georgius-cedrenus.compendium-historiarum 491
χρώμενος ἠπείγετο παντοῖος φαινόμενος καταπλῆξει Κμὲν τοὺς πολίτας , κρατῆσαι δὲ τῆς πόλεως , περιστοιχίσας καὶ τὰ λοιπὰ τείχη τῇ ναυτικῇ δυνάμοι , πυρί τε καὶ τοξεύμασιν ἐκφοβῶν . Ἀλλ´ οὐδὲν τῶν εἰς ὄνησιν φερόντων αὐτῷ ἡ τοσαύτη δύναμις καὶ φαντασία κατεπρόξατο . Τὸ μὲν γὰρ ναυτικὸν εὐθύς τις ἐπιπνεύσας ἐναντίος ἄνεμος διέλυσέ τε καὶ ἄλλην ἄλλῃ διασπαρῆναι ἐποίησε τῶν σκαφῶν ἅτε καὶ χειμῶνος ἐξαισίου ὑπάρχοντος · κατὰ δὲ τὴν ἤπειρον γενναίως τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀγωνιζομένων καὶ ἀχρήστους αὐτῷ ποιούντων τὰς μηχανάς , διαπορηθεὶς τοίς πᾶσιν ἀνέζευξεν , καὶ ἡ πολιορκουμένη πόλις ἀνεθάρσησε , καὶ τοσοῦτον ἀνδρικώτερον ἐπετίθετο τοῖς τοῦ ἀποστάτου ὡς καί τινας τῶν ἔνδον πυλίδας ἀνοιγνύντας τῆς πόλεως ἐξιέναι καὶ τοῖς πολεμίοις συμπλέκεσθαι . Ἔγνω οὗν ὁ ἀποστάτης διὰ τὸ τῆς Θράκης χειμέριον ἐπὶ παραχειμασίαν τραπῆναι καὶ τὸν λαὸν σκεδάσαι ἐν ἀλεεινοτέροις χωρίοις . Ὃ δὴ καὶ ποιήσας , ὡς ἤδη τὸ ἔαρ ἐπέλαμπεν , ἀμφοτέρωθεν αὖθις κατὰ γῆν τε καὶ θάλασσαν ἔκρινε προσβάλλειν τῇ Κωνσταντίνου . Ἀλλ´ ἤδη καὶ τὸν Μιχαὴλ οὐχ , ὡς τὸ πρότερον , ἄρτι δὲ στρατιωτικήν τινα δύναμιν εὕρισκε συλλεξάμενον καὶ ἑτέραν κατὰ θάλασσαν ναυτικήν . Κατ´ ἐκεῖνο γοῦν πάλιν βὰς τὸ μέρος ὁπλισάμενος ᾗ καὶ πρότερον , τὸν κόλπον τῶν Βλαχερνῶν , καὶ σύνθημα δοὺς τὸ πολεμικὸν ἐνεργὸς ἦν τὰς μηχανὰς προσάγων καὶ τὰ τείχη κατασείειν πειρώμενος . [ . θ᾽ ] Ἐν ᾧ δὲ ταῦτα ἐπράττετο , εἰς λόγους ὁ Μιχαὴλ ἦλθέ τισι τῶν στρατευομένων τῷ ἀποστάτῃ , ἀμνηστίαν τε κακῶν αὐτοῖς ἐπαγγελλόμενος καὶ καθυπισχνούμενος δώσειν ἀγαθὰ πολλὰ , εἰ μόνον δὴ μετατάξαιντο καὶ αἵμασιν ἐμφυλίοις ἀπόσχοιντο χραίνεσθαι . Ἐπέραινε δὲ οὐδὲν , ἀλλὰ θαῤῥαλεωτέρους , ὅτι δὴ καὶ παρακαλοῖντο , τοὺς ἀκούοντας ἐποίει , καὶ τῆς ἐκ τοῦ φόβου συστάσεως λελυμένους καὶ βεβαιοτέρους τῷ ἀποστάτη εἰργάσατο . Τῆς τοιαύτης δὲ πείρας ἀπεγνωκὼς , καὶ πολλὰ τοὺς σὺν αὐτῷ παρακαλέσας ἄνδρας ἀγαθοὺς γενέσθαι καὶ μὴ προέσθαι ἀλάστορι τυράννῳ τὴν ἐλευθερίαν , ἄφνω ἐκ πολλῶν πυλίδων ἐξελθὼν ἀπροσδοκήτως ἐπιτίθεται τοῖς ἐναντίοις · καὶ τῷ παραδόξῳ καταπληξάμενος τοὺς ἀντιτεταγμένους ἐτρέψατο , φθόρον ἱκανὸν ἐργασάμενος καὶ νίκην λαμπρὰν ἐνεγκάμενος . Καὶ τὰ ναυτικὰ δὲ κακῶς ἠνέχθη τοῦ ἀποστάτου · ὡς γὰρ αἱ βασιλικαὶ τριήρεις ἀνήγοντο καὶ ἥδη συμπλέκεσθαι ἔμελλον , δείμασί τισι καὶ θορύβοις περικτυπηθέντος τοῦ ἐναντίου στόλου πρύμναν αἱ νῆες [ ἐκρούσαντο καὶ πρὸς τὴν χέρσον κατήγοντο , καὶ οἱ μὲν τῶν ἀνδρῶν ηὑτομόλουν πρὸς βασιλέα , οἱ δὲ πρὸς τὸ οἰκεῖον στρατόπεδον τὸ κατὰ γῆν ἀπεδίδρασκον . Καὶ οὕτω μὲν ἀπονητὶ διελύθη τοῦ τυράννου τὸ ναυτικόν . Ὅθεν καὶ Γρηγόριος , ὃ τοῦ βασιλέως ἀδελφιδοῦς Λέοντος , συνεωρακώς εὐκαταφρόνητον ὄντα τὸν Θωμᾶνπετόπαζε δὲ καὶ προῖόντος τοῦ χρόνου γενησόμενον ἐπὶ πλέον ) , διά τινος μοναχοῦ τῶν ἀπὸ τῆς μονῆς τῶν Στουδίου κοινολογησάμενος τῷ βασιλεῖ , μοῖράν τινα τοῦ θφ´ ἑαυτὸν τάγματος εἰληφώς ῥῆξιν ἐννοεῖ καὶ κατὰ νώτου γίνεται τῷ τυράννῳ , ὁμοῦ μὲν τοῦτον ἐκδειματῶν ,
Lemmas: χράω ἐπείγω παντοῖος φαίνω καταπλήσσω ΚΜΕ ὁ πολίτης , κρατέω δέ ὁ πόλις , περιστοιχίζω καί ὁ λοιπάς τεῖχος ὁ ναυτικός δυναμόω , πῦρ τε καί τόξευμα ἐκφοβέω . Ἀλ οὐδείς ὁ εἰς ὄνησις φέρω αὐτός ὁ τοσοῦτος δύναμις καί φαντασία κατεπρόξατο . ὁ μέν γάρ ναυτικόν εὐθύς τις ἐπιπνέω ἐναντίος ἄνεμος διαλύω τε καί ἄλλος ἄλλος διασπείρω ποιέω ὁ σκάφη ἅτε καί χειμών ἐξαίσιος ὑπάρχω · κατά δέ ὁ ἤπειρος γενναῖος ὁ ἀπό ὁ πόλις ἀγωνίζομαι καί ἄχρηστος αὐτός ποιέω ὁ μηχανή , διαπορέω ὅς πᾶς ἀναζεύγνυμι , καί ὁ πολιορκέω πόλις ἀναθαρσέω , καί τοσοῦτος ἀνδρικός ἐπιτίθημι ὁ ὁ ἀποστάτης ὡς καί τις ὁ ἔνδον πυλίς ἀνοίγνυμι ὁ πόλις ἔξειμι καί ὁ πολέμιος συμπλέκω . γιγνώσκω ἐν ὁ ἀποστάτης διά ὁ ὁ Θρᾴκη Χειμέριον ἐπί παραχειμασία τρέπω καί ὁ λαός σκεδάννυμι ἐν αλεεινοτερος χωρίον . ὅς δή καί ποιέω , ὡς ἤδη ὁ ἔαρ ἐπιλάμπω , ἀμφοτέρωθεν αὖθις κατά γῆ τε καί θάλασσα κρίνω προσβάλλω ὁ Κωνσταντῖνος . Ἀλ ἤδη καί ὁ Μιχαήλ οὐ , ὡς ὁ πρότερος , ἄρτι δέ στρατιωτικός τις δύναμις εὑρίσκω συλλέγω καί ἕτερος κατά θάλασσα ναυτικός . Κατς ἐκεῖνος γοῦν πάλιν βαίνω ὁ μέρος ὁπλίζω ὅς καί πρότερος , ὁ κόλπος ὁ Βλαχερνῶν , καί σύνθημα δίδωμι ὁ πολεμικός ἐνεργός εἰμί ὁ μηχανή προσάγω καί ὁ τεῖχος κατασείω πειράω . [ . ὁ ] ἐν ὅς δέ οὗτος πράσσω , εἰς λόγος ὁ Μιχαήλ ἔρχομαι τις ὁ στρατεύω ὁ ἀποστάτης , ἀμνηστία τε κακός αὐτός ἐπαγγέλλω καί καθυπισχνέομαι δίδωμι ἀγαθός πολύς , εἰμί μόνος δή μετατάσσω καί αἷμα ἐμφύλιος ἀπέχω χραίνω . περαίνω δέ οὐδείς , ἀλλά θαρσαλέος , ὅτι δή καί παρακαλέω , ὁ ἀκούω ποιέω , καί ὁ ἐκ ὁ φόβος σύστασις λύω καί βέβαιος ὁ ἀποστάτης ἐργάζομαι . ὁ τοιοῦτος δέ πείρω γιγνώσκω , καί πολύς ὁ σύν αὐτός παρακαλέω ἀνήρ ἀγαθός γίγνομαι καί μή προΐημι ἀλάστωρ τύραννος ὁ ἐλευθερία , ἄφνω ἐκ πολύς πυλίς ἐξέρχομαι ἀπροσδόκητος ἐπιτίθημι ὁ ἐναντίος · καί ὁ παράδοξος καταπλήσσω ὁ ἀντιτάσσω τρέπω , φθόρος ἱκανός ἐργάζομαι καί Νίκη λαμπρός φέρω . καί ὁ ναυτικόν δέ κακῶς φέρω ὁ ἀποστάτης · ὡς γάρ ὁ βασιλικός τριήρης ἀνάγω καί ἥδη συμπλέκω μέλλω , δεῖμα τις καί θόρυβος περικτυπέω ὁ ἐναντίος στόλος πρύμνα ὁ ναῦς [ κρούω καί πρός ὁ χέρσος κατάγω , καί ὁ μέν ὁ ἀνήρ αὐτομολέω πρός βασιλεύς , ὁ δέ πρός ὁ οἰκέω στρατόπεδον ὁ κατά γῆ ἀποδιδράσκω . καί οὗτος μέν ἀπονητί διαλύω ὁ τύραννος ὁ ναυτικός . ὅθεν καί Γρηγόριος , ὅς ὁ βασιλεύς ἀδελφιδέος Λέων , συνοράω εὐκαταφρόνητος εἰμί ὁ Θωμᾶνπετόπαζε δέ καί προῖω ὁ χρόνος γίγνομαι ἐπί πλέω ) , διά τις μοναχός ὁ ἀπό ὁ μονή ὁ στουδιον κοινολογέομαι ὁ βασιλεύς , μοῖρα τις ὁ θʹ ἑαυτοῦ τάγμα λαμβάνω ῥῆξις ἐννοέω καί κατά νῶτον γίγνομαι ὁ τύραννος , ὁμοῦ μέν οὗτος ἐκδειματόω ,