georgius-cedrenus.compendium-historiarum 368
καὶ τὰ [ Ρ . ὅ ]] ὁπωσοῦν ἀναφυόμενα τῇ ὁρθοδόξῳ πίστει ἐναντία κατακρίνεσθαι . Ἐπεὶ τοίνυν διέγνωσται ἡμῖν ὥς τινες ἐν Ἰεροσολύμοις εἰσὶ μοναχοὶ δήπουθεν Πυθαγόρᾳ καὶ Πλάτωνι καὶ Ὡριγένει τῷ Ἀδαμαντίῳ καὶ τῇ τούτων δυσσεβείᾳ καὶ πλάνῃ κατακολουθοῦντες καὶ διδάσκοντες , δεῖν ᾠήθημεν φροντίδα καὶ ζήτησιν ποιήσασθαι περὶ τούτων , ἵνα μὴ τέλεον διὰ τῆς Ἐλληνικῆς καὶ Μανιχαῖκῆς ἀπάτης αὐτῶν πολλοὺς ἀπολέσωσι . Λέγουσι γὰρ , ἵνα ἐκ τῶν πολλῶν ὀλίγα μνημονεύσωμεν , ὅτι νοῦς ἧσαν δίχα παντὸς ἀριθμοῦ τε καὶ ὀνόματος , ὡς ἑνάδα πάντων εἶναι τῶν λογικῶν τῇ ταυτότητι τῆς οὐσίας καὶ ἐνεργείας καὶ τῇ δυνάμει τῇ πρὸς τὸν Θεὸν Λόγον ἑνώσει τε καὶ γνώσει . Καὶ ὡς κόρον αὐτῶν λαμβανόντων τῆς θείας ἀγάπης καὶ θεωρίας , κατὰ ἀναλογίαν τῆς ἐπὶ τὸ χεῖρον ἑκάστου τροπῆς λεπτομερέστερα ἢ καὶ παχύτερα σώματα ἀμφιάσασθαι καὶ ὀνόματα κληρώσασθαι , κἀντεῦθεν τὰς οὐρανίους καὶ λειτουργικὰς ὑποστῆναι δυνάμεις . Ἀλλὰ μὴν καὶ ἤλιον καὶ σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας , καὶ αὐτὰ τῆς αὐτῆς τῶν λογικῶν ἑνάδος ὄντα , ἐκ τῆς ἐπὶ τὰ χείρω τροπῆς τοῦτο γεγονέναι ὅπερ εἰσί . Τὰ δὲ ἐπὶ πλεῖον τῆς θείας ἀποψυγέντα λογικὰ ψυχὰς ὀνομασθῆναι καὶ σώμασι παχυτέροις τοῖς καθ´ ἡμᾶς ἐμβληθῆναι . Τὰ δὲ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς κακίας ἐληλακότα ψυχροῖς καὶ ζοφεροῖς ἐνδεθῆναι σώμασι , καὶ δαίμονας ὀνομασθῆναι γενόμενα . Καὶ ὅτι ἐξ ἀγγελικῆς μὲν καταστάσεως ψυχικὴ γίνεται κατάστασις , ἐκ δὲ τῆς ψυχικῆς δαιμονιώδης τε καὶ ἀνθρωπίνη . Ἔνα δὲ μόνον νοῦν ἐκ πάσης τῆς ἑνάδος τῶν λογικῶν ἀκλόνητον μεῖναι καὶ ἀκίνητον τῆς θείας ἀγάπης καὶ θεωρίας , ὃς καὶ Χριστὸς βασιλεὺς καὶ ἄνθρωπος γεγονέναι . Καὶ ὅτι παντελής ἐστι τῶν σωμάτων ἀναίρεσις , αὐτοῦ τοῦ Κυρίου πρώτου ἀποτιθεμένου τὸ ἴδιον σῶμα καὶ τῶν λοιπῶν ἁπάντων . Καὶ ὅτι ἀνακομίζονται πάλιν ἄπαντες εἰς τὴν αὐτὴν ἑνάδα καὶ γίνονται νοῦς , καθὰ καὶ ἐν ᾗ προῦπάρξει ἐτύγχανον , ἀποκαθισταμένου δηλονότι καὶ αὐτοῦ τοῦ διαβόλου καὶ τῶν λοιπῶν δαιμόνων εἰς τὴν αὐτὴν ἑνάδα , καὶ τῶν ἀσεβῶν καὶ ἀθέων ἀνθρώπων μετὰ τῶν θείων καὶ θεοφόρων ἀνδρῶν καὶ τῶν οὐρανίων δυνάμεων , καὶ τὴν αὐτὴν ἑξόντων ἕνωσιν πρὸς τὸν Θεὸν ὁποίαν ἔχει καὶ ὁ Χριστὸς , καθὼς καὶ προῦπῆρχεν , ὡς μηδεμίαν εἶναι διαφορὰν τῷ Χριστῷ πρὸς τὰ λοιπὰ λογικὰ παντελῶς , οὔτε τῇ οὐσίᾳ , οὔτε τῇ γνώσει , οὔτε τῆ δυνάμει , οὔτε τῇ ἐνεργείᾳ . Ὁ γάρ τοι Πυθαγόρας ἀρχὴν τῶν πάντων ἔφησεν εἰναι τὴν μονάδα · καὶ πάλιν Πυθαγόρας καὶ Πλάτων δῆμόν τινα ψυχῶν ἀσωμάτων εἰπόντες , καὶ τὰς ἁμαρτάδι τινὶ περιπεσούσας τιμωρίας χάριν εἰς σώματα [ . ὅτ ] καταπέμπεσθαι λέγουσιν . Ὅθεν ὁΠλάτων δέμας τὸ σῶμα καὶ σῆμα ἐκάλεσεν , ὡς οἰονεὶ τῆς ψυχῆς ἐν τούτῳ δεδεμένης καὶ τεθαμμένης . Εἰτα περὶ τῆς ἐσομένης κρίσεως καὶ ἀνταποδόσεως τῶν ψυχῶν αὐθίς φησιν · Ἡ μὲν παιδεραστήσαντος καὶ κακῶς βιώσαντος μετὰ φιλοσοφίας ψυχὴ τρίτῃ περιόδῳ τῇ χιλιετεῖ ἐᾶται κολασθῆναι , καὶ οὕτω πτερωθεῖσα τῷ χιλιοστῷ ἔτει ἐκβάλλεται καὶ ἀπέρχεται · αἱ δὲ ἄλλαι ὁπόταν τόνδε τὸν βίον τελέσωσιν , αἱ μὲν εἰς τὰ ὑπὸ γῆνδικαιωτήρια
Lemmas: καί ὁ [ Ρ . ὅς ]] ὁπωσοῦν ἀναφύω ὁ ὀρθόδοξος πίστις ἐναντίος κατακρίνω . ἐπεί τοίνυν διαγιγνώσκω ἐγώ ὅς τις ἐν Ἱερουσαλήμ εἰμί μοναχός δήπουθεν Πυθαγόρας καί Πλάτων καί Ὠριγένης ὁ Ἀδαμάντιον καί ὁ οὗτος δυσσέβεια καί πλάνη κατακολουθέω καί διδάσκω , δήω οἴομαι φροντίς καί ζήτησις ποιέω περί οὗτος , ἵνα μή τελέω διά ὁ Ἑλληνικός καί μανιχαϊκός ἀπάτη αὐτός πολύς ἀπόλλυμι . λέγω γάρ , ἵνα ἐκ ὁ πολύς ὀλίγος μνημονεύω , ὅτι νόος ἧσαν δίχα πᾶς ἀριθμός τε καί ὄνομα , ὡς ἑνάς πᾶς εἰμί ὁ λογικός ὁ ταυτότης ὁ οὐσία καί ἐνέργεια καί ὁ δύναμις ὁ πρός ὁ θεός Λόγος ἕνωσις τε καί γνῶσις . καί ὡς κόρος αὐτός λαμβάνω ὁ θεῖος ἀγάπη καί θεωρία , κατά ἀναλογία ὁ ἐπί ὁ χείρων ἕκαστος τροπή λεπτομερής ἢ καί παχύς σῶμα ἀμφιάζω καί ὄνομα κληρόω , ἐντεῦθεν ὁ οὐράνιος καί λειτουργικός ὑφίστημι δύναμις . ἀλλά μήv καί ἥλιος καί σελήνη καί ὁ ἀστήρ , καί αὐτός ὁ αὐτός ὁ λογικός ἑνάς εἰμί , ἐκ ὁ ἐπί ὁ χείρων τροπή οὗτος γίγνομαι ὅσπερ εἰμί . ὁ δέ ἐπί πλείων ὁ θεῖος ἀποψύχω λογικός ψυχή ὀνομάζω καί σῶμα παχύς ὁ καθ´ ἐγώ ἐμβάλλω . ὁ δέ ἐπί ὁ ἄκρος ὁ κακία ἐλήλακα ψυχρός καί ζοφερός ἐνδέω σῶμα , καί δαίμων ὀνομάζω γίγνομαι . καί ὅτι ἐκ ἀγγελικός μέν κατάστασις ψυχικός γίγνομαι κατάστασις , ἐκ δέ ὁ ψυχικός δαιμονιώδης τε καί ἀνθρώπινος . Ἔνα δέ μόνος νόος ἐκ πᾶς ὁ ἑνάς ὁ λογικός ἀκλόνητος μένω καί ἀκίνητος ὁ θεῖος ἀγάπη καί θεωρία , ὅς καί Χριστός βασιλεύς καί ἄνθρωπος γίγνομαι . καί ὅτι παντελής εἰμί ὁ σῶμα ἀναίρεσις , αὐτός ὁ κύριος πρῶτος ἀποτίθημι ὁ ἴδιος σῶμα καί ὁ λοιπός ἅπας . καί ὅτι ἀνακομίζω πάλιν ἀπάντομαι εἰς ὁ αὐτός ἑνάς καί γίγνομαι νόος , καθά καί ἐν ὅς προϋπάρχω τυγχάνω , ἀποκαθίστημι δηλονότι καί αὐτός ὁ διάβολος καί ὁ λοιπός δαίμων εἰς ὁ αὐτός ἑνάς , καί ὁ ἀσεβής καί ἄθεος ἄνθρωπος μετά ὁ θεῖον καί θεόφορος ἀνήρ καί ὁ οὐράνιος δύναμις , καί ὁ αὐτός ἔχω ἕνωσις πρός ὁ θεός ὁποῖος ἔχω καί ὁ Χριστός , καθώς καί προυπαρχω , ὡς μηδείς εἰμί διαφορά ὁ Χριστός πρός ὁ λοιπάς λογικός παντελῶς , οὔτε ὁ οὐσία , οὔτε ὁ γνῶσις , οὔτε τῆ δύναμις , οὔτε ὁ ἐνέργεια . ὁ γάρ ὅς Πυθαγόρας ἀρχή ὁ πᾶς φημί εἰναι ὁ μόνος · καί πάλιν Πυθαγόρας καί Πλάτων δῆμος τις Ψυχή ἀσώματος εἶπον , καί ὁ ἁμαρτάς τις περιπίπτω τιμωρία χάρις εἰς σῶμα [ . ὅτε ] καταπέμπω λέγω . ὅθεν Πῶλα δέμας ὁ σῶμα καί σῆμα καλέω , ὡς οἱονεί ὁ Ψυχή ἐν οὗτος δέω καί θάπτω . εἶτα περί ὁ εἰμί κρίσις καί ἀνταπόδοσις ὁ Ψυχή αὖθις φημί · ὁ μέν παιδεραστέω καί κακῶς βιόω μετά φιλοσοφία ψυχή τρίτος περίοδος ὁ χιλιέτης ἐάω κολάζω , καί οὗτος πτερόω ὁ χιλιοστός ἔτος ἐκβάλλω καί ἀπέρχομαι · ὁ δέ ἄλλος ὁπόταν ὅδε ὁ βίος τελέω , ὁ μέν εἰς ὁ ὑπό γῆνδικαιωτήρια