georgius-cedrenus.compendium-historiarum 203
χρόνον ἀντέχειν , μόγις[Ρι ] δι´ ἡμερῶν ἕξ ἀπογεύεσθαι τροφῆς ἐθισθέντες . Αἰ δὲ ἐξηγήσεις τῶν ἱερῶν λογίων γίνονται αὐτοῖς δι´ ὑπονοιῶν ἐν Κἀλληγορίαις . Πᾶσα γὰρ ἡ νομοθεσία δοκεῖ τοῖς ἀνδράσι τούτοις ζώῳ ἐοικέναι , καὶ σῶμα μὲν ἔχειν τὰς ῥητὰς διαλέξεις , ψυχήν δὲ τὸν ἀποκείμενον ταῖς λέξεσιν ἀόρατον νοῦν . Ὡσαύτως δὲ τῆς αὐτῆς εἰσιν ἱερᾶς πολιτείας καὶ καταστάσεως καὶ γυναῖκες , ὧν αἱ πλεῖσται γηραλέαι τυγχάνουσι καὶ παρθένοι καὶ τὴν ἁγνείαν οὐκ ἀνάγκῃ , καθάπερ ἔνιαι τῶν παρ´ Ἔλλησιν ἱερειῶν , φυλάξασαι διὰ πρόσκαιρον ἔπαινον , ἀλλ´ ἐκ προαιρέσεως ἀγαθῆς ὀρεχθεῖσαι τὰ μέλλοντα ἀγαθὰ καὶ αἰώνια . Ὃτι δὲ τοὺς πρώτους κήρυκας τῆς κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον διδασκαλίας τά τε ἀρχῆθεν πρὸς τῶν ἀποστόλων παραδεδομένα ἔθη καταλαβὼν ὁ φίλων ἔγραψε ταῦτα , παντί που δῆλον , ὡς καὶ Εὐσέβιος ἐν τῇ Ἐκκλησιαστικῇ ἱστορία ταῦτα λέγει . Ὁ αὐτὸς δὲ καὶ ἐν τοῖς πρὸς Μαρῖνον ταῦτά φησιν . Ὡσαύτως καὶ ὁ μέγας Ἀθανάσιος φησι · δύο γὰρ ὁδῶν καὶ πολιτειῶν οὐσῶν ἐν τῷ βίῳ , μιᾶς μὲν μετριωτέρας καὶ βιωτικῆς , τοῦ γάμου λέγω , ἑτέρας δὲ ἀγγελικῆς καὶ ἀποστολικῆς καὶ ἀνυπερβλήτου , τῆς παρθενίας ἤτοι τῆς μοναδικῆς πολιτείας , εἰ μέν τις τὴν κοσμικὴν τουτέστι τὸν γάμον ἕλοιτο , μέμψιν οὐκ ἔχει , τοσαῦτα δὲ χαρίσματα οὐ λήψεται · λήψεται γὰρ , ἐπειδὴ φέρει καὶ αὐτὸς καρπὸν τὸν τριάκοντα . Εἰ δὲ τὴν ἁγνὴν καὶ ὑπερκόσμιον Κἀσπάσοιτό τις , εἰ καὶ τραχεῖα παρὰ τὴν ἀρετὴν μάλιστα καὶ δυσκατόρθωτος φαίνεται , ἀλλ´ ἔχει μετὰ τὴν ἔννομον ἄθλησιν καὶ καρτερίαν χαρίσματα θαυμασιώτερα καὶ ἀξιάγαστα · τὸν γὰρ τέλειον καὶ πληρέστατον καρπὸν , τὴν ἑκατοντάδα λέγω , φαιδρὸν καὶ ἁγιοπρεπῆ πάντως ἐγκατέστησεν . Οὐκοῦν ὧσπερ ὁ παλαιὸς νόμος εἰς δύο βίους ἦν διῃρημένος , εἴς τε τὸν Φαρισαϊκόν καὶ ὑψηλὸν καὶ εἰς τὸν ὑποδεέστερον καὶ κοσμικὸν , οὖτω δὴ καὶ ὁ κατὰ χριστιανισμὸν νέος θεσμὸς εἰς μοναδικὸν ὑπερφερῆ καὶ βιωτικόν Φαρισαῖοι τοίνυν , ἑρμηνευόμενοι ἀφωρισμένοι καὶ Κμεμερισμένοι , παρὰ τὸ μερίζειν καὶ ἀφορίζειν ἑαυτοὺς τῶν ἄλλων ἀπάντων ἐλέγοντο εἴς τε τὸ καθαρώοο τον τοῦ βίου καὶ ἀκριβέστατον καὶ εἰς τὰ τοῦ νόμου ἐντάλματα . Τὸν δὲ αὐτὸν βίον μετέρχονται καὶ οἱ Πραμματεῖς , παρ´ οἷς καὶ πολιτεία ἡ αὐτὴ ἐγκράτειά τε καὶ παρθενία , νηστεία δίς τοῦ Σαββάτου , ξεστῶν , καὶ πινάκων , καὶ ποτηρίων καθαρισμοὶ , ἀποδεκατώσεις τε καὶ ἀπαρχαὶ καὶ ἐνδελεχεῖς εὐχαὶ , καὶ τὰ λοιπὰ πάντα , ὑπεξαιρουμένων δηλονότι τῶν θαυμασίων Ἐσσαίων ὡς ὑπερτέρων σφόορα καὶ λίαν ὑπερκειμένων . Ἢν δὴ Φαρισαῖκὴν ὡς ἄριστον πολιτείαν ὁ Παῦλος ζηλώσας [ ἂὐα ] εὖ μάλα σεμνύνεται , φάσκων · Ἑβροῖος ἐξ Ἐβραίων , κατὰ νόμον Φαρισαῖος . Ὅθεν εἰκότως καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν τὸν τελειότερον καὶ ἀγγελικὸν ὑποτιθέμενος ἐναργῶς βίον ἔφασκε πρὸς τοὺς ἐραστὰς τῆς οὐρανίου κληρουχίας · « Ἐἀν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλέον τῶν γραμματέων καὶ
Lemmas: χρόνος ἀντέχω , μόγις[Ρι ] δις ἡμέρα ἕξ ἀπογεύω τροφή ἐθίζω . ὁ δέ ἐξήγησις ὁ ἱερός λόγιος γίγνομαι αὐτός δις ὑπόνοια ἐν καλληγοριος . πᾶσα γάρ ὁ νομοθεσία δοκέω ὁ ἀνήρ οὗτος ζῷον ἔοικα , καί σῶμα μέν ἔχω ὁ ῥητός διαλέγω , Ψυχή δέ ὁ ἀπόκειμαι ὁ λέξις ἀόρατος νόος . ὡσαύτως δέ ὁ αὐτός εἰμί ἱερός πολιτεία καί κατάστασις καί γυνή , ὅς ὁ πλεῖστος γηραιός τυγχάνω καί παρθένος καί ὁ ἁγνεία οὐ ἀνάγκη , καθάπερ ἔνιοι ὁ παρ´ Ἕλλην ἱέρεια , φυλάσσω διά πρόσκαιρος ἔπαινος , ἀλ ἐκ προαίρεσις ἀγαθός ὀρέγω ὁ μέλλω ἀγαθός καί αἰώνιος . ὅτι δέ ὁ πρῶτος κῆρυξ ὁ κατά ὁ Εὐαγγέλιος διδασκαλία ὁ τε ἀρχῆθεν πρός ὁ ἀπόστολος παραδίδωμι ἔθος καταλαμβάνω ὁ Φίλων γράφω οὗτος , πᾶς ποῦ δῆλος , ὡς καί Εὐσέβιος ἐν ὁ ἐκκλησιαστικός ἱστορία οὗτος λέγω . ὁ αὐτός δέ καί ἐν ὁ πρός Μαρῖνος οὗτος φημί . ὡσαύτως καί ὁ μέγας Ἀθανάσιος φημί · δύο γάρ ὁδός καί πολιτεία εἰμί ἐν ὁ βίος , εἷς μέν μέτριος καί βιωτικός , ὁ γάμος λέγω , ἕτερος δέ ἀγγελικός καί ἀποστολικός καί ἀνυπέρβλητος , ὁ παρθενίη ἤτοι ὁ μοναδικός πολιτεία , εἰμί μέν τις ὁ κοσμικός τουτέστι ὁ γάμος αἱρέω , μέμψις οὐ ἔχω , τοσοῦτος δέ χάρισμα οὖον λαμβάνω · λαμβάνω γάρ , ἐπεί φέρω καί αὐτός καρπός ὁ τριάκοντα . εἰμί δέ ὁ ἁγνός καί ὑπερκόσμιος ἀσπάζομαι τις , εἰμί καί τραχύς παρά ὁ ἀρετή μάλιστα καί δυσκατόρθωτος φαίνω , ἀλ ἔχω μετά ὁ ἔννομος ἄθλησις καί καρτερία χάρισμα θαυμάσιος καί ἀξιάγαστος · ὁ γάρ τέλειος καί πλήρης καρπός , ὁ ἑκατοντάς λέγω , φαιδρός καί αγιοπρεπής πάντως ἐγκαθίστημι . οὐκοῦν ὡς ὁ παλαιός νόμος εἰς δύο βίος εἰμί διαιρέω , εἰς τε ὁ Φαρισαϊκός καί ὑψηλός καί εἰς ὁ ὑποδεέστερος καί κοσμικός , οὗτος δή καί ὁ κατά χριστιανισμός νέος θεσμός εἰς μοναδικός ὑπερφέρω καί βιωτικός Φαρισαῖος τοίνυν , ἑρμηνεύω ἀφορίζω καί Κμεμερισμένοι , παρά ὁ μερίζω καί ἀφορίζω ἑαυτοῦ ὁ ἄλλος ἀπαντάω λέγω εἰς τε ὁ καθαιρέω ὁ ὁ βίος καί ἀκριβῶς καί εἰς ὁ ὁ νόμος ἔνταλμα . ὁ δέ αὐτός βίος μετέρχομαι καί ὁ Πραμματεῖς , παρ´ ὅς καί πολιτεία ὁ αὐτός ἐγκράτεια τε καί παρθενίη , νηστεία δίς ὁ Σάββατο , ξεστός , καί πίναξ , καί ποτήριον καθαρισμός , ἀποδεκατόω τε καί ἀπαρχή καί ἐνδελεχής εὐχή , καί ὁ λοιπάς πᾶς , ὑπεξαιρέω δηλονότι ὁ θαυμάσιος Ἐσσαῖος ὡς ὑπέρτερος σφοοραω καί λίαν ὑπέρκειμαι . ἤν δή Φαρισαῖκὴν ὡς ἀγαθός πολιτεία ὁ Παῦλος ζηλόω [ αὖος ] εὕω μάλα σεμνύνω , φάσκω · Ἑβροῖος ἐκ Ἑβραῖος , κατά νόμος Φαρισαῖος . ὅθεν εἰκότως καί ὁ Κύριος ἐγώ ὁ τέλειος καί ἀγγελικός ὑποτίθημι ἐναργής βίος φάσκω πρός ὁ ἐραστής ὁ οὐράνιος κληρουχία · « ἐἀν μή περισσεύω ὁ δικαιοσύνη σύ πλέω ὁ γραμματεύς καί