georgius-cedrenus.compendium-historiarum 471
τοῖς συνοῦσι τὰ τῆς ἀπωλείας προέλεγεν , ὅτι Κἂν πτερωτοὶ γενώμεθα , οὐδεὶς ἐκφύγῃ τὸν ὄλεθρον . » Καὶ μεθ´ ἡμέρας δύο συναθροίσας λαὸν ὁ Βάρβαρος ἐπῆλθε κατὰ τῆς τοῦ Νικηφόρου σκηνῆς . Καὶ τοῦτον ἀναιροῦσιν οἰκτρῶς καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἄρχοντας καὶ τοῦ λαοῦ πλήθη ἄπειρα , καὶ πᾶσαν τὴν ἀποσκευὴν ἀνελάβοντο . Τὴν δὲ κεφαλὴν τοῦ Νικηφόρου ὁ Κροῦμος ἐκκόψας ἐπὶ Κξύλου ἀνήρτησεν εἰς ἐπίδειξιν πάντων , εἶθ´ οὔτως γυμνώσας τὸ ὀστοῦν καὶ περιαργυρώσας πέριξ πίνειν εἰς αὐτὸ τοὺς Βουλγάρων ἄρχοντας ἐκέλευσεν , ἐγκαυχωμένους κατ´ αὐτοῦ ὡς ἀπλήστου καὶ τὴν εἰρήνην μὴ θελήσαντος . Τούτου τοῦ Νικηφόρου τῆς ἀρχῆς Χριστιανοὶ βαρύτερον οὐδενὶ χρόνῳ ἡτὔχησαν · πάντας γὰρ τοὺς πρὸ αὐτοῦ ὠμοτάτους βασιλεῖς τῇ ἀπανθρωπίᾳ ὑπερηκόντισεν οὗτος , οὖπερ εἰ κατὰ μέρος τις βουληθῇ διεξιέναι τὰ πονηρὰ ἐπιτηδεύματα , ὁ χρόνος ἐπιλείψει καὶ ἡ χεὶρ ἀτονήσει . Πλὴν ἐκ τοῦ κρασπέδου τὸ ὕφασμα πρόδηλον . Τιτρώσκεται δὲ καὶ Σταυράκιος ὁ υἱὸς αὐτοῦ καιρίως κατὰ τοῦ σπονδύλου . Καὶ μόλις τῆς μάχης ἐξῆλθε ζῶν , καὶ καταλαβὼν τὴν Ἀδριανούπολιν ἀναγορεύεται . Καὶ μὴ δυνάμενος ἐποχεῖσθαι φορεί τὴν πόλιν κατέλαβεν . Ὅς διὰ τὴν πληγὴν ἐν τῳ παλατίῳ κείμενος ἀπρόσιτος ἦν , ἐβούλετο δὲ τὸν κουροπαλάτην Μιχαὴλ τὸν γαμβρὸν αὐτοῦ ἐκτυφλῶσαι , τῇ δὲ γαμετῇ Θεοφανοῖ τὴν βασιλείαν καταλιπεῖν . Γνοὺς δὲ τοῦτο ὁ Μιχαὴλ ἐξαίφνης ἀναγορεύεται βασιλεὺς ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ παρὰ τῆς συγκλήτῳ καὶ τῶν ταγμάτων ὡς ἤδη ἀπεγνωσμένου τοῦ Σταυρακίου . Ὅπερ μαθὼν Σταυράκιος τοῦ παλατίου ἐξελθὼν , τὸ μοναδικὸν αὐτίκα σὺν τῇ γυναικὶ αὐτοῦ Θεοφανοῖ περιθέμενος , εἰς τὰ Βρακᾶ μοναστήριον ἐτελεύτησε , καὶ ἐτάφη ἐν τῇ μονῇ τοῦ Σατύρου . Τὸν δὲ τῆς ἀρχιερωσύνης θρόνον κατεῖχεν ὁ ἀγιώτατος Νικηφόρος . Μιχαὴλ δὲ ὁ κουροπαλάτης καὶ γαμβρὸς τοῦ βασιλέως Νικηφόρου , ᾧ Ῥαγκαβὲ ἦν ἡ προσηγορία , ἐγκρατὴς τῶν Ῥωμαϊκῶν διὰ τοῦ δήμου καὶ τῆς συγκλήτου ἀναδείκνυται σκήπτρων , ἀπωθούμενος μὲν τὴν ἀρχὴν , καὶ μὴ ἱκανὸς εἰναι λέγων ὄγκον τοσούτων πραγμάτων προσαναζώσασθαι · τῳ πατρικίῳ δὲ Λέοντι τῷ ἐξ Ἀρμενίων , ἀνδρὶ θυμοειδεῖ δοκοῦντι καὶ δραστηρίῳ καὶ τοῦ στρατεύματος τῶν Ἀνατολικῶν ἄρχοντι τηνικαῦτα . παρεχώρει τῆς ἐξουσίας , κἂν ἐκεῖνος διδομένην λαβεῖν οὐκ ἠθέλησεν , ἀνάξιον ἑαυτὸν ἀποκαλῶν τοῦ βασιλικοῦ θρόνου , Προὐτρέπετο δὲ μᾶλλον τὸν Μιχαὴλ ὡς αὐτῷ πρέπαν ἀναδέξασθαι τὸ κράτος , καὶ αὐτὸς ὑπισχνεῖτο οἰκέτης ἔσεσθαι διὰ βίου καὶ λειτουργὸς πιστότατός τε καὶ δραστικώτατος , καὶ ὅρκοις φρικωδεστάτοις ἐνεπέδου τὰς ὑποσχέσεις.Ρ . Σ ] Οὕτω δὲ τοῦ Μιχαὴλ καὶ παρὰ τὸν οἰκεῖον σκοπὸν τὰς ἡνίας ἀναδεξαμένου τῆς βασιλείας , Κρούμου τε τοῦ Βουλγάρων ἄρχοντος ταῖς ἔμπροσθεν εὐτυχίαις ἐπαρθέντος , καὶ τῶν Βουλγάρων φρονηματισθέντων ταῖς νίκαις , τὰ τῆς Δύσεως ἐπυρπόλουν τε καὶ ἐληῖζοντο , Ἔδοξεν οὖν τῷ βασιλεῖ Μιχαὴλ ἐκστρατεῦσαι κατ´
Lemmas: ὁ σύνειμι ὁ ὁ ἀπώλεια προλέγω , ὅτι κἀν πτερωτός γίγνομαι , οὐδείς ἐκφεύγω ὁ ὄλεθρος . » καί μεθ´ ἡμέρα δύο συναθροίζω λαός ὁ Βάρβαρος ἐπέρχομαι κατά ὁ ὁ Νικηφόρου σκηνή . καί οὗτος ἀναιρέω οἰκτρός καί πᾶς ὁ σύν αὐτός ἄρχω καί ὁ λαός πλῆθος ἤπειρος , καί πᾶς ὁ ἀποσκευή ἀναλαμβάνω . ὁ δέ κεφαλή ὁ Νικηφόρου ὁ Κρούμος ἐκκόπτω ἐπί Κύλος ἀναρτάω εἰς ἐπίδειξις πᾶς , ἔρχομαι οὔτως γυμνόω ὁ ὀστέον καί περιαργυρόω πέριξ πίνω εἰς αὐτός ὁ Βουλγάρα ἄρχω κελεύω , ἐγκαυχάομαι κατ´ αὐτός ὡς ἄπληστος καί ὁ εἰρήνη μή ἐθέλω . οὗτος ὁ Νικηφόρου ὁ ἀρχή Χριστιανός βαρύς οὐδείς χρόνος ἀτυχέω · πᾶς γάρ ὁ πρό αὐτός ὠμός βασιλεύς ὁ ἀπανθρωπία ὑπερακοντίζω οὗτος , οὐ εἰμί κατά μέρος τις βούλομαι διεξιέναι ὁ πονηρός ἐπιτήδευμα , ὁ χρόνος ἐπίλειψις καί ὁ χείρ ατονώ . πλήν ἐκ ὁ κράσπεδον ὁ ὕφασμα πρόδηλος . τιτρώσκω δέ καί Σταυράκιος ὁ υἱός αὐτός καίριος κατά ὁ σφόνδυλος . καί μόλις ὁ μάχη ἐξέρχομαι ζῶ , καί καταλαμβάνω ὁ Ἀδριανούπολις ἀναγορεύω . καί μή δύναμαι ἐποχέομαι φορέω ὁ πόλις καταλαμβάνω . ὅς διά ὁ πληγή ἐν ὁ Παλάτιον κεῖμαι ἀπρόσιτος εἰμί , βούλομαι δέ ὁ κουροπαλάτης Μιχαήλ ὁ γαμβρός αὐτός ἐκτυφλόω , ὁ δέ γαμετή θεοφανέω ὁ βασίλειος καταλείπω . γιγνώσκω δέ οὗτος ὁ Μιχαήλ ἐξαπίνης ἀναγορεύω βασιλεύς ἐν ὁ ἱπποδρόμιος παρά ὁ σύγκλητος καί ὁ τάγμα ὡς ἤδη ἀπογιγνώσκω ὁ Σταυράκιος . ὅπερ μανθάνω Σταυράκιος ὁ Παλάτιον ἐξέρχομαι , ὁ μοναδικός αὐτίκα σύν ὁ γυνή αὐτός θεοφανέω περιτίθημι , εἰς ὁ Βρακά μοναστήριον τελευτάω , καί θάπτω ἐν ὁ μονή ὁ Σάτυρος . ὁ δέ ὁ ἀρχιερωσύνη θρόνος κατέχω ὁ ἅγιος Νικηφόρος . Μιχαήλ δέ ὁ κουροπαλάτης καί γαμβρός ὁ βασιλεύς Νικηφόρου , ὅς Ραγκαβέ εἰμί ὁ προσηγορία , ἐγκρατής ὁ Ῥωμαϊκός διά ὁ δῆμος καί ὁ σύγκλητος ἀναδείκνυμι σκῆπτρον , ἀπωθέω μέν ὁ ἀρχή , καί μή ἱκανός εἰναι λέγω ὄγκος τοσοῦτος πρᾶγμα προσαναζώσασθαι · ὁ πατρίκιος δέ Λέων ὁ ἐκ Ἀρμένιος , ἀνήρ θυμοειδής δοκέω καί δραστήριος καί ὁ στράτευμα ὁ ἀνατολικός ἄρχω τηνικαῦτα . παραχωρέω ὁ ἐξουσία , κἀν ἐκεῖνος δίδωμι λαμβάνω οὐ ἐθέλω , ἀνάξιος ἑαυτοῦ ἀποκαλέω ὁ βασιλικός θρόνος , προτρέπω δέ μᾶλλον ὁ Μιχαήλ ὡς αὐτός πρέπω ἀναδέχομαι ὁ κράτος , καί αὐτός ὑπισχνέομαι οἰκέτης εἰμί διά βίος καί λειτουργός πιστός τε καί δραστικός , καί Ὅρκος φρικώδης ἐμπεδάω ὁ ὑποσχέσεις.Ρ . Σ ] οὕτως δέ ὁ Μιχαήλ καί παρά ὁ οἰκέω σκοπός ὁ ἡνία ἀναδέχομαι ὁ βασίλεια , Κρούμος τε ὁ Βουλγάρα ἄρχω ὁ ἔμπροσθεν εὐτυχία ἐπαίρω , καί ὁ Βουλγάρα φρονηματίζω ὁ Νίκη , ὁ ὁ Δύσις πυρπολέω τε καί ληΐζομαι , δοκέω οὖν ὁ βασιλεύς Μιχαήλ ἐκστρατεύω κατ´