georgius-cedrenus.compendium-historiarum 464
ποιήσω , εἰ τοὺς θησαυρούς σου καταμηνύσεις μοι . » Ἰ δὲ συνετῶν τῷ φρονήματι πρὸς τὸν χθὲς μὲν δοῦλον ἐπίορκον , σήμερον δὲ τύραννον ἔφη · « Ἐγὼ μὲν , ὦ ἄνθρωπε , Θεὸν ἡγοῦμαι τὸν ὑψώσαντά με εἰς ταύτην τὴν βασιλείαν , ταῖς δ´ ἐμαῖς ἁμαρτίαις τὴν καθαίρεσιν ἐμαυτῆς προσάπτω · ἐν πᾶσι δὲ τούτοις εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον . Οὐ μὴν δὲ ἀγνοεῖς τὰς κατὰ σοῦ μηνυθείσας ἐπιβουλὰς , αἷς εἰ συνυπήχθην , ἀκωλύτως εἶχον τοῦ ἀνελεῖν σε . Ἀλλὰ τὸ μεν τοῖς σοῖς ὅρκοις πειθομένη , τὸ δὲ φειδομένη σου πάντα παρελογισάμην , τῷ Θεῳ ἀποδιδοῦσά σε , δι´ οὗ βασιλεῖς βασιλεύουσι καὶ δυνάσται κατεξουσιάζουσι . Καὶ τὰ νῦν ὡς εὐσεβῆ σε καὶ ἐκ Θεοῦ προβληθέντα βασιλέα προσκυνῶ , καὶ αἰτοῦμαι φείσασθαί μου τῆς ἀσθενείας καὶ συγχωρῆσαί με εἰς τὸν ὑπ´ ἐμοῦ κτισθέντα τῶν Ἐλευθερίου οἶκον , εἰς ψυναγωγίαν τῆς ἀσυγκρίτου μου συμφορᾶς . » Ὁ δὲ ἔφη · « Καὶ εἰ τοῦτο θέλεις σοι γενέσθαι ὄμοσόν μοι μὴ ἀποκρύψαι τι τῶν θησαυρῶν , καὶ πᾶσάν σου θεραπείαν ποιῶ . » Ἡ δὲ ὤμοσεν αὐτῷ , ὑποδείξασα καὶ πλοῦτον πολύν , Ὁ δὲ τοῦ ποθουμένου τυχὼν παρευθὺ ἐξώρισεν αὐτὴν ἐν τῇ Πριγκήπῳ , εἰς ὅ αὐτὴ ᾠκοδόμησε μοναστήριον . Ἰδὼν δὲ πάντας τοὺς ἐν τέλει λυπουμένους ἐπ´ αὐτῇ διὰ τὴν ἀπληστίαν αὐτοῦ , φοβηθεὶς μή ποτε οἱ λαοὶ μεμνημένοι τῶν εὐεργεσιῶν αὐτῆς μέλλωσι πάλιν αὐτὴν ἀναγορεύειν , χειμῶνος ἐπικειμένου βαρυτάτου οὐκ ᾤκτειρεν αὐτὴν , ἀλλ´ ἐξώρισεν εἰς Μιτυλήνην , φρουρεῖσθαι αὐτὴν προστάξας . Τῆ δὲ θʹ τοῦ Αὐγούστου μηνὸς ἐκ λύπης καὶ ἀθυμίας ἐτελεύτησεν ἐν τῇ αὐτῇ Λέσβῳ . Μετεκόμισε δὲ τὸ σῶμα αὐτῆς ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ μονῇ τῆς Πριγκήπου , ἡν αὐτὴ ᾠκοδόμησε . Σφόδρα γὰρ εὐσεβής καὶ φιλάρετος οὐσα πολλὰ ξενοδοχεῖα καὶ γηρωκομεῖα καὶ μοναστήρια κατεσκεύασε , καὶ φόρων κουφισμοὺς καὶ ἄλλα πλεῖστα κατωρθώσατο . Κωνσταντῖνον δὲ τὸν υἱὸν αὐτῆς , φιλαργυρίᾳ μᾶλλον ἀγόμενος ἢ οἴκτῳ , προσελάβετο συνέστιον αὐτῷ , οἰόμενος πλοῦτον ἐγκεκρυμμένον φανερῶσαι αὐτῷ . Ὁ δὲὲ φιλοφρονούμενος ὑπ´ αὐτοῦ κουφότητι γνώμης ὑπέδειξεν αὐτῷ τὸν ἐν τῷ ἡμικυκλίῳ , ὃ νῦν λέγεται Σίγμα , θησαυρὸν ἀνακτισθέντα δι´ ὀρθομαρμαρώσεως . Καὶ τοῦτον ἀφελόμενος καὶ αὐτὸν ὁμοίως τῇ μητοὶ αὐτοῦ παρεῖδε . [ Ρ . Α ] Νικήταν τε τὸν Τριφύλλιον ἀξίως τῆς ἑαυτοῦ γνώμης ἀμειβόμενος , ὡς συναγωνισθέντα αὐτῷ εἰς τὸ κατασχεῖν τὴν βασιλείαν , φαὸμάκῳ ἀνεῖλεν , εὖ γε τῆς ἀξίας ἀνταποδιδούς . Βαρδάνιος δὲ τῆς Ἀνατολῆς στρατηγὸς ὢν ἐν ἑαυτῷ ἐφρόντιζε τῆς βασιλείας ἐπιλαβέσθαι . Τὴν διατριβὴν δὲ ἐν τῷ Φιλομιλίῳ ποιούμενος μοναχῷ τινι τῶν προγνώσεως ἠξιωμένων τὰ τῆς βουλῆς ἀνακοινοῦται , συνίστορα ἔχων Λέοντα τὸν Ἀρμένιον . Ἀκούσας δὲ οὗτος ὁ Βαρδάνιος παρὰ τοῦ μοναχοῦ τὴν τῆς αὐτοῦ
Lemmas: ποιέω , εἰμί ὁ θησαυρός σύ καταμήνυσις ἐγώ . » εἷς δέ συνετός ὁ φρόνημα πρός ὁ χθές μέν δοῦλος ἐπίορκος , σήμερον δέ τύραννος φημί · « ἐγώ μέν , εἰμί ἄνθρωπος , θεός ἡγέομαι ὁ ὑψόω ἐγώ εἰς οὗτος ὁ βασίλειος , ὁ δδʹ ἐμός ἁμαρτία ὁ καθαίρεσις ἐμαυτοῦ προσάπτω · ἐν πᾶς δέ οὗτος εἰμί ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω . οὖον μήv δέ ἀγνοέω ὁ κατά σύ μηνύω ἐπιβουλή , ὅς εἰμί συνυπάγω , ἀκωλύτως ἔχω ὁ ἀναιρέω σύ . ἀλλά ὁ μέν ὁ σός Ὅρκος πείθω , ὁ δέ φείδομαι σύ πᾶς παραλογίζομαι , ὁ θέω ἀποδίδωμι σύ , δις ὅς βασιλεύς βασιλεύω καί δυνάστης κατεξουσιάζω . καί ὁ νῦν ὡς εὐσεβής σύ καί ἐκ Θεός προβάλλω βασιλεύς προσκυνέω , καί αἰτέω φείδομαι ἐγώ ὁ ἀσθένεια καί συγχωρέω ἐγώ εἰς ὁ ὑπό ἐγώ κτίζω ὁ ἐλευθέριος οἶκος , εἰς ψυναγωγίαν ὁ ἀσύγκριτος ἐγώ συμφορά . » ὁ δέ φημί · « καί εἰμί οὗτος ἐθέλω σύ γίγνομαι ὄμνυμι ἐγώ μή ἀποκρύπτω τίς ὁ θησαυρός , καί πᾶς σύ θεραπεία ποιέω . » ὁ δέ ὄμνυμι αὐτός , ὑποδείκνυμι καί πλοῦτος πολύς , ὁ δέ ὁ ποθέω τυγχάνω παρευθύς ἐξορίζω αὐτός ἐν ὁ Πρίγκηπος , εἰς ὅς αὐτός οἰκοδομέω μοναστήριον . εἶδον δέ πᾶς ὁ ἐν τέλος λυπέω ἐπι αὐτός διά ὁ ἀπληστία αὐτός , φοβέω μή ποτός ὁ λαός μιμνήσκω ὁ εὐεργεσία αὐτός μέλλω πάλιν αὐτός ἀναγορεύω , χειμών ἐπίκειμαι βαρύς οὐ οἰκτίρω αὐτός , ἀλ ἐξορίζω εἰς Μιτυλήνη , φρουρέω αὐτός προστάσσω . τῆ δέ ὁ ὁ Αὔγουστος μείς ἐκ λύπη καί ἀθυμία τελευτάω ἐν ὁ αὐτός Λέσβος . μετακομίζω δέ ὁ σῶμα αὐτός ὁ βασιλεύς ἐν ὁ μονή ὁ Πρίγκηπος , ἐάν αὐτός οἰκοδομέω . σφόδρα γάρ εὐσεβής καί φιλάρετος εἰμί πολύς ξενοδοχεῖον καί γηρωκομειης καί μοναστήριον κατασκευάζω , καί φόρος κουφισμός καί ἄλλος πλεῖστος κατορθόω . Κωνσταντῖνος δέ ὁ υἱός αὐτός , φιλαργυρία μᾶλλον ἄγω ἢ οἶκτος , προσλαμβάνω συνέστιος αὐτός , οἴομαι πλοῦτος ἐγκρύπτω φανερόω αὐτός . ὁ δέω φιλοφρονέομαι ὑπό αὐτός κουφότης γνώμη ὑποδείκνυμι αὐτός ὁ ἐν ὁ ἡμικύκλιον , ὅς νῦν λέγω Σίγμα , θησαυρός ἀνακτίζω δις ορθομαρμάρωση . καί οὗτος ἀφαιρέω καί αὐτός ὁμοίως ὁ μητός αὐτός παροράω . [ Ρ . Α ] Νικήτας τε ὁ τριφύλλιον ἀξίως ὁ ἑαυτοῦ γνώμη ἀμείβω , ὡς συναγωνίζομαι αὐτός εἰς ὁ κατέχω ὁ βασίλειος , φαὸμάκῳ ἀναιρέω , εὕω γε ὁ ἄξιος ἀνταποδίδωμι . Βαρδάνιος δέ ὁ Ἀνατολή στρατηγός εἰμί ἐν ἑαυτοῦ φροντίζω ὁ βασίλεια ἐπιλαμβάνω . ὁ διατριβή δέ ἐν ὁ Φιλόμιλος ποιέω μοναχός τις ὁ πρόγνωσις ἀξιόω ὁ ὁ βουλή ἀνακοινόω , συνίστωρ ἔχω Λέων ὁ Ἀρμένιος . ἀκέω δέ οὗτος ὁ Βαρδάνιος παρά ὁ μοναχός ὁ ὁ αὐτός