georgius-cedrenus.compendium-historiarum 324
ἐκ τοῦ θρόνου τῆς ἐπισκοπῆς αὐτοῦ παρανόμως τε καὶ ἀκρίτως , συνδιώξας αὐτῷ καὶ τὸν Χριστόν . Ἡ δὲ νέα Δαλιλᾶ Εὐδοξία , κατὰ μικρὸν τῷ ξυρῷ τῆς ἀπάτης ξυρήσασά σε , κατάραν ἐπήγαγεν ἑαυτῇ καὶ μῖσος , ἔνδικόν τε καὶ ἀνεξάλειπτον δεσμεύσασα φορτίον ἁμαρτημάτων δυσβάστακτον , καὶ προσθεῖσα τοῖς πρώην αὐτῆς δεινοῖς καὶ πολλοῖς ἁμαρτήμασιν . Ὁ δὲ μέγας Ἰσίδωρος πρός τινα γράφων οὕτως φησίν · ἔρωτας τὴν περὶ τὸν θεσπέσιον Ἰωάννην τραγῳδίαν , ἀλλὰ φράσαι ταύτην ἀπορῶ · νικᾷ γὰρ τὸν νοῦν ἡ μέθη τοῦ πράγματος . Μικρὰ δὲ μάνθανε , ἄπερ ἡ Αἴγυπτος ἠγνόησε , Μωϋσέαμὲν παραιτουμένη , τὸν δὲ Φαραὼ οἰκειουμένη , τοὺς ταπεινοὺς μαστίζουσα καὶ τοὺς κοπουμένους θλίβουσα , πόλεις οἰκοδομοῦσα καὶ τοὺς μισθοὺς ἀποστεροῦσα . Καὶ μέχρι νῦν τούτοις ἐμμελετῶσα , τὸν χρυσομανῆ καὶ χρυσολάτρην προβαλομένη Θεόφιλον τέσσαρσι συνεργοῖς καὶ συναποστάταις ὁχυρωθέντα , τὸν ὄντως θεοφιλῆ καὶ θεολόγον κατεπολέμησεν ἄνθρωπον , τὴν περὶ τὸν ἐμὸν ὁμώνυμον ἀπέχθειαν καὶ ἕυσμένειαν ὁρμητήριον τῆς οἰκείας εὐρηκότα σκληρότητος . Ἀλλ´ ὁ μὲν οἷκος Δαβὶδ κραταιοῦται καὶ τοορεύεται , ὁ δὲ οἶκος Σαοὺλ ἀσθενεῖ καὶ καταιοχύνεται καὶ συμποδίζεται , καθὼς ὁρᾶς , εἰ καὶ τῆς ζάλῃς ὑπεξῆλθεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ στεφανίτης καὶ νικηφόρος , καὶ πρὸς τὴν ἄνω γαλήνην μετεχώρησεν . Ὑποστρέφοντος δὲ Ἐπιφανίου ἐν Κύπρῳ , καὶ τὴν ἑαυτοῦ τελευτὴν παρὰ Θεοῦ μεμαθηκότος πλησιάζουσαν , λέγεται εἰρηκέναι τοῖς αὐτὸν παραπέμπουσι · Σπεύδω ἐγὼ , σπεύδω , ἀφίημι δὲ [ Ρ . ὅβῶ ] ὑμῖν τὰ βασίλεια , τὴν πόλιν καὶ τὴν ὑπόκρισιν . Ὃς γε καὶ Ἱωάννου τὴν ἐν ἐξορίᾳ τελευτὴν καὶ νίκην ἐδήλωσεν , καὶ Ἰωάννης ὁμοίως Ἐπιφανίῳ τὴν ἐν τῶ πλοίῳ κοίμησιν , ἐκ θείας ἐπιπνοίας ταῦτα προμυηθέντεσοἱ μακάριοι , ἵνα μή τις ἔχθραν ἔχειν αὐτοὺς κατ´ ἀλλήλων ὑποτοπάσειεν . Οὐ γὰρ ἂν οἱ τοιοῦτοι θεηγόροι καὶ θεοφιλεῖς ἄνθρωποι καὶ διδάσκαλοι καὶ τοῦ εἰρηνοποιοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ γνήσιοι , τοῦ φάσκοντος · Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι μαθηταί μού εστε , ἐὰν ἀγάπην ἔχητε μετ´ ἀλλήλων , ἔχθραν καὶ κακίαν ἔχοντες ἐτελεύτησαν . Ἄπαγε · εἰ γὰρ καὶ μικρὸν σκάνδαλον τὸ προῤῥηθὲν γέγονε μεταξὺ , τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἐλέγχον πρὸς ὀλίγον , ἀλλ´ οὖν γε θᾶττον εἰς τὴν κορυφὴν τῶν ἀρετῶν ἤχθησαν τὴν ἀγάπην , περὶ ἧς λέγει Παῦλος ὁ ἀπόστολος · Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ , χρηστεύεται , οὐ παροξύνεται . οὐ λογίζεται τὸ κακόν · καὶ ὅτι Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστὶ , καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει . Μετὰ δὲ τὴν Ἰωάννου τελευτὴν ἐπίσκοπός τις ἅγιος , Ἀδελφιὸς ὄνομα αὐτῷ , ἔλεγεν ὅτι Λύπην εἶχον ἀφόρητον , διότι ὁ τοιοῦτος ἀνὴρ , ὁ τῆς οἰκουμένης διδάσκαλος , ὁ τοῖς λόγοις εὐφράνας τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ , ἔξω τοῦ θρόνου αὐτοῦ ἐκοιμήθη . Ἐδεόμην οὖν τοῦ Θεοῦ μετὰ πολλῶν δακρύων ἵνα δείξῃ μοι αὐτὸν , ἐν ποίᾳ καταστάσει ἐστὶ , καὶ εἰ
Lemmas: ἐκ ὁ θρόνος ὁ ἐπισκοπή αὐτός παρανόμως τε καί ἄκριτος , συνδιώκω αὐτός καί ὁ Χριστός . ὁ δέ νέος Δαλιλᾶ Εὐδοξία , κατά μικρός ὁ ξυρόν ὁ ἀπάτη ξυρέω σύ , καταίρω ἐπάγω ἑαυτοῦ καί μῖσος , ἔνδικος τε καί ἀνεξάλειπτος δεσμεύω φορτίον ἁμάρτημα δυσβάστακτος , καί προστίθημι ὁ πρώην αὐτός δεινός καί πολύς ἁμάρτημα . ὁ δέ μέγας Ἰσίδωρος πρός τις γράφω οὕτως φημί · Ἔρως ὁ περί ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης τραγῳδία , ἀλλά φράζω οὗτος ἀπορέω · νικάω γάρ ὁ νόος ὁ μέθη ὁ πρᾶγμα . μικρός δέ μανθάνω , Ἄπερ ὁ Αἴγυπτος ἀγνοέω , Μωϋσέαμὲν παραιτέομαι , ὁ δέ Φαραώ οἰκειόω , ὁ ταπεινός μαστίζω καί ὁ κόπτω θλίβω , πόλις οἰκοδομέω καί ὁ μισθός ἀποστερέω . καί μέχρι νῦν οὗτος ἐμμελετάω , ὁ χρυσομανέω καί χρυσολάτρης προβάλλω Θεόφιλος τέσσαρες συνεργός καί συναποστάτης ὀχυρόω , ὁ εἰμί θεοφιλής καί θεολόγος καταπολεμέω ἄνθρωπος , ὁ περί ὁ ἐμός ὁμώνυμος ἀπέχθεια καί εὕω ὁρμητήριον ὁ οἰκεῖος εὑρίσκω σκληρότης . Ἀλ ὁ μέν οἶκος Δαυίδ κραταιόω καί τορεύω , ὁ δέ οἶκος Σαῦλος ἀσθενής καί καταιοχυνω καί συμποδίζω , καθώς ὁράω , εἰμί καί ὁ ζάλη ὑπεξέρχομαι ὁ ἄνθρωπος ὁ Θεός στεφανίτης καί νικηφόρος , καί πρός ὁ ἄνω γαλήνη μεταχωρέω . ὑποστρέφω δέ Επιφανίου ἐν Κύπρος , καί ὁ ἑαυτοῦ τελευτή παρά Θεός μανθάνω πλησιάζω , λέγω εἴρω ὁ αὐτός παραπέμπω · σπεύδω ἐγώ , σπεύδω , ἀφίημι δέ [ Ρ . ὅς ] σύ ὁ βασίλεια , ὁ πόλις καί ὁ ὑπόκρισις . ὅς γε καί Ἰωάννης ὁ ἐν εξορία τελευτή καί Νίκη δηλόω , καί Ἰωάννης ὁμοίως Ἐπιφάνιος ὁ ἐν ὁ πλοῖον κοίμησις , ἐκ θεῖος ἐπίπνοια οὗτος προμυέομαι μακάριος , ἵνα μή τις ἔχθρα ἔχω αὐτός κατ´ ἀλλήλων ὑποτοπέω . οὖον γάρ εἄν ὁ τοιοῦτος θεηγόρος καί θεοφιλής ἄνθρωπος καί διδάσκαλος καί ὁ ειρηνοποιός Χριστός μαθητής γνήσιος , ὁ φάσκω · ἐν οὗτος γιγνώσκω πᾶς ὅτι μαθητής ἐγώ εἰμί , ἐάν ἀγάπη ἔχω μετέ ἀλλήλων , ἔχθρα καί κακία ἔχω τελευτάω . ἄπαγε · εἰμί γάρ καί μικρός σκάνδαλον ὁ προλέγω γίγνομαι μεταξύ , ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια ἐλέγχω πρός ὀλίγος , ἀλ οὖν γε ταχύς εἰς ὁ κορυφή ὁ ἀρετή ἄγω ὁ ἀγάπη , περί ὅς λέγω Παῦλος ὁ ἀπόστολος · ὁ ἀγάπη μακροθυμέω , χρηστεύομαι , οὖον παροξύνω . οὖον λογίζομαι ὁ κακός · καί ὅτι ὁ θεός ἀγάπη εἰμί , καί ὁ Μένων ἐν ὁ ἀγάπη ἐν ὁ Θεός μένω . μετά δέ ὁ Ἰωάννης τελευτή ἐπίσκοπος τις ἅγιος , ἀδελφός ὄνομα αὐτός , λέγω ὅτι λύπη ἔχω ἀφόρητος , διότι ὁ τοιοῦτος ἀνήρ , ὁ ὁ οἰκέω διδάσκαλος , ὁ ὁ λόγος εὐφραίνω ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , ἔξω ὁ θρόνος αὐτός κοιμάω . δέομαι οὖν ὁ Θεός μετά πολύς δάκρυ ἵνα δείκνυμι ἐγώ αὐτός , ἐν ποῖος κατάστασις εἰμί , καί εἰμί