georgius-cedrenus.compendium-historiarum 539
οἱ ἱερεῖς τὰς ἐκφωνήσεις ποιοῦσι γῶν ἰερῶν . Εἶχον δὲ καὶ σκεύη διάχρυσα καὶ διάλιθα ταῦτα δὲ πληροῦντες ὄξους τε καὶ σινήπεως τοις μεταλαμβάνουσι μετεδίδοσαν , τῶν ἀχράντων οὕτιο καταπαίζοντες μυστηρίων . Τοῦτον τὸν μιαρὸν θίασον συνέβη ποτὲ τῷ μακαρίτῃ συναντῆσαι κατὰ τὴν ὁδὸν πατριάρχῃ , μετὰ τοῦ ἱερατικοῦ κλήρου καὶ τῆς λιτῆς διερχομένῳ . Ὃν ἰδὼν ὁ Γρύλλος ἰταμῶς ἄγαν , καὶ ἀνερυθριάσεως μηδὲν ὑποστειλάμενος , φελόνην ἀνα στείλας μετὰ τῶν αὐτοῦ συμμυστῶν εὐτονεο . τέροις ἐχρῆτο τοῖς κρούμασι , καὶ τοὺς εὐαγεῖς ἐκείνους λοιδορίαις καὶ ἀναιδέσιν ἔβαλλε ῥήμασιν . Ὁ τοιοῦτος αἴσχιστος βασιλεὺς καὶ Θεοδώραν τὴν ἑαυτοῦ μητέρα ἔτι τοῖς ἀνακτόροις οὖσαν μετεκα λέσατό ποτε εὐλογηθησομένην τάχα παρὰ τοῦ πατριάρχου , πλασάμενος τοῦτον εἶναι τὸν μακαρίτην Ἰγνάτιον . Ὡς οὖν ἐξψει μετ´ εὐλαβείας ἡ σεμνοτάτη γυνὴ καὶ ἔρριψεν ἑαυτὴν εἰς τὸ ἔδαφος ἐξαιτουμένη εὐχὴν , μηδὲν ὅλως ὑποτοπήσασα , τοῦ μιαροῦ Γρύλλου τὴν γενειάδα τέως κρύπτοντος , ἀναστὰς ὁ Γρύλλος ἀπέπερδε καὶ ῥήματά τινα ἀπεῖπε τοῦ οἰκείου στόματος ἄξια . Ἡ δὲ ἐπὶ τῷ γεγονότι δεινοπαθήσασα ἀραῖς ἔβαλλε τὸν υἱὸν , καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας ἐκπεσεῖν ἀπεφοίβασε προφητικῶς τοῦτον οὐκ εἰς μακράν . Ἀλλ´ οὐκ ἦν τὸν ἅπαξ παρατραπέντα τῆς εὐθείας ὁδοῦ βελτιωθῆναι . Ὅθεν καὶ ταχυτάτη κατειλήφει τοῦτον καταστροφὴ , καὶ πρὸ αὐτοῦ μὲν τὸν Βάρδαν , καὶ πρὸ ἐκείνου τὸν κανικλείου Θεόκτιστον , τοὺς χαριζομένους αὐτῷ καὶ μὴ τῶν πονηρῶν ἀνακόπτειν ἐθελήσαντας διδαγμάτων ὡς ἐπιτρόπους . Καὶ ὅπως μὲν ὁ Θεόκτιστος ὥλετο , προλαβὼν ἄ λόγος ἐδήλωσε , σημεῖα δὲ τὸν ὄλεθρον δηλοῦντα τοῦ Βάρδα προηγήσατο τάδε · ἐπιτολαὶ κομητῶν , ὄψεις ὀνειράτων ἀλλόκοτοι . Ἔδοξε γὰρ καθ´ ὕπνους οὗτος πρὸς τὴν Μεγάλην ἐκκλησίαν μετὰ τοῦ Μιχαὴλ ἀπελθεῖν ὡς τάχα πανηγύρεως οὕσης . Ὡς οὐν ἀφίκοντο καὶ προσωτέρω ἐγίνοντο τοῦ θείου ναοῦ , ὁρᾶν ἐδόκει λευκοφόρους τινὰς προηγουμένους , οἵτινες ὁδηγοῦντες αὐτὸν ἄγουσι πρὸς τὰς κιγκλίδας τοῦ θυσιαστηρίου , καὶ βλέπει μὲν ἄλλο οὐδὲν , περὶ δὲ τὸν θρόνον τοῦ πατριάρχου καθήμενόν τινα γηραιὸν έτρον εἴκασε τοῦτον εἶναι τὸν κορυφαῖον τῶν ἀποστόλων ) , οὗ πρὸς τοῖς ποσὶν ὁ μακαρίτης ἐκυλινα δεῖτο Ἰγνάτιος , ἐκδίκησιν ἐξαιτῶν ὧν ἐπεπόνθει δεινῶν . [ Ρ . Δϋῼ ] Τὸν δὲ ἑνὶ τῶν παρεστώτων μάχαιραν δοῦναι καὶ εἰπεῖν · Ταύτῃ τὸν θεόργιστον οὕτω τὸν Καίσαρα κατονομάσαντα τῇ τῶν εὐωνύμων χώρα ἐγκαταστήσας μεληδὸν διάτεμνε · τὸν δὲ ἀσεβότεκνον ιτοῦ τοιούτου προσρήματος τὸν βασιλέα δηλοποιήσαντα κατάλεγε μὲν τοῖς δεξιοῖς , τὴν δ´ ὁμοίαν δίκην ἀπεκδέχεσθαι πρόσειπε . Καὶ ὁ μὲν ὄνειρος οὗτος · εἰ δὲ καὶ ἀπέβη τὰ θεαθέντα , δηλώσει τὰ μετὰ ταῦτα . Ἄρτι κατὰ τῶν Κρητῶν ὁ Βάρδας πανδημεὶ μετὰ
Lemmas: ὁ ἱερεύς ὁ ἐκφώνησις ποιέω γῆ ἱερός . ἔχω δέ καί σκεῦος διάχρυσος καί διάλιθος οὗτος δέ πληρόω ὄξος τε καί σίνηπι ὁ μεταλαμβάνω μεταδίδωμι , ὁ ἄχραντος ὕω καταπαίζω μυστήριον . οὗτος ὁ μιαρός θίασος συμβαίνω ποτέ ὁ μακαρίτης συναντάω κατά ὁ ὁδός πατριάρχης , μετά ὁ ἱερατικός κλῆρος καί ὁ λιτός διέρχομαι . ὅς εἶδον ὁ Γρύλλος ἰταμός ἄγαν , καί ανερυθριασις μηδείς ὑποστέλλω , φαιλόνης ἀνα στέλλω μετά ὁ αὐτός συμμύστης εὐτονέω . τέρος χράω ὁ κροῦμα , καί ὁ εὐαγής ἐκεῖνος λοιδορία καί ἀναιδής βάλλω ῥῆμα . ὁ τοιοῦτος αἰσχρός βασιλεύς καί Θεοδώρα ὁ ἑαυτοῦ μήτηρ ἔτι ὁ ἀνάκτορον εἰμί μέτειμι λανθάνω ποτός εὐλογέω τάχα παρά ὁ πατριάρχης , πλάσσω οὗτος εἰμί ὁ μακαρίτης Ἰγνάτιος . ὡς οὖν ἐξέψω μετέ εὐλάβεια ὁ σεμνός γυνή καί ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἔδαφος ἐξαιτέω εὐχή , μηδείς ὅλως ὑποτοπέω , ὁ μιαρός Γρύλλος ὁ γενειάς τέως κρύπτω , ἀνίστημι ὁ Γρύλλος ἀποπέρδομαι καί ῥῆμα τις ἀπολέγω ὁ οἰκεῖος στόμα ἄξιος . ὁ δέ ἐπί ὁ γίγνομαι δεινοπαθέω ἀρή βάλλω ὁ υἱός , καί ὁ ὁ Θεός πρόνοια ἐκπίπτω ἀποφοιβάζω προφητικός οὗτος οὐ εἰς μακρός . Ἀλ οὐ εἰμί ὁ ἅπαξ παρατρέπω ὁ εὐθύς ὁδός βελτιόω . ὅθεν καί ταχύς καταλαμβάνω οὗτος καταστροφή , καί πρό αὐτός μέν ὁ Βάρδα , καί πρό ἐκεῖνος ὁ κανίκλειον Θεόκτιστος , ὁ χαρίζομαι αὐτός καί μή ὁ πονηρός ἀνακόπτω ἐθέλω δίδαγμα ὡς ἐπίτροπος . καί ὅπως μέν ὁ Θεόκτιστος ὄλλυμι , προλαμβάνω ὅς λόγος δηλόω , σημεῖον δέ ὁ ὄλεθρος δηλόω ὁ Βάρδα προηγέομαι ὅδε · ἐπιτολή κοσμητής , ὄψις ὄνειρος ἀλλόκοτος . δοκέω γάρ καθ´ ὕπνος οὗτος πρός ὁ Μέγας ἐκκλησία μετά ὁ Μιχαήλ ἀπέρχομαι ὡς τάχα πανήγυρις ὗσις . ὡς ὀν ἀφικνέομαι καί προσωτέρω γίγνομαι ὁ θεῖον ναός , ὁράω δοκέω λευκοφόρος τις προηγούμενος , ὅστις ὁδηγέω αὐτός ἄγω πρός ὁ κιγκλίς ὁ θυσιαστήριον , καί βλέπω μέν ἄλλος οὐδείς , περί δέ ὁ θρόνος ὁ πατριάρχης κάθημαι τις γηραιός τρος εἰκάζω οὗτος εἰμί ὁ κορυφαῖος ὁ ἀπόστολος ) , ὅς πρός ὁ πούς ὁ μακαρίτης κυλίνη δήω Ἰγνάτιος , ἐκδίκησις ἐξαιτέω ὅς πάσχω δεινός . [ Ρ . δύο ] ὁ δέ εἷς ὁ παρίστημι μάχαιρα δίδωμι καί εἶπον · Ταύτη ὁ θεόργιστος οὗτος ὁ Καῖσαρ κατονομάζω ὁ ὁ εὐώνυμος χώρα ἐγκαθίστημι μεληδόν διατέμνω · ὁ δέ ἀσεβότεκνον ἔρχομαι τοιοῦτος πρόσρημα ὁ βασιλεύς δηλοποιέω καταλέγω μέν ὁ δεξιός , ὁ δδʹ ὅμοιος δίκη ἀπεκδέχομαι προσεῖπον . καί ὁ μέν ὄνειρος οὗτος · εἰμί δέ καί ἀποβαίνω ὁ θεάομαι , δήλωσις ὁ μετά οὗτος . ἄρτι κατά ὁ Κρής ὁ Βάρδας πανδημεί μετά