georgius-cedrenus.compendium-historiarum 520
καὶ σκ.λετὸς , ἐν οὐδενὶ διαφέρων ἑτέρῳ τῶν σεθνηκότων ἢ μόνῳ τῷ ἀναπνεῖν . Τίς οὖν ἐλπὶς ἢ πιῖος λόγος ἔσεται ὁ πείσων με ἀναρρωσθῆναι καὶ εἰς τὴν προτέραν εὐεξίαν ἐλθεῖν ; ὑπολαβόντες οὖν οἱ ὁσιώτατοι ἔφησαν πρὸς αὐτόν · Πάντα δυνατὰ καὶ οὐδὲν ἀδυνατεῖ τῷ Θεῷ . Εἰ γοβν σπουδάσεις ἀναρρωσθεὶς τὴν τῶν Εἰκονομάχων ἀποσβέσαι πυρκαῖὰν καὶ τὰς ἱερᾶς εἰκόνας κατὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ πατρικοὺς θεσμοὺς ἀναστηλῶσαι , εὐαγγελιζόμεθα σοι τὴν ζωήν . εἶπον καὶ ὑπεχώρησαν . Καὶ εὐθὺς ἥ τε νόσος ἐῤῥάῖσε καὶ αἱ φυσικαὶ ἐνέργειαι ἀκωλύτως ἐπετελοῦντο , καὶ ἐν βραχεῖ τῷ χρόνῳ τελείαν τοῦ ἀῤῥωστήματος ἐσχήκει ἀπαλλαγήν . ῥᾴων δὲ τῆς νόσου γενόμενος , ἐξιππασάμενος εὐθὺς ἄπεισι πρὸς τὸ παλάτιον καὶ εἴσεισι πρὸς τὴν βασιλίδα , καὶ πάντα τρόπον αὐτὴν παρεκίνει τὰς θείας ἀναστηλῶσαι εἰκόνας , πάλαι καὶ αὐτὴν ἀφορμῆς δράξασθαι γλιχομένην , διὰ παντὸς ἐρεθιζομένην καὶ παρὰ τῆς οἰκείας μητρὸς εἰς τοῦτο καὶ τῶν μητραδέλφων τῶν πατρικίων . Ὅμως δὲ ἀντέπιπτεν ἡ Θεοδώρα τοῖς λόγοις τοῦ Μανουὴλ , ΠΡ . ὅτι ] εἴτε τοὺς πρὸς τὸν ἄνδρα ὄρκους εὐλαβουμένη , εἴτε , ὡς ἔφαμεν , καὶ τὸ πλῆθος δεδοικυῖα τῶν τῇ αἱρέσει κατειλημμένων Εγκειμένου δὲ τοῦ Μανουὴλ ἔφη ἡ Θεοδώρα , ὡς , Ὁ ἐμὸς , ὧ μάγιστρε , ἀνήρ τε καὶ βασιλεὺς ἀκριβείας ἦν ἐραστὴς , καὶ οὐδὲν ἀπερισκέπτως ἔπραξε πώποτε , καὶ τοῦτο τὸ δόγμα , εἰ μὴ ἀπηγορευμένον ἠν τοῖς ἱεροῖς νόμοις καὶ ταῖς ἀγίαις Γραφαῖς , οὐκ ἂν ἐξῶσε τῆς Ἐκκλησίας . Ταῦτα δὲ ἐκείνης εἰπούσης , ταχεῖαν ἠπείλησεν αὐτῇ καταστροφὴν τῆς ζωῆς καὶ τῆς βασιλείας ἔκπτωσιν , καὶ οὐκ αὐτῇ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ ταύτης υἱῷ , εἰ μὴ τὸν θεῖον κόσμον τῶν ἱερῶν εἰκόνων ἀποδοίη ταῖς Ἐκκλησίαις . Τούτου τοῖς λόγοις εἴτε ἐκδειματωθεῖσα , εἴτε καὶ ἄλλως ἀρεσκομένη , ὡς εἴπομεν , ἡ βασιλὶς ὅλη τοῦ ἔργου γίνεται . Καὶ εὐθὺς ἀγείρεσθαι ἐν τοῖς σκηνώμασι τοῦ Θεοκτίστου προσέταττε πάντας τοὺς ἐπὶ συνέσει καὶ λόγῳ κεκοσμημένους ἔκ τε τῆς συνόδου καὶ τῆς συγκλήπου καὶ λόγους κινεῖν καὶ προβάλλεσθαι περὶ ὀρθοδοξίας . Πάντων δὲ , ὡς ἔπος εἰπεῖν , συναθροισθέντων καὶ λόγων πολλῶν ῥυέντων , καὶ μαρτυριῶν ἀπὸ τῆς θείας Γραφῆς παραχθεισῶν οὐκ ὀλίγων , τὸ εὐσεβὲς ὑπερίσχυσε μέρος καὶ δόγμα γέγονε τὰς θείας παραχρῆμα ἀναστηλοῦσθαι εἰκόνας , τῶν ἀρχιερέων καὶ μοναχῶν καὶ συγκλητικῶν , ὅσοι τῷ πάθει κατείχοντο πρότερον , τῶν πλειόνων τὸ κρεῖττον μεταμαθόντων καὶ μεταστοιχειωθέντων πρὸς τὴν ἀλήθειαν , ὅσοις δὲ δευσοποιὰ καθίκετο ἡ τῆς εὐσεβείας βαφὴ καὶ ἀμεταθέτως εἶχον , ἀπεληλαμένων τῆς πόλεως καὶ ὑπερορίαις παραπεμφθέντων . Καθῃρέθη δὲ καὶ ὁ δυσσεβὴς φατριάρχης Ἰαννῆς , καὶ τοῦ ἀρχιερατικοῦ θρόνου ἀπηλάθη δι´ ἀποστολῆς ἀξιολόγων ἀνδρῶν τῶν εἰς φυλακὴν τεταγμένων τοῦ παλατίου , Οἷς πρότερον μὲν κατελθεῖν οὐκ ἐπείθετο , οὐδ ἑκών γε αὐτοῖς τῆς ἐκκλησίας ἐκστῆναι διεβεβαιοῦτο · ὡς δ´ οὗτοι ὑποστρέψαντες πρὸς τὴν πέμψασαν βασιλίδα
Lemmas: καί σκ.λετὸς , ἐν οὐδείς διαφέρω ἕτερος ὁ σεθνηκοος ἢ μόνος ὁ ἀναπνέω . Τῖς οὖν Ἐλπὶς ἢ πίνω λόγος εἰμί ὁ πείθω ἐγώ ἀναρρώννυμι καί εἰς ὁ πρότερος εὐεξία ἔρχομαι ; ὑπολαμβάνω οὖν ὁ ὅσιος φημί πρός αὐτός · Πάν δυνατός καί οὐδείς ἀδυνατέω ὁ Θεός . εἰμί γος σπουδάζω ἀναρρώννυμι ὁ ὁ εικονομάχος ἀποσβέννυμι πυρκαϊά καί ὁ ἱερός εἰκών κατά ὁ παλαιός καί πατρικός θεσμός ἀναστηλόω , εὐαγγελίζω σύ ὁ ζωή . εἶπον καί ὑποχωρέω . καί εὐθύς ὅς τε νόσος ῥαίνω καί ὁ φυσικός ἐνέργεια ἀκωλύτως ἐπιτελέω , καί ἐν βραχύς ὁ χρόνος τέλειος ὁ ἄρωστος ἔχω ἀπαλλαγή . ῥᾴδιος δέ ὁ νόσος γίγνομαι , ἐξιππάζομαι εὐθύς ἄπειμι πρός ὁ Παλάτιον καί εἴσειμι πρός ὁ βασιλίς , καί πᾶς τρόπος αὐτός παρακινέω ὁ θεῖος ἀναστηλόω εἰκών , πάλαι καί αὐτός ἀφορμή δράσσομαι γλίχομαι , διά πᾶς ἐρεθίζω καί παρά ὁ οἰκεῖος μήτηρ εἰς οὗτος καί ὁ μητράδελφος ὁ πατρίκιος . ὅμως δέ ἀντιπίπτω ὁ Θεοδώρα ὁ λόγος ὁ Μανουήλ , ΠΡ . ὅτι ] εἴτε ὁ πρός ὁ ἀνήρ Ὅρκος εὐλαβέομαι , εἴτε , ὡς φημί , καί ὁ πλῆθος δείδω ὁ ὁ αἵρεσις καταλαμβάνω ἔγκειμαι δέ ὁ Μανουήλ φημί ὁ Θεοδώρα , ὡς , ὁ ἐμός , ἵημι μάγιστρος , ἀνήρ τε καί βασιλεύς ἀκρίβεια εἰμί ἐραστής , καί οὐδείς ἀπερισκέπτως πράσσω πώποτε , καί οὗτος ὁ δόγμα , εἰμί μή ἀπαγορεύω ἐάν ὁ ἱερός νόμος καί ὁ ἅγιος γραφή , οὐ εἄν ἐξωθέω ὁ ἐκκλησία . οὗτος δέ ἐκεῖνος εἶπον , ταχύς ἀπειλέω αὐτός καταστροφή ὁ ζωή καί ὁ βασίλεια ἔκπτωσις , καί οὐ αὐτός μόνος , ἀλλά καί ὁ οὗτος υἱός , εἰμί μή ὁ θέω κόσμος ὁ ἱερός εἰκών ἀποδίδωμι ὁ ἐκκλησία . οὗτος ὁ λόγος εἴτε ἐκδειματόω , εἴτε καί ἄλλως ἀρέσκω , ὡς εἶπον , ὁ βασιλίς ὅλος ὁ ἔργον γίγνομαι . καί εὐθύς ἀγείρω ἐν ὁ σκήνωμα ὁ θεόκτιστος προστάσσω πᾶς ὁ ἐπί σύνεσις καί λόγος κοσμέω ἐκ τε ὁ σύνοδος καί ὁ συγκλήπου καί λόγος κινέω καί προβάλλω περί ὀρθοδοξία . Πάντων δέ , ὡς ἔπος εἶπον , συναθροίζω καί λόγος πολύς ῥέω , καί μαρτυρία ἀπό ὁ θεῖος γραφή παράγω οὐ ὀλίγος , ὁ εὐσεβής ὑπερισχύω μέρος καί δόγμα γίγνομαι ὁ θεῖος παραχρῆμα ἀναστηλόω εἰκών , ὁ ἀρχιερεύς καί μοναχός καί συγκλητικός , ὅσος ὁ πάθος κατέχω πρότερος , ὁ πλείων ὁ ἀγαθός μεταμανθάνω καί μεταστοιχειόω πρός ὁ ἀλήθεια , ὅσος δέ δευσοποιός καθικνέομαι ὁ ὁ εὐσέβεια βαφή καί ἀμετάθετος ἔχω , ἀπελαύνω ὁ πόλις καί ὑπερορία παραπέμπω . καθαιρέω δέ καί ὁ δυσσεβής φατριάρχης Ἰαννῆς , καί ὁ ἀρχιερατικός θρόνος ἀπελαύνω δις ἀποστολή ἀξιόλογος ἀνήρ ὁ εἰς φυλακή τάσσω ὁ Παλάτιον , οἷς πρότερος μέν κατέρχομαι οὐ πείθω , οὐδʼ ἑκών γε αὐτός ὁ ἐκκλησία ἐξίστημι διαβεβαιόομαι · ὡς δδʹ οὗτος ὑποστρέφω πρός ὁ πέμπω βασιλίς