georgius-cedrenus.compendium-historiarum 589
ἄχρι τῆς ια τοῦ Μαΐου μηνὸς , θῆ ] καὶ ἣνάπηλλάγη τοῦ βίου Ἀλεξάνδρῳ τῷ αὐτοῦ ἀδελφῷ τὰ τῆς βασιλείας παραδοὺς σκῆπτρα . Ὃν ἰδὼν , ὥς φασι , κατὰ τὴν τελευταίαν ἐρχόμενον ἐντυχίαν εἰπεῖν λέγεται · « Ἵδε ὁ κακὸς καιρὸς μετὰ ιγʹ μῆνας.ν Παραδοὺς τοίνυν , ὡς εἴρηται , τὸ τῆς Κβασιλείας κράτος , καὶ πολλὰ παρακαλέσας τὸν αὐτοῦ υἱὸν Κωνσταντῖνον παιδοτροφῆσαι καὶ ἐπιμελείας ἀξιοῦν προσηκούσης , τελευταῖον δὲ καὶ διάδοχον αὐτοῦ καταλιπεῖν , ἐτελεύτησεν . Ἀλέξανδρος δὲ ὁ τοῦ Λέοντος ἀδελφὸς , ἤδη νεανίας ὢν καὶ τὸ εἰκοστὸν τῆς ἡλικίας αὐτοῦ παραμείβων ἔτος , τοῦ Λέοντος ἀποθανόντος , παρέλαβε τὰς τῆς βασιλείας ἡνίας , συμβασιλεύοντος αὐτῷ καὶ Κωνσταντίνου τοῦ παιδὸς Λέοντος . Ὃς ἅμα τε ἐπέβη τῆς βασιλείας καὶ ἅμά ἐκπέμψας ἤγαγε Νικόλαον ἐκ Γαλακρηνῶν τὸν πατριάρχην , καὶ τοῦ θρόνου καταγαγὼν Εὐθύμιον ἀνήγαγε τὸ δεύτερον τὸν Νικόλαον . Καὶ ἅμα αὐτῷ καθεσθεὶς ἐν τῇ Μαγναύρᾳ , σιλεντίου γενομένου , τὴν τοῦ Εὐθυμίου καθαίρεσιν ἐποιήσατο · ὃν οἱ προσκείμενοι τῷ Νικολάῳ κληρικοὶ ἅμα τῇ καθαιρέσει ὥσπερ ἄγριοι ἐμπηδῶντες θῆρες ἔπληττον , κονδύλους ἐνέτριβον , ἐκολάφιζον , τὴν ἱεροπρεπῆ ἀνέτιλλον γενειάδα , ἐπὶ τράχηλον ὥθουν καὶ ἄλλας ἀνυποίστους ποιν ὰς τούτῳ ἐπέφερον , ἐπιβάτην ἀποκαλοῦντες καὶ μοιχὸν καὶ ἀλλοτρίᾳ ἐπιπηδήσαντα γυναικί . Ὁ δὲ ἱερὸς ἐκεῖνος ἀνὴρ πράως ἅπαντα καὶ ἡσύχως ὑπέφερεν . Ὑπερόριος οὖν ἐν τοῖς Ἀγαθοῦ σταλεὶς καὶ μετὰ μικρὸν χρόνον ἀποβιοὺς , ἐν τῇ πόλει εἰσαχθείς θάπτεται εἰς τὴν αὐτοῦ μονήν . Ὁ δὲ κληρικὸς ὁ ξξόξῃ,ασμφινς,μαννογοσον τωκαυ πρὸς τὸ ζῆν ἀφορμὰς συλλέγουσα . Ὁ δὲ βασιλεὺς Ἀλέξανδρος καὶ πάλαι βίον ἀβροδίαιτον ἔχων καὶ διακεχυμένον καὶ πρὸς μόνα ἐπτοημένον τὰ κυνηγέσια καὶ τὰς ἄλλας ἀκολάστους καὶ ἐκδεδιῃτημένας τῶν πράξεων , καὶ μηδὲν ἔργον βασιλέως εἰδὼς διαπράττεσθαι , ἀλλὰ τρυφαῖς καὶ ἀσελγείαις σχολάζειν ἠγαπηκὼς , ἐπεὶ τῆς βασιλείας καὶ τῶν ὄλων ἐγένετο ἐγκρατής , οὐδὲν ἄξιον λόγου ἢ διενοήσατο ἢ κατεπράξατο · μοναρχήσας γὰρ Ἰωάννην τινὰ ἀγύρτην καὶ μηδενὸς ἄξιον λόγου αζάρης τούτῳ ἐπώνυμον ) ῥαίκτωρα πεποίηκεν , ὃς καὶ μετὰ μικρὸν κακῶς ἀπέῤῥηξε τὴν ζωὴν , ἐν τῷ ἑβδόμῳ σφαιρίζων ὁ κληρικός . Ὡσαύτως καὶ Γαβριηλόπουλον καὶ Βασιλίτζην , συμπαίστορας αὐτῷ ὄντας πρὸ τῆς βασιλείας καὶ τῶν ἀκολάστων πράξεων κοινωνοὺς καὶ θεράποντας , πλείστοις τε χρήμασι περιήντλησε καὶ εἰς πατρικιοτητος τιμὴν ἀνεβίβασεν . Ἐβούλετο δὲ , ὥς φασιν , εἰ μὴ Θεὸς ἐπέσχε , τὸν Βασιλίτζην εἰς τὸν βασίλειον θρόνον ἀναγαγεῖν καὶ Κωνσταντῖνον εὐνουχίσαι τὸν οἰκεῖον ἀνεψιόν · Ὃ καὶ ἐγένετο ἂν [ Ῥ . ὑΒ ] , εἰ μὴ Θεὸς μέν πρότερον , ὡς εἴρηται , διεκώλυσεν , ἔπειθ´ οἱ πρὸς Λέοντα τὸν τοῦ παιδὸς πατέρα διαφυλάττοντες εὔνοιαν , ποτὲ μὲν λέγοντες ὡς νήπιός ἐστι , ποτὲ δὲ
Lemmas: ἄχρι ὁ ἰά ὁ Μάϊος μείς , θέω ] καί ἀναπάλλω ὁ βίος Ἀλέξανδρος ὁ αὐτός ἀδελφός ὁ ὁ βασίλεια παραδίδωμι σκῆπτρον . ὅς εἶδον , ὅς φημί , κατά ὁ τελευταῖος ἔρχομαι ἐντυχία εἶπον λέγω · « κύπειρις ὁ κακός καιρός μετά πνίξ μήνη παραδίδωμι τοίνυν , ὡς εἴρω , ὁ ὁ κβασιλειος κράτος , καί πολύς παρακαλέω ὁ αὐτός υἱός Κωνσταντῖνος παιδοτροφέω καί ἐπιμέλεια ἀξιόω προσήκω , τελευταῖος δέ καί διάδοχος αὐτός καταλείπω , τελευτάω . Ἀλέξανδρος δέ ὁ ὁ Λέων ἀδελφός , ἤδη νεανίας εἰμί καί ὁ εἰκοστός ὁ ἡλικία αὐτός παραμείβω ἔτος , ὁ Λέων ἀποθνῄσκω , παραλαμβάνω ὁ ὁ βασίλεια ἡνία , συμβασιλεύω αὐτός καί Κωνσταντῖνος ὁ παῖς Λέων . ὅς ἅμα τε ἐπιβαίνω ὁ βασίλεια καί ἅμα ἐκπέμπω ἄγω Νικόλαος ἐκ Γαλακρηνῶν ὁ πατριάρχης , καί ὁ θρόνος κατάγω Εὐθύμιος ἀνάγω ὁ δύο ὁ Νικόλαος . καί ἅμα αὐτός καθέζομαι ἐν ὁ Μαγναύρα , σιλέντιον γίγνομαι , ὁ ὁ Ευθυμίου καθαίρεσις ποιέω · ὅς ὁ πρόσκειμαι ὁ Νικόλαος κληρικός ἅμα ὁ καθαίρεσις ὥσπερ ἄγριος ἐμπηδάω θήρ πλήσσω , κόνδυλος ἐντρίβω , κολαφίζω , ὁ ἱεροπρεπής ἀνατίλλω γενειάς , ἐπί τράχηλος ὠθέω καί ἄλλος ἀνύποιστος ποῖ ὀλοός οὗτος ἐπιφέρω , ἐπιβάτης ἀποκαλέω καί μοιχός καί ἀλλότριος ἐπιπηδάω γυνή . ὁ δέ ἱερός ἐκεῖνος ἀνήρ πρᾶος ἅπας καί ἥσυχος ὑποφέρω . ὑπερόριος οὖν ἐν ὁ Ἀγαθός στέλλω καί μετά μικρός χρόνος ἀποβιόω , ἐν ὁ πόλις εισάγω θάπτω εἰς ὁ αὐτός μονή . ὁ δέ κληρικός ὁ ξξοξη,ασμφινς,μαννογοσος τωκαυ πρός ὁ ζῶ ἀφορμή συλλέγω . ὁ δέ βασιλεύς Ἀλέξανδρος καί πάλαι βίος ἁβροδίαιτος ἔχω καί διαχέω καί πρός μόνος πτοέω ὁ κυνηγέσιον καί ὁ ἄλλος ἀκόλαστος καί ἐκδιαιτάω ὁ πρᾶξις , καί μηδείς ἔργον βασιλεύς εἰδοί διαπράσσω , ἀλλά τρυφή καί ἀσέλγεια σχολάζω ἀγαπάω , ἐπεί ὁ βασίλεια καί ὁ ὅλος γίγνομαι ἐγκρατής , οὐδείς ἄξιος λόγος ἢ διανοέομαι ἢ καταπράσσω · μοναρχέω γάρ Ἰωάννης τις ἀγύρτης καί μηδείς ἄξιος λόγος Αζάρης οὗτος ἐπώνυμος ) ῥαίκτωρ ποιέω , ὅς καί μετά μικρός κακῶς ἀπολήγω ὁ ζωή , ἐν ὁ ἕβδομος σφαιρίζω ὁ κληρικός . ὡσαύτως καί Γαβριηλόπουλος καί Βασιλίτζην , συμπαιστής αὐτός εἰμί πρό ὁ βασίλεια καί ὁ ἀκόλαστος πρᾶξις κοινωνός καί θεράπων , πλεῖστος τε χρῆμα περιαντλεω καί εἰς πατρικιοτητη τιμή ἀναβιβάζω . βούλομαι δέ , ὅς φημί , εἰμί μή θεός ἐπέχω , ὁ Βασιλίτζην εἰς ὁ βασίλειος θρόνος ἀνάγω καί Κωνσταντῖνος εὐνουχίζω ὁ οἰκέω ἀνεψιός · ὅς καί γίγνομαι εἄν [ Ῥ . υβʹ ] , εἰμί μή θεός μέν πρότερος , ὡς εἴρω , διακωλύω , πείθω ὁ πρός Λέων ὁ ὁ παῖς πατήρ διαφυλάσσω εὔνοια , ποτέ μέν λέγω ὡς νήπιος εἰμί , ποτέ δέ