georgius-cedrenus.compendium-historiarum 534
τίς τε εἴη καὶ εἰ περίρστιν . Ὁ δὲ ὅστις τε εἴη ἀπεκρίνατο , καὶ ὡς ἔτι περίεστιν ἀκτήμονα βίον Ἀνων καὶ μηδέ τισιν ἄλλοις ἀλλ´ ἢ μόναις ταῖς ἐπιστήμαις προσηλωμένον ἔχων τὸν [ Ρ ὅθ ] νοῦν . Γράμματα γοῦν εὐθὺς ὁ Μαμοὺμ πρὸς ἐκεῖνον διαχαράττει , τόνδε τὸν νοῦν ἔχοντα · « Ἐκ τοῦκαρποῦ τὸ δένδρον καὶ ἐκ τοῦ μαθητοῦ ἔγνωμεν τὸν διδάτκαλον . Ἐπεὶ γοῦν τηλικοῦτος ὤν περὶ τὴν τῶν ὄντων ἐπιστήμην ἄγνωστος εἶ τοῖς συμπολόταις , τῆς γνώσεως καὶ σοφίας καρπὸν μὴ δρεπόμενος , μὴ ἀπαξιώσῃς ἐλθεῖν πρὸς ἡμᾶς καὶ τῆς σῆς μεταδοῦναι σοφίας . Ἐρχομένῳ γάρ σοι αὐχένα ὑποκλινεῖ γένος ἅπαν τὸ τῶν Σαρακηνῶν , καὶ πλούτου καὶ δωρεῶν ἀξιωθήσῃ ὧν οὐδ´ εἷς πώποτε τῶν ἀνθρώπων ἠξίωται . » Ταῦτα τὰ γράμματα δοὺς τῷ νεανίσκῳ καὶ δώροις φιλοφρονησάμενος ἐκπέμπει πρὸς τὸν διδάσκαλον . Ὁ δὲ διασωθεὶς πρὸς τὴν βασιλεύουααν καὶ ζῶντα τὸν φιλόσοφον εὑρηκώς ἐπιδίδωσι ταῦτα τὰ γράμματα . Ὁ δὲ οὐκ ἀκίνδυνον εἶναι λογισάμενος εἰ γραφὴν ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν δέξοιτο εἰδήσεως ἄνευ βασιλικῆς , πρόσεισι τῷ λογοθέτῃ τοῦ δρόμουεκτιστος οὗτος ἦν , ὁ παρὰ τοῦ Βάρδα μετὰ ταῦτα ἀναιρεθεὶς ] καὶ διηγεῖται ὅπως τε ἀφίκετο πρὸς αὐτὸν ὁ αἰχμάλωτος μαθητὴς , καὶ ὅπως γράμμα αὐτῷ προσκεκόμικεν ἐκ τοῦ ἀμερμουμνῆ , καὶ ἅμα τὴν γραφὴν ἐκβαλὼν εἰς χεῖρας δίδωσιν . Αὕτη ἡ αἰτία τῷ φιλοσόφῳ Λέοντι πρὸς τὸν βασιλέα γνῶσις γίνεται καὶ οἰκείωσις , καὶ ὁ λεχθεὶς μαθητὴς τὴν τοῦ Λέοντος σοφίαν ἔτι κροπτομένην ἐδημοσίευσε · προσκαλεῖται γὰρ ὡς τάχος αὐτὸν ὁ βασιλεὺς καὶ πλουτίζει καὶ δημοσίᾳ διδάσκειν προτρέπεται , κατοικητήριον ἀφορίσας αὐτῷ τὸν θεῖον ναὸν τῶν Τεσσαράκοντα καλλινίκων Μαρτύρων . Ὁ δὲ Μαμοὺμ ἀπογνοὺς τὴν τοῦ φιλοσόφου ἄφιξιν ἀπορίας ἐκθέμενος γεωμετρικῶν καὶ ἀστρονομικῶν ζητημάτων καί τινων ἄλλων μαθημάτων ἐκπέμπει , τὰς λύσεις σαφηνισθῆναί οἱ ἐξαιτησάμενος . Ὡς δ´ ἑκάστην ὁ Λέων ζήτησιν διελύσατο ἁρμοδίως , προσέθετο δὲ καταπλήξεως χάριν καί τινα τῶν μελλόντων σημεῖα προγνωστικὰ , καὶ τούτῳ ἐξέπεμψε , τότε δὴ ἐπὶ χεῖρας λαβόντα τὸν ἀμερμουμνῆν τρωθῆναι τῷ τούτου ἔρωτι , μέγα τε ἀνακραγεῖν τὸν ἄνδρα τῆς σοφίας ὑπεραγάμενον . Εὐθὺς οὐν πρερβείαν πρὸς τὸν Θεόφιλον καὶ γράμματα τοιαῦτα ἔχοντα τὴν διάνοιαν ἐκπέμπει · « Ἐβουλόμην μὲν αὐτὸς ἀφικέσθαι σοι , ἔργον γνησίου φίλου ἀποπληρῶν · ἐπεὶ δὲ ἡ ἀνακει μένη μοι ἀρχὴ ἐκ Θεοῦ καὶ ὁ ὑπὸ τὴν χεῖρά μου τελῶν πλεῖστος κατεξουσίας λαὸς τοῦτο οὐ συγχωρεῖ , ὃν ἔχεις ἐπὶ φιλοσοφίᾳ καὶ ταῖς λοιπαῖς ἐπιστήμαις διαβόητον ἄνδρα , βραχύν τινα χρόνον ατῶ · ἐξαποστεῖλαί μοι , τῆς αὐτοῦ ἐπιστήμης μεταδώσοντά μοι ἐκκαιομένῳ καὶ ταύτης ἐρωτικῶς ἔχοντι . Μὴ ἀναβολὴ δὲ διὰ τὸ σέβας καὶ τὴν τοῦ γένους ἀλλοτριότητα ἔσοιτο , ἀλλὰ μᾶλλον ὅτι τοιούτοις ἀξιοῖ φίλοις ἐπιεικέσι τε καὶ χρηστοῖς , πέρας τὸ τάχος λαβέτω ἡ αἴτησις . Χάρις δέ σοι ὑπὲρ τούτου καταΕληθήσεται χουσίου μὲν ἑκατὸν κεντηνάρια , εἰρήνη δὲ καὶ σπονδαὶ ἀτελεύτητοι καὶ ἀδιοι . » Δεξάμενος δὲ τὰ γράμματα ὁ Θεόφιλος , ἄτοπον κρίνας εἰ τὴν τῶν ὄντων γνῶσιν , δι´ ἡν τὸ Ῥωμαίων γένος θαυμάζενίαι , [ Ρ . ὅἕΟ ] ἔκδοτον ποιήσει τοῖς ἔθνεσι , πρὸς τὰ αἰτηθέντα καὶ ἀξιωθέντα οὐκ ἐπένευσε · τὸν δὲ Λέοντα διὰ μείζονος ἦγε τιμῆς καὶ τῆς Θεσσαλονίκης προχειρίζεται πρόεδρον , τὸν πατριάρχην ἀναπείσας Ἰαννῆν χειροτονῆσαι τοῦτον , καὶ αὐτῷ , ὡς ἤδη εἴπομεν , κατὰ γένος ᾠκειωμένον .
Lemmas: τίς τε εἰμί καί εἰμί περίρστιν . ὁ δέ ὅστις τε εἰμί ἀποκρίνω , καί ὡς ἔτι περίειμι ἀκτήμων βίος ΑΝΩΝ καί μηδέ τις ἄλλος ἀλ ἢ μόνος ὁ ἐπιστήμη προσηλόω ἔχω ὁ [ Ρ ὅθι ] νόος . Γράμμα γοῦν εὐθύς ὁ Μαμοὺμ πρός ἐκεῖνος διαχαράσσω , ὅδε ὁ νόος ἔχω · « ἐκ τουκαρπος ὁ δένδρον καί ἐκ ὁ μαθητής γιγνώσκω ὁ διδάσκαλος . ἐπεί γοῦν τηλικόσδε εἰμί περί ὁ ὁ εἰμί ἐπιστήμη ἄγνωστος εἰμί ὁ συμπολοος , ὁ γνῶσις καί σοφία καρπός μή δρέπω , μή ἀπαξιόω ἔρχομαι πρός ἐγώ καί ὁ σός μεταδίδωμι σοφία . ἐρχόμενος γάρ σύ αὐχήν ὑποκλινέω γένος ἅπας ὁ ὁ Σαρακηνός , καί πλοῦτος καί δωρεά ἀξιόω ὅς οὐδός εἷς πώποτε ὁ ἄνθρωπος ἀξιόω . » οὗτος ὁ γράμμα δίδωμι ὁ νεανίσκος καί δῶρον φιλοφρονέομαι ἐκπέμπω πρός ὁ διδάσκαλος . ὁ δέ διασῴζω πρός ὁ βασιλεύω καί ζῶ ὁ φιλόσοφος εὑρίσκω ἐπιδίδωμι οὗτος ὁ γράμμα . ὁ δέ οὐ ἀκίνδυνος εἰμί λογίζομαι εἰμί γραφή ἀπό ὁ ἐχθρός δέχομαι εἴδησις ἄνευ βασιλικός , πρόσειμι ὁ λογοθέτης ὁ δρόμουεκτιστος οὗτος εἰμί , ὁ παρά ὁ Βάρδα μετά οὗτος ἀναιρέω ] καί διηγέομαι ὅπως τε ἀφικνέομαι πρός αὐτός ὁ αἰχμάλωτος μαθητής , καί ὅπως γράμμα αὐτός προσκομίζω ἐκ ὁ ἀμερμουμνῆς , καί ἅμα ὁ γραφή ἐκβάλλω εἰς χείρ δίδωμι . Ἄτη ὁ αἰτία ὁ φιλόσοφος Λέων πρός ὁ βασιλεύς γνῶσις γίγνομαι καί οἰκείωσις , καί ὁ λέγω μαθητής ὁ ὁ Λέων σοφία ἔτι κροπτομένην δημοσιεύω · προσκαλέω γάρ ὡς τάχος αὐτός ὁ βασιλεύς καί πλουτίζω καί δημόσιος διδάσκω προτρέπω , κατοικητήριος ἀφορίζω αὐτός ὁ θέω ναός ὁ τεσσαράκοντα καλλίνικος Μάρτυρος . ὁ δέ Μαμοὺμ ἀπογιγνώσκω ὁ ὁ φιλόσοφος ἄφιξις ἀπορία ἐκτίθημι γεωμετρικός καί ἀστρονομικός ζήτημα καί τίνω ἄλλος μάθημα ἐκπέμπω , ὁ λύω σαφηνίζω ὁ ἐξαιτέω . ὡς δδʹ ἕκαστος ὁ Λέων ζήτησις διαλύω ἁρμοδίως , προστίθημι δέ κατάπληξις χάρις καί τις ὁ μέλλω σημεῖον προγνωστικός , καί οὗτος ἐκπέμπω , τότε δή ἐπί χείρ λαμβάνω ὁ ἀμερμουμνῆς τιτρώσκω ὁ οὗτος Ἔρως , μέγας τε ἀνακράζω ὁ ἀνήρ ὁ σοφία ὑπεράγω . εὐθύς ὀν πρερβείαν πρός ὁ Θεόφιλος καί γράμμα τοιοῦτος ἔχω ὁ διάνοια ἐκπέμπω · « βούλομαι μέν αὐτός ἀφικνέομαι σύ , ἔργον γνήσιος φίλος ἀποπληρόω · ἐπεί δέ ὁ ἄναξ μένω ἐγώ ἀρχή ἐκ Θεός καί ὁ ὑπό ὁ χείρ ἐγώ τέλος πλεῖστος κατεξουσία λαός οὗτος οὖον συγχωρέω , ὅς ἔχω ἐπί φιλοσοφία καί ὁ λοιπός ἐπιστήμη διαβόητος ἀνήρ , βραχύς τις χρόνος Ἀτώ · ἐξαποστέλλω ἐγώ , ὁ αὐτός ἐπιστήμη μεταδίδωμι ἐγώ ἐκκαίω καί οὗτος ἐρωτικός ἔχω . μή ἀναβολή δέ διά ὁ σέβας καί ὁ ὁ γένος ἀλλοτριότης εἰμί , ἀλλά μᾶλλον ὅτι τοιοῦτος ἀξιόω φίλος ἐπιεικής τε καί χρηστός , πέρας ὁ τάχος λαμβάνω ὁ αἴτησις . Χάρις δέ σύ ὑπέρ οὗτος καταΕληθήσεται Χούσιου μέν ἑκατόν κεντηνάριον , εἰρήνη δέ καί σπονδή ἀτελεύτητος καί ἀδιοι . » δέχομαι δέ ὁ γράμμα ὁ Θεόφιλος , ἄτοπος κρίνω εἰμί ὁ ὁ εἰμί γνῶσις , δις ἐάν ὁ Ῥωμαῖος γένος θαυμάζω , [ Ρ . Οἷ ] ἔκδοτος ποιέω ὁ ἔθνος , πρός ὁ αἰτέω καί ἀξιόω οὐ ἐπινεύω · ὁ δέ Λέων διά μείζων ἄγω τιμή καί ὁ Θεσσαλονίκη προχειρίζω πρόεδρος , ὁ πατριάρχης ἀναπείθω Ἰαννῆς χειροτονέω οὗτος , καί αὐτός , ὡς ἤδη εἶπον , κατά γένος οἰκειόω .