georgius-cedrenus.compendium-historiarum 482
παρ´ ἐλπίδα τούτοις θεάμασι , καὶ ἀπήει κατὰ σχολὴν , δεινὸν οὐκ αὐτῷ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ παπίᾳ εὐσείων . Καὶ ταῦτα μὲν ὁ βασιλεύς . Οὐκ ἔλαυε δὲ ταῦτα τοὺς περὶ τὸν παπίαν , ἀλλά τις τῶν προκοίτων τοῦ Μιχαὴλ ἐκ τῶν φοινικῶν φωρασάμενος ἐμβάδων ἀπήγγειλε πάντα σαφῶς . Οἷς ἐκπαθεῖς καὶ μικροῦ δεῖν ἔκφρονες οἱ περὶ τὸν παπίαν γενόμενοι ἐσκέπτοντο πῶς ἂν τὸν κίνδυνον διαφύγοιεν . Ὑπέλαμπεν ἄρτι ἡμέρα , καὶ σκέπτεται σκῆψιν τοιάνδε ὁ Μιχαήλ , ὡς ψυχικάς τινας κηλῖδας βούλεταί τινι τῶν θεοφίλων ἐξαγορεῦσαι διὰ Θεοκτίστου , ὃν μετὰ ταῦτα τῷ τοῦ κανικλείου τετίμηκεν ἀξιώματι . Ἐπετέτραπτο γοῦν τοῦτο γενέσθαι παρὰ βασιλέως . Ὁ δὲ Μιχαὴλ ἀδείας λαβόμενος λέγει πρὸς τὸν Θεόκτιστον , « Καιρὸς , ὦ Θεόκτιστε , τοῖς συνωμόταις ἐπαπειλῆσαι , ὡς εἰ μὴ τάχιον σπεύσουσιν ἐξελέσθαι τοῦ κινδύνου ἡμᾶς , πάντα τὰ τῆς πράξεως ἀνακαλύψαι τῶ βασιλεῖ . » Καὶ τοῦ Θεοκτίστου ὡς ἐκελεύσθη ποιήσαντος , εἰς ἀγωνίαν οὐ τὴν τυχοῦσαν ἐνέπεσον ο συνίστορες , καὶ διεσκοποῦντο πῶς ἂν αὐτοί τε σωθεῖεν καὶ τὸν ὅσον οὐδέπω θανεῖν κινδυνεύσαντα διασώσαιεν . Ῥάπτουσιν οὖν βουλὴν ἥτις αὐτούς τε ἐῤῥύσατο καὶ τῷ Μιχαὴλ πρὸς τῇ βασιλείᾳ καὶ τὴν ζωὴν ἐχαρίσατο . Ἔθος ἐπεκράτει τότε , μὴ , ὥσπερ νῦν , ἔνδον τῶν βασιλείων , ἔκτοτε λαβὸν τὴν ἀρχὴν , μένειν τοὺς τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ παλατίου ψάλλοντας κληρικοὺς , ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις οἴκοις , περὶ δὲ τρίτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἀγείρεσθαι κατὰ τὴν Ἐλεφαντίνην , κἀκεῖθεν ἀπιέναι πρὸς τὴν ἐκκλησίαν καὶ τῷ Θεῷ τὰς ἑωθινὰς ἀποδιδόναι εὐχάς . Τούτοις οἱ συνωμόται ἐγκαταμιχθέντες τότε , ὑπὸ μάλης ἐγχειρίδια ἔχοντες , συνεισῄεσαν , καὶ ἔν τινι σκοτεινῷ τῆς ἐκκλησίας λοχήσαντες τόπῳ τὸ σύνθημα ἐξεδέχοντο . Ὡς δ´ ὁὕμνος διεπεραίνετο , ἤδη δὲ παρῆν καὶ ὁ βασιλεὺς , καὶ τῆς ὑμνῳδίας ἐξῆρχεν , ὡς ἔθος , « Τῷ παντάνακτος ἐξεφαύλισαν πόθῳ»εχε γὰρ , ὡς εἴπομεν , τορωτέραν φωνὴν ) , τότε δὴ εἰσπηδήσαντες ἀθρόον οἱ συνωμόται ἐκ μὲν τῆς πρώτης ἡμάρτανον προσβολῆς , πρὸς τὸν τοῦ κλήρου ἔξαρχον ἀποπλανηθέντες , εἴτε παρόμοιον ὄντα τῷ βασιλεῖ κατὰ τὴν σωματικὴν ἐμφέρειαν , εἴτε τῆ περὶ τὴν κεφαλὴν μοίᾳ περιβολῇ · ἦν γὰρ ἡ ὥρα κρυμώδης τε καὶ χειμέριος , καὶ διὰ τοῦτο ἐν περιβλήμασι πάντες διεκαρτέρουν στεγανωτέροις , πίλοις τὰς κεφαλὰς ὀξυτάτοις περικαλύπτοντες . Ἀλλ´ ὁ μεν τοῦ κλήρου καθηγεμών τὸν κίνδυνον ἀπεώσατο , τὸν πῖλον τῆς κεφαλῆς ἀφελὼν καὶ τῆ φαλάκρᾳ τὴν σωτηρίαν
Lemmas: παρ´ ἐλπίς οὗτος θέαμα , καί ἄπειμι κατά σχολή , δεινός οὐ αὐτός μόνος , ἀλλά καί ὁ παπίας ευσειω . καί οὗτος μέν ὁ βασιλεύς . οὐ ἐλαύνω δέ οὗτος ὁ περί ὁ παπίας , ἀλλά τις ὁ πρόκοιτος ὁ Μιχαήλ ἐκ ὁ φοινίκη φωράω ἐμβάς ἀπαγγέλλω πᾶς σαφῶς . οἷς ἐκπαθής καί μικρός δήω ἔκφρων ὁ περί ὁ παπίας γίγνομαι σκέπτομαι πῶς εἄν ὁ κίνδυνος διαφεύγω . ὑπολάμπω ἄρτι ἡμέρα , καί σκέπτομαι σκῆψις τοιόσδε ὁ Μιχαήλ , ὡς ψυχικός τις κηλίς βούλομαι τις ὁ θεόφιλος ἐξαγορεύω διά θεόκτιστος , ὅς μετά οὗτος ὁ ὁ κανίκλειον τιμάω ἀξίωμα . ἐπιτρέπω γοῦν οὗτος γίγνομαι παρά βασιλεύς . ὁ δέ Μιχαήλ ἄδεια λαμβάνω λέγω πρός ὁ Θεόκτιστος , « Καιρός , εἰμί Θεόκτιστος , ὁ συνωμότης ἐπαπειλέω , ὡς εἰμί μή τάχα σπεύδω ἐξαιρέω ὁ κίνδυνος ἐγώ , πᾶς ὁ ὁ πρᾶξις ἀνακαλύπτω ὁ βασιλεύς . » καί ὁ θεόκτιστος ὡς κελεύω ποιέω , εἰς ἀγωνία οὖον ὁ τυγχάνω ἐμπίπτω ὁ συνίστωρ , καί διασκοπέω πῶς εἄν αὐτός τε σῴζω καί ὁ ὅσος οὐδέπω θνῄσκω κινδυνεύω διασῴζω . ῥάπτω οὖν βουλή ὅστις αὐτός τε ῥύομαι καί ὁ Μιχαήλ πρός ὁ βασίλεια καί ὁ ζωή χαρίζομαι . ἔθος ἐπικρατέω τότε , μή , ὥσπερ νῦν , ἔνδον ὁ βασίλειος , ἔκτοτε λαμβάνω ὁ ἀρχή , μένω ὁ ὁ ἐκκλησία ὁ Παλάτιον ψέλνω κληρικός , ἀλλά ὁ ἴδιος οἶκος , περί δέ τρίτος φυλακή ὁ νύξ ἀγείρω κατά ὁ Ἐλεφαντίνη , ἐκεῖθεν ἀφίημι πρός ὁ ἐκκλησία καί ὁ Θεός ὁ ἑωθινός ἀποδίδωμι εὐχή . οὗτος ὁ συνωμότης ἐγκαταμίγνυμι τότε , ὑπό μάλη ἐγχειρίδιον ἔχω , συνείσειμι , καί ἐν τις σκοτεινός ὁ ἐκκλησία λοχάω τόπος ὁ σύνθημα ἐκδέχομαι . ὡς δδʹ ὕμνος διαπεραίνω , ἤδη δέ πάρειμι καί ὁ βασιλεύς , καί ὁ ὑμνῳδία ἐξάρχω , ὡς ἔθος , « ὁ παντάναξ ἐκφαυλίζω ποθέω γάρ , ὡς εἶπον , τόρος φωνή ) , τότε δή εἰσπηδάω ἀθρόος ὁ συνωμότης ἐκ μέν ὁ πρῶτος ἁμαρτάνω προσβολή , πρός ὁ ὁ κλῆρος ἔξαρχος ἀποπλανάω , εἴτε παρόμοιος εἰμί ὁ βασιλεύς κατά ὁ σωματικός ἐμφέρεια , εἴτε τῆ περί ὁ κεφαλή μοιόν περιβολή · εἰμί γάρ ὁ ὥρα κρυμώδης τε καί χειμέριος , καί διά οὗτος ἐν περίβλημα πᾶς διακαρτερέω στεγανός , πῖλος ὁ κεφαλή ὀξύς περικαλύπτω . Ἀλ ὁ μέν ὁ κλῆρος καθηγεμών ὁ κίνδυνος ἀπωθέω , ὁ πῖλος ὁ κεφαλή ἀφαιρέω καί τῆ Φαλάκρα ὁ σωτηρία