georgius-cedrenus.compendium-historiarum 461
ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος . Καὶ διῆλθεν ἡ φλὸξ ἕως τοῦ μιλίου καὶ τοῦ κοιαιστωρείου πανταχόσε ἐπινεμομένη , ἕως οὗ πάντα κατέκαυσεν . Ὁδὲ βασιλεὺς ἐξῆλθε κατὰ Βουλγάρων , καὶ τούτους νικήσας ὑπέστρεψεν . Ὡσαύτως καὶ ἐν Ταρσῷ μετὰ στρατοῦ πολλοῦ ἀπῆλθε κατὰ Ἀράβων . καὶ αἰχμαλωτίσας πολλοὺς ὑπέστρεψε . Παρακληθεὶς δὲ ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τῆς ἰδίας μητρὸς καὶ πολλῶν τῶν ἐν τέλει αὖθις ἀναγορεύει αὐτὴν , καὶ εὐφημεῖσθαι ὡς ἐξ ἀρχῆς διεκελεύσατο . Πάντων δὲ πειθαρχούντων μόνοι οἱ Ἀρμενιακοὶ στασιάζουσι , καὶ ἐπιζητοῦσιν Ἀλέξιον τὸν Μωσηλέ . Τοῦτον οὗν καὶ διὰ ταύτην τὴν ζήτησιν , καὶ διὰ τὸ λέγειν τινάς ὡς μέλλει βασιλεύειν , δείρας καὶ κουρεύσας ἐφυλάκισε . Τῷ β ἔτει ἐπιστρατεύει κατὰ Βουλγάρων , καὶ συναντήσας Καρδάμῃ τῷ κυρίῳ Βουλγάρων , πλῆθος λαοῦ καὶ ἀρχόντων ἀποβαλὼν καὶ τὴν κόρτην καὶ πᾶσαν τὴν ὑπουργίαν καὶ τοὺς ἵππους , μόλις αὐτὸς διαφυγὼν εἰσῆλθεν ἐν τῇ πόλει . Τῶ δ´ αὐτῷ μηνὶ ἐκ συκοφαντίας τινῶν ἐξελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ Ἀγίῳ Μάμαντι ἐκτυφλοῖ Νικηφόρον καὶ Χριστοφόρον τοὺς θείους αὐτοῦ , υἱοὺς Κωνσταντίνου τοῦ πάππου αὐτοῦ . Χριστοφόρον δὲ ἄλλον καὶ Νικήταν , Ἄνθιμον καὶ Εὐδόκιμον ἐγλωσσοκόπησε , καὶ Ἀλέξιον τὸν Μωσηλὲ ἐτύφλωσεν . Ἀλλʹ οὐκ εἰς μακρὰν ἡ τοῦ Θεοῦ δίκη ἀνεκδικήτους αὐτοὺς εἴασε · μετὰ γὰρ εʹἕτη τῷ αὐτῷ μηνὶ καὶ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τυφλοῦται ὁ αὐτὸς Κωνσταντῖνος . Ὑποτάξας δὲ καὶ τοὺς Ἀρμενιακοὺς πολέμῳ , τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν ἐποινάλισεν , ἐπιγράψας εἰς τὸ πρόσωπον αὐτῶν μέλανι κεντητῷ · « Ἀρμενιακὸς ἐπίβουλος · » οὓς καὶ ἐξώρισεν ἔν τε Σικελίᾳ καὶ ταῖς λοιπαῖς νήσοις . Μισήσας δὲ ὁ βασιλεὺς τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα Μαρῖναν ὑποβολῇ τῆς ἑαυτοῦ μητρὸς , ἐφιεμένης τῆς ἀρχῆς , πρὸς τὸ μισηθῆναι αὐτὸνχε γὰρ ὁ βασιλεὺς πονηρὰς ὑπολήψεις κατὰ τῆς Μαρίνης ] πείθει αὐτὴν γενέσθαι μοναχήν . Ἔστεψε δὲ Θεοδότην κουβικουλαρίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ , ᾖ καὶ ἐμνηστεύθη παρανόμως . Ἐπὶ τούτοις τοῦ πατριάρχου Ταρασίου ἀντιπίπτοντος δηλοῖ αὐτῷ Κωνσταντῖνος · « Εἰ μὴ τοῦτο γένηται , τοὺς ναοὺς τῶν εἰδώλων ἀνοίγω . » Ὅθεν ὁ πατριάρχης φοβηθεὶς εἴασεν αὐτὸν , εἰπὼν πρὸς πολλοὺς ὅτι οὐ καταλύσει τὸν βίον εἰρηνικῶς . [ Β . Α ] Καὶ ἐποίησε τὸν γάμον αὐτοῦ ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ παλατίῳ του Ἀγίου Μάμαντος ἡμέρας δʹ . Ἀπέσχισαν δὲ τοῦ πατριάρχου τῆς κοινωνίας ὁ τοῦ Στουδίου ἡγούμενος καὶ λοιποὶ διὰ τὸν παράνομον γάμον τοῦ βασιλέως . Εἰς οὓς καὶ πολλὰς θλίψεις εἰργάζετο ὁ βασισιλεύς · ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ ὑπερησπίζετο αὐτῶν Τῷ ϛʹ ἔτει Καρδάμης ὁ κύριος Βουλγάρων ἔγραψε τῶ βασιλεῖ · « Ἡ τέλεσόν μοι πάκτα , ἢ ἔρχομαι ἕως τῆς Χρυσῆς πόρτης . » Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀπέστειλεν
Lemmas: ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος . καί διέρχομαι ὁ φλόξ ἠώς ὁ μίλιον καί ὁ κοιαιστωρείου πανταχόσε ἐπινέμω , ἠώς ὅς πᾶς κατακαίω . ὁδός βασιλεύς ἐξέρχομαι κατά Βουλγάρα , καί οὗτος νικάω ὑποστρέφω . ὡσαύτως καί ἐν Ταρσός μετά στρατός πολύς ἀπέρχομαι κατά Ἄραψ . καί αἰχμαλωτίζω πολύς ὑποστρέφω . παρακλάομαι δέ ὁ βασιλεύς ὑπό ὁ ἴδιος μήτηρ καί πολύς ὁ ἐν τέλος αὖθις ἀναγορεύω αὐτός , καί εὐφημέω ὡς ἐκ ἀρχή διακελεύομαι . Πάντων δέ πειθαρχέω μόνος ὁ αρμενιακός στασιάζω , καί ἐπιζητέω Ἀλέξιος ὁ Μωσηλέ . οὗτος ἐν καί διά οὗτος ὁ ζήτησις , καί διά ὁ λέγω τις ὡς μέλλω βασιλεύω , δέρω καί κουρεύω φυλακίζω . ὁ Β ἔτος ἐπιστρατεύω κατά Βουλγάρα , καί συναντάω Καρδάμη ὁ κύριος Βουλγάρα , πλῆθος λαός καί ἄρχω ἀποβάλλω καί ὁ κόρτη καί πᾶς ὁ ὑπουργία καί ὁ ἵππος , μόλις αὐτός διαφεύγω εἰσέρχομαι ἐν ὁ πόλις . ὁ δδʹ αὐτός μείς ἐκ συκοφαντία τις ἐξέρχομαι ὁ βασιλεύς ἐν ὁ Ἅγιος μάντις ἐκτυφλόω Νικηφόρος καί Χριστόφορος ὁ θεῖος αὐτός , υἱός Κωνσταντῖνος ὁ πάππος αὐτός . Χριστόφορος δέ ἄλλος καί Νικήτας , Ἄνθιμος καί Εὐδόκιμος γλωσσοκοπέω , καί Ἀλέξιος ὁ Μωσηλὲ τυφλόω . ἀλλά οὐ εἰς μακράν ὁ ὁ Θεός δίκη ἀνεκδίκητος αὐτός ἐάω · μετά γάρ εʹἕτη ὁ αὐτός μείς καί ὁ αὐτός ἡμέρα τυφλόω ὁ αὐτός Κωνσταντῖνος . ὑποτάσσω δέ καί ὁ αρμενιακός πόλεμος , ὁ ἄρχω αὐτός ποιναλίζω , ἐπιγράφω εἰς ὁ πρόσωπον αὐτός μέλας κεντητός · « Ἀρμενιακός ἐπίβουλος · » ὅς καί ἐξορίζω ἐν τε Σικελία καί ὁ λοιπός νῆσος . μισέω δέ ὁ βασιλεύς ὁ ἑαυτοῦ γυνή Μαρῖνα ὑποβολή ὁ ἑαυτοῦ μήτηρ , ἐφίημι ὁ ἀρχή , πρός ὁ μισέω αὐτὸνχε γάρ ὁ βασιλεύς πονηρός ὑπόληψις κατά ὁ Μαρίνης ] πείθω αὐτός γίγνομαι μοναχός . στέφω δέ Θεοδότη κουβικουλαρία ὁ μήτηρ αὐτός , εἰμί καί μνηστεύω παρανόμως . ἐπί οὗτος ὁ πατριάρχης Ταρασίου ἀντιπίπτω δηλόω αὐτός Κωνσταντῖνος · « εἰμί μή οὗτος γίγνομαι , ὁ ναός ὁ εἴδωλον ἀνοίγω . » ὅθεν ὁ πατριάρχης φοβέω ἐάω αὐτός , εἶπον πρός πολύς ὅτι οὖον καταλύω ὁ βίος εἰρηνικός . [ Β . Α ] καί ποιέω ὁ γάμος αὐτός ὁ βασιλεύς ἐν ὁ Παλάτιον ὁ Ἀγίας Μάμαντος ἡμέρα δέ . αποσχίζω δέ ὁ πατριάρχης ὁ κοινωνία ὁ ὁ στουδιον ἡγέομαι καί λοιπός διά ὁ παράνομος γάμος ὁ βασιλεύς . εἰς ὅς καί πολύς θλῖψις ἐργάζομαι ὁ βασισιλαας · ὁ δέ μήτηρ αὐτός ὑπερασπίζω αὐτός ὁ ϛυʹ ἔτος Καρδάμης ὁ κύριος Βουλγάρα γράφω ὁ βασιλεύς · « ὁ τελέω ἐγώ πάκτον , ἢ ἔρχομαι ἠώς ὁ Χρυσῆς Πόρτης . » ὁ δέ βασιλεύς ἀποστέλλω