georgius-cedrenus.compendium-historiarum 421
Θὲς ἄλλῳ τὴν νίκην , κρίνεται . Πρὸς τὸν ἐχθρόν ἡ νίκη τρέπεται . Καὶ δὴ τοῦτο καὶ ἀπέβη · συμβαλόντες γὰρ πόλεμον ἡττῶνται Ῥωμαῖοι , καὶ συγκιρνᾶται ἡ θάλασσα τῷ αἵματι τῶν Ῥωμαίων . Ἐνδύει δὲ ὁ βασιλεὺς ἄλλον τὴν ἐσθῆτα αὐτοῦ , καὶ εἰσπηδήσας ὁ προλεχθεὶς υἱὸς τοῦ βυκινάτορος τὸν βασιλέα ἀφαρπάζει καὶ εἰς ἕτερον σκάφος μεταβάλλει καὶ παραδόξως διασώζει . Αὐτὸς δὲ ἐπιστὰς τῇ βασιλικῇ νηὶ πολλοὺς ἀνεῖλεν ὁ γενναιότατος , ὕστερον δὲ ἀναιρεῖται καὶ αὐτός . Ὁ δὲ βασιλεὺς μόλις διασωθεὶς ὑπέστρεψε μετ´ αἰσχύνης ἐν Κωνσταντινουπόλει . Ἐφ ὧν χρόνων καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῶν Παυλικιάνων ἀνεφάνη Κωνσταντῖνος , ὁ καὶ Σιλουανὸν αὐτὸν ὀνομάσας . Ἔστι δὲ ἡ αἴρεσις αὐτῶν οὕτως · Παυλικιάνοι , οἱ καὶ Μανιχαῖοι . Μετωνομάσθησαν δὲ ἀντὶ ΜΙανιχαίων Παυλικιάνοι ἀπὸ Παύλου τινὸς Σαμοσατέως , υἱοῦ γυναικὸς Μανιχαίας Καλλινίκης , τοὔνομα , ἤτις δύο υἱοὺς ἔσχε , τοῦτον τὸν Παῦλον . καὶ Ἰωάννην . Τούτους οὖν τὴν Μανιχαῖκὴν αἵρεσιν διδάξασα ἐκ τοῦ Σαμοσάτου εἰς Ἀρμενιακοὺς κήρυκας τῆς αἱρέσεως αὐτοὺς ἀπέστειλεν · οἵτινες ἐλθόντες εἰς κώμην τινὰ τῆς Φαναῤῥοίας ἐκεῖσε τὴν ἐαυτῶν αἵρεσιν ἐνέσπειραν . Ἔκτοτε οὗν ἡ μὲν κώμη μετωνομάσθη Ἐπίσπαρις , οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτῶν Παυλικιάνοι ἐκλήθησαν . Οὐτοι μετὰ χρόνους πολλοὺς τῆς διαδοχῆς τοῦδε τοῦ Παύλου ἕτερον ἔσχον διδάσκαλον Κωνσταντῖνον καλούμενον , τὸν ποῤῥηθέντα Σιλβανόν . Τοῦτον ἔχουσιν ἀρχηγὸν τῶν διδασκαλιῶν αὐτῶν , καὶ οὐχὶ τὸν Παῦλον . Οὗτος γὰρ αὐτοῖς παρέδωκε τὰς αἱρέσεις αὐτοῦ ἀγράφως κατὰ παράδοσιν , τὸ Εὐαγγέλιον μὲν κατὰ παράδοσιν , τὸν δὲ Ἀπόστολον ἐγγράφως , ἀπαράλλακτα μὲν τῇ Γραφῇ καὶ τοῖς λόγοις ὡς καὶ τὰ παρ´ ἡμῖν ὄντα παραδοὺς , διαστρέψας δὲ ἕκαστον κεφάλαιον πρὸς τὰς ἑαυτοῦ αἱρέσεις , νομοθετήσας αὐτοῖς καὶ τοῦτο , μὴ δεῖν ἑτέραν βίβλον οἱανοῦν ἀναγινώσκειν εἰ μὴ τὸ Εὐαγγέλιον καὶ τὸν Ἀπόστολον . Μετὰ [ Ρ ] δὲ Κωνσταντῖνον καὶ Σιλβανὸν δεύτερον ἔσχον διδάσκαλον Συμεῶνα καλούμενον , μετονομάσαντα δὲ ἐαυτὸν Τιμόθεον . Τέταρτον δὲ Ἰωσήφ μετονομάσαντα ἑαυτὸν Ἐπαφρόδιτον , καὶ μετὰ τοῦτον Ζαχαρίαν . Ἀλλὰ τοῦτον ὡς μισθωτὸν καὶ οὐκ ἀληθῆποιμένα ἀποβάλλονται ἔνιοι ἐξ αὐτῶν . Ἔκτον τὸν Βαάνην τὸν ῥυπαρὸν , καὶ ἕβδομον τὸν Σέργιον τὸν καὶ Τυχικὸν ἑαυτὸν μετονομάσαντα . Μάνεντα τοίνυν καὶ Παῦλον καὶ Ἰωάννην , καὶ ἄλλους οὓς ἐάν τις εἴπῃ αὐτοῖς , προθύμως ἀναθεματίζουσι · Κωνσταντῖνον δὲ τὸν καὶ Σιλβανὸν ἐπικληθέντα , καὶ Συμεῶνα τὸν καὶ Τίτον , καὶ Γενέσιον τὸν καὶ Τιμόθεον , καὶ Ἰωσὴφ τὸν καὶ Ἐπαφρόδιτον , καὶ Βαάνην τὸν ῥυπαρόν καὶ Σέργιον καὶ Τυχικὸν ὡς διδασκάλους αὐτῶν
Lemmas: τίθημι ἄλλος ὁ Νίκη , κρίνω . πρός ὁ ἐχθρός ὁ νίκη τρέπω . καί δή οὗτος καί ἀποβαίνω · συμβάλλω γάρ πόλεμος ἡσσάομαι Ῥωμαῖος , καί συγκιρνάω ὁ θάλασσα ὁ αἷμα ὁ Ῥωμαῖος . ἐνδύω δέ ὁ βασιλεύς ἄλλος ὁ ἐσθής αὐτός , καί εἰσπηδάω ὁ προλέγω υἱός ὁ βυκινάτωρ ὁ βασιλεύς ἀφαρπάζω καί εἰς ἕτερος σκάφος μεταβάλλω καί παράδοξος διασῴζω . αὐτός δέ ἐφίστημι ὁ βασιλικός ναῦς πολύς ἀναιρέω ὁ γενναῖος , ὕστερος δέ ἀναιρέω καί αὐτός . ὁ δέ βασιλεύς μόλις διασῴζω ὑποστρέφω μετέ αἰσχύνη ἐν Κωνσταντινούπολις . ἐπί ὅς χρόνος καί ὁ ἀρχηγός ὁ Παυλικιάνος ἀναφαίνω Κωνσταντῖνος , ὁ καί Σιλουανός αὐτός ὀνομάζω . εἰμί δέ ὁ αἵρεσις αὐτός οὕτως · Παυλικιάνος , ὁ καί Μανιχαῖος . μετονομάζω δέ ἀντί Μανιχαῖος Παυλικιάνος ἀπό Παῦλος τις Σαμοσατεύς , υἱός γυνή Μανιχαία Καλλινίκης , ὄνομα , ὅστις δύο υἱός ἔχω , οὗτος ὁ Παῦλος . καί Ἰωάννης . οὗτος οὖν ὁ Μανιχαῖκὴν αἵρεσις διδάσκω ἐκ ὁ σαμοσατον εἰς αρμενιακός κῆρυξ ὁ αἵρεσις αὐτός ἀποστέλλω · ὅστις ἔρχομαι εἰς κώμη τις ὁ Φαναῖος ἐκεῖσε ὁ ἑαυτοῦ αἵρεσις ενσπείρω . ἔκτοτε ἐν ὁ μέν κώμη μετονομάζω Ἐπίσπαρις , ὁ δέ μαθητής αὐτός Παυλικιάνος καλέω . οὗτος μετά χρόνος πολύς ὁ διαδοχή ὅδε ὁ Παῦλος ἕτερος ἔχω διδάσκαλος Κωνσταντῖνος καλέω , ὁ προείδω Σιλβανός . οὗτος ἔχω ἀρχηγός ὁ διδασκαλία αὐτός , καί οὐ ὁ Παῦλος . οὗτος γάρ αὐτός παραδίδωμι ὁ αἵρεσις αὐτός ἄγραφος κατά παράδοσις , ὁ Εὐαγγέλιος μέν κατά παράδοσις , ὁ δέ ἀπόστολος ἔγγραφος , ἀπαράλλακτος μέν ὁ γραφή καί ὁ λόγος ὡς καί ὁ παρ´ ἐγώ εἰμί παραδίδωμι , διαστρέφω δέ ἕκαστος κεφάλαιος πρός ὁ ἑαυτοῦ αἵρεσις , νομοθετέω αὐτός καί οὗτος , μή δήω ἕτερος Βίβλος οιανεω ἀναγιγνώσκω εἰμί μή ὁ Εὐαγγέλιος καί ὁ ἀπόστολος . μετά [ Ρ ] δέ Κωνσταντῖνος καί Σιλβανός δύο ἔχω διδάσκαλος Συμεών καλέω , μετονομάζω δέ ἑαυτοῦ Τιμόθεος . τέταρτος δέ Ἰωσήφ μετονομάζω ἑαυτοῦ Ἐπαφρόδιτον , καί μετά οὗτος Ζαχαρίας . ἀλλά οὗτος ὡς μισθωτός καί οὐ ἀληθῆποιμένα ἀποβάλλω ἔνιοι ἐκ αὐτός . ἕκτος ὁ Βαάνην ὁ ῥυπαρός , καί ἕβδομος ὁ Σέργιος ὁ καί Τυχικός ἑαυτοῦ μετονομάζω . Μάνες τοίνυν καί Παῦλος καί Ἰωάννης , καί ἄλλος ὅς ἐάν τις εἶπον αὐτός , προθύμως ἀναθεματίζω · Κωνσταντῖνος δέ ὁ καί Σιλβανός ἐπικαλέω , καί Συμεών ὁ καί Τίτος , καί Γενέσιος ὁ καί Τιμόθεος , καί Ἰωσήφ ὁ καί Ἐπαφρόδιτον , καί Βαάνην ὁ ῥυπαρός καί Σέργιος καί Τυχικός ὡς διδάσκαλος αὐτός