georgius-cedrenus.compendium-historiarum 109
ἀδείας τε καὶ τρυφῆς ἀπέλαυσεν · ἀλλ´ ὕστερον εἰς πικρίαν ἡ σπατάλη καὶ ἡ ἡδονὴ γέγονεν αὐτῷ , καὶ ὑπόθεσις ἀκολασίας . Ὅθεν φησίν · « Ἐμίσησα σύμπα . σαν τὴν ζωήν μου καὶ πάντα τὸν μόχθον μου , ὅτι πάντα ματαιότης . Εὗρον γὰρ πικρότερον ὑπὲρ τὸν θάνατον τὴν γυναῖκα , ἥτις ἐστὶ θήρευμα καὶ σαγήνη καρδίας . » Ταῦτά τοί φησι · « Καὶ ὁ βασιλεὺς Σολομῶν ἦν φιλογύναιος , καὶ ἦσαν αὐτῷ ἄρχουσαι ἑπτακόσιαι , καὶ παλλακαὶ τριακόσιαι . Καὶ ἔλαβε γυναῖκας Μωαβίτιδας καὶ Ἀμανίτιδας , Σύρας καὶ Ἰδου μαίας , Χετταίας καὶ Ἀμοῤῥαίας , ἐκ τῶν ἐθνῶν ὡν ἀπεῖπε Κύριος τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ . Καὶ ἐγένετο ἐν καιρῷ γήρως αὐτοῦ , καὶ οὐκ ἦν ἡ καρδία μετὰ Κυρίου Θεοῦ αὐτοῦ καθὼς καὶ ἡ καρδία Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , καὶ ἐξέκλιναν αἱ ἀλλότριαι γυναῖκες τὴν καρδίαν αὐτοῦ ὁπίσω θεῶν αὐτῶν . Καὶ τότε ᾠκοδόμησε Σολομῶν ναὸν τῷ Χαμὼς εἰδώλῳ Μωὰβ . καὶ τῇ Ἀστάρτῃ βδελύγματι Σιδονίων , καὶ τῷ Μελχὼμ προσοχθίσματι υἱῶν Ἀμών . » Ἡ ΠΡ . Οῖ ] μὲν οὐν Ἀστάρτη ἐστὶν ἡ παρ´ Ἕλλησιν Ἀφροδίτη λεγομένη , ὁ δὲ Χαμὼς θεὸς ἦν Τυρίων . Καὶ οὕτως ἐποίησε ταῖς ἀλλοφύλοις αὐτοῦ γυναιξὶ πάσαις , αἴτινες ἐθυμίων καὶ ἔθυον τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν . Καὶ ἐποίησε Σολομῶν τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου , καὶ οὐκ ἐπορεύθη ὁπίσω Κυρίου ὡς Δαβὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ . Καὶ ὠργίσθη Κύριος ἐπὶ Σολομῶν , ὅτι ἐξέκλινεν ἡ καρδία αὐτοῦ ἀπὸ Κυρίου Θεοῦ Ἰσραὴλ τοῦ ῥηθέντος αὐτῷ δίς καὶ ἐντειλαμένου αὐτῷ μὴ πορεύεσθαι ὀπίσω θεῶν ἑτέρων τὸ παράπαν . Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν · « Ἀνθ´ ὧν οὐκ ἐφύλαξάς μου τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ προστάγματα ἃ ἐνετειλάμην σοι , διαῤῥήσσων διαῤῥήξω τὴν βασιλείαν ἐκ χειρός σου , καὶ δώσω αὐτὴν τῷ δούλῳ σου · πλὴν ἐν ταῖς ἡμέραις σου τοῦτο οὐ ποιήσω , διὰ Δαβὶδ τὸν δοῦλόν μου καὶ πατέρα σου καὶ διὰ Ἱερουσαλὴμ τὴν πόλιν μου , ἐξελεξάμην . Καὶ ἤγειρε Κύριος τῷ Σολομῶντι Σατὰν Ἄδερ τὸν Ἰδουμαῖον καὶ τὸν Ἐδρααζὰρ βα σιλέα Σουβᾶ , καὶ ἦσαν τῷ Ἰσραὴλ Σατὰν πάσας τὰς ἡμέρας Σολομῶντος . Καὶ ἀπέθανε Σολομῶν ἐτῶν ογ καὶ ἐτάφη μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ . » Ἐφ´ οὗ ἦν Ὅμηρος καὶ Ἡσίοδος . Θαυμάσειε δʹ´ ἄν τις καὶ μάλα εἰκότως , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ θειοτάτου Μωϋσέως , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦδε τοῦ σοφωτάτου Σολομῶντος , πῶς ἑκάτερος αὐτῶν τοσαύτης πάλαι θείας δόξης καὶ προμηθείας ἀξιωθεὶς ὕστερον ὁ μὲν εἰς ἀγανάκτησιν καὶ λύπην τὸν Θεὸν κινήσας τῆς ἐπαγγελίας ἐξέπεσεν , ὁ δὲ εἰς ὀργὴν καὶ θυμὸν ἐγείρας αὐτὸν τούς τε προειργασμένους ἀρίστους πόνους ἄρδην ἐζημίωτο καὶ τὴν ψυχὴν προσαπώλεσε . Ποῦ γὰρ ἡ τοιαύτη πρὸς Θεὸν οἰκείωσις καὶ παῤῥησία καὶ οἱ τοσοῦτοι καὶ τηλικοῦτοι πόνοι καὶ κόποι καὶ ἀγῶνες τοῦ θεσπεσίου Μωϋσέως ; οἵτινες διὰ τὴν ἐπὶ τοῦ ὕδατος τῆς ἀντιλογίας ἀμαρτίαν παρωράθησαν , καὶ τῆς εἰς τὴν γῆν ἐπαγγελίας εἰσόδου ἀθρόως ὁ δίκαιος καὶ ἀσυγχωρήτως ἀπεστέρητο . καθὼς καὶ ἔμπροσθεν εἴρηται . Ποῦ δὲ καὶ ἡ πρὸς τὸν Σολομῶντα θεία φιλοστοργία καὶ ἡ τοσαύτη χάρις τε καὶ σοφία ; καὶ τίς ἡ ὠφέλεια τῆς πολλῆς ἐκείνης φρονήσεως καὶ συνέσεως , καὶ ἡ προλαβοῦσα τοιαύτη νηφαλιωτάτη ἔννοια καὶ θεολογία καὶ φυσιολογία , ἔσχατον ἐκ γυναικομανίας εἰς εἰδωλομανίαν ἐκπεπτωκότος , ὡς σαφῶς δεδήλωται . Τῷ ὅντι γὰρ
Lemmas: ἄδεια τε καί τρυφή ἀπολαύω · ἀλ ὕστερος εἰς πικρία ὁ σπατάλη καί ὁ ἡδονή γίγνομαι αὐτός , καί ὑπόθεσις ἀκολασία . ὅθεν φημί · « μισέω Σύμπα . σάω ὁ ζωή ἐγώ καί πᾶς ὁ μόχθος ἐγώ , ὅτι πᾶς ματαιότης . εὗρος γάρ πικρός ὑπέρ ὁ θάνατος ὁ γυνή , ὅστις εἰμί θήρευμα καί σαγήνη Καρδία . » ταῦτα ὅς φημί · « καί ὁ βασιλεύς Σολομών εἰμί φιλογύναιος , καί εἰμί αὐτός ἄρχω ἑπτακόσιοι , καί παλλακή τριακόσιοι . καί λαμβάνω γυνή Μωαβῖτις καί Ἀμανῖτις , Σύρα καί ἰδού μαῖα , Χετταῖος καί Ἀμοῤῥαίας , ἐκ ὁ ἔθνος ὡς ἀπολέγω Κύριος ὁ υἱός Ἰσραήλ . καί γίγνομαι ἐν καιρός γῆρας αὐτός , καί οὐ εἰμί ὁ καρδία μετά κύριος Θεός αὐτός καθώς καί ὁ καρδία Δαυίδ ὁ πατήρ αὐτός , καί ἐκκλίνω ὁ ἀλλότριος γυνή ὁ Καρδία αὐτός ὀπίσω θεός αὐτός . καί τότε οἰκοδομέω Σολομών ναός ὁ Χαμώς εἴδωλον Μωάβ . καί ὁ Ἀστάρτη βδέλυγμα Σιδόνιος , καί ὁ Μελχὼμ προσόχθισμα υἱός Ἀμών . » ὁ ΠΡ . οἷ ] μέν ὀν Ἀστάρτη εἰμί ὁ παρ´ Ἕλλην Ἀφροδίτη λέγω , ὁ δέ Χαμώς θεός εἰμί Τυρίων . καί οὕτως ποιέω ὁ ἀλλόφυλος αὐτός γυνή πᾶς , ὅστις θυμιάω καί θύω ὁ εἴδωλον αὐτός . καί ποιέω Σολομών ὁ πονηρός ἐνώπιος κύριος , καί οὐ πορεύω ὀπίσω κύριος ὡς Δαυίδ ὁ πατήρ αὐτός . καί ὀργίζω Κύριος ἐπί Σολομών , ὅτι ἐκκλίνω ὁ καρδία αὐτός ἀπό κύριος Θεός Ἰσραήλ ὁ εἴρω αὐτός δίς καί ἐντέλλω αὐτός μή πορεύω ὀπίσω θεός ἕτερος ὁ παράπαν . καί εἶπον Κύριος πρός αὐτός · « Ἄνθ ὅς οὐ φυλάσσω ἐγώ ὁ ἐντολή καί ὁ πρόσταγμα ὁ ἐντέλλω σύ , διαρρήγνυμι διαρρήγνυμι ὁ βασίλειος ἐκ χείρ σύ , καί δίδωμι αὐτός ὁ δοῦλος σύ · πλήν ἐν ὁ ἡμέρα σύ οὗτος οὖον ποιέω , διά Δαυίδ ὁ δοῦλος ἐγώ καί πατήρ σύ καί διά Ἱεροσόλυμα ὁ πόλις ἐγώ , ἐκλέγω . καί ἐγείρω Κύριος ὁ Σολομών Σατάν Ἄδερ ὁ Ἰδουμαῖος καί ὁ Ἐδρααζὰρ βάω σιλέας Σουβά , καί εἰμί ὁ Ἰσραήλ Σατάν πᾶς ὁ ἡμέρα Σολομών . καί ἀποθνῄσκω Σολομών ἔτος ογʹ καί θάπτω μετά ὁ πατήρ αὐτός . » Ἐφ´ ὅς εἰμί Ὅμηρος καί Ἡσίοδος . θαυμάζω δʹ´ ἄν τις καί μάλα εἰκότως , ὥσπερ ἐπί ὁ θεῖος Μωϋσῆς , οὗτος καί ἐπί ὅδε ὁ σοφός Σολομών , πῶς ἑκάτερος αὐτός τοσοῦτος πάλαι θεῖος δόξα καί προμήθεια ἀξιόω ὕστερος ὁ μέν εἰς ἀγανάκτησις καί λύπη ὁ θεός κινέω ὁ ἐπαγγελία ἐκπίπτω , ὁ δέ εἰς ὀργή καί θυμός ἐγείρω αὐτός ὁ τε προεργάζομαι ἀγαθός πόνος ἄρδην ζημιόω καί ὁ ψυχή προσαπόλλυμι . πός γάρ ὁ τοιοῦτος πρός θεός οἰκείωσις καί παρρησία καί ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε πόνος καί κόπος καί ἀγών ὁ θεσπέσιος Μωϋσῆς ; ὅστις διά ὁ ἐπί ὁ ὕδωρ ὁ ἀντιλογία ἁμαρτία παροράω , καί ὁ εἰς ὁ γῆ ἐπαγγελία εἴσοδος ἀθρόος ὁ δίκαιος καί ἀσυγχωρήτως ἀποστερέω . καθώς καί ἔμπροσθεν εἴρω . πός δέ καί ὁ πρός ὁ Σολομών θεῖος φιλοστοργία καί ὁ τοσοῦτος χάρις τε καί σοφία ; καί τίς ὁ ὠφέλεια ὁ πολύς ἐκεῖνος φρόνησις καί σύνεσις , καί ὁ προλαμβάνω τοιοῦτος νηφάλιος ἔννοια καί θεολογία καί φυσιολογία , ἔσχατος ἐκ γυναικομανία εἰς ειδωλομανια ἐκπίπτω , ὡς σαφῶς δηλόω . ὁ εἰμί γάρ