georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0396.3
Τὸ δὲ ὦ Αἴαν , λέγω δὴ ἡ κλητική , ἐπειδὴ συνεσταλμένον ἔχει τὸ ᾶ , διὰ τοῦτο προπερισπᾶται . Διατί δὴ ἡ κλητικὴ ἡ ὦ Αἴαν συνεσταλμένον ἔχει τὸ ᾶ ; ἐπειδὴ ἀπὸ τῆς Αἴαντος γενικῆς ἐγένετο κατὰ ἀποβολὴν τῆς τος συλλαβῆς · ἡ δὲ Αἴαντος γενικὴ συνεσταλμένον ἔχει τὸ ᾶ , ἤγουν θέσει μακρόν , ἐπειδὴ αἱ διὰ τοῦ ντ κλινόμεναι γενικαὶ ἀπὸ μὲν τῶν εἰς ᾶς βαρυτόνων οὖσαι συνεσταλμένον ἔχουσι τὸ ᾶ , ἤγουν θέσει μακρόν , κατὰ τὴν παραλήγουσαν , οἷον Θόαντος Βίαντος Δρύαντος · οὕτως οὖν καὶ Αἴαντος · ἀπὸ δὲ τῶν εἰς ᾶς περιπτωμένων ὑπὲρ μίαν συλλαβὴν οὖσαι ἐκτεταμένον ἔχουσι τὸ ᾶ , τοῦτέστι φύσει μακρόν , οἷον ἄλλας ἄλλαντος , πελεκὰς πελεκάντος , Γλίκας Γλικάντος ( ἐστι δὲ ὄνομα πόλεως ) · πρόκειται « ὑπὲρ μίαν συλλαβὴν » διὰ τὸ πᾶς παντός , τοῦτο γὰρ θέσει μακρὸν ἔχει τὸ ᾶ κατὰ τὴν γενικήν . Ἐπειδὴ οὖν ἡ ὦ Αἴαν κλητικὴ συνεσταλμένον ἔχει τὸ ᾶ , διὰ τοῦτο προπερισπᾶται · πᾶσα γὰρ φύσει μακρὰ πρὸ μιᾶς συλλαβῆς βραχείας , ἐφ’ ἑαυτῆς ἔχουσα τὸν τόνον , ἐν ἑνὶ μέρει λόγου , κοινολεκτουμένη , μὴ ἐπεκτεινομένη διὰ τοῦ χ καὶ [ τοῦ ] ἰ ἢ διὰ τοῦ θ καὶ ε ἢ διὰ τοῦ δ καὶ ε ἐν τοῖς δυϊκοῖς , περιπτωμένην δέχεται , οἷον παῖδες Πᾶνες Ἀλκμάνες Τιτᾶνες δελφῖνες ἄκτινες φύτες Τρῦες μήνες χήνες μήλον δῶρον κῆπος δῆμος βῆμα Μοῦσα αἵμα ἥθος εἶδος τεῖχος ἥπαρ γυναῖκες · πρόκειται « φύσει μακρά » διὰ τὰς θέσει μακράς , οἷον ἄλλος ἔργον ἔνθα πέμπτος ἕκτος · περιπτωμένη γὰρ οὐ τίθεται εἰ μὴ ἐπάνω φύσει μακράς , οἷον Μοῦσα Ἐρμῆς Ἥρακλῆς · καὶ διατὶ ἐπάνω θέσει μακρὰς οὐ τίθεται , ἐμάθομεν ἄνωτέρω · « πρὸ μιᾶς » δὲ « βραχείας » πρόκειται διὰ τὸ μὴ εὑρεθῆναι δύο βραχείας ἐπιφερομένας · πρὸ δύο γὰρ συλλαβῶν οὐ τίθεται περιπτωμένη , οἷον βήματος ποιήματος νοήματος σοφώτερος λογιώτερος .
Lemmas: ὁ δέ εἰμί Αἶα , λέγω δή ὁ κλητικός , ἐπεί συστέλλω ἔχω ὁ ᾶ , διά οὗτος προπερισπάω . διατί δή ὁ κλητικός ὁ εἰμί Αἶα συστέλλω ἔχω ὁ ᾶ ; ἐπεί ἀπό ὁ Αἴας γενικός γίγνομαι κατά ἀποβολή ὁ ὅς συλλαβή · ὁ δέ Αἴας γενικός συστέλλω ἔχω ὁ ᾶ , ἤγουν θέσις μακρός , ἐπεί ὁ διά ὁ ντ κλίνω γενικός ἀπό μέν ὁ εἰς οἰδάνω βαρύτονος εἰμί συστέλλω ἔχω ὁ ᾶ , ἤγουν θέσις μακρός , κατά ὁ παραλήγω , οἷος Θόας Βίας Δρύας · οὕτως οὖν καί Αἴας · ἀπό δέ ὁ εἰς οἰδάνω περιπτωμένων ὑπέρ εἷς συλλαβή εἰμί ἐκτείνω ἔχω ὁ ᾶ , τουτέστι φύσις μακρός , οἷος ἄλλος ἀλλᾶς , πελεκᾶς πελεκᾶς , Γλίκη Γλικάντος ( εἰμί δέ ὄνομα πόλις ) · πρόκειμαι « ὑπέρ εἷς συλλαβή » διά ὁ πᾶς πᾶς , οὗτος γάρ θέσις μακρός ἔχω ὁ ᾶ κατά ὁ γενικός . ἐπεί οὖν ὁ εἰμί Αἶα κλητικός συστέλλω ἔχω ὁ ᾶ , διά οὗτος προπερισπάω · πᾶς γάρ φύσις μακρός πρό εἷς συλλαβή βραχύς , ἐπί ἑαυτοῦ ἔχω ὁ τόνος , ἐν εἷς μέρος λόγος , κοινολεκτέω , μή ἐπεκτείνω διά ὁ χ καί [ ὁ ] εἷς ἢ διά ὁ θ καί ε ἢ διά ὁ δ καί ε ἐν ὁ δυικός , περιπτωμένην δέχομαι , οἷος παῖς Πᾶνες Ἀλκμάνες Τιτάν δελφίς ἀκτίς φύτης Τρῦες μείς χήν μῆλον δῶρον κῆπος δῆμος βῆμα Μοῦσα αἷμα ἦθος εἶδος τεῖχος ἧπαρ γυνή · πρόκειμαι « φύσις μακρός » διά ὁ θέσις μακρός , οἷος ἄλλος ἔργον ἔνθα πέμπτος ἕκτος · περιπτωμένη γάρ οὖον τίθημι εἰμί μή ἐπάνω φύσις μακρός , οἷος Μοῦσα Ἑρμῆς Ἡρακλῆς · καί διατί ἐπάνω θέσις μακρός οὖον τίθημι , μανθάνω ανωτέρω · « πρό εἷς » δέ « βραχύς » πρόκειμαι διά ὁ μή εὑρίσκω δύο βραχύς ἐπιφέρω · πρό δύο γάρ συλλαβή οὖον τίθημι περιπτωμένη , οἷος βῆμα ποίημα νόημα σοφός λόγιος .