georgius-cedrenus.compendium-historiarum 25
ἐμφερές προφανέστατα δείκνυσι . Κατὰ τοῦτον τὸν λόγον καὶ χειρῶν Θεοῦ ἔργον ὁ ἄνθρωπος διὰ τὴν τιμὴν τῆς κατασκευῆς · καὶ γὰρ βουλῆς ἐνέργεια τὸ πᾶν . Τὸ , « Ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ´ αὐτὸν , » διὰ τὸ μέλλον τῆς παιδογονίας λέγει · συνεργεῖ γὰρ τὸ θῆλυ τῷ ἀνδρὶ πρὸς τὴν τοῦ γένους αὔξησίν τε καὶ διαμονήν . Πλασθείσης δὲ τῆς γυναικὸς , ὡς ἑώρα αὐτὴν ὁ Ἀδὰμ , οὐχ ὡς γυναῖκα θεώμενος ἔπασχεν , ἀλλ´ ὡς ἐαυτὸν ὁρῶν πνευματικῶς ηὐφραίνετο , τὴν ὁμοίαν βλέπων καὶ ταύτην ἔχουσαν κατασκευήν . Ὡσαύτως καὶ ἡ γυνὴ ὁρῶσα τὸν ἄνδρα μεγάλως ὴγάλλετο , κατ´ αὐτὸν οὗσαν ἑαυτὴν ἐννοοῦσα . Τὸ δὲ , « Θανάτῳ ἀποθανεῖσθε , » Θνητοὶ ἔσεσθε σημαίνει , ὡς καὶ ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσεν . Ἐργάζεσθαι καὶ φυλάσσειν σημαίνει , ἐργάζεσθαι μὲν τὴν εὐχαριστίαν καὶ τὴν αἴνεσιν τῷ τοσούτων καὶ τηλικούτων ἀγαθῶν παροχεῖ , φυλάσσειν δὲ καὶ τηρεῖν , μήπως ἀπονοηθεὶς καὶ λήθην τοῦ εὐεργέτου λαβὼν τῆς ἐν χεροὶν ἀποπέσῃ μακαριότητος καὶ εὐζωΐας . Ἀδὰμ δὲ ἐρμηνεύεται γήῖνος , Εὕα δὲ ζωή · καὶ γὰρ αὐτοὶ τῆς γηδνης καὶ σαρκικῆς ζωῆς ἀρχηγοὶ καὶ πατέρες τῶ ὄντι χρηματίζουσιν , ὥσπερ τῆς οὐρανίας καὶ πνευματικῆς Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ νέος Ἀδὰμ , καὶ ἡ ἀπειρἀνδρως αὐτὸν τεκοῦσα , ἀπαρχὴ καὶ αἰτία τοῖς πᾶσι τοῦ Θεοῦ τέκνοις εἰσίν . Ὅτι τινὲς ἐκ παραδόσεως ἐκατὸν ἔτη τὸν Ἀδὰμ ἐν τῷ Παραδείσῳ φασὶ πεποιηκέναι . Ἄλλοι δὲ τρίτην μὲν ὥραν πεπλάσθαι , ἔκτην [ Ρ . θ ] δὲ παραβῆναι , ἐννάτην δὲ ἐκβεβλῆσθαι , τὸ ἐν ἕκτῃ μὲν ὥρᾳ ἐνσταυρῶσθαι τὸν Ἰησοῦν , ἐννάτῃ δὲ τοῦτον ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανεῖν τεκμήριον τιθέμενοι . ἴσως δὲ , ὅτι καὶ τὸ δειλινὸν ἦλθεν ὁ Κύριος πρὸς αὐτοὺς , εἰς ταύτην ὑπενεχθῆναι τὴν ὑπόνοιαν . Στενὸν δὲ κομιδῇ τὸ τρίωρον τῆς ἐν παραδείσῳ διατριβῆς τοῦ προπάτορος διάστημα , καὶ λίαν ἀπίθανον ὡς τῆς μεγαλο πρεπείας τοῦ τὰ πάντα δυσθεωρήτοις τοφίας κρίμασιν οἰκονομοῦντος ἀνάξιον . Πότε γὰρ ἑν τρισὶν ὥραις χερσαίοις τε καὶ πτηνοῖς πᾶσιν ὀνόματα καλεῖν εἶχε καιρόν ; Πότε δὲ τῶν ἄλλων ἐν τῷ παραδείσῳ καρπῶν μετασχὼν , καὶ τῆς αὐτῶν μεταλήψεως κόρον λαβὼν , εἰς ἐπιθυμίαν τῆς τοῦ ἀπηγορευμένου ξύλου γεύσεως ἐλήλυθεν ; Ἵνα μὴ λέγω τὴν ἐπήρειαν τῆς βασκανίας καὶ τῆς τοῦ ὄφεως πρὸς τὴν γυναῖκα προσβολῆς καὶ συμβουλίας · καὶ γὰρ αὐτὴ πλείονος ἐδεῖτο τῆς τοῦ χρόνου τριβῆς . Διὰ τοῦτο μὲν ἐν ἕκτῃ ἡμέρᾳ καὶ ἐν ἕκτῃ ὥρα τετολμῆσθαι τὴν παράβασιν , ἐννάτη δὲ ὥρᾳ τῆς αὐτῆς ἡμέρας τοῦ Παραδείσου καὶ τῆς ἐν αὐτῷ ζωῆς τοὺς ἀθετήσαντας ἐκπεσεῖν σφόδρα πιθανὸν καὶ πιστὸν , δι´ ἐτῶν δὲ ἑπτὰ τοῦτο γενέσθαι , ὡς τῶν πρεσβυτέρων τινὲς ἀπεφήναντο . Ὁ δέ γε μέγας ἐν διδασκάλοις Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος , ἐν τῇ ἑρμηνείᾳ τοῦ κατὰ Ματθαῖον ἁγίου Εὐαγγελίου , τῇ ἕκτῃ ἡμέρᾳ τῆς πρώτης ἑβδομάδος , τουτέστι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τῆς πλάσεως αὐτοῦ , λέγει τὸν Ἀδάμ ἐκβληθῆναι τοῦ Παραδείσου καὶ τὴν Εθαν · ᾧ καὶ ἡμεῖς πειθόμεθα . Καὶ οὐ χρὴ ζητεῖν περαιτέρω τὰ
Lemmas: ἐμφερής προφανής δείκνυμι . κατά οὗτος ὁ λόγος καί χείρ Θεός ἔργον ὁ ἄνθρωπος διά ὁ τιμή ὁ κατασκευή · καί γάρ βουλή ἐνέργεια ὁ πᾶς . ὁ , « ποιέω αὐτός βοηθός κατ´ αὐτός , » διά ὁ μέλλω ὁ παιδογονία λέγω · συνεργέω γάρ ὁ θῆλυς ὁ ἀνήρ πρός ὁ ὁ γένος αὔξησις τε καί διαμονή . Πλάσσω δέ ὁ γυνή , ὡς ὁράω αὐτός ὁ Ἀδάμ , οὐ ὡς γυνή θεάομαι πάσχω , ἀλ ὡς ἑαυτοῦ ὁράω πνευματικός εὐφραίνω , ὁ ὅμοιος βλέπω καί οὗτος ἔχω κατασκευή . ὡσαύτως καί ὁ γυνή ὁράω ὁ ἀνήρ μέγας ἀγάλλομαι , κατ´ αὐτός ὕω ἑαυτοῦ ἐννοέω . ὁ δέ , « Θάνατος ἀποθνῄσκω , » θνητός εἰμί σημαίνω , ὡς καί ὁ Σύμμαχος ἑρμηνεύω . ἐργάζομαι καί φυλάσσω σημαίνω , ἐργάζομαι μέν ὁ εὐχαριστία καί ὁ αἴνεσις ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε ἀγαθός παροχεύς , φυλάσσω δέ καί τηρέω , μήπως ἀπονοέω καί λήθη ὁ εὐεργέτης λαμβάνω ὁ ἐν χείρ ἀποπίπτω μακαριότης καί εὐζωΐα . Ἀδάμ δέ ἑρμηνεύω γήινος , Εὔα δέ ζωή · καί γάρ αὐτός ὁ γηδνης καί σαρκικός ζωή ἀρχηγός καί πατήρ ὁ εἰμί χρηματίζω , ὥσπερ ὁ οὐράνιος καί πνευματικός Ἰησοῦς Χριστός ὁ νέος Ἀδάμ , καί ὁ ἀπειρἀνδρως αὐτός τίκτω , ἀπαρχή καί αἰτία ὁ πᾶς ὁ Θεός τέκνον εἰμί . ὅτι2 τις ἐκ παράδοσις ἑκατόν ἔτος ὁ Ἀδάμ ἐν ὁ παράδεισος φημί ποιέω . ἄλλος δέ τρίτος μέν ὥρα πλάσσω , κτείνω [ Ρ . θ ] δέ παραβαίνω , ἐννάω δέ ἐκβάλλω , ὁ ἐν ἕκτος μέν ὥρα ἐνσταυρόω ὁ Ἰησοῦς , ἐννάτη δέ οὗτος ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω τεκμήριον τίθημι . ἴσως δέ , ὅτι καί ὁ δειλινός ἔρχομαι ὁ Κύριος πρός αὐτός , εἰς οὗτος ὑποφέρω ὁ ὑπόνοια . στενός δέ κομιδή ὁ τρίωρον ὁ ἐν παράδεισος διατριβή ὁ προπάτωρ διάστημα , καί λίαν ἀπίθανος ὡς ὁ μεγάλος πρέπεια ὁ ὁ πᾶς δυσθεώρητος τοφίας κρίμα οἰκονομέω ἀνάξιος . πότος γάρ ἑν τρεῖς ὥρα χερσαῖος τε καί πτηνός πᾶς ὄνομα καλέω ἔχω καιρός ; πότος δέ ὁ ἄλλος ἐν ὁ παράδεισος καρπός μετέχω , καί ὁ αὐτός μετάληψις κόρος λαμβάνω , εἰς ἐπιθυμία ὁ ὁ ἀπαγορεύω ξύλον γεῦσις ἔρχομαι ; ἵνα μή λέγω ὁ ἐπήρεια ὁ βασκανία καί ὁ ὁ ὄφις πρός ὁ γυνή προσβολή καί συμβουλία · καί γάρ αὐτός πλείων δήω ὁ ὁ χρόνος τριβή . Ζεύς οὗτος μέν ἐν ἕκτος ἡμέρα καί ἐν ἕκτος ὥρα τολμάω ὁ παράβασις , ἐννάτη δέ ὥρα ὁ αὐτός ἡμέρα ὁ παράδεισος καί ὁ ἐν αὐτός ζωή ὁ ἀθετέω ἐκπίπτω σφόδρα πιθανός καί πιστόν , δις ἔτος δέ ἑπτά οὗτος γίγνομαι , ὡς ὁ πρέσβυς τις ἀποφαίνω . ὁ δέ γε μέγας ἐν διδάσκαλος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος , ἐν ὁ ἑρμηνεία ὁ κατά Ματθαῖος ἅγιος Εὐαγγέλιος , ὁ ἕκτος ἡμέρα ὁ πρῶτος ἑβδομάς , τουτέστι ὁ αὐτός ἡμέρα ὁ πλάσις αὐτός , λέγω ὁ Ἀδάμ ἐκβάλλω ὁ παράδεισος καί ὁ ἐθάς · ὅς καί ἐγώ πείθω . καί οὖον χρή ζητέω περαιτέρω ὁ