georgius-cedrenus.compendium-historiarum 477
τὴν ἀσέβειαν , ὑποτίθησι τῷ βασιλεῖ τοιάνδε τινὰ συμβουλήν . Μοναχόν τινα φήσας εἶναι ἔργων παραδόξων δημιουργὸν , τὰς οἰκήσεις ποιούμενον ἀνὰ τὸν Δαγιστέα , « Τούτῳ δεῖ , φησὶ , προσαναθέσθαι τὴν πρᾶξιν , καὶ ὅπερ ἂν ἐκεῖνος ὑπόθοιτο , τοῦτο δεῖ καὶ ποιῆσαι , » Καὶ ταῦτα μὲν εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα , ἐκεῖθεν δὲ ἐξελθὼν ἄπεισι ταχέως πρὸς τὸν μονάζοντα , καί φησι πρὸς αὐτὸν , ὡς « Τῇ ἐπιούσῃ νυκτὶ ἐλεύσεταί σοι ὁ βασιλεὺς ἐν εὐτελεῖ τῇ περιβολῆ , ἐρωτήσων περὶ τῆς πίστεως καὶ ἄλλων ἀναγι καιοτάτων πραγμάτων . Σὺ δὲ ἀλλὰ μέμνησο τατ χεῖάν τε τοῦ βίου καφαστροφὴν καὶ τῆς βασιλείας ἔκπτωσιν ἀπειλῆσαι αὐτῷ , εἰ μὴ ἑκών γε αἱροῖτο τῷ τοῦ βασιλέως Λέοντος τοῦ ἐξ Ἰσαυρίας προστεθῆναι δόγματι καὶ τὰ εἴδωλα τῶν θείων σηκῶν ἐξορίσαι ς θείας εἰκόνας οὕτω καλέσας , ἐπαγγείλασθαί τε τοῦ εἰρημένου βίου γενομένῳ ζωῆς τε μακρὰν βιοτὴν καὶ τὴς βασιλείας κυβέρνησιν εὐτυχῆ τε καὶ πολυ χρόνιον . » Οὕτω παιδαγωγήσας τὸν μοναχὸν , καὶ ἃ μέλλει λέγειν ἐς βασιλέα παιδεύσας , ἐπάνεισι . Μετὰ μικρὸν δὲ καὶ τὸν βασιλέα νυκτὸς ἐν ταπεινῷ τῷ σχήματι προσλαβόμενος ἔρχεται πρὸς τὸν μοναχὸν , καὶ τῆς διαλέξεως ἤδη λαμβανούσης ἀρχὴν ἔγχιστα τὸν βασιλέα παραστησάμενος ὁ μοναχὸς ὡς τά,α προεγνωκὼς ἐκ θείας ἐπιπνοίας τὸ βασιλικὸν ἀξίωμα · « Οὐκ εὔλογα , ἔφη , ποιεῖς , ὦ βασιλεῦ , [ Ρ . ἄρα´ παραλογιζόμενος ἡμᾶς τῇ ἰδιωτικῇ ἀμπεχόνῃ , καὶ τὸν ἔνδον αὐτῆς κρυπτόμενον ἐπικαλύπτων Βασιλεῦ · Ἀλλ´ εἰ καὶ σὺ μὲν οὕτως , ἀλλ´ ἡ τοῦ θείου Πνεύ . ματος χάρις ἡμᾶς οὐκ εἴασεν ἐπὶ πλέον οὕτω κατασοφίζεσθαι ὑπὸ σοῦ . » Τοῦτο ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς καὶ ὡς οὐκ ἔλαθεν ἐν εὐτελεῖ προσχήματι τὸ βασιλικὸν κρύπτων ἀξίωμα , κατεπλάγη τε , ὡς ἦν εἰκὸς , τὸν τὸ σκαιώρημα ἀγνοοῦντα , καὶ τόν τε μοναχὸν ὡς θεῖον ἄνδρα ἐγνώρισε , καὶ τὰ προσταττόμενα παρ αὐτοῦ εὐπειθῷς καὶ μετὰ ταχύτητος ποιήσειν ἐπήγ . γελτο , καὶ τῶν σεβασμίων εἰκόνων ἐπιψηφίζει καθ αίρεσιν . Καὶ πρότερον μὲν ἐν τῷ λεληθότι διεσκοπεῖτο πῶς ἂν αὐτῶν ἐκτελεσθῇ τὸ σπούδασμα , καὶ μή τις στάσις ἀνεγερθῇ περὶ τὴν Ἐκκλησίαν · ἔπει · α καὶ εἰς τοὐμφανὲς τὸ δόγμα ἐξήνεγκε , καὶ τῶν ἐν τέλει καὶ τῶν τῆς Ἐκκληοίας οἱ μὲν ἑκόντες οἱ δὲ ἄκοντες ὑπέκυπτον τῷ προστάγματι . Ἡναγκάζετῳ δὲ καὶ ὁ μέγας ἐν πατριάρχαις ἀοίδιμος Νικηφόρος ἐν τῷ τῆς καθαιρέσεως τῶν ἁγίων εἰκόνων ὑποσημήνασθαι τόμῳ · ὃν μηδαμῶς πειθαρχήσαντα ὑπερόριον ἀνὰ τὴν Προικόνησον τίθησι , πάλαι προαισθύμενον τὴν τοῦ Λέοντος σκαιοτροπίαν , καὶ ἁς κυκήσει οὗτος καὶ συνταράξει τὰ τῆς Ἐκκλησίας . Ἔδοξε γὰρ τῷ μακαρίτῃ Νικηφόρῳ , ὁπηνίκα τὸ διάδημα περιετίθει τῇ τοῦ Λέοντος κεφαλῇ , ἀκάνθαις καὶ τριβόλοις τὴν χεῖρα περιπαρῆναι · καὶ τοῦτο σύρ · βολον καὶ οἰωνὸν ἔθετο τῶν μετὰ ταῦτα συμβεβη κότων κακῶν . Ἀπαγομένῳ δὲ τῷ μεγάλῳ πρὸς τὴν ὑπερορίαν ὁ ὀμολογητὴς Θεοφάνης ὁ τῆς τοῦ Μεγα λου Ἀγροῦ μονῆς καθηγούμενος , αἰσθόμενος ἐξ ἐπιπνοίας θεῖκῆς τὴν διέλευσιν τούτου , κατ´ ἀγοόν τινα ἐνδιατρίβων , θυμιάμασι καὶ κηροῖς προὔπεμπεν αὐτὸν μετὰ τῆς νηὸς διιόντα . αὐτὸς τε ὁ πατριάρ
Lemmas: ὁ ἀσέβεια , ὑποτίθημι ὁ βασιλεύς τοιόσδε τις συμβουλή . Μοναχός τις φημί εἰμί ἔργον παράδοξος δημιουργός , ὁ οἰκέω ποιέω ἀνά ὁ Δαγιστέα , « οὗτος δεῖ , φημί , προσανατίθεμαι ὁ πρᾶξις , καί ὅσπερ εἄν ἐκεῖνος ὑποτίθημι , οὗτος δεῖ καί ποιέω , » καί οὗτος μέν εἶπον πρός ὁ βασιλεύς , ἐκεῖθεν δέ ἐξέρχομαι ἄπειμι ταχέως πρός ὁ μονάζω , καί φημί πρός αὐτός , ὡς « ὁ ἔπειμι νύξ ἔρχομαι σύ ὁ βασιλεύς ἐν εὐτελής ὁ περιβολή , ἐρωτάω περί ὁ πίστις καί ἄλλος ἀναγι καῖος πρᾶγμα . σύ δέ ἀλλά μιμνήσκω τα χειά τε ὁ βίος καφαστροφημι καί ὁ βασίλεια ἔκπτωσις ἀπειλέω αὐτός , εἰμί μή ἑκών γε αἱρέω ὁ ὁ βασιλεύς Λέων ὁ ἐκ Ἰσαυρία προστίθημι δόγμα καί ὁ εἴδωλον ὁ θεῖον σηκός ἐξορίζω Σ θεῖος εἰκών οὗτος καλέω , ἐπαγγέλλω τε ὁ εἴρω βίος γίγνομαι ζωή τε μακράν βιοτή καί σής βασίλεια κυβέρνησις εὐτυχής τε καί πολύς χρόνιος . » οὕτως παιδαγωγέω ὁ μοναχός , καί ὁ μέλλω λέγω εἰς βασιλεύς παιδεύω , ἐπάνειμι . μετά μικρός δέ καί ὁ βασιλεύς νύξ ἐν ταπεινός ὁ σχῆμα προσλαμβάνω ἔρχομαι πρός ὁ μοναχός , καί ὁ διάλεξις ἤδη λαμβάνω ἀρχή ἔγχιστα ὁ βασιλεύς παρίστημι ὁ μοναχός ὡς τάος προγιγνώσκω ἐκ θεῖος ἐπίπνοια ὁ βασιλικός ἀξίωμα · « οὐ εὔλογος , φημί , ποιέω , εἰμί βασιλεύς , [ Ρ . ἄρα παραλογίζομαι ἐγώ ὁ ἰδιωτικός ἀμπεχόνη , καί ὁ ἔνδον αὐτός κρύπτω ἐπικαλύπτω Βασιλεύς · Ἀλ εἰμί καί σύ μέν οὕτως , ἀλ ὁ ὁ θεῖον πνεύ . μα χάρις ἐγώ οὐ ἐάω ἐπί πλέω οὗτος κατασοφίζομαι ὑπό σύ . » οὗτος ὡς ἀκούω ὁ βασιλεύς καί ὡς οὐ λανθάνω ἐν εὐτελής πρόσχημα ὁ βασιλικός κρύπτω ἀξίωμα , καταπλήσσω τε , ὡς εἰμί εἰκός , ὁ ὁ σκαιώρημα ἀγνοέω , καί ὁ τε μοναχός ὡς θέω ἀνήρ γνωρίζω , καί ὁ προστάσσω παρά αὐτός ευπειθώς καί μετά ταχύτης ποιέω ἐπάγω . γελτο , καί ὁ σεβάσμιος εἰκών ἐπιψηφίζω καθά αἵρεσις . καί πρότερος μέν ἐν ὁ λανθάνω διασκοπέω πῶς εἄν αὐτός ἐκτελέω ὁ σπούδασμα , καί μή τις στάσις ἀνεγείρω περί ὁ ἐκκλησία · ἔπος · ὅς καί εἰς ἐμφανής ὁ δόγμα ἐκφέρω , καί ὁ ἐν τέλος καί ὁ ὁ εκκληοια ὁ μέν ἑκών ὁ δέ ἄκων ὑποκύπτω ὁ πρόσταγμα . ἀναγκάζω δέ καί ὁ μέγας ἐν πατριάρχης ἀοίδιμος Νικηφόρος ἐν ὁ ὁ καθαίρεσις ὁ ἅγιος εἰκών ὑποσημαίνω τόμος · ὅς μηδαμῶς πειθαρχέω ὑπερόριος ἀνά ὁ προικονησος τίθημι , πάλαι προαισθυμενω ὁ ὁ Λέων σκαιοτροπία , καί ὅς κυκάω οὗτος καί συντάραξις ὁ ὁ ἐκκλησία . δοκέω γάρ ὁ μακαρίτης Νικηφόρος , ὁπηνίκα ὁ διάδημα περιτίθημι ὁ ὁ Λέων κεφαλή , ἄκανθα καί τρίβολος ὁ χείρ περιπειρω · καί οὗτος σῦρ · βῶλος καί οἰωνός τίθημι ὁ μετά οὗτος συμβαίνω κότος κακός . ἀπάγω δέ ὁ μέγας πρός ὁ ὑπερορία ὁ ομολογητής Θεοφάνης ὁ ὁ ὁ Μέγας Λοῦ ἀγρός μονή καθηγούμενος , αἰσθάνομαι ἐκ ἐπίπνοια θεῖος ὁ διέλευσις οὗτος , κατ´ ἄγω τις ἐνδιατρίβω , θυμίαμα καί κῆρ προπέμπω αὐτός μετά ὁ ναός δίειμι . αὐτός τε ὁ πατριάρ