georgius-cedrenus.compendium-historiarum 524
μηχανὴν ὅπως ἐῤῥάφη , τὴν ἀπάτην ἣν ἡπατήθη διά τε τῆς δόσεως τοῦ χρυσίου καὶ τῶν πολλῶν ὑποσχέσεων , τὰ πράξαντα πρόσωπα καὶ τὴν ὅλην σκευωρίαν τοῦ δράματος . Προσετίθει δ´ ὅτι καὶ εἰ ἀπέλθοι τις εἰς τὴν ταύτης οἰκίαν , εὐρήσει τὸ χρυσίον ἐν βαλαντίῳ ἔν τινι κιβωτίῳ σίτου πεπληρωμένῳ . Ρ . Βῦθ ] Εὐθὺς οὖν ἀποστέλλεται τις τῶν δορυφόρων , καὶ τὸ χρυσίον ἤχθη , καὶ ἡλέγχθη τὸ δραματούργημα . Καὶ κἀν οἱ συκοφάνται ταῖς προσηκούσαις ποιναῖς παρεδόθησαν , εἰ μὴ ἀνεξικάκως ὁ πατριάργης ἀφεθῆναι τούτοις τὸ ἔγκλημα ἐξῃτήσατο , τὸν οἰκεῖον δεσπότην μιμούμενος , τοῦτο μόνον εἰς ἔκτισιν λαβὼν καὶ τιμωρίαν , τὸ ἀνὰ πᾶν ἔτος κατὰ τὴν τῆς ὀρθοδοξίας πανήγυριν αὐτὸς μὲν μετὰ λαμπάδων ἄπὸ οῦ ἐν Βλαχέρναις τῆς παναχράντου ναοῦ πρὸς τὸν θεῖον τῆς Ἀγίας Σοφίας ἀφικνεῖσθαι ναὸν , αὐτοὺς δὲ οἰκείοις ἐνηχεῖσθαι ὡς τὸ ἀνάθεμα . Ὃ καὶ μέχρι τῆς αὐτῶν ἐταμιεύθη ζωῆς . Καὶ ἡ μὲν τῶν Εἰκονομάχων αἵρεσις τοιοῦτον ἔσχε τὸν τρόπον τῆς καταλύσεως , ἢ δὲ τῶν ὀρθοδόξων Ἐκκλησία τὸν οἰκεῖον ἀπέλαβε κόσμον , τὴν τῶν σεπτῶν εἰκόνων ἀναστήλωσιν . Ταύτην τῆς ὀρθοδοξίας τὴν ἐορτὴν ἄγουσα ποτε ἡ μακαρῖτις βασίλισσα Θεοδώρα τὸ πλήρωμα εἰστία τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὸ ἑν τῇ τοποθεσίᾳ τῶν Καριανοῦ ἀνάκτορον . Ἡριθμοῦντο τοῖς ἑστιάτορσι καὶ Θεοφάνης καὶ ὁ τούτου ὁμαίμων Θεόδωρος οἱ γραπτοί . Τῆς εὐωχίας δὲ παρακμαζούσης καὶ τῶν τραγημάτων , πλακούντων δηλαδὴ καὶ πεμμάτων , παρατιθεμένων , συνεχῶς ἡ βασίλισσα εἰς τὰ τῶν Πατέρων ἐνατενίζουσα πρόσωπα καὶ τὰ ἐνεστιγμένα τοῖς προσώποις αὐτῶν καταμανθάνουσα γράμματα στεναγμοὺς ἠφίει καὶ δάκρυα . Εἶς δὲ τῶν Πατέρων καταφωράσας τοῦτο τὴν αἰτίαν ἤρετο τῆς εἰς αὐτοὺς συχνῆς ἀτενίσεως . Τῆς δὲ εἰπούσης , « Τὴν καρτερίαν ὑμῶν θαυμάζω , ὅπως ἐγκολαφθῆναι τοῖς προσώποις ὑμῶν τοσαῦτα ὑπεμείνατε γράμματα , ταλανίζω δὲ καὶ τὴν τοῦ ταῦτα δράσαντος εἰς ὑμᾶς ἀπήνειαν , » ὑπολαβὼν ὁ μακαρίτης Θεοφάνης , « Ὑπὲρ ταύτης , ὦ δέσποινα , τῆς γραφῆς , εἶπεν , ἐν τῷ τοῦ Θεοῦ ἀδεκάστῳ βήματι δικασόμεθα σὺν τῷ ἀνδρί σου καὶ βασιλεῖ . » Ἐπλήγη σὺν τῷ λόγῳ τὴν καρδίαν ἡ δέσποινα , καὶ μετὰ δακρύων ἔφη πρὸς τὸν ἅγιον · « Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ὑπόσχεσις ὑμῶν καὶ αἱ δι´ ἐγγράφων
Lemmas: μηχανή ὅπως ῥάπτω , ὁ ἀπάτη ὅς ἀπατάω διά τε ὁ δόσις ὁ χρυσίον καί ὁ πολύς ὑπόσχεσις , ὁ πράσσω πρόσωπον καί ὁ ὅλος σκευωρία ὁ δρᾶμα . προστίθημι δδʹ ὅτι καί εἰμί ἀπέρχομαι τις εἰς ὁ οὗτος οἰκίον , εὑρίσκω ὁ χρυσίον ἐν βαλλάντιον ἐν τις κιβώτιον σῖτος πληρόω . Ρ . Βῦθ ] εὐθύς οὖν ἀποστέλλω τις ὁ δορυφόρος , καί ὁ χρυσίον ἄγω , καί ἐλέγχω ὁ δραματούργημα . καί ἐν ὁ συκοφάντης ὁ προσήκω ποινή παραδίδωμι , εἰμί μή ἀνεξίκακος ὁ πατριάργης ἀφίημι οὗτος ὁ ἔγκλημα ἐξαιτέω , ὁ οἰκέω δεσπότης μιμέομαι , οὗτος μόνος εἰς ἔκτεισις λαμβάνω καί τιμωρία , ὁ ἀνά πᾶς ἔτος κατά ὁ ὁ ὀρθοδοξία πανήγυρις αὐτός μέν μετά λαμπάς ἀπό ἀρτύω ἐν Βλαχέρναις ὁ πανάχραντος ναός πρός ὁ θέω ὁ Ἀγίας Σοφία ἀφικνέομαι ναός , αὐτός δέ οἰκέω ἐνηχέω ὡς ὁ ἀνάθεμα . ὅς καί μέχρι ὁ αὐτός ταμιεύω ζωή . καί ὁ μέν ὁ εικονομάχος αἵρεσις τοιοῦτος ἔχω ὁ τρόπος ὁ κατάλυσις , ἢ δέ ὁ ὀρθόδοξος ἐκκλησία ὁ οἰκέω ἀπολαμβάνω κόσμος , ὁ ὁ σεπτός εἰκών ἀναστήλωσις . οὗτος ὁ ὀρθοδοξία ὁ ἑορτή ἄγω ποτός ὁ μακαρῖτις βασίλισσα Θεοδώρα ὁ πλήρωμα Εἱστία ὁ ἐκκλησία εἰς ὁ ἑν ὁ τοποθεσία ὁ Καριανού ἀνάκτορον . ἀριθμέω ὁ ἑστιάτωρ καί Θεοφάνης καί ὁ οὗτος ὅμαιμος Θεόδωρος ὁ γραπτός . ὁ εὐωχία δέ παρακμάζω καί ὁ τράγημα , πλακοῦς δηλαδή καί πέμμα , παρατίθημι , συνεχῶς ὁ βασίλισσα εἰς ὁ ὁ Πατέρων ἐνατενίζω πρόσωπον καί ὁ ἐνίστημι ὁ πρόσωπον αὐτός καταμανθάνω γράμμα στεναγμός ἀφίημι καί δάκρυ . Εἶς δέ ὁ Πατέρων καταφωράω οὗτος ὁ αἴτιος ἔρομαι ὁ εἰς αὐτός συχνός ἀτένισις . ὁ δέ εἶπον , « ὁ καρτερία σύ θαυμάζω , ὅπως ἐγκολάπτω ὁ πρόσωπον σύ τοσοῦτος ὑπομένω γράμμα , ταλανίζω δέ καί ὁ ὁ οὗτος δράω εἰς σύ ἀπήνεια , » ὑπολαμβάνω ὁ μακαρίτης Θεοφάνης , « ὑπέρ οὗτος , εἰμί δέσποινα , ὁ γραφεύς , εἶπον , ἐν ὁ ὁ Θεός ἀδέκαστος βῆμα δικάζω σύν ὁ ἀνήρ σύ καί βασιλεύς . » πλήσσω σύν ὁ λόγος ὁ Καρδία ὁ δέσποινα , καί μετά δάκρυ φημί πρός ὁ ἅγιος · « καί οὗτος εἰμί ὁ ὑπόσχεσις σύ καί ὁ δις ἐγγράφω