georgius-cedrenus.compendium-historiarum 202
ὅς πάσης ἐναντίας δόξης καὶ λατρείας , καὶ ταύτῃ μόνῃ προσανέχειν τῇ θείᾳ μέχρις αἵματος θρησκεία καὶ καταστάσει . Ἐκ τῆς πολλῆς δὲ ἀσκήσεως καὶ καθαρότητος πολλοὶ καὶ τὰ μέλλοντα προγινώσκουσιν κ θείας ἐπιπνοίας καὶ χάριτος , ἀκαταπαύστῳ μελέτῃ προφητων καὶ λοιπῶν ἱερῶν λογίων καὶ προσευνῆ ἐμπαιδοτριβούμενοι Ταύτην οὖν ὁ Ἰώσηπος ἄκρως ἀσκήσας τὴν φιλοσοφίαν ἐπὶ μείζονι προκόπτειν ἔσπευσεν Ἀκούσας γάρ τινα διαφερόντως ἀσκοῦντα κατὰ τὴν ἔρημον Ἀββᾶν ὀνομαζόμενον , ἐσθῆτι μὲν ἀπὸ δένδρων καλυπτόμενον , τροφῇ δὲ αὐτομάτως φυομένῃ χρώμενον , καὶ τὴν ἄκραν ἄσκησιν αὐτοῦ ζηλώσας πρὸς αὐτὸν ἀφίκετο , καὶ τρεῖς παρ´ αὐτῷ ποιήσας ἐνιαυτοὺς εἰς τὴν πόλιν ὑπέστρεψε καὶ τῇ τῶν Φαρισαίων ἐπολιτεύετο δικαιοσύνῃ . Ὃ δέ γε Φίλων , ὡς εἴρηται , περὶ τῶν ἐξ Ἑβραίν ἡμετέρων ἀσκητῶν ἀναφανέντων μέμνηται σαφῶς ἐν τῷ λόγῳ ἐν ᾧ ἐπέγραψε περὶ θεωρητικοῦ βίου , οὓς Θεραπευτὰς καὶ τὰς ὁμοιοσχήμους καὶ ὁμοτρόπους γυναῖκας Θεραπεύτιδας ὠνόμασε . Καὶ θεραπευταὶ μὲν , φησὶν , ἐκέκληντο ἢ παρὰ τὸ τὰς ψυχὰς τῶν προσιόντων αὐτοῖς ἀπὸ κακίας παθῶν ἰατρῶν δίκην ἀπαλλάττοντας θεραπεύειν , ἢ τῆς περὶ τὸ θεῖον καθαρᾶς καὶ εἰλικρινοῦς θεραπείας καὶ θρησκείας ἓνεκα , Εἶτά φησι · πρῶτα μὲν ἀρχόμενοι φιλοσοφεῖν ἐξίστανται τῶν προσηκόντων καὶ τῶν ὑπαρχόντων · ἔπειτα δὲ πάσαις ἀποταξάμενοι ταῖς τοῦ βίου φροντίσι καὶ ἔξω τειχῶν προελθόντες ἐν μονάγροις καὶ κήποις καὶ ὄρεσι τὰς διατριβὰς ποιοῦνται , τὰς ἐκ τῶν ἀνομιῶν ἐπιμιξίας ἀλυσιτελεῖς τε καὶ βλαβεράς εἰδότες , τὸν προφητικὸν ζηλοῦσι καὶ ἀσκοῦσι βίον . Οὕτω πολλαχοῦ μὲν τῆς οἰκουμένης ἐστὶ τὸ γένοσδει γὰρ ἀγαθοῦ τελείου μετασχεῖν καὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Βάρβαρον ) , ἐν Αἰγύπτῳ δὲ πλεονάζει , καὶ μάλιστα περὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν . Καὶ ἐν ἑκάστῃ συμμορίᾳ οἴκημά ἐστιν ἱερὸν , ὃ καλοῦσι σεμνεῖον καὶ μοναστήριον , ἐν ᾧ μονούμενοι τὰ τοῦ σεμνοῦ βίου μυστήρια τελοῦνται , μηδεὶς μηδὲν κομίζοντες , μὴ ποτὸν , μὴ σῖτον , μηδέ τι τῶν ἄλλων ὅσα πρὸς τὴν τοῦ σώματος χρείαν ἀναγκαῖα , ἀλλὰ νόμους καὶ λόγια θεσπισθέντα διὰ προφητῶν καὶ ὕμνους καὶ τἄλλα οἷς ἐπιστήμη καὶ εὐσέβεια συναύξονται καὶ τελειοῦνται . Τὸ δὲ ἐξ ἑωθινοῦ μέχρις ἑσπέρας διάστημα σύμπαν αὐτοῖς ἐστιν ἄσκησις · ἐντυγχάνοντες γὰρ τοῖς ἱεροῖς γράμμασι φιλοσοφοῦσι τὴν πατρίαν φιλοσοφίαν . Ἐγκράτειαν δὲ ὥσπερ τινὰ θεμέλιον προκαταβαλλόμενοι τῇ ψυχῇ τὰς ἄλλας ἐποικοδομοῦσιν ἀρετάς · σιτίον γὰρ ἢ ποτὸν οὐδεὶς αὐτῶν προσενέγκοιτο πρὸ ἡλίου δύσεως , ἐπειδήπερ τὸ μὲν φιλοσοφεῖν ἄξιον φωτὸς κρίνουσι , σκότους δὲ τὰς τοῦ σώματος ἀνάγκας . Ἔνιοι δὲ καὶ δι´ ἡμερῶν τριῶν ὑπομιμνήσκονται τροφῆς , οἷς πλέον ὁ πόθος τῆς ἐπιστήμης ἐγίδρυται . Τινὲς δὲ οὔτως ἐνευφραίνονται καὶ τρυφῶς . ν ὑπὸ σοφίας ἑστιώμενοι πλουσίως καὶ ἀφθόνως τὰ δόγματα χορηγούσης , ὡς καὶ πρὸς διπλασίονα
Lemmas: ὅς πᾶς ἐναντίος δόξα καί λατρεία , καί οὗτος μόνος προσανέχω ὁ θεῖος μέχρι αἷμα θρησκεία καί κατάστασις . ἐκ ὁ πολύς δέ ἄσκησις καί καθαρότης πολύς καί ὁ μέλλω προγιγνώσκω Κ θεῖος ἐπίπνοια καί χάρις , ἀκατάπαυστος μελέτη προφήτης καί λοιπός ἱερός λόγιος καί προσευνῆ ἐμπαιδοτριβέομαι οὗτος οὖν ὁ Ἰώσηπος ἄκρως ἀσκέω ὁ φιλοσοφία ἐπί μείζων προκόπτω σπεύδω ἀκέω γάρ τις διαφερόντως ἀσκέω κατά ὁ ἐρῆμος Ἀββᾶς ὀνομάζω , ἐσθής μέν ἀπό δένδρον καλύπτω , τροφή δέ αὐτόματος φύω χράω , καί ὁ ἄκρος ἄσκησις αὐτός ζηλόω πρός αὐτός ἀφικνέομαι , καί τρεῖς παρ´ αὐτός ποιέω ἐνιαυτός εἰς ὁ πόλις ὑποστρέφω καί ὁ ὁ Φαρισαῖος πολιτεύω δικαιοσύνη . ὅς δέ γε Φίλων , ὡς εἴρω , περί ὁ ἐκ Ἑβραΐς ἡμέτερος ἀσκητής ἀναφαίνω μιμνήσκω σαφῶς ἐν ὁ λόγος ἐν ὅς ἐπιγράφω περί θεωρητικός βίος , ὅς θεραπευτής καί ὁ ομοιόσχημος καί ὁμότροπος γυνή θεραπευτιδαις ὀνομάζω . καί θεραπευτής μέν , φημί , καλέω ἢ παρά ὁ ὁ ψυχή ὁ πρόσειμι αὐτός ἀπό κακία πάθος ἰατρός δίκη ἀπαλλάσσω θεραπεύω , ἢ ὁ περί ὁ θέω καθαρός καί εἰλικρινής θεραπεία καί θρησκεία ἕνεκα , εἶτα φημί · πρῶτος μέν ἄρχω φιλοσοφέω ἐξίστημι ὁ προσήκω καί ὁ ὑπάρχω · ἔπειτα δέ πᾶς ἀποτάσσω ὁ ὁ βίος φροντίς καί ἔξω τεῖχος προέρχομαι ἐν μονάγροις καί κῆπος καί ὄρος ὁ διατριβή ποιέω , ὁ ἐκ ὁ ἀνομία ἐπιμιξία ἀλυσιτελής τε καί βλαβερός οἶδα , ὁ προφητικός ζηλόω καί ἀσκέω βίος . οὕτως πολλαχοῦ μέν ὁ οἰκέω εἰμί ὁ γένοσδει γάρ ἀγαθός τέλειος μετέχω καί ὁ Ἑλλάς καί ὁ βάρβαρος ) , ἐν Αἴγυπτος δέ πλεονάζω , καί μάλιστα περί ὁ Ἀλεξάνδρεια . καί ἐν ἕκαστος συμμορία οἴκημα εἰμί ἱερόν , ὅς καλέω σεμνεῖον καί μοναστήριον , ἐν ὅς μονόω ὁ ὁ σεμνός βίος μυστήριον τελέω , μηδείς μηδείς κομίζω , μή ποτόν , μή σῖτος , μηδέ τίς ὁ ἄλλος ὅσος πρός ὁ ὁ σῶμα χρεία ἀναγκαῖος , ἀλλά νόμος καί λόγιος θεσπίζω διά προφήτης καί ὕμνος καί ἄλλος ὅς ἐπιστήμη καί εὐσέβεια συναυξάνω καί τελειόω . ὁ δέ ἐκ ἑωθινός μέχρι ἑσπέρα διάστημα σύμπας αὐτός εἰμί ἄσκησις · ἐντυγχάνω γάρ ὁ ἱερός γράμμα φιλοσοφέω ὁ πάτριος φιλοσοφία . ἐγκράτεια δέ ὥσπερ τις θεμέλιος προκαταβάλλω ὁ Ψυχή ὁ ἄλλος ἐποικοδομέω ἀρετή · σιτίον γάρ ἢ ποτόν οὐδείς αὐτός προσφέρω πρό ἥλιος δύσις , ἐπεί ὁ μέν φιλοσοφέω ἄξιος φάος κρίνω , σκότος δέ ὁ ὁ σῶμα ἀνάγκη . ἔνιοι δέ καί δις ἡμέρα τρεῖς ὑπομιμνῄσκω τροφή , ὅς πλέω ὁ πόθος ὁ ἐπιστήμη εγιδρυος . Τινές δέ οὔτως ἐνευφραίνω καί τρυφάω . Ν ὑπό σοφία ἑστιάω πλούσιος καί ἄφθονος ὁ δόγμα χορηγέω , ὡς καί πρός διπλασίων