georgius-cedrenus.compendium-historiarum 206
καὶ καθεύδων τὰ τῆς σωφροσύνης καὶ ἐγκρατείας ἐδήλου σημεῖα . Εἰώθει γὰρ τῇ μὲν λαιᾷ χειρὶ τὰ αἰδοῖα κατέχειν , τῇ δεξιᾷ δὲ τὰ χείλη συνέχειν , ὑπεμφαίνων ὡς πολλῷ μεῖζόν ἐστιν ἡ ἀγωνία τῆς γλώττης καὶ πλείονος ἐπικουρίας εἰς ἀσφάλειαν δεῖται . Καὶ τὸν Χείρωνα δὲ Κένταυρον ἰστοροῦσιν Ἔλληνες δικαιοσύνης καὶ ἁγνείας γενέσθαι διδάσκαλον , ὡς καὶ Ὅμηρος μαρτυρεῖ τοῦτον δικαιότατον πεφηνέναι Κενταύρων , διὰ πολλὴν δήπουθεν καρτερίαν καὶ ἐγκράτειαν καὶ σώματος δουλαγωγίαν καὶ σύμμετρον ἐπιμέλειαν . Ὅθεν δὴ Πλάτων ἐναργῶς αὖθις ἐκδιδάσκων φησίν · ἐπιμελεῖσθαι δὲ σώματος ψυχῆς ἕνεκα ἀρμονίας , δι´ οὗ βιοῦν τε ἔστι καὶ ὀρθῶς βιοῦν , καὶ καταγγέλλειν τῆς ἀληθείας τὸ κήρυγμα . Τοῦτο καὶ ὁθεῖος ἔφη Παῦλος · « Ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ , » τουτέστι πρὸς ἄσκησιν καὶ σύστασιν αὐτὸ μετ´ ἐπιστήμης καὶ φρονήσεως γυμνάζω , καὶ πρὸς τὴν τῶν κρειττόνων συνεργίαν , οὐ πρὸς ἀσέλγειαν προνοούμενος . υμπεφώνηκε τοίνυν καὶ τούτοις ὁ Πλάτων εὖ μάλα τοῖς ἡμετέροις , τὴν ἀναγκαίαν καὶ δέουσαν ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι παρεγυήσας τοῦ σώματος . Ὑπέδειξέ τε πάλιν καὶ διεσάφησεν ὅπως ἄρχεται καὶ αὔξεται τῆς φαύλης ἐπιθυμίας καὶ κακίστης συνηθείας τὸ πάθος , φάσκων οὕτως ἀρχὴ μὲν ἔρωτος ὅρασις , αὔξει δὲ τὸ πάθος ἐλπὶς , τρέφει δὲ μνήμη , τηρεῖ δὲ συνήθεια Διὸ καὶ Σωκράτης τὰ βλέμματα καὶ τὰ φιλήμασα τῶν εὐμόρφων ὡς χαλεπώτερον σκορπίων καὶ ὄφεων ἰὸν ἐνιέναι πεφυκότα ἀποφεύγειν ἐδίδασκεν . Ὅθεν νδών τινανέον φιλήσαντα εὔοπτον , « Οὐτος , ἔφη , ῥᾳδίως ἂν καὶ εἰς μαχαίρας κυβιστήσῃ καὶ εἰς πῦρ ἐμπέσῃ , » ὁ τοσαύτην δηλονότι πυρὰν ἐν ἑαυτῷ κατατολμήσας ἀνάψαι . Διογένης δὲ θεασάμενος μειράκιον ἀσελγέστερον ἢ κατ´ ἄνδρα κεκοσμημένον εἶπεν « Εἰ μὲν πρὸς ἄνδρας , ἀτυχεῖς , εἰ δὲ πρὸς γυναῖκας , έδικεῖς . » Θηρῶσι διὰ τοῦ καλλωπισμοῦ οἱ μὲν ἄνδρες τὰς γυναῖκας , αἱ δὲ γυναῖκες καὶ οἱ ἀνδρόγυνοι τοὺς ἄνδρας . Καὶ μέντοι καὶ Ἀγησίλαος εὐμόρφου ἤρα παιδὸς , καὶ βουλόμενος αὐτὸν φιλῆσαι διεκώλυεν ἑαυτὸν , φεύγων τὴν βλάβην , Ὁ δὲ Ἀλέξανδρος οὐδὲ ἰδεῖν τὰς Δαρείου θυγατέρας εὐειδεῖς ἄγαν καὶ παρθένους οὔσας ἠνέσχετο παντελῶς , αἰσχρὸν νομίσας [ Ρ . ΖθΕ ] τὸν ἄνδρας ἑλόντα ὑπὸ γυναικῶν ἡττηθῆναι . Οὕτω δὲ καὶ Κῦρος ὁ Περσῶν βασιλεὺς οὐδὲ θεάσασθαι κόρην τινὰ θαυμασίαν ἀφορισθεῖσαν αὐτῶ καὶ ἀμήχανον κάλλος ἔχειν μαρτυρουμένην κατεδέξατο , ἀλλά γε καὶ τῷ ὁρῶντι συνεχῶς καὶ μηδὲν ἑκ τούτου δεινὸν πάσχειν λέγοντι παρῄνει μήτε λέγειν τοῦτο μήτε πράττειν . « Τὸ μὲν γὰρ πῦρ , φησί , τοὺς πλησίον πάντη ἑστῶτας καίει , τὸ δὲ κάλλος καὶ τοὺς πόρρωθεν ἑστῶτας . » Ἐπεὶ οὖν τὸ ἐρᾷν ἐκ τοῦ ὁρᾶν τίκτεται καὶ ἐκ τοῦ ἐρᾷν ἡ συγκατάθεσις νίνεται καὶ ἐκ τῆς συγκαταθέσεως ἡ πρᾶξις ἐπιτελεῖται , διὰ τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς τὸν ἀκολάστως ἑστιῶντα τὰς ὄψεις μοιχὸν ἔκρινεν , οὐ τὴν πρᾶξιν μόνην , ἀλλὰ καὶ τὴν ἔννοιαν προαναστέλλων . Καὶ ὁ Σωκράτης δὲ πάλιν φυλάττεσθαι σφόδρα καὶ παρατηρεῖσθαι τὴν ἀκρασίαν διδάσκων ἔφη μὴ πεινῶντας λίαν μὴ ἐσθίειν , μηδὲ διψῶντας πολλὰ μὴ πίνειν · καὶ γὰρ ὁ κόριος ἐμακάρισε τοὺς τοιούτους ἐν τοῖς μακαρισμοῖς ,
Lemmas: καί καθεύδω ὁ ὁ σωφροσύνη καί ἐγκράτεια δηλόω σημεῖον . ἔθω γάρ ὁ μέν λαιός χείρ ὁ αἰδοῖος καταχέω , ὁ δεξιός δέ ὁ χεῖλος συνόχωκα , ὑπεμφαίνω ὡς πολύς μέγας εἰμί ὁ ἀγωνία ὁ γλῶσσα καί πλείων ἐπικουρία εἰς ἀσφάλεια δήω . καί ὁ Χείρων δέ Κένταυρος ἱστορέω Ἔλληνες δικαιοσύνη καί ἁγνεία γίγνομαι διδάσκαλος , ὡς καί Ὅμηρος μαρτυρέω οὗτος Δίκαιος φαίνω Κένταυρος , διά πολύς δήπουθεν καρτερία καί ἐγκράτεια καί σῶμα δουλαγωγία καί σύμμετρος ἐπιμέλεια . ὅθεν δή Πλάτων ἐναργής αὖθις ἐκδιδάσκω φημί · ἐπιμελέομαι δέ σῶμα Ψυχή ἕνεκα ἁρμονία , δις ὅς βιόω τε εἰμί καί ὀρθῶς βιόω , καί καταγγέλλω ὁ ἀλήθεια ὁ κήρυγμα . οὗτος καί ὁποῖος φημί Παῦλος · « ὑπωπιάζω ἐγώ ὁ σῶμα καί δουλαγωγέω , » τουτέστι πρός ἄσκησις καί σύστασις αὐτός μετέ ἐπιστήμη καί φρόνησις γυμνάζω , καί πρός ὁ ὁ ἀγαθός συνεργία , οὖον πρός ἀσέλγεια προνοέω . υμπεφώνηκε τοίνυν καί οὗτος ὁ Πλάτων εὕω μάλα ὁ ἡμέτερος , ὁ ἀναγκαῖος καί δήω ἐπιμέλεια ποιέω παρεγυαειδω ὁ σῶμα . ὑποδείκνυμι τε πάλιν καί διασαφέω ὅπως ἄρχω καί αὐξάνω ὁ φαῦλος ἐπιθυμία καί κακός συνήθεια ὁ πάθος , φάσκω οὕτως ἀρχή μέν Ἔρως ὅρασις , αὐξάνω δέ ὁ πάθος Ἐλπὶς , τρέφω δέ μνήμη , τηρέω δέ συνήθεια Διὸ καί Σωκράτης ὁ βλέμμα καί ὁ φίλημα ὁ εὔμορφος ὡς χαλεπός σκορπίος καί ὄφις ἰός ἐνίημι φύω ἀποφεύγω διδάσκω . ὅθεν νδών τίνω φιλέω εὔοπτος , « οὐτος , φημί , ῥᾳδίως εἄν καί εἰς μάχαιρα κυβίστηση καί εἰς πῦρ ἐμπίπτω , » ὁ τοσοῦτος δηλονότι πυρή ἐν ἑαυτοῦ κατατολμάω ἀνάπτω . Διογένης δέ θεάομαι μειράκιον ἀσελγής ἢ κατ´ ἀνήρ κοσμέω εἶπον « εἰμί μέν πρός ἀνήρ , ἀτυχής , εἰμί δέ πρός γυνή , δικάζω . » θηράω διά ὁ καλλωπισμός ὁ μέν ἀνήρ ὁ γυνή , ὁ δέ γυνή καί ὁ ἀνδρόγυνος ὁ ἀνήρ . καί μέντοι καί Ἀγησίλαος εὔμορφος ἐράω παῖς , καί βούλομαι αὐτός φιλέω διακωλύω ἑαυτοῦ , φεύγω ὁ βλάβη , ὁ δέ Ἀλέξανδρος οὐδέ ὁράω ὁ Δαρεῖος θυγάτηρ εὐειδής ἄγαν καί παρθένος εἰμί ἀνέχω παντελῶς , αἰσχρός νομίζω [ Ρ . ΕΘ ] ὁ ἀνήρ αἱρέω ὑπό γυνή ἡσσάομαι . οὕτως δέ καί Κῦρος ὁ Πέρσης βασιλεύς οὐδέ θεάομαι κόρη τις θαυμάσιος ἀφορίζω αὐτός καί ἀμήχανος κάλλος ἔχω μαρτυρέω καταδέχομαι , ἀλλά γε καί ὁ ὁράω συνεχῶς καί μηδείς ἐκ οὗτος δεινός πάσχω λέγω παραινέω μήτε λέγω οὗτος μήτε πράσσω . « ὁ μέν γάρ πῦρ , φημί , ὁ πλησίος πάντῃ ἵστημι καίω , ὁ δέ κάλλος καί ὁ πόρρωθεν ἵστημι . » ἐπεί οὖν ὁ ἐράω ἐκ ὁ ὁράω τίκτω καί ἐκ ὁ ἐράω ὁ συγκατάθεσις νίζω καί ἐκ ὁ συγκατάθεσις ὁ πρᾶξις ἐπιτελέω , διά οὗτος καί ὁ Χριστός ὁ ἀκόλαστος ἑστιάω ὁ ὄψις μοιχός κρίνω , οὖον ὁ πρᾶξις μόνος , ἀλλά καί ὁ ἔννοια προαναστέλλω . καί ὁ Σωκράτης δέ πάλιν φυλάσσω σφόδρα καί παρατηρέω ὁ ἀκράτεια διδάσκω φημί μή πεινάω λίαν μή ἐσθίω , μηδέ διψάω πολύς μή πίνω · καί γάρ ὁ κόρις μακαρίζω ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ μακαρισμός ,