georgius-cedrenus.compendium-historiarum 165
μαθητὴς Ἀρχελάου τοῦ φυσικοῦ · ἔσχε δὲ πάντων τῶν μαθητῶν ἰκανώτερον τὸν Πλάτωνα . Οὗτος ἀρχὰς εἶναι τοῦ παντὸς Θεὸν καὶ ὕλην καὶ παράδειγμα , ὃ καὶ ἔννοιαν τοῦ Θεοῦ καὶ ἰδέαν καλεῖ οἶον εἰκόνισμά τι , ᾠ προσέχων , φησὶν , ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐδημιούργησε . Καὶ τὸν μὲν Θεὸν ἀώματον καὶ ἀνείδεον καὶ ἄφθαρτον καὶ μόνοις σοφοῖς ἀνδράσι καταληπτὸν , Θεὸν μὲν λέγων τὸν ποιήσαντα καὶ διακοσμήσαντα τόδε τὸ πᾶν καὶ προνοούμενον αὐτοῦ , ὕλην δὲ τὴν πᾶσιν ὑποκειμένην , ἣν τιθήνην καλεῖ , ἐξ ἦς διακοσμηθείσης γενέσθαι τὰ τέσσαρα στοιχεῖα ἐξ ὧν συνέστηκεν ὁ κόσμος , ὡς ἐν τοῖς Νόμοις λέγει · « Ὁ μὲν δὴ Θεὸς , ὥσπερ καὶ ὁ παλαιὸς λόγος , ἀρχήν τε καὶ τελευτὴν καὶ μέσα τῶν ὄντων ἁπάντων ἔχων , εὐθεῖαν περαίνει κατὰ φύσιν περιπορευόμενος . Τῷ δὲ ἀεὶ ξυνέπεται Δίκη , τῶν ἀπολειπομένων τοῦ θείου νόμου τιμωρός . ς ὁ μὲν εὐδαιμονήσειν μέλλων ἐχόμενος ξυνέπεται ταπεινῶς καὶ κεκοσμημένως · εἰ δέ τις ἐξαρθείς ὑπὸ μεγαλαυχίας ἢ χρήμασιν ἐπαιρόμενος μεθ´ ὕβρεως πορεύεται , ἔρημος οὕτος Θεῷ καταλείπεται . » Τὴν δὲ ὕλην σύγχρονον τῷ Θεῷ καὶ τὸν κόσμον ἀγέννητον λέγει · ἑκ γὰρ τῆς ὕλης συνεστάναι φησὶν αὐτόν Τῷ δὲ ἀγεννήτῳ ἀκολουθεῖ πάντως καὶ τὸ ἄφθαρτον . Ὁ αὐτὸς ἀποφαίνεται καὶ ἄλλους ἀορίστους θεοὺς , ὅταν λέγει · « Θεοὶ θνητῶν , ὧν ἐγὼ δημιουργός τε καὶ πατήρ . » Ἐνίοτε δὲ καὶ ὡρισμένους , φάσκων · « Ὁ μὲν δὴ μέγας ἐν οὐρανῷ Ζεὺς πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνων · » καὶ ὅταν γενεαλογῇ τοὺς Οὐρανοῦ παῖδας καὶ Γῆς . Συστήσας δὲ τὸν ἕνα Θεὸν εἰσάγει καὶ θεοὺς γεννητοὺς , καὶ διὰ μὲν τοῦ γεγενῆσθαι αὐτοὺς πάντως ἀνάγκην ἔχειν καὶ φθαρῆναι , διὰ δὲ τὴν βούλησιν τοῦ Θεοῦ ἀθανάτους πάλιν εἶναι . Ὁ αὐτὸς καὶ τὸν τοῦ παντὸς Δημιουργὸν δείκνυσι κηδεμόνα καὶ μακρόθυμον ἐπί τινων ἀδίκων , καὶ τὴν ἐντεῦθεν αὐτοῖς προσγινομένην βλάβην καὶ τὴν ἐσύστερον τούτοις ἐπιφερομένην πανωλεθρίαν , καὶ ὅτι εἰ καὶ δοκεῖ τισιν εἶναι πρὸς μικρὸν ὁ ἄλικος , ἀλλ´ οὖν μετά τινα χρόνον ἑαυτόν τε καὶ οἶκον καὶ πόλιν ἄρδην ἀνάστατον ποιεῖ . Ὁαύτὸς ἐν τῷ[Ρ . ] αίδωνιφησίν · « Ὁ μὲν ἀτέλεστος καὶ ἀκάθαρτος εἰς ἅδου ἀφικόμενος , ἐκεῖ μεταχωρήσας , μετὰ Θεοῦ οἰκήσει . » Καὶ αὖθις , « Τὸν μέν γὰρ δικαίως τὸν βίον διεληλυθότα καὶ ὁσίως , ἐπειδάν τελευτήσῃ , εἰς μακάρω νήσους οἰκεῖν ἐν πάσῃ εὐδαιμονίᾳ , κακων ἐκτὸς , τὸν δὲ ἀδίκως καὶ ἀθέως εἰς τὸ τῆς κρίσεώς τε καὶ δίκης δεσμωτήριον , ὃ δὴ Τάρταρον καλοῦσι , καὶ εἰς τὸν Ἀχέροντα καὶ Κωκυτὸν ἰέναι . » Ὁ αὐτὸς παραδέχεται καὶ φύσεις δαιμόνων , καὶ τοὺς μὲν αὐτῶν ἀγαθοὺς εἶναι , ὅοὺς δὲ φαύλους · καὶ τὴν ψυχὴν ποτὲ μὲν ἄφθαρτον καὶ ἀγέννητον , ὅταν λέγη · « Ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος · τὸ γὰρ ἀεικίνητον καὶ ἀθάνατον · » ποτὲ δὲ γεννητὴν καὶ ἄφθαρτον διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ βούλησιν , ἄλλοτε σύνθετον καὶ γεννητὴν καὶ φθαρτὴν καὶ πάλιν ἀθάνα τον . Καὶ κρίσιν φησὶν εἶναι μετὰ τὴν τελευτὴν καὶ ἐν ἅδου δικαστήριον , καὶ τὰς μὲν ἀγαθὰς ἀγαθοῦ μισὸοῦ τυγχάνειν , τὰς δὲ πονηρὰς τῶν ἀκολούθων δικῶν , Ὁ αὐτὸς καὶ μετενσωμάτωσιν ψυχῶν δογματίζει , καὶ μεταβαίνειν τὰ ψυχὰς εἰς ἄλλα σίματα
Lemmas: μαθητής Ἀρχέλαος ὁ φυσικός · ἔχω δέ πᾶς ὁ μαθητής ἱκανός ὁ Πλάτων . οὗτος ἀρχή εἰμί ὁ πᾶς θεός καί ὕλη καί παράδειγμα , ὅς καί ἔννοια ὁ Θεός καί ἰδέα καλέω οἶος εἰκόνισμα τίς , ὀͅς προσέχω , φημί , ὁ θεός ὁ πᾶς δημιουργέω . καί ὁ μέν θεός ἀώματον καί ἀνείδεος καί ἄφθαρτος καί μόνος σοφός ἀνήρ καταληπτός , θεός μέν λέγω ὁ ποιέω καί διακοσμέω ὅδε ὁ πᾶς καί προνοέω αὐτός , ὕλη δέ ὁ πᾶς ὑπόκειμαι , ὅς τιθήνη καλέω , ἐκ εἰμί διακοσμέω γίγνομαι ὁ τέσσαρες στοιχεῖον ἐκ ὅς συνίστημι ὁ κόσμος , ὡς ἐν ὁ Νόμος λέγω · « ὁ μέν δή θεός , ὥσπερ καί ὁ παλαιός λόγος , ἀρχή τε καί τελευτή καί μέσος ὁ εἰμί ἅπας ἔχω , εὐθύς περαίνω κατά φύσις περιπορεύομαι . ὁ δέ ἀεί συνέπομαι Δίκη , ὁ ἀπολείπω ὁ θεῖον νόμος τιμωρός . Σ ὁ μέν εὐδαιμονέω μέλλω ἔχω συνέπομαι ταπεινός καί κεκοσμημένως · εἰμί δέ τις ἐξαίρω ὑπό μεγαλαυχία ἢ χρῆμα ἐπαίρω μεθ´ ὕβρις πορεύω , ἐρῆμος οὗτος Θεός καταλείπω . » ὁ δέ ὕλη σύγχρονος ὁ Θεός καί ὁ κόσμος ἀγέννητος λέγω · ἐκ γάρ ὁ ὕλη συνίστημι φημί αὐτός ὁ δέ ἀγέννητος ἀκολουθέω πάντως καί ὁ ἄφθαρτος . ὁ αὐτός ἀποφαίνω καί ἄλλος ἀόριστος θεός , ὅταν λέγω · « θεός θνητός , ὅς ἐγώ δημιουργός τε καί πατήρ . » ἐνίοτε δέ καί ὁρίζω , φάσκω · « ὁ μέν δή μέγας ἐν οὐρανός Ζεύς πτηνός ἅρμα ἐλαύνω · » καί ὅταν γενεαλογέω ὁ Οὐρανός παῖς καί Γῆ . συνίστημι δέ ὁ εἷς θεός εἰσάγω καί θεός γεννητός , καί διά μέν ὁ γίγνομαι αὐτός πάντως ἀνάγκη ἔχω καί φθείρω , διά δέ ὁ βούλησις ὁ Θεός ἀθάνατος πάλιν εἰμί . ὁ αὐτός καί ὁ ὁ πᾶς Δημιουργός δείκνυμι κηδεμών καί μακρόθυμος ἐπί τίνω ἄδικος , καί ὁ ἐντεῦθεν αὐτός προσγίγνομαι βλάβη καί ὁ ἐσύστερον οὗτος ἐπιφέρω πανωλεθρία , καί ὅτι εἰμί καί δοκέω τις εἰμί πρός μικρός ὁ ἄλιξ , ἀλ οὖν μετά τις χρόνος ἑαυτοῦ τε καί οἶκος καί πόλις ἄρδην ἀνάστατος ποιέω . οαυος ἐν Ρότος . ] αιδωνιφημι · « ὁ μέν ἀτέλεστος καί ἀκάθαρτος εἰς ἅδος ἀφικνέομαι , ἐκεῖ μεταχωρέω , μετά Θεός οἰκέω . » καί αὖθις , « ὁ μέν γάρ δικαίως ὁ βίος διέρχομαι καί ὅσιος , ἐπειδάν τελευτάω , εἰς Μακάρω νῆσος οἰκέω ἐν πᾶς εὐδαιμονία , κακός ἐκτός , ὁ δέ ἄδικος καί ἄθεος εἰς ὁ ὁ κρίσις τε καί δίκη δεσμωτήριον , ὅς δή Τάρταρος καλέω , καί εἰς ὁ Ἀχέρων καί Κωκυτός εἶμι . » ὁ αὐτός παραδέχομαι καί φύσις δαίμων , καί ὁ μέν αὐτός ἀγαθός εἰμί , ὅς δέ φαῦλος · καί ὁ ψυχή ποτέ μέν ἄφθαρτος καί ἀγέννητος , ὅταν λέγω · « Ψυχή πᾶς ἀθάνατος · ὁ γάρ ἀεικίνητος καί ἀθάνατος · » ποτέ δέ γεννητής καί ἄφθαρτος διά ὁ ὁ Θεός βούλησις , ἄλλοτε συντίθημι καί γεννητής καί φθαρτός καί πάλιν Ἀθάνα ὁ . καί κρίσις φημί εἰμί μετά ὁ τελευτή καί ἐν ἅδος δικαστήριον , καί ὁ μέν ἀγαθός ἀγαθός μισός τυγχάνω , ὁ δέ πονηρός ὁ ἀκόλουθος δίκη , ὁ αὐτός καί μετενσωμάτωσις Ψυχή δογματίζω , καί μεταβαίνω ὁ ψυχή εἰς ἄλλος σίμα