georgius-cedrenus.compendium-historiarum 260
ἡμῶν γεγενημένην οἰκονομίαν παντελῶς ἁπηρνήσαντο , οἱ δὲ ὁμολογοῦσι μὲν ἐνανθρωπῆσαι τὸν Θεὸυ όγον , σῶμα δὲ μόνον ἀνειληφέναι , οἱ δὲ ἔμψυχον μὲν καλοῦσι τὴν ληφθεῖσαν σάρκα , οὐ μὴν λογικὴν δὲ καὶ νοερὰν ἐν ταύτῃ γεγενῆσθαι ψυχὴν , ἴσως τὴν οἰκείαν ἄνοιαν τούτου τεκμήριον ἔχοντες . Ἡμεῖς δὲ ἀνθρώπου ψυχὴν οὐδεμίαν ἴσμεν ἑτέραν ἢ τὴν λογικὴν καὶ ἀθάνατον . [ Ρ.Ζβε ] Καὶ ἄλλοι μὲν πάλιν εἰς δύο τὸν ἔνα Χριστὸν διατέμνουσι , καὶ ἕτερον μὲν εἶναι διατεινόμενοι τὸν ἐκ Παρθένου τεχθέντα τελείως ἄνθρωπον , ἕτερον δὲ τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον , καὶ τὸν μὲν ὡς ἄνθρωπον ἰδίᾳ τιθέντες καὶ ἀνὰ μέρος , τὸν δὲ ὡς Θεὸν φύσει τε καὶ ἀληθείᾳ Θεὸν ὀνομάζουσιν . Ἄλλοι δὲ παρατετράφθαι φασὶ τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον εἰς ὀστέων καὶ νεύρων καὶ σαρκὸς φύσιν , ταῦτα πάντα δυσσεβῶς δογματίζοντες Τάκιτος ἐβασίλευσεν ἔτος βʹ . Οὕτος Μαξιμῖνον συγγενῆ αὐτοῦ ἐπέστησε τῇ Ἀσσυρίᾳ , ὃν διὰ τῆς ὑπ´ αὐτοῦ γενομένης ἀδικίας ἀνελόντες οἱ στρατιῶται , εἶτα φοβηθέντες μὴ ἐκδικήσῃ αὐτὸν ὁ Τάκιτος , ἀπέκτειναν καὶ αὐτὸν ὑποθήκῃ Φλωριανοῦ . Πρόβος καὶ Φλωριανὸς ἐβασίλευσαν ἔτος δύο μῆνας δʹ . Οὗτος ὁ Πρόβος παράφρονα ἑαυτὸν ποιήσας ἀνεῖλε τὸν Φλωριανόν . Ἐπὶ αὐτοῦ βροχῆς γεγονυίας αῖτος μεμιγμένος τῷ ὕδατι πολὺς κατηνέχθη , ὃν συναγαγόντες σωροὺς μεγάλους ἐποίησαν . Ὡσαύτως καὶ ψεκάδας ἀργύρου κατενεχθῆναί φασι . Βικτωρῖνος δὲ φίλος τοῦ Πρόβου Ἑτησε φίλον αὐτοῦ ἄρχοντα γενέσθαι εἰς Βρεττανίαν · ὁ δὲ ἀπελθὼν ἀντηρεν . Ὁνειδιζόμενος δὲ ὁ Βικτωρῖνος δι´ αὐτὸν ἀπεστάλη παύσων τὴν ἀνταρσίαν . Προσποιησάμενος δὲ ἀπὸ προσώπου φεύγειν τοῦ βασιλέως , ὡς φίλος τοῦ ἀντἀραντος ἀπεδέχθη καὶ ἀνεῖλεν αὐτόν . Ὑποστρέψας δὲ , ὡς ἐξῄει τοῦ πλοίου , λύσας τὴν ἑαυτοῦ ζώνην ἔῤῥιψεν εἰς τὴν θάλασσαν καὶ εἰσῆλθε λυσίζωνος εἰς σὸν βασιλέα . Ὁ δὲ ὠργίσθη , δοκῶν ὑφ´ ἑτέρου αὐτὸν τοῦτο πεπονθέναι . Βικτωρῖνος δὲ ἔφη ὑφ´ ἑαυτοῦ τοῦτο γενέσθαι , αἱτησάμενος μηκέτι ἄρξαι πράγματος . Ἀρχὴ γὰρ πᾶσα , ἔφη , μετὰ κινδύνων καὶ κλιμακτήρων . Ὁ δὲ καὶ ἡσυχίαν αὐτῷ ἐχαρίσατο καὶ δωρεὰς πολλὰς παρέσχεν . Ἀπέκτεινε δὲ πάντας τοὺς ἀποκτείναντας Τάκιτον καὶ Αὐρηλιανὸν , ἐν τῇ Πειρίνθῳ ἐπὶ ἑστίασιν αὐτὸν καλέσας . ἀνῃρέθη δὲ καὶ αὐτός . Κάρος καὶ Καρῖνος καὶ Νουμεριανὸς ἐβασίλευσαν ἔτος βʹ . Οὗτος ὁ Κάρος τὴν Περσίδα καὶ Κτησιφῶντα παρέλαβεν , τέταρτον τοῦτο πεπονθυίας , ὑπὸ Τραῖανοῦ , ὑπὸ Βήρου καὶ Σεβήρου καὶ Κάρου . Τελευτήσαντος δὲ Κάρου ὑπὸ λοιμικῆς , καὶ Νουμεριανοῦ τυφλωθέντος , ἀνεῖλεν αὐτὸν Ἅπρος ὁ αὐτοῦ πενθερὸς , καὶ ἐβασίλευσε Νουμεριανὸς δοὺξ τυγχάνων Μυσίας .. Ἐπὶ αὐτοῦ ἐμαρτύρησεν ὁ ἅγιος Βαβύλας ἐν Ἀντιοχείᾳ . Τοῦτον ἀνεῖλε Διοκλητιανός , Διοκλητιανὸς ἐβασίλευσεν ἔτος κβʹ , τῷ γένει Δαλμάτης .
Lemmas: ἐγώ γίγνομαι οἰκονομία παντελῶς ἀπαρνέομαι , ὁ δέ ὁμολογέω μέν ἐνανθρωπέω ὁ θεός όγον , σῶμα δέ μόνος ἀναλαμβάνω , ὁ δέ ἔμψυχος μέν καλέω ὁ λαμβάνω σάρξ , οὖον μήv λογικός δέ καί νοερός ἐν οὗτος γίγνομαι ψυχή , ἴσως ὁ οἰκεῖος ἄνοια οὗτος τεκμήριον ἔχω . ἐγώ δέ ἄνθρωπος ψυχή οὐδείς οἶδα ἕτερος ἢ ὁ λογικός καί ἀθάνατος . [ Ζεβ ] καί ἄλλος μέν πάλιν εἰς δύο ὁ νάω Χριστός διατέμνω , καί ἕτερος μέν εἰμί διατείνω ὁ ἐκ παρθένος τίκτω τέλειος ἄνθρωπος , ἕτερος δέ ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , καί ὁ μέν ὡς ἄνθρωπος ἴδιος τίθημι καί ἀνά μέρος , ὁ δέ ὡς θεός φύσις τε καί ἀλήθεια θεός ὀνομάζω . ἄλλος δέ παρατρέπω φημί ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος εἰς ὀστέον καί νεῦρον καί σάρξ φύσις , οὗτος πᾶς δυσσεβῶς δογματίζω Τάκιτος βασιλεύω ἔτος βε . οὗτος Μαξιμῖνος συγγενής αὐτός ἐφίστημι ὁ Ἀσσυρία , ὅς διά ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι ἀδικία ἀναιρέω ὁ στρατιώτης , εἶτα φοβέω μή ἐκδικέω αὐτός ὁ Τάκιτος , ἀποκτείνω καί αὐτός ὑποθήκη Φλωριανού . Πρόβος καί Φλωριανός βασιλεύω ἔτος δύο μείς δέ . οὗτος ὁ Πρόβος παράφρων ἑαυτοῦ ποιέω ἀναιρέω ὁ Φλωριανός . ἐπί αὐτός βροχή γίγνομαι αετός μίγνυμι ὁ ὕδωρ πολύς καταφέρω , ὅς συνάγω σωρός μέγας ποιέω . ὡσαύτως καί ψακάς ἄργυρος καταφέρω φημί . Βικτωρῖνος δέ φίλος ὁ Πρόβου Ἑτησε φίλος αὐτός ἄρχω γίγνομαι εἰς Βρεττανία · ὁ δέ ἀπέρχομαι ἀνταίρω . ὀνειδίζω δέ ὁ Βικτωρῖνος δις αὐτός ἀποστέλλω παύω ὁ ἀνταρσία . προσποιέω δέ ἀπό πρόσωπον φεύγω ὁ βασιλεύς , ὡς φίλος ὁ ἀνταίρω ἀποδέχομαι καί ἀναιρέω αὐτός . ὑποστρέφω δέ , ὡς ἔξειμι ὁ πλοῖον , λύω ὁ ἑαυτοῦ ζώνη ῥίπτω εἰς ὁ θάλασσα καί εἰσέρχομαι λυσίζωνος εἰς σός βασιλεύς . ὁ δέ ὀργίζω , δοκέω ὑφ´ ἕτερος αὐτός οὗτος πάσχω . Βικτωρῖνος δέ φημί ὑφ´ ἑαυτοῦ οὗτος γίγνομαι , αἰτέω μηκέτι ἄρχω πρᾶγμα . Ἀρχή γάρ πᾶς , φημί , μετά κίνδυνος καί κλιμακτήρ . ὁ δέ καί ἡσυχία αὐτός χαρίζομαι καί δωρεά πολύς παρέχω . ἀποκτείνω δέ πᾶς ὁ ἀποκτείνω Τάκιτος καί Αὐρηλιανός , ἐν ὁ Πειρίνθῳ ἐπί ἑστίασις αὐτός καλέω . ἀναιρέω δέ καί αὐτός . Κάρος καί Καρῖνος καί Νουμεριανός βασιλεύω ἔτος βε . οὗτος ὁ Κάρος ὁ Περσίς καί Κτησιφῶν παραλαμβάνω , τέταρτος οὗτος πάσχω , ὑπό Τραϊανός , ὑπό Βήρου καί Σεβῆρος καί Κᾶρος . τελευτάω δέ Κᾶρος ὑπό λοιμικός , καί Νουμεριανός τυφλόω , ἀναιρέω αὐτός Ἄπρος ὁ αὐτός πενθερός , καί βασιλεύω Νουμεριανός δούξ τυγχάνω Μυσία .. ἐπί αὐτός μαρτυρέω ὁ ἅγιος Βαβύλας ἐν Ἀντιόχεια . οὗτος ἀναιρέω Διοκλητιανός , Διοκλητιανός βασιλεύω ἔτος κβʹ , ὁ γένος Δαλμάτης .