georgius-cedrenus.compendium-historiarum 234
τὴν τῆς πόλεως ἀποκατάστασιν σαφῶς περὶ τῶν πραγμάτων ὑμῶν προφητεύσαντα . Ἐπειδὴ γὰρ Κἐπανῆλθον καὶ τὴν πόλιν ἀπέλαβον καὶ τὸν ναὸν Κᾠκοδόμουν καὶ τὰς θυσίας ἐπετέλουν , τὴν μέλλουσαν παντελῆ ταύτην καὶ τελευταίαν ἐρήμωσιν καὶ τὴν ἀναίρεσιν τῶν θυσιῶν προλέγων φησίν · Εἰ λήψομαι ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν θυσίαν , λέγει Κύριος παντοκράτωρ . Ὅτι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ μέχρι δυσμῶν τὸ ὄνομά μου δεδόξασται ἐν τοῖς ἔθνεσι , καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα προσάγεται τῷ ὀνόματί μου καὶ θυσία καθαρά . Ὑμεῖς δὲ βεβηλοῦτε αὐτήν . Πότε οὖν ταῦτα πεπλήρωται , ὦ Ἰουδαῖοι , καὶ πότε ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα προσηνέχθη τῷ Θεῷ καὶ θυσία καθαρά ; Οὐκ ἂν ἔχοιτε εἰπεῖν ἕτερον καιρὸν ἀλλ´ ἢ τοῦτον τὸν μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν . Ὡς εἰ μὴ τοῦτον προλέγει τὸν καιρὸν , μηδὲ τὴν ἡμετέραν θυσίαν , ἀλλὰ τὴν Ἰουδαῖκὴν , παράνομός ἐστιν ἡ προφητεία . Εἰ γὰρ τοῦ Μωϋσέως κελεύοντος εἰς μηδένα τόπον ἀνάγεσθε θυσίαν ἀλλ´ ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἐξελέξατο Κύριος ὁ Θεὸς , καὶ εἰς ἓν χωρίον ἐν Ἱερουσαλὴμ συγκλείοντος τὰς θυσίας ἐκείνας , ὁ προφήτης λέγων ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα μέλλειν προσάγεσθαι καὶ θυσίαν καθαρὰν , ἐναντιοῦται καὶ μάχεται τῷ Μωῦσῇ . Ἀλλὰ μὴ γένοιτο · περὶ γὰρ ἑτέρας ἐκεῖνος εἶπε θυσίας καὶ περὶ ἑτέρας οὗτος . Ἀκούσατε δὴ Σοφωνίου φωνοῦντος τὰ αὐτὰ καὶ λέγοντος · Ἐπιφανήσεται Κύριος ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη , καὶ ἐξολοθρεύσει πάντας τοὺς θεοὺς τῶν ἐθνῶν , καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ ἕκαστος ἁπὸ τοῦ τόπου αὐτοῦ . Καίτοι γε τοῦτο οὐκ ἐφεῖτο , ἀλλ´ εἰς ἕνα τόπον ἐθέσπισε Μωϋσῆς λατρεύειν . Ὅταν οὐν ἀκούσητε τῶν προφητῶν προλεγόντων καὶ προαναφωνούντων ὅτι οὐαέτι εἰς μίαν πόλιν οὐδὲ εἰς ἕνα τόπον ἀναγκασθήσονται ἄνθρωποι πάντοτε συνάγεσθαι , ἀλλ´ οἴκοι καθήμενος ἕκαστος θεραπεύσει τὸ Θεῖον , τίνα ἂν ἔχοιτε εἰπεῖν ἕτερον καιρὸν ἀλλ´ ἢ τὸν παρόντα τοῦτον , καθ´ ὃν τὰ μὲν ἡμέτερα διαλάμπουσι κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην , τὰ δὲ ὑμέτερα κατεσβέσθη καὶ ἐν σκότει διαπορεύτσθε κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ; Ὅτι δὲ πάλιν οὐ παρὰ τὴν ἀρχὴν ὑμῖν δοῦναι τὰς τοιαύτας ἐβούλετο θυσίας , ἀκούσατε τί φησιν Ἡσαΐας · Τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν ; λέγει Κύριος . Καὶ τίς ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν ; Εἰ δὲ ταῦτα παρὰ τὴν ἀρχὴν ἐζήτει , καὶ τοὺς παλαιοὺς πάντας τοὺς παρ´ ὑμῖν λάμψαντας πρώτους ἂν εἰς τὴν πολιτείαν ἤγαγε ταύτην . Πῶς οὖν ταῦτα , φησὶν , ἐπέτρεψε ; Τῇ ὑμετέρᾳ συγκαταβαίνων ἀσθενείᾳ . Καὶ καθάπερ ἰατρὸς πυρέττοντα ἰδὼν ἄνθρωπον δυσάρεστόν τε καὶ ἀκαρτέρητον , ἐπιθυμοῦντα ψυχροποσίας καὶ ἀπειλοῦντα εἰ μὴ λάβοι ἑαυτὸν ἀναιρήσειν , βουλόμενος τὸ μεῖζον κωλῦσαι κακὸν τὸ [ Ρ Σῒ ] ἔλαττον δίδωσι πρὸς ἀλλαγὴν τελευτῆς βιαίας · οὕτω δὴ καὶ ὁ Θεὸς ἐποίησεν . Ἐπειδὴ γὰρ εἶδε μαινομένους , ἀγχομένους , ἐπιθυμοῦντας θυσιῶν , καὶ παρεσκευασμένους εἰ μὴ λάβοιεν αὐτομολήσειν πρὸς τὰ εἴδωλα , μᾶλλον δὲ οὐ παρεσκευασμένους ἀλλὰ καὶ αὐτομολήσαντας ἤδη , ἐπέτρεψε τὰς θυσίας . Καὶ ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ αἰτία ,
Lemmas: ὁ ὁ πόλις ἀποκατάστασις σαφῶς περί ὁ πρᾶγμα σύ προφητεύω . ἐπεί γάρ ἐπανέρχομαι καί ὁ πόλις ἀπολαμβάνω καί ὁ ναός κωκοδομεω καί ὁ θυσία ἐπιτελέω , ὁ μέλλω παντελής οὗτος καί τελευταῖος ἐρήμωσις καί ὁ ἀναίρεσις ὁ θυσία προλέγω1 φημί · εἰμί λαμβάνω ἐκ ὁ χείρ σύ θυσία , λέγω Κύριος παντοκράτωρ . ὅτι2 ἀπό ἀνατολή ἥλιος καί μέχρι δυσμή ὁ ὄνομα ἐγώ δοξάζω ἐν ὁ ἔθνος , καί ἐν πᾶς τόπος θυμίαμα προσάγω ὁ ὄνομα ἐγώ καί θυσία καθαρός . σύ δέ βεβηλόω αὐτός . πότος οὖν οὗτος πληρόω , εἰμί Ἰουδαῖος , καί πότε ἐν πᾶς τόπος θυμίαμα προσφέρω ὁ Θεός καί θυσία καθαρός ; οὐ εἄν ἔχω εἶπον ἕτερος καιρός ἀλ ἢ οὗτος ὁ μετά ὁ ὁ Χριστός παρουσία . ὡς εἰμί μή οὗτος προλέγω ὁ καιρός , μηδέ ὁ ἡμέτερος θυσία , ἀλλά ὁ Ἰουδαῖκὴν , παράνομος εἰμί ὁ προφητεία . εἰμί γάρ ὁ Μωϋσῆς κελεύω εἰς μηδείς τόπος ἀνάγω θυσία ἀλ ἢ εἰς ὁ τόπος ὅς ἐκλέγω Κύριος ὁ θεός , καί εἰς εἷς χωρίον ἐν Ἱεροσόλυμα συγκλείω ὁ θυσία ἐκεῖνος , ὁ προφήτης λέγω ἐν πᾶς τόπος θυμίαμα μέλλω προσάγω καί θυσία καθαρός , ἐναντιόομαι καί μάχομαι ὁ Μωϋσῆς . ἀλλά μή γίγνομαι · περί γάρ ἕτερος ἐκεῖνος εἶπον θυσία καί περί ἕτερος οὗτος . ἀκούω δή Σοφωνίου φωνέω ὁ αὐτός καί λέγω · ἐπιφαίνω Κύριος ἐπί πᾶς ὁ ἔθνος , καί ἐξολοθρεύω πᾶς ὁ θεός ὁ ἔθνος , καί προσκυνέω αὐτός ἕκαστος ἀπό ὁ τόπος αὐτός . καίτοι γε οὗτος οὐ ἐφίημι , ἀλ εἰς εἷς τόπος θεσπίζω Μωϋσῆς λατρεύω . ὅταν ὀν ἀκούω ὁ προφήτης προλέγω1 καί προαναφωνέω ὅτι οὐαέτι εἰς εἷς πόλις οὐδέ εἰς εἷς τόπος ἀναγκάζω ἄνθρωπος πάντοτε συνάγω , ἀλ οἴκοι κάθημαι ἕκαστος θεραπεύω ὁ θεῖον , τίς εἄν ἔχω εἶπον ἕτερος καιρός ἀλ ἢ ὁ πάρειμι οὗτος , καθ´ ὅς ὁ μέν ἡμέτερος διαλάμπω κατά πᾶς ὁ οἰκέω , ὁ δέ ὑμέτερος κατασβέννυμι καί ἐν σκότος διαπορεύω κατά πᾶς ὁ οἰκέω ; ὅτι2 δέ πάλιν οὖον παρά ὁ ἀρχή σύ δίδωμι ὁ τοιοῦτος βούλομαι θυσία , ἀκούω τίς φημί Ἠσαΐας · τις ἐγώ πλῆθος ὁ θυσία σύ ; λέγω Κύριος . καί τίς ἐκζητέω οὗτος ἐκ ὁ χείρ σύ ; εἰμί δέ οὗτος παρά ὁ ἀρχή ζητέω , καί ὁ παλαιός πᾶς ὁ παρ´ σύ λάμπω πρῶτος εἄν εἰς ὁ πολιτεία ἄγω οὗτος . Πῶς οὖν οὗτος , φημί , ἐπιτρέπω ; ὁ ὑμέτερος συγκαταβαίνω ἀσθένεια . καί καθάπερ ἰατρός πυρέσσω εἶδον ἄνθρωπος δυσάρεστος τε καί ἀκαρτέρητος , ἐπιθυμέω ψυχροποσία καί ἀπειλέω εἰμί μή λαμβάνω ἑαυτοῦ ἀναιρέω , βούλομαι ὁ μείζων κωλύω κακός ὁ [ Ρ Βρόχος ] μικρός δίδωμι πρός ἀλλαγή τελευτή βίαιος · οὗτος δή καί ὁ θεός ποιέω . ἐπεί γάρ ὁράω μαίνομαι , ἄγχω , ἐπιθυμέω θυσία , καί παρασκευάζω εἰμί μή λαμβάνω αὐτομολέω πρός ὁ εἴδωλον , μᾶλλον δέ οὖον παρασκευάζω ἀλλά καί αὐτομολέω ἤδη , ἐπιτρέπω ὁ θυσία . καί ὅτι οὗτος εἰμί ὁ αἰτία ,