georgius-cedrenus.compendium-historiarum 108
δὲ ἤκουσα ἐν τῇ γῇ μου , καὶ οὐκ ἔστι τὸ ἤμισυ καθὼς ἀπηγγέλη μοι · πλείονα γὰρ ἑώρακα ὑπὲρ ἃ ἤκουσα . Μακάριαι γοῦν αἱ γυναῖκες καὶ οἱ παῖδές σου , οἱ παρεστηκότες οὗτοι ἐνώπιόν σου καὶ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς φρονήσεώς σου . » Καὶ δοῦσα αὐτῷ χρυσίου τάλαντα ἑκατὸν εἴκοσι καὶ ἡδύσματα πολλὰ καὶ λίθους τιμίους καὶ δὴ καὶ τὴν τοῦ ὀποβαλσάμου ῥίζαν , ἀφ´ οὗ ἡ Παλαιστίνη τοῦτο γεώργιον ἔσχεν , ὥς φησιν Ἰώσηπος , ὑπέστρεψεν εἰς τὴν γῆν αὐτῆς ὑπερεκπληττομένη λίαν . Περὶ ἧς καὶ ὁ Κύριος ἔφη · « Βασίλισσα Νότου ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἰδεῖν τὴν σοφίαν Σολομῶντος . » Πρὸς δὲ μέντοι καὶ Σιρὰχ ὁ σοφώτατος ἔλεγε · « Σολομῶν , ἐσοφίσθης ἐν νεότητί σου , καὶ ἐνεπλήσθης ὡς ποταμὸς συνέσεως . Γην ἐπεκάλυψεν ἡ σοφία σου , καὶ ἀνέπλησας ἐν παραβολαῖς αἰνιγμάτων . Εἰς νήσους πόῤῥω καὶ μακρὰς χώρας ἀφίκετό σου τὸ μνημόσυνον , καὶ ἠγαπήθης ἐν τῇ εἰρήνῃ σου , ἣν κατέπαυσεν ὁ Θεὸς κυκλόθεν . Καὶ ᾠδαῖς καὶ παροιμίαις καὶ παραβολαῖς ἐθαυμαστώθης . Καὶ συνήγαγες ὡς κασσίτερον τὸ χρυσίον , καὶ ὠς μόλιβδον ἐπλήθυνας ἄργυρον . Ἀλλὰ παρέκλινας τὰς λαγόνας σου γυναιξὶ καὶ ἐνεξουσιάσθης ἐν τῷ σώματί σου , καὶ ἔδωκας Κμῶμον ἐν τῇ δόξη σου , καὶ ἐβεβήλωσας τὸ σπέρμα σου , ἐπαγαγεῖν ὀργὴν ἐπὶ τὰ τέκνα σου . » Οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ αὐτὸς δι´ ἑαυτοῦ σαφέστατα περὶ [ Ρ . θ ] τῆς ἰδίας σοφίας καὶ τοῦ πλούτου φησίν · « Ἐμοὶ δὲ δῴη ὁ Θεὸς κατὰ γνώμην εἰπεῖν καὶ ἐνθυμηθῆναι ἀξίως τῶν λεγομένων , ὅτι αὐτὸς ὁ Κύριος καὶ τῆς σοφίας ὁδηγός ἐστι καὶ τῶν σοφῶν διορθωτής . Ἐν γὰρ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ λόγοι ἡμῶν . Αὐτὸς Κγάρ μοι δέδωκε τῶν ὄντων τὴν γνῶσιν ἀψευδῶς , εἰδέναι σύστασιν τοῦ κόσμου καὶ ἐνεργείας στοιχείων , ἀρχὴν καὶ τέλος καὶ μεσότητα χρόνων , ἐνιαυπῶν κύκλους καὶ ἀστέρων θέσεις , φύσεις ζώων καὶ θυμούς θηρίων , πνευμάτων βίας καὶ διαλογισμοὺς ἀνθρώπων , διαφοράς φυτῶν καὶ δυνάμεις ῥιζῶν , ὅσα τέ ἐστι κρυπτὰ καὶ ἐμφανῆ ἔγνων . Ὁ γὰρ πάντων τεχνίτης ἐδίδαξέ με σοφίαν . Καὶ ἐγὼ ἐκκλησιαστὴς ἐγενόμην βασιλεὺς Ἰσραὴλ ἐν Ἱερουσαλὴμ · καὶ ἔδωκα τὴν καρδίαν μου τοῦ ἐκζητῆσαι καὶ κατασκέψασθαι ἐν τῇ σοφίᾳ περὶ τῶν γενομένων πάντων πρὸ τὸν οὐρανόν . Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἐμεγαλύνθην , καὶ προσέθηκα σοφίαν ἐπὶ πᾶσιν οἶ ἐγένοντο ἔμπροσθέν μου ἐν Ἱερουσαλὴμ , καὶ καρδία μου εἶδε πολλὰ , σοφίαν καὶ γνῶσιν , καὶ ἔγνων παραβολὰς καὶ ἐπιστήμας , καὶ ἐμεγάλυνα τὰ ποιήματά μου , ᾠκοδόμησά μοι οἴκους καὶ ἑφύτευσά μοι ἀμπελῶνας καὶ ἐποίησά μοι κήπους καὶ παραδείσους , καὶ ἐφύτευσα ἐν αὐτοῖς ξύλον πάγκαρπον . ἐποίησα μοι κολυμβήθρας ὑδάτων τοῦ ποτίσαι ἀπ´ αὐτῶν δρυμῶνα βλαστόντα ξύλα . Ἐκτησάμην δούλους καὶ παιδίσκας , καὶ οἰκογενεῖς ἐγένοντό μοι , καί γε κτήσεις βουκολίου καὶ ποιμνίου ἐγένοντό μοι πολλαὶ , ὑπὲρ πάντας τοὺς γενομένους ἔμπροσθέν μου ἐν Ἰερουσαλήμ . Καί γε σοφία μου ἐστάθη μοι . Καὶ πᾶν ὃ ἂν ἤτησαν οἱ ὀφθαλμοί μου , οὐκ ἀφεῖλον ἀπ´ αὐτῶν , καὶ οὐκ ἐπεκώλυσα τὴν καρδίαν μου ἀπὸ πάσης εὐφροσύνης . » Καὶ γὰρ πολλῆς εἰρήνης καὶ πολυολβίας
Lemmas: δέ ἀκούω ἐν ὁ γῆ ἐγώ , καί οὐ εἰμί ὁ ἥμισυς καθώς ἀπαγγέλλω ἐγώ · πλείων γάρ ὁράω ὑπέρ ὁ ἀκούω . Μακάριος γοῦν ὁ γυνή καί ὁ παῖς σύ , ὁ παρίστημι οὗτος ἐνώπιον σύ καί ἀκούω ὁ λόγος ὁ φρόνησις σύ . » καί δήω αὐτός χρυσίον τάλαντον ἑκατόν εἴκοσι καί ἥδυσμα πολύς καί λίθος τίμιος καί δή καί ὁ ὁ ὀποβάλσαμον ῥίζα , ἀφή ὅς ὁ Παλαιστίνη οὗτος Γεώργιος ἔχω , ὅς φημί Ἰώσηπος , ὑποστρέφω εἰς ὁ γῆ αὐτός ὑπερεκπλήσσω λίαν . περι ὅς καί ὁ Κύριος φημί · « Βασίλισσα Νότος ἔρχομαι ἐκ ὁ πέρας ὁ γῆ ὁράω ὁ σοφία Σολομών . » πρός δέ μέντοι καί Σιράχ ὁ σοφός λέγω · « Σολομών , σοφίζω ἐν νεότης σύ , καί ἐμπίμπλημι ὡς ποταμός σύνεσις . Γῆ ἐπικαλύπτω ὁ σοφία σύ , καί ἀναπίμπλημι ἐν παραβολή αἴνιγμα . εἰς νῆσος πόρρω καί μακρός χώρα ἀφικνέομαι σύ ὁ μνημόσυνον , καί ἀγαπάω ἐν ὁ εἰρήνη σύ , ὅς καταπαύω ὁ θεός κυκλόθεν . καί ᾠδή καί παροιμία καί παραβολή θαυμαστόω . καί συνάγω ὡς κασσίτερος ὁ χρυσίον , καί ὡς μόλυβδος πληθύνω ἄργυρος . ἀλλά παρακλίνω ὁ λαγών σύ γυνή καί ἐνεξουσιάζω ἐν ὁ σῶμα σύ , καί δίδωμι Κμῶμον ἐν ὁ δόξα σύ , καί βεβηλόω ὁ σπέρμα σύ , ἐπάγω ὀργή ἐπί ὁ τέκνον σύ . » οὖον μήv δέ ἀλλά καί αὐτός δις ἑαυτοῦ σαφής περί [ Ρ . θ ] ὁ ἴδιος σοφία καί ὁ πλοῦτος φημί · « ἐμός δέ δίδωμι ὁ θεός κατά γνώμη εἶπον καί ἐνθυμέομαι ἀξίως ὁ λέγω , ὅτι αὐτός ὁ Κύριος καί ὁ σοφία ὁδηγός εἰμί καί ὁ σοφός διορθωτής . ἐν γάρ χείρ αὐτός καί ἐγώ καί ὁ λόγος ἐγώ . αὐτός Κγάρ ἐγώ δίδωμι ὁ εἰμί ὁ γνῶσις ἀψευδής , οἶδα σύστασις ὁ κόσμος καί ἐνέργεια στοιχεῖον , ἀρχή καί τέλος καί μεσότης χρόνος , ενιαυπαω κύκλος καί ἀστήρ θέσις , φύσις ζῷον καί θυμός θηρίον , πνεῦμα Βίας καί διαλογισμός ἄνθρωπος , διαφορά φυτός καί δύναμις ῥίζα , ὅσος τε εἰμί κρυπτός καί ἐμφανής γιγνώσκω . ὁ γάρ πᾶς τεχνίτης διδάσκω ἐγώ σοφία . καί ἐγώ ἐκκλησιαστής γίγνομαι βασιλεύς Ἰσραήλ ἐν Ἱεροσόλυμα · καί δίδωμι ὁ Καρδία ἐγώ ὁ ἐκζητέω καί κατασκέπτομαι ἐν ὁ σοφία περί ὁ γίγνομαι πᾶς πρό ὁ οὐρανός . καί ἰδού ἐγώ μεγαλύνω , καί προστίθημι σοφία ἐπί πᾶς οἶς γίγνομαι ἔμπροσθεν ἐγώ ἐν Ἱεροσόλυμα , καί καρδία ἐγώ ὁράω πολύς , σοφία καί γνῶσις , καί γιγνώσκω παραβολή καί ἐπιστήμη , καί μεγαλύνω ὁ ποίημα ἐγώ , οἰκοδομέω ἐγώ οἶκος καί φυτεύω ἐγώ ἀμπελών καί ποιέω ἐγώ κῆπος καί παράδεισος , καί φυτεύω ἐν αὐτός ξύλον πάγκαρπον . ποιέω ἐγώ κολυμβήθρα ὕδωρ ὁ ποτίζω ἀπ´ αὐτός δρυμών βλαστάνω ξύλον . Ἐκτησάμης δοῦλος καί παιδίσκη , καί οἰκογενής γίγνομαι ἐγώ , καί γε κτήσεις βουκόλιον καί ποίμνιον γίγνομαι ἐγώ πολύς , ὑπέρ πᾶς ὁ γίγνομαι ἔμπροσθεν ἐγώ ἐν Ἱερουσαλήμ . καί γε σοφία ἐγώ ἵστημι ἐγώ . καί πᾶς ὅς εἄν αἰτέω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , οὐ ἀφαιρέω ἀπ´ αὐτός , καί οὐ ἐπικωλύω ὁ Καρδία ἐγώ ἀπό πᾶς Εὐφρόσυνος . » καί γάρ πολύς εἰρήνη καί πολυολβία