georgius-cedrenus.compendium-historiarum 325
μετὰ τῶν πατριαρχῶν ἐτάγο , Ἐπὶ πολὺν οὖν χρόνον τοῦτο εὐχόμενος ἐν μιᾷ γίνομαι ἐν ἑκστάσει καὶ θεωρῶ ἄνδρα τινὰ πάνυ εὐειδῆ , κρατήσαντά με τῆς δεξιᾶς χειρὸς , ὃς ἀπαγαγών με εἰς τόπον λαμπρὸν καὶ ὑπερένδοξον ἐδείκνυέ μοι τοὺς τῆς Ἐκκλησίας διδασκάλους . Ἐγὼ δὲ , φησί , περιεσκόπουν ἰδεῖν ὃν καταθυμίως εἶχον , τὸν μέγαν Ἰωάννην , τὸν ἐμόν ἀγαπητόν . Ὡς οὖν ἔδειξέ μοι πάντας καὶ ἑκάστου τὸ ὄνομα εἶπε , κρατήσας με πάλιν τῆς χειρὸς ἐξήγαγέ με ἔξω . Ἐγὼ δὲ λελυπημένος ἠκολούθουν αὐτῷ , μὴ ἑωρακώς μετὰ τῶν Πατέρων τὸν ἐν ἀγίοις Ἰωάννην . Ὡς οὖν ἐξηρχόμην , ὁ ἑφεστὼς τῇ θύρᾳ ἐπισχών με λέγει μοι · Οὐδεὶς εἰσερχόμενος ὤδε λυπούμενος ἔνθεν ἐξέρχεται . Τότε λέγω αὐτῷ · Αὕτη μοί ἐστι λύπη , ὅτι τὸν προσφιλέστατόν μοι Ἰωάννην τὸν ἐπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως οὐχ ἑώρακα μετὰ τῶν ἄλλων τῆς Ἐκκλησίας διδασκάλων . Ὁ δὲ πάλιν λέγει μοι Ἰωάννην τὸν τῆς μετανοίας λέγεις ; Λέγω αὐτῷ · Ναί . Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς λέγει μοι , Ἄνθρωπος ἐκεῖνον ἐν σαρκὶ ὢν ἰδεῖν οὐ δύναται · ἐκεῖ γὰρ παρίσταται ὅπου ὁ θρόνος ὁ Δεσποτικός ἐστιν . Οὕτως ὁ τρισμακάριστος Ἰωάννης μετὰ μυρίους κόπους καὶ πόνους τὸν βίον διανύσας πρὸς τὴν οὐράνιον μετέστη μακαριότητα , ζήσας ἔτη νθʹ τὰ πάντα . Ἐν δὲ τῇ θὸν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου πάντα κατέκαυσε . Καὶ πολλοὶ ὑπὲρ Ἰωάννου ἐκινδύνευσαν . Διαδέχεται δὲ τὸν Χρυσόστομον Ἀρσάκιος . Τῷ δ´ αὐτῷ ἔτει τελευτᾶ καὶ ἡ Εὐδοξία , ἥτις συνἡφθη πρὸς γάμον τῷ βασιλεῖ Ἀρκαδίῳ καὶ πολλῶν κακῶν αὐτῷ πρόξενος ἐγεγόνει , βάρβαρος οὖσα γυνὴ καὶ θρασυκάρδιος . παῖδας δὲ ἔσχεν ἐξ αὐτῆς Πουλχερίαν , εἶτα Φαλκίλλαν Ἀρκαδίαν τε καὶ Μαρῖναν , αὶ ἀπείρατοι γάμων κατὰ τοὺς χρόνους ἀπεβίωσαν · καὶ σὺν αὐταῖς γεννᾷ Θεοδόσιον ὕστατον , ὃς καὶ διεδέξατο τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν . Μετὰ παραδρομὴν δὲ λεʹ ἐτῶν ἐπανήχθη ὁ μέγας Χρυσόστομος ἀπὸ Κομάνων , δικαίᾳ χρησαμένου σπουδῇ Πρόκλου τοῦ ; Ἡ δὲ Εὐδοξία οὐκ εἰς μακρὰν τετελευτήκει , καθὼς λέλεκται , τρεῖς καὶ μόνους αὐτῷ ἐπιβιώσασα μῆνας , Ἐγκύου γὰρ οὕσης αὐτῆς καὶ πρὸς αὐτὸ τὸ τεκεῖν βοηἐπειγομένης τέθνηκετὸ βρέφος ἐν τῇ γαστρὶ αὐτῆς , καὶ ἀρξαμένης ὡδίνειν οὐκ ἤρχετο τὸ βρέφος πρὸς σοκετὸν , ἀλλ´ ἔμενεν ἔνδον νενεκρωμένον ἐπὶ ὅλας ἡμέ ρας τέσσαρας . Τούτου τοίνυν σαπέντος ἀπέστη λαὶ ἡ γαστὴρ , καὶ διέξοδος τοῦ ἐμβρύου καὶ τῶν πόνων λύσις οὐκ ἦν . Ἀνθρώπου δέ τινος ἐπιθέντος αὐτῇ γραμμάτιον γεγοητευμένον εὐθέως ἐξήμβλωσε , καὶ σὺν τῇ ἀποβολῇ τοῦ ἐμόρύου συναπέῤῥηξε καὶ τὴν ἑαυτῆς ψυχὴν ἡ τριτάλαινα Τῷ ἐδ´ ἔτει ἐν Ῥώμῃ ἐμυκήθη ἡ γῆ ἐπὶ ἡμέρας ἑπτά . Τελευτᾷ δὲ καὶ Ἀρκάδιος , βιοὺς μὲν ἔτη λαί . βασιλεύσας δὲ κϛʹ · ὃς καὶ διετάξατο τῶν Περσῶν βασιλέα Ἰσδιγέρδην κήδεσθαι τοῦ παιδὸς Θεοδοσίου καὶ λαμβάνειν πρεσβεῖον χρυσίου λίτρας ἑκατοντᾶδας
Lemmas: μετά ὁ πατριάρχης Τάγος , ἐπί πολύς οὖν χρόνος οὗτος εὔχομαι ἐν εἷς γίγνομαι ἐν ἔκστασις καί θεωρέω ἀνήρ τις πάνυ εὐειδής , κρατέω ἐγώ ὁ δεξιός χείρ , ὅς ἀπάγω ἐγώ εἰς τόπος λαμπρός καί ὑπερένδοξος δείκνυμι ἐγώ ὁ ὁ ἐκκλησία διδάσκαλος . ἐγώ δέ , φημί , περισκοπέω ὁράω ὅς καταθύμιος ἔχω , ὁ μέγας Ἰωάννης , ὁ ἐμός ἀγαπητός . ὡς οὖν δείκνυμι ἐγώ πᾶς καί ἕκαστος ὁ ὄνομα εἶπον , κρατέω ἐγώ πάλιν ὁ χείρ ἐξάγω ἐγώ ἔξω . ἐγώ δέ λυπέω ἀκολουθέω αὐτός , μή ὁράω μετά ὁ Πατέρων ὁ ἐν ἀγάω Ἰωάννης . ὡς οὖν ἐξέρχομαι , ὁ ἐφίστημι ὁ θύρα ἐπέχω ἐγώ λέγω ἐγώ · οὐδείς εἰσέρχομαι ὧδε λυπέω ἔνθεν ἐξέρχομαι . τότε λέγω αὐτός · ἄτη ἐγώ εἰμί λύπη , ὅτι ὁ προσφιλής ἐγώ Ἰωάννης ὁ ἐπίσκοπος Κωνσταντινούπολις οὐ ὁράω μετά ὁ ἄλλος ὁ ἐκκλησία διδάσκαλος . ὁ δέ πάλιν λέγω ἐγώ Ἰωάννης ὁ ὁ μετάνοια λέγω ; λέγω αὐτός · Ναίς . ὁ δέ ἀποκρίνω λέγω ἐγώ , Ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐν σάρξ εἰμί ὁράω οὖον δύναμαι · ἐκεῖ γάρ παρίστημι ὅπου ὁ θρόνος ὁ δεσποτικός εἰμί . οὕτως ὁ τρίσμακαρ Ἰωάννης μετά μυρίος κόπος καί πόνος ὁ βίος διανύω πρός ὁ οὐράνιος μεθίστημι μακαριότης , ζῶ ἔτος ἐντί ὁ πᾶς . ἐν δέ ὁ θον ἐκ ὁ θυσιαστήριον πᾶς κατακαίω . καί πολύς ὑπέρ Ἰωάννης κινδυνεύω . διαδέχομαι δέ ὁ Χρυσόστομος Ἀρσάκιος . ὁ δδʹ αὐτός ἔτος τελευτάω καί ὁ Εὐδοξία , ὅστις συνάπτω πρός γάμος ὁ βασιλεύς Ἀρκάδιος καί πολύς κακός αὐτός πρόξενος γίγνομαι , βάρβαρος εἰμί γυνή καί θρασυκάρδιος . παῖς δέ ἔχω ἐκ αὐτός Πουλχερία , εἶτα Φαλκίλλαν Ἀρκαδία τε καί Μαρῖνα , ὅς ἀπείρατος γάμος κατά ὁ χρόνος ἀποβιόω · καί σύν αὐτός γεννάω Θεοδόσιος ὕστερος , ὅς καί διαδέχομαι ὁ ὁ πατήρ βασίλειος . μετά παραδρομή δέ λαός ἔτος ἐπανάγω ὁ μέγας Χρυσόστομος ἀπό κομάς , Δίκαιος χράω σπουδή Πρόκλος ὁ ; ὁ δέ Εὐδοξία οὐ εἰς μακράν τελευτάω , καθώς λέγω , τρεῖς καί μόνος αὐτός ἐπιβιόω μείς , ἔγκυος γάρ ὗσις αὐτός καί πρός αὐτός ὁ τίκτω βοηεπειγομενω θνῄσκω βρέφος ἐν ὁ γαστήρ αὐτός , καί ἄρχω ὠδίνω οὐ ἄρχω ὁ βρέφος πρός σοκετὸν , ἀλ μένω ἔνδον νεκρόω ἐπί ὅλος ἡμός Ἥρα τέσσαρες . οὗτος τοίνυν σήπω ἀφίστημι ληΐς ὁ γαστήρ , καί διέξοδος ὁ ἔμβρυον καί ὁ πόνος λύσις οὐ εἰμί . Ἄνθρωπος δέ τις ἐπιτίθημι αὐτός γραμμάτιον γοητεύω εὐθύς ἐξαμβλόω , καί σύν ὁ ἀποβολή ὁ ἐμόρύου συναπολήγω καί ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ὁ τριτάλας ὁ ἐσθίω ἔτος ἐν Ῥώμη μυκάομαι ὁ γῆ ἐπί ἡμέρα ἑπτά . τελευτάω δέ καί Ἀρκάδιος , βιόω μέν ἔτος λαί . βασιλεύω δέ κϛʹ · ὅς καί διατάσσω ὁ Πέρσης βασιλεύς Ἰσδιγέρδης κήδω ὁ παῖς Θεοδόσιος καί λαμβάνω πρεσβεῖον χρυσίον λίτρα εκατοντάδα