georgius-cedrenus.compendium-historiarum 335
πρότερον οὖσαν . Τῆς δὲ ἐκκλησίας μετὰ λαξιανὸν Ἀνατόλιος ἐπεσκόπευσε Μετὰ δέ τινα χρόνον ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς ἱππασθῆναι · καὶ συμπεσόντος αὐτῷ τοῦ ἵππου πληγεὶς εἰσῆλθεν ἐν λεκτικίῳ ἤτοι φορείῳ , καὶ καλέσας τὴν ἀδελφὴν Πουλχερίαν εἶπεν αὐτῇ διὰ Μαρκιανὸν τὸν μετ´ αὐτὸν βασιλεύσαντα · Τοῦτο γάρ μοι , φησίν , Ἰωάννης ὁ Θεολόγος ἀπεκάλυψεν , ἐν Ἐφέσῳ μοι ὄντι . Καὶ μεταστειλάμενος Μαρκιανὸν εἶπεν αὐτῷ ἐπὶ Ἄσπαρος καὶ τῆς συγκλήτου · Ἐδείχθη μοι ὅτι σε δεῖ γενέσθαι βασιλέα μετ´ ἐμέ . Καὶ μεθ´ ἡμέρας δύο ἐτελεύτησε , ἵν᾿ ναῷ τῶν Ἀγίων Ἀποστόλων . Γυνὴ δὲ τούτου Εὐδοκία , θυγάτηρ Λεοντίου φιλοσόφου ἐξ Ἀθηνῶν Ἡ δὲ σοφὴ καὶ ἀγαθὴ Πουλχερία μήπω τῆς τοῦ ἀδελφοῦ τελευτῆς γνωσθείσης μεταστειλαμένη τὸν Μαρκιανὸν , ἄνδρα ἐν σωφροσύνῃ καὶ σεμνότητι διαπρέποντα , γέροντα ὄντα καὶ ἱκανώτατον , λέγει πρὸς αὐτόν · Ἐπειδὴ ὁ βασιλεὺς ἐτελεύτησεν , ἐγὼ δέ σε [ Ρ . ὅάε ] ἐξελεξάμην ἐξ ὅλης τῆς συγκλήτου ὡς ἐνἀρετον , δός μοι λόγον ὅτι φυλάττεις τὴν παρθενίαν , ἡν τῷ Θεῷ ἀνεθέμην , καὶ ἀναγορεύω σε βασιλέα . Αὐτοῦ δὲ συνθεμένου τοῦτο , μεταστέλλεται τὸν παΚτριάρχην Ἀνατόλιον καὶ τὴν σύγκλητον , καὶ ἀναγορεύει αὐτὸν βασιλέα . Ἢν δὲ Μαρκιανὸς αἰδέσιμος τὸν τρόπον , ἱεροπρεπὴς , ἐρύθημα ἐπὶ τοῦ προσώπου φέρων κεκραμένον χάριτι , μεγαλόψυχος , Κφιλαργυρίας ὑπέρτερος , σώφρων καὶ περὶ τὸ Θείου εὐλαβής , καὶ ὁρθόδοξος , περὶ τοὺς ἀμαρτάνοντας συμπαθὴς , ἄπειρος δὲ παιδείας τῆς ἔξωθεν . Εὐθὺς οὖν τοὺς ἐν ἐξορίᾳ πάντας ἀνεκαλέσατο . Ἡ δὲ μακαρία Πουλχερία τὸν παμμίσητον Χρυσάφιον τὸν εὐνοῦχον Ἰορδάνῃ ἐκδέδωκε τῷ υἱῷ Ἰωάννου , ὃς καὶ ἀνεῖλεν αὐτὸν διὰ τὸ αὐτὸν ἀνελεῖν τὸν τούτου πατέρα δόλῳ . Στρατιώτης τοίνυν λιτὸς ὤν πρὸ τούτου Μαρκιανὸς μετὰ τοῦ ἰδίου νουμέρου ἀπὸ τῆς Ἐλλάδος κατὰ Περσῶν ἀπήει , καὶ γενόμενος ἐν Λυκίᾳ ἀῤῥωστίᾳ περιέπεσε . Καὶ καταλειφθεὶς ἐν πόλει Συδήμων κἀκεῖσε χρονοτριβήσας προσκολλᾶται δύο τισὶν ἀδελφοῖς , Ἰουλίῳ καὶ Τατιανῷ , οἵτινες εἰς τὸν ἴδιον οἶκον λαβόντες αὐτὸν διανέπαυσαν . Εἰς θήραν δὲ ἐξελθόντες ἔλαβον αὐτὸν μεθ´ ἑαυτῶν . Κοπιάσαντες δὲ περὶ μεσημβρίαν ἐκοιμήθησαν . Προεξυπνισθεὶς δὲ ὁ Τατιανὸς θεωρεῖ τὸν Μαρκιανὸν εἰς τὸν ἥλιον κοιμώμενον , καὶ ἀετὸν παμμεγέστατον ἐπ´ αὐτὸν ἐλθόντα καὶ τὰς ἑαυτοῦ πτέρυγας διαπετάσαντα σκιὰν ἐπ´ αὐτὸν περιποιησάμενον . Καὶ τοῦτο θεασάμενος ἐγείρει τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν , καὶ τὸ θεαβὲν ὑποδείκνυσι . Καὶ ἐπὶ πολὺ θαυμάζοντες ἐξυπνίζουσι τὸν Μαρκιανὸν , καὶ λέγουσιν αὐτῷ · Ἐὰν βασιλεύσης , τί ἡμῖν χαρίζῃ ; Ὁ δὲ , Τίς εἰμι ἐγὼ , ἵνα τοῦτο γένηται εἰς ἐμέ ; Οἱ δὲ ἐπὶ δευτέρου τὸν αὐτὸν λόγον εἶπον . Λέγει ὁ Μαρκιανός · Ἐὰν τοῦτο ἐκ Θεοῦ γένηται , πατέρας
Lemmas: πρότερος εἰμί . ὁ δέ ἐκκλησία μετά λαξιανὸν Ἀνατόλιος ἐπισκοπεύω μετά δέ τις χρόνος ἐξέρχομαι ὁ βασιλεύς ἱππάζω · καί συμπίτνω αὐτός ὁ ἵππος πλήσσω εἰσέρχομαι ἐν λεκτίκιον ἤτοι φορεῖον , καί καλέω ὁ ἀδελφή Πουλχερία εἶπον αὐτός διά Μαρκιανός ὁ μετέ αὐτός βασιλεύω · οὗτος γάρ ἐγώ , φημί , Ἰωάννης ὁ Θεολόγος ἀποκαλύπτω , ἐν Ἔφεσος ἐγώ εἰμί . καί μεταστέλλομαι Μαρκιανός εἶπον αὐτός ἐπί Ἄσπαρος καί ὁ σύγκλητος · δείκνυμι ἐγώ ὅτι σύ δεῖ γίγνομαι βασιλεύς μετέ ἐγώ . καί μεθ´ ἡμέρα δύο τελευτάω , ἵνα ναός ὁ Ἀγίων ἀπόστολος . γυνή δέ οὗτος Εὐδοκία , θυγάτηρ Λεόντιος φιλόσοφος ἐκ Ἀθῆναι ὁ δέ σοφός καί ἀγαθός Πουλχερία μήπω ὁ ὁ ἀδελφός τελευτή γιγνώσκω μεταστέλλω ὁ Μαρκιανός , ἀνήρ ἐν σωφροσύνη καί σεμνότης διαπρέπω , γέρων εἰμί καί ἱκανός , λέγω πρός αὐτός · ἐπεί ὁ βασιλεύς τελευτάω , ἐγώ δέ σύ [ Ρ . ὅς ] ἐκλέγω ἐκ ὅλος ὁ σύγκλητος ὡς ἐνάρετος , δίδωμι ἐγώ λόγος ὅτι φυλάσσω ὁ παρθενίας , ἐάν ὁ Θεός ἀνατίθημι , καί ἀναγορεύω σύ βασιλεύς . αὐτός δέ συντίθημι οὗτος , μεταστέλλομαι ὁ Πατριάρχης Ἀνατόλιος καί ὁ σύγκλητος , καί ἀναγορεύω αὐτός βασιλεύς . ἤν δέ Μαρκιανός αἰδέσιμος ὁ τρόπος , ἱεροπρεπής , ἐρύθημα ἐπί ὁ πρόσωπον φέρω κεράννυμι χάρις , μεγαλόψυχος , Κφιλαργυρίας ὑπέρτερος , σώφρων καί περί ὁ Θείας εὐλαβής , καί ὀρθόδοξος , περί ὁ ἁμαρτάνω συμπαθής , ἤπειρος δέ παιδεία ὁ ἔξωθεν . εὐθύς οὖν ὁ ἐν εξορία πᾶς ἀνακαλέω . ὁ δέ μακάριος Πουλχερία ὁ παμμίσητος χρυσάφιον ὁ εὐνοῦχος Ἰορδάνης ἐκδίδωμι ὁ υἱός Ἰωάννης , ὅς καί ἀναιρέω αὐτός διά ὁ αὐτός ἀναιρέω ὁ οὗτος πατήρ δόλος . Στρατιώτης τοίνυν λιτός εἰμί πρό οὗτος Μαρκιανός μετά ὁ ἴδιος Νουμέρου ἀπό ὁ Ἑλλάς κατά Πέρσης ἄπειμι , καί γίγνομαι ἐν Λύκιος ἀρρωστία περιπίπτω . καί καταλείπω ἐν πόλις συδημος κἀκεῖσε χρονοτριβέω προσκολλάω δύο τις ἀδελφός , Ἰούλιος καί Τατιανός , ὅστις εἰς ὁ ἴδιος οἶκος λαμβάνω αὐτός διαναπαύω . εἰς θήρ δέ ἐξέρχομαι λαμβάνω αὐτός μεθ´ ἑαυτοῦ . κοπιάω δέ περί μεσημβρία κοιμάω . Προεξυπνίζομαι δέ ὁ Τατιανός θεωρέω ὁ Μαρκιανός εἰς ὁ ἥλιος κοιμάω , καί ἀετός παμμεγέστατον ἐπι αὐτός ἔρχομαι καί ὁ ἑαυτοῦ πτέρυξ διαπετάννυμι σκιά ἐπι αὐτός περιποιέω . καί οὗτος θεάομαι ἐγείρω ὁ ἑαυτοῦ ἀδελφός , καί ὁ θεαβὲν ὑποδείκνυμι . καί ἐπί πολύς θαυμάζω ἐξυπνίζω ὁ Μαρκιανός , καί λέγω αὐτός · ἐάν βασιλεύω , τίς ἐγώ χαρίζομαι ; ὁ δέ , Τῖς εἰμί ἐγώ , ἵνα οὗτος γίγνομαι εἰς ἐγώ ; ὁ δέ ἐπί δύο ὁ αὐτός λόγος εἶπον . Λέγος ὁ Μαρκιανός · ἐάν οὗτος ἐκ Θεός γίγνομαι , πατήρ