georgius-cedrenus.compendium-historiarum 322
τοσαῦτα κύματα , πρὸς τὸ γενέσθαι τοῖς πᾶσι τὰ πάντα , ἵνα πάντας κερδήσῃ . Καὶ γὰρ σεμνὸν εἶναι δεῖ τὸν τοιοῦτον καὶ ἄτυφον , καὶ φοβερὸν καὶ προσηνῆ , καὶ ἀρχοντικὸν καὶ κοινωνικὸν , καὶ ἀδέκαστον καὶ θεραπευτικὸν , καὶ ταπεινὸν καὶ ἀδούλωτον , καὶ φαιδρὸν καὶ ἥμερον , ἵνα πρὸς ταῦτα εὐκόλως μάχεσθαι δύνηται . Οὐκοῦν δεῖ τὸν ἐνάρετον καὶ ἐχέφρονα φεύγειν τὸ κολακεύειν καὶ κολακεύεσθαι , καὶ μήτε ἀλαζονικὸν εἶναι μήτε κόλακα , ἀλλ´ ἀμφοτέρων τῶν κακῶν τούτων κολάζειν τὴν ἀμετρίαν , καὶ ἐλεύθερον εἶναι , μήτε εἰς αὐθάδειαν ἀποκλίνοντα μήτε εἰς δουλοπρέπειαν καταπίπτοντα . Πρὸς μὲν γὰρ χρηστοὺς ταπεινὸν ὑπάρχειν χρὴ , πρὸς δὲ θρασεῖς ὑψηλὸν , ἐπείπερ οἱ μὲν ἀρετὴν εἶναι τὴν ἐπιείκειαν ἤγουν ται , οἱ δὲ ἀνδρίαν τὴν θρασύτητα . Κἀκείνοις μὲν τὴν ταπεινοφροσύνην δέον προσφέρειν , τούτοις δὲ τὴν ἀνδρίαν σβεννύουσαν αὐτῶν τὴν ἀπὸ τῆς θρασύτητος δόξαν , ἴνα τοὺς μὲν ὡφελήσῃ , τῶν δὲ ταπεινώσῃ τὸ φρόνημα . Ὅπερ οὖν καὶ ὁ μέγας Βασίλειος δηλῶν ἔφη τὸ τοῦ σοφωτάτου Σολομῶντος · Καιρὸς τῷ παντὶ πράγματι , εἰδέναι χρὴ ὅτι καὶ ταπεινότητος καὶ ἐξουσίας , καὶ ἐλέγχου καὶ παρακλήσεως , καὶ φειδοῦς καὶ παῤῥησίας , καὶ χρηστότητος καὶ ἀποτομίας , καὶ ἀπαξαπλῶς καιρός ἐστι παντὸς πράγματος ἴδιος , ὥστε ποτὲ μὲν τὰ τῆς ταπεινότητος δεικνύειν καὶ μιμεῖσθαι ἐν ταπεινώσει τὰ παιδία κατὰ τὴν Κυριακὴν φωνὴν , ποτὲ δὲ τῇ ἐξουσία κεχρῆσθαι , ἢν ἔδωκεν ὁ Κύριος εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ εἰς καθαίρεσιν , ὅταν ἡ χρεία ἐπιζητῇ τὴν παῤῥησίαν , καὶ ἐν καιρῷ μὲν παρακλήσεως τὸ χρηστὸν ἐνδείκνυσθαι , ἐν καιρῷ δὲ ἀποτομίας τὸν ζῆλον ἐμπαίνειν , καὶ ἐφ´ ἑκάστου τῶν ἄλλων ὁμοίως τὸν ἔκκριτον καὶ δίκαιον λογισμὸν ἀποφέρεσθαι · λογισμοὶ γὰρ δικαίων κρίματα . Καὶ δὴ καὶ ὁ θεοφόρος Ἰσίδωρος καὶ τοῦ μακαρίου φοιτητὴς ποτὲ λέγει · Τὸν [ ΡὅΙ ] ἄρχοντα καὶ ἀγαθὸν εἶναι δεῖ καὶ φοβερὸν , ἵν´οἱ μὲν εὖ βιοῦντες θαῤῥοῖεν , οἱ δὲ ἁμαρτάνοντες ὀκνοῖεν . Θάτερον γὰρ θατέρου χωρὶς ἀναρχία μᾶλλόν ἐστιν ἢ ἀρχή . Εἰ μὲν γὰρ πάντες ἦσαν εὐπειθεῖς καὶ φιλάρετοι , ἀγαθότητος ἔοει μόνης , εἰ δὲ φιλαμαρτήμονες , φόβου . Ἐπειδὴ δὲ ἀγαθοὺς καὶ πονηροὺς ἀνάγκη ἐν τοῖς ἀρχομένοις εἶναι , ἀμφότερα μεταχειριστέον τῷ ἄρχοντι καὶ προῖσταμένῳ , ἵν´ ἡ μὲν ἀγαθότης στηρίζῃ τοὺς ἀγαθοὺς καὶ σώφρονας , ὁ δὲ φόβος προαναστέλλῃ τῶν κακίστων τὰ πταίσματα . Ταῦτα τοίνυν , ὡς ἔοικεν , ἀγνοοῦντες καὶ τὸ τούτων ὅμοια μὴ καλῶς ἐπιστάμενοι διακρῖναι καὶ συγκρῖναι οἱ ἐχθροὶ τοῦ θεσπεσίου Ἰωάννου ἀλόγως καὶ ἀνοήτως ἐμίσουν αὐτὸν κᾶὶ διέβαλλον ὡς τραχύν τινα καὶ ὀργίλον Διὸ δὴ καὶ κατὰ γυναικῶν ὁ Ἰωάννης ἐπ´ ἐκκλησίας λόγον ἐπεδείξατο , ὃν οἱ δυσμενεῖς κατ´ Εὐδοείαεἰρῆσθαι θρυλήσαντες ταύτῃ τὸν λόγον εἰσήγαγον . Ἡ δὲ πρὸς Ἀρκάδιον καὶ δεινῶς πεπονθέναι λέγουσα κατὰ Ἰωάννου τοῦτον παρώτρυνε . Παρασκευάζει δὲ μετασταλῆναι Θεόφιλον ὡς πρόδηλον ἐχθρὸν τοῦ Ἰωάννου ὑπάρχοντα · ὃς παραγενόμενος ἐν τῇ Δρυΐ , τῇ νῦν Ῥουφινιαναῖς , τὴν κατὰ Ἰωάννου
Lemmas: τοσοῦτος κῦμα , πρός ὁ γίγνομαι ὁ πᾶς ὁ πᾶς , ἵνα πᾶς κερδαίνω . καί γάρ σεμνός εἰμί δεῖ ὁ τοιοῦτος καί ἄτυφος , καί φοβερός καί προσηνής , καί ἀρχοντικός καί κοινωνικός , καί ἀδέκαστος καί θεραπευτικός , καί ταπεινός καί ἀδούλωτος , καί φαιδρός καί ἥμερος , ἵνα πρός οὗτος εὐκόλως μάχομαι δύναμαι . οὐκοῦν δεῖ ὁ ἐνάρετος καί ἐχέφρων φεύγω ὁ κολακεύω καί κολακεύω , καί μήτε ἀλαζονικός εἰμί μήτε κόλαξ , ἀλ ἀμφότερος ὁ κακός οὗτος κολάζω ὁ ἀμετρία , καί ἐλεύθερος εἰμί , μήτε εἰς αὐθάδεια ἀποκλίνω μήτε εἰς δουλοπρέπεια καταπίπτοντα . πρός μέν γάρ χρηστός ταπεινός ὑπάρχω χρή , πρός δέ θρασύς ὑψηλός , ἐπεί ὁ μέν ἀρετή εἰμί ὁ ἐπιείκεια ἤγουν ὁ , ὁ δέ ἀνδρεία ὁ θρασύτης . ἐκεῖνος μέν ὁ ταπεινοφροσύνη δήω προσφέρω , οὗτος δέ ὁ ἀνδρεία σβέννυμι αὐτός ὁ ἀπό ὁ θρασύτης δόξα , ἵνα ὁ μέν ὠφελέω , ὁ δέ ταπεινόω ὁ φρόνημα . ὅπερ οὖν καί ὁ μέγας Βασίλειος δηλόω φημί ὁ ὁ σοφός Σολομών · Καιρός ὁ πᾶς πρᾶγμα , οἶδα χρή ὅτι καί ταπεινότης καί ἐξουσία , καί ἐλέγχω καί παράκλησις , καί φειδώ καί παρρησία , καί χρηστότης καί ἀποτομία , καί ἀπαξαπλῶς καιρός εἰμί πᾶς πρᾶγμα ἴδιος , ὥστε ποτέ μέν ὁ ὁ ταπεινότης δείκνυμι καί μιμέομαι ἐν ταπείνωσις ὁ παιδίον κατά ὁ κυριακός φωνή , ποτέ δέ ὁ ἐξουσία χράομαι , εἄν δίδωμι ὁ Κύριος εἰς οἰκοδομή καί οὐ εἰς καθαίρεσις , ὅταν ὁ χρεία ἐπιζητέω ὁ παρρησία , καί ἐν καιρός μέν παράκλησις ὁ χρηστός ἐνδείκνυμι , ἐν καιρός δέ ἀποτομία ὁ ζῆλος εμπαινεος , καί ἐφίημι ἕκαστος ὁ ἄλλος ὁμοίως ὁ ἔκκριτος καί Δίκαιος λογισμός ἀποφέρω · λογισμός γάρ Δίκαιος κρίμα . καί δή καί ὁ θεοφόρος Ἰσίδωρος καί ὁ μακάριος φοιτητής ποτέ λέγω · ὁ [ Ρόι ] ἄρχω καί ἀγαθός εἰμί δεῖ καί φοβερός , ἵημι μέν εὕω βία θαρσέω , ὁ δέ ἁμαρτάνω ὀκνέω . ἕτερος γάρ θατέρου Χωρὶς ἀναρχία μάλα εἰμί ἢ ἀρχή . εἰμί μέν γάρ πᾶς εἰμί εὐπειθής καί φιλάρετος , ἀγαθότης ἔοει μόνος , εἰμί δέ φιλαμαρτήμων , φόβος . ἐπεί δέ ἀγαθός καί πονηρός ἀνάγκη ἐν ὁ ἄρχω εἰμί , ἀμφότερος μεταχειριστέος ὁ ἄρχω καί προΐστημι , ὅς ὁ μέν ἀγαθότης στηρίζω ὁ ἀγαθός καί σώφρων , ὁ δέ φόβος προαναστέλλω ὁ κακός ὁ πταῖσμα . οὗτος τοίνυν , ὡς ἔοικα , ἀγνοέω καί ὁ οὗτος ὅμοιος μή καλῶς ἐφίστημι διακρίνω καί συγκρίνω ὁ ἐχθρός ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης ἄλογος καί ἀνόητος μισέω αὐτός καί διαβάλλω ὡς τραχύς τις καί ὀργίλος Διὸ δή καί κατά γυνή ὁ Ἰωάννης ἐπι ἐκκλησία λόγος ἐπιδείκνυμι , ὅς ὁ δυσμενής κατ´ Εὐδοείαεἰρῆσθαι θρυλέω οὗτος ὁ λόγος εἰσάγω . ὁ δέ πρός Ἀρκάδιος καί δεινῶς πάσχω λέγω κατά Ἰωάννης οὗτος παροτρύνω . παρασκευάζω δέ μεταστέλλω Θεόφιλος ὡς πρόδηλος ἐχθρός ὁ Ἰωάννης ὑπάρχω · ὅς παραγίγνομαι ἐν ὁ Δρῦς , ὁ νῦν Ῥουφινιαναί , ὁ κατά Ἰωάννης