georgius-cedrenus.compendium-historiarum 559
τε καὶ Σαρακηνῶν , οὓς ἅπαντας τῷ ξίφει ἀπεσκευάσατο · ἦν γὰρ προκαταπεπλησμένον τὸ στράτευμα λαφύρων ἀπό τε Συρίας καὶ Τεφρικῆς , καὶ οὐκ ἐβούβμομος ομωσισχομιων τομωσιαημα εονῦμος ἐγοόμοο κ τῇ σαας τοις ἀριστεῦσι , καὶ πρὸς παραχειμασίαν ἐκπέμψας , αὐτὸς εὔζωνος πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἔφθασε , καὶ κατὰ τὸ εἰωθὸς διὰ τοῦ πατριάρχου τὸν τῆς νίκης ἐδέξατο στέφανον καὶ παρὰ τοῦ πλήθους τὰς ἐπινικίους ᾠδάς . Ἵδη δὲ τῆς Τεφρικῆς ἀπομαρανθείσης ἡ τῷν Ταρσιτῶν ἰσχὺς θάλλειν καὶ αὐξάνεσθαι ἤρχετο , καὶ πάλιν ἀπὸ τούτων αἱ τῶν Ῥωμαῖκῶν ὁρίων ἐσχατιαὶ δεινῶς ἐπιέζοντο . Καθ´ ὧν Ἀνδρέας ἐκεῖνος ὁ στρατηλάτης ὁ ἐκ Σκυθῶν πολλάκις ἠνδρίσατο , καὶ πολλοὺς τῶν εἰς προνομὴν ἐκτρεχόντων ἀνήρει καὶ αἰχμαλώτους ἐλάμβανεν · ὃν ὁ βασιλεὺς πατρικιότητί τε ἐτίμησε καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῶν σχολῶν προβιβάζει . Τότε δὴ μᾶλλον ὁ Ἀνδρέας ἀπὸ μείζονος ἐξουσίας τε καὶ δυνάμεως ἐμφανέσι μάχαις πολλάκις πρός τε τοὺς ἀπὸ Μελιτηνῆς καὶ τοὺς ἀπὸ Ταρσοῦ παρετάξατο καὶ νενίκηκε . Καί ποτε μετὰ φρυάγματος γράμματα πέμψαντος τῷ Ἀνδρέᾳ τοῦ ἀμηρεύοντος τῆς Ταρσοῦ , βλασφημίας ἀνάπλεα , δηλοῦντα , ὡς Ἱω εἴ σε ὁ τῆς Μαρίας ὡφελήσει Υἱὸς καὶ ἡ τοῦτον τεκοῦσα , ὅταν ἐξέλθω κατὰ σοῦ μετὰ τῆς περὶ ἐμὲ δυνάμεως , τὸ λοίδορον γραμμάτιον οὗτος δεξάμενος τῇ εἰκόνι τῆς Θεομήτορος ἀπεκρέμασεν , εἰπών · Ἵδε , ὦ Μῆτερ τοῦ Λόγου τε καὶ Θεοῦ , καὶ σὺ ὁ ταύτης Υἱός τε καὶ Θεὸς , οἷα ὡνείδισε καὶ ἐφρυάξατο κατὰ σοῦ καὶ τοῦ σοῦ περιουσίου λαοῦ ὁ βάρβαρος οὺτος καὶ ἀλαζών . Ταῦτα δὲ εἰπὼν , ἄρας τὰς Ῥωμαῖκὰς δυνάμεις ἐπῄει κατὰ Ταρσοῦ . Καὶ δὴ κατὰ τὸ Ποδανδὸν γενόμενος κἀκεῖ τοῖς ἐναντίοις συμμίξας τράπεται φόνῳ πολλῷ τὸ τῶν βαρβάρων πλῆθος , πρότερον αὐτοῦ πεσόντος τοῦ ἀμηρᾶ · ὀλίγοι δέ τινες μόγις πρὸς Ταρσὸν ἀποσώζωνται . Θάψας δὲ τοὺς οἰκείους , καὶ τοὺς πολεμίους εἰς ἕνα χῶρον [ Ρ . ὅθ συναγαγὼν , καὶ μέγαν ποιησάμενος κολωνὸν εἰς στήλην καὶ τοῖς μετέπειτα , πρὸς τὰ οἰκεῖα ὑπέστρεψε μετὰ λαφύρων καὶ αἰχμαλωσίας πολλῆς . Ἔγραψε δὲ καὶ τῷ βασιλεῖ δηλοποιήσας τὴν νίκην . Οἴα δὲ φιλεῖ ποιεῖν ὁ φθόνος , διαβάλλουσιν οἱ πονηροὶ τὸν ἄνδρα πρὸς βασι λεῖ , καὶ ῥᾴδιόν οἱ κατασχεῖν λέγοντες τὴν Ταρσόν , ὁ δὲ μελλήσει καὶ ῥᾳθυμίᾳ προήκατο τὸν καιρόν Ὑφ´ ὧν πολλάκις λεγομένων ἀναπεισθεὶς ὁ βασι.λεὺς παραλύει τῆς ἀρχῆς τὸν ἄνδρα , καὶ ἀντ᾽’´ ἐκείνου προβάλλεται τὸν Στυπειώτην λεγόμενον , τήν τε Ταρσὸν ἐξελεῖν ὑπισχνούμενον καὶ ἄλλα πολλὰ φρυαττόμενον . Ὅς αὐτίκα παραλαβὼν τὰς δυνάμεις ἦγε κατὰ Ταρσου , μηδὲν στρατηγικὸν ἐννοήσας μηδὲ εὐβουλίας ἐπάξιον . Πλησίον δὲ γενόμενος τῆς Ταρσοῦ αὐλίζεται κατά τινα τόπον ὃς Χρυσόβουλλον λέγεται , μήτε τάφρον ἀξιόλογον μήτε στρατοπεδείαν ὀχυρὰν προστησάμενος · Ὅν κατανοήσαντες οἱ Ταρσεῖς ἀμελῶς διακείμενον ἐπιτίθενται τούτῳ νυκτὸς στρατηγήματι χρησάμενοι τοιούτῳ · Ὁλιγανδροῦντες γὰρ οἱ τοιοῦτοι ἐκ τῆς πρὸς Ἀνδρέαν ἥττης καὶ μὴ ὄντες ἀξιόμαχοι πρὸς παράταξιν , ἵππους συναγαγόντες συχνοὺς καὶ βύρσας ξηρὰς ἐξάψαντες ἀπὸ τῶν ἱππείον οὐρῶν , ὑφ´ ἓν παράγγελμα κατὰ πολλὰ τοῦ Ῥωμαῖκοῦ στρατοπέδου ἐπαφιᾶσι μέρη , ὄπισθεν δὲ αὐτοὶ ταῖς σάλπιγξι καὶ τοῖς τυμπάνοις ἐπιδουπήσαντες
Lemmas: τε καί Σαρακηνός , ὅς ἅπας ὁ ξίφος ἀποσκευάζω · εἰμί γάρ προκαταπλήσσω ὁ στράτευμα λάφυρα ἀπό τε Συρία καί τεφρικεω , καί οὐ ἐβούβμομος ομωσισχομιων τομωσιαημα εονῦμος γοάω Κ ὁ σα ὁ Ἀριστεύς , καί πρός παραχειμασία ἐκπέμπω , αὐτός εὔζωνος πρός ὁ βασιλεύω φθάνω , καί κατά ὁ εἴωθα διά ὁ πατριάρχης ὁ ὁ Νίκη δέχομαι στέφανος καί παρά ὁ πλῆθος ὁ ἐπινίκιος ᾠδή . Ἴδη δέ ὁ τεφρικεω ἀπομαραίνομαι ὁ τῷ ταρσιος ἰσχύς θάλλω καί αὐξάνω ἄρχω , καί πάλιν ἀπό οὗτος ὁ ὁ ρωμαϊκός Ὁρίων ἐσχατιά δεινῶς πιέζω . Καθ´ ὅς Ἀνδρέας ἐκεῖνος ὁ στρατηλάτης ὁ ἐκ Σκύθης πολλάκις ἀνδρίζω , καί πολύς ὁ εἰς προνομή ἐκτρέχω ἀναιρέω καί αἰχμάλωτος λαμβάνω · ὅς ὁ βασιλεύς πατρικιότης τε τιμάω καί εἰς ὁ ἀρχή ὁ σχολή προβιβάζω . τότε δή μᾶλλον ὁ Ἀνδρέας ἀπό μείζων ἐξουσία τε καί δύναμις ἐμφανής μάχη πολλάκις πρός τε ὁ ἀπό Μελιτηνή καί ὁ ἀπό Ταρσός παρατάσσω καί νικάω . καί ποτός μετά φρύαγμα γράμμα πέμπω ὁ Ἀνδρέας ὁ ἀμηρεύω ὁ Ταρσός , βλασφημία ἀνάπλεος , δηλόω , ὡς Ἰώ εἰμί σύ ὁ ὁ Μαρία ὠφελέω υἱός καί ὁ οὗτος τίκτω , ὅταν ἐξέρχομαι κατά σύ μετά ὁ περί ἐγώ δύναμις , ὁ λοίδορος γραμμάτιον οὗτος δέχομαι ὁ εἰκών ὁ Θεομήτωρ ἀποκρεμάννυμι , εἶπον · κύπειρις , εἰμί Μήτηρ ὁ Λόγος τε καί Θεός , καί σύ ὁ οὗτος υἱός τε καί θεός , οἷος ὀνειδίζω καί φρύγω κατά σύ καί ὁ σύ περιούσιος λαός ὁ βάρβαρος οὗτος καί ἀλαζών . οὗτος δέ εἶπον , ἀείρω ὁ ρωμαικαι δύναμις ἔπειμι κατά Ταρσός . καί δή κατά ὁ Ποδανδὸν γίγνομαι ἐκεῖ ὁ ἐναντίος συμμίγνυμι τρέπω φόνος πολύς ὁ ὁ βάρβαρος πλῆθος , πρότερος αὐτός πίπτω ὁ ἀμηρᾶς · ὀλίγος δέ τις μόγις πρός Ταρσός ἀποσῴζω . θάπτω δέ ὁ οἰκεῖος , καί ὁ πολέμιος εἰς εἷς χῶρος [ Ρ . ὅθι συνάγω , καί μέγας ποιέω κολωνός εἰς στήλη καί ὁ μετέπειτα , πρός ὁ οἰκεῖος ὑποστρέφω μετά λάφυρα καί αἰχμαλωσία πολύς . γράφω δέ καί ὁ βασιλεύς δηλοποιέω ὁ Νίκη . Οἴα δέ φιλέω ποιέω ὁ φθόνος , διαβάλλω ὁ πονηρός ὁ ἀνήρ πρός βάσις λάω , καί ῥᾴδιος ὁ κατέχω λέγω ὁ Ταρσός , ὁ δέ μέλλω καί ῥᾳθυμία προΐημι ὁ καιρός Ὑφ´ ὅς πολλάκις λέγω ἀναπείθω ὁ βασιλεύς παραλύω ὁ ἀρχή ὁ ἀνήρ , καί ἀντάω ἐκεῖνος προβάλλω ὁ Στυπειώτην λέγω , ὁ τε Ταρσός ἐξαιρέω ὑπισχνέομαι καί ἄλλος πολύς φρυάσσομαι . ὅς αὐτίκα παραλαμβάνω ὁ δύναμις ἄγω κατά Ταρσός , μηδείς στρατηγικός ἐννοέω μηδέ εὐβουλία ἐπάξιος . πλησίος δέ γίγνομαι ὁ Ταρσός αὐλίζομαι κατά τις τόπος ὅς χρυσόβουλλος λέγω , μήτε τάφρος ἀξιόλογος μήτε στρατοπεδεία ὀχυρός προΐστημι · ὅς κατανοέω ὁ Ταρσεύς ἀμελής διάκειμαι ἐπιτίθημι οὗτος νύξ στρατήγημα χράω τοιοῦτος · Ὀλιγανδρέω γάρ ὁ τοιοῦτος ἐκ ὁ πρός Ἀνδρέας ἧσσα καί μή εἰμί ἀξιόμαχος πρός παράταξις , ἵππος συνάγω συχνός καί βύρσα ξηρός ἐξάπτω ἀπό ὁ ἵππειος οὐρά , ὑφ´ εἷς παράγγελμα κατά πολύς ὁ ρωμαϊκός στρατόπεδον ἐπαφίημι μέρος , ὄπισθεν δέ αὐτός ὁ σάλπιγξ καί ὁ τύμπανον ἐπιδουπέω