georgius-cedrenus.compendium-historiarum 339
Τῷ δ ἔτει ὁ τῆς μάνδρας Στυλίτης μέγας Συμεὼν ἐκοιμήθη , πρῶτος καταδείξας τὴν τοιαύτην ἄσκησιν . Τῷ εʹέτει γέγονεν ἐμπρησμὸς ἐν Κωνσταντινουπάλει . ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ νεωρίου καὶ φθάσας ἕως τοῦ Ἀγίου Θωμᾶ τῶν Ἀμάντων . Μαρκιανὸς δὲ ὁ οἰκονόμος τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας , τὸν ναὸν κτίσας τῆς Ἀγίας Ἀναστάσεως , ἔτι νέον ὄντα τοῦτον τοῦ ἐμπρησμοῦ διεσώσατο , ἀνελθὼν εἰς τὸ κεράμιον μετὰ Εὐαγγελίου καὶ θυμιατοῦ , καὶ τὸν Θεὸν δάκρυσιν ἐξιλεωσάμενος . Σφόδρα γὰρ ἐκράτει ὁ ἐμπρησμὸς οὗτος · κατὰ μὲν γὰρ ἀνατολὰς ἀπὸ τοῦ νεωρίου ἐπεκτεινόμενος μέχρι τοῦ Ἀγίου Ἰωάννου τοῦ Πτωχοῦ πρὸς δύσιν , ἐπὶ δὲ μεσημβρίας ἐν τῇ μέσῃ τῆς πόλεως ἀπὸ τῶν Λαύσου μέχρι τοῦ Ταύρου πάντα κατελυμήνατο . Περιιοανῆ δὲ καὶ τῶν ἄλλων διαφέροντα τὸ πῦρ κατανάλωσεν ἐν μὲν τῷ Κωνσταντίνου φόρῳ οἶκον μέγιστον σενάτου καλούμενον , ἐκ χαλκῶν εἰκόνων καὶ πορφυρῶν λίθων διακεκοσμημένον , ἐν ᾧπερ καὶ οἱ λογάδες ἐβουλεύοντο καὶ ὁ βασιλεὺς εἰσῄει , ἡνίκα ὑπατικὴν ἔλαβε στολὴν , καὶ τὸ νυμφαῖον τὸ τοῦδε τοῦ οἴκου κείμενον ἀντικρὺ , ἐν ᾧπερ οἱ γάμοι ἐγίνοντο τῶν οὐκ ἐχόντων οἴκους · ἐν δὲ τῷ Ταύρῳ οἶκον καὶ αὐτὸν τοῖς λογάσι καὶ τῷ βασιλεῖ ἐπιτής δειον , τοῖς μὲν εἰς τὸ συνιέναι καὶ περὶ τῶν πρακτέων διασκοπεῖν , τῷ δὲ ἐν τῇ ὑπάτῳ προκαθημέν , βουλῇ , ἐν δυοκαίδεκα ποικίλοις κίοσιν ἐκ Τρωϊκῆς λίθου , πέντε καὶ εἴκοσι ποδῶν ἔχουσι ὕψος , φέρουσι δὲ τὴν στέγην ἔκ τε νοτίου καὶ βορείου πλευροῦ σὺν τοῖς παρ´ ἑκάτερα κατὰ τὸ ἀνατολικὸν καὶ δυτικὸν ψαλίσιν , οὗ τὸ μὲν μῆκος σμ´ ποδῶν τὸ δὲ πλάτος πδ´ ἧν · καὶ τῶν ἰερῶν δὲ οἶκοι μέγιστοι δύο , διακεκοσμημένοι παντοίοις λίθοις , ὧν ὁ μὲν τοῦ τετραπύλου οὐ πόῤῥω ἐτύγχανεν ὢν , ὁ δὲ τῇ τοῦ Ταύρου ἐνέκειτο ἀγορᾷ . Καὶ ἄλλα πολλὰ κατελυμήνατο τὸ πῦρ , οἷον στοὰς ἐμβόλων , ἀγορὰς καὶ οἰκήσεις ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης , ἄχρι τοῦ ναοῦ τῶν Ἀγίων μαρτύρων Σεργίου καὶ Βάκχου , Τῷ σʹ ἔτει ζωγράφου τινὸς τὸν Σωτῆρα γράψαι τολμήσαντος καθ´ ὁμοιότητα τοῦ Διὸς ἐξηράνθη ἡ χείρ ὃν ἐξαγορεύσαντα δι´ εὐχῆς ἰάσατο Γεννάδιος . Φασὶ δέ τινες τῶν ἱστορικῶν ὅτι τὸ οὖλον καὶ ὀλιγότριχον σχῆμα ἐπὶ τοῦ Σωτῆρος οἰκειότερόν ἐστιν . Οὗτος ὁ Γεννάδιος τῇ νυκτὶ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ εἶδε φάντασμα δαιμονίου , ᾧ καὶ ἐπιτιμήσας ἤκουσεν αὐτοῦ κράζοντος ὡς αὐτοῦ μὲν ζῶντος ἐνδίδωσι , μετὰ δὲ θάνατον αὐτοῦ κρατήσει πάντως τῆς Ἐκκλησίας . Οὗτος ὁ Γεννάδιος κληρικῷ τῆς ἐκκλησίας , τοῦ Ἀγίου Ἐλευθερίου ἀτάκτῳ ὄντι πολλάκις ἐνουθέτει . Ἐπεὶ δὲ αὐτὸν κάμψαι οὐκ ἴσχυσε , δηλοῖ τῷ κἀγίῳ Ἐλευθερίῳ , ἐν τῷ ναῷ εἰπών διά [ Ρ ὃέθ ] τινος τῶν ὑπηρετουμένων αὐτῷ · Ἄγιε μάρτυρ Ἐλευθέριε , ἢ διόρθωσαι τὸν κληρικόν σου , ἢ ἔκκοψον αὐτόν . Καὶ
Lemmas: ὁ δ ἔτος ὁ ὁ μάνδρα στυλίτης μέγας Συμεών κοιμάω , πρῶτος καταδείκνυμι ὁ τοιοῦτος ἄσκησις . ὁ ἐάω γίγνομαι ἐμπρησμός ἐν κωνσταντινουπαλεω . ἄρχω ἀπό ὁ νεώριον καί φθάνω ἠώς ὁ Ἀγίας Θωμᾶς ὁ Ἄμαντος . Μαρκιανός δέ ὁ οἰκονόμος ὁ Μεγάλης ἐκκλησία , ὁ ναός κτίζω ὁ Ἀγίας Ἀνάστασις , ἔτι νέος εἰμί οὗτος ὁ ἐμπρησμός διασῴζω , ἀνέρχομαι εἰς ὁ κεράμιον μετά Εὐαγγέλιος καί θυμιατός , καί ὁ θεός δάκρυ ἐξιλεόω . σφόδρα γάρ κρατέω ὁ ἐμπρησμός οὗτος · κατά μέν γάρ ἀνατολή ἀπό ὁ νεώριον ἐπεκτείνω μέχρι ὁ Ἀγίας Ἰωάννης ὁ Πτωχός πρός δύσις , ἐπί δέ μεσημβρία ἐν ὁ μέσος ὁ πόλις ἀπό ὁ Λαῦσος μέχρι ὁ Ταῦρος πᾶς καταλυμαίνω . Περιιοανῆ δέ καί ὁ ἄλλος διαφέρω ὁ πῦρ καταναλίσκω ἐν μέν ὁ Κωνσταντῖνος φόρος οἶκος μέγας σενάτον καλέω , ἐκ χαλκός εἰκών καί πορφύρα λίθος διακοσμέω , ἐν ὅσπερ καί ὁ λογάς βουλεύω καί ὁ βασιλεύς εἰσέρχομαι , ἡνίκα ὑπατικός λαμβάνω στολή , καί ὁ νυμφαῖος ὁ ὅδε ὁ οἶκος κεῖμαι ἀντικρύ , ἐν ὅσπερ ὁ γάμος γίγνομαι ὁ οὐ ἔχω οἶκος · ἐν δέ ὁ Ταῦρος οἶκος καί αὐτός ὁ λογάς καί ὁ βασιλεύς ἐφίημι δείδω , ὁ μέν εἰς ὁ συνίημι καί περί ὁ πρακτέος διασκοπέω , ὁ δέ ἐν ὁ ὕπατος προκάθημαι , βουλή , ἐν δώδεκα ποικίλος κίων ἐκ Τρωϊκός λίθος , πέντε καί εἴκοσι πούς ἔχω ὕψος , φέρω δέ ὁ στέγη ἐκ τε νότιος καί βόρειος πλευρόν σύν ὁ παρ´ ἑκάτερος κατά ὁ ἀνατολικός καί δυτικός ψαλίς , ὅς ὁ μέν μῆκος σμ´ πούς ὁ δέ πλάτος πδ´ ἧμαι · καί ὁ ἱερός δέ οἶκος μέγας δύο , διακοσμέω παντοῖος λίθος , ὅς ὁ μέν ὁ τετράπυλον οὖον πόρρω τυγχάνω εἰμί , ὁ δέ ὁ ὁ Ταῦρος ἔγκειμαι ἀγορά . καί ἄλλος πολύς καταλυμαίνω ὁ πῦρ , οἷος στοά ἔμβολον , ἀγορά καί οἰκέω ἀπό θάλασσα ἠώς θάλασσα , ἄχρι ὁ ναός ὁ Ἀγίων μάρτυς Σέργιος καί Βάκχος , ὁ σός ἔτος ζωγράφος τις ὁ Σωτήρ γράφω τολμάω καθ´ ὁμοιότης ὁ Ζεύς ξηραίνω ὁ χείρ ὅς ἐξαγορεύω δις εὐχή ἰάομαι Γεννάδιος . φημί δέ τις ὁ ἱστορικός ὅτι ὁ ὅλος καί ὀλιγότριχος σχῆμα ἐπί ὁ Σωτήρ οἰκεῖος εἰμί . οὗτος ὁ Γεννάδιος ὁ νύξ ἐν ὁ θυσιαστήριον ὁράω φάντασμα δαιμόνιος , ὅς καί ἐπιτιμάω ἀκούω αὐτός κράζω ὡς αὐτός μέν ζῶ ἐνδίδωμι , μετά δέ θάνατος αὐτός κρατέω πάντως ὁ ἐκκλησία . οὗτος ὁ Γεννάδιος κληρικός ὁ ἐκκλησία , ὁ Ἀγίας ἐλευθέριος ἄτακτος εἰμί πολλάκις νουθετέω . ἐπεί δέ αὐτός κάμπτω οὐ ἰσχύω , δηλόω ὁ ἄγιος ἐλευθέριος , ἐν ὁ ναός εἶπον διά [ Ρ ὅς ] τις ὁ ὑπηρετέω αὐτός · Ἅγιος μάρτυς Ἐλευθέριος , ἢ διορθόω ὁ κληρικός σύ , ἢ ἐκκόπτω αὐτός . καί