georgius-cedrenus.compendium-historiarum 452
Τῷ ια´ ἔτει Κωνσταντῖνος τὴν Θεοδοσιούπολιν παρέλαβεν ἅμα τῇ Μελιτηνῇ , αἱχμαλωτίσας πάντας τοὺς ἐκεῖσε . Καὶ προφάσει τοῦ θανατικοῦ προσλαβόμενος τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ Ἀρμενίους καὶ Σύρους αἱρετικοὺς εἴς τε τὸ Βυζάντιον μετῴκισε καὶ τὴν Θρᾴκην · οἳ μέχρι τοῦ νῦν τὴν αἵρεσιν τοῦ τυράννου διακρατοῦσιν . Ὑφ´ ὧν καὶ ἐπλατύνθη ἡ αἵρεσις τῶν Παυλικιανῶν . Τῷ ιβʹ ἔτει ὁ δυσσεβὴς Ἀναστάσιος , ὁ ἀνίερος , τέθνηκε σὺν τῇ ψυχῇ καὶ τῷ σώματι οἱκτίστῳ πάθει τῷ λεγομένῳ χορδάψῳ , κόπρον διὰ στόματος ἐμέσας , ἀξίαν τίσας δίκην ὑπέρ τε τῆς κατὰ Θεοῦ καὶ τοῦ διδασκάλου τόλμης . Τῷ ιγʹ ἔτει Κωνσταντῖνος ὁ δυσσεβὴς κατὰ τῶν ἀγίων καὶ σεπτῶν εἰκόνων παράνομον συνέδριον τῶν ἐπισκόπων συνέλεξεν ἐν τῷ τῆς Συρίας παλατίῳ ὧν ἐξῆρχε Θεοδόσιος ὁ υἱὸς λψιμάρου ὁ Ἐφέσου καὶ Παστηλᾶς ὁ Πέργης . Οἱ καθ´ ἑαυτοὺς τὰ δόξαντα δογματίσαντες , μηδενὸς παρόντος ἐκ τῶν καθολικῶν θρόνων Ῥώμης , φημὶ , καὶ Ἀλεξανδρείας καὶ Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων ) , καὶ ἀπὸ ι τοῦ Φεβρουαρίου μηνὸς ἀρξάμενοι διήρκεσαν ἕως ηʹ Αὐγούστου τῆς αὐτῆς ἰνδικτιῶνος . Καθ´ ἡν ἐν Βλαχέρναις ἐλθόντες οἱ τῆς Θεοτόκου πολέμιοι , ἀνῆλθε καὶ Κωνσταντῖνος ὁ Καβαλλῖνος ἐν τῷ ἄμβωνι , κρατῶν Κωνσταντῖνον μοναχὸν , ἐπίσκοπον γενόμενον τοῦ Συλαίου · καὶ ἐπευξάμενος ἔφη μεγάλῃ τῇ φωνῇ · « Κωνσταντίνου οἰκουμενικοῦ πατριάρχου πολλὰ τὰ ἔτη . » Καὶ μετὰ ταῦτα ἀνῆλθον ἀμφότεροι ἐν τῷ φόρῳ , καὶ ἐξεφώνησαν τὴν αὐτῶν κακόδοξον αἵρεσιν ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ , ἀναθεματίσαντες [ Ρ . θΑ ] τὸν ἁγιώτατον Γερμανὸν καὶ Γεώργιον τὸν Κύπρου καὶ Ἰωάννην τὸν Δαμασκηνὸν , ἄνδρας ἁγίους καὶ αἰδεσίμους διδασκάλους . Τῷ δ´ αὐτῷ ἔτει ἐζήτησαν οἱ Βούλγαροι πάκτα διὰ τὰ κτισθέντα κάστρα , καὶ τοῦ βασιλέως ἀτιμάσαντος τὸν ἀποκρισιάριον αὐτῶν ἐξῆλθον ἕως τῶν μακρῶν τειχῶν , καὶ πολλὴν αἰχμαλωσίαν ποιήσαντες ὑπέστρεψαν ἀβλαβεῖς . Τῷ ιθʹ´ ἔτει ὁ βασιλεὺς ἐπεστράτευσε κατὰ Βουλγάρων , καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν κλείσουραν Βερεγάβαν , πολλοὺς ἀπολέσας , ὑπέστρεψε μετ´ αἰσχύνης . Τῷ κʹ ἔτει δοκίτης ἀστὴρ ἐφάνη κατὰ τὴν ἑῴαν , λαμπρότατος , ἐπὶ ἡμέρας ιʹ , καὶ αὖθις πρὸς δύσιν ἡμέρας καʹ . Τῷ κα´ ἔτει Ἀνδρέαν τὸν ἀοίδιμον μοναχὸν , τὸν λεγόμενον Καλυβίτην , ἐν Βλαχέρναις ἐλέγχοντα αὐτοῦ τὴν ἀσέβειαν ἀπέκτεινε διὰ μαστίγων ὁ Κοπρώνυμος . Τῷ κγʹ ἔτει γέγονε ψῦχος μέγα καὶ πικρότατον κατὰ τὴν βασιλίδα καὶ τὴν ἀνατολὴν καὶ ἄρκτον καὶ δύσιν , ὥστε τὴν ἀρκτῴαν τοῦ Πόντου παραλίαν ἐπὶ ἑκατὸν μίλια τὸ πέλαγος ἀπολιθωθῆναι καὶ ἐπὶ λʹ . πήχεις τὸ πάθος παγῆναι · οὗπερ χιονισθέντος
Lemmas: ὁ ια´ ἔτος Κωνσταντῖνος ὁ Θεοδοσιούπολις παραλαμβάνω ἅμα ὁ Μελιτηνή , αἰχμαλωτίζω πᾶς ὁ ἐκεῖσε . καί πρόφασις ὁ θανατικός προσλαμβάνω ὁ συγγενής αὐτός Ἀρμένιος καί Σύρος αἱρετικός εἰς τε ὁ Βυζάντιον μετοικίζω καί ὁ Θρᾴκη · ἕ μέχρι ὁ νῦν ὁ αἵρεσις ὁ τύραννος διακρατέω . Ὑφ´ ὅς καί πλατύνω ὁ αἵρεσις ὁ Παυλικιάνος . ὁ ἶβις ἔτος ὁ δυσσεβής Ἀναστάσιος , ὁ ἀνίερος , θνῄσκω σύν ὁ Ψυχή καί ὁ σῶμα οιχτιζω πάθος ὁ λέγω χορδάψῳ , κόπρος διά στόμα ἐμέω , ἄξιος τίνω δίκη ὑπέρ τε ὁ κατά Θεός καί ὁ διδάσκαλος τόλμα . ὁ πνίξ ἔτος Κωνσταντῖνος ὁ δυσσεβής κατά ὁ Ἀγίων καί σεπτός εἰκών παράνομος συνέδριον ὁ ἐπίσκοπος συλλέγω ἐν ὁ ὁ Συρία Παλάτιον ὅς ἐξάρχω Θεοδόσιος ὁ υἱός λψιμαρον ὁ Ἔφεσος καί παστίλη ὁ Πέργη . ὁ καθ´ ἑαυτοῦ ὁ δόξα δογματίζω , μηδείς πάρειμι ἐκ ὁ καθολικός θρόνος Ῥώμη , φημί , καί Ἀλεξάνδρεια καί Ἀντιόχεια καί Ἱερουσαλήμ ) , καί ἀπό ι ὁ Φεβρουάριος μείς ἄρχω διαρκέω ἠώς ἤ Αὔγουστος ὁ αὐτός ἰνδικτίων . Καθ´ ἐάν ἐν Βλαχέρναις ἔρχομαι ὁ ὁ Θεοτόκος πολέμιος , ἀνέρχομαι καί Κωνσταντῖνος ὁ Καβαλλῖνος ἐν ὁ ἄμβων , κράτος Κωνσταντῖνος μοναχός , ἐπίσκοπος γίγνομαι ὁ Συλαίου · καί ἐπεύχομαι φημί μέγας ὁ φωνή · « Κωνσταντῖνος οἰκουμενικός πατριάρχης πολύς ὁ ἔτος . » καί μετά οὗτος ἀνέρχομαι ἀμφότερος ἐν ὁ φόρος , καί ἐκφωνέω ὁ αὐτός κακόδοξος αἵρεσις ἐνώπιος πᾶς ὁ λαός , ἀναθεματίζω [ Ρ . ἀνταπόλλυμι ] ὁ ἅγιος Γερμανός καί Γεώργιος ὁ Κύπρος καί Ἰωάννης ὁ δαμασκηνόν , ἀνήρ ἅγιος καί αἰδέσιμος διδάσκαλος . ὁ δδʹ αὐτός ἔτος ζητέω ὁ Βούλγαρος πάκτον διά ὁ κτίζω κάστρον , καί ὁ βασιλεύς ἀτιμάζω ὁ ἀποκρισιάριος αὐτός ἐξέρχομαι ἠώς ὁ μακρός τεῖχος , καί πολύς αἰχμαλωσία ποιέω ὑποστρέφω ἀβλαβής . ὁ ιθʹ´ ἔτος ὁ βασιλεύς ἐπιστρατεύω κατά Βουλγάρα , καί ἔρχομαι εἰς ὁ κλεισούρα Βερεγάβαν , πολύς ἀπόλλυμι , ὑποστρέφω μετέ αἰσχύνη . ὁ καί ἔτος δοκίτης ἀστήρ φαίνω κατά ὁ ἑῷος , λαμπρός , ἐπί ἡμέρα εἷς , καί αὖθις πρός δύσις ἡμέρα καί . ὁ κα´ ἔτος Ἀνδρέας ὁ ἀοίδιμος μοναχός , ὁ λέγω Καλυβίτης , ἐν Βλαχέρναις ἐλέγχω αὐτός ὁ ἀσέβεια ἀποκτείνω διά μάστιξ ὁ Κοπρώνυμος . ὁ κγʹ ἔτος γίγνομαι ψῦχος μέγας καί πικρός κατά ὁ βασιλίς καί ὁ ἀνατολή καί ἄρκτος καί δύσις , ὥστε ὁ ἀρκτῷος ὁ Πόντος παράλιος ἐπί ἑκατόν μίλιον ὁ πέλαγος ἀπολιθόω καί ἐπί λίαν . πῆχυς ὁ πάθος πήγνυμι · ὅσπερ χιονίζω