georgius-cedrenus.compendium-historiarum 341
μετὰ θάνατον Μαρκιανοῦ [ Β . ὅθ ] ληΐσαμένου στόλον μέγαν ἐξαπέστειλε , αριγ´ πλοῖα συναθροίσας , ἔχοντος ἑκάστου ἀνὰ ἄνδρας ἑκατόν . Ἐν οἷς κατεκενώθη χρυσίου ρʹ ρʹ ξέ καὶ ἀργύρου ρʹ ρʹ οʹ , παρέξ τῶν ἐκ τοῦ ταμιείου καὶ τῶν τῆς ἑσπερίας Ῥώμης διδομένων . Καὶ ὁ τοσοῦτος στόλος ἄπρακτος διὰ τὴν τοῦ στρατηγοῦντος κακοβουλίαν ὑπέστρεψεν , οὐδὲ τοὺς ἡμίσεις τῶν στρατιωτῶν σώους διαφυλάξας · ἔδειξε γὰρ τὴν γνώμην ἀληθῆ τοῦ εἰπόντος , ὅτι κρεῖσσόν ἐστι στρατόπεδον ἐλάφων ἡγουμένου λέοντος ἢ στρατόπεδον λεόντων ἡγουμένου ἐλάφου . Τῷ δ´ αὐτῷ ἔτει καὶ ὁ Ἄσπαρος υἱὸς πατρίκιος ὢν Καῖσαρ παρὰ τοῦ Λέοντος γίνεται , καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ πέμπεται διὰ τὸ ἑλκῦσαι τὸν Ἄσπαρα ἐκ τῆς Ἀρειανικῆς δόξης καὶ εὐνοεῖν ποιῆσαι τῷ βασιλεῖ . Τῷ ιεʹ ἔτει ὁ ὅσιος Εὐθύμιος ἐν Χριστῷ ἐκοιμήθη , ζήσας ἔτη ϟζʹ . Τῷ ιϛʹ καὶ ιζ ἔτει τὰ τοῦ Γιζερίχου πολέμου ἄλλο ὲπ´ ἄλλῳ συνέβαινε . Τῶ ιζʹ Λέων ὁ βασιλεὺς Αέοντα τὸν Ζήνωνος υἱὸν καὶ Ἀριάδνης τῆς ἰδίας θυγατρὸς , ἑαυτοῦ δὲ ἔγγονον στέψας βασιλέα ἀνηγόρευσε . Τότε καὶ ἡ ἐσθὴς τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐξ Ἰεροσολύμων ἤχθη , εὐρεθεῖσα παρά τινι εὐλαβεστάτῃ γυναικν βραίῳ παρθένῳ . Καὶ τὰ λείψανα τῆς ἀγίας Ἀναστασίας ἀπὸ Νικομηδείας ἀνεκομίσθη , καὶ ἐτέθη ἐν τῷ ναῷ αὐτῆς . Ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ Ῥωμύλος τις ἐπίκλην Αὐγουστάλιος αὐτοκράτωρ τῆς ἐν Ἰταλίᾳ βασιλείας καθίσταται , μετὰ χίλια ὀγδοήκοντα ἔτη Ῥωμύλου βασιλέως τοῦ τὴν Ῥώμην κτίσαντος . ἀημειωτέον δὲ ὡς ἀπὸ Ῥωμύλου ἡ τῆς Ἑσπέρας ἀκμάσασα βασιλεία πάλιν ὑπὸ Ῥωμύλου ἐπὶ τοσούτους ἐπαύσατο χρόνους . Ἀναγορευθέντος τοίνυν τοῦ μικροῦ Λέοντο · , ἱππικοῦ ἀγομένου ὥρᾳ ϛʹ τῆς ἡμέρας σκότος βαθὺ ἐκάλυψε τὴν πόλιν , ἀθρόον δὲ ἐν εἴδει νιφετοῦ ὕσθη κόνις , πεπυρακτωμένων τῶν νεφῶν προφανέντων , ὡς νομίζειν πάντας ὅτι πῦρ βρέχει · καὶ ἐπὶ παλαιστὴν ἐτέθη ἡ κόνις . Τοῦ δὲ βασιλέως Λέοντος ῥευ ·
Lemmas: μετά θάνατος Μαρκιανός [ Β . ὅθι ] ληΐζομαι στόλος μέγας ἐξαποστέλλω , αριγ´ πλοῖον συναθροίζω , ἔχω ἕκαστος ἀνά ἀνήρ ἑκατόν . ἐν ὅς κατακενόω χρυσίον ῥεῖα ῥεῖα ξεʹ καί ἄργυρος ῥεῖα ῥεῖα οὐ , παρέκ ὁ ἐκ ὁ ταμιεῖον καί ὁ ὁ ἑσπέριος Ῥώμη δίδωμι . καί ὁ τοσοῦτος στόλος ἄπρακτος διά ὁ ὁ στρατηγός κακοβουλία ὑποστρέφω , οὐδέ ὁ ἥμισυς ὁ στρατιώτης σῶς διαφυλάσσω · δείκνυμι γάρ ὁ γνώμη ἀληθής ὁ εἶπον , ὅτι κρατύς εἰμί στρατόπεδον ἔλαφος ἡγέομαι λέων ἢ στρατόπεδον λέων ἡγέομαι ἔλαφος . ὁ δδʹ αὐτός ἔτος καί ὁ Ἄσπαρος υἱός πατρίκιος εἰμί Καῖσαρ παρά ὁ Λέων γίγνομαι , καί ἐν Ἀλεξάνδρεια πέμπω διά ὁ ἕλκω ὁ Ἄσπαρ ἐκ ὁ Ἀρειανικός δόξα καί εὐνοέω ποιέω ὁ βασιλεύς . ὁ ἵημι ἔτος ὁ ὅσιος Εὐθύμιος ἐν Χριστός κοιμάω , ζῶ ἔτος ϟζʹ . ὁ ιϛʹ καί ιζʹ ἔτος ὁ ὁ Γιζέριχος πόλεμος ἄλλος ἔπειμι ἄλλος συμβαίνω . ὁ ἵζω Λέων ὁ βασιλεύς αεοειντα ὁ Ζήνων υἱός καί Ἀριάδνη ὁ ἴδιος θυγάτηρ , ἑαυτοῦ δέ ἔγγονος στέφω βασιλεύς ἀναγορεύω . τότε καί ὁ ἐσθής ὁ ὑπεράγιος Θεοτόκος ἐκ Ἱερουσαλήμ ἄγω , εὑρίσκω παρά τις εὐλαβής γυναικν βραίῳ παρθένος . καί ὁ λείψανον ὁ Ἀγίας Ἀναστασία ἀπό Νικομήδεια ἀνακομίζω , καί τίθημι ἐν ὁ ναός αὐτός . ἐν οὗτος ὁ καιρός Ῥωμύλος τις ἐπίκλη Αὐγουστάλιος αὐτοκράτωρ ὁ ἐν Ἰταλία βασίλεια καθίστημι , μετά χίλιοι ὀγδοήκοντα ἔτος Ῥώμυλος βασιλεύς ὁ ὁ Ῥώμη κτίζω . ἀημειωτέον δέ ὡς ἀπό Ῥώμυλος ὁ ὁ Ἑσπέρα ἀκμάζω βασίλειος πάλιν ὑπό Ῥώμυλος ἐπί τοσοῦτος παύω χρόνος . ἀναγορεύω τοίνυν ὁ μικρός Λέων · , ἱππικόν ἄγω ὥρα ϛυʹ ὁ ἡμέρα σκότος βαθύς καλύπτω ὁ πόλις , ἀθρόος δέ ἐν εἶδος νιφετός ὕω κόνις , πυρακτωμένος ὁ νέφος προφαίνω , ὡς νομίζω πᾶς ὅτι πῦρ βρέχω · καί ἐπί παλαιστής τίθημι ὁ κόνις . ὁ δέ βασιλεύς Λέων Ρέυ ·