georgius-cedrenus.compendium-historiarum 232
τοσοῦτος διαγενόμενος χρόνος καὶ οὔτε ἴννος οὕτε προοίμιον χρηστῆς μεταβολῆς ἐνδειξάμενος , καὶ ταῦτα πολλάκις ἐπιχειρησάντων αὐτῶν ἀναστῆσαι τὸν ναὸν , ἐπὶ Ἀδριανοῦ καὶ Κωνσταντίνου καὶ Ἰουλιανοῦ , καὶ διακωλυθέντων πρῶτον μὲν ὑπὸ στρατιωτῶν , ὕστερον δὲ ἐπὶ τοῦ παραβάτου πυρὸς τῶν θεμελίων ἐκπηδήσαντος καὶ κατασχόντος αὐτοὺς τῆς ἀκαίρου φιλονεικίας τε καὶ παραβάσεως . Ὅθεν τοίνυν λεγέτωσαν ἡμῖν , τίνος ἔνεκα ἐν Αἰγύπτῳ μὲν τοσοῦτον διατρίψαντες χρόνον ἐν κακουχίᾳ ἐλέους ἔτυχον , καὶ εἰς Βαβυλῶνα πάλιν ἀπενεχθέντες ἐπανῆλθον εἰς τὰ ἴδια , καὶ ὑπ´ Ἀντιόχου τοσαῦτα κακὰ παθόντες αὖθις πρὸς τὸ πρότερον ἐπανῆλθον ἀξίωμα , νῦν δὲ οὐδὲν τοιοῦτον γεγένηται , ἀλλὰ πεντακοσίων ἐτῶν , νῦν δὲ χιλίων ἐξ ἐκείνου διελθόντων οὐδὲ αἴνιγμα τοιαύτης μεταβολῆς ὁρῶμεν φαινόμενον οἷον τὸ πρότερον . Εἰ δὲ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν προβάλοιντο , καὶ εἴποιεν , Ἐπεὶ ἡμάρτομεν τῷ Θεῷ , διὰ τοῦτο οὐκ ἀπολαμβάνομεν τὴν οἰκείαν χώραν , πόλιν δ´ ἂν εἰκότως αὐτοὺς ἐρήσομαι · Διὰ τὰς ἀμαρτίας ὑμῶν , ὧ Ἰουδαῖοι , ἔξω τῆς Ἱερουσαλὴμ διατρίβετε χρόνον τοσοῦτον ; Καὶ τί τὸ καινὸν καὶ [ ... ] παράδοξον ; Μὴ γὰρ νῦν ἐν ἁμαρτίαις ζῆτε μόνον , παρὰ δὲ τὴν ἀρχὴν ἐν δικαιοσύνῃ καὶ κατορθώμασιν ; Οὐκ ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς συνανετράφητε παρανομίαις ; Οὐχὶ τῆς θαλάσσης σχιζομένης καὶ τῶν πετρῶν ῥηγνυμένων καὶ τοσούτων θαυμάτων γινομένων περὶ τῆς ἐρήμου προσεκυνήσατε μόσχῳ ; Οὐ τὸν Μωϋσέα λίθοις βάλλοντες καὶ ἑτέροις μυρίοις τρόποις ἀνελεῖν ἐπεχειρήσατε πολλάκις , καὶ τὸν Θεὸν παρωργίζετε βλασφημοῦντες ; Οὐ τῷ Βεελφεγὼρ ἐτελέσθητε ; Οὐ τοὺς υἱοὺς ὑμῶν καὶ τὰς θυγατέρας ἐθύσατε τοῖς δαιμονίοις καὶ τοὺς ἀλλοτρίους θεοὺς ἐθεραπεύσατε ; Οὐ πᾶν εἶδος ἁμαρτίας καὶ κακίας ἐπεδείξασθε ; Πῶς οῦν ὑμᾶς οὐκ ἀπεστράφη τότε ὁ Θεὸς , ἀλλὰ μετὰ τὰς παιδοκτονίας καὶ τὰς εἰδωλολατρίας , μετὰ τὴν πολλὴν ἀγνωμοσύνην , καὶ προφήτας ἀφῆκε παρ´ ὑμῖν εἶναι διαφόρους , καὶ σημεῖα εἰργάζοντο καὶ θαύματα παράδοξα ; Τίνος οὖν ἕνεκεν πάλαι μὲν ἀσεβοῦντες καὶ μυρία διαπραττόμενοι δεινὰ τοσαύτης εὐνοίας ἀπηλαύσατε παρὰ Θεοῦ καὶ προστασίας καὶ προμηθείας , νῦν δὲ οὔτε εἰδωλολατροῦντες οὕτε παιδοκτονοῦντες ἐν αἰχμαλωσίᾳ καὶ ταλαιπωρίᾳ διάγετε ; Μὴ γὰρ ἕτερος ἦν Θεὸς τότε καὶ ἕτερος νῦν ; Οὐκ αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἐκεῖνα οἰκονομῶν καὶ ταῦτα νῦν ἐργαζόμενος ; Διὰ τί , ὅτε μείζω μὲν ἦν τὰ ἁμαρτήματα , πολλὴ δόξα ὑμῖν ἠν παρὰ Θεοῦ , ὅτε δὲ ἐλάττονα πλημμελεῖτε νῦν , παντελῶς ὑμᾶς ἀπεστράφη καὶ ἀτιμίᾳ παρέδωκεν ἀπεράντῳ ; Ἀλλὰ κἂν ὑμεῖς σιγήσητε , οἱ λίθοι κεκράξονται . Ἐπειδὴ γὰρ κατὰ τοῦ Δεσπότου τὰς χεῖρας ἐξετείνατε , διὰ τοῦτο οὐκ ἔσται ὑμῖν διόρθωσις οὐδὲ συγγνώμη λοιπὸν οὐδὲ ἀπολογία . Τότε μὲν γὰρ εἰς δούλους ἦν τὰ τολμώμενα , νῦν δὲ πάντα ἐκεῖνα τὰ παλαιὰ σαφῶς ἀπεκρύψατε διὰ τῆς εἰς τὸν κοινὸν Δεσπότην Χριστῷ μανίας . Ὅθεν καὶ μειζόνως κολάζεσθε , καὶ οὐδ´ οὕτως ἁπέχεσθε τῆς πατρικῆς ἐμβροντησίας τε καὶ λύσσης , πλάνον αὐτὸν καὶ παράνομον ἀποκαλοῦντες .
Lemmas: τοσοῦτος διαγίγνομαι χρόνος καί οὔτε ἴννος ἵημι προοίμιον χρηστός μεταβολεύς ἐνδείκνυμι , καί οὗτος πολλάκις ἐπιχειρέω αὐτός ἀνίστημι ὁ ναός , ἐπί Ἀδριανός καί Κωνσταντῖνος καί Ἰουλιανός , καί διακωλύω πρῶτος μέν ὑπό στρατιώτης , ὕστερος δέ ἐπί ὁ Παραβάτου πυρός ὁ θεμέλιος ἐκπηδάω καί κατέχω αὐτός ὁ ἄκαιρος φιλονεικία τε καί παράβασις . ὅθεν τοίνυν λέγω ἐγώ , τίς ἕνεκα ἐν Αἴγυπτος μέν τοσοῦτος διατρίβω χρόνος ἐν κακουχία ἔλεος τυγχάνω , καί εἰς Βαβυλών πάλιν ἀποφέρω ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἴδιος , καί ὑπό Ἀντίοχος τοσοῦτος κακός πάθος αὖθις πρός ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι ἀξίωμα , νῦν δέ οὐδείς τοιοῦτος γίγνομαι , ἀλλά πεντακόσιοι ἔτος , νῦν δέ χίλιοι ἐκ ἐκεῖνος διέρχομαι οὐδέ αἴνιγμα τοιοῦτος μεταβολεύς ὁράω φαίνω οἷος ὁ πρότερος . εἰμί δέ ὁ ἁμαρτία αὐτός προβάλλω , καί εἶπον , ἐπεί ἁμαρτάνω ὁ Θεός , διά οὗτος οὐ ἀπολαμβάνω ὁ οἰκεῖος χώρα , πόλις δδʹ εἄν εἰκότως αὐτός ἔρομαι · Ζεύς ὁ ἁμαρτία σύ , ἵημι Ἰουδαῖος , ἔξω ὁ Ἱεροσόλυμα διατρίβω χρόνος τοσοῦτος ; καί τίς ὁ καινός καί [ ... ] παράδοξος ; μή γάρ νῦν ἐν ἁμαρτία ζῶ μόνος , παρά δέ ὁ ἀρχή ἐν δικαιοσύνη καί κατόρθωμα ; οὐ ἄνωθεν καί ἐκ ἀρχή συνανατρέφω παρανομία ; οὐ ὁ θάλασσα σχίζω καί ὁ πέτρα ῥήγνυμι καί τοσοῦτος θαῦμα γίγνομαι περί ὁ ἐρῆμος προσκυνέω μόσχος ; οὖον ὁ Μωϋσῆς λίθος βάλλω καί ἕτερος μυρίος τρόπος ἀναιρέω ἐπιχειρέω πολλάκις , καί ὁ θεός παροργίζω βλασφημέω ; οὖον ὁ Βεελφεγώρ τελέω ; οὖον ὁ υἱός σύ καί ὁ θυγάτηρ θύω ὁ δαιμόνιος καί ὁ ἀλλότριος θεός θεραπεύω ; οὖον πᾶς εἶδος ἁμαρτία καί κακία ἐπιδείκνυμι ; Πῶς χύτρειος σύ οὐ ἀποστρέφω τότε ὁ θεός , ἀλλά μετά ὁ παιδοκτονία καί ὁ εἰδωλολατρία , μετά ὁ πολύς ἀγνωμοσύνη , καί προφήτης ἀφίημι παρ´ σύ εἰμί διάφορος , καί σημεῖον ἐργάζομαι καί θαῦμα παράδοξος ; τίς οὖν ἕνεκα πάλαι μέν ἀσεβέω καί μυρίος διαπράσσω δεινός τοσοῦτος εὔνοια ἀπελαύνω παρά Θεός καί προστασία καί προμήθεια , νῦν δέ οὔτε εἰδωλολατσέω ἵημι παιδοκτονέω ἐν αἰχμαλωσία καί ταλαιπωρία διάγω ; μή γάρ ἕτερος εἰμί θεός τότε καί ἕτερος νῦν ; οὐ αὐτός εἰμί καί ὁ ἐκεῖνος οἰκονομέω καί οὗτος νῦν ἐργάζομαι ; Ζεύς τίς , ὅτε μείζων μέν εἰμί ὁ ἁμάρτημα , πολύς δόξα σύ ἐάν παρά Θεός , ὅτε δέ μικρός πλημμελέω νῦν , παντελῶς σύ ἀποστρέφω καί ἀτιμία παραδίδωμι ἀπέραντος ; ἀλλά κἀν σύ σιγάω , ὁ λίθος κράζω . ἐπεί γάρ κατά ὁ δεσπότης ὁ χείρ ἐκτείνω , διά οὗτος οὐ εἰμί σύ διόρθωσις οὐδέ συγγνώμη λοιπός οὐδέ ἀπολογία . τότε μέν γάρ εἰς δοῦλος εἰμί ὁ τολμάω , νῦν δέ πᾶς ἐκεῖνος ὁ παλαιός σαφῶς ἀποκρύπτω διά ὁ εἰς ὁ κοινός δεσπότης Χριστός μανία . ὅθεν καί μέγας κολάζω , καί οὐδός οὕτως ἀπέχω ὁ πατρικός ἐμβροντησία τε καί λύσσα , πλάνος αὐτός καί παράνομος ἀποκαλέω .