georgius-cedrenus.compendium-historiarum 320
δὲ πολλοῦ συῤῥαγέντος κατά τε γῆν καὶ θά λασσαν ἀπώλετο σὺν τοῖς ἑαυτοῦ στρατεύμασι . Τοῦ δὲ Χρυσοστόμου τὰ τῆς ὁρθοδόξου Ἐκκλησίας ἰθύνοντος προσῆλθεν αὐτῳ τις τῆς τῶν Μακεδονιανῶν αἱρέσεως μετανοήσας . Παραινέσας δὲ καὶ τῇ ἰδίᾳ γαμετῇ ἐπιστρέψαι καὶ μετανοῆσαι καὶ κοινωνῆσαι , μόλις ὡς δῆθεν ἔπεισεν . Ἡ δὲ δοῦσα τῇ παιδίσκῃ κοινωνίαν τῶν Μακεδονιανῶν ἐκέλευσεν ἔχειν μεθ´ ἑαυτῆς . Καὶ δὴ προσελθοῦσα τῷ Χρυσοστόμῳ , καὶ δεξαμένη τὴν ἁγίαν κοινωνίαν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ , ὑποκριθεῖσα ταύτης μεταλαμβάνειν δέδωκε τῇ παιδίσκῃ , καὶ τὴν τῶν Μακεδονιανῶν λαβοῦσα προσάγει τῷ στόματι , καὶ εὐρίσκει αὐτὴν λίθον γεγονυῖαν . Φρίξασα οὗν προσπίπτει τῷ ἁγίῳ ὑπότρομος , ἐξαγορεύουσα τὸ τόλμημα καὶ εἰλικρινῶς προσερχομένη τῇ ἐκκλησίᾳ . Κύριλλος δὲ ὁ ἁγιώτατος Ἀλεξανδρείας ἀρχιεπίσκοπος ἀνεψιὸς ἦν Θεοφίλου κατὰ σάρκα . Ἔως δὲ χρόνων τινῶν καὶ αὐτὸς προλήψει δουλεύων ὡς ἄνθρωπος , καὶ τῷ Θεοφίλῳ ὡς θείῳ ἐπακολουθῶν ,, πονηρὰ κατὰ τοῦ Χρυσοστόμου ἐφρόνει τε καὶ ἐφθέγγετο · ἐπειδὴ δὲ ζῆλος ἦν , εἰ καὶ μὴ κατ´ ἐπίγνωσιν , οὐ φθόνος δὲ οὐδ´ ἔνστασις διαβολικὴ τὸ μαχόμενον , διὰ τοῦτο ἄξιος διορθώσεως ἐκρίθη ἀποκαλύψει τινὶ μυστικῇ , ἐν ᾗ ἐδόκει εὐρεθῆναι ἔν τινι φοβερῷ καὶ περικαλλεῖ τόπῳ , ἐν ᾧ πλήθη ἁγίων ἀγγέλων παρειστήκεσαν τῇ Θεομήτορι , σύνεγγυς δὲ ταύτης τὸν μέγαν Χρυσόστομον . Ἔνθα δὲ πειραθέντα Κύριλλον πλησιάσαι ἐξωθεῖσθαι προστάξει τοῦ Ἰωάννου , τὴν μητέρα δὲ τοῦ Κυρίου πρεσβεύουσαν ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ παραδεχθῆναι ἀξιοῦσαν , ὡς οὐκ ὀλίγα ὑπὲρ τῆς δόξης αὐτῆς πεποιηκότος εἰς τὸ Θεοτόκον αὐτὴν ὀνομάζεσθαι . Εἰς ἑαυτὸν δὲ ὁ ἐερὸς Κύριλλος γενόμενος κατέγνω μὲν ἑαυτοῦ , τοῖς δὲ τοῦ Χρυσοστόμου ἑπόμενος πᾶσι καὶ δώδεκα κεφάλαια ἐξέθετο δογματικὰ καὶ Νεστορίῳ ἔπεμψεν ἐν Κωνσταντινουπόλει . Ὥν ἐκεῖνος καταφρονήσας τὴν κατ´ αὐτοῦ τρίτην σύνοδον γενέσθαι παρεσκεύασεν . Ἀρσένιος δὲ ὁ μέγας τῶν τοῦ κόσμου πάντων καταφρονήσας καὶ τοῦ κόσμου ἀναχωρήσας τὴν θείαν φιλοσοφίαν ἐν Αίγύπτῳ μετήρχετο ἐν μοναδικῷ σχήματι . Τῷ ιʹ ἔτει Ἀρκαδίου ἡ πρώτη ἐξορία τοῦ Χρυσοστόμου γέγονεν , ἀφ´ ἡς ὑποστρέφει ἑξήκοντα ἐπισκόπων συνελθόντων καὶ ἄκυρα πάντα τὰ κατὰ τοῦ θείου Ἰωάννου παρὰ τοῦ Θεοφίλου καὶ [ Β . ὅὰθ τῶν σὺν αὐτῷ ποιησάντων δικαίως . Τῷ δὲ ια´ καὶ ιβʹ ἔτει πάλιν τὰ κατὰ τῆς ἐπιβουλῆς αὔξει τοῦ Χρυσοστόμου . Ἐν δὲ τῷ ἰγʹ , ὅτε καὶ τὸν λόγον ἐποίησεν οὗ ἡ ἀρχή · « Πάλιν Ἡρωδιὰς μαίνεται , » τότε ἔχθρα τελεία τῆς βασιλίσσης κατ´ αὐτοῦ γίνεται , καὶ πάλιν καθαίρεσις καὶ ἐξορία εἰς Κούκουσον , ἐκεῖθεν εἰς Πιτυοῦντα · καὶ γενόμενος ἐν Κομάνοις τῆς Ἀρμενίας κατὰ πάροδον ἐτελειώθη ἐν Κυρίῳ . Ἄξιον δέ ἐστι μικρὸν ἐπαναλαβεῖν τῷ λόγῳ περὶ τοῦ ἀγίου Πατρὸς ἡμῶν
Lemmas: δέ πολύς συναράσσω κατά τε γῆ καί ἀνταπόλλυμι λανθάνω ἀπόλλυμι σύν ὁ ἑαυτοῦ στράτευμα . ὁ δέ Χρυσόστομος ὁ ὁ ὀρθόδοξος ἐκκλησία ιθύνων πρόσειμι αὐτός τις ὁ ὁ Μακεδονιανός αἵρεσις μετανοέω . παραινέω δέ καί ὁ ἴδιος γαμετή ἐπιστρέφω καί μετανοέω καί κοινωνέω , μόλις ὡς δῆθεν πείθω . ὁ δέ δήω ὁ παιδίσκη κοινωνία ὁ Μακεδονιανός κελεύω ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ . καί δή προσέρχομαι ὁ Χρυσόστομος , καί δέχομαι ὁ ἅγιος κοινωνία ἐκ ὁ χείρ αὐτός , ὑποκρίνομαι οὗτος μεταλαμβάνω δίδωμι ὁ παιδίσκη , καί ὁ ὁ Μακεδονιανός λαμβάνω προσάγω ὁ στόμα , καί εὑρίσκω αὐτός λίθος γίγνομαι . φρίσσω ἐν προσπίπτω ὁ ἅγιος ὑπότρομος , ἐξαγορεύω ὁ τόλμημα καί εἰλικρινής προσέρχομαι ὁ ἐκκλησία . Κύριλλος δέ ὁ ἅγιος Ἀλεξάνδρεια ἀρχιεπίσκοπος ἀνεψιός εἰμί Θεόφιλος κατά σάρξ . ἔως δέ χρόνος τις καί αὐτός προλαμβάνω δουλεύω ὡς ἄνθρωπος , καί ὁ Θεόφιλος ὡς θεῖον ἐπακολουθέω ,, πονηρός κατά ὁ Χρυσόστομος φρονέω τε καί φθέγγομαι · ἐπεί δέ ζῆλος εἰμί , εἰμί καί μή κατ´ ἐπίγνωσις , οὖον φθόνος δέ οὐδός ἔνστασις διαβολικός ὁ μάχομαι , διά οὗτος ἄξιος διόρθωσις κρίνω ἀποκάλυψις τις μυστικός , ἐν ὅς δοκέω εὑρίσκω ἐν τις φοβερός καί περικαλλής τόπος , ἐν ὅς πλῆθος ἅγιος ἄγγελος παρίστημι ὁ Θεομήτωρ , σύνεγγυς δέ οὗτος ὁ μέγας Χρυσόστομος . ἔνθα δέ πειράω Κύριλλος πλησιάζω ἐξωθέω πρόσταξις ὁ Ἰωάννης , ὁ μήτηρ δέ ὁ κύριος πρεσβεύω ὑπέρ αὐτός καί παραδείκνυμι ἄξιος , ὡς οὐ ὀλίγος ὑπέρ ὁ δόξα αὐτός ποιέω εἰς ὁ Θεοτόκος αὐτός ὀνομάζω . εἰς ἑαυτοῦ δέ ὁ ἀθήρ Κύριλλος γίγνομαι καταγιγνώσκω μέν ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὁ Χρυσόστομος ἕπω πᾶς καί δώδεκα κεφάλαιος ἐκτίθημι δογματικός καί Νεστόριος πέμπω ἐν Κωνσταντινούπολις . ἀνά ἐκεῖνος καταφρονέω ὁ κατ´ αὐτός τρίτος σύνοδος γίγνομαι παρασκευάζω . Ἀρσένιος δέ ὁ μέγας ὁ ὁ κόσμος πᾶς καταφρονέω καί ὁ κόσμος ἀναχωρέω ὁ θεῖος φιλοσοφία ἐν Αἴγυπτος μετέρχομαι ἐν μοναδικός σχῆμα . ὁ εἷς ἔτος Ἀρκάδιος ὁ πρῶτος ἐξορία ὁ Χρυσόστομος γίγνομαι , ἀφή εἰμί ὑποστρέφω ἑξήκοντα ἐπίσκοπος συνέρχομαι καί ἄκυρος πᾶς ὁ κατά ὁ θεῖον Ἰωάννης παρά ὁ Θεόφιλος καί [ Β . ὅς ὁ σύν αὐτός ποιέω δικαίως . ὁ δέ ια´ καί ἶβις ἔτος πάλιν ὁ κατά ὁ ἐπιβουλή αὐξάνω ὁ Χρυσόστομος . ἐν δέ ὁ πνίξ , ὅτε καί ὁ λόγος ποιέω ὅς ὁ ἀρχή · « πάλιν Ἡρωδιάς μαίνομαι , » τότε ἔχθρα τέλειος ὁ βασίλισσα κατ´ αὐτός γίγνομαι , καί πάλιν καθαίρεσις καί ἐξορία εἰς κουκουω , ἐκεῖθεν εἰς πιτυόεις · καί γίγνομαι ἐν Κόμανος ὁ Ἀρμένιος κατά πάροδος τελειόω ἐν κύριος . Ἄξιος δέ εἰμί μικρός ἐπαναλαμβάνω ὁ λόγος περί ὁ ἅγιος πατήρ ἐγώ