georgius-cedrenus.compendium-historiarum 498
οὔτ´ ἐν τοῖς πεσοῦσιν οὔτ´ ἐν τοῖς αἰχμαλώτοις , ἔμαθε δ´ ὅτι φυγὰς ᾤχετο , τοὺς καταδιώξοντας ἔπεμψεν · οἶ καὶ καταλαβόντες αὐτὸν ἐν Κῷ τῇ νήσῳ ξύλῳ κρεμάσαντες ἀπέκτειναν . Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνήρ τις πολεμικὸς καὶ φρονήσεως καὶ ἀγχινοίας οὐ » ἄμοιρο , τὸ ἐπώνυμον Ὁρύφας , στρατόν τινα προς τάξει ἀθροίσας βασιλικῇ , τὸν τεσσαρακοντάριον τότε καλούμενον ἐκ τοῦ διανεμηθῆναι αὐτοῖς ἀνὰ τεσσαράκοντα χρυσίνους , τάς τε ἄλλας νήσους ἐπιὼν ἀνῄρει τοὺς προνομεύοντας [ Ρ . ὅΙθ ] Ἀγαρηνοὺς , τοῖς μὲν λόχους ἐπάγων , τοῖς δὲ φανερῶς πολεμῶν , καὶ τοὺς Κρῆτας συνέστειλε καὶ τῆς πολλῆς καὶ ἀσχέτου ὁρμῆς ἀνεχαίτισε . Καὶ ταῦτα μὲν συνηνέχθη τῇδε Κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν καιρὸν Εὐφήμιός τις ἀνὴρ κατὰ Ἐικελίαν λαοῦ τινος ἐξηγούμενος , ἐρασθεὶς παρθένου τινὸς τὸ μοναδικὸν ἐκ παιδὸς ἀναλαβούσης σχῆμα , περὶ πολλοῦ ἐποιεῖτο τὸν οἰκεῖον ἔρωτα ἐκπληρῶσαι , σῶν νόμων οὐδὲ φροντίζων ὅλως , ἀλλ´ ὠς εἰς παράδειγμα μόνον ἀποβλέπων τὸν βασιλέα , τοιοῦτόν τι τολμήσαντα καὶ αὐτόν . Ἀρπάζει γοῦν τὴν παρθένον τοῦ ἀσκητηρίου καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἄκουσαν ἄγει . Ταύτης οὕν οἱ ἀδελφοὶ προσίασι τῷ Μιχαήλ , τὰ τοῦ δράματος διηγούμενοι · ὁ δὲ κελεύει τῷ στρατηγῷ , εἰ οὕτως καταλάβοι ἔχουσαν τὴν ἀλήθειαν , τὴν ῥῖνα τοῦ τετολμηκότος Εὐφημίου ἀποτεμεῖν . Ὅπερ μαθὼν ὁ Εὐφήμιος , συνωμότας λαβὼν τούς τέ ὑπὸ τὴν αὐτοῦ χεῖρα καὶ τινας τῶν συντουρμαρχῶν , τὸν στρατηγὸν ἐπὶ τούτῳ παραγενόμενον ἀπελαύνει καὶ πρὸς τὸν τῆς Ἀφρικῆς ἀποδιδράσκει ἡγούμενον , πᾶσαν τὴν Σικελίαν ὑπ´ ἐκεῖνον ποιῆσαι καθυπισχνούμενος καὶ διδόναι φόρους αὐτῷ πολλοὺς , εἰ μόνον ἀναγορευθείη Ῥωμαίων βασιλεύς . Δεξάμενος οὖν τὸν λόγον ὁ ἀμηρᾷς ἀναγορεύει τοῦτον βασιλέα Ῥωμαίων καὶ χεῖρα δίδωσι πολλὴν , καὶ τῆς Σικελίας γίνεται ἐγκρατὴς , παρ´ αὐτοῦ τούτου λαβὼν αὐτήν . Πλὴν ὁ μὲν Εὐφήμιος οὐ πολὺν χρόνον τοῦ βασιλικοῦ ἀπολαύσας ἀξιώματος ἀφαιρεῖται τὴν κεφαλὴν , τῆς οἰκείας ἀποστασίας καὶ παρανομίας τοῦτον λαβών τὸν μισθόν . Ἄξιον δὲ καὶ τὸν τρόπον εἰπεῖν τῆς αὐτοῦ ἀναιρέσεως . Ὡς γὰρ ἐν σχήματι βασιλικῷ περιῄει τὴν Σικελίαν ἀνευφημούμενος , ἀπήει κατὰ Συράκουσαν Ἄποθεν δὲ γενόμενος τῆς ἑαυτοῦ τάξεως καὶ τῶν δορυφόρων , καὶ ὅσον ἀπὸ τόξου βολῆς τῇ πόλει προσεγγίσας , ὡμίλει τοῖς πολίταις καὶ πρὸς ἑαυτὸν λόγοις τὴν ἐκείνων ἐφείλκετο εὔνοιαν . Μεμονωμένον δὲ ποῦτον ἰδόντες ἀδελφοὶ δύο Συρακούσιοι , πρὸς ἑαυτοὺς βουλευσάμενοι καὶ σύμπνοοι γενόμενοι καὶ τὸ ἓν φρονήσαντες προσέρχον ται τούτῳ εἰρωνικῶς τε καὶ τωθαστικῶς , ὡς βασιλεῖ τάχα τὴν προσήκουσαν τιμὴν ἀπονέμοντες . Ὁ δὲ Εὐφήμιος μὴ συνεὶς τὸν δόλον , τὴν παρ´ αὐτῶν ἀναγόρευσιν καὶ τὸν ἀσπασμὸν προσδεξάμενος , προσεκάλει τούτους μετὰ φιλοφροσύνης ὡς καὶ αὐτὸς τὸν οἰκεῖον ἀσπασμὸν ἀποδώσων . Καὶ δὴ κλίνας τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ στόμα προσερείσας τῷ στόματι θατέρου τῶν ἀδελφῶν , θριξὶ μὲν
Lemmas: οὔτ´ ἐν ὁ πίπτω οὔτ´ ἐν ὁ αἰχμάλωτος , μανθάνω δδʹ ὅτι φυγάς οἴχομαι , ὁ καταδιώκω πέμπω · οἶς καί καταλαμβάνω αὐτός ἐν Κῶς ὁ νῆσος ξύλον κρεμάννυμι ἀποκτείνω . μετά δέ οὗτος ἀνήρ τις πολεμικός καί φρόνησις καί ἀγχίνοια οὖον » άμοιρος , ὁ ἐπώνυμος ορυφημι , στρατός τις προς τάξις ἀθροίζω βασιλικός , ὁ τεσσαρακοντάριον τότε καλέω ἐκ ὁ διανέμω αὐτός ἀνά τεσσαράκοντα χρύσινος , ὁ τε ἄλλος νῆσος ἐπέρχομαι ἀναιρέω ὁ προνομεύω [ Ρ . Ἰώθ ] αγαρηνός , ὁ μέν λόχος ἐπάγω , ὁ δέ φανερῶς πολεμέω , καί ὁ Κρής συστέλλω καί ὁ πολύς καί ἄσχετος ὁρμή ἀναχαιτίζω . καί οὗτος μέν συμφέρω ὅδε κατά δέ ὁ αὐτός καιρός Εὐφήμιος τις ἀνήρ κατά Ἐικελίαν λαός τις ἐξηγέομαι , ἔραμαι παρθένος τις ὁ μοναδικός ἐκ παῖς ἀναλαμβάνω σχῆμα , περί πολύς ποιέω ὁ οἰκέω Ἔρως ἐκπληρόω , σός νόμος οὐδέ φροντίζω ὅλως , ἀλ ὡς εἰς παράδειγμα μόνος ἀποβλέπω ὁ βασιλεύς , τοιοῦτος τίς τολμάω καί αὐτός . ἁρπάζω γοῦν ὁ παρθένος ὁ ασκητήριο καί πρός ἑαυτοῦ ἀκούω ἄγω . Ταύτη οὖν ὁ ἀδελφός πρόσειμι ὁ Μιχαήλ , ὁ ὁ δρᾶμα διηγέομαι · ὁ δέ κελεύω ὁ στρατηγός , εἰμί οὕτως καταλαμβάνω ἔχω ὁ ἀλήθεια , ὁ ῥίς ὁ τολμάω Εὐφήμιος ἀποτέμνω . ὅπερ μανθάνω ὁ Εὐφήμιος , συνωμότης λαμβάνω ὁ τε ὑπό ὁ αὐτός χείρ καί τις ὁ συντουρμάρχης , ὁ στρατηγός ἐπί οὗτος παραγίγνομαι ἀπελαύνω καί πρός ὁ ὁ Ἀφρική ἀποδιδράσκω ἡγέομαι , πᾶς ὁ Σικελία ὑπό ἐκεῖνος ποιέω καθυπισχνέομαι καί δίδωμι φόρος αὐτός πολύς , εἰμί μόνος ἀναγορεύω Ῥωμαῖος βασιλεύς . δέχομαι οὖν ὁ λόγος ὁ ἀμηρᾶς ἀναγορεύω οὗτος βασιλεύς Ῥωμαῖος καί χείρ δίδωμι πολύς , καί ὁ Σικελία γίγνομαι ἐγκρατής , παρ´ αὐτός οὗτος λαμβάνω αὐτός . πλήν ὁ μέν Εὐφήμιος οὖον πολύς χρόνος ὁ βασιλικός ἀπολαύω ἀξίωμα ἀφαιρέω ὁ κεφαλή , ὁ οἰκεῖος ἀποστασία καί παρανομία οὗτος λαμβάνω ὁ μισθός . Ἄξιος δέ καί ὁ τρόπος εἶπον ὁ αὐτός ἀναίρεσις . ὡς γάρ ἐν σχῆμα βασιλικός περίειμι ὁ Σικελία ἀνευφημέω , ἄπειμι κατά Συράκουσαι ἄποθεν δέ γίγνομαι ὁ ἑαυτοῦ τάξις καί ὁ δορυφόρος , καί ὅσος ἀπό τόξον βολή ὁ πόλις προσεγγίζω , ὁμιλέω ὁ πολίτης καί πρός ἑαυτοῦ λόγος ὁ ἐκεῖνος ἐφέλκω εὔνοια . μονόω δέ ποῶ ὁράω ἀδελφός δύο Συρακούσιος , πρός ἑαυτοῦ βουλεύω καί συμπνοέω γίγνομαι καί ὁ εἷς φρονέω προσέρχομαι ὁ οὗτος εἰρωνικός τε καί τωθαστικός , ὡς βασιλεύς τάχα ὁ προσήκω τιμή ἀπονέμω . ὁ δέ Εὐφήμιος μή συνίημι ὁ δόλος , ὁ παρ´ αὐτός ἀναγόρευσις καί ὁ ἀσπασμός προσδέχομαι , προσκαλέω οὗτος μετά φιλοφροσύνη ὡς καί αὐτός ὁ οἰκέω ἀσπασμός ἀποδίδωμι . καί δή κλίνη ὁ κεφαλή καί ὁ στόμα προσερείδω ὁ στόμα θατέρου ὁ ἀδελφός , θρίξ μέν