georgius-cedrenus.compendium-historiarum 499
κατέχεται ἰσχυρῶς παρὰ τούτου , πρὸς δὲ τοῦ ἑτέρου τῶν ἀδελφῶν τὴν κεφαλὴν ἀποτέμνεται . Καὶ οὗτος μὲν ταύτην ἔτισε δίκην τῆς οἰκείας ἀπονοίας . Οἱ δὲ Ἀγαρηνοὶ οὐ τῆς Σικελίας μόνον ἔκτοτε , ἀλλὰ καὶΡʹ . ὅτι ] Καλαβρίας καὶ τῶν πλειόνων τῆς Ἰταλίας ἐγένοντο ἐγκρατεῖς , πάντα κατατρέχοντες καὶ διαπορθοῦντες . Ὁ Μιχαὴλ δὲ ἐπὶ μῆνας η´ καὶ ἔτη θʹ τῆς βασιλείας γενόμενος ἐγκρατὴς , δυσεντερίας ἁλοὺς ἀῤῥωστήματι καταστρέφει τὸν βίον , τοσούτων παραίτιος τῇ πολιτείᾳ Ῥωμαίων γενόμενος κακῶν δι´ ἡν εἶχεν ἀσέβειαν πρὸς Θεὸν καὶ πρὸς τὰ πράγματα μοχθηρίαν , ὅσων προλαβὼν ἐπεμνήσθη ὁ λόγος . Ἀπεστάτησε δὲ ἐπ´ αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ Δαλματία . ἐφέρετο δὲ καὶ χρησμὸς παλαιὸς περὶ αὐτοῦ , ἔχων οὕτως · Ἀρχὴ κακῶν δέ προσπεσεῖται τῆ χθονὶ ὅταν κατάρξῃ τῆς Βαβυλῶνος δράκων Δύσῃλωττος οὗτος καὶ φιλόχρυσος λίαν Ἐτάφη δὲ ὁ τούτου νεκρὸς ἐν τῷ κατὰ τοὺς ἁγίους Αποστόλους μεγάλῳ ἡρῴῳ Ἰουστινιανοῦ , ἐν λάρνακι πρασίνῳ Θετταλικῇ . Μετὰ δὲ τὸν τοῦ Μιχαὴλ θάνατον ὁ υἱὸς αὐτοῦ Θεόφιλος , ἀνδρὸς ἤδη ἡλικίαν χων , διεδέξατο τὴν πατρῴαν ἀρχὴν , κατὰ τὸν Ὁκτώβριον μῆνα τῆς ηʹ ἰνδικτιῶνος , λόγῳ μὲν τῆς δικαιοσύνης ἔμπυρος ἐραστὴς καλεῖσθαι βουλόμενος νόμων τε φύλαξ πολιτικῶν ἀκριβὴς , τῇ δ´ ἀληθείᾳ ἔξωθεν ἑαυτὸν τῶν ἐπιβουλευόντων διατηρῶν , ὡς ἄν μή τις κατ´ αὐτοῦ νεανικὸν τολμήσειε , ταῦτα ὑπεκρίνετο Εὐθὺς οὖν ἐκ προοιμίων τοὺς τῷ πατρὶ αὐτοῦ συναραμένους εἰς τὸν τοῦ Λέοντος θάνατον ἔγνω πάντας ὀλέθρῳ δοῦναι καὶ ἀπωλείᾳ . Ὅθεν ἐξέθετο δόγμα τοὺς τῶν βασιλικῶν ἄπαντας ἀπολαύοντας φιλοτιμιῶν , προσέτι δὲ καὶ βασιλικῆς τιμῆς μετασχόντας τῆς οἱασοῦν , κατὰ τὴν Μαγναύραν ἤτοι τὸ Πενταπύργιον συναθροισθῆναι . Ὡς δὲ τοῦτο ἐγένετο καὶ πάντες ἠθροίσθησαν ὡς ἐκέλευσεν , ὡς ἐν σκότῳ τέως τὴν τῆς ψυχῆς κρύψας θηριωδίαν , πραείᾳ καὶ ἠρεμαίᾳ φωνῇ ἔφη πρὸς τοὺς συνειλεγμένους · « Ἐβούλετο μὲν καὶ δι´ ἐπιθυμίας εἶχε , ὧ λαὸς καὶ κλῆρος ἐμὸς , ὁ ἐμὸς μακαρίτης πατὴρ τοὺς ἀντιλαβομένους καὶ τῆς βασιλείας ὑπερμαχήσαντας πολλῶν μὲν τιμῶν , πολλῶν δὲ τούτους ἀγαθῶν καὶ ἑτέρων καταξιῶσαι γερῶν , καταχθεὶς δ´ ὑπὸ τοῦ χρεὼν ἐμὲ τὸν τῆς βασιλείας διάδοχον , ἵνα μὴ ἀχάριστος δόξῃ τοῖς εὐεργέταις , ὀφειλέτην κατέλιπε . Διὸ ἕκαστος χωρισθεὶς τοῦ πλήθους δεικνύτω ἑαυτὸν ἡμῖν ἐμφανῆ , ἵνα γνόντες τοὺς φίλους ἀξίως ὑμᾶς ἀμειψαίμεθα . » Τούτοις τοῖς λόγοις παρακλαπέντες οἱ δείλαιοι καὶ συλαγωγηθέντες τὸν νοῦν , ἕκαστος τῶν ὅσοι τῷ φόνῳ συνήργησαν τοῦ Λέοντος ἑαυτὸν παρεγύμνου . Εὐθὺς οὖν ὁ Θεόφιλος , ἐντὸς σαγήνης ἔχων τὴν θήραν , ἐγκελεύεται τῷ ἐπάρχῳ τοῖς πολιτικοῖς χρήσασθαι νόμοις , οὕτως εἰπών · « Ἄγε δή , ὦ ἔπαρχε , ἐκ Θεοῦ καὶ τῆς ἡμῶν γαληνότητος τὸ κρίνειν λαβὼν , τούτοις ἀξίας τῶν ἔργων ἀπόδος τὰς ἀμοιβὰς , οὐχ ὅτι τὰς χεῖρας ἐμίαναν
Lemmas: κατέχω ἰσχυρῶς παρά οὗτος , πρός δέ ὁ ἕτερος ὁ ἀδελφός ὁ κεφαλή ἀποτέμνω . καί οὗτος μέν οὗτος τίνω δίκη ὁ οἰκεῖος ἀπόνοια . ὁ δέ Ἀγαρηνός οὖον ὁ Σικελία μόνος ἔκτοτε , ἀλλά καῖρος . ὅτι ] Καλαβρία καί ὁ πλείων ὁ Ἰταλία γίγνομαι ἐγκρατής , πᾶς κατατρέχω καί διαπορθέω . ὁ Μιχαήλ δέ ἐπί μείς ἡηʹ καί ἔτος ὁ ὁ βασίλεια γίγνομαι ἐγκρατής , δυσεντερία ἁλίσκομαι ἀῤῥωστήματι καταστρέφω ὁ βίος , τοσοῦτος παραίτιος ὁ πολιτεία Ῥωμαῖος γίγνομαι κακός δις ἐάν ἔχω ἀσέβεια πρός θεός καί πρός ὁ πρᾶγμα μοχθηρία , ὅσος προλαμβάνω ἐπιμιμνήσκομαι ὁ λόγος . Ἀπεστάτησε δέ ἐπι αὐτός καί πᾶς ὁ Δαλματία . φέρω δέ καί χρησμός παλαιός περί αὐτός , ἔχω οὕτως · Ἀρχή κακός δέ προσπίπτω τῆ χθών ὅταν κατάρχω ὁ Βαβυλών δράκων Δύσῃλωττος οὗτος καί φιλόχρυσος λίαν θάπτω δέ ὁ οὗτος νεκρός ἐν ὁ κατά ὁ ἅγιος Απόστολος μέγας ἡρῷον Ἰουστινιανός , ἐν λάρναξ πράσινος θεσσαλικός . μετά δέ ὁ ὁ Μιχαήλ θάνατος ὁ υἱός αὐτός Θεόφιλος , ἀνήρ ἤδη ἡλικία χόω , διαδέχομαι ὁ πατρῷος ἀρχή , κατά ὁ Ὁκτώβριος μείς ὁ ἤ ἰνδικτίων , λόγος μέν ὁ δικαιοσύνη ἔμπυρος ἐραστής καλέω βούλομαι νόμος τε φύλαξ πολιτικός ἀκριβής , ὁ δδʹ ἀλήθεια ἔξωθεν ἑαυτοῦ ὁ ἐπιβουλεύω διατηρῶ , ὡς ἄν μή τις κατ´ αὐτός νεανικός τολμάω , οὗτος ὑποκρίνομαι εὐθύς οὖν ἐκ προοίμιον ὁ ὁ πατήρ αὐτός συναίρω εἰς ὁ ὁ Λέων θάνατος γιγνώσκω πᾶς ὄλεθρος δίδωμι καί ἀπώλεια . ὅθεν ἐκτίθημι δόγμα ὁ ὁ βασιλικός ἅπας ἀπολαύω φιλοτιμία , προσέτι δέ καί βασιλικός τιμή μετέχω ὁ οἱασοῦν , κατά ὁ Μαγναύρα ἤτοι ὁ πενταπύργιον συναθροίζω . ὡς δέ οὗτος γίγνομαι καί πᾶς ἀθροίζω ὡς κελεύω , ὡς ἐν σκότος τέως ὁ ὁ Ψυχή κρύπτω θηριωδία , πρᾶος καί ἠρεμαῖος φωνή φημί πρός ὁ συλλέγω · « βούλομαι μέν καί δις ἐπιθυμία ἔχω , ἵημι λαός καί κλῆρος ἐμός , ὁ ἐμός μακαρίτης πατήρ ὁ ἀντιλαμβάνω καί ὁ βασίλεια ὑπερμαχέω πολύς μέν τιμή , πολύς δέ οὗτος ἀγαθός καί ἕτερος καταξιόω γέρας , κατάγω δδʹ ὑπό ὁ χρεὼν ἐγώ ὁ ὁ βασίλεια διάδοχος , ἵνα μή ἀχάριστος δόξα ὁ εὐεργέτης , ὀφειλέτης καταλείπω . Διὸ ἕκαστος χωρίζω ὁ πλῆθος δείκνυμι ἑαυτοῦ ἐγώ ἐμφανής , ἵνα γιγνώσκω ὁ φίλος ἀξίως σύ ἀμείβω . » οὗτος ὁ λόγος παρακλέπτω ὁ δείλαιος καί συλαγωγέω ὁ νόος , ἕκαστος ὁ ὅσος ὁ φόνος συνεργέω ὁ Λέων ἑαυτοῦ παραγυμνόω . εὐθύς οὖν ὁ Θεόφιλος , ἐντός σαγήνη ἔχω ὁ θήρ , ἐγκελεύω ὁ ἔπαρχος ὁ πολιτικός χράω νόμος , οὕτως εἶπον · « ἄγω δή , εἰμί ἔπαρχος , ἐκ Θεός καί ὁ ἐγώ γαληνότης ὁ κρίνω λαμβάνω , οὗτος ἄξιος ὁ ἔργον ἀποδίδωμι ὁ ἀμοιβή , οὐ ὅτι ὁ χείρ μιαίνω