georgius-cedrenus.compendium-historiarum 101
εἰς χεῖρας Κυρίου , ὅτι πολλοὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ . Εἰς δὲ χεῖρας ἀνθρώπων οὐ μὴ ἐμπέσω . Καὶ ἐξελέξατο Δαβὶδ τὸν θάνατον . Καὶ ἡμέρα θέρους πυρῶν , καὶ ἔδωκε Κύριος θάνατον ἐν Ἰσραὴλ ἀπὸ πρωΐθεν ἕως ἀρίστου , καὶ ἀπέθανον ἐκ τοῦ λαοῦ χιλιάδες ἑβδομήκοντα . Καὶ ἐξέτεινεν ὁ ἄγγελος Θεοῦ τὴν χεῖρα αὑτοῦ εἰς Ἰερουσαλὴμ τοῦ διαφθεῖραι ἐν αὐτῇ . Καὶ εἶπεν Δαβὶδ πρὸς τὸν Θεόν · Ἰδοὺ ἐγὼ ἡμάρ τηκα , καὶ ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ κακοποιήσας , καὶ τὰ πρόβατα τί ἐποίησαν ; γενέσθω δὲ ἡ χείρ σου ἐν ἐμοὶ , Κύριε , καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός μου . Καὶ παρακληθεὶς ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν ἄγγελον · Ἄνες τὴν χεῖρά σου . Καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Δαβὶδ θυσιαστήριον , καὶ ἀνήγαγεν εὐθὺς ὁλοκαυτώσεις , . Καὶ ἐπήκουσεν αὐτοῦ Κύριος , καὶ συνεσχέθη ἡ θραῦσις τοῦ λαοῦ . » [ Ρ . ΘΕ ] Ταῦτα δὲ , φησὶ Θεοδώρητος , οὐκ ἀπεικὸς συμβέβηκεν , ἀλλ´ οἰκείας παρανομίας ἔτισε δίκας ὁ λαὸς διὰ προφάσεως · καταλιπὼν γὰρ τὸν εὐσεβῆ καὶ θεῖον βασιλέα τυράννῳ καὶ πατραλοίᾳ παιδὶ συνεστράτευσεν . Οὕτω δὲ καὶ διὰ τὴν τοῦ Σαοὺλ εἰς τοὺς Γαβαωνίτας ἀναίρεσιν ἐπαιδεύθησαν διὰ λιμοῦ μετὰ τὴν ἐκείνου τε λευτήν . Ὁ μὲν γὰρ λαὸς ἅπας καὶ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ πεποίηκε τὰς πρὸς τοὺς Γαβαωνίτας συνθήκας , ἐκοινώνησε δὲ τῶν ὅρκων καὶ Ἐλεάζαρ ὁ ἀρχιερεύς , Ἔδει τοίνυν τοὺς ἀπογόνους τῶν ὀμωμοκότων μὴ παραβῆναι τὸν ὅρκον . Φησὶ γὰρ πρὸς αὐτοὺς Ἰησοῦς μετὰ τὴν φανέρωσιν τῆς πανουργίας αὐτῶν · « Καὶνῦν ἐπικατάρατοι ἐστέ . Οὐ μὴ ἐκλείψῃ ἐξ ὑμῶν δοῦλος , οὐδὲ ξυλοκόπος καὶ ὑδροφόρος ἐμοὶ καὶ τῷ Θεῷ μου Διὰ τοῦτο ἐγένοντο ξυλοκόποι καὶ ὑδροφόροι τῷ θυσιαστηρίῳ τοῦ Θεοῦ καὶ πάσῃ τῇ συναγωγῇ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης . » Ἐπεὶ οὖν ταῦτα παρελογίσαντο , διὰ τοῦτο καὶ μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν ὑπέστησαν τὴν διὰ τοῦ λιμοῦ παιδείαν . Διδάσκει γοῦν ἡμᾶς ὁ λόγος μὴ παραβαίνειν τὰς μεθ´ ὅρκων συνθήκας ἐπὶ Θεοῦ γινομένας , κἂν εἰς ἄλλων ὡφέλειαν ἡ παράβασις γίνηται . ἀγνοῶν δὲ τὴν αἰτίαν ὁ Δαβὶδ τῆς θεηλάτου πληγῆς τοῦ λιμοῦ τὸν Θεὸν ἀνηρώτα . Καὶ μαθὼν ὡς ἕνεκα τῆς τῶν Γαβαωνιτῶν ἀδίκου ἀναιρέσεως εὐθύνας εἰσπράττονται , αὐτοῖς ἐκείνοις ἐχρήσατο κριταῖς τοῖσἠδικημένοις , λέγων·«Τί ποιήσω ὑμῖν , καὶ ἐν τίνι ἐξιλάσομαι ; » Καί φασιν · « Οὐκ ἔστιν ἡμῖς , ἀργύριον οὐδὲ χρυσίον μετὰ Σαοὺλ , καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν θανατῶσαι ἄνδρα ἐκ παντὸς Ἰσραήλ · ἀλλ´ ὁ ἀνὴρ ὁ διώξας καὶ συντελέσας ἡμᾶς , ὥσπερ ἐλογίσατο ἡμᾶς ἐξολοθρεῦσαι , ἀφανίσωμεν αὐτὸν τοῦ μὴ ἀντικαθίστασθαι παντὶ ὁρίῳ Ἰσραήλ . Καὶ δοθήτωσαν ἡμῖν ἄνδρες ἑπτὰ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ , καὶ ἐξιλασόμεθα ἐν αὐτοῖς Κυρίῳ ἐν τῷ βουνῷ Σαούλ . » Ἐν ἐκείνῳ τοίνυν τῷ χωρίῳ ἀνεσκολόπισαν τοὺς ἄνδρας , ἐν ᾧ τὰς παρανόμους ἐτόλμησεν ἐκεῖνο , μιαιφονίας . Οὗτοι δὲ ἦσαν τοῦ Σαοὺλ δύο μὲν υἱοὶ νόθοι , πέντε δὲ τῶν ὑστέρων υἱῶν αὐτοῦ . Τῆς οὖν τιμωρίας γεγενημένης ἵλεως ὁ Δεσπότης ἐγένετο , καὶ ἡ γῆ τὸν ἐξ ἔθους ἔδωκε καρπό . Ἐγένετο δὲ μετὰ ταῦτα , καὶ ἐν καιρῷ δείλης ἀνέστη Δαβὶδ ἀπὸ τῆς κοίτης αὐτοῦ , καὶ περιεπάτει ἐπὶ τοῦ δώματος τοῦ οἴκου τῶν βασιλέων , καὶ εἶδε γυναῖκα λουομένην ἀπὸ τοῦ δώματος , καὶ ἡ γυνὴ καλὴ τῇ ὄψει σφόδρα . Καὶ ἰδὼν τὸ γύναιον λουόμενον οὐκ ἔφυγε τὴν θέαν ὡς ὀλεθρίαν , ἀλλὰ καταθελχθεὶς τῷ τῆς ὥρας δελέατι τὸ τῆς ἁμαρτίας κατι ἔπιεν ἄγκιστρον . Καὶ ἐτέρου τάχα πάθους χείρονος ,
Lemmas: εἰς χείρ κύριος , ὅτι πολύς ὁ οἰκτιρμός αὐτός . εἰς δέ χείρ ἄνθρωπος οὖον μή ἐμπίπτω . καί ἐκλέγω Δαυίδ ὁ θάνατος . καί ἡμέρα θέρος πυρά , καί δίδωμι Κύριος θάνατος ἐν Ἰσραήλ ἀπό πρωΐθεν ἠώς ἀγαθός , καί ἀποθνῄσκω ἐκ ὁ λαός χιλιάς ἑβδομήκοντα . καί ἐκτείνω ὁ ἄγγελος Θεός ὁ χείρ αὐτός εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ διαφθείρω ἐν αὐτός . καί εἶπον Δαυίδ πρός ὁ Θεός · ἰδέ ἐγώ ἦμαρ Τήκα , καί ἐγώ εἰμί ὁ ποιμήν ὁ κακοποιέω , καί ὁ πρόβατον τίς ποιέω ; γίγνομαι δέ ὁ χείρ σύ ἐν ἐγώ , κύριος , καί ἐν ὁ οἶκος ὁ πατήρ ἐγώ . καί παρακλάομαι ὁ Κύριος εἶπον πρός ὁ ἄγγελος · Ἄνες ὁ χείρ σύ . καί οἰκοδομέω ἐκεῖ Δαυίδ θυσιαστήριον , καί ἀνάγω εὐθύς ὁλοκαύτωσις , . καί ἐπακούω αὐτός Κύριος , καί συνέχω ὁ θραῦσις ὁ λαός . » [ Ρ . ΘΕ ] οὗτος δέ , φημί Θεοδώρητος , οὐ ἀπεοικώς συμβαίνω , ἀλ οἰκεῖος παρανομία τίνω δίκη ὁ λαός διά πρόφασις · καταλείπω γάρ ὁ εὐσεβής καί θέω βασιλεύς τύραννος καί πατραλοίας παῖς συστρατεύω . οὕτως δέ καί διά ὁ ὁ Σαῦλος εἰς ὁ Γαβαωνίτης ἀναίρεσις παιδεύω διά λιμός μετά ὁ ἐκεῖνος τε λευος . ὁ μέν γάρ λαός ἅπας καί Ἰησοῦς ὁ ὁ Ναυῆ ποιέω ὁ πρός ὁ Γαβαωνίτης συνθήκη , κοινωνέω δέ ὁ Ὅρκος καί Ἐλεάζαρ ὁ ἀρχιερεύς , δέω τοίνυν ὁ ἀπόγονος ὁ ὄμνυμι μή παραβαίνω ὁ Ὅρκος . φημί γάρ πρός αὐτός Ἰησοῦς μετά ὁ φανέρωσις ὁ πανουργία αὐτός · « καίνυμι ἐπικατάρατος εἰμί . οὖον μή ἐκλείπω ἐκ σύ δοῦλος , οὐδέ ξυλοκόπος καί ὑδροφόρος ἐγώ καί ὁ Θεός ἐγώ Ζεύς οὗτος γίγνομαι ξυλοκόπος καί ὑδροφόρος ὁ θυσιαστήριον ὁ Θεός καί πᾶς ὁ συναγωγή ἠώς ὁ ἡμέρα οὗτος . » ἐπεί οὖν οὗτος παραλογίζομαι , διά οὗτος καί μετά ὁ ἐκεῖνος τελευτή ὑφίστημι ὁ διά ὁ λιμός παιδεία . διδάσκω γοῦν ἐγώ ὁ λόγος μή παραβαίνω ὁ μεθ´ Ὅρκος συνθήκη ἐπί Θεός γίγνομαι , κἀν εἰς ἄλλος ὠφέλεια ὁ παράβασις γίγνομαι . ἀγνοέω δέ ὁ αἴτιος ὁ Δαυίδ ὁ θεήλατος πληγή ὁ λιμός ὁ θεός ἀνερωτάω . καί μανθάνω ὡς ἕνεκα ὁ ὁ Γαβαωνίτης ἄδικος ἀναίρεσις εὐθύνω εἰσπράσσω , αὐτός ἐκεῖνος χράω κριτής τοῖσἠδικημένοις , λέγων·«Τί ποιέω σύ , καί ἐν τίς ἐξιλάσκομαι ; » καί φημί · « οὐ εἰμί ἡμεῖς , ἀργύριον οὐδέ χρυσίον μετά Σαῦλος , καί οὐ εἰμί ἐγώ θανατόω ἀνήρ ἐκ πᾶς Ἰσραήλ · ἀλ ὁ ἀνήρ ὁ διώκω καί συντελέω ἐγώ , ὥσπερ λογίζομαι ἐγώ ἐξολοθρεύω , ἀφανίζω αὐτός ὁ μή ἀντικαθίστημι πᾶς ὅριον Ἰσραήλ . καί δίδωμι ἐγώ ἀνήρ ἑπτά ἐκ ὁ υἱός αὐτός , καί ἐξιλάσκω ἐν αὐτός κύριος ἐν ὁ βουνός Σαῦλος . » ἐν ἐκεῖνος τοίνυν ὁ χωρίον ἀνασκολοπίζω ὁ ἀνήρ , ἐν ὅς ὁ παράνομος τολμάω ἐκεῖνος , μιαιφονία . οὗτος δέ εἰμί ὁ Σαῦλος δύο μέν υἱός νόθος , πέντε δέ ὁ ὕστερος υἱός αὐτός . ὁ οὖν τιμωρία γίγνομαι ἵλαος ὁ Δεσπότης γίγνομαι , καί ὁ γῆ ὁ ἐκ ἔθος δίδωμι καρπός . γίγνομαι δέ μετά οὗτος , καί ἐν καιρός δείλη ἀνίστημι Δαυίδ ἀπό ὁ κοίτη αὐτός , καί περιπατέω ἐπί ὁ δῶμα ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς , καί ὁράω γυνή λούω ἀπό ὁ δῶμα , καί ὁ γυνή κάλως ὁ ὁράω σφόδρα . καί εἶδον ὁ γύναιον λούω οὐ φεύγω ὁ θέα ὡς ὀλέθριος , ἀλλά καταθέλγω ὁ ὁ ὥρα δέλεαρ ὁ ὁ ἁμαρτία κάτι πίνω ἄγκιστρον . καί ἔτερον τάχα πάθος χείρων ,