georgius-cedrenus.compendium-historiarum 557
τῆς πλευρᾶς , Καὶ ὁ μὲν εὐθέως περιδινηθεὶς , τῶ ἀλγήματι κατεῤῥύη τοῦ ἴππου , τῶν δὲ σὺν αὐτῷ τις ακονίτζης τούτῳ ἦν τὸ ἐπώνυμον ) τοῦ ἵππου ῥίας ἑαυτὸν ἐπιμελείας ἠξίου τὸν πεσόντα , τοῖς τε οἰκείοις γόνασι τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ἐπιθείς καὶ τὸ συμβὰν ὀδυρόμενος . Ἐν τοσούτῳ δὲ προσγίνονται τῷ Πουλάδη καὶ ἕτεροι , καὶ καθαλλόμενοι ἐκ τῶν ἵππων τὴν τοῦ Χρυσόχειρος ἀποτέμνουσι κεφαλὴν ἤδη θανατῶντος καὶ ἐκλιμπάνοντος . Δεσμοῦσι δὲ καὶ τὸν Διακονίτζην καὶ τοῖς ἄλλοις αἰχμαλώτοις συγκαταλέγουσιν . Εὐθὺς οὖν εὐαγγέλια πρὸς τὸν βασιλέα ἐκπέμπονται , μεθ´ ὧν ἦν καὶ ἡ τοῦ Χρυσόχειρος κεφαλή . Πεσόντος ὧν τοῦ Χρυσόχειρος συναπεμαράνθη πᾶσα ἡ ἀνθοῦσα τῆς Τεφρικῆς εὐανδρία . Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν Τεφρικὴν τοιοῦτον ἔσχε τὸ τέλος , καὶ ἐν ὥρᾳ μιᾷ ἡ ἐπὶ μεῖζον δόξης ἀρθεῖσα ὕψος τῶν Μανιχαίων πληθὺς ὡσεὶ καπνὸς διελύθη . Ἰγνατίου δὲ τοῦ πατριάρχου τὴν παροῦσαν μεταλ λαέαμένου ζωὴν , ἀπέδωκεν αὐθις τὴν Ἐκκλησίαν Φτίω ὁ βασιλεύς . Κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν ἐπιβουλὴ μηνύεται τῷ βασιλεῖ παρά τινος τῶν συνωμοτῶν , ἔξαρχον ἔχουσα τὸν πατρίκιον Ῥωμανὸν τὸν Κουρκούαν . Καὶ δὴ συλληφθέντων τῶν ἐπιβουλευσάντων ὁ μὲν Κουρκούας ἐπηρώθη τοὺς ὁφθαλμοὺς , οἱ δὲ λοιποὶ τυφθέντες καὶ καρέντες ἐξωρίσθησαν . Ὁ αὐτὸς βασιλεὺς καὶ τὸ Λοῦλον φρούριον ὑπὸ Σαρακηνῶν κατεχόμενον ἀνεκτήσατο . Προσέθετο δὲ αὐτῷ καὶ τὸ Μελοῦος , καὶ δεσπότην τὸν βασιλέα ἀνηγόρευεν . Ἐξεπόρθησε δὲ καὶ τὴν τῶν Μανιχαίων μητρόπολιν τὴν Κάμειαν δι´ ἑαυτοῦ . ἔαρος δὲ ἤδη λάμποντος , τὸν πρεσβύτερον τῶν υἱῶν εἰληφώς Κωνσταντῖνον ἐκστρατεύει κατὰ Συρίας . Καὶ τὴν πρὸς τῷ Ἀργαίῳ Καισάρειαν τὴν πρώτην καταλαβὼν τῶν Καππαδοκῶν . ἐκεῖσέ τε αὐλισάμενος , τὴν μὲν ἄλλην πληθὺν τακτικαῖς ἐξεπόνει μελέταις , μοῖραν δὲ τοῦ στρατοῦ ἀποτεμὼν κατόπτας ἐξέπεμψεν . Αὐτὸς δὲ κατόπιν ἐφείπετο . Οἱ δὲ προόπται καὶ πρόδρομοι τὰς ἐρήμους ὀξέως διαδραμόντες φρούριον τὸ λεγόμενον Ξυλόκαστρον καὶ τὸ ἕτερον τὸ καλούμενον Φυρόκαστρον ἐξεπόρθησαν , καὶ τοὺς ἐνοίκους τούτων ἠνδραποδίσαντο . Ἐφ´ οἱς καταπλαγέντες οἱ τὸ τοῦ Φαλακροῦ λεγόμενον κάστρον οἰκοῦντες ἑκουσίως προσεχώρησαν τοῖς Ῥωμαίοις . Ὁ δὲ τοῦ Ἄμβρωνος υἱὸς Ἀπάβδελε , ὁ τῆς Ἀναβάρζης ἀμηρᾶς , ἕως μὲν μακρὰν ἀπεῖχεν Δ βασιλεὺς,[Ρ . ὥΤά ] βαρβαρικῶς ἐθρασύνετο , ἐπεὶ δὲ ἦγγιζε , τῷ τῶν Μελιτηνῶν στίφει συμμίξας φυγῇτὴν μετ´ αὐτοῦ σωτηρίαν ἐπραγματεύσατο . Ὁ δὲ βασιλεὺς τήν τε Κασάμαν ἐξεπόρθησε καὶ τὴν Καρβὰν τὴν Ἀρδαλάν τε καὶ τὴν Ἐρημοσυκέαν , ὁπηνίκα καὶ Σίμας ἐκεῖνος ὁ τοῦ Ταὴλ , τὰς δυσχωρίας κατέχων τοῦ Ταύρου καὶ ἐξ ἐφόδου τὰς τῶν Ῥωμαίων λυμαινόμενος ἐσχατιὰς , πρὸς τὸν βασιλέα κατέφυγε . Μετὰ ταῦτα τὸν Ὁνοπνίκτην λεγόμενον ποταμὸν καὶ τὸν Σάρδον διαπεράσας ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ στρατοῦ ἦλθεν εἰς Κουκουσὸν , καὶ τὰς ἐκεῖ λόχμας ἀποκαθάρας καὶ τὴν ἄβατον εὐπόρευτον πεποιηκὼς τῶν ἐνταῦθα
Lemmas: ὁ πλευρά , καί ὁ μέν εὐθύς περιδινέω , ὁ ἄλγημα καταρρέω ὁ ἵππος , ὁ δέ σύν αὐτός τις ακονίτζης οὗτος εἰμί ὁ ἐπώνυμος ) ὁ ἵππος ῥίος ἑαυτοῦ ἐπιμέλεια ἀξιόω ὁ πίπτω , ὁ τε οἰκέω γόνυ ὁ ἐκεῖνος κεφαλή ἐπιτίθημι καί ὁ συμβαίνω ὀδύρομαι . ἐν τοσοῦτος δέ προσγίγνομαι ὁ Πουλάδη καί ἕτερος , καί καθάλλομαι ἐκ ὁ ἵππος ὁ ὁ χρυσοχειρ ἀποτέμνω κεφαλή ἤδη θανατάω καί ἐκλείπω . δεσμέω δέ καί ὁ Διακονίτζην καί ὁ ἄλλος αἰχμάλωτος συγκαταλέγω . εὐθύς οὖν εὐαγγέλιον πρός ὁ βασιλεύς ἐκπέμπω , μεθ´ ὅς εἰμί καί ὁ ὁ χρυσοχειρ κεφαλή . πίπτω ὅς ὁ χρυσοχειρ συναπομαραίνω πᾶς ὁ ἀνθέω ὁ τεφρικεω Εὐανδρία . καί ὁ μέν κατά ὁ Τεφρικὴν τοιοῦτος ἔχω ὁ τέλος , καί ἐν ὥρα εἷς ὁ ἐπί μείζων δόξα ἀραρίσκω ὕψος ὁ Μανιχαῖος πληθύς ὡσεί καπνός διαλύω . Ἰγνάτιος δέ ὁ πατριάρχης ὁ πάρειμι μέταλ λαέαμένου ζωή , ἀποδίδωμι αὖθις ὁ ἐκκλησία Φτίω ὁ βασιλεύς . κατά οὗτος ὁ καιρός ἐπιβουλή μηνύω ὁ βασιλεύς παρά τις ὁ συνωμότης , ἔξαρχος ἔχω ὁ πατρίκιος Ῥωμανός ὁ Κουρκούας . καί δή συλλαμβάνω ὁ ἐπιβουλεύω ὁ μέν Κουρκούας πηρόω ὁ ὀφθαλμός , ὁ δέ λοιπός τύπτω καί κείρω ἐξορίζω . ὁ αὐτός βασιλεύς καί ὁ Λοῦλος φρούριον ὑπό Σαρακηνός κατέχω ἀνακτάομαι . προστίθημι δέ αὐτός καί ὁ μελουιος , καί δεσπότης ὁ βασιλεύς ἀναγορεύω . ἐκπορθέω δέ καί ὁ ὁ Μανιχαῖος μητρόπολις ὁ Κανένας δις ἑαυτοῦ . ἔαρ δέ ἤδη λάμπω , ὁ πρέσβυς ὁ υἱός λαμβάνω Κωνσταντῖνος ἐκστρατεύω κατά Συρία . καί ὁ πρός ὁ Ἀργαῖος Καισάρεια ὁ πρῶτος καταλαμβάνω ὁ Καππαδόκαι . ἐκεῖσε τε αὐλίζομαι , ὁ μέν ἄλλος πληθύς τακτικός ἐκπονέω μελέτη , μοῖρα δέ ὁ στρατός ἀποτέμνω κατόπτης ἐκπέμπω . αὐτός δέ κατόπιν ἐφέπω . ὁ δέ προόπτης καί πρόδρομος ὁ ἐρῆμος ὀξύς διατρέχω φρούριον ὁ λέγω Ξυλόκαστρον καί ὁ ἕτερος ὁ καλέω Φυρόκαστρον ἐκπορθέω , καί ὁ ἔνοικος οὗτος ἀνδραποδίζω . Ἐφ´ οἱςστις καταπλάσσω ὁ ὁ ὁ φαλακρός λέγω κάστρον οἰκέω ἑκούσιος προσχωρέω ὁ Ῥωμαῖος . ὁ δέ ὁ Ἄμβρωνος υἱός Ἀπάβδελε , ὁ ὁ Ἀναβάρζης ἀμηρᾶς , ἠώς μέν μακράν ἀπέχω δ βασιλεὺς,[Ρ . οὖς ] βαρβαρικός θρασύνω , ἐπεί δέ ἐγγίζω , ὁ ὁ Μελιτηνός στῖφος συμμίγνυμι φεύγω μετέ αὐτός σωτηρία πραγματεύομαι . ὁ δέ βασιλεύς ὁ τε Κασάμαν ἐκπορθέω καί ὁ Κάρβανος ὁ Ἀρδαλάς τε καί ὁ ερημοσυκεα , ὁπηνίκα καί Σίμας ἐκεῖνος ὁ ὁ Ταὴλ , ὁ δυσχωρία κατέχω ὁ Ταῦρος καί ἐκ ἔφοδος ὁ ὁ Ῥωμαῖος λυμαίνομαι ἐσχατιά , πρός ὁ βασιλεύς καταφεύγω . μετά οὗτος ὁ Ὀνοπνίκτης λέγω ποταμός καί ὁ Σάρδος διαπεράω ὁ βασιλεύς μετά ὁ στρατός ἔρχομαι εἰς κουκουω , καί ὁ ἐκεῖ λόχμη ἀποκαθαίρω καί ὁ ἄβατος εὐπόρευτος ποιέω ὁ ἐνταῦθα