georgius-cedrenus.compendium-historiarum 336
ὑμᾶς ἀνακηρύξω . Τότε διδόασιν αὐτῷ σʹ νομίσματα , λέγοντες · Πορεύου ἐν τῇ πόλει , καὶ μέμνησο ἡμῶν ὅτε ὁ Θεὸς ὑψώσει σε . Χρόνου δὲ διελθόντος ὁλίγου καὶ Θεοδοσίου τελευτήσαντος , βασιλεὺς ἀνεδείχθη , ὡς προέφημεν , καὶ ὑπομνησθεὶς τῆς ἐν Λυκίᾳ εὐεργεσίας , Τατιανὸν καὶ Ἰούλιον μεταπεμψάμενος πατέρας αὐτοὺς ἀνεκήρυξε , καὶ τὸν μὲν Τατιανὸν ἔπαρχον ἐποίησε τῆς πόλεως , τῷ δὲ Ἰουλίῳ τὴν τῶν Λυκίων ἐνεχείρισεν ἀρχήν . Ὑπὸ Γιζερίχου δὲ πάλιν εἰς Ἀφρικὴν κρατηθεὶς , ἔτι στρατιώτῃ ὄντι τοῦτο αὐτῷ ἐξεγένετο · ὅθεν ὁ Γιζέριχος ὅρκῳ αὐτὸν ἠσφαλίσατο ὅτι εἰ βασιλεύσει , μὴ πολεμῆσαί ποτε Οὐανδήλοις , καὶ ἀπολύει αὐτόν . Τοίνυν καὶ ἡ μακαρία Πουλχερία μεθ’´ ἑτέρων πολλῶν ἐκκλησιῶν ἐξαιρέτως τὸν ἐν Βλαχέρναις ναὸν ᾠκοδόμησε καὶ τῇ Θεοτόκῳ ἀνατέθεικεν ἐν ἀρχῇ τῆς βασιλείας Μαρκιανοῦ . Τῷ βʹ αὐτοῦ ἔτει ἡ ἐν Χαλκηδόνι ἀγία τετάρτη σύνοδος γέγονεν ὑπὸ Πατέρων χλʹ , ἐν τῷ μαρτυρίῳ τῆς πανευφήμου Εὐφημίας , κατὰ Εὐτυχους καὶ Διοσκόρου καὶ Νεστορίου τῶν ματαίων , λεγόντων μήτε τὴν σάρκα τοῦ Κυρίου ὁμοούσιον ἡμῖν εἶναι , ἀλλ´ ἐκ δύο μὲν φύσεων τὴν ἕνωσιν λέγεσθαι , μίαν δὲ φύσιν ἀποτελεσθῆναι μετὰ τὴν ἕνωσιν , καὶ ὡς ἐν φαντασίᾳ τὴν σάρκα φορέσαι τὸν Κύριον μυθολογούντων καὶ τῇ θεότητι πάθος ἀπονεμόντων . Ἡγοῦντο δὲ τῆς συνόδου Λέοντος πάπα Ῥώμης τοποτηρηταὶ Πασχάσιος καὶ Λουκίνσιος ἐπίσκοποι καὶ Βονιφάκιος πρεσβύτερος , Ἀνατόλιος Κωνσταντινουπόλεως , Ἰουβενάλης Ἰεροσολύμων . Καθαιροῦνται τοίνυν οἱ αἱρετικοὶ καὶ ἐξορίζονται ἐν Γάγγρα , · χειροτονεῖται δὲ Προτέριος ἐπίσκοπος Ἀλεξανδρείας ἀντὶ Διοσκόρου . Ἡ δὲ ἀγία σύνοδος ἐξεφώνησε τέλειον Θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον τὸν αὐτὸν ἐν δύο φύσεσιν , ἀσυγχύτως , ἀδιαιρέτως , τὸν Κύριον ἡμῶν καὶ Θεὸν Ἰησοῦν Χριστόν . Δύο δὲ εἰρήκασι φύσεις τῷ λόγῳ τῆς διαφορᾶς , οὐ τῷ λόγῳ τῆς διαιρέσεως . Τήν τε τοῦ Ῥώμης πάπα Λέοντος ἐπιστολὴν πρὸς Φλαβιανὸν γραφεῖσαν ὡς στήλην ὀρθοδοξίας ἐδέξαντο . Ἐπικυροῦσι δὲ καὶ τὴν Νεστορίου καθαίρεσιν . Ἐδέξαντο δὲ Θεοδώρητον καὶ Ἵβαν ὡς ἀναθεματίσαντας Νεστόριον . Τῷ γʹέτει ἡ μακαρία καὶ εὐσεβὴς Πουλχερία ἐκοιμήθη ἐν Κριστῷ παρθένος καὶ μὴ διαφθαρεῖσα , πάντα τὰ ἑαυτῆς πτωχοῖς διανείμασα Τῷ δʹ ἔτει Οὐαλεντινιανὸς ὁ τῆς Ῥώμης βασιλεὺς τῶν μὲν ὀρθῶν τῆς Ἐκκλησίας δογμάτων ἀντελαμβάνετο , πολλῇ δὲ τῇ παρανομίᾳ ἐν τῇ ἑαυτοῦ διαίτη ἐκέχρητο · εὐπρεπεστάτῃ γὰρ γυναικὶ Εὐδοξίᾳ συζών , θυγατρὶ Θεοδοσίου τοῦ βασιλέως , ἀλλοτρίαις δαιμονιωδῶς ἐκέχρητο . Ὡμίλει δὲ συνεχῶς καὶ τοῖς τὰ περίερ γα πράττουσι · διὸ καὶ οἰκτίστῳ παραδίδοται θανάτῳ . Μαξίμου γὰρ τοῦ ἐπὶ Θεοδοσίου τοῦ μεγάλου τυραννήσαντος ἔκγονος καὶ ὀμώνυμος , ἐν τοῖς κατὰ Ῥώμην πατρικίοις τελῶν , ἔνδον τοῦ παλατίου γενόμανος τὸν Οὐαλεντινιανὸν ἀπέσφαξε καὶ τῇ Εὐδοξίᾳ συνεγένετο καὶ τῆς βασιλείας ἐκράτησε · δι´ ὧν γάρ τις ἁμαρτάνει , δι´ αὐτῶν καὶ παιδεύεται . Ἐπὶ τούτοις ἡ Εὐδοξία ἀχθομένη μεταπέμπεται τὸν
Lemmas: σύ ανακηρύσσω . τότε δίδωμι αὐτός σός νόμισμα , λέγω · Πόρευος ἐν ὁ πόλις , καί μιμνήσκω ἐγώ ὅτε ὁ θεός ὑψόω σύ . Χρόνος δέ διέρχομαι ὀλίγος καί Θεοδόσιος τελευτάω , βασιλεύς ἀναδείκνυμι , ὡς πρόφημι , καί ὑπομιμνῄσκω ὁ ἐν Λύκιος εὐεργεσία , Τατιανός καί Ἰούλιος μεταπέμπω πατήρ αὐτός ἀνακηρύσσω , καί ὁ μέν Τατιανός ἔπαρχος ποιέω ὁ πόλις , ὁ δέ Ἰούλιος ὁ ὁ Λύκιος ἐγχειρίζω ἀρχή . ὑπό Γιζέριχος δέ πάλιν εἰς Ἀφρική κρατέω , ἔτι στρατιώτης εἰμί οὗτος αὐτός ἐκγίγνομαι · ὅθεν ὁ Γιζέριχος Ὅρκος αὐτός ἀσφαλίζω ὅτι εἰμί βασιλεύω , μή πολεμέω ποτός Οὐανδήλοις , καί ἀπολύω αὐτός . τοίνυν καί ὁ μακάριος Πουλχερία μεθίημι ἕτερος πολύς ἐκκλησία ἐξαίρετος ὁ ἐν Βλαχέρναις ναός οἰκοδομέω καί ὁ Θεοτόκος ἀνατίθημι ἐν ἀρχή ὁ βασίλεια Μαρκιανός . ὁ βε αὐτός ἔτος ὁ ἐν Χαλκηδών ἅγιος τέταρτος σύνοδος γίγνομαι ὑπό Πατέρων χλέω , ἐν ὁ μαρτύριον ὁ πανευφημέω Εὐφημία , κατά Εὐτυχής καί Διόσκορος καί Νεστόριος ὁ μάταιος , λέγω μήτε ὁ σάρξ ὁ κύριος ὁμοούσιος ἐγώ εἰμί , ἀλ ἐκ δύο μέν φύσις ὁ ἕνωσις λέγω , εἷς δέ φύσις ἀποτελέω μετά ὁ ἕνωσις , καί ὡς ἐν φαντασία ὁ σάρξ φορέω ὁ κύριος μυθολογέω καί ὁ θεότης πάθος ἀπονέμω . ἡγέομαι δέ ὁ σύνοδος Λέων πάππας Ῥώμη τοποτηρητής Πασχάσιος καί Λουκίνσιος ἐπίσκοπος καί Βονιφάκιος πρέσβυς , Ἀνατόλιος Κωνσταντινούπολις , Ιουβενάλης Ἱερουσαλήμ . καθαιρέω τοίνυν ὁ αἱρετικός καί εξορίζω ἐν Γάγγρα , · χειροτονέω δέ Προτέριος ἐπίσκοπος Ἀλεξάνδρεια ἀντί Διόσκορος . ὁ δέ ἅγιος σύνοδος ἐκφωνέω τέλειος θεός καί τέλειος ἄνθρωπος ὁ αὐτός ἐν δύο φύσις , ἀσύγχυτος , ἀδιαιρέτως , ὁ κύριος ἐγώ καί θεός Ἰησοῦς Χριστός . δύο δέ εἴρω φύσις ὁ λόγος ὁ διαφορά , οὖον ὁ λόγος ὁ διαίρεσις . ὁ τε ὁ Ῥώμη πάππας Λέων ἐπιστολή πρός Φλαβιανός γράφω ὡς στήλη ὀρθοδοξία δέχομαι . ἐπικυρόω δέ καί ὁ Νεστόριος καθαίρεσις . δέχομαι δέ Θεοδώρητος καί Ίβαν ὡς ἀναθεματίζω Νεστόριος . ὁ γέτης ὁ μακάριος καί εὐσεβής Πουλχερία κοιμάω ἐν χριστός παρθένος καί μή διαφθείρω , πᾶς ὁ ἑαυτοῦ πτωχός διανέμω ὁ δέ ἔτος Οὐαλεντινιανός ὁ ὁ Ῥώμη βασιλεύς ὁ μέν ὀρθός ὁ ἐκκλησία δόγμα ἀντιλαμβάνω , πολύς δέ ὁ παρανομία ἐν ὁ ἑαυτοῦ δίαιτα χράομαι · εὐπρεπής γάρ γυνή Εὐδοξία συζάω , θυγάτηρ Θεοδόσιος ὁ βασιλεύς , ἀλλότριος δαιμονιωδῶς χράομαι . ὁμιλέω δέ συνεχῶς καί ὁ ὁ Περιέρ γῆ πράσσω · διό καί οἴκτιστος παραδίδωμι θάνατος . Μάξιμος γάρ ὁ ἐπί Θεοδόσιος ὁ μέγας τυραννεύω ἔκγονος καί ὁμώνυμος , ἐν ὁ κατά Ῥώμη πατρίκιος τέλος , ἔνδον ὁ Παλάτιον γίγνομαι ὁ Οὐαλεντινιανός ἀποσφάζω καί ὁ Εὐδοξία συγγίγνομαι καί ὁ βασίλεια κρατέω · δις ὅς γάρ τις ἁμαρτάνω , δις αὐτός καί παιδεύω . ἐπί οὗτος ὁ Εὐδοξία ἄχθομαι μεταπέμπω ὁ