georgius-cedrenus.compendium-historiarum 143
Ὀρέστης ἐφρουρεῖτο ᾐτήσατο τοὺς φρουροὺς Σκύθας . καὶ εἰσελθὼν ἐπεδίδου τὴν πυκτὴν οὕτως εἰπών · « Ἱι τὸ τάχος πρὸς Ἰφιγένειαν τὴν σὴν ἀδελφήν . » Ἔμενον οὖν ἐννεοὶ οἱ Σκύθαι πρὸς τὸ συμβάν . Καὶ δὴ αὐτίκα πρὸς Ἰφιγένειαν εἰσῆλθον ἀμφότεροι , καὶ ὁ Πυλάδης , « Ἵδε , ἔφη , Ὀρέστης ὁ σὸς ἀδελφός , Ἡ δὲ οὐκ ἐγνώρισεν [ Ρ . ὅτι αὐτὸν , ἕως τὸ Πελόπειον τοῦ γένους σήμαντρον τὴν ἐλαίαν εἶδεν ἔχοντα ἐν τῷ ὥμῳ δεξιῷ · Περιπτυξαμένη τε αὐτὸν ἐκέλεισεν ἐλκυσθῆναι τὰ πλοῖα αὐτῶν ἀπὸ τῆς θαλάσσης , καὶ ὅλον αὐτοὺς μεῖναι τὸν χειμῶνα παρὰ´ αὐτῇ . Θέρους δὲ γενομένου λάθρα Ὀρέστης καὶ Πυλάδης τὸ όλόχρυσον ἄγαλμα Ἀρτέμιδος καὶ αὐτὴν ἀνελόμενοι τὴν Ἰφιγένειαν ἀπέδρασαν μεθ´ ὧν ἀπῆλθον πλοίων . Καὶ τὴν Διαβηνὴν περάσαντες ἦλθον πρὸς ἀνατολὴν ἐπὶ τὸ Σαρακηνικὸν Ἑμετ , κἀκεῖθεν ἐπὶ Τρίκωμιν τῆς Παλαιστίνης . Καὶ δὴ Ὀρέστου μανέντος οἱ Τρικωμῖται ἱερὸν μέγα τῇ Ἀρτέμιδι κτίσαντες ἠξίουν τὴν Ἰφιγένειαν , ὡς ἱέρειαν τιμῶντες αὐτήν , θυσιάσαι κόρην παρθένον τῇ θεῷ . Καὶ δὴ ἄγουσι νέαν , Νύσοαν ὀνόματι , ἢν καὶ ἐθυσίασεν Ἰφιγένεια . Καὶ στήλην χαλκῆν στήσαντες , Νύσσαν τὸν τόπον ὡνόμασαν . Τοῦ γοῦν Ὀρέστου τὰς φρένας ἀναλαβόντος ἡ Ἰφιγένεια ὄναρ εἶδεν , ἔλαφον λέγουσαν αὐτῇ · Φύγε ἀπὸ τῆς χώρας ταύτης . Εὐθὺς οὖν φυγόντες τὴν παράλιον , καταλαμβάνουσι Παλαιστίνην , κἀκεῖθεν εἰς Συρίαν καὶ τὸ Μελάντιον ὄρος . Καὶ τὸ ἱερὸν τῆς Ἑστίας κατὰ τὸν χρησμὸν εὐρηκώς Ὀρέστης καὶ θυσιάσας , τῆς χαλεπῆς ἀπήλλακται μανίας . Εἶτα τὸν Ὀρόντην περάσας , ἐπὶ τὸ Σίλτιον ὄρος ἦλθε , καὶ τοὺς Ἀργείους Ἰωνίτας ὡς συγγενεῖς ἀσπασάμενος δι´ αὐτῶν εἰς τὸ παράλιον τῆς Πακαιοπόλεως πρώην λεγομένης , νῦν δὲ Σελευκείας , παρεπέμφθη . Κἀκεῖθεν ναῦν εὐρηκώς ἕως Ἑλλάδος διέβη . Καὶ τὴν ἀδελφὴν Ἰλέκτραν εἰς γάμον τῷ Πυλάδῃ ζεύξας , ἔως θανάτου τῆς τῶν Μυκηνῶν βασιλεύει χώρας . Θόας δὲ τότε τοπάρχης ὢν Σκυθίας εἰς καταδίωξιν Ἰφιγενείας διὰ τὸ ἄγαλμα Σκύθας πλείστους ἀπέστειλεν · ἐπεὶ δὲ εἰς Τρίκωμιν ἐλθόντες ἔμαθον ἀποπλεῦσαι τοὺς διωκομένους , ἐκεῖ ἔμειναν , καὶ πόλιν τὴν λεγομένην Σκυθόπολιν οἰκοδομήσαντες , οὐκέτι ὑπέστρεψαν . Αἰνείας , παρὰ Διομήδους ἐν Καλαβρίᾳ ξενωθείς , ἐπεὶ ἀποφοιτᾶν ἔμελλεν , ᾐτεῖτο λαβεῖν τὸ Παλλάδιον παρὰ´ αὐτοῦ . Πρὸς ὃν ἐκεῖνος , Ἐξ οὗ , φησί , τὴν ἀρχὴν τοῦτο μετὰ Ὀδυσσέως τῆς Ἰλίου ἀφειλόμην , οὔτε ἐμοὶ οὕτε τῷ ὑπ´ ἐμὲ στρατῶ θλίθεις ἐπέλιπον ἕως ἄρτι καὶ συμφοραί . Διὸ καὶ ἐπυθόμην τῆς Πυθίας περὶ αὐτοῦ , ἢ καὶ ἀνεῖλεν ἀποδοῦναι αὐτὸ τοῖς Τρωσί . Ταῦτα Διομήδης εἰπὼν , καὶ θυσάμενος τῷ θεῷ , ἐκβαλὼν εὐθὺς τὸ Παλλάδιον τῷ Αἰνείᾳ δωρεῖται . Τοῦτο λαβὼν Αἰνείας πρὸς τὸν τότε τοπαρχοῦντα
Lemmas: Ὀρέστης φρουρέω αἰτέω ὁ φρουρός Σκύθης . καί εἰσέρχομαι ἐπιδίδωμι ὁ πύκτης οὕτως εἶπον · « Ἱ ὁ τάχος πρός Ἰφιγένεια ὁ σός ἀδελφός . » Μένω οὖν ἐννεόω ὁ Σκύθης πρός ὁ συμβαίνω . καί δή αὐτίκα πρός Ἰφιγένεια εἰσέρχομαι ἀμφότερος , καί ὁ Πυλάδης , « κύπειρις , φημί , Ὀρέστης ὁ σός ἀδελφός , ὁ δέ οὐ γνωρίζω [ Ρ . ὅτι αὐτός , ἠώς ὁ Πελόπειος ὁ γένος σημαντήριον ὁ ἐλαία ὁράω ἔχω ἐν ὁ ὦμος δεξιός · Περιπτύσσω τε αὐτός κελέω ἕλκω ὁ πλοῖον αὐτός ἀπό ὁ θάλασσα , καί ὅλος αὐτός μένω ὁ χειμών παρά αὐτός . Θέρος δέ γίγνομαι λάθρῃ Ὀρέστης καί Πυλάδης ὁ ὁλόχρυσος ἄγαλμα Ἄρτεμις καί αὐτός ἀναιρέω ὁ Ἰφιγένεια ἀποδιδράσκω μεθ´ ὅς ἀπέρχομαι πλοῖον . καί ὁ Διαβηνὴν περάω ἔρχομαι πρός ἀνατολή ἐπί ὁ Σαρακηνικός μετά , ἐκεῖθεν ἐπί τρίκωμος ὁ Παλαιστίνη . καί δή Ὀρέστης μαίνομαι ὁ Τρικωμίτης ἱερόν μέγας ὁ Ἀρτέμιδι κτίζω ἀξιόω ὁ Ἰφιγένεια , ὡς ἱέρεια τιμή αὐτός , θυσιάζω κόρη παρθένος ὁ θεός . καί δή ἄγω νέος , Νύσος ὄνομα , εἄν καί θυσιάζω Ἰφιγένεια . καί στήλη χάλκεος ἵστημι , Νύσσα ὁ τόπος ὀνομάζω . ὁ γοῦν Ὀρέστης ὁ φρήν ἀναλαμβάνω ὁ Ἰφιγένεια ὄναρ ὁράω , ἔλαφος λέγω αὐτός · φεύγω ἀπό ὁ χώρα οὗτος . εὐθύς οὖν φυγή ὁ παράλιος , καταλαμβάνω Παλαιστίνη , ἐκεῖθεν εἰς Συρία καί ὁ Μελάντιος ὄρος . καί ὁ ἱερόν ὁ Ἑστία κατά ὁ χρησμός εὑρίσκω Ὀρέστης καί θυσιάζω , ὁ χαλεπός ἀπαλλάσσω μανία . εἶτα ὁ Ὀρόντης πέρνημι , ἐπί ὁ Σίλτιον ὄρος ἔρχομαι , καί ὁ Ἀργεῖος Ἰωνίτης ὡς συγγενής ἀσπάζομαι δις αὐτός εἰς ὁ παράλιος ὁ πακαιοπολις πρώην λέγω , νῦν δέ Σελεύκεια , παραπέμπω . ἐκεῖθεν ναῦς εὑρίσκω ἠώς Ἑλλάς διαβαίνω . καί ὁ ἀδελφή Ἰλέκτραν εἰς γάμος ὁ Πυλάδης ζεύγνυμι , ἔως θάνατος ὁ ὁ Μυκῆναι βασιλεύω χώρα . Θόας δέ τότε τοπάρχης εἰμί Σκυθία εἰς καταδίωξις Ἰφιγένεια διά ὁ ἄγαλμα Σκύθης πλεῖστος ἀποστέλλω · ἐπεί δέ εἰς τρίκωμος ἔρχομαι μανθάνω ἀποπλέω ὁ διώκω , ἐκεῖ μένω , καί πόλις ὁ λέγω Σκυθόπολις οἰκοδομέω , οὐκέτι ὑποστρέφω . Αἰνείας , παρά Διομήδης ἐν Καλαβρία ξενόω , ἐπεί ἀποφοιτάω μέλλω , αἰτέω λαμβάνω ὁ Παλλάδιον παρά αὐτός . πρός ὅς ἐκεῖνος , ἐς ὅς , φημί , ὁ ἀρχή οὗτος μετά Ὀδυσσεύς ὁ Ἴλιον ἀφαιρέω , οὔτε ἐγώ ἵημι ὁ ὑπό ἐγώ στρατός θλίβω ἐπιλείπω ἠώς ἄρτι καί συμφορά . Διὸ καί πυνθάνομαι ὁ Πυθία περί αὐτός , ἢ καί ἀναιρέω ἀποδίδωμι αὐτός ὁ Τρώς . οὗτος Διομήδης εἶπον , καί θύω ὁ θεός , ἐκβάλλω εὐθύς ὁ Παλλάδιον ὁ Αἰνείας δωρέω . οὗτος λαμβάνω Αἰνείας πρός ὁ τότε τοπαρχέω