georgius-cedrenus.compendium-historiarum 142
εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν καταπλεύσας οὐκ ἐδέχθη , ἀλλὰ διωχθεὶς ὑπὸ Αἰγιαλείας τῆς αὐτοῦ γυναικὸς καὶ τῶν πολιτῶν κατέφυγεν εἰς Καλαβρίαν . Κτίζει οὖν πόλιν ἐκεῖ , ἣν ἐκάλεσεν Ἀργυρίππην , τὴν μετονομασθεῖσαν Μαλεβέντον , εἰτα καὶ Βενεβέντον , καὶ ἐν αὐτῇ οἰκεῖ ἔχων καὶ τὸ Παλλάδιον , ὅπερ ἔλαβεν ἐκ Τροίας . Ὅτι Ὀρέστης μετὰ τὴν μητροκτονίαν εἰς μανίαν περιέπεσε λυσσώδη , καὶ ποτὲ μὲν ἐν ἀνέσει διῆγε , ποτὲ δὲ τὰ ἐξοχῶν ἐπετέλει . Ἀγαπώντων δὲ αὐτὸν τῶν πολιτῶν εἰς Δελφοὺς ἀπέρχεται , καὶ [ ΡΓΗ δέχεται χρησμὸν τοιοῦτον · « Ὁρέστα , οὐκ ἄλλως σε δεῖ ἀργαλέης νόσου μανίην ἀποθέσθαι , εἰ μὴ περάσας Πόντου κύματα Σκυθίης γαῖαν καταλάβῃς Αὐλίδος τε χώραν . Ἐν ἰερῷ Ἀρτέμιδος ληφθείς σωθήσῃ ἐκ τῶν βωμῶν . Κακεῖθεν ἐκφυγὼν ἀπὸ χθονὸς βαρβάρων χθόνα περάσας καταλάβῃς Συρίης γαῖαν . Αὐλῶνος Σιλπίου ὄρους ἄντικρου εὑρήσεις Μελάντιον τοὔνομα ἔχον ὄρος , ἔνθα μέγας ἐστὶ ναὸς , ἑστία . Ἐκεῖ λυσσώδη μανίαν ἀποτίθει . Θᾶττον οἴχνει . Ταῦτ´ ἔφην ἅ γίνεται . » Ταῦτα σημειωσάμενος Ὀρέστης , εὐθέως ἀναπλεύσας ἅμα τῷ Πυλάδῃ , ἔφθασαν ἐπὶ τὴν Λὐλίδα χώραν τῆς Σκυθίας . Τὴν Ποντικὴν τοίνυν θάλασσαν διαπεράσαντες , καὶ ὡς ἀπὸ μιλίων δύο τῆς ἠπείρου πεζεύσαντες , ὁρῶσιν ὡς μέλαθρα θεᾶς καὶ ἔξωθεν ἀνθρώπων ὀστέα ἐῤῥιμμένα , ἃ καὶ Κρουστέμια ἐγχώριος καλεῖ γλῶσσα Καὶ τί δράσαιεν ἐβουλεύοντο . Τρέχουσι βουκόλοι πρὸς τὴν Ἰφιγένειαν , « κουσι , φάσκοντες , δύο νεανίσκοι παρὰ τὴν κυανέαν . » Ἐκείνη δὲ , τίνες καὶ ποταποὶ , καὶ τίνα τούτοις ὀνόματα , πρῶτον ἐρωτῶσα τοὺς ξένους , καὶ περὶ Ἀγαμέμνονος τοῦ πατρὸς καὶ περὶ τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου ἐξήταζεν Εἶτα δεσμοῦνται τοῦ θύεσθαι . Καὶ τὸν μὲν Ὀρέστην εἰς τὴν ἑξῆς , Πυλάδην δὲ τῷ βωμῷ τῆς Ἀρτέμιδος παρεστήσατο . Καὶ ἡ Ἰφιγένεια ποίας ἂν εἴη χώρας ἐπύθετο καὶ ποίας πόλεως . « Χώρας μὲν Ἑλλάδος , ἔφη , Μυκήνης δὲ πόλεως ἄθλιος πάρειμι . » Ἡ δὲ τὴν πόλιν αὐτῆς καὶ τὴν χώραν ἀκούσασα ἐδάκρυσεν , ὑποπτεύσασα δὲ ὑπὸ τῶν βουκόλων αὐτὸν ἀκοῦσαι τὰ περὶ αὐτῆς . « Τίς , ἔφη , βασιλεὺς Μυκήνης ; τίς δὲ ἡ τούτου γυνή ; τίνα δὲ τέκνα ; » Ἀγαμέμνων , εἶπε , πρῴην , γυνὴ δὲ Κλυταιμνήστρα , τέκνα δέ οἱ Ὀρέστης καὶ Ἡλέκτρα καὶ Ἰφιγένεια , ἡ ὡς λέγουσι θυσία Ἀρτέμιδι προσήχθη , ῥυσθεῖσα δὲ ὑπὸ τῆς θεοῦ ἕως ἄρτι ποῦ ἐστὶν οὐκ ἐγνώσθη · ἔσχε δὲ καὶ Χρυσόθεμιν καὶ Λαοδίκην θυγατέρας . » Ἡ δὲ ἀκούσασα κελεύει τοῦτον αὐτίκα λυθῆναι τῶν δεσμῶν . Καὶ γράψασα δίπτυχον ἐπιδέδωκεν αὐτῷ εἰποῦσα · « Ἰδοὺ τὸ ζῇνσοι ἡ θεὸς δωρεῖται δι´ ἑμοῦ . Ἐπόμνυθί μοι κατ´ αὐτῆς ὅτι τὸ δίπτυχον τοῦτο ἐπιδίδως τῷ Ὁρέστῃ , καὶ κομίζεις μοι παρ´ αὐτοῦ γράμματα . » Ὁ δὲ ἐπώμνυτο καὶ τὸ γράμμα διδόναι αὐτῷ εἰς χεῖρας καὶ αὐτὸν ἄγειν Ὀρέστην πρὸς αὐτήν . εἰληφὼς δὲ τὸ δίπτυχον ἐξῆλθε τοῦ ἱεροῦ , καὶ ἐλθὼν ὅπου
Lemmas: εἰς ὁ ἴδιος πόλις καταπλέω οὐ δέχομαι , ἀλλά διώκω ὑπό Αιγιαλείας ὁ αὐτός γυνή καί ὁ πολίτης καταφεύγω εἰς Καλαβρία . κτίζω οὖν πόλις ἐκεῖ , ὅς καλέω Ἀργυρίππην , ὁ μετονομάζω Μαλεβέντον , εἶτα καί Βενεβέντον , καί ἐν αὐτός οἰκέω ἔχω καί ὁ Παλλάδιον , ὅσπερ λαμβάνω ἐκ Τροία . ὅτι2 Ὀρέστης μετά ὁ μητροκτονία εἰς μανία περιπίπτω λυσσώδης , καί ποτέ μέν ἐν ἄνεσις διάγω , ποτέ δέ ὁ ἐξοχή ἐπιτελέω . ἀγαπάω δέ αὐτός ὁ πολίτης εἰς Δελφοί ἀπέρχομαι , καί [ ΡΗ δέχομαι χρησμός τοιοῦτος · « Ὀρέστης , οὐ ἄλλως σύ δεῖ ἀργαλέος νόσος μανία ἀποτίθημι , εἰμί μή πέρνημι Πόντος κῦμα Σκυθία γαῖα καταλαμβάνω Αὐλίς τε χώρα . ἐν ἱερός Ἄρτεμις λαμβάνω σῴζω ἐκ ὁ βωμός . κακείθεν ἐκφεύγω ἀπό χθών βάρβαρος Χθών πέρνημι καταλαμβάνω Συρίης γαῖα . Αὐλών Σίλφιος ὄρος αντικρης εὑρίσκω Μελάντιος ὄνομα ἔχω ὄρος , ἔνθα μέγας εἰμί ναός , ἑστία . ἐκεῖ λυσσώδης μανία ἀποτίθημι . θᾶσσον οἰχνέω . Ταῦτ´ φημί ὅς γίγνομαι . » οὗτος σημειόω Ὀρέστης , εὐθύς ἀναπλέω ἅμα ὁ Πυλάδης , φθάνω ἐπί ὁ Λὐλίδα χώρα ὁ Σκυθία . ὁ ποντικός τοίνυν θάλασσα διαπεράω , καί ὡς ἀπό μίλιον δύο ὁ ἤπειρος πεζεύω , ὁράω ὡς μέλαθρον θεός καί ἔξωθεν ἄνθρωπος ὀστέον ῥίπτω , ὁ καί κρουστέμια ἐγχώριος καλέω γλῶσσα καί τίς δράω βουλεύω . τρέχω βουκόλος πρός ὁ Ἰφιγένεια , « Κούσι , φάσκω , δύο νεανίσκος παρά ὁ κυάνεος . » ἐκεῖνος δέ , τίς καί ποδαπός , καί τίς οὗτος ὄνομα , πρῶτος ἐρωτάω ὁ ξένος , καί περί Ἀγαμέμνων ὁ πατήρ καί περί ὁ Τρωϊκός πόλεμος ἐξετάζω εἶτα δεσμέω ὁ θύω . καί ὁ μέν Ὀρέστης εἰς ὁ ἑξῆς , Πυλάδης δέ ὁ βωμός ὁ Ἄρτεμις παρίστημι . καί ὁ Ἰφιγένεια Ποίας εἄν εἰμί χώρα πυνθάνομαι καί Ποίας πόλις . « Χώρα μέν Ἑλλάς , φημί , Μυκῆναι δέ πόλις ἄθλιος πάρειμι . » ὁ δέ ὁ πόλις αὐτός καί ὁ χώρα ἀκούω δάκρυ , ὑποπτεύω δέ ὑπό ὁ βουκόλος αὐτός ἀκούω ὁ περί αὐτός . « Τῖς , φημί , βασιλεύς Μυκῆναι ; τίς δέ ὁ οὗτος γυνή ; τίς δέ τέκνον ; » Ἀγαμέμνων , εἶπον , πρώην , γυνή δέ Κλυταιμνήστρα , τέκνον δέ ὁ Ὀρέστης καί Ἠλέκτρα καί Ἰφιγένεια , ὁ ὡς λέγω θυσία Ἀρτέμιδι προσάγω , ῥύομαι δέ ὑπό ὁ θεός ἠώς ἄρτι ποῦ εἰμί οὐ γιγνώσκω · ἔχω δέ καί Χρυσόθεμις καί Λαοδίκη θυγάτηρ . » ὁ δέ ἀκούω κελεύω οὗτος αὐτίκα λύω ὁ δεσμός . καί γράφω δίπτυχος ἐπιδίδωμι αὐτός εἶπον · « ἰδέ ὁ ζώννυμι ὁ θεός δωρέω δις μου . Ἐπόμνυθί ἐγώ κατ´ αὐτός ὅτι ὁ δίπτυχος οὗτος ἐπιδίδωμι ὁ Ὀρέστης , καί κομίζω ἐγώ παρ´ αὐτός γράμμα . » ὁ δέ ἐπόμνυμι καί ὁ γράμμα δίδωμι αὐτός εἰς χείρ καί αὐτός ἄγω Ὀρέστης πρός αὐτός . λαμβάνω δέ ὁ δίπτυχος ἐξέρχομαι ὁ ἱερός , καί ἔρχομαι ὅπου