georgius-cedrenus.compendium-historiarum 104
ἐπισυμβαίνουσι πανωλεθρίαι , πάντες δὲ τῷ νόμῳ ἢ τῳ φυσικῷ ἢ τῷ γραπτῷ ἢ καὶ ἀμφοῖν ὑπόδικοι καθιστάμενοι τοῖς ἀξίοις κατὰ καιρὸν τυγχάνουσιν ἐπιτιμίοις . Φεύγουσα δὲ τὸ τὰ καθ´ ἕκαστα τῶν ἀνθρώπων ἁμαρτήματα διὰ τὸ ἄπειρον ἀπαριθμεῖν ἡ Γραφὴ τὸ τοῦ βασιλέως ἀνόμημα ὡς αἴτιον τιμωρίας γενόμενον τοῖς βασιλευομένοις ὑφηγεῖται , οἷον δὴ καὶ ἐπὶ τοῦ Δαβὶδ γεγονὸς ὦπται . Ἀπέκειτο μὲν γὰρ ὁργὴ Κυρίου κατὰ Ἰσραὴλ διὰ τὰς πολυτρόπους αὐτῶν ἀθετήσεις δηλαδὴ , ἐπέσεισε δὲ πνεῦμα τὸν Δαβὶδ ἀριθμῆσαι τὸν Ἰσραήλ . Καὶ τούτου γενομένου παρέστη αὐτῷ πρωῒ Γὰδ ὁ προφήτης θεόθεν ἀποσταλείς καὶ τρία ἐκλέξασθαι αὐτῷ παρεγγυῶν , Ἡ τρία ἔτη λιμὸν ἐπὶ τὴν γῆν σου , ἢ τρεῖς μῆνας διωκόμενον φεύγειν ἐκ προσώπου τῶν ἐχθρῶν σου , ἢ τρεῖς ἡμέρας θάνατον γενέσθαι ἐν τῇ γῇ σου . Ὁ δὲ , « Στεναγμοὶ πάντοθεν · πλὴν ἐμπεσοῦμαι δὴ εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Κυρίου , ὅτι πολλοὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ , εἰς δὲ χεῖρας ἀνθρώπων μὴ ἐμπέσοιμι , ὅτι ἀνελεήμονες . » Καὶ ἐξελέξατο ἑαυτῷ τὸν θάνατον . Ἡσαν δὲ ἡμέραι θερισμοῦ πυρῶν , καὶ ἔδωκε Κύριος θάνατον ἀπὸ πρωΐθεν ἕως ἀρίστου , καὶ ἀπέθανον ἑβδομήκοντα χιλιάδες ἀνδρῶν . Ἢν δὲ ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ ἑστηκὼς παρὰ τὴν ἅλωνα Ὁρνᾶ τοῦ Γεβουσσαίου . Δαβὶδ δὲ βόα · « Ἰδοὺ ἐγὼ ἠδίκησα · γενέσθω ἡ χείρ σου ἐν ἐμοὶ καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός μου.ν Καὶ παρακληθεὶς ὁ Κύριος συνέσχε τὴν θραῦσιν τὴν κατὰ Ἰσραήλ . Ὅτι πρεσβύτερος γενόμενος ὁ Δαβὶδ τοῖς ἱματίοις οὐκ ἐθερμαίνετο , ναὶ ἤνεγκαν νεάνιδα παρθένον Ἀβισάκ τὴν Σωμανῖτιν , καὶ ἦν αὐτὸν περιθάλπουσα ἐπὶ τῆς κοίτης , καὶ ὁ βασιλεὺς οὐκ ἔγνω αὐτήν . Ἀδωνίας δὲ υἱὸς Δαβὶδ ἐπαιρόμενος ἐκράτει τῆς βασιλείας . Καὶ εἰσῆλθεν Βηρσαβεὲ πρὸς Δαβὶδ , καὶ προσκυνήσασα εἶπε · « Κύριε βασιλεῦ , ὥμοσάς μοι ἐν Κυρίῳ Θεῷ σου ὅτι Σολομῶν ὁ υἱός μου βασιλεύσει μετ´ ἐμέ . Καὶ ἰδοὺ νῦν Ἀδωνίας ἐβασίλευσε , καὶ σὺ οὐκ ἔγνως . » Ταῦτα ἀκούσας Δαβὶδ , ἀθροίσας τοὺς προφήτας καὶ ἱερεῖς , χρίει Σολομῶντα καὶ καθίζει ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ . ᾠκοδόμησε δὲ Δαβὶδ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἐπὶ τῆς ἀκρωρείας Ἰερουσαλὴμ τὴν ἠών , σκηνὴν ἐν αὐτῇ τῷ Θεῷ πηξάμενος , ἐν ᾖ τὴν κιβωτὸν ἀπέθετο . Ἐπὶ τούτου παρ´ Ἑλλησιν Ὅμηρος καὶ Ἰσίοδος ἐγνωρίζοντο . Τῷ δὲ δυο´ ἔτει Σολομῶν ἐβασίλευσε δωδεκαετὴς Ξλν . καὶ κρατεῖ ἔτη μʹ . Εἶχε δὲ γυναῖκας Ἰσραηλίτιδας καὶ ἐθνικὰς ἑπτακοσίας καὶ παλλακὰς τριακοσίας . Ἕνα δὲ μόνον ἄῤῥενα υἱὸν ἔσχε τὸν Ῥοβοὰμ , καὶ τοῦτον ἐξ ἀλλοφύλης Ναάβας τῆς Ἀμανίτιδος , ἀνάξιον [ . θα ] τῆς ἀρχῆς . Αὐτὸς τὸν Ἱερουσαλὴμ ναὸν ᾠκοδόμησεν , ἔνθα Δαβὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ τὴν Σιὼν ἐπήξατο , ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ δευτέρου ἔτους τῆς αὐτοῦ βασιλείας . Ἐν ἔτεσιν οὗν ἑπτὰ τελειοῖ αὐτόν . Εἰσὶν οὖν ἀπὸ Ἀδὰμ ἕως εἰκοστοῦ χρόνου τῆς ζωῆς Σολομῶντος ἔτη δφι . Οὗτος ὁ Σολομῶν δεύτερος υἱὸς τοῦ Δαβὶδ ἐκ τῆς Βηρσαβεὲ γέγονεν · ὁ γὰρ πρῶτος , ὁ ἀπὸ μοιχείας , τέθνηκε . Καὶ γὰρ ἀῤῥωστοῦντος αὐτοῦ ἐκακοπάθει Δαβὶδ ἐν ἀγρυπνίᾳ , καὶ σάκκῳ καὶ σποδῷ προσευχόμενος τῷ Θεῷ ἐπὶ τῷ
Lemmas: ἐπισυμβαίνω πανωλεθρία , πᾶς δέ ὁ νόμος ἢ ὁ φυσικός ἢ ὁ γραπτός ἢ καί ἄμφω ὑπόδικος καθίστημι ὁ ἄξιος κατά καιρός τυγχάνω ἐπιτίμιον . φεύγω δέ ὁ ὁ καθ´ ἕκαστος ὁ ἄνθρωπος ἁμάρτημα διά ὁ ἤπειρος ἀπαριθμέω ὁ γραφή ὁ ὁ βασιλεύς ἀνόμημα ὡς αἴτιος τιμωρία γίγνομαι ὁ βασιλεύω ὑφηγέομαι , οἷος δή καί ἐπί ὁ Δαυίδ γίγνομαι ὁράω . ἀπόκειμαι μέν γάρ ὀργή κύριος κατά Ἰσραήλ διά ὁ πολύτροπος αὐτός ἀθετέω δηλαδή , ἐπισείω δέ πνεῦμα ὁ Δαυίδ ἀριθμέω ὁ Ἰσραήλ . καί οὗτος γίγνομαι παρίστημι αὐτός πρωΐ Γάδ ὁ προφήτης θεόθεν ἀποστέλλω καί τρεῖς ἐκλέγω αὐτός παρεγγυάω , ὁ τρεῖς ἔτος λιμός ἐπί ὁ γῆ σύ , ἢ τρεῖς μείς διώκω φεύγω ἐκ πρόσωπον ὁ ἐχθρός σύ , ἢ τρεῖς ἡμέρα θάνατος γίγνομαι ἐν ὁ γῆ σύ . ὁ δέ , « στεναγμός πάντοθεν · πλήν ἐμπίπτω δή εἰς ὁ χείρ ὁ κύριος , ὅτι πολύς ὁ οἰκτιρμός αὐτός , εἰς δέ χείρ ἄνθρωπος μή ἐμπίπτω , ὅτι ἀνελεήμων . » καί ἐκλέγω ἑαυτοῦ ὁ θάνατος . ἡμι δέ ἡμέρα θερισμός πυρά , καί δίδωμι Κύριος θάνατος ἀπό πρωΐθεν ἠώς ἀγαθός , καί ἀποθνῄσκω ἑβδομήκοντα χιλιάς ἀνήρ . ἤν δέ ὁ ἄγγελος ὁ Θεός ἵστημι παρά ὁ ἅλων ὄρνα ὁ Γεβουσσαίου . Δαυίδ δέ βοῦς · « ἰδέ ἐγώ ἀδικέω · γίγνομαι ὁ χείρ σύ ἐν ἐγώ καί ἐν ὁ οἶκος ὁ πατήρ μουν καί παρακλάομαι ὁ Κύριος συνέχω ὁ θραῦσις ὁ κατά Ἰσραήλ . ὅτι2 πρέσβυς γίγνομαι ὁ Δαυίδ ὁ ἱμάτιον οὐ θερμαίνω , ναί φέρω νεᾶνις παρθένος Ἀβισάκ ὁ Σωμανῖτις , καί εἰμί αὐτός περιθάλπω ἐπί ὁ κοίτη , καί ὁ βασιλεύς οὐ γιγνώσκω αὐτός . Ἀδωνίας δέ υἱός Δαυίδ ἐπαίρω κρατέω ὁ βασίλεια . καί εἰσέρχομαι Βηρσαβεέ πρός Δαυίδ , καί προσκυνέω εἶπον · « κύριος βασιλεύς , ωμοσος ἐγώ ἐν κύριος Θεός σύ ὅτι Σολομών ὁ υἱός ἐγώ βασιλεύω μετέ ἐγώ . καί ἰδού νῦν Ἀδωνίας βασιλεύω , καί σύ οὐ γιγνώσκω . » οὗτος ἀκούω Δαυίδ , ἀθροίζω ὁ προφήτης καί ἱερεύς , χρίω Σολομών καί καθίζω ἐπί ὁ θρόνος αὐτός . οἰκοδομέω δέ Δαυίδ ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός ἐπί ὁ ἀκρώρεια Ἱεροσόλυμα ὁ ἠϊών , σκηνή ἐν αὐτός ὁ Θεός πήγνυμι , ἐν εἰμί ὁ κιβωτός ἀποτίθημι . ἐπί οὗτος παρ´ Ἕλλην Ὅμηρος καί Ἰσίοδος γνωρίζω . ὁ δέ δυο´ ἔτος Σολομών βασιλεύω δωδεκαετής Ξλν . καί κρατέω ἔτος εἷς . ἔχω δέ γυνή ισραηλιτιδαις καί ἐθνικός ἑπτακόσιοι καί παλλακή τριακόσιοι . ἕνος δέ μόνος ἄρσην υἱός ἔχω ὁ Ῥοβοάμ , καί οὗτος ἐκ ἀλλοφυλέω Ναάβας ὁ Ἀμανῖτις , ἀνάξιος [ . ἀνταπόλλυμι ] ὁ ἀρχή . αὐτός ὁ Ἱεροσόλυμα ναός οἰκοδομέω , ἔνθα Δαυίδ ὁ πατήρ αὐτός ὁ Σιών πήγνυμι , ἄρχω ἀπό ὁ δύο ἔτος ὁ αὐτός βασίλεια . ἐν ἔτος ἐν ἑπτά τελειόω αὐτός . εἰμί οὖν ἀπό Ἀδάμ ἠώς εἰκοστός χρόνος ὁ ζωή Σολομών ἔτος δφι . οὗτος ὁ Σολομών δύο υἱός ὁ Δαυίδ ἐκ ὁ Βηρσαβεέ γίγνομαι · ὁ γάρ πρῶτος , ὁ ἀπό μοιχεία , θνῄσκω . καί γάρ ἀῤῥωστοῦντος αὐτός κακοπαθέω Δαυίδ ἐν ἀγρυπνία , καί σάκκος καί σποδός προσεύχομαι ὁ Θεός ἐπί ὁ