georgius-cedrenus.compendium-historiarum 544
γνώριμον καθιστῶντα τὸν ἄνδρα , ὡς εἰς τὴν βασίλειον ἀναχθείη περιωπήν . Ἀλλὰ τὰ μὲν ἄλλα παριτέον τῷ λόγῳ ὡς παρολκὴν ἐμποιοῦντα · ὃ δ´ οὐ θέμις παραδοῦναι σιγῇ , τοῦτο καὶ διηγήσομαι . Θέρους ἦν ἀκμὴ , καὶ οἱ τὸν παῖδα γεγεννηκότες ἐξῆλθον εἰς τὸν ἴδιον ἀγρὸν , τοὺς θεριστὰς πρὸς τὸ ἔργον ἐντείνοντες . Καὶ οὗτοι μὲν ἦσαν πρὸς τούτοις , τὸ δὲ παιδίον ἵνα μὴ ὑπὸ τοῦ θάλπους καταφλέγοιτο τοῦ ἡλίου , σκηνήν τινα σχεδιάσαντες ἐκ τοῦ συνδέσμου τῶν ἀσταχύων ἐν ταύτῃ τοῦτον κοιμηθησόμενον ἔθεντο , ἅμα μὲν τῆς τοῦ ἡλίου θέρμης τὸν καύσωνα ἀβλαβῶς διελθεῖν μηχανώμενοι , ἅμα δὲ καὶ ὡς ἀπερικόπως πνώττῃ , μὴ ὑπό τινος ἔξωθεν ἐνοχλούμενος , Ἀλλ´ ἐκεῖνοι μὲν τὴν στιβάδα , ὡς ὁ καιρὸς ἐδίδου , σχεδιάσαντες καὶ τὸν παῖδα κατακοιμήσαντες ᾤχοντο πρὸς τὸ ἔργον · τοῦ ἡλίου δὲ τὰς ἀκτὶνας ἐπαφιέντος τῷ παιδὶ καὶ οὐ μικρῶς τούτῳ παρενοχλοῦντος , ἀετὸς ἐπικαταπτὰς ἡπλωμέναις ταῖς πτέρυξι τὸ παιδίον ἐσκίαζεν . Ἀρθείσης δὲ παρὰ τῶν ἰδόντων φωνῆς , μή τι καὶ πάθοι παρὰ τοῦ ζώου εὐλαβηθέντων , ἡ μήτηρ εὐθὺς πρὸς τὸν παῖδα δραμοῦσα , ὡς εὖρε τοῦτον ἡδέως καθεύδοντα , ἰδοῦσα δὲ καὶ τὸν ἀετὸν τῷ παιδίῳ σκιὰν ταῖς πτέρυξι περιποιούμενον καὶ μηδὲ πρὸς τὴν ταύτης ἐκπλαγέντα ἐπέλευσιν , ἀλλ´ ὥσπερ καὶ χάριν ἀπαιτοῦντος αὐτὴν , κατὰ μὲν τὸ πρόχειρον οὐκ εἰς νοῦν ἔβαλλε τὸ θεοπρόπιον , ἀλλ´ ὡς εἶχε λίθον ἀπὸ τῆς γῆς λαβοῦσα τὸν ἀετὸν ἀπεδίωκε . Καὶ οὗτος μὲν μικρὸν ἀπέπτη , τῆς δὲ γυναικὸς πρὸς τὸν ἄνδρα ὑπο´ στρεψάσης πάλιν παρῆν ὁ ἀετὸς κατὰ τὸ πρότερον σχῆμα ἡπλωμέναις ταῖς πτέρυξι τὸ παιδίον ἐπισκιάζων . Καὶ πάλιν ἦρτο φωνὴ παρὰ τῶν θεατῶν διωλύγιος , καὶ ἡ μήτηρ πρὸς τὸ παιδίον , καὶ λίθῳ πάλιν ὁ ἀετὸς ἀποσοβούμενος , καὶ ἡ τῆς μητρὸς πρὸς τοὺς ἐργαζομένους ὑποστροφή . Ὡς δὲ καὶ τρὶς καὶ πολλάκις τοῦτο ἐγένετο , μόλις ποτὲ συναίσθησιν τοῦ θείου λαμβάνει συμβόλου , καὶ τεκμηριοῦται διὰ τῶν προλαβόντων τὰ γενόμενα ὕστερον . Ἐτρέφετο τοίνυν διὰ πάσης ἐπιμελείας ὁ παῖς ὑπὸ μόνοις τοῖς φύσασιν · [ Β . ὅθθ ] ἤδη δὲ αὐτοῦ τὴν τῶν νεανίσκων παραμείψαντος ἡλικίαν μετήλλαξε μὲν ὁ πατὴρ τὸν βίον , χηρεία δὲ περὶ τὴν μητέρα καὶ ὀρφανία περὶ τουτονὶ τὸν νεανίαν καὶ ἐντεῦθεν ἀνίαι καὶ θλίψεις ἀπεφύοντο . Ἐπέῤῥει δὲκαὶ φροντίδων ἐσμὸς , τῆς περὶ τὸν οἷκον ἐπιμελείας καὶ τῆς μητρικῆς προνοίας καὶ τῶν ἀδελφῶν ἄρτι ἐφ´ ἑαυτὸν ἐξημμένης , Ἐπείπερ ἡ γεωργία μικρά τις ἐπικουρία ἐδόκει αὐ τῶκαὶ συνεργὸς πρὸς τὸν βίον , βουλεύεται πρὸς τὴν βασιλεύουσαν εἰσελθεῖν κἀντεῦθεν ἑαυτῷ τε καὶ τοῖς φιλτάτοις ἐπαξίως πορίζεσθαι τὰ δέοντα . Καὶ τοῦτον μὲν εἶχεν ὁ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἔρως , ἀνθεῖλκε δὲ καὶ κατεῖχεν ἡ μήτηρ , μὴ συγχωροῦσα ποιῆσαι τὸ βουλευόμενον , ἀλλὰ προσμένειν παρακαλοῦσα καὶ γηροτροφεῖν , ἀπελθοῦσαν δὲ παραπέμψαι ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶ , καὶ οὕτω πορείαν στείλασθαι τὴν αὐτῷ καταθύμιον . Ἀλλὰ καὶ οὕτως αὐτὴν ἔχουσαν δυσαποσπάστως αἱ βιωτικαὶ φροντίδες ἀναπείθουσιν ἀπολῦσαι . Ἄρας οὖν ἐκ Μακεδονίας τὴν βασιλίδα καταλαμβάνει · καὶ τὸ μεταξὺ διανύσας διάστημα , καὶ κατὰ τὰς Χρυσᾶς πύλας τῆς βασιλίδος γενόμενος , καὶ δι´ αὐτῶν εἰσελθών ἥδη πρὸς ἐσπέραν τῆς ἡμέρας οὔσης , ἐν τῇ τοῦ ἁγίου μάρτυρος Διομήδους μονῖ , κατὰ τὰ ἐν τοῖς προαυλίοις βάθρα πρὸ τοῦ πυλωνος , κατάκοπος ὢν , ἀτημελῶς ὡς ἔτυχεν ἐπιῤῥίψας ἑαυτὸν ἀνεπαύττο . Περὶ πρώτην δὲ φυλακὴν τῆς νυκτὸς ὄναρ
Lemmas: γνώριμος καθίστημι ὁ ἀνήρ , ὡς εἰς ὁ βασίλειος ἀνάσσω περιωπή . ἀλλά ὁ μέν ἄλλος παριτέον ὁ λόγος ὡς παρολκή ἐμποιέω · ὅς δδʹ οὖον θέμις παραδίδωμι σιγή , οὗτος καί διηγέομαι . Θέρος εἰμί ἀκμή , καί ὁ ὁ παῖς γεννάω ἐξέρχομαι εἰς ὁ ἴδιος ἀγρός , ὁ θεριστής πρός ὁ ἔργον ἐντείνω . καί οὗτος μέν εἰμί πρός οὗτος , ὁ δέ παιδίον ἵνα μή ὑπό ὁ θάλπος καταφλέγω ὁ ἥλιος , σκηνή τις σχεδιάζω ἐκ ὁ σύνδεσμος ὁ ἄσταχυς ἐν οὗτος οὗτος κοιμάω τίθημι , ἅμα μέν ὁ ὁ ἥλιος θέρμη ὁ καύσων ἀβλαβής διέρχομαι μηχανάομαι , ἅμα δέ καί ὡς ἀπερικόπως πνώττῃ , μή ὑπό τις ἔξωθεν ἐνοχλέω , Ἀλ ἐκεῖνος μέν ὁ Στιβάς , ὡς ὁ καιρός δίδωμι , σχεδιάζω καί ὁ παῖς κατακοιμάω οἴχομαι πρός ὁ ἔργον · ὁ ἥλιος δέ ὁ ἄκτινος ἐπαφίημι ὁ παῖς καί οὖον μικρός οὗτος παρενοχλέω , ἀετός ἐπικαταπτὰς ἁπλόω ὁ πτέρυξ ὁ παιδίον σκιάζω . αἴρω δέ παρά ὁ ὁράω φωνή , μή τίς καί πάσχω παρά ὁ ζῷον εὐλαβέομαι , ὁ μήτηρ εὐθύς πρός ὁ παῖς τρέχω , ὡς εὖρος οὗτος ἡδύς καθεύδω , ὁράω δέ καί ὁ ἀετός ὁ παιδίον σκιά ὁ πτέρυξ περιποιέω καί μηδέ πρός ὁ οὗτος ἐκπλήσσω ἐπέλευσις , ἀλ ὥσπερ καί χάρις ἀπαιτέω αὐτός , κατά μέν ὁ πρόχειρον οὐ εἰς νόος βάλλω ὁ θεοπρόπιον , ἀλ ὡς ἔχω λίθος ἀπό ὁ γῆ λαμβάνω ὁ ἀετός ἀποδιώκω . καί οὗτος μέν μικρός ἀποπέτομαι , ὁ δέ γυνή πρός ὁ ἀνήρ ὑπο στρέφω πάλιν πάρειμι ὁ ἀετός κατά ὁ πρότερος σχῆμα ἁπλόω ὁ πτέρυξ ὁ παιδίον ἐπισκιάζω . καί πάλιν αἴρω φωνή παρά ὁ θεατής διωλύγιος , καί ὁ μήτηρ πρός ὁ παιδίον , καί λίθος πάλιν ὁ ἀετός ἀποσοβέω , καί ὁ ὁ μήτηρ πρός ὁ ἐργάζομαι ὑποστροφή . ὡς δέ καί τρίς καί πολλάκις οὗτος γίγνομαι , μόλις ποτέ συναίσθησις ὁ θεῖον λαμβάνω σύμβολον , καί τεκμηριόω διά ὁ προλαμβάνω ὁ γίγνομαι ὕστερος . τρέφω τοίνυν διά πᾶς ἐπιμέλεια ὁ παῖς ὑπό μόνος ὁ φύς · [ Β . ὅθε ] ἤδη δέ αὐτός ὁ ὁ νεανίσκος παραμείβω ἡλικία μεταλλάσσω μέν ὁ πατήρ ὁ βίος , χηρεία δέ περί ὁ μήτηρ καί ὀρφανία περί οὗτος ὁ νεανίας καί ἐντεῦθεν ἀνία καί θλῖψις ἀποφύω . Ἐπέῤῥει δέκα φροντίς ἑσμός , ὁ περί ὁ οἶκος ἐπιμέλεια καί ὁ μητρικός πρόνοια καί ὁ ἀδελφός ἄρτι ἐφίημι ἑαυτοῦ ἐξάπτω , ἐπεί ὁ γεωργία μικρός τις ἐπικουρία δοκέω αὖος τίκα συνεργός πρός ὁ βίος , βουλεύω πρός ὁ βασιλεύω εἰσέρχομαι ἐντεῦθεν ἑαυτοῦ τε καί ὁ φίλος ἐπάξιος πορίζω ὁ δήω . καί οὗτος μέν ἔχω ὁ πρός ὁ βασιλεύω Ἔρως , ἀνθέλκω δέ καί κατέχω ὁ μήτηρ , μή συγχωρέω ποιέω ὁ βουλεύω , ἀλλά προσμένω παρακαλέω καί γηροτροφέω , ἀπέρχομαι δέ παραπέμπω ὁ ἑαυτοῦ χείρ , καί οὗτος πορεία στέλλω ὁ αὐτός Καταθύμιον . ἀλλά καί οὕτως αὐτός ἔχω δυσαπόσπαστος ὁ βιωτικός φροντίς ἀναπείθω ἀπολύω . ἄρας οὖν ἐκ Μακεδονία ὁ βασιλίς καταλαμβάνω · καί ὁ μεταξύ διανύω διάστημα , καί κατά ὁ Χρυσᾶς πύλη ὁ βασιλίς γίγνομαι , καί δις αὐτός εἰσέρχομαι ἥδη πρός εἰσπεράω ὁ ἡμέρα εἰμί , ἐν ὁ ὁ ἅγιος μάρτυς Διομήδης μονός , κατά ὁ ἐν ὁ προαύλιον βάθρον πρό ὁ πύλη , κατάκοπος εἰμί , ἀτημελῶς ὡς τυγχάνω ἐπιλείπω ἑαυτοῦ ἀναπαύω . περι πρῶτος δέ φυλακή ὁ νύξ ὄναρ