georgius-cedrenus.compendium-historiarum 136
Ἐντεῦθεν χολωθεὶς Ἀχιλλεὺς ἀπέσχετο μετὰ τῶν Μυρμιδόνων τοῦ τοῖς Τρωσὶ πολεμεῖν , ἕως ἰσχυροῖς πολέμοις ὕστερον οἱ περὶ τὸν Ἀγαμέμνονα κατανικώμενοι δώροις πολλοῖς καὶ παρακλήσεσιν ἐδυσώπησαν αὐτὸν ἐξελθεῖν μετ´ αὐτῶν . Αἴας δὲ ὁ Τελαμώνιος πρὸς τοὺς ἐν Χεῤῥονήσῳ Θρᾷκας γενόμενος ἐπολιόρκει · ὃν Πολυμήστωρ ὁ τούτων βασιλεὺς φοβηθεὶς χρυσὸν ἐδίδου πολὺν , καὶ σῖτον τοσοῦτον ὅσον τῶ ΚἈχαῖκῷ στρατῷ εἰς ἐνιαυτὸν ἐξαρκέσαι . Εἶχε δὲ ἐκεῖ Πολύδωρον τὸν πάντων τῶν Πριάμου υἱῶν μικρότερον , ὃν παρέθετο Πολυμήστορι Πρίαμος ἀνατραφῆναι · [ Ῥ . ῒ ] ἀλλ´ αὐτὸς αὐτὸν ἔκδοτον τῷ Αἴαντι δεδωκὼς , καὶ ἐγγράφους συνθήκας πεποιηκὼς μηδέποτε ὑπερμαχήσειν Πριάμου , ἀπέστειλεν αὐτόν . Ὁ Αἴας δὲ ἐκεῖθεν ὁρμήσας πρὸς Τεύθραντα ἦλθε τοπάρχην · ὃν ἀνελὼν , καὶ τὴν αὐτοῦ πόλιν ἐκπολιορκήσας καὶ τὴν θυγατέρα Τέκμησσαν αἱχμαλωτίσας ἤγαγε πάντα τὸν πλοῦτον νυκτὸς ἐπὶ τὸν στρατόν . Τῇ γοῦν ἑξῆς ἱστῶσι κατέναντι τοῦ τείχους τὸν Πολύδωρον , καὶ τῷ Πριάμῳ δηλοῦσι πέμψαι τὴν Ἑλένην καὶ λαβεῖν αὐτόν · καὶ εἰρήνης κυρωθείσης ἀπαίρομεν ἐντεῦθεν . Τούτου δὲ μὴ γινομένου , βλεπόντων ἐκ τοῦ τείχους πάντων , τὸν Πολύδωρον ἀνεῖλον ξίφει . Ἰδομενέως τοῦ προμάχου τῶν Ἐλλήνων ὑπογραφεὺς ἦν ὁ Δίκτυς , ἀνὴρ ἀξιόλογος καὶ συνετὸς , ὃς ἁπὸ τῆς Κρήτης τοῖς ἐπὶ λιον ἥκουσι συνεστρατεύετο . Οὗτος τὸν τοῦ πολέμου χρόνον πάντα συνὼν τῷ Ἰδομενεῖ τὰ παρακολουθήσαντα σάντα ἀπ´ ἀρχῆς ἄχρι τέλους μετὰ ἀληθείας συνέγραψε , καὶ τοὺς χαρακτῆρας τῶν προμάχων , ὡς πάντας ἑωρακὼς , ὑπέγραψε καὶ ἀκριβῶς ὑπεμνημάτισε . Τοὺς δὲ χρόνους καὶ τόπους καὶ τρόπους καὶ τὰ ἐκείνου τοῦ πολέμου διασαφῶν , μετὰ ἀκριβείας ἰστοριογραφῶν , καὶ καθ´ ἕνα τῶν ἀρχόντων μεθ´ ὅσων νηῶν παρεγένετο συνέταξε . Τοῦτο δὲ καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ της Ἰλιάδος ῥαψῳδίᾳ παρ´ Ὁμήρῳ δηλοῦται Τοῦ δὲ Ἔκτορος τὰ τῶν Ἑλλήνων στρατόπεδα συνελαύνοντος καὶ πολλοὺς ἀναιροῦντος ἠναγκάσθησαν πρὸς Ἀχιλλέα διακηρυκεύσασθαι . Μόλις οὖν εἴξας Πάτροκλον αὐτοῖς τὸν φίλτατον ἑταῖρον μετὰ τῶν Μυρμιδόνων ἀποστέλλει · καὶ ὃς ἐξελθὼν πολλοὺς μὲν ἀναιρεῖ τῶν βαρβάρων , τοὺς δὲ διώκει , πρὸς σύτο ῖς δὲ πύλαις τῆς πόλεως ὑπὸ Ἕκτορος κτείνεται μαχόμενος . Τοῦτο μαθὼν Ἀχιλλεὺς , καὶ γνοὺς ὅτι βουλή ἐστι τῷ Ἕκτορι νυκτὸς τῇ βασιλίδι Πενθεσιλείᾳ ἀπαντῆσαι , λάθρα προφθάσας ἅμα τῷ ἰδίῳ στρατῷ καὶ ἀποκρύψας ἑαυτὸν τὸν ποταμὸν περῶντα Ἔκτορα κτείνει , οὐ μόνον αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἑπομένους αὐτῷ , πλὴν ἑνὸς ὃν χειροκοπήσας ἄγγελον ἔπεμψε Πριάμῳ · αὐτὸς δὲ τὸ σῶμα τοῦ Ἑκτορος δίφρου ἐξηρτηκώς μηδενὸς τῶν Ἑλλήνων γνόντος εἰς τὴν αὐτοῦ σκηνήν ἄγει πρὸ ἡμέρας καταικισθέν . Ὁ δὲ Πρίαμος τῇ ἐξῆς σχῆμα πένθιμον περιθέμενος , χρυσόν τε καὶ ἄργυρον καὶ ἐσθῆτα
Lemmas: ἐντεῦθεν χολόω Ἀχιλλεύς ἀπέχω μετά ὁ Μυρμιδών ὁ ὁ Τρώς πολεμέω , ἠώς ἰσχυρός πόλεμος ὕστερος ὁ περί ὁ Ἀγαμέμνων κατανικάω δῶρον πολύς καί παράκλησις δυσωπέω αὐτός ἐξέρχομαι μετέ αὐτός . Αἴας δέ ὁ Τελαμώνιος πρός ὁ ἐν χερρόνησος Θρᾷξ γίγνομαι πολιορκέω · ὅς Πολυμήστωρ ὁ οὗτος βασιλεύς φοβέω χρυσός δίδωμι πολύς , καί σῖτος τοσοῦτος ὅσος ὁ Ἀχαῖος στρατός εἰς ἐνιαυτός ἐξαρκέω . ἔχω δέ ἐκεῖ Πολύδωρος ὁ πᾶς ὁ Πρίαμος υἱός μικρός , ὅς παρατίθημι Πολυμήστωρ Πρίαμος ἀνατρέφω · [ Ῥ . Ι ] ἀλ αὐτός αὐτός ἔκδοτος ὁ Αἴας δίδωμι , καί ἔγγραφος συνθήκη ποιέω μηδέποτε ὑπερμάχησις Πρίαμος , ἀποστέλλω αὐτός . ὁ Αἴας δέ ἐκεῖθεν ὁρμάω πρός Τεύθρας ἔρχομαι τοπάρχης · ὅς ἀναιρέω , καί ὁ αὐτός πόλις ἐκπολιορκέω καί ὁ θυγάτηρ Τέκμησσα αἰχμαλωτίζω ἄγω πᾶς ὁ πλοῦτος νύξ ἐπί ὁ στρατός . ὁ γοῦν ἑξῆς ἵστημι κατεναντίον ὁ τεῖχος ὁ Πολύδωρος , καί ὁ Πρίαμος δηλόω πέμπω ὁ Ἑλένη καί λαμβάνω αὐτός · καί εἰρήνη κυρόω ἀπαίρω ἐντεῦθεν . οὗτος δέ μή γίγνομαι , βλέπω ἐκ ὁ τεῖχος πᾶς , ὁ Πολύδωρος ἀναιρέω ξίφος . Ἰδομενεύς ὁ πρόμαχος ὁ Ἕλλην ὑπογραφεύς εἰμί ὁ Δίκτυς , ἀνήρ ἀξιόλογος καί συνετός , ὅς ἀπό ὁ Κρήτη ὁ ἐπί Λιόν ἥκω συστρατεύω . οὗτος ὁ ὁ πόλεμος χρόνος πᾶς σύνειμι ὁ Ἰδομενεύς ὁ παρακολουθέω Σάντα ἀπ´ ἀρχή ἄχρι τέλος μετά ἀλήθεια συγγράφω , καί ὁ χαρακτήρ ὁ πρόμαχος , ὡς πᾶς ὁράω , ὑπογράφω καί ἀκριβῶς ὑπομνηματίζω . ὁ δέ χρόνος καί τόπος καί τρόπος καί ὁ ἐκεῖνος ὁ πόλεμος διασαφέω , μετά ἀκρίβεια ἱστοριογράφος , καί καθ´ εἷς ὁ ἄρχω μεθ´ ὅσος ναός παραγίγνομαι συντάσσω . οὗτος δέ καί ἐν ὁ δύο ὁ Ἰλιάς ῥαψῳδία παρ´ Ὅμηρος δηλόω ὁ δέ Ἕκτωρ ὁ ὁ Ἕλλην στρατόπεδον συνελαύνω καί πολύς ἀναιρέω ἀναγκάζω πρός Ἀχιλλεύς διακηρυκεύομαι . Μόλις οὖν ἔοικα Πάτροκλος αὐτός ὁ φίλος ἑταῖρος μετά ὁ Μυρμιδών ἀποστέλλω · καί ὅς ἐξέρχομαι πολύς μέν ἀναιρέω ὁ βάρβαρος , ὁ δέ διώκω , πρός σεύω ἴς δέ πύλη ὁ πόλις ὑπό Ἕκτωρ κτείνω μάχομαι . οὗτος μανθάνω Ἀχιλλεύς , καί γιγνώσκω ὅτι βουλή εἰμί ὁ Ἕκτωρ νύξ ὁ βασιλίδι Πενθεσιλεία ἀπαντάω , λάθρῃ προφθάνω ἅμα ὁ ἴδιος στρατός καί ἀποκρύπτω ἑαυτοῦ ὁ ποταμός περάω Ἕκτωρ κτείνω , οὖον μόνος αὐτός , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἕπομαι αὐτός , πλήν εἷς ὅς χειροκοπέω ἄγγελος πέμπω Πρίαμος · αὐτός δέ ὁ σῶμα ὁ Ἕκτωρ δίφρος ἐξαρτάω μηδείς ὁ Ἕλλην γιγνώσκω εἰς ὁ αὐτός σκηνή ἄγω πρό ἡμέρα καταικίζω . ὁ δέ Πρίαμος ὁ ἑξῆς σχῆμα πένθιμος περιτίθημι , χρυσός τε καί ἄργυρος καί ἐσθής