georgius-cedrenus.compendium-historiarum 506
Ἰησοῦ Χριστοῦ οἰκείαις χερσίν ἀνεστήλωσεν . Οὗτος ὁ μακάριος Λάζαρος παρακαλούμενος ὑπὸ τῆς θαυμαστῆς Θεοδώρας τῆς βασιλίδος συγγνώμην δοῦναί τε καὶ αἰτήσασθαι τῷ ταύτης ἀνδρί , « Οὐκ ἄδικος ὁ Θεὸς , ἔφη , ὦ βασίλισσα , ἐπιλαθέσθαι τῆς ἡμῶν ἀγάπης καὶ τῶν πρὸς αὐτὸν κόπων , ἐκείνου δὲ τὸ μῖσος καὶ τὴν ὑπερβάλλουσαν μανίαν προτιμῆσαιἈλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον · ὁ δὲ μιαρὸς τύραννος τὸν ὁμολογητὴν Θεοφάνην καὶ Θεόδωρον τὸν αὐτοῦ ἀδελφὸν , ἐπὶ σοφία διαφέροντας ἰδὼν τῶν πολλῶν , κατὰ τὸν τοῦ Λαυσιακοῦ τρίκλινον παρεστήσατο δημοσίᾳ διαλεξομένους περὶ τῆς πίστεως . Καὶ , « Ἄγε δὴ , φησὶν , ὑμεῖς , ὦ κατάρατοι , τίσι πειθόμενοι ῥήσεσι τῆς Γραφῆς τὰ εἴδωλα»τὰς ἁγίας εἰκόνας ἀκολάστῳ γνώμῃ καὶ γλώσσῃ καλῶν οὕτω « προσαυνεῖτε , καὶ τοὺς πολλοὺς καὶ μὴ ἀκεραίους οὕτω ποιεῖν ἀναπείθετε ; » Προσετίθη δὲ καὶ ἄλλ´ ἄλλα βλάσφημα καὶ ἀπηχη κατὰ τῆς ἁγίας εἰκόνος Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἀναιδεστέρᾳ φωνῇ . Οἱ δὲ μακάριοι , « Ἐμφραχθείη τὸ στόμα , εἶπον , τὸ λαλοῦν κατὰ τοῦ Θεοῦ ἀνομίαν . » Ὁ δὲ κρύπτει μὲν τέως τὴν λεοντῆν , τὴν δὲ ἀλωπεκῆν ὑποκρίνεται , καὶ χρήσεις προφητικὰς ἀπῄτει καὶ μαρτυρίας τὰς εἰκόνας ἐπιτρεπούσας προσκυνεῖσθαι.[Ρ . ὅᾶ ] Θατέρου δὲ τῶν ἀδελφῶν τοῦ μακαρίτου Θεοφάνους ῥῆσίν τινα ἐκ τῆς τοῦ Ἡσαΐου προφέροντος προφητείας , οὐκ ἔχειν οὕτω ταύτην ἀντέλεγεν ὁ Θεόφιλος , καὶ ἅμα τὴν ἑαυτοῦ βίβλον ἀνελίττων ἐδείκνυ τάχα τοὺς λόγους πιΚστούς . Ὡς δὲ νενοθεῦσθαι ὑπ´ αὐτοῦ οὐ μόνον δὴν ταύτην ὁ ἅγιος ἐπεβόα , ἀλλὰ καὶ πάσας τὰς ὅσαι εἰς τὴν αὐτοῦ ἐλθοῦσαι ἔτυχον χεῖρα , ἐκείνην ἔλεγε προτιθεὶς ἰέναι πρὸς αὐτὸν τὴν βίβλον τὴν κατὰ τὴν πατριαρχικὴν ἐν τῷ Θωμαΐτῃ κατὰ τήνδε τὴν θέσιν κειμένην βιβλιοθήκην εἰς πίστιν τῶν λεγομένων . Επεὶ γοῦν τις ἀπέσταλτο καὶ θᾶττον ἢ λόγος ἤγαγε τὸ βιβλίον , ἐκὼν μὲν ἀνελίττων ὁ βασιλεὺς ἡμάρτανε τοῦ θιβλίου , καὶ αἰσχυνόμενος ὑπερεπήδα μὲν τὴν ζητουμένην φράσιν , ἐν ἄλλοις δὲ καὶ ἄλλοις ἐποιεῖτο τὴν ζήτησιν . Ὡς δ´ ὑπο του μακαρίτου Θεοφάνους ἀνεδιδάσκετο δακτυλοδεικτοῦντος , ὡς « Ἐπὶ τρίαφύλλα διαβιβάσας τὸ ζητούμενον καταλάβῃς , » τότε δὴ μὴ φέρων τοὺς τῆς παῤῥησίας ἐλέγχους , συνειδὼς δὲ καὶ τὴν ἀλήθειαν ἔχουσαν οὕτως , τὸ ἕως τότε ἀπορρίψας μακρόθυμον καὶ τὸν θῆρα ἀνακαλύψας , « Οὐ δίκαιον , ἔφησε , βασιλέα ὑπὸ τοιούτων ἀνδρῶν ἐνυβρίζεσθαι , » καὶ λοιπὸν προσέταξε τῷ τοῦ Λαυσιακοῦ μεσοκηπίῳ αὐτοὺς ἀπαχθέντας ῥαβὸισθῆναι ῥά ἔδων φοραῖς βαρυτάταις ἄχρι τῶν διακοσίων , καὶ τοῖς μενώποις αὐτῶν ἐπιγραφῆναι βαρβαρικῶς ἐγκεντηθέντας οὕς συντέθεικε λήρους ἰάμβους . Εἰσὶ δὲ οὗτοι · Πάντων ποθούντων προστρέχειν πρὸς τὴν Ὅπου πάναγνοι τοῦ Θεοῦ Λόγου πόδες Ἔστησαν εἰς σύστασιν τῆς οἰκουμένης Ὅφθησαν οὖτοι τῷ σεβασμίῳ τόπῳ Σκεύη ποιηρὰ δεισιδαίμονος πλάνης Ἐκεῖσε πολλὰ λοιπὸν ἐξ ἀπιστίας
Lemmas: Ἰησοῦς Χριστός οἰκεῖος χείρ ἀναστέλλω . οὗτος ὁ μακάριος Λάζαρος παρακαλέω ὑπό ὁ θαυμαστός Θεοδώρα ὁ βασιλίς συγγνώμη δίδωμι τε καί αἰτέω ὁ οὗτος ἀνήρ , « οὐ ἄδικος ὁ θεός , φημί , εἰμί βασίλισσα , ἐπιλανθάνομαι ὁ ἐγώ ἀγάπη καί ὁ πρός αὐτός κόπος , ἐκεῖνος δέ ὁ μῖσος καί ὁ ὑπερβάλλω μανία προτιμῆσαιἈλλὰ οὗτος μέν ὕστερος · ὁ δέ μιαρός τύραννος ὁ ὁμολογητής Θεοφάνης καί Θεόδωρος ὁ αὐτός ἀδελφός , ἐπί σοφία διαφέρω εἶδον ὁ πολύς , κατά ὁ ὁ λαυσιακεω τρίκλινον παρίστημι δημόσιος διαλέγω περί ὁ πίστις . καί , « ἄγω δή , φημί , σύ , εἰμί κατάρατος , τίσις πείθω ῥῆσις ὁ γραφή ὁ εἴδωλα»τὰς ἅγιος εἰκών ἀκόλαστος γνώμη καί γλῶσσα καλός οὗτος « προσαυνεος , καί ὁ πολύς καί μή ἀκέραιος οὗτος ποιέω ἀναπείθω ; » προστίθημι δέ καί ἄλλος ἄλλος βλάσφημος καί ἀπάγω κατά ὁ ἅγιος εἰκών Χριστός ὁ Θεός ἐγώ ἀναιδής φωνή . ὁ δέ μακάριος , « ἐμφράσσω ὁ στόμα , εἶπον , ὁ λαλέω κατά ὁ Θεός ἀνομία . » ὁ δέ κρύπτω μέν τέως ὁ λεοντέη , ὁ δέ ἀλωπέκειος ὑποκρίνομαι , καί χρῆσις προφητικός ἀπαιτέω καί μαρτυρία ὁ εἰκών ἐπιτρέπω προσκυνεῖσθαι.[Ρ . ὄα ] ἕτερος δέ ὁ ἀδελφός ὁ μακαρίτης Θεοφάνης ῥῆσις τις ἐκ ὁ ὁ Ἠσαΐας προφέρω προφητεία , οὐ ἔχω οὗτος οὗτος ἀντιλέγω ὁ Θεόφιλος , καί ἅμα ὁ ἑαυτοῦ Βίβλος ἀνελίσσω δείκνυμι τάχα ὁ λόγος πιΚστούς . ὡς δέ νοθεύω ὑπό αὐτός οὖον μόνος δήν οὗτος ὁ ἅγιος ἐπιβοάω , ἀλλά καί πᾶς ὁ ὅσος εἰς ὁ αὐτός ἔρχομαι τυγχάνω χείρ , ἐκεῖνος λέγω προτίθημι εἶμι πρός αὐτός ὁ Βίβλος ὁ κατά ὁ πατριαρχικός ἐν ὁ Θωμαΐτης κατά ὅδε ὁ θέσις κεῖμαι βιβλιοθήκη εἰς πίστις ὁ λέγω . ἐπεί γοῦν τις ἀποστέλλω καί ταχύς ἢ λόγος ἄγω ὁ βιβλίον , ἔκω μέν ἀνελίσσω ὁ βασιλεύς ἁμαρτάνω ὁ θιβλίου , καί αἰσχύνω ὑπερπηδάω μέν ὁ ζητέω φράσις , ἐν ἄλλος δέ καί ἄλλος ποιέω ὁ ζήτησις . ὡς δδʹ ὑπο ὁ μακαρίτης Θεοφάνης ἀναδιδάσκω δακτυλοδεικτέω , ὡς « ἐπί τριαφυλλος διαβιβάζω ὁ ζητέω καταλαμβάνω , » τότε δή μή φέρω ὁ ὁ παρρησία ἔλεγχος , σύνοιδα δέ καί ὁ ἀλήθεια ἔχω οὕτως , ὁ ἠώς τότε ἀπορρίπτω μακρόθυμος καί ὁ θήρ ἀνακαλύπτω , « οὖον Δίκαιος , φημί , βασιλεύς ὑπό τοιοῦτος ἀνήρ ἐνυβρίζω , » καί λοιπός προστάσσω ὁ ὁ λαυσιακεω μεσοκήπιον αὐτός ἀπάγω ῥαβὸισθῆναι ἄρα ἐσθίω φορός βαρύς ἄχρι ὁ διακόσιοι , καί ὁ μένωπος αὐτός ἐπιγράφω βαρβαρικός ἐγκεντέω ὅς συντίθημι λῆρος ἴαμβος . εἰσί δέ οὗτος · Πάντων ποθέω προστρέχω πρός ὁ ὅπου πάναγνος ὁ Θεός λόγος πούς ἵστημι εἰς σύστασις ὁ οἰκέω ὁράω οὗτος ὁ σεβάσμιος τόπος Σκεύη ποιηρός δεισιδαίμων πλάνης ἐκεῖσε πολύς λοιπός ἐκ ἀπιστία