georgius-cedrenus.compendium-historiarum 186
ἀειπαρθένου γέννησιν δι´ ἡμᾶς κατεδέξατο . Ὁ δ αὐτός φησιν Εὐσέβιος ὅτι οὖτος ὁ Αὔγουστος ἀπελθὼν εἰς Δελφοὺς ἠρώτησε τίς μετ´ αὐτὸν βασιλεύσει · τοῦ δὲ Πυθίου μηδὲν ἀποκρινομένου , καὶ τοῦ Αὐγούστου πάλιν ἐρωτήσαντος διὰ τί σιγᾷ τὸ μαντεῖον , ἔφη ἡ Πυθία ταῦτα · Παῖς Ἐβραῖος κέλεταίμε , Θεὸς μακάρεσσιν ἀνάσσων , Τόνδε δόμον προλιπεῖν καὶ ὁδὸν αὗθις ἱκέσθαι . Ἄπιθι λοιπὸν ἐκ δόμων ἡμετέρων . Τῷ δὲ εφϛʹ ἕτει ἀπὸ κτίσεως κόσμου , μβʹ δὲ Αὐγούστου ἐξῆλθε δόγμα παρ´ αὐτοῦ ἀπογράφεσθαι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην . Ἐν ῷ ἔτει καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐγεννήθη , Ἡρώδου βασιλεύοντος , τῆς Ἰουδαίας , ὃν ὁ Καῖσαρ Αὔγουστος προεχειρίσατο . Οὗτος ὁ Καῖσαρ τὸν κόσμον ἑαυτῷ ἅπαντα καθυποτάξας , ἐν τῷ μέλλειν αὐτὸν ἐν Ῥώμη ὄντα ἀποβιῶναι , παρηγγύνσε τοὺς ἐν τέλει πάντας ἐν τῇ τελευτῇ αὐτοῦ χεῖρας κροτῆσαι καὶ γελάσαι ὡς ἐπὶ ἐμοῦ τελευτῆς . Τοῦτο δὲ ποιῆσαι διωρίσατο ἀποσκώπτων εἰς τὸν ἀνθρώπινον βίον ὡς γέλωτος ἄξιον . ρ.ΛΘ ] Ὅτι Ἡρώδης οὐ μόνον διὰ τοὺς ἐν Βηθλεὲμ ἀναιρεθέντας ἐπὶ τῇ κατὰ τοῦ Χριστοῦ μανίᾳ παῖδας παιδοκτόνος ὀνομάζεται , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ τοὺς ἰδίους τρεῖς υἱοὺς ἀποκτεῖναι , καὶ τὴν μητέρα τούτοις ἐπισφάξαι , καὶ τὸν τῆς γυναικὸς ἀδελφὸν ἑτέρους τε πολλοὺς τῶν οἰκείων καὶ πλῆθος οὐκ ὁλίγων Ἰουδαίων ἀποκτεῖναι ἐν τῇ αὐτοῦ τελευτῇ . Ἰστέον δὲ ὅτι τρεῖς ἔσχεν ὁ μέγας Ἡρώδης υἱοὺς , Ἡρώδην τὸν καὶ Ἀντίπαν , τὸν ἀποτεμόντα τὸν Πρόδρομον , ἐφ´ οὗ καὶ ὁ Κύριος ἐσταυρώθη ἐπὶ Τιβερίου Καίσαρος , Ἡρώδην τὸν καὶ Φίλιππον , ᾧ πρώτως Ἡρωδιὰς ἐγαμήθη , ἐξ ἦς ἔσχε θυγατέρα Σαλώμην τὴν καὶ ὀρχησαμένην , καὶ Ἡρώδην τὸν καὶ Ἀγρίππαν , τὸν ἀνελόντα τὸν Ζεβεδαίου Ἰάκωβον . Ὅτι Ἡρώδης ὁ μέγας τέθνηκεν ἐβδομήκοντα ἔτη ζήσας , ἐξ ὧν ἐβασίλευσε τῆς Ἰουδαίας ἔτη λζʹ παρανόμως . Ἐπὶ αὐτοῦ γὰρ ἡ πρόῤῥησις τοῦ παοριάρχου Ἰακὼβ ἐπληρώθη ἡ λέγουσα · « Οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ , ἕως ἂν ἔλθῃ ὃ ἀπόκειται , » ἥτοι ὁ Χριστός . Πρῶτος γὰρ ἀλλόφυλος Ἡρώδης Ἰουδαίων ἦρξεν , Ἄραψ ὤν Ἱδουμαῖος , καὶ πρῶτος ἀλλόφυλον ἀρχιερέα καὶ´ ἔστησε , τὸν Ἀνάνιλον , ὡς Ἰώσηπος λέγει Ὅτι Ἡρώδης ὁ μιαιφόνος πρὸς ταῖς πολλαῖς τῶν συγγενῶν φονοκτονίαις ἀναιρεῖ καὶ Ὑρκανὸν τὸν πάλαι ἀρχιερέα καὶ τὸν τούτου υἱὸν καὶ τὴν τούτου ἀδελφὴν , ἑαυτοῦ δὲ γυναῖκα , τοὺς δύο οἰκείους υἱοὺς εἰς ἄνδρας τελοῦντας , καὶ τὴν πενθερὰν , ἔτι δὲ Σαλώμης τῆς ἰδίας ἀδελφῆς τὸν ἄνδρα · γήμαντος δὲ αὐτὴν ἑτέρου , καὶ τοῦτον προστίθησι , πρὸς δὲ καὶ τοὺς ὑφηγητὰς τῶν ἱερῶν νόμων , καὶ τοὺς τῶν πατρίων ζηλωτάς . Θεηλάτῳ δὲ πληγῇ καὶ ὕδρωπι συσχεθεὶς σκώληκας ἀπὸ τοῦ σώματος ἐξέβρασε , καὶ οὕτως δεινῶς ὀδυνώμενος τέθνηκεν .
Lemmas: ἀειπάρθενος γέννησις δις ἐγώ καταδέχομαι . ὁ δ αὐτός φημί Εὐσέβιος ὅτι οὗτος ὁ Αὔγουστος ἀπέρχομαι εἰς Δελφοί ἐρωτάω τίς μετέ αὐτός βασιλεύω · ὁ δέ Πύθιος μηδείς ἀποκρίνω , καί ὁ Αὔγουστος πάλιν ἐρωτάω διά τίς σιγάω ὁ μαντεῖος , φημί ὁ Πυθία οὗτος · Παῖς Ἑβραῖος κέλεταίμε , θεός μάκαρ ἀνάσσω , ὅδε δόμος προλείπω καί ὁδός αὖθις ἱκνέομαι . ἄπειμι λοιπός ἐκ δόμος ἡμέτερος . ὁ δέ εφϛʹ ἔτος ἀπό κτίσις κόσμος , μβʹ δέ Αὔγουστος ἐξέρχομαι δόγμα παρ´ αὐτός ἀπογράφω πᾶς ὁ οἰκέω . ἐν ῷ ἔτος καί ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός γεννάω , Ἡρώδης βασιλεύω , ὁ Ἰουδαῖος , ὅς ὁ Καῖσαρ Αὔγουστος προχειρίζω . οὗτος ὁ Καῖσαρ ὁ κόσμος ἑαυτοῦ ἅπας καθυποτάσσω , ἐν ὁ μέλλω αὐτός ἐν Ῥώμη εἰμί ἀποβιόω , παρηγγύνσε ὁ ἐν τέλος πᾶς ἐν ὁ τελευτή αὐτός χείρ κροτέω καί γελάω ὡς ἐπί ἐγώ τελευτή . οὗτος δέ ποιέω διορίζω ἀποσκώπτω εἰς ὁ ἀνθρώπινος βίος ὡς γέλως ἄξιος . ρ.ΛΘ ] ὅτι2 Ἡρῴδης οὖον μόνος διά ὁ ἐν Βηθλεέμ ἀναιρέω ἐπί ὁ κατά ὁ Χριστός μανία παῖς παιδοκτόνος ὀνομάζω , ἀλλά καί διά ὁ ὁ ἴδιος τρεῖς υἱός ἀποκτείνω , καί ὁ μήτηρ οὗτος ἐπισφάζω , καί ὁ ὁ γυνή ἀδελφός ἕτερος τε πολύς ὁ οἰκέω καί πλῆθος οὐ ὀλίγος Ἰουδαῖος ἀποκτείνω ἐν ὁ αὐτός τελευτή . ἰστέον δέ ὅτι τρεῖς ἔχω ὁ μέγας Ἡρῴδης υἱός , Ἡρώδης ὁ καί Ἀντίπατρος , ὁ ἀποτέμνω ὁ πρόδρομος , ἐφίημι ὅς καί ὁ Κύριος σταυρόω ἐπί Τιβέριος Καῖσαρ , Ἡρώδης ὁ καί Φίλιππος , ὅς πρῶτος Ἡρωδιάς γαμέω , ἐκ εἰμί ἔχω θυγάτηρ Σαλώμη ὁ καί ὀρχέομαι , καί Ἡρώδης ὁ καί Ἀγρίππας , ὁ ἀναιρέω ὁ Ζεβεδαῖος Ἰάκωβος . ὅτι2 Ἡρῴδης ὁ μέγας θνῄσκω ἐβδομήκοντα ἔτος ζῶ , ἐκ ὅς βασιλεύω ὁ Ἰουδαῖος ἔτος λζʹ παρανόμως . ἐπί αὐτός γάρ ὁ πρόρρησις ὁ παοριαρχω Ἰακώβ πληρόω ὁ λέγω · « οὐ ἔκλειψις ἄρχω ἐκ Ἰούδας καί ἡγέομαι ἐκ ὁ μηρός αὐτός , ἠώς εἄν ἔρχομαι ὅς ἀπόκειμαι , » ἤτοι ὁ Χριστός . Πρῶτος γάρ ἀλλόφυλος Ἡρῴδης Ἰουδαῖος ἄρχω , Ἄραψ εἰμί Ἰδουμαῖος , καί πρῶτος ἀλλόφυλος ἀρχιερεύς καί ἵστημι , ὁ Ἀνάνηλος , ὡς Ἰώσηπος λέγω ὅτι2 Ἡρῴδης ὁ μιαιφόνος πρός ὁ πολύς ὁ συγγενής φονοκτονία ἀναιρέω καί Ὑρκανός ὁ πάλαι ἀρχιερεύς καί ὁ οὗτος υἱός καί ὁ οὗτος ἀδελφή , ἑαυτοῦ δέ γυνή , ὁ δύο οἰκεῖος υἱός εἰς ἀνήρ τελέω , καί ὁ πενθερά , ἔτι δέ Σαλώμη ὁ ἴδιος ἀδελφός ὁ ἀνήρ · γαμέω δέ αὐτός ἕτερος , καί οὗτος προστίθημι , πρός δέ καί ὁ ὑφηγητής ὁ ἱερός νόμος , καί ὁ ὁ πάτριος ζηλωτής . θεήλατος δέ πλήσσω καί ὕδρωψ συνέχω σκώληξ ἀπό ὁ σῶμα ἐκβράζω , καί οὕτως δεινῶς ὀδυνάω θνῄσκω .