georgius-cedrenus.compendium-historiarum 148
οὗσης , μεταξὺ τῶν ὁρίων Τύρου καὶ Σιδῶνος · ἤτις ιδὼ ἦν πλουσιωτάτη , ἔχουσα ἄνδρα Σιχαῖον . ὃν ἐφόνευσεν ἐν κυνηγεσίῳ ὁ ἀδελφὸς τῇς Διδοῦς ὁ Πυγμαλίων , διαφθονούμενος αὐτῷ ὡς πολυευπόρῳ καὶ δυνάστῃ . Καταδιώκοντες γὰρ σύαγρον ἔφιπποι , ἤλασεν ἐκ τῶν ὄπισθεν κατ´ αὐτοῦ τὸ δόρυ καὶ ἀπέκτεινε , καὶ λαβὼν τὸ σῶμα αὐτοῦ ἔρριψε κατὰ τοῦ κρημνοῦ . Καὶ ὑποστρέψας εἶπε τοῖς διαφέρουσιν αὐτῷ ὅτι ἐκρημνίσθη διώκων τὸν σύαγρον . Ἐβούλετο δὲ ὁ αὐτὸς Πυγμαλίων καὶ τὴν ἰδίαν ἀδελφὴν διαχειρίσασθαι καὶ λαβεῖν τὰ χρήματα αὐτῆς · ἧτινι Διδοῖ ἐφάνη ὁ ἀνὴρ αὐτῆς Σιχαῖος ἐν ὁράματι , καὶ εἶπεν ὅτι , « Ὁ ἀδελφός σου ἑφόνευσέ με , » δείξας αὐτῇ καὶ τὸν τόπον τῆς πληγῆς . Καὶ εἶπεν αὐτῇ , « Φύγε , μὴ καὶ σὲ φονεύσῃ . » Καὶ λοιπὸν ἡ αὐτὴ Διδὼ λαθοῦσα τὸν ἴδιον ἀδελφὸν ἀνελάβετο πάντα χρήματα αὐτῆς , καὶ ἐμβᾶσα εἰς πλοῖον ἀπέπλευσεν ἐκ της Φοινίκης , καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Λιβύην , καὶ κτίζει τὴν Χαρτάγαιναν , ἤτις ἐστι Νεάπολις · καὶ ἐβασίλευσεν ἐν αὐτῇ , καὶ τελευτᾷ σωφρόνως ζήσασα . Ὁ δὲ Διομήδης ὑπῆρχεν ἐξ Αἰτωλίας , φέρων τὸ γένος ἐκ τοῦ Οἰνέως , ὅστις Οἰνεὺς μετὰ τελευτὴν Ἐριβοίας ἡγάγετο τὴν Ἀλθαίαν , ἐξ ἧς ἔσχε τὸν ΜΙελέαγρον καὶ τὴν Δηῖάνειραν , ἥντινα ἡρμόσατο Ἀχελῷος ὁ υἱὸς Ποσειδωνίου συγκλητικοῦ . Ὁ γοῦν Ἀχελῷος πρὸ τοῦ γάμου ἔφθειρε τὴν Δηῖάνειραν λάθρα , καὶ μετὰ ταῦτα λέγει τῷ Οἰνεῖ βασιλεῖ · « Οὐκ ἄλλως παραλαμβάνω ταύτην , εἰ μὴ παραχωρήσεις μοι διοικεῖν τὴν βασιλείαν σου . » Ὁ δὲ οὐκ ἐπείσθη . Καὶ λοιπὸν σὺν τῷ ἰδίῳ πατρὶ ἀντῆρεν ὁ Ἀχελῷος ὁ υἱὸς Ποσειδωνίου τῷ Οίνεῖ καὶ ἐπολέμησεν αὐτῷ . Καὶ ἀναγκασθεὶς ὁ Οἰνεὺς προετρέψατο ἐκ τῆς Φθίας χώρας στρατηγὸν γενναῖον Ἡρακλέα τὸν λεγόμενον Πολύφημον , συνταξάμενος δοῦναι αὐτῷ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Δηῖάνειραν · ὃς ἐλθὼν μετὰ τῆς αὑτοῦ στρατιᾶς σνέβαλε πόλεμον μετὰ ΠΠοσειδωνίου καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἀχελῴου , καὶ εἰς τὴν συμβολὴν ἀνεῖλε ξίφει ὁ Πολύφημος Ποσειδώνιον [ Ρ . ἰ ] τὸν Ἀχελῴου πατέρα . Διὰ τοῦτο ἐξέθεντο οἱ ποιηταὶ ὅτι τὸ κέρας τοῦ Ἀχελῴου ἀπέσπασεν ὁ Ἡρακλῆς , ὅπερ ἐστὶ τὴν πατρικὴν αὐτοῦ δύναμιν . ἑωρακὼς οὖν τὴν πτῶσιν τοῦ ἰδίου πατρὸς ὁ Ἀχελῷος φεύγει ἔφιππος · διὸ καὶ γράφουσιν αὐτὸν ἱπποκένταυ ρον . Καὶ ἐν τῷ καταδιώκειν αὐτὸν τὸν Πολύφημον Ἡρακλέα ἐπιστραφεὶς τοξεύει αὐτὸν ὁ Ἀχελῷος κατὰ ἱ τοῦ μαστοῦ . Καὶ εὐθέως ὡς εἶχεν ὁ Ἡρακλῆς , ἀντετόξευσε τὸν Ἀχελᾷον πλησίον τοῦ ποταμοῦ Εὐήνου . Ὁ δὲ Ἀχελῷος ἐνῆκεν ἑαυτὸν ἀπὸ τοῦ ἴππου εἰς τὰ ῥεῖθρα τοῦ ποταμοῦ καὶ ἀπώλετο · καὶ ἐξ ἐκείνου μετεκλήθη ὁ ποταμὸς Ἀχελῷος . Ὁ δὲ Πολύφημος Ἡρακλῆς ἐκ τῆς πληγῆς τοῦ μαστοῦ αὐτοῦ μετὰ ὀλίγας ἡμέρας τελευτᾷ . ΔΙελέαγρος δὲ ὁ υἱὸς Οἰνέως , ἀδελφὸς τοῦ Τυδέως καὶ Δηῖανείρας , ἐποίησεν ἄθλον μέγαν , φονεύσας κάπρον ὃς ἐλυμαίνετο τὴν χώραν ἐκείνην πᾶσαν , τῆς κυνηγέτιδος Ἀταλάντης προθαλούσης τόξῳ τὸν σύαγρον . Καὶ μετὰ τὴν ἀναίρεσιν τοῦ θηρὸς τὸ δέρμα αὐτοῦ τῆ Ἀταλάντῃ Μελέαγρος ἐχαρίσατο , εἰς ἔρωτα ταύτης βληθείς . Ἀπελθὼν δὲ ὁ Μελέαγρος εἰς τὸν ἑαυτοῦ πατέρα Οἱνέα ἀπῃτεῖτο παρ´ αὐτοῦ τά νικητήρια τοῦ θηρός . Καὶ μαθὼν ὅτι τῇ Ἀταλάντῃ τὸ δέρμα ἐχαρίσατο , ὀργισθεὶς κατ´ αὐτοῦ ἔλαβεν δν
Lemmas: εἰμί , μεταξύ ὁ Ὁρίων Τύρος καί Σιδών · ὅστις βλέπω εἰμί πλούσιος , ἔχω ἀνήρ σιχαιος . ὅς φονεύω ἐν κυνηγέσιον ὁ ἀδελφός ὅς Διδώ ὁ Πυγμαλίων , διαφθονέω αὐτός ὡς πολυεύπορος καί δυνάστης . καταδιώκω γάρ σύαγρος ἔφιππος , ἐλαύνω ἐκ ὁ ὄπισθεν κατ´ αὐτός ὁ δόρυ καί ἀποκτείνω , καί λαμβάνω ὁ σῶμα αὐτός ῥίπτω κατά ὁ κρημνός . καί ὑποστρέφω εἶπον ὁ διαφέρω αὐτός ὅτι κρημνίζω διώκω ὁ σύαγρος . βούλομαι δέ ὁ αὐτός Πυγμαλίων καί ὁ ἴδιος ἀδελφή διαχειρίζω καί λαμβάνω ὁ χρῆμα αὐτός · ὅστις Διδώ φαίνω ὁ ἀνήρ αὐτός Σιχαῖος ἐν ὅραμα , καί εἶπον ὅτι , « ὁ ἀδελφός σύ φονεύω ἐγώ , » δείκνυμι αὐτός καί ὁ τόπος ὁ πληγή . καί εἶπον αὐτός , « φεύγω , μή καί σύ φονεύω . » καί λοιπός ὁ αὐτός Διδώ λανθάνω ὁ ἴδιος ἀδελφός ἀναλαμβάνω πᾶς χρῆμα αὐτός , καί ἐμβαίνω εἰς πλοῖον ἀποπλέω ἐκ ὁ Φοινίκη , καί ἔρχομαι εἰς ὁ Λιβύη , καί κτίζω ὁ χαρταγαιναω , ὅστις εἰμί Νεάπολις · καί βασιλεύω ἐν αὐτός , καί τελευτάω σωφρόνως ζῶ . ὁ δέ Διομήδης ὑπάρχω ἐκ Αἰτωλία , φέρω ὁ γένος ἐκ ὁ Οἰνεύς , ὅστις Οἰνεύς μετά τελευτή Ἐρίβοια ἄγω ὁ Ἀλθαία , ἐκ ὅς ἔχω ὁ Μελέαγρος καί ὁ Δηιάνειρα , ὅστις ἁρμόζω Ἀχελῷος ὁ υἱός Ποσειδώνιος συγκλητικός . ὁ γοῦν Ἀχελῷος πρό ὁ γάμος φθείρω ὁ Δηιάνειρα λάθρῃ , καί μετά οὗτος λέγω ὁ Οἰνεύς βασιλεύς · « οὐ ἄλλως παραλαμβάνω οὗτος , εἰμί μή παραχώρησις ἐγώ διοικέω ὁ βασίλειος σύ . » ὁ δέ οὐ πείθω . καί λοιπός σύν ὁ ἴδιος πατήρ ἀνταίρω ὁ Ἀχελῷος ὁ υἱός Ποσειδώνιος ὁ Οἰνεύς καί πολεμέω αὐτός . καί ἀναγκάζω ὁ Οἰνεύς προτρέπω ἐκ ὁ Φθία χώρα στρατηγός γενναῖος Ἡρακλῆς ὁ λέγω Πολύφημος , συντάσσω δίδωμι αὐτός ὁ θυγάτηρ αὐτός Δηιάνειρα · ὅς ἔρχομαι μετά ὁ αὐτός στρατιά σνέβαλε πόλεμος μετά Ποσειδώνιος καί ὁ υἱός αὐτός Ἀχελῷος , καί εἰς ὁ συμβολή ἀναιρέω ξίφος ὁ Πολύφημος Ποσειδώνιος [ Ρ . εἷς ] ὁ Ἀχελῷος πατήρ . Ζεύς οὗτος ἐκτίθημι ὁ ποιητής ὅτι ὁ κέρας ὁ Ἀχελῷος ἀποσπάω ὁ Ἡρακλῆς , ὅσπερ εἰμί ὁ πατρικός αὐτός δύναμις . ὁράω οὖν ὁ πτῶσις ὁ ἴδιος πατήρ ὁ Ἀχελῷος φεύγω Ἔφιππος · διό καί γράφω αὐτός ἱπποκένταυ ἀντίμοιρος . καί ἐν ὁ καταδιώκω αὐτός ὁ Πολύφημος Ἡρακλῆς ἐπιστρέφω τοξεύω αὐτός ὁ Ἀχελῷος κατά Ι ὁ μαστός . καί εὐθύς ὡς ἔχω ὁ Ἡρακλῆς , ἀντιτοξεύω ὁ Ἀχελᾷον πλησίος ὁ ποταμός Εὔηνος . ὁ δέ Ἀχελῷος ἐνίημι ἑαυτοῦ ἀπό ὁ ἵππος εἰς ὁ ῥεῖθρον ὁ ποταμός καί ἀπόλλυμι · καί ἐκ ἐκεῖνος μετακαλέω ὁ ποταμός Ἀχελῷος . ὁ δέ Πολύφημος Ἡρακλῆς ἐκ ὁ πληγή ὁ μαστός αὐτός μετά ὀλίγος ἡμέρα τελευτάω . ΔΙελέαγρος δέ ὁ υἱός Οἰνεύς , ἀδελφός ὁ Τυδεύς καί Δηιάνειρα , ποιέω ἆθλος μέγας , φονεύω κάπρος ὅς λυμαίνομαι ὁ χώρα ἐκεῖνος πᾶς , ὁ κυνηγέτης Ἀταλάντη προθαλουω τόξον ὁ σύαγρος . καί μετά ὁ ἀναίρεσις ὁ θήρ ὁ δέρμα αὐτός τῆ Ἀταλάντη Μελέαγρος χαρίζομαι , εἰς Ἔρως οὗτος βάλλω . ἀπέρχομαι δέ ὁ Μελέαγρος εἰς ὁ ἑαυτοῦ πατήρ Οἰνεύς ἀπαιτέω παρ´ αὐτός ὁ νικητήριος ὁ θήρ . καί μανθάνω ὅτι ὁ Ἀταλάντη ὁ δέρμα χαρίζομαι , ὀργίζω κατ´ αὐτός λαμβάνω δν