georgius-cedrenus.compendium-historiarum 514
ανῆα · ἃ καὶ γέγονε μετὰ ταῦτα , τοῦ Βασιλείου τὴν ἀρχὴν διιθύνοντος . προεῖπε δὲ καὶ Γεωργίῳ τοῦ στρατιωτικῷ τὸν κατειληφότα αὐτὸν θάνατον ἐν τῇ σφενδόνῃ τοῦ ἱπποδρομίου · ἐκεῖσε γὰρ μ τοῦ Βασιλείου βασιλεύοντος , ἀποστασίας ἐγκλήματι περιπεσὼν ἀπετμήθη Ἡδη δὲ τοῦ ἦρος διαλάμποντος οἵ τε Ἀγαρηνοὶ καὶ Θεόφιλος κατ´ ἀλλήλων ἐξώρμησαν , ἀλλήλους δὲ πτοηθέντες ὑπέστρεψαν ἄπρακτοι . Ὑποστρέψας δὲ ὁ Θεόφιλος πρεσβείαν ἐδέξατο τοῦ Χαγάνου Χαζαρίας , ἐξαιτουμένου κτισθῆναι τὸ Μάρκελ ὀνομαζόμενον Κφρούριον · τοῦτο γὰρ ἐδόκει ἔρυμα καρτερὸν εἶναι τῆς τῶν Πατζινακῶν ἐφόδου , διεῖργον αὐτοὺς πρὸς τὰ μέρη τοῦ Τανάϊδος ποταμοῦ . Οὗ ὑπακούσας τῇ αἰτήσει ὁ βασιλεὺς ἐξαπέστειλέ τινα Πετρωνᾶν , καὶ τὴν τούτων αἴτησιν εἰς πέρας ἤγαγεν . Οὗτος ὑποστρέψας γνώμην ἐδεδώκει τῷ βασιλεῖ ὡς οὐκ ἄλλως ἄρξει τῆς Χερσῶνος βεβαίως ἢ στρατηγὸν προχειριζόμενος ἴδιον · μέχρι γὰρ ἐκείνου τοῦ χρόνου οὐδεὶς τῶν ἡμετέρων ἄρξων ἐκείνων ἐστέλλετο , ἀλλ´ ἐγχώριός τις πρωτεύων τὴν προσηγορίαν τὰ τῆς πόλεως ἦν διοικῶν . Προσδεξάμενος οὖν τὴν αὐτοῦ συμβουλὴν ὁ βασιλεὺς οὐκ ἄλλον ἀλλ´ ἐκεῖνον αὐτὸν ἐξαπέστειλε στρατηγὸν τῆς χώρας , διατάγματα πέμψας τῷ τότε πρωτεύοντι καὶ τοῖς ἄλλοις αὐτόχθοσι δυνατοῖς ὑπείκειν αὐτῷ ἀνενδοιάστως . Ἔκτοτε οὖν ἐκράτησε στρατηγοὺς εἰς Χερσῶνα πέμπεσθαι . Τῷ δ´ ἐπιόντι ἐνιαυτῷ τῆς ἐαρινῆς ἐπιστάσης ὥρας ἔξεισι κατὰ τῶν Ἀγαρηνῶν ὁ Θεόφιλος μετὰ δυνάμεως καὶ χειρὸς πολλῆς . Πρόεισι δὲ ποῤῥωτέρω τῆς Σνρίας , κείρων ὁμοῦ τὴν γῆν καὶ πορθῶν καὶ πᾶν τὸ προστυχὸν ληῖζόμενος . Πόλεις τε γὰρ πολέμου νόμῳ κατέσχε δύο καὶ ἠνδραποδίσατο , καὶ αὐτὴν δὲ τὴν λεγομένην [ ὅαθ ] Σωζόπετραν ἐξεπολιόρκησε , πατρίδα τυγχάνουσαν τοῦ ἀμερμουμνῆ · ὑπὲρ ἥς πολλὰ κατεδεήθη διὰ γραμμάτων οὗτος , φείσασθαι ἐκλιπαρήσας τῆς ἑαυτοῦ πατρίδος , εἰ καὶ μὴ προσέσχε τοῖς γραφομένοις ὁ βασιλεύς . Καὶ ταῦτα διοιΚκησάμενος ἐπάνεισι πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ὁ Θεόφιλος , τὸν Θεόφοβον κατόπιν λιπὼν ἐφ´ ᾧ τε διαθέσθαι τὰ τοῦ στρατοῦ καλῶς κάὶ διὰ τάχους πρὸς αὐτὸν ἐπαναδραμεῖν . Ἀλλ´ οἱ Πέρσαι διὰ τὴν τῶν σφῶν σιτηρεσίων ὑστέρησιν ὄντες περιαλγεῖς ἐν Σινώπῃ συσχόντες τὸν Θεόφοβον βασιλέα καὶ ἄκοντα ἀνεκήρυξαν , πολλὰ λιπαροῦντα καὶ ποτνιώμενον ἀποσχέσθαι τῆς τοιαύτης ὁρμῆς , καὶ ἐπαπειλοῦντα δεινὰ πείσεσθαι τούτους ὅσον οὔπω χάριν τοῦ τοιούτου τολμήματος . Ὡς δ´ οὐ προσεῖχον αὐτῷ ἀλλ´ ὅλῃ γνώμῃ καὶ προαιρέσει τοῦ ἐγχειρήματος εἴχοντο , λάθρα τὰ τελεσθέντα γνωρίζει τῷ βασιλεῖ , καὶ ἐνόρκως πληροφορεῖ ὡς οὐκ αὐτὸς , οἱ Πέρσαι δὲ τῶν τολμηθέντων αἴτιοι . Καὶ τότε μὲν τὴν ἐκείνου προαίρεσιν ὁ βασιλεὺς ἀποδέχεται , καὶ πρὸς τὰ βασίλεια αὐτὸν εἰσκαλεῖ , τὴν προτέραν εὐκλείαν ἀποδιδοὺς , συγγνώμην δὲ ἄπασι τοῖς Πέρσαις δίδωσι καὶ κακῶν ἀμνηστίαν . Οὓς καὶ πεισθέντας ταῖς ὑποσχέσεσι
Lemmas: ἄνειμι · ὁ καί γίγνομαι μετά οὗτος , ὁ Βασίλειος ὁ ἀρχή διιθύνω . προεῖπον δέ καί Γεώργιος ὁ στρατιωτικός ὁ καταλαμβάνω αὐτός θάνατος ἐν ὁ σφενδόνη ὁ ἱπποδρόμιος · ἐκεῖσε γάρ μ ὁ Βασίλειος βασιλεύω , ἀποστασία ἔγκλημα περιπίπτω ἀποτέμνω ἤδη δέ ὁ ἔαρ διαλάμπω ὁ τε Ἀγαρηνός καί Θεόφιλος κατ´ ἀλλήλων ἐξορμάω , ἀλλήλων δέ πτοέω ὑποστρέφω ἄπρακτος . ὑποστρέφω δέ ὁ Θεόφιλος πρεσβεία δέχομαι ὁ χαγᾶνος Χαζαρίας , ἐξαιτέω κτίζω ὁ Μαρκέλ ὀνομάζω Κφρούριον · οὗτος γάρ δοκέω ἔρυμα καρτερός εἰμί ὁ ὁ πατζινακη ἔφοδος , διείργω αὐτός πρός ὁ μέρος ὁ Τάναϊς ποταμός . οὗ ὑπακούω ὁ αἰτέω ὁ βασιλεύς ξαποστέλνω τις Πετρωνᾶς , καί ὁ οὗτος αἴτησις εἰς πέρας ἄγω . οὗτος ὑποστρέφω γνώμη δίδωμι ὁ βασιλεύς ὡς οὐ ἄλλως ἄρχω ὁ Χερσών βεβαίως ἢ στρατηγός προχειρίζω ἴδιος · μέχρι γάρ ἐκεῖνος ὁ χρόνος οὐδείς ὁ ἡμέτερος ἄρχω ἐκεῖνος στέλλω , ἀλ ἐγχώριος τις πρωτεύω ὁ προσηγορία ὁ ὁ πόλις εἰμί διοικέω . προσδέχομαι οὖν ὁ αὐτός συμβουλή ὁ βασιλεύς οὐ ἄλλος ἀλ ἐκεῖνος αὐτός ἐξαποστέλλω στρατηγός ὁ χώρα , διάταγμα πέμπω ὁ τότε πρωτεύω καί ὁ ἄλλος αὐτόχθων δυνατός ὑπείκω αὐτός ἀνενδοίαστος . ἔκτοτε οὖν κρατέω στρατηγός εἰς Χερσών πέμπω . ὁ δδʹ ἔπειμι ἐνιαυτός ὁ ἐαρινός ἐφίστημι ὥρα ἔξειμι κατά ὁ Ἀγαρηνός ὁ Θεόφιλος μετά δύναμις καί χείρ πολύς . πρόειμι δέ πρόσω ὁ Σνρίας , κείρω ὁμοῦ ὁ γῆ καί πορθέω καί πᾶς ὁ προστυγχάνω ληΐζομαι . Πόλις τε γάρ πόλεμος νόμος κατέχω δύο καί ἀνδραποδίζω , καί αὐτός δέ ὁ λέγω [ ὅς ] σωζοπετρα ἐκπολιορκέω , πατρίς τυγχάνω ὁ ἀμερμουμνῆς · ὑπέρ ἥς πολύς καταδέω διά γράμμα οὗτος , φείδομαι ἐκλιπαρέω ὁ ἑαυτοῦ πατρίς , εἰμί καί μή προσέχω ὁ γράφω ὁ βασιλεύς . καί οὗτος διοιΚκησάμενος ἐπάνειμι πρός ὁ βασιλεύω ὁ Θεόφιλος , ὁ Θεόφοβος κατόπιν λείπω ἐφίημι ὅς τε διατίθημι ὁ ὁ στρατός καλῶς κὰι διά τάχος πρός αὐτός ἐπανατρέχω . Ἀλ ὁ Πέρσης διά ὁ ὁ σφεῖς σιτηρέσιο ὑστέρησις εἰμί περιαλγής ἐν Σινώπη συνέχω ὁ Θεόφοβος βασιλεύς καί ἄκων ἀνακηρύσσω , πολύς λιπαρέω καί ποτνιάομαι ἀπέχω ὁ τοιοῦτος ὁρμή , καί ἐπαπειλέω δεινός πείθω οὗτος ὅσος οὔπω χάρις ὁ τοιοῦτος τόλμημα . ὡς δδʹ οὖον προσέχω αὐτός ἀλ ὅλος γνώμη καί προαίρεσις ὁ ἐγχείρημα ἔχω , λάθρῃ ὁ τελέω γνωρίζω ὁ βασιλεύς , καί ἔνορκος πληροφορέω ὡς οὐ αὐτός , ὁ Πέρσης δέ ὁ τολμάω αἴτιος . καί τότε μέν ὁ ἐκεῖνος προαίρεσις ὁ βασιλεύς ἀποδέχομαι , καί πρός ὁ βασίλεια αὐτός εἰσκαλέω , ὁ πρότερος εὔκλεια ἀποδίδωμι , συγγνώμη δέ ἄπας ὁ Πέρσης δίδωμι καί κακός ἀμνηστία . ὅς καί πείθω ὁ ὑπόσχεσις