georgius-cedrenus.compendium-historiarum 516
πρὸς ἀνίσχοντα ἤλιον συνιστάμενον . Γενόμενος δὲ παρὰ τὸν οὔτω λεγόμενον χῶρον Ἀνζὶν ἐπεθύμει κατασκοπεῦσαι πρὸ τοῦ πολέμου καὶ τῆς προσβολῆς τὸ τῶν ἐναντίων ἄθροισμα . Εἴς τινα δὲ ὑψηλοτάτην περιωπὴν ὑπὸ τοῦ δομεστίκου τῶν σχολῶν ἀναχθεὶς Μανουὴλ κατεσκόπει τὸ πλῆθος τῶν ἑναντίων , καί πως ἐκ σιοχασμοῦ βαρύτερον ἐδόκει τὸ τῶν ἐναντίων πλῆθος . Ἀλλ´ ὁ Μανουήλ · Μὴ πρὸς τὸ πλῆ θρ - ὧ βασιλεῦ , ἀπόβλεπε , πρὸς δὲ τὸν τῶν δοράτων διάθοει καλαμῶνα τῶν ἀμφοτέρων . Ἐπεὶ δὲ ἰσχυρότερος ἐδόκει ὁ τῶν ἐναντίων στρατὸς , ἐβουλεύετο ὅπως ἂν αὐτοῖς ἐπίθηται μετὰ δόλου . Ὁ μὲν οὖν Μανουὴλ ἅμα τῷ Θεοφόβῳ νυκτὸς ἐπιθέσθαι τούτοις παρῄνει , οἱ δ´ ἄλλοι τῶν στρατηγῶν ἡμέρας τὴν συμβολὴν γενέσθαι προέτρεπον , οἷς ἐπέπειστο καὶ ὁ βασιλεύς . Ταύτης δὲ ἐπικρατεστέρας γενομένης τῆς γνώμης , ὡς ἤδη ἡμέρα ἐπέλαμπε , μάχη συῤῥήγνυται φοβερά . Καὶ τῶν βασιλικῶν ταγμάτων εὐθύμως ἀγωνιζομένων οἱ Ἰσμαηλῖται ἐνέκλιναν εἰς φυγήν . Τῶν δὲ Τούρκων ἐπιμόνως χρωμένων τῇ τοξείᾳ καὶ τὸ καταδιῶκον τῶν Ῥωμαίων ἀνακεκρουκότων , παλίντροπον συνέβη γενέσθαι τὴν μάχην · μὴ δυνάμενοι γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι τὰ τῶν Τούρκων φέρειν τοξεὔματα τῷ βάλλεσθαι καρτερῶς , νῶτα δόντες τὸν βασιλέα κατέλιπον . Οὐ μὴν καὶ οἱ τῶν ταγμάτων ἔξαρχοι οὐδ´ οἱ Πέρσαι τοῦτο ἠνέσχοντο δρᾶσαι , ἀλλὰ περιστάντες τὸν βασιλέα εὐρώστως σώζειν ἠπείγοντο . Καὶ κἂν ἀπώλοντο πανδημεὶ οἱ περὶ τὸν βασιλέα , εἰ μὴ νὺξ ἐπῆλθε καὶ βραχὺς ἐξ οὐρανοῦ κατηνέχθη ὑετὸς καὶ τὰς μὲν νευρὰς τῶν τόξων χαλαρὰς εἰργάσατο , τοῖς δὲ Ῥωμαίοις ἄνεσιν τὴν ἐκ τῶν βελῶν περιεποίησε καὶ σωτηρίας ἐνέδωκεν ἀφορμάς . [ Ρ . ὅβι ] ἱαθείας δὲ νυκτὸς γενομένης , ὡς ἠσχόλητο περὶ τὰς φυλακὰς ὁ Μανουήλ , γλώττῃ πως ᾔσθετο τῶν Σαρακηνῶν τοὺς Πέρσας τοῖς Σαρακηνοῖς σπενδομένους καὶ τὸ στράτευμα τῶν Ῥωμαίων προδοῦναι καὶ πρὸς τὴν ἐνεγκαμένην παλινδρομῆσαι . Δῆλα γοῦν εὐθὺς ταῦτα ποιεῖ τῷ βασιλεῖ , καὶ σώζειν ἑαυτὸν μετὰ τῶν λογάδων ἠξίου , καὶ μὴ περιμένειν τὴν ἅλωσιν . Τοῦ δὲ βασιλέως , « Καὶ πῶς τοῦτο ἔσεται , ἐπερωτήσαντος , τῶν δι´ ἐμὲ προσμεινάντων ἀπολομένων ; » ὑπολαβὼν ὁ Μανουήλ · Σοὶ μόνον ἔστω , βασιλεῦ , ἔφη , τὸ σώζεσθαι ἐκ Θεοῦ , οὗτοι δὲ ταχέως τὰ κατ´ αὐτοὺς διοικήσουσιν . Ὁψὲ γοῦν κατὰ τὸ περίορθρον τοῦ βασιλέως φυγῇ χρησαμένου καὶ πρὸς τὸ λεγόμενον Χιλιόκωμον διασωθέντος , οἱ λειποτάκται ὑπήντων αὐτῷ , καὶ ἀναξίους ἑαυτοὺς ἔφασκον τῆς ζωῆς βασιλέα ἐν πολέμῳ καταπροέντας , καὶ ἅμα τοῖς ἑαυτῶν ἐγυμνοῦντο ξίφεσιν . Ἀλλ´ ὁ Θεόφιλος τῷ θεάματι τρωθεὶς τὴν ψυχήν · Εἰ ἐγὼ , φησὶ , σέσωσμαι ἐκ Θεοῦ , σωθήσεσθε καὶ ὑμεῖς . » Αὕτη ἡ τῶν Περσῶν πρὸς τοὺς ἐξ Ἄγαρ κοινολογία τοῖς Θεοφόβου ἐχθροῖς καὶ θάνατον αὐτοῦ ψηφιζομένοις δευτέρα τις γέγονεν αἰτία καὶ ἀφορμὶ
Lemmas: πρός ἀνά-ἴσχω ἥλιος συνίστημι . Γενόμενος δέ παρά ὁ οὐτάω λέγω χῶρος Ἀνζὶν ἐπιθυμέω κατασκοπεύω πρό ὁ πόλεμος καί ὁ προσβολή ὁ ὁ ἐναντίος ἄθροισμα . εἰς τις δέ ὑψηλός περιωπή ὑπό ὁ δομέστικος ὁ σχολή ἀνάγω Μανουήλ κατασκοπέω ὁ πλῆθος ὁ ἐναντίος , καί πως ἐκ σιοχασμος βαρύς δοκέω ὁ ὁ ἐναντίος πλῆθος . Ἀλ ὁ Μανουήλ · μή πρός ὁ Πλῆ θρ - ἵημι βασιλεύς , ἀποβλέπω , πρός δέ ὁ ὁ δόρυ διαθέω καλαμῶνα ὁ ἀμφότερος . ἐπεί δέ ἰσχυρός δοκέω ὁ ὁ ἐναντίος στρατός , βουλεύω ὅπως εἄν αὐτός ἐπιτίθημι μετά δόλος . ὁ μέν οὖν Μανουήλ ἅμα ὁ Θεόφοβος νύξ ἐπιτίθημι οὗτος παραινέω , ὁ δδʹ ἄλλος ὁ στρατηγός ἡμέρα ὁ συμβολή γίγνομαι προτρέπω , ὅς πείθω καί ὁ βασιλεύς . Ταύτη δέ ἐπικρατής γίγνομαι ὁ γνώμη , ὡς ἤδη ἡμέρα ἐπιλάμπω , μάχη συρρήγνυμι φοβερός . καί ὁ βασιλικός τάγμα εὔθυμος ἀγωνίζομαι ὁ Ἰσμαηλίτης ἐγκλίνω εἰς φυγή . ὁ δέ Τοῦρκος ἐπίμονος χράω ὁ τοξεία καί ὁ καταδιώκω ὁ Ῥωμαῖος ἀνακρούω , παλίντροπος συμβαίνω γίγνομαι ὁ μάχη · μή δύναμαι γάρ ὁ Ῥωμαῖος ὁ ὁ Τοῦρκος φέρω τόξευμα ὁ βάλλω καρτερός , νῶτον δίδωμι ὁ βασιλεύς καταλείπω . οὖον μήv καί ὁ ὁ τάγμα ἔξαρχος οὐδός ὁ Πέρσης οὗτος ἀνέχω δράω , ἀλλά περιίστημι ὁ βασιλεύς εὔρωστος σῴζω ἐπείγω . καί κἀν ἀπόλλυμι πανδημεί ὁ περί ὁ βασιλεύς , εἰμί μή νύξ ἐπέρχομαι καί βραχύς ἐκ οὐρανός καταφέρω ὑετός καί ὁ μέν νευρά ὁ τόξον χαλαρός ἐργάζομαι , ὁ δέ Ῥωμαῖος ἄνεσις ὁ ἐκ ὁ βέλος περιποιέω καί σωτηρία ἐνδίδωμι ἀφορμή . [ Ρ . ὅς ] ἰάομαι δέ νύξ γίγνομαι , ὡς ἀσχολέω περί ὁ φυλακή ὁ Μανουήλ , γλῶσσα πως αἰσθάνομαι ὁ Σαρακηνός ὁ Πέρσης ὁ Σαρακηνός σπένδω καί ὁ στράτευμα ὁ Ῥωμαῖος προδίδωμι καί πρός ὁ φέρω παλινδρομέω . Δῆλος γοῦν εὐθύς οὗτος ποιέω ὁ βασιλεύς , καί σῴζω ἑαυτοῦ μετά ὁ λογάς ἀξιόω , καί μή περιμένω ὁ ἅλωσις . ὁ δέ βασιλεύς , « καί πῶς οὗτος εἰμί , ἐπερωτάω , ὁ δις ἐγώ προσμένω ἀπόλλυμι ; » ὑπολαμβάνω ὁ Μανουήλ · σοί μόνος ἵστημι , βασιλεύς , φημί , ὁ σῴζω ἐκ Θεός , οὗτος δέ ταχέως ὁ κατ´ αὐτός διοικέω . ὀψέ γοῦν κατά ὁ περίορθρον ὁ βασιλεύς φυγή χράω καί πρός ὁ λέγω Χιλιόκωμον διασῴζω , ὁ λειποτακτης ὑπαντάω αὐτός , καί ἀνάξιος ἑαυτοῦ φάσκω ὁ ζωή βασιλεύς ἐν πόλεμος καταπροέντας , καί ἅμα ὁ ἑαυτοῦ γυμνόω ξίφος . Ἀλ ὁ Θεόφιλος ὁ θέαμα τιτρώσκω ὁ Ψυχή · εἰμί ἐγώ , φημί , σῴζω ἐκ Θεός , σῴζω καί σύ . » Ἄτη ὁ ὁ Πέρσης πρός ὁ ἐκ Ἄγαρ κοινολογία ὁ Θεόφοβος ἐχθρός καί θάνατος αὐτός ψηφίζω δύο τις γίγνομαι αἰτία καί ἀφορμή