georgius-cedrenus.compendium-historiarum 454
ὃς εὗρε , μετὰ φόβου ὑπέστρεψε , μηδὲν γενναῖον ποιήσας . Τῷ κε´ τει ἐκμανὴς γενόμενος ὁ δυσσεβὴς βασιλεὺς κατὰ παντὸς φοβουμένου τὸν Θεὸν , Στέφανον τὸν νέον αἰδέσιμον ὄντα τοῖς πᾶσι διὰ τὸ ἐν ἀρεταῖς ποικίλαις ἐκλάμπεινξκοντα γὰρ χρόνους ἐπρίησεν ἐν τῷ βουνῷ τοῦ ἀγίου Αὐξεντίου ἔγκλειστος ποικίλως τιμωρησάμενος ἀπέκτεινε . Πολλῶν δὲ ἀρχόντων καὶ στρατιωτῶν διαβληθέντων προσκυνεῖν τὰς εἰκόνας διαφόροις τιμωρίαις τούτους ἀνάλωσεν . Ὅρκον δὲ καθολικον πάντας τοὺς ὑπὸ τὴν αὐτοῦ βασιλείαν ὄντας ἀπήτησεν , εἰκόνι μὴ προσκυνῆσαί τινι . Μεθ´ ὧν καὶ Κωνσταντῖνον τὸν ψευδώνυμον πατριάρχην ἐπὶ ἄμβωνος ἀνελθεῖν καὶ ὑψώσαντα τὰ τίμια ξύλα ὀμόσαι πεποίηκεν ὡς οὐκ ἔστι τῶν προσΚκυνούντων τὰς εἰκόνας · καὶ τοῦτον παραυτὰ στεφανίτην ἀντὶ μοναχοῦ ἔπεισε γενέσθαι καὶ κρεῶν μεταλαμβάνειν καὶ κιθαρῳδῶν ἀνέχεσθαι ἐν τῇ βασιλικῇ τραπέζῃ . Ἀλλ´ οὐκ εἰς μακρὰν ἡ δίκη τοῦτον ταῖς τοῦ μιαιφόνου χερσὶ παραδέδωκε . Μαθὼν γὰρ ὁ ἀλάστωρ ὅτι ὁ πατριάρχης πολλοὺς ἐπληροφόρησεν εἰπεῖν τὸν βασιλέα πρὸς αὐτὸν , ὅτι Οὐκ ἔστι Θεὸς ὁ Χριστὸς , καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ τὴν μητέρα αὐτοῦ ἔχω Θεοτόκον , ἐξεμάνη κατ´ αὐτοῦ ὡς τὸ μυστήριον αὐτοῦ θριαμβεύσαντος . Καὶ ἐπιθεὶς αὐτῷ πολλὰς πληγὰς ἐθριάμβευσεν ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ ἐμπτυόμενον καὶ συρόμενον . Εἶτα ἀσφαλισάμενος αὐτὸν ἀποστέλλει πρὸς αὐτὸν πατρικίους , καί φησι · « Τί λέγεις ἄρτι περὶ τῆς πίστεως ἡμῶν καὶ τῆς συνόδου ἦς ἐποιήσαμεν ; » Ὁ δὲ ματαιωθεὶς ταῖς φρεσὶν , οἰόμενος αὐτὸν πάλιν ἐξευμενίσασθαι , [ Ρ . ἀποκριθεὶς εἶπε · « Καλῶς ἐποίησας τὴν σύνοδον , καὶ καλῶς πιστεύεις . » Οἱ δὲ ἐπιγελάσαντες εἶπον πρὸς αὐτόν · « Ἡμεῖς τοῦτο μόνον ἠθέλομεν ἀκοῦσαι παρὰ τοῦ μιαροῦ σου στόματος , » καὶ παραχρῆμα ἐξαγαγόντες αὐτὸν ἀπεκεφάλισαν , καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἔρριψαν εἰς τὸ πέλαγος , ἔνθα πρῶτον ὑπῆρχεν ὁ τῆς Ἀγίας Πελαγίας ναὸς , ὁν ὁ θεομισής κατακλύσας καὶ τάφον καταδίκιων ποιήσας ἐκάλεσε τὸ Πελάγιον . Ἀντιχειροτονεῖ δὲ πατριάρχην Νικήταν εὐνοῦχον καὶ Σθλάβον . Ὡσαύτος δὲ καὶ Πέτρον τὸν ἱερὸν καὶ τὸν θεοφόρον
Lemmas: ὅς εὑρίσκω , μετά φόβος ὑποστρέφω , μηδείς γενναῖος ποιέω . ὁ κε´ τέῳ ἐκμανής γίγνομαι ὁ δυσσεβής βασιλεύς κατά πᾶς φοβέω ὁ θεός , Στέφανος ὁ νέος αἰδέσιμος εἰμί ὁ πᾶς διά ὁ ἐν ἀρετή ποικίλος ἐκλάμπω γάρ χρόνος πρίημι ἐν ὁ βουνός ὁ ἅγιος Αυξεντίου ἔγκλειστος ποικίλως τιμωρέω ἀποκτείνω . πολλες δέ ἄρχω καί στρατιώτης διαβάλλω προσκυνέω ὁ εἰκών διάφορος τιμωρία οὗτος ἀναλίσκω . Ὅρκος δέ καθολικός πᾶς ὁ ὑπό ὁ αὐτός βασίλειος εἰμί ἀπαιτέω , εἰκών μή προσκυνέω τις . Μεθ´ ὅς καί Κωνσταντῖνος ὁ ψευδώνυμος πατριάρχης ἐπί ἄμβων ἀνέρχομαι καί ὑψόω ὁ τίμιος ξύλον ὄμνυμι ποιέω ὡς οὐ εἰμί ὁ προσκκυνεος ὁ εἰκών · καί οὗτος παραυτά στεφανίτης ἀντί μοναχός πείθω γίγνομαι καί κρέας μεταλαμβάνω καί κιθαρῳδός ἀνέχω ἐν ὁ βασιλικός τράπεζα . Ἀλ οὐ εἰς μακράν ὁ δίκη οὗτος ὁ ὁ μιαιφόνος χείρ παραδίδωμι . μανθάνω γάρ ὁ ἀλάστωρ ὅτι ὁ πατριάρχης πολύς πληροφορέω εἶπον ὁ βασιλεύς πρός αὐτός , ὅτι οὐ εἰμί θεός ὁ Χριστός , καί διά οὗτος οὐδέ ὁ μήτηρ αὐτός ἔχω Θεοτόκος , ἐκμαίνω κατ´ αὐτός ὡς ὁ μυστήριον αὐτός θριαμβεύω . καί ἐπιτίθημι αὐτός πολύς πληγάς θριαμβεύω ἐν ὁ ἱππόδρομος ἐμπτύω καί σύρω . εἶτα ἀσφαλίζω αὐτός ἀποστέλλω πρός αὐτός πατρίκιος , καί φημί · « τις λέγω ἄρτι περί ὁ πίστις ἐγώ καί ὁ σύνοδος εἰμί ποιέω ; » ὁ δέ ματαιώνω ὁ φρήν , οἴομαι αὐτός πάλιν ἐξευμενίζω , [ Ρ . ἀποκρίνω εἶπον · « καλῶς ποιέω ὁ σύνοδος , καί καλῶς πιστεύω . » ὁ δέ ἐπιγελάω εἶπον πρός αὐτός · « ἐγώ οὗτος μόνος ἐθέλω ἀκούω παρά ὁ μιαρός σύ στόμα , » καί παραχρῆμα ἐξάγω αὐτός ἀποκεφαλίζω , καί ὁ σῶμα αὐτός ῥίπτω εἰς ὁ πέλαγος , ἔνθα πρῶτος ὑπάρχω ὁ ὁ Ἀγίας Πελαγίας ναός , εἰμί ὁ θεομισής κατακλύζω καί τάφος κατάδικος ποιέω καλέω ὁ Πελάγιος . ἀντιχειροτονέω δέ πατριάρχης Νικήτας εὐνοῦχος καί Σθλάβος . Ὡσαύτης δέ καί Πέτρος ὁ ἱερόν καί ὁ θεοφόρος