georgius-cedrenus.compendium-historiarum 162
Μεσοποταμίας Ἀρκεσίλαος . Καὶ οὐ διέλιπον ἀεὶ κατ´ ἀλλήλων ἐπανιστάμενοι , ἕως ἡ Ῥωμαίων ἀρχὴ τὰς τοπαρχίας πάσας κατέλυσε . [ Ρ β ] Ὁ μέντοι Κάσανδρος Θεσσαλονίκην τὴν τοῦ Ἀλεξάνδρου θυγατέρα ποιησάμενος γυναῖκα εἰς ὕνομα ταύτης κτίζει πόλιν Θεσσαλονίκην . Οἱ δὲ Αἰνείαν ταύτην κτίσαι μετὰ τὸ ἀποφυγεῖν τὸν Τρωϊκὸν πόλεμον , ὅθεν καὶ ἡ χώρα λέγεται Αἰνέα . Οἱ δέ φασι Φιλίππου τοῦ Ἀμύντου εἶναι θυγατέρα τὴν Θεσσαλονίκην · τὸ δὲ ἐν τῆς Παλλήνῃ φρούριον παρ´ αὐτοῦ τοῦ Αἰνείου οἰκοδομούμενον , ἐπεὶ παρὰ τῶν ὑπ´ αὐτὸν ἀκήκοε γεγενῆσθαι αὐτῷ θυγατέρα καὶ Κασάνδραν ὀνομασθῆναι , καὶ αὐτὸς αὐτὸν τὸν τόπον Κασάνδρειαν ὠνόμασε , καὶ στήλην λιθίνην γυναικὸς σχῆμα ἔχουσαν καὶ πρὸς Τροίαν βλέπουσαν ἐπάνω τοῦ τείχους ἔστησε . Τότε καὶ Αἴσωπος ὁ μυθογράφος ἤκμαζε , καὶ Ἀναξίμανδρος , ὃς εἶπε τὴν γῆν μέσην εἶναι τοῦ παντὸς κόσμου , καὶ τὸν ἤλιον οὐκ ἐλάττω τῆς γῆς , ἀρχήν τε πάντων τὸν αἰθέρα , καὶ πάντα ἐξ αὐτοῦ γίνεσθαι καὶ εἰς αὐτὸν ἀναλύεσθαι . ἐξέθετο δὲ καὶ τὰς ἰσημερίας καὶ τὰς τροπάς τοῦ ἐνιαυτοῦ καὶ τὰ λοιπὰ , καθὼς ἔμπροσθεν λέξομεν . Πυθαγόρας δὲ ὁ Σάμιος τὴν ἀριθμητικὴν ἔγραψε καὶ ἀσωμάτους δυνάμεις καὶ ἀρχὰς ἐδόξαζεν . Οὗτος καὶ τὰ Χρυσᾶ ἔπη ἔγραψεν , ἅτινα , ὡς ἐν κεφαλαίῳ . εἰπεῖν , διαγορεύουσι τάδε · Πρῶτα μὲν προτρέπει τὸ ὸέῖον τιμᾶν ὡς χρὴ , δεύτερον τοὺς κατὰ δύναμιν ὁμοιωθέντας αὐτῷ , τρίτον τῶν σωματικῶν δυνάμεων ὑπερέχειν , τέταρτον ἑαυτὸν αἰδεῖσθαι πανταχοῦ . πέμπτον δικαιοσύνης ἐπιμελεῖσθαι πανταχοῦ , ἕκτον τὸν ἀπὸ τῆς θείας κρίσεως ἀπονεμηθέντα κλῆρον ἀσπάζεσθαι , ἕβδομον πρὸς τὸ βέλτιον ἀεὶ τὴν γνώμην μεθιστάνειν , ὄγδοον ἀνεξαπόσπαστον εἶναι καὶ ἀδούλωτον διόλου πρὸς τὴν τῆς ἀρετῆς τήρησιν ἔννατον εὐβουλίᾳ πρὸ τῶν ἔργων χρῆσθαι , ἐξ ἧς τὸ ἀμεταμέλητον ἐν τοῖς ἔργοις παραγίνεται , δέκατον οἰήσεως καθαρεύειν , ἑνδέκατον πράους καὶ ἀοργήτους καὶ ἀνεκτικοὺς πρὸς τοὺς ἐντυγχάνοντας εἰναι , δωδέκατον τὸ σῶμα καὶ τὰ ἐκτὸς πρὸς τὴν τῆς ἀρετῆς συνεργίαν μεταῤῥυθμίζειν · « Ταῦτα , φησὶ , πόνει , ταῦτ´ ἐκμελέτα , τούτων χρὴ ἐρᾷν σε · Ταῦτά σε τῆς θείας ἀρετῆς εἰς ἴχνια θήσει · » ἀντὶ τοῦ Ταῦτα πάντα εἰς τὴν πρακτικὴν φιλοσοφίαν ἐνάξει καὶ εἰς τὴν θεωρητικὴν ἐπιστήμην ἤτοι τὴν κατὰ νοῦν ἐνέργειαν , νοοῦντα τὰ νοητὰ , καὶ ἀρχή σοι πανυ καλλίστη γενήσεται , καὶ ὁμοιωθήσῃ Θεῷ διὰ τὴς τῶν ἀρετῶν ἐργασίας . Διὸ καὶ βουλόμενος τὸν ἀκροατὴν ὁλοσχερῶς πρὸς τὴν τῶν καλῶν ἐργασίαν διαναστῆσαι ὅρκῳ τὰ λεχθέντα πιστοῦται , λέγων οὕτως · « Ναὶ μὰ τὸν ἡμετέρα ψυχῇ παραδόντα[Ρ . ] τετρακτὺν , παγῶν ἀενάου φύσεως , . » Ὁ δὲ ὅρκος γίνεται αὐτοῖς καὶ δόγμα . Οὐτος ὁ Πυθαγόρας μετεμψύχωσιν ἐδογμάτιζεν · ἣν θέλων κυρῶσαι ἔλεγεν ἑαυτὸν πρὸ τῶν Τρωϊκῶν Λιθαλίδην γεγονέναι , ἐν δὲ τοῖς Τρωϊκοῖς Εὔφορβον , μετὰ δὲ ταῦτα Ἑρμότιμον
Lemmas: Μεσοποταμία Ἀρκεσίλαος . καί οὖον διαλείπω ἀεί κατ´ ἀλλήλων ἐπανίστημι , ἠώς ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή ὁ τοπαρχία πᾶς καταλύω . [ Ρ Β ] ὁ μέντοι Κάσσανδρος Θεσσαλονίκη ὁ ὁ Ἀλέξανδρος θυγάτηρ ποιέω γυνή εἰς ὕνομα οὗτος κτίζω πόλις Θεσσαλονίκη . ὁ δέ Αἰνείας οὗτος κτίζω μετά ὁ ἀποφεύγω ὁ Τρωικός πόλεμος , ὅθεν καί ὁ χώρα λέγω Αἰνείας . ὁ δέ φημί Φίλιππος ὁ Ἀμύντας εἰμί θυγάτηρ ὁ Θεσσαλονίκη · ὁ δέ ἐν ὁ Παλλήνη φρούριον παρ´ αὐτός ὁ Αἰνείας οἰκοδομέω , ἐπεί παρά ὁ ὑπό αὐτός ἀκούω γίγνομαι αὐτός θυγάτηρ καί Κασσάνδρα ὀνομάζω , καί αὐτός αὐτός ὁ τόπος Κασάνδρεια ὀνομάζω , καί στήλη λίθινος γυνή σχῆμα ἔχω καί πρός Τροία βλέπω ἐπάνω ὁ τεῖχος ἵστημι . τότε καί Αἴσωπος ὁ μυθογράφος ἀκμάζω , καί Ἀναξίμανδρος , ὅς εἶπον ὁ γῆ μέσος εἰμί ὁ πᾶς κόσμος , καί ὁ ἥλιος οὐ μικρός ὁ γῆ , ἀρχή τε πᾶς ὁ αἰθήρ , καί πᾶς ἐκ αὐτός γίγνομαι καί εἰς αὐτός ἀναλύω . ἐκτίθημι δέ καί ὁ ἰσημερία καί ὁ τροπή ὁ ἐνιαυτός καί ὁ λοιπάς , καθώς ἔμπροσθεν λέγω . Πυθαγόρας δέ ὁ Σάμιος ὁ ἀριθμητικός γράφω καί ἀσώματος δύναμις καί ἀρχή δοξάζω . οὗτος καί ὁ χρύσεος ἔπος γράφω , ὅστις , ὡς ἐν κεφάλαιος . εἶπον , διαγορεύω ὅδε · Πρότερος μέν προτρέπω ὁ εἶμι τιμάω ὡς χρή , δύο ὁ κατά δύναμις ὁμοιόω αὐτός , τρίτος ὁ σωματικός δύναμις ὑπερέχω , τέταρτος ἑαυτοῦ αἰδέομαι πανταχοῦ . πέμπτος δικαιοσύνη ἐπιμελέομαι πανταχοῦ , ἕκτος ὁ ἀπό ὁ θεῖος κρίσις ἀπονέμω κλῆρος ἀσπάζομαι , ἕβδομος πρός ὁ ἀγαθός ἀεί ὁ γνώμη μεθιστάνω , ὄγδοος ἀνεξαπόσπαστον εἰμί καί ἀδούλωτος διόλου πρός ὁ ὁ ἀρετή τήρησις ἔννατος εὐβουλία πρό ὁ ἔργον χράω , ἐκ ὅς ὁ ἀμεταμέλητος ἐν ὁ ἔργον παραγίγνομαι , δέκατος οἴησις καθαρεύω , ἑνδέκατος πρᾶος καί ἀόργητος καί ἀνεκτικός πρός ὁ ἐντυγχάνω εἰναι , δωδέκατος ὁ σῶμα καί ὁ ἐκτός πρός ὁ ὁ ἀρετή συνεργία μεταρρυθμίζω · « οὗτος , φημί , πονέω , ταῦ ἐκμελετάω , οὗτος χρή ἐράω σύ · ταῦτα σύ ὁ θεῖος ἀρετή εἰς ἴχνιον τίθημι · » ἀντί ὁ οὗτος πᾶς εἰς ὁ πρακτικός φιλοσοφία ἐνάγω καί εἰς ὁ θεωρητικός ἐπιστήμη ἤτοι ὁ κατά νόος ἐνέργεια , νοόω ὁ νοητός , καί ἀρχή σύ πάνυ καλός γίγνομαι , καί ὁμοιόω Θεός διά σής ὁ ἀρετή ἐργασία . Διὸ καί βούλομαι ὁ ἀκροατής ὁλοσχερῶς πρός ὁ ὁ καλός ἐργασία διανίσταμαι Ὅρκος ὁ λέγω πιστόω , λέγω οὕτως · « ναίς μά ὁ ἡμέτερος Ψυχή παραδόντα[Ρ . ] τετρακτύς , πάγη ἀέναος φύσις , . » ὁ δέ Ὅρκος γίγνομαι αὐτός καί δόγμα . οὐτος ὁ Πυθαγόρας μετεμψύχωσις δογματίζω · ὅς ἐθέλω κυρόω λέγω ἑαυτοῦ πρό ὁ Τρωϊκός Λιθαλίδην γίγνομαι , ἐν δέ ὁ Τρωϊκός Εὔφορβος , μετά δέ οὗτος Ἑρμότιμος