georgius-cedrenus.compendium-historiarum 469
ἐν κεφαλαίῳ μικρά μοι ἐστηλογράφηται , δηλοῦντα τὸ πρὸς πᾶν εἶδος πλεονεξίας αὐτοῦ πολυμήχανον . Ρ . ἐβθ ] Τὰ γὰρ κατὰ τὴν βασιλίδα τοῖς ἐν τέλει καὶ μέσοις καὶ εὐτελέσιν ἐνδειχθέντα δεινὰ παρὰ´ αὐτοῦ πέρα συγγραφῶν ὄντα παρελίπομεν , ὅπως τοὺς πονηροὺς τῶν οἰκετῶν καθυπέβαλε συκοφαντεῖν τοὺς ἑαυτῶν δεσπότας , ὅσοι δηλαδὴ ἐν εὐπορίᾳ ἔτυχον , τοὺς μὲν διαβάλλοντας τιμῆς ἀξιῶν , τοὺς δὲ διαβαλλομένους ἐξαργυρίζων . Ὥστε καί τινα κηρουλάριον ὄντα ἐν τῷ φόρω , ἀνενδεῆ τυγχάνοντα ἐκ πόνων ἰδίων , μεταστειλάμενος ὁ παμφάγος φησί · « Θὲς τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου , καὶ ὄμοσον πόσος χρυσός σοί ἐστιν . » Ὁ δὲ λίτρας ἑκατὸν ἐξεῖπεν ἔχειν . Ὁ δὲ ἀγαγεῖν ταύτας κατὰ´ αὐτὴν τὴν ὥραν ἔφη . Ὧν ἐνεχθέντων φησὶν ὁ ἐσκοτισμένος · « Σὺ τί χρείαν ἔχεις περισπασμοῦ ; Συναρίστησόν μοι , καὶ ἄρας νομίσματα ἑκατὸν πορεύου ἀρκούμενος αὐτοῖς . » Τῷ θʹ ἔτει τὰς κατὰ Χριστιανῶν ἐπινοίας ἐπέτεινεν , ἐποψίας ἀθέους , ἐπαγορασμοὺς παντοίων ἀλόγων βοσκημάτων τε καὶ καρπῶν , ἀδίκους δημεύσεις καὶ ζημίας τῶν ἐν τέλει , τοκισμοὺς ἐν πλοίοις ὁ πᾶσι νομοθετῶν τὸ μὴ τοκίζειν , καὶ ἄλλας μυρίας κακῶν ἐπινοίας , ὧν ἡ κατὰ μέρος ἱστορία φορτικὴ τοῖς ἐπιτετμημένως ζητοῦσι μανθάνειν τὰ πράγματα πέφυκε . Τῷν δὲ Μανιχαίων , τῶν νῦν Παυλικιανῶν καὶ Ἀθιγκάνων , τῶν κατὰ ὃρυγίαν καὶ Λυκαονίαν ἀγχιγειτόνων αὐτῷκεῖθεν γὰρ ἐγεγόνει φίλος ἦν διάπυρος , χρησμοῖς καὶ τελεταῖς αὐτῶν ἐπιχαίρων . Οὗτοι χώραν ἔλαβον ἐπὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἀφόβως πολιτεύεσθαι , καὶ πολλοὶ τῶν κουφοτέρων ταῖς ἀθεμίτοις αὐτῶν διεφθάρησαν δόξαις . Ἐν δὲ τῷ Ἐξωκιονίῳ ψευδερημίτης ἦν Νικόλαος τοὔνομα ὃς σὺν τοῖς σὺν αὐτῷ κατὰ τοῦ ὁρθοῦ λόγου καὶ τῶν σεπτῶν εἰκόνων ἐβλασφήμουν . Ὢν ἀντιποιούμενος ὁ ἑασιλεὺς ἐλύπει τὸν ἀρχιερέα καὶ πάντας τοὺς κατὰ Θεὸν ζῶντας . Πολλάκις γὰρ κατὰ´ αὐτοῦ ἐγκαλῶν ἠγανακτήθη , τοῖς πρὸς ἀλλήλους ἐχθραίνουσι σφόδρα συγχαίρων , καὶ ἐπιτωθάζων παντὶ Χριστιανῷ φιλοῦντι τὸν πλησίον ὡς ἀνατροπεὺς τῶν θείων ἐντολῶν . Τοὺς στρατιωτικοὺς ἄρχοντας δουλικῶς χρῆσθαι τοῖς ἐπισκόποις καὶ κληρικοῖς ἐκέλευε , καταγομένους αὐθεντικῶς ἐν τοῖς ἐπισκοπείοις καὶ μοναστηρίοις , καὶ καταχρῆσθαι τὰ αὐτῶν . Τοὺς ἀπὸ´ αἰῶνος ἀναθεμένους τῷ Θεῷ χρυσᾶ ἢ ἀργυρᾶ σκεύη ἔψεγε , καὶ τὰ τῶν ἐκκλησιῶν ἱερὰ κοινοῦσθαι ἄξιον ἐδογμάτιζε . Τοὺς πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς ἅπαντας ὡς ἀκυβερνήτας ἐμέμφετο , καθόλου τὴν Πρόνοιαν ἀναιρῶν , καὶ μηδένα λέγων γίνεσθαι τοῦ κρατοῦντος δυνατώτερον , εἰ βούλοιτο ὁ κρατῶν ἐντρεχῶς ἄρχειν . [ Θ . θΙ ] Καὶ ἐματαιώθη ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτοῦ ὁ ἀνόητος καὶ θεομισής . Τῷ γὰρ πρώτῳ σαββάτῳ τῶν Νηστειῶν τῆς δ´ ἰνδικτιῶνος
Lemmas: ἐν κεφάλαιος μικρός ἐγώ στηλογραφέω , δηλόω ὁ πρός πᾶς εἶδος πλεονεξία αὐτός πολυμήχανος . Ρ . βθʹ ] ὁ γάρ κατά ὁ βασιλίς ὁ ἐν τέλος καί μέσος καί εὐτελής ἐνδείκνυμι δεινός παρά αὐτός πέρα συγγραφή εἰμί παραλείπω , ὅπως ὁ πονηρός ὁ οἰκέτης καθυποβάλλω συκοφαντέω ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης , ὅσος δηλαδή ἐν εὐπορία τυγχάνω , ὁ μέν διαβάλλω τιμή ἄξιος , ὁ δέ διαβάλλω ἐξαργυρίζω . ὥστε καί τις κηρουλάριος εἰμί ἐν ὁ φόρος , ἀνενδεής τυγχάνω ἐκ πόνος ἴδιος , μεταστέλλομαι ὁ παμφάγος φημί · « τίθημι ὁ χείρ σύ ἐπί ὁ κεφαλή ἐγώ , καί ὄμνυμι πόσος χρυσός σύ εἰμί . » ὁ δέ λίτρα ἑκατόν ἐξεῖπον ἔχω . ὁ δέ ἄγω οὗτος κατά αὐτός ὁ ὥρα φημί . ὅς φέρω φημί ὁ σκοτίζω · « σύ τίς χρεία ἔχω περισπασμός ; συναριιστημι ἐγώ , καί ἀείρω νόμισμα ἑκατόν πορεύω ἀρκέω αὐτός . » ὁ ὁ ἔτος ὁ κατά Χριστιανός ἐπίνοια ἐπιτείνω , ἐποψία ἄθεος , ἐπαγορασμός παντοῖος ἄλογος βόσκημα τε καί καρπός , ἄδικος δήμευσις καί ζημία ὁ ἐν τέλος , τοκισμός ἐν πλοῖον ὁ πᾶς νομοθέτης ὁ μή τοκίζω , καί ἄλλος μυρίος κακός ἐπίνοια , ὅς ὁ κατά μέρος ἱστορία φορτικός ὁ ἐπιτετμημένως ζητέω μανθάνω ὁ πρᾶγμα φύω . τῷ δέ Μανιχαῖος , ὁ νῦν Παυλικιάνος καί Ἀθιγκάνων , ὁ κατά ὀρυγιά καί Λυκαονία αγχιγειτων αὐτῷκεῖθεν γάρ γίγνομαι φίλος εἰμί διάπυρος , χρησμός καί τελετή αὐτός ἐπιχαίρω . οὗτος χώρα λαμβάνω ἐπί ὁ βασίλεια αὐτός ἄφοβος πολιτεύω , καί πολύς ὁ κοῦφος ὁ ἀθέμιστος αὐτός διαφθείρω δόξα . ἐν δέ ὁ εξωκιονιον ψευδερημίτης εἰμί Νικόλαος ὄνομα ὅς σύν ὁ σύν αὐτός κατά ὁ ὀρθός λόγος καί ὁ σεπτός εἰκών βλασφημέω . ὦς ἀντιποιέω ὁ εασιλαας λυπέω ὁ ἀρχιερεύς καί πᾶς ὁ κατά θεός ζῶ . πολλάκις γάρ κατά αὐτός ἐγκαλέω ἀγανακτέω , ὁ πρός ἀλλήλων ἐχθραίνω σφόδρα συγχαίρω , καί ἐπιτωθάζω πᾶς Χριστιανός φιλέω ὁ πλησίος ὡς ἀνατροπεύς ὁ θεῖον ἐντολή . ὁ στρατιωτικός ἄρχω δουλικῶς χράω ὁ ἐπίσκοπος καί κληρικός κελεύω , κατάγω αὐθεντικός ἐν ὁ ἐπισκοπεῖον καί μοναστήριον , καί καταχράομαι ὁ αὐτός . ὁ ἀφίημι αἰών ἀνατίθημι ὁ Θεός χρύσεος ἢ ἀργύρεος σκεῦος ψέγω , καί ὁ ὁ ἐκκλησία ἱερόv κοινόω ἄξιος δογματίζω . ὁ πρό αὐτός βασιλεύς ἅπας ὡς ἀκυβέρνητος μέμφομαι , καθόλου ὁ Πρόνοια ἀναιρέω , καί μηδείς λέγω γίγνομαι ὁ κράτος δυνατός , εἰμί βούλομαι ὁ κράτος ἐντρεχῶς ἄρχω . [ Θ . θι ] καί ματαιόω ἐν ὁ διαλογισμός αὐτός ὁ ἀνόητος καί θεομισής . ὁ γάρ πρῶτος σάββατον ὁ νηστεία ὁ δδʹ ἰνδικτίων