georgius-cedrenus.compendium-historiarum 519
νῦν αὖτε ἐγὼ Θεόφιλος , οὕτε σὺ Θεόφοβος . Τινὲς δὲ τῷ τιθέασι τὴν τοῦ Θεοφόβου σφαγὴν , αὐθαιρέτως αὐτὴ ὸρύφᾳ δρουγγαρίῳ τῆς βίγλας τυγχάνοντι ἀναἐργασαμένῳ μηδενὸς κελεύσαντος . Καταστρέψαντος δὲ τοῦ Θεοφίλου τὴν ζωὴν , ὁ παῖς αὐτοῦ Μιχαὴλ τὰ σκῆπτρα τῆς βασιλείας ἀναδέχεται σὺν τῇ μητρὶ Θεοδώρᾳ , ἐπιτρόπους ἔχων καὶ ῥυθμιστὰς οὕς αὐτῷ ἐνδιαθήκως ἐπέστησεν ὁ πατὴρ , τόν τε μάγιστρον Μανουὴλ καὶ δομέστικον χρηματίσαντα τῶν σχολῶν , καὶ τὸν πατρίκιον Θεόκτιστον καὶ λογοθέτην τοῦ δρόμου . Οἱ παραχρῆμα τοῦ θανεῖν τὸν Θεόφιλον ἐξελθόντες εἰς τὸν ἱππόδρομον , κἀκεῖσε τὸν δῆμον ἐκκλησιάσαντες , λόγους τε διῆλθον τῆς πρὸς αὐτοὺς εὐνοίας ἀναμιμνήσκοντες τοῦ τελευτήσαντος βασιλέως , καὶ ἐπαγωγὰ πολλὰ καὶ θελκτήρια λέξαντες τὴν τῶν ἀκουόντων εὐμένειαν ἐπεσπάσαντο , τὸ ἑαυτῶν ὑποσχομένων ἐκχέαι αἷμα ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τοῦ βασιλέως Μιχαήλ . Καὶ ὅρκοις εὐθὺς ἐνεπέδουν τοὺς λόγους . [ Ρ ὅὲ ] Ἐγκρατοῦς δὲ τῆς βασι λείας σὺν τῷ υἱῷ γενομένης τῆς Θεοδώρας , εὐθίς καὶ ἐκ προοιμίων ὑποθήκαις ἀνδρῶν εὐσεβῶν τὰ τῆς αἱρέσεως ἀνεσκοπεῖτο τῶν Εἰκονομάχων , ἀπὸ τῆς βασιλείας Λέοντος τοῦ ἐξ Ἀρμενίων καὶ μέχρι τῆς τελευτῆς Θεοφίλου τὴν ὑπὸ Ἑωμαίους διανεμομένης . Συνεπετίθετο δὲ τῆ καθαιρέσει ταύτης καὶ ὁ Θεόντο . στος . Ὁ δὲ Μανουὴλ ἐπί τινα καιρὸν ὀκλάζων ἠν , οὐδεὶς δὲ παῤῥησιάζεσθαι ἐτόλμα , εἰς τοὸμφανὲς ἐνεγκεῖν λόγον περὶ τῆς ταύτης καταστροφῆς , τοῦ πλείστου μέρους τῆς συγκλήτου καὶ τῆς συνόδου καὶ αὐτοῦ τοῦ πατριάρχου τῇ αἱρέσει κατεσχημένων . Μόνος δὲ τοῦτο ἐτόλμησε κινηθείς ἐκ θείας ἐνεργείας ὁ Μανουήλ . Πρότερον μὲν γὰρ , ὡς εἴρηται , ἐνδοιάζων ἦν περὶ τὴν τῶν σεπτῶν εἰκόνων προσκύνησιν , ὕστερον δὲ ταύτην ἠσπάσατο ἐκ τοιαύτης αἰτίας · Νόσῳ κατεσχέθη χαλεπωτάτῃ , καὶ ἀπέγνωστο αὐτῷ ἡ ζωὴ , πάσης ἰατρικῆς τέχνης ἀποκαμούσης . ἦλθον οὖν τινες εἰς αὐτὸν , ἀκηκοότες τοῦτον τεθνάναι , εὐλαβεῖς μοναχοὶ ἀπὸ τῆς τοῦ Στουδίου μονῆς · προσεγγίσαντες δὲ τῆ κλίνη , καὶ γνόντες αὐτὸν ἔτι ζῇν τε καὶ ἐμπνεῖν , εὐαγγελίζονται ζωὴν αὐτῷ καὶ ἁνάῤῥωσιν καὶ πρὸς τὴν ἔμπροσθεν ὑγίειαν ἀποκατάστασιν . Ὁ δὲ πρότερον μὲν διηπίστει · ὅμως ἐνισταμένων τῶν θείων ἀνδρῶν , καὶ μὴ ἐνδοιάζειν λεγόντων πρὸς τὴν δωρεὰν καὶ δόξαν τοῦ Θεοῦ τὴν ἀποκαλυφθεῖσαν · αὐτοῖς , μικρὸν ἀνενεγκὼν τῆς νόσου οὕτως φησὶ πρὸς αὐτοὺς λεπτῷ καὶ ἀδρανεῖ τῷ ἄσθματι · Καὶ πῶς ἔσται μοι τοῦτο , ὧ θεῖοι . Πατέρες ; Αἱ ψυχικαὶ δυνάμεις ἀπολελοίπασι , τὸ σῶμα τέλεον ἐξησθένηκε καὶ κατέσκληκεν . Ἐγὼ δὲ κεῖμαι τεταριχευμένος
Lemmas: νῦν αὖτε ἐγώ Θεόφιλος , ἵημι σύ Θεόφοβος . Τινές δέ ὁ τίθημι ὁ ὁ Θεόφοβος σφαγή , αὐθαίρετος αὐτός ῥύπτω δρουγγάριος ὁ Βίγλας τυγχάνω ἀναἐργασαμένῳ μηδείς κελεύω . καταστρέφω δέ ὁ Θεόφιλος ὁ ζωή , ὁ παῖς αὐτός Μιχαήλ ὁ σκῆπτρον ὁ βασίλεια ἀναδέχομαι σύν ὁ μήτηρ Θεοδώρα , ἐπίτροπος ἔχω καί ῥυθμιστής ὅς αὐτός ἐνδιαθήκως ἐφίστημι ὁ πατήρ , ὁ τε μάγιστρος Μανουήλ καί δομέστικος χρηματίζω ὁ σχολή , καί ὁ πατρίκιος Θεόκτιστος καί λογοθέτης ὁ δρόμος . ὁ παραχρῆμα ὁ θνῄσκω ὁ Θεόφιλος ἐξέρχομαι εἰς ὁ ἱππόδρομος , κἀκεῖσε ὁ δῆμος ἐκκλησιάζω , λόγος τε διέρχομαι ὁ πρός αὐτός εὔνοια ἀναμιμνήσκω ὁ τελευτάω βασιλεύς , καί ἐπαγωγός πολύς καί θελκτήριον λέγω ὁ ὁ ἀκούω εὐμένεια ἐπισπάω , ὁ ἑαυτοῦ ὑπέχω ἐκχέω αἷμα ὑπέρ ὁ σωτηρία ὁ βασιλεύς Μιχαήλ . καί Ὅρκος εὐθύς ἐμπεδάω ὁ λόγος . [ Ρ οεʹ ] ἐγκρατής δέ ὁ βάσις λεῖος σύν ὁ υἱός γίγνομαι ὁ Θεοδώρα , Εῦ̓θις καί ἐκ προοίμιον ὑποθήκη ἀνήρ εὐσεβής ὁ ὁ αἵρεσις ἀνασκοπέω ὁ εικονομάχος , ἀπό ὁ βασίλεια Λέων ὁ ἐκ Ἀρμένιος καί μέχρι ὁ τελευτή Θεόφιλος ὁ ὑπό Ἑωμαίους διανέμω . συνεπιτίθημι δέ τῆ καθαίρεσις οὗτος καί ὁ Θέων . Στος . ὁ δέ Μανουήλ ἐπί τις καιρός ὀκλάζω ἐάν , οὐδείς δέ παρρησιάζομαι τολμάω , εἰς τοὸμφανὲς φέρω λόγος περί ὁ οὗτος καταστροφή , ὁ πλεῖστος μέρος ὁ σύγκλητος καί ὁ σύνοδος καί αὐτός ὁ πατριάρχης ὁ αἵρεσις κατέχω . Μόνος δέ οὗτος τολμάω κινέω ἐκ θεῖος ἐνέργεια ὁ Μανουήλ . πρότερος μέν γάρ , ὡς εἴρω , ἐνδοιάζω εἰμί περί ὁ ὁ σεπτός εἰκών προσκύνησις , ὕστερος δέ οὗτος ἀσπάζομαι ἐκ τοιοῦτος αἴτιος · Νόσος κατέχω χαλεπός , καί ἀπογιγνώσκω αὐτός ὁ ζωή , πᾶς ἰατρικός τέχνη ἀποκάμνω . ἔρχομαι οὖν τις εἰς αὐτός , ἀκούω οὗτος θνήσκω , εὐλαβής μοναχός ἀπό ὁ ὁ στουδιον μονή · προσεγγίζω δέ τῆ κλίνη , καί γιγνώσκω αὐτός ἔτι ζάω τε καί ἐμπνέω , εὐαγγελίζω ζωή αὐτός καί ἀνάρρωσις καί πρός ὁ ἔμπροσθεν ὑγίεια ἀποκατάστασις . ὁ δέ πρότερος μέν διαπιστέω · ὅμως ἐνίστημι ὁ θεῖον ἀνήρ , καί μή ἐνδοιάζω λέγω πρός ὁ δωρεά καί δόξα ὁ Θεός ὁ ἀποκαλύπτω · αὐτός , μικρός ἀναφέρω ὁ νόσος οὕτως φημί πρός αὐτός λεπτός καί ἀδρανής ὁ ἆσθμα · καί πῶς εἰμί ἐγώ οὗτος , ἵημι θεῖος . πατήρ ; ὁ ψυχικός δύναμις ἀπολείπω , ὁ σῶμα τελέω ἐξασθενέω καί κατασκλῆναι . ἐγώ δέ κεῖμαι ταριχεύω