georgius-cedrenus.compendium-historiarum 306
νκυθίαν , Μυσίαν , Θράκην , Μακεδονίαν , Ἀχαΐαν καὶ πᾶσαν τὴν Ἑλλάδα , ὑπὲρ τὰς εἴκοσιν ἐπαρχίας . Ἐθεάθησαν δὲ ἐν τῷ ἀέρι ἄνδρες ἔνοπλοι , ἐσχηματισμένοι ἐν ταῖς νεφέλαις . Ἐγεννήθη δὲ ἐν Ἀντιοχείᾳ παιδίον ἐντελές μὲν τὰ ὁλομερῆ , ὀφθαλμὸν δὲ ἔχον ἕνα ἐν μέσω τοῦ μετώπου , χεῖρας δὲ τέσσαρας καὶ πόδας τέσσαρας καὶ πώγωνα . Λιβάνιος δὲ ὁ σοφιστὴς καὶ Ἰάμβλιχος ὁ Ηρόκλου διδάσκαλος ἐποίησαν τὴν λεγομένην ἀλεκτορομαντείαν · γράψαντες γὰρ τὰ κδ´ γράμματα ἐπὶ κόνεως , καὶ ἐπιθέντες καθ´ ἕκαστον γράμμα κόκκον σίτου , ἀπέλυσαν ἀλέκτορα ἐπὶ τὰ γράμματα , καὶ ἔλαβεν ὁ ἀλέκτωρ τὸν ἐν τῷ θ κόκκον , ἔπειτα τὸν ἐν τῷ εκαὶ ο καὶ τὸν ἐν τῷ δ . Καὶ ἐγένετο ἡ τούτων μαντεία ἀμφίβολος · τοιαῦτα γὰρ τὰ τῶν τοιούτων ἀπατηλά . Τοῦτο μαθὼν Οὐάλης σολλοὺσΘεοδοσίους καὶ Θεοδότους καὶ Θεοδώρους καὶ τοὺς ὁμοίως ἐγκειμένους τοῖς γράμμασι τούτοις ἀπὸ τῶν ὀνομάτων ἀναιτίως ἐκόλασεν , Ἰάμβλιχος δὲ φοβηθεὶς φάρμακον πιὼν ἀπέθανε . Μαθὼν δὲ ἐν Ἀντιοχείᾳ Οὐάλης περὶ τῶν Γότθων ἦλθεν εἰς Κωνσταντινούπολιν . Ὕἤριζον δὲ αὐτὸν οἱ Βυζάντιοι ὡς ἄνανδρον καὶ φυγοπόλεμον . Ἐξερχομένου δὲ αὐτοῦ πρὸς τὸν τῶν Γότθων πόλεμον . Ἰσαάκιος τις Μοναχὸς τῶν μεγάλων κρατήσας τοῦ χαλινοῦ τοῦ ἴππου Οὐάλεντος ἔφη πρὸς αὐτόν · Ποῦ ἐξέρχῃ , βασι . λεῦ , κατὰ Θεοῦ στρααευόμενος καὶ Θεὸν ἔχων ἀντί . παλον ; Τοῦτον ὀργισθεὶς Οὐάλης φρουρᾷ παρέδωκεν , Κἀπειλήσας θάνατον εἰ ἐπανέλθοι . Πρὸ δὲ τῆς αὐτοῦ τελευτῆς , ἐθεάσατο κατ´ ὄναρ ἄνδρα τινὰ λέγοντα αὐτῷ · Τάχος βάδιζε πρὸς Μίμαντα τὸν μέγαν , ἔνθα Κμόρος σε δεινὸς ἁρπάσει , τάλαν . Διυπνισθεὶς οὖν ἠρώτα τίς ἐστι Μίμας · προσκαλεσάμενος δέ τινα τῶν σοφῶν ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτοῦ τίς ἐστι Μίμας . Ὁ δὲ ἔφη αὐτῷ · Ὅρος ἐστὶ , δέσποτα , μέγιστον τῆς Ἀσίας , προσεγγίζον τῇ θαλάσσῃ , πλησίον τῆς νήσου Χίου · οὗτινος καὶ Ὅμηρος μέμνηται , φάσκων ἐν Ὀδυσσείᾳ · Παρ´ ἠνεμόεντα Μίμαντα . Καὶ ὁ βασιλεύς · Τίς ἐμοὶ χρεία πρὸς τὸ τοῦ Μίμαντος ὄρος , ἵνα ἐκεῖ . ὅίΑ ] τελευτήσω ἀπελθών ; Τοῦτο πλάνη δαιμόνων , καὶ εἰδώλων ἀπατηλῶν ὄνειρος . Καὶ μετὰ μικρὸν ἐξῆλθε τῆς Θράκης πολεμήσων τοῖς Σκύθαις . Καὶ συμβαλών αὐτοῖς καὶ ἡττηθεὶς κατὰ κράτος φεύγει ἔν τινι χωρίῳ , καὶ εἰσελθὼν ἐν ἀχυρῷνι μετὰ τῶν συνόντων ἐκρύπτετο . Τῶν οὐν λκυθων πυρ ὲμβαλόντων ἀγνοίᾳ τῶν κεκρυμμένων , πάντες οἱ ἐν τῷ οἰκήματι προσπεφευγότες ἀπετεφρώθησαν , γεγονότες πυρίκαυστοι . Ὕστερον δὲ μετὰ τὴν τῶν πολεμίων ἀναχώρησιν ἀναζητούντων τινῶν τὸ σῶμα τοῦ βασιλέως , εὐρέθη ἐν ᾧ ἐκρύπτετο οἰκήματι τάφος ἀρχαίου τινὸς ἐπιγεγραμμένος οὕτως · Ἐνταῦθα κεῖται Μίμας Μακεδὼν στρατηγέτης . Ὁ δὲ θεῖος Ἰσαάκιος ἐν τῇ φρουρᾷ ὢν τῆς δυσωδίας ἀντελάβετο τῇ τῆς ψυχῆς καθαρότητι , καὶ ἔφη · Οὔτως ὁ ἄθλιος Οὐάλης ἄρτι κατακαίεται , Ὅπερ διὰ τῶν μετὰ ταῦτα ἐπανελθόντων ἐβεβαιώθη . ν δὲ Οὐάλης τὴν ἡλικίαν διμοιραίαν ἔχων , αὐθάδης τὸν τρόπον καὶ ὑπερήφανος καὶ πρὸς αἱμάτων χύσεις ἑτοιμότατος , ἔχων τὰς φρένας ἀσυμπαθεῖς καὶ παντὸς ἐλέους ἀλλοτρίας , αὐστηρίᾳ τὸν λογισμὸν σκοτιζόμενος καὶ πάσης
Lemmas: νκυθίαν , Μυσία , Θρᾴκη , Μακεδονία , Ἀχαΐα καί πᾶς ὁ Ἑλλάς , ὑπέρ ὁ εἴκοσι ἐπαρχία . θεάομαι δέ ἐν ὁ ἀήρ ἀνήρ ἔνοπλος , σχηματίζω ἐν ὁ νεφέλη . γεννάω δέ ἐν Ἀντιόχεια παιδίον ἐντελής μέν ὁ ολομερής , ὀφθαλμός δέ ἔχω εἷς ἐν μέσος ὁ μέτωπον , χείρ δέ τέσσαρες καί πούς τέσσαρες καί πώγων . Λιβάνιος δέ ὁ Σοφιστὴς καί Ἰάμβλιχος ὁ ἄροκλον διδάσκαλος ποιέω ὁ λέγω ἀλεκτορομαντεία · γράφω γάρ ὁ κδ´ γράμμα ἐπί κόνις , καί ἐπιτίθημι καθ´ ἕκαστος γράμμα κόκκος σῖτος , ἀπολύω ἀλέκτωρ ἐπί ὁ γράμμα , καί λαμβάνω ὁ ἀλέκτωρ ὁ ἐν ὁ θ κόκκος , ἔπειτα ὁ ἐν ὁ εκάιγ ὁ καί ὁ ἐν ὁ δ . καί γίγνομαι ὁ οὗτος μαντεῖος ἀμφίβολος · τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ τοιοῦτος ἀπατηλός . οὗτος μανθάνω Οὐάλης σολλοὺσΘεοδοσίους καί Θεόδοτος καί Θεοδώρους καί ὁ ὁμοίως ἔγκειμαι ὁ γράμμα οὗτος ἀπό ὁ ὄνομα ἀναίτιος κολάζω , Ἰάμβλιχος δέ φοβέω φάρμακον πίνω ἀποθνῄσκω . μανθάνω δέ ἐν Ἀντιόχεια Οὐάλης περί ὁ Γότθος ἔρχομαι εἰς Κωνσταντινούπολις . εὐρίζω δέ αὐτός ὁ Βύζαντες ὡς ἄνανδρος καί φυγοπόλεμος . ἐξέρχομαι δέ αὐτός πρός ὁ ὁ Γότθος πόλεμος . Ἰσαάκιος τις Μοναχός ὁ μέγας κρατέω ὁ χαλινός ὁ ἵππος Οὐάλης φημί πρός αὐτός · πός ἐξέρχομαι , βάσις . λόω , κατά Θεός στρααευμαι καί θεός ἔχω ἀντί . πάλος ; οὗτος ὀργίζω Οὐάλης φρουρά παραδίδωμι , ἀπειλέω θάνατος εἰμί ἐπανέρχομαι . πρό δέ ὁ αὐτός τελευτή , θεάομαι κατ´ ὄναρ ἀνήρ τις λέγω αὐτός · Τάχος βαδίζω πρός Μίμας ὁ μέγας , ἔνθα Κμόρος σύ δεινός ἁρπάζω , τάλας . διυπνίζω οὖν ἐρωτάω τίς εἰμί Μίμας · προσκαλέω δέ τις ὁ σοφός πυνθάνομαι παρ´ αὐτός τίς εἰμί Μίμας . ὁ δέ φημί αὐτός · Ὅρος εἰμί , δεσπότης , μέγας ὁ Ἀσία , προσεγγίζω ὁ θάλασσα , πλησίος ὁ νῆσος Χίος · ὅστις καί Ὅμηρος μιμνήσκω , φάσκω ἐν Ὀδυσσεία · Παρ´ ἠνεμόεις Μίμας . καί ὁ βασιλεύς · Τῖς ἐγώ χρεία πρός ὁ ὁ Μίμας ὄρος , ἵνα ἐκεῖ . οἶος ] τελευτάω ἀπέρχομαι ; οὗτος πλάνη δαίμων , καί εἴδωλον ἀπατηλός ὄνειρος . καί μετά μικρός ἐξέρχομαι ὁ Θρᾴκη πολεμέω ὁ Σκύθης . καί συμβάλλω αὐτός καί ἡσσάομαι κατά κράτος φεύγω ἐν τις χωρίον , καί εἰσέρχομαι ἐν ἀχυρών μετά ὁ σύνειμι κρύπτω . ὁ ὀν λκυθων πυρ ἐμβάλλω ἄγνοια ὁ κρύπτω , πᾶς ὁ ἐν ὁ οἴκημα προσφεύγω ἀποτρέπω , γίγνομαι πυρίκαυστος . ὕστερος δέ μετά ὁ ὁ πολέμιος ἀναχώρησις ἀναζητέω τις ὁ σῶμα ὁ βασιλεύς , εὑρίσκω ἐν ὅς κρύπτω οἴκημα τάφος ἀρχαῖος τις ἐπιγράφω οὕτως · ἐνταῦθα κεῖμαι Μίμας Μακεδών στρατηγέτης . ὁ δέ θεῖος Ἰσαάκιος ἐν ὁ φρουρά εἰμί ὁ δυσωδία ἀντιλαμβάνω ὁ ὁ Ψυχή καθαρότης , καί φημί · οὔτως ὁ ἄθλιος Οὐάλης ἄρτι κατακαίω , ὅπερ διά ὁ μετά οὗτος ἐπανέρχομαι βεβαιόω . Ν δέ Οὐάλης ὁ ἡλικία διμοιραῖος ἔχω , αὐθάδης ὁ τρόπος καί ὑπερήφανος καί πρός αἷμα χύσις ἑτοῖμος , ἔχω ὁ φρήν ἀσυμπαθής καί πᾶς ἔλεος ἀλλότριος , αὐστηρία ὁ λογισμός σκοτίζω καί πᾶς