georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0166.1
ἡμῖν οὕτως ἐπεκράτησε λέγεσθαι · ὥστε οὖν τὸ κόμης κλινόμενον διὰ τοῦ τοῦ , οἷον κόμης , καὶ ἄρσενικὸν ὂν καὶ μὴ ἀπὸ Δωρίδος διαλέκτου δυνάμενον εἶναι ὥσπερ τὰ θηλυκά , οὔδε γὰρ ἐστὶ θηλυκόν , οὐ δύναται γράφεσθαι διὰ τοῦ ἰ . Τὸ δὲ κύριον ὄνομα τὸ Κόμης διχῶς εὑρέθη κλινόμενον παρὰ τοῖς ἀρχαίοις · εὑρίσκεται γὰρ Κόμου ἡ γενική , ἰωνικῶς δὲ καὶ Κόμεω , ὥσπερ Ἀτρεῖδης Ἀτρεῖδεω , καὶ Κομάδης τὸ πατρωνυμικόν , ὥσπερ Βορεάδης Αἰνειάδης Κλευάδης · εὑρίσκεται δὲ καὶ διὰ τοῦ τοῦ κλινόμενον τῷ λόγῳ τῶν ἰαμβικῶν , οἷον Κόμης , ὡς παρὰ τῷ Καλλιμάχῳ , <fragm . 472 Sch.> δημεχθέα Χέλλωνα κακὸκνημόν τε Κόμης · ( μετρεῖται δὲ κατὰ συνίζεσιν , τοῦτέστι τὸ ε καὶ αἱ εἰς μίαν συλλαβήν , οἷον δημε|χθέα Χέλ|λωνα κα|κὸκνη|μόν τε Κό|μης ) · τὸ δὲ δημεχθέα σημαίνει τὸν μεμισγμένον κατὰ τὸν δήμην , ἤγγουν τὸν ἀπεχθῆ τῷ δήμῳ . Ὅταν δὲ ἰσοσυλλάβως εὑρεθῶσι τὸ κόμης κόμου καὶ τύης τύου κλινόμενα , ἔχουσιν ἀπολογίαν τοιαύτην · τὰ ἀπὸ τῶν εἰς ἡ θηλυκῶν εἰς ἡς γινόμενα βαρύτονα [ ἄρσενικά ] μὴ ἔχοντα οὐδέτερον εἰς ες εἰς τὴν οὐ δίφθογγον ἔχουσι τὴν γενικήν , οἷον λέσχη ὁ λέσχος τοῦ λέσχου , ἀράχνη ὁ ἀράχνης τοῦ ἀράχνου , κόμη ὁ ἀκερεσκόμης τοῦ ἀκερεσκομοῦ , δίκη ὁ ἑλλανοδίκης τοῦ ἑλλανοδίκου , γυνὴ ὁ μικογύνης τοῦ μικογύνου , χαίτη ὁ κυανοχαίτης τοῦ κυανοχαίτου , τέχνη ὁ κλυτοτέχνης τοῦ κλυτοτέχνου · οὕτως οὖν καὶ κόμη ὁ Κόμης τοῦ Κόμου ( ἔστι δὲ ὄνομα κύριον ) καὶ τύη ὁ τύης τοῦ τύου · καὶ τύη μὲν γὰρ ἔστιν ἡ τή , τύης δὲ μέρος ἀρότρου . Πρόκειται « βαρύτονα » διὰ τὴν τύχην Εὐτυχῆς Εὐτυχούς ( ἔστι δὲ ὄνομα κύριον ) · τοῦτο γὰρ εἰς ους ἔχει τὴν γενικήν , ἀλλ’ οὐκ ἔστι βαρύτονον ἀλλ’ ὀξύτονον . Μηδεὶς δὲ οἴεσθω τοῦτο ἔχειν οὐδέτερον · τὸ γὰρ εὐτυχὲς ἐκ τοῦ εὐτυχῆς τοῦ ἐπιθέτου ἐστίν , οὐ μὴν τοῦ κυρίου · οὐδέποτε γὰρ οὔτε τὰ κύρια οὔτε τὰ προσηγορικά ποιοῦσιν οὐδετέρου παρασχηματισμόν . Πρόκειται « μὴ ἔχοντα οὐδέτερον εἰς ες » διὰ τὸ ἄκη τανύκης τανύκους · τοῦτο γὰρ βαρύτονον ἐστὶ καὶ ὅμως εἰς ους ἔχει τὴν γενικήν , ἀλλ’ ἔχει οὐδέτερον εἰς ες , οἷον <Π 473> σπασσάμενος τανύκεις ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ · ἐμάθομεν δὲ ὅτι τὰ εἰς ἡς ἔχοντα οὐδέτερον εἰς ες εἰς ους ἔχουσι τὴν γενικήν , οἷον ὁ εὐσεβὴς τοῦ εὐσεβοῦς τὸ εὐσεβές , ὁ εὐγενὴς τοῦ εὐγενοῦς τὸ εὐγενές , ὁ κακοήθης τοῦ κακοήθους τὸ κακοήθες , ὁ πλήρης τοῦ πλήρους τὸ πλήρες · οὕτως οὖν καὶ ὁ τανύκης τοῦ τανύκους τὸ τανύκες .
Lemmas: ἐγώ οὕτως ἐπικρατέω λέγω · ὥστε οὖν ὁ κόμης κλίνω διά ὁ ὁ , οἷος κόμης , καί ἀρσενικός εἰμί καί μή ἀπό Δωρίς διάλεκτος δύναμαι εἰμί ὥσπερ ὁ θηλυκός , οὐδέ γάρ εἰμί θηλυκός , οὖον δύναμαι γράφω διά ὁ εἷς . ὁ δέ κύριος ὄνομα ὁ Κόμης διχῶς εὑρίσκω κλίνω παρά ὁ ἀρχαῖος · εὑρίσκω γάρ κόμου ὁ γενικός , ἰωνικός δέ καί κομέω , ὥσπερ Ἀτρείδης Ἀτρείδης , καί Κομάδας ὁ πατρωνυμικός , ὥσπερ Βορεάδης Αἰνιάδης Κλευάδης · εὑρίσκω δέ καί διά ὁ ὁ κλίνω ὁ λόγος ὁ ἰαμβικός , οἷος Κόμης , ὡς παρά ὁ Καλλίμαχος , <fragm . 472 Sch.> δημεχθής Χέλλων κακοκνημος τε Κόμης · ( μετρέω δέ κατά συνίζω , τουτέστι ὁ ε καί ὁ εἰς εἷς συλλαβή , οἷος δημεχθής Χέλλων κα|κὸκνη|μόν τε Κόμης ) · ὁ δέ δημεχθής σημαίνω ὁ μίσγω κατά ὁ δήμη , ἐγγίγνομαι ὁ ἀπεχθής ὁ δῆμος . ὅταν δέ ἰσοσύλλαβος εὑρίσκω ὁ κόμης κόμου καί τύης τύου κλίνω , ἔχω ἀπολογία τοιοῦτος · ὁ ἀπό ὁ εἰς ὁ θηλυκός εἰς εἰμί γίγνομαι βαρύτονος [ ἀρσενικός ] μή ἔχω οὐδέτερος εἰς εἰς εἰς ὁ οὖον δίφθογγος ἔχω ὁ γενικός , οἷος λέσχη ὁ Λέσχος ὁ λέσχος , ἀράχνης ὁ ἀράχνης ὁ ἀράχνης , κόμη ὁ ακερεσκομεις ὁ ἀκερεσκομοῦ , δίκη ὁ ἑλλανοδίκας ὁ ελλανόδικος , γυνή ὁ μικογυνη ὁ μικογυνοος , χαίτη ὁ κυανοχαίτης ὁ κυανοχαίτης , τέχνη ὁ κλυτοτέχνης ὁ κλυτοτέχνης · οὕτως οὖν καί κόμη ὁ Κόμης ὁ κόμου ( εἰμί δέ ὄνομα κύριος ) καί τύη ὁ τύης ὁ τύου · καί τύη μέν γάρ εἰμί ὁ ὅς , τύης δέ μέρος ἄροτρον . πρόκειμαι « βαρύτονος » διά ὁ Τύχη Εὐτυχής Εὐτυχής ( εἰμί δέ ὄνομα κύριος ) · οὗτος γάρ εἰς ους ἔχω ὁ γενικός , ἀλλά οὐ εἰμί βαρύτονος ἀλλά ὀξύτονος . μηδείς δέ οἴομαι οὗτος ἔχω οὐδέτερος · ὁ γάρ εὐτυχής ἐκ ὁ εὐτυχής ὁ ἐπίθετος εἰμί , οὖον μήv ὁ κύριος · οὐδέποτε γάρ οὔτε ὁ κύριος οὔτε ὁ προσηγορικός ποιέω οὐδέτερος παρασχηματισμός . πρόκειμαι « μή ἔχω οὐδέτερος εἰς εἰς » διά ὁ ἄκος τανύω τανυκα · οὗτος γάρ βαρύτονος εἰμί καί ὅμως εἰς ους ἔχω ὁ γενικός , ἀλλά ἔχω οὐδέτερος εἰς εἰς , οἷος <Π 473> σπάω τανύω ἄορ παχύς παρά μηρός · μανθάνω δέ ὅτι ὁ εἰς εἰμί ἔχω οὐδέτερος εἰς εἰς εἰς ους ἔχω ὁ γενικός , οἷος ὁ εὐσεβής ὁ εὐσεβής ὁ εὐσεβής , ὁ εὐγενής ὁ εὐγενής ὁ εὐγενής , ὁ κακοήθης ὁ κακοήθης ὁ κακοήθης , ὁ πλήρης ὁ πλήρης ὁ πλήρης · οὕτως οὖν καί ὁ τανύω ὁ τανυκα ὁ τανύκες .