georgius-cedrenus.compendium-historiarum 126
ἀξιολόγῶς · τὸ βάθος αὐτῆς ὀργυιαὶ μʹ , τὸ δὲ περίμετρον αὐτῆς στάδια μʹ . Ὕπερθεν δὲ αὐτῆς κατεφύτευσε δένδρα παντοδαπὰ , ὡς παρομοιοῦσθαι . δασυτάτοις ὄρεσιν · ὃ καὶ κρεμαστὸν παράδεισον ὡνόμασεν · ἐν αὐτῷ μετὰ τῶν γυναικῶν αὐτοῦ περιπολῶν , καὶ τοὺς κάτω καθορῶν ἐξ ἀπόπτου , ὑπ´ οὐδενὸς τῶν κάτωθεν ὡρᾶτο . Ἐκεῖσε διαπορευόμενος [ Ρ Ιθ ] στόματι ὑπερηφάνῳ εἶπεν · « Οὐχ αὕτη ἐστὶν ἡ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη , ἡν ἐγὼ εἰς οἶκον βασιλείας ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος μου , εἰς τιμὴν τῆς δόξης μου ᾠκοδόμησα ; » Καὶ ἔτι τοῦ λόγου ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ὄντος φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ γέγονε · « Σοὶ λέγεται Ναβουχοδονόσορ · Ἡ βασιλεία σου παρῆλθεν ἀπὸ σοῦ , καὶ ἀπὸ ἀνθρώπων ἐκδιώξουσί σε , καὶ μετὰ θηρίων ἡ κατοίκησίς σου , καὶ χόρτον ὡς βοῦν ψωμιοῦσί σε , καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπὶ σέ , ἕως οὗ γνῷς ὅτι κυριεύει ὁ Ὕψιστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων , καὶ ᾧ ἂν δόξῃ δώσει αὐτήν . » Καὶ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὁ λόγος συνετελέσθη , καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐξεδιώχθη , καὶ ἐν ἐρήμοις ηύλίσθη καὶ ὄρεσι · γέγονε γὰρ τὰ ἔμπροσθεν αὐτοῦ σὺν τῇ κεφαλῇ ὡς βοῦς , καὶ οἱ πόδες σὺν τοῖς ὁπισθίοις ὡς λέων . Ἀπεκαλύφθη δὲ τῷ ἁγίῳ Δανιὴλ περὶ τούτου , ὅτι διὰ τὴν ἄλογον αὐτοῦ φιληδονίαν καὶ σκληροκαρδίαν ὑπὸ ζυγὸν ὡς βοῦς ἐγένετο τῷ Βελίαρ · λέων δὲ , διὰ τὸν τυραννικὸν καὶ ἁρπακτικὸν καὶ θηριωδέστατον αὐτοῦ τρόπον · οἱ γὰρ δυνάσται ταύτην ἔχουσι τὴν ἀρχὴν , ἐπὶ τέλει δὲ ὡς θῆρες ἀρπάζουσιν ὀλοθρεύοντες καὶ ἀναιροῦντες . Καὶ ὡς βοῦς ἤσθιε χόρτον , καὶ αἱ τρίχες αὐτοῦ ηὐξήθησαν , καὶ οἱ ὄνυχες ἐγένοντο ὡς ὀρνέου , καὶ ἡ σὰρξ ἐν ἑπτὰ καιροῖς ἐπαχύνθη καὶ ἐμελανώθη τῇ κακοπαθείᾳ , καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ ἤρθη τοῦ μὴ λαλεῖν . Καὶ νοῶν εὐθὺς ἐδάκρυε , καὶ ἀπὸ τοῦ κλαίειν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἐγένοντο ὡς κρέας . Καὶ πολλοὶ ἐξιόντες οὐχ ἑώρων αὐτὸν πλὴν τοῦ ὁσίου Δανιήλ · οὗτος γὰρ πάντα τὸν χρόνον τῆς ἀλλοιώσεως αὐτοῦ ἐν προσευχαῖς ἦν περὶ αὐτοῦ . Καὶ μετὰ τὸ ἀλλαγῆναι τοὺς ἑπτὰ καιροὺς ἀποκατέστη εἰς ἑαυτὸν , καὶ ἐποίησε ἕξ ἤμισυ χρόνους ὑποπίπτων καὶ ἐξομολογούμενος τῷ Κυρίῳ , μήτε ἄρτον φαγὼν , μήτε οἰνον πιὼν , ἀλλ´ ἐν ὀσπρίοις βρεκτοῖς καὶ λαχάνοις διαζῶν κατὰ τὴν τοῦ μεγάλου Δανιὴλ προσλάλησιν . καὶ τὸν Κύριον ἐξιλεούμενος πάντα τὸν χρόνον τῆς ζωῆς αὐτοῦ . Μετὰ δὲ ταῦτα πάλιν φησὶν ὁ αὐτὸς περὶ τῆς ἑαυτοῦ ἀποκαταστάσεως · « Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ αἱ φρένες μου ἐπεστράφησαν ἐπ´ ἐμὲ , καὶ εἰς τιμὴν τῆς βασιλείας μου ἦλθον , καὶ ἡ μορφή μου ἐπέστρεψεν ἐπ´ ἐμὲ , καὶ οἱ τύραννοί μου καὶ οἱ μεγιστᾶνές μου ἐζήτουν με , καὶ περὶ τὴν βασιλείαν μου ἐκραταιώθην , καὶ μεγαλωσύνη περισσοτέρα ἐτέθη μοι . Νῦν οὖν ἐγὼ Ναβουχοδονόσορ αἰνῶ καὶ ὑπερυψῶ καὶ δοξάζω τὸν βασιλέα τοῦ οὐρανοῦ , ὅτι πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἁληθινὰ , καὶ αἱ τρίβοι αὐτοῦ κρίσεις , καὶ πάντας τοὺς πορευομένους ἐν ὑπερηφανίᾳ δύναται ταπεινῶσαι . » Τὴν τοίνυν ἐκ Θεοῦ δοθεῖσαν πολυολβίαν ῥώμην τε καὶ περιφάνειαν ὃ θ.ῖος λόγος ὑπεμφαίνων διὰ Ἰερεμίου φάσκει ·
Lemmas: ἀξιόλογος · ὁ βάθος αὐτός ὄργυια εἷς , ὁ δέ περίμετρον αὐτός στάδιος εἷς . ὕπερθεν δέ αὐτός καταφυτεύω δένδρον παντοδαπός , ὡς παρομοιόω . δασύς ὄρος · ὅς καί κρεμαστός παράδεισος ὀνομάζω · ἐν αὐτός μετά ὁ γυνή αὐτός περιπολέω , καί ὁ κάτω καθοράω ἐκ ἄποπτος , ὑπό οὐδείς ὁ κάτωθεν ὁράω . ἐκεῖσε διαπορεύω [ Ρ ιθʹ ] στόμα ὑπερήφανος εἶπον · « οὐχ οὗτος εἰμί ὁ Βαβυλών ὁ μέγας , ἐάν ἐγώ εἰς οἶκος βασίλεια ἐν ὁ κράτος ὁ ἰσχύς ἐγώ , εἰς τιμή ὁ δόξα ἐγώ οἰκοδομέω ; » καί ἔτι ὁ λόγος ἐν ὁ στόμα αὐτός εἰμί φωνή ἐκ ὁ οὐρανός γίγνομαι · « σοί λέγω Ναβουχοδονόσορ · ὁ βασίλειος σύ παρέρχομαι ἀπό σύ , καί ἀπό ἄνθρωπος ἐκδιώκω σύ , καί μετά θηρίον ὁ κατοίκησις σύ , καί χόρτος ὡς βοῦς ψωμίζω σύ , καί ἑπτά καιρός ἀλλάσσω ἐπί σός , ἠώς ὅς γιγνώσκω ὅτι κυριεύω ὁ ὕψιστος ὁ βασίλεια ὁ ἄνθρωπος , καί ὅς εἄν δόξα δίδωμι αὐτός . » καί αὐτός ὁ ὥρα ὁ λόγος συντελέω , καί ἀπό ὁ ἄνθρωπος ἐκδιώκω , καί ἐν ἐρῆμος αὐλίζω καί ὄρος · γίγνομαι γάρ ὁ ἔμπροσθεν αὐτός σύν ὁ κεφαλή ὡς βοῦς , καί ὁ πούς σύν ὁ ὁπίσθιος ὡς λέων . ἀποκαλύπτω δέ ὁ ἅγιος Δανιήλ περί οὗτος , ὅτι διά ὁ ἄλογος αὐτός φιληδονία καί σκληροκαρδία ὑπό ζυγόν ὡς βοῦς γίγνομαι ὁ Βελίαρ · λέων δέ , διά ὁ τυραννικός καί ἁρπακτικός καί θηριώδης αὐτός τρόπος · ὁ γάρ δυνάστης οὗτος ἔχω ὁ ἀρχή , ἐπί τέλος δέ ὡς θήρ ἁρπάζω ὀλοθρεύω καί ἀναιρέω . καί ὡς βοῦς ἐσθίω χόρτος , καί ὁ θρίξ αὐτός αὐξάνω , καί ὁ ὄνυξ γίγνομαι ὡς ὄρνεον , καί ὁ σάρξ ἐν ἑπτά καιρός παχύνω καί μελαίνω ὁ κακοπάθεια , καί ὁ γλῶσσα αὐτός ἀραρίσκω ὁ μή λαλέω . καί νοέω εὐθύς δάκρυ , καί ἀπό ὁ καλέω ὁ ὀφθαλμός αὐτός γίγνομαι ὡς κρέας . καί πολύς ἔξειμι οὐ ὁράω αὐτός πλήν ὁ ὅσιος Δανιήλ · οὗτος γάρ πᾶς ὁ χρόνος ὁ ἀλλοίωσις αὐτός ἐν προσευχή εἰμί περί αὐτός . καί μετά ὁ ἀλλάσσω ὁ ἑπτά καιρός ἀποκαθίστημι εἰς ἑαυτοῦ , καί ποιέω ἕξ ἥμισυς χρόνος ὑποπίπτω καί ἐξομολογέομαι ὁ κύριος , μήτε ἄρτος φαγεῖν , μήτε οἶνος πίνω , ἀλ ἐν ὄσπριον βρεκτός καί λάχανον διαζῶ κατά ὁ ὁ μέγας Δανιήλ προσλάλησις . καί ὁ κύριος ἐξιλεόω πᾶς ὁ χρόνος ὁ ζωή αὐτός . μετά δέ οὗτος πάλιν φημί ὁ αὐτός περί ὁ ἑαυτοῦ ἀποκατάστασις · « ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος ὁ φρήν ἐγώ ἐπιστρέφω ἐπι ἐγώ , καί εἰς τιμή ὁ βασίλεια ἐγώ ἔρχομαι , καί ὁ μορφή ἐγώ ἐπιστρέφω ἐπι ἐγώ , καί ὁ τύραννος ἐγώ καί ὁ μεγιστάν ἐγώ ζητέω ἐγώ , καί περί ὁ βασίλειος ἐγώ κραταιόω , καί μεγαλωσύνη περισσός τίθημι ἐγώ . νῦν οὖν ἐγώ Ναβουχοδονόσορ αἰνέω καί ὑπερυψόω καί δοξάζω ὁ βασιλεύς ὁ οὐρανός , ὅτι πᾶς ὁ ἔργον αὐτός ἀληθινός , καί ὁ τρίβω αὐτός κρίσις , καί πᾶς ὁ πορεύω ἐν ὑπερηφανία δύναμαι ταπεινόω . » ὁ τοίνυν ἐκ Θεός δίδωμι πολυολβία ῥώμη τε καί περιφάνεια ὅς τίθημι λόγος ὑπεμφαίνω διά Ἰερεμίας φάσκω ·