georgius-cedrenus.compendium-historiarum 91
τρίτην συναγωγὴν ἔργων τοῦ ἀγροῦ συντελείας ἀπὸ ἐξόδων ἐνιαυτοῦ , ἀναμιμνήσκων αὐτοὺς διὰ τοῦ μὲν Πάσχα τῆς ἐξ Αἰγύπτου ἐξόδου , διὰ δὲ τῆς Πεντηκοστῆς τῆς εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας εἰσόδου , διὰ δὲ τῆς Σκηνοπηγίας τῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ διαγωγῆς · ἐν σκηναῖς γὰρ οἰκοῦντες τεσσαράκοντα διετέλεσαν ἔτη . Μὴ ὀφθῆναι κενὸν ἐναντίον Κυρίου , καὶ πᾶν ἀρσενικὸν ὀπτάνεσθαι ἐνώπιον Κυρίου κατὰ τὰς τρεῖς ἑοτρὰς ταύτας . Μὴ θύειν ἐπὶ ζύμῃ αἷμα θυσιάσματος Κυρίου , ἀλλ´ ἐπ´ ἀζύμοις . Μὴ μένειν ἕως πρωὶ στέαρ τῆς ἑορτῆς . Καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν πρώτων γεννημάτων τῆς γῆς εἰσάγειν εἰς τὸν οἷκον τοῦ Θεοῦ ἐφ´ ἅπασι . Μὴ ἕψειν ἄρνα ἐν γάλακτι μητρὸς αὐτοῦ . Ταῦτα τὰ δικαιώματατοῦ Θεοῦ Μωϋσῆς ἐλθὼν ἀπήγγειλε τῷ λαῷ μετὰ καὶ ἄλλων τινων θείων παραινέσεων . Καὶ ἀπεκρίθη μιᾷ φωνῇ πᾶς ὁ λαὸς , καὶ εἶπεΠάντας τοὺς λόγους Κυρίου ποιήσομεν καὶ ἀκουσόμεθα . » Καὶ , ἐγράφη ταῦτα πάντα , ὋτιΜωσῆς λαβὼν παρὰ Θεοῦ δόξαν , ἐν τῷ προσώπῳ κάλυμμα τιθείς ἐπὶ τεσσαράκοντα χρόνοις διελέγετο τοῖς Ἰουδαίοις · οὐ γὰρ ἠδύναντο ἀτενίζειν εἰς αὐτόν . Εἰσιόντος δὲ πρὸς Κύριον περιῃρεῖτο τὸ κάλυμμα , ὥσπερ καὶ τοῖς κατὰ σάρκα μὲν τὸν νόμον ἀναγιγνώσκουσι κάλυμμα πωρώσεως ἐπίκειται τοῦ μὴ ἐπιγνῶναι τὴν δόξαν τοῦ Χριστοῦ , τοῖς δὲ διὰ τοῦ πνεύματος εἰσιοῦσι [ . Τ ] τὸ κάλυμμα τῆς ἀγνοίας ἀφαιρεῖται . Ἀληθῶς δὲ τὰ ὀπίσθια τοῦ Θεοῦ , τὴν σάρκωσιν τοῦ Μονογενοῦς , ἐπὶ τοῦ Θαβωρίου εἶδε Μωϋσῆς ὡς ἐπὶ πέτρᾳ τεθείς καὶ σκεπασθεὶς τῷ Χριστῷ · παρερχόμενον δὲ ἐν δόξῃ εἶδεν οὐ γυμνὸν , ἀλλὰ σεσαρκωμένον Θεόν . Ὅτι αἱ μὲν πρῶται πλάκες χειρὶ Θεοῦ λελάξευντας καὶ γεγράφαται , αἱ συντριβῆναι συγκεχώρηνται , ὅτι τύπος ἦσαν αὗται τοῦ πρώτου καὶ κατὰ τὸ γράμμα νόμου , ὥσπερ αἱδεύτεραι ἂς Μωυσῆς ἐλάξευσε καὶ ἔγραψε , τύπος ἦσαν σαφὴς τοῦ δευτέρου καὶ κατὰ πνεῦμα νόμου . Ὥσπερ καὶ λαὸς ὁ πρῶτος ὁ μοσχοποιήσας τὸν πρῶτον ἐτύπου Ἰσραὴλ , διὸ καὶ ἐν ὀργῇ Θεοῦ καὶ αὐτὸς καὶ ὁ πρὸς αὐτὸν παλαιὸς διεσκεδάσθη νόμος . Ὁ λαὸς δὲ ὁ δεύτερος τὸν νέον καὶ κατὰ Χριστὸν εἰκόνιζεν Ἰσραὴλ , διὸ καὶ ἐν δόξῃ τοῦ προσώπου Μωϋσέως τὰς δευτέρας εὐλαβῶς ὑπεδέδεκτο πλάκας , καὶ ταύτας ἀφθάρτους ἐν τῇ τοῦ μαρτυρίου ἀποθέμενος ἐφύλαξε κιβωτῷ . Ὅτι ἀπὸ μὲν τῶν κτηνῶν ὁ βοῦς , καὶ τὸ πρόβατον , καὶ τὸ αἰγίδιον , ὡς ἥμερα καὶ καθαρὰ , καὶ εἰκόνα τῶν τοὺ Χριστοῦ τυποῦντα προβάτων , εἰς θυσίαν καὶ ὁλοκαύτωσιν τῷ νόμῳ παρείληπται , ἀπὸ δὲ τῶν πτηνῶν μόνα τρυγὼν καὶ περιστερὰ , τὸ μὲν ὡς φίλαγνον καὶ φιλήσυχον , τὸ δὲ ὡς φιλάλληλον καὶ φιλάνθρωπον , καὶ ἄμφω ὡς καθαρὰ καὶ ἀκέραια καὶ ἁγίων ψυχῶν ἰδιότητας χαρακτηρίζοντα , εἰς θυσίαν καὶ ὁλοκαύτωσιν τῷ νόμῳ ἐξείλεκται καὶ παρείληπται , Ὅτι τὴν Ἐρυθρὰν οἱ μὲν εἰς δώδεκα τομὰς λέγουσι κοπῆναι , καθὼς καὶ ὁ μέγας Χρυσόστομος ἐκάστῃ φυλῇ λέγει δίοδον ἰδίαν παρεχομένην , οἱ δὲ εἰς μίαν , διὰ τὸ μίαν πληγὴν τὸν Μωϋσῆν τῇ θαλάσσῃ δεδωκέναι . Ὅτι τῶν Ἰσραηλιτῶν τῆς θαλάσσης ἐξελθόντων τοὺς Αἰγυπτίους ἡ θάλασσα ἐκβράσασα νεκροὺς αὐτοῖς παραδίδωσιν · οὓς καὶ σκυλεύσαντες βουνοὺς πεποιήκασιν , καὶ ἡ γῆ χάνασα τούτους κατπιε
Lemmas: τρίτος συναγωγή ἔργον ὁ ἀγρός συντέλεια ἀπό ἔξοδος ἐνιαυτός , ἀναμιμνήσκω αὐτός διά ὁ μέν Πάσχα ὁ ἐκ Αἴγυπτος ἔξοδος , διά δέ ὁ Πεντηκοστή ὁ εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία εἴσοδος , διά δέ ὁ σκηνοπηγία ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος διαγωγεύς · ἐν σκηνή γάρ οἰκέω τεσσαράκοντα διατελέω ἔτος . μή ὁράω κενός ἐναντίος κύριος , καί πᾶς ἀρσενικός ὀπτάνομαι ἐνώπιος κύριος κατά ὁ τρεῖς ἑοτρὰς οὗτος . μή θύω ἐπί ζύμη αἷμα θυσίασμα κύριος , ἀλ ἐπι ἄζυμος . μή μένω ἠώς πρωί στέαρ ὁ ἑορτή . καί ὁ ἀπαρχή ὁ πρῶτος γέννημα ὁ γῆ εἰσάγω εἰς ὁ οἶκος ὁ Θεός ἐφίημι ἅπας . μή ἕψω ἀμνός ἐν γάλα μήτηρ αὐτός . οὗτος ὁ δικαίωμα Θεός Μωϋσῆς ἔρχομαι ἀπαγγέλλω ὁ λαός μετά καί ἄλλος τίνω θεῖον παραίνεσις . καί ἀποκρίνω εἷς φωνή πᾶς ὁ λαός , καί εἶπον ὁ λόγος κύριος ποιέω καί ἀκούω . » καί , γράφω οὗτος πᾶς , Μῆτις λαμβάνω παρά Θεός δόξα , ἐν ὁ πρόσωπον κάλυμμα τίθημι ἐπί τεσσαράκοντα χρόνος διαλέγω ὁ Ἰουδαῖος · οὖον γάρ δύναμαι ἀτενίζω εἰς αὐτός . εἰσέρχομαι δέ πρός κύριος περιαιρέω ὁ κάλυμμα , ὥσπερ καί ὁ κατά σάρξ μέν ὁ νόμος ἀναγιγνώσκω κάλυμμα πώρωσις ἐπίκειμαι ὁ μή ἐπιγιγνώσκω ὁ δόξα ὁ Χριστός , ὁ δέ διά ὁ πνεῦμα εἰσέρχομαι [ . Τ ] ὁ κάλυμμα ὁ ἄγνοια ἀφαιρέω . ἀληθής δέ ὁ ὀπίσθιος ὁ Θεός , ὁ σάρκωσις ὁ Μονογενώ , ἐπί ὁ Θαβωρίου ὁράω Μωϋσῆς ὡς ἐπί πέτρα τίθημι καί σκεπάζω ὁ Χριστός · παρέρχομαι δέ ἐν δόξα ὁράω οὖον γυμνός , ἀλλά σαρκόω Θεός . ὅτι2 ὁ μέν πρῶτος πλάξ χείρ Θεός λαξεύω καί γράφω , ὁ συντρίβω συγχωρέω , ὅτι τύπος εἰμί οὗτος ὁ πρῶτος καί κατά ὁ γράμμα νόμος , ὥσπερ αιδυο ὅς Μωυσῆς λαξεύω καί γράφω , τύπος εἰμί σαφής ὁ δύο καί κατά πνεῦμα νόμος . ὥσπερ καί λαός ὁ πρῶτος ὁ μοσχοποιέω ὁ πρῶτος τύπτω Ἰσραήλ , διό καί ἐν ὀργή Θεός καί αὐτός καί ὁ πρός αὐτός παλαιός διασκεδάννυμι νόμος . ὁ λαός δέ ὁ δύο ὁ νέος καί κατά Χριστός εικονίζω Ἰσραήλ , διό καί ἐν δόξα ὁ πρόσωπον Μωϋσῆς ὁ δύο εὐλαβής ὑποδέχομαι πλάξ , καί οὗτος ἄφθαρτος ἐν ὁ ὁ μαρτύριον ἀποτίθημι φυλάσσω κιβωτός . ὅτι2 ἀπό μέν ὁ κτῆνος ὁ βοῦς , καί ὁ πρόβατον , καί ὁ αἴξ , ὡς ἥμερος καί καθαρός , καί εἰκών ὁ ὅς Χριστός τυπόω πρόβατον , εἰς θυσία καί ὁλοκαύτωσις ὁ νόμος παραλαμβάνω , ἀπό δέ ὁ πτηνός μόνος τρυγών καί περιστερά , ὁ μέν ὡς φίλαγνος καί φιλήσυχος , ὁ δέ ὡς φιλάλληλος καί φιλάνθρωπον , καί ἄμφω ὡς καθαρός καί ἀκέραιος καί ἅγιος Ψυχή ἰδιότης χαρακτηρίζω , εἰς θυσία καί ὁλοκαύτωσις ὁ νόμος ἐκλέγω καί παραλαμβάνω , ὅτι2 ὁ ἐρυθρός ὁ μέν εἰς δώδεκα τομή λέγω κόπτω , καθώς καί ὁ μέγας Χρυσόστομος ἐκάστης Φυλή λέγω δίοδος ἴδιος παρέχω , ὁ δέ εἰς εἷς , διά ὁ εἷς πληγή ὁ Μωϋσῆς ὁ θάλασσα δίδωμι . ὅτι2 ὁ Ἰσραηλίτης ὁ θάλασσα ἐξέρχομαι ὁ Αἰγύπτιος ὁ θάλασσα ἐκβράζω νεκρός αὐτός παραδίδωμι · ὅς καί σκυλεύω βουνός ποιέω , καί ὁ γῆ χάσκω οὗτος καταπίνω