georgius-cedrenus.compendium-historiarum 460
χρόνων ρκῤʹ [ Ρ.Ι ] γέγονεν ἐν Νικαίᾳ οἰ ουμενικὴ ζʹ σύνοδος , καὶ ἀπέλαβεν ἡ καθολικὴ Ἐκκλησία διὰ Ταρασίου τοῦ ἁγιωτάτου πατοιάοχου τὸν ἀρχαῖον κόσμον αὐτῆς , συνελθόντων Πατέρων ἐν Νικαίᾳ τὸ δεύτερον τνʹ , οἶ τὰς εἰκόνας σὺν τῷ σταυρῷ διορίσαντες προσκυνεῖσθαι , οὐδὲν καινὸν δογματίσαντες ἀλλὰ τὰ τῶν ἀγίων καὶ μακαρίων ΗΙατέρων δόγματα ἀσάλευτα φυλάττεσθαι , καὶ τὴν νέαν αἴρεσιν ἀποκηρύξαντες , τοὺς τρεῖς ψευδωνύμους πατριάρχας ἀνεθεμάτισαν , Ἀναστάσίον , φημὶ , καὶ Κωνσταντῖνον καὶ τὸν Νικήταν εὐνοῦχον . λπέγραψε δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐν τῷ τόμῳ , καὶ εἰρήνευσεν ἡ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία , εἰ καὶ ὁ ἐχθρὸς τὰ ἑαυτοῦ ζιζάνια ἐν τοῖς ἰδίοις ἐργάταις σπείρειν οὐ παύεται . Ἀλλ´ ἡ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία τῇ αὐτοῦ χάριτι πάντως πολεμουμένη νικᾷ . Τῷ θʹ ἕτει λόσασα ἡ βασιλὶς Εἰρήνη τὴν πρὸς τοὺς Φράγγους συναλλαγὴν ἤγαγε κόρην ἐκ τῶν Ἀρμενιακῶν ἀπὸ Ἀμνείας , ὀνόματι Μαρῖναν , καὶ ἔζευξεν αὐτὴν Κωνσταντίνῳ τῷ υἱῷ αὐτῆς μὴ θέλοντι , καὶ ἐποίησε τοὺς γάμους . Τῷ υʹ ἔτει γέγονε σεισμὸς φοβερώτατος . Φθόνῳ δέ τινες φερόμενοι τῶν προσφιλῶν Εἰρήνης , καὶ βουλέμενοι οὗτοι τὰ πράγματα διοικεῖν , συνέβαλον τὴν μητέρα κατὰ τοῦ υἱοῦ , πείσαντες αὐτὴν , ὡς Οὐκ ἔστιν ὡρισμένον παρὰ Θεῷ κρατῆσαι τὸν υἱόν σου · σὴ γάρ ἐστίν ἡ βασιλεία . Αὕτη δὲ , ὡς ἅτε γυνή , ἐξαπατηθεῖσα , στέργουσα δὲ καὶ τὸ φίλαρχον , ἐβεβαιώθη τῷ νοῒ οὕτως εἶναι . Ὁ γοῦν βασιλεὺς εἰκοσαετὴς ὤν καὶ ῥωμαλεώτατος πάνυ καὶ ἱκανὸς ἐν τοῖς πολέμοις ἐλυπεῖτο μηδενὸς ἐξουσιάζων καὶ ἐμελέτα κατὰ τῆς μητρὸς αὐτοῦ . Ἡ δὲ τοῦτο μαθοῦσα παρὰ τοῦ Σταυρακίου , τοὺς μὲν οἰκείους ἀνθρώπους αὐτοῦ πάντας τύψασα ἐξώρισε , τὸν δὲ μάγιστρον καὶ Θεόδωρον πατρίκιον τὸν Καμουλιανὸν καὶ ἑτέρους τῶν ἐν τέλει ἐξὡρισεν ἐν Καῖστορίᾳ . Τὸν δὲ υἱὸν αὐτῆς πολλὰ λοιδορήσασα ἀπρόσιτον ἐποίησεν ἐφ´ ἡμέρας ἱκανάς . Πάντα δὲ τὸν στρατὸν καὶ πάντας τοὺς ἐν τέλει ὀμόσαι πεποίηκεν , ὅτι Ἕως οὖ ζῇς , οὐ καταδεξόμεθα τὸν υἱόν σοῦ κρατῆσαι . Ἀρμενιακοὶ δὲ μόνοι τοῦτο οὐ κατεδέξαντο , ἀλλὰ Κωνσταντῖνον καὶ Εἰρήνην ὡς ἐξ ἀρχῆς εὐφήμουν , τοῦ διαβόλου τὴν τοιαύτην ἐπιορκίαν καὶ ἄρνησιν ὑποβάλλοντος τοῖς ἀνθρώποις . Συναχθέντες δὲ οἱ θεματικοὶ ἐν τῷ Ἀτρώᾳ πάντες κοινῇ γνώμῃ ἐζήτησαν Κωνσταντῖνον βασιλέα . Φοβηθεῖσα δὲ ἡ Εἰρήνη τὸ ὅρμημα τοῦ λαοῦ , ἀπέλυσεν αὐτόν . Καὶ αὐτοὶ μὲν τὴν μητέρα τούτου ἀπεκήρυξαν , τὸν δὲ Κωνσταντῖνον αὐτοκράτορα εὐφήμησαν . Εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ πόλει πάντας τοὺς οἰκειακοὺς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ τὸν Σταυράκιον δείρας καὶ κουρεύσας ἐξώρισε , [ Ρ.ἐΖὰ ] τὴν δὲ μητέρα αὐτοῦ μετὰ τῆς ἀπαθείας αὐτῆς ἐκάθισεν ἐν τῷ παλατίῳ τῶν Ἐλευθερίου , ὃ αὐτὴ ᾠκοδόμησεν , ἐν ᾧ τὰ πλεῖστα χρήματα κατέκρυψεν . Ἐγένετο δὲ ἐμπρησμὸς , καὶ ἐκαύθη ὅ τε τρίκλινος τοῦ πατριαρχείου , ὁ λεγόμενος Θωμαὶτης , καὶ αἱ ὑποκάτω αὐτοῦ καμάραι , ἔνθα ἀπέκειτο τὰ σχέδη πάσης Γραφῆς , ἃ ἡρμήνευσεν
Lemmas: χρόνος ρκῤʹ [ ΡΙ ] γίγνομαι ἐν Νίκαια ὁ ουμενικὴ γῆ σύνοδος , καί ἀπολαμβάνω ὁ καθολικός ἐκκλησία διά Ταρασίου ὁ ἅγιος πατοιαοχοω ὁ ἀρχαῖος κόσμος αὐτός , συνέρχομαι Πατέρων ἐν Νίκαια ὁ δύο τνηʹ , οἶς ὁ εἰκών σύν ὁ σταυρός διορίζω προσκυνέω , οὐδείς καινός δογματίζω ἀλλά ὁ ὁ Ἀγίων καί μακάριος ηιετερος δόγμα ἀσάλευτος φυλάσσω , καί ὁ νέος αἵρεσις ἀποκηρύσσω , ὁ τρεῖς ψευδώνυμος πατριάρχης ἀναθεματίζω , Ἀναστάσιος , φημί , καί Κωνσταντῖνος καί ὁ Νικήτας εὐνοῦχος . λπέγραψε δέ καί ὁ βασιλεύς καί ὁ μήτηρ αὐτός ἐν ὁ τόμος , καί εἰρηνεύω ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία , εἰμί καί ὁ ἐχθρός ὁ ἑαυτοῦ ζιζάνιον ἐν ὁ ἴδιος ἐργάτης σπείρω οὖον παύω . Ἀλ ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία ὁ αὐτός χάρις πάντως πολεμόω νικάω . ὁ ὁ ἔτος λούω ὁ βασιλίς Εἰρήνη ὁ πρός ὁ Φράγγος συναλλαγή ἄγω κόρη ἐκ ὁ Ἀρμενιακός ἀπό Ἀμνεῖος , ὄνομα Μαρῖνα , καί ζεύγνυμι αὐτός Κωνσταντῖνος ὁ υἱός αὐτός μή ἐθέλω , καί ποιέω ὁ γάμος . ὁ υἱός ἔτος γίγνομαι σεισμός φοβερός . Φθόνος δέ τις φέρω ὁ προσφιλής Εἰρήνη , καί βούλομαι οὗτος ὁ πρᾶγμα διοικέω , συμβάλλω ὁ μήτηρ κατά ὁ υἱός , πείθω αὐτός , ὡς οὐ εἰμί ὁρίζω παρά Θεός κρατέω ὁ υἱός σύ · σός γάρ εἰμί ὁ βασίλειος . ἄτη δέ , ὡς ἅτε γυνή , ἐξαπατάω , στέργω δέ καί ὁ φίλαρχος , βεβαιόω ὁ νόος οὕτως εἰμί . ὁ γοῦν βασιλεύς εἰκοσαετής εἰμί καί ῥωμαλέος πάνυ καί ἱκανός ἐν ὁ πόλεμος λυπέω μηδείς ἐξουσιάζω καί μελετάω κατά ὁ μήτηρ αὐτός . ὁ δέ οὗτος μανθάνω παρά ὁ Σταυράκιος , ὁ μέν οἰκεῖος ἄνθρωπος αὐτός πᾶς τύπτω ἐξορίζω , ὁ δέ μάγιστρος καί Θεόδωρος πατρίκιος ὁ Καμουλιανὸν καί ἕτερος ὁ ἐν τέλος ἐξορίζω ἐν καιστορι . ὁ δέ υἱός αὐτός πολύς λοιδορέω ἀπρόσιτος ποιέω ἐφίημι ἡμέρα ἱκανός . Πάν δέ ὁ στρατός καί πᾶς ὁ ἐν τέλος ὄμνυμι ποιέω , ὅτι Ἕως οὖον ζῶ , οὖον καταδέχομαι ὁ υἱός σύ κρατέω . αρμενιακός δέ μόνος οὗτος οὖον καταδέχομαι , ἀλλά Κωνσταντῖνος καί Εἰρήνη ὡς ἐκ ἀρχή εὐφημέω , ὁ διάβολος ὁ τοιοῦτος ἐπιορκία καί ἄρνησις ὑποβάλλω ὁ ἄνθρωπος . συνάγω δέ ὁ θεματικός ἐν ὁ Ἀτρώᾳ πᾶς κοινός γνώμη ζητέω Κωνσταντῖνος βασιλεύς . φοβέω δέ ὁ Εἰρήνη ὁ ὅρμημα ὁ λαός , ἀπολύω αὐτός . καί αὐτός μέν ὁ μήτηρ οὗτος ἀποκηρύσσω , ὁ δέ Κωνσταντῖνος αὐτοκράτωρ εὐφημέω . εἰσέρχομαι δέ ὁ βασιλεύς ἐν ὁ πόλις πᾶς ὁ οἰκειακός ὁ πατήρ αὐτός , ἀλλά καί ὁ Σταυράκιος δέρω καί κουρεύω ἐξορίζω , [ Ρ.ἐΖὰ ] ὁ δέ μήτηρ αὐτός μετά ὁ ἀπάθεια αὐτός καθίζω ἐν ὁ Παλάτιον ὁ ἐλευθέριος , ὅς αὐτός οἰκοδομέω , ἐν ὅς ὁ πλεῖστος χρῆμα κατακρύπτω . γίγνομαι δέ ἐμπρησμός , καί καίω ὅς τε τρίκλινος ὁ πατριαρχείο , ὁ λέγω θωμαιος , καί ὁ ὑποκάτω αὐτός καμάρα , ἔνθα ἀπόκειμαι ὁ σχέδη πᾶς γραφή , ὁ ἑρμηνεύω