georgius-cedrenus.compendium-historiarum 331
μετὰ τὴν Νεστορίου καθαίρεσιν καταλαμβάνει , καὶ λυπηθεὶς ὅτι χωρὶς αὐτοῦ καθηρέθη Νεστόριος , παραλαβών τοὺς συνελθόντας αὐτῷ ἐπισκόπους , ἐν οῖς ἦν καὶ Θεοδώρητος Τύρου ἐπίσκοπος καὶ Ἱβας Ἐδέσσης , καθαίρεσιν ὑπαγορεύει τοῦ ἐν ἁγίοις Κυρίλλου καὶ Μέμνονος τοῦ Ἐφεσίων ἐπισκόπου ὡς παρὰ τὸν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας ποιησάντων τὴν σύνοδον Οἱ δὲ περὶ Κύριλλον μέμφονται ὡς ἄθεσμα καὶ ἄτοπα τὰ παρὰ´ αὐτῶν γενόμενα · καὶ οὕτως ἀπὸ τῆς Ἐφεσίων διαφερόμενοι ἀλλήλοις διέστησαν οἵ τε ἀνατολικοὶ καὶ οἱ Αἰγύπτιοι . Μετὰ δὲ ταῦτα σπουδῇ τοῦ βασιλέως ἡνώθησαν , συμφωνήσαντες καὶ οἱ ἀνατολικοὶ τῇ ἐκτεθείσῃ ἐν Ἐφέσῳ ὁρθοδόξῳ πίστει καὶ τῇ κατὰ Νεστορίου καθαιρέσει , ἔγγραφον ἐπιστολὴν τοῖς Ἀλεξανδρεῦσι διὰ Παύλου τοῦ ἐπισκόπου Ἐμέσης ἀποστείλαντες . Νεστόριος δὲ ἐξωρίσθη εἰς Ὅασιν , ἄλλοι δὲ γράφουσιν , ἐν τῇ Θάσσῳ , ἐν ᾗ καὶ καταλαμβάνει αὐτὸν ἡ θεία δίκη , σηπεδόνος τῶν μελῶν πάντων ἁψαμένής , μάλιστα δὲ καὶ τῆς μιαρᾶς αὐτοῦ γλώττης , ἧ περιπεσὼν διεφθάρη ὡ , ὁ ρύκ ἐπείσθημεν τὴν Μαρίαν Θεοτόκον ὁμολογῆσαι . κατάρατος Ἄρειος , ὑποφωνῶν ὡς ἠδύνατο ὅτι τέως Ὁ βασιλεὺς δὲ κυνηγῆσαι ἐξελθὼν , τοὺς σὺν αὐτῷ πάντας διαλαθὼν , ἦλθε διὰ μακρᾶς ὁδοῦ πρός τινα μοναχὸν ἐν κελλίω καθεζόμενον [ Ρ . ὅθ ] πλησίον πῶν προαστείων Κωνσταντινουπόλεως · ὃν ὁ γέρων ἐπέγνω μὲν , ἐδέξατο δὲ ὡς ἓνα τῶν στρατιωτῶν . Τοῦ δὲ βασιλέως ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ τοῦ καύσωνες ὀλιγωρήσαντος ἔβρεξεν ἄρτους ὁ γέρων , καὶ βαλὼν ὄξος καὶ ἔλαιον ἔφαγεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἔπιεν ὕδωρ . Καί φησιν ὁ βασιλεύς · Οἶδας τίς εἰμι , Πάτερ ; Ὁ δὲ μοναχὸς εἶπεν · Ὁ Θεὸς οἶδέ σε . Καὶ ὁ βασιλεὺς ἔφη · Ἐγώ εἰμι Θεοδόσιος ὁ βασιλεύς . Καὶ ἀναστὰς εὐθὴ ὁ γέρων προσεκύνησεν αὐτῷ . Εἰπεν οὖν ὁ βασιλεύς · Μακάριοι καὶ τρισμακάριοί ἐστε ὄντως ὑμεῖς οἱ μοναχοὶ , καὶ ἀμέριμνοι τοῦ κόσμου . Ἐπ´ ἀληθείας λέγω σοι . Πάτερ , ὅτι ἐν τῷ παλατίῳ ἐγεννήθην , καὶ οὐδέποτε μετ´ ἡδονῶν ἀπήλαυσα βρώσεως καὶ πόσεως καθὼς σήμερον . Τοῦ δὲ λαοῦ φθάσαντος , καὶ ἐνώπιον πάντων ἀξιοπρεπῶς τιμήσαντος τὸν γέροντα , καὶ πάντας ἀξιωθῆναι τῆς εὐχῆς αὐτοῦ κελεύσαντος τοῦ βασιλέως , ἀνεχώρησεν εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ μετ´ εἰρήνης . Καὶ ἤρξατο ἀπὸ τότε τιμᾷν αὐτὸν ὁ βασιλεύς , Ὁ δὲ γέρων ἀναστὰς ἔφυγε καὶ πάλιν ἀπῆλθεν εἰς Αἴγυπτον . Ἐν τοῖς χρόνοις τούτοις καὶ ὁ μέγας Συμεὼν ὁ Στυλίτης ἐπέόη τῷ κίονι , τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων φεύγων · πολλοὶ γὰρ εἰς αὐτὸν ἀφικνούμενοι ἤθελον πάντες ψαύειν τῶν δερματίνων ἐκείνου ἐνδυμάτων . Καὶ πρῶτον μὲν ἕξ πήχεων ἐκέλευσε γενέσθαι τὸν κίονα , εἶτα δάδεκα , καὶ μετὰ ταῦτα εἴκοσι δύο , νῦν δὲ τριακονταέξ . Ἡν οὐκ ἄνευ τῆς θείας οἰκονομίας ὑπολαμβάνω γενέσθαι τὴν στάσιν , ὡφελείας ἔνεκεν τῶν ῥᾳθυμοτέρων , ὥσπερ καὶ τὸν Ἡσαΐαν γυμνὸν καὶ ἀνυπόδετον βαδίσαι προσέταξε , καὶ τὸν Ἱερεμίαν περίζωμα τῇ ὁσφύτ περιθεῖναι καὶ οὕτω προφητεύειν , καὶ ἄλλοτε κλοιοὺς ξυλίνους καὶ σιδηροῦς
Lemmas: μετά ὁ Νεστόριος καθαίρεσις καταλαμβάνω , καί λυπέω ὅτι Χωρὶς αὐτός καθαιρέω Νεστόριος , παραλαμβάνω ὁ συνέρχομαι αὐτός ἐπίσκοπος , ἐν Δαναός εἰμί καί Θεοδώρητος Τύρος ἐπίσκοπος καί Ἱβᾶς Ἔδεσσα , καθαίρεσις ὑπαγορεύω ὁ ἐν ἅγιος Κύριλλος καί Μέμνων ὁ Ἐφέσιος ἐπίσκοπος ὡς παρά ὁ κανών ὁ ἐκκλησία ποιέω ὁ σύνοδος ὁ δέ περί Κύριλλος μέμφομαι ὡς ἄθεσμος καί ἄτοπος ὁ παρά αὐτός γίγνομαι · καί οὕτως ἀπό ὁ Ἐφέσιος διαφέρω ἀλλήλων διΐστημι ὁ τε ἀνατολικός καί ὁ Αἰγύπτιος . μετά δέ οὗτος σπουδή ὁ βασιλεύς ἑνόω , συμφωνέω καί ὁ ἀνατολικός ὁ ἐκτίθημι ἐν Ἔφεσος ὀρθόδοξος πίστις καί ὁ κατά Νεστόριος καθαίρεσις , ἔγγραφος ἐπιστολή ὁ Ἀλεξανδρεύς διά Παῦλος ὁ ἐπίσκοπος Ἔμεσα ἀποστέλλω . Νεστόριος δέ ἐξορίζω εἰς Ὄασις , ἄλλος δέ γράφω , ἐν ὁ ταχύς , ἐν ὅς καί καταλαμβάνω αὐτός ὁ θεῖος δίκη , σηπεδών ὁ μέλος πᾶς ἅπτω , μάλιστα δέ καί ὁ μιαρός αὐτός γλῶσσα , ἧ περιπίπτω διαφθείρω εἰμί , ὁ ρύκ πείθω ὁ Μαρία Θεοτόκος ὁμολογέω . κατάρατος Ἄρειος , ὑποφωνέω ὡς δύναμαι ὅτι τέως ὁ βασιλεύς δέ κυνηγέω ἐξέρχομαι , ὁ σύν αὐτός πᾶς διαλανθάνω , ἔρχομαι διά μακρός ὁδός πρός τις μοναχός ἐν κελλίον καθέζομαι [ Ρ . ὅθι ] πλησίος ποῦ προάστειον Κωνσταντινούπολις · ὅς ὁ γέρων ἐπιγιγνώσκω μέν , δέχομαι δέ ὡς εἷς ὁ στρατιώτης . ὁ δέ βασιλεύς ἐκ ὁ ὁδός καί ὁ καύσων ὀλιγωρέω βρέχω ἄρτος ὁ γέρων , καί βάλλω ὄξος καί ἔλαιον ἐσθίω ὁ βασιλεύς καί πίνω ὕδωρ . καί φημί ὁ βασιλεύς · οἶδα τίς εἰμί , πατήρ ; ὁ δέ μοναχός εἶπον · ὁ θεός οἶδα σύ . καί ὁ βασιλεύς φημί · ἐγώ εἰμί Θεοδόσιος ὁ βασιλεύς . καί ἀνίστημι εὐθής ὁ γέρων προσκυνέω αὐτός . εἶπον οὖν ὁ βασιλεύς · Μακάριος καί τρισμακάριος εἰμί εἰμί σύ ὁ μοναχός , καί ἀμέριμνος ὁ κόσμος . Ἐπ´ ἀλήθεια λέγω σύ . πατήρ , ὅτι ἐν ὁ Παλάτιον γεννάω , καί οὐδέποτε μετέ ἡδονή απολαμβάνω βρῶσις καί πόσις καθώς σήμερον . ὁ δέ λαός φθάνω , καί ἐνώπιος πᾶς ἀξιοπρεπής τιμάω ὁ γέρων , καί πᾶς ἀξιόω ὁ εὐχή αὐτός κελεύω ὁ βασιλεύς , ἀναχωρέω εἰς ὁ ὁδός αὐτός μετέ εἰρήνη . καί ἄρχω ἀπό τότε τιμάω αὐτός ὁ βασιλεύς , ὁ δέ γέρων ἀνίστημι φεύγω καί πάλιν ἀπέρχομαι εἰς Αἴγυπτος . ἐν ὁ χρόνος οὗτος καί ὁ μέγας Συμεών ὁ στυλίτης ποιέω ὁ κίων , ὁ δόξα ὁ ἄνθρωπος φεύγω · πολύς γάρ εἰς αὐτός ἀφικνέομαι ἐθέλω πᾶς ψαύειν ὁ δερμάτινος ἐκεῖνος ἔνδυμα . καί πρῶτος μέν ἕξ πῆχυς κελεύω γίγνομαι ὁ κίων , εἶτα δάδεκα , καί μετά οὗτος εἴκοσι δύο , νῦν δέ τριακονταέξ . ἐάν οὐ ἄνευ ὁ θεῖος οἰκονομία ὑπολαμβάνω γίγνομαι ὁ στάσις , ὡφελεία ἐνέλκω ὁ ῥᾴθυμος , ὥσπερ καί ὁ Ἡσαΐας γυμνός καί ἀνυπόδετος βαδίζω προστάσσω , καί ὁ Ἱερεμίας περίζωμα ὁ ὁσφύς περιτίθημι καί οὗτος προφητεύω , καί ἄλλοτε κλοιός ξύλινος καί Σιδηροῦς