georgius-cedrenus.compendium-historiarum 267
« δὴ Ἰουδαῖοί τινες ἔρχονται λέγοντες ὅτι κολυμβήθραν χρὴ ποιῆσαι ἀφ´ αἴματος ὑπομαζίων βρεφῶν ναὶ ἐν αὐτῇ λουσάμενον καθαρισθῆναι . Συνάγονται οῦν τὰ βρέφη μετὰ τῶν μητέρων . Καὶ τί δεῖ λέγειν τοὺς τῶν μητέρων ὀδυρμοὺς καὶ τὰς τῶν τριχῶν ἐκκοπὰς καὶ τἄλλα ὅσα τοῖς ἐκ ψυχῆς ὀδυνωμένοις ἐστί ; Ταῦτα ἰδὼν ἐκεῖνος καὶ σύνδακρυς γενόμενος εἶπε · Καλόν ἐστι μᾶλλον ἐμὲ μόνον κακῷ μόρῳ ἀποθανεῖν ἢ ταῦτα τὰ βρέφη . Ἀλλὰ καὶ τίς οἶδεν τὸ τέλος ὁποῖον ; Ταῦτα εἰπὼν καὶ τὰς μητέρας δώροις φιλοφρονησάμενος ἀπέλυσεν ἐν εἰρήνῃ . Ταύτῃ τοι καὶ κατ´ ὄναρ ὁρᾷ τοὺς δύο μεγάλους ἀποστόλους Πέτρον καὶ Παῦλον προτρεπομένους αὐτὸν Σίλβεστρον ζητῆσαι τὸν ἐπίσκοπον τῆς πόλεως · Καὶ αὐτὸς ὑποδείξει σοι κολυμβήθραν δι´ ἦς τῆς τε ψυχῆς τὰς νόσους καὶ τοῦ σώματος θεραπευθήσῃ . Ἔρχεται οὖν ὁ Σίλβεστρος διὰ τοὺς ἐπικειμένους διωγμοὺς ἐν φυγαδείᾳ τελῶν , καὶ βαπτίζει κατηχήσας τοῦτον Εὐθὺς οὖν ἀπὸ τῆς θείας κολυμβήθρας ἀνερχομένου τοῦ Κωνσταντίνου ἐξέπεσον ἀπὸ τοῦ σώματος αὐτοῦ ὡσεὶ λεπίδες , καὶ ἐκαθαρίσθη , καὶ γέγονεν ὅλον ὑγιὲς ὡς παιδαρίου μικροῦ . Τοῦτο ἰδόντες οἱ λαοὶ ἐβαπτίσθησαν ἄπειροι , καὶ Κρίσπος ὁ υἱὸς Κωνσταντίνου . Οἱ δὲ λέγοντες ἐν Νικομηδείᾳ κατὰ τὸν αὐτοῦ θάνατον βαπτισθῆναι ὑπὸ Εὐσεβίου τοῦ Νικομηδείας τοῦ Ἀρειανοῦ ψεύδονται . Φασὶ γὰρ ἀναβάλλεσθαι αὐτὸν τὸ βάπτισμα διὰ τὸ ἐλπίζειν αὐτὸν ἐν τῷ Ἰορδάνῃ βαπτισθῆναι . Τί γὰρ ἠν αὐτῷ καὶ ἐμποδὼν , τὸν Γαλλέριον ἐν τῇ Ἀνατολῇ καταπολεμοῦντι καὶ εἰς Περσίαν πάλιν ἐκ δευτέρου εἰσελθόντι , μὴ ἀπελθεῖν καὶ βαπτισθῆναι ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ; Ἀλλὰ καὶ τὸ ὡς νόθον διαβάλλειν αὐτὸν πάσης κακίας ἐστίν . Ἡ γὰρ γενεὰ αὐτοῦ βασιλικὴ ὑπῆρχε καὶ πρὸ Διοκλητιανοῦ . Καὶ γὰρ ὁ πατὴρ αὐτοῦ Κωνστάντιος θυ . γατριδοῦς ἦν Κλαυδίου τοῦ βασιλέως , καὶ ἐκ τῆς Ἑλένης τῆς πρώτης αὐτοῦ γυναικὸς ἔσχε τὸν Μέγαν Κωνσταντῖνον , καθὼς λέλεκται , Τούτου οὖν βαπτισθέντος μεγάλα θαυμάσια ἐποίη ] σεν ὁ Θεὸς διὰ τοῦ ἐν ἀγίοις Σιλβέστρου . Πάντα δὲ παρεὶς ἓν μόνον φράσω . Ἐν τῷ Καπιτωλίῳ Ῥώμης , βαθμοὺς ἔχοντι τριακοσίους ἑξηκονταπέντε , ἐν τῇ καταδύσει τῶν βαθμῶν καὶ τῶν θεμελίων δράκων ᾤκει [ Ρ . 2Τα ] παμμεγέθης , ᾠ ἐθυσίαζον καθ´ ἡμέραν Ἔλληνες . Εἰ δ´ οὖ , ἀλλὰ ἐξαίφνης ἐπιπίπτων πολλοὺς ἐλυμαίνετο . Ἐκεῖσε Σίλβεστρος καταβὰς , καὶ οἰκίσκον μικρὸν ἔχοντα πύλας χαλκᾶς εὐρὼν οὖ ἠν ὸ δράκων κλείσας τὰς θύρας τῇ ἐπικλήσει Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦτον ἀπέκτεινε Τῷ θʹ ἔτει τῆς βασιλείας Κωνσταντίνου , Μητροφάνης ἐπίσκοπος Βυζαντίου δʹ γέγονε . Ταῦτα τοίνυν ὁ τῆς Ἑῴας Μαξιμιανὸς ὁ Γαλλέριος ἀκούσας τὸν κατὰ Χριστιανῶν ἀνῆκε πόλεμον . Ἐν τῷ « ἕτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος σὺν Λικινίῳ Καίσαρι κατὰ τοῦ Γαλλερίου ἀθροίζει πόλεμον , καὶ τοῦτον τρεψάμενος πάντας κατασφάττει . Αύτὸς δὲ ὁ Γαλλέριος τὸ διάδημα ῥίψας καὶ μετ´ ὀλίγων εὐνουστάτων διαδρὰς ἀπὸ κώμης εἰς κώμην ᾤχετο , καὶ τοὺς ἱερεῖς τῶν εἰδώλων καὶ μύστατ
Lemmas: « δή Ἰουδαῖος τις ἔρχομαι λέγω ὅτι κολυμβήθρα χρή ποιέω ἀφή αἶμα υπομάζιος βρέφος ναί ἐν αὐτός λούω καθαρίζω . συνάγω χύτρειος ὁ βρέφος μετά ὁ μήτηρ . καί τίς δεῖ λέγω ὁ ὁ μήτηρ ὀδυρμός καί ὁ ὁ θρίξ ἐκκοπή καί ἄλλος ὅσος ὁ ἐκ Ψυχή ὀδυνάω εἰμί ; οὗτος εἶδον ἐκεῖνος καί σύνδακρυς γίγνομαι εἶπον · καλός εἰμί μᾶλλον ἐγώ μόνος κακός μόρον ἀποθνῄσκω ἢ οὗτος ὁ βρέφος . ἀλλά καί τίς οἶδα ὁ τέλος ὁποῖος ; οὗτος εἶπον καί ὁ μήτηρ δῶρον φιλοφρονέομαι ἀπολύω ἐν εἰρήνη . Ταύτη ὅς καί κατ´ ὄναρ ὁράω ὁ δύο μέγας ἀπόστολος Πέτρος καί Παῦλος προσρέπω αὐτός Σίλβεστρος ζητέω ὁ ἐπίσκοπος ὁ πόλις · καί αὐτός ὑποδείκνυμι σύ κολυμβήθρα δις εἰμί ὁ τε Ψυχή ὁ νόσος καί ὁ σῶμα θεραπεύω . ἔρχομαι οὖν ὁ Σίλβεστρος διά ὁ ἐπίκειμαι διωγμός ἐν φυγαδεία τέλος , καί βαπτίζω κατηχέω οὗτος εὐθύς οὖν ἀπό ὁ θεῖος κολυμβήθρα ἀνέρχομαι ὁ Κωνσταντῖνος ἐκπίπτω ἀπό ὁ σῶμα αὐτός ὡσεί λεπίς , καί καθαρίζω , καί γίγνομαι ὅλος ὑγιής ὡς παιδάριον μικρός . οὗτος ὁράω ὁ λαός βαπτίζω ἤπειρος , καί Κρίσπος ὁ υἱός Κωνσταντῖνος . ὁ δέ λέγω ἐν Νικομήδεια κατά ὁ αὐτός θάνατος βαπτίζω ὑπό Εὐσέβιος ὁ Νικομήδεια ὁ αρειανός ψεύδω . φημί γάρ ἀναβάλλω αὐτός ὁ βάπτισμα διά ὁ ἐλπίζω αὐτός ἐν ὁ Ἰορδάνης βαπτίζω . τις γάρ ἐάν αὐτός καί ἐμποδών , ὁ Γαλλέριος ἐν ὁ Ἀνατολή καταπολεμέω καί εἰς Περσία πάλιν ἐκ δύο εἰσέρχομαι , μή ἀπέρχομαι καί βαπτίζω ἐν ὁ Ἰορδάνης ; ἀλλά καί ὁ ὡς νόθος διαβάλλω αὐτός πᾶς κακία εἰμί . ὁ γάρ γενεά αὐτός βασιλικός ὑπάρχω καί πρό Διοκλητιανός . καί γάρ ὁ πατήρ αὐτός Κωνστάντιος ΘΥ . γατριδιδωμι εἰμί Κλαύδιος ὁ βασιλεύς , καί ἐκ ὁ Ἑλένη ὁ πρῶτος αὐτός γυνή ἔχω ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος , καθώς λέγω , οὗτος οὖν βαπτίζω μέγας θαυμάσιος ποῖος ] Σεν ὁ θεός διά ὁ ἐν ἀγάω Σιλβέστρου . Πάν δέ παρίημι εἷς μόνος φράζω . ἐν ὁ Καπιτώλιον Ῥώμη , βαθμός ἔχω τριακόσιοι ἑξηκονταπέντε , ἐν ὁ κατάδυσις ὁ βαθμός καί ὁ θεμέλιος δράκων οἰκέω [ Ρ . Τα ] παμμεγέθης , ὀͅς θυσιάζω καθ´ ἡμέρα Ἔλληνες . εἰμί δδʹ οὖον , ἀλλά ἐξαπίνης ἐπιπίπτω πολύς λυμαίνομαι . ἐκεῖσε Σίλβεστρος καταβαίνω , καί οἰκίσκος μικρός ἔχω πύλη χάλκεος εὑρίσκω οὖον ἐάν ο δράκων καλέω ὁ θύρα ὁ ἐπίκλησις Ἰησοῦς Χριστός οὗτος ἀποκτείνω ὁ ὁ ἔτος ὁ βασίλεια Κωνσταντῖνος , Μητροφάνης ἐπίσκοπος Βυζάντιον δέ γίγνομαι . οὗτος τοίνυν ὁ ὁ ἑῷος Μαξιμιανός ὁ Γαλλέριος ἀκούω ὁ κατά Χριστιανός ἀνίημι πόλεμος . ἐν ὁ « ἔτος ὁ βασίλεια αὐτός ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος σύν Λικίνιος Καῖσαρ κατά ὁ γαλλερίας ἀθροίζω πόλεμος , καί οὗτος τρέπω πᾶς κατασφάζω . αὐτός δέ ὁ Γαλλέριος ὁ διάδημα ῥίπτω καί μετέ ὀλίγος εὔνους διαδιδράσκω ἀπό κώμη εἰς κώμη οἴχομαι , καί ὁ ἱερεύς ὁ εἴδωλον καί μύστα