georgius-cedrenus.compendium-historiarum 525
ὁμολογίαι , ὡς μὴ μόνον οὐ συγκεχωρηκέναι , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἀγῶνας καλεῖν ; » Ἀνακαλούμενος δὲ ταύτην ὁ πατριάρχης καὶ ὁ λοιπὸς τῶν ἀρχιερέων ἐσμὸς , καὶ τὸ πολὺ τῆς λύπης ἐπικουφίζοντες , ἀναστάντες εὐθὺς ἔφησαν · « Αἱ μὲν ἡμέτεραι , ὡ βασιλὶς , ὁμολογίαι τε καὶ συνθῆκαι ἀδιάπτωτοι καὶ ἀμετακίνητοι , τούτου δὲ τὴν ὁλιγωρίαν ἐᾶν χαίρειν καλόν . » Οὕτω μὲν κατεπραΰνθη τῆς δεσποίνης τὸ ἄλγος · ἀνεφύη δέ τις τηνικαῦτα αἵρεσις ἡ τῶν Ζιλίκων λεγομένη , ἥτις ἄμα τῷ ἀρχηγῷ Ζίλικι τοὔνομα , ἐν τοῖς ἀσηκρήταις τελοῦντι , ἀπέσβη καὶ διεῤῥύηκεν , αὐτοῦ τε καὶ τῶν ἑπομένων αὐτῷ μετενεχθέντων εἰς θεοσέβειαν καὶ τῷ θείῳ μύρῳ χρισθέντων τε καὶ τελειωθέντων . Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν πόλιν ἐφέρετο τῇδε . Βόγορις δὲ ὁ Βουλγάρων ἀρχηγὸς , γυναῖκα ἄρχειν Ῥωμαίων ἀκηκοὼς μετὰ παιδὸς ἁπαλοῦ , εἰς θράσος ᾔρετο · ὅθεν καί τινας ἀγγέλους ἀπέστειλε πρὸς τὴν βασιλίδα , ἀπειλῶν λύειν τὰς συνθήκας καὶ εἰσβολὴν ποιεῖσθαι κατὰ Ῥωμαίων . [ Ρ . ὅἰθ ] Ἡ δὲ βασιλὶς μηδὲν ἀγεννὲς μηδὲ γυναικεῖον ἐννοήσασα , « Καὶ ἐμὲ εὐρήσεις , μηνύει , ἀντιστρατεύουσαν , Θεοῦ δὲ νεύσει καὶ κατισχύουσαν . Εἰ δ´ , ὅπερ οὐκ ἔνι , ὑπερέξεις αὐτὸς , καὶ οὕτως ἡ νίκη ἐμή · γυναῖκα γὰρ ἔσῃ , ἀλλ´ οὐκ ἄνδρα νενικηκώς . » Οἷς ὁ βάρβαρος διαταραχθεὶς ἡσυχίαν ἠσπάσατο καὶ τὰς προηγησαμένας ἀνενέου σπονδάς . Διεπρεσβεύσαντο δὲ ἀλλήλοις πάλιν ἥ τε βασιλὶς καὶ ὁ ἄρχων , ἡ μὲν περί τινος Θεοδοσίου τοῦ ἐπίκλην Κουφαρᾶ , ἀξιολόγου ἀνδρὸς καὶ χρησίμου τῷ πολιτεύματι , αἰχμαλώτου ὄντος ἐν Βουλγαρίᾳ , ὁ δὲ περὶ τῆς οἰκείας ἀδελφῆς , κατά τινα προνομὴν ληφθείσης καὶ τοῖς βασιλείοις διατριβούσης . Αὕτη γὰρ πρὸ πολλοῦ ἀχθεῖσα αἰχμάλωτος , τὰ Χριστιανῶν τε μυηθεῖσα καὶ γραμμάτων μετασχοῦσα κατὰ τὸν τῆς αἰχμαλωσίας καιρὸν , ἄρτι τε τῆς αἰχμαλωσίας ἀπολυθεῖσα , οὐ διέλιπε πρὸς τὸν ἀδελφὸν τὰ Χριστιανῶν ἑκθειάζουσα καὶ τῇ αὐτοῦ καρδίᾳ πίστεως καταβάλλουσα σπέρματα , προμυηθέντος ἤδη παρὰ τοῦ Κουφαρᾶ τὰ θεῖα μυστήρια . Τοῦ ἀλλαγίου δὲ γενομένου καὶ τῆς γυναικὸς ἀποδοθείσης τῷ ἀδελφῷ , ἀντιδοθέντος δὲ τῇ δεσποίνῃ τοῦ Κουφαρᾶ , εἰ καὶ προενήγητο ὁ ἄρχων καὶ προετελέσθη τὰ θεῖα , ἀλλ´ ἔτι τὴν αὐτὴν ἐφύλαττε ἀπιστίαν , τῆς οἰκείας θρησκείας ἐξηρτημένος . Λιμοῦ δὲ σφοδροῦ τὴν χώραν τῶν Βουλγάρων κατεσχηκότος , καὶ πάσης βοηθείας ἀργούσης , τὸν τῶν Χριστιανῶν ὁ ἄρχων εἰς βοήθειαν ἐπεκαλεῖτο Θεὸν τὸν ὑπὸ τοῦ Κουφαρᾶ καὶ τῆς αὐτοῦ ἀδελφῆς Καὐτῷ μυσταγωγηθέντα . Τὸ αὐτὸ δὲ τοῦτο καὶ τὸ ἔθνος ποιεῖν παρεσκεύασεν ἅπαν . Καὶ τυχόντες ἀπαλλαγῆς , οὕτω δὴ πρὸς θεοσέβειαν μετατίθενται καὶ τοῦ λουτροῦ τῆς παλιγγενεσίας καταξιοῦνται , Μιχαὴλ κατονομασθέντος τοῦ ἄρχοντος κατὰ τὸ ὄνομα τοῦ βασιλέως τῶν Ῥωμαίων παρὰ τοῦ πρὸς αὐτὸν ἀποσταλέντος ἀρχιερέως καὶ τοῦ θείου μεταδεδωκότο λουτροῦ ..
Lemmas: ὁμολογία , ὡς μή μόνος οὖον συγχωρέω , ἀλλά καί πρός ἀγών καλέω ; » ἀνακαλέω δέ οὗτος ὁ πατριάρχης καί ὁ λοιπός ὁ ἀρχιερεύς ἑσμός , καί ὁ πολύς ὁ λύπη ἐπικουφίζω , ἀνίστημι εὐθύς φημί · « ὁ μέν ἡμέτερος , εἰμί βασιλίς , ὁμολογία τε καί συνθήκη ἀδιάπτωτος καί ἀμετακίνητος , οὗτος δέ ὁ ὀλιγωρία ἐάω χαίρω καλός . » οὕτως μέν καταπραΰνω ὁ δέσποινα ὁ ἄλγος · ἀναφύω δέ τις τηνικαῦτα αἵρεσις ὁ ὁ ζικαθηλιξ λέγω , ὅστις ἄμη ὁ ἀρχηγός Ζίλικι ὄνομα , ἐν ὁ ἀσηκρήτης τελέω , ἀποσβέννυμι καί διρεω , αὐτός τε καί ὁ ἕπομαι αὐτός μεταφέρω εἰς θεοσέβεια καί ὁ θεῖον μύρον χρίω τε καί τελειόω . καί ὁ μέν κατά ὁ πόλις φέρω ὅδε . Βόγορις δέ ὁ Βουλγάρα ἀρχηγός , γυνή ἄρχω Ῥωμαῖος ἀκούω μετά παῖς ἁπαλός , εἰς θράσος ἀείρω · ὅθεν καί τις ἄγγελος ἀποστέλλω πρός ὁ βασιλίς , ἀπειλέω λύω ὁ συνθήκη καί εἰσβολή ποιέω κατά Ῥωμαῖος . [ Ρ . ὁράω ] ὁ δέ βασιλίς μηδείς ἀγεννής μηδέ γυναικεῖος ἐννοέω , « καί ἐγώ εὑρίσκω , μηνύω , ἀντιστρατεύω , Θεός δέ νέος καί κατισχύω . εἰμί δδʹ , ὅσπερ οὐ ἐν , ὑπερέχω αὐτός , καί οὕτως ὁ νίκη ἐμός · γυνή γάρ εἰμί , ἀλ οὐ ἀνήρ νικάω . » οἷς ὁ βάρβαρος διαταράσσω ἡσυχία ἀσπάζομαι καί ὁ προηγέομαι ἀναίνομαι σπονδή . διαπρεσβεύομαι δέ ἀλλήλων πάλιν ὅς τε βασιλίς καί ὁ ἄρχω , ὁ μέν περί τις Θεοδόσιος ὁ ἐπίκλη κουφαρος , ἀξιόλογος ἀνήρ καί χρήσιμος ὁ πολίτευμα , αἰχμάλωτος εἰμί ἐν Βουλγαρία , ὁ δέ περί ὁ οἰκεῖος ἀδελφός , κατά τις προνομή λαμβάνω καί ὁ βασίλειος διατρίβω . Ἄτη γάρ πρό πολύς ἄγω αἰχμάλωτος , ὁ Χριστιανός τε μυέω καί γράμμα μετέχω κατά ὁ ὁ αἰχμαλωσία καιρός , ἄρτι τε ὁ αἰχμαλωσία ἀπολύω , οὖον διαλείπω πρός ὁ ἀδελφός ὁ Χριστιανός ἐκθειάζω καί ὁ αὐτός Καρδία πίστις καταβάλλω σπέρμα , προμυέομαι ἤδη παρά ὁ κουφαρος ὁ θεῖον μυστήριον . ὁ αλλάγιο δέ γίγνομαι καί ὁ γυνή ἀποδίδωμι ὁ ἀδελφός , ἀντιδίδωμι δέ ὁ δέσποινα ὁ κουφαρος , εἰμί καί προφέρω ὁ ἄρχω καί προτελέω ὁ θεῖον , ἀλ ἔτι ὁ αὐτός φυλάσσω ἀπιστία , ὁ οἰκεῖος θρησκεία ἐξαρτάω . Λιμός δέ σφοδρός ὁ χώρα ὁ Βουλγάρα κατέχω , καί πᾶς βοήθεια ἀργέω , ὁ ὁ Χριστιανός ὁ ἄρχω εἰς βοήθεια ἐπικαλέω θεός ὁ ὑπό ὁ κουφαρος καί ὁ αὐτός ἀδελφός αὐτός μυσταγωγέω . ὁ αὐτός δέ οὗτος καί ὁ ἔθνος ποιέω παρασκευάζω ἅπας . καί τυγχάνω ἀπαλλαγή , οὗτος δή πρός θεοσέβεια μετατίθημι καί ὁ λουτρόν ὁ παλιγγενεσία καταξιόω , Μιχαήλ κατονομάζω ὁ ἄρχω κατά ὁ ὄνομα ὁ βασιλεύς ὁ Ῥωμαῖος παρά ὁ πρός αὐτός ἀποστέλλω ἀρχιερεύς καί ὁ θεῖον μεταδίδωμι λουτρόν ..