georgius-cedrenus.compendium-historiarum 528
ὃν καὶ εἰς σεμνεῖον ὕστερον μετεσκεύασε καὶ τὸν χοῦν ἐκεῖσε κατέθετο . Ἐκεῖθεν ἑκάστοτε ἀφικνούμενος κοινωνὸς ἐγίνετο τῶν διοικήσεων . Ἀποσεισάμενος δὲ ὁ Βάρδας τὸν Μανουήλ οὐ δι´ αὐτοῦ , ἀλλὰ διὰ τοῦ Θεοκτίστου , ἔσπευδε καιροῦ δραξάμενος ἀνύσαι τὸ σπουδαζόμενον . ἐμπόδιον δ´ ἔχειν τὸν Θεόκτιστον εἰκότως οἰόμενος , ἔσπευδε καὶ αὐτὸν ποιήσασθαι ἐκποδὼν , τὸ πλέον δ´ ὅτι ὠνείδιζεν αὐτὸν διὰ τὴν πρὸς τὴν οἰκείαν νύμφην λαθραίαν ὁμιλίαν . Ὁ δὲ τρόπος τῆς ἐγχειρήσεως εἴληφε τοιαύτην ἀρχήν · Ὑπῆρχε τῷ βασιλεῖ Μιχαὴλ παιδαγωγὸς ἀνάγωγός τε καὶ πονηρός · τοῦτον τῶν βασιλικῶν ἀξιωμάτων ἀνωτέρω ἀναγαγεῖν ἠξίου ὁ βασιλεὺς , [ Ρ . ὄάβ ] καὶ εἰς μείζονα στῆσαι τιμὴν τήν τε μητέρα παρεκάλει καὶ τὸν Θεόκτιστον . Οὐκ ἔπειθε δὲ τὸν Θεόκτιστον , « Ἐπαξίως , λέγοντα , ἀλλ´ οὐκ ἀναξίως τὰ τῆς βασιλείας χρὴ διοικεῖσθαι . » Τοῦτον οὖν τὸν παιδαγωγὸν ὄργανον ὁ Βάρδας λαβὼν πονηρὸν οὐκ ἐπαύετο ζιζάνιά τινα κατὰ τοῦ Θεοκτίστου τῇ τοῦ βασιλέως ἐνσπείρειν ψυχῇ , νῦν μὲν λέγων , ὡς Οὐ καλῶς οἱκονομεῖται τὰ κοινὰ , νῦν δέ , ὡς Βούλεται τὴν μητέρα σου ἀνδρὶ συναρμόσαι ἢ μίαν τῶν σῶν ἀδελφῶν , καὶ τοὺς σοὺς ἐξορύξαι ὀφθαλμοὺς , καὶ τῆς βασιλείας ἐξεῶσαι . Ταῦτα δὲ πυκνῶς ἐνηχῶν προσετίθει ὡς συνετωτάτης δεῖ καὶ ταχίστης βουλῆς . Ὡς δὲ πολλάκις περὶ τοῦ αὐτοῦ συνήρχοντο πράγματος καὶ σκέψεις προύτίθεσαν , ἔγνωσαν τελευταῖον τὸν εόκτιστον ποιήσασθαι ἐκποδών . Ἐδέδοκτο ταῦτα , καὶ πέρας ἐτυπώθη τοιοῦτον δοθῆναι τοῖς βουλευθεῖσιν , ἐν τῷ μέλλειν πρὸς τὸν Λαυσιακὸν ἐξέρχεσθαι τὸν Θεόκτιστον μετὰ τὴν τῶν ἀναφορῶν διοίκησιν ἐπακολουθῆσαι μικρὸν τὸν βασιλέα , καὶ τοῦτο μόνον ἀνακραγεῖν · « Ἄρατε αὐτόν . » Ὡς οὖν ὁ Θεόκτιστος προέκυπτεν ἐξιὼν τό τε δοθὲν σύνθημα ἔγνω , φυγῇ τὴν σωτηρίαν πραγματεύσασθαι ᾠήθη . Ἡ φυγὴ δὲ γέγονεν αὐτῷ πρὸς τὸν ἱππόδρομον κατὰ τὰ ἀσηκρητεῖα · ἐκεῖσε γὰρ τότε τοῖς ἀσηκρήταις ἠν καταγώγιον . Ἀλλ´ ὑπὸ πολλῶν ὁ εἷς συλληφθεὶς μένειν κατηναγκάζετο , σπασαμένου τοῦ Βάρδα ἔίφος καὶ παίσειν ἐπαπειλοῦντος τὸν κωλύσειν ἢ βοηθήσειν ἐπιχειρήσοντα . ἤγετο μὲν οὖν πρὸς τὰ Σκῦλα , φρουρᾷ τέως παραδοθησόμενος , μέχρις ἂν τὰ κατ´ αὐτὸν ἀποφήνωνται . Τέλος μὴ συμφέρον εἶναι κρίναντες αὑτοῖς τὸ ζῇν αὐτὸν δέει τῆς Αὐγούστης , ἐκπέμπουσί τινα τῶν τῆς ἑταιρείας γυμνὸν ἐπισεῖσαι τὸ ξίφος
Lemmas: ὅς καί εἰς σεμνεῖον ὕστερος μετασκευάζω καί ὁ χόω ἐκεῖσε κατατίθημι . ἐκεῖθεν ἑκάστοτε ἀφικνέομαι κοινωνός γίγνομαι ὁ διοίκησις . ἀποσείω δέ ὁ Βάρδας ὁ Μανουήλ οὖον δις αὐτός , ἀλλά διά ὁ θεόκτιστος , σπεύδω καιρός δράσσομαι ἀνύω ὁ σπουδάζω . ἐμπόδιος δδʹ ἔχω ὁ Θεόκτιστος εἰκότως οἴομαι , σπεύδω καί αὐτός ποιέω ἐκποδών , ὁ πλέω δδʹ ὅτι ὀνειδίζω αὐτός διά ὁ πρός ὁ οἰκεῖος νύμφη λαθραῖος ὁμιλία . ὁ δέ τρόπος ὁ ἐγχείρησις λαμβάνω τοιοῦτος ἀρχή · ὑπάρχω ὁ βασιλεύς Μιχαήλ παιδαγωγός ἀνάγωγος τε καί πονηρός · οὗτος ὁ βασιλικός ἀξίωμα ἀνωτέρω ἀνάγω ἀξιόω ὁ βασιλεύς , [ Ρ . ὄβας ] καί εἰς μείζων ἵστημι τιμή ὁ τε μήτηρ παρακαλέω καί ὁ Θεόκτιστος . οὐ πείθω δέ ὁ Θεόκτιστος , « ἐπάξιος , λέγω , ἀλ οὐ ἀνάξιος ὁ ὁ βασίλεια χρή διοικέω . » οὗτος οὖν ὁ παιδαγωγός ὄργανον ὁ Βάρδας λαμβάνω πονηρός οὐ παύω ζιζάνιον τις κατά ὁ θεόκτιστος ὁ ὁ βασιλεύς ἐνσπείρω Ψυχή , νῦν μέν λέγω , ὡς οὖον καλῶς οἰκονομέω ὁ κοινός , νῦν δέ , ὡς βούλομαι ὁ μήτηρ σύ ἀνήρ συναρμόζω ἢ εἷς ὁ σός ἀδελφός , καί ὁ σός ἐξορύσσω ὀφθαλμός , καί ὁ βασίλεια ἐξωθέω . οὗτος δέ πυκνός ἐνηχέω προστίθημι ὡς συνετός δεῖ καί ταχύς βουλή . ὡς δέ πολλάκις περί ὁ αὐτός συνέρχομαι πρᾶγμα καί σκέψις προτίθημι , γιγνώσκω τελευταῖος ὁ κοτίζω ποιέω ἐκποδών . δοκέω οὗτος , καί πέρας τυπόω τοιοῦτος δίδωμι ὁ βουλεύω , ἐν ὁ μέλλω πρός ὁ λαυσιακων ἐξέρχομαι ὁ Θεόκτιστος μετά ὁ ὁ ἀναφορά διοίκησις ἐπακολουθέω μικρός ὁ βασιλεύς , καί οὗτος μόνος ἀνακράζω · « Ἄρατος αὐτός . » ὡς οὖν ὁ Θεόκτιστος προκύπτω ἔξειμι2 ὁ τε δίδωμι σύνθημα γιγνώσκω , φυγή ὁ σωτηρία πραγματεύομαι οἴομαι . ὁ φυγή δέ γίγνομαι αὐτός πρός ὁ ἱππόδρομος κατά ὁ ἀσηκρητεῖον · ἐκεῖσε γάρ τότε ὁ ἀσηκρήτης ἐάν καταγώγιον . Ἀλ ὑπό πολύς ὁ εἷς συλλαμβάνω μένω καταναγκάζω , σπάω ὁ Βάρδα ἔφιος καί παίω ἐπαπειλέω ὁ κωλύω ἢ βοηθέω ἐπιχειρέω . ἄγω μέν οὖν πρός ὁ Σκῦλα , φρουρά τέως παραδίδωμι , μέχρι εἄν ὁ κατ´ αὐτός ἀποφαίνω . Τέλος μή συμφέρω εἰμί κρίνω ἑαυτοῦ ὁ ζάω αὐτός δήω ὁ Αυγούστης , ἐκπέμπω τις ὁ ὁ ἑταιρεία γυμνός ἐπισείω ὁ ξίφος