georgius-cedrenus.compendium-historiarum 479
ἀλλά γε πρὸς τὴν τῶν δημοσίων πραγμάτωαν ἀντίληψιν ἀγρυπνότατος ἦν , ὡς μηδέν τι τῶν δεόνσων καὶ ὁνησιφόρων ἐᾶν ἀτημέλητον . Φασί γέ τοι μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον Νικηφόρον εἰπεῖν τὸν πατριάρχην ὡς ἡ πολιτεία Ῥωμαίων ἄρα , εἰ καὶ δυσσεβῆ , ἀλλά γε μέγαν προστάτην ἀπώλεσε . Πρὸς τῷ ἐπιμελῶς δὲ καὶ ἀγρύπνως τὰ δημόσια διοικεῖν , καὶ τοῖς ἀδικοῦσι λίαν ἐπαχθέστατος ἦν . ] Ἐξιόντι γοῦν ποτε τοῦ παλατίου τῷ βασιλεί προσψει τις ἐγκαλῶν ὡς τὸ αὐτοῦ γύναιον ἄρπαγείη ὑπό τινος τῶν συγκλητικῶν · « Ἐμοὶ δὲ , φησὶ , καὶ τῷ ἐπάρχῳ τῆς πόλεως περὶ τούτου ἐγκαλέσαντι οὐδεμία ἐπηκολούθησεν ἐκδίκησις . » Ὁ γουν βασιλεὺς τὸν τοῦ ἀνδρὸς λόγον ἐνωτισθείς εὐθέως Κπροσέταξεν ὡς παρασταίη ἐπανιόντι αὐτῷ εἰς πρόσωπον ὁ ἐγκαλούμενος συγκλητικός . Ἡ δὲ καὶ ἐπαναζευγνύντος τοῦ βασιλέως παρέστησαν ἐνώπιον αὐτοῦ ὅ τε παθὼν καὶ τὴν ἐκδίκησιν ἐκζητῶν καὶ ὁ τὸ ἐξάγιστον δράσας ἔργον καὶ αὐτὸς ὁ ἔπαρχος , καὶ τοῦ βασιλέως κελεύσαντος λέγειν τῷ δεομένῳ ἃ πεπόνθει , ὁ μὲν διεξήει τὰ ἀπ´ ἀρχῆς ἄχρι τέλους , ὁ δ´ ἔνοχος τῷ ἐγκλήματι , ἐπειδὴ μὴ οἷός τε ἦν τοὺς ἐλέγχους διαδιδράσκειν ταῖς ἀποδείξεσι πάντοθεν συνειλημμένος , ὡμολόγησε τὸ ἀνοσιούργημα . Ἐρομένου δὲ τοῦ βασιλέως καὶ τὸν ἔπαρχον διὰ τί μὴ πρέπουσαν ἐπενέγκοι τῷ ἁτοπήματι τὴν ἐκδίκησιν , ἐπεὶ καὶ οὗτος ἐνεὸς ἐγεγόνει πρὸς τὴν ἀπολογίαν , τοῦτον μὲν μετέστησε τῆς ἀρχῆς , τὸν δὲ μοιχὸν ταῖς τοῦ νόμου παραδέδωκε τιμωρίαις . Ἐχρημάτιζε δὲ τὰ πλείω καὶ ἐν τῷ Λαυσιακῷ καθήμενος τρικλίνῳ , προεβάλλετό τε στρατηγοὺς καὶ στρατιώτας καὶ ἄρχοντας τῶν ἀξιολογωτάτων καὶ ἀδωροτάτων , χρημάτων ὑπερόπτης λν καὶ αὐτὸς ἀκριβέστατος . Ἐφιλοτιμεῖτο δὲ καὶ περὶ τὴν ἑαυτοῦ φωνὴν , εὔρυθμός τις εἶναι βουλόμενος , εἰ καὶ μὴ τὴν φύσιν συνάδουσαν εἶχεν · ἄῤῥυθμος γὰρ ἦν καὶ πρὸς τὰ ἐν ἁρμονίᾳ μέλη ἀνεπιτήδειος . εἴωθε · γὰρ κἀν ταῖς ψαλμωδίαις ἐξάρχειν τῶν αἴνων , καὶ μᾶλλον ὅτε ἐν τῇ τοῦ Χριστοῦ Γεννήσει οἱ τῆς ἐορτῆς κανόνες ἐψάλλοντο · ἐξῆρχε γὰρ τῶν ᾠδῶν τορωτέρᾳ καὶ ἀγρίᾳ φωνῇ , καὶ ὅτε τὴς ζʹ ᾠδῆς κατήρχετο τοῦ εἰρμοῦ τοῦ λέγοντος · « Τῷ παντάνακτος ἐξεφαύλισαν πόθῳ . » ᾯ δὴ καὶ γέλωτα ὡφλίσκανε παρὰ τοῖς ἀκούουσι , τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον ἐκφαυλίσας καὶ τῇ τῶν δαιμόνων μερίδι προσθέμενος διὰ τῆς τῶν πανσέπτων εἰκόνων ἀρνήσεως . Καὶ τὰ μὲν τοῦ βασιλέως ἐν τούτοις . Μιχαὴλ δὲ ὁ ἐ λωρίου λεὶ τοιο ἔμπροσόσν εντεινόιιενος , ἐπὶ τὸ μεῖζον προβαίνων , διαβολὴν ἔσχε καθοσιώσεως · ὃς ταύτην εἰ καὶ δυσχερῶς , ὄμως ἀποσεισάμενος ἐκπέμπεται παρὰ βασιλέως σακτικὰ διδάσκειν τὸν ὑπὸ χεῖρα λαόν . Ἦν δὲ ὁ Μιχαήλ οὐ ταῖς ἄλλαις πάσαις κακίαις ἐπιῤῥεπὴς μόνον , ἀλλ´ ἐνόσει καὶ γλώσσης ἀκολασίαν , καὶ τα
Lemmas: ἀλλά γε πρός ὁ ὁ δημόσιος πράγμα ἀντίληψις ἄγρυπνος εἰμί , ὡς μηδείς τίς ὁ δένω καί ονησιφορος ἐάω ἀτημέλητος . φημί γε ὅς μετά ὁ ἐκεῖνος θάνατος Νικηφόρος εἶπον ὁ πατριάρχης ὡς ὁ πολιτεία Ῥωμαῖος ἄρα , εἰμί καί δυσσεβής , ἀλλά γε μέγας προστάτης ἀπόλλυμι . πρός ὁ ἐπιμελής δέ καί ἄγρυπνος ὁ δημόσιος διοικέω , καί ὁ ἀδικέω λίαν ἐπαχθής εἰμί . ] ἔξειμι γοῦν ποτός ὁ Παλάτιον ὁ βασιλεύς προσψει τις ἐγκαλέω ὡς ὁ αὐτός γύναιον ἁρπάζω ὑπό τις ὁ συγκλητικός · « ἐμός δέ , φημί , καί ὁ ἔπαρχος ὁ πόλις περί οὗτος ἐγκαλέω οὐδείς ἐπακολουθέω ἐκδίκησις . » ὁ γοῦν βασιλεύς ὁ ὁ ἀνήρ λόγος ἐνωτίζω εὐθύς Κπροσέταξεν ὡς παρίστημι ἐπανέρχομαι αὐτός εἰς πρόσωπον ὁ ἐγκαλέω συγκλητικός . ὁ δέ καί ἐπαναζεύγνυμι ὁ βασιλεύς παρίστημι ἐνώπιος αὐτός ὅς τε πάσχω καί ὁ ἐκδίκησις ἐκζητέω καί ὁ ὁ ἐξάγιστος δράω ἔργον καί αὐτός ὁ ἔπαρχος , καί ὁ βασιλεύς κελεύω λέγω ὁ δήω ὁ πάσχω , ὁ μέν διέξειμι ὁ ἀπ´ ἀρχή ἄχρι τέλος , ὁ δδʹ ἔνοχος ὁ ἔγκλημα , ἐπεί μή οἷος τε εἰμί ὁ ἔλεγχος διαδιδράσκω ὁ ἀπόδειξις πάντοθεν συλλαμβάνω , ὁμολογέω ὁ ἀνοσιούργημα . ἔρομαι δέ ὁ βασιλεύς καί ὁ ἔπαρχος διά τίς μή πρέπω ἐπιφέρω ὁ ἁτόπημα ὁ ἐκδίκησις , ἐπεί καί οὗτος ἐνεός γίγνομαι πρός ὁ ἀπολογία , οὗτος μέν μεθίστημι ὁ ἀρχή , ὁ δέ μοιχός ὁ ὁ νόμος παραδίδωμι τιμωρία . χρηματίζω δέ ὁ πλείων καί ἐν ὁ λαυσιακεω κάθημαι τρίκλινος , προβάλλω τε στρατηγός καί στρατιώτης καί ἄρχω ὁ ἀξιόλογος καί ἄδωρος , χρῆμα ὑπερόπτης λ καί αὐτός ἀκριβής . φιλοτιμέομαι δέ καί περί ὁ ἑαυτοῦ φωνή , εὔρυθμος τις εἰμί βούλομαι , εἰμί καί μή ὁ φύσις συνᾴδω ἔχω · ἄρρυθμος γάρ εἰμί καί πρός ὁ ἐν ἁρμονία μέλος ἀνεπιτήδειος . εἴωθα · γάρ ἐν ὁ ψαλμῳδία ἐξάρχω ὁ αἶνος , καί μᾶλλον ὅτε ἐν ὁ ὁ Χριστός γεννάω ὁ ὁ ἑορτή κανών ψάλλω · ἐξάρχω γάρ ὁ ᾠδή τόρος καί ἄγριος φωνή , καί ὅτε σής γῆ ᾠδή κατέρχομαι ὁ ειρμός ὁ λέγω · « ὁ παντάναξ ἐκφαυλίζω πόθος . » ὧ δή καί γέλως ὀφλισκάνω παρά ὁ ἀκούω , ὁ ὁ Θεός φόβος ἐκφαυλίζω καί ὁ ὁ δαίμων μερίς προστίθημι διά ὁ ὁ πάνσεπτος εἰκών ἄρνησις . καί ὁ μέν ὁ βασιλεύς ἐν οὗτος . Μιχαήλ δέ ὁ εἰ λωρίον λείν ὅς ἔμπροσόσν εντεινοιιεις , ἐπί ὁ μείζων προβαίνω , διαβολή ἔχω καθοσίωσις · ὅς οὗτος εἰμί καί δυσχερῶς , ὅμως ἀποσείω ἐκπέμπω παρά βασιλεύς σακτικὰ διδάσκω ὁ ὑπό χείρ λαός . ἦς δέ ὁ Μιχαήλ οὖον ὁ ἄλλος πᾶς κακία ἐπιρρεπής μόνος , ἀλ νοσέω καί γλῶσσα ἀκολασία , καί ὁ