georgius-cedrenus.compendium-historiarum 190
ἐν τῇ Ἑξαημέρῳ λέγει . Ὅς ἐντυχών τῷ τοῦ προφήτου Ἡσαΐου ῥητῷ τῷ λέγοντι , « Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱὸν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ , » διηπίστησε τούτῳ , ἀδύνατον εἶναι λέγων , ὅσον ἐπ´ ἀνθρωπίνῃ φύσει , τὸ παρθένον τεκεῖν . Οὕτως οὐν ἔχων ἀποκαλύψεως ἔτυχε θείας , ἕως τότε τῷ βίῳ περιεῖναι ἕως ἂν τελεσθῇ τὸ θεῖον τοῦ προφήτου ῥητόν · ὃ δὴ καὶ τὸ θεῖον ἡμᾶς διδάσκει σαφῶς Εὐαγγέλιον , λέγον · « Πνεῦμα ἅγιον ἦν ἐπ´ αὐτῷ , καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου . » Ἰδὼν τοίνυν αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ βρέφος τεσσαρακονθήμερον , καὶ δεξάμενος αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ , καὶ αἰπὼν , « Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου , Δέσποτα , κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ , » πρὸς αὐτὸν ἐξεδήμησε χαίρων . Εἶτα ἐχρηματίσθη Ἰσήφ φυγεῖν εἰς Αἴγυπτον . Μετὰ δὲ δύο ἔτη ἐποίησε τὴν βρεφοκτονίαν Ἡρώδης , καὶ τὸν Ζαχαρίαν ἔσωθεν τοῦ θυσιαστηρίου ἀνεῖλε λειτουργοῦντα . Ἡ δὲ Ἐλισάβετ λαβοῦσα τὸν Ἰωάννην ἐξῆλθεν εἰς τὴν ἔρημον , καὶ ἐκρύβη ἐν σπηλαίῳ ἡμέρας τεσσαράκοντα , καὶ ἐτελεύτησεν . Ὁ δὲ Ἰωάννης ἐν τῇ ἐρήμῳ ὁδηγηθείς ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου καὶ ἐν αὐτῇ ἀνατραφεὶς ἔμεινεν ἕως τῆς τοῦ Κυρίου ἀναδείξεως . Μετὰ δὲ πενταετῆ χρόνον ὑπέστρεψεν Ἰωσὴφ εἰς Ναζαρὲτ ἐξ Αἰγύπτου , καὶ ἔλαβε τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Μαρίαν Κλεόπας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁμοπάτριος καὶ ὁμομήτριος , καὶ ἐξ αὐτῆς ἐγέννησε τὸν Συμεὼν , ὃς μετὰ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου ἐπίσκοπος γέγονεν Ἰεροσολύμων καὶ ἐπὶ Δομετιανοῦ μαρτυρήσας ἐσταυρώθη . Ἰούδας δὲ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐγέννησε δύο υἱοὺς , Ζωκτῆρα καὶ Ἰάκωβον . Ἠν δὲ Ἰωάννης λαί χρόνου , ὅτε ἐξῆλθε τῆς ἐρήμου . Καὶ κηρύσσοντι ἠκολούθησαν αὐτῷ πολλοὶ , ἐν οἷς ἦν καὶ Ἀνδρέας καὶ Ἰωάννης . Καὶ τῶν μὲν λεγόντων ὅτι ὁ Χριστός ἐστι , τῶν δὲ ὅτι προφήτης , ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἦλθον πολλοὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου ἐν χώρᾳ Βηθαβαρᾷ , καὶ ἐβαπτίζοντο . Ἐλθόντος δὲ τοῦ Ἰησοῦ , ὡς εἶδεν αὐτὸν ὁ Ἰωάννης , εἶπεν · « Ἵε ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ . » Καὶ ἀκούσας Ἀνδρέας καὶ Ἰωάννης ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ . Μετὰ δὲ τὸ ὑποστρέψαι αὐτὸν εἰς Ναζαρέτ ἐτελεύτησεν Ἰωσὴφ ἐτῶν ριʹ . Τελευτήσαντος δὲ καὶ Ζεβεδαίου ἤγαγεν Ἰωάννης καὶ Ἰάκωβος τὴν μητέρα αὐτῶν , καὶ συνῆν τῇ Θεοτόκῳ · τὴν δὲ κτῆσιν αὐτῶν πωλήσαντες Καῖάφᾳ ἠγόρασαν τὴν Σιὼν , ἔνθα τὸ μυστικὸν Πάσχα ὁ Χριστὸς ἐποίησε καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων εἰσῆλθε . Μετὰ τὴν τοῦ Κυρίου ἀνάληψιν ἡ Θεοτόκος ἐν Σιὼν διέτριβεν ἕως τῆς τελευτῆς[Ρθβ ] αὐτῆς . Πρὸ δὲ ἡμερῶν ιεʹ ἔννω τὴν ἔξοδον αὐτῆς . Πρὸ δὲ τριῶν ἡμερῶν ὁ ἀρχάγγελος παρεγένετο πρὸς αὐτὴν , τὸ βραβεῖον κομίζων . Παρέδωκε δὲ τὴν ἁγίαν αὐτῆς ψυχὴν τῷ Κυρίῳ καὶ Υἱῷ τῷ Θεῷ αὐτῆς ἐτῶν οὖσα οβʹ , οἱ δέ φασι νη ,
Lemmas: ἐν ὁ ἑξαήμερος λέγω . ὅς ἐντυγχάνω ὁ ὁ προφήτης Ἠσαΐας ῥητός ὁ λέγω , « ἰδέ ὁ παρθένος ἐν γαστήρ ἔχω καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , » διαπιστέω οὗτος , ἀδύνατος εἰμί λέγω , ὅσος ἐπι ἀνθρώπινος φύσις , ὁ παρθένος τίκτω . οὕτως ὀν ἔχω ἀποκάλυψις τυγχάνω θεῖος , ἠώς τότε ὁ βίος περίειμι ἠώς εἄν τελέω ὁ θέω ὁ προφήτης ῥητός · ὅς δή καί ὁ θέω ἐγώ διδάσκω σαφῶς Εὐαγγέλιος , λέγω · « πνεῦμα ἅγιος εἰμί ἐπι αὐτός , καί εἰμί αὐτός χρηματίζω ὑπό ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος μή ὁράω θάνατος πρίν ὁράω ὁ Χριστός κύριος . » εἶδον τοίνυν αὐτός ἐν ὁ ἱερός βρέφος τεσσαρακονθήμερος , καί δέχομαι αὐτός εἰς ὁ ἀγκάλη αὐτός , καί αἰπός , « νῦν ἀπολύω ὁ δοῦλος σύ , δεσπότης , κατά ὁ ῥῆμα σύ ἐν εἰρήνη , » πρός αὐτός ἐκδημέω χαίρω . εἶτα χρηματίζω Ἰσήφ φεύγω εἰς Αἴγυπτος . μετά δέ δύο ἔτος ποιέω ὁ βρεφοκτονία Ἡρῴδης , καί ὁ Ζαχαρίας ἔσωθεν ὁ θυσιαστήριον ἀναιρέω λειτουργέω . ὁ δέ Ἐλισάβετ λαμβάνω ὁ Ἰωάννης ἐξέρχομαι εἰς ὁ ἐρῆμος , καί κρύπτω ἐν σπήλαιον ἡμέρα τεσσαράκοντα , καί τελευτάω . ὁ δέ Ἰωάννης ἐν ὁ ἐρῆμος ὁδηγέω ὑπό ὁ ἄγγελος καί ἐν αὐτός ἀνατρέφω μένω ἠώς ὁ ὁ κύριος ἀνάδειξις . μετά δέ πενταετής χρόνος ὑποστρέφω Ἰωσήφ εἰς Ναζαρά ἐκ Αἴγυπτος , καί λαμβάνω ὁ θυγάτηρ αὐτός Μαρία Κλεόπας ὁ ἀδελφός αὐτός ὁμοπάτριος καί ὁμομήτριος , καί ἐκ αὐτός γεννάω ὁ Συμεών , ὅς μετά Ἰάκωβος ὁ ἀδελφός ὁ κύριος ἐπίσκοπος γίγνομαι Ἱερουσαλήμ καί ἐπί Δομετιανός μαρτυρέω σταυρόω . Ἰούδας δέ ὁ ἀδελφός αὐτός γεννάω δύο υἱός , Ζωκτήρ καί Ἰάκωβος . ἐάν δέ Ἰωάννης λαί χρόνος , ὅτε ἐξέρχομαι ὁ ἐρῆμος . καί κηρύσσω ἀκολουθέω αὐτός πολύς , ἐν ὅς εἰμί καί Ἀνδρέας καί Ἰωάννης . καί ὁ μέν λέγω ὅτι ὁ Χριστός εἰμί , ὁ δέ ὅτι προφήτης , ἐν εἷς ὁ ἡμέρα ἔρχομαι πολύς πέραν ὁ Ἰορδάνης ἐν χώρα Βηθαβαρά , καί βαπτίζω . ἔρχομαι δέ ὁ Ἰησοῦς , ὡς ὁράω αὐτός ὁ Ἰωάννης , εἶπον · « ἵε ὁ ἀμνός ὁ Θεός . » καί ἀκούω Ἀνδρέας καί Ἰωάννης ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς . μετά δέ ὁ ὑποστρέφω αὐτός εἰς Ναζαρέτ τελευτάω Ἰωσήφ ἔτος Ῥίον . τελευτάω δέ καί Ζεβεδαῖος ἄγω Ἰωάννης καί Ἰάκωβος ὁ μήτηρ αὐτός , καί σύνειμι ὁ Θεοτόκος · ὁ δέ κτῆσις αὐτός πωλέω Καϊάφας ἀγοράζω ὁ Σιών , ἔνθα ὁ μυστικός Πάσχα ὁ Χριστός ποιέω καί ὁ θύρα καλέω εἰσέρχομαι . μετά ὁ ὁ κύριος ἀνάληψις ὁ Θεοτόκος ἐν Σιών διατρίβω ἠώς ὁ τελευτῆς[Ρθβ ] αὐτός . πρό δέ ἡμέρα ἵημι ἐννάω ὁ ἔξοδος αὐτός . πρό δέ τρεῖς ἡμέρα ὁ ἀρχάγγελος παραγίγνομαι πρός αὐτός , ὁ βραβεῖον κομίζω . παραδίδωμι δέ ὁ ἅγιος αὐτός ψυχή ὁ κύριος καί υἱός ὁ Θεός αὐτός ἔτος εἰμί ΟΒΑ , ὁ δέ φημί νη ,