georgius-cedrenus.compendium-historiarum 373
καὶ τὴν ἀσεβῆ ἐπιστολὴν τὴν λεγομένην παρὰ Ἱβα γεγράφθαι πρὸς Μάριν τὸν Πέρσην , τὴν ἀρνουμένην τὸν Θεὸν Λόγον ἐκ τῆς ἁγιας Παρθένου τῆς Θεοτόκου Μαρίας σαρκωθέντα ἄνθρωπον γεγενῆσθαι , καὶ τὸν θεσπέσιον Κύριλλον ὡς αἱρετικὸν διαβάλλουσαν , καὶ μεμφομένην μὲν τὴν ἐν Ἐφέσω πρώτην ἁγίαν σύνοδον ὡς χωρὶς κρίσεως καὶ ζητήσεως τὸν Νεστόριον καθελοῦσαν , καὶ τὰ ιβʹ κεφάλαια τοῦ μακαρίου Κυρίλλου διαπτύουσαν , ἐκδικοῦσαν δὲ Νεστόριον καὶ Θεόδωρον καὶ τὰ θεοστυγῆ αὐτῶν συγγράμματά τε καὶ δόγματα . Διὸ [ Ρ . ὅΒῶ ] δὴ τοίνυν τὰς μὲν τῶν αἱρετικῶν τούτων καὶ πάντων ἀθυροστόμους γλώσσας καὶ τὰς τούτων ἀσεβεστάτας συγγραφὰς , αὐτούς τε τοὺς αἱρετικοὺς τοὺς μέχρι τέλους ἐμμείναντας τῇ οἰκείᾳ κακοδοξίᾳ καὶ πονηρίᾳ , μετὰ πατρὸς τοῦ ψεύδους εἰκότως διαβόλῳ συναριθμοῦντες , ἐροῦμεν · Πορεύεσθε τῷ φωτὶ τοῦ πυρὸς ὑμῶν καὶ τῇ φλογὶ ᾖ ἐξεκαύσατε . Ἐν τούτοις τοῖς ἔτεσι πλούσιός τις ἐν Κωνστανσινουπόλει νοσήσας καὶ τὸν θάνατον δειλιάσας ἔδωκε τοῖς πένησι χρυσίου λίτρας τριάκοντα . Καὶ παρὰ προσδοκίαν ὑγιάνας καὶ μεταμεληθεὶς ἐκ διαβολικῆς ἀπάτης θαῤῥεῖ τοῦτο γνησίῳ καὶ πλουσίῳ φίλῳ αὐτοῦ . Ὁδὲ λέγει αὐτῷ · Μηδαμῶς , ὦ ἄνθρωπε , παραδέξῃ τὸν πονηρὸν τοῦτον λογισμὸν , καὶ λυπήσεις Θεὸν τὸν ἐλεήσαντά σε καὶ ἀναστήσαντα διὰ τὴν ἐλεημοσύνην σου , καὶ ἐπάξει σοι θάνατον αἰφνίδιον , καὶ ἀπέλθῃς ἀμετανόητος . Τοῦ δὲ μὴ πειθομένου , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἀποδυσπετοῦντος , ἔφη πρὸς αὐτὸν ὁ φίλος · Ἐπεὶ συμβουλεύοντός μου τὰ πρὸς σωτηρίαν οὐ καταδέχῃ , εἴπω σοι ἑτέραν βουλήν . Ὁ δέ φησι , Ποίαν ταύτην ; Καὶ ὁ ἀληθὴς ἐλεήμων ἀπεκρίνατο · Δεῦρο εἰς τὴν ἐκκλησίαν , καὶ εἰπέ · Οὐκ εἰμὶ ἐγὼ , Κύριε , ὁ ποιήσας τὴν ἐλεημοσύνην ἐκείνην , ἀλλ´ οὗτός ἐστι , καὶ παρέξω σοι τὰς τριάκοντα λίτρας εὐθέως . Ὁ δὲ ταλαίπωρος ἐκεῖνος ἄνθρωπος συνθέμενος τοῦτο καὶ πρὸς τὴν ἐκκλησίαν ἀπελθὼν , τὸ χρυσίον ἐν χερσὶ λαβὼν καὶ τὸν λόγον εἰπὼν , ἐν τῷ ἐξέρχεσθαι αὐτὸν πεσὼν παρὰ τὴν πύλην τῆς ἐκκλησίας ἀπέθανε . Τῶν κληρικῶν δὲ ἐκπλαγέντων καὶ πάντων τῶν εὐρεθέντων , προετρέποντο τὸν κύριον τῶν νομισμάτων λαβεῖν αὐτά . Ὁ δὲ οὐκ ἐπείσθη ἀλλὰ τοῖς πτωχοῖς ταῦτα διένειμεν εἰπών · Ὁ Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται . Ἡ γὰρ πρὸς τὸν Θεὸν ἐπαγγελία οὐ μόνον ἄχρι χρημάτων ἀλλὰ καὶ μέχρι λόγου φθάνει καὶ προαιρέσεως . Ἀνάγκη τοίνυν ἀποδιδόναι πάντας τὰ ἐπηγγελμένα πρὸς Θεὸν , τὴν μὲν παρθένον τὴν παρθενίαν , τὴν δὲ ἐγκρατῆ τὴν ἐγκράτειαν , τοὺς ἐν γάμῳ τὴν σωφροσύνην καὶ τὴν πρὸς ἀλλήλους τιμὴν καὶ ἀγάπην , καὶ τέλος πάντας τὴν εἰς Θεὸν πίστιν , καὶ εὐλάβειαν , καὶ δικαιοσύνην , καὶ ἀνδρίαν . Καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δὲ ἐγένετό τι τοιοῦτον . ἐπίσκοπος τις εὐλαβής πάνυ πλησίον ἔχων τινὰ φιλόσοφον Εὐάγριον καλούμενον , ἑταῖρον μὲν αὐτοῦ γενόΚμενον ἐν τοῖς παιδευτηρίοις , Ἔλληνα δὲ τὴν θρησκείαν , ὃν ὁ ἐπίσκοπος μεταθεῖναι βουλόμενος ἐκ τῆς εἰδωλομανίας πρὸς τὴν τοῦ Χριστοῦ πίστιν συνεχῶς προσεκαλεῖτο καὶ διελέγετο . Τοῦ δὲ μὴ πειθομένου , ἀλλὰ καὶ σφοδρῶς δυσχεραίνοντος , εἰπεῖν λέγεται ἐν μιᾷ πρὸς τὸν ἐπίσκοπον · ὄντως , κύριε ἐπίσκοπε , [ Ρ . ὅβή ] καὶ τοῦτο μετὰ πάντων ἀπαρέσκει μοι , ὃ λέγετε οἱ Χριστιανοὶ , ὅτι συντέλεια τοῦ
Lemmas: καί ὁ ἀσεβής ἐπιστολή ὁ λέγω παρά αἰγό-τριψ γράφω πρός Μάρις ὁ Πέρσης , ὁ ἀρνέομαι ὁ θεός Λόγος ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος ὁ Θεοτόκος Μαρία σαρκόω ἄνθρωπος γίγνομαι , καί ὁ θεσπέσιος Κύριλλος ὡς αἱρετικός διαβάλλω , καί μέμφομαι μέν ὁ ἐν Ἔφεσος πρῶτος ἅγιος σύνοδος ὡς Χωρὶς κρίσις καί ζήτησις ὁ Νεστόριος καθαιρέω , καί ὁ ἶβις κεφάλαιος ὁ μακάριος Κύριλλος διαπτύω , ἐκδικέω δέ Νεστόριος καί Θεόδωρος καί ὁ θεοστυγής αὐτός σύγγραμμα τε καί δόγμα . Διὸ [ Ρ . ὅΒῶ ] δή τοίνυν ὁ μέν ὁ αἱρετικός οὗτος καί πᾶς αθυρόστομος γλῶσσα καί ὁ οὗτος ἀσεβής συγγραφή , αὐτός τε ὁ αἱρετικός ὁ μέχρι τέλος ἐμμένω ὁ οἰκεῖος κακοδοξία καί πονηρία , μετά πατήρ ὁ ψεῦδος εἰκότως διάβολος συναριθμέω , εἴρω · πορεύω ὁ φάος ὁ πυρός σύ καί ὁ φλόξ εἰμί ἐκκαίω . ἐν οὗτος ὁ ἔτος πλούσιος τις ἐν κωνστανσινουπολις νοσέω καί ὁ θάνατος δειλιάω δίδωμι ὁ πένης χρυσίον λίτρα τριάκοντα . καί παρά προσδοκία ὑγιαίνω καί μεταμέλομαι ἐκ διαβολικός ἀπάτη θαρσέω οὗτος γνήσιος καί πλούσιος φίλος αὐτός . ὁδός λέγω αὐτός · μηδαμῶς , εἰμί ἄνθρωπος , παραδέχομαι ὁ πονηρός οὗτος λογισμός , καί λυπέω θεός ὁ ἐλεέω σύ καί ἀνίστημι διά ὁ ἐλεημοσύνη σύ , καί ἐπάγω σύ θάνατος αἰφνίδιος , καί ἀπέρχομαι ἀμετανόητος . ὁ δέ μή πείθω , ἀλλά καί μᾶλλον ἀποδυσπετέω , φημί πρός αὐτός ὁ φίλος · ἐπεί συμβουλεύω ἐγώ ὁ πρός σωτηρία οὖον καταδέχομαι , εἶπον σύ ἕτερος βουλή . ὁ δέ φημί , Ποίας οὗτος ; καί ὁ ἀληθής ἐλεήμων ἀποκρίνω · δεῦρο εἰς ὁ ἐκκλησία , καί εἶπον · οὐ εἰμί ἐγώ , κύριος , ὁ ποιέω ὁ ἐλεημοσύνη ἐκεῖνος , ἀλ οὗτος εἰμί , καί παρέχω σύ ὁ τριάκοντα λίτρα εὐθύς . ὁ δέ ταλαίπωρος ἐκεῖνος ἄνθρωπος συντίθημι οὗτος καί πρός ὁ ἐκκλησία ἀπέρχομαι , ὁ χρυσίον ἐν χείρ λαμβάνω καί ὁ λόγος εἶπον , ἐν ὁ ἐξέρχομαι αὐτός πίπτω παρά ὁ πύλη ὁ ἐκκλησία ἀποθνῄσκω . ὁ κληρικός δέ ἐκπλήσσω καί πᾶς ὁ εὑρίσκω , προτρέπω ὁ κύριος ὁ νόμισμα λαμβάνω αὐτός . ὁ δέ οὐ πείθω ἀλλά ὁ πτωχός οὗτος διανέμω εἶπον · ὁ θεός οὖον μυκτηρίζω . ὁ γάρ πρός ὁ θεός ἐπαγγελία οὖον μόνος ἄχρι χρῆμα ἀλλά καί μέχρι λόγος φθάνω καί προαίρεσις . Ἀνάγκη τοίνυν ἀποδίδωμι πᾶς ὁ ἐπαγγέλλω πρός θεός , ὁ μέν παρθένος ὁ παρθενίας , ὁ δέ ἐγκρατής ὁ ἐγκράτεια , ὁ ἐν γάμος ὁ σωφροσύνη καί ὁ πρός ἀλλήλων τιμή καί ἀγάπη , καί τέλος πᾶς ὁ εἰς θεός πίστις , καί εὐλάβεια , καί δικαιοσύνη , καί ἀνδρεία . καί ἐν Ἀλεξάνδρεια δέ γίγνομαι τίς τοιοῦτος . ἐπίσκοπος τις εὐλαβής πάνυ πλησίος ἔχω τις φιλόσοφος Εὐάγριος καλέω , ἑταῖρος μέν αὐτός γενόΚμενον ἐν ὁ παιδευτήριον , Ἕλλην δέ ὁ θρησκεία , ὅς ὁ ἐπίσκοπος μετατίθημι βούλομαι ἐκ ὁ ειδωλομανία πρός ὁ ὁ Χριστός πίστις συνεχῶς προσκαλέω καί διαλέγω . ὁ δέ μή πείθω , ἀλλά καί σφοδρός δυσχεραίνω , εἶπον λέγω ἐν εἷς πρός ὁ ἐπίσκοπος · εἰμί , κύριος ἐπίσκοπος , [ Ρ . ὅβή ] καί οὗτος μετά πᾶς ἀπαρέσκω ἐγώ , ὅς λέγω ὁ Χριστιανός , ὅτι συντέλεια ὁ