georgius-cedrenus.compendium-historiarum 369
ἐλθοῦσαι δίκην ἅμα καὶ λόγον τίσουσιν , αἱ δὲ εἰς οὐράνιόν τινα τόπον κουφισθεῖσαι ὑπὸ τῆς δίκης διάξουσιν ἀξίως , καθὼς ἐβίωσαν . Οὗ τὴν ἀτοπίαν τοῦ λόγου καταμαθεῖν ῥάδιον · τίς γὰρ αὐτὸν ἐδίδαξε τὰς τῶν ἐτῶν περιόδους καὶ χιλιάδας ; καὶ ὅτι χιλίων διεληλυθότων ἐτῶν , τότε τῶν ψυχῶν ἑκάστη εἰς τὸν ἴδιον ἀπέρχεται χῶρον ; Τὰ δὲ μεταξὺ τούτων οὐδὲ τοῖς ἄγαν ἀσελγεστάτοις ἥρμοττε λέγειν , μήτοι γε φιλοσόφῳ τοιούτω · τοῖς γὰρ τὴν ἀκραιφνῆ πολιτείαν κατωρθωκόσι τοὺς ἀκολάστους καὶ παιδεράστας συνέζευξε , καὶ τούτους κἀκείνους τῶν αὐτῶν ἔφησεν ἀπολαύσεσθαι . Πυθαγόρας τοίνυν , καὶ Πλάτων , καὶ Πλωτῖνος , καὶ οἱ τῆς ἐκείνων συμμορίας , ἀθαυάτους εἶναι τὰς ψυχὰς συνομολογήσαντες προῦπάρχειν ταύτας ἔφησαν τῶν σωμάτων , καὶ δῆμον εἶναι ψυχῶν , καὶ τὰς πλημμελούσας εἰς σώματα καταπί πτειν , ὡς ἔφην , καὶ τοὺς μὲν πικροὺς εἰς πονηροὺς , τοὺς δὲ ἀρπακτικοὺς εἰς λύκους , τοὺς δὲ δολεροὺς εἰς ἀλώπεκας , τοὺς δὲ θηλυμανεῖς εἰς ἵππους . Ἡ δὲ Ἐκκλησία τοῖς θείοις ἑπομένη λόγοις φάσκει τὴν ψυχὴν συνδημιουργηθῆναι τῷ σώματι , καὶ οὐ τὸ μὲν πρότερον , τὸ δὲ ὕστερον , κατὰ τὴν Ὡριγένους φρενοβλάβειαν . Διὰνταῦτα γοῦν τὰ πονηρὰ καὶ ὀλέθρια δόγματα , μᾶλλον δὲ ληρήματα , προτρέπομεν τοὺς ὀσιωτάτους ὑμᾶς εἰς ἕν συνηγμένους ἐπιμελῶς ἐντυχεῖν τῇ ὑποτεταγμένῃ ἐκθέσει , καὶ ἕκαστον τῶν αὐτοῦ κεφαλαίον κατακρῖναί τε καὶ ἀναθεματίσαι μετὰ τοῦ δυσσεβοῦς Ὡριγένους καὶ πάντων τῶν τὰ τοιαῦταφρονούντων ἢ φρονησόντων εἰς τέλος ἅπερ δὴ λοιπὸν ἡ σύνοδος ἀκούσασα , καὶ πάντα βασανίσαντες οἱ θεῖοι Πατέρες ἑξεβόησαν · Ἀναθεματίζομεν ὅλοι τούτοις μετὰ πάντων τῶν τὰ τοιαῦτα φρονούντων ἢ φρονησόντων μέχρι τέλους . Ὡσαύτως δὲ καὶ περὶ Θεοδώρου τοῦ Μοψουεστίο καὶ τῶν λοιπῶν οὕτω πάλιν φησὶν ὁ βασιλικὸς τύπος . Σπουδὴ γέγονε τοῖς ὀρθοδόξοις καὶ εὐσεβῶς προβεβασιλευκόσι τοῖς ἡμετέροις πατράσι τὰς κατὰ καιρὸν ἀναφυομένας αἱρέσεις διὰ συνόδων ὁσιωτάτων ἱερέων ἐκκόπτειν , καὶ τῆς ὁρθῆς πίστεως καθαρῶς κηρυττομένης ἐν εἰρήνῃ τὴν ἁγίαν τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν διαφυλάττειν . Διόπερ καὶ Κωνσταντῖνος ὁ Μέγας Ἀρείου βλασφημοῦντος καὶ]Ρ . ὅΤ]λέγοντος μὴ εἶναι τὸν Υἱὸν ὁμοούσιον τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ἀλλὰ κτίσμα καὶ ἐξ οὐκ ὄντων γεγονέναι , συναγαγὼν ἐν Νικαίᾳ τοὺς τιη Πατέρας καὶ αὐτὸς ἐκεῖ παραγενόμενος , καὶ τοῦ Ἀρείου καταδικασθέντος καὶ ἀναθεματισθέντος , ἐσπούδασε τὴν ὀρθόδοξον κρατῆσαι πίστιν , δι´ ἧς ὁμολογήσαντες οἱ θεῖοι Πατέρες ὁμοούσιον εἰναι τὸν Υἱὸν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ἀλλὰ μὴ κτίσμα καὶ ἐξ οὐκ ὄντων γεγονέναι , μέχρι νῦν ἄδεται . Καὶ Θεοδόσιος δὲ ὁ πρεσβύτερος Μακεδονίου ἀρνουμένου τὴν θεότητα τοῦ ἁγίου Πνεύματος , καὶ Ἀπολιναρίου τοῦ μαθητοῦ αὐτοῦ βλασφημοῦντος εΙς τὸν οἰκονομίαν τοῦ Θεοῦ Λόγου . καὶ φάσκοντος νοῦν ἀνθρώπινον μὴ εἰληφέναι τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον ἀλλὰ σαρκὶ ἐνωθῆναι ψυχὴν ἄλογον ἐχούσῃ , συναγαγὼν ἐν Κωνσταντινουπόλει τοὺς ρν´ Πατέρας καὶ μετασχών καὶ αὐτὸς τῆς συνόδου , καὶ τῶν εἰρημένων καθαιρεθέντων καὶ ἀναθεματισθέντων αἱρετικῶν μετὰ καὶ τῶν ἀσεβῶν αὐτῶν δογμάτων καὶ ὁμοφρόνων , παρεσκεύασε τὴν ὀρθόδοξον πίστιν κηρύττεσθαι .
Lemmas: ἔρχομαι δίκη ἅμα καί λόγος τίνω , ὁ δέ εἰς οὐράνιος τις τόπος κουφίζω ὑπό ὁ δίκη διάγω ἀξίως , καθώς βιόω . οὗ ὁ ἀτοπία ὁ λόγος καταμανθάνω ῥούδιον · τίς γάρ αὐτός διδάσκω ὁ ὁ ἔτος περίοδος καί χιλιάς ; καί ὅτι χίλιοι διέρχομαι ἔτος , τότε ὁ Ψυχή ἕκαστος εἰς ὁ ἴδιος ἀπέρχομαι χῶρος ; ὁ δέ μεταξύ οὗτος οὐδέ ὁ ἄγαν ἀσελγής ἁρμόζω λέγω , μήτοι γε φιλόσοφος τοιοῦτος · ὁ γάρ ὁ ἀκραιφνής πολιτεία κατορθόω ὁ ἀκόλαστος καί παιδεραστής συζεύγνυμι , καί οὗτος ἐκεῖνος ὁ αὐτός φημί ἀπολαύω . Πυθαγόρας τοίνυν , καί Πλάτων , καί Πλωτῖνος , καί ὁ ὁ ἐκεῖνος συμμορία , αθαυαατος εἰμί ὁ ψυχή συνομολογέω προϋπάρχω οὗτος φημί ὁ σῶμα , καί δῆμος εἰμί Ψυχή , καί ὁ πλημμελέω εἰς σῶμα καταπί πτειν , ὡς φημί , καί ὁ μέν πικρός εἰς πονηρός , ὁ δέ αρπακτικός εἰς λύκος , ὁ δέ δολερός εἰς ἀλώπηξ , ὁ δέ θηλυμανής εἰς ἵππος . ὁ δέ ἐκκλησία ὁ θεῖον ἕπω λόγος φάσκω ὁ ψυχή συνδημιουργέω ὁ σῶμα , καί οὖον ὁ μέν πρότερος , ὁ δέ ὕστερος , κατά ὁ Ὠριγένης φρενοβλάβεια . Διὰνταῦτα γοῦν ὁ πονηρός καί ὀλέθριος δόγμα , μᾶλλον δέ λήρημα , προτρέπω ὁ ὄσιος σύ εἰς εἷς σύνειμι ἐπιμελής ἐντυγχάνω ὁ ὑποτάσσω ἔκθεσις , καί ἕκαστος ὁ αὐτός κεφάλαιος κατακρίνω τε καί ἀναθεματίζω μετά ὁ δυσσεβής Ὠριγένης καί πᾶς ὁ ὁ τοιαυταφρονεος ἢ φρονέω εἰς τέλος ὅσπερ δή λοιπός ὁ σύνοδος ἀκούω , καί πᾶς βασανίζω ὁ θεῖος πατήρ ἐκβοάω · ἀναθεματίζω ὅλος οὗτος μετά πᾶς ὁ ὁ τοιοῦτος φρονέω ἢ φρονέω μέχρι τέλος . ὡσαύτως δέ καί περί Θεόδωρος ὁ Μοψουεστίο καί ὁ λοιπός οὗτος πάλιν φημί ὁ βασιλικός τύπος . Σπουδή γίγνομαι ὁ ὀρθόδοξος καί εὐσεβής προβασιλεύω ὁ ἡμέτερος πατήρ ὁ κατά καιρός ἀναφύω αἵρεσις διά σύνοδος ὅσιος ἱερός ἐκκόπτω , καί ὁ ὀρθός πίστις καθαρός κηρύσσω ἐν εἰρήνη ὁ ἅγιος ὁ Θεός ἐκκλησία διαφυλάσσω . διόπερ καί Κωνσταντῖνος ὁ Μέγας Ἄρειος βλασφημέω καὶ]Ρ . ὅΤ]λέγοντος μή εἰμί ὁ υἱός ὁμοούσιος ὁ Θεός καί πατήρ , ἀλλά κτίσμα καί ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι , συνάγω ἐν Νίκαια ὁ τίη Πατέρας καί αὐτός ἐκεῖ παραγίγνομαι , καί ὁ Ἄρειος καταδικάζω καί ἀναθεματίζω , σπουδάζω ὁ ὀρθόδοξος κρατέω πίστις , δις ὅς ὁμολογέω ὁ θεῖος πατήρ ὁμοούσιος εἰναι ὁ υἱός ὁ Θεός καί πατήρ , ἀλλά μή κτίσμα καί ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι , μέχρι νῦν ἀείδω . καί Θεοδόσιος δέ ὁ πρέσβυς Μακεδόνιος ἀρνέομαι ὁ θεότης ὁ ἅγιος πνεῦμα , καί Ἀπολινάριος ὁ μαθητής αὐτός βλασφημέω εἰς ὁ οἰκονομία ὁ Θεός Λόγος . καί φάσκω νόος ἀνθρώπινος μή λαμβάνω ὁ ὁ Θεός Λόγος ἀλλά σάρξ νοέω ψυχή ἄλογος ἔχω , συνάγω ἐν Κωνσταντινούπολις ὁ ρν´ Πατέρας καί μετέχω καί αὐτός ὁ σύνοδος , καί ὁ εἴρω καθαιρέω καί ἀναθεματίζω αἱρετικός μετά καί ὁ ἀσεβής αὐτός δόγμα καί ομόφρων , παρασκευάζω ὁ ὀρθόδοξος πίστις κηρύσσω .