georgius-cedrenus.compendium-historiarum 141
ἐλκύσας τὰ ἑαυτοῦ πλοῖα ἀφώρμησε τῆς Τροίας , καὶ μετ´ ἐκεῖνον ἅπαντες , καὶ τοῦτο ἀρχὴ γέγονε τῆς τῶν Ἑλλήνων ὑποχωρήσεως . Τὴν δὲ Ἑκάβην καταρωμένην τῷ στρατῷ οἱ μετὰ Ὀδυσσέως λίθοις βάλλουσι καὶ τῇ θαλάσσῃ ῥίπτουσιν εἰς χώραν λεγομένην ΜΙαρώνειαν , ἢν καὶ Κυνὸς σῆμα ὡνόμασαν . Ἐκεῖθεν ἐμπίπτει ἐν Σικελίᾳ Κύκλωπι , οὐχὶ ἑνὶ ὀφθαλμῷ κατὰ τὰς μυθολογίας Ὁμήρου κεχρημένῳ · ἀλλ´ ἄνθρωπος μὲν ἦν τὴν φύσιν ὡς πάντες ἄνθρωποι καὶ οἱ λοιποὶ Κύκλωπες , οἶ καὶ τὸ εἶδος ἦσαν μεγάλοι καὶ ἀπηγριωμένοι καὶ ἀπευκτοὶ , τὴν προαίρεσιν παγχάλεποι καὶ μισανθρωπότατοι καὶ φονικώτατοι . Εἶτα εἰς τὰς Αἰολίας νήσους εἰς Κίρκην καὶ Καλυψὼ τὰς θυγατέρας Ἄτλαντος · ἀφ´ ἦς Κίρκης καὶ υἱὸν ἔσχε τὸν Τηλέγονον . Εἶτα εἰς λίμνην τὴν καλουμένην Νεκύοπον , ἐν ᾖ διὰ φαντασμάτων ἔγνω τὰ μέλλοντα συμβαίνειν αὐτῷ . Ἐκεῖθεν εἰς τὰς Σειρῆνας ἐκρίπτεται πέτρας καὶ τὴν καλουμένην Χάρυβδιν καὶ Σκύλλαν , ἤτις ἐν στενῷ τόπῳ διακειμένη ὑποδέχεται τὰ τοῦ Ὡκεανοῦ ῥεύματα καὶ τοὺς παραπλέοντας [ Ρ . Ι ] βυθίζει . Ἐν ᾧ τὰ πλοῖα πάντα μετὰ καὶ τῶν ἑταίρων ἀποβαλὼν , αὐτὸς κρατήσας σανίδος ἐν τοῖς ῥεύμασι τῶν ὑδάτων ἐφέρετο . Τοῦτον Φοίνικες πλέοντα λαβόντες εἰς Κρήτην πρὸς Ἰδομενέα γυμνὸν ἤγαγον . Καὶ αὐτὸς πέμπει τοῦτον εἰς Φαιακίαν τὴν νῦν λεγομένην Κέρκυραν πρὸς Ἀλκίνοον , δεδωκὼς αὐτῷ ναῦς δύο καὶ ἄνδρας ἐπιλέκτους νʹ . Ὁ Ἀλκίνοας ποίνυν μετὰ τοῦ Ὀδυσσέως πλείονας στρατιώτας ἀναλαβόμενος καταλαμβάνει τὴν Ἰθάκην . Καὶ τοὺς μνηστῆρας ἀποκτείνας , καθάρας τε τὸν οἷκον ἀπὸ τῶν ἐπιβουλευόντων αὐτῷ , ἀνακτᾶται τὴν βασιλείαν . βιώσας οὖν ὁ Ὀδυσσεὺς πολλοὺς χρόνους ὑπὸ τοῦ ἰδίου παιδὸς τοῦ ἀπὸ τῆς Κίρκης αὐτῷ γεγενημένου τοῦ Τηλεγόνου τὸν βίον καταλύει . Τὸν γὰρ ἀπὸ τοῦ υἱοῦ θάνατον ἔκ τινων μαντευμάτων ὑφορώμενος τὸν Τηλέμαχον ἐφυλάττετο καὶ συνεῖναι αὐτῷ παρητεῖτο . Τοῦ οὖν Τηλεγόνου τὴν Ἰθάκην καταλαβόντος καὶ ἑαυτὸν τῷ πατρὶ καταμηνύσαντος , μὴ προσδεχομένου παρὰ τῶν φυλάκων , νυκτός τε οὔσης καὶ κραυγῆς γενομένης νομίσας Ὁδυσσεὺς τὸν Τηλέμαχον εἶναι ἀνίσταται μετὰ ξίφους , καὶ συμπεσὼν Τηλεγόνῳ πλήττεται ὑπ´ αὐτοῦ κέντρῳ τρυγόνος , καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ τελευτᾷ Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν πατρίδα μετὰ Κασάνδρας ἀποπλεύσας εὖρε Κλυταιμνήστραν μοιχευομένην Αἰγίσθῳ . Αὕτη γὰρ ἀκούσασα ὡς Ἀγαμέμνων τὴν Κασάνδραν ἔσχεν ἐν Τροίᾳ , θάνατον καταψηφίζεται τῷ ἀνδρὶ τοιοῦτον . Ἐνδύσασα γὰρ αὐτὸν ἐπανελθόντα χιτῶνα πανταχόθεν ὑφασμένον , παρασκευάζει τοῦτον ὑπὸ Αἰγίσθου οφαγῆναι , καὶ λαμβάνει τὸν Αἴγισθον . Ὅ γοῦν τοῦ Ἀγαμέμνονος υἱὸς Ὀρέστης , ὃς ὑπὸ τοῦ ἰδίου πατρὸς ἐν τῇ πρὸς Ἵλιον ἐκστρατείᾳ νέος ὤν πρὸς Σχοινέα ἀπεστάλη ἀνατραφῆναι , τοῦτο μαθὼν ἦλθε , καὶ ἀνελὼν Αῖγισθον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ ἀναλαμβάνει τὴν βασιλείαν . Μενέλαος δὲ σὺν τῇ Ἑλένῃ εἰς Αἴγυπτον ἀποῤῥιφεὶς , καὶ μόλις εἰς Λακεδαίμονα καταχθεὶς , τὰ κατὰ τὸν Ἀγαμέμνονα μαθὼν μετὰ πολλοῦ δέους ἐβὶου . Λἴας δὲ ὁ τοῦ Ὁἱλέως υἱὸς μετὰ τοῦ ἰδίου στρατοῦ ἐποντίσθη . Διομήδης δὲ ὁ τοῦ Τυδέως υἱὸς
Lemmas: ἕλκω ὁ ἑαυτοῦ πλοῖον ἀφορμάω ὁ Τροία , καί μετέ ἐκεῖνος ἅπας , καί οὗτος ἀρχή γίγνομαι ὁ ὁ Ἕλλην ὑποχώρησις . ὁ δέ Ἑκάβη καταίρω ὁ στρατός ὁ μετά Ὀδυσσεύς λίθος βάλλω καί ὁ θάλασσα ῥίπτω εἰς χώρα λέγω Μαρώνεια , εἄν καί Κυνός σῆμα ὀνομάζω . ἐκεῖθεν ἐμπίπτω ἐν Σικελία Κύκλωψ , οὐ εἷς ὀφθαλμός κατά ὁ μυθολογία Ὅμηρος χράομαι · ἀλ ἄνθρωπος μέν εἰμί ὁ φύσις ὡς πᾶς ἄνθρωπος καί ὁ λοιπός Κύκλωψ , οἶς καί ὁ εἶδος εἰμί μέγας καί ἀπαγριόομαι καί ἀπευκτός , ὁ προαίρεσις παγχάλεπος καί μισανθρωπότατοι καί φονικός . εἶτα εἰς ὁ Αἰολία νῆσος εἰς Κίρκη καί Καλυψώ ὁ θυγάτηρ Ἄτλας · ἀφή εἰμί Κίρκη καί υἱός ἔχω ὁ Τηλέγονος . εἶτα εἰς λίμνη ὁ καλέω νεκυοψ , ἐν εἰμί διά φάντασμα γιγνώσκω ὁ μέλλω συμβαίνω αὐτός . ἐκεῖθεν εἰς ὁ Σειρήν ἐκρίπτω πέτρα καί ὁ καλέω Χάρυβδις καί Σκύλλα , ὅστις ἐν στενός τόπος διάκειμαι ὑποδέχομαι ὁ ὁ Ὠκεανός ῥεῦμα καί ὁ παραπλέω [ Ρ . Ι ] βυθίζω . ἐν ὅς ὁ πλοῖον πᾶς μετά καί ὁ ἑταῖρος ἀποβάλλω , αὐτός κρατέω σανίς ἐν ὁ ῥεῦμα ὁ ὕδωρ φέρω . οὗτος Φοῖνιξ πλέω λαμβάνω εἰς Κρήτη πρός Ἰδομενεύς γυμνός ἄγω . καί αὐτός πέμπω οὗτος εἰς Φαιάκιος ὁ νῦν λέγω Κέρκυρα πρός Ἀλκίνοος , δίδωμι αὐτός ναῦς δύο καί ἀνήρ ἐπίλεκτος ν . ὁ Ἀλκίνος ποῖνος μετά ὁ Ὀδυσσεύς πλείων στρατιώτης ἀναλαμβάνω καταλαμβάνω ὁ Ἰθάκη . καί ὁ μνηστήρ ἀποκτείνω , καθαίρω τε ὁ οἶκος ἀπό ὁ ἐπιβουλεύω αὐτός , ἀνακτάομαι ὁ βασίλειος . βιόω οὖν ὁ Ὀδυσσεύς πολύς χρόνος ὑπό ὁ ἴδιος παῖς ὁ ἀπό ὁ Κίρκη αὐτός γίγνομαι ὁ Τηλέγονος ὁ βίος καταλύω . ὁ γάρ ἀπό ὁ υἱός θάνατος ἐκ τίνω μάντευμα ὑφοράω ὁ Τηλέμαχος φυλάσσω καί συνίημι αὐτός παραιτέομαι . ὁ οὖν Τηλέγονος ὁ Ἰθάκη καταλαμβάνω καί ἑαυτοῦ ὁ πατήρ καταμηνύω , μή προσδέχομαι παρά ὁ φύλαξ , νύξ τε εἰμί καί κραυγή γίγνομαι νομίζω Ὀδυσσεύς ὁ Τηλέμαχος εἰμί ἀνίστημι μετά ξίφος , καί συμπίπτω Τηλέγονος πλήσσω ὑπό αὐτός κέντρον τρυγών , καί οὗτος ὁ τρόπος τελευτάω Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεύς εἰς ὁ πατρίς μετά Κασσάνδρη ἀποπλέω εὖρος Κλυταιμνήστρα μοιχεύω Αἴγισθος . Ἄτη γάρ ἀκούω ὡς Ἀγαμέμνων ὁ Κασσάνδρα ἔχω ἐν Τροία , θάνατος καταψηφίζομαι ὁ ἀνήρ τοιοῦτος . ἐνδύω γάρ αὐτός ἐπανέρχομαι χιτών πανταχόθεν ὑφαίνω , παρασκευάζω οὗτος ὑπό Αἴγισθος οφαγῆναι , καί λαμβάνω ὁ Αἴγισθος . ὅς γοῦν ὁ Ἀγαμέμνων υἱός Ὀρέστης , ὅς ὑπό ὁ ἴδιος πατήρ ἐν ὁ πρός Ἴλιον ἐκστρατεία νέος εἰμί πρός Σχοινεύς ἀποστέλλω ἀνατρέφω , οὗτος μανθάνω ἔρχομαι , καί ἀναιρέω Αἴγισθος καί ὁ μήτηρ αὐτός ἀναλαμβάνω ὁ βασίλειος . Μενέλαος δέ σύν ὁ Ἑλένη εἰς Αἴγυπτος ἀπολείπω , καί μόλις εἰς Λακεδαίμων κατάγω , ὁ κατά ὁ Ἀγαμέμνων μανθάνω μετά πολύς δέος βιόω . Λία δέ ὁ ὁ Οἰλεύς υἱός μετά ὁ ἴδιος στρατός ποντίζω . Διομήδης δέ ὁ ὁ Τυδεύς υἱός