georgius-cedrenus.compendium-historiarum 413
ρωθέντα ὀογματίσαντας , τῇ τοῦ πυρὸς γεέννῃ παραδοθῆναι . Εἶτα ἑαυτόν φησιν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ κεκλῆσθαι μάλα θεοσεβῆ , ὡς τοῦ παντὸς αὐτὸν ἔθνους αἴτιον . θεοσεβείας ὑπάρξαντα ἐπαινεῖσθαι , καὶ τούτου χάριν κλειδοῦχον τοῦ παραδείσου γεγενῆσθαι . Καί γε μετὰ τὸ ὑπ´ αὐτοῦ τὸν παράδεισον ἀνεῳχθῆναι συνεισελθεῖν αὐτῷ ἑβδομήκοντα χιλιάδας τοὺς δυναμένους ἐφορμῆν σαι πρὸς τοῦτο . Τοὺς δὲ λοιποὺς κριθήσεσθαι φάσκει , καὶ τοὺς μὲν δικαίους ἀναμφιβόλως τῆς τρυφῆς ἀπολαῦσαι , τοὺς δὲ εὐρισκομένους ἁμαρτωλοὺς πιττάκια ἐν τοῖς τραχήλοις περιέχοντας δεδεμένα εἰς τὸν παράδεισον αὐτοὺς εἰσελθεῖν , καὶ τούτους ὀνομάζεσθαι ἀπελευθέρους τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Μουχούμετ · Εἶναι δὲ τρεῖς παραδείσους ἐν τῷ παραδείσῳ φλυαρεῖ , ἕνα μέλιτος καὶ ἕτερον γάλακτος καὶ ἕτερον οἴνου , πρὸς τὸ μετ´ ἐξουσίας ἐμπιπλᾶσθαι αὐτῶν . Τὰς δὲ γυναῖκας αὐτοῖς συνεῖναι καὶ φιλοκαλεῖν τὰς κόμας αὐτῶν καὶ θεραπεύειν τὰ φιλήδονα σώματα . Τοὺς δὲ Ἱουδαίους καὶ Χριστιανοὺς ξύλα τοῦ πυρὸς γενομένους , ὑπολειφθῆναι τοὺς Σαμαρείτας λέγων πρὸς τὸ ἐκφέρειν τὴν κόπρον αὐτῶν ἐκ τοῦ παραδείσου , ὅπως μὴ ἐποζέσῃ ὁ παράδεισος . ἕκαστον δὲ , ὡς ἂν ἐβίω , εἴτ´ ἐν πλούτῳ ἢ πενίᾳ καὶ ἀδοξίᾳ , τὸν αὐτὸν κἀκεῖσε διάγειν τρόπον . Οὗτος οὖν ὁ θεοστυγὰς καὶ παμμίαρος παντὸς ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ τὸν Θεὸν αἴτιον ὑπάρχειν ἐτερατολόγησε · καὶ τοὺς λῃστάς καὶ φαρμακοὺς καὶ τοὺς ἄλλαις ἀπηγορευμέναις πράξεσιν ἀλόντας , οὕτως φλυαρεῖ ὁ ἄθεος , ἔγραψεν αὐτὸν´ ς ὁ Θεὸς , καὶ προώρισεν ἀποθανεῖν αὐτούς . Θαυμάσειε δ´ ἄν τις τὴν τοσαύτην καὶ τηλικαύτην διαρκῆ ἀπάτην τοῦ θεομάχου καὶ ματαιόφρονος , μᾶλλον δὲ ἐσχάτην παράνοιαν καὶ κτηνωδίαν τῶν μέχρι νῦν τῇ τούτου πλάνῃ δεδουλωμένων καὶ ὡς ἰσχυρὰν καὶ θείαν ἀφρόνως ταύτην ἡγουμένων . Πρὸς γὰρ τὴν ὄντως ἀληθῆ τε καὶ ἱερὰν καὶ θεοβράβευτον πίστιν ἐναργῶς ἀποτυφλώττουσιν οἱ ἐσκοτισμένοι καὶ ἀσύνετοι , πρὸς δὲ τὴν ψευδώνυμον λατρείαν καὶ πλαστολογίαν τοῦ φένακος προσέχουσιν οἱ δείλαιοι καὶ βαρυκάρδιοι . Τὸν γὰρ ὄντως ὄντΘεὸν , τὸν διὰ νόμου καὶ προφητῶν ἐκδήλως κηρυττομενόν τε καὶ πιστευόμενον ἀπωθούμενοι καὶ κατα . ψηφιζόμενοι , τὸν ἀντίθεον καὶ μεμηνότα καὶ φανερῶς [ Ρ . ἀὰθ ] ὑπὸ τῶν Ἐρινύων ἐνεργούμενον καὶ φθεγγόμενον οἱ κακόφρονες καὶ λυσσώδεις ἐρασμίως καὶ γεγηθότως προσίενται . Ποία γὰρ θεόπνευστος Γραφὴ περὶ τοῦ δυσσεβοῦς καὶ παραπαίοντος Μουχούμετ προδιεστείλατο ; ἢ ποῖος θεσπέσιος αὐτὸν προφήτης ὡς διδάσκαλον εὐσεβείας προανήγγειλεν ; Οὐκοῦν εἰπάτωσαν οἱ ἀμέτοχοι πάσης ἱερᾶς ἐπιπνοίας καὶ μυήσεως , πῶς τοὺς ἀπὸ Ἀδὰμ καὶ μέχρι τῆς Χριστοῦ παρουσίας προφήτας ἀσμένως δῆθεν ἀποδεχόμενοι τὸν μὲν ὑπ´ αὐτῶν διαῤῥήδην προαναφωνούμενον Χριστὸν τὸν Θεὸν ἀρνοῦνται , τὸν δὲ κάκιστον καὶ μοχθηρὸν καὶ μηδὲ τὸ σύνολον ὑπ αὐτῶν μνημονευόμενον ὡς θεομύστην καὶ ἐξοχώτατον καὶ ἀληθεστάτης πίστεως διδάσκαλον ἀποδέχονται καὶ ὡς εὐεργέτην ἐκθειάζουσιν οἱ ἀνόσιοι καὶ δυσώνυμοι . Ἀνακρινέτωσαν δὲ οἱ ἀδιάκριτοι
Lemmas: ῥώννυμι ὀογματίσαντας , ὁ ὁ πυρός γέεννα παραδίδωμι . εἶτα ἑαυτοῦ φημί ὑπό ὁ Θεός καλέω μάλα θεοσεβής , ὡς ὁ πᾶς αὐτός ἔθνος αἴτιος . θεοσέβεια ὑπάρχω ἐπαινέω , καί οὗτος χάρις κλειδοῦχος ὁ παράδεισος γίγνομαι . καί γε μετά ὁ ὑπό αὐτός ὁ παράδεισος ἀνοίγνυμι συνεισέρχομαι αὐτός ἑβδομήκοντα χιλιάς ὁ δύναμαι ἐφορμή σός πρός οὗτος . ὁ δέ λοιπός κρίνω φάσκω , καί ὁ μέν Δίκαιος ἀναμφιβόλως ὁ τρυφή ἀπολαύω , ὁ δέ ευρισκομενος ἁμαρτωλός πιττάκιον ἐν ὁ τράχηλος περιέχω δέω1 εἰς ὁ παράδεισος αὐτός εἰσέρχομαι , καί οὗτος ὀνομάζω ἀπελεύθερος ὁ Θεός καί ὁ Μουάμεδ · εἰμί δέ τρεῖς παράδεισος ἐν ὁ παράδεισος φλυαρέω , εἷς μέλι καί ἕτερος γάλα καί ἕτερος οἶνος , πρός ὁ μετέ ἐξουσία ἐμπίμπλημι αὐτός . ὁ δέ γυνή αὐτός συνίημι καί φιλοκαλεῖν ὁ κόμη αὐτός καί θεραπεύω ὁ φιλήδονα σῶμα . ὁ δέ Ἰουδαῖος καί Χριστιανός ξύλον ὁ πυρός γίγνομαι , ὑπολείπω ὁ Σαμαρείτης λέγω πρός ὁ ἐκφέρω ὁ κόπρος αὐτός ἐκ ὁ παράδεισος , ὅπως μή ἐπόζω ὁ παράδεισος . ἕκαστος δέ , ὡς εἄν βιόω , προστίθημι ἐν πλοῦτος ἢ πενία καί ἀδοξία , ὁ αὐτός κἀκεῖσε διάγω τρόπος . οὗτος οὖν ὁ θεοστυγής καί παμμίαρος πᾶς ἀγαθός καί κακός ὁ θεός αἴτιος ὑπάρχω τερατολογέω · καί ὁ λῃστής καί φαρμακός καί ὁ ἄλλος ἀπαγορεύω πρᾶξις ἀλέω , οὕτως φλυαρέω ὁ ἄθεος , γράφω αὐτός Σ ὁ θεός , καί προορίζω ἀποθνῄσκω αὐτός . θαυμάζω δδʹ ἄν τις ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε διαρκής ἀπάτη ὁ θεομάχος καί ματαιόφρων , μᾶλλον δέ ἔσχατος παράνοια καί κτηνωδία ὁ μέχρι νῦν ὁ οὗτος πλάνη δουλόω καί ὡς ἰσχυρός καί θεῖος ἄφρων οὗτος ἡγέομαι . πρός γάρ ὁ εἰμί ἀληθής τε καί ἱερά καί θεοβράβευτος πίστις ἐναργής ἀποτυφλώττω ὁ σκοτίζω καί ἀσύνετος , πρός δέ ὁ ψευδώνυμος λατρεία καί πλαστολογία ὁ φέναξ προσέχω ὁ δείλαιος καί βαρυκάρδιος . ὁ γάρ εἰμί ὄντΘεὸν , ὁ διά νόμος καί προφήτης ἔκδηλος κηρύσσω τε καί πιστεύω ἀπωθέω καί κατά . ψηφίζομαι , ὁ ἀντίθεος καί μαίνομαι καί φανερῶς [ Ρ . ἀθή ] ὑπό ὁ Ἐρινύς ἐνεργέω καί φθέγγομαι ὁ κακόφρων καί λυσσώδης ἐράσμιος καί γεγηθότως προσίημι . Ποία γάρ θεόπνευστος γραφή περί ὁ δυσσεβής καί παραπαίω Μουάμεδ προδιαστέλλω ; ἢ ποῖος θεσπέσιος αὐτός προφήτης ὡς διδάσκαλος εὐσέβεια προαναγγέλλω ; οὐκοῦν λέγω ὁ ἀμέτοχος πᾶς ἱερός ἐπίπνοια καί μύησις , πῶς ὁ ἀπό Ἀδάμ καί μέχρι ὁ Χριστός παρουσία προφήτης ἄσμενος δῆθεν ἀποδέχομαι ὁ μέν ὑπό αὐτός διαρρήδην προαναφωνέω Χριστός ὁ θεός ἀρνέομαι , ὁ δέ κακός καί μοχθηρός καί μηδέ ὁ σύνολον ὑπό αὐτός μνημονεύω ὡς θεομύστης καί ἔξοχος καί ἀληθής πίστις διδάσκαλος ἀποδέχομαι καί ὡς εὐεργέτης ἐκθειάζω ὁ ἀνόσιος καί δυσώνυμος . Ἀνακρινέτωσαν δέ ὁ ἀδιάκριτος