georgius-cedrenus.compendium-historiarum 121
καὶ θεῖον λίθον τοῦτον εἶρες ; ἰδοὺ γὰρ ἔτη τρία σήμερον Ἱερουσαλήμ δονεῖται καὶ ἀκαταστατεῖ διὰ τὸν περιβόητον λίθον τοῦτον . Καὶ ἀπελθὼν δὸς αὐτὸν τῷ ἀρχιερεῖ , καὶ σφόδρα πλουτήσεις . » Τοῦ δὲ ἀπερχομένου ἄγγελος Κυρίου εἶπε πρὸς τὸν ἀρχιερέα · « Νῦν ἐλεύσεται ἄνθρωπος πρὸς σὲ τὸν ἀπολεσθέντα πολυθρύλητον λίθον ἐκ τῆς διπλολδος Ἀαρὼν τοῦ ἀρχιερέως ἔχων . Λαβών αὐτὸν δὸς τῷ ἐνέγκαντι αὐτὸν χρυσίον πολὺ καὶ ἀργύριον . Ἄμα δὲ καὶ ῥαπίσας μετρίως εἰπὲ , Μὴ δίσοζε ἔν τῇ καρδίᾳ σου , μηδὲ ἀπίστει τῷ διὰ τῆς Γραφῆς λέγοντι · Ὁ ἐλεων πτωχὸν δανείζει Θεῷ . Ἰδοὺ γὰρ , ἐν τῳ νῦν αἰῶνι ἐξεπλήρωσά σοι πολλαπλασίονα ὑπὲρ ὧν ἐδάνεισάς μοι · καὶ εἰ πιστεύεις , λήψῃ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι πλοῦτον ἀνυπέρβλητον . » Καὶ ὁ μὲν ἀρχιερεὺς τὰ διατεταγμένα πάντα πεποίηκε πρὸς τὸν ἄνθρωπον καὶ λελάληκεν · ὁ δὲ ἀκούσας καὶ ἔντρομος γενόμενος , πάντα ἐάσας ἐν τῷ ναῷ ἐξῆλθεν , εὐχαριστῶν καὶ πιστεύων Κυρίῳ καὶ πάντα τὰ ἐν τῇ θείᾳ Γραφῇ διηγορευμένα . Μετὰ Ἐζεκίαν ἐβασίλευσε Μανασσῆς υἱὸς αὐτοῦ , καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου , καὶ ἀπὸ · έθανε βασιλεύσας ἔτη νε’ · ὅς παρανομώτατος ὑπὲρπάντας τοὺς ἔμπροσθεν βασιλεῖς ὑπάρχων ἐπὶ εἰδωλομανίᾳ τε καὶ αἱματεκχυσίᾳ , καὶ τὸν μέγαν Ἑσαΐαν πρίσας ξυλίνῳ πριόνι , καὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ αἱμάτων ἀδίκων πληρώσας , οὐχ ἧττον εἰδωλολάτρησε τῶν Ἀμορραίων . Καὶ τὸν οἷκον Κυρίου καταμολύνας , καὶ τετραπρόσωπον εἴδωλον τοῦ Διὸς ἐν αὐτῷ στήσας , οὐ διέλιπεν οἰωνιζόμενος καὶ φαρμακεύων καὶ αἰσχρουργῶν . Διὸ καὶ κατὰ θείαν ὀργὴν δέσμιος εἰς Νινευΐ ἀπήχθη ὑπὸ Μαροδὲχ βασιλέως · καὶ χαλκοῖς δεσμοῖς ὑποβληθεὶς , διὰ´ εἰλικρινοῦς μετανοίας δεηθεὶς τοῦ Θεοῦ , τὸν βασιλέα ἠγάθυνε , καὶ εἰς Ἱερουσαλὴμ αὐτὸν ἐξέπεμψεν . Ὅς ἐπανελθὼν πᾶσαν μὲν κατέστρεψεν εἰδωλικὴν σκηνὴν , τὸ δὲ ἱερὸν τοῦ Θεοῦ ἥγνισε καὶ τὸν νόμον ἐφύλαξε καὶ εὐσεβῶς ἐβίωσεν εὐχαριστῶν τῷ Θεῷ ἄχρι τελευταίας ἀναπνοῆς αὐτοῦ . Μετὰ δὲ Μανασσῆν ἐβασίλευσεν Ἀμὼν υἱὸς αὐτοῦ ἔτη δύο . Κατὰ τούτους τοὺς χρόνους Μίδας ὁ Φρυγίας βασιλεὺς ἐτελεύτησεν , [ Ρ . Ι ] ὅντινα ἔλεγον ὧτα ἔχειν ὄνου . Ἰωσίας τὸν πατέρα Ἀμὼν διαδεξάμενος ὀκταετὴς ἀντιλαμβάνεται τῆς ἀρχῆς , βασιλεύσας ἔτη τριάκοντα ἕν . Καὶ ἐτελεύτησε τοξευθεὶς ἐν πολέμῳ . Ὁ γὰρ Νεχευὼ βασιλεύσας Αἰγύπτου κατὰ τῶν Ἀσσυρίων ἐστράτευσεν , ἐπικουρῆσαι δὲ τοῖς Ἀσσυρίοις οὗτος ἐσπούδαζεν , . Ὅθεν φησὶν Ἔσδρας · ιΚαὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου πρὸς Ἰωσίαν · Τέ ἐμοὶ καὶ σοὶ , βασιλεῦ τῆς Ἰουδαίας ; Οὐχὶ πρὸς σὲ ἐξαπέσταλμαι παρὰ Κυρίου Θεοῦ ποιῆσαι πόλεμον , ἀλλ´ ἐπὶ τοῦ Εὐφράτου . Καὶ νῦν Κύριος μετ´ ἐμοῦ ἐστίν . Ἀπόστηθι , καὶ μὴ ἐναντιούτω τῷ Κυρίῳ . » Καὶ οὐκ ἀπέστρεψεν ἀπὸ´ αὐτοῦ Ἰωσίας ἀλλὰ συνεστήσατο πρὸς αὐτὸν πόλεμον ἐν τῷ πεδίῳ παρὰ γνώμην Θεοῦ . Καὶ τοξευθεὶς ὑπὸ τῶν πολεμίων αῖπε τοῖς παισὶν αὐτοῦ · « Ἐξαγάγετέ με , ὅτι σφόδρα ὀδυνῶμαι . » Καὶ εὐθίως ἀποστρέψαντος πὐτοῦ εἰς
Lemmas: καί θέω λίθος οὗτος εἴρω ; ἰδού γάρ ἔτος τρεῖς σήμερον Ἱερουσαλήμ δονέω καί ἀκαταστατέω διά ὁ περιβόητος λίθος οὗτος . καί ἀπέρχομαι δίδωμι αὐτός ὁ ἀρχιερεύς , καί σφόδρα πλουτέω . » ὁ δέ ἀπέρχομαι ἄγγελος κύριος εἶπον πρός ὁ ἀρχιερεύς · « νῦν ἔρχομαι ἄνθρωπος πρός σύ ὁ ἀπόλλυμι πολυθρύλητος λίθος ἐκ ὁ διπλολδος Ἀαρών ὁ ἀρχιερεύς ἔχω . λαμβάνω αὐτός δίδωμι ὁ φέρω αὐτός χρυσίον πολύς καί ἀργύριον . ἄμη δέ καί ῥαπίζω μέτριος εἶπον , μή δίζω ἐν ὁ Καρδία σύ , μηδέ ἀπιστέω ὁ διά ὁ γραφή λέγω · ὁ ἐλεέω πτωχός δανείζω Θεός . ἰδέ γάρ , ἐν ὁ νῦν αἰών εκπληρώνω σύ πολλαπλασίων ὑπέρ ὅς δανείζω ἐγώ · καί εἰμί πιστεύω , λαμβάνω καί ἐν ὁ μέλλω πλοῦτος ἀνυπέρβλητος . » καί ὁ μέν ἀρχιερεύς ὁ διατάσσω πᾶς ποιέω πρός ὁ ἄνθρωπος καί λαλέω · ὁ δέ ἀκούω καί ἔντρομος γίγνομαι , πᾶς ἐάω ἐν ὁ ναός ἐξέρχομαι , εὐχαριστέω καί πιστεύω κύριος καί πᾶς ὁ ἐν ὁ θεῖος γραφή διαγορεύω . μετά Ἐζεκίας βασιλεύω Μανασσῆς υἱός αὐτός , καί ποιέω ὁ πονηρός ἐνώπιος κύριος , καί ἀπό · θνῄσκω βασιλεύω ἔτος ναῦς · ὅς παράνομος ὑπὲρπάντας ὁ ἔμπροσθεν βασιλεύς ὑπάρχω ἐπί εἰδωλολατρία τε καί αἱματεκχυσία , καί ὁ μέγας Ἑσαία ὠνέομαι ξύλινος πριόνι , καί ὁ Ἱεροσόλυμα αἷμα ἄδικος πληρόω , οὐ κακός εἰδωλολατρέω ὁ Ἀμορραῖος . καί ὁ οἶκος κύριος καταμολύνω , καί τετραπρόσωπος εἴδωλον ὁ Ζεύς ἐν αὐτός ἵστημι , οὖον διαλείπω οἰωνίζομαι καί φαρμακεύω καί αἰσχρουργέω . Διὸ καί κατά θεῖος ὀργή δέσμιος εἰς Νινευΐ ἀπάγω ὑπό Μαροδὲχ βασιλεύς · καί χαλκός δεσμός ὑποβάλλω , διά εἰλικρινής μετάνοια δέω ὁ Θεός , ὁ βασιλεύς ἀγαθύνω , καί εἰς Ἱεροσόλυμα αὐτός ἐκπέμπω . ὅς ἐπανέρχομαι πᾶς μέν καταστρέφω εἰδωλικός σκηνή , ὁ δέ ἱερόν ὁ Θεός ἁγνίζω καί ὁ νόμος φυλάσσω καί εὐσεβής βιόω εὐχαριστέω ὁ Θεός ἄχρι τελευταῖος ἀναπνοή αὐτός . μετά δέ Μανασσῆς βασιλεύω Ἀμών υἱός αὐτός ἔτος δύο . κατά οὗτος ὁ χρόνος Μίδας ὁ Φρυγία βασιλεύς τελευτάω , [ Ρ . Ι ] ὅστις λέγω ἄτη ἔχω ὄνος . Ἰωσίας ὁ πατήρ Ἀμών διαδέχομαι ὀκταετής ἀντιλαμβάνω ὁ ἀρχή , βασιλεύω ἔτος τριάκοντα εἷς . καί τελευτάω τοξεύω ἐν πόλεμος . ὁ γάρ Νεχευὼ βασιλεύω Αἴγυπτος κατά ὁ Ἀσσύριος στρατεύω , ἐπικουρέω δέ ὁ Ἀσσύριος οὗτος σπουδάζω , . ὅθεν φημί Ἔσδρας · ικαὶ εἶπον ὁ βασιλεύς Αἴγυπτος πρός Ἰωσίας · τε ἐγώ καί σύ , βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ; οὐ πρός σύ ἐξαποστέλλω παρά κύριος Θεός ποιέω πόλεμος , ἀλ ἐπί ὁ Εὐφράτης . καί νῦν Κύριος μετέ ἐγώ εἰμί . ἀφίστημι , καί μή ἐναντιόω ὁ κύριος . » καί οὐ ἀποστρέφω ἀφίημι αὐτός Ἰωσίας ἀλλά συνίστημι πρός αὐτός πόλεμος ἐν ὁ πεδίον παρά γνώμη Θεός . καί τοξεύω ὑπό ὁ πολέμιος αἰπός ὁ παῖς αὐτός · « ἐξάγω ἐγώ , ὅτι σφόδρα ὀδυνάω . » καί εὔθιος ἀποστρέφω πὐτοῦ εἰς