georgius-cedrenus.compendium-historiarum 230
ἀνομήσουσιν ἄνομοι , καὶ οὐ συνήσουσι πάντες ἀσεβεῖς , καὶ νοήμονες νοήσουσιν . Εἶτα τὸν καιρὸν προλέγων ὅσον μέλλει κατέχειν αὐτοὺς τὰ δεινὰ , φησίν · Ἀπὸ καιροῦ παραλλάξεως ἐνδελεχισμοῦ · ἐνδελεχισμὸς δὲ ἐκαλεῖτο ἡ καθημερινὴ θυσία · τὸ γὰρ ἐνδελεχές τὸ πυκνὸν καὶ συνεχές ἐστιν . Ἔθος γὰρ ἦν τοῖς Ἰουδαίοις καὶ ἐν πρωῒ καὶ ἐν ἑσπέρᾳ καὶ καθ´ ἑκάστην ἡμέραν τῷ Θεῷ θύειν , καὶ διὰ τοῦτο ἡ θυσία ἐκείνη ἐνδελεχισμὸς ἐλέγετο · Καὶ ἤλλαξε . Διὰ τοῦτό φησιν ὁ ἄγγελος ὅτι ἀπὸ καιροῦ τῆς ἀλλάξεως ποῦ ἐνδελεχισκοῦ , τουτέστιν ἀπὸ τῆς καταλύσεως τῆς θυσίας , εἰσὶ δὲ ἡμέραι ασίʹ , ὅπερ ἐστὶν ἔτη τρία μισυ . Εἶτα δηλῶν ὅτι καὶ λύσις τῶν κακῶν τούτων ἔσται καὶ ἀπαλλαγὴ , ἐπήγαγε · Μακάριος ὁ ὑπομείνας καὶ φθάσας εἰς ἡμέρας ατλεʹ , ταῖς ασλʹ με’´ προθεὶς , ἐπειδὴ ἐν μηνὶ καὶ ἥμισυ μηνὸς τὴν συμβολὴν συνέβη γενέσθαι , ἐν ᾗ γέγονε καθαρὰ ἡ νίκη καὶ ἡ παντελὴς τῶν ἐπικειμένων κακῶν ἀπαλλαγή.Εἰπών γὰρ , Μακάριος ὁ ὑπομείνας καὶ φθάσας εἰς ἡμέρας μτλεʹ , τὴν ἀπαλλαγὴν ἐδήλωσε . Καὶ οὐχ ἀπλῶς εἶπεν · Ὁ φθάσας . Ἐπειδὴ γὰρ πολλοὶ τῶν ἀσεβησάντων εἶδον τὴν μεταβολὴν , οὐκ ἐκείνους μακαρίζει , ἀλλὰ τοὺς προδόντας τὴν εὐσέβειαν καὶ τῆς ἀνέσεως τυχόντας . Αρά τι τούτων σαφέστερον γένοιτ´ ἄν ; Ὥρα δὴ λοιπὸν ἐπὶ τὸ ζητούμενον ἐλθεῖν καὶ τὴν παροῦσαν αἰχμαλωσίαν καὶ δουλείαν , δι´ ἣν καὶ πάντα κεκινήκαμεν ταῦτα . Ὅτι μὲν οὖν αἱ τρεῖς προανηγορεύθησαν αἰχμαλωσίαι , ἡ μὲν ἔτη ἔχουσα υʹ , ἡ δὲ οʹ , ἡ δὲ τρία ἥμισυ , ἱκανῶς ἐντεῦθεν ἡμῖν , ὡς οἷόν τε , ἀποδέδεικται . Φέρε δὴ λοιπὸν καὶ περὶ ταύτης εἴπωμεν . Ὅτι γὰρ καὶ περὶ τῆς ἐσχάτης τετάρτης καὶ τελευταίας προανεφώνησεν ὁ προφήτης οὗτος , αὐτὸν παρέξομεν τὸν Ἰώσηπον μάρτυρα , τὸν τὰ ἐκείνων φρονοῦντα . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπε τὰ περὶ τῆς Ἀντιόχου αἰχμαλωσίας καὶ μάρτυρα τὸν προφήτην παρήγαγεν , ἐπάγει καὶ περὶ ταύτης , καί φησι · Τὸν αὐτόν γέ τοι τρόπον Δανιὴλ καὶ περὶ τῆς Ῥωμαίων ἡγεμονίας ἀνέγραψε , καὶ ὅτι ὑπ´ αὐτῶν ἐρημωθήσεται , τὰ Ἰεροσόλυμα καὶ ὁ ναὸς καταλυθήσεται , Σὺ δέ μοι σκόπει τὸ φιλάληθες τοῦ ἀνδρὸς , ὃς εἰ καὶ Ἰουδαῖος ἡν , ἀλλ´ οὐκ ἠνέσχετο ζηλῶσαι τὴν Ἰουδαϊκὴν φιλονεικίαν τε καὶ ψευδηγορίαν . Εἰπών γὰρ ὅτι ἐρημωθήσεται τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ὁ ναὸς καταλυθήσεται , [ Ρ . ] ἔγραψεν , ὅτι δὲ στήσετα που τὰ τῆς ἐρημώσεως οὐκέτι προσέθηκεν , ἐπειδὴ μηδὲ τὸν προφήτην εὖρε τοιοῦτόν τι προσθέντα . Ποῦ τοίνυν εἶπε Δανιὴλ ὅτι ὁ ναὸς ἐρημωθήσεται ; Ἄκουσον . Ἐπειδὴ γὰρ τὴν προσευχὴν ἐκείνην τὴν ἐν σακκῳ καὶ σποδῷ ἐποιήσατο , ἦλθε Γαβριὴλ πρὸς αὐτὸν , καί φησιν · Ἑβδομήκοντα ἑβδομάδες συνΚετμήθησαν ἐπὶ τὸν λαόν οου καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν τὴν ἀγίαν . Ἰδοὺ καὶ ἐνταῦθα χρόνος εἴρηται οὐ τῆς αἰχμαλωσίας , ἀλλὰ μεθ´ ὅσον χρόνον ἔμελλεν ἡ αἰχμαλωσία ἀπαντήσεσθαι . Εἶτα πάλιν φησὶν ἀκριβέστερον · Καὶ γνώσῃ καὶ συνήσεις ἀπὸ ἐξόδου λόγων τοῦ ἀποκριθῆναι καὶ τοῦ οἰκοδομῆσαι Ἰερουσαλὴμ , ἕως Χριστοῦ ἡγουμένου , ἑβδομάδας ζʹ καὶ ἐβδομάδας ἔβʹ . Ἐνταῦθά μοι νουνεχῶς πρόσεχε · τὸ γὰρ πᾶν ἐνταῦθά ἐστι τὸ ζητούμενον . Ἐβδομάδες οὖν ζίκαὶ ἑβδομάδες ἔθ´ υπγʹ ἑτη εἰσίν . Ἑβδομάδας γὰρ οὐχ ἡμερῶν ἐνταῦθα λέγει , οὐδὲ μηνῶν , ἀλλ´ ἑβδομάδας ἐνιαυτῶν . Ἀπὸ δὲ Κόρου ἐπὶ Ἀντίοχον τὸν Ἐπιφανῆ καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐκείνην ἐτη εἰσὶ τδʹ . Εἶτα διδάσκων ἡμᾶς
Lemmas: ἀνομέω ἄνομος , καί οὖον συνίημι πᾶς ἀσεβής , καί νοήμων νοέω . εἶτα ὁ καιρός προλέγω1 ὅσος μέλλω καταχέω αὐτός ὁ δεινός , φημί · ἀπό καιρός παράλλαξις ἐνδελεχισμός · ἐνδελεχισμός δέ καλέω ὁ καθημέριος θυσία · ὁ γάρ ἐνδελεχής ὁ πυκνός καί συνεχής εἰμί . ἔθος γάρ εἰμί ὁ Ἰουδαῖος καί ἐν πρωΐ καί ἐν ἑσπέρα καί καθ´ ἕκαστος ἡμέρα ὁ Θεός θύω , καί διά οὗτος ὁ θυσία ἐκεῖνος ἐνδελεχισμός λέγω · καί ἀλλάσσω . Ζεύς οὗτος φημί ὁ ἄγγελος ὅτι ἀπό καιρός ὁ ἄλλαξις ποῦ ἐνδελεχίζω , τουτέστιν ἀπό ὁ κατάλυσις ὁ θυσία , εἰμί δέ ἡμέρα ἀσίον , ὅσπερ εἰμί ἔτος τρεῖς μίσυ . εἶτα δηλόω ὅτι καί λύσις ὁ κακός οὗτος εἰμί καί ἀπαλλαγή , ἐπάγω · Μακάριος ὁ ὑπομένω καί φθάνω εἰς ἡμέρα ατλεʹ , ὁ Ἄσλα με’´ προτίθημι , ἐπεί ἐν μείς καί ἥμισυς μείς ὁ συμβολή συμβαίνω γίγνομαι , ἐν ὅς γίγνομαι καθαρός ὁ νίκη καί ὁ παντελής ὁ ἐπίκειμαι κακός ἀπαλλαγή γάρ , Μακάριος ὁ ὑπομένω καί φθάνω εἰς ἡμέρα μτλεʹ , ὁ ἀπαλλαγή δηλόω . καί οὐ ἀπλόος εἶπον · ὁ φθάνω . ἐπεί γάρ πολύς ὁ ἀσεβέω εἶδον ὁ μεταβολή , οὐ ἐκεῖνος μακαρίζω , ἀλλά ὁ προδίδωμι ὁ εὐσέβεια καί ὁ ἄνεσις τυγχάνω . Αρά τίς οὗτος σαφής γίγνομαι ἄν ; Ὥρα δή λοιπός ἐπί ὁ ζητέω ἔρχομαι καί ὁ πάρειμι αἰχμαλωσία καί δουλεία , δις ὅς καί πᾶς κινέω οὗτος . ὅτι2 μέν οὖν ὁ τρεῖς προαναγορεύω αἰχμαλωσία , ὁ μέν ἔτος ἔχω υἱός , ὁ δέ οὐ , ὁ δέ τρεῖς ἥμισυς , ἱκανῶς ἐντεῦθεν ἐγώ , ὡς οἷος τε , ἀποδείκνυμι . φέρω δή λοιπός καί περί οὗτος εἶπον . ὅτι2 γάρ καί περί ὁ ἔσχατος τέταρτος καί τελευταῖος προαναφωνέω ὁ προφήτης οὗτος , αὐτός παρέχω ὁ Ἰώσηπος μάρτυς , ὁ ὁ ἐκεῖνος φρονέω . ἐπεί γάρ εἶπον ὁ περί ὁ Ἀντίοχος αἰχμαλωσία καί μάρτυς ὁ προφήτης παράγω , ἐπάγω καί περί οὗτος , καί φημί · ὁ αὐτός γε ὅς τρόπος Δανιήλ καί περί ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία ἀναγράφω , καί ὅτι ὑπό αὐτός ἐρημόω , ὁ Ἱερουσαλήμ καί ὁ ναός καταλύω , σύ δέ ἐγώ σκοπέω ὁ φιλαλήθης ὁ ἀνήρ , ὅς εἰμί καί Ἰουδαῖος ἐάν , ἀλ οὐ ἀνέχω ζηλόω ὁ Ἰουδαικός φιλονεικία τε καί ψευδηγορία . εἶπον γάρ ὅτι ἐρημόω ὁ Ἱερουσαλήμ καί ὁ ναός καταλύω , [ Ρ . ] γράφω , ὅτι δέ ἵστημι ποῦ ὁ ὁ ἐρήμωσις οὐκέτι προστίθημι , ἐπεί μηδέ ὁ προφήτης εὖρος τοιοῦτος τίς προστίθημι . πός τοίνυν εἶπον Δανιήλ ὅτι ὁ ναός ἐρημόω ; ἀκούω . ἐπεί γάρ ὁ προσευχή ἐκεῖνος ὁ ἐν σάκκος καί σποδός ποιέω , ἔρχομαι Γαβριήλ πρός αὐτός , καί φημί · ἑβδομήκοντα ἑβδομάς συνΚετμήθησαν ἐπί ὁ λαός ὅς καί ἐπί ὁ πόλις ὁ ἅγιος . ἰδέ καί ἐνταῦθα χρόνος εἴρω οὖον ὁ αἰχμαλωσία , ἀλλά μεθ´ ὅσος χρόνος μέλλω ὁ αἰχμαλωσία ἀπαντάω . εἶτα πάλιν φημί ἀκριβής · καί γιγνώσκω καί συνίημι ἀπό ἔξοδος λόγος ὁ ἀποκρίνω καί ὁ οἰκοδομέω Ἱεροσόλυμα , ἠώς Χριστός ἡγέομαι , ἑβδομάς γῆ καί ἑβδομάς βαίνω . ἐνταῦθα ἐγώ νουνεχής προσέχω · ὁ γάρ πᾶς ἐνταῦθα εἰμί ὁ ζητέω . ἑβδομάς οὖν ἵζω ἑβδομάς θέω υπγʹ ἔτος εἰμί . ἑβδομάς γάρ οὐ ἡμέρα ἐνταῦθα λέγω , οὐδέ μείς , ἀλ ἑβδομάς ἐνιαυτός . ἀπό δέ Κόρος ἐπί Ἀντίοχος ὁ Ἐπιφανεύς καί ὁ αἰχμαλωσία ἐκεῖνος ἔτος εἰμί τδʹ . εἶτα διδάσκω ἐγώ