georgius-cedrenus.compendium-historiarum 41
Ὁ μέντοι Ζεὺς πρὸς ταῖς ἄλλαις καὶ τοῦ ἐξ Ἀργείων καταγομένου Ἀκρισίου θυγατέρα Δανάην , εὐπρεπῆ πάνυ οὗσαν καὶ ἐν κουβουκλείῳ πρὸς θάλασσαν φυλαττομένην , πολλῷ χρυσῷ τοὺς τηροῦντας πείσας καὶ ταύτην ἀρπάσας καὶ φθείρας ἔσχεν ἐξ αὐτῆς παῖδα Περσέα ὀνόματι . Ἔνθεν οἱ μυθολόγοι τὸν Δία φασὶ χρυσὸν γενόμενον ῥυῆναι διὰ τοῦ στέγους εἰς τὸν θάλαμον καὶ Δανάην διαφθεῖραι . Τοῦτον τὸν Περσέα καὶ πτερωτὸν εἶναι ἔφασκον ὡς ὀξύτατον ὄντα παιδόθεν καὶ τῇ φύσει γοργότατον καὶ ἐντρεχέστατον . Ὦ καὶ Ζεὺς ὁ πατὴρ αὐτοῦ τὰς κρυφίους καὶ μυστικάς καὶ μυσαράς πάσας μαγείας καὶ μαγγανίας ἐδίδαξε , νικᾶν τοὺς πολεμίους ἐν τούτοις παρεγγυῶν . Τοίνυν εἰς ἡλικίαν ἀνδρὸς ἐλθὼν φεύγει τοὺς υἱοὺς Νίνου τοῦ θείου αὐτοῦ , καὶ πρὸς Ἀσσυρίους ἔρχεται . Πρὸς δὲ Λιβύην διαβαίνοντι παρθένος κόρη χωριτικὴ , ἀπηγριωμένους ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ τὰς τρίχας , κατὰ πρόσωπον συναντᾷ , Ἥν καὶ στήσας τὸ αὐτῆς ὄνομαὴρώτα . Ἡ δέ , « Μέδουσα , ἔφη , λέγομαι . » Καὶ αὐτίκα τὴν κάραν αὐτῆς ἀπο τέμνει · καὶ ταύτην ταριχεύσας κατὰ τὰς ἀῤῥήτους καὶ μιαρὰς ὑποθήκας Διὸς τοῦ πατέρος αὐτοῦ , ταῖς χερσὶ κρατῶν καὶ ταῖς μαγείαις θαῤῥῶν κατὰ τῶν ἐχθρῶν ἐχώρει . Γοργόνα δὲ τὴν κάραν ἐκάλει διὰ τὸ τῆς γοητείας ἐνεργὲς καὶ ὀξύ . Ἐκεῖθεν πρὸς Αἰθιοπίαν διαβὰς ὑπὸ Κηφέως τότε βασιλευομένην , καὶ τὴν αὐτοῦ θυγατέρα Ἀνδρομέδαν καλουμένην καὶ ἱέρειαν οὖσαν ἁρπάσας , κατέελευσε διὰ Συρίας πρὸς Λυκαονίαν . Οἱ δὲ Λυκάονες τούτῳ ἐναντιωθέντες τῇ τῆς Γοργόνος πρώτῃ βοηθείᾳ κατενικήθησαν . Ἐκεῖ καὶ πόλιν κτίσας Περσίδα τῷ ἰδίῳ κέκληκεν ὀνόματι . στήλην δὲ ἔξω τῆς πόλεως στήσας , καὶ τὸ ἀπεικόνισμα τῆς Γοργόνος ἐπιθεὶς , Εἰκόνιον ταύτην ἐπωνόμασεν . Ἐκεῖθεν ἐπὶ Ἰσαυρίαν καὶ Κιλικίαν διαβὰς , χρησμὸν λαβὼν ὅτι « Ἔνθα ἐκ τοῦ ἵππου ἀποβὰς τὸν ταρσὸν ὀδυνηθῇς τοῦ ποδὸς , νίκην λάβῃς καὶ πόλιν οἰκοδομήσῃς , » τὴν Ταρσὸν κτίζει καὶ κατὰ τῶν Ἀσσυρίων ὁρμᾷ , τούτους τε νικήσας καὶ τὸν Σαρδανάπαλον καὶ τοὺς τοῦ γένους αὐτοῦ ἀπεκτονὼς εἰς τέλος αὐτοὺς ὑποτάσσει . Καὶ Ἀσσυρίων τὴν βασιλείαν ἀφελόμενος ἐπὶ τῷ ἰδίῳ ὁνόματι Πέρσας αὐτοὺς ἐκάλεσε , βασιλεύσας ἐπ´ αὐτοὺς ἔτη νγʹ . Οὗτος καὶ τὴν καλουμένην Περσέαν ἐν τῷ ἰδίῳ ὀνόματι εἰς πᾶσαν τὴν ὑποκειμένην αὐτῷ κατεφύτευσε γῆν , καὶ τὴν τοῦ μυσαροῦ σκύφου τῆς Μεδούσης οὓς ἠγάπα τῶν Περσῶν ἐν μυστηρίῳ μυσταγωγήσας μαγείοις Μήδους αὐτοὺς καὶ Μηδίαν τὴν χώραν αὐτῶν μετωνά Κμασεν . Εἶτα εἰς τὸ Σίλπιον ὄρος ἐλθὼν εὖρε τοὺς ὰπὸ Ἄργους Ἰωνίτας , ὑφ´ ὧν καὶ ἐδέχθη ὡς ὁμόφυλος . [ Β . Ζῦ ] Χειμῶνος δὲ πολλοῦ πεσόντος καὶ τοῦ προσπαρακειμένου ποταμοῦ τοῖς Ἰωπολίταις Ὁρόντου καθ´ ὑπερβολὴν πλημμυροῦντος , ἐπεὶ ηὔξατο , ἄφνω κεραυνὸς ὡς σφαῖρα πυρὸς οὐρανόθεν κατηνέχθη , καὶ οὕτως ὅ τε χειμὼν ἐπεσχέθη καὶ τὰ ῥεῖθρα τοῦ ποταμοῦ ἀνείθη . Καὶ γοῦν τοῦ πυρὸς ἐκείνου πῦρ ἀνάψας ὁ Περσεὺς εἶχε μεθ´ ἑαυτοῦ βαστάζων , εἴς τε τὰ ἴδια βασίλεια ἀγαγὼν καὶ ἱερὸν τοῦ πυρὸς κατασκευάσας καὶ ἱερεῖς εὐλαβεῖς ἄνδρας ἐπιστησάμενος · ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν Ἰωπόλει καὶ ἐν πάσῃ τῇ
Lemmas: ὁ μέντοι Ζεύς πρός ὁ ἄλλος καί ὁ ἐκ Ἀργεῖος κατάγω Ἀκρίσιος θυγάτηρ Δανάη , εὐπρεπής πάνυ ὕω καί ἐν κουβουκλεῖον πρός θάλασσα φυλάσσω , πολύς χρυσός ὁ τηρέω πείθω καί οὗτος ἀρπάζω καί φθείρω ἔχω ἐκ αὐτός παῖς Περσεύς ὄνομα . ἔνθεν ὁ μυθολόγος ὁ Ζεύς φημί χρυσός γίγνομαι ῥέω διά ὁ στέγος εἰς ὁ θάλαμος καί Δανάη διαφθείρω . οὗτος ὁ Περσεύς καί πτερωτός εἰμί φάσκω ὡς ὀξύς εἰμί παιδόθεν καί ὁ φύσις γοργός καί ἐντρέχω . ὦ καί Ζεύς ὁ πατήρ αὐτός ὁ κρύφιος καί μυστικός καί μυσαρός πᾶς μαγεία καί Μαγγανιάς διδάσκω , νικάω ὁ πολέμιος ἐν οὗτος παρεγγυάω . τοίνυν εἰς ἡλικία ἀνήρ ἔρχομαι φεύγω ὁ υἱός Νίνος ὁ θεῖον αὐτός , καί πρός Ἀσσύριος ἔρχομαι . πρός δέ Λιβύη διαβαίνω παρθένος κόρη χωριτικός , ἀπαγριόομαι ἔχω ὁ ὀφθαλμός καί ὁ θρίξ , κατά πρόσωπον συναντάω , ὅς καί ἵστημι ὁ αὐτός ὄνομαὴρώτα . ὁ δέ , « Μέδουσα , φημί , λέγω . » καί αὐτίκα ὁ κάρα αὐτός ἀπος τέμνω · καί οὗτος ταριχεύω κατά ὁ ἄρρητος καί μιαρός ὑποθήκη Ζεύς ὁ πατήρ αὐτός , ὁ χείρ κράτος καί ὁ μαγεία θαρσέω κατά ὁ ἐχθρός χωρέω . Γοργώ δέ ὁ κάρα καλέω διά ὁ ὁ γοητεία ἐνεργός καί ὀξύς . ἐκεῖθεν πρός Αἰθιοπία διαβαίνω ὑπό Κηφεύς τότε βασιλεύω , καί ὁ αὐτός θυγάτηρ Ἀνδρομέδα καλέω καί ἱέρεια εἰμί ἁρπάζω , καταλεύω διά Συρία πρός Λυκαονία . ὁ δέ Λυκάων οὗτος ἐναντιόομαι ὁ ὁ Γοργώ πρῶτος βοήθεια κατανικάω . ἐκεῖ καί πόλις κτίζω Περσίς ὁ ἴδιος καλέω ὄνομα . στήλη δέ ἔξω ὁ πόλις ἵστημι , καί ὁ ἀπεικόνισμα ὁ Γοργώ ἐπιτίθημι , Εἰκόνιον οὗτος ἐπονομάζω . ἐκεῖθεν ἐπί Ἰσαυρία καί Κιλικία διαβαίνω , χρησμός λαμβάνω ὅτι « ἔνθα ἐκ ὁ ἵππος ἀποβαίνω ὁ ταρσός ὀδυνάω ὁ πούς , Νίκη λαμβάνω καί πόλις οἰκοδομέω , » ὁ Ταρσός κτίζω καί κατά ὁ Ἀσσύριος ὁρμάω , οὗτος τε νικάω καί ὁ Σαρδανάπαλος καί ὁ ὁ γένος αὐτός ἀποκτείνω εἰς τέλος αὐτός ὑποτάσσω . καί Ἀσσύριος ὁ βασίλειος ἀφαιρέω ἐπί ὁ ἴδιος ὄνομα Πέρσης αὐτός καλέω , βασιλεύω ἐπι αὐτός ἔτος νγʹ . οὗτος καί ὁ καλέω περσέα ἐν ὁ ἴδιος ὄνομα εἰς πᾶς ὁ ὑπόκειμαι αὐτός καταφυτεύω γῆ , καί ὁ ὁ μυσαρός σκύφος ὁ Μέδουσα ὅς ἀγαπάω ὁ Πέρσης ἐν μυστήριον μυσταγωγέω μαγεῖον Μῆδος αὐτός καί Μηδία ὁ χώρα αὐτός Μέτων Κμασεν . εἶτα εἰς ὁ Σίλπιον ὄρος ἔρχομαι εὖρος ὁ άπο Ἄργος Ἰωνίτης , ὑφ´ ὅς καί δέχομαι ὡς ὁμόφυλος . [ Β . Ζῦ ] χειμών δέ πολύς πίπτω καί ὁ προσπαρακειμενω ποταμός ὁ ιωπολιτος Ὀρόντης καθ´ ὑπερβολή πλημμυρέω , ἐπεί εὔχομαι , ἄφνω κεραυνός ὡς σφαῖρα πυρός οὐρανόθεν καταφέρω , καί οὕτως ὅς τε χειμών ἐπέχω καί ὁ ῥεῖθρον ὁ ποταμός ἀνίημι . καί γοῦν ὁ πυρός ἐκεῖνος πῦρ ἀνάπτω ὁ Περσεύς ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ βαστάζω , εἰς τε ὁ ἴδιος βασίλεια ἄγω καί ἱερόν ὁ πυρός κατασκευάζω καί ἱερεύς εὐλαβής ἀνήρ ἐφίστημι · ἀλλά μήv καί ἐν Ἰωπόλει καί ἐν πᾶς ὁ