georgius-cedrenus.compendium-historiarum 312
εἶχε δὲ και ἄλλην ἀφορμὴν ὁ βασιλεὺς ὡφελείας · ἡ γὰρ τούτου σύζυγος , ᾗ Πλακίλλα ὄνομα , τῶν θείων αὐτὸν συνεχῶς ἀνεμίμνησκε νόμων . Οὐ γὰρ ἐπῆρεν αὐτὴν τῆς βασιλείας ἡ δυναστεία , ἀ λὰ τῆς εὐεργεσίας τὸ μέγεθος μεῖζον τὸ περὶ τὸν ὑεογέτην εἰργάζετο φίλτρον . Τῶν γὰρ λελωβημένων ἀδελφῶν καὶ τῶν ἄλλως τὸ σῶμα πεπηρωμένων παντοδαπὴν ἐποιεῖτο φροντίδα , αὐτουργὸς αὐτὴ γινομένη καὶ δι´ ἑαυτῆς ὁρέγουσα κύλικας καὶ τροφὰς παρατιθεῖσα . Τοὺς γὰρ ξενῶνας τῶν Ἐκκλησιῶν περινοστοῦσα ] Γ . ὅ ] τοὺς κλινοπετεῖς δι´ ἐαυτῆς ἐθεράπευσε · καὶ ὅσα οἰκετῶν καὶ θεραπαινίδων ἔργα νενόμισται , αὐτὴ ἐξεπλήρου . Καὶ τῷ ὀμόζυγι δὲ καὶ βασιλεῖ συνεχῶς ἐπέλεγεν · Ἀεί σε , ὤ ἁνερ , προσήκει λογίζεσθαι τίς μὲν ἦσθα , τίς δὲ γέγονας νῦν . Κυβέρνησον οὖν τὴν βασιλείαν ταύτην ἐννόμως , καὶ οὕτω θεραπεύσεις τὸν δεδωκότα . Ταύτην τὴν θαυμασίαν καὶ ὄντως ἀξιέπαινον βασίλισσαν συνέβη πρὸ τοῦ ἀνδρὸς ἀποβιῶναι . Μετά τινα δὲ χρόνον ὑπὸ τῶν συνεχῶν πολέμων βιαζόμενος ὁ βασιλεὺς εἰσφοράν τινα ξένην ταῖς πόλεσιν ἐπιτέθεικεν . Ἡ δὲ Ἀντιόχου πόλις τὸ καινὸν τέλος οὐκ ἤνεγκεν · ὁχῶν γὰρ ὁ δῆμος τοὺς εἰσπραττομένους τιμωρουμένους ἀρχὴν ἀταξίας ἐλάμβανε , καὶ τὴν χαλκῆν εἰκόνα τῆς πανευφήμου Πλακίλλης κατήνεγκέ τε καὶ πολὺ τῆς πόλεως ἔσυρε . Ταῦτα πυθόμενος ὁ βασιλεὺς καὶ λίαν χαλεπήνας τά τε τῆς πόλεως ἀφείλετο προνόμια καὶ τῇ γειτνιαζούσῃ πόλει , τὴν ἡγεμονίαν δέδωκεν · ἐζηλοτύπει γὰρ ἡ Λαοδίκεια τὴν Ἀντιόχειαν ἄνωθεν . Μετὰ δὲ ταῦτα καὶ ἐμπρήσειν ἠπείλει καὶ εἰς κώμην τὸ ἄστυ κατασκευάσαι . οἱ γε ἄρχοντες καί τινας ἀνεῖλον , παρ´ αὐτὸ συλλαβόντες τὸ τόλμημα , πρὶν γνῶναι τὸν βασιλέα τὴν τραγῳδίαν . Ταῦτα δὲ πάντα ὁ βασιλεὺς προσέταττε μὲν , οὐκ ἐγίνετο δὲ , τοῦ νόμου κωλύοντος ὃν Ἀμβρόσιος ; ὃ μέγας τεθῆναι παρῄνεσεν . Ἐπειδὴ δὲ ἀφίκοντο οἱ τὰς ἀπειλὰς ἐκείνας κουίδοντε . ἐν δέσι μὲν ἦσαν ἂπαντες τὰς ἀπειλὰς πεφρικότες , καὶ φυγῆ τὴν σωτηρίαν ἐπορίσαντο , οἱ δὲ ἐν τοῖς ὄρεσιν οἰκοῦντες τῆς ἀρετῆς ἀσκηταὶπολλοὶ δὲ ἦσαν οὗτοι καὶ ἄριστοι πολλὰς τὰς παραινέσεις καὶ παρακλήσεις τοῖς ἐκ τοῦ βασιλέως ἀποσταλεῖσι προσήνεγκαν . Ἀλλὰ καὶ Μακεδόνιος ὁ θειότατος , οὐδὲν μὲν τῶν κατὰ τὸν βίον ἐπιστάμενος , καὶ τῶν θείων δὲ λογίων πάμπαν ἄπειρος ὢν , ἐν δὲ ταῖς τῶν ὀρῶν κορυφαῖς διαιτώμενος καὶ νύκτα καὶ ἡμέραν τοῦ Θεοῦ δεόμενος , οὐ τοῦ βασιλέως τὴν ὀργὴν καταπλαγεὶς οὕτε τῶν σταλέντων τὴν ἐξουσίαν , ἐν μέσῳ τῷ ἄστει γενόμενος , τῆς χλαμύδος θατέρου τῶν ἀποσταλέντων λαβόμενος ἀποβῆναι τοῦ ἵππου κελεύει . Οἱ δὲ μικρὸν γερόντιον ἰδόντες , εὐτελῆ ῥάκια περιβεβλημένον , πρῶτα μὲν ἐχαλέπηναν · ἐπειδὴ οἱ τινες τὴν τοῦ ἀνδρὸς ἐδήλωσαν ἀρετὴν , ἀπέβησάν τε τῶν ἴππων καὶ τῶν ἐκείνου γονάτων ἐπιλαβόμενοι συγγνώμην ἐζήτουν . Ὁ δὲ τῆς θείας σοφίας ἐμφορηθεὶς τοιοῖσδε
Lemmas: ἔχω δέ και ἄλλος ἀφορμή ὁ βασιλεύς ὡφελεία · ὁ γάρ οὗτος σύζυγος , ὅς Πλακίλλα ὄνομα , ὁ θεῖον αὐτός συνεχῶς ἀναμιμνήσκω νόμος . οὖον γάρ ἐπαίρω αὐτός ὁ βασίλεια ὁ δυναστεία , ὅς λαός ὁ εὐεργεσία ὁ μέγεθος μείζων ὁ περί ὁ εὕω ἐργάζομαι φίλτρον . ὁ γάρ λωβάομαι ἀδελφός καί ὁ ἄλλως ὁ σῶμα πηρόω παντοδαπός ποιέω φροντίς , αὐτουργός αὐτός γίγνομαι καί δις ἑαυτοῦ ὀρέγω κύλιξ καί τροφή παρατίθημι . ὁ γάρ ξενών ὁ ἐκκλησία περινοστέω ] Γ . ὅς ] ὁ κλινοπετής δις ἑαυτοῦ θεραπεύω · καί ὅσος οἰκέτης καί θεραπαινίς ἔργον νομίζω , αὐτός ἐκπληρόω . καί ὁ ομοζυγις δέ καί βασιλεύς συνεχῶς ἐπιλέγω · ἀεί σύ , ὦ ἀνήρ , προσήκω λογίζομαι τίς μέν εἰμί , τίς δέ γίγνομαι νῦν . κυβερνάω οὖν ὁ βασίλειος οὗτος ἔννομος , καί οὗτος θεραπεύω ὁ δίδωμι . οὗτος ὁ θαυμάσιος καί εἰμί ἀξιέπαινος βασίλισσα συμβαίνω πρό ὁ ἀνήρ ἀποβιόω . Μετά τις δέ χρόνος ὑπό ὁ συνεχής Πολέμων βιάζομαι ὁ βασιλεύς εἰσφορά τις ξένος ὁ πόλις ἐπιτίθημι . ὁ δέ Ἀντίοχος πόλις ὁ καινός τέλος οὐ φέρω · ὀχέω γάρ ὁ δῆμος ὁ εἰσπράσσω τιμωρέω ἀρχή ἀταξία λαμβάνω , καί ὁ χάλκεος εἰκών ὁ πανευφημέω Πλακίλλης καταφέρω τε καί πολύς ὁ πόλις σύρω . οὗτος πυνθάνομαι ὁ βασιλεύς καί λίαν χαλεπαίνω ὁ τε ὁ πόλις ἀφαιρέω προνομία καί ὁ γειτνιάζω πόλις , ὁ ἡγεμονία δίδωμι · ζηλοτυπέω γάρ ὁ Λαοδίκεια ὁ Ἀντιόχεια ἄνωθεν . μετά δέ οὗτος καί ἐμπίμπρημι ἀπειλέω καί εἰς κώμη ὁ Ἄστυ κατασκευάζω . ὁ γε ἄρχω καί τις ἀναιρέω , παρ´ αὐτός συλλαμβάνω ὁ τόλμημα , πρίν γιγνώσκω ὁ βασιλεύς ὁ τραγῳδία . οὗτος δέ πᾶς ὁ βασιλεύς προστάσσω μέν , οὐ γίγνομαι δέ , ὁ νόμος κωλύω ὅς Ἀμβρόσιος ; ὅς μέγας τίθημι παραινέω . ἐπεί δέ ἀφικνέομαι ὁ ὁ ἀπειλή ἐκεῖνος κουοραω . ἐν δέσις μέν εἰμί ἀπάντομαι ὁ ἀπειλή φρίσσω , καί φυγή ὁ σωτηρία πορίζω , ὁ δέ ἐν ὁ ὄρος οἰκέω ὁ ἀρετή ασκηταιπολυς δέ εἰμί οὗτος καί ἀγαθός πολύς ὁ παραίνεσις καί παράκλησις ὁ ἐκ ὁ βασιλεύς ἀποστέλλω προσφέρω . ἀλλά καί Μακεδόνιος ὁ θεῖος , οὐδείς μέν ὁ κατά ὁ βίος ἐπίσταμαι , καί ὁ θεῖον δέ λόγιος πάμπαν ἤπειρος εἰμί , ἐν δέ ὁ ὁ ὄρος κορυφή διαιτάω καί νύξ καί ἡμέρα ὁ Θεός δήω , οὖον ὁ βασιλεύς ὁ ὀργή καταπλάσσω ἵημι ὁ στέλλω ὁ ἐξουσία , ἐν μέσος ὁ Ἄστυ γίγνομαι , ὁ χλαμύς θατέρου ὁ ἀποστέλλω λαμβάνω ἀποβαίνω ὁ ἵππος κελεύω . ὁ δέ μικρός γερόντιον ὁράω , εὐτελής ῥάκιον περιβάλλω , πρῶτος μέν χαλεπαίνω · ἐπεί ὁ τις ὁ ὁ ἀνήρ δηλόω ἀρετή , ἀποβαίνω τε ὁ ἵππος καί ὁ ἐκεῖνος γόνυ ἐπιλαμβάνω συγγνώμη ζητέω . ὁ δέ ὁ θεῖος σοφία ἐμφορέω τοιόσδε