georgius-cedrenus.compendium-historiarum 252
τὴν διαθήκην μου διὰ στόματός σου ; Πτύξας τὸ βιβλίον ἐκάθισεν μετὰ κλαυθμοῦ καὶ δακρύων , πάντων ὁμοῦ συγκλαιόντων αὐτῷ , Εἰσὶ δὲ καὶ ἕτερα τὰ περὶ αὐτοῦ λεγόμενά τε καὶ ψδόμενα διὰ τὸ πλῆθος τῆς γνώσεως αὐτοῦ καὶ συντάξεως τῶν βιβλίων · ὅθεν καὶ συντακτικὸς ὠνομάσθη διὰ τὸ πολλὰ πεποιηκέναι βιβλία , μὴ ἀκούων , ὡς ἔοικε , τοῦ σοφωτάτου Σολομῶντος λέγοντος , Υἱὲ , φύλασσε τοῦ μὴ ποιεῖν βιβλία πολλὰ , καὶ μὴ σπεῦδε ἐπὶ στόματί σου , καὶ καρδία σου μὴ ταχυνάτω τοῦ ἐξενεγκεῖν λόγον ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ , ὅτι ὁ Θεὸς ἐν οὐρανῷ ἄνω καὶ σὺ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω . Διὰ τοῦτο ἔστωσαν οἶ λόγοι σου ὀλίγοι · εἰσὶ γὰρ λόγοι πολλοὶ πληθύνοντες ματαιότητος . Καὶ μὴ γίνου δίκαιος πολύ · ἔστι γὰρ δίκαιος ἀπολλύμενος ἐν δικαιοσύνῃ αὐτοῦ . Καὶ μὴ σοφίζου περισσὰ , μή ποτε ἀσεβήσῃς . Ταύτας τοίνυν παραγραψάμενος τὰς ἰερὰς παραινέσεις καὶ παραγκωνισάμενος , οὐδὲ τοῦ θεσπεσίου προσέσχε Παύλου τῇ ἐννοίᾳ τε καὶ συνέσει ἐν τοῖς σωντάγμασιν . Ὁ γὰρ τρισμακάριος Παῦλος ἐν παρασκευῇ λόγων παντοδαπῶν βραχυτότας ἐπιστολὰς τῇ γραφῇ παραδέδωκε , καίτοι μυρία καὶ ἀπόρρητα λέγειν ἔχων , ἅτε τὰ μέχρις οὐρανοῦ τρίτου θεωρήματα ἐπιφθάσας , ἐπ´ αὐτὸν δὲ τὸν θεοπρεπῆ παράδεισον ἀναρπασθεὶς καὶ τῶν ἐκεῖσε ἀνεκφράστων ῥημάτων ἀκοῦσαι ἀξιωθείς . Καὶ μέντοι οὐδ´ οἱ λοιποὶ τοῦ Χριστοῦ φοιτηταὶ , δώδεκα μὲν ἀπόστολοι , οἱ δὲ μαθηταὶ καὶ ἄλλοι πρὸς τούτοις μυρίοι , οὐκ ἄπειροι λόγων ἐτύγχανον · καὶ ὅμως οὖν ἐξ ἁπάντων τῶν τοῦ Κυρίου διατριβῶν τὰ ὑπομνήματα Ματθαῖος ἡμῖν καὶ Ἰωάννης καταλελοίπασιν , οὓς καὶ ἐπάναγκες ἐπὶ τὸ γράφειν ἐλθεῖν κατέχει λόγος , ὥσπερ καὶ Μάρκον καὶ Λουκᾶν ὕστερον . Διὸ δή φησιν ὁ μέγας Μάξιμος · Ὁ λόγος συγγραφόμενος ἢ πρὸς τὴν ἑαυτοῦ ὑπόμνησιν συγγράφεται , ἢ πρὸς ὠφέλειαν ἐτέρων , ἢ καὶ ἄμφω , ἢ πρὸς βλάβην τινῶν , ἢ πρὸς ἀπόδειξιν , ἢ ἐξ ἀνάγκης . Μετὰ δὲ Σεβῆρον ἐβασίλευσεν Ἀντωνῖνος υἱὸς Σὲβήρου καὶ Γέτας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ μῆνας δύο . Καὶ σφάξας τὸν ἴδιον ἀδελφὸν ἐν τῷ κόλπῳ τῆς μητρὸς ἐμονάρχησεν ἔτη ϛʹ . Σεραπίων δέ τις μαθηματικὸς ἔλεγεν ὡς τεθνήξεται οὐκ εἰς μακρὰν Ἀντωνῖνος καὶ Μακρῖνος αὐτὸν διαδέξεται , καὶ ἔδειξεν αὐτὸν τῷ δακτύλῳ παρεστῶτα [ . ὸθ ] μετὰ τῆς συγκλήτου . Ὁδὲ ὑπὸ θυμοῦ , μᾶλλον δὲ ὑπὸ τῆς τύχης , οὐ συνἦκε τὸ πρόσωπον Μακρίνου , ἀλλ´ ἕτερον τὸν πλησίον ἐκέλευσεν ἀποκτανθῆναι . Ὁ δὲ Μακρῖνος ἐσπούδασε τὸν Ἀντωνῖνον προκαταλαβεῖν · ὃν ἀπὸ τοῦ ἵππου κατελθόντα ἐν κυνηγίῳ εἰς ἀπόπατον , ἑκατόνταρχον ἀποστείλας τοῦτον τῷ ξίφει ἀνεῖλεν , εἰπὼν πρὸς αὐτόν · Ὡς σὺ τὸν ἀδελφὸν ἀπέσφαξας , οὕτως κἀγὼ , σέ . Ἐπὶ τούτου πρῶτος ἐπίσκοπος κατέστη Βυζαντίου Φιλάδελφος , ἔτη τρία · πρώην γὰρ προῖστατο τῆς Ἐκκλησίας ἔτη ηʹ πρεσβύτερός τις . Μετὰ Ἀντωνῖνον ἐβασίλευσε Μακρῖνος , ὅς ἦν τὸ
Lemmas: ὁ διαθήκη ἐγώ διά στόμα σύ ; πτύσσω ὁ βιβλίον καθίζω μετά κλαυθμός καί δάκρυ , πᾶς ὁμοῦ συγκλαίω αὐτός , εἰσί δέ καί ἕτερος ὁ περί αὐτός λέγω τε καί ψδόμενα διά ὁ πλῆθος ὁ γνῶσις αὐτός καί σύνταξις ὁ βιβλίον · ὅθεν καί συντακτικός ὀνομάζω διά ὁ πολύς ποιέω βιβλίον , μή ἀκούω , ὡς ἔοικα , ὁ σοφός Σολομών λέγω , υἱός , φυλάσσω ὁ μή ποιέω βιβλίον πολύς , καί μή σπεύδω ἐπί στόμα σύ , καί καρδία σύ μή ταχύνω ὁ ἐκφέρω λόγος ἀπό πρόσωπον ὁ Θεός , ὅτι ὁ θεός ἐν οὐρανός ἄνω καί σύ ἐπί ὁ γῆ κάτω . Ζεύς οὗτος εἰμί οἶς λόγος σύ ὀλίγος · εἰμί γάρ λόγος πολύς πληθύνω ματαιότης . καί μή γίγνομαι δίκαιος πολύς · εἰμί γάρ δίκαιος ἀπόλλυμι ἐν δικαιοσύνη αὐτός . καί μή σοφίζω περισσός , μή ποτός ἀσεβέω . οὗτος τοίνυν παραγράφω ὁ ἱερός παραίνεσις καί παραγκωνίζω , οὐδέ ὁ θεσπέσιος προσέχω Παῦλος ὁ ἔννοια τε καί σύνεσις ἐν ὁ σωντάγμασιν . ὁ γάρ τρισμακάριος Παῦλος ἐν παρασκευή λόγος παντοδαπής βραχύς ἐπιστολή ὁ γράφω παραδίδωμι , καίτοι μυρίος καί ἀπόρρητος λέγω ἔχω , ἅτε ὁ μέχρι οὐρανός τρίτος θεώρημα ἐπιφθάνω , ἐπι αὐτός δέ ὁ θεοπρεπής παράδεισος ἀναρπάζω καί ὁ ἐκεῖσε ανέκφραστος ῥῆμα ἀκούω ἀξιόω . καί μέντοι οὐδός ὁ λοιπός ὁ Χριστός φοιτητής , δώδεκα μέν ἀπόστολος , ὁ δέ μαθητής καί ἄλλος πρός οὗτος μυρίος , οὐ ἤπειρος λόγος τυγχάνω · καί ὅμως οὖν ἐκ ἅπας ὁ ὁ κύριος διατριβή ὁ ὑπόμνημα Ματθαῖος ἐγώ καί Ἰωάννης καταλείπω , ὅς καί ἐπανάγκης ἐπί ὁ γράφω ἔρχομαι κατέχω λόγος , ὥσπερ καί Μᾶρκος καί Λουκᾶς ὕστερος . Διὸ δή φημί ὁ μέγας Μάξιμος · ὁ λόγος συγγράφω ἢ πρός ὁ ἑαυτοῦ ὑπόμνησις συγγράφω , ἢ πρός ὠφέλεια ἕτερος , ἢ καί ἄμφω , ἢ πρός βλάβη τις , ἢ πρός ἀπόδειξις , ἢ ἐκ ἀνάγκη . μετά δέ Σεβῆρος βασιλεύω Ἀντωνῖνος υἱός Σὲβήρου καί Γέτης ὁ ἀδελφός αὐτός μείς δύο . καί σφάζω ὁ ἴδιος ἀδελφός ἐν ὁ κόλπος ὁ μήτηρ μοναρχέω ἔτος ϛυʹ . Σεραπίων δέ τις μαθηματικός λέγω ὡς θνῄσκω οὐ εἰς μακράν Ἀντωνῖνος καί Μακρῖνος αὐτός διαδέχομαι , καί δείκνυμι αὐτός ὁ δάκτυλος παρίστημι [ . τίθημι ] μετά ὁ σύγκλητος . ὁδός ὑπό θυμός , μᾶλλον δέ ὑπό ὁ τυγχάνω , οὖον συνίημι ὁ πρόσωπον Μακρῖνος , ἀλ ἕτερος ὁ πλησίος κελεύω ἀποκτείνω . ὁ δέ Μακρῖνος σπουδάζω ὁ Ἀντωνῖνος προκαταλαμβάνω · ὅς ἀπό ὁ ἵππος κατέρχομαι ἐν κυνήγιον εἰς ἀπόπατος , ἑκατόνταρχος ἀποστέλλω οὗτος ὁ ξίφος ἀναιρέω , εἶπον πρός αὐτός · ὡς σύ ὁ ἀδελφός ἀποσφάζω , οὕτως ἐγώ , σός . ἐπί οὗτος πρῶτος ἐπίσκοπος καθίστημι Βυζάντιον Φιλάδελφος , ἔτος τρεῖς · πρώην γάρ προΐστημι ὁ ἐκκλησία ἔτος ἤ πρέσβυς τις . μετά Ἀντωνῖνος βασιλεύω Μακρῖνος , ὅς εἰμί ὁ