ τῶν εἰς ὑς βαρυτόνων θηλυκῶν .
Lemmas: λύνω κατασκευάζω ὑπό ὁ Ἑρμῆς , « ὄρειος » δέ εἶπον , ἐπεί ἀπό χελύνη χερσαῖος ποιέω αὐτός ὁ Ἑρμῆς , οἷος εἶπον ἐν ὁ ὄρος εὑρίσκω · [ δήω δέ εἶπον ὁ κανών οὕτως · ὁ εἰς ὗς λήγω θηλυκός βαρύτονος διά καθαρός ὁ ὡς κλίνω ] γένος γένυς , ἄμαμάευος ( σημαίνω δέ ἄμπελος ἄνადενδράδα ) , ὁ γάρ παρά Σαπφώ <fr . 150 B4> ἄμαμάευδος παράλογος εἰμί , γῆρυς γῆρυς ( σημαίνω δέ ὁ φωνή , οἷος <Δ 437> οὖον γάρ πᾶς εἰμί ὁμός θρόος , οὐδέ ἰά γῆρυς ) , ἔγχελος εγχελουιος , ὡς παρά ὁ ποιητής <Φ 353> τείρω εγχελουω τε καί ἰχθύς · ὁ γάρ παρά Ἀριστοφάνης <Nub . 559> ὁ εἰκών ὁ ἔγχελις ὁ ἐμός μιμέομαι ὡς ἀπό ὁ ἢ ἔγχελις ὁ ἔγχελις εἰμί , ὥσπερ ὁ πόλις ὁ πόλις καί πόλις . Δεύς προστίθημι ἐν ὁ κανών « πλήν ὁ κόρυς κόρυς καί κῶμος κώμυχος » · οὗτος γάρ διά ὁ θ ἔχω ὁ γενικός ( κῶμος δέ εἰμί ὁ δεσμός ὁ χόρτος ) · καί δεῖ γιγνώσκω , ὅτι ὁ κόρυς κόρυς ἀεί συντελέω ὁ ὑ ἐν ὁ γενικός , ὡς ὁ <Ε 4> δάϊς ὁ ἐκ κόρυς τε καί ἀσπίς ἀκάματος πῦρ , καί ἔχω ὁ αἰτιατικός διφορέω , οἷος κόρυς καί κόρυς , ὡς ὁ <Λ 375> καί κόρυς βριαρός , καί πάλιν <N 131 . Π 215> ἀσπίς ἀρά ἀσπίς ἐρείδω [ καί ] κόρυς κόρυς · ὁ δέ κῶμος κώμυχος ὁ χαρακτήρ ὁ διά ὁ ἄνθος κλίνω ἀκολουθέω κατά ὁ γενικός καί ἐκτείνω ὁ παραλήγω ὁ γενικός , τουτέστι ὁ ὑ , ὡς παρά Θεόκριτος <4 , 18> καί μαλακός χόρτος καλός κώμυς δίδωμι · περί δέ ὁ χρόνος ὁ διά ὁ ἄνθος κλίνω ἐν ὁ περί ὁ ἡδύς διδασκαλία μανθάνω · οὗτος δέ , φημί ὁ κῶμος , εἰς ὅς μόνος ἔχω ὁ αἰτιατικός , οἷος κώμυς , οὐκέτι δέ εἰς Ν . οὗτος οὕτως ἔχω ὁ ὁ νέλος ὁ νέηλυς διά ὁ ὡς κλίνω οὐ ἀντίκειμαι ἐγώ , ἐπεί οὐ εἰμί μόνος θηλυκός ἀλλά καί ἀρσενικός , ὁ νέλος γάρ καί ὁ νέλος , περί δέ θηλυκός ἐνταῦθα ὁ λόγος εἰμί . οὗτος μέν ἔχω εἶπον περί ὁ εἰς ὗς βαρύτονος θηλυκός .