georgius-cedrenus.compendium-historiarum 149
ἐούλαττε θαλλὸν τῆς ἐλαίας ἡ Ἀλθαία , ἵντιναθαλλὸν τῆς ἐλαίας ἔγκυος οὐσα ἡ Ἀλθαία ἐπιθυμήσασα ἔφαγε , καὶ καταπιοῦσα τὸ φύλλον τῆς ἐλαίας εὐθέως συνέτεκε τὸ τῆς ἐλαίας φύλλον τῷ Μελεάγρῳ · περὶ οὗ χρησμὸς ἐδόθη τῷ πατρὶ αὐτοῦ Οἰνεῖ , τοσοῦτον χρόνον ζῆσαι τὸν Μελέαγρον ὅσον χρόνον φυλάττεται τὸ φύλλον τῆς ἐλαίας τὸ συγγενηθὲν αὐτῷ , ὅπερ φύλλον ἔκαυσεν ὁ Οἰνεὺς ἀγανακτήσας κατὰ τοῦ ἰδίου υἱοῦ , καὶ παραχρῆμα ἐτελεύτα . Καὶ ὁ Εὐριπίδης δὲ δρᾶμα περὶ Μελεάγρου ἐξέθετο . Μετὰ δὲ τὴν βασιλείαν τοῦ Οἰνέως ἐβασίλευσε τῆς Αἰτωλίας χώρας ὁ ἕτερος υἱὸς αὐτοῦ ὁ Τυδεὺς , ὁ πατὴρ Διομήδους , ὃς μετὰ τελευτὴν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐβασίλευσε τῆς τῶν Ἀργείων χώρας , ἁγαγόμενος ἐκ τοῦ Ἄργους γυναῖκα ὀνόματι Αἰγιάλειαν . Καὶ ἀπονοηθεὶς κατέλυσε πολέμῳ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ χώραν καὶ βασιλείαν , ποιήσας αὐτὴν ὑπὸ τὴν τῶν Ἀργείων βασιλείαν · καὶ εὐθέως ἐξώρμησε μετὰ τῶν Ἀχαῶν ἐπὶ τὸ λιον . Καὶ ἐπανελθὼν ἀπὸ τῆς Τροίας ἐπὶ τὸ ἴδιον βασίλειον οὐκ ἐδέχθη ὑπὸ τῶν αὐτοῦ . Μαθὼν δὲ ὅτι ἡ γυνὴ αὐτοῦ Αἰγιάλεια κατασκευάζει αὐτῶ δόλον ὡς πορνευθεῖσα ὑπὸ τοῦ Κόμητος τοῦ συγκλητικοῦ αὐτῆς , ὅστις καὶ ἀνθίστατο αὐτῷ κραταιῶς ἅμα τῷ υἱῷ Ναυπλίου τῷ Αἴακι τὰ ὅγιοια φωραθέντι , οἶ διὰ τὸν πρὸς αὐτὴν ἔρωτα πολλῶ σθένει ἀντεμάχουν αὐτῷ , ἰδὼν δὲ τούτους καὶ πᾶσαν τὴν Ἀργείαν χώραν ἀνθισταμένην αὐτῷ , καὶ μηδὲ εἰς τὴν ἰδίαν χώραν τὴν Αἰτῶλίαν δυνάμενος ἀνελθεῖν , ἀνεχώρησεν ἀποπλεύσας ἐπὶ τὴν Καλαβρίαν ώραν , καὶ κτίζει πόλιν ἐκεῖ παράλιον , ἣν ὡνόμασεν Ἀργυρίππην , τὴν νυνὶ Βενεβεντόν . Κ [ Ὅτι ὁ Μῆδος Δαρεῖος καὶ Ἀρταξέρξης καὶ Ἀστυάγης καὶ Ναβογίαδος ἐλέγετο . Φασὶ δὲ αὐτὸν ὄνου ἔχειν ὡτα · πάππος δὲ ἦν Κύρου . Οὗτος ἐζεύχθη τῇ Ἐσθὴρ διὰ κάλλος , καὶ τὸν Δανιὴλ ἐν μεγιστᾶσι κατέστησε . Συσκευῆς δὲ ὑπὸ τῶν μεγιστάνων κατὰ Δανιὴλ γενομένης ἐν τῷ λάκκῳ αὐτὸν τῶν λεόντων ἐνέβαλεν · οὗ διασωθέντος ἐκεῖνοι τροφὴ τοῖς λέουσιν ἐμβληθέντες γεγόνασι . Τοῦτον τὸν Δαρεῖον Κῦρος ὁ Πέρσης ἀνελὼν τριάκοντα δύο ἔτη Βαβυλῶνος ἐκράτησεν . Ἐφ´ οὗ Κροῖσος ὁ Λυδὸς τῷ τε πολλῷ χρυσίῳ καὶ ταῖς νίκαις ἐπαρθεὶς δηλοῖ τῶ Κύρῳ ἢ παραχωρῆσαι τούτῳ τῆς βασιλείας Περσῶν , ἢ προσδέχεσθαι τοῦτον εἰς πόλεμον . Κῦρος δὲ τὸν Δανιὴλ εἰσκαλεσάμενος ἤκουσε παρεγγυῶντος θαῤῥεῖν , ὅτι , Καὶ Κροῖσον κατὰ κράτος νικήσεις , καὶ εἰς Ἱερουσαλὴμ τὸν λαὸν Ἰσραὴλ ἀποστρέψεις . Ἐπὶ αὐτοῦ τὰ κατὰ τὸν Μαρδοχαῖον καὶ Ἀμὰν καὶ ἡ διὰ τῆς Ἐσθὴρ ἀπολύτρωσις τῶν Ἐβραίων . Ἐπὶ αὐτοῦ Δανιὴλ τὰς διὰ τοῦ Γαβριὴλ ὀπτασίας εἶδε , καὶ τὸν χρόνον τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου ἔμαθε . Κατὰ τούτους τοὺς χρόνους καὶ Σίβυλλα ἐν Σάμῳ ἐγνωρίσετο . Κύρου τὸ πρῶτον ἔτος κόσμου ἦν δῷνῥʹ . Οὗτος ὁ Κῦρος αἰχμαλωτεύσας πολλοὺς βασιλεῖς καὶ ἔχων αὐτοὺς ἐν φυλακῇ προσέταξε κατὰ ἑορτὴν τοῖς ἄμοις αὐτῶν σύρειν τὸ τετράϊππον ἅρμα , ἐν ᾧ αὐτὸς ἐπωχεῖτο . Εἰς δὲ ἐκ τῶν βασιλέων ἐπιστρεφόμενος συχνῶς ἑώρα τοὺς τροχοὺς ἀναβαίνοντας . Ὁ θεασάμενος ὁ βασιλεὺς καὶ θυμωθεὶς ἤρετο τίνος χάριν πυκνῶς στρεφόμενος οὐκ ἐᾷ τὸ ἅρμα κατ´ εὐθεῖαν τρέχειν . Ὅσπερμετὰφόβου ἀπελογήσατο · « Τοὺς τροχοὺς ὁρῶν ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐννοῶ
Lemmas: ἔρχομαι θαλλός ὁ ἐλαία ὁ Ἀλθαία , ἵντιναθαλλὸν ὁ ἐλαία ἔγκυος εἰμί ὁ Ἀλθαία ἐπιθυμέω ἐσθίω , καί καταπίνω ὁ φύλλον ὁ ἐλαία εὐθύς συντίκτω ὁ ὁ ἐλαία φύλλον ὁ Μελέαγρος · περί ὅς χρησμός δίδωμι ὁ πατήρ αὐτός Οἰνεύς , τοσοῦτος χρόνος ζῶ ὁ Μελέαγρος ὅσος χρόνος φυλάσσω ὁ φύλλον ὁ ἐλαία ὁ συγγίγνομαι αὐτός , ὅσπερ φύλλον καίω ὁ Οἰνεύς ἀγανακτέω κατά ὁ ἴδιος υἱός , καί παραχρῆμα τελευτάω . καί ὁ Εὐριπίδης δέ δρᾶμα περί Μελέαγρος ἐκτίθημι . μετά δέ ὁ βασίλειος ὁ Οἰνεύς βασιλεύω ὁ Αἰτωλία χώρα ὁ ἕτερος υἱός αὐτός ὁ Τυδεύς , ὁ πατήρ Διομήδης , ὅς μετά τελευτή ὁ πατήρ αὐτός βασιλεύω ὁ ὁ Ἀργεῖος χώρα , ἄγω ἐκ ὁ Ἄργος γυνή ὄνομα Αἰγιάλεια . καί ἀπονοέω καταλύω πόλεμος ὁ ἴδιος αὐτός χώρα καί βασίλειος , ποιέω αὐτός ὑπό ὁ ὁ Ἀργεῖος βασίλειος · καί εὐθύς ἐξορμέω μετά ὁ Ἀχαῶν ἐπί ὁ Λιόν . καί ἐπανέρχομαι ἀπό ὁ Τροία ἐπί ὁ ἴδιος βασίλειος οὐ δέχομαι ὑπό ὁ αὐτός . μανθάνω δέ ὅτι ὁ γυνή αὐτός Αἰγιάλεια κατασκευάζω αὐτός δόλος ὡς πορνεύω ὑπό ὁ Κόμης ὁ συγκλητικός αὐτός , ὅστις καί ἀνθίστημι αὐτός κραταιός ἅμα ὁ υἱός Ναύπλιος ὁ Αἴας ὁ ογιοιος φωράω , οἶς διά ὁ πρός αὐτός Ἔρως πολύς σθένος ἀντιμαχέω αὐτός , εἶδον δέ οὗτος καί πᾶς ὁ Ἀργεῖος χώρα ἀνθίστημι αὐτός , καί μηδέ εἰς ὁ ἴδιος χώρα ὁ Αἰτωλία δύναμαι ἀνέρχομαι , ἀναχωρέω ἀποπλέω ἐπί ὁ Καλαβρία ὥρα , καί κτίζω πόλις ἐκεῖ παράλιος , ὅς ὀνομάζω Ἀργυρίππην , ὁ νυνί Βενεβεντός . Κ [ ὅτι2 ὁ Μῆδος Δαρεῖος καί Ἀρταξέρξης καί Ἀστυάγης καί Ναβογίαδος λέγω . φημί δέ αὐτός ὄνος ἔχω οὖς · πάππος δέ εἰμί Κῦρος . οὗτος ζεύγνυμι ὁ Ἐσθήρ διά κάλλος , καί ὁ Δανιήλ ἐν μεγιστᾶνες καθίστημι . συσκευή δέ ὑπό ὁ μεγιστᾶνες κατά Δανιήλ γίγνομαι ἐν ὁ λάκκος αὐτός ὁ λέων ἐμβάλλω · ὅς διασῴζω ἐκεῖνος τροφή ὁ λέων ἐμβάλλω γίγνομαι . οὗτος ὁ Δαρεῖος Κῦρος ὁ Πέρσης ἀναιρέω τριάκοντα δύο ἔτος Βαβυλών κρατέω . Ἐφ´ ὅς Κροῖσος ὁ Λυδός ὁ τε πολύς χρυσίον καί ὁ Νίκη ἐπαίρω δηλόω ὁ Κῦρος ἢ παραχωρέω οὗτος ὁ βασίλεια Πέρσης , ἢ προσδέχομαι οὗτος εἰς πόλεμος . Κῦρος δέ ὁ Δανιήλ εἰσκαλέω ἀκούω παρεγγυάω θαρσέω , ὅτι , καί Κροῖσος κατά κράτος νικάω , καί εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ λαός Ἰσραήλ ἀποστρέφω . ἐπί αὐτός ὁ κατά ὁ Μαρδοχαῖος καί ἀμάν καί ὁ διά ὁ Ἐσθήρ ἀπολύτρωσις ὁ Ἑβραῖος . ἐπί αὐτός Δανιήλ ὁ διά ὁ Γαβριήλ ὀπτασία ὁράω , καί ὁ χρόνος ὁ παρουσία ὁ κύριος μανθάνω . κατά οὗτος ὁ χρόνος καί Σίβυλλα ἐν Σάμος γνωρίζω . Κῦρος ὁ πρῶτος ἔτος κόσμος εἰμί ῥᾴδιος . οὗτος ὁ Κῦρος αἰχμαλωτεύω πολύς βασιλεύς καί ἔχω αὐτός ἐν φυλακή προστάσσω κατά ἑορτή ὁ Ἁμόϊς αὐτός σύρω ὁ τετράϊππον ἅρμα , ἐν ὅς αὐτός ἐποχέομαι . εἰς δέ ἐκ ὁ βασιλεύς ἐπιστρέφω συχνός ὁράω ὁ τροχός ἀναβαίνω . ὁ θεάομαι ὁ βασιλεύς καί θυμόω ἔρομαι τίς χάρις πυκνός στρέφω οὐ ἐάω ὁ ἅρμα κατ´ εὐθύς τρέχω . οσπερμεταφοβους ἀπολογέομαι · « ὁ τροχός ὁράω ἀναβαίνω καί καταβαίνω ἐννοέω