georgius-cedrenus.compendium-historiarum 330
τῆς βασιλίσσης . Ὅθεν πολλοὶ τῶν Βυζαντίων ἐταράχθησαν . Ὁ δὲ Νεστόριος τὸν λόγον κυρῶσαι σπεύδων πανταχοῦ τὴν ἑαυτοῦ μιαρὰν φλυυρίαν ἐξέβαλε , ψιλὸν ἄνθρωπον λέγων τὸν Κύριον . Ἐν μιᾷ δὲ Κυριακῇ προκαθεζομένου Νεστορίου προτραπεὶς ΠρόκλοσΜ τοῦ ἐξηγήσασθαι εἶπεν ὁμιλίαν εἰς τὴν Θεοτόκον , ἢς ἡ ἁρχή · Παρθενικὴ πανήγυρις σήμερον , Κἀδελφοί . Τότε μισητὸς ἐγένετο παρὰ πᾶσιν ὁ δυσσεὴς Νεστόριος διὰ τῦφον καὶ κακοπιστίαν . Εἶχε γὰρ Ἀναστάσιόν τινα πρεσβύτερον Ἀντιοχέα , ὅν σφόδοᾳ περιεποιεῖτο ὡς ὁμόφρονα ἄνδρα καὶ τολμηρότατα ἐπ´ ἐκκλησίας βλασφημοῦντα τὴν ἀειπαρθένον Θεοόκον . Τούτου δὲ Εὐσέβιος ὁ τοῦ Δορυλάου πρῶτον κατεῖπεν . Οὕτως δὲ διαπραττόμενος πολλοὺς θορύβους ἤγειρε καὶ ταραχάς . Τῷ δ´ αὐτῷ ἔτει καὶ τὸ φοβερὸν θαυμα τῶν ἁγίων ἑπτὰ παίδων τῷν ἐν Ἐφέσῳ γέγονεν , ἀναστάντων αὐτῶν διὰ ἑκατὸν ἑβδομήκοντα χρόνων . Τῷ κδ´ Κύριλλος Ἀλεξανδρείας καὶ Κελεστῖνος Ῥώμης γράφουσι Νεστορίῳ ἀποσχέσθαι μὲν τῶν διεστραμμένων δογμάτων καὶ τῆς ὀρθῆς πίστεως Κἀντέχεσθαι , εἰ δὲ μὴ , μὴ εἰναι αὐτὸν κοινωνικὸν ἱερεῖ . Ἀλλὰ καὶ ἄλλοι τινὲς ὁμοίως αὐτῳ ἔγραψαν . Ἀὐτὸς δὲ ὁ Νεστόριος , γνοὺς ὅτι οὐκ ἀνέχονται παρασιωπῆσαι , παρεσκεύασε τὸν βασιλέα γράψαι πρὸς Κύριλλου σάκραν δειμάτων , καὶ [ Ρ . ὅὅθ δοκῶν αὐτὸν ἐκ τούτου κτυπεῖν μᾶλλον διήγειρε . Καὶ γράφει τῷ βασιλεῖ καὶ ταῖς τούτου ἀδελφαῖς περί τε τῆς ὀρθῆς πίστεως καὶ τῆς Νεστορίου κακοδοξίας , αἰ . σούμενος ἅμα καὶ σύνοδον οἰκουμενικὴν γενέσθαι εἰς τὸ γυμνασθῆναι κανονικῶς τὰ κατὰ Νεστόριον . Τῷ κεʹ τοίνυν ἐνιαυτῷ τῆς Θεοδοσίου βασιλείας ἡ ἐν Ἐφέσῳ ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ τρίτη σύνοδος τῶν σλ´ Πατέρυν συνηθροίοθη , χρόνον ἄγουσα ἀπὸ μὲν τῆς δευτέρας μαʹ . ἀπὸ δὲ κτίσεως κόσμου εῷιεʹ Ἦς ἦρχον Κύριλλος Ἀλεξανδρείας , ὃς Κελεστίνου πάπα Ῥώμης τὸν τόπον διεῖπε , καὶ Ἰουβενάλιος Ἱεροσολύμων , λέγοντος τοῦ καταράτου Νεστορίου μὴ εἶναι θεοτόκον τὴν Θεοτόκον , ἀλλὰ Χριστοτόκον , καὶ δύο υἱοὺς ἐπὶ τοῦ ἑνὸς Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ μυθολογοῦντος καὶ δύο ὑποστάσεις , καὶ ἄλλον μὲν εἶναι τὸν Λόγον τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα , ἕτερον δὲ τὸν ἐκ Μαρίας τεχθέντα ἄνθρωπον , κατὰ σχέσιν δὲ ἑνωθέντα τὸν Θεὸν Λόγον , καὶ ὁμωνύμως καὶ αὐτὸν λεγόμενον Υἱόν . Τοῦτον προσκληθέντα παρὰ τῆς συνόδου καὶ μὴ ἀπαντήσαντα ἐκκλησιαστικῶς καθελοῦσα ὡς μὴ θελήσαντα τοῖς ὁρθοῖς δόγμασι συνθέσθαι ἀνεθεμάτισεν · καὶ ἐχειροτονήθη Μαξιμιανὸς πρεσβύτερος τῆς αὐτῆς Μεγάλης ἐκκλησίας . Μίαν δὲ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ ἡμῶν καθ´ ἕνωσιν ὑπόστασιν καὶ δύο φύσεις σαφῶς ἐδογμάτισε , τὸν αὐτὸν εἶναι Θεὸν καὶ ἄνθρωπον , καὶ τὴν ἁγίαν Μαρίαν κυρίως καὶ ἀληθῶς Θεοτόκον . Ἰωάννης δὲ ὁ Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος
Lemmas: ὁ βασίλισσα . ὅθεν πολύς ὁ Βυζάντιος ταράσσω . ὁ δέ Νεστόριος ὁ λόγος κυρόω σπεύδω πανταχοῦ ὁ ἑαυτοῦ μιαρός φλυυρια ἐκβάλλω , ψιλός ἄνθρωπος λέγω ὁ κύριος . ἐν εἷς δέ Κυριακός προκαθέζομαι Νεστόριος προτρέπω ΠρόκλοσΜ ὁ ἐξηγέομαι εἶπον ὁμιλία εἰς ὁ Θεοτόκος , εἶμαι ὁ ἀρχή · Παρθενικός πανήγυρις σήμερον , ἀδελφός . τότε μισητός γίγνομαι παρά πᾶς ὁ δυσσεὴς Νεστόριος διά τύφω καί κακοπιστία . ἔχω γάρ Ἀναστάσιος τις πρέσβυς Ἀντιοχεύς , ὅς σφόδοᾳ περιποιέω ὡς ὁμόφρων ἀνήρ καί τολμηρός ἐπι ἐκκλησία βλασφημέω ὁ ἀειπάρθενος Θεοόκον . οὗτος δέ Εὐσέβιος ὁ ὁ Δορύλαος πρῶτος κατεῖπον . οὕτως δέ διαπράσσω πολύς θόρυβος ἐγείρω καί ταραχή . ὁ δδʹ αὐτός ἔτος καί ὁ φοβερός θαῦμα ὁ ἅγιος ἑπτά παῖς τῷ ἐν Ἔφεσος γίγνομαι , ἀνίστημι αὐτός διά ἑκατόν ἑβδομήκοντα χρόνος . ὁ κδ´ Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια καί Κελεστῖνος Ῥώμη γράφω Νεστόριος ἀπέχω μέν ὁ διαστράπτω δόγμα καί ὁ ὀρθός πίστις ἀντέχω , εἰμί δέ μή , μή εἰναι αὐτός κοινωνικός ἱερεύς . ἀλλά καί ἄλλος τις ὁμοίως αὐτός γράφω . αὐτός δέ ὁ Νεστόριος , γιγνώσκω ὅτι οὐ ἀνέχω παρασιωπάω , παρασκευάζω ὁ βασιλεύς γράφω πρός Κύριλλου σάκρα δέμω , καί [ Ρ . ὅς δοκέω αὐτός ἐκ οὗτος κτυπέω μᾶλλον διεγείρω . καί γράφω ὁ βασιλεύς καί ὁ οὗτος ἀδελφός περί τε ὁ ὀρθός πίστις καί ὁ Νεστόριος κακοδοξία , ὁ . σέω ἅμα καί σύνοδος οἰκουμενικός γίγνομαι εἰς ὁ γυμνάζω κανονικός ὁ κατά Νεστόριος . ὁ κύ τοίνυν ἐνιαυτός ὁ Θεοδόσιος βασίλεια ὁ ἐν Ἔφεσος ἅγιος καί οἰκουμενικός τρίτος σύνοδος ὁ σλ´ πατήρ συναθροίζω , χρόνος ἄγω ἀπό μέν ὁ δύο μαί . ἀπό δέ κτίσις κόσμος ἐάω εἰμί ἄρχω Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια , ὅς Κελεστῖνος πάππας Ῥώμη ὁ τόπος διέπω , καί Ιουβενάλιος Ἱερουσαλήμ , λέγω ὁ κατάρατος Νεστόριος μή εἰμί θεοτόκος ὁ Θεοτόκος , ἀλλά Χριστοτόκος , καί δύο υἱός ἐπί ὁ εἷς Χριστός ὁ Θεός μυθολογέω καί δύο ὑπόστασις , καί ἄλλος μέν εἰμί ὁ Λόγος ὁ ἐκ ὁ πατήρ γεννάω , ἕτερος δέ ὁ ἐκ Μαρία τίκτω ἄνθρωπος , κατά σχέσις δέ ἑνόω ὁ θεός Λόγος , καί ὁμώνυμος καί αὐτός λέγω υἱός . οὗτος προσκαλέω παρά ὁ σύνοδος καί μή ἀπαντάω ἐκκλησιαστικός καθαιρέω ὡς μή ἐθέλω ὁ ὀρθός δόγμα συντίθημι ἀναθεματίζω · καί χειροτονέω Μαξιμιανός πρέσβυς ὁ αὐτός Μεγάλης ἐκκλησία . μία δέ ὁ Χριστός καί Θεός ἐγώ καθ´ ἕνωσις ὑπόστασις καί δύο φύσις σαφῶς δογματίζω , ὁ αὐτός εἰμί θεός καί ἄνθρωπος , καί ὁ ἅγιος Μαρία κύριος καί ἀληθής Θεοτόκος . Ἰωάννης δέ ὁ Ἀντιόχεια ἐπίσκοπος