georgius-cedrenus.compendium-historiarum 67
Ὃτι δεήσεις μεγάλας ποιησάμενος πρὸς τὸν Θεὸν εἰς τὸ διαβῆναι τὸν Ἰορδάνην καὶ ἰδεῖν τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας οὐχ ὑπηκούσθη , ἀλλ´ εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός · « Ἰκανούσθω σοι · ἀνάβηθι ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους , καὶ ἴδε τοῖς ὀφθαλμοῖς σου , ὅτι οὐ διαβήσῃ τὸν Ἰορδάνην . » Καὶ ἐτελεύτησε Μωϋσῆς ἐν τῷ ὄρει ἐκείνῳ ἐτῶν ἑκατὸν δέκα . Καὶ ἡγεῖται τοῦ λαοῦ Ἰης σοῦς ἔτη κζʹ , ζήσας τὰ πάντα ἔτη ἑκατὸν δέκα . Ἀλλὰ δέον ἡγησάμην σαφέστερον τὰ περὶ τοῦ μακαρίου Μωϋσέως διεξελθεῖν . Μέλλων γὰρ ὁ θεσπέσιος οὗτος τὸν δεύτερον νόμον δέχεσθαι ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος , καὶ κατέβη Κύριος ἐν νεφέλῃ , καὶ παρέττη αὐτῷ ἐκεῖνος ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα · ἅρτον οὐκ ἔφαγε καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιε . Καὶ ἔγραψεν ἐπὶ τῶν πλακῶν τὰ ῥήματα τῆς διαθήκης , τοὺς δέκα λόγους . Καὶ λαβῶν τὰς πλάκας καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ ὄρους δεδοξασμένος , εἶδεν Ἀαρὼν καὶ πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸ πρόσωπον Μωυσέως , καὶ ἦν δεδοξασμένον , καὶ ἐφοβήθη αὐτῷ προσεγγίσαι · καὶ διὰ τοῦτο κάλυμμα ἐπετίθει , ἡνίκα πρὸς αὐτοὺς ὡμίλει . Μετὰ γὰρ ἡμέρας τεσσαράκοντα κατελθὼν , καὶ διὰ τὴν μοσχοποιίαν θυμωθεὶς , εὐθέως τὰς πλάκας συνέτριψε καὶ αὐτίκα προσέταξεν ἡβηδὸν πάντας τοὺς παρατυχόντας ἀναιρεθῆναι . Καὶ τὸν μόσχον ἐξαφανίσας , καὶ τρισχιλίους αἰσχίστους ἄνδρας ἐξολοθρεύσας ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ , τῇ ἐπιούσῃ θᾶττον ἀνῆλθεν εἰς τὸ ὅρος πρὸς Κύριον , δυσωπήσων αὐτόν . Καὶ ἄκουσον τί φησιν ἡ Ιραφή · « Καὶ ἐγένετο μετὰ τὴν αὔριον , εἶπε Μωϋσῆς πρὸς τὸν λαόν · Ὑμεῖς ἡμαρτήκατε ἀμαρτίαν μεγάλην · καὶ νῦν ἀναβήσομαι πρὸς τὸν Θεὸν , ἵνα ἐξιλάσωμαι περὶ τῆς ἀμαρτίας ὑμῶν . Καὶ ἐπέστρεψε Μωϋσῆς πρὸς Κύριον , καὶ εἶπε · Δέομαι , ἡμάρτηκεν ὁ λαὸς οὗτος ἁμαρτίαν μεγάλην , [ Ρ ὅΙ ] καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς θεούς . Καὶ νῦν , εἰ μὲν ἀφῇς αὐτοῖς τὴν ἀμαρτίαν αὐτῶν , ἄφες · εἰ δὲ μὴ , ἐξάλειψόν με ἐκ τῆς βίβλου ἧς ἔγραψας . Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωϋσῆν · Εἴ τις ἥμαρτεν ἐνώπιόν μου , ἐξαλείψω αὐτὸν ἐκ τῆς βίβλου μου . Νυνὶ δὲ βάζιζε , καὶ ὁδήγησον τὸν λαὸν τοῦτον εἰς τὸν τόπον ὃν εἴρηκά σοι , καὶ ἰδοὺ ὁ ἄγγελός μου προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου · ἦ δ´ ἂν ἡμέρᾳ ἐπισκέπτωμαι , ἐπάξω ἐπ´ αὐτοὺς τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν . » Ὥστε λοιπὸν ἀναμφήριστόν ἐστιν ὡς ὀγδοηκονθήμερον ἐφεξῆς ἀπόσιτος ἔφυ θεοφορούμενος ὁ θεσπέσιος Μωϋσῆς , θείῳ λόγῳ τρεφόμενος κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν . Ἡνίκα δ´ ἂν εἰσεπορεύετο Μωϋσῆς ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου , εἰστήκει πᾶς ὁ λαὸς σκοπεύοντες . Ὡς δ´ ἂν εἰσῆλθε Μωϋσῆς ἐν τῆ σκηνῇ , κατέβαινεν ὁ στῦλος τῆς νεφέλης , καὶ ὁ Θεὸς επὶ τὴν σκηνήν . Ὁ δὲ λαὸς ἑώρα τὸν στῦλον τῆς νεφέλης , καὶ προσεκύνουν ἕκαστος ἐκ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ . Καὶ οὕτως ἐλάλει Κύριος μετὰ Μωϋσέως ἐνώπιον τοῦ λαοῦ . Καὶ τὸν μὲν λαὸν ἐκ τῆς ὀργῆς Κυρίου διαφόρως ἐπαγωνιζόμενος ἐξελέσθαι , τοσοῦτον ἠλόγησε τῆς οἰκείας σωτηρίας ὡς καὶ ἐν τῇ θραύσει τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν Δαβὶδ στῆναι . Οἱ δὲ
Lemmas: ὅτι δήω μέγας ποιέω πρός ὁ θεός εἰς ὁ διαβαίνω ὁ Ἰορδάνης καί ὁράω ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία οὐ ὑπακούω , ἀλ εἶπον αὐτός ὁ Θεός · « ἱκανόω σύ · ἀναβαίνω ἐπί ὁ κορυφή ὁ ὄρος , καί ὁράω ὁ ὀφθαλμός σύ , ὅτι οὖον διαβαίνω ὁ Ἰορδάνης . » καί τελευτάω Μωϋσῆς ἐν ὁ ὄρος ἐκεῖνος ἔτος ἑκατόν δέκα . καί ἡγέομαι ὁ λαός ἔρχομαι Σοῦς ἔτος κζʹ , ζῶ ὁ πᾶς ἔτος ἑκατόν δέκα . ἀλλά δήω ἡγέομαι σαφής ὁ περί ὁ μακάριος Μωϋσῆς διεξέρχομαι . Μέλλων γάρ ὁ θεσπέσιος οὗτος ὁ δύο νόμος δέχομαι ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος , καί καταβαίνω Κύριος ἐν νεφέλη , καί παρέττη αὐτός ἐκεῖνος ἡμέρα τεσσαράκοντα καί νύξ τεσσαράκοντα · ἄρτος οὐ ἐσθίω καί ὕδωρ οὐ πίνω . καί γράφω ἐπί ὁ πλάξ ὁ ῥῆμα ὁ διαθήκη , ὁ δέκα λόγος . καί λαβή ὁ πλάξ καί καταβαίνω ἀπό ὁ ὄρος δοξάζω , ὁράω Ἀαρών καί πᾶς ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ πρόσωπον Μωυσῆς , καί εἰμί δοξάζω , καί φοβέω αὐτός προσεγγίζω · καί διά οὗτος κάλυμμα ἐπιτίθημι , ἡνίκα πρός αὐτός ὁμιλέω . μετά γάρ ἡμέρα τεσσαράκοντα κατέρχομαι , καί διά ὁ μοσχοποιΐα θυμόω , εὐθύς ὁ πλάξ συντρίβω καί αὐτίκα προστάσσω ἡβηδόν πᾶς ὁ παρατυγχάνω ἀναιρέω . καί ὁ μόσχος ἐξαφανίζω , καί τρισχίλιοι αἰσχρός ἀνήρ ἐξολοθρεύω ἐν εἷς ἡμέρα , ὁ ἔπειμι ταχύς ἀνέρχομαι εἰς ὁ ὅρος πρός κύριος , δυσωπέω αὐτός . καί ἀκούω τίς φημί ὁ Ιραφή · « καί γίγνομαι μετά ὁ αὔριον , εἶπον Μωϋσῆς πρός ὁ λαός · σύ ἁμαρτάνω ἁμαρτία μέγας · καί νῦν ἀναβαίνω πρός ὁ θεός , ἵνα ἐξιλάσκομαι περί ὁ ἁμαρτία σύ . καί ἐπιστρέφω Μωϋσῆς πρός κύριος , καί εἶπον · δέομαι , ἁμαρτάνω ὁ λαός οὗτος ἁμαρτία μέγας , [ Ρ ὅς ] καί ποιέω ἑαυτοῦ θεός . καί νῦν , εἰμί μέν ἀφίημι αὐτός ὁ ἁμαρτία αὐτός , ἀφίημι · εἰμί δέ μή , ἐξαλείφω ἐγώ ἐκ ὁ Βίβλος ὅς γράφω . καί εἶπον Κύριος πρός Μωϋσῆς · εἰμί τις ἁμαρτάνω ἐνώπιον ἐγώ , ἐξαλείφω αὐτός ἐκ ὁ Βίβλος ἐγώ . νυνί δέ βάζιζε , καί ὁδηγέω ὁ λαός οὗτος εἰς ὁ τόπος ὅς λέγω σύ , καί ἰδού ὁ ἄγγελος ἐγώ προπορεύω ἔμπροσθεν σύ · εἰμί δδʹ εἄν ἡμέρα ἐπισκέπτομαι , ἐπάγω ἐπι αὐτός ὁ ἁμαρτία αὐτός . » ὥστε λοιπός ἀναμφήριστος εἰμί ὡς ὀγδοηκονθήμερος ἐφεξῆς ἀπόσιτος φύω θεοφορέω ὁ θεσπέσιος Μωϋσῆς , θεῖον λόγος τρέφω κατά ὁ ὁ κύριος φωνή . ἡνίκα δδʹ εἄν εἰσπορεύω Μωϋσῆς ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , εἰστήκω πᾶς ὁ λαός σκοπεύω . ὡς δδʹ εἄν εἰσέρχομαι Μωϋσῆς ἐν τῆ σκηνή , καταβαίνω ὁ στῦλος ὁ νεφέλη , καί ὁ θεός επὶ ὁ σκηνή . ὁ δέ λαός ὁράω ὁ στῦλος ὁ νεφέλη , καί προσκυνέω ἕκαστος ἐκ ὁ σκηνή αὐτός . καί οὕτως λαλέω Κύριος μετά Μωϋσῆς ἐνώπιος ὁ λαός . καί ὁ μέν λαός ἐκ ὁ ὀργή κύριος διάφορος ἐπαγωνίζομαι ἐξαιρέω , τοσοῦτος ἀλογέω ὁ οἰκεῖος σωτηρία ὡς καί ἐν ὁ θραῦσις ὁ Θεός κατά ὁ Δαυίδ ἵστημι . ὁ δέ