georgius-cedrenus.compendium-historiarum 504
Τραυλός . Ὁ μὲν ἐθέσπισε μή τινι τῶν γεγραμμένων εἰκόνων , κἄν που γραφόμεναι τύχοιεν , τὴν , Ἄγιος , φωνὴν ἐγχαράττεσθαι , ὡς οὐκ ἄλλῳ τινὶ τῆς τοιαύτης ἁρμοζούσης φωνῆς ἢ μόνῳ τῷ θείῳ , οὐκ εὐστόχῳ βαλὼν τῷ νοῖ · τῆς γὰρ . Θεὸς , φωνῆς τοῖς ἀνθρώποις μεταδιδοὺς ὁΘεὸς , ὑψηλοτέρας οὕσης παρὰ τὸ , ἅγιος , Κπρόσρημα , ταπεινοτέρας οὔσης τῆς , Ἄγιος , κατὰ πολὺ , οὐκ ἂν τούτους ἀποστερήσειε . Πλὴν τοῦτο μὲν οὗτος ἐθέσπισεν , ὁ πρὸ αὐτοῦ δὲ Λέων καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ Κωνσταντῖνος τὸ μηδὲ προσκυνεῖσθαι ὅλως αὐτὰς , Θεόφιλος δὲ τὸ μηδὲ χρώμασι ταύτας μορφοῦσθαι · χαμαίζηλον γὰρ τὸ πρὸς τὰ τοιαῦτα ἐπτοῆσθαι , μόνην δὲ σκοπεῖν τὴν ἀλήθειαν . Καθηροῦντο μὲν οὖν ἐντεῦθεν κατὰ πᾶσαν τὴν ἐκκλησίαν αἱ θεῖαι μορφαὶ , θηρία δὲ καὶ ὄρνιθες ἀντὶ τούτων ἀνεστηλοῦντο , τὴν τούτου θηριώδη καὶ ἀνδραποδώδη ἄνοιαν ἐξελέγχοντες . Ἐντεῦθεν βεβήλοις χερσὶ τὰ ἅγια καὶ ἱερὰ κειμήλια ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς ἐῤῥιπτοῦντο καὶ ἐφυβρίζοντο . Ἐντεῦθεν τὰ τῶν κακούργων ἐπληροῦτο δεσμωτήρια τῶν διὰ τιμῆς ἀγόντων τὰς θείας μορφὰς , μαναζόντων , ἐπισκόπων , ποιμαινομένων , καὶ τῶν γραφόντων αὐτάς . πλήρη δὲ καὶ τὰ ὄρη καὶ τὰ σπήλαια τῶν ὡς κακούργων λιμῷ ἀναιρεθέντων καὶ δίψει . Ἀβάτους γὰρ τηρεῖσθαι τὰς πόλεις τοῖς μοναχοῖς ἐγκελευσάμενος , καὶ πάντα τρόπον αὐτοὺς ἀπελαύνεσθαι θεσπίσας , μᾶλλον δὲ μηδὲ κατὰ χώραν ὁρᾶσθαι τολμᾷν , εἰργάσατο τὰ μοναστήρια καὶ ἡσυχαστήρια περιφανῆ πολυάνδρια , τῶν ἱερῶν ἀνδρῶν προδοῦναι τὴν ἀρετὴν καὶ τὸ ἱερὸν ἔνδυμα μὴ βουλομένων , λιμῷ δὲ καὶ κακουχίαις προαιρουμένων τὴν ζωήν καταστρέφειν , ἐνίων δὲ περιβολῆς κατολιγωρούντων , καὶ παρὰ τοῦτο ἀπολλυμένων . Πολλοὶ δὲ καὶ τῶν ῥᾳθυμότερον διαζώντων τὸν ἄνετον καὶ ἐκλελυμένον ἠσπάσαντο βίον , ὕμνων θείων καὶ ᾠδῶν καὶ αὐτοῦ τοῦ σχήματος [ ὕΙθ ] ἀφειδήσαντες · καὶ γὰρ οὐδὲ τούτους τελεῖσθαι τοὺς συλλόγους ὁ τύραννος συνεχώρησεν , οἵ πολλάκις καὶ μόνοι δύνανται τηρεῖν καὶ οἷον χαλινός τις εἶναι τοῖς πρὸς τὰ πάθη ἀλόγως κατολισθαίνουσι . Πλὴν οὐ παντάπασι τῶν ἀνθρώπων οὐδὲ τότε τὸ παῤῥησιαστικόν τε καὶ ἐλευθέριον ἀπεφοίτησεν · ἀλλά τινες τῶν θερμοτέρων , πολλοὶ μὲν καὶ καθ´ ἕκαστον , τινὲς δὲ καὶ κατασυστάδην , ὥσπερ οἱ τῆς τῶν Ἀβραμιτῶν ὁρμώμενοι μονῆς μοναχοὶ , μετὰ παῤῥησίας ὀφθέντες αὐτῷ λογικῶς ἔκ τε τῶν τοῖς ἁγίοις Πατράσιν ἡμῶν εἰρημένων , Διονυσίῳ τῷ μεγάλω , Ἱεροθέῳ καὶ Εἰρηναίῳ , ἀπεδείκνυσαν ὡς οὐ χθὲς καὶ πρώην ἡ τῶν μοναχῶν πολιτεία τε ἐφεύρηται καὶ κατάστασις , παλαιὰ δέ τις καὶ ἀρχέγονος . Οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ παρὰ τῶν θείων εἰκόνων μορφώματα ἀπεδείκνυον σύντροφά τε τοῖς ἀποστόλοις καὶ ὁμοδίαιτα , εἴγε Λουκᾶς μὲν ὁ θεῖος ἀπόστολος τὴν τῇς Θεοτόκου μορφὴν ἀνετύπωσεν , αὐτὸς δὲ Χριστὸς ὁ Δεσπότης ἡμῶν καὶ Θεὸς τὴν ἑαυτοῦ ἐπί τινος ὀθόνης ἀπομαξάμενος ἀχειρότευκτον ἡμῖν καταλέλοιπεν . Οὗτοι γοῦν οἱ θειότατοι ἄνδρες τὴν τοῦ τυράννου ἄνοιαν ἐξελέγξαντες
Lemmas: Τραυλός . ὁ μέν θεσπίζω μή τις ὁ γράφω εἰκών , ἄν ποῦ γράφω τυγχάνω , ὁ , Ἄγις , φωνή ἐγχαράσσω , ὡς οὐ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος ἁρμόζω φωνή ἢ μόνος ὁ θεῖον , οὐ εὔστοχος βάλλω ὁ νόος · ὁ γάρ . θεός , φωνή ὁ ἄνθρωπος μεταδίδωμι Θεός , ὑψηλός ὗσις παρά ὁ , ἅγιος , Κπρόσρημα , ταπεινός εἰμί ὁ , Ἄγις , κατά πολύς , οὐ εἄν οὗτος ἀποστερέω . πλήν οὗτος μέν οὗτος θεσπίζω , ὁ πρό αὐτός δέ Λέων καί ὁ υἱός αὐτός Κωνσταντῖνος ὁ μηδέ προσκυνέω ὅλως αὐτός , Θεόφιλος δέ ὁ μηδέ χρῶμα οὗτος μορφόω · χαμαίζηλος γάρ ὁ πρός ὁ τοιοῦτος πτοέω , μόνος δέ σκοπέω ὁ ἀλήθεια . καθαιρέω μέν οὖν ἐντεῦθεν κατά πᾶς ὁ ἐκκλησία ὁ θεῖος μορφή , θηρίον δέ καί ὄρνις ἀντί οὗτος ἀναστηλόω , ὁ οὗτος θηριώδης καί ἀνδραποδώδης ἄνοια ἐξελέγχω . ἐντεῦθεν βέβηλος χείρ ὁ ἅγιος καί ἱερόv κειμήλιον ἐπί ὁ ἀγορά ἐῤῥιπτοῦντο καί ἐφυβρίζω . ἐντεῦθεν ὁ ὁ κακοῦργος πληρόω δεσμωτήριον ὁ διά τιμή ἄγω ὁ θεῖος μορφή , μαναζόντων , ἐπίσκοπος , ποιμαίνω , καί ὁ γράφω αὐτός . πλήρης δέ καί ὁ ὄρος καί ὁ σπήλαιον ὁ ὡς κακοῦργος λιμός ἀναιρέω καί διψάω . Ἄβατος γάρ τηρέω ὁ πόλις ὁ μοναχός ἐγκελεύω , καί πᾶς τρόπος αὐτός ἀπελαύνω θεσπίζω , μᾶλλον δέ μηδέ κατά χώρα ὁράω τολμάω , ἐργάζομαι ὁ μοναστήριον καί ησυχαστήριο περιφανής πολυανδρεῖον , ὁ ἱερός ἀνήρ προδίδωμι ὁ ἀρετή καί ὁ ἱερόν ἔνδυμα μή βούλομαι , λιμός δέ καί κακουχία προαιρέω ὁ ζωή καταστρέφω , ἔνιοι δέ περιβολή κατολιγωρέω , καί παρά οὗτος ἀπόλλυμι . πολλός δέ καί ὁ ῥᾴθυμος διαζῶ ὁ ἀνίημι καί ἐκλύω ἀσπάζομαι βίος , ὕμνος θεῖον καί ᾠδή καί αὐτός ὁ σχῆμα [ ὕΙθ ] ἀφειδέω · καί γάρ οὐδέ οὗτος τελέω ὁ σύλλογος ὁ τύραννος συγχωρέω , ὁ πολλάκις καί μόνος δύναμαι τηρέω καί οἷος χαλινός τις εἰμί ὁ πρός ὁ πάθος ἄλογος κατολισθαίνω . πλήν οὖον παντάπασι ὁ ἄνθρωπος οὐδέ τότε ὁ παρρησιαστικός τε καί Ἐλευθέριον ἀποφοιτάω · ἀλλά τις ὁ θερμός , πολύς μέν καί καθ´ ἕκαστος , τις δέ καί κατασυστάδην , ὥσπερ ὁ ὁ ὁ αβραμιος ὁρμάω μονή μοναχός , μετά παρρησία ὁράω αὐτός λογικός ἐκ τε ὁ ὁ ἅγιος πατήρ ἐγώ εἴρω , Διονύσιος ὁ μέγας , Ἱερόθεος καί Εἰρηναῖος , ἀποδείκνυμι ὡς οὖον χθές καί πρώην ὁ ὁ μοναχός πολιτεία τε ἐφευρίσκω καί κατάστασις , παλαιός δέ τις καί Ἀρχέγονος . οὖον μήv δέ ἀλλά καί παρά ὁ θεῖον εἰκών μόρφωμα ἀποδείκνυμι σύντροφος τε ὁ ἀπόστολος καί ὁμοδίαιτος , εἰ Λουκᾶς μέν ὁ θεῖος ἀπόστολος ὁ ὅς Θεοτόκος μορφή ἀνατυπόω , αὐτός δέ Χριστός ὁ Δεσπότης ἐγώ καί θεός ὁ ἑαυτοῦ ἐπί τις ὀθόνη ἀπομάσσω ἀχειρότευκτος ἐγώ καταλείπω . οὗτος γοῦν ὁ θεῖος ἀνήρ ὁ ὁ τύραννος ἄνοια ἐξελέγχω