georgius-cedrenus.compendium-historiarum 484
εἰσῄει οὐχ ὥς τις φονεὺς καὶ δήμιος ᾑμαγμένας ἔχων τὰς χεῖρας , ἀλλ´ ὥσπερ τις ἀθλοφόρος καὶ νικητὴς , ἐπὶ τῷ γεγονότι γαννύμενος , ἐμφύλιον ἐκχέας αἷμα οὐκ ἐπὶ τοῦ τυχόντος τόπου , ἀλλ´ ἐν τῷ ἰδίῳ θυσιαστηρίῳ , ἔνθα τὸ Δεσποτικὸν καθ´ ἡμέραν ἐκχέεται τῶν ἡμετέρων ἕνεκα λύτρων ἁμαρτιῶν Τοῦτον τὸν Μιχαὴλ ἤνεγκε μὲν ἡ κατὰ τὴν ἄνω ψρυγίαν πόλις Ἀμώριον , οὕτω καλουμένη , ἐν ᾗ Ἰουδαίων καὶ Ἀθιγγάνων καὶ ἑτέρων ἀσεβῶν πλῆθος ἔκπαλαι τῶν χρόνων ἐγκατοικίζεται . Καί τις δὲ αἵρεσις ἐκ τῆς ἀλλήλων κοινωνίας καὶ διηνεκοῦς ὁμιλίας καινὸν ἔχουσα τὸν τρόπον καὶ ἀλλόκοτα δόγματα ἐπιφύεται , ἧς καὶ αὐτὸς μέτοχος ἦν , πατροπαράδοτον θρησκείαν ἀποπληρῶν . Αὕτη τοῦ μὲν θείου λουτροῦ καὶ σωτηριώδους τοὺς τελουμένους μεταλαγχάνειν ἀνίησι , τἄλλα δὲ πάντα σώζει , φυλάττουσα τὸν νόμον τὸν Μωσαῖκὸν πλὴν τῆς περιτομῆς . Εἶχε δὲ διδάσκαλον ὁ Μιχαὴλ καὶ οἶον ἔξαρχον , ὑπ´ αὐτοῦ μεμυσταγωγημένος , Ἐβραῖόν τινα ἢ Ἐβραῖδα κατὰ τὸν ἑαυτοῦ οἶκον , οὐ μόνον τὰ ψυχικὰ , ἀλλὰ δὴ καὶ τὰς κατ´ οἷκον οἰκονομίας αὐτὸν ἐκπαιδεύοντα . Ὑφ´ οὗ προληφθεὶς οὐδὲν ἀκέραιον ἔσωζεν , ἀλλ´ ἦν ἀπιστίας τις σύνοδος , τά τε Χριστιανῶν παραχαράξας , τὰ Ἰουδαίων κιβδηλεύσας καὶ τἄλλα παρανοθεύσας , καὶ τοιοῦτος τὴν πίστιν γενόμενος , ποικίλος τε καὶ πολύμορφος , ὁποῖά φασι τὰ ἐν Λιβύῃ γίνεσθαι θηρία διὰ τὴν τοῦ ὕδατος ἔνδειαν συναγόμενα καὶ ἀλλήλοις ἐπιμιγνύμενα . Ὡς δὴ καὶ εἰς τὴν βασίλειον ἀνήχθη ἀρχὴν , ἐσεμνύνετό τε καὶ ὡραϊζετο [ ἢ ] τῷ διαδήματι καὶ τῆ ἀλουργίδι , λόγον δὲ καὶ μάθησιν ὡς τὰ αὐτοῦ ἀνατρέποντα καὶ δυνάμενα μεταδιδάσκειν τὰ κρείττονα ἀπεβάλλετο καὶ ἠτίμαζεν . Ἐτίμα δὲ τὰ οἰκεῖα διαφερόντως · τὰ δὲ ἦν , συῶν μὲν τῶν ἀρτιτόκων προλέγειν ὅσοι τε ἔσονται εὐτραφεῖς καὶ σωμάτων μεγέθους οὐκ ἀμοιρήσουσι , καὶ ὅσοι τοῖς ἐναντίοις περισχεθήσονται , καὶ ἵππων μὲν ἐγγὺς ἑστάναι τῶν λακτιζόντων εἰδέναι , ὄνους δὲ τοὺς λακτίζοντας ὡς ποῤῥωτάτω ἐκτρέπεσθαι εὐφυῶς . ἡμιόνων τε κριτὴς ἄριστος ἦν , καὶ τούτων ὅσοι μὲν πρὸς φόρτον ἐπιτήδειοί εἰσι διακρίνειν , ὅσοι δὲ τοὺς ἐπιβάτας εὐφόρως φέρειν δύνανται , καὶ μή τινι πτοίᾳ περιδεεῖς γινόμενοι ἐκτραχηλίζοιεν . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοὺς ἵππους ὁφθαλμῶν μόνον κρίνων ἐπιβολαῖς , ὅσοι τε πρὸς δρόμον εὔτονοι καὶ ταχεῖς καὶ ὅσοι πρὸς πόλεμον τὸ καρτερικὸν διασώζουσι · . θῆ ] προβάτων τε καὶ βοῶν εὐτοκίας , καὶ τὴν τοῦ γάλακτος ὅσαι δαψίλειαν ἐκ φύσεως ἔλαχον · τῶν τε ἀρτιγενῶν γεννημάτων εἰδέναι διακρίνειν ποῖον ὀποίας ἐστὶ μητρός . Καὶ τὰ μὲν τῆς πρώτης ἡλικίας , εἰπεῖν δὲ καὶ τῆς τελευταίας , ταῦτα δὴ τὰ μαθήματα καὶ σεμνολογήματα · ώς δὲ ἤκμαζεν ἤδη , τὸν πένητα βίον διαθλῶν καὶ καρτερῶν , ἔσπευδε τοῦτον πάσῃ ἀποτρίψασθαι μηχανῇ . Καί ποτε τῷ ἑαυτοῦ παραστὰς στρατηγῷ ἑαυτὸν ὑπέφαινε , τῆ τῆς γλώττης τραυλότητι τὸν ἄρχοντα ἐκκαλούμενος . Τῶν δὲ Ἀθιγγάνων τις , γνωστός ὑπάρχων τῷ στρατηγῷ , αὐτόν τε τοῦτον
Lemmas: εἰσέρχομαι οὐ ὅς τις φονεύς καί δήμιος αἱμάσσω ἔχω ὁ χείρ , ἀλ ὥσπερ τις ἀθλοφόρος καί νικητής , ἐπί ὁ γίγνομαι γαν́νυμαι , ἐμφύλιος ἐκχέω αἷμα οὐ ἐπί ὁ τυγχάνω τόπος , ἀλ ἐν ὁ ἴδιος θυσιαστήριον , ἔνθα ὁ δεσποτικός καθ´ ἡμέρα ἐκχέω ὁ ἡμέτερος ἕνεκα λύτρον ἁμαρτία οὗτος ὁ Μιχαήλ φέρω μέν ὁ κατά ὁ ἄνω ψρυγίαν πόλις Ἀμώριον , οὗτος καλέω , ἐν ὅς Ἰουδαῖος καί Αθίγγανος καί ἕτερος ἀσεβής πλῆθος ἔκπαλαι ὁ χρόνος ἐγκατοικίζω . καί τις δέ αἵρεσις ἐκ ὁ ἀλλήλων κοινωνία καί διηνεκής ὁμιλία καινός ἔχω ὁ τρόπος καί ἀλλόκοτος δόγμα ἐπιφύω , ὅς καί αὐτός μέτοχος εἰμί , πατροπαράδοτος θρησκεία ἀποπληρόω . ἄτη ὁ μέν θεῖον λουτρόν καί σωτηριώδης ὁ τελέω μεταλαγχάνω ἀνίημι , ἄλλος δέ πᾶς σῴζω , φυλάσσω ὁ νόμος ὁ Μωσαῖος πλήν ὁ περιτομή . ἔχω δέ διδάσκαλος ὁ Μιχαήλ καί οἶος ἔξαρχος , ὑπό αὐτός μυσταγωγέω , Ἑβραῖος τις ἢ Ἑβραΐς κατά ὁ ἑαυτοῦ οἶκος , οὖον μόνος ὁ ψυχικός , ἀλλά δή καί ὁ κατ´ οἶκος οἰκονομία αὐτός ἐκπαιδεύω . Ὑφ´ ὅς προλαμβάνω οὐδείς ἀκέραιος σῴζω , ἀλ εἰμί ἀπιστία τις σύνοδος , ὁ τε Χριστιανός παραχαράσσω , ὁ Ἰουδαῖος κιβδηλεύω καί ἄλλος παρανοθεύω , καί τοιοῦτος ὁ πίστις γίγνομαι , ποικίλος τε καί πολύμορφος , ὁποῖος φημί ὁ ἐν Λιβύη γίγνομαι θηρίον διά ὁ ὁ ὕδωρ ἔνδεια συνάγω καί ἀλλήλων ἐπιμείγνυμι . ὡς δή καί εἰς ὁ βασίλειος ἀνάγω ἀρχή , σεμνύνω τε καί ὡραΐζω [ ἢ ] ὁ διάδημα καί τῆ ἁλουργίς , λόγος δέ καί μάθησις ὡς ὁ αὐτός ἀνατρέπω καί δύναμαι μεταδιδάσκω ὁ ἀγαθός ἀποβάλλω καί ἀτιμάζω . τιμάω δέ ὁ οἰκεῖος διαφερόντως · ὁ δέ εἰμί , σῦς μέν ὁ ἀρτίτοκος προλέγω ὅσος τε εἰμί εὐτραφής καί σῶμα μέγεθος οὐ ἀμοιρέω , καί ὅσος ὁ ἐναντίος περιέχω , καί ἵππος μέν ἐγγύς ἵστημι ὁ λακτίζω οἶδα , ὄνος δέ ὁ λακτίζω ὡς προσωτέρω ἐκτρέπω εὐφυής . ἡμίονος τε κριτής ἀγαθός εἰμί , καί οὗτος ὅσος μέν πρός φόρτος ἐπιτήδειος εἰμί διακρίνω , ὅσος δέ ὁ ἐπιβάτης εὔφορος φέρω δύναμαι , καί μή τις πτόα περιδεής γίγνομαι ἐκτραχηλίζω . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ ἵππος ὀφθαλμός μόνος κρίνω ἐπιβολή , ὅσος τε πρός δρόμος εὔτονος καί ταχύς καί ὅσος πρός πόλεμος ὁ καρτερικός διασῴζω · . θέω ] πρόβατον τε καί βοῦς εὐτοκία , καί ὁ ὁ γάλα ὅσος δαψίλεια ἐκ φύσις λαγχάνω · ὁ τε ἀρτιγενής γέννημα οἶδα διακρίνω ποῖος ὁποῖος εἰμί μήτηρ . καί ὁ μέν ὁ πρῶτος ἡλικία , εἶπον δέ καί ὁ τελευταῖος , οὗτος δή ὁ μάθημα καί σεμνολόγημα · οὖς δέ ἀκμάζω ἤδη , ὁ πένης βίος διαθλάω καί καρτερός , σπεύδω οὗτος πᾶς ἀποτρίβω μηχανή . καί ποτός ὁ ἑαυτοῦ παραστὰς στρατηγός ἑαυτοῦ ὑποφαίνω , τῆ ὁ γλῶσσα τραυλότης ὁ ἄρχω ἐκκαλέω . ὁ δέ Αθίγγανος τις , γνωστός ὑπάρχω ὁ στρατηγός , αὐτός τε οὗτος