georgius-cedrenus.compendium-historiarum 295
Τῷ κα´ ἔτει τῆς βασιλείας Κωνσταντίου , τελευτήσαντος Εὐσεβίου τοῦ δυσσεβοῦς Κωνσταντινουπόλεως , κατῆλθον εἰς Ῥώμην πάλιν πρὸς Ἰούλιον τὸν πάπαν καὶ Κώνσταντα τὸν τοῦ βασιλέως [ Ρ ὅθα ] Κωνσταντίου ἀδελφὸν Ἀθανάσιος καὶ Παῦλος . Οἱ ὀρθόδοξοι τοίνυν Κωνσταντινουπόλεως Παῦλον προβαλόμενοι , ἐπεὶ οἱ Ἀρειανοὶ Μακεδόνιον ἀντεχειροτόνησαν . συμβάλλουσιν ἀλλήλοις , καὶ πολλοὶ ἀμφοτέρωθεν πίπτουσιν . Ἑρμογένης δὲ ὁ στρατηλάτης παρὰ Κωνσταντίου πεμφθείς εἰς τὸ ἐξελάσαι Παῦλον παρὰ τῶν ὀρθοδόξων κτείνεται καὶ εἰς τὴν θάλασσαν ῥίπτεται . Τοῦτο ὁ Κωνστάντιος μαθὼν καταλαμβάνει τὴν Κωνσταντινούπολιν , καὶ τὸν μὲν Παῦλον ἐξορίζει , οὐ μὴν δὲ ἐνθρονιάζει Μακεδόνιον . Ὕστερον δὲ παρὰ Ἰουλίου Ῥώμης μετὰ γραμμάτων ὁ Παῦλος ἀνελθὼν ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐξορίζεται , ὁ δὲ Μακεδόνιος τῇ Ἐκκλησίᾳ λῃστρικῶς ἐπιβαίνει , ἐφ´ ᾧκαὶ ἀναιροῦνται ἄνδρες τρισχίλιοι ἑκατὸν πεντήκοντα · καὶ οὕτω τῆς Ἐκκλησίας Ἀρειανοὶ κρατοῦσι , καὶ Ἀθανάσιος δὲ καὶ Παῦλος τὴν Ῥώμην πάλιν καταλαμβάνουσιν Ο καὶ προσελθόντες τῷ Κώνσταντι πάντα διηγήσαντο . Ὁ δὲ ἐπὶ τούτοις ἀγανακτήσας γράφει τῷ ἰδίῳ ἀδελφῷ λυπούμενος ἀποδοῦναι Παύλω καὶ Ἀθα νασίῳ τοὺς ἰδίους θρόνους . Μαγνεντίου δὲ ἐν Γαλλίαις τυραννήσαντος καὶ Κώνσταντα τὸν εὐσεβῆ ἀνελόντος , ἐπεὶ Κωνστάντιος ἐν Ἀντιοχείᾳ ὤν τοῦτο ἔμαθε , παρευθὺς τῆς πόλεως τὸν Παῦλον ἐξορίζει ἐν Κουκουσῷ . Κἀκεῖ ὑπὸ τῶν Ἀρειανῶν τῷ ἰδίω ὡυσφόρῳ ἀποπνίγεται , καὶ Μακεδόνιος πάλιν τοῦ θρόνου ἐπιλαμβάνεται , ὁ δὲ Ἀθανάσιος πάλιν φυγῇ τὴν σωτηρίαν πραγματεύεται . Ἰουλιανὸν δὲ τὸν ἀδελφὸν Γάλλου ἐκ τῆς φυλακῆς ἐξαγαγὼν Καίσαρα προβάλλεται καὶ εἰς Γαλλίας ἐκπέμπει , ζεύξας αὐτῷ πρὸς γάμον τὴν ἰδίαν ἀδελφὴν Ἑλένην τὴν καὶ Κων . σταντίαν . Γαμετὴ δὲ Κωνσταντίου ἦν Εὐσεβία ἡ περιώνυμος , ἧς τὸ κάλλος εἰς πᾶσαν ἐξῆλθε τὴν γῆν · ἀλλ´ ὁ ταύτης ἀνὴρ μαλθακώτερος ὑπάρχων τοῦ πρέποντος , ἐτι δὲ καὶ νοσηλευόμενος , οὐκ ἠδύνατο θεραπεῦσαι τὴν ἄνθρωπον , ἢ τῷ τῆς νεότητος ἄνθει καὶ Ὃ κάλλει τῆς φύσεως ὑπερζέουσα τῷ τῆς μητρομανίας περιέπεσε πάθει , φθίνουσα δὲ κατὰ μικρὸν ἐτελεύτησε , καὶ οὔτε τοῦ κάλλους οὔτε τῆς ἡλικίας οὔτε τῆς βασιλείας ἀπώνατο · Τὰ μέν γὰρ ἄλλα δεύτερ´ ἂν πάσχοι γυνὴ Ἀνδρὸς δ´ ἀμαρτάνουσα´ ἁμαρτάνει βίου . Τῷ κβʹ ἔτει οἱ Ἀρειανοὶ τὸν βασιλέα Κωνστάντιον κατὰ Ἀθανασίου παρέπεισαν ὡς κεφαλικὴν τιμωρίαν αὐτοῦ καταψηφίσασθαι · ἀλλὰ καὶ τότε φυγῇ ὁ ἅγιος τὴν σωτηρίαν ἐπραγματεύσατο . Σεισμοῦ δὲ μεγάλου ἐν Νικομηδείᾳ γενομένου περὶ ὥραν νυκτερινὴν τρίτην , τὴν πόλιν κατέλαβε , καὶ πὶήθη πολλὰ δι έφθειρε μετὰ τοῦ ἐπισκόπου Κεκροπίου . Μακεδόνιος τοίνυν τὸν θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως κατέχων μετήγαγε τὸ σῶμα τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου εἰς τὸν ἅγιον Ἀκάκιον ἀπὸ τοῦ ναοῦ τῶν [ ΡθΣ]Ἀγίων Ἀποστόλων , πτῶσιν ροφασιζόμενος τοῦναοῦ · τοῦ δὲ λαοῦ κωλύοντος φόνος γέγονε πολὺς , ὤστε πληρωθῆναι
Lemmas: ὁ κα´ ἔτος ὁ βασίλεια Κωνστάντιος , τελευτάω Εὐσέβιος ὁ δυσσεβής Κωνσταντινούπολις , κατέρχομαι εἰς Ῥώμη πάλιν πρός Ἰούλιος ὁ πάππας καί Κώνστας ὁ ὁ βασιλεύς [ Ρ ὅθα ] Κωνστάντιος ἀδελφός Ἀθανάσιος καί Παῦλος . ὁ ὀρθόδοξος τοίνυν Κωνσταντινούπολις Παῦλος προβάλλω , ἐπεί ὁ Ἀρειανός Μακεδ ́νιος ἀντιχειροτονέω . συμβάλλω ἀλλήλων , καί πολύς ἀμφοτέρωθεν πίπτω . Ἑρμογένης δέ ὁ στρατηλάτης παρά Κωνστάντιος πέμπω εἰς ὁ ἐξελαύνω Παῦλος παρά ὁ ὀρθόδοξος κτείνω καί εἰς ὁ θάλασσα ῥίπτω . οὗτος ὁ Κωνστάντιος μανθάνω καταλαμβάνω ὁ Κωνσταντινούπολις , καί ὁ μέν Παῦλος ἐξορίζω , οὖον μήv δέ ἐνθρονιάζω Μακεδ ́νιος . ὕστερος δέ παρά Ἰούλιος Ῥώμη μετά γράμμα ὁ Παῦλος ἀνέρχομαι ἐν Θεσσαλονίκη ἐξορίζω , ὁ δέ Μακεδόνιος ὁ ἐκκλησία λῃστρικός ἐπιβαίνω , ἐφίημι Ἴκος ἀναιρέω ἀνήρ τρισχίλιοι ἑκατόν πεντήκοντα · καί οὗτος ὁ ἐκκλησία Ἀρειανός κρατέω , καί Ἀθανάσιος δέ καί Παῦλος ὁ Ῥώμη πάλιν καταλαμβάνω ὁ καί προσέρχομαι ὁ Κώνστας πᾶς διηγέομαι . ὁ δέ ἐπί οὗτος ἀγανακτέω γράφω ὁ ἴδιος ἀδελφός λυπέω ἀποδίδωμι Παῦλος καί Ἀθα νάσιος ὁ ἴδιος θρόνος . Μαγνέντιος δέ ἐν Γαλλίας τυραννεύω καί Κώνστας ὁ εὐσεβής ἀναιρέω , ἐπεί Κωνστάντιος ἐν Ἀντιόχεια εἰμί οὗτος μανθάνω , παρευθύς ὁ πόλις ὁ Παῦλος ἐξορίζω ἐν Κουκουσά . ἀκέομαι ὑπό ὁ Ἀρειανός ὁ ἴδιος ὡυσφόρῳ ἀποπνίγω , καί Μακεδόνιος πάλιν ὁ θρόνος ἐπιλαμβάνω , ὁ δέ Ἀθανάσιος πάλιν φυγή ὁ σωτηρία πραγματεύομαι . Ἰουλιανός δέ ὁ ἀδελφός Γάλλος ἐκ ὁ φυλακή ἐξάγω Καῖσαρ προβάλλω καί εἰς Γαλλία ἐκπέμπω , ζεύγνυμι αὐτός πρός γάμος ὁ ἴδιος ἀδελφή Ἑλένη ὁ καί Κων . σταντίαν . γαμετή δέ Κωνστάντιος εἰμί Εὐσεβία ὁ περιώνυμος , ὅς ὁ κάλλος εἰς πᾶς ἐξέρχομαι ὁ γῆ · ἀλ ὁ οὗτος ἀνήρ μαλθακός ὑπάρχω ὁ πρέπω , ἔτι δέ καί νοσηλεύω , οὐ δύναμαι θεραπεύω ὁ ἄνθρωπος , ἢ ὁ ὁ νεότης ἄνθος καί ὅς κάλλος ὁ φύσις ὑπερζέω ὁ ὁ μητρομανία περιπίπτω πάθος , φθίω δέ κατά μικρός τελευτάω , καί οὔτε ὁ κάλλος οὔτε ὁ ἡλικία οὔτε ὁ βασίλεια ἀπονίναμαι · ὁ μέν γάρ ἄλλος δεύτερος εἄν πάσχω γυνή ἀνδρός δδʹ ἁμαρτάνω ἁμαρτάνω βίος . ὁ κβʹ ἔτος ὁ Ἀρειανός ὁ βασιλεύς Κωνστάντιος κατά Ἀθανάσιος παραπείθω ὡς κεφαλικός τιμωρία αὐτός καταψηφίζομαι · ἀλλά καί τότε φυγή ὁ ἅγιος ὁ σωτηρία πραγματεύομαι . σεισμός δέ μέγας ἐν Νικομήδεια γίγνομαι περί ὥρα νυκτερινός τρίτος , ὁ πόλις καταλαμβάνω , καί πήθω πολύς Ζεύς φθείρω μετά ὁ ἐπίσκοπος Κέκροψ . Μακεδόνιος τοίνυν ὁ θρόνος ὁ Κωνσταντινούπολις κατέχω μετάγω ὁ σῶμα ὁ μεγάλος Κωνσταντῖνος εἰς ὁ ἅγιος Ἀκάκιος ἀπό ὁ ναός ὁ [ ΡθΣ]Ἀγίων ἀπόστολος , πτῶσις ροφασιζόμενος τουναος · ὁ δέ λαός κωλύω φόνος γίγνομαι πολύς , ὥστε πληρόω