georgius-cedrenus.compendium-historiarum 489
περιφράξας ἄριστον ἐνόμισεν εἶναι καὶ βοηθὸν καὶ συνεργὸν τῆς ἀρχῆς προσλαβέσθαι , τήν τε ἑαυτοῦ κλῆσιν ἀλλάξασθαι καὶ υἱὸν εἰσποιήσασθαι . Ἐκεῖθεν ὁρμηθείς ἅπασαν ἐδῄου καὶ ἐπόρθει τὴν Ἀνατοὶ ήν . Ἃ δὴ ὁ βασιλεύων ἀκηκοὼς καὶ αὐτὸς πρὸς ἀντιπαράταξιν ηὐτρεπίσθη . Καὶ στρατιὰν καὶ στρατηγὸν οὐκ ἀξιόμαχον πρὸς αὐτὸν ἀποστέλλει , ᾗτινι συρραγεὶς ὁ Θωμᾶς ἄρδην ἡφάνισε , μέρος μὲν τῆς δυνάμεως ἀνελὼν , τὸ δ´ ἄλλο τρεψάμενος εἰς φυγήν . Καὶ λοιπὸν ἀδείας τυχὼν διετίθετο τὰ καθ´ ἐαυτὸν κραταιότερον , ναῦς ἐξαρτύων πολεμικὰς καὶ ἑτέρας σιταγωγοὺς καὶ ἱππαγωγούς . Γίνεται δὲ καὶ τοῦ βασιλικοῦ στόλου κύριος , καὶ πρὸς τὴν Λέσβον ἅπαν ἀθροίζει τὸ ναυτικόν . Αὐτὸς δὲ ὀκτὼ μυριάδων ἄρχων στρατοῦ ἐπὶ Ἄβυδον ἥκει ὡς ἐκεῖθεν εἰς τὴν περαίαν διαβησόμενος , πάντα τὰ ἐν παρόδῳ καταδραμὼν , καὶ σποδὸν ποιήσας οὐ τὰ ταπεινὰ καὶ εὐχείρωτα καὶ εὐάλωτα , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐπικαιρότατα καὶ δυσάλωτα . Ἡν δέ τι χωρίον ἐρυμνὸν τὴν εἰς τὸν βασιλέα πίστιν τηροῦν , καὶ ἐπ´ αὐτῷ τὸν εἰσποίητον ἐκπέμπει υἱόν · ὁ δὲ θρασέως ἱππαζόμενος καὶ ἀτάκτως τῷ οἴεσθαι γυμνὸν ἀντιπάλων εἶναι τὸ χωρίον λόχῳ δή τινι περιπίπτει τοῦ Ὀλβιανοῦ , καὶ τὴν κεφαλὴν ἀποτμηθείς ἔμαθε μὴ θρασύνεσθαι . Τὴν μὲν κεφαλὴν τοῦ δειλαίου ἐκείνου ἔπεμψε τῶ βασιλεῖ ὁ Ὀλβιανὸς , οὗτος δὲ πάλιν Θωμᾷ τῷ ἐκείνου πατρὶ μετὰ βρυάγματος βαίνοντι καὶ μεγαλαυχουμένῳ . ἥνπερ οὗτος δεξάμενος , καὶ κατὰ μηδὲν τοῦ φρονήματος ὑπενδοὺς , πρὸς τὴν Θράκην ἀπὸ τοῦ χωρίου ὃ καλοῦσιν Ὁρκώσιον περαιοῦται , νύκτα κατατηρήσας συνοδικήν . [ Ρ . ὅθι ] Ἔμελε δὲ περὶ τούτου τῷ βασιλεῖ Μιχαήλ , καὶ τὴν ἐκείνου προλαβὼν περαίωσιν αὐτὸς τάς τε πόλεις ἀνελάμβανε καὶ τοὺς στρατιώτας ἐστήριζε καὶ τὰ ἀσθενῆ τῶν χωρίων ὡχύρου , κἂν μηδὲν ἐκ τῆς τοιαύτης σπουδῆς ἀπώλετο , ἅμα τῇ ἐκείνου πρὸς τὴν πόλιν ὑποστροφῆ καὶ τῇ τοῦ Θωμᾶ περαιώσει πάντων τὴν ἐκείνου πίστιν ἀπαρνησαμένων καὶ προσκεχωρηκότων τῷ ἀποστάτῃ καὶ μετ´ αὐτοῦ στρατεύεσθαι κατὰ τῆς βασιλίδος προθυμουμένων . Ὁ δὲ βασιλεὺς κατὰ τὸ ἐγχωροῦν στρατὸν ἀγηοχώς καὶ δύναμιν τῷ δοκεῖν ἀξιόλογον συστησάμενος , στρατηγούς τε ἐπιστήσας αὐτῇ τόν τε ῥηθέντα Κατάκηλαν καὶ τὸν Ὁλβιανὸν , ἐπαφίησι κατὰ τοῦ τυράννου . Ἐπεμελεῖτο δὲ καὶ τῶν κατὰ θάλασσαν , ὡς ἀνυστὸν ἦν . Ὥσπερ δέ τις χείμαῤῥος ἐξ ὑψηλῶν ὀρέων ὁ τύραννος ἐπελθὼν τήν τε κατὰ χέρσον δύναμιν καὶ τὴν κατὰ θάλασσαν διεσκέδασε , καὶ τοσαύτην ἐνέθηκε πτοίαν τῷ βασιλεῖ ὡς καὶ σιδηρᾶν ἄλυσιν ἀπὸ τῆς ἀκροπόλεως εἰς τὸ καταντικρὺ πολίχνιον ἀποτεῖναι , τὴν ἔσωθεν ἄβατον τηροῦσαν θάλασσαν . Ἦν δέ τις στρατηγὸς ὑπερόριος ἐν Σκύρῳ τῆ νήσῳία δὲ αὕτη τῶν Κυκλάδων ) , ἀδελφιδοῦς μὲν τυγχάνων Λέοντος τοῦ βασιλέως , τούτου δὲ ἀναιρεθέντος παῤῥησιασάμενος πολλάκις καὶ τὸν Μιχαὴλ εἰς πρόσωπον ὀνειδίσας
Lemmas: περιφράσσω ἀγαθός νομίζω εἰμί καί βοηθός καί συνεργός ὁ ἀρχή προσλαμβάνω , ὁ τε ἑαυτοῦ κλῆσις ἀλλάσσω καί υἱός εἰσποιέω . ἐκεῖθεν ὁρμάω ἅπας δῃόω καί πορθέω ὁ Ἀνατώ ἐάν . ἁ δή ὁ βασιλεύω ἀκούω καί αὐτός πρός ἀντιπαράταξις εὐτρεπίζω . καί στρατία καί στρατηγός οὐ ἀξιόμαχος πρός αὐτός ἀποστέλλω , ὅστις συρρήγνυμι ὁ Θωμᾶς ἄρδην ἀφανίζω , μέρος μέν ὁ δύναμις ἀναιρέω , ὁ δδʹ ἄλλος τρέπω εἰς φυγή . καί λοιπός ἄδεια τυγχάνω διατίθημι ὁ καθ´ ἑαυτοῦ κραταιός , ναῦς ἐξαρτύω πολεμικός καί ἕτερος σιταγωγός καί ἱππαγωγός . γίγνομαι δέ καί ὁ βασιλικός στόλος κύριος , καί πρός ὁ Λέσβος ἅπας ἀθροίζω ὁ ναυτικός . αὐτός δέ ὀκτώ μυριάς ἄρχω στρατός ἐπί Ἄβυδος ἥκω ὡς ἐκεῖθεν εἰς ὁ περαίας διαβαίνω , πᾶς ὁ ἐν πάροδος κατατρέχω , καί σποδός ποιέω οὖον ὁ ταπεινός καί εὐχείρωτος καί εὐάλωτος , ἀλλά καί ὁ ἐπίκαιρος καί δυσάλωτος . ἐάν δέ τίς χωρίον ἐρυμνός ὁ εἰς ὁ βασιλεύς πίστις τηρέω , καί ἐπι αὐτός ὁ εἰσποιέω ἐκπέμπω υἱός · ὁ δέ θρασύς ἱππάζομαι καί ἄτακτος ὁ οἴομαι γυμνός ἀντίπαλος εἰμί ὁ χωρίον λόχος δή τις περιπίπτω ὁ Ὀλβιανός , καί ὁ κεφαλή ἀποτέμνω μανθάνω μή θρασύνω . ὁ μέν κεφαλή ὁ δείλαιος ἐκεῖνος πέμπω ὁ βασιλεύς ὁ Ὀλβιανός , οὗτος δέ πάλιν Θωμᾶς ὁ ἐκεῖνος πατήρ μετά βρυαγμα βαίνω καί μεγαλαυχέω . ὅσπερ οὗτος δέχομαι , καί κατά μηδείς ὁ φρόνημα ὑπενδίδωμι , πρός ὁ Θρᾴκη ἀπό ὁ χωρίον ὅς καλέω Ὁρκώσιον περαιόω , νύξ κατατηρέω συνοδικός . [ Ρ . ὅθι ] μέλω δέ περί οὗτος ὁ βασιλεύς Μιχαήλ , καί ὁ ἐκεῖνος προλαμβάνω περαίωσις αὐτός ὁ τε πόλις ἀναλαμβάνω καί ὁ στρατιώτης στηρίζω καί ὁ ἀσθενής ὁ χωρίον ὀχυρός , κἀν μηδείς ἐκ ὁ τοιοῦτος σπουδή ἀπόλλυμι , ἅμα ὁ ἐκεῖνος πρός ὁ πόλις υποστροφή καί ὁ ὁ Θωμᾶς περαιόω πᾶς ὁ ἐκεῖνος πίστις ἀπαρνέομαι καί προσχωρέω ὁ ἀποστάτης καί μετέ αὐτός στρατεύω κατά ὁ βασιλίς προθυμέομαι . ὁ δέ βασιλεύς κατά ὁ ἐγχωρέω στρατός ἄγω καί δύναμις ὁ δοκέω ἀξιόλογος συνίστημι , στρατηγός τε ἐφίστημι αὐτός ὁ τε εἴρω Κατάκηλαν καί ὁ Ὁλβιανός , ἐπαφίημι κατά ὁ τύραννος . ἐπιμελέομαι δέ καί ὁ κατά θάλασσα , ὡς ἀνυστός εἰμί . ὥσπερ δέ τις χειμάρρους ἐκ ὑψηλός ὄρος ὁ τύραννος ἐπέρχομαι ὁ τε κατά χέρσος δύναμις καί ὁ κατά θάλασσα διασκεδάννυμι , καί τοσοῦτος ἐντίθημι πτοία ὁ βασιλεύς ὡς καί σιδήρεος ἄλυς ἀπό ὁ ἀκρόπολις εἰς ὁ καταντικρύ πολίχνιον ἀποτείνω , ὁ ἔσωθεν ἄβατος τηρέω θάλασσα . ἦς δέ τις στρατηγός ὑπερόριος ἐν Σκῦρος τῆ νήσιον δέ οὗτος ὁ Κυκλάς ) , ἀδελφιδέος μέν τυγχάνω Λέων ὁ βασιλεύς , οὗτος δέ ἀναιρέω παρρησιάζομαι πολλάκις καί ὁ Μιχαήλ εἰς πρόσωπον ὀνειδίζω