georgius-cedrenus.compendium-historiarum 486
καὶ ἀνομολογηθέντῶν καταδρομήν τινα ἐργάζεσθαι καὶ καθαίρεσιν . « Ἔκαστος οὐν , φησὶ , τὸ δοκοῦν αὐτῷ ποιείτω καὶ ἐφετὸν , ἀπαθὴς πόνων καὶ ἄνευστολύπης διατελῶν . » Ιλὴν οὐ μέχρι τέλους ταύτην ἐτήρησε τὴν προαίρεσιν ὁ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἀληθὴς Χριστιανὸς γεγονώς · ἀλλ´ ὅσον τὰ τῆς βασιλείας αὐτῷ ἐκρατύνετο , τοσοῦτον κακοδαίμονι φύσει καὶ ὡμοτάτῃ τὸν κατὰ τῶν Χριστιανῶν καὶ τῶν ὁμοφύλων ἀνερρίπιζε πόλεμον , νῦν μὲν τοὺς μοναχοὺς διαπτύων καὶ παντοίοις περιβάλλων δεινοῖς , καὶ ποιναῖς ἐξευρίσκων ποινὰς , νῦν δὲ τοὺς ἄλλους πιστοὺς ἐγκλείων φρουραῖς καὶ ὑπερορίους τιθείς . ἐντεῦθεν καὶ Μεθόδιον τὸν μετὰ βραχὺ πατριαρχικοῦ θρόνου ἀξιωθέντα καὶ Εὐθύμιον τὸν τηνικαῦτα τῶν Σάρδεων προεδρεύοντα , τῷ αὐτοῦ θελήματι μὴ ὑπείκοντας μηδὲ τὴν τῶν θείων εἰκόνων ἐξαρνουμένους τιμὴν , τῆς πόλεως ἐξώθει , καὶ τὸν μὲν θεῖον Μεθὁδιον φυλακῇ παραδίδωσι κατὰ τὴν νῆσον τοῦ Ἀκρίτου , τὸν δὲ μακαρίτην Εὐθύμιον διὰ Θεοφίλου τοῦ οἰκείου υἱοῦ θανάτῳ παραδίδωσι , βουνεύροις τυπτόμενον ἀφειδῶς . Ὅσον δὲ τὴν Χριστοῦ κληρονομίαν ἐπίεζε , τοσοῦτον τοὺς Ἰουδαίους ἀνέτους φόρων καὶ ἐλευθέρους ἐτίθει , ἀγαπωμένους καὶ στεργομένους αὐτῷ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων διαφερόντως . Προῦβάλλετο δ´ ὥσπερ τι προκέντημα καὶ ἀοχέτυπον τοῦ οἰκείου β ου πρὸς μίμησιν τὸν τοῦ Κοπρωνύμου βίον , καὶ τοῦτον μιμεῖσθαι εἰς ἄκρον ἐσπούδαζε . Διὸ καὶ πρὸς τὴν ἀκρόπολιν ἔφθασε τῆς ἀσεβείας , ἄρτι μὲν Σάββατον νηστεύειν νομοθετῶν , ἄρτι δὲ κατὰ τῶν θείων προφητῶν τὴν γλῶτταν ἐξακονῶν , ἄρτι δὲ τὴν μέλλουσαν ἀνάστασιν ἀθετῶν καὶ τὰ ἐκεῖθεν ἐπηγγελμένα ἀγαθὰ διασύρων , διάβολόν τε μὴ εἶναι ὅλως ἰσχυριζόμενος ἅτε μηδ´ ὑπὸ Μωσέως τούτου παραδεδομένου . πορνείαν δὲ κατησπάζετο , καὶ τὸν ἐπὶ πᾶσι δεῖν ὀμνύναι Θεὸν ἐνομοθέτει , καὶ τὸν Ἰούδαν ἀκολάστῳ γλώσσῃ τάττων μετὰ τῶν σωζομένων . Τὴν [ Ρ.ἐθθ ἑορτὴν τοῦ σωτηρίου Πάσχα κακῶς καὶ παρὰ καιρὸν χλευάζων τιμᾶσθαι , καὶ ὡς Ἑλληνικὴν τάχα παίδευσιν διαπτύων τὴν ἡμετέραν καὶ θείαν παίδευσιν τοσοῦτον ἀποστρεφόμενος ὡς μηδὲ τοὺς νέους παιδοτριβεῖσθαί που συγχωρεῖν , ἵνα μήτε τῇ αὐτοῦ ἀλογίᾳ ἀντιστῆναί τις ἔχῃ ποτὲ καὶ διελέγξαι , μήτε πάλιν τῶ τάχει τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τῇ τῆς γλώττης ῥύμῃ φερόμενος διὰ τῆς παιδεύσεως τὰ δευτερεῖα τοῦτον φέρειν καταναγκάσειε . Τοσοῦτον νοῦς καὶ τὴν τῶν συλλαβῶν ἀνάγνωσιν , ὡς ῥᾷον ἄν τις διῆλθε βιβλίον ἢ αὐτὸς τῇ βραδυτῆτι τοῦ νοῦ τὰ σαῆ οἰκείου στοιχεῖα ὀνόματος . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν παρείσθω ὡς καὶ ἄλλοις ἱκανῶς ἐστηλιτευμένα , ἡ δ´ ἱστορία ἐχέσθω τῶν ἐφεξῆς . Κατὰ γὰρ τὸν καιρὸν τοῦτον ὁ ἐμφύλιος πόλεμος ἀρχὴν εἰληφώς ἐξ ἀνατολῆς παντοίων ἐνέπλησε τὴν οἰκουμένην κακων , φθόρον δὲ πολὺν τῶν ἀνθρώπων καὶ παρὰ τοῦτο ὀλιγανδρίαν εἰργάσατο . Θωμᾶς ἦν
Lemmas: καί ἀνομολογέω καταδρομή τις ἐργάζομαι καί καθαίρεσις . « ἔκαστος ὀν , φημί , ὁ δοκέω αὐτός ποιέω καί ἐφετός , ἀπαθής πόνος καί ανευστολυπη διατελέω . » ἴλη οὖον μέχρι τέλος οὗτος τηρέω ὁ προαίρεσις ὁ μηδέ ὁ ἀρχή ἀληθής Χριστιανός γίγνομαι · ἀλ ὅσος ὁ ὁ βασίλεια αὐτός κρατύνω , τοσοῦτος κακοδαίμων φύσις καί ωμός ὁ κατά ὁ Χριστιανός καί ὁ ὁμόφυλος ἀναρριπίζω πόλεμος , νῦν μέν ὁ μοναχός διαπτύω καί παντοῖος περιβάλλω δεινός , καί ποινή ἐξευρίσκω ποινή , νῦν δέ ὁ ἄλλος πιστός ἐγκλείω φρουρά καί ὑπερόριος τίθημι . ἐντεῦθεν καί Μεθόδιος ὁ μετά βραχύς πατριαρχικός θρόνος ἀξιόω καί Εὐθύμιος ὁ τηνικαῦτα ὁ Σάρδεις προεδρεύων , ὁ αὐτός θέλημα μή ὑπείκω μηδέ ὁ ὁ θεῖον εἰκών ἐξαρνέομαι τιμή , ὁ πόλις ἐξωθέω , καί ὁ μέν θέω Μεθόδιος φυλακή παραδίδωμι κατά ὁ νῆσος ὁ Ἄκριτος , ὁ δέ μακαρίτης Εὐθύμιος διά Θεόφιλος ὁ οἰκεῖος υἱός θάνατος παραδίδωμι , βούνευρον τύπτω ἀφειδής . ὅσος δέ ὁ Χριστός κληρονομία πιέζω , τοσοῦτος ὁ Ἰουδαῖος ἄνετος φόρος καί ἐλεύθερος τίθημι , ἀγαπάω καί στέργω αὐτός ὁ ἄλλος ἄνθρωπος διαφερόντως . προβάλλω δδʹ ὥσπερ τίς προκέντημα καί αοχετυπως ὁ οἰκεῖος Β ου πρός μίμησις ὁ ὁ κοπρωνυμέω βίος , καί οὗτος μιμέομαι εἰς ἄκρος σπουδάζω . Διὸ καί πρός ὁ ἀκρόπολις φθάνω ὁ ἀσέβεια , ἄρτι μέν σάββατον νηστεύω νομοθέτης , ἄρτι δέ κατά ὁ θεῖον προφήτης ὁ γλῶσσα ἐξακονάω , ἄρτι δέ ὁ μέλλω ἀνάστασις ἀθετέω καί ὁ ἐκεῖθεν ἐπαγγέλλω ἀγαθός διασύρω , διάβολος τε μή εἰμί ὅλως ἰσχυρίζομαι ἅτε μηδ´ ὑπό Μωσῆς οὗτος παραδίδωμι . πορνεία δέ κατασπάζομαι , καί ὁ ἐπί πᾶς δήω ὄμνυμι θεός νομοθετέω , καί ὁ Ἰούδας ἀκόλαστος γλῶσσα τάσσω μετά ὁ σώζω . ὁ [ Ρ.ἐθθ ἑορτή ὁ σωτήριος Πάσχα κακῶς καί παρά καιρός χλευάζω τιμάω , καί ὡς Ἑλληνικός τάχα παίδευσις διαπτύω ὁ ἡμέτερος καί θεῖος παίδευσις τοσοῦτος ἀποστρέφω ὡς μηδέ ὁ νέος παιδοτριβέω ποῦ συγχωρέω , ἵνα μήτε ὁ αὐτός ἀλογία ἀνθίστημι τις ἔχω ποτέ καί διελέγχω , μήτε πάλιν ὁ τάχος ὁ ὀφθαλμός καί ὁ ὁ γλῶσσα ῥύμη φέρω διά ὁ παίδευσις ὁ δευτερεῖα οὗτος φέρω καταναγκάζω . τοσοῦτος νόος καί ὁ ὁ συλλαβή ἀνάγνωσις , ὡς ῥᾳδίως ἄν τις διέρχομαι βιβλίον ἢ αὐτός ὁ βραδυτής ὁ νόος ὁ σῶς οἰκεῖος στοιχεῖον ὄνομα . ἀλλά οὗτος μέν παρίημι ὡς καί ἄλλος ἱκανῶς στηλιτεύω , ὁ δδʹ ἱστορία ἔχω ὁ ἐφεξῆς . κατά γάρ ὁ καιρός οὗτος ὁ ἐμφύλιος πόλεμος ἀρχή λαμβάνω ἐκ ἀνατολή παντοῖος ἐμπίμπλημι ὁ οἰκέω κακός , φθόρος δέ πολύς ὁ ἄνθρωπος καί παρά οὗτος ὀλιγανδρία ἐργάζομαι . Θωμᾶς εἰμί