georgius-cedrenus.compendium-historiarum 133
Ἀτρείδης ἐλέγετο καὶ σύγγονος Ἀγαμέμνονος . ὗτος φιλοφρόνως ἄγαν τὸν Πάριν προσδεξάμενες παντοδαπῇ θεραπείᾳ τοῦτον ἐν τῷ παλατίῳ αὐτι ἢ ἐθεράπευσεν , [ ... ] ἀναπαυθῆναι ἐντειλάμενος σον καὶ βούλοιτο , καὶ οὕτως ἐπὶ τὴν θυσίαν ἀπελθεῖν . Αὐτὸς δὲ ὁ Μενέλαος ἅμα τοῖς συγγενέσιν εὐθὺς ἐπὶ Κρήτην ἀπέπλει ὡς Ἀστερίῳ Διὶ ἐν Γορτύνῃ πόλει θυσιάσων . Ἐν μιᾷ τοίνυν ὁ Πάρις εἰς τὸν τῆς Ἑλένης παράδεισον ἐγκύψας ὁρᾷ αὐτὴν τῳ κάλλει ἀμήχανον οὖσαν · ἦν γὰρ εὔστολος , εὔμαστος , λευκὴ ὡσεὶ χιὼν , εὔοφρυς , εὔρινος , οὐλόθριξ , ὑπόξανθος , ὀφθαλμοὺς ἔχουσα μεγάλους . Καὶ τρωθεὶς τῷ ταύτης ἔρωτι διὰ τῆς Αἴθρας , ἥτις ἦν συγγενὴς Μενελάου , ὑ ονοθεύσας τὴν Ἐλένην ἥρπασεν αὐτὴν μετὰ καὶ πλούτου πολλοῦ καὶ κόσμου καὶ πέντε δουλίδων κορασίων . Καὶ τῶν θυσιῶν , δι´ ἂς καὶ παρῆν , ἠμεληκὼς εἰς Σιδῶνα πρὸς Πρωτέα τὸν Αἰγύπτου βασιλέα διεπέρασεν . Οἱ δὲ τὸν οἶκον Με ελάου φυλάσσειν τεταγμένοι , τὴν ἁρπαγὴν τῆς Ἑλένης ἰδόντες , εὐθὺς ἅπαντα ἐν τῇ Κρήτῃ αὐτῷ μηνύουσι . Ἐφ´ οἷς ὁ Μενέλαος δεινοπαθῶν καταπλέει μὲν εἰς τὴν Σπάρτην εὐθὺς , πέμπει δὲ εἰς ἀναζήτησιν τῆς Ἑλένης πανταχοῦ . Μετὰ δὲ χρόνον ἦκεν ὁ Πάρις ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου σωθείς . Ὃν Πρίαμος καὶ Ἐκέβη ἀποδεδεγμένοι , ἰδόντες τὴν Ἑλένην , ἐξέστησαν , καὶ τίς ἂν εἴη καὶ πόθεν ἐπυνθάνοντο . Ἡ δὲ Ἀλεξάνδις · ἔφη εἶναι συγγενὴς , καὶ αὐτῷ μᾶλλον Πριάμῳ καὶ τῇ Ἐκάβη καὶ οὐ τῷ Πλεισθένους υἱῷ προσήκειν Μενελάῳ . Ἐκ τὴς Δαναοῦ γὰρ θυγατρὸς Γλησιόνης Δάρδανον καὶ Τρῶα κατάγεσθαι καὶ τοὺς ἐξ αὐτοῦ βασιλεῖς · Ἀγήνορος δὲ τοῦ πατραδέλφου Δαναοῦ ἀπόγονος Δύμας βασιλεὺς ὁ Ἑκάβης πατήρ · ἐκ Κγένους δὲ τοῦ Δύμα καὶ Λήδα ἐστὶ μήτηρ ἡ ἐμή . Ταῦτα Ἑλένη εἰποῦσα , καὶ ἅμα διομνυμένη μηδὲν τῶν Μενελάου λαβεῖν καὶ ὅρκον δὲ ἀπαιτήσασα μὴ προδοθῆναι , ἔμεινεν ἀγαπωμένη πρὸς αὐτῶν . Τοῦτο μαθόντες οἱ περὶ Ἀγαμέμνονα πέμπουσι πρέσβεις πρὸ τοῦ πολέμου , αὐτόν τε Μενέλαον καὶ Ὀδυσσέα , καὶ γράμματα Κλυταιμνήστρας γυναικὸς Ἀγαμέμνονος , ἀδελφῆς Ἐλένης , ἀξιοῦντες ἀποδοθῆναι Μενελάῳ τὴν γυναῖκα . Οἱ καὶ ἀποπέμπονται ἄπρακτοι . Διὸ καὶ τοὺς τοπαρχοῦντας τῆς Εὐρώπης ἅπαντας , καὶ τὸν Θέτιδος καὶ Πηλέως Ἀχιλλέα μετὰ τὸ ὑποκείμενον αὐτῷ τῶν Μυρμιδόνων στῖφος , καὶ Νέστορα τὸν Ἠλεῖον καὶ τὸν Ἰθακήσιον Ὀδυσσέα καὶ τοὺς δύο Λίαντας Διομήδην τε καὶ Ἰδομενέα καὶ ἄλλους πολλοὺς καὶ γενναίους σὺν ναυσὶ χιλίαις ἑκατὸν ἐνενήκοντα ὀκτὼ ἐκστρατεύσαντες ἀποπλέουσι . Καὶ παρὰ Αὐλίδι οὕτω καλουμένῳ χωρίῳ παραχειμάσαντες κατὰ Ἰλίου ἐστρατοπεδεύοντο . Τοῦ χειμῶνος δὲ ἀντικειμένου αὐτοῖς ἐπὶ πολὺ Κάλχας ὁ μάντις θυσίαν ὀφείλειν τὸν Ἀγαμέμνονα εἶπε τὴν αὐτοῦ θυγατέρα τῇ Ἀρτέμιδι παρασχεῖν , θεᾷ τῆς χώρας οὔσῃ · ὁ δὲ
Lemmas: Ἀτρείδης λέγω καί σύγγονος Ἀγαμέμνων . ὗτος φιλόφρων ἄγαν ὁ Πάρις προσδέχομαι παντοδαπός θεραπεία οὗτος ἐν ὁ Παλάτιον αφτί ἢ θεραπεύω , [ ... ] ἀναπαύω ἐντέλλω σός καί βούλομαι , καί οὕτως ἐπί ὁ θυσία ἀπέρχομαι . αὐτός δέ ὁ Μενέλαος ἅμα ὁ συγγενής εὐθύς ἐπί Κρήτη ἀποπλέω ὡς Ἀστέριον Ζεύς ἐν Γόρτυς πόλις θυσιάζω . ἐν εἷς τοίνυν ὁ Πάρις εἰς ὁ ὁ Ἑλένη παράδεισος ἐγκύπτω ὁράω αὐτός ὁ κάλλος ἀμήχανος εἰμί · εἰμί γάρ Εὔστολος , εὔμαστος , λευκός ὡσεί χιών , εὔοφρυς , Εὔρινος , οὐλόθριξ , ὑπόξανθος , ὀφθαλμός ἔχω μέγας . καί τιτρώσκω ὁ οὗτος Ἔρως διά ὁ Αἴθρα , ὅστις εἰμί συγγενής Μενέλαος , ὑ ὀνίνημι ὁ Ἑλένη ἁρπάζω αὐτός μετά καί πλοῦτος πολύς καί κόσμος καί πέντε δουλίδα κοράσιον . καί ὁ θυσία , δις ὅς καί πάρειμι , ἀμελέω εἰς Σιδών πρός Πρωτεύς ὁ Αἴγυπτος βασιλεύς διαπεράω . ὁ δέ ὁ οἶκος ἐγώ ἐλαύνω φυλάσσω τάσσω , ὁ ἁρπαγή ὁ Ἑλένη ὁράω , εὐθύς ἅπας ἐν ὁ Κρήτη αὐτός μηνύω . Ἐφ´ ὅς ὁ Μενέλαος δεινοπαθέω καταπλέω μέν εἰς ὁ Σπάρτη εὐθύς , πέμπω δέ εἰς ἀναζήτησις ὁ Ἑλένη πανταχοῦ . μετά δέ χρόνος ἵημι ὁ Πάρις ἀπό ὁ Αἴγυπτος σῴζω . ὅς Πρίαμος καί ἐκβαίνω ἀποδέχομαι , ὁράω ὁ Ἑλένη , ἐξίστημι , καί τίς εἄν εἰμί καί πόθεν πυνθάνομαι . ὁ δέ Ἀλεξάνδις · φημί εἰμί συγγενής , καί αὐτός μᾶλλον Πρίαμος καί ὁ Ἑκάβη καί οὖον ὁ Πλεισθένης υἱός προσήκω Μενέλαος . ἐκ σής Δαναός γάρ θυγάτηρ γλησιονεος Δάρδανος καί Τρώς κατάγω καί ὁ ἐκ αὐτός βασιλεύς · Ἀγήνωρ δέ ὁ πατράδελφος Δαναός Ἀπόγονος Δύμας βασιλεύς ὁ Ἑκάβη πατήρ · ἐκ Κγένους δέ ὁ δύμα καί Λήδα εἰμί μήτηρ ὁ ἐμός . οὗτος Ἑλένη εἶπον , καί ἅμα διόμνυμι μηδείς ὁ Μενέλαος λαμβάνω καί Ὅρκος δέ ἀπαιτέω μή προδίδωμι , μένω ἀγαπάω πρός αὐτός . οὗτος μανθάνω ὁ περί Ἀγαμέμνων πέμπω πρέσβυς πρό ὁ πόλεμος , αὐτός τε Μενέλαος καί Ὀδυσσεύς , καί γράμμα Κλυταιμνήστρα γυνή Ἀγαμέμνων , ἀδελφός Ἑλένη , ἄξιος ἀποδίδωμι Μενέλαος ὁ γυνή . ὁ καί ἀποπέμπω ἄπρακτος . Διὸ καί ὁ τοπαρχέω ὁ Εὐρώπη ἅπας , καί ὁ Θέτις καί Πηλεύς Ἀχιλλεύς μετά ὁ ὑπόκειμαι αὐτός ὁ Μυρμιδών στῖφος , καί Νέστωρ ὁ Ἠλεῖος καί ὁ Ἰθακήσιος Ὀδυσσεύς καί ὁ δύο Λιάντας Διομήδης τε καί Ἰδομενεύς καί ἄλλος πολύς καί γενναῖος σύν ναῦς χίλιοι ἑκατόν ἐνενήκοντα ὀκτώ ἐκστρατεύω ἀποπλέω . καί παρά Αὐλίς οὗτος καλέω χωρίον παραχειμάζω κατά Ἴλιον στρατοπεδεύω . ὁ χειμών δέ ἀντίκειμαι αὐτός ἐπί πολύς Κάλχας ὁ μάντις θυσία ὀφείλω ὁ Ἀγαμέμνων εἶπον ὁ αὐτός θυγάτηρ ὁ Ἀρτέμιδι παρέχω , θεός ὁ χώρα εἰμί · ὁ δέ