georgius-cedrenus.compendium-historiarum 130
ναῷ ἔνδον ἀπετέθη Ἐντεῦθεν ἐμυθεύσαντο τὸν Δἰα γενόμενον ἀετὸν , διὰ τὸ τῆς ἁρπαγῆς ὀξὺ , τὸν Γανυμήδην ἀναλαβεῖν εἰς τὸ οἰνοχοεῖν αὐτῷ . Ἐν τοῖς αὐτοῖς χρόνοις τῶν Κριτῶν ἐβασίλευσε τῆς Εὐρώπης ὁ Λάπαθος , ἔσχε δὲ δύο υἱοὺς Ἀχαιὸν καὶ Λάκωνα . Τελευτήσαντος δὲ τοῦ πατρὸς εἰς δύο κατεμερίσθη ἡ ἀρχή - . Ὁ τοίνυν Λάκων τὴν ἡμίσειαν χώραν λαχὼν Λακωνικὴν ἐκάλεσεν · ἧς τριάκοντα τρεῖς χρόνους βασιλεύσας ἔκτισε πόλιν παράλιον τὴν Γαθυνίαν . Καὶ μετ´ αὐτὸν ἄλλοι τινὲς ἦρξαν ἕως Θεστίου , ὃς παρὰ τὸν Εὐρώταν ποταμὸν πόλιν οἰκοδομεῖ τὴν Θεστίαν . Οὗτος ὁ Θέστιος τῶν Λακώνων βασιλεύσας τίκτει θυγατέρας τρεῖς εἰς ὑπερβολὴν εὐπρεπεῖς , Λήδαν καὶ Κλυτίαν καὶ Μελίππην , αἱ καὶ Λακωνίδες ἐκαλοῦντο . Τὴν μέντοι Λήδαν Τυνδάρεως λαβὼν εἰς γυναῖκα , ὃς καὶ μετὰ Θέστιον τῆς τῶν Λακώνων χώρας ἐπεκράτησεν , ἔσχεν ἐξ αὐτῆς τὴν Κλυταιμνήστραν , ἣν μετὰ ταῦτα Ἀγαμέμνων ἡγάγετο γυναῖκα , τῶν Μυκηναίων ὁ βασιλεύς . Ἡ μέντοι Λήδα ἐν προαστείῳ παρὰ τὸν Εὐρώταν ὡραῖζομένη , ἐπεὶ Τυνδάρεως μὴ παρὼν [ ... ] ἦν μοιχευθεῖσα ὑπὸ νεωτέρου τινὸς Κύκνου καλουμένου , υἱοῦ Ἑδερίωνος βασιλέως Ἀχαΐας , τίκτει βρέφη τρία ἐν ἑνὶ τοκετῷ , Κάστορα , Πολυδεύκην καὶ Ἑλένην . Ἥν δὲ ἡ Ἐλένη ὡραιοτάτη , ἣν ὁ Τυνδάρεως Μενελάῳ ἀδελφῷ Ἀγαμέμνονος , βασιλεύοντι τότε τῶν Ἀργείων , εἰς γυναῖκα ἐξέδοτο . Εἰκῆ οὖν τὸν Δία κύκνον γενέσθαι καὶ τῇ Λήδᾳ συνελθεῖν μεμυθολογήκασιν οἱ ποιηταί . Ἐν τοῖς χρόνοις τοῦ κριτοῦ Σαμψών Δάρδανος μὲν υἱὸς Ἵλου τῶν Φρυγῶν , Ἐλλήνων δὲ καὶ τῆς Ἐλλάδος Ἄβαντος ἔτη κγ´ ἐβασίλευσε . Προῖτος δὲ μετ´ αὐτὸν ἔτη ιζʹ . Τούτου ἡ γυνὴ Σθενέβοια ἡ καὶ Ἄντεια Βελλεροφόντου ἐρῶσα , ὃν Προῖτος εὐρὼν χαμαιριφῆ καὶ ἀναθρεψάμενος καὶ τιμῆς ἠξιωκὺς ὁμοδίαιτον εἶχε , τούτου μανικῶς ἐρωσα ἡ Ἄντεια , πολλάκις τε προαγωγοὺς πεπομφυῖα , καὶ ἀποκρουσθεῖσα δι´ ἀρετὴν τοῦ νέου καὶ πίστιν τὴν πρὸς τὸν εὐεργέτην , πρὸς τὸν ἄνδρα Προῖτον διαβάλλει . Ὁ δὲ μὴ εἶναι νόμον ἔφη τῷ ἀλῶν κοινῶν μετασχόντι εἰς ψυχὴν ἐπιβουλεῦσαι . Ἀλλὰ τῷ σῷ πατρὶ Ἰοβάτη γράψας αὐτὸν ἀποστελῶ , μεθ´ οὗ οὐδέποτε ἔφαγεν ἄρτον , καὶ αὐτὸς τοῦτον ἀναιρήσει . Γράψας οὖν καὶ σφραγῖδι σφραγίσας βασιλικῇ τὸ γράμμα ἀποστέλλει . Ἀπῄει δὲ οὗτος μηδὲν ὑφορώμενος κακόν . Εὑρίσκει οὐν αὐτὸν ἐν τῷ ἀρίστῳ , καὶ ὡς ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ ἀπεσταλμένον ὀμοτράπεζον ἐποίησε . Μετὰ δὲ ταῦτα ἀναγνούς τὸ γράμμα οὔτε φονεύειν διὰ τὸν τῆς συνεστιάσεως νόμον εὐχερῶς εʹχεν , ἀλλὰ καὶ συκοφαντίαν τὸ πρᾶγμα ἐκ τεκμηρίων πλειόνων καταμαθὼν ἐφείσατο αὐτοῦ . Οὕτως οἶδεν ἀρετὴν τὸν κεκτημένον ἀπολυτροῦσθαι κακῶν . Μετὰ δὲ Προῖτον ὁ δεύτερος Ἀκρίσιος ἐβασίλευσεν ἔτη λαʹ . Μεθ´ ὃν Πέλοψ ἔτη λβʹ , ὃς καὶ πόλιν κτίσας Πελοπόννησον ταύτην ὡνόμασεν · ἐξ οὐ καὶ Πελοποννήσιοι οἱ Ἑλλαδικοὶ λέγονται . Τότε καὶ Δημόκριτος ἐγνωρίζετο φιλόσοφος , ὃς
Lemmas: ναός ἔνδον ἀποτίθημι ἐντεῦθεν μυθεύω ὁ διά γίγνομαι ἀετός , διά ὁ ὁ ἁρπαγεύς ὀξύς2 , ὁ Γανυμήδης ἀναλαμβάνω εἰς ὁ οἰνοχοέω αὐτός . ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ κριτής βασιλεύω ὁ Εὐρώπη ὁ Λάπηθος , ἔχω δέ δύο υἱός Ἀχαιός καί Λάκων . τελευτάω δέ ὁ πατήρ εἰς δύο καταμερίζω ὁ ἀρχή - . ὁ τοίνυν Λάκων ὁ ἥμισυς χώρα λαγχάνω Λακωνικός καλέω · ὅς τριάκοντα τρεῖς χρόνος βασιλεύω κτίζω πόλις παράλιος ὁ Γαθυνίαν . καί μετέ αὐτός ἄλλος τις ἄρχω ἠώς Θέστιος , ὅς παρά ὁ Εὐρώτας ποταμός πόλις οἰκοδομέω ὁ Θεστίας . οὗτος ὁ Θέστιος ὁ Λάκων βασιλεύω τίκτω θυγάτηρ τρεῖς εἰς ὑπερβολή εὐπρεπής , Λήδα καί Κλυτία καί Μελίππην , ὁ καί Λακωνίς καλέω . ὁ μέντοι Λήδα Τυνδάρεως λαμβάνω εἰς γυνή , ὅς καί μετά Θέστιος ὁ ὁ Λάκων χώρα ἐπικρατέω , ἔχω ἐκ αὐτός ὁ Κλυταιμνήστρα , ὅς μετά οὗτος Ἀγαμέμνων ἄγω γυνή , ὁ Μυκηναῖος ὁ βασιλεύς . ὁ μέντοι Λήδα ἐν προάστειον παρά ὁ Εὐρώτας ὡραΐζω , ἐπεί Τυνδάρεως μή πάρειμι [ ... ] εἰμί μοιχεύω ὑπό νέος τις Κύκνος καλέω , υἱός εδεριοινος βασιλεύς Ἀχαΐα , τίκτω βρέφος τρεῖς ἐν εἷς τοκετός , Κάστωρ , Πολυδεύκης καί Ἑλένη . ὅς δέ ὁ Ἑλένη ὡραῖος , ὅς ὁ Τυνδάρεως Μενέλαος ἀδελφός Ἀγαμέμνων , βασιλεύω τότε ὁ Ἀργεῖος , εἰς γυνή ἐκδίδωμι . εἰκῇ οὖν ὁ Ζεύς κύκνος γίγνομαι καί ὁ Λήδα συνέρχομαι μυθολογέω ὁ ποιητής . ἐν ὁ χρόνος ὁ κριτής Σαμψών Δάρδανος μέν υἱός Ἶλος ὁ Φρύξ , Ἕλλην δέ καί ὁ Ἑλλάς Ἄβας ἔτος κγ´ βασιλεύω . Προῖτος δέ μετέ αὐτός ἔτος ἵζω . οὗτος ὁ γυνή Σθενέβοια ὁ καί Ἄντεια Βελλεροφόντης ἐράω , ὅς Προῖτος εὑρίσκω χαμαιριφής καί ἀνατρέφω καί τιμή ἀξιόω ὁμοδίαιτος ἔχω , οὗτος μανικός ἐράω ὁ Ἄντεια , πολλάκις τε προαγωγός πέμπω , καί ἀποκρούω δις ἀρετή ὁ νέος καί πίστις ὁ πρός ὁ εὐεργέτης , πρός ὁ ἀνήρ Προῖτος διαβάλλω . ὁ δέ μή εἰμί νόμος φημί ὁ ἀλέω κοινός μετέχω εἰς ψυχή ἐπιβουλεύω . ἀλλά ὁ σός πατήρ Ἰοβάτης γράφω αὐτός ἀποστέλλω , μεθ´ ὅς οὐδέποτε ἐσθίω ἄρτος , καί αὐτός οὗτος ἀναιρέω . Γράψας οὖν καί σφραγίς σφραγίζω βασιλικός ὁ γράμμα ἀποστέλλω . ἄπειμι δέ οὗτος μηδείς ὑφοράω κακός . εὑρίσκω ὀν αὐτός ἐν ὁ ἀγαθός , καί ὡς ὑπό ὁ γαμβρός ἀποστέλλω ὀμοτράπεζος ποιέω . μετά δέ οὗτος ἀναγιγνώσκω ὁ γράμμα οὔτε φονεύω διά ὁ ὁ συνεστίασις νόμος εὐχερής εʹχεν , ἀλλά καί συκοφαντία ὁ πρᾶγμα ἐκ τεκμήριον πλείων καταμανθάνω φείδομαι αὐτός . οὕτως οἶδα ἀρετή ὁ κτάομαι ἀπολυτρόω κακός . μετά δέ Προῖτος ὁ δύο Ἀκρίσιος βασιλεύω ἔτος λαός . Μεθ´ ὅς Πέλοψ ἔτος λβʹ , ὅς καί πόλις κτίζω Πελοπόννησος οὗτος ὀνομάζω · ἐκ οὖον καί Πελοποννήσιος ὁ ελλαδικός λέγω . τότε καί Δημόκριτος γνωρίζω φιλόσοφος , ὅς