georgius-cedrenus.compendium-historiarum 132
λύπῃ καταποθεὶς ἔῤῥιψεν ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλασσαυ καὶ ἀπεπνίγη · ὅθεν καὶ Αἰγαῖον τὸ πέλαγος ὡνόμασται . Ὁ δὲ Θησεὺς τὴν Κρήτην ἐάσας , καταφρονήσας δὲ καὶ Ἀριάδνης , ἥτις ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ Διὸς παρεδρεύουσα παρθένος , ὥς φασι , τελευτᾷ , τῆς Θεσσαλίας βασιλεύσας ἠγάγετο γυναῖκα Φαίδραν Ἠ καὶ ἐσυκοφαντήθη ὡς Ἱππολύτῳ , υἱῷ μὲν Θησέως ἐκ παλλακῆς αὐτῆς δὲ προγονῷ , πορνικῶς μιγεῖσα . Ὁ μὲν οὗν Ἱππόλυτος ἔφιππος σύαγρον διώκων τοῦ ἴππου ἐξετινάχθη , τοῦ δὲ λώρου τοῦ χαλινοῦ περιελιχθέντος τοῖς δακτύλοις αὐτοῦ ἐσύρη ὑπὸ τοῦ ἵππου , καὶ τῇ ἕκτῃ ἡμέρᾳ τελευτᾷ . Ἐφ´ ᾧ ὁ Θησεὺς σφοδρῶς ἀνιαθεὶς , ἀλλὰ [ ό ] καὶ τὴν Φαίδραν καίτοι πολλὰ ἐξομνυμένην λοιδορήσας ἀπὸ ὄψεως ἐποίησεν . Αὐτὴ δὲ τῇ ὑπερβολῇ τῆς θλίθεως δεινοπαθήσασα ἐτεθνήκει . Τότε καὶ Εὐρυσθεὺς ἐκράτει τῶν Λακεδαιμονίων ἔτη μῤ´ καὶ ἄλλοι μετ´ αὐτὸν ηʹ . Τὰ δὲ πάντα ἔτη κατέσχεν ἡ αὐτῶν ἀρχὴ τκεʹ . Ὅτι ἐν τοῖς χρόνοις Σαοὺλ πρῶτον ἀγῶνα οἱ Πισαῖοι ἐν Ὀλυμπίᾳ κατεβάλοντο καὶ Διὶ Ὁλυμπίῳ κοσμικὴν πρώτην ἐπετέλεσαν ἑορτήν . Ἐντεῦθεν κατὰ τέσσαρα ἔτη τὸν ἀγῶνα καὶ τὴν ἑορτὴν ἐπιτελοῦντες , Ὀλυμπιάδας τὰς τετραετηρίδας καθεξῆς ἠρίθμουν . Ἐν οἷς χρόνοις καὶ Κορίνθιοι μετὰ τοὺς , Δακεδαιμονίους τοπαρχοῦντες Ἑλλήνων ἐβασίλευσαν τὰ πάντα ἔτη τιηʹ . Καὶ μετὰ Δάρδανον , τὸν Ἑλίου υἱὸν , καὶ τὸν Δαρδάνου υἱὸν Λαομέδοντα , Πρίαμος , ὁ Λαομέδοντος , τῆς Φρυγῶν χώρας ἀνηγορεύετο βασιλεύς . Τότε καὶ τὸ Δάρδανον καὶ τὸ Ἵλιον καὶ ἡ Γροία καὶ ἡ πᾶσα χώρα Φρυγίας ἐπὶ τῶν ἡμερῶν ἐκπεπολιόρκηται Πριάμου . Ἡ δὲ αἰτία τῆς καταδῃώσεως Ἀλέξανδρος ὁ καὶ Πάρις . Τούτου γὰρ γεννηθέντος ὑπὸ Πριάμου χρησμὸς αὐτῷ ἀναδέδοται τοιοῦτος · « Ἐτέχθη σοι Πάρις δύσπαρις · τριακοντούτης γὰρ γενόμενος ὀλέσει βασιλείαν Φρυγῶν . » Εὐθὺς οὐν ὁ Πρίαμος Ἀλέξανδρον μετονομάσας ἔπεμψεν εἰς ἀγρὸν , Μανδρῶ λεγόμενον , γαλακτοτροφηθῆναι καὶ αὐξηθῆναι παρὰ γηπόνῳ τινί , ἄχρις οὗ τὰ τριάκοντα ἔτη τοῦ χρησμοῦ παρέλθῃ . Ἐποίησε δὲ καὶ τεῖχος μέγα ἐν τῷ ἀγρῷ , ὃ καὶ Πάριον ὡνόμασεν . Ἐκεῖ ὁ Πάρις διάγων , εὐμαθής τε περὶ τὰ γράμματα γενόμενος καὶ παιδείας οὐ τῆς τυχούσης μετασχὼν , ἐγκωμιαστικὸν λόγον καὶ ὕμνον εἰς τὴν Ἀφροδίτην διετάξατο , τὴν ἐπιθυμίαν αὐτὴν λέγων εἶναι , ἐξ ἧς καὶ τέκνα καὶ σοφίαν καὶ τέχνας ἐν λογικοῖς καὶ ἀλόγοις ἀποτίκτεσθαι , καὶ αὐτὴν ἐν συγκρίσει τὴν Ἀφροδίτην Παλλάδος προέκρινε καὶ Ἥρας . Διὸ καὶ ἐμυθεύσαντο τοῦτον κριτὴν τῶν τριῶν γενόμενον τῇ Ἀφροδίτῃ τὸ μῆλον ἤγουν τὴν νίκην ὡς τῶν ἄλλων κρείττονι βραβεῦσαι . Μετὰ δὲ τοὺς τριάκοντα χρόνους λογισάμενος ὁ Πρίαμος τὸν περὶ αὐτοῦ χρησμὸν παρελθεῖν , καταφρονήσας προσηγάγετοαὐτόν . Γράμματά τε καὶ δῶρα καὶ θυσίας ἐπιδοὺς μετὰ καὶ ἐνατὸν νεανίσκων Φρυγῶν πρὸς τοὺς τοπάρχας Εὐρώπης διαβῆναι κελεύει καὶ τῷ Δαφναίῳ Ἀπόλλωνι θῦσαι , καὶ πρῶτον ἐν τῇ Σπάρτῃ πόλει τῆς Ἑλλάδος ἐλθεῖν , ὑπὸ Μενελάῳ τότε βασιλευομένῃ , ὃς υἱὸς μὲν Πλεισθένους ἦν ἀληθῶς , ὑπὸ δὲ Ἀτρεῖ βασιλεῖ τῶν Ἀργείων , ἅμα τῷ υἱῷ αὐτοῦ Ἀγαμέμνονι ἀνατραφεὶς
Lemmas: λύπη καταπίνω ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς ὁ θάλασσα καί ἀποπνίγω · ὅθεν καί Αἰγαῖον ὁ πέλαγος ὀνομάζω . ὁ δέ Θησεύς ὁ Κρήτη ἐάω , καταφρονέω δέ καί Ἀριάδνη , ὅστις ἐν ὁ ἱερός ὁ Ζεύς παρεδρεύω παρθένος , ὅς φημί , τελευτάω , ὁ Θεσσαλία βασιλεύω ἄγω γυνή Φαίδρα ὁ καί συκοφαντέω ὡς Ἱππόλυτος , υἱός μέν Θησεύς ἐκ παλλακή αὐτός δέ πρόγονος , πορνικός μίγνυμι . ὁ μέν ἐν Ἱππόλυτος Ἔφιππος σύαγρος διώκω ὁ ἵππος ἐκτινάσσω , ὁ δέ λῶρος ὁ χαλινός περιελίσσω ὁ δάκτυλος αὐτός σύρω ὑπό ὁ ἵππος , καί ὁ ἕκτος ἡμέρα τελευτάω . Ἐφ´ ὅς ὁ Θησεύς σφοδρός ἀνιάω , ἀλλά [ ὅς ] καί ὁ Φαίδρα καίτοι πολύς ἐξόμνυμι λοιδορέω ἀπό ὄψις ποιέω . αὐτός δέ ὁ ὑπερβολή ὁ θλίθεως δεινοπαθέω θνῄσκω . τότε καί Εὐρυσθεύς κρατέω ὁ Λακεδαιμόνιος ἔτος μῤ´ καί ἄλλος μετέ αὐτός ἤ . ὁ δέ πᾶς ἔτος κατέχω ὁ αὐτός ἀρχή Τκεῖ . ὅτι2 ἐν ὁ χρόνος Σαῦλος πρῶτος ἀγών ὁ Πισαῖος ἐν Ὀλυμπία καταβάλλω καί Ζεύς Ὀλύμπιος κοσμικός πρῶτος ἐπιτελέω ἑορτή . ἐντεῦθεν κατά τέσσαρες ἔτος ὁ ἀγών καί ὁ ἑορτή ἐπιτελέω , Ὀλυμπιάς ὁ τετραετηρίδα καθεξῆς ἀριθμέω . ἐν ὅς χρόνος καί Κορίνθιος μετά ὁ , Δακεδαιμονίους τοπαρχέω Ἕλλην βασιλεύω ὁ πᾶς ἔτος τιηʹ . καί μετά Δάρδανος , ὁ Ἕλιος υἱός , καί ὁ Δάρδανος υἱός Λαομέδων , Πρίαμος , ὁ Λαομέδων , ὁ Φρύξ χώρα ἀναγορεύω βασιλεύς . τότε καί ὁ Δάρδανος καί ὁ Ἴλιον καί ὁ Γροία καί ὁ πᾶς χώρα Φρυγία ἐπί ὁ ἡμέρα ἐκπολιορκέω Πρίαμος . ὁ δέ αἰτία ὁ καταδῃώσεως Ἀλέξανδρος ὁ καί Πάρις . οὗτος γάρ γεννάω ὑπό Πρίαμος χρησμός αὐτός ἀναδίδωμι τοιοῦτος · « τίκτω σύ Πάρις δύσπαρις · τριακονταέτης γάρ γίγνομαι ὄλλυμι βασίλειος Φρύξ . » εὐθύς ὀν ὁ Πρίαμος Ἀλέξανδρος μετονομάζω πέμπω εἰς ἀγρός , Μάνδρα λέγω , γαλακτοτροφέω καί αὐξάνω παρά γήφονος τις , ἄχρι ὅς ὁ τριάκοντα ἔτος ὁ χρησμός παρέρχομαι . ποιέω δέ καί τεῖχος μέγας ἐν ὁ ἀγρός , ὅς καί Πάριον ὀνομάζω . ἐκεῖ ὁ Πάρις Διάγων , εὐμαθής τε περί ὁ γράμμα γίγνομαι καί παιδεία οὖον ὁ τυγχάνω μετέχω , ἐγκωμιαστικός λόγος καί ὕμνος εἰς ὁ Ἀφροδίτη διατάσσω , ὁ ἐπιθυμία αὐτός λέγω εἰμί , ἐκ ὅς καί τέκνον καί σοφία καί τέχνη ἐν λογικός καί ἄλογος ἀποτίκτω , καί αὐτός ἐν σύγκρισις ὁ Ἀφροδίτη Παλλάς προκρίνω καί Ἥρα . Διὸ καί μυθεύω οὗτος κριτής ὁ τρεῖς γίγνομαι ὁ Ἀφροδίτη ὁ μῆλον ἤγουν ὁ Νίκη ὡς ὁ ἄλλος ἀγαθός βραβεύω . μετά δέ ὁ τριάκοντα χρόνος λογίζομαι ὁ Πρίαμος ὁ περί αὐτός χρησμός παρέρχομαι , καταφρονέω προσάγω . Γράμμα τε καί Δῶρα καί θυσία ἐπιδίδωμι μετά καί νάω νεανίσκος Φρύξ πρός ὁ τοπάρχης Εὐρώπη διαβαίνω κελεύω καί ὁ δαφναῖος Ἀπόλλων θύω , καί πρῶτος ἐν ὁ Σπάρτη πόλις ὁ Ἑλλάς ἔρχομαι , ὑπό Μενέλαος τότε βασιλεύω , ὅς υἱός μέν Πλεισθένης εἰμί ἀληθής , ὑπό δέ Ἀτρεύς βασιλεύς ὁ Ἀργεῖος , ἅμα ὁ υἱός αὐτός Ἀγαμέμνων ἀνατρέφω