georgius-cedrenus.compendium-historiarum 139
τὸν ἄωμὸν ἵστατο , περιπλεκομένου δὲ Δηίφόβου τὸν Ἀχιλλέα καὶ καταφιλοῦντος ἐβάπτισεν ὃ ἐπεφέρετο ξίφος κατὰ τῶν αὐτοῦ σπλάγχνων · καὶ ἔτι κρατοῦντος αὐτοῦ δευτέραν εὐθὺς ὁ Πάρις ἐπάγει κατ´ αὐτοῦ πληγήν . Καὶ ὃς ἔκλυτος γεγονὼς πίπτει . ἐκείνου δὲ ἀνυπόπτως δι´ ἄλλης τοῦ ἄλσους ἐξελθόντες , ὡς μικρὸν ἀπεῖχον , δρόμῳ πολλῷ χρησάμενοι εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν . Οἱ περὶ τὸν Ὀδυσσέα δὲ ἰδόντες αὐτοὺς τρέχοντας , εἰσδραμόντες εὐρίσκουσι τὸν Ἀχιλλέα ᾑμαγμένον κείμενον παρὰ τὸν βωμόν . Πρὸς ὃν ὁ Αἴας · Ἅρ´ ἦν ἄνθρωπος δυνάμενος κτεῖναί σε ; ἀλλ´ ἡ σὴ προπέτεια μόνη σε ἀπώλεσε . » Πρὸς ὃν ἀ Ἀχιλλεὺς ἔσχατα πνέων , « Δόλῳ εἰργάσαντό με , φησὶ , Πάρις καὶ Δηΐφοβος διὰ Πολυξένην . » Ὁξύτατα οὐν ἐπ´ ὥμων ἁρπάσαντες τὸ σῶμα καὶ ἐπὶ τὰς σκηνὰς ἀγαγόντες καὶ τεφρώσαντες θάπτουσι γῇ . Μετὰ τὸν θάνατον Ἀχιλλέως πολέμου γενομένου , καὶ πολλῶν ἐξ ἐκατέρων πεσόντων , εἰς μονομαχίαν ὁ Φιλοκτήτης καὶ ὁ Πάρις ἔρχονται . Καὶ πρῶτος λαχὼν ὁ Πάρις βάλλει κατὰ Φιλοκτήτου , ἀστοχεῖ δέ . Ὁ δὲ ἀντιτοξεύσας τὴν ἀριστερὰν χεῖρα Πάριδος διαπείοει , καὶ δευτερώσας τὸν δεξιὸν αὐτοῦ ἐπήρωσεν ὁφθαλμόν , καὶ τρίτον βαλών ἐπὶ τοὺς πόδας καὶ τὰ σφυρὰ ῥίπτει Πάριν εἰς γῆν . Ὃν ἀρπάσαντες . ἡμιθανῆ εἰς τὴν Ἵλιον εἰσῆλθον . Καὶ αὐτὸς τοὺς ἐκ τῆς Ἑλένης υἱοὺς τρεῖς , Βούνυμον , Κορυθαῖον καὶ Ἰδαῖον , μικροὺς αὐτῷ παραστάντας ἰδὼν ἄφωνος ἔμεινε , καὶ διὰ μέσης ἐξέπνει νυκτός . Ἰ δὲ προτέρα αὐτοῦ γυνὴ Οἰνώνη ἑαυτῇ ἀπεχρήσατο ἀγχόνῃ . Ἐλένην δὲ γυναῖκα Δητφοβος ἠγάγετο παραυτὰ , ὃν ὁ Μενέλαος ὕστερον ἠκρωτηρίασε δι´ αὐτήν . Ὅτι τὸ Παλλάδιον λεγόμενον ξύλινον ὑπῆρχεν εἴδωλον τῆς Παλλάδος . Τοῦτο ἔλεγον τετελεσμένον εἶναι ἀῤῥήτοις τισὶ καὶ δαιμονιώδεσι τελεστηρίοις , ἤτοι μυσαροῖς μυστηρίοις ἐστοιχειωμένον , νικηφόρον , ὅ φασι , καὶ ἀνάλωτον διατηρεῖν τὴν πόλιν ἐν ᾖ ἀπάκαιται Τοῦτο τὸ ζώδιον τὴν πόλιν Ἵλιον μέλλοντι κτίζειν Τρωῒ τῷ τῶν Τρώων βασιλεῖ φιλόσοφός τις καὶ ἀῤῥήτων γοητειῶν τελεστὴς , Ἄσιος ὄνομα , φέρων ἐχαρίσατο · ᾧ ἀντιχαριζόμενος ὁ Τρὼς τὴν ὑπ´ αὐτὸν χώραν πᾶσαν , Ἐπίῤῥοπον πρῶτον καλουμένην , εἰς τὸ ἐκείνου ὄνομα Ἀσίαν ἐπωνόμασε . Τοῦτο οὖν τὸ βρέτας , ἀκούσαντες οἱ Ἕλληνες ὡς οὐκ ἂν δύναιντο τὴν πόλιν ἑλεῖν [ ... ] ἕως ἂν ἐν αὐτῆ ἀποκείμενον ᾖ , κλέψαι ἴσχυσαν , Ὀδυσσέως καὶ Διομήδους κρυφῆ εἰσελθόντων καὶ ἐν τῷ ἰερῷ τῆς Παλλάδος ἐν ἡμέραις τῶν ἑορτῶν παραμενόντων , καὶ γνώμῃ τοῦ Ἀντήνορος ἐξάρχου τῶν Τρώων ὄντος , διὰ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Θεανοῦς ἱερείας τῆς Ἀθηνᾶς οὔσης , τοῦτο νυκτὸς ἀφελόμενοι ἐξῆλθον , ὅτε καὶ τὰ συμβάντα τοῖς Τρωσὶ κατ´ ἐκείνην τὴν νύκτα ἐλεεινὰ σύμβολα καὶ ἀπαίσια κατεθεῶντο καὶ πρωῒ ἐξελθόντες τοῖς Ἔλλησιν ἀπήγγελλον . Φασὶ γὰρ ὅτι τῶν Τρώων ἐπὶ τὸν βωμὸν τοῦ Ἀπόλλωνος θυσιάζειν ἀγωνιζομένων τὰ ξύλα μὲν καὶ τὰ κρέα , καθὸ θέμις , ἐπετίθετο , πῦρ δὲ τοῖς ξύλοις ἐπιβαλλόμενον οὐχ ἧπτεν , ἐσβέννυτο δέ . Πολλάκις δὲ τοῦ πυρὸς ἐνεχθέντος καὶ μὴ καιομένου , πίπτει τὰ ἐν τῷ βωμῷ πάντα εἰς τοὔδαφος . Οἱ Τρῶες δὲ οὐκ ἀγαθόν αὐτοῖς εἶναι οἰωνὸν ταῦτα τεκμηράμενοι , ὅ τε Πρίαμος καὶ οἱ λοιποὶ τὸν Ἀντήνορα πρεσβεῦσαι πρὸς Δαναοὺς ἀποστέλλουσιν , ὥστε λύτρα λαβόντας ὅσα ἂν ἐθέλωτι λῦσαι τὸν πόλεμον . Καὶ ὁ Ἀντήνωρ πρεσβεύων ἔφη πρὸς Ἀχαιούς · « Πάντα ἐπάθομεν ὀσα τοὺς ἡμαρτηκότας παθεῖν ἐχρῆν . Ἀνθ´ ὧν Μενέλαον ὁ Πάρις ἠδίκησε , δίκας ἔδωκεν · ἁνθ´ ὧν τὸ Ἵλιον , μαρτυροῦσιν
Lemmas: ὁ ἄωμὸν ἵστημι , περιπλέκω δέ Δηΐφοβος ὁ Ἀχιλλεύς καί καταφιλέω βαπτίζω ὅς ἐπιφέρω ξίφος κατά ὁ αὐτός σπλάγχνον · καί ἔτι κράτος αὐτός δύο εὐθύς ὁ Πάρις ἐπάγω κατ´ αὐτός πληγή . καί ὅς ἔκλυτος γίγνομαι πίπτω . ἐκεῖνος δέ ἀνύποπτος δις ἄλλος ὁ ἄλσος ἐξέρχομαι , ὡς μικρός ἀπέχω , δρόμος πολύς χράω εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις . ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς δέ ὁράω αὐτός τρέχω , εἰστρέχω εὑρίσκω ὁ Ἀχιλλεύς αἱμάσσω κεῖμαι παρά ὁ βωμός . πρός ὅς ὁ Αἴας · Ἅρα εἰμί ἄνθρωπος δύναμαι κτείνω σύ ; ἀλ ὁ σός προπέτεια μόνος σύ ἀπόλλυμι . » πρός ὅς ὅς Ἀχιλλεύς ἔσχατος πνέω , « Δόλος ἐργάζομαι ἐγώ , φημί , Πάρις καί Δηΐφοβος διά Πολυξένη . » οξύς ὀν ἐπι ὁμόω ἁρπάζω ὁ σῶμα καί ἐπί ὁ σκηνή ἄγω καί τεφρόω θάπτω γῆ . μετά ὁ θάνατος Ἀχιλλεύς πόλεμος γίγνομαι , καί πολύς ἐκ κατεράω πίπτω , εἰς μονομαχία ὁ Φιλοκτήτης καί ὁ Πάρις ἔρχομαι . καί πρῶτος λαγχάνω ὁ Πάρις βάλλω κατά Φιλοκτήτης , ἀστοχέω δέ . ὁ δέ ἀντιτοξεύω ὁ ἀριστερός χείρ Πάρις διαπείθω , καί δευτερόω ὁ δεξιός αὐτός πηρόω ὀφθαλμός , καί τρίτος βάλλω ἐπί ὁ πούς καί ὁ σφυρόν ῥίπτω Πάρις εἰς γῆ . ὅς ἀρπάζω . ἡμιθανής εἰς ὁ Ἴλιον εἰσέρχομαι . καί αὐτός ὁ ἐκ ὁ Ἑλένη υἱός τρεῖς , Βούνυμον , Κορυθαῖον καί Ἰδαῖος , μικρός αὐτός παρίστημι εἶδον ἄφωνος μένω , καί διά μέσος ἐκπνέω νύξ . εἷς δέ πρότερος αὐτός γυνή Οἰνώνη ἑαυτοῦ ἀποχράω ἀγχόνη . Ἑλένη δέ γυνή Δητφοβος ἄγω παραυτά , ὅς ὁ Μενέλαος ὕστερος ἀκρωτηριάζω δις αὐτός . ὅτι2 ὁ Παλλάδιον λέγω ξύλινος ὑπάρχω εἴδωλον ὁ Παλλάς . οὗτος λέγω τελέω εἰμί ἄρρητος τις καί δαιμονιώδης τελεστήριον , ἤτοι μυσαρός μυστήριον στοιχειόω , νικηφόρος , ὅς φημί , καί ἀνάλωτος διατηρέω ὁ πόλις ἐν εἰμί απακαιος οὗτος ὁ ζῴδιον ὁ πόλις Ἴλιον μέλλω κτίζω Τρώς ὁ ὁ Τρώς βασιλεύς φιλόσοφος τις καί ἄρρητος γοητεία τελεστής , Ἄσιος ὄνομα , φέρω χαρίζομαι · ὅς ἀντιχαρίζω ὁ Τρώς ὁ ὑπό αὐτός χώρα πᾶς , επιρροπως πρῶτος καλέω , εἰς ὁ ἐκεῖνος ὄνομα Ἀσία ἐπονομάζω . οὗτος οὖν ὁ βρέτας , ἀκούω ὁ Ἕλλην ὡς οὐ εἄν δύναμαι ὁ πόλις αἱρέω [ ... ] ἠώς εἄν ἐν αὐτῆ ἀπόκειμαι εἰμί , κλέπτω ἰσχύω , Ὀδυσσεύς καί Διομήδης κρυφῆ εἰσέρχομαι καί ἐν ὁ ἱερός ὁ Παλλάς ἐν ἡμέρα ὁ ἑορτή παραμένω , καί γνώμη ὁ Ἀντήνωρ ἐξάρχω ὁ Τρώς εἰμί , διά ὁ γυνή αὐτός Θεανώ ἱέρεια ὁ Ἀθηνᾶ εἰμί , οὗτος νύξ ἀφαιρέω ἐξέρχομαι , ὅτε καί ὁ συμβαίνω ὁ Τρώς κατ´ ἐκεῖνος ὁ νύξ ἐλεεινός σύμβολον καί ἀπαίσιος καταθεάομαι καί πρωΐ ἐξέρχομαι ὁ Ἕλλην ἀπαγγέλλω . φημί γάρ ὅτι ὁ Τρώς ἐπί ὁ βωμός ὁ Ἀπόλλων θυσιάζω ἀγωνίζομαι ὁ ξύλον μέν καί ὁ κρέας , καθό θέμις , ἐπιτίθημι , πῦρ δέ ὁ ξύλον ἐπιβάλλω οὐ ἅπτω , σβέννυμι δέ . πολλάκις δέ ὁ πυρός φέρω καί μή καίω , πίπτω ὁ ἐν ὁ βωμός πᾶς εἰς ἔδαφος . ὁ Τρώς δέ οὐ ἀγαθός αὐτός εἰμί οἰωνός οὗτος τεκμαίρομαι , ὅς τε Πρίαμος καί ὁ λοιπός ὁ Ἀντήνωρ πρεσβεύω πρός Δαναός ἀποστέλλω , ὥστε λύτρον λαμβάνω ὅσος εἄν ἐθέλω λύω ὁ πόλεμος . καί ὁ Ἀντήνωρ πρεσβεύω φημί πρός Ἀχαιός · « Πάν πάσχω ὅσος ὁ ἁμαρτάνω πάσχω χρή . Ἄνθ ὅς Μενέλαος ὁ Πάρις ἀδικέω , δίκη δίδωμι · ἅνθος ὅς ὁ Ἴλιον , μαρτυρέω