georgius-cedrenus.compendium-historiarum 512
γεραιρόμενος . Στρατόν τε γὰρ ἐνεπιστεύθη πολὺν , καὶ κατὰ τῶν γειτονούντων ἐχθρῶν , οἶ οὕτω δὴ Κερμάται καλοῦνται , ἐπέμφθη . Ὃς μηδένα ἕτερον ἕπεσθαί οἱ θελήσας , ἀλλ´ ἢ μόνον τοὺς ἐν φυλακαῖς καθειργμένους Ῥωμαίους αὐτῷ συστρατεύεσθαι , νίκας μεγίστας καὶ καλλίστας ἠνέγκατο , ὡς καὶ αὐτὸ τὸ λεγόμενον Χωροσὰν ἐκπολιορκῆσαι . Οὐ γὰρ μόνον τὸ κατ´ ἀνδρίαν διαφέρον ἐξέπληξε τοὺς ἐναντίους , ἀλλὰ καὶ ἡ τῆς διαλέκτου παραλλαγὴ καὶ ἡ τῶν σχημάτων μεταβολὴ καὶ ἡ τοῦ πολέμου παράδ ξος ἐξαλλαγὴ εἰς δειλίαν οὐ τὴν τυχοῦσαν συνἡλασε τοὺς πολεμίους . Καὶ οὐ κατὰ τῶν ἐχθρῶν μόνον οὕτως ὥφθη γενναῖος , ἀλλὰ καὶ κατὰ θηρίων ἀγρίων πημαινομένων τὴν χώραν ἡνδρίσατο . Καὶ μεγάλων αἴτιος αὐτοῖς καλῶν γεγονὼς αὐτῷ τε ἡγαπήθη διαφερόντως τῷ ἄρχοντι τῶν Σαρακηνῶν καὶ τῇ γερουσίᾳ αὐτῶν . [ . ὅσαι ] Ταῦτα μανθάνων ὁ Θεόφιλος , ὡς εἰκὸς ἦν , ἠνιᾶτο , καὶ πάντα λίθον ἐκίνει ὡς ἂν τὸν ἄνδρα μετακαλέσοιτο . Διὸ καὶ σταυρὸν καὶ χρυσόβουλλον διά τινος ἀγύρτου μοναχοῦ ἐκπέμπει τῷ Μανουὴλ , ἐκκαλούμενος ἐπαναστρέψαι καὶ πᾶσαν ἀμνηστίαν κακῶν αὐτῷ χαριζόμενος δι´ αὐτῶν . Ἃ δὴ κομίσας ὁ εἰληφὼς εἰς χεῖρας λαθὼν τίθησι τοῦ Μανουήλ . Καὶ δεξάμενος οὗτος , καὶ οἱονεὶ τὴν ψυχὴν ἐκκαυθεὶς , ἤδη δὲ καὶ πιστευσάμενος ἐκ τῶν προτέρων ἔργων , μηνύει τῷ ἄρχοντι τῶν Σαρικηνῶν ὡς πόθον τρέφει καὶ κατὰ Ῥωμαίων στρατεῦσαι καὶ τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνασθαι οἶ κατεῖπον αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα , τὴν Καππαδοκίαν οἰκοῦντας . Συνεκπεμφθῆναι δὲ αὐτῷ ἠξίου καὶ τὸν τούτου υἱὸν εἰς πλείονα τῆς ὑπονοίας ἀναίρεσιν . Κατένευσε τοῖς αἰτηθεῖσιν ὁ Ἰσμαήλ , καὶ δίδωσιν αὐτῷ τοῦ ἐκστρατεύειν ἄδειαν . Ὡς δὲ ἤγγισε τοῖς Ῥωμαίων ὁρίοις , δῆλα ποιεῖ τὰ κατ´ αὐτὸν τῷ τῆς Καππαδοκίας στρατηγῷ καὶ τὴν ἐσαῦθις ἐς Ῥωμανίαν ἐπάνοδον , καὶ ἅμα ἐδίδασκεν ὡς δεῖ κατὰ τὸν δεῖνα τόπον λόχον καὶ ἐνέδραν γενέσθαι , Ἵν´ ὅταν ἐκεῖσε , φησὶ , γένωμαι , τοὺς μὲν Σαρακηνῶν προδρόμους ἐπ´ ἄλλον τινὰ τόπον ἐξελαύνειν ποιήσω , αὐτὸς δὲ πρὸς τὰ Ῥωμαίων ἤθη ἀναδραμοῦμαι . Ὃ καὶ γέγονεν . Ὡς γὰρ κατὰ τὸ σύνθημα τῷ ὁρισθέντι ἐπλησίαζον τόπῳ , πολλὰ τὸν τοῦ Ἰσμαὴλ υἱὸν κατασπασάμενος · Σὺ μὲν ὑγιὴς , ἔφη , ἄπιθι , τέκνον , πρὸς τὸν σὸν πατέρα · ἐγὼ δὲ ἀπελεύσομαι πρὸς τὸν ἐμὸν βασιλέα καὶ κύριον . » Διασωθεὶς δ´ ἐκεῖθεν πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐντυγχάνει τῷ βασιλεῖ κατὰ τὸν ἐν Βλαχέρναις τῆς Θεοτόκου ναὸν , καὶ μάγιστρος παρ´ αὐτοῦ τιμᾶται καὶ σύντεκνος ἔκτοτε χρηματίζει
Lemmas: γεραίρω . Στρατός τε γάρ ἐμπιστεύω πολύς , καί κατά ὁ γειτονέω ἐχθρός , οἶς οὗτος δή Κέρμα καλέω , πέμπω . ὅς μηδείς ἕτερος ἕπομαι ὁ ἐθέλω , ἀλ ἢ μόνος ὁ ἐν φυλακή κατείργω Ῥωμαῖος αὐτός συστρατεύομαι , Νίκη μέγας καί καλός φέρω , ὡς καί αὐτός ὁ λέγω χωροσαω ἐκπολιορκέω . οὖον γάρ μόνος ὁ κατ´ ἀνδρεία διαφέρω ἐκπλήσσω ὁ ἐναντίος , ἀλλά καί ὁ ὁ διάλεκτος παραλλαγή καί ὁ ὁ σχῆμα μεταβολή καί ὁ ὁ πόλεμος παράς ξος ἐξαλλαγή εἰς δειλία οὖον ὁ τυγχάνω συνελαύνω ὁ πολέμιος . καί οὖον κατά ὁ ἐχθρός μόνος οὕτως ὁράω γενναῖος , ἀλλά καί κατά θηρίον ἄγριος πημαίνω ὁ χώρα ἀνδρίζω . καί μέγας αἴτιος αὐτός καλός γίγνομαι αὐτός τε ἀγαπάω διαφερόντως ὁ ἄρχω ὁ Σαρακηνός καί ὁ γερουσία αὐτός . [ . ὅσος ] οὗτος μανθάνω ὁ Θεόφιλος , ὡς εἰκός εἰμί , ἀνιάω , καί πᾶς λίθος κινέω ὡς εἄν ὁ ἀνήρ μετακαλέω . Διὸ καί σταυρός καί χρυσόβουλλος διά τις ἀγύρτης μοναχός ἐκπέμπω ὁ Μανουήλ , ἐκκαλέω ἐπαναστρέφω καί πᾶς ἀμνηστία κακός αὐτός χαρίζομαι δις αὐτός . ἁ δή κομίζω ὁ λαμβάνω εἰς χείρ λανθάνω τίθημι ὁ Μανουήλ . καί δέχομαι οὗτος , καί οἱονεί ὁ ψυχή ἐκκαίω , ἤδη δέ καί πιστεύω ἐκ ὁ πρότερος ἔργον , μηνύω ὁ ἄρχω ὁ Σαρικηνῶν ὡς πόθος τρέφω καί κατά Ῥωμαῖος στρατεύω καί ὁ ἐχθρός ἀμύνω οἶς κατεῖπον αὐτός πρός ὁ βασιλεύς , ὁ Καππαδοκία οἰκέω . συνεκπέμπω δέ αὐτός ἀξιόω καί ὁ οὗτος υἱός εἰς πλείων ὁ ὑπόνοια ἀναίρεσις . κατανεύω ὁ αἰτέω ὁ Ἰσμαήλ , καί δίδωμι αὐτός ὁ ἐκστρατεύω ἄδεια . ὡς δέ ἐγγίζω ὁ Ῥωμαῖος ὅριον , δῆλος ποιέω ὁ κατ´ αὐτός ὁ ὁ Καππαδοκία στρατηγός καί ὁ εἰσαῦθις εἰς Ῥωμανία ἐπάνοδος , καί ἅμα διδάσκω ὡς δεῖ κατά ὁ Δεῖνα τόπος λόχος καί ἐνέδρα γίγνομαι , Ἵν´ ὅταν ἐκεῖσε , φημί , γίγνομαι , ὁ μέν Σαρακηνός πρόδρομος ἐπι ἄλλος τις τόπος ἐξελαύνω ποιέω , αὐτός δέ πρός ὁ Ῥωμαῖος ἦθος ἀνατρέχω . ὅς καί γίγνομαι . ὡς γάρ κατά ὁ σύνθημα ὁ ὁρίζω πλησιάζω τόπος , πολύς ὁ ὁ Ἰσμαήλ υἱός κατασπάω · σύ μέν ὑγιής , φημί , ἄπειμι , τέκνον , πρός ὁ σός πατήρ · ἐγώ δέ ἀπέρχομαι πρός ὁ ἐμός βασιλεύς καί κύριος . » διασῴζω δδʹ ἐκεῖθεν πρός ὁ βασιλεύω ἐντυγχάνω ὁ βασιλεύς κατά ὁ ἐν Βλαχέρναις ὁ Θεοτόκος ναός , καί μάγιστρος παρ´ αὐτός τιμάω καί σύντεκνος ἔκτοτε χρηματίζω