georgius-cedrenus.compendium-historiarum 213
ὅτι οὐδείς μοι ἐν τῇ πρώτῃ ἀπολογίᾳ συμπαρΚεγένετο , ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον , μὴ αὐτοῖς λογισθείη . Τὴν δὲ πρὸς Τιμόθεον δευτέραν ἐπιστολὴν κατεχόμενος ἔγραψεν , ὁμοῦ σημαίνων τήν τε προτέραν αὐτοῦ ἀπολογίαν πρὸς Νέρωνα , ὃν καὶ λέοντα διὰ τὸ ἀπάνθρωπον καὶ θηριῶδες τοῦ τρόπου καλῶς Κὡνόμασε . Καὶ τὴν παρὰ πόδας τελείωσιν ἐπάγει φάσκων · « Ἐῤῥύσθην ἐκ στόματος λέοντος · ἀλλὰ καὶ ῤύσεταί με ὁ ΙΥύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου πονηροῦ , καὶ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον , » ὑπεμφαίνων τὸ παραυτίκα μαρτύριον , ὃ καὶ σαφέστερον ἐν τῇ αὐτῇ ἐπιστολῇ προσαγορεύει λέγων · Ἐγώ γὰρ ἤδη σπένδομαι , καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἀναλύσεώς μου ἐφέστηκεν . Ἀπολογησάμενος τοίνυν τὴν πρώτην ἀπολογίαν καὶ αὖθις ἐπὶ τὴν τοῦ κηρύγματος διακονίαν στειλάμενος , εἶτα πάλιν τὸ δεύτερον ἐπιβὰς τῇ Ῥώμῃ δέσμιος καὶ ὡσαύτως Νέρωνι παραδοθεὶς τὸν διὰ ξίφους τοῦ μαρτυρίου στέφανον ἀνεδήσατο , μηνὶ Ἰουνίῳ κθʹ , καθ´ ἣν ἡμέραν καὶ Πέτρος ἐσταυρώθη , μετὰ περίοδον χρόνου ἑνὸς , καθάπερ καὶ Μάρκος καὶ Λουκᾶς οἱ εὐαγγελισταὶ καὶ Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος , ὡς ἔμτροσθεν εἴρηται . Ὁ οὖν μακάριος Λουκᾶς ἐπὶ ἐλαίας καρποφόρου ἐσταυρώθη , μὴ εὑρισκομένου ξύλου ξηροῦ ἐν τῷ τόπῳ πρὸς τὸ γενέσθαι σταυρόν . Καὶ λαβών τις τὸ σωμα αὐτοῦ καὶ μεταξὺ πολλῶν μνημείων θάψας ἄδηλον ἐποίησε τὸν τάφον . Τῶν δὲ μαθητῶν ἀναζητούντων μετέπειτα καὶ μὴ εὑρισκόντων αὐτοῦ τὸν τάφον διὰ τὸ πλῆθος τῶν μνημάτων , προσευξαμένων αὐτῶν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ κολούριᾳ ἐβρεξεν ὁ Θεὸς ἰατρικὰ ἐπάνω τοῦ τάφου τοῦ Ἀποστόλου , σύμβολα τῆς ἐπιστήμης αὐτοῦ , καὶ ἐκ τούτων ἐγένετο γνώριμος ὁ τάυος , Οὗ τὸ τίμιον καὶ ἄγιον λείψανον ἀνακομιοθὲν ἐπὶ Κωνστανείου τοῦ υἱοῦ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου διὰ τοῦ ἁγίου Ἀρτε μίου , ἐτέθη ἐν τῶ ναῷ τῶν Ἀγίων Ἀποστόλων ὑποκάτω τῆς ἁγίας τραπέζης , μετ´ Ἀνδρέου καὶ Τιμοθέου τῶν ἁγίων ἀποστόλων , Ρ . Ι]Οἱ τοίνυν Ἰουδαῖοι μετὰ τὴν τοῦ Κυρίου ἀνάληψιν ἀπολέμητοι διέμειναν ἔτη μʹ , μετανοίαε αὐτοῖς καιρὸν τῆς μακροθυμίας ἀπεκτεινούσης τοῦ Θεοῦ , ἵνα γνωσιμαχήσαντες τὴν ἰδίαν ἀνακαλέσωνται πλημμέλειαν . Οἱ δὲ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον νεύσαντες τῷ φθόνῳ καὶ τοὺς ἀγίους ἀνήρουν , Στέφανον , Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου , Ἰάκωβον τὸν ἀδελφόθεον καὶ λοιπούς . Διό καὶ ἀξίως ἐφ´ ἑαυτοὺς τὴν θεήλατον ἐπεσπάσαντο πανωλεθρίαν . Ὅθεν αὐτοῖς φοβερὰ σημεῖα καὶ ἐναργῆ ἐπεδείκνυντο , τὴν μέλλουσαν καταλαμβάνειν αὐτοὺς ἅλωσιν προμηνύοντα . Ἐν γὰρ τῆ τῶν Ἀζύμων ἑορτῇ , περὶ ὥραν θʹ τῆς νυκτὸς , τοσοῦτον φῶς τὺν ναὸν περιέλαμψε καὶ τὸν βωμὸν περὶ ὥραν Κμίαν ὡς δοκεῖν ἡμέραν γενέσθαι . Ἔπειτα ἀστὴρ ὕπερθεν τῆς πόλεως ῥομφαίᾳ παρόμοιος ὡπτάνετο
Lemmas: ὅτι οὐδείς ἐγώ ἐν ὁ πρῶτος ἀπολογία συμπαρΚεγένετο , ἀλλά πᾶς ἐγώ ἐγκαταλείπω , μή αὐτός λογίζομαι . ὁ δέ πρός Τιμόθεος δύο ἐπιστολή κατέχω γράφω , ὁμοῦ σημαίνω ὁ τε πρότερος αὐτός ἀπολογία πρός Νέρων , ὅς καί λέων διά ὁ ἀπάνθρωπος καί θηριώδης ὁ τρόπος καλῶς Κὡνόμασε . καί ὁ παρά πούς τελέω ἐπάγω φάσκω · « Ἐῤῥύσθην ἐκ στόμα λέων · ἀλλά καί ρύω ἐγώ ὁ ΙΥύριος ἀπό πᾶς ἔργον πονηρός , καί σῴζω εἰς ὁ βασίλειος αὐτός ὁ ἐπουράνιος , » ὑπεμφαίνω ὁ παραυτίκα μαρτύριον , ὅς καί σαφής ἐν ὁ αὐτός ἐπιστολή προσαγορεύω λέγω · ἐγώ γάρ ἤδη σπένδω , καί ὁ καιρός ὁ ἀνάλυσις ἐγώ ἐφίστημι . ἀπολογέομαι τοίνυν ὁ πρῶτος ἀπολογία καί αὖθις ἐπί ὁ ὁ κήρυγμα διακονία στέλλω , εἶτα πάλιν ὁ δύο ἐπιβαίνω ὁ Ῥώμη δέσμιος καί ὡσαύτως Νέρων παραδίδωμι ὁ διά ξίφος ὁ μαρτύριον στέφανος ἀναδέω , μείς Ἰούνιος τύ , καθ´ ὅς ἡμέρα καί Πέτρος σταυρόω , μετά περίοδος χρόνος εἷς , καθάπερ καί Μάρκος καί Λουκᾶς ὁ εὐαγγελιστής καί Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος , ὡς μετρέω εἴρω . ὁ οὖν μακάριος Λουκᾶς ἐπί ἐλαία καρπόφορος σταυρόω , μή εὑρίσκω ξύλον ξηρός ἐν ὁ τόπος πρός ὁ γίγνομαι σταυρός . καί λαμβάνω τις ὁ σῶμα αὐτός καί μεταξύ πολύς μνημεῖον θάπτω ἄδηλος ποιέω ὁ τάφος . ὁ δέ μαθητής ἀναζητέω μετέπειτα καί μή εὑρίσκω αὐτός ὁ τάφος διά ὁ πλῆθος ὁ μνῆμα , προσεύχομαι αὐτός ὁ νύξ ἐκεῖνος κολουρία βρέχω ὁ θεός ἰατρικός ἐπάνω ὁ τάφος ὁ ἀπόστολος , σύμβολον ὁ ἐπιστήμη αὐτός , καί ἐκ οὗτος γίγνομαι γνώριμος ὁ τάος , οὗ ὁ τίμιος καί ἀγάω λείψανον ἀνακομίζω ἐπί Κωνστανείου ὁ υἱός ὁ μέγας Κωνσταντῖνος διά ὁ ἅγιος Ἄρτος Μίου , τίθημι ἐν ὁ ναός ὁ Ἀγίων ἀπόστολος ὑποκάτω ὁ ἅγιος τράπεζα , μετέ Ἀνδρέας καί Τιμόθεος ὁ ἅγιος ἀπόστολος , Ρ . Ι]Οἱ τοίνυν Ἰουδαῖος μετά ὁ ὁ κύριος ἀνάληψις απολέμητος διαμένω ἔτος εἷς , μετανοίαε αὐτός καιρός ὁ μακροθυμία ἀποκτείνω ὁ Θεός , ἵνα γνωσιμαχέω ὁ ἴδιος ἀνακαλέω πλημμέλεια . ὁ δέ μᾶλλον εἰς ὁ χείρων νεύω ὁ φθόνος καί ὁ ἅγιος ἀναιρέω , Στέφανος , Ἰάκωβος ὁ ὁ Ζεβεδαῖος , Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος καί λοιπός . διό καί ἀξίως ἐφίημι ἑαυτοῦ ὁ θεήλατος ἐπισπάω πανωλεθρία . ὅθεν αὐτός φοβερός σημεῖον καί ἐναργής ἐπιδείκνυμι , ὁ μέλλω καταλαμβάνω αὐτός ἅλωσις προμηνύω . ἐν γάρ τῆ ὁ ἄζυμος ἑορτή , περί ὥρα ὁ ὁ νύξ , τοσοῦτος φάος τύν ναός περιλάμπω καί ὁ βωμός περί ὥρα Κμίαν ὡς δοκέω ἡμέρα γίγνομαι . ἔπειτα ἀστήρ ὕπερθεν ὁ πόλις ῥομφαία παρόμοιος ὁράω