georgius-cedrenus.compendium-historiarum 327
εἰς ἄπειρον εἰπεῖν τὸν αἰῶνα · χίλια γὰρ καὶ ἑκατὸν ἑξήκοντα ἔτη παρῳχήκει , ἐν οἷς αὐτὴν πειραθῆναι πολλῶν μειζόνων συνέβη πολεμίων . Νυνὶ δὲ ἀλούσης τῷ πεπρωμένῳ διὰ τῆς τῶν κρατούντων εὐηθείας , εἴγε καὶ ἔστιν εἰπεῖν τι παρὰ τοῦτο γενέσθαι . Οἱ δὲ Σκηπίωνα τὸν Ἀφρικανὸν ἐπικληθέντα φασὶν , ὁπηνίκα καθῄρει τὰ τῆς Καρθαγένης τείχη , ἐπιδακρύσαντα εἰπεῖν ἐπὶ τῇ Ῥώμῃ τὸ Ὁμηρικὸν ἔπος ἐκεῖνο · Ἔσσεται ἧμαρ ὅταν ποτ´ ὀλώλῃ Ἵλιος ϟή . Τοῦτο γοῦν εἰς πέρας ἤχθη . καὶ ἡ τοσαύτη τὸ κράτος , καὶ πάντα τὰ μέγιστα εὐπορήσασα καὶ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν δουλωσαμένη τὴν οἰκουμένην , καθάπαξ ἠρήμωτο Ῥώμη . Ἔπαθε δὲ τὴν τοιαύτην ἅλωσιν μηνὶ Δύγούστῳ κϛʹ , ἰνδίκτῳ θʹ , . ἔτει ἀπὸ κτίσεως κόσμου εόξεʹ . Ἀκουσθέντος δὲ τούτου ἐν Ῥαβέννη ἀπήγγειλέ τις τῷ Ὁνωρίῳ δακρυῤῥοῶν καὶ ποτνιώμενος · Ὦ δέσποτα , ἑάλω Ῥώμη ὑπὸ Ἀλαρίχου τοῦ τῶν ὐανδίλων ἄρχοντος . [ . ὅβ ] Ὁ δὲ συσπασθεὶς καὶ τὼ χεῖρε κροτήσας ἔφη · Ὧδε ἦν ἕως ἄρτι . καὶ πῶς παρελήφθη ὑπὸ τῶν Γότθων ; Ὁ δὲ στενάξας εἶπεν · Οὐ τὴν ὄρνιν λέγω , δέσποτα , ἀλλὰ τὴν πόλιν . Ὁ δὲί ἀντέφη · Ἐξέστησάς με , ἄνθρωπε · ἐγὼ ἐνόμιζον ὅτι τὴν ὄρνιθα λέγεις . Εἶχε γὰρ ἀλεκτορίδα ἐφ´ ἥ ἠγάλλετο , ἦνπερ ἐκάλει Ῥώμην · τοσοῦτον περιῆν αὐτῷ τὸ τῆς ἀβελτηρίας , ἵνα μὴ λέγω ἀνοίας τεκμήριον . Καὶ οὐ θαυμαστὸν εἰ τοιοῦτος ὢν ἐβασίλευεν , ἐπεὶ καὶ ἄλλοι τινὲς προηγήσαντο Ῥώμης , ὡν τὰς πράξεις καὶ τὰς ἀλόγους ὁρμὰς ἀμήχανον ἀκοῇ παραδέξασθαι · τοὺς Νέρωνας καὶ τοὺς Ἀβίτους μοι νόει καὶ Γάλβας καὶ Ὅθωνας , καὶ εἴ τις ἄλλος ἐστὶ τούτων ἐσμός . Μετὰ τὴν ἅλωσιν Ῥώμης τελευτᾷ Ὁνώριος ὑδεριάσας , βιώσας ἔτη μʹ , βασιλεύσας δὲ λαʹ , μνήμην λιπὼν τῷ βίῳ δυσκλεᾶ καὶ ἄσεμνον . Δηλωθείσης δὲ τῆς αὐτοῦ τελευτῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐσείσθη πᾶσα ἡ πόλις ἡμέρας ϛʹ . Θεοδόσιος δὲ κατὰ τὸν κα · ρὸν τῆς Ὁνωρίου τελευτῆς ἦγε τῆς ἡλικίας ἔτος κδν τῆς δὲ βασιλείας ιζʹ . Ὁ δὲ τούτου τροφεὺς Ἀντίοχος , κατὰ τὴν κωμῳδίαν , Ἵστραπτεν , ἐβρόντα , συνεκύκα τὰ πράγματα . Ἐγγὺς τοίνυν ἀναρχίας καὶ λῃστῶν πλήρη τὰ πάντα . Τῷ εʹ ἔτει Ἰουδαῖοι ἐν Ἀλεξανδρείᾳ πολλὰ κακὰ Χριστιανοῖς ἐπεδείξαντο . συνθέμενοι γὰρ πρὸς ἀλλήλους γνώρισμα φορεῖν δακτύλιον ἀπὸ φοίνικος , τῇ νυκτὶ βοᾷν παρεσκεύασαν κήρυκας ὅτι ἡ ἐκκλησία ἀνεπρήσθη , τῶν δὲ Χριστιανῶν συνδραμόντων τούτους οἱ Ἰουδαῖοι κατέσφαξαν . Φωραθέντος οὖν τοῦ δράματος οἱ Χριστιανοὶ ἄρχοντες τούτους τῆς Ἀλεξανδρείας ἐξήλασαν καὶ τὰς ὑποστάσεις αὐτῶν ἐδήμευσαν . Τῷ δ´ αὐτῷ ἔτει ἡ μακαρία Πουλχερία τελείως τῶν πραγμάτων ἐκράτει , τοῦ Πέρσου Ἀντόχου
Lemmas: εἰς ἤπειρος εἶπον ὁ αἰών · χίλιοι γάρ καί ἑκατόν ἑξήκοντα ἔτος παρῳχακίσκω , ἐν ὅς αὐτός πειράω πολύς μείζων συμβαίνω πολέμιος . νυνί δέ ἀλέω ὁ ἔπορον διά ὁ ὁ κρατέω εὐήθεια , εἰ καί εἰμί εἶπον τίς παρά οὗτος γίγνομαι . ὁ δέ Σκηπίων ὁ Ἀφρικανός ἐπικαλέω φημί , ὁπηνίκα καθαιρέω ὁ ὁ Καρθαγένης τεῖχος , ἐπιδακρύω εἶπον ἐπί ὁ Ῥώμη ὁ ὁμηρικός ἔπος ἐκεῖνος · εἰμί ἦμαρ ὅταν ποτ ὄλλυμι Ἴλιος ὅς . οὗτος γοῦν εἰς πέρας ἄγω . καί ὁ τοσοῦτος ὁ κράτος , καί πᾶς ὁ μέγας εὐπορέω καί πᾶς ὡς εἶπον δουλόω ὁ οἰκέω , καθάπαξ ἐρημόω Ῥώμη . πάσχω δέ ὁ τοιοῦτος ἅλωσις μείς Δύγούστῳ κϛʹ , ἴνδικτος ὁ , . ἔτος ἀπό κτίσις κόσμος εόξεʹ . ἀκούω δέ οὗτος ἐν Ῥάβεννα ἀπαγγέλλω τις ὁ Ὁνώριος δακρυρροέω καί ποτνιάομαι · ὦ δεσπότης , ἁλίσκομαι Ῥώμη ὑπό Ἀλάριχος ὁ ὁ υανδιλαω ἄρχω . [ . οβʹ ] ὁ δέ συσπάω καί ὁ χείρ κροτέω φημί · ὧδε εἰμί ἠώς ἄρτι . καί πῶς παραλαμβάνω ὑπό ὁ Γότθος ; ὁ δέ στενάζω εἶπον · οὖον ὁ ὄρνις λέγω , δεσπότης , ἀλλά ὁ πόλις . ὁ δεῖ ἀντίφημι · ἐξίστημι ἐγώ , ἄνθρωπος · ἐγώ νομίζω ὅτι ὁ ὄρνις λέγω . ἔχω γάρ ἀλεκτορίς ἐφίημι ὅς ἀγάλλομαι , ὅσπερ καλέω Ῥώμη · τοσοῦτος περίειμι αὐτός ὁ ὁ ἀβελτηρία , ἵνα μή λέγω ἄνοια τεκμήριον . καί οὖον θαυμαστός εἰμί τοιοῦτος εἰμί βασιλεύω , ἐπεί καί ἄλλος τις προηγέομαι Ῥώμη , ὡς ὁ πρᾶξις καί ὁ ἄλογος ὁρμή ἀμήχανος ἀκοή παραδέχομαι · ὁ Νέρων καί ὁ Ἄβιτος ἐγώ νοέω καί Γάλβας καί Όθωνας , καί εἰμί τις ἄλλος εἰμί οὗτος ἑσμός . μετά ὁ ἅλωσις Ῥώμη τελευτάω Ὁνώριος ὑδεριάω , βιόω ἔτος εἷς , βασιλεύω δέ λαός , μνήμη λείπω ὁ βίος δυσκλεής καί ἄσεμνος . δηλόω δέ ὁ αὐτός τελευτή ἐν Κωνσταντινούπολις σείω πᾶς ὁ πόλις ἡμέρα ϛυʹ . Θεοδόσιος δέ κατά ὁ ἄν · ρός ὁ Ὁνώριος τελευτή ἄγω ὁ ἡλικία ἔτος κδν ὁ δέ βασίλεια ἵζω . ὁ δέ οὗτος τροφεύς Ἀντίοχος , κατά ὁ κωμῳδία , Ἵστραπτεν , βροντάω , συγκυκάω ὁ πρᾶγμα . ἐγγύς τοίνυν ἀναρχία καί λῃστής πλήρης ὁ πᾶς . ὁ εἰ ἔτος Ἰουδαῖος ἐν Ἀλεξάνδρεια πολύς κακός Χριστιανός ἐπιδείκνυμι . συντίθημι γάρ πρός ἀλλήλων γνώρισμα φορέω δακτύλιος ἀπό Φοῖνιξ , ὁ νύξ βοάω παρασκευάζω κῆρυξ ὅτι ὁ ἐκκλησία ἀναπίμπρημι , ὁ δέ Χριστιανός συντρέχω οὗτος ὁ Ἰουδαῖος κατασφάζω . φωράω οὖν ὁ δρᾶμα ὁ Χριστιανός ἄρχω οὗτος ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐξελαύνω καί ὁ ὑπόστασις αὐτός δημεύω . ὁ δδʹ αὐτός ἔτος ὁ μακάριος Πουλχερία τέλειος ὁ πρᾶγμα κρατέω , ὁ Πέρσης Ἄντοχος