georgius-cedrenus.compendium-historiarum 586
γοῦν τὸν Σαρακηνὸν προσλαβόμενος ἰδίᾳ , ἃ Σαμωνᾶς , « Οἴδας ὃ κατέχεις ; » ἡρώτα , τὸν κηρὸν αἰνιξάμενος . ἀγνοεῖν δ´ ἐκείνου φήσαντος , « Ὁ δοθείς αοι κηρὸς , ὡ φίλος , ἔφη , τῆς Συρίας ἐστὶν ἡ ἀπώλεια · καὶ εἴ τι κήδη τοῦ ἔθνους τοῦ σοῦ καὶ τῶν ὁμοπίστων , χερσὶ κατάθου τοῦτο τοῦ οὐζήρ . » Ὅστε δὲ διακονῆσαι τοῖς ὑπ´ αὐτοῦ παραγγελθεῖσι , καὶ δώροις αὐτὸν μεγίστοις πολυτελῶς ἐφιλοφρονήσατο . Ἀπελθὼν οὗν ὁ Σαρακηνὸς ἐνεχείρισε τῷ οὐζὴρ τὸν κηρόν · ὃν καθελὼν ἐκεῖνος καὶ τὸ γραμμάτιον εὐρὼν , καὶ τὸν ἐν τούτῳ κείμα.ον ἀναλεξάμενος νοῦν , ἀπήγγειλε τῷ ἀμερμουμνῇ . Καὶ εὐθὺς Ἀνδρόνικον καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ τὸ δεσμωτήριον ὑπεδέχετο . Ἐπὶ πολὺ οὐν κακουχούμενοι , καὶ μὴ φέροντες τὰ ἐκ τῆς φυλακῆς λυπηρὰ , ἠναγκάσθησάν τινες τὴν οἰκείαν ἐξομόσασθαι πίστιν . Ὁ μὲν οὕν Ἀνδρόνικος οὕτω καὶ τὸν βίον κατέλυσε . Κωνσταντῖνος δὲ ὁ τούτου υἱὸς πρὸ τοῦ θανεῖν ἐκεῖνον , εἰδήσει καὶ τοῦ πατρὸς , συσκευασάμενος μετὰ καί τινων ἄλλων τῶν περὶ αὐτὸντύγχανον γὰρ συχνοὶ μετ´ αὐτοῦ ἔτι ἐν τῇ φρουρᾷ ἐγκαθειργμένοι [ Ρ . θΟ ] διὰ τὸ μὴ θελῆσαι τὸ οἰκεῖον ἀπὡμοτον θέσθαι σέβας τὰ δεσμὰ διαῤῥήξαντες ἐξέρχονται τῆς φυλακῆς , καὶ καλωδίῳ ἑαυτοὺς καθιμήσαντες ἵππων τε εὐπορήσαντες ἀπεδίδρασκον . Στρατιωτῶν δὲ πεμφθέντων εἰς τὴν κατάσχεσιν τούτων , νῦν μὲν ὑποστρέφοντες καὶ πολεμοῦντες , νῦν δὲχρυσίον ῥιπτοῦντες , ἀπεσκευάζοντο τοὺς διώκοντας , καὶ οὕτως ἴσχυσαν ἐπιβῆναι τῶν ὁρίων Ῥωμαίων . Ταχὺ μὲν οὕν ὁ βασιλεὺς τὸν Κωνσταντῖνον μετεπέμψατο , καὶ ὡς αὐτὸν ἀγαγὼν δώροις αὐτὸν παντοίοις καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν ἐφιλοφρονήσατο . Πληρωθείσης δὲ τῆς ἐντυχίας , ἐν τῷ μέλλειν ἀπὸ τοῦ χρυσοτρικλίνου ἐξιέναι τὸν Κωνσταντῖνονἐκεῖσε γὰρ ἐποιήσατο τὴν αὐτοῦ δοχὴν ὁ βασιλεὺς ὑποστρέψαι κελεύσας αὐτὸν , ἐνατενίσας πρὸς τὰς ἐστηλωμένας ἄνωθεν τῆς πύλης εἰκόνας τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Θεομήτορος ὁ βασιλεὺς , τάδε πρὸς τὸν Κωνσταντῖνον εἰρήκει · « Μήσε πλανάτω , ὦ Κωνσταντῖνε , τὸ ὄνομα , μηδὲ διὰ τοῦτο οἴου κατάρξειν Ῥωμαίων · ἡ βασιλεία γὰρ τῷ ἐμῷ υἱῷ Κωνσταντίνῳ ἐκ Θεοῦ τεταμίευται , καὶ τοῦτό μοι δῆλον γέγονεν ἐκ προῤῥήσεων θείων ἀνδρῶν καὶ προορᾷν τὰ μέλλοντα διὰ καθαρότητος κτησαμένων . Ἔμμενε γοῦν τῇ δοθείσῃ σοι τάξει , καὶ μὴ φαντάζου τὰ ὑπὲρ σεαυτόν . Ἥ μὴν ἴσθι ὡς τυραννήσαντος ἡ κεφαλή σου , σώματος ἄτερ , διὰ τῆσδε τῆς πύλης εἰσελεύσεται . » Ὅ καὶ γέγονεν ὕστερον · μετὰ θάνατον γὰρ τοῦ Λέοντος τυραννήσας ὁ Κωνσταντῖνος ἀνῃρέθη ἐν τῷ τοῦ γενικοῦ σεκρέτῳ , καὶ διὰ τῆς ῥηθείσης πύλης λύθρῳ καὶ αἵματι σταζομένη ἡ τούτου κεφαλὴ εἰσήχθη εἰς τὰ βασίλεια . Ὁ δὲ βασιλεὺς διά τινα ὑπόνοιαν Εὐστάθιον μάγιστρον τὸν Ἀργυροῦν μετεκίνησε τῆς ἀρχῆς(ὴν γὰρ δρουγγάριος τῆς βίγλας ) , ὃς καὶ ἀπιὼν οἴκαδε φαρμάκῳ κατεργασθεὶς ἐτελεύτησε , πολὺν πόθον αὐτοῦ τῷ τε στρατῷ καὶ τῳ στόλῳ καταλιπὼν , μεμνημένοις τῶν ἀνδραγαθημάτων αὐτοῦ . Ἐτάφη δὲ κατὰ τὸ Χαρσιανὸν ἐν τῇ μονῇ τῆς Ἀγίας Ἐλιζάβετ , ἣν Λέων ὁ πάππος αὐτοῦ ἐκαινούργησεν , ος καὶ τὸ τῶν Ἀργυρῶν ἐπίθετον ἐκληρώσατο πρῶτος , είτε διὰ καθαρότητα βίου , εἴτε καὶ δι´ εὐπρέπειαν σώματος , εἴτε καὶ διά τινα τρόπον τῆς αὐτοῦ γενναιότητος · τοσοῦτον γὰρ περιῆν ὁ ἀνὴρ τῶν ἐπὶ τοῦ Μιχαήλ γενομένων ἀνθρώπων ὥστε μόνος μετὰ τῶν αἰκογενῶν συνεῤῥήγνυτο τοῖς ἐκ Τεφρικῆς Μανιχαίοις
Lemmas: γοῦν ὁ Σαρακηνός προσλαμβάνω ἴδιος , ὁ Σαμωνάς , « Οἴδας ὅς καταχέω ; » ἐρωτάω , ὁ κηρός αἰνίσσομαι . ἀγνοέω δδʹ ἐκεῖνος φημί , « ὁ δίδωμι ἀάω κηρός , εἰμί φίλος , φημί , ὁ Συρία εἰμί ὁ ἀπώλεια · καί εἰμί τίς κῆδος ὁ ἔθνος ὁ σύ καί ὁ ομοπιστος , χείρ κατατίθημι οὗτος ὁ οὐζήρ . » ὅστε δέ διακονέω ὁ ὑπό αὐτός παραγγέλλω , καί δῶρον αὐτός μέγας πολυτελής φιλοφρονέομαι . ἀπέρχομαι ἐν ὁ Σαρακηνός ἐγχειρίζω ὁ οὐζήρ ὁ κῆρ · ὅς καθαιρέω ἐκεῖνος καί ὁ γραμμάτιον εὑρίσκω , καί ὁ ἐν οὗτος κείμα.ον ἀναλέγω νόος , ἀπαγγέλλω ὁ ἀμερμουμνῆς . καί εὐθύς Ἀνδρόνικος καί ὁ σύν αὐτός ὁ δεσμωτήριον ὑποδέχομαι . ἐπί πολύς ὀν κακουχέω , καί μή φέρω ὁ ἐκ ὁ φυλακή λυπηρός , ἀναγκάζω τις ὁ οἰκεῖος ἐξόμνυμι πίστις . ὁ μέν οὖν Ἀνδρόνικος οὗτος καί ὁ βίος καταλύω . Κωνσταντῖνος δέ ὁ οὗτος υἱός πρό ὁ θνῄσκω ἐκεῖνος , εἴδησις καί ὁ πατήρ , συσκευάζω μετά καί τίνω ἄλλος ὁ περί αὐτὸντύγχανον γάρ συχνός μετέ αὐτός ἔτι ἐν ὁ φρουρά ἐγκαθείργω [ Ρ . ὁ ] διά ὁ μή ἐθέλω ὁ οἰκέω ἀπόμνυμι τίθημι σέβας ὁ δεσμός διαρρήγνυμι ἐξέρχομαι ὁ φυλακή , καί καλώδιον ἑαυτοῦ καθιμάω ἵππος τε εὐπορέω ἀποδιδράσκω . στρατιώτης δέ πέμπω εἰς ὁ κατάσχεσις οὗτος , νῦν μέν ὑποστρέφω καί πολεμέω , νῦν δὲχρυσίον ῥίπτω , ἀποσκευάζω ὁ διώκω , καί οὕτως ἰσχύω ἐπιβαίνω ὁ Ὁρίων Ῥωμαῖος . ταχύς μέν οὖν ὁ βασιλεύς ὁ Κωνσταντῖνος μεταπέμπω , καί ὡς αὐτός ἄγω δῶρον αὐτός παντοῖος καί ὁ περί αὐτός φιλοφρονέομαι . πληρόω δέ ὁ ἐντυχία , ἐν ὁ μέλλω ἀπό ὁ χρυσοτρίκλινον ἔξειμι ὁ Κωνσταντῖνος γάρ ποιέω ὁ αὐτός δοχή ὁ βασιλεύς ὑποστρέφω κελεύω αὐτός , ἐνατενίζω πρός ὁ στηλόω ἄνωθεν ὁ πύλη εἰκών ὁ Χριστός καί ὁ Θεομήτωρ ὁ βασιλεύς , ὅδε πρός ὁ Κωνσταντῖνος εἴρω · « Μήσε πλανάω , εἰμί Κωνσταντῖνος , ὁ ὄνομα , μηδέ διά οὗτος οἶος κατάρχω Ῥωμαῖος · ὁ βασίλειος γάρ ὁ ἐμός υἱός Κωνσταντῖνος ἐκ Θεός ταμιεύω , καί οὗτος ἐγώ δῆλος γίγνομαι ἐκ πρόρρησις θεῖον ἀνήρ καί προοράω ὁ μέλλω διά καθαρότης κτάομαι . ἐμμένω γοῦν ὁ δίδωμι σύ τάξις , καί μή φαντάζω ὁ ὑπέρ σεαυτοῦ . ὅς μήv εἰμί ὡς τυραννεύω ὁ κεφαλή σύ , σῶμα ἄτερ , διά ὅδε ὁ πύλη εἰσέρχομαι . » ὅς καί γίγνομαι ὕστερος · μετά θάνατος γάρ ὁ Λέων τυραννέω ὁ Κωνσταντῖνος ἀναιρέω ἐν ὁ ὁ γενικός σεκρέτος , καί διά ὁ εἴρω πύλη λύθρον καί αἷμα στάζω ὁ οὗτος κεφαλή εἰσάγω εἰς ὁ βασίλεια . ὁ δέ βασιλεύς διά τις ὑπόνοια Εὐστάθιος μάγιστρος ὁ ἀργυροῦς μετακινέω ὁ ἀρχή γάρ δρουγγάριος ὁ Βίγλας ) , ὅς καί ἀπέρχομαι οἴκαδε φάρμακον κατεργάζομαι τελευτάω , πολύς πόθος αὐτός ὁ τε στρατός καί ὁ στόλος καταλείπω , μιμνήσκω ὁ ἀνδραγάθημα αὐτός . θάπτω δέ κατά ὁ Χαρσιανὸν ἐν ὁ μονή ὁ Ἀγίας Ελιζαβέτ , ὅς Λέων ὁ πάππος αὐτός καινουργέω , ὅς καί ὁ ὁ ἀργύρεος ἐπίθετος κληρόω πρῶτος , είτε διά καθαρότης βίος , εἴτε καί δις εὐπρέπεια σῶμα , εἴτε καί διά τις τρόπος ὁ αὐτός γενναιότης · τοσοῦτος γάρ περίειμι ὁ ἀνήρ ὁ ἐπί ὁ Μιχαήλ γίγνομαι ἄνθρωπος ὥστε μόνος μετά ὁ αικογενος συρρήγνυμι ὁ ἐκ τεφρικεω Μανιχαῖος