georgius-cedrenus.compendium-historiarum 224
ψυχὴν , καὶ φοβηθήσῃ ἡμέρας καὶ νυκτός . Καὶ ἐρεῖς τὸ πρω ἀπὸ τοῦ φόβου τῆς καρδίας σου · Πῶς ἂν γένοιτο ἐσπέρα ; Καὶ τὸ ἑσπέρας ἐρεῖς · Πῶς ἂν γένοιτο τὸ πρωὶ ; Ὁ δέ γε Ἱεζεχιὴλ ἔφη · Τάδε λέγει Ἀδωναὶ Κύριος · Ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ , Ἱερουσαλὴμ , καὶ ποιήσω ἐν μέσῳ σου κρῖμα ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν , καὶ ποιήσω ἐν σοὶ ἃ οὐ πεποίηκα , καὶ οὐ μὴ ποιήσω ὅμοια αὐτῶν . Ἔτι διὰ τὰ βδελύγματά σου πάντα , διὰ τοῦτο πατέρες φάγωνται τέκνα αὐτῶν ἐν μέσῳ σου , καὶ πατέρας φάγωνται τέκνα αὐτῶν , Καὶ ποιήσω ἐν σοὶ κρίματα , καὶ διασπερῶ πάντας τοὺς καταλοίπους εἰς πάντα ἄνεμον , ἀνθ´ ὧν τὰ ἅγιά μου ἐμίανας ἐν πᾶσι τοῖς προσοχθίσμασί σου . Κἀγὼ ἀπώσομαί σε , καὶ οὐ μὴ ἐλεήσω σε ἔτι . Τὸ τέταρτόν σου ἐν θανάτῳ ἀναλωθήσεται , καὶ τὸ τέταρτόν σου ἐν λιμῷ συντελεσθήσεται ἐνώπιόν σου , ἐν μέσῳ σου , καὶ τὸ τέταρτόν σου ἐν ῥομφαίᾳ πεσεῖται κύκλῳ σου , καὶ τὸ τέταρτόν σου εἰς πάντα ἄνεμον διασκορπιῶ . Καὶ ὁ μὲν πόλεμος καὶ ἡ ῥομφαία ἔξωθεν , ὁ δὲ λιμὸς καὶ ὁ θάνατος ἔσωθεν ὀλοθρεύσει . Οἱ δὲ ἐξ αὐτῶν ἀνασωζόμενοι ἀναλωθήσονται . Καὶ ὑπολείψομαι ἐξ αὐτῶν ἐκ ῥομφαίας καὶ λιμοῦ καὶ θανάτου , ὅπως ἂν ἑκδιηγῶνται τὰς ἀνομίας αὐτῶν πάσας ἐν τοῖς ἔθνεσι , καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ τύπτων . Διὰ δὴ τοῦτό φησι καὶ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος · Οὐκ ἀναιρεῖ πάντας ἄρδην , ἀλλὰ σκορπίζει . Τοῦτο γὰρ Κπροῦπεμφαίνων ὁ θεῖος Δαβὶδ ἔλεγε πρὸς αὐτόν · Μὴ ἀποκτείνῃς αὐτοὺς , ἤτοι πάντας , ἀλλὰ διασκόρπισον , ἐξ αὐτῶν δήπουθεν , ἐν τῇ δυνάμει σου . Περὶ δέ γε τῆς δευτέρας [ Ρ Θϋ ] αὐτοῦ ἐλεύσεως καὶ φανερώσεως καὶ πολλῆς καὶ ἀπαραμυθήτου θλίψεως αὐτῶν εἶπε Ζαχαρίας · Τότε ἥξει Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν , καὶ ἔσται κοπετὸς μέγας ἐν Ἱερουσαλήμ . Ὅψονται γὰρ εἰς ὃν ἐξεκέντησαν . Ἀλλ´ εἰς ὃν ἐξεκέντησαν · Τί δέ ἐστι τὸ εἰς ὅν ; Σταυρὸς ἦν εἰς ὃν ἐξεκέντησαν Πρὸ γὰρ τῆς φοβερᾶς παρουσίας τοῦ Κυρίου , καθάπερ βασιλικὸν σημεῖον , τὸ λεγόμενον σίγνον κατὰ κοινὴν συνήθειαν προτρέχει τῆς Χριστοῦ παρουσίας , ὑπὸ τῶν ἀγγέλων δοξαζόμενον καὶ προευαγγελιζόμενον . Καὶ φανήσεται ὁ σταυρὸς ἀπὸ τῆς γῆς ἀποκρύπτων τὸν ἥλιον καὶ ἀμβλύνων τὴν σελήνην , ὥς φησιν ὁ Κύριος · Τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ Υἰοῦ τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ . Καὶ ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥῆμα Ζαχαρίου , τὴν λέξιν αὐτὴν μετήγαγεν ὁ Χριστὸς , λαβὼν εἰς ἀλήθειαν , λέγων · Τότε ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν . Ὁ δέ γε Ἱερεμίας ὁμοίως φάσκει · Τάδε λέγει Κόριος ὁ Θεὸς Ἰσραήλ · Ἰδοὺ ἐπάγω ἐγὼ ἐπὶ Ἀν τόπον τοῦτον κακὰ , ὥστε παντὸς ἀκούοντος αὐτὰ ἠχήσει ἀμφότερα τὰ ὧτα αὐτοῦ , ἀνθ´ ὧν ἐγκατέλιπόν με καὶ ἀπηλλοτρίωσαν τὸν τόπον τοῦτον . Καὶ σφάξω τὴν βουλὴν Ἰούδα καὶ τὴν βουλὴν Ἰσραὴλ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ , καὶ καταβαλῶ αὐτοὺς ἐν τῆ μαχαίρᾳ ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν . Καὶ δώσω τοὺς νεκροὺς αὐτῶν εἰς βρῶσιν τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς . Καὶ τάξω τὴν πόλιν ταύτην εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς συριγμὸν αἰώνιον , ἵνα πάντες οἱ διαπορευόμενοι ὃι´ αὐτῆς ἐκστήσωνται καὶ σκυθρωπάσωσι
Lemmas: ψυχή , καί φοβέω ἡμέρα καί νύξ . καί εἴρω ὁ πρωΐ ἀπό ὁ φόβος ὁ Καρδία σύ · Πῶς εἄν γίγνομαι ἑσπέρα ; καί ὁ ἑσπέρα εἴρω · Πῶς εἄν γίγνομαι ὁ πρωί ; ὁ δέ γε Ἱεζεχιὴλ φημί · ὅδε λέγω Ἀδωναΐ Κύριος · ἰδέ ἐγώ ἐπί σύ , Ἱεροσόλυμα , καί ποιέω ἐν μέσος σύ κρίμα ἐνώπιος ὁ ἔθνος , καί ποιέω ἐν σύ ὁ οὖον ποιέω , καί οὖον μή ποιέω ὅμοιος αὐτός . ἔτι διά ὁ βδέλυγμα σύ πᾶς , διά οὗτος πατήρ ἐσθίω τέκνον αὐτός ἐν μέσος σύ , καί πατήρ ἐσθίω τέκνον αὐτός , καί ποιέω ἐν σύ κρίμα , καί διασπείρω πᾶς ὁ κατάλοιπος εἰς πᾶς ἄνεμος , ἄνθ ὅς ὁ ἅγιος ἐγώ μιαίνω ἐν πᾶς ὁ προσόχθισμα σύ . ἀγός ἀπωθέω σύ , καί οὖον μή ἐλεέω σύ ἔτι . ὁ τέταρτος σύ ἐν θάνατος ἀναλίσκω , καί ὁ τέταρτος σύ ἐν λιμός συντελέω ἐνώπιον σύ , ἐν μέσος σύ , καί ὁ τέταρτος σύ ἐν ῥομφαία πίπτω κύκλος σύ , καί ὁ τέταρτος σύ εἰς πᾶς ἄνεμος διασκορπίζω . καί ὁ μέν πόλεμος καί ὁ ῥομφαία ἔξωθεν , ὁ δέ λιμός καί ὁ θάνατος ἔσωθεν ὀλοθρεύω . ὁ δέ ἐκ αὐτός ἀνασῴζω ἀναλίσκω . καί ὑπολείπω ἐκ αὐτός ἐκ ῥομφαία καί λιμός καί θάνατος , ὅπως εἄν εκδιηγεομαι ὁ ἀνομία αὐτός πᾶς ἐν ὁ ἔθνος , καί γιγνώσκω ὅτι ἐγώ κύριος ὁ τύπτω . Ζεύς δή οὗτος φημί καί ὁ ἱερός Χρυσόστομος · οὐ ἀναιρέω πᾶς ἄρδην , ἀλλά σκορπίζω . οὗτος γάρ κπρουπεμφαινω ὁ θεῖος Δαυίδ λέγω πρός αὐτός · μή ἀποκτείνω αὐτός , ἤτοι πᾶς , ἀλλά διασκορπίζω , ἐκ αὐτός δήπουθεν , ἐν ὁ δύναμις σύ . περι δέ γε ὁ δύο [ Ρ ΘΥ ] αὐτός ἔλευσις καί φανέρωσις καί πολύς καί ἀπαραμύθητος θλῖψις αὐτός εἶπον Ζαχαρίας · τότε ἥκω Κύριος ὁ θεός ἐγώ , καί εἰμί κοπετός μέγας ἐν Ἱερουσαλήμ . ὁράω γάρ εἰς ὅς ἐκκεντέω . Ἀλ εἰς ὅς ἐκκεντέω · τις δέ εἰμί ὁ εἰς ὅς ; Σταυρός εἰμί εἰς ὅς ἐκκεντέω πρό γάρ ὁ φοβερός παρουσία ὁ κύριος , καθάπερ βασιλικός σημεῖον , ὁ λέγω σίγνον κατά κοινός συνήθεια προτρέχω ὁ Χριστός παρουσία , ὑπό ὁ ἄγγελος δοξάζω καί προευαγγελίζομαι . καί φαίνω ὁ σταυρός ἀπό ὁ γῆ ἀποκρύπτω ὁ ἥλιος καί ἀμβλύνω ὁ σελήνη , ὅς φημί ὁ Κύριος · τότε φαίνω ὁ σημεῖον ὁ υἱός ὁ Θεός ἐν ὁ οὐρανός . καί ἵνα πληρόω ὁ ῥῆμα Ζαχαρίας , ὁ λέξις αὐτός μετάγω ὁ Χριστός , λαμβάνω εἰς ἀλήθεια , λέγω · τότε ὁράω εἰς ὅς ἐκκεντέω . ὁ δέ γε Ἱερεμίας ὁμοίως φάσκω · ὅδε λέγω κόρις ὁ θεός Ἰσραήλ · ἰδέ ἐπάγω ἐγώ ἐπί εἰς τόπος οὗτος κακός , ὥστε πᾶς ἀκούω αὐτός ἠχέω ἀμφότερος ὁ ἄτη αὐτός , ἄνθ ὅς ἐγκαταλείπω ἐγώ καί ἀπαλλοτριόω ὁ τόπος οὗτος . καί σφάζω ὁ βουλή Ἰούδας καί ὁ βουλή Ἰσραήλ ἐν ὁ τόπος οὗτος , καί καταβάλλω αὐτός ἐν τῆ μάχαιρα ἐναντίος ὁ ἐχθρός αὐτός . καί δίδωμι ὁ νεκρός αὐτός εἰς βρῶσις ὁ πετεινός ὁ οὐρανός καί ὁ θηρίον ὁ γῆ . καί τάσσω ὁ πόλις οὗτος εἰς ἀφανισμός καί εἰς συριγμός αἰώνιος , ἵνα πᾶς ὁ διαπορεύω ὅς αὐτός ἐξίστημι καί σκυθρωπάζω