georgius-cedrenus.compendium-historiarum 548
λαγωοῦ τῇ ῥάβδῳ τοῦ ἴππου καθήλατο πρὸς τὸ σφάξαι τὸν λαγωόν . Ἄφετος δὲ ὁ ἵππος καταληφθεὶς ἀπεσκίρτα καὶ ἀπεπήδα · καὶ πολλῶν συνδραμόντων ἱπποκόμων τε καὶ ἀρχόντων καὶ τῶν λοιπῶν τῶν περὶ τὸν βασιλέα , οὐκ ἧν τινι δυνατὸν κατασχεῖν τὸν ἴππον , ὥστε θυμωθέντα τὸν βασιλέα κελεῦσαι [ . ὅτε ] εἰ κρατηθείη , διακοπῆναι τοὺς ὀπισθίους αὐτοῦ τῶν ποδῶν . Παρῃτεῖτο δὲ ὁ Καῖσαρ , καὶ ἐδεῖτο τοῦ βασιλέως μὴ διὰ μίαν κακίαν τοσαύτην ἀρετὴν ἴππου μάτην παραπολέσθαι . Καὶ οἱ μὲν ἦσαν ἐν διαλογισμοῖς τοιούτοις , ὁ δὲ Βασίλειος παραδραμὼν τῷ κυρίῳ αὐτοῦ , « Εἰ περιδράμω τὸν βασιλικὸν ἵππον , ἔφη , καὶ ἀπὸ τοῦ ἑμοῦ ἐκτιναχθεὶς ἔποχος αὐτῷ γένωμαι , ἀρά γε διὰ τὴν βασιλικὴν ἐφεστρίδα καὶ τὸν κοκκοβαφῆ χαλινὸν ἀγανακτήσει ὁ βασιλεὺς κατ´ ἐμοῦ ; » Τοῦ δὲ πρὸς οὖν ὑπομνήσαντος τὸν βασιλέα , κἀκείνου κελεύσαντος τοῦτο γενέσθαι , εὐφυῶς ὁ Βασίλειος τὸν ἑαυτοῦ παρελάσας ἴππον , καὶ τῷ τοῦ βασιλέως κατὰ παράλληλον ἐξισώσας γραμμὴν , ἤλατό τε εὐθέως καὶ πρὸς τὸν βασιλικὸν ἀπεπήδησεν ἵππον , μέγα θαῦμα ἐνεὶς τοῖς παρατυχοῦσι καὶ θεωμένοις . Θαυμάσας δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς τὴν μετ´ ἀνδρίας εὐφυΐαν αὐτοῦ καὶ σύνεσιν , εὐθέως ἀποσπάσας αὐτὸν ἀπὸ τοῦ Θεοφιλίτζη ἐν τοῖς ἑαυτοῦ προσέταξε στράτορσιν . ἠγάπα δὲ διαφερόντως αὐτὸν , καὶ ταῖς κατὰ μικρὸν προόδοις εἰς τὴν τοῦ πρωτοστράτωρος τάξιν ἀνήγαγε . Κυνηγεσίας δέ ποτε γενομένης τῷ βασιλεῖ κατὰ τὸ Φιλοπάτιον προεπορεύετο τούτου ὁ πρωτοστράτωρ ἔφιππος , ἐπιφερόμενος ἐπὶ ζώνης καὶ τὸ βασιλικὸν βαρδούκιον . Θορύβου δὲ καὶ βοῆς γενομένης ὑπὸ τοῦ πλήθους λύκος τῆς ὕλης ἐξέθορε παμμεγέθης . Ὁρμήσας δὲ κατόπιν αὐτοῦ ὁ Βασίλειος ἔῤῥιψε κατὰ αὐτοῦ τὸ βασιλικὸν βαρδούκιον , καὶ τυχὼν τοῦ θηρίου κατὰ τὸ μέσον τῆς κεφαλῆς ταύτην ἐδιχοτόμησεν . ὄπισθεν δὲ τοῦ βασιλέως κατὰ τὸ σύνηθες ἑπόμενος ὁ Καῖσαρ , καὶ τὸ γεγονὸς θεασάμενος , εἰπεῖν λέγεται πρός τινα τῶν συνήθων ἐν μυστηρίῳ · « Τοῦτον , ὡ τᾶν , ἡγοῦμαι τὸν ἄνθρωπον ὄλεθρον γενήσεσθαι ἄρὸην τῆς ἡμῶν γενεᾶς . » Φασὶ δ´ ὅτι καὶ Λέων αὐτῷ το καλέσας καὶ σημεῖα ὑποφήνας τινὰ καὶ τῷ δακτύλῳ δείξας , καὶ τοῦτον ἔσεσθαι προειπὼν τῆς συμπάσης ὑμῶν [ γενεᾶς τὸν ὄλεθρον . Ἐνήδρευσεν οὖν ἀεὶ ὁ Καῖσαρ , ἤνυε δὲ οὐδέν · ἀκυρῶσαι γὰρ παγάλεπον ἦν ὅπερ ἅπαξ τῇ Προνοίᾳ γενέσθαι ἐδόκει .
Lemmas: λαγώς ὁ ῥάβδος ὁ ἵππος καθάλλομαι πρός ὁ σφάζω ὁ λαγῶς . ἄφετος δέ ὁ ἵππος καταλαμβάνω ἀποσκιρτάω καί ἀποπηδάω · καί πολύς συντρέχω ἱππόκομος τε καί ἄρχω καί ὁ λοιπός ὁ περί ὁ βασιλεύς , οὐ ἧμαι τις δυνατός κατέχω ὁ ἵππος , ὥστε θυμόω ὁ βασιλεύς κελεύω [ . ὅτε ] εἰμί κρατέω , διακόπτω ὁ ὀπίσθιος αὐτός ὁ πούς . παραιτέομαι δέ ὁ Καῖσαρ , καί δήω ὁ βασιλεύς μή διά εἷς κακία τοσοῦτος ἀρετή ἵππος μάτην παραπόλλυμι . καί ὁ μέν εἰμί ἐν διαλογισμός τοιοῦτος , ὁ δέ Βασίλειος παρατρέχω ὁ κύριος αὐτός , « εἰμί περιτρέχω ὁ βασιλικός ἵππος , φημί , καί ἀπό ὁ μου εκτινάσσω ἔποχος αὐτός γίγνομαι , ἀρά γε διά ὁ βασιλικός ἐφεστρίς καί ὁ κοκκοβαφής χαλινός ἀγανάκτησις ὁ βασιλεύς κατ´ ἐγώ ; » ὁ δέ πρός οὖν ὑπομιμνῄσκω ὁ βασιλεύς , ἐκεῖνος κελεύω οὗτος γίγνομαι , εὐφυής ὁ Βασίλειος ὁ ἑαυτοῦ παρελαύνω ἵππος , καί ὁ ὁ βασιλεύς κατά παράλληλος ἐξισόω γραμμή , ἅλλομαι τε εὐθύς καί πρός ὁ βασιλικός ἀποπηδάω ἵππος , μέγας θαῦμα ἐνίημι ὁ παρατυγχάνω καί θεάομαι . θαυμάζω δέ καί ὁ βασιλεύς ὁ μετέ Ἀνδρίας εὐφυΐα αὐτός καί σύνεσις , εὐθύς ἀποσπάω αὐτός ἀπό ὁ Θεοφιλίτζης ἐν ὁ ἑαυτοῦ προστάσσω στράτωρ . ἀγαπάω δέ διαφερόντως αὐτός , καί ὁ κατά μικρός πρόοδος εἰς ὁ ὁ πρωτοστράτωρ τάξις ἀνάγω . κυνηγεσία δέ ποτός γίγνομαι ὁ βασιλεύς κατά ὁ Φιλοπάτιον προπορεύομαι οὗτος ὁ πρωτοστράτωρ Ἔφιππος , ἐπιφέρω ἐπί ζώνη καί ὁ βασιλικός βαρδούκιον . θόρυβος δέ καί βοή γίγνομαι ὑπό ὁ πλῆθος λύκος ὁ ὕλη ἐκθρῴσκω παμμεγέθης . ὁρμάω δέ κατόπιν αὐτός ὁ Βασίλειος ῥίπτω κατά αὐτός ὁ βασιλικός βαρδούκιον , καί τυγχάνω ὁ θηρίον κατά ὁ μέσος ὁ κεφαλή οὗτος διχοτομέω . ὄπισθεν δέ ὁ βασιλεύς κατά ὁ συνήθης ἕπω ὁ Καῖσαρ , καί ὁ γίγνομαι θεάομαι , εἶπον λέγω πρός τις ὁ συνήθης ἐν μυστήριον · « οὗτος , εἰμί ὅς , ἡγέομαι ὁ ἄνθρωπος ὄλεθρος γίγνομαι ἄρος ὁ ἐγώ γενεά . » φημί δδʹ ὅτι καί Λέων αὐτός ὁ καλέω καί σημεῖον ὑποφαίνω τις καί ὁ δάκτυλος δείκνυμι , καί οὗτος εἰμί προεῖπον ὁ σύμπας σύ [ γενεά ὁ ὄλεθρος . ἐνεδρεύω οὖν ἀεί ὁ Καῖσαρ , ἀνύω δέ οὐδείς · ἀκυρόω γάρ παγάλεπον εἰμί ὅσπερ ἅπαξ ὁ Πρόνοια γίγνομαι δοκέω .