georgius-cedrenus.compendium-historiarum 298
πρεσβύτερος ἦν , καὶ Λιβάνιος ὁ σοφιστὴς καὶ Πρόκλος καὶ Μάξιμος οἱ φιλόσοφοι . ΙΡ . ὅθδ ] Τῷ δευτέρῳ ἔτει ὁ δυσσεβής Ἰουλιανὸς ὲνομοθέτει μὴ μετέχειν Χριστιανοὺς Ἐλληνικῶν μαθημάτων . Ἄπολινάριος δὲ τῇ θείᾳ Γραφῇ ὅλῃ χρησάμενος , πάντων τε ποιητῶν τοὺς χαρακτῆρας μιμούμενος , ἔγραψε παιδεύεσθαι παρὰ τῶν Χριστιανῶν . Ὁ δὲ παραβάτης τὰς τῶν Χριστιανῶν εὐποιίας μιμούμενος ἐκέλευσε ξένοις τε καὶ πτωχοῖς τὰ πρὸς τὴν χρείαν χορηγεῖσθαι , ἀπατῶν τοὺς ἁπλουστέρους . Ταῖς δὲ εἰκόσιν αὐτοῦ Δία καὶ Ἄρεα καὶ Ἐρμῆν συγγράφεσθαι προσέταξε καὶ τοὺς λοιποὺς δαίμονας , τοὺς δὲ ἀναβαλλομένους τὴν τούτων προσκύνησιν ὡς ἐχθροὺς βασιλικοὺς τιμωρεῖσθαι . Τῷ δὲ στρατῷ τὴν ῥόγαν διανέμων πῦρ ἐτίθει καὶ λιβανωτὸν , καὶ θυμιᾷν τοὺς στρατιώτας ἠνάγκαζεν Ἐν Καισαρείᾳ δὲ τῆς Φιλίππου , τῇ νῦν Παναῖδι , ἡ ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ θεραπευθεῖσα αἱμόῤῥους ἀνδριάντα ἔστησε τῷ Δεσπότῃ Χριστῷ , καὶ βοτάνη ὲφύετο ὑπὸ τὴν βάσιν τοῦ ἀνδριάντος πάσης νόσου ἀλεξητήριον . Τῇ οὖν βοτάνῃ φθονήσας τὸν ἀνδριάντα κατάγει ὁ δείλαιος , καὶ ἀντ´ αὐτοῦ ξόανον Ἰουλιανοῆ Τστησι . Καὶ τὸν μὲν τοῦ Σωτῆρος ἀνδριάντα οἱ Χριστιανοὶ λαβόντες εἰς ἐκκλησίαν ἔθεντο , τὸν δὲ τοῦ Ἰουλιανοῦ πῦρ κατελθόν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀνάλωτεν . Ἐν δὲ Νικοπόλει τῆς Παλαιστίνης τῇ Ἐμμαοῦς πηγή ἐστι παντοίων παθῶν ἀνθρώπων τε καὶ κτηνῶν ασις · ἐν αὐτῇ γάρ φασι τὸν Κύριον καὶ Θεὸν ἡμῶν τοὺς πόδας ἀπονίψασθαι ἐξ ὁδοιπορίας . Ἐν Ἔρμουπόλει τῆς Θηβαὶδος δένδρον ἵσταται περσέα · ταύτης φύλλον ἢ κάρφος εἰ λάβοι τις , πρὸς πᾶσαν νόσον ἐστὶν ἰάσιμος · ὅπερ δένδρον , φασὶ , κλιθὲν προστκύνει τῷ Χριστῷ , ἡνίκα πρὸς Αἴγυπτον ἔφευγε , καὶ σκιὰν αὐτῷ πεποίηκε . Καὶ τῇ μὲν πηγῇ φθονήσας κατέχωσε , τὸ δὲ δένδρον ἔκοψεν . Οὐτος ὁ μιαρὸς τὴν τοῦ Προδρόμου θήκην ἀνοίξας πυρὶ τὰ λείψανα παραδέδωκε καὶ τὴν κόνιν διελίκμησε Φασὶ δὲ ὅτι ἐν τῇ κατὰ τὴν Καισάρειαν τῆς Φιλίππου , ἐν τῇ ἀρκτῴᾳ θέσει τῆς φάραγγος , ῥίζαν γίνεσθαι φλογοειδῆ , ἢν καλοῦσι βατταρῖτιν , ἐφ´ ἡς περὶ τὴν ἑσπέραν ἐξαστράπτον φῶς ἀπροσπέλαστον εἰναι καὶ ἀπρόσιτον παρασκευάζει διὰ τὸ παραχρῆμα τὸν ἐγγίζοντα ἀποθνήσκειν . Κυκλόθεν οὖν αὐτῆς περιορύξαντες κόνα δεσμοῦσιν ἐκ τῆς ῥίζης αὐτῆς . Ὁ κύων δὲ τοῖς αὐτοῦ δεσπόταις ἕπεσθαι ἱέμενος ἐπὶ πολὺ σύρων ἀνασπᾷ τὴν ῥίζαν . Καὶ αὐτὸς μὲν θνήκει παραυτὰ , τὴν ῥίζαν δὲ περιάπτοντες τοὺς δαιμονιζομένους θεραπεύουσι . Καὶ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ δέ φασι πόλιν εἶναι πάραλον · ταύτης ἀπὸ σταδίων δύο διαῤῥεῖ ποταμός . Οὗτος ἔχει τόπον ἐν αὐτῷ νησοειδῆ , ὡσεὶ πηχῶν ἑκατὸν [ . ὅθὔ ] τὸ περίμετρον , οὐ ἡ ἀργὴ ψάμμος διὰ τῶν ἀνέμων ἐκφερομένη εἰς ὕελον εὐθὺς μεταποιεῖται · καὶ ταύτης ἀφαιρουμένης πάλιν
Lemmas: πρέσβυς εἰμί , καί Λιβάνιος ὁ Σοφιστὴς καί Πρόκλος καί Μάξιμος ὁ φιλόσοφος . ΙΡ . ὅδε ] ὁ δύο ἔτος ὁ δυσσεβής Ἰουλιανός νομοθετέω μή μετέχω Χριστιανός Ἑλληνικός μάθημα . Ἀπολινάριος δέ ὁ θεῖος γραφή ὅλος χράω , πᾶς τε ποιητής ὁ χαρακτήρ μιμέομαι , γράφω παιδεύω παρά ὁ Χριστιανός . ὁ δέ παραβάτης ὁ ὁ Χριστιανός εὐποιία μιμέομαι κελεύω ξένος τε καί πτωχός ὁ πρός ὁ χρεία χορηγέω , ἀπάτη ὁ ἁπλόος . ὁ δέ εἰκών αὐτός Ζεύς καί Ἄρης καί Ἑρμῆς συγγράφω προστάσσω καί ὁ λοιπός δαίμων , ὁ δέ ἀναβάλλω ὁ οὗτος προσκύνησις ὡς ἐχθρός βασιλικός τιμωρέω . ὁ δέ στρατός ὁ ῥόγαν διανέμω πῦρ τίθημι καί λιβανωτός , καί θυμιάω ὁ στρατιώτης ἀναγκάζω ἐν Καισάρεια δέ ὁ Φίλιππος , ὁ νῦν Παναΐδης , ὁ ὑπό ὁ Χριστός θεραπεύω αἱμόρροος ἀνδριάς ἵστημι ὁ δεσπότης Χριστός , καί βοτάνη φύω ὑπό ὁ βάσις ὁ ἀνδριάς πᾶς νόσος ἀλεξητήριος . ὁ οὖν βοτάνη φθονέω ὁ ἀνδριάς κατάγω ὁ δείλαιος , καί ἀντ´ αὐτός ξόανον Ἰουλιανός Τστησι . καί ὁ μέν ὁ Σωτήρ ἀνδριάς ὁ Χριστιανός λαμβάνω εἰς ἐκκλησία τίθημι , ὁ δέ ὁ Ἰουλιανός πῦρ κατέρχομαι ἐκ ὁ οὐρανός ἀναλόω . ἐν δέ Νικόπολις ὁ Παλαιστίνη ὁ Ἐμμαοῦς πηγή εἰμί παντοῖος πάθος ἄνθρωπος τε καί κτῆνος ἄσις · ἐν αὐτός γάρ φημί ὁ κύριος καί θεός ἐγώ ὁ πούς ἀπονίζω ἐκ ὁδοιπορία . ἐν ερμουπολις ὁ Θηβαίς δένδρον ἵστημι περσέα · οὗτος φύλλον ἢ κάρφος εἰμί λαμβάνω τις , πρός πᾶς νόσος εἰμί ἰάσιμος · ὅσπερ δένδρον , φημί , κλίνω προστκύνει ὁ Χριστός , ἡνίκα πρός Αἴγυπτος φεύγω , καί σκιά αὐτός ποιέω . καί ὁ μέν πηγή φθονέω καταχώννυμι , ὁ δέ δένδρον κόπτω . οὐτος ὁ μιαρός ὁ ὁ πρόδρομος θήκη ἀνοίγω πῦρ ὁ λείψανον παραδίδωμι καί ὁ κόνις διαλικμάω φημί δέ ὅτι ἐν ὁ κατά ὁ Καισάρεια ὁ Φίλιππος , ἐν ὁ ἀρκτῷος θέσις ὁ φάραγξ , ῥίζα γίγνομαι φλογοειδής , εἄν καλέω βατταρίτης , ἐφίημι εἰμί περί ὁ ἑσπέρα ἐξαστράπτω φάος ἀπροσπέλαστος εἰναι καί ἀπρόσιτος παρασκευάζω διά ὁ παραχρῆμα ὁ ἐγγίζω ἀποθνήσκω . κυκλόθεν οὖν αὐτός περιορύσσω Κόνα δεσμέω ἐκ ὁ ῥίζα αὐτός . ὁ κύω δέ ὁ αὐτός δεσπότης ἕπω ἵημι ἐπί πολύς Σύρος ἀνασπάω ὁ ῥίζα . καί αὐτός μέν θνῄσκω παραυτά , ὁ ῥίζα δέ περιάπτω ὁ δαιμονίζομαι θεραπεύω . καί ἐν ὁ Γαλιλαία δέ φημί πόλις εἰμί Πάραλος · οὗτος ἀπό στάδιος δύο διαρρέω ποταμός . οὗτος ἔχω τόπος ἐν αὐτός νησοειδής , ὡσεί πῆχυς ἑκατόν [ . ὅς ] ὁ περίμετρον , οὖον ὁ ἀργός ψάμμος διά ὁ ἄνεμος ἐκφέρω εἰς ὕαλος εὐθύς μεταποιέω · καί οὗτος ἀφαιρέω πάλιν