georgius-choeroboscus.prolegomena-et-scholia-in-theodosii-alexandrini-canones-isagogicos-de choeroboscus_hilgard_gg4_0123.2
έμοι ᾿Αριστάρχω , σοι ᾿Αριστάρχω , ἐκείνῳ ᾿Αριστάρχω , ἐμέ ᾿Αρίσταρχον , σέ ᾿Αρίσταρχον , ἐκεῖνον ᾿Αρίσταρχον · τὰ δὲ πρῶτα προτερεῦσιν τῶν δευτέρων · οὐκοῦν καὶ αἱ ἄλλαι πτώσεις εἴκτως προτερεῦσιν τῆς κλητικῆς . Ἡ δὲ εὐθεῖα πασῶν τῶν ἄλλων πτώσεων προτερεῦει , πρῶτον δὲ μέν , ἐπειδὴ δι᾿ αὐτῆς ποιοῦμεθα τὰς ὀνομασίας , δεύτερον δέ , ἐπειδὴ ὀρθῶς σημαίνει τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος · αἱ δὲ ἄλλαι πτώσεις , ἥγουν ἡ γενικὴ καὶ δοτικὴ καὶ αἰτιατική , οὐκ ὀρθῶς σημαίνουσι τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος ἀλλ᾿ ἐκ πλαγίου · ὅθεν καὶ πλάγιοι λέγονται , ὡς ἐκ πλαγίου σημαίνουσαι τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος καὶ οὐκ ὀρθῶς · καὶ ὥσπερ ὁ στῦλος κυρίως μὲν λέγεται στῦλος παρὰ τὸ ἵστασθαι , ἐὰν δὲ πέσῃ οὐκ ἔτι κυρίως καλεῖται στῦλος ἀλλὰ πλάγιος στῦλος , οὕτως καὶ ἡ εὐθεῖα ὀρθῶς σημαίνουσα τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος λέγεται εὐθεῖα , αἱ δὲ ἄλλαι πτώσεις μὴ σημαίνουσαι τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος ὀρθῶς πλάγιοι λέγονται . Προτέτακται δὲ ἡ γενικὴ τῆς δοτικῆς καὶ αἰτιατικῆς , ἐπειδὴ δύο ἐπίδεχεται σύνταξιν , τὴν τε πρὸς πρᾶγμα καὶ τὴν πρὸς κτῆμα · πρὸς πρᾶγμα μέν , οἷον ᾿Αριστάρχου ἤκουσα , ᾿Ηροδότου ἤκροσάμην , πρὸς κτῆμα δέ , οἷον ᾿Ηροδότου ἀγρός , ᾿Αριστάρχου οἶκος · ἡ γὰρ δοτικὴ καὶ αἰτιατικὴ μίαν μόνον ἐπίδεχονται σύνταξιν , τὴν πρὸς πρᾶγμα , οἷον ᾿Αριστάρχῳ δίδωμι , ᾿Αρίσταρχον ἐτίμησα . Ἡ δὲ δοτικὴ προτέτακται τῆς αἰτιατικῆς , ἐπειδὴ καὶ αὐτὴ ἐστιν ὅτε ἐπίδεχεται σύνταξιν πρὸς κτῆμα καταχρηστικῶς , ὡς ἐπὶ τοῦ ( Ξ 459 ) Αἴαντι δὲ μάλιστα δαίφρονι θυμὸν ὤρινεν , ἀντὶ τοῦ Αἴαντος τὸν θυμὸν ὤρινεν · καὶ πάλιν ( Α 74 ) Διὶ φίλε , ἀντὶ τοῦ Διὸς φίλε · ἡ δὲ αἰτιατικὴ οὐδὲ καταχρηστικῶς παραλαμβάνεται πρὸς κτῆμα , εἰ μὴ πάνυ σπανίως , ὡς ἐπὶ τοῦ ( Ω 58 ) γυναικά τε θήσατο μαζόν , ἀντὶ τοῦ γυναικὸς μαζὸν ἐθήσασεν · τούτου οὖν χάριν προτέτακται ἡ δοτικὴ τῆς αἰτιατικῆς . Ἡ δὲ αἰτιατικὴ προτέτακται τῆς κλητικῆς , ἐπειδὴ ἡ μὲν αἰτιατικὴ καὶ πρώτου καὶ δευτέρου καὶ τρίτου προσώπου ἐστίν , οἷον ἐμέ ᾿Αρίσταρχον , σέ ᾿Αρίσταρχον , ἐκεῖνον ᾿Αρίσταρχον , ἡ δὲ κλητικὴ δευτέρου μόνου προσώπου ἐστίν , οἷον ὦ ᾿Αρίσταρχε · τὰ δὲ πρῶτα προτερεῦσιν τῶν δευτέρων · εἴκτως οὖν καὶ ἡ αἰτιατικὴ προτερεῦει τῆς κλητικῆς . Ταῦτα ἔχομεν
Lemmas: ἐμέω ᾿Αριστάρχω , σύ ᾿Αριστάρχω , ἐκεῖνος ᾿Αριστάρχω , ἐγώ Ἀρίσταρχος , σός Ἀρίσταρχος , ἐκεῖνος Ἀρίσταρχος · ὁ δέ πρῶτος προτερεύω ὁ δύο · οὐκοῦν καί ὁ ἄλλος πτῶσις ἔοικα προτερεύω ὁ κλητικός . ὁ δέ εὐθύς πᾶς ὁ ἄλλος πτῶσις προτερεύω , πρῶτος δέ μέν , ἐπεί διά αὐτός ποιέω ὁ ὀνομασία , δύο δέ , ἐπεί ὀρθῶς σημαίνω ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα · ὁ δέ ἄλλος πτῶσις , ἤγουν ὁ γενικός καί δοτικός καί αἰτιατικός , οὐ ὀρθῶς σημαίνω ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα ἀλλά ἐκ πλάγιος · ὅθεν καί πλάγιος λέγω , ὡς ἐκ πλάγιος σημαίνω ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα καί οὐ ὀρθῶς · καί ὥσπερ ὁ στῦλος κύριος μέν λέγω στῦλος παρά ὁ ἵστημι , ἐάν δέ πίπτω οὐ ἔτι κύριος καλέω στῦλος ἀλλά πλάγιος στῦλος , οὕτως καί ὁ εὐθύς ὀρθῶς σημαίνω ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα λέγω εὐθύς , ὁ δέ ἄλλος πτῶσις μή σημαίνω ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα ὀρθῶς πλάγιος λέγω . προτάσσω δέ ὁ γενικός ὁ δοτικός καί αἰτιατικός , ἐπεί δύο ἐπιδέχομαι σύνταξις , ὁ τε πρός πρᾶγμα καί ὁ πρός κτῆμα · πρός πρᾶγμα μέν , οἷος ᾿Αριστάρχου ἀκούω , ᾿ηροδοτος ἀκροάομαι , πρός κτῆμα δέ , οἷος ᾿ηροδοτος ἀγρός , ᾿Αριστάρχου οἶκος · ὁ γάρ δοτικός καί αἰτιατικός εἷς μόνος επιδέχομαι σύνταξις , ὁ πρός πρᾶγμα , οἷος Αρίσταρχος δίδωμι , Ἀρίσταρχος τιμάω . ὁ δέ δοτικός προτάσσω ὁ αἰτιατικός , ἐπεί καί αὐτός εἰμί ὅτε ἐπιδέχομαι σύνταξις πρός κτῆμα καταχρηστικός , ὡς ἐπί ὁ ( Ξ 459 ) Αἴας δέ μάλιστα δαΐφρονι θυμός ὀρίνω , ἀντί ὁ Αἴας ὁ θυμός ὀρίνω · καί πάλιν ( Α 74 ) Ζεύς φίλος , ἀντί ὁ Ζεύς φίλος · ὁ δέ αἰτιατικός οὐδέ καταχρηστικός παραλαμβάνω πρός κτῆμα , εἰμί μή πάνυ σπανίως , ὡς ἐπί ὁ ( Ω 58 ) γυναικάς τε θάω μαστός , ἀντί ὁ γυνή μαστός θεάομαι · οὗτος οὖν χάρις προτάσσω ὁ δοτικός ὁ αἰτιατικός . ὁ δέ αἰτιατικός προτάσσω ὁ κλητικός , ἐπεί ὁ μέν αἰτιατικός καί πρῶτος καί δύο καί τρίτος πρόσωπον εἰμί , οἷος ἐγώ Ἀρίσταρχος , σός Ἀρίσταρχος , ἐκεῖνος Ἀρίσταρχος , ὁ δέ κλητικός δύο μόνος πρόσωπον εἰμί , οἷος εἰμί Αρίσταρχος · ὁ δέ πρῶτος προτερεύω ὁ δύο · ἔοικα οὖν καί ὁ αἰτιατικός προτερεύω ὁ κλητικός . οὗτος ἔχω