georgius-cedrenus.compendium-historiarum 239
χάριν πορευόμενοι καὶ δὴ καὶ ἀναπαῦσαι λέγονται τὸν θυμὸν Κυρίου · , ἐπειδὴ γὰρ σκληροὶ γεγόνασι κατὰ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ , διὰ τοῦτο παρεδόθησαν εἰς χεῖρας Κύρου τοῦ Πέρσου . Τὸ δὲ καὶ τοὺς λευκοὺς ἵππους , τουτέστι τοὺς Μακεδύνας , κατόπισθεν τῶν μελάνων πορεύεσθαι σημαίνει ὡς καὶ οἱ Μακεδύνες τὴν Περσῶν βασιλείαν χειρώσονται . Τὸ δε τοὺς ψαροὺς ἐπὶ νότον ἔρχεσθαι δηλοῖ ὡς ἔμελλον Ῥωμαῖοι στρατεύειν κατὰ τῆς Ἰερουσαλήμ · ἐν γὰρ τῷ νότῳ κεῖται ἡ πόλις · τὸ δὲ προσταχθέντας αὐτοὺς περιοδεῦσαι τὴν γῆν διδάσκει πάλιν ὡς διὰ τοῦ Θεοῦ πᾶσα βασιλεία συνίσταται γίνονται οὖν ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ ἕως τῆς ἐσχάτης ἀλώσεως Ἱερουσαλήμ ἔτη εσξρʹ , ἀπὸ δὲ τῆς πρώτης οἰκοδομῆς τοῦ Σολομωντείου ναοῦ καὶ τῆς πόλεως ἔτη μπηʹ , ἀπὸ δὲ τῆς δευτέρας οἰκοδομῆς ἔτη φί,ϛʹ , ἀπὸ δὲ τῆς κατὰ Ἀντίοχον πολιορκίας σμηʹ , ἀπὸ δὲ τῆς ἀναλήψεως Χριστοῦ ἕως τῆς ὑπὸ Τίτου ἀλώσεως ἔτη μβʹ . Ρ . ὅΗἂ ] Τῷ τρίτῳ ἔτει τῆς βασιλείας Τίτου υἱοῦ Οὐεσπασιανοῦ τὸ Βέσβιον ἵρος ἐν τῆ δύσει κατὰ καρυφῆς ῥαγὲν ἐξεφύσησε πῦρ τοσοῦτον ὡς καταφλέξαι τὴν παρακειμένην χώραν καὶ τὰς πόλεις . Ὅπερ θεασάμενοι οἱ Ἔλληνες , καὶ σφόδρα καταπλαγέντες , ἠρώτων τινὰς τῶν ἐλλογίμων Χριστιανῶν πῶς καὶ πόθεν ἐξῆλθε τὸ πῦρ ἐκ τῶν μυχαιτάσων τῆς γῆς . Οἱ δέ φασιν · Ἑκ τῆς ἡτοιμασμένης τῶ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ , καὶ πᾶσι τοῖς ἁμαρτωλοῖς καὶ ἀσεβέσιν ἀνθρώποις , γεέννης ἀνεδόθη πρὸς σωφρονισμὸν καὶ ἐπίγνωσιν τῶν ἁμαρτανόντων . Καὶ δῆλον ἐξ ὧν καὶ ὁ περιβόητος ὑμῶν διδάσκαλος Πλάτων ἔφη , διεξερχόμενος ἐν τῷ Φαίδωνι περὶ τῶν λήξεων καὶ ἀποπληρώσεων τῶν ψυχῶν , ὅτι οἱ κακῶς βεβιωκότες κολάζονται ἐν τῷ Κωκυτῳ καὶ ἐν τῷ Πυριφλεγέθοντι καὶ ἐν τῷ Ταρτάρῳ , ἅτινά εἰσι ἐν τῷ βάθει τῆς γῆς . Καὶ ταῦτα μὲν ἐκεῖνοι πρὸς τοὺς κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ διαποροῦντας Ἔλληνας . Ὁ δὲ θεῖος Πατρίκιος καὶ τῆς Προύσης ἐπίσκοπος καὶ μάρτυς πρὸς τὸν δικαστὴν ἀνθύπατον , ἐρωτηθεὶς ἐπὶ λαοῦ καὶ δήμου περὶ τῶν αὐτοφυῶν πόθεν ἐξέρχεται , οὕτως ἀπεκρίθη · Ὁ κτίσας Θεὸς πῦρ καὶ ὕδωρ ἐξ οὐκ ὄντων οὐσιῶν , καὶ ἐκ μὲν τοῦ πυρὸς φῶς καὶ ἥλιον καὶ τοὺς λοιποὺς ἀστέρας κατασκευάσας λόγῳ , προσέταξεν αὐτοῖς ἡμέραν καὶ νύκτα δαδουχεῖν · τοσαύτη γὰρ αὐτοῦ ἡ δύναμις ὅσον καὶ τὸ θέλημα . Ἐκ δὲ τοῦ ὕδατος τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ συμπήξας , καὶ γῆν ἐπάνω τῶν ὑδάτων ἑδράσας , ἐποίησε τὰ ἐν αὐτοῖς πάντα προγνωστικῇ ἐνεργεία , ἵνα ὁ μέλλων παρ´ αὐτοῦ πλασθήσεσθαι ἄνθρωπος μηδενὸς τῶν ἀναγκαίων καὶ συμφερόντων εἰς χρῆσιν ἐνδεῖται . Ἐν οἷς δύο τόπους εὐτρεπίσας πάλιν ἀἱδίους , τὸν μὲν φωτὶ καπαλάμπεσθαι καὶ ἀπεράντων ἀγαθῶν ἔμπλεων κατεσκεύασε , τὸν δὲ σκότους καὶ κολαστηρίου πυρὸς αἰωκίου πεποίηκεν , ὅπως οἱ μὲν εὐαρεστήσαντες αὐτῷ καὶ πρὸς τὴν τοῦ διαβόλου μὴ κατολισθήσαντεἀπάτην τὸν τῶν φωσφόρων ἀγαθῶν μετὰ τὴν ἀνόστασιν ἀπολαβόντες τόπον αἰωνίως αὐτῷ συμβασιλεύσωσιν , οἱ δὲ παροργίσαντες αὐτὸν καὶ τῷ κοινῷ ἐχθρῷ ἐξακολουθήσαντες σὺν αὐτῷ καὶ τὸν τῶν σκοτεινοφόρων κολαστηρίων ἀπειληφότες χῶρον ἀτελευτήτως ἀποκλαύσωσι . Διαχωρίσας δὲ τὸ πῦρ καὶ τὸ
Lemmas: χάρις πορεύω καί δή καί ἀναπαύω λέγω ὁ θυμός κύριος · , ἐπεί γάρ σκληρός γίγνομαι κατά ὁ λαός ὁ Θεός , διά οὗτος παραδίδωμι εἰς χείρ Κῦρος ὁ Πέρσης . ὁ δέ καί ὁ λευκός ἵππος , τουτέστι ὁ μακεδυναω , κατόπισθεν ὁ μέλας πορεύω σημαίνω ὡς καί ὁ Μακεδύνες ὁ Πέρσης βασίλειος χειρόομαι . ὁ δέ ὁ ψάρ ἐπί νότος ἔρχομαι δηλόω ὡς μέλλω Ῥωμαῖος στρατεύω κατά ὁ Ἱερουσαλήμ · ἐν γάρ ὁ νότος κεῖμαι ὁ πόλις · ὁ δέ προσστάζω αὐτός περιοδεύω ὁ γῆ διδάσκω πάλιν ὡς διά ὁ Θεός πᾶς βασίλειος συνίστημι γίγνομαι οὖν ἀπό ὁ Ἀδάμ ἠώς ὁ ἔσχατος ἅλωσις Ἱερουσαλήμ ἔτος εσξρʹ , ἀπό δέ ὁ πρῶτος οἰκοδομεύς ὁ σολομώντειος ναός καί ὁ πόλις ἔτος μπηʹ , ἀπό δέ ὁ δύο οἰκοδομεύς ἔτος Ἶφις , ἀπό δέ ὁ κατά Ἀντίοχος πολιορκία Σμήης , ἀπό δέ ὁ ἀνάληψις Χριστός ἠώς ὁ ὑπό Τίτος ἅλωσις ἔτος μβʹ . Ρ . ὅς ] ὁ τρίτος ἔτος ὁ βασίλεια Τίτος υἱός Οὐεσπασιανός ὁ Βέσβιον ἱερός ἐν τῆ δύο κατά καρυφημι ῥήγνυμι ξεφυσάω πῦρ τοσοῦτος ὡς καταφλέγω ὁ παράκειμαι χώρα καί ὁ πόλις . ὅπερ θεάομαι ὁ Ἔλληνες , καί σφόδρα καταπλάσσω , ἐρωτάω τις ὁ ἐλλόγιμος Χριστιανός πῶς καί πόθεν ἐξέρχομαι ὁ πῦρ ἐκ ὁ μυχαιτάσων ὁ γῆ . ὁ δέ φημί · ἐκ ὁ ἑτοιμάζω ὁ διάβολος καί ὁ ἄγγελος αὐτός , καί πᾶς ὁ ἁμαρτωλός καί ἀσεβής ἄνθρωπος , γέεννα ἀναδίδωμι πρός σωφρονισμός καί ἐπίγνωσις ὁ ἁμαρτάνω . καί δῆλος ἐκ ὅς καί ὁ περιβόητος σύ διδάσκαλος Πλάτων φημί , διεξέρχομαι ἐν ὁ Φαίδων περί ὁ λῆξις καί ἀποπλήρωσις ὁ Ψυχή , ὅτι ὁ κακῶς βιόω κολάζω ἐν ὁ Κωκυτός καί ἐν ὁ πυριφλεγέθων καί ἐν ὁ Τάρταρος , ὅστις εἰμί ἐν ὁ βάθος ὁ γῆ . καί οὗτος μέν ἐκεῖνος πρός ὁ κατ´ ἐκεῖνος καιρός διαπορέω Ἕλλην . ὁ δέ θεῖος Πατρίκιος καί ὁ Προῦσα ἐπίσκοπος καί μάρτυς πρός ὁ δικαστής ἀνθύπατος , ἐρωτάω ἐπί λαός καί δῆμος περί ὁ αὐτοφυής πόθεν ἐξέρχομαι , οὕτως ἀποκρίνω · ὁ κτίζω θεός πῦρ καί ὕδωρ ἐκ οὐ εἰμί οὐσία , καί ἐκ μέν ὁ πυρός φάος καί ἥλιος καί ὁ λοιπός ἀστήρ κατασκευάζω λόγος , προστάσσω αὐτός ἡμέρα καί νύξ δᾳδουχέω · τοσοῦτος γάρ αὐτός ὁ δύναμις ὅσος καί ὁ θέλημα . ἐκ δέ ὁ ὕδωρ ὁ στερέωμα ὁ οὐρανός συμπήγνυμι , καί γῆ ἐπάνω ὁ ὕδωρ ἑδράζω , ποιέω ὁ ἐν αὐτός πᾶς προγνωστικός ἐνέργεια , ἵνα ὁ μέλλω παρ´ αὐτός πλάσσω ἄνθρωπος μηδείς ὁ ἀναγκαῖος καί συμφέρω εἰς χρῆσις ἐνδέω . ἐν ὅς δύο τόπος εὐτρεπίζω πάλιν ἀΐδιος , ὁ μέν φάος καπαλάμπεσθαι καί ἀπέραντος ἀγαθός ἔμπλεος κατασκευάζω , ὁ δέ σκότος καί κολαστήριον πυρός αἰωκίου ποιέω , ὅπως ὁ μέν εὐαρεστέω αὐτός καί πρός ὁ ὁ διάβολος μή κατολισθάνω ὁ ὁ φωσφόρος ἀγαθός μετά ὁ ἀνίστημι ἀπολαμβάνω τόπος αἰώνιος αὐτός συμβασιλεύω , ὁ δέ παροργίζω αὐτός καί ὁ κοινός ἐχθρός ἐξακολουθέω σύν αὐτός καί ὁ ὁ σκοτεινοφόρος κολαστήριον ἀπολαμβάνω χῶρος ἀτελεύτητος ἀποκλαίω . διαχωρίζω δέ ὁ πῦρ καί ὁ