georgius-cedrenus.compendium-historiarum 371
κατὰ σάρκα , ὡς εἴρηται , ἐκ τῆς ἀγίας Παρθένου . Ἐπειδὴ δὲ ὁ ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ καταφοιτήσας Θεὸς Λόγος κεκένωκεν ἑαυτὸν μορφὴν δούλου λαβών , καὶ κεχρημάτικεν ἀνθρώπου υἱὸς μετὰ τοῦ μεῖναι ὃ ἦν , τουτέστι Θεὸς τρεπτος γὰρ καὶ ἀναλλοίωτος κατὰ φύσιν ἐστὶν ) , ὡς εἶς ἤδη νοούμενος μετὰ τῆς ἰδίας σαρκὸς ἐξ οὐρανοῦ λέγεται κατελθεῖν . ὠνόμασται δὲ καὶ ἄνθρωπος ἐξ οὐρανοῦ , τέλειος ὢν ἐν θεότητι καὶ τέλειος ὁ αὐτὸς ἐν ἀνθρωπότητι , καὶ ὡς ἐν ἑνὶ προσσης ὸμόμελο ἓις γὰρ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , καὶ τῶν φύσεων διαφορὰ μὴ ἀγνοῆαι , ἐξ ὥν τὴν ἀπόῤῥητον ἕνωσίν φαμεν πεπρᾶχθαι . Τοιγαροῦν ὁμολογοῦμεν τὸν μονογενῆ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον Θεὸν τέλειον καὶ ἄνθρωπον τέλειον , ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ σώματος , πρὸ αἰώνων μὲν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα κατὰ τὴν θεότητα , ἐπ´ ἐσχάτων δὲ τῶν ἡμερῶν τὸν αὐτὸν δι´ ἡμᾶς καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Μαρίας τῆς παρθένου κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα , ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ τὸν αὐτὸν κατὰ τὴν θεότητα καὶ ὁμοούσιον ἡμῖν κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα . Δύο γὰρ φύσεων ἕνωσις γέγονεν · ὅθεν ἔνα Χριστὸν , ἕνα Υἱὸν , ἕνα Κύριον ὁμολογοῦμεν . Κατὰ ταύτην οὖν τὴν τῆς ἀσυγχύτου ἑνώσεως ἔννοιαν ὁμολογοῦμεν καὶ τὴν ἁγίαν Παρθένον ἀληθῶς Θεοτόκον , διὰ τὸ τὸν Θεὸν Λόγον σαρκωθῆναι καὶ ἐνανθρωπῆσαι καὶ ἐξ αὐτῆς συλλήψεως ἑνῶσαι αὐτῷ τὸν ἐξ αὐτῆς ληφθέντα . ὅθι ] ναόν . Καὶ εἰ δοκεῖ , δεξώμεθα εἰς παράδειγμα τὴν καθ´ ἡμᾶς αὐτοὺς σύνθεσιν , καθ´ ἤν ἐσμεν ἄνθρωποι . Συντεθείμεθα γὰρ ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος , καὶ ὁρῶμεν φύσεις δύο , ἐτέραν μὲν τοῦ σώματος , ἐτέραν δὲ τῆς ψυχῆς . Ἀλλ´ εἶς ἐξ ἀμφοῖν καθ´ ἕνωσιν ἄνθρωπος , καὶ οὐχὶ τὸ ἐκ δύο φύσεων συντεθεῖσθαι δύο ἀνθρώπους τὸν ἕνα νοεῖσθαι παρασκευάζει , ἀλλ´ ἕνα τὸν ἄνθρωπον κατὰ σύνθεσιν , ὡς ἔφην , τὴν ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος . Ἐὰν γὰρ ἀνέλωμεν τὸ ὅτι ἐκ δύο καὶ διαφόρων φύσεων ὁ εἶς καὶ μόνος ἐστὶ Χριστὸς , ἀδιάσπαστος ὤν μετὰ τὴν ἔνωσιν , ἐροῦσιν οἱ δι´ ἐναντίας · Εἰ μία φύσις τὸ ὅλον , πῶς ἐνηνθρώπησεν , ἢ ποίαν ἰδίαν ἐποιήσατο σάρκα ; Τοὺς δὲ λέγοντας ὅτι κρᾶσις , ἢ σύγχυσις , ἢ φυρμὸς ἐγένετο τοῦ Θεοῦ Λόγου πρὸς τὴν σάρκα . καταξιωσάτω σου ἡ θεοσέβεια προδήλως ἐπιστομίζειν . Μετὰ δὲ ταῦτα Κυρίλλου τελευτήσαντος ἐπιφύεται μοναχός τις καὶ ἀρχιμανδρίτης Εὐτυχὴς ὀνομαζόμενος , καὶ ἀποσπᾷ κατόπιν αὐτοῦ μέρος οὐκ ὀλίγον τοῦ λαοῦ , κυρῶν τὰ Νεστορίου καὶ τὸ αὐτοῦ πονηρὸν δόγμα , φάσκων μὴ εἶναι τὴν σάρκα τοῦ Κυρίου ἡμῖν ὁμοούσιον . Καὶ δὴ πάλιν μετ´ ὀλίγον διαβολικῆς ἰσχυσάσης χειρὸς ἐτέρα σύνοδος ἐν Ἐφέσῳ λῃστρικὴ καὶ οὐχ ὁσία γίνεται , παραπεμφθέντος ἐκεῖσε καὶ Φλαβιανοῦ Κωνσταντινουπόλεως , τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν Διοσκόρου Ἀλεξανδρείας ἔχοντος · καὶ φονεύεται μὲν Φλαβιανὸς ὁ θεῖος , ὑπερμαχῶν τῆς ὁρθοδόξου πίστεως , ἀνατρέπεται δὲ ἡ ἐν Ἐφέσῳ πρώτη σύνοδος , ὑπογραψάντων φονικῇ βίᾳ τινῶν ἐπισκόπων , ἐξ ὧν ὑπῆρχε Βασίλειος ὁ Σελευκείας . Κἀντεῦθεν τῶν τοῦ Νεστορίου , καὶ Διοσκόρου , καὶ Εὐτυχοῦς δημοσιευομένων πονηρῶν δογμάτων , καὶ πολλῆς ταραχῆς γινομένης μάλιστα ἐν τῇ Ἀνατολῇ , φονεύεται Προτέριος ὁ μέγας ἱερεὺς καὶ ἕτεροι
Lemmas: κατά σάρξ , ὡς εἴρω , ἐκ ὁ Ἀγίας παρθένος . ἐπεί δέ ὁ ἄνωθεν ἐκ οὐρανός καταφοιτάω θεός Λόγος κενόω ἑαυτοῦ μορφή δοῦλος λαμβάνω , καί χρηματίζω ἄνθρωπος υἱός μετά ὁ μένω ὅς εἰμί , τουτέστι θεός τρεπτός γάρ καί ἀναλλοίωτος κατά φύσις εἰμί ) , ὡς εἰμί ἤδη νοέω μετά ὁ ἴδιος σάρξ ἐκ οὐρανός λέγω κατέρχομαι . ὀνομάζω δέ καί ἄνθρωπος ἐκ οὐρανός , τέλειος εἰμί ἐν θεότης καί τέλειος ὁ αὐτός ἐν ἀνθρωπότης , καί ὡς ἐν εἷς πρόσσω ὄμνυμι εἰς γάρ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ φύσις διαφορά μή ἀγνοέω , ἐκ ἀνά ὁ ἀπόρρητος ἕνωσις φημί πράσσω . τοιγάρ ὁμολογέω ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός Λόγος θεός τέλειος καί ἄνθρωπος τέλειος , ἐκ Ψυχή λογικός καί σῶμα , πρό αἰών μέν ἐκ ὁ πατήρ γεννάω κατά ὁ θεότης , ἐπι ἔσχατος δέ ὁ ἡμέρα ὁ αὐτός δις ἐγώ καί διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία ἐκ Μαρία ὁ παρθένος κατά ὁ ἀνθρωπότης , ὁμοούσιος ὁ πατήρ ὁ αὐτός κατά ὁ θεότης καί ὁμοούσιος ἐγώ κατά ὁ ἀνθρωπότης . δύο γάρ φύσις ἕνωσις γίγνομαι · ὅθεν νάω Χριστός , εἷς υἱός , εἷς κύριος ὁμολογέω . κατά οὗτος οὖν ὁ ὁ ἀσύγχυτον ἕνωσις ἔννοια ὁμολογέω καί ὁ ἅγιος παρθένος ἀληθής Θεοτόκος , διά ὁ ὁ θεός Λόγος σαρκόω καί ἐνανθρωπέω καί ἐκ αὐτός σύλληψις ἑνόω αὐτός ὁ ἐκ αὐτός λαμβάνω . ὅθι ] ναός . καί εἰμί δοκέω , δέχομαι εἰς παράδειγμα ὁ καθ´ ἐγώ αὐτός σύνθεσις , καθ´ ἐάν εἰμί ἄνθρωπος . συντίθημι γάρ ἐκ Ψυχή καί σῶμα , καί ὁράω φύσις δύο , ἕτερος μέν ὁ σῶμα , ἕτερος δέ ὁ Ψυχή . Ἀλ εἰμί ἐκ ἄμφω καθ´ ἕνωσις ἄνθρωπος , καί οὐ ὁ ἐκ δύο φύσις συντίθημι δύο ἄνθρωπος ὁ εἷς νοέω παρασκευάζω , ἀλ εἷς ὁ ἄνθρωπος κατά σύνθεσις , ὡς φημί , ὁ ἐκ Ψυχή καί σῶμα . ἐάν γάρ ἀναιρέω ὁ ὅτι ἐκ δύο καί διάφορος φύσις ὁ εἰμί καί μόνος εἰμί Χριστός , ἀδιάσπαστος εἰμί μετά ὁ ἔνειμι , εἴρω ὁ δις ἐναντίος · εἰμί εἷς φύσις ὁ ὅλος , πῶς ἐνανθρωπέω , ἢ ποῖος ἴδιος ποιέω σάρξ ; ὁ δέ λέγω ὅτι κρᾶσις , ἢ σύγχυσις , ἢ φυρμός γίγνομαι ὁ Θεός Λόγος πρός ὁ σάρξ . καταξιόω σύ ὁ θεοσέβεια πρόδηλος ἐπιστομίζω . μετά δέ οὗτος Κύριλλος τελευτάω ἐπιφύω μοναχός τις καί ἀρχιμανδρίτης εὐτυχής ὀνομάζω , καί ἀποσπάω κατόπιν αὐτός μέρος οὐ ὀλίγος ὁ λαός , κυρόω ὁ Νεστόριος καί ὁ αὐτός πονηρός δόγμα , φάσκω μή εἰμί ὁ σάρξ ὁ κύριος ἐγώ ὁμοούσιος . καί δή πάλιν μετέ ὀλίγος διαβολικός ἰσχύω χείρ ἕτερος σύνοδος ἐν Ἔφεσος λῃστρικός καί οὐ ὅσιος γίγνομαι , παραπέμπω ἐκεῖσε καί Φλαβιανός Κωνσταντινούπολις , ὁ πᾶς ἐξουσία Διόσκορος Ἀλεξάνδρεια ἔχω · καί φονεύω μέν Φλαβιανός ὁ θεῖος , ὑπερμαχέω ὁ ὀρθόδοξος πίστις , ἀνατρέπω δέ ὁ ἐν Ἔφεσος πρῶτος σύνοδος , ὑπογράφω φονικός βία τις ἐπίσκοπος , ἐκ ὅς ὑπάρχω Βασίλειος ὁ Σελεύκεια . ἐντεῦθεν ὁ ὁ Νεστόριος , καί Διόσκορος , καί Εὐτυχοῦς δημοσιεύω πονηρός δόγμα , καί πολύς ταραχή γίγνομαι μάλιστα ἐν ὁ Ἀνατολή , φονεύω Προτέριος ὁ μέγας ἱερεύς καί ἕτερος