georgius-cedrenus.compendium-historiarum 235
δῆλον ἐντεῦθεν . Μετὰ γὰρ τὴν μυσαράν ἑορτὴν ἡν ἐπετέλεσαν τοῖς δαιμονίοις μοσχοποιήσαντες , τότε τὰς θυσίας ἐπέτρεψε , μονονουχὶ λέγων · Μαίνεσθε καὶ βούλεσθε θύειν ; Οὐκοῦν ἐμοὶ θύετε . Ἀλλ´ ὅμως καὶ τοῦτο ἐπιτρέψας οὐ μέχρι τέλους ἀφῆκεν , ἀλλὰ διὰ σοοωτάτης μεθόδου πάλιν ἀνήγαγε . Καὶ ὥσπερ ὁ ἰατρὸς ἐκεῖνος συγχωρήσας τῇ ἐπιθυμίᾳ τοῦκάμνοντος , εἰτα φιάλην οἴκοθεν κομίσας κελεύσει ταύτη μόνῃ τῆς ψυχροποσίας μεταλαβεῖν , καὶ τοῦ κάμνοντος πεισθέντος λάθρα τοῖς ἐπιτηδείοις ἐπιτάξει συντρῖψαι τὴν φιάλην αὐτὴν ἵνα λανθανόντως καὶ ἀνυπόπτως αὐτὸν ἀπαγάγῃ τῆς ἐπιθυμίας αὐτῆς · οὕτω καὶ ὁ Θεὸς ἐποίησε · θύειν ἐπιτρέψας , ἐν οὐδενὶ τόπῳ τῆς οἰκουμένης εἴασε τοῦτο γενέσθαι , ἀλλ´ ἢ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις καὶ μόνον , ὅθεν φησίν ὁ Δαβίδ · Σοὶ πρέπει ὕμνος ὁ Θεὸς ἐν Σιὼν , καὶ σοὶ ἀποδοθήσεται εὐχὴ ἐν Ἰερουσαλήμ . Εἶτα ἐπειδὴ χρόνους τιν ὰς ἔθυσαν , καθεῖλε τὴν πόλιν . Ὥσπερ ὁ ἰατρὸς διὰ τῆς τοῦ σκεύους συντριβῆς , οὕτως καὶ ὁ Θεὸς διὰ τῆς καταστροφῆς τῆς πόλεως καὶ ἄκοντας αὐτοὺς ἀπήγαγε τοῦ πράγματος . Ἐπεὶ γὰρ εἰ φανεΚρῶς εἶπεν · Ἀπόστητε , οὐκ ἂν ἠνέσχοντο ῥαδίως , διὰ τῆς κατὰ τὸν τόπον ἀνάγκης λανθανόντως αὐτοὺς ἀπήγαγε τῆς περὶ τὸ πρᾶγμα μανίας . Ἔστω τοίνυν ὁ μὲν ἱατρὸς ὁ Θεὸς , ἡ δὲ φιάλη ἡ πόλις , ὁ δὲ νοσῶν ὁ δυσάρεστος δῆμος τῶν Ἰουδαίων , ἡ ψυχροποσία ἡ τῶν θυσιῶν ἐπιτροπὴ καὶ ἐξουσία . Εἰ γὰρ μὴ τοῦτο ἠβούλετο κατασκευάσαι , τίνος ἕνεκεν εἰς τόπον ἕνα συνέκλεισε τὴν τοιαύτην θυσίαν ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν ; Τίνος χάριν τὴν μὲν λατρείαν εἰς θυσίας , τὰς δὲ θυσίας εἰς τόπον , τὸν δε τότον εἰς καιρὸν , τὸν δὲ καιρὸν εἰς μίαν πόλιν συναγαγὼν αὐτήν πάλιν ἐκείνην κατέστρεψε τὴν πόλιν ; Καὶ τὸ δὴ θαυμαστὸν καὶ παράδοξον , ὅτι πᾶσα μὲν ἡ οἰκουμένη τοῖς Ἰουδαίοις ἀνεῖται , ἔνθα οὐκ ἔξεστι θύειν · μόνη δὲ ἡ Ἰερουσαλὴμ , ἐν ᾗ καὶ μόνον ἐξῆν , ἄβατος καὶ ἔρημος γέγονε . Περὶ ὧν μέντοι κἀν ταῖς ἀποστολικαῖς Διατάξεσί φησιν ὁ θεῖος λόγος · Ἄδη δὲ καὶ πρὸ τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας ἐναργῶς ὁ Θεὸς εὖ μάλα παρητεῖτο τὰς τῶν Ἰουδαίων θυσίας , ἐξαμαρτανόντων εἰς αὐτὸν πολλάκις , καὶ οἰομένων διὰ θυσίας , ἀλλ´ οὐ διὰ μετανοίας , αὐτὸν ἐξευμενίζεσθαι . [ Ρ.βΘ ] Φησὶ γὰρ διὰ τῶν προφητῶν · Ἵνα τί μοι φέρετε λίβανον ἐκ Σαβᾶ καὶ κιννάμωμον ἐκ γῆς μακρόθεν ; Τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν οὐκ ἔστι δεκτὰ , καὶ αἱ θυσίαι ὑμῶν οὐχ ἥδυνάν μοι · καὶ , Συναγάγετε τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν μετὰ τῶν θυσιῶν ὑμῶν , καὶ φάγετε τὰ κρέα , ὅτι οὐκ ἐνετειλάμην ὑμῖν , ήνίκα ἐξήγαγον ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου , περὶ θυσιῶν καὶ ὁλοκαυτωμάτων . Καὶ , Τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν ; Πλήρης εἰυὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν , καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ βούλομαι , οὐδ´ ἂν έρχησθε ὀφθῆναί μοι . Τίς γὰρ ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ χειρῶν ὑμῶν ; Πατεῖν τὴν αὐλήν μου οὐ προσθήσετε ἔτι . Τὰς νεομηνίας ὑμῶν καὶ τὰ σάββατα καὶ ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι . Νηστείαν καὶ ἀργίαν
Lemmas: δῆλος ἐντεῦθεν . μετά γάρ ὁ μυσαρός ἑορτή ἐάν ἐπιτελέω ὁ δαιμόνιος μοσχοποιέω , τότε ὁ θυσία ἐπιτρέπω , μονονού λέγω · μαίνομαι καί βούλομαι θύω ; οὐκοῦν ἐγώ θύω . Ἀλ ὅμως καί οὗτος ἐπιτρέπω οὖον μέχρι τέλος ἀφίημι , ἀλλά διά σοοωτάτης μέθοδος πάλιν ἀνάγω . καί ὥσπερ ὁ ἰατρός ἐκεῖνος συγχωρέω ὁ ἐπιθυμία τοῦκάμνοντος , εἶτα φιάλη οἴκοθεν κομίζω κελεύω οὗτος μόνος ὁ ψυχροποσία μεταλαμβάνω , καί ὁ κάμνω πείθω λάθρῃ ὁ ἐπιτήδειος ἐπίταξις συντρίβω ὁ φιάλη αὐτός ἵνα λανθάνω καί ἀνύποπτος αὐτός ἀπάγω ὁ ἐπιθυμία αὐτός · οὗτος καί ὁ θεός ποιέω · θύω ἐπιτρέπω , ἐν οὐδείς τόπος ὁ οἰκέω ἐάω οὗτος γίγνομαι , ἀλ ἢ ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ καί μόνος , ὅθεν φημί ὁ Δαβίδ · σοί πρέπω ὕμνος ὁ θεός ἐν Σιών , καί σύ ἀποδίδωμι εὐχή ἐν Ἱερουσαλήμ . εἶτα ἐπεί χρόνος ὅς ὀλοός θύω , καθαιρέω ὁ πόλις . ὥσπερ ὁ ἰατρός διά ὁ ὁ σκεῦος συντριβή , οὕτως καί ὁ θεός διά ὁ καταστροφή ὁ πόλις καί ἄκων αὐτός ἀπάγω ὁ πρᾶγμα . ἐπεί γάρ εἰμί φανεΚρῶς εἶπον · ἀφίστημι , οὐ εἄν ἀνέχω ῥᾳδίως , διά ὁ κατά ὁ τόπος ἀνάγκη λανθάνω αὐτός ἀπάγω ὁ περί ὁ πρᾶγμα μανία . ἔστω τοίνυν ὁ μέν ἰατρός ὁ θεός , ὁ δέ φιάλη ὁ πόλις , ὁ δέ νοσέω ὁ δυσάρεστος δῆμος ὁ Ἰουδαῖος , ὁ ψυχροποσία ὁ ὁ θυσία ἐπιτροπή καί ἐξουσία . εἰμί γάρ μή οὗτος βούλομαι κατασκευάζω , τίς ἕνεκα εἰς τόπος εἷς συγκλείω ὁ τοιοῦτος θυσία ὁ πανταχοῦ πάρειμι καί ὁ πᾶς πληρόω ; τίς χάρις ὁ μέν λατρεία εἰς θυσία , ὁ δέ θυσία εἰς τόπος , ὁ δέ τότος εἰς καιρός , ὁ δέ καιρός εἰς εἷς πόλις συνάγω αὐτός πάλιν ἐκεῖνος καταστρέφω ὁ πόλις ; καί ὁ δή θαυμαστός καί παράδοξος , ὅτι πᾶς μέν ὁ οἰκέω ὁ Ἰουδαῖος ἀνίημι , ἔνθα οὐ ἔξεστι θύω · μόνος δέ ὁ Ἱεροσόλυμα , ἐν ὅς καί μόνος ἔξεστι , ἄβατος καί ἐρῆμος γίγνομαι . περι ὅς μέντοι ἐν ὁ ἀποστολικός διάταξις φημί ὁ θεῖος λόγος · ἀείδω δέ καί πρό ὁ ἔνσαρκος οἰκονομία ἐναργής ὁ θεός εὕω μάλα παραιτέομαι ὁ ὁ Ἰουδαῖος θυσία , ἐξαμαρτάνω εἰς αὐτός πολλάκις , καί οἴομαι διά θυσία , ἀλ οὖον διά μετάνοια , αὐτός ἐξευμενίζω . [ Ρ.βΘ ] φημί γάρ διά ὁ προφήτης · ἵνα τίς ἐγώ φέρω λίβανος ἐκ Σαβάζω καί κιννάμωμον ἐκ γῆ μακρόθεν ; ὁ ὁλοκαύτωμα σύ οὐ εἰμί δεκτός , καί ὁ θυσία σύ οὐ ἡδύνω ἐγώ · καί , συνάγω ὁ ὁλοκαύτωμα σύ μετά ὁ θυσία σύ , καί ἐσθίω ὁ κρέας , ὅτι οὐ ἐντέλλω σύ , ἡνίκα ἐξάγω σύ ἐκ γῆ Αἴγυπτος , περί θυσία καί ὁλοκαύτωμα . καί , τις ἐγώ πλῆθος ὁ θυσία σύ ; Πλήρης εἰ ὁλοκαύτωμα κριός , καί στέαρ ἀμνός καί αἷμα ταῦρος καί τράγος οὖον βούλομαι , οὐδός εἄν ἔρχομαι ὁράω ἐγώ . Τῖς γάρ ἐκζητέω οὗτος ἐκ χείρ σύ ; πατέω ὁ αὐλή ἐγώ οὖον προστίθημι ἔτι . ὁ νεομηνία σύ καί ὁ σάββατον καί ἡμέρα μέγας οὐ ἀνέχω . νηστεία καί ἀργία