georgius-cedrenus.compendium-historiarum 328
ἐκποδῶν γεγονότος . Τούτῳ τῷ ἐνιαυτῷ πολλοὶ ἐν Περσίδι Χριστιανοὶ ὑπὸ τῶν μάγων μάρτυρες γεγόνασι . Τῷ δ´ αὐτῷ ἔτει πάλιν ἀπὸ τοῦ ἐμπρησμοῦ ἀνεκαινίσθη ἡ Μεγάλη ἐκκλησία . Τῷ ζʹ ἔτει Ἰουδαῖοι εἰς τὸν Ἵμμον πεδίον Χριστιανὸν παῖδα συλλαβόντες , ὡς παίζοντες δῆθεν καὶ τὸν σταυρὸν διασύροντες , τοῦτον ἐκρέμασαν ἐπὶ ξύλου , ἀνελόντες βασάνοις . Τοῦτο γνοὺς ὁ βασιλεὺς τοὺς Ἰουδαίους πρεπόντως ἐκόλασε . Τῷ ιδ´ ἔτει λιμὸς γέγονεν ἐν Πόντῳ , ὥστε τοὺς Παφλαγόνας εὐνουχίσαντας τὰ ἴδια τέκνα πιπράσκειν . Τούτῳ τῷ ἔτει ἐτελεύτησεν ἐν Ἀθήναις Λέοντιος ὁ φιλόσοφος , ὃς ἔγραψεν ἐν τῇ διαθήκῃ αὐτοῦ τὴν μὲν οὐσίαν μου πᾶσαν καταλιμπάνω τοῖς υἱοῖς μου , Ἀθηναΐδι δὲ τῇ ἐμῇ θυγατρὶ ἀφίω δοθῆναι χρυσίου νομίσματα ἑκατόν · ἀρκεῖ γὰρ αὐτῇ ἡ τύχη αὐτῆς . Ταύτην τὴν Ἀθηναῖδα ἐξ Ἀθηνῶν εἰσαχθεῖσαν θεασαμένη ἡ Πουλχερία κάλλει . ὅῦῒ ] σώματος διαπρέπουσαν καὶ συνέσει ψυχῆς καλλυνομένην καὶ λόγῳ κεκοσμημένην , πρὸς τὸν ἀρχιεπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως Ἀττικὸν ἀποστείλασα ἐβάπτισεν , Εὐδοκίαν μετονομάσασα · ἥντινα καὶ τῷ ταύτης ἀδελφῷ καὶ βασιλεῖ συνέζευξεν εἰς γυναῖκα . Τούτῳ τῷ ἔτει Ἀττικὸς ὁ ἐπίσκοπος Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου τὸ ὄνομα ἐν τοῖς ἱεροῖς διπτύχοις συν έταξε . Τελευτᾷ δὲ Ἀττικὸς ὁ πατριάρχης , καὶ χειροτονεῖται Σισίνιος . Ἀλλὰ τοσαύτῃ καὶ τηλικαύτῃ οὔσῃ τῇ Εὐδοκίᾳ λοξόν ὁ φθόνος ἐμβαλὼν ὄμμα τοιοῦτον κατειργάσατο δρᾶμα ἐσύστερον . Παυλινός τις μάγιστρος ἠγαπᾶτο παρὰ τῆς Εὐδοκίας ὡς ὢν λογιώτατος καὶ ὡραιότατος , ᾧ τινι συχνῶς τε καὶ ἰδίως συνετύγχανεν ὡς συμπράξαντι τοῖς γάμοις αὐτῆς . Τῇ οὖν ἡμέρᾳ τῶν ἁγίων θεοφανιῶν ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ ἀπιόντος τοῦ βασιλέως προσήγαγέ τις αὐτῷ ἐξ Ἀσίας πένης μῆλον μέγα καὶ ὑπερφυὲς , ὅπερ ἀπέστειλε τῇ Αὐγούστη , δεδωκὼς τῷ πένητι νομίσματα ἑκατόν , Αὐτὴ δὲ νοσοῦντι τότε Παυλίνῳ ἀπέστειλεν , ἀῤῥαβῶνα τῆς αὐτοῦ τελευτῆς . Ὁ δὲ Παυλῖνος ἀγνοῶν μετὰ Ἐήο ἡμέρας ἀπέστειλεν αὐτὸ τῷ βασιλεῖ . Ὁ δὲ βασιλεὺς τοῦτο γνωρίσας ἔκρυψε , καὶ εἰσελθὼν λέγει τῇ Αὐγούστῃ · Ποῦ ἐστὶ τὸ μῆλον ὅπερ σοι ἀπέστειλα ; Ἡ δὲ εἶπεν · Ἔφαγον αὐτό . Καὶ πάλιν ὥρκωαεν αὐτὴν τὴν σωτηρίαν αὐτοῦ , λέγων · Μή τινι τοῦτο πέπομφας ; Ἡ δὲ πάλιν εἶπε φαγεῖν αὐτὸ , προσθεῖσα καὶ τὴν σωτηρίαν τοῦ βασιλέως . Τότε εἰς ὀργὴν κινηθεὶς ὁ βασιλεὺς κελεύει τὸ μῆλον εἰσεν . εχθῆναι , τὸν δὲ Παυλῖνον ἀποστείλας τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ ἀπεκεφάλισεν . Ἔκτοτε δὲ γέγονε μεταξὺ αὐτῶν λύπη καὶ ἀπομερισμός . Γνοῦσα δὲ τοῦτο ἡ Αυγουστα ,
Lemmas: ἐκποδῶν γίγνομαι . οὗτος ὁ ἐνιαυτός πολύς ἐν Περσίς Χριστιανός ὑπό ὁ μάγος μάρτυς γίγνομαι . ὁ δδʹ αὐτός ἔτος πάλιν ἀπό ὁ ἐμπρησμός ἀνακαινίζω ὁ Μεγάλη ἐκκλησία . ὁ γῆ ἔτος Ἰουδαῖος εἰς ὁ Ἵμμον πεδίον Χριστιανός παῖς συλλαμβάνω , ὡς παίζω δῆθεν καί ὁ σταυρός διασύρω , οὗτος κρεμάννυμι ἐπί ξύλον , ἀναιρέω βάσανος . οὗτος γιγνώσκω ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος πρεπόντως κολάζω . ὁ ιδ´ ἔτος λιμός γίγνομαι ἐν Πόντος , ὥστε ὁ Παφλαγών εὐνουχίζω ὁ ἴδιος τέκνον πέρνημι . οὗτος ὁ ἔτος τελευτάω ἐν Ἀθῆναι Λεόντιος ὁ φιλόσοφος , ὅς γράφω ἐν ὁ διαθήκη αὐτός ὁ μέν οὐσία ἐγώ πᾶς καταλείπω ὁ υἱός ἐγώ , Ἀθηναΐς δέ ὁ ἐμέω θυγάτηρ ἀφίω δίδωμι χρυσίον νόμισμα ἑκατόν · ἀρκέω γάρ αὐτός ὁ τύχη αὐτός . οὗτος ὁ Ἀθηναΐς ἐκ Ἀθῆναι εἰσάγω θεάομαι ὁ Πουλχερία κάλλος . Ουι ] σῶμα διαπρέπω καί σύνεσις Ψυχή καλλύνω καί λόγος κοσμέω , πρός ὁ ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολις Ἀττικός ἀποστέλλω βαπτίζω , Εὐδοκία μετονομάζω · ὅστις καί ὁ οὗτος ἀδελφός καί βασιλεύς συζεύγνυμι εἰς γυνή . οὗτος ὁ ἔτος Ἀττικός ὁ ἐπίσκοπος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ὁ ὄνομα ἐν ὁ ἱερός δίπτυχος σῦς τάσσω . τελευτάω δέ Ἀττικός ὁ πατριάρχης , καί χειροτονέω Σισίνιος . ἀλλά τοσοῦτος καί τηλικόσδε εἰμί ὁ Εὐδοκία λοξός ὁ φθόνος ἐμβάλλω ὄμμα τοιοῦτος κατεργάζομαι δρᾶμα ἐσύστερον . Παυλῖνος τις μάγιστρος ἀγαπάω παρά ὁ Εὐδοκία ὡς εἰμί λόγιος καί ὡραῖος , ὅς τις συχνός τε καί ἰδίως συντυγχάνω ὡς συμπράσσω ὁ γάμος αὐτός . ὁ οὖν ἡμέρα ὁ ἅγιος Θεοφανιών ἐν ὁ μέγας ἐκκλησία ἄπειμι ὁ βασιλεύς προσάγω τις αὐτός ἐκ Ἀσία πένης μῆλον μέγας καί ὑπερφυής , ὅσπερ ἀποστέλλω ὁ Αυγούστη , δίδωμι ὁ πένης νόμισμα ἑκατόν , αὐτός δέ νοσέω τότε Παυλῖνος ἀποστέλλω , ἀρραβών ὁ αὐτός τελευτή . ὁ δέ Παυλῖνος ἀγνοέω μετά Ἐήο ἡμέρα ἀποστέλλω αὐτός ὁ βασιλεύς . ὁ δέ βασιλεύς οὗτος γνωρίζω κρύπτω , καί εἰσέρχομαι λέγω ὁ Αυγούστη · πός εἰμί ὁ μῆλον ὅσπερ σύ ἀποστέλλω ; ὁ δέ εἶπον · ἔφαγον αὐτός . καί πάλιν ὁρκόω αὐτός ὁ σωτηρία αὐτός , λέγω · μὴ τις οὗτος πέμπω ; ὁ δέ πάλιν εἶπον ἐσθίω αὐτός , προστίθημι καί ὁ σωτηρία ὁ βασιλεύς . τότε εἰς ὀργή κινέω ὁ βασιλεύς κελεύω ὁ μῆλον ἵζω . ἔχθω , ὁ δέ Παυλῖνος ἀποστέλλω ὁ νύξ ἐκεῖνος ἀποκεφαλίζω . ἔκτοτε δέ γίγνομαι μεταξύ αὐτός λύπη καί ἀπομερισμός . γιγνώσκω δέ οὗτος ὁ Αὐγούστα ,