georgius-cedrenus.compendium-historiarum 379
Τ Ἰουστῖνος ὁ ὀρθόδ ξος , ὁ Θράξ , ἐβασίλευσεν ἔτη ιγʹ . Οὕτος ἦν τῇ ἰδέᾳ εὐῆλιξ , πλατὺς , εὕογκος , ὑπόγλαυκος , ὑπόξανθος , σπανίζων τὴν γενειάδα , δειλὸς , ὀξύθυμος · μετ´ ὀλίγον δὲ μεγαλόψυχος , ἀπονενοημένος , ἀσύμβουλος τὰ πλείω φιλοκτίστης , μεγαλόδωΚρος . Τούτου γυνὴ Σοφία . Ἐστέφθη δὲ ὑπὸ Ἰωάννου πατριάρχου τοῦ ἀπὸ σχολαστικῶν . Εὐσεβής δὲ ὢν ἐπεκόσμησε τὰς ἐκκλησίας τὰς κτισθείσας ὑπὸ Ἰουστινιανοῦ , τήν τε Μεγάλην ἐκκλησίαν , τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους , καὶ τὰς λοιπὰς , χαρισάμενος αὐταῖς κειμήλια καὶ ἔπιπλα καὶ πᾶσαν πρές . οδον . Ἀπέστειλε δὲ τὸν ἀββᾶν Φωτεινὸν τὸν πρόγο νον Βελισαρίου . δοὺς αὐτῷ πᾶσαν ἐξουσίαν τοῦ εἰρηνεῦσαι τὰς Ἐκκλησίας Αἰγύπτου καὶ Ἀλεξανδρείας . Οὗτος ὁ Ἰουστῖνος συνεχῶς νοσηλευόμενος καὶ σκοτοδινιῶν καὶ μὴ δυνάμενος προέρχεσθαι , ἐπεί τινες κατὰ τῶν δυναστῶν ἐγκαλεῖν οὐκ εἶχον , οἱ δυνάσται τινὸς μὴ φειδόμενοι τὰ πάντων διήρπαζον . Εἴ ποτε ἴσχυσε προελθεῖν εἰς τὴν ἐκκλησίαν , τούτῳ ἐπεβόων οἱ ἀδικούμενοι ἐλέους τυχεῖν . Πάντας τοίνυν ἐπὶ συγκλήτου προσκαλεσάμενος ἔφη · Ἐγὼ μὲν ᾤμην ἅπαντας ὑμᾶς εὐσεβεῖς εἶναι καὶ ἀρκεῖσθαι τοῖς ἰδίοις , καὶ μηδένα τῶν πτωχῶν ἀδικεῖν · ὑμεῖς δὲ τὰναντία τοῦ Θεοῦ πράττετε καὶ τῆς ἐμῆς ἄασιλείας . Ἀλλὰ παρακαλῶ ὑμᾶς , τὰ τῶν πτωχῶν ἀπόδοτε ἑκόντες , μήπως καὶ τὰ ὑμῶν ἀπολέσητε . Οἱ δὲ τοῦτο ἀκούσαντες χείρονα μᾶλλον ἢ πρότερον ἔπραττον , ὑπὸ συνηθείας ἑλκόμενοι · δεινὸν γὰρ ἡ συνήθεια , ὥστε καὶ δευτέρα φύσις λελόγισται . Αὖθις δὲ τοῦ βασιλέως ἐπὶ πρόκενσον προῖόντος πλείονες ἐπεβόων . Ὁ δὲ πάλιν ἐν τῇ προελεόσει τὴν σύγκλητον προσκαλεσάμενος ἔφη · Εἰ μὲν ἐκ Θεοῦ με καὶ ἐν Θεῷ βασιλείαν ἔχειν οἴεσθε , τὰ παρ´ ἐμοῦ δικαίως λεγόμενα πράττετε καὶ τοῦ ἀδικεῖν τοὺς πτωχοὺς παύσασθε · μόνοις γὰρ ἐχθύσι τοῦτο νενόμισται , τὸ τὸν δυνατώτερον καὶ μείζονα κατεσθίειν τὸν ἐλάσσονα . Εἰ δὲ τοῖς ἐμοῖς προστάγμασιν [ Ρ . ὅθι ] οὐχ ὑπείκετε , ἀλλὰ ταῖς ἰδίαις ἐπιθυμίαις ἁλισκόμενοι πλεονεκτεῖτε , προχειρίσασθε ἕτερον ὃν ἂν βούλησθε ὑμῖν βασιλέα · ἐγὼ γὰρ ἀπειθῶν καὶ ἀδίκων καὶ πλεονεκτῶν βασιλεύειν οὐ δύναμαι . Εἴς δέ τις τῶν ἐν τέλει παῤῥησιασάμενός φησι τῷ βασιλεῖ · Προχειρισάτω με ἡ βασιλεία σου ἐνώπιον πάντων ἔπαρχον , καὶ διορισάτω μηδενὸς φείδεσθαι τοῦ δικαίου ἕνεκα , συγχωρείτω δέ με εἰσέρχεσθαι πρός σε ἀκωλύτως τοῦ τὰ ἀνήκοντα ὑπομιμνήσκειν τὸ κράτος σου · καὶ βεβαιῶ μέχρι τριάκοντα ἡμερῶν μὴ εὑρίσκεσθαι τὸν ἀδικοῦντα ἢ ἀδικούμενον . Εἰ δέ τις ὑπομνήσει περί τινος ὑποθέσεως ἦς ἤκουσα , ἐγὼ καὶ οὐκ ἐξεδίκησα , κεφαλικῶς τιμωρηθήσομαι . Τοῦτο τοῦ βασιλέως ἀσμένως ἀποδεξαμένου , προεχειρίσθη ἔπαρχος . Ἔωθεν δὲ ἐπὶ τῷ ἐπαρχικῷ βήματι προκαθίσαντος . καί τινος αὐτῷ γυναικὸς χήρας προσελθούσης καὶ φησάσης ὡς μάγιστρός τις καθήρπασεν αὐτῆς τὴν οὐσίαν ἅπασαν , ἀπέστειλεν αὐτὴν μετὰ σφραγῖδος εἰπεῖν τῶ
Lemmas: Τ Ἰουστῖνος ὁ ὀρθόδ ξος , ὁ Θρᾷξ , βασιλεύω ἔτος πνίξ . οὗτος εἰμί ὁ ἰδέα εὐῆλιξ , πλατύς , εὔογκος , ὑπόγλαυκος , ὑπόξανθος , σπανίζω ὁ γενειάς , δειλός , ὀξύθυμος · μετέ ὀλίγος δέ μεγαλόψυχος , ἀπονοέομαι , ἀσύμβουλος ὁ πλείων φιλοκτίστης , μεγαλόδωΚρος . οὗτος γυνή Σοφία . στέφω δέ ὑπό Ἰωάννης πατριάρχης ὁ ἀπό σχολαστικός . Εὐσεβής δέ εἰμί ἐπικοσμέω ὁ ἐκκλησία ὁ κτίζω ὑπό Ἰουστινιανός , ὁ τε Μέγας ἐκκλησία , ὁ ἅγιος ἀπόστολος , καί ὁ λοιπάς , χαρίζομαι αὐτός κειμήλιον καί ἔπιπλα καί πᾶς πρός . ὀδούς . ἀποστέλλω δέ ὁ ἀβαίνω Φωτεινός ὁ πρόγο νοῦς Βελισάριος . δίδωμι αὐτός πᾶς ἐξουσία ὁ εἰρηνεύω ὁ ἐκκλησία Αἴγυπτος καί Ἀλεξάνδρεια . οὗτος ὁ Ἰουστῖνος συνεχῶς νοσηλεύω καί σκοτοδινιάω καί μή δύναμαι προέρχομαι , ἐπεί τις κατά ὁ δυνάστης ἐγκαλέω οὐ ἔχω , ὁ δυνάστης τις μή φείδομαι ὁ πᾶς διαρπάζω . εἰμί ποτός ἰσχύω προέρχομαι εἰς ὁ ἐκκλησία , οὗτος ἐπιβοάω ὁ ἀδικέω ἔλεος τυγχάνω . Πᾶς τοίνυν ἐπί σύγκλητος προσκαλέω φημί · ἐγώ μέν οἴομαι ἅπας σύ εὐσεβής εἰμί καί ἀρκέω ὁ ἴδιος , καί μηδείς ὁ πτωχός ἀδικέω · σύ δέ τἀναντία ὁ Θεός πράσσω καί ὁ ἐμός αασιλειος . ἀλλά παρακαλέω σύ , ὁ ὁ πτωχός ἀποδίδωμι ἑκών , μήπως καί ὁ σύ ἀπόλλυμι . ὁ δέ οὗτος ἀκούω χείρων μᾶλλον ἢ πρότερος πράσσω , ὑπό συνήθεια ἕλκω · δεινός γάρ ὁ συνήθεια , ὥστε καί δύο φύσις λογίζομαι . αὖθις δέ ὁ βασιλεύς ἐπί πρόκενσον προῖω πλείων ἐπιβοάω . ὁ δέ πάλιν ἐν ὁ προέρχομαι ὁ σύγκλητος προσκαλέω φημί · εἰμί μέν ἐκ Θεός ἐγώ καί ἐν Θεός βασίλειος ἔχω οἴομαι , ὁ παρ´ ἐγώ δικαίως λέγω πράσσω καί ὁ ἀδικέω ὁ πτωχός παύω · μόνος γάρ ἔκθυσις οὗτος νομίζω , ὁ ὁ δυνατός καί μείζων κατεσθίω ὁ μικρός . εἰμί δέ ὁ ἐμέω πρόσταγμα [ Ρ . ὅθι ] οὐ ὑπείκω , ἀλλά ὁ ἴδιος ἐπιθυμία ἁλίσκομαι πλεονεκτέω , προχειρίζω ἕτερος ὅς εἄν βούλομαι σύ βασιλεύς · ἐγώ γάρ ἀπειθέω καί ἄδικος καί πλεονέκτης βασιλεύω οὖον δύναμαι . εἰς δέ τις ὁ ἐν τέλος παρρησιαειδω φημί ὁ βασιλεύς · Προχειρίζω ἐγώ ὁ βασίλειος σύ ἐνώπιος πᾶς ἔπαρχος , καί διορίζω μηδείς φείδομαι ὁ Δίκαιος ἕνεκα , συγχωρέω δέ ἐγώ εἰσέρχομαι πρός σύ ἀκωλύτως ὁ ὁ ἀνήκω ὑπομιμνήσκω ὁ κράτος σύ · καί βεβαιόω μέχρι τριάκοντα ἡμέρα μή εὑρίσκω ὁ ἀδικέω ἢ ἀδικέω . εἰμί δέ τις ὑπόμνησις περί τις ὑπόθεσις εἰμί ἀκούω , ἐγώ καί οὐ ἐκδικέω , κεφαλικός τιμωρέω . οὗτος ὁ βασιλεύς ἄσμενος ἀποδέχομαι , προχειρίζω ἔπαρχος . εἴωθα δέ ἐπί ὁ ἐπαρχικός βῆμα προκαθίζω . καί τις αὐτός γυνή χήρα προσέρχομαι καί φημί ὡς μάγιστρος τις καθαρπάζω αὐτός ὁ οὐσία ἅπας , ἀποστέλλω αὐτός μετά σφραγίς εἶπον ὁ