georgius-cedrenus.compendium-historiarum 481
καὶ σήμερόν με τοῦ ἁμαρτήματος ἠλευθέρωσας , Οὕτω τὸ μέλλον , εἰ καὶ πόῤῥω προφητικῆς ἦν ἐπιπνοίας , ἀληθῶς ἀπεφοίβασε . Λέγουσι δ´ ὅτι καὶ χρησμὸς ἦν ἄνωθεν αὐτῷ δεδομένος ὡς κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν κατὰ σάρκα γεννήσεως πέπρωται αὐτῷ τήν τε βασιλικὴν εὐδαιμονίαν ἀποβαλεῖν , προσαπολέσαι δὲ καὶ αὐτὴν τὴν ζωήν . [ Ρ . θ ] Σιβυλλιακὸς δὲ ἦν ὁ χρησμὸς , ἔν τινι βίβλῳ τῆς βασιλικῆς βιβλιοθήκης ἐγγεγραμμένος , οὐ χρησμοὺς μόνον ἀπλῶς ἐχούσῃ , ἀλλὰ καὶ μορφὰς καὶ σχήματα τῶν βασιλέων διὰ χρωμάτων . Ἦν οὖν θηρίον μεμορφωμένον ὁ λέων ἐν τῷ βιβλίῳ , ἄνωθεν δὲ τῆς αὐτοῦ ὀάχεως ἐπεγέγραπτο τὸ χῖ στοιχεῖον μέχρι καὶ αὐτῆς τῆς γαστρὸς , κατόπιν δέ τις ἀνὴρ ἐπιθέων δόρατι καιρίαν ἐδίδου πληγὴν τῷ θηρίῳ διὰ μέσου τοῦ χῖ . Ἀσάφειαν δ´ ὑποφαίνοντος τοῦ χρησμοῦ , μόνος ὁ τηνικαῦτα κοιαίστωρ αὐτὸν διετράνου , Λέοντα μέλλειν φήσας τινὰ βασιλέα κατ´ αὐτὴν τὴν ἡμέραν τῆς τοῦ Χριστοῦ Γεννήσεως θανάτῳ ὀλεθρίῳ παραδοθῆναι . Ὑπέθραπτε δὲ οὐδὲν ἦττον τὸν βασιλέα καὶ ἐξεδειμάτου καὶ ἡ τῆς οἰκείας μητρὸς ὄψις . Ἔδοξε γὰρ αὕτη κατὰ τὸν ἐν Βλαχέρναις θεῖον ναὸν τῆς Θεοτόκου φοιτῶσα συνεχῶς κόρῃ τινὶ συναντᾷν λευχείμοσιν ἀνδράσι δορυφορουμένῃ , ἑώρα δὲ καὶ τὸν θεῖον ναὸν αἴματος πεπλησμένον . προστάξαι δὲ τὴν θεαθεῖσαν κόρην ἑνὶ τῶν λευχειμόνων ἀνδρῶν χύτραν τινὰ πλήσαντι αἵματος τῇ μητρὶ τοῦ Λέοντος ἐπιδοῦναι πιεῖν · αὐτῆς δὲ πολυετῆ χηρείαν προβαλλομένης , δι´ ἡν μήτε κρεῶν μήτε τινὸς τῶν ἐναίμων γεύσασθαι , καὶ διὰ τοῦτο μηδὲ ταύτης τῆς χίτρας ἅψασθαι , « Καὶ πῶς , ἔφησεν ἡ κόρη μετὰ θυμοῦ , οὐ παύεται ὁ σὸς υἱὸς πολλῶν ἐμπιπλῶν αμάτων ἐμὲ καὶ τὸν ἐμὸν παροργίζων Υἱὸν καὶ ῼεόν · » Πολλά τε ἔκτοτε τὸν ἑαυτῆς ἐξελιπάοειυἱλν τῆς τῶν Εἰκονομάχων ἐκστῆναι αἱρέσεως , τὴν ὄψιν ἐκτραγῳδήσασα . Καὶ ἑτέρα δέ τις ὄψις οὐ μικρῶς συνετάρασσε · Ταράσιος γὰρ ὁ ἀοίδιμος πατριάρχης , πάλαι τὸν βίον μετηλλαχώς , Μιχαήλ τινα ἐδόκει καλεῖν ἐξ ὀνόματος ἐν ὀνείροις , ἐπιπηδῆσαι προτρεπόμενος τῷ Λέοντι καὶ καιρίαν πλῆξαι αὐτόν , Ἐστρόβει δὲ αὐτὸν καὶ ἡ τοῦ κατὰ τὸ Φιλομίλιον μοναχοῦ πρόῤῥησις καὶ ἡ τῆς ἐσθῆτος μεταμφίασις , ἣν ὁ Μιχαὴλ ἐποιήσατο , ὥς που φθάσαντες ἰστορήσαμεν . Οἷς ἅπασι δειματούμενος ὁ βασιλεὺς ἐπάλλετό τε τῷ δέει καὶ τὴν ψυχὴν ἐκυμαίνετο . Διὸ καὶ ἄγρυπνος διετέλει παρ´ ὅλην τὴν νύκτα . Σοφώτερα τοίνυν ἢ βασιλικώτερα βουλευσάμενος , τὴν ἐπὶ τὸν παπίαν φέρουσαν πυλίδα διαῤῥήξας κατεσκόπει τὰ ἔνδον . Εἰσελθὼν δὲ εἴς τι δωμάτιον θέαμα ὁρᾷ εἰς ἔκπληξιν οὐ τὴν τυχοῦσαν ἄγον αὐτόν · εἶδε γὰρ τὸν μὲν κατάκριτον ἐπὶ στιβάδος ὑψηλῆς πάνυ μεγαλοπρεπῶς ἀνακείμενον , τὸν δὲ παπίαν ἐπὶ ξηροῦ κατακλινόμενον τοῦ ἐδάφους . Περιεργότερον δὲ προσελθὼν ἐπεσκόπει τὸν Μιχαὴλ , εἰ ὅπερ φιλεῖ ἐν τοῖς κυμαινομένοις καὶ τὴν ζωὴν ἀμφίβολον ἔχουσι γίνεσθαι , ἐπιπόλαιόν τινα καὶ ἐμμέριμνον ὑπνώττει ὕπνον ἢ τούναντίον ἀφρόντιδα καὶ ἡδύν . Β . θ ] Ὡς δ´ εὕ . ρεν ἀνέτως ὑπνοῦντα(κα γὰρ οὐδ´ ἐπαφώμενος αὐτοῖς
Lemmas: καί σήμερον ἐγώ ὁ ἁμάρτημα ἐλευθερόω , οὕτως ὁ μέλλω , εἰμί καί πόρρω προφητικός εἰμί ἐπίπνοια , ἀληθής ἀποφοιβάζω . λέγω δδʹ ὅτι καί χρησμός εἰμί ἄνωθεν αὐτός δίδωμι ὡς κατά ὁ ἡμέρα ὁ Χριστός ὁ Θεός ἐγώ κατά σάρξ γέννησις ἔπορον αὐτός ὁ τε βασιλικός εὐδαιμονία ἀποβάλλω , προσαπόλλυμι δέ καί αὐτός ὁ ζωή . [ Ρ . θ ] Σιβυλλιακός δέ εἰμί ὁ χρησμός , ἐν τις Βίβλος ὁ βασιλικός βιβλιοθήκη ἐγγράφω , οὖον χρησμός μόνος ἀπλόος ἔχω , ἀλλά καί μορφή καί σχῆμα ὁ βασιλεύς διά χρῶμα . ἦς οὖν θηρίον μορφόω ὁ λέων ἐν ὁ βιβλίον , ἄνωθεν δέ ὁ αὐτός ὀάχεως ἐπιγράφω ὁ χέω στοιχεῖον μέχρι καί αὐτός ὁ γαστήρ , κατόπιν δέ τις ἀνήρ ἐπιθέω δόρυ καίριος δίδωμι πληγή ὁ θηρίον διά μέσος ὁ χέω . ἀσάφεια δδʹ ὑποφαίνω ὁ χρησμός , μόνος ὁ τηνικαῦτα κοιαίστωρ αὐτός διατρέω , Λέων μέλλω φημί τις βασιλεύς κατ´ αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ ὁ Χριστός γέννησις θάνατος ὀλέθριος παραδίδωμι . Ὑπέθραπτε δέ οὐδείς ἀίσσω ὁ βασιλεύς καί ἐκδειματόω καί ὁ ὁ οἰκεῖος μήτηρ ὄψις . δοκέω γάρ οὗτος κατά ὁ ἐν Βλαχέρναις θέω ναός ὁ Θεοτόκος φοιτάω συνεχῶς κόρη τις συναντάω λευχείμων ἀνήρ δορυφορέω , ὁράω δέ καί ὁ θέω ναός αἶμα πίμπλημι . προστάσσω δέ ὁ θεάομαι κόρη εἷς ὁ λευχειμονέω ἀνήρ χύτρα τις πίμπλημι αἷμα ὁ μήτηρ ὁ Λέων ἐπιδίδωμι πίνω · αὐτός δέ πολυετής χηρεία προβάλλω , δις ἐάν μήτε κρέας μήτε τις ὁ ἔναιμος γεύω , καί διά οὗτος μηδέ οὗτος ὁ χίτρας ἅπτω , « καί πῶς , φημί ὁ κόρη μετά θυμός , οὖον παύω ὁ σός υἱός πολύς ἐμπίμπλημι ἀμάω ἐγώ καί ὁ ἐμός παροργίζω υἱός καί ᾠόν · » Πολύς τε ἔκτοτε ὁ ἑαυτοῦ ἐξελιπάοειυἱλν ὁ ὁ εικονομάχος ἐξίστημι αἵρεσις , ὁ ὄψις ἐκτραγῳδέω . καί ἕτερος δέ τις ὄψις οὖον μικρός συνταράσσω · Ταράσιος γάρ ὁ ἀοίδιμος πατριάρχης , πάλαι ὁ βίος μεταλλάσσω , Μιχαήλ τις δοκέω καλέω ἐκ ὄνομα ἐν ὄνειρος , ἐπιπηδάω προτρέπω ὁ Λέων καί καίριος πλήσσω αὐτός , στροβέω δέ αὐτός καί ὁ ὁ κατά ὁ Φιλόμιλος μοναχός πρόρρησις καί ὁ ὁ ἐσθής μεταμφίεσις , ὅς ὁ Μιχαήλ ποιέω , ὅς ποῦ φθάνω ιστορώ . οἷς ἅπας δειματόω ὁ βασιλεύς πάλλω τε ὁ δήω καί ὁ ψυχή κυμαίνω . Διὸ καί ἄγρυπνος διατελέω παρ´ ὅλος ὁ νύξ . σοφός τοίνυν ἢ βασιλικός βουλεύω , ὁ ἐπί ὁ παπίας φέρω πυλίς διαρρήγνυμι κατασκοπέω ὁ ἔνδον . εἰσέρχομαι δέ εἰς τίς δωμάτιον θέαμα ὁράω εἰς ἔκπληξις οὖον ὁ τυγχάνω ἄγω αὐτός · ὁράω γάρ ὁ μέν κατάκριτος ἐπί στιβάς ὑψηλός πάνυ μεγαλοπρεπής ἀνάκειμαι , ὁ δέ παπίας ἐπί ξηρός κατακλίνω ὁ ἔδαφος . περίεργος δέ προσέρχομαι ἐπισκοπέω ὁ Μιχαήλ , εἰμί ὅσπερ φιλέω ἐν ὁ κυμαίνω καί ὁ ζωή ἀμφίβολος ἔχω γίγνομαι , ἐπιπόλαιος τις καί ἐμμέριμνος ὑπνώττω ὕπνος ἢ τουναντίον ἀφρόντιδα καί ἡδύς . Β . θ ] ὡς δδʹ ἕ . Ρεν ανέτως ὑπνόω γάρ οὐδός ἐπαφάω αὐτός