georgius-cedrenus.compendium-historiarum 296
τὸ φρέαρ τοῦ μαρτυρίου καὶ τὰς πλατείας καὶ τὴν αὐλὴν αἱμάτων . Ὅπερ γνοὺς Κωνστάντιος τοῦτον μὲν καθήρησε καὶ Εὐδόξιον ἀντικατέστησε , μείζονι κακῷ μέγα κακὸν ἀμειψάμενος . Οὗτος ὁ Εὐδόξιος ἐνεκαίνισε τὸ δεύτερον τὸν ναὸν τῆς Ἀγίας Σοφίας διὰ τὸ μετὰ τὸν πρῶτον ἀπαρτισμὸν αὐτοῦ καὶ τὸν ἐγκαινισμὸν τὸν δι´ Εὐσεβίου πάλιν πεσεῖν καὶ αὖθις οἰκοδομηθῆναι διὰ τοῦ αὐτοῦ Κωνσταντίου . Ἐπὶ τούτου τοῦ Εὐδοξίου τοῦ μαθητοῦ Εὐνομίου ὁ ἐν ἁγίοις Ἐφραὶμ ὁ Σύρος ἦν , μέγας ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ , ὃς πολλὰ ὡφέλιμα ἐγγράφως καταλέλοιπε . Τῷ κγʹ´ ἔτει τοῦ Κωνσταντίου Φλαβιανὸς ὁ Ἀντιοχείας τοὺς τῶν ψαλλόντων χοροὺς διελὼν ἐκ διαδοχῆς τὴν Δαβιτικὴν ἐδίδαξε πρῶτος δειν μελῳδίαν . Μετὰ δὲ τοῦτον Πέτρος ὁ Κναφεὺς τυραννικῶς τῷ θρόνῳ Ἀντιοχείας ἐπιβὰς πρῶτον ἐπενόησε τὸ μύρον ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐπὶ παντὸς τοῦ λαοῦ ἀγιάζεσθαι , καὶ τὴν ἐπὶ τῶν ὑδάτων ἐν τοῖς ἁγίοις Θεοφανίοις ἐπίκλησιν ἐν ἑσπέρᾳ γίνεσθαι , καὶ ἐν ἑκάστῃ εὐχῇ τὴν Θεοτόκον ὀνομάζεσθαι , καὶ ἐπὶ πάσῃ συνάξει τὸ σύμβολον τῆς πίστεως λέγεσθαι , πρότερον τῇ μεγάλῃ παρασκευῇ καὶ μόνον λεγόμενον . ἀκηκοὼς τοίνυν Κωνστάντιος ὅτι Ἰουλιανὸς ἐν Γαλλίαις ἐν πολέμοις εὐδοκιμήσας ὑπὸ τοῦ στρατοῦ βασιλεὺς ἀνηγορεύθη , ἐν Ἀντιοχείᾳ διάγων διὰ τὸν Περσικὸν πόλεμον ἐξώρμησε κατ´ αὐτοῦ , καὶ ἐλθὼν ἐν Μόψου κρήναις τελευτᾶ , μηνὶ Νοεμβρίῳ γʹ , πολλὰ τῆς ἑαυτοῦ ἀγνοίας καταγνούς . Ἐβαπτίσθη δὲ τότε ἐν Ἀντιοχείᾳ ὑπὸ Εὐζωΐου τοῦ Ἀρειανοῦ . Οὕ τὸ σῶμα Ἰοβιανὸς ὁ μετὰ ταῦτα βασιλεὺς , προτίκτωρ τότε ὢν , ἀποκομίσας ἀπέθετο πλησίον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῷ Ἡρώῳ μετὰ Εὐσεβίας τῆς αὐτοῦ πρώτης γυναικός , Ἄμα δὲ τῷ ἀναγορευθῆναι Ἱουλιανὸν ἐν Γαλλίαις εὐθὺς ἡ τροῦλλα τῆς ἁγίας τοῦ Θεοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας , φουρνικὴ οὗσα , ἔπεσε , τόν τε ἄμβωνα καὶ τὰς σολέας ἐξ ὀνυχίτου λίθου ὄντα συνέτριψε καὶ
Lemmas: ὁ φρέαρ ὁ μαρτύριον καί ὁ πλατύς καί ὁ αὐλή αἷμα . ὅπερ γιγνώσκω Κωνστάντιος οὗτος μέν καθαίρω καί Εὐδόξιος ἀντικαθίστημι , μείζων κακός μέγας κακός ἀμείβω . οὗτος ὁ Εὐδόξιος ἐγκαινίζω ὁ δύο ὁ ναός ὁ Ἀγίας Σοφία διά ὁ μετά ὁ πρῶτος ἀπαρτισμός αὐτός καί ὁ ἐγκαινισμός ὁ δις Εὐσέβιος πάλιν πίπτω καί αὖθις οἰκοδομέω διά ὁ αὐτός Κωνστάντιος . ἐπί οὗτος ὁ Ευδοξίου ὁ μαθητής Εὐνόμιος ὁ ἐν ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος εἰμί , μέγας ἐν ἔργον καί λόγος , ὅς πολύς ὠφέλιμος ἔγγραφος καταλείπω . ὁ κγʹ´ ἔτος ὁ Κωνστάντιος Φλαβιανός ὁ Ἀντιόχεια ὁ ὁ ψάλλω χορός διαιρέω ἐκ διαδοχή ὁ Δαβιτικὴν διδάσκω πρῶτος δήω μελῳδία . μετά δέ οὗτος Πέτρος ὁ Κναφεύς τυραννικός ὁ θρόνος Ἀντιόχεια ἐπιβαίνω πρῶτος ἐπινοέω ὁ μύρον ἐν ὁ ἐκκλησία ἐπί πᾶς ὁ λαός ἁγίζω , καί ὁ ἐπί ὁ ὕδωρ ἐν ὁ ἅγιος Θεοφάνιος ἐπίκλησις ἐν ἑσπέρα γίγνομαι , καί ἐν ἕκαστος εὐχή ὁ Θεοτόκος ὀνομάζω , καί ἐπί πᾶς συνάγω ὁ σύμβολον ὁ πίστις λέγω , πρότερος ὁ μέγας παρασκευή καί μόνος λέγω . ἀκούω τοίνυν Κωνστάντιος ὅτι Ἰουλιανός ἐν Γαλλίας ἐν πόλεμος εὐδοκιμέω ὑπό ὁ στρατός βασιλεύς ἀναγορεύω , ἐν Ἀντιόχεια Διάγων διά ὁ Περσικός πόλεμος ἐξορμέω κατ´ αὐτός , καί ἔρχομαι ἐν Μόψος κρήνη τελευτάω , μείς Νοέμβριος γε , πολύς ὁ ἑαυτοῦ ἄγνοια καταγιγνώσκω . βαπτίζω δέ τότε ἐν Ἀντιόχεια ὑπό ευζωον ὁ αρειανός . ἕ ὁ σῶμα Ἰοβιανός ὁ μετά οὗτος βασιλεύς , προτίκτωρ τότε εἰμί , ἀποκομίζω ἀποτίθημι πλησίος ὁ πατήρ αὐτός ἐν ὁ ἡρῷον μετά Εὐσεβίας ὁ αὐτός πρῶτος γυνή , ἄμη δέ ὁ ἀναγορεύω Ἰουλιανός ἐν Γαλλίας εὐθύς ὁ τροῦλλα ὁ ἅγιος ὁ Θεός Μεγάλης ἐκκλησία , φουρνικός ὕω , πίπτω , ὁ τε ἄμβων καί ὁ Σολέας ἐκ ὀνυχίτης λίθος εἰμί συντρίβω καί