georgius-cedrenus.compendium-historiarum 568
τὰς Συρακούσας προσσχόντες ταύτην ἐπολιόρκουν , καὶ τὰ ἐκτὸς ἐδήουν τῆς χώρας καὶ ἐληΐζοντο . Τοῦ δὲ στρατηγοῦ τῆς Σικελίας δῆλα ταῦτα θέντος τῷ βασιλεῖ , εὐθέως ἡ προευτρεπισθεῖσα ναυτικὴ δύναμις κἀν τῇ κτίσει τοῦ ναοῦ προσεδρεύουσα πρὸς Σικελίαν ἐκπέμπεται , Ἀδριανὸν τὸν πατρίκιον ἔχουσα ναύαρχον · ὃς τῆς βασιλίδος ἀπάρας , μὴ εὐθυπλοῶν δὲ , μόλις κατῆλθεν εἰς Πελοπόννησον , κατὰ δὲ τὴν Μονεμβασίαν ἐν τῷ καλουμένῳ λιμένι τοῦ Ἱέρακος προσορμίσας ἐπίψορον προσεδέχετο πνεῦμα . Ἐπὶ πολὺ δὲ χρονοτριβοῦντος αὐτοῦ κατὰ τὸν εἰρημένον λιμένα , καὶ μὴ βουλομένου κατὰ τὰς νηνεμίας εἰρεσίαις χρῆσθαι μηδὲ πρὸς ἐναντίον παραβάλλεσθαι κῦμα , τῶν Ἀγαρηνῶν σφοδρότερον ἐπικειμένων τῇ πολιορκίᾳ συνέβη τὴν πόλιν ἀλῶναι αὶ τῶν ἐν αὐτῇ φόνον γενέσθαι πολὺν , τοὺς δὲ λοιποὺς αἱχμαλωτισθῆναι , κατασκαφῆναι δὲ καὶ τὴν πόλιν , καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ πυρποληθῆναι θείους ναοὺς , περιβόητον καὶ λαμπράν μέχρι τοῦδε γενομένην καὶ πολλοὺς βαρβαρικοὺς ἀποσεισαμένην πολέμους , ἐν ἀκαῥεῖ δὲ χρόνῳ πᾶσαν ἀποβεβληκυῖαν τὴν εὔκλειαν . Τοῦ δὲ συμβάντος αἴσθησιν ἔλαβεν ὁ Ἀδριανὸς ἔ τοῦτον τὸν τρόπον · Τόπος ἐστὶ κατὰ τὴν Πελοπόννησον Ἕλος προσαγορευόμενος , διὰ τὸ συνηρεφὲς τῆς ἐκεῖσε ὕλης ταύτην λαχὼν τὴν προσωνυμίαν . Ἑν τούτῳ τὸ τῶν Ῥωμαίων ηὐλίζετο ναυτικόν . Μιᾷ γοῦν τῶν νυκτῶν τῶν ἐκεῖσε κατοικούντων δαιμόνων πρὸς ἀλλήλους διαλεγομένων ἤκουσαν οἱ νομεῖς ὡς ἑάλω τὴν χθὲς ἡμέραν Συράκουσα καὶ κατέσκαπται . Ἐξ ἑτέρου δὲ πρὸς ἕτερον διαπορθμευομένου τοῦ λόγου , ἔφθασε καὶ πρὸς Ἀδριανὸν τὸ διήγημα . [ Ρ . ὅβ Ὁ δὲ τοὺς ποιμένας μετακαλεσάμενος καὶ πολυπραγμονήσας εὖρε τὰ ακουσθέντα τοῖς ἐκείνων ἐπιβεβαιούμενα λόγοις . Βουληθεὶς δὲ καὶ αὐτήκοος γενέσθαι , μετὰ τῶν ποιμένων ἐν τῷ τόπῳ γενόμενος καὶ δι´ αὐτῶν ἐρώτησιν τοῖς δαίμοσι προσαγηοχὼς ἤκουσεν ὡς ἤδη ἑάλω Συράκουσα . Ἀδημονίᾳ δὲ καὶ λύπῃ ληφθεὶς πάλιν ἀνέφερε καὶ παρεμυθεῖτο ἑαυτὸν , μὴ χρῆναι πιστεύειν κρίνων λόγοις δαιμόνων ἀπατηλοῖς . Ἐσημειώσατο δὲ τέως τὴν ἡμέραν . Καὶ μετὰ δεκάτην ἦλθον αὐτάγγελοι τῶν φυγάδων τὸ γεγονὸς ἀτύχημα διηγούμενοι . Ἀφ´ ὧν πληροφορηθεὶς ὁ Ἀδριανὸς εὐθὺς ἀνεζεύγνυ , καὶ τὴν βασιλίδα ταχέως μετὰ τοῦ στόλου καταλαμβάνει , καὶ τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ ἱκέτης πρσσέφυγεν . Ἀλλ´ οὐδὲν αὐτὸν εἰς παντελῆ ἀποφυγὴν ὥνησεν ἡ καταφυγή · ἐκεῖθεν γὰρ ἀοσπασθεὶς ἐξωρίσθη . Ἀποστέλλεται δὲ Στέφανος ὁ τὴν προσηγορίαν Μαξέντιος ὁ Καππαδόκης , μετά τε Θρακῶν καὶ Μακεδόνων καὶ Καππαδοκῶν ἐπιλέκτων , στρατηγὸς Λαγγοβαρδίας . Καὶ ταύτῃν καταλαβὼν καὶ δι´ ἀνανδρίαν καὶ τρυφὴν μηδὲν ἄξιον λόγου διαπραξάμενος παραλύεται τῆς ἀρχῆς . Ἀποστέλλεται δὲ ἀντ´ αὐτοῦ Νικηφόρος ὁ κατὰ τὸν Φωκᾶν προσαγορευόμενος , ἀνὴρ γενναῖός τε καὶ δραστήριος . Ἐπήγετο δὲ μεθ´ ἑαυτοῦ δύναμίν τε ἱκανὴν καὶ τάγμα Μανιχαίων , ἔξαρχον ἔχον τὸν Χρυσόχειρον ὁιακονίτζην . Καταλαβὼν οὖν τὸν τόπον καὶ ταῖς μετὰ τοῦ Στεφάνου
Lemmas: ὁ Συράκουσαι προσέχω οὗτος πολιορκέω , καί ὁ ἐκτός δῃόω ὁ χώρα καί ληΐζομαι . ὁ δέ στρατηγός ὁ Σικελία δῆλος οὗτος θέω ὁ βασιλεύς , εὐθύς ὁ προευτρεπίζω ναυτικός δύναμις ἐν ὁ κτίζω ὁ ναός προσεδρεύω πρός Σικελία ἐκπέμπω , ἀδριανός ὁ πατρίκιος ἔχω ναύαρχος · ὅς ὁ βασιλίς ἀπαίρω , μή εὐθυπλοέω δέ , μόλις κατέρχομαι εἰς Πελοπόννησος , κατά δέ ὁ Μονεμβασία ἐν ὁ καλέω λιμήν ὁ Ἱέραξ προσορμίζω επιψορος προσδέχομαι πνεῦμα . ἐπί πολύς δέ χρονοτριβέω αὐτός κατά ὁ εἴρω λιμήν , καί μή βούλομαι κατά ὁ νηνεμία Εἰρεσίαι χράω μηδέ πρός ἐναντίος παραβάλλω κῦμα , ὁ Ἀγαρηνός σφοδρός ἐπίκειμαι ὁ πολιορκία συμβαίνω ὁ πόλις ἁλίσκομαι ὅς ὁ ἐν αὐτός φόνος γίγνομαι πολύς , ὁ δέ λοιπός αἰχμαλωτίζω , κατασκάπτω δέ καί ὁ πόλις , καί ὁ ἐν αὐτός πυρπολέω θεῖος ναός , περιβόητος καί λαμπρός μέχρι ὅδε γίγνομαι καί πολύς βαρβαρικός ἀποσείω πόλεμος , ἐν ἀκαρής δέ χρόνος πᾶς ἀποβάλλω ὁ εὔκλεια . ὁ δέ συμβαίνω αἴσθησις λαμβάνω ὁ ἀδριανός ἔ οὗτος ὁ τρόπος · τόπος εἰμί κατά ὁ Πελοπόννησος Ἕλος προσαγορεύω , διά ὁ συνηρεφής ὁ ἐκεῖσε ὕλη οὗτος λαγχάνω ὁ προσωνυμία . ἑν οὗτος ὁ ὁ Ῥωμαῖος αὐλίζομαι ναυτικός . εἷς γοῦν ὁ νύξ ὁ ἐκεῖσε κατοικέω δαίμων πρός ἀλλήλων διαλέγω ἀκούω ὁ νομεύς ὡς ἁλίσκομαι ὁ χθές ἡμέρα Συράκουσα καί κατασκάπτω . ἐς ἕτερος δέ πρός ἕτερος διαπορθμεύω ὁ λόγος , φθάνω καί πρός Ἀδριανός ὁ διήγημα . [ Ρ . οβʹ ὁ δέ ὁ ποιμήν μετακαλέω καί πολυπραγμονέω εὖρος ὁ ἀκούω ὁ ἐκεῖνος ἐπιβεβαιόω λόγος . βούλομαι δέ καί αὐτήκοος γίγνομαι , μετά ὁ ποιμήν ἐν ὁ τόπος γίγνομαι καί δις αὐτός ἐρώτησις ὁ δαίμων προσάγω ἀκούω ὡς ἤδη ἁλίσκομαι Συράκουσα . ἀδημονία δέ καί λύπη λαμβάνω πάλιν ἀναφέρω καί παραμυθέομαι ἑαυτοῦ , μή χρή πιστεύω κρίνω λόγος δαίμων ἀπατηλός . σημειόω δέ τέως ὁ ἡμέρα . καί μετά δέκατος ἔρχομαι αὐτάγγελος ὁ φυγάς ὁ γίγνομαι ἀτύχημα διηγέομαι . Ἀφή ὅς πληροφορέω ὁ ἀδριανός εὐθύς ἀναζεύγνυμι , καί ὁ βασιλίς ταχέως μετά ὁ στόλος καταλαμβάνω , καί ὁ Μεγάλη ἐκκλησία ἱκέτης προσφεύγω . Ἀλ οὐδείς αὐτός εἰς παντελής ἀποφυγή ὀνίνημι ὁ καταφυγή · ἐκεῖθεν γάρ ἀσπάζομαι ἐξορίζω . ἀποστέλλω δέ Στέφανος ὁ ὁ προσηγορία Μαξέντιος ὁ Καππαδόκης , μετά τε Θρᾷξ καί Μακεδών καί Καππαδόκαι ἐπίλεκτος , στρατηγός Λαγγοβαρδίας . καί οὗτος καταλαμβάνω καί δις ἀνανδρία καί τρυφή μηδείς ἄξιος λόγος διαπράσσω παραλύω ὁ ἀρχή . ἀποστέλλω δέ ἀντ´ αὐτός Νικηφόρος ὁ κατά ὁ Φωκᾶς προσαγορεύω , ἀνήρ γενναῖος τε καί δραστήριος . ἐπάγω δέ μεθ´ ἑαυτοῦ δύναμις τε ἱκανός καί τάγμα Μανιχαῖος , ἔξαρχος ἔχω ὁ χρυσοχειρων ὁιακονίτζην . καταλαμβάνω οὖν ὁ τόπος καί ὁ μετά ὁ Στέφανος