georgius-cedrenus.compendium-historiarum 140
οἱ τάφοι τῶν ἀνηρημένων . Νῦν οὖν οἱ περιλειφθέντες ἡμεῖς λύτρα φέρομεν ὑμῖν . Ὑπὲρ θεῶν , ὑπὲρ πατρίδος , ὑπὲρ τέκνων . Ἔλληνες ὄντες , τοὺς πρὶν ἀπειθεῖς , νῦν ἱκέτας σώσατε . » Ἐπὶ τούτοις πεισθέντες οἱ Ἔλληνες Ὀδυσσέα καὶ Διομήδην ἀποστέλλουσι τὴν τῶν χρημάτων ποσότητα τυπῶσαι . Καίγεἐτύπωσαν χρυσίου τάλαντα δισχίλια καὶ ἀργύρου τάλαντα δισχίλια , καὶ τὰ δόξαντα πάντα κομισάμενοι καὶ ἀφορμηθέντες τῆς πόλεως ὑπέστρεψαν εἰς τὸν στρατόν . Μετὰ ταῦτα θυσιαζόντων τῶν Ἑλλήνων καὶ ἀποπλεῦσαι βουλομένων , πάντασἐνώρκωσεν Οδυσσεὺς ἐν ταῖς θυσίαις μὴ ἀποπλεῦσαι τῆς Ἰλίου πρὶν ἢ τὸν δούρειον ἴππον κατασκευασθῆναι . Ἔνθεν τοι καὶ ξύλοις τοῖς ἁρμοδιωτάτοις συμπήξαντες καὶ εὐφυῶς κατακοσμήσαντες , καὶ ταῖς Ἐπειοῦ τεχνουργίαις θαυμαστὸν αὐτὸν ὑπερφυῶς κατασκευασάμενοι πάσαις μηχανοῤῥαφίαις , ὥστε καὶ στρατὸν εἰκοσιτεσσάρων ὀπλιτῶν ἔνδον κρύπτοντα ἀβίαστα διὰ τροχιλίσκων ἑλκόμενον τῆς φορβειᾶς ἀκολουθεῖν , καὶ τοῦτον οὕτω τεκτηνάμενοι , τὰς σκηνάς τε κατακαύσαντες καὶ ἀποπλεύσαντες καὶ εἰς Τένεδον ὑποθήκαις Ὀδυσσέως ἀποκρυβέντες τὴν νῆσον , ἕνα τινὰ γενναῖον ἄνδρα καταικισάμενοι , καὶ μετρίως αὐτὸν ἀκρωτηριάσαντες ἐθέλοντα καὶ χαίροντα τῷ ἐπαίνῳ καὶ τῷ μισθῷ , προδότην ἀφιᾶσιν αὐτόν · ὃς διαπυνθανομένοις τοῖς βαρβάροις τί ἂν εἴη τὸ προκείυενον ἔργον τοῦτο καὶ πρὸς τί φέροιτο , ἀπεκρίνατο λέγων · Τῷ ἱερῷ τῆς Ἀθηνᾶς ἀνατιθέασιν Δαναοὶ τοῦτο , ὁμοῦ μὲν ἀπολογίαν ὑπὲρ ὧν εἰς τὴν πόλιν αὐτῆς [ Ρ ] ἠδίκησαν , ὁμοῦ δὲ καὶ δῶρον τοῦτο ὑπὲρ τῆς εἰς τὰς ἑαυτῶν πατρίδας σωτηρίας καὶ εἰς μνήμην αὐτῶν ἀφιεροῦν κεκρίκασι δεῖν . Οἱ τοίνυν Τρῶες πειθήνιοι τούτοις γενόμενοι , λαβόντες σὺν εὐθυμίᾳ καὶ χαρμονῇ τὸν δούρειον ἵππον , μᾶλλον δὲ τὸν ἴδιον ὄλεθρον , καὶ καλωδίοις ἀνέλκοντες καὶ εὐάζοντες . τὸ τῆς πύλης ὑπέρθυρον ἄραντες τοῖς τοῦ θεοῦ αὐτῶν ἀδύτοις μετὰ τῶν ἐχθρῶν εἰσήγαγον . Ἐν δὲ τῷ μεσονυκτίῳ οἱ ἐν τῷ ἵππῳ λοχῶντες ἐπὶ σχολῆς ἐκπεπηδηκότες , αὐτόν τε τὸν Πρίαμον καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ ἀνελόντες , τόν τε Δηΐφοβον ἀκρωτηριάσαντες , τὸ πλῆθος δὲ τῶν ἀνδρῶν ἀποκτείναντες , πυρσοῖς μάλα λαμπροῖς καὶ συχνοῖς τοῖς ἐκ τοῦ τείχους τὸν τῶν Δαναῶν στόλον πρὸς ἑαυτοὺς ἐπέστρεψαν . Ἡ μέρας δὲ ἤδη διαγελώσης καὶ αὐτοὶ παραστάντες τοὺς ὑπολειφθέντας πάντας ἀπέκτειναν · τὰς δὲ γυναῖκας αἰχμαλώτους καὶ τὴν Ἐκάβην καὶ τὰ κτήνη λαβόντες , τά τε σκεύη καὶ εἴδη καταμερισάμενοι , τήν τε Ἐλένην τῷ Μενελάῳ ἀποδόντες καὶ τὴν πόλιν πᾶσαν ἐμπρήσαν . τες καὶ καταστρεψάμενοι ἐπαλινόστουν . Μετὰ τὸ ἁλῶναι τὸ Ἵλιον Αἴας ὁ Τελαμώνιος καὶ Ὀδυσσεὺς τοῦ ζωδίου Παλλάδος ἑκάτερος ἀντεποιοῦντο , ὡς αὐτῷ διαφέροντος καὶ τῇ ἰδίᾳ πόλει ἕξειν αὐτὸ φυλακτήριον , ὡς πάντων ἐπίπροσθεν ἀγωνιζόμενον . Πολλὰ δὲ στρατηγήματα ἐξ ἀμφοτέρων ῥηθέντα , ὅμως ἐν παραθήκῃ δίδοται τὸ Παλλάδιον ἕως πρωῒ τῷ Διομήδει . Διὰ μέντοι νυκτὸς ἀδήλως σφάζεται Αἴας . Πρωγας δὲ γενομένης ὡς εὐρέθη νεκρὸς , πολλῆς στάσεως γενομένης εἰς ὑπόληψιν ἦλθε τῆς πράξεως Ὀδυσσεύς · ὅθεν καὶ εἰς ἐμφύλιον ἀναπτομένου τοῦ πράγματος πόλεμον , πρῶτος Ὀδυσσεὺς
Lemmas: ὁ τάφος ὁ ανηρημένος . νῦν οὖν ὁ περιλείπομαι ἐγώ λύτρον φέρω σύ . ὑπέρ θεός , ὑπέρ πατρίς , ὑπέρ τέκνον . Ἔλληνες εἰμί , ὁ πρίν ἀπειθέω , νῦν ἱκέτης σῴζω . » ἐπί οὗτος πείθω ὁ Ἔλληνες Ὀδυσσεύς καί Διομήδης ἀποστέλλω ὁ ὁ χρῆμα ποσότης τυπόω . Καίγεἐτύπωσαν χρυσίον τάλαντον δισχίλιοι καί ἄργυρος τάλαντον δισχίλιοι , καί ὁ δόξα πᾶς κομίζω καί ἀφορμάω ὁ πόλις ὑποστρέφω εἰς ὁ στρατός . μετά οὗτος θυσιάζω ὁ Ἕλλην καί ἀποπλέω βούλομαι , πάντασἐνώρκωσεν Ὀδυσσεύς ἐν ὁ θυσία μή ἀποπλέω ὁ Ἴλιον πρίν ἢ ὁ δούρειος ἵππος κατασκευάζω . ἔνθεν ὅς καί ξύλον ὁ ἁρμόδιος συμπήγνυμι καί εὐφυής κατακοσμέω , καί ὁ Ἐπειός τεχνουργία θαυμαστός αὐτός ὑπερφυῶς κατασκευάζω πᾶς μηχανορραφία , ὥστε καί στρατός εἰκοσιτέσσαρες ὁπλίτης ἔνδον κρύπτω αβίαστα διά τροχιλίσκος ἕλκω ὁ φορβειά ἀκολουθέω , καί οὗτος οὗτος τεκταίνομαι , ὁ σκηνή τε κατακαίω καί ἀποπλέω καί εἰς Τένεδος ὑποθήκη Ὀδυσσεύς ἀποκρύπτω ὁ νῆσος , εἷς τις γενναῖος ἀνήρ καταικίζω , καί μέτριος αὐτός ἀκρωτηριάζω ἐθέλω καί χαίρω ὁ ἔπαινος καί ὁ μισθός , προδότης ἀφίημι αὐτός · ὅς διαπυνθάνομαι ὁ βάρβαρος τίς εἄν εἰμί ὁ προκειυενος ἔργον οὗτος καί πρός τίς φέρω , ἀποκρίνω λέγω · ὁ ἱερός ὁ Ἀθηνᾶ ἀνατίθημι Δαναοί οὗτος , ὁμοῦ μέν ἀπολογία ὑπέρ ὅς εἰς ὁ πόλις αὐτός [ Ρ ] ἀδικέω , ὁμοῦ δέ καί δῶρον οὗτος ὑπέρ ὁ εἰς ὁ ἑαυτοῦ πατρίς σωτηρία καί εἰς μνήμη αὐτός ἀφιερόω κρίνω δήω . ὁ τοίνυν Τρώς πειθήνιος οὗτος γίγνομαι , λαμβάνω σύν εὐθυμία καί χαρμονή ὁ δούρειος ἵππος , μᾶλλον δέ ὁ ἴδιος ὄλεθρος , καί καλώδιον ἀνέλκω καί εὐάζω . ὁ ὁ πύλη ὑπερθύριον ἀείρω ὁ ὁ θεός αὐτός ἄδυτος μετά ὁ ἐχθρός εἰσάγω . ἐν δέ ὁ μεσονύκτιον ὁ ἐν ὁ ἵππος λοχάω ἐπί σχολή ἐκπηδάω , αὐτός τε ὁ Πρίαμος καί ὁ παῖς αὐτός ἀναιρέω , ὁ τε Δηΐφοβος ἀκρωτηριάζω , ὁ πλῆθος δέ ὁ ἀνήρ ἀποκτείνω , πυρρός μάλα λαμπρός καί συχνός ὁ ἐκ ὁ τεῖχος ὁ ὁ Δαναοί στόλος πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω . ὁ μέρα δέ ἤδη διαγελάω καί αὐτός παρίστημι ὁ ὑπολείπω πᾶς ἀποκτείνω · ὁ δέ γυνή αἰχμάλωτος καί ὁ Ἑκάβη καί ὁ κτῆνος λαμβάνω , ὁ τε σκεῦος καί εἶδος καταμερίζω , ὁ τε Ἑλένη ὁ Μενέλαος ἀποδίδωμι καί ὁ πόλις πᾶς ἐμπίμπρημι . αἱρέω καί καταστρέφω παλινοστέω . μετά ὁ ἁλίσκομαι ὁ Ἴλιον Αἴας ὁ Τελαμώνιος καί Ὀδυσσεύς ὁ ζῴδιον Παλλάς ἑκάτερος ἀντιποιέω , ὡς αὐτός διαφέρω καί ὁ ἴδιος πόλις ἔχω αὐτός φυλακτήριον , ὡς πᾶς ἐπίπροσθεν ἀγωνίζομαι . Πολύς δέ στρατήγημα ἐκ ἀμφότερος εἴρω , ὅμως ἐν παραθήκη δίδωμι ὁ Παλλάδιον ἠώς πρωΐ ὁ Διομήδης . Ζεύς μέντοι νύξ ἀδήλως σφάζω Αἴας . Πρωγας δέ γίγνομαι ὡς εὑρίσκω νεκρός , πολύς στάσις γίγνομαι εἰς ὑπόληψις ἔρχομαι ὁ πρᾶξις Ὀδυσσεύς · ὅθεν καί εἰς ἐμφύλιος ἀνάπτω ὁ πρᾶγμα πόλεμος , πρῶτος Ὀδυσσεύς