georgius-cedrenus.compendium-historiarum 106
σου , καὶ ἡγίασα τὸν οἶκον τοῦτον ὃν ᾠκοδόμησας , τοῦ θέσθαι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ εἰς τὸν αἰῶνα · καὶ ἔσονται οἱ ὀφθαλμοί μου ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία μου πάσας τὰς ἡμέρας . Καὶ σὺ ἐὰν πορευθῇς ἐνώπιόν μου καθὼς ἐπορευθη Δαβὶδ ὁ πατήρ σου ἐν ὁσιότητι καὶ εὐθύτητι καρδίας , τοῦ ποιεῖν κατὰ πάντα ἃ ἐνετειλάμην αὐτῷ , καὶ τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς ἐντολάς μου φυλάξεις , ἀναστήσω τὸν θρόνον τῆς βασιλείας σου ἐπὶ Ἰσραὴλ εἰς τὸν αἰῶνα , καθὼς ἐλάλησα τῷ πατρί σου λέγων · Οὐκ ἐξαρθήσεται ἀνὴρ ἡγούμενος ἐν Ἰσραήλ · » Ἐὰν δὲ ἀποστραφέντες ἀποστραφῆτε ὑμεῖς καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν ἀπ´ ἐμοῦ , καὶ μὴ φυλάξητε τὰς ἐντολάς μου , καὶ πορευθῆτε καὶ δουλλεύσητε θεοῖς ἑτέροις καὶ προσκυνήσητε αὐτοῖς , ἐξαρῶ τὸν Ἰσραὴλ ἀπὸ τῆς γῆς ἦς ἔδωκα αὐτῷ , καὶ τὸν οἶκον τοῦτον ὃν ἡγίασα τῷ ὀνόματι μου ἀποῤῥίψω ἐκ προσώπου μου · καὶ ἔσται Ἰσραήλ εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς λάλημα εἰς τὰ ἕθνη πάντα . Καὶ ὁ σκος οὗτος ὀ ὡψηλὸς καὶ μέγας , ἔσται πᾶς ὁ διαπορευόμενος δι´ αὐτοῦ καὶ συριεῖ . Καὶ ἐροῦσιν · Ἀνθ´ ὧν ἐγκατέλιπον Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν καὶ ἀντελάβοντο Θεὸν ἀλλότριον , διὰ τοῦτο ἐπήγαγε Κύριος τὴν κακίαν ταύτην . » Τὴν δὲ πόλιν μεγίστην καὶ περικαλλῆ καταρτίσας , καὶ τὸ περίμετρον αὐτῆς ποιήσας στάδια τεσσαράκοντα , γινόμενα μίλια ἕξ ἤμισυ , δυσάλωτον πάντοθεν ταύτην κατεσκεύασε . Περικλείσας γὰρ αὐτὴν τρισὶ τείχεσι καὶ φάραγξιν ἀπεῤῥωγυίαις , κατάῤῥυτον ὕδατι ὅλην ἐποίησεν , ὥστε ἐκ τῆς ἀποῤῥοίας τοὺς κήπους αὐτῶν ἀρδεύεσθαι . Σὺν τούτοις ἐποίησε θυρεοὺς χρυσοῦς ἐλατοὺς ὀκτακοσίους μεγάλους καὶ δόρατα τριακόσια καὶ ἕτερα ὅπλα χρυσᾶ πλεῖστα . Καὶ μέντοι καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ οἱ λουτῆρες χρυσᾶ πάντα ὑπῆρχον , καὶ οὐκ ἦν ἀργύριον λογιζόμενον ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ . Ὅτι ναῦς αὐτοῦ ἀπορεύετο εἰς Θαρσεῖς καὶ διὰ χρόνων τριῶν ἤρχετο , φέρουσα χρυσίον πολὺ καὶ ἀργύριον καὶ λίθους τορευτοὺς καὶ ὀδόντας ἐλεφάντων καὶ [ Ρ θέ ] πιθήκους , Καὶ ἔδωκε Σολομῶν τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον ἐν Ἱερουσαλὴμ ὡς λίθους , καὶ τὰς κέδρους ὡς συκαμένους εἰς πλῆθος . Τὸ δέ γε ἄριστον αὐτοῦ ἦν καθ´ ἡμέραν κόροι σεμιδάλεως λʹ δὲ κόρος ἐποίει μόδια λʹλ καὶ κόροι ἀλεύρου κεκοπανισμένου ξʹ , μόσχοι ἐκλεκτοὶ δέκα , βόες νομάδες ὀκτὼ καὶ πρόβατα ἑκατὸν , ἐκτὸς ἐλάφων καὶ ὀρνίθων ἐκλεκτῶν καὶ σιτευτῶν . Περὶ δέ γε τῆς πολλῆς φρονήσεως αὐτοῦ καὶ σοφίας , ἦς εἴληφε παρὰ Θεοῦ τοῦ ὁφθέντος αὐτῷ δίς , Χνροοσον τί πάλιν ὁ Θεός φῃσι πρὸς αὐτόν · « Ἰδοὺ , δέδωκά οοι καρδίαν φρονίμην καὶ σοφήν · ὡς σὺ , οὐ γέγονεν ἔμπροσθέν σου , καὶ μετὰ σὲ οὐκ ἀναστήσεται ὅμοιός σοι . Καὶ πλοῦτον καὶ δόξαν καὶ χρήματα δώσω σοι . » Καὶ τοῦτο δηλοῦσα ἡ Γραφὴ ἐπάγει λέγουσα · « Ἔδωκε Κύριος φρόνησιν τῷ Σολομῶντι , καὶ σοφίαν πολλὴν σφόδρα , καὶ χύμα καρδίας ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν . » Εἰκότως οὖν ἐκ παραλλήλου καὶ τῶν πάλαι γεγενημένων ἀρίστων σοφῶν ἐμνήσθη , καὶ τοὺς Αἰγυπτίους προστέθεικεν ὡς δοκοῦντας παρὰ πᾶσιν εἶναι σοφούς τε καὶ φρονίμους . Καὶ γὰρ ὡς Ἕλληνες ἱστοροῦσι , καὶ
Lemmas: σύ , καί ἁγίζω ὁ οἶκος οὗτος ὅς οἰκοδομέω , ὁ τίθημι ὁ ὄνομα ἐγώ ἐκεῖ εἰς ὁ αἰών · καί εἰμί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἐκεῖ καί ὁ καρδία ἐγώ πᾶς ὁ ἡμέρα . καί σύ ἐάν πορεύω ἐνώπιον ἐγώ καθώς πορεύω Δαυίδ ὁ πατήρ σύ ἐν ὁσιότης καί εὐθύτης Καρδία , ὁ ποιέω κατά πᾶς ὁ ἐντέλλω αὐτός , καί ὁ πρόσταγμα ἐγώ καί ὁ ἐντολή ἐγώ φυλάσσω , ἀνίστημι ὁ θρόνος ὁ βασίλεια σύ ἐπί Ἰσραήλ εἰς ὁ αἰών , καθώς λαλέω ὁ πατήρ σύ λέγω · οὐ ἐξαίρω ἀνήρ ἡγέομαι ἐν Ἰσραήλ · » ἐάν δέ ἀποστρέφω ἀποστρέφω σύ καί ὁ τέκνον σύ ἀπ´ ἐγώ , καί μή φυλάσσω ὁ ἐντολή ἐγώ , καί πορεύω καί δουλεύω θεός ἕτερος καί προσκυνέω αὐτός , ἐξαίρω ὁ Ἰσραήλ ἀπό ὁ γῆ εἰμί δίδωμι αὐτός , καί ὁ οἶκος οὗτος ὅς ἁγίζω ὁ ὄνομα ἐγώ ἀπορρίπτω ἐκ πρόσωπον ἐγώ · καί εἰμί Ἰσραήλ εἰς ἀφανισμός καί εἰς λάλημα εἰς ὁ ἔθνος πᾶς . καί ὁ σκου οὗτος ὁ ὁράω καί μέγας , εἰμί πᾶς ὁ διαπορεύω δις αὐτός καί συρίζω . καί εἴρω · Ἄνθ ὅς ἐγκαταλείπω κύριος ὁ θεός αὐτός καί ἀντιλαμβάνω θεός ἀλλότριος , διά οὗτος ἐπάγω Κύριος ὁ κακία οὗτος . » ὁ δέ πόλις μέγας καί περικαλλής καταρτίζω , καί ὁ περίμετρον αὐτός ποιέω στάδιος τεσσαράκοντα , γίγνομαι μίλιον ἕξ ἥμισυς , δυσάλωτος πάντοθεν οὗτος κατασκευάζω . περικλείω γάρ αὐτός τρεῖς τεῖχος καί φάραγξ ἀπολήγω , κατάρρυτος ὕδωρ ὅλος ποιέω , ὥστε ἐκ ὁ ἀπόρροια ὁ κῆπος αὐτός ἀρδεύω . σύν οὗτος ποιέω θυρεός χρύσεος ἐλατός ὀκτακόσιοι μέγας καί δόρυ τριακόσιοι καί ἕτερος ὅπλον χρύσεος πλεῖστος . καί μέντοι καί ὁ σκεῦος αὐτός καί ὁ λουτήρ χρύσεος πᾶς ὑπάρχω , καί οὐ εἰμί ἀργύριον λογίζομαι ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός . ὅτι2 ναῦς αὐτός ἀπορέω εἰς θαρσέω καί διά χρόνος τρεῖς ἄρχω , φέρω χρυσίον πολύς καί ἀργύριον καί λίθος τορευτός καί ὀδούς ἐλέφας καί [ Ρ ΘΕ ] πίθηκος , καί δίδωμι Σολομών ὁ χρυσίον καί ὁ ἀργύριον ἐν Ἱεροσόλυμα ὡς λίθος , καί ὁ κέδρος ὡς συκαμενος εἰς πλῆθος . ὁ δέ γε ἀγαθός αὐτός εἰμί καθ´ ἡμέρα κόρος σεμίδαλις λίαν δέ κόρος ποιέω μόδιον λʹλ καί κόρος ἄλευρον κοπανίζω ξο , μόσχος ἐκλεκτός δέκα , βοῦς Νομάς ὀκτώ καί πρόβατον ἑκατόν , ἐκτός ἔλαφος καί ὄρνις ἐκλεκτός καί σιτευτής . περι δέ γε ὁ πολύς φρόνησις αὐτός καί σοφία , εἰμί λαμβάνω παρά Θεός ὁ ὁράω αὐτός δίς , χνροοσος τίς πάλιν ὁ Θεός φημί πρός αὐτός · « ἰδέ , δίδωμι οἷος Καρδία φρόνιμος καί σοφός · ὡς σύ , οὖον γίγνομαι ἔμπροσθεν σύ , καί μετά σύ οὐ ἀνίστημι ὅμοιος σύ . καί πλοῦτος καί δόξα καί χρῆμα δίδωμι σύ . » καί οὗτος δηλόω ὁ γραφή ἐπάγω λέγω · « δίδωμι Κύριος φρόνησις ὁ Σολομών , καί σοφία πολύς σφόδρα , καί χύμα Καρδία ὡς ὁ ἄμμος ὁ παρά ὁ θάλασσα . » εἰκότως οὖν ἐκ παράλληλος καί ὁ πάλαι γίγνομαι Ἀρίστων σοφός μιμνήσκω , καί ὁ Αἰγύπτιος προστίθημι ὡς δοκέω παρά πᾶς εἰμί σοφός τε καί φρόνιμος . καί γάρ ὡς Ἕλλην ἱστορέω , καί