georgius-cedrenus.compendium-historiarum 431
ἐπεὶ ναὸς ἦν τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου τῶν μητροπολιτῶν , ἀπήει Καλλίνικον τὸν πατριάρχην ποιῆσαι εὐχὴν , ἵνα καταλύσῃ τὴν τοιαύτην ἐκκλησίαν . Ὁ δὲ πατριάρχης ἔλεγεν ὅτι Εὐχὴν ἐπὶ συστάσει ἐκκλησίας ἔχομεν , ἐπὶ δὲ καταλύσει οὐ παρελάβομεν . Βιασθεὶς δὲ εἶπεν ὁ πατριάρχης μετὰ δακρύων · « Δόξα τῷ Θεῷ τῷ ἀνεχομένῳ πάντα νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . » Τοῦτο ἀκούσαντες κατέλυσαν τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἐποίησαν τὴν φιάλην . Ἐποίησε δὲ εἰς τὸ Πετρὶν ἐκκλησίαν , ἡν ἔλεγε τῶν Μητροπολιτῶν , Τῷ ι ἔτει ἐπεστράτευσε Μωάμεδ τὴν τετάρτην Ἀρμενίαν , καὶ αἰχμαλωτεύσας πολλοὺς ἀνέστρεψεν . Ἐν αὐτῷ δὲ τῷ ἔτει Ἰουστινιανὸς ἐξεβλήθη τῆς βασιλείας τρόπῳ τοιῷδε · Ἐκέλευσε Στεφάνῳ πατρικίῳ καὶ στρατηγῷ τῷ Ῥουσίῳ νυκτὸς ἀποκτεῖναι τὸν δῆμον Κωνσταντινουπόλεως , ἄρξασθαι δὲ ἀπὸ τῶν πατριαρχῶν . Λεόντιος δὲ πατρίκιος καὶ στρατηγὸς τῶν Ἀνατολικῶν γενόμενος , ἐν πολέμῳ εὐδοκιμήσας καὶ κατηγορηθεὶς , ἐν φρουρᾷ κατεκλείσθη ἐπὶ τριετῇ χρόνον . Ἐξάπινα δὲ ἀνακληθεὶς στρατηγὸς Ἑλλάδος προεβλήθη , ἐκελεύσθη δὲ ἐμβληθῆναι δρόμωνας καὶ αὐθημερὸν ἀποκινῆσαι τῆς πόλεως . Ταύτη δὲ τῇ νυκτὶ ἐν τῷ τῶν Σοφιῶν λιμένι πρὸς τὸ ἐκπλωΐσαι προσορμίσας συνετάσσετο τοῖς φίλοις αὐτοῦ , Ἐν οἷς καὶ οἱ γνησίως αὐτὸν φιλοῦντες χρησμῳδίαν αὐτῷ ἐδίδουν , ὅ τε Παῦλος μοναχὸς καὶ ἀστρονόμος τῶν [ Ρ.ἐέ ] Καλλιστράτων , καὶ Γρηγόριος Καππαδόκης ὁ κλεισουριάρχης μοναχὸς καὶ ἡγούμενος τῶν Φλώρου . Λέγει οὖν ὁ Λεόντιος πρὸς αὐτούς · « Ὑμεῖς διεβεβαιοῦσθέ με ἐν τῇ φυλακῇ περὶ βασιλείας , καὶ νῦν ἡ ζωή μου ἐν κακοῖς τελειοῦται · καθ´ ὥραν γὰρ τὸν θάνατόν μου ἐκδέχομαι . Οἱ δὲ εἶπον · Σὺ μὴ ὀκνήσῃς , καὶ τοῦτο ἰδοὺ πληροῦται . Καὶ λαβὼν ὁ Λεόντιος τοὺς ἀνθρώπους αὐτοῦ μετὰ ἁρμάτων ἀνῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον μετὰ σιγῆς , καὶ κρούσαντες τὴν πύλην προεφασίσαντο τὸν βασιλέα παραγενέσθαι ἐπὶ τῷ διοικῆσαί τινας τῶν ἐκεῖσε ὄντων . Μηνυθέντος δὲ τοῦ ἐπάρχου καὶ συντόμως ἐλθόντος καὶ ἀνοίξαντος , εὐθὺς δεσμεῖται ὑπὸ Λεοντίου . Ἀνοίξας δὲ ὁ Λεόντιος τὰς φυλακάς τοὺς ἀποκεκλεισμένους χρόνοις πολλοῖς
Lemmas: ἐπεί ναός εἰμί ὁ ὑπεράγιος Θεοτόκος ὁ μητροπολίτης , ἄπειμι καλλίνικος ὁ πατριάρχης ποιέω εὐχή , ἵνα καταλύω ὁ τοιοῦτος ἐκκλησία . ὁ δέ πατριάρχης λέγω ὅτι εὐχή ἐπί σύστασις ἐκκλησία ἔχω , ἐπί δέ καταλύω οὖον παραλαμβάνω . βιάζω δέ εἶπον ὁ πατριάρχης μετά δάκρυ · « Δόξα ὁ Θεός ὁ ἀνέχω πᾶς νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . » οὗτος ἀκούω καταλύω ὁ ἐκκλησία καί ποιέω ὁ φιάλη . ποιέω δέ εἰς ὁ Πέτριν ἐκκλησία , ἐάν λέγω ὁ μητροπολίτης , ὁ ι ἔτος ἐπιστρατεύω Μουάμεδ ὁ τέταρτος Ἀρμένιος , καί αἰχμαλωτεύω πολύς ἀναστρέφω . ἐν αὐτός δέ ὁ ἔτος Ἰουστινιανός ἐκβάλλω ὁ βασίλεια τρόπος τοιόσδε · κελεύω Στέφανος πατρίκιος καί στρατηγός ὁ Ῥούσιος νύξ ἀποκτείνω ὁ δῆμος Κωνσταντινούπολις , ἄρχω δέ ἀπό ὁ πατριάρχης . Λεόντιος δέ πατρίκιος καί στρατηγός ὁ ἀνατολικός γίγνομαι , ἐν πόλεμος εὐδοκιμέω καί κατηγορέω , ἐν φρουρά κατακλείω ἐπί τριετής χρόνος . ἐξαπίνης δέ ἀνακαλέω στρατηγός Ἑλλάς προβάλλω , κελεύω δέ ἐμβάλλω δρόμων καί αὐθήμερος ἀποκινέω ὁ πόλις . Ταύτη δέ ὁ νύξ ἐν ὁ ὁ Σοφία λιμήν πρός ὁ εκπλωισος προσορμίζω συντάσσω ὁ φίλος αὐτός , ἐν ὅς καί ὁ γνήσιος αὐτός φιλέω χρησμῳδία αὐτός δίδωμι , ὅς τε Παῦλος μοναχός καί ἀστρονόμος ὁ [ Ρέ ] Καλλιστράτος , καί Γρηγόριος Καππαδόκης ὁ κλεισουριάρχης μοναχός καί ἡγέομαι ὁ Φλῶρος . Λέγος οὖν ὁ Λεόντιος πρός αὐτός · « σύ διαβεβαιόω ἐγώ ἐν ὁ φυλακή περί βασίλεια , καί νῦν ὁ ζωή ἐγώ ἐν κακός τελειόω · καθ´ ὥρα γάρ ὁ θάνατος ἐγώ ἐκδέχομαι . ὁ δέ εἶπον · σύ μή ὀκνέω , καί οὗτος ἰδού πληρόω . καί λαμβάνω ὁ Λεόντιος ὁ ἄνθρωπος αὐτός μετά ἅρμα ἀνέρχομαι εἰς ὁ πραιτώριον μετά σιγή , καί κρούω ὁ πύλη προφασίζομαι ὁ βασιλεύς παραγίγνομαι ἐπί ὁ διοικέω τις ὁ ἐκεῖσε εἰμί . μηνύω δέ ὁ ἔπαρχος καί σύντομος ἔρχομαι καί ἀνοίγνυμι , εὐθύς δεσμέω ὑπό Λεόντιος . ἀνοίγω δέ ὁ Λεόντιος ὁ φυλακή ὁ ἀποκλείω χρόνος πολύς