georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0315.1
ἡ Αὐγούστης . Ἄλλ’ ἵνα τοῦτο γνῶμεν , ὀλίγα τινὰ περὶ τῶν συμφώνων εἴπωμεν . Ἰστέον ὅτι τῶν συμφώνων τὰ μὲν τῷ ᾳ χαίρουσι τὰ δὲ τῷ ἡ , τὰ δὲ τῷ ᾳ καὶ τῷ ἡ · οἷον τὸ β τῷ ἡ χαίρει , οἷον Θήβη Ἀριβη · ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ τ , οἷον στέγη κλαγγὴ αὐγὴ κραυγὴ σιτὴ · καὶ τὸ δ δὲ τῷ ἡ χαίρει , οἷον Ἰδὴ κνίδη Σίδη , ὅθεν καὶ τὸ Λίδη , οἷον <λ 298> καὶ Λίδην εἶδον , τὴν Τυνδαρέου παράκοιτιν , ἀναλογώτερόν ἐστι τοῦ Λίδα καὶ τὸ Ἄνδρομέδη τοῦ Ἄνδρομέδα · ἀλλὰ λέγομεν , ὅτι Λίδη καὶ Ἄνδρομέδη ἦσαν , καὶ ἔτρεψαν δωρικῶς τὸ ἡ εἰς ᾳ δηλονότι μακρόν , καὶ ἐγένετο Λίδα καὶ Ἄνδρομέδα . Τὸ ζ τῷ ᾳ χαίρει , οἷον ρίζα μάζα χάλαια · τὸ ξ ὁμοίως τῷ ᾳ χαίρει , οἷον δόξα μύξα ἄμαξα · ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ ψ , οἷον δίψα · καὶ τὸ ζ δὲ τῷ ᾳ χαίρει , οἷον Μοῦσα φύσα πίτσσα κνίτσα θάλαισα · τὸ δὲ θ τῷ ᾳ χαίρει καὶ τῷ ἡ , οἷον Μάρθα ἄκανθα μέθη λῆθη κριθὴ μίνθη ( τὸ ἡδύσμων ) · ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ λ τῷ ᾳ χαίρει καὶ τῷ ἡ · ἀλλὰ μάθωμεν πότε τῷ ᾳ καὶ πότε τῷ ἡ . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐὰν εὑρεθῶσι δύο λλ τῷ ᾳ χαίρουσιν , οἷον θύελλα ἀελλα ἄμιλλα Σκύλλα , πλὴν τοῦ Ἕλλη καὶ Πέλλη · ἰδοὺ γὰρ ταῦτα δύο λλ ἔχοντα εἰς ἡ καταλήγουσιν · ἐστι δὲ τὸ μὲν Ἕλλη ὄνομα κύριον γυναικός , τὸ δὲ Πέλλη ὄνομα πόλεως · ἐὰν δὲ εὑρεθῇ ἐν λ μὴ ἔχον προηγούμενον σύμφωνον τῷ ἡ χαίρει , οἷον Ἐριφύλη Σεμέλη πυλὴ αὐλὴ φυλὴ χολὴ χηλή ( ὁ ὄνυς ) , πλὴν τοῦ παῦλα καὶ τοῦ ἀνάπαυλα , ταῦτα γὰρ ἐν λ ἔχοντα διὰ τοῦ ᾳ ἐγένοντο ( σημαίνει δὲ τὴν ἀνάπαυσιν ) · τὸ γὰρ Φιλομήλα δωρικῶς ἔτρεψε τὸ ἡ εἰς τὸ ᾳ μακρόν , Φιλομὴλη γὰρ ἦν . Ὁμοίως δὲ καὶ τὰ ἔχοντα τὸ λ ἐν ἐπιπολῇ συμφώνων τῷ ἡ χαίρουσιν , οἷον Ζεύγλη ( σημαίνει δὲ τὸν λῶρον τὸν συνέχοντα τὸν Ζυγὸν πρὸς τὸ ζῷον ) τρίγλη κίχλη ὀμίχλη · τὸ γὰρ Ζεῦγλα καὶ τρίγλα καὶ κίχλα εὑρεθέντα παρὰ τοῖς ἀρχαίοις κατὰ ποιητικὴν ἐξουσίαν συνέστησαν τὸ ἡ εἰς τὸ ᾳ · τὸ οὖν Θέκλα Θέκλη ὑφείλεν εἶναι ὡς ἔχον τὸ λ μετ’ ἐπιπολῆς συμφώνου , ἀλλ’ ἔτρεψε τὸ ἡ εἰς τὸ ᾳ . Καὶ τινες μὲν λέγουσιν , ὅτι ἰταλικῶς ἔτρεψε τὸ ἡ εἰς ᾳ · οἱ γὰρ Ἴταλοι ἀποικοὶ εἰσι τῶν Αἰολέων , οἱ δὲ Αἰολεῖς τὸ ἡ εἰς ᾳ βραχὺ τρέπουσιν , οἷον Ἀφρόδιτη Ἀφρόδιτα , νύμφη νύμφα , ὡς παρὰ τῷ ποιητῇ <Γ 130> νύμφα φίλη · οὐκοῦν συνεσταλμένον ἔχει τὸ ᾳ τὸ Θέκλα · καὶ δῆλον ὅτι ὡς ἔχον συνεσταλμένον τὸ ᾳ ὀφείλει τρέψαι αὐτὸ εἰς τὸ ἡ ἐν τῇ γενικῇ , ὡςπερ Μοῦσα Μοῦσης , ἄμαξα ἄμαξης , καὶ λοιπὸν κατὰ τοῦτον τὸν λόγον ἀξιοῦσι Θέκλῃς αὐτὸ κλίνεσθαι . Καὶ ταῦτα μὲν οὕτοι · οἱ δὲ ἀκριβέστερον δοξάζαντες λέγουσιν εἶναι τροπὴν Δωρικὴν τοῦ ἡ εἰς ᾳ μακρόν · οἱ γὰρ Δωριεῖς τὸ ἡ εἰς ᾳ μακρὸν τρέπουσιν , οἷον ἡδύ ἄδύ , ὡς παρὰ τῷ Θεοκρίτῳ <1 , 1> ἄδύ τι
Lemmas: ὁ Αυγούστης . ἄλλος ἵνα οὗτος γιγνώσκω , ὀλίγος τις περί ὁ σύμφωνος εἶπον . ἰστέον ὅτι ὁ σύμφωνος ὁ μέν ὁ εὐχέρεια χαίρω ὁ δέ ὁ ὁ , ὁ δέ ὁ εὐχέρεια καί ὁ ὁ · οἷος ὁ Β ὁ ὁ χαίρω , οἷος Θῆβαι Ἀριβη · ὡσαύτως δέ καί ὁ τ , οἷος στέγη κλαγγή αὐγή κραυγή σιτέω · καί ὁ δ δέ ὁ ὁ χαίρω , οἷος Ἴδη κνίδη Σίδη , ὅθεν καί ὁ Λίδη , οἷος <λ 298> καί Λίδης εἶδον , ὁ Τυνδάρεος παράκοιτις , ἀνάλογος εἰμί ὁ Λίδα καί ὁ Ἀνδρομέδη ὁ Ἀνδρομέδα · ἀλλά λέγω , ὅτι Λίδη καί Ἀνδρομέδη εἰμί , καί τρέπω δωρικός ὁ ὁ εἰς εὐχέρεια δηλονότι μακρός , καί γίγνομαι Λίδα καί Ἀνδρομέδα . ὁ ζ ὁ εὐχέρεια χαίρω , οἷος ρίζα μάζα χάλαιον · ὁ ξ ὁμοίως ὁ εὐχέρεια χαίρω , οἷος δόξα μύξα ἅμαξα · ὡσαύτως δέ καί ὁ ψ , οἷος δίψα · καί ὁ ζ δέ ὁ εὐχέρεια χαίρω , οἷος Μοῦσα φύω πίτσα κνίτσα θάλαισα · ὁ δέ θ ὁ εὐχέρεια χαίρω καί ὁ ὁ , οἷος Μάρθα ἄκανθα μέθη λήθη κριθή μίνθη ( ὁ ἡδυσμός ) · ὡσαύτως δέ καί ὁ λ ὁ εὐχέρεια χαίρω καί ὁ ὁ · ἀλλά μανθάνω πότε ὁ εὐχέρεια καί πότε ὁ ὁ . ἰστέον δέ ὅτι ἐάν εὑρίσκω δύο λλ ὁ εὐχέρεια χαίρω , οἷος θύελλα ἄελλα ἅμιλλα Σκύλλα , πλήν ὁ Ἕλλη καί Πέλλα · ἰδού γάρ οὗτος δύο λλ ἔχω εἰς ὁ καταλήγω · εἰμί δέ ὁ μέν Ἕλλη ὄνομα κύριος γυνή , ὁ δέ Πέλλα ὄνομα πόλις · ἐάν δέ εὑρίσκω ἐν λ μή ἔχω προηγούμενος σύμφωνος ὁ ὁ χαίρω , οἷος Ἐριφύλη Σεμέλη πύλη αὐλή φυλή χολή χηλή ( ὁ Ὄνυς ) , πλήν ὁ παῦλα καί ὁ ἀνάπαυλα , οὗτος γάρ ἐν λ ἔχω διά ὁ εὐχέρεια γίγνομαι ( σημαίνω δέ ὁ ἀνάπαυσις ) · ὁ γάρ Φιλομήλα δωρικός τρέπω ὁ ὁ εἰς ὁ εὐχέρεια μακρός , Φιλομήλη γάρ εἰμί . ὅμοιος δέ καί ὁ ἔχω ὁ λ ἐν ἐπιπολή σύμφωνος ὁ ὁ χαίρω , οἷος ζεύγλη ( σημαίνω δέ ὁ λῶρος ὁ συνόχωκα ὁ ζυγόν πρός ὁ ζῷον ) τρίγλη κίχλη ὀμίχλη · ὁ γάρ ζεύγλη καί τρίγλη καί κίχλη εὑρίσκω παρά ὁ ἀρχαῖος κατά ποιητικός ἐξουσία συνίστημι ὁ ὁ εἰς ὁ εὐχέρεια · ὁ οὖν Θέκλα Θέκλη ὑφαιρέω εἰμί ὡς ἔχω ὁ λ μετά ἐπιπολή σύμφωνος , ἀλλά τρέπω ὁ ὁ εἰς ὁ εὐχέρεια . καί τις μέν λέγω , ὅτι ἰταλικός τρέπω ὁ ὁ εἰς εὐχέρεια · ὁ γάρ Ἰταλός ἄποικος εἰμί ὁ Αἰολεύς , ὁ δέ Αἰολεύς ὁ ὁ εἰς εὐχέρεια βραχύς τρέπω , οἷος Ἀφροδίτη Ἀφροδίτη , νύμφη νύμφη , ὡς παρά ὁ ποιητής <Γ 130> νύμφη φίλος · οὐκοῦν συστέλλω ἔχω ὁ εὐχέρεια ὁ Θέκλα · καί δῆλος ὅτι ὡς ἔχω συστέλλω ὁ εὐχέρεια ὀφείλω τρέπω αὐτός εἰς ὁ ὁ ἐν ὁ γενικός , ὡς Μοῦσα Μοῦσα , ἅμαξα ἅμαξα , καί λοιπός κατά οὗτος ὁ λόγος ἀξιόω Θεκλῆς αὐτός κλίνω . καί οὗτος μέν οὕτος · ὁ δέ ἀκριβής δοξάζω λέγω εἰμί τροπή δωρικός ὁ ὁ εἰς εὐχέρεια μακρός · ὁ γάρ Δωριεύς ὁ ὁ εἰς εὐχέρεια μακρός τρέπω , οἷος ἡδύς ἄδύ , ὡς παρά ὁ Θεόκριτος <1 , 1> ἄδύ τίς