georgius-cedrenus.compendium-historiarum 424
Οὗτος ὁ Κώνστας μὴ δυνηθείς τὸν ἄγιον Μάξιμον εἰς τὴν ἑαυτοῦ κακοδοξίαν μετενεγκεῖν , τήν τε γλῶσσαν καὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἀπέκοψε . Καὶ τὸν ἅγιον Μαρτῖνον πάπαν Ῥώμης ἐξώρισε διὰ τὸ ἐλέγχεσθαι ὑπ´ αὐτῶν τὸ μονοθέλητον αὐτοῦ δόγμα . Τῷ ιζ´ ἕτει Μαβίας ὁ τῶν Ἀράβων ἀρχηγὸς μετὰ ταῦτα ἐπρέσβευε περὶ εἰρήνης πρὸς Κώνσταντα διὰ τὴν εἰς αὐτὸν γενομένην ὑπὸ τῶν Ἀράβων ἀνταρσίαν , καὶ ἵνα τελῶσιν ὑπὲρ τῆς τοιαύτης εἰρήνης τοῖς Ῥωμαίοις οἱ Ἄραβες καθ´ ἡμέραν νομίσματα χίλια καὶ ἵππον καὶ δοῦλον . Ὁ δὲ οὐκ ἐπείσθη . Τῷ ιηʹ ἔτει ἀνεῖλε Κώνστας ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιον τὸν ἴδιον ἀδελφόν · σκανδαλιζόμενος γὰρ εἰς αὐτὸν ἔκειρε πρότερον αὐτὸν διὰ Παύλου πατριάρχου διάκονον , ὃς καὶ μετέδωκε τῷ βασιλεῖ τῶν ἀχράντων μυστηρίων ἐν ἁγίῳ ποτηρίῳ . Ὅς μετὰ τὴν τελευτὴν αὐτοῦ καθ´ ὕπνους συχνῶς ἐφαίνετο αὐτῷ , διακόνου φορῶν στολὴν , καὶ ἐπιδιδοὺς ποτήριον αἴματος ἔλεγε · Πίε , ὧ ἀδελφέ . Ὅθεν ἐκκακήσας ὁ ἄθυμος ταῦτα ὁρᾷν ἐσκέψατο κατελθεῖν ἐν Σικελίᾳ . καταλιπὼν οὖν ἐν τῇ πόλει τήν τε γυναῖκα καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς , καὶ εἰσελθὼν εἰς ἕνα τῶν δρομώνων καὶ ἀναχωρῶν , στραφεὶς ἐνέπτυσε τῇ βασιλευούσῃ πόλει , καὶ οὕτως ἀπέπλει . Ἀλλὰ οὐδὲ [ . θ ] ἐν Σικελίᾳ διατρίβοντι ἀπέπτη ὁ ὄνειρος ἀπ´ αὐτοῦ . Καταλαβὼν δὲ Συράκουσαν πόλιν τῆς Σικελίας διέτριβεν ἐν αὐτῇ , βουλόμενος ἐν Ῥώμη τὴν βασιλείαν μεταστῆσαι διὰ τὸ μισηθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν Βυζαντίων ὡς Μονοθελήτην καὶ κακόδοξον . Πέμπει οὖν ἀγαγεῖν τὴν γυναῖκα καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ · οἱ δὲ Βυζάντιοι οὐκ ἀπέλυσαν αὐτούς . Τῷ κφʹ ἔτει ἀπέλυσε Μαβίας τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ἐζὴδ μετὰ Βαρβάρων πολλῶν κατὰ Ῥωμαίων · καὶ ἐλθέν τες εἰς Χαλκηδόνα ᾑχμαλώτευσαν πολλούς . Παρέλαβον δὲ καὶ τὸ Ἀμώριον τῆς Φρυγίας , καὶ ἀφέντες εἰς φυλακὴν αὐτοῦ χιλιάδας πέντε ἄνδρας ἐνόπλους ἀνέκαμψαν εἰς Συρίαν . Χειμῶνος δὲ γενομένου πέμπει ὁ βασιλεὺς τὸν κουβικουλάριον Ἀνδρέαν . Καὶ πολλῆς οὔσης χιόνος ἐν νυκτὶ καταλαμβάνει , καὶ διὰ ξύλων ἀνέρχεται ἐπὶ τὸ τεῖχος , καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ Ἀμώριον , καὶ κτείνει τὰς πέντε χιλιάδας τῶν Ἀράβων ὡς μὴ ὑπολειφθῆναι ἕνα ἐξ αὐτῶν . Τῷ κζὶ ἔτει ἐδολοφονήθη ὁ βασιλεὺς Κώνστας ἐν Συρακούσῃ τῆς Σικελίας , ἐν τῷ βαλανείῳ ὃ λέγεται Δάφνη . Συνεισῆλθε γάρ τις αὐτῷ Ἀνδρέας , καὶ ὡς ἤρξατο σμήχεσθαι ὁ βασιλεὺς , δέδωκεν αὐτὸν μετὰ τοῦ κάδδου κατὰ τῆς κορυφῆς καὶ ἀπέκτεινε . Τὸν δὲ θάνατον αὐτοῦ αὐθημερὸν ἤκουσαν ἐν τῇ πόλει , φωνῆς ἐκ τοῦ ἁέρος ἐνεχθείσης . Καὶ προβάλλονται οἱ Συρακούσιοι Μιζίζιον Ἀρμένιον βασιλέα , βιασάμενοι αὐτὸν , ὄντα λίαν εὐπρεπῆ καὶ ὡραιότατον . Ἀκούσας δὲ Κωνσταντῖνος τὴν τοῦ πατρὸς ἀποβίωσιν μετὰ πλείστης ναυστολίας καταλαμβάνει τὴν Σικελίαν , καὶ Μιζίζιον ἀναιρεῖ σὺν τῷ φονεῖ τοῦ ἰδίου πατρός . Καὶ καταστήσας τὰ ἑσπέρια ἐπὶ Κωνσταντινούπολιν ἔρχεται , ἀποκομίσας καὶ τὸν νεκρὸν τοῦ ἰδίου πατρός . Καὶ τοῦτον μὲν ἐν τῷ ναῷ τῶν Ἀγίων Ἀποστόλων
Lemmas: οὗτος ὁ Κώνστας μή δύναμαι ὁ ἀγάω Μάξιμος εἰς ὁ ἑαυτοῦ κακοδοξία μεταφέρω , ὁ τε γλῶσσα καί ὁ χείρ αὐτός ἀποκόπτω . καί ὁ ἅγιος Μαρτῖνος πάππας Ῥώμη ἐξορίζω διά ὁ ἐλέγχω ὑπό αὐτός ὁ μονοεθελω αὐτός δόγμα . ὁ ιζ´ ἔτος Μαβιάς ὁ ὁ Ἄραψ ἀρχηγός μετά οὗτος πρεσβεύω περί εἰρήνη πρός Κώνστας διά ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι ὑπό ὁ Ἄραψ ἀνταρσία , καί ἵνα τελέω ὑπέρ ὁ τοιοῦτος εἰρήνη ὁ Ῥωμαῖος ὁ Ἄραψ καθ´ ἡμέρα νόμισμα χίλιοι καί ἵππος καί δοῦλος . ὁ δέ οὐ πείθω . ὁ ΙΗΥ ἔτος ἀναιρέω Κώνστας ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος ὁ ἴδιος ἀδελφός · σκανδαλίζω γάρ εἰς αὐτός κείρω πρότερος αὐτός διά Παῦλος πατριάρχης διάκονος , ὅς καί μεταδίδωμι ὁ βασιλεύς ὁ ἄχραντος μυστήριον ἐν ἅγιος ποτήριον . ὅς μετά ὁ τελευτή αὐτός καθ´ ὕπνος συχνός φαίνω αὐτός , διάκονος φορός στολή , καί ἐπιδίδωμι ποτήριον αἶμα λέγω · πίνω , ἵημι ἀδελφός . ὅθεν ἐκκακέω ὁ ἄθυμος οὗτος ὁράω σκέπτομαι κατέρχομαι ἐν Σικελία . καταλείπω οὖν ἐν ὁ πόλις ὁ τε γυνή καί ὁ τρεῖς υἱός , καί εἰσέρχομαι εἰς εἷς ὁ δρόμων καί ἀναχωρέω , στρέφω ἐμπτύω ὁ βασιλεύω πόλις , καί οὕτως ἀποπλέω . ἀλλά οὐδέ [ . θ ] ἐν Σικελία διατρίβω ἀποπέτομαι ὁ ὄνειρος ἀπ´ αὐτός . καταλαμβάνω δέ Συράκουσαι πόλις ὁ Σικελία διατρίβω ἐν αὐτός , βούλομαι ἐν Ῥώμη ὁ βασίλειος μεθίστημι διά ὁ μισέω αὐτός ὑπό ὁ Βυζάντιος ὡς μονοθελήτης καί κακόδοξος . πέμπω οὖν ἄγω ὁ γυνή καί ὁ υἱός αὐτός · ὁ δέ Βύζαντες οὐ ἀπολύω αὐτός . ὁ ΚΠΕ ἔτος ἀπολύω Μαβιάς ὁ υἱός αὐτός Ἐζὴδ μετά βάρβαρος πολύς κατά Ῥωμαῖος · καί ἔρχομαι αἱρέω εἰς Χαλκηδών αἰχμαλωτεύω πολύς . παραλαμβάνω δέ καί ὁ Ἀμώριον ὁ Φρυγία , καί ἀφίημι εἰς φυλακή αὐτός χιλιάς πέντε ἀνήρ ἔνοπλος ἀνακάμπτω εἰς Συρία . χειμών δέ γίγνομαι πέμπω ὁ βασιλεύς ὁ κουβικουλάριος Ἀνδρέας . καί πολύς εἰμί χιών ἐν νύξ καταλαμβάνω , καί διά ξύλον ἀνέρχομαι ἐπί ὁ τεῖχος , καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ Ἀμώριον , καί κτείνω ὁ πέντε χιλιάς ὁ Ἄραψ ὡς μή ὑπολείπω εἷς ἐκ αὐτός . ὁ κζὶ ἔτος δολοφονέω ὁ βασιλεύς Κώνστας ἐν Συράκουσαι ὁ Σικελία , ἐν ὁ βαλανεῖον ὅς λέγω Δάφνη . συνεισέρχομαι γάρ τις αὐτός Ἀνδρέας , καί ὡς ἄρχω σμήχω ὁ βασιλεύς , δίδωμι αὐτός μετά ὁ κάδος κατά ὁ κορυφή καί ἀποκτείνω . ὁ δέ θάνατος αὐτός αὐθήμερος ἀκούω ἐν ὁ πόλις , φωνή ἐκ ὁ ἀήρ φέρω . καί προβάλλω ὁ Συρακούσιος μιζιζιω Ἀρμένιος βασιλεύς , βιάζομαι αὐτός , εἰμί λίαν εὐπρεπής καί ὡραῖος . ἀκέω δέ Κωνσταντῖνος ὁ ὁ πατήρ ἀποβίωσις μετά πλεῖστος ναυστολία καταλαμβάνω ὁ Σικελία , καί μιζιζιω ἀναιρέω σύν ὁ φονεύς ὁ ἴδιος πατήρ . καί καθίστημι ὁ ἑσπέριος ἐπί Κωνσταντινούπολις ἔρχομαι , ἀποκομίζω καί ὁ νεκρός ὁ ἴδιος πατήρ . καί οὗτος μέν ἐν ὁ ναός ὁ Ἀγίων ἀπόστολος