georgius-cedrenus.compendium-historiarum 62
παιδευθῶσι μὴ βλασφημεῖν . » Ἰνα γὰρ μὴ νομισθῶ . σιν οἱ δαίμονες ὅτι πάντα κατ´ αὐθεντίαν πράττουσι , κελεύονται καὶ ἄκοντες ποιεῖν τὰ προσταττόμενα Καὶ τοῖς μὲν ἁγίοις ἀποστέλλει ὁ Θεὸς διακόνους ἁγίους ἀγγέλους εἰς σωτηρίαν , τοῖς δὲ ἁμαρτωλοῖς ἐπιτοέπει δαίμονας εἰς τιμωρίαν . Καὶ γὰρ ὅτε κατὰ τοῦ Ἀχαὰβ ὁ Θεὸς ἀπεφήνατο λέγων · « Τίς πορεύσεται καὶ ἀπατήσει τὸν Ἀχαὰβ , καὶ πεσεῖται ; » ἀπεκρίθη πνεῦμα πονηρὸν , « Ἰδοὺ ἐγὼ , » πάντως γινῶσκον ὡς εἰς τοῦτο τέτακται . Καὶ ἀποστέλλονται μὲν εἰδικῶς εἰσπράξασθαι τιμωρίαν παρὰ τῶν πα νηρῶν , ἀποστέλλονται δὲ καὶ πρὸς δικαίους , οὐχ ἵνα τιμωρήσωνται , ἀλλ´ ἵνα πειράσωσιν · ἐπειδὴ γὰρ ἄγγελος ἅγιος ὑπουργῆσαι τῇ πείρᾳ οὐ κελεύεται οὐδὲ γὰρ ὁ Θεὸς κελεύει τὸ ἀπρεπὲς ἀγγέλῳ θείῳ , διὰ τοῦτο δαίμονες ταύτην ἐπιτρέπονται τὴν πεῖραν , Καὶ μὴ θαυμάσης εἰ πρὸς δικαίους δαίμονες ἀποστέλλονται · ἀνήχθη γὰρ ὁ πάντων Δεσπότης ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου εἰς τὴν ἔρημον πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου . Εἰ τοίνυν τὸν τοῦ παντὸς Κύριον ὁ διάβολος [ ... ] ἐπείρασε , τί θαυμάζεις εἰ καὶ τοῖς δικαίοις εἰς γυμνάσιον ὑπομονῆς δαίμων ἀποστέλλεται ; ἀποστέλλεται δὲ οὐ Θεοῦ κελεύοντος αὐτῷ , ἀλλὰ παραχωροῦντος · σχηματίζει γὰρ τὸν λόγον ἡ Γραφὴ ὡς ἐν προσωποποιῖᾳ , ὡς ὅταν λέγει · « Τῷ δὲ ἁμαρτωλῷ εἶπεν ὁ Θεός . » Καὶ ὁ μέγας δὲ Κύριλλος ἔφη · « Μετροῦνται δὲ τῶν ἀνὰ πᾶσαν τὴν γην ἀνθρώπων τὰ κατὰ καιροὺς πλημμελήματα , ἃ καὶ μέχρι ποσότητός τινος ἐκδήλου τῆς ἁμαρτίας ἡμῶν ἡκούσης , ἐπάγει δὴ τηνικαῦτα λοιπὸν τὰς δίκας λελυπημένος ὁ νομοθέτης καὶ Κύριος , διακαρτερεῖ δὲ ἐξ ἐμφύτου φιλανθρωπίας ἔσθ´ ὅτε , καὶ πλημμελούντων ἀνέχεται , οὐκ εἰσάπαν ἀγανακτῶν · καὶ γὰρ ἔφη πρὸς τὸν Ἀβραάμ · Οὔπω ἀναπεπλήρωται αἱ ἁμαρτίαι τῶν Ἀμοραίων ἕως τοῦ νῦν , πρὸς δέ γε τοὺς Φαρισαίους ἀκαθέκτως λελυπηκότας φησί · Καὶ ὑμεῖς ἀνεπληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν . » Οὐκοῦν εἰ βούλοιτό τις διαβιῶναι μὲν ὁρθῶς , εὐβουλοτάτας δὲ καὶ ἐπιεικεστάτας ἐν τῷδε τῷ βίῳ ποιεῖσθαι τὰς διατριβὰς , ὀρθοποδίσαι τε καὶ διανήξασθαι τὰ δεινὰ γνώμης ἐχόμενος ὀρθῆς καὶ ἀδιαστρόφου , καρποῦται τὸ μὴ ἐνασλῶναι κακοῖς . Καὶ ἀτρεκής ὁ λόγος . Ἐφ´ ἡμῖν γάρ ἐστι τὸ ἐπ´ ἄμφω βλέπειν , πρός τε τάγαθὸν , φημὶ , καὶ τοὐναντίον . Καὶ οἱ μὲν ἐν λόγῳ πεποιημένοι τὸ θαυμάζεσθαι πεφυκὸς ἐν καλῷ γενήσονται τῆς ἀρετῆς · οἱ δ´ ἀποκλίναντες εἰς τοὐναντίον καὶ τῶν ἀμεινόνων προθέντες τὸ ἀδικοῦν τὴν οἰκείαν καταοθείραντες ζωὴν ἀλοῖεν ἂν , αὐθένται καὶ ὀλετῆρες δεινοὶ κατὰ τῆς σφῶν αὐτῶν κεφαλῆς ἐξεληλεγμένοι . Ταύτῃ τοι καὶ ὁ ἱερὸς Ἰσίδωρος φησιν · Ἡ τῶν ἁμαρτημάτων ἐπίτασις ἀναγκάζει ὥσπερ τὴν θείαν καὶ ἀπαθῆ φύσιν ἐκ τῆς κατὰ φύσιν ἀγαθότητος εἰς τὴν παρὰ φύσιν ὁργὴν χωρεῖν , Ὅθεν καὶ Ἰουδαίοις ἔφη Χριστός · « Ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν ὑμᾶς , καὶ οὐκ ἠθελήσατε ; » Ἐπειδὴ γὰρ , φησὶν , οὐ δέχεσθε τὴν φιλανθρωπίαν , ἐπιγνώσεσθε τὴν ἐξουσίαν τῆς τιμωρίας . Ὅταν γὰρ ἴδῃ ὁ Θεὸς
Lemmas: παιδεύω μή βλασφημέω . » ἵνα γάρ μή νομίζω . βρόχος ὁ δαίμων ὅτι πᾶς κατ´ αὐθεντία πράσσω , κελεύω καί ἄκων ποιέω ὁ προστάσσω καί ὁ μέν ἅγιος ἀποστέλλω ὁ θεός διάκονος ἅγιος ἄγγελος εἰς σωτηρία , ὁ δέ ἁμαρτωλός ἐπιτοέπει δαίμων εἰς τιμωρία . καί γάρ ὅτε κατά ὁ Ἀχαάβ ὁ θεός ἀποφαίνω λέγω · « Τῖς πορεύω καί ἀπατάω ὁ Ἀχαάβ , καί πίπτω ; » ἀποκρίνω πνεῦμα πονηρός , « ἰδέ ἐγώ , » πάντως γιγνώσκω ὡς εἰς οὗτος τάσσω . καί ἀποστέλλω μέν εἰδικός εἰσπράσσω τιμωρία παρά ὁ πῃ νηρός , ἀποστέλλω δέ καί πρός Δίκαιος , οὐ ἵνα τιμωρέω , ἀλ ἵνα πειράζω · ἐπεί γάρ ἄγγελος ἅγιος ὑπουργέω ὁ πείρω οὖον κελεύω οὐδέ γάρ ὁ θεός κελεύω ὁ ἀπρεπής ἄγγελος θεῖον , διά οὗτος δαίμων οὗτος ἐπιτρέπω ὁ πείρω , καί μή θαυμάζω εἰμί πρός Δίκαιος δαίμων ἀποστέλλω · ἀνάγω γάρ ὁ πᾶς Δεσπότης ἀπό ὁ Ἰορδάνης εἰς ὁ ἐρῆμος πειράζω ὑπό ὁ διάβολος . εἰμί τοίνυν ὁ ὁ πᾶς κύριος ὁ διάβολος [ ... ] πειράζω , τίς θαυμάζω εἰμί καί ὁ Δίκαιος εἰς γυμνάσιον ὑπομονή δαίμων ἀποστέλλω ; ἀποστέλλω δέ οὖον Θεός κελεύω αὐτός , ἀλλά παραχωρέω · σχηματίζω γάρ ὁ λόγος ὁ γραφή ὡς ἐν προσωποποιία , ὡς ὅταν λέγω · « ὁ δέ ἁμαρτωλός εἶπον ὁ Θεός . » καί ὁ μέγας δέ Κύριλλος φημί · « μετρέω δέ ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ ἄνθρωπος ὁ κατά καιρός πλημμέλημα , ὁ καί μέχρι ποσότης τις ἔκδηλος ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἥκω , ἐπάγω δή τηνικαῦτα λοιπός ὁ δίκη λυπέω ὁ νομοθέτης καί Κύριος , διακαρτερέω δέ ἐκ ἔμφυτος φιλανθρωπία ἐσθίω ὅτε , καί πλημμελέω ἀνέχω , οὐ εἰσάπαν ἀγανακτέω · καί γάρ φημί πρός ὁ Ἀβραάμ · οὔπω ἀναπληρόω ὁ ἁμαρτία ὁ αμοραιω ἠώς ὁ νῦν , πρός δέ γε ὁ Φαρισαῖος ἀκάθεκτος λυπέω φημί · καί σύ ἀναπληρόω ὁ μέτρον ὁ πατήρ σύ . » οὐκοῦν εἰμί βούλομαι τις διαβιόω μέν ὀρθῶς , εὔβουλος δέ καί ἐπιεικής ἐν ὅδε ὁ βίος ποιέω ὁ διατριβή , ὀρθοποδίζω τε καί διανήχομαι ὁ δεινός γνώμη ἔχω ὀρθός καί ἀδιάστροφος , καρπόω ὁ μή ἐνασλῶναι κακός . καί ἀτρεκής ὁ λόγος . Ἐφ´ ἐγώ γάρ εἰμί ὁ ἐπι ἄμφω βλέπω , πρός τε τἀγαθόν , φημί , καί ἐναντίος . καί ὁ μέν ἐν λόγος ποιέω ὁ θαυμάζω φύω ἐν καλός γίγνομαι ὁ ἀρετή · ὁ δδʹ ἀποκλίνω εἰς ἐναντίος καί ὁ ἀγαθός προτίθημι ὁ ἀδικέω ὁ οἰκεῖος καταοθειραντα ζωή ἀλέω εἄν , αὐθέντης καί ὀλετήρ δεινός κατά ὁ σφεῖς αὐτός κεφαλή ἐξελέγχω . Ταύτη ὅς καί ὁ ἱερός Ἰσίδωρος φημί · ὁ ὁ ἁμάρτημα ἐπίτασις ἀναγκάζω ὥσπερ ὁ θεῖος καί ἀπαθής φύσις ἐκ ὁ κατά φύσις ἀγαθότης εἰς ὁ παρά φύσις ὀργή χωρέω , ὅθεν καί Ἰουδαῖος φημί Χριστός · « ποσάκις ἐθέλω ἐπισυνάγω σύ , καί οὐ ἐθέλω ; » ἐπεί γάρ , φημί , οὖον δέχομαι ὁ φιλανθρωπία , ἐπιγιγνώσκω ὁ ἐξουσία ὁ τιμωρία . ὅταν γάρ ὁράω ὁ θεός