georgius-cedrenus.compendium-historiarum 473
ὁρμῆς τὴν σκηνὴν τούτου περιστοιχήσαντες λόγους Κμὲν ἀπρεπεῖς καὶ ἀναισχύντους ἀπεῤῥίπτουν εἰς βασιλέα , δειλὸν αὐτὸν ἀποκαλοῦντες καὶ ἄνανδρον καὶ ἐξ ἀφελείας τά τε Ῥωμαῖκὰ ἀπολλύντα στρατεύματα καὶ τὸ κλέος καὶ τὴν δόξαν ἀχρειοῦντα τῆς βασιλείας , αὐτὸν δὲ ἀναφανδὸν εὐφήμουν καὶ βασιλέα Ῥωμαίων ἐκήρυττον . Θρυπτομένου δὲ τούτου καὶ τὴν ἀρχὴν ἀποσειομένου , Μιχαὴλ ὁ ἐξ Ἀμωρίου ὁ Τραυλὸς , τάγματός τινος καὶ αὐτὸς Ῥωμαῖκοῦ ἐξηγούμενος , τὸ ξίφος σπασάμενος , τοῦτο δὲ καὶ ἄλλοις τοῖς τοῦ ἔργου μετόχοις´ ποιεῖν ἐπιτρέψας , ἀναιρήσειν ἠπείλει , εἰ μὴ ἑκουσίως προσδέξοιτο τὴν ἀρχήν . Καὶ οὖτος μὲν οὕτως διάδημά τε περιτίθεται καὶ βασιλεὺς Ῥωμαίων ἀναγορεύεται . Πρὶν ἢ δὲ ταῦτα γενέσθαι , ἐκ τῆς τροπῆς ἐπανήκοντι τῷ βασιλεῖ Ἡυαὴλ καὶγενομένῳ τῆς βασιλίδος ἄγχιστα Ἰωάννης ὁ Ἐξαβούλιος συναντήσας αὐτῷ τό τε ἀτύχημα εὐγενῶς φέρειν καὶ μεγαλοψύχως παρῄνει , καὶ ἐπυνθάνετο τίνα εἴη καταλιπὼν τοῦ στρατεύματος ἐξηγοῦ μενον . Ὁ δὲ Λέοντα εἶπε , τὸν στρατηγὸν τῶν Ἀνατολικῶν , ἄνδρα τε ἀγχινούστατον καὶ εὔνουν τῇ βασιλείᾳ . Ὅπερ ἀκούσας ὁ Ἐξαβούλιος , « φαίνῃ μοι , ὧ βασιλεῦ , ἔφη , πολὺ διαμαρτάνειν τῆς τοῦ ἀνδρὸς διανοίας . » Καὶ ὁ μὲν εἶπε ταῦτα , οὔπω δὲ ὁ βασιλεὺς ἔφθη τοῖς βασιλείοις ἐπιβῆναι , καὶ ἡ τοῦ Λέοντος ἀνάῤῥησις κατηγγέλλετο . Διαταραχθέντος δὲ τοῦ αὐτοκράτορος πρὸς τὴν ἀκοὴν καὶ σκοπουμένου τὸ ποιητέον , τινὲς μὲν παρῄνουν πᾶσι τρόποις ἔχεσθαι τῆς ἀρχῆς καὶ τῷ τυράννῳ ὡς ἀνυστὸν ἀντικαθίστασθαι · οὗτος δὲ εἰρηνικός τις ἄνθρωπος ὢν , καὶ πράγμασιν ἐαυτὸν ἐπιῤῥῖψαι μὴ θέλων ἄδηλον ἔχουσιν ἀποτέλεσμα , τοῖς μὲν οὕτω λέγουσιν ἐπετίμα , μὴ ἐρεθίζειν αὐτὸν πρὸς ἐμφύλιον χωρῆσαι μιαιφονίαν , [ Ρ . ἄδὸ ] τινὰ δὲ τῶν οἰκειοτάτων ἐξέπεμψε πρὸς τὸν Λέοντα , τὰ τῆς βασιλείας ἐπαγόμενον σύμβολα , τὸ διάδημα , τὴν ἁλουργίδα καὶ τὰ κοκκοβαφῆ πέδιλα , αὐτὸς μὲν ὑπισχνούμενος παραχωρῆσαι τούτῳ τοῦ θρόνου , καὶ βέλτιον εἶναι κρίνων καὶ αὐτὴν προἡκασθαι τὴν ζωὴν ἢ χεομένην ἰδεῖν ῥανίδα μικρὰν αἵματος Χριστιανικοῦ , αὐτὸν δὲ πᾶσαν ἀποθέμενον πτοίαν καὶ δισταγμὸν ἐλθεῖν καὶ παραλήψεσθαι τὰ βασίλεια . Προκοπία δὲ ἡ βασιλὶς ἀντιπράττουσα τοῖς δρωμένοις , καὶ καλὸν ἐντάφιον τὴν βασιλείαν λέγουσα εἶναι , ἐπεὶ μὴ ἔπειθεν , ἔσχατον ἐπειποῦσα λόγον ὅτι δεινὸν καὶ πέρα δεινοῦ εἴπερ ἡ τοῦ τυράννου σύζυγος περιβάλοιτο τὸν βασιλικὸν μοδίολον , ἐπισκώψασακαὶ πρὸς τὸ ταύτης ὄνομα καὶ Βάρκαν αὐτὴν ὁνομάσασα , ἐσκέπτετο πῶς ἂν διάθοιτο τὰ κατ´ αὐτήν . Καὶ οἱ μὲν περὶ τὸν βασιλέα ἐν τούτοις
Lemmas: ὁρμή ὁ σκηνή οὗτος περιστοιχέω λόγος ΚΜΕ ἀπρεπής καί ἀναίσχυντος ἀπολείπω εἰς βασιλεύς , δειλός αὐτός ἀποκαλέω καί ἄνανδρος καί ἐκ ἀφέλεια ὁ τε ρωμαϊκός ἀπόλλυμι στράτευμα καί ὁ κλέος καί ὁ δόξα ἀχρειόω ὁ βασίλεια , αὐτός δέ ἀναφανδά εὐφημέω καί βασιλεύς Ῥωμαῖος κηρύσσω . θρύπτω δέ οὗτος καί ὁ ἀρχή ἀποσείω , Μιχαήλ ὁ ἐκ Ἀμόριον ὁ Τραυλός , τάγμα τις καί αὐτός ρωμαϊκός ἐξηγέομαι , ὁ ξίφος σπάω , οὗτος δέ καί ἄλλος ὁ ὁ ἔργον μέτοχος ποιέω ἐπιτρέπω , ἀναιρέω ἀπειλέω , εἰμί μή ἑκούσιος προσδέχομαι ὁ ἀρχή . καί οὗτος μέν οὕτως διάδημα τε περιτίθημι καί βασιλεύς Ῥωμαῖος ἀναγορεύω . πρίν ἢ δέ οὗτος γίγνομαι , ἐκ ὁ τροπή ἐπανήκω ὁ βασιλεύς Ἡυαὴλ καταγίγνομαι ὁ βασιλίς ἄγχι Ἰωάννης ὁ εξαβουλις συναντάω αὐτός ὁ τε ἀτύχημα εὐγενής φέρω καί μεγαλόψυχος παραινέω , καί πυνθάνομαι τίς εἰμί καταλείπω ὁ στράτευμα ἐξηγέομαι μένω . ὁ δέ Λέων εἶπον , ὁ στρατηγός ὁ ἀνατολικός , ἀνήρ τε αγχινουστερος καί εὔνους ὁ βασίλεια . ὅπερ ἀκούω ὁ εξαβουλις , « φαίνω ἐγώ , ἵημι βασιλεύς , φημί , πολύς διαμαρτάνω ὁ ὁ ἀνήρ διάνοια . » καί ὁ μέν εἶπον οὗτος , οὔπω δέ ὁ βασιλεύς φθάνω ὁ βασίλειος ἐπιβαίνω , καί ὁ ὁ Λέων ἀνάρρησις καταγγέλλω . διαταράσσω δέ ὁ αὐτοκράτωρ πρός ὁ ἀκοή καί σκοπέω ὁ ποιητέος , τις μέν παραινέω πᾶς τρόπος ἔχω ὁ ἀρχή καί ὁ τύραννος ὡς ἀνυστός ἀντικαθίστημι · οὗτος δέ Εἰρηνικός τις ἄνθρωπος εἰμί , καί πρᾶγμα ἑαυτοῦ ἐπιλείπω μή ἐθέλω ἄδηλος ἔχω ἀποτέλεσμα , ὁ μέν οὗτος λέγω ἐπιτιμάω , μή ἐρεθίζω αὐτός πρός ἐμφύλιος χωρέω μιαιφονία , [ Ρ . ἄδος ] τις δέ ὁ οἰκεῖος ἐκπέμπω πρός ὁ Λέων , ὁ ὁ βασίλεια ἐπάγω σύμβολον , ὁ διάδημα , ὁ ἁλουργίς καί ὁ κοκκοβαφής πέδιλον , αὐτός μέν ὑπισχνέομαι παραχωρέω οὗτος ὁ θρόνος , καί ἀγαθός εἰμί κρίνω καί αὐτός προΐημι ὁ ζωή ἢ χέω ὁράω ῥανίς μικρός αἷμα Χριστιανικός , αὐτός δέ πᾶς ἀποτίθημι πτοία καί δισταγμός ἔρχομαι καί παραλαμβάνω ὁ βασίλεια . Προκοπία δέ ὁ βασιλίς ἀντιπράσσω ὁ δράω , καί καλός ἐντάφιον ὁ βασίλειος λέγω εἰμί , ἐπεί μή πείθω , ἔσχατος ἐπεῖπον λόγος ὅτι δεινός καί πέρα δεινός εἴπερ ὁ ὁ τύραννος σύζυγος περιβάλλω ὁ βασιλικός μοδίολον , ἐπισκώπτω πρός ὁ οὗτος ὄνομα καί Βάρκα αὐτός ὀνομάζω , σκέπτομαι πῶς εἄν διατίθημι ὁ κατ´ αὐτός . καί ὁ μέν περί ὁ βασιλεύς ἐν οὗτος