georgius-cedrenus.compendium-historiarum 434
Ἀζὰρ τὴν Ἀιλοκιαν μετὰ χιλιάδων δέκα , καὶ περιτυχὼν αὐτοῖς Ἡράκλειος ὁ ἀδελφὸς τοῦ βασιλέως τοὺς πλείονας ἀπέκτεινε , τοὺς δὲ λοιποὺς δεσμίους τῷ βασιλεῖ ἐξαπέστειλε Τῷ ϛʹ ἔτει Ἄζιδας ὁ τοῦ Χουνέῖς ἐπεστράτευε τὴν Κιλικίαν , καὶ πολιορκήσας τὸ Σίσιον κάστρον κατέβαλεν · ὃν ἐπιφθάσας ὁ τοῦ βασιλέως ἀδελφὸς καὶ ολεμήσας κτείνει δώδεκα χιλιάδας Ἀράβων . Τοῦ Ἰουστινιανοῦ δὲ ἐν Χερσῶνι διάγοντος καὶ λέγοντος πάλιν [ Ρ . Αϋ ] ἑαυτὸν βασιλεύειν , οἱ τῶν ἐκεῖσε οἰκήτορες τὸν ἐκ τοῦ βασιλέως κίνδυνον φοβηθέντες ἐβουλεύσαντο τοῦτον ἀνελεῖν ἢ τῷ βασιλεῖ παραπέμψαι . Αὐτὸς δὲ τοῦτο διεγνωκὼς ἠδυνήθη ἐκφυγεῖν , καὶ εἰς τὸ Δαρὰς ἐλθὼν ᾐτήσατο τὸν τῶν Χαζάρων Χαγάνον ἰδεῖν . Καὶ ὃς ἐδέξατο αὐτὸν μετὰ τιμῆς , καὶ ἐξέδοτο αὐτῷ εἰς γυναῖκα Θεοδώραν τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ . Καὶ μετ´ ὀλίγον χρόνον προτροπῇ τοῦ Χαγάνου κατῆλθεν εἰς Φαναγουρίαν , κἀκεῖ διέτριβε μετὰ Θεοδώρας . Ταῦτα ἀκούσας Ἀψίμαρος πέμπει πρὸς τὸν Χαγάνον ὑποσχόμενος αὐτῷ δῶρα πολλὰ , εἰ τὸν Ἰουστινιανὸν ζῶντα αὐτῷ παραπέμψει , ἢ κἂν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ . Εἴξαντος δὲ τοῦ Χαγάνου , παραφυλακὴν αὐτῷ δῆθεν ἔπεμψε διὰ τὸ μὴ ὑπὸ τῶν ὁμοφύλων ἐπιβουλευθῆναι , ἐντειλάμενος τοῖς αὐτοῦ ἵν´ ὅταν δηλωθῇ αὐτοῖς , ἀνέλωσιν Ἰουστινιανόν Τούτων δὲ δι´ οἰκέτου τοῦ Χαγάνου τῇ Θεοδώρᾳ μηνυθέντων καὶ τῷ Ἰουστινιανῷ γνωσθέντων , προσκαλεσάμενος τοὺς ἐκ Χαγάνου φύλακας τούτους ἐφόνευσεν . Εὐθέως δὲ ἀποστέλλει Θεοδώραν εἰς Χαζαρίαν . Ἀπὸ δὲ Φαναγουρίας αὐτὸς δραπετεύσας εἰς τὸ στόμιον κατῆλθε , καὶ πλοίῳ ἐπιβὰς ἔρχεται μέχρι Συμβόλου , πλησίον Χερσῶνος , καὶ ἀποστείλας ἐν αὐτῷ κρυπτῶς ἀναλαμβάνεται Βασβακούριον καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ τὸν Στέφανον καὶ τὸν Μητρόπαυλον · καὶ σὺν αὐτοῖς ἀποπλεύσας διέβη τὸν φάρον Χερσῶνος καὶ τὰ Νεκρόπυλα τὸ στόμιόν τε τοῦ Δάναπρι καὶ τοῦ Δάναστρι . Καὶ κλύδωνος γεγονότος ἀπέχνωσαν πάντες τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν . Μυάκης δὲ ὁ οἱκειακὸς αὐτοῦ ἄνθρωπος ἔφη αὐτῷ · Ἰδοὺ ἀποθνήσκομεν , δέσποτα . Τάξαι τῷ Θεῷ περὶ τῆς σωτηρίας σου , ἵνα , ἐὰν ὁ Θεὸς ἀποδώσει σοι τὴν βασιλείαν σου , μηδὲν ἀμύνῃ τῷ ἐχθρῷ σου . Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει ἐν θυμῶ · Ἑὰν φείσωμαί τινος ἐξ αὐτῶν , ὁ Θεὸς ἐνταῦθά με καταποντίσῃ . Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸν Δάνουβιν ποταμὸν ἀποστέλλει Στέφανον πρὸς Τέρβελιν τὸν ἄρχοντα Βουλγαρίας ἐπὶ τῷ δοῦναι αὐτῷ σύναρσιν , ὅπως κρατήσῃ τῆς προγονικῆς αὐτοῦ βασιλείας , ὑποσχόμενος δῶρα πολλὰ καὶ τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα εἰς γυναῖκα . Αὐτοῦ δὲ πάντα ποιεῖν μεθ´ ὅρκων ὑποσχομένου , συγκινεῖ πάντα τὸν λαὸν τῶν Βουλγάρων καὶ Σθλάβων , καὶ ὁπλισθέντες ἐπὶ τὴν βασιλίδα ἔο χονται ἅμα τῷ Ἰουστινιανῷ . Ἡπλήκευσαν δὲ εἰς τὴν Χαρσίου πόρταν καὶ ἕως τῶν Βλαχερνῶν . Καὶ ἐπὶ τριοὶν ἡμέραις προσλαλῶν τοῖς ἐν τῇ πόλει
Lemmas: Αζάρ ὁ Ἀιλοκιαν μετά χιλιάς δέκα , καί περιτυγχάνω αὐτός Ἡράκλειος ὁ ἀδελφός ὁ βασιλεύς ὁ πλείων ἀποκτείνω , ὁ δέ λοιπός δέσμιος ὁ βασιλεύς ἐξαποστέλλω ὁ ϛυʹ ἔτος αζιδαις ὁ ὁ Χουνῆς ἐπιστρατεύω ὁ Κιλικία , καί πολιορκέω ὁ Σίσιος κάστρον καταβάλλω · ὅς ἐπιφθάνω ὁ ὁ βασιλεύς ἀδελφός καί ὄλλυμι κτείνω δώδεκα χιλιάς Ἄραψ . ὁ Ἰουστινιανός δέ ἐν χερσώνω διάγω καί λέγω πάλιν [ Ρ . αὖ ] ἑαυτοῦ βασιλεύω , ὁ ὁ ἐκεῖσε οἰκήτωρ ὁ ἐκ ὁ βασιλεύς κίνδυνος φοβέω βουλεύω οὗτος ἀναιρέω ἢ ὁ βασιλεύς παραπέμπω . αὐτός δέ οὗτος διαγιγνώσκω δύναμαι ἐκφεύγω , καί εἰς ὁ Δάρας ἔρχομαι αἰτέω ὁ ὁ Χάζαρος χαγᾶνος ὁράω . καί ὅς δέχομαι αὐτός μετά τιμή , καί ἐκδίδωμι αὐτός εἰς γυνή Θεοδώρα ὁ ἀδελφή αὐτός . καί μετέ ὀλίγος χρόνος προτροπή ὁ χαγᾶνος κατέρχομαι εἰς φαναγουρια , ἐκεῖ διατρίβω μετά Θεοδώρα . οὗτος ἀκούω Ἀψίμαρος πέμπω πρός ὁ χαγᾶνος ὑπισχνέομαι αὐτός Δῶρα πολύς , εἰμί ὁ Ἰουστινιανός ζῶ αὐτός παραπέμπω , ἢ κἀν ὁ κεφαλή αὐτός . εἴκω δέ ὁ χαγᾶνος , παραφυλακή αὐτός δῆθεν πέμπω διά ὁ μή ὑπό ὁ ὁμόφυλος ἐπιβουλεύω , ἐντέλλω ὁ αὐτός ὅς ὅταν δηλόω αὐτός , ἀναιρέω Ἰουστινιανός οὗτος δέ δις οἰκέτης ὁ χαγᾶνος ὁ Θεοδώρα μηνύω καί ὁ Ἰουστινιανός γιγνώσκω , προσκαλέω ὁ ἐκ χαγᾶνος φύλαξ οὗτος φονεύω . εὐθύς δέ ἀποστέλλω Θεοδώρα εἰς Χαζαριάν . ἀπό δέ φαναγουρια αὐτός δραπετεύω εἰς ὁ στόμιον κατέρχομαι , καί πλοῖον ἐπιβαίνω ἔρχομαι μέχρι σύμβολος , πλησίος Χερσών , καί ἀποστέλλω ἐν αὐτός κρυπτός ἀναλαμβάνω Βασβακούριον καί ὁ ἀδελφός αὐτός καί ὁ Στέφανος καί ὁ μητροπαυλος · καί σύν αὐτός ἀποπλέω διαβαίνω ὁ φᾶρος Χερσών καί ὁ νεκροπυλη ὁ στόμιον τε ὁ Δάναπρις καί ὁ Δάναστρι . καί κλύδων γίγνομαι ἀπέχνωσαν πᾶς ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία . μυακη δέ ὁ οἰκειακός αὐτός ἄνθρωπος φημί αὐτός · ἰδέ ἀποθνῄσκω , δεσπότης . τάσσω ὁ Θεός περί ὁ σωτηρία σύ , ἵνα , ἐάν ὁ θεός πωλέω σύ ὁ βασίλειος σύ , μηδείς ἀμύνω ὁ ἐχθρός σύ . ὁ δέ ἀποκρίνω αὐτός λέγω ἐν θυμός · ἑός φείδομαι τις ἐκ αὐτός , ὁ θεός ἐνταῦθα ἐγώ καταποντίζω . καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ Δάνουβιν ποταμός ἀποστέλλω Στέφανος πρός Τέρβελιν ὁ ἄρχω Βουλγαρία ἐπί ὁ δίδωμι αὐτός σύναρσις , ὅπως κρατέω ὁ προγονικός αὐτός βασίλεια , ὑπισχνέομαι Δῶρα πολύς καί ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ εἰς γυνή . αὐτός δέ πᾶς ποιέω μεθ´ Ὅρκος ὑπέχω , συγκινέω πᾶς ὁ λαός ὁ Βουλγάρα καί σθλάβα , καί ὁπλίζω ἐπί ὁ βασιλίς εἰμί Χοντάι ἅμα ὁ Ἰουστινιανός . ηπληκευσαω δέ εἰς ὁ Χαρσίου πορτᾶς καί ἠώς ὁ Βλαχερνῶν . καί ἐπί τριος ἡμέρα προσλαλέω ὁ ἐν ὁ πόλις