georgius-cedrenus.compendium-historiarum 474
ἦσαν , ὁ δὲ τύραννος διὰ τῆς Χρυσῆς πόρτης εὐφημούμενος ὑπό τε τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ δήμου καὶ τῆς συγκλήτου ἦλθεν εἰς τὸν ἐν τοῖς Στουδίου τοῦ Προδρόμου ναὸν , κἀκεῖθεν δορυφορούμενος κατέλαβε τὰ βασίλεια . Μέλλων δὲ ἐπιβατήριον εὐχὴν ἐν τῷ χρυσῷ τρικλίνῳ ἀποδοῦναι τῷ Θεῷ , ἐκδυσάμενος ᾐν ἔτυχε φορῶν ἐσθῆτα παρέσχετο τῷ τῶν ἱπποκόμων στρατεύοντι Μιχαήλ . Τούτου δὲ αὐτὴν ἐξ αὐτῆς ἀμφιασαμένου , οἰωνὸς ἔδοξε τὸ γεγονὸς τοῖς θεασαμένοις ὡς μετὰ Λέοντα τῆς βασιλείας αὐτὸς ἐπιβήσεται . ἑτέραν δὲ μεταλαβόντος ἐσθῆτα τοῦ βασιλέως καὶ ἀπιόντος εἰς τὸν ἐν τῷ παλατίῳ νεὼν , ὅπισθεν ὁ Μιχαὴλ ἑπόμενος καὶ ἀπροσέκτως βαίνων καὶ προπετῶς τὸ ἄκρον τῆς βασιλικῆς ἐσθῆτος ἐπάτησε · τοῦτο κακὸν οἰωνὸν ὁ Λέων ἡγήσατο , καὶ ντωτερισρὸν ἔσεσθαι ἐξ αὐτοῦ καθυπώπτευσεν . Εἰσελθόντος δὲ ὅμως τοῦ τυράννου εἰς τὰ βασίλεια καὶ τὴν ἀπραγμόνως διδομένην αὐτῷ βασιλείαν μετὰ πραγμάτων καὶ ταραχῆς οὐ μικρᾶς κατεσχηκότος , θίιχαὴλό βασιλεὺς καὶ ἡ σύνευνος Προκοπία σὺν τοῖς σφετέροις παισὶν εἰς τὸν τῆς Θεοτόκου ναὸν ὃς Φάρος κατονομάζεται προσφυγόντες ἱκέται γίνονται . Οὓς ἐκεῖθεν ἀποσπάσας ὁ τύραννος ἀπ´ ἀλλήλων διέστησε , καὶ Μιχαήλ μὲν ὑπερόριον ἐν τῷ κατὰ τὴν νῆσον Ποώτην μοναστηρίῳ ἐποιήσατο , ἐν ᾧ τὴν κοσμικὴν ἀποθέμενος τρίχα τὸν λοιπὸν τῆς ζωῆς διήνυσε χρόνον , Θεοφύλακτον δὲ τὸν πρεσβύτερον τῶν τούτου υἱῶν ἐκτεμών συνάμα τῇ μητρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς ἐξορίᾳ παρέπεμψεν . Οὐ παρέλκον δὲ ἴσως ἱστορῆσαι καὶ ὅπως τῷ βασιλεῖ Μιχαὴλ προδεδήλωται ἡ τῆς βασιλείας ἀποβολή . Παιδίσκη τις ν οἰκογενὴς τῷ Μιχαήλ · αὕτη κατὰ τὰς σεληνιακὰς συνόδους πάθει μανίας ἡλίσκετο . ὁπότε γοῦν ἀλῴη τῷ πάθει , εἰς τόπον ἐρχομένη ἐν ὧ βοῦς τε καὶ λέων ἴδρυνται λίθινοι(κἀκ τούτων ἔχει τὴν προσηγορίαν ὁ τόπος , Βουκολέων ὀνομαζόμενος ) ἐβόα γεγωνοτέρᾳ φωνῇ πρὸς τὸν βασιλέα·«Κάτελθε κάτελθε , ὑποχώρει τῶν [ . ἀθ ] ἀλλοτρίων . » Τοῦτο πολλάκις γινόμενον θάμβος ἐνεποίει τῷ βασιλεῖ , καὶ εἰς φροντίδας οὐ τὰς τυχούσας ἐνέβαλε . Διὸ καὶ κοινολογεῖται περὶ τοῦ πράγματος τῶν συνήθων τινὶ καὶ οἰκείων Θεοδότῳ τῷ υἱῷ Μιχαὴλ πατρικίου τοῦ Μελισσηνοῦ , ὃν δὴ καὶ Κασσιτηρᾶν κατωνόμαζον , καὶ διάπειραν ἔσπευδε τῶν λεγομένων λαβεῖν . Ὁ δὲ Κγνώμην δίδωσι τοιάνδε , ἵν´ ἐπειδὰν κάτοχον τῇ μανίᾳ γένηται τὸ κοράσιον κατασχεθῇ , καὶ διερωτηθῇ Κτίνι προσήκουσα ἡ οἰκία τοῦ παλατίου ἐστὶ , καὶ ποῖον εἴη τούτῳ τὸ γνώρισμα . Ἐγένετο τοῦτο , τοῦ Θεοδότου τῇ πράξει ὑπηρετοῦντος . Καὶ τὸ τῆ κατοχῇ κατάσχετον γύναιον ἐρωτηθὲν τήν τε κλῆσιν ἐμφαίνει τοῦ Λέοντος καὶ τὸν χαρακτῆρα καὶ τὴν μορφὴν , προστίθησί τε ἀπελθεῖν κατὰ τὴν ἀκρόπολιν , ἐν ᾖ συναντήσειε δυσὶν ἀνδράσιν , ὧν ὁ τῷ ἡμιόνῳ ἔποχος ἐπιβήσεται πάντως τῆς βασιλείας . Ἡ μὲν οὗν εἶπε ,
Lemmas: εἰμί , ὁ δέ τύραννος διά ὁ Χρυσῆς Πόρτης εὐφημέω ὑπό τε ὁ στρατός καί ὁ δῆμος καί ὁ σύγκλητος ἔρχομαι εἰς ὁ ἐν ὁ στουδιον ὁ πρόδρομος ναός , ἐκεῖθεν δορυφορέω καταλαμβάνω ὁ βασίλεια . Μέλλων δέ ἐπιβατήριος εὐχή ἐν ὁ χρυσός τρίκλινος ἀποδίδωμι ὁ Θεός , ἐκδύω ἐάν τυγχάνω φορός ἐσθής παρέχω ὁ ὁ ἱππόκομος στρατεύω Μιχαήλ . οὗτος δέ αὐτός ἐκ αὐτός ἀμφιάζω , οἰωνός δοκέω ὁ γίγνομαι ὁ θεάομαι ὡς μετά Λέων ὁ βασίλεια αὐτός ἐπιβαίνω . ἕτερος δέ μεταλαμβάνω ἐσθής ὁ βασιλεύς καί ἄπειμι εἰς ὁ ἐν ὁ Παλάτιον ναός , ὄπισθεν ὁ Μιχαήλ ἕπω καί ἀπρόσεκτος βαίνω καί προπετῶς ὁ ἄκρος ὁ βασιλικός ἐσθής πατέω · οὗτος κακός οἰωνός ὁ Λέων ἡγέομαι , καί ντωτερισρὸν εἰμί ἐκ αὐτός καθυπώπτευσεν . εἰσέρχομαι δέ ὅμως ὁ τύραννος εἰς ὁ βασίλεια καί ὁ ἀπράγμων δίδωμι αὐτός βασίλειος μετά πρᾶγμα καί ταραχή οὖον μικρός κατέχω , θίιχαὴλό βασιλεύς καί ὁ σύνευνος Προκοπία σύν ὁ σφέτερος παῖς εἰς ὁ ὁ Θεοτόκος ναός ὅς Φάρος κατονομάζω προσφεύγω ἱκέτης γίγνομαι . ὅς ἐκεῖθεν ἀποσπάω ὁ τύραννος ἀπ´ ἀλλήλων διΐστημι , καί Μιχαήλ μέν ὑπερόριος ἐν ὁ κατά ὁ νῆσος Ποώτην μοναστήριον ποιέω , ἐν ὅς ὁ κοσμικός ἀποτίθημι θρίξ ὁ λοιπός ὁ ζωή διανύω χρόνος , Θεοφύλακτος δέ ὁ πρέσβυς ὁ οὗτος υἱός ἐκτέμνω συνάμα ὁ μήτηρ καί ὁ ἀδελφός εξορία παραπέμπω . οὖον παρέλκω δέ ἴσως ἱστορέω καί ὅπως ὁ βασιλεύς Μιχαήλ προδηλόω ὁ ὁ βασίλεια ἀποβολή . Παιδίσκη τις Ν οἰκογενής ὁ Μιχαήλ · οὗτος κατά ὁ σεληνιακός σύνοδος πάθος μανία ἁλίσκομαι . ὁπότε γοῦν ἁλίσκομαι ὁ πάθος , εἰς τόπος ἔρχομαι ἐν ἵημι βοῦς τε καί λέων ἱδρύω λίθινοι(κἀκ οὗτος ἔχω ὁ προσηγορία ὁ τόπος , Βουκολέων ὀνομάζω ) βοάω γεγωνός φωνή πρός ὁ βασιλέα·«Κάτελθε κατέρχομαι , ὑποχωρέω ὁ [ . αθʹ ] ἀλλότριος . » οὗτος πολλάκις γίγνομαι θάμβος ἐμποιέω ὁ βασιλεύς , καί εἰς φροντίς οὖον ὁ τυγχάνω ἐμβάλλω . Διὸ καί κοινολογώ περί ὁ πρᾶγμα ὁ συνήθης τις καί οἰκέω Θεόδοτος ὁ υἱός Μιχαήλ πατρίκιος ὁ Μελισσηνού , ὅς δή καί Κασσιτηρᾶν κατονομάζω , καί διάπειρα σπεύδω ὁ λέγω λαμβάνω . ὁ δέ Κγνώμην δίδωμι τοιόσδε , ὅς ἐπειδάν κάτοχος ὁ μανία γίγνομαι ὁ κοράσιον κατέχω , καί διερωτάω Κτίνι προσήκω ὁ οἰκίον ὁ Παλάτιον εἰμί , καί ποῖος εἰμί οὗτος ὁ γνώρισμα . γίγνομαι οὗτος , ὁ Θεόδοτος ὁ πρᾶξις ὑπηρετέω . καί ὁ τῆ κατοχή κατέχω γύναιον ἐρωτάω ὁ τε κλῆσις ἐμφαίνω ὁ Λέων καί ὁ χαρακτήρ καί ὁ μορφή , προστίθημι τε ἀπέρχομαι κατά ὁ ἀκρόπολις , ἐν εἰμί συναντάω δύο ἀνήρ , ὅς ὁ ὁ ἡμίονος ἔποχος ἐπιβαίνω πάντως ὁ βασίλεια . ὁ μέν ἐν εἶπον ,