georgius-cedrenus.compendium-historiarum 353
τῶν ἐκκλησιῶν προστάτας μὴ κόλαζε Ὁ δὲ κατῃσχύνθη καὶ ἔμεινεν ἄφωνος . Ὁ δέ γε σοφὸς ἐπίσκοπος πενέστατος ὤν οὐκ ἠθέλησε παρὰ τοῦ Βασιλέως λαβεῖν ἕως ὀβολοῦ · οὕτως ἦν ἐλεύθερος καὶ μόνης τῆς εἰς Θεὸν πίστεως καὶ εὐσεβείας περιποιούμενος ΠΡ . ὅθα ] Μεταξὺ Ἰνδῶν καὶ Περσῶν κάστρον ἐστὶν ὀνομαζόμενον Τζουδάδερ , ἐν ᾧ πολλὰ χρήματα καὶ μαργαρῖται καὶ λίθοι τίμιοι ἀποκείμενοι ἦσαν καὶ πρὸ δαιμόνων ἐφυλάττοντο . Τοῦτο Καβάδης μαθὼν ἐζήτει λαβεῖν . Καὶ ὑπὸ τῶν δαιμόνων κωλυόμενος κινεῖ τὴν τῶν παρ´ αὐτοῦ μάγων πᾶσαν ἐπίνοιαν , ἔπειτα καὶ τῶν Ἰουδαίων , καὶ τοῦ σκοποῦ ἀποτυγχάνει , Πεισθεὶς δὲ διὰ τῆς πρὸς τὸν Θεὸν εὐχῆς τῶν Χριστιανῶν τούτου κυριεῦσαι , ἐπίσκοπόν τινα Χριστιανὸν ἀπὸ τῶν ἐν Περσίδι περὶ τούτου παρεκάλεσεν , ὃς σύναξιν ἐπιτελέσας καὶ τῶν θείων μυστηρίων μεταλαβὼν , προσελθὼν τῷ τόπῳ τοὺς ἐκεῖσε δαίμονας ἐξεδίωξε καὶ τῷ Καβάδῃ τὸ κάστρον ἀπόνως παρέδωκεν . Ἐν τούτῳ Καβάδης καταπλαγεὶς πρωτοκαθεδρίᾳ τὸν ἐπίσκοπον ἐτίμησεν , ἕως τότε Μανιχαίων καὶ Ἰουδαίων προκαθεζομένων , καὶ ἄδειαν παρέσχε τοῖς βουλομένοις βαπτίζεσθαι . Πρὸ μικροῦ δὲ τῆς τελευτῆς Ἀναστασίου , ἐπιβουλῆς αὐτῷ μηνυθείσης , συνέσχε πολλος καὶ ἀπώλεσεν · ἐν οἷς καὶ Ἰουστῖνος ἦν καὶ Ἰουστινιανός . Μέλλων οὖν ἐξαφανίζειν τοὺς ἄνδρας , παρέστη αὐτῷ τις κατ´ ὄναρ φοβερὸς λέγων · Τοὺς μὲν λοιποὺς τῶν σῶν ἐπιβούλων , ὧ βασιλεῦ , συνεχωρήθη σοι ἀφανίσαι , Ἰουστῖνον δὲκαὶ Ἰουστινιανὸν μηδαμῶς ἀδικήσῃς · οὐδὲ γὰρ θέλων δυνήσῃ . Τοῦ δὲ φήσαντος ὅτι καθοσιώσει εἰσὶν ὑποβεβλημένοι βασιλικῇ , ἔφη πρὸς αὐτόν · Σκεύη εἰσὶ χωρητικὰ τῆς τοῦ Θεοῦ βουλῆς τε καὶ προνοίας , καὶ μέλλουσιν ὑπουργῆσαι τῷ Θεῷ ἕκαστος ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν . Καὶ δὴ ἀφῆκεν αὐτοῖς ἀμφοτέροις Ἀναστάσιος τὸ τῆς καθοσιώσεως ἔγκλημα . Συνέβη δὲ πάντα γενέσθαι καθὼς ὁ φανεὶς ἀπεφθέγξατο · μετὰ γὰρ τὴν τελευτὴν Ἀναστασίου καὶ ἀμφότεροι κατὰ καιροὺς αὐτῶν ἐβασίλευσαν . Τῷ κζʹέτει Ἀναστάσιος εἶδεν ἐν ὁράματι ἄνδραφοβερὸν βαστάζοντα κώδικα , ὃν ἀναπτύξας , καὶ εὑρὼν τὸ ὄνομα αὐτοῦ τοῦ βασιλέως , εἶπεν αὐτῷ · Ἱδοὺ διὰ τὴν κακοπιστίαν σου ἀπαλείφω τεσσαρεσκαίδεκα ἔτη , καὶ ἀπήλειψεν αὐτά . Διυπνισθεὶς δὲ προσεκαλέσατο Ἀμάνσιον τὸν πραιπόσιτον , καὶ εἶπεν αὐτῷ τὸ ὅραμα . Ὁ δὲ εἶπεν ὅτι Κἀγὼ ἐθεασάμην ὅτι παρισταμένου τῷ κράτει σου χοῖρος μέγας ἐλθὼν καὶ δραξάμενός μου τῆς χλαίνης κατέῤῥαξέ με εἰς τὴν γῆν καὶ ἀνάλωσεν . Ἐλθόντος δὲ τοῦ ὀνειροκρίτου Πρόκλου , ἤκουσαν ὅτι καὶ ἀμφότεροι μετ´ οὐ πολὺ τελειοῦσθε . Ἐπεὶ δὲ κεχρημάτιστο διὰ πυρὸς αὐτὸν τὴν ἀμείλικτον αὐτοῦ ψυχὴν ἀποῤῥῆξαι , τὴν ἐν τῷ παλατίῳ κινστέρναν τὴν λεγομένην ψυχρὰν εἰς πολλὰ στόμια διανοίξας καὶ κάδδους ἐν ἑκάστῳ[Ρ . ὅθῦ ] παραθεὶς ἔσπευδε τὴν τοιαύτην περὶ αὐτοῦ προφητείαν ψευδῆ ἀποδεῖξαι . Ἀλλ´ ἐματαιώθη διὰ κενῆς ὁ δείλαιος · καὶ γὰρ θείῳ σκηπτῷ κεραυνωθεὶς ἐμβρόντητος γέγονεν ,
Lemmas: ὁ ἐκκλησία προστάτης μή κολάζω ὁ δέ καταισχύνω καί μένω ἄφωνος . ὁ δέ γε σοφός ἐπίσκοπος πένης εἰμί οὐ ἐθέλω παρά ὁ Βασιλίς λαμβάνω ἠώς ὀβολός · οὕτως εἰμί ἐλεύθερος καί μόνος ὁ εἰς θεός πίστις καί εὐσέβεια περιποιέω ΠΡ . ὅθα ] μεταξύ Ἰνδός καί Πέρσης κάστρον εἰμί ὀνομάζω Τζουδάδερ , ἐν ὅς πολύς χρῆμα καί μαργαρίτης καί λίθος τίμιος ἀπόκειμαι εἰμί καί πρό δαίμων φυλάσσω . οὗτος Καβάδης μανθάνω ζητέω λαμβάνω . καί ὑπό ὁ δαίμων κωλύω κινέω ὁ ὁ παρ´ αὐτός μάγος πᾶς ἐπίνοια , ἔπειτα καί ὁ Ἰουδαῖος , καί ὁ σκοπός ἀποτυγχάνω , πείθω δέ διά ὁ πρός ὁ θεός εὐχή ὁ Χριστιανός οὗτος κυριεύω , ἐπίσκοπος τις Χριστιανός ἀπό ὁ ἐν Περσίς περί οὗτος παρακαλέω , ὅς σύναξις ἐπιτελέω καί ὁ θεῖον μυστήριον μεταλαμβάνω , προσέρχομαι ὁ τόπος ὁ ἐκεῖσε δαίμων ἐκδιώκω καί ὁ Καβάδης ὁ κάστρον ἄπονος παραδίδωμι . ἐν οὗτος Καβάδης καταπλάσσω πρωτοκαθεδρία ὁ ἐπίσκοπος τιμάω , ἠώς τότε Μανιχαῖος καί Ἰουδαῖος προκαθέζομαι , καί ἄδεια παρέχω ὁ βούλομαι βαπτίζω . πρό μικρός δέ ὁ τελευτή Ἀναστάσιος , ἐπιβουλή αὐτός μηνύω , συνέχω πολύς καί ἀπόλλυμι · ἐν ὅς καί Ἰουστῖνος εἰμί καί Ἰουστινιανός . Μέλλων οὖν ἐξαφανίζω ὁ ἀνήρ , παρίστημι αὐτός τις κατ´ ὄναρ φοβερός λέγω · ὁ μέν λοιπός ὁ σός ἐπίβουλος , ἵημι βασιλεύς , συγχωρέω σύ ἀφανίζω , Ἰουστῖνος δέκα Ἰουστινιανός μηδαμῶς ἀδικέω · οὐδέ γάρ ἐθέλω δύναμαι . ὁ δέ φημί ὅτι καθοσίωσις εἰμί ὑποβάλλω βασιλικός , φημί πρός αὐτός · Σκεύη εἰμί χωρητικός ὁ ὁ Θεός βουλή τε καί πρόνοια , καί μέλλω ὑπουργέω ὁ Θεός ἕκαστος ἐν ὁ καιρός αὐτός . καί δή ἀφίημι αὐτός ἀμφότερος Ἀναστάσιος ὁ ὁ καθοσίωσις ἔγκλημα . συμβαίνω δέ πᾶς γίγνομαι καθώς ὁ φαίνω ἀποφθέγγομαι · μετά γάρ ὁ τελευτή Ἀναστάσιος καί ἀμφότερος κατά καιρός αὐτός βασιλεύω . ὁ κζʹέτει Ἀναστάσιος ὁράω ἐν ὅραμα ἄνδραφοβερὸν βαστάζω κώδικας , ὅς ἀναπτύσσω , καί εὑρίσκω ὁ ὄνομα αὐτός ὁ βασιλεύς , εἶπον αὐτός · ἰδού διά ὁ κακοπιστία σύ ἀπαλείφω τεσσαρεσκαίδεκα ἔτος , καί ἀπαλείφω αὐτός . διυπνίζω δέ προσκαλέω Ἀμάνσιον ὁ πραιπόσιτος , καί εἶπον αὐτός ὁ ὅραμα . ὁ δέ εἶπον ὅτι ἀγός θεάομαι ὅτι παρίστημι ὁ κράτος σύ χοῖρος μέγας ἔρχομαι καί δράσσομαι ἐγώ ὁ χλαῖνα καταξαίνω ἐγώ εἰς ὁ γῆ καί ἀναλίσκω . ἔρχομαι δέ ὁ ὀνειροκρίτης Πρόκλος , ἀκούω ὅτι καί ἀμφότερος μετέ οὖον πολύς τελειόω . ἐπεί δέ χρηματίζω διά πυρός αὐτός ὁ ἀμείλικτος αὐτός ψυχή ἀπολήγω , ὁ ἐν ὁ Παλάτιον κινστέρνα ὁ λέγω ψυχρός εἰς πολύς στόμιον διανοίγνυμι καί κάδος ἐν Ράστος . ὅς ] παρατίθημι σπεύδω ὁ τοιοῦτος περί αὐτός προφητεία ψευδής ἀποδείκνυμι . Ἀλ ματαιόω διά κενός ὁ δείλαιος · καί γάρ θεῖον σκηπτός κεραυνόω ἐμβρόντητος γίγνομαι ,