georgius-cedrenus.compendium-historiarum 480
ἔνδον τῆς καρδίας ἐκφαυλίζειν δυνάμενος μυστήρια Ἐλάλει γὰρ πᾶν τὸ παριστάμενον εἰς τοὐμφανὲς , ἀπεῤῥίπτει δὲ καὶ κατ´ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως λόγους οὐκ εὐπρεπεῖς , ἀπειλῶν αὐτῷ τε καθαίρεσιν τῆς βασιλείας καὶ τῇ αὐτοῦ συζύγῳ γάμον ἐπισείων ἀνόσιον , ἅπερ ὁ βασιλεὺς πυνθανόμενος πρῶτον μὲν εὐμηχάνως ἐπειρᾶτο παραπροσποιούμενος τὴν γνῶσιν , ἀποστῆσαι τοῦτον τῆς ἀθυρογλωσσίας καὶ τῶν κακῶν βουλευμάτων βουλόμενος , [ Ρ . θα ] Ἵδει γὰρ αὐτὸν αἰσχίστῃ νόσῳ ἀκολάστῳ γλώσσῃ δουλεύοντα . Ὡς δὲ καὶ παραινέσεσι καὶ ἀπειλαῖς ὅπου παρείκοι χρώμενος εὐθὺς μὲν ἐξαρνούμενον εὕρισκε τὰ λεγόμενα , ἀδείας δὲ πάλιν τετυχηκότα τῶν κατὰ σκοπὸν μὴ ἀφιστάμενον , ἐπαφίησιν αὐτῷ σκοποὺς καὶ ὠτακουστὰς λεληθότως , οἵτινες πολλάκις ἐν εὐωχίαις καὶ μέθαις μετακινούμενον τῶν φρενῶν ὑπὸ τοῦ οἴνου καταλαβόντες καὶ τοῖς προτέροις μάλα προθύμως ἐπιτιθέμενον κατάδηλον ποιοῦσι τῷ βασιλεῖ . Ἐγένετο δὲ προσθήκη πίστεως τῶν διαβαλλομένων τῷ Μιχαὴλ καὶ ὁ Ἑξαβούλιος , ἀνὴρ φρενήρης καὶ συνήθης τῷ βασιλεῖ , οὐκ ἄγνωστος δὲ καὶ τῷ Μιχαήλ . Οὗτος πολλάκις ἐπισχεῖν αὐτὸν τῆς ἀθυροστομίας ἐπιχειρήσας , καὶ πάραινέσας σιγᾷν , καὶ μὴ οὕτως ἀκαίρως παῤῥησιάζεσθαι καὶ εἰς προῦπτον ἑαυτὸν συνωθεῖν κίνδυνον παρακαλέσας , ἐπειδὴ μὴ ἔπειθε , δῆλα πάντα τὰ κατ´ αὐτὸν τίθησι τῷ βασιλεῖ . Καὶ δὴ πρὸ μιᾶς ἡμέρας τῆς κατὰ σάρκα Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν γεννήσεως δεξάμενος τὰς μηνύσεις ὁ βασιλεὺς ἐπὶ βήματός τε ἐν τοῖς ἀσηκρητείοις ἐκάθισε , καὶ ἀκριβὴς ἐξεταστὴς τῶν μηνυθέντων ἐγίνετο . ἁλίσκεται τοίνυν τυραννίδος ὁ Μιχαὴλ , αὐτὸς καταθέσθαι ὑπὸ τῆς ἐναργείας τῶν ἐλέγχων ἀναγκασθείς · καὶ ψῆφος ἐκφέρεται κατ´ αὐτοῦ πυρὶ καταστρέψαι τὴν ζωὴν , ἐμβληθέντος ἐν τῆ καμίνῳ τοῦ ἐν τῷ παλατίῳ λουτροῦ , εἶναι δὲ καὶ αὐτὸν θεωρὸν τὸν βασιλέα τοῦ δράματος . ἤγετο μὲν οὖν τὴν ἐπὶ θάνατον δεσμώτης , εἵπετο δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς θεατὴς εἶναι ὀριγνώμενος τοῦ δρωμένου . Ἐν ὅσῳ δὲ τὸ μεταξὺ παρήμειβον διάστημα , ἡβασιλὶς Θεοδοσία , τὸ τοῦ Ἀρσαβὴρ θυγάτριον , μαθοῦσα τὸ μέλλον πραχθῆναι ἔξεισι μετὰ σπουδῆς ὅτι πολλῆς τοῦ θαλάμου , παράβακχόν τι καὶ μανικὸν κινουμένη , τὸν βασιλέα τε καταλαβοῦσα ἀλάστορά τε καὶ θεομάχον ἀπεκάλει οἷς οὐδὲ τὴν θείαν ἡμέραν ἄγει διὰ φειδοῦς , τοῦ θείολ μέλλων σώματος μετασχεῖν , καὶ τῆς ὁρμῆς διεκώλυεν . Οὐτος δὲ τῷ Θεῷ μὴ προσκροῦσαι δεδοικὼς , τὸ μὲν παραχρῆμα παλίντροπον αὐτῷ τὴν σωτηρίαν ἐβράβευσε , σίδηρον δὲ τοῖς ποσὶ περιθεὶς τοῦ Μιχαὴλ , καὶ τῆς κλειδὸς ἑαυτῷ τὴν φρουρὰν ἐπιτρέψας , τῷ παπίᾳ τὴν αὐτοῦ φυλακὴν ἀνατίθησι . Πρὸς δὲ τὴν σύζυγον ἐπιστραφεὶς ἔφη · « Ἐγὼ μὲν , ὧ γύναι , ταῖς σαῖς βακχείαις πεισθεὶς ἐποίησα ὡς ἐκέλευσας · σὺ δὲ οὐκ εἰς μακρὰν ἐπόψει , καὶ τὰ τῆς ἐμῆς νηδύος βλαστήματα , τὰ ἀποβησόμενα , εἰ
Lemmas: ἔνδον ὁ Καρδία ἐκφαυλίζω δύναμαι μυστήριον λαλέω γάρ πᾶς ὁ παρίστημι εἰς ἐμφανής , ἀπολείπω δέ καί κατ´ αὐτός ὁ βασιλεύς λόγος οὐ εὐπρεπής , ἀπειλέω αὐτός τε καθαίρεσις ὁ βασίλεια καί ὁ αὐτός σύζυγος γάμος ἐπισείων ἀνόσιος , ὅσπερ ὁ βασιλεύς πυνθάνομαι πρῶτος μέν εὐμήχανος πειράω παραπροσποιοω ὁ γνῶσις , ἀφίστημι οὗτος ὁ αθυρογλωσσία καί ὁ κακός βούλευμα βούλομαι , [ Ρ . ἀνταπόλλυμι ] ἶδος γάρ αὐτός αἰσχρός νόσος ἀκόλαστος γλῶσσα δουλεύω . ὡς δέ καί παραίνεσις καί ἀπειλή ὅπου παρίημι χράω εὐθύς μέν ἐξαρνέομαι εὑρίσκω ὁ λέγω , ἄδεια δέ πάλιν τυγχάνω ὁ κατά σκοπός μή ἀφίστημι , ἐπαφίημι αὐτός σκοπός καί ὠτακουστής λεληθότως , ὅστις πολλάκις ἐν εὐωχία καί μέθη μετακινέω ὁ φρήν ὑπό ὁ οἶνος καταλαμβάνω καί ὁ πρότερος μάλα προθύμως ἐπιτίθημι κατάδηλος ποιέω ὁ βασιλεύς . γίγνομαι δέ προσθήκη πίστις ὁ διαβάλλω ὁ Μιχαήλ καί ὁ εξαβουλις , ἀνήρ φρενήρης καί συνήθης ὁ βασιλεύς , οὐ ἄγνωστος δέ καί ὁ Μιχαήλ . οὗτος πολλάκις ἐπέχω αὐτός ὁ ἀθυροστομία ἐπιχειρέω , καί παραινέω σιγάω , καί μή οὕτως ἄκαιρος παρρησιάζομαι καί εἰς πρόοπτος ἑαυτοῦ συνωθέω κίνδυνος παρακαλέω , ἐπεί μή πείθω , δῆλος πᾶς ὁ κατ´ αὐτός τίθημι ὁ βασιλεύς . καί δή πρό εἷς ἡμέρα ὁ κατά σάρξ Χριστός ὁ Θεός ἐγώ γέννησις δέχομαι ὁ μηνύω ὁ βασιλεύς ἐπί βῆμα τε ἐν ὁ ἀσηκρητεῖον καθίζω , καί ἀκριβής ἐξεταστής ὁ μηνύω γίγνομαι . ἁλίσκομαι τοίνυν τυραννίς ὁ Μιχαήλ , αὐτός κατατίθημι ὑπό ὁ ἐνάργεια ὁ ἐλέγχω ἀναγκάζω · καί ψῆφος ἐκφέρω κατ´ αὐτός πῦρ καταστρέφω ὁ ζωή , ἐμβάλλω ἐν τῆ κάμινος ὁ ἐν ὁ Παλάτιον λουτρόν , εἰμί δέ καί αὐτός θεωρός ὁ βασιλεύς ὁ δρᾶμα . ἄγω μέν οὖν ὁ ἐπί θάνατος δεσμώτης , ἕπω δέ καί ὁ βασιλεύς θεατής εἰμί ὀριγνάομαι ὁ δράω . ἐν ὅσος δέ ὁ μεταξύ παραμείβω διάστημα , ἡβασιλὶς Θεοδοσία , ὁ ὁ Ἀρσαβὴρ θυγάτριον , μανθάνω ὁ μέλλω πράσσω ἔξειμι μετά σπουδή ὅτι πολύς ὁ θάλαμος , παράβακχος τίς καί μανικός κινέω , ὁ βασιλεύς τε καταλαμβάνω ἀλάστωρ τε καί θεομάχος ἀποκαλέω ὅς οὐδέ ὁ θεῖος ἡμέρα ἄγω διά φειδώ , ὁ θεῖος μέλλω σῶμα μετέχω , καί ὁ ὁρμή διακωλύω . οὐτος δέ ὁ Θεός μή προσκρούω δείδω , ὁ μέν παραχρῆμα παλίντροπος αὐτός ὁ σωτηρία βραβεύω , σίδηρος δέ ὁ πούς περιτίθημι ὁ Μιχαήλ , καί ὁ κλείς ἑαυτοῦ ὁ φρουρά ἐπιτρέπω , ὁ παπίας ὁ αὐτός φυλακή ἀνατίθημι . πρός δέ ὁ σύζυγος ἐπιστρέφω φημί · « ἐγώ μέν , ἵημι γυνή , ὁ σός βακχεία πείθω ποιέω ὡς κελεύω · σύ δέ οὐ εἰς μακράν ἔποψις , καί ὁ ὁ ἐμός νηδύς βλάστημα , ὁ ἀποβαίνω , εἰμί