georgius-cedrenus.compendium-historiarum 494
κελευσθὲν ὡς ἕρμαιον τι λαβόντες , τῆς σάλπιγγος ἠχησάσης τὸ ἐνυάλιον καὶ εἰς χεῖρας συμπλοκῆς τῶν ταγμάτων ἐλθόντων , οὐ δοκήσει τὴν τροπὴν , ὡς παρηγγέλθησαν , ἐποιοῦντο , ἀλλ´ ἀτάκτως καὶ κόσμου χωρὶς τὴν τάξιν διαλελυκότες ἐσκεδάννυντο . Καὶ οὕτως νῦν μὲν ὀλίγοι , αὖθις δὲ πλείους τῷ βασιλεῖ προσχωροῦσιν . Ὁ δὲ Θωμᾶς σὺν ὀλίγοις τισὶν εἰς Ἀδριανούπολιν περισώζεται . Ὁ δὲ τούτου παράγραπτος καὶ νόθος υἱὸς Ἀναστάσιος τὸ τῆς Βιζύης φεύγων κατέσχε φρούριον . [ Ρʹ . Θ ] Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐκ ποδὸς τούτοις ἑπόμενος πρῶτον ἔγνω πολιορκεῖν τὸν Θωμᾶν . Ὅθεν , ἐπάγει αὐτῶ πολι κίαν , οὐ διὰ μηχανῶν καὶ ἑλεπόλεων σπουδάζων αὐτὸν καθελεῖν νος πόλεμον , ἅμα δὲ καὶ τοὺς προσοικοῦντας τῇ Ἀδριανουπόλει Σκύθας μὴ ἐθέλων τῶν πολιορκητικῶν ὁργάνων πεῖραν λαβεῖν , ἀλλὰ λιμῷ καὶ ἀνάγκῃ τῶν ἐπιτηδείων ἐπειγόμενος τὸν ἀντίπαλον παραστήσασθαι · καὶ δὴ παρακαθίσας τὴν Ἀδριανούπολιν καὶ χάρακι καὶ σταυρώμασι στεφανώσας ἐνεργῶς ἐπολιόρκει . Ὁ δὲ Θωμᾶς πρῶτον μὲν πᾶσαν ἄχρηστον ἡλικίαν καὶ πᾶν ζῶον ἀνεπιτήδειον τῆς πόλεως ἐξωθεῖ , ἔπειτα , ὡς ἤδη ἤκμαζεν ὁ λιμὸς καὶ σωτηρίας ἐλπὶς οὐδαμοῦ , οἱ μὲν τῶν συνόντων αὐτῷ λάθρα διά τινων πυλίδων κλέπτοντες τὴν ἐξέλευσιν , οἱ δὲ διὰ τῶν τειχῶν καθιμώμενοι νύκτωρ φέροντες ἑαυτοὺς τῷ βασιλεῖ παρεδίδοσαν , ἄλλοι δὲ πρὸς τὸν τοῦ ἀποστάτου νόθον υἱὸν Ἀναστάσιον εἰς τὸ Βιζύης πτολίεθρον ἀπεδίδρασκον . Ἐπεὶ δὲ τοῖς πολιορκουμένοις ἤδη τὰ ἀναγκαῖα κατεδήδοτο , ἥψαντο δὲ καί τινων ἀήθων βρωμάτων , ἐχώρει δὲ ἡ ἀνάγκη καὶ μέχρι τῶν σεσημμένων σκυτῶν καὶ τῶν καττυμάμένων συγχώρησιν ἐξαιτήσαντες καὶ λαβόντες , τὸν Θωμᾶν πεδήτην προσάγουσι τῷ ἐχθρῷ . Ὁ δὲ τὸ δόξαν πάλαι τοῖς βασιλεῦσι καὶ εἰς συνήθειαν ἤδη ἐλθὸν πρῶτον τελέσας , καὶ ἐπ´ ἐδάφους ἁπλώσας λεῦ ! » Ἐρομένου δὲ τοῦ βασιλέως εἴ τινες τῶν αὐτῷ συνόντων καὶ ἕτεροι εἶεν τὰ αὐτοῦ φρονοῦντες , τάχα ἂν κατεῖπε πολλῶν , εἰ μὴ ὁ πατρίκιος Ἰωάννης ὁ Ἐξαβούλιος , « Οὐ δέον , ἔφη , ὧ βασιλεῦ , ἀλλὰ καὶ λίαν ἀλόγιστον , ἐχθροῖς πιστεύειν κατὰ τῶν φίλων , » καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ διέλυσε τὰς κατὰ τῶν ταλαιπώἑν πολιτῶν καὶ φίλων αὐτοῦ μελλούσας ἐγείρεσθαι τιμωρίας . Καὶ ὁ ἀποστάτης δὲ κατέλυσε τὸν δίον ἁποῤῥήξας τὸ πνεῦμα ταῖς κατὰ μικρὸν ποιναῖς , μεσοῦντος Ὁκτωβρίου μηνὸς , κατὰ μὲν τὰς ἀρχὰς ἔμπροσθεν πολὺ καταδεέστερος ἑαυτοῦ φανεὶς καὶ τῆς τῶν ἐκτὸς προσδοκίας . Καὶ οἱ ἐκ Βιζύης δὲ τοῦ φρουρίου ἑτέρας ταχέως ἐγένοντο γνώμης , τὸν ἐπηρτημένον ὑφορώμενοι κίνδυνον · ἅμα γὰρ τῷ πυθέσθαι τὰ κατὰ τὸν Θωμᾶν ἀτυχήματα , τὰ ὅμοια τεποιηκότες καὶ τὸν Ἀναστάσιον συσχόντες δεδεμέπατρὶ , καὶ τὸν βίον βιαίως μετήλλαξε . Καὶ τῶν τυράννων δὲ καθαιρεθέντων αἱ παράλιοι τῆς Θρᾴκης πόλεις , τό τε Πάριον καὶ ἡ Ἠράκλεια , ἔτι τὰ τοῦ τυράννου φρονοῦσαι ἀντεῖχον , μίσει τε τῷ πρὸς Μιχαὴλ καὶ διὰ τὸ μὴ θέλειν τοῦτον τὰς θείας ἀναστηλῶσαι εἰκόνας . Καὶ τὸ μὲν Πάριον ἑάλω τοῦ μερῶν . Καὶ τὰ μὲν κατὰ Θωμᾶν τοιοῦτον ἔσχε τὸ τέλος , καὶ οὕτως ὁ βασιλεὺς τροπαιοφόρος ἐκ τῶν κατὰ Θράκην ἔρχεται πόλεων , οὐδὲν ἕτερον κατὰ τῶν συναποστατησάντων τῷ Θωμᾷ ἐννοήσας καὶ τῷ πολέμῳ ἀλόντων , ἀλλ´ ἱπποδρομίας γενομένης ὄνοις ἐποχουμένους περιαχθῆναι καὶ ἐξορίᾳ παραδοθῆναι . Ἔμεινε δὲ ζώπυρον τῆς ἀποστασίας τὸ φρούριον ἡ Καβάλα καὶ ἡ Σανίανα , ὧν τὴν μὲν ὁ Χοιρέας κατεῖχε , τὸ δ´ ὁ Γαζαρήνὸς , ἐξ ὧν ὁρμώμενοι λῃστείας ἐποιοῦντο καὶ προνομάς . Ἀλλὰ καὶ οὕτοι ὡς οὐκ ἐδέξαντο τὰς ἀθωούσας αὐτοὺς βασιλικὰς συλλαβὰς καὶ τὰ πεμφθέντα ἀξιώματακαὶ ἄμφω γὰρ μαγίστρω πεποίηκεν ὁ βασιλεὺς ) , ὑποφθαρέντων τῶν ἔνδον , ὡς ἐξῆλθον οὗτοι πρὸς τὰς συνήθεις διαρπαγὰς , ἐκλείσθησαν τῶν φρουρίων αἱ πύλαι αὐτοῖς ,
Lemmas: κελεύω ὡς ἕρμαιον τίς λαμβάνω , ὁ σάλπιγξ ἠχέω ὁ Ἐνυάλιος καί εἰς χείρ συμπλοκή ὁ τάγμα ἔρχομαι , οὖον δοκέω ὁ τροπή , ὡς παραγγέλλω , ποιέω , ἀλ ἄτακτος καί κόσμος Χωρὶς ὁ τάξις διαλύω σκεδάννυμι . καί οὕτως νῦν μέν ὀλίγος , αὖθις δέ πλείων ὁ βασιλεύς προσχωρέω . ὁ δέ Θωμᾶς σύν ὀλίγος τις εἰς Ἀδριανούπολις περισῴζω . ὁ δέ οὗτος παράγραπτος καί νόθος υἱός Ἀναστάσιος ὁ ὁ Βιζύη φεύγω κατέχω φρούριον . [ ῥῶ . Θ ] ὁ δέ βασιλεύς ἐκ πούς οὗτος ἕπω πρῶτος γιγνώσκω πολιορκέω ὁ Θωμᾶς . ὅθεν , ἐπάγω αὐτός πόλις Κιάν , οὖον διά μηχανή καί ἑλέπολις σπουδάζω αὐτός καθαιρέω Μύκονος πόλεμος , ἅμα δέ καί ὁ προσοικέω ὁ Ἁδριανούπολις Σκύθης μή ἐθέλω ὁ πολιορκητικός ὄργανον πείρω λαμβάνω , ἀλλά λιμός καί ἀνάγκη ὁ ἐπιτήδειος ἐπείγω ὁ ἀντίπαλος παρίστημι · καί δή παρακαθίζω ὁ Ἀδριανούπολις καί χάραξ καί σταύρωμα στεφανόω ἐνεργός πολιορκέω . ὁ δέ Θωμᾶς πρῶτος μέν πᾶς ἄχρηστος ἡλικία καί πᾶς ζῷον ἀνεπιτήδειος ὁ πόλις ἐξωθέω , ἔπειτα , ὡς ἤδη ἀκμάζω ὁ λιμός καί σωτηρία Ἐλπὶς οὐδαμοῦ , ὁ μέν ὁ σύνειμι αὐτός λάθρῃ διά τίνω πυλίς κλέπτω ὁ ἐξέλευσις , ὁ δέ διά ὁ τεῖχος καθίημι νύκτωρ φέρω ἑαυτοῦ ὁ βασιλεύς παραδίδωμι , ἄλλος δέ πρός ὁ ὁ ἀποστάτης νόθος υἱός Ἀναστάσιος εἰς ὁ Βιζύη πτολίεθρον ἀποδιδράσκω . ἐπεί δέ ὁ πολιορκέω ἤδη ὁ ἀναγκαῖος καταδέω , ἅπτω δέ καί τίνω ἀήθης βρῶμα , χωρέω δέ ὁ ἀνάγκη καί μέχρι ὁ σήπω σκῦτος καί ὁ καττυμάμένων συγχώρησις ἐξαιτέω καί λαμβάνω , ὁ Θωμᾶς πεδήτης προσάγω ὁ ἐχθρός . ὁ δέ ὁ δόξα πάλαι ὁ βασιλεύς καί εἰς συνήθεια ἤδη ἔρχομαι πρῶτος τελέω , καί ἐπι ἔδαφος ἁπλόω λόω ! » ἔρομαι δέ ὁ βασιλεύς εἰμί τις ὁ αὐτός σύνειμι καί ἕτερος ἄγω ὁ αὐτός φρονέω , τάχα εἄν κατεῖπον πολύς , εἰμί μή ὁ πατρίκιος Ἰωάννης ὁ εξαβουλις , « οὖον δήω , φημί , ἵημι βασιλεύς , ἀλλά καί λίαν ἀλόγιστος , ἐχθρός πιστεύω κατά ὁ Φίλων , » καί οὗτος ὁ λόγος διαλύω ὁ κατά ὁ ταλαιπαω πολίτης καί Φίλων αὐτός μέλλω ἐγείρω τιμωρία . καί ὁ ἀποστάτης δέ καταλύω ὁ δῖος ἁποῤῥήξας ὁ πνεῦμα ὁ κατά μικρός ποινή , μέσος Οκτώβριος μείς , κατά μέν ὁ ἀρχή ἔμπροσθεν πολύς καταδεής ἑαυτοῦ φαίνω καί ὁ ὁ ἐκτός προσδοκία . καί ὁ ἐκ Βιζύη δέ ὁ φρούριον ἕτερος ταχέως γίγνομαι γνώμη , ὁ ἐπαρτάω ὑφοράω κίνδυνος · ἅμα γάρ ὁ πυνθάνομαι ὁ κατά ὁ Θωμᾶς ἀτύχημα , ὁ ὅμοιος τεποιηκοαιρεω καί ὁ Ἀναστάσιος συνέχω δεδεμέπατρὶ , καί ὁ βίος βίαιος μεταλλάσσω . καί ὁ τύραννος δέ καθαιρέω ὁ παράλιος ὁ Θρᾴκη πόλις , ὁ τε Πάριον καί ὁ Ἡράκλεια , ἔτι ὁ ὁ τύραννος φρονέω ἀντέχω , μισέω τε ὁ πρός Μιχαήλ καί διά ὁ μή ἐθέλω οὗτος ὁ θεῖος ἀναστηλόω εἰκών . καί ὁ μέν Πάριον ἁλίσκομαι ὁ μέρος . καί ὁ μέν κατά Θωμᾶς τοιοῦτος ἔχω ὁ τέλος , καί οὕτως ὁ βασιλεύς τροπαιοφόρος ἐκ ὁ κατά Θρᾴκη ἔρχομαι πόλις , οὐδείς ἕτερος κατά ὁ συναφίστημι ὁ Θωμᾶς ἐννοέω καί ὁ πόλεμος ἁλίσκομαι , ἀλ ἱπποδρομία γίγνομαι ὄνος ἐποχέομαι περιάγω καί εξορία παραδίδωμι . μένω δέ Ζώπυρος ὁ ἀποστασία ὁ φρούριον ὁ Καβάλα καί ὁ Σανίανα , ὅς ὁ μέν ὁ Χοιρέαι κατέχω , ὁ δδʹ ὁ Γαζαρήνὸς , ἐκ ὅς ὁρμάω λῃστεία ποιέω καί προνομή . ἀλλά καί οὕτος ὡς οὐ δέχομαι ὁ ἀθῷος αὐτός βασιλικός συλλαβή καί ὁ πέμπω ἀξιώματακαὶ ἄμφω γάρ μάγιστρος ποιέω ὁ βασιλεύς ) , ὑποφθείρω ὁ ἔνδον , ὡς ἐξέρχομαι οὗτος πρός ὁ συνήθης διαρπαγή , καλέω ὁ φρούριον ὁ Πύλαι αὐτός ,