georgius-cedrenus.compendium-historiarum 180
σανταχοῦ τῆς τῶν θαυμασίων φήμης Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν , ἀκούσας καὶ αὐτὸς ὁ ῥηθεὶς τοπάρχης ἐξίστατο ἐπὶ τούτοις καὶ ἐπόθει ἰδεῖν τὸν Χριστόν . Οὐκ ἡδύνατο δὲ διὰ τὸ ἀνιάτως νοσεῖν . Γράφει τοίνυν ἐπιστολὴν πρὸς αὐτὸν , ἡν ἀπέστειλε δι´ Ἀνανίου τῶν αὐτοῦ ταχυδρόμων , ὃς ἐν πείρα ἐτύγχανε καὶ τῆς ζωγραφικῆς τέχνης . Παρήγγειλε δὲ αὐτῷ ὁ Αὔγαρος λαβεῖν ἐν σανίδι τὸ ὁμοίωμα τῆς τοῦ Χριστοῦ ἰδέας . Ἡ δὲ ἐπιστολὴ τοῦ Αὐγάρου κατὰ ῥῆμα διέξειοι πάδε · « Ἀὔγαρος τοπάρχης πόλεως Ἐδέσσης Ἰησοῦ Σωτῆρι ἀγαθῷ , ἀναφανέντι ἐν πόλει Ἰεροσολύμων , χαίρειν . Ἔκουσταί μοι τὰ περὶ σοῦ καὶ τῶν σῶν ἰαμάτων ὡς ἄνευ φαρμάκων ὑπό σου γινομένων · ὡς γὰρ λόγος , τυφλοὺς ἀναβλέπειν ποιεῖς , χωλοὺς περιπατεῖν , λεπροὺς καθαρίζεις , καὶ ἀκάθαρτα πνεύματα λόγῳ ἀπελαύνεις , καὶ τοὺς ἐν μακρονοσίᾳ βασανιζομένους θεραπεύεις καὶ νεκροὺς ἐγείρεις . Ταῦτα πάντα ἀκούσας περὶ σοῦ κατὰ νοῦν ἐθέμην ὅτι Θεὸς εἶ καὶ καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ ταῦτα ποιεῖς , ἢ Υἱὸς εἶ σοῦ Θεοῦ , ποιῶν ταῦτα . Διὰ ταῦτα τοίνυν γράψας ἐδεήθην τῆς σῆς ἰσχύος καὶ ἀγαθότητος σκυλῆναι καὶ ἐλθεῖν πρός με , ἵνα τὸ πάθος ὃ ἔχω θεραπεύσῃς . Καὶ γὰρ ἤκουσα ὅτι καὶ οἱ Ἰουδαῖοι καταγογγύζουσί σου καὶ βούλονται κακῶσαι σε . Πόλις δέ μοί ἐστι σμικροτάτη , [ . Τ ] ἥτις ἐξαρκέσει ἀμφοτέροις ἡμῖν . Ἔῤῥωσο . » Ὁ δὲ ταχυδρόμος ἀπελθὼν ἐν Ἱερουσαλὴμ , καὶ δοὺς τῷ Κυρίῳ τὴν ἐπιστολὴν , ὢν ἐπιμελῶς ἀτενίζων αὐτῷ , μὴ δυνάμενος δὲ πλησίον αὐτοῦ στῆναι διὰ τὸ συῤῥεῦσαν πλῆθος , ἐπί τινα πέτραν μικρὸν τῆς γῆς ἀνεστηκυῖαν ἀναβὰς ἐκαθέσθη , καὶ εὐθὺς ἐκείνῳ μὲν τοὺς ὀφθαλμοὺς , τῷ δὲ χάρτῃ τὴν χεῖρα προσήρειδε , καὶ τὴν τοῦ φαινομένου μετέγραφεν ὁμοιότητα . Καὶ οὐδαμῶς ἠδύνατο αὐτὸν καταλαβεῖν διὰ τὸ ἑτέρᾳ καὶ ἑτέρᾳ ὄψει φαίνεσθαι . Ὁ δὲ Κύριος , ὡς ἅτε κρυφίων γνώσεων καὶ καρδιῶν ἐξεταστὴς , γνοὺς τὴν ἐνθύμησιν αὐτοῦ μετεκαλέσατο αὐτὸν , καὶ ζητήσας νίψασθαι ἐπεδόθη αὐτῷ ῥάκος τετράδιπλον μετὰ τὸ νίψασθαι , ἐν ᾧ καὶ ἀπεμάξατο τὴν ἄχραντον καὶ θείαν αὐτοῦ ὄψιν . Καὶ ὢ τοῦ θαύματος ! παρευθὺς ἐνετυπώθη τῆς αὐτοῦ μορφῆς τὸ ἀπεικόνισμα ἐν τῇ σινδόνι , ἢν καὶ ἀπέδωκε τῷ Ἀνανίᾳ εἰπών · « Ἄπελθε , καὶ ἀπόδος αὐτὴν τῷ ἀποστείλαντί σερν Ἀντέγραψε δὲ ὁ Κύριος καὶ ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Αὕγαρον , ἐπὶ λέξεως ἔχουσαν οὕτως · « Μακάριος εἶ , Αὔγαρε , πιστεύσας ἐν ἐμοὶ μὴ ἑωρακώς με . Γέγραπται γὰρ περὶ ἐμοῦ , τοὺς ἑωρακότας με μὴ πιστεύειν ἐν ἐμοί · οἱ δὲ μὴ ἑωρακότες με αὐτοὶ πιστεύουσι καὶ ζήσονται . Περὶ δὲ οὗ ἔγραψάς μοι ἐλθεῖν πρός σε , δέον ἐστὶ πάντα πληρῶσαί με δι´ ἃ ἀπεστάλην , καὶ μετὰ τὸ πληρῶσαι ἀναληφθῆναί με πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με Πατέρα . Ἐπειδὰν δὲ ἀναληφθῶ , ἀποστείλω σοι ἕνα τῶν μαθητῶν μου , ὀνόματι Θαδδαῖον , ὅστις καὶ τὸ πάθος σου θεραπεύσει καὶ ζωὴν αἰώνιον καὶ εἰρήνην σοι παράσχῃ , καὶ τῇ πόλει σου γενήσεται τὸ ἱκανὸν πρὸς τὸ μηδένα τῶν ἐχθρῶν κατισχῦσαι αὐτῆς . » ἐπιθεὶς ἐν τῷ τέλει καὶ σφραγῖδα γράμμασιν Ἑβραῖκοῖς ἐνσημανθεῖσαν ἑπτὰ , ἅ τινα μεθερμηνευόμενα ταῦτα δηλοῦσι , Θεοῦ θεαθὲν αῦμα θεῖον . Ὁ δὲ τοπάρχης Αὕγαρος δεξάμενος περιχαρῶς τὸν Ἀνανίαν , πεσὼν προσεκύνησε τὴν
Lemmas: σανταχοῦ ὁ ὁ θαυμάσιος φήμη Χριστός ὁ Θεός ἐγώ , ἀκούω καί αὐτός ὁ ἐρῶ τοπάρχης ἐξίστημι ἐπί οὗτος καί ποθέω ὁράω ὁ Χριστός . οὐ ἡδύνω δέ διά ὁ ἀνίατος νοσέω . γράφος τοίνυν ἐπιστολή πρός αὐτός , ἐάν ἀποστέλλω δις Ἀνανίας ὁ αὐτός ταχυδρόμος , ὅς ἐν πείρω τυγχάνω καί ὁ ζωγραφικός τέχνη . παραγγέλλω δέ αὐτός ὁ Αὔγαρος λαμβάνω ἐν σανίς ὁ ὁμοίωμα ὁ ὁ Χριστός ἰδέα . ὁ δέ ἐπιστολή ὁ Αὔγαρος κατά ῥῆμα διεξέρχομαι πάδος · « Αὔγαρος τοπάρχης πόλις Ἔδεσσα Ἰησοῦς Σωτήρ ἀγαθός , ἀναφαίνω ἐν πόλις Ἱερουσαλήμ , χαίρω . εκουω ἐγώ ὁ περί σύ καί ὁ σός ἴαμα ὡς ἄνευ φάρμακον ὑπό σύ γίγνομαι · ὡς γάρ λόγος , τυφλός ἀναβλέπω ποιέω , χωλός περιπατέω , λεπρός καθαρίζω , καί ἀκάθαρτος πνεῦμα λόγος ἀπελαύνω , καί ὁ ἐν μακρονοσία βασανίζω θεραπεύω καί νεκρός ἐγείρω . οὗτος πᾶς ἀκούω περί σύ κατά νόος τίθημι ὅτι θεός εἰμί καί καταβαίνω ἐκ οὐρανός οὗτος ποιέω , ἢ υἱός εἰμί σύ Θεός , ποιέω οὗτος . Ζεύς οὗτος τοίνυν γράφω δήω ὁ σός ἰσχύς καί ἀγαθότης σκύλλω καί ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἵνα ὁ πάθος ὅς ἔχω θεραπεύω . καί γάρ ἀκούω ὅτι καί ὁ Ἰουδαῖος καταγογγύζω σύ καί βούλομαι κακόω σύ . Πόλις δέ ἐγώ εἰμί μικρός , [ . Τ ] ὅστις ἐξαρκέω ἀμφότερος ἐγώ . ῥώννυμι . » ὁ δέ ταχυδρόμος ἀπέρχομαι ἐν Ἱεροσόλυμα , καί δίδωμι ὁ κύριος ὁ ἐπιστολή , εἰμί ἐπιμελής ἀτενίζω αὐτός , μή δύναμαι δέ πλησίος αὐτός ἵστημι διά ὁ συρρέω πλῆθος , ἐπί τις πέτρα μικρός ὁ γῆ ἀνίστημι ἀναβαίνω καθέζομαι , καί εὐθύς ἐκεῖνος μέν ὁ ὀφθαλμός , ὁ δέ χάρτης ὁ χείρ προσαγορεύω , καί ὁ ὁ φαίνω μεταγράφω ὁμοιότης . καί οὐδαμῶς δύναμαι αὐτός καταλαμβάνω διά ὁ ἕτερος καί ἕτερος ὁράω φαίνω . ὁ δέ Κύριος , ὡς ἅτε κρύφιος γνῶσις καί Καρδία ἐξεταστής , γιγνώσκω ὁ ἐνθύμησις αὐτός μετακαλέω αὐτός , καί ζητέω νίζω ἐπιδίδωμι αὐτός ῥάκος τετράδιπλος μετά ὁ νίζω , ἐν ὅς καί ἀπομάσσω ὁ ἄχραντος καί θεῖος αὐτός ὄψις . καί ὦ ὁ θαῦμα ! παρευθύς ἐντυπόω ὁ αὐτός μορφή ὁ ἀπεικόνισμα ἐν ὁ σινδών , εἄν καί ἀποδίδωμι ὁ Ἀνανίας εἶπον · « ἀπέρχομαι , καί ἀποδίδωμι αὐτός ὁ ἀποστέλλω σερ ἀντιγράφω δέ ὁ Κύριος καί ἐπιστολή πρός ὁ Αὔγαρος , ἐπί λέξις ἔχω οὕτως · « Μακάριος εἰμί , Αὔγαρος , πιστεύω ἐν ἐγώ μή ὁράω ἐγώ . γράφω γάρ περί ἐγώ , ὁ ὁράω ἐγώ μή πιστεύω ἐν ἐγώ · ὁ δέ μή ὁράω ἐγώ αὐτός πιστεύω καί ζῶ . περι δέ ὅς γράφω ἐγώ ἔρχομαι πρός σύ , δήω εἰμί πᾶς πληρόω ἐγώ δις ὁ ἀποστέλλω , καί μετά ὁ πληρόω ἀναλαμβάνω ἐγώ πρός ὁ ἀποστέλλω ἐγώ πατήρ . ἐπειδάν δέ ἀναλαμβάνω , ἀποστέλλω σύ εἷς ὁ μαθητής ἐγώ , ὄνομα Θαδδαῖος , ὅστις καί ὁ πάθος σύ θεραπεύω καί ζωή αἰώνιος καί εἰρήνη σύ παρέχω , καί ὁ πόλις σύ γίγνομαι ὁ ἱκανός πρός ὁ μηδείς ὁ ἐχθρός κατισχύω αὐτός . » ἐπιτίθημι ἐν ὁ τέλος καί σφραγίς γράμμα Ἑβραῖος ἐνσημαίνω ἑπτά , ὅς τις μεθερμηνεύω οὗτος δηλόω , Θεός θεάομαι ἀμάω θέω . ὁ δέ τοπάρχης Αὔγαρος δέχομαι περιχαρῶς ὁ Ἀνανίας , πίπτω προσκυνέω ὁ