georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0322.3
20 Ἱστεὸν δὲ ὅτι εὑρίσκεται καὶ ἄλλη αἰτιατικὴ εἰς οὖν , οἷον τὴν Λητοῦν καὶ Καρφοῦν , ἥτις Ἰωνικὴ ἐστίν . Λέγει δὲ ὁ Ῥωμαῖος , ὅτι ἐστὶ τὴν Καρφῶν καὶ τὴν Λητῶν ἡ αἰτιατική , καὶ κατὰ τροπὴν Ἰωνικὴν τοῦ ὦ εἰς τὴν οὐ δίφθογγον γίνεται τὴν Καρφοῦν καὶ τὴν Λητοῦν . Ἱστεὸν δὲ ὅτι οἱ Αἰολεῖς καὶ διὰ τοῦ ὡν λέγουσι τὴν αἰτιατικὴν τῶν εἰς ὦ θηλυκῶν καὶ βαρύνουσι , οἷον τὴν Λήτων , τὴν Καρφῶν · πᾶσα γὰρ λέξις ὑπὲρ μίαν συλλαβὴν παρ' ἡμῖν ὀξυνουμένη παρὰ τοῖς Αἰολεῦσι βαρύνεται , οἷον Ἄτρεὺς Ἄτρευς , σοφὸς σόφος , χωρὶς τῶν προθέσεων καὶ τῶν συνδέσμων · ἐπὶ γὰρ τούτων φυλάττουσι τὴν ὀξεῖαν τάξιν , οἷον ἀνὰ κατὰ διὰ μετὰ παρὰ ἀντὶ ἀμφὶ περὶ ἀπὸ ὑπὸ ὑπὲρ ἡμὲν ἤδε αὐτὰρ ἄταρ ἀλλὰ · πρόκειται « ὑπὲρ μίαν συλλαβὴν » διὰ τὰ μονοσύλλαβα · ἐπὶ τούτων γὰρ φυλάττουσι τὴν ὀξεῖαν τάξιν , οἷον τίς νῦξ Στύξ · πῶς γὰρ δύνανται τὰ μονοσύλλαβα βαρύνεσθαι ; Ἄξιον δὲ ἐστὶ ζητῆσαι , εἰ ἄρα ἡ ὀξεῖα καὶ ἡ βαρεῖα εἰς περισπωμένην συνέρχονται , οἷον παῖς παῖς , Πηλεὶ Πηλεῖ , Ἥρακλῆς Ἥρακλῆς , τιμῆσις τιμῆς , διὰτὶ ἐπὶ τῶν εἰς ὦ θηλυκῶν αἱ αἰτιατικαὶ ἀπὸ ὀξεῖας καὶ βαρεῖας συναιρεθεῖσαι οὐ περισπῶνται ἀλλ' ὀξύνονται , οἷον Λητὸα Λητῶ , Καρφόα Καρφῶ , Καλυψόα Καλυψῶ . Καὶ ἐστὶν εἰπεῖν ταύτην τὴν ἀπολογίαν · πᾶσα πτῶσις ὁμοφωνήσασα ἑτέρα πτώσει κατὰ τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν πάντως καὶ τὸν αὐτὸν τόνον ἀναδέχεται , οἷον ἡ Μοῦσα ὦ Μοῦσα , ἐπ' ἀμφοτέρων μία φωνὴ καὶ εἰς τόνος , ἡ Μήδεια ὦ Μήδεια , τὸ Σῦλον ὦ Σῦλον · οὕτως οὖν τῇ Λητοῖ καὶ ὦ Λητοῖ , ὁμοίως τῇ Καρφοῖ καὶ ὦ Καρφοῖ · ἐπεὶδὴ οὖν ἐπὶ τῶν εἰς ὦ θηλυκῶν ἡ αἰτιατικὴ ὁμοφωνεῖ τῇ ἰδίᾳ εὐθείᾳ , ἡ Λητῶ γὰρ καὶ τὴν Λητῶ καὶ ἡ Καρφῶ καὶ τὴν Καρφῶ , τούτου χάριν καὶ τὸν τόνον αὐτῆς ἀνεδέξατο καὶ ὀξύνεται ὁμοίως τῇ εὐθείᾳ . Ἡ δὲ εὐθεῖα ὀξύνεται διὰ τὸν χαρακτήρα · πάντα γὰρ τὰ εἰς ὦ λήγοντα θηλυκὰ ὀξύνονται , οἷον Κλειώ Ἑρατῶ Καλυψῶ Λητῶ Καρφῶ . Ὅτι γὰρ αἰτία ἐστὶ τοῦ ταύτας τὰς αἰτιατικὰς μὴ περισπᾶσθαι ἡ ὁμοφωνία τῆς εὐθείας ,
Lemmas: 20 ἰστέον δέ ὅτι εὑρίσκω καί ἄλλος αἰτιατικός εἰς οὖν , οἷος ὁ Λητώ καί καρφόω , ὅστις ἰωνικός εἰμί . Λέγος δέ ὁ Ῥωμαῖος , ὅτι εἰμί ὁ κάρφος καί ὁ λῄτη ὁ αἰτιατικός , καί κατά τροπή ἰωνικός ὁ εἰμί εἰς ὁ οὖον δίφθογγος γίγνομαι ὁ καρφόω καί ὁ Λητώ . ἰστέον δέ ὅτι ὁ Αἰολεύς καί διά ὁ ὡς λέγω ὁ αἰτιατικός ὁ εἰς εἰμί θηλυκός καί βαρύνω , οἷος ὁ λῄτη , ὁ κάρφος · πᾶς γάρ λέξις ὑπέρ εἷς συλλαβή παρά ἐγώ ὀξύνω παρά ὁ Αἰολεύς βαρύνω , οἷος Ἀτρεύς Ἀτρεύς , σοφός Σόφος , Χωρὶς ὁ πρόθεσις καί ὁ σύνδεσμος · ἐπί γάρ οὗτος φυλάσσω ὁ ὀξύς τάξις , οἷος ἀνά κατά διά μετά παρά ἀντί ἀμφί περί ἀπό ὑπό ὑπέρ ἠμέν ἀδέω ἀτάρ ἀτάρ ἀλλά · πρόκειμαι « ὑπέρ εἷς συλλαβή » διά ὁ μονοσύλλαβος · ἐπί οὗτος γάρ φυλάσσω ὁ ὀξύς τάξις , οἷος τίς νύξ Στύξ · πῶς γάρ δύναμαι ὁ μονοσύλλαβος βαρύνω ; ἄξιος δέ εἰμί ζητέω , εἰμί ἄρα ὁ ὀξύς καί ὁ βαρύς εἰς περισπάω συνέρχομαι , οἷος παῖς παῖς , Πηλεύς Πηλεύς , Ἡρακλῆς Ἡρακλῆς , τίμησις τιμή , διατί ἐπί ὁ εἰς εἰμί θηλυκός ὁ αἰτιατικός ἀπό ὀξύς καί βαρύς συναιρέω οὖον περισπάω ἀλλά ὀξύνω , οἷος Λητώ Λητῶ , Καρφόα κάρφω , Καλυψόα Καλυψώ . καί εἰμί εἶπον οὗτος ὁ ἀπολογία · πᾶς πτῶσις ὁμοφωνέω ἕτερος πτῶσις κατά ὁ αὐτός ἀριθμός πάντως καί ὁ αὐτός τόνος ἀναδέχομαι , οἷος ὁ Μοῦσα εἰμί Μοῦσα , ἐπί ἀμφότερος εἷς φωνή καί εἰς τόνος , ὁ Μήδεια εἰμί Μήδεια , ὁ Σύλη εἰμί Σύλη · οὕτως οὖν ὁ Λητώ καί εἰμί Λητώ , ὁμοίως ὁ κάρφω καί εἰμί κάρφω · ἐπειδή οὖν ἐπί ὁ εἰς εἰμί θηλυκός ὁ αἰτιατικός ὁμοφωνέω ὁ ἴδιος εὐθύς , ὁ Λητῶ γάρ καί ὁ Λητῶ καί ὁ κάρφω καί ὁ κάρφω , οὗτος χάρις καί ὁ τόνος αὐτός ἀναδέχομαι καί ὀξύνω ὁμοίως ὁ εὐθύς . ὁ δέ εὐθύς ὀξύνω διά ὁ χαρακτήρ · πᾶς γάρ ὁ εἰς εἰμί λήγω θηλυκός ὀξύνω , οἷος Κλειώ Ἐρατώ Καλυψώ Λητῶ κάρφω . ὅτι2 γάρ αἰτία εἰμί ὁ οὗτος ὁ αἰτιατικός μή περισπάω ὁ ὁμοφωνία ὁ εὐθύς ,