georgius-cedrenus.compendium-historiarum 445
μου . Καὶ ὁ μέγας Γερμανὸς ὑπολαβὼν ἔφη · Μὴ γένοιτο , δέσποτα , ἐπὶ τῆς σῆς βασιλείας πραχθῆναι τὸ θεοστυγὲς τοῦτο κακόν . Ὁ δὲ θεομάχος τύραννος τοῦτο ἀκούσας , σφόδρα χαλεπήνας καὶ λεόντειον βρύξας , εἰδωλολάτρην τε ἀποκαλέσας καὶ ταῖς ἰδίαις χερσὶ ῥαπίσας τῶν βασιλείων ἐξελαύνει . Σιλέντιόν τε ποιήσας κατὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων προσκαλεῖται πάλιν τὸν ἅγιον Γερμανὸν , οἰόμενος πεῖσαι αὐτὸν ὑπογράψαι . Ὁ δὲ οὐδ´ ὅλως εἶξε τῇ θωπείᾳ ἢ τῇ ἀπειλῇ τοῦ τυράννου . [ . ϋ ] Μᾶλλον μὲν οὖν ἀνέμνησεν αὐτὸν ὁ μακάριος των πρὸ τῆς αὐτοκρατορίας συνθηκῶν , ὅπως αὐτὸν Θεὸν ἐγγυητὴν δέδωκε μὴ παρασαλεῦσαί τι τῶν τῆς ἀληθείας δογμάτων . Ἀλλ´ οὐδ´ οὕτως ἠσχύνθη ὁ ἄθλιος · μᾶλλον δὲ καὶ ἠγωνίζετο , εἴ που αὐτὸν ἐν λόγοις συλλήψεται , ἵν´ ὡς Κφατριαστὴν καὶ οὐχ ὡς ὁμολογητὴν καθέλῃ τοῦ θρόνου . Εὗρεν οὖν εἰς τοῦτο σύμμαχον Ἀναστάσιον σύγκελλον τοῦ ἁγίου , συνταξάμενος αὐτὸν τοῦ θρόνου διάδοχον ἔσεσθαι . Ὁν ὁ μακάριος οὐκ ἀγνοῶν , ώς ἄλλον Ἰσκαριώτην , σοφῶς τὰ περὶ προδοσίας ἀνεμίμνησκε . Καί ποτε εἰσερχομένου πρὸς τὰ βασίλεια , ἐπάτησεν ὁ Ἀναστάσιος τὰ ὀπίσθια τῆς στολῆς τοῦ ἁγίου · πρὸς δὲ ὁ ὅσιος ἔφη · Μὴ σπεῦδε · τὰ Δίιππον ἐκδέχεταί σε . Μετὰ δὲ ἔτη ιεʹ Κωνσταντῖνος ὁ διώκτης μετὰ τοῦ γαμβροῦ αὐτοῦ Ἀρταβάσδου σὺν ἄλλοις ἐχθροῖς αὐτοῦ τοῦτον τύψας ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ , διὰ τοῦ Διίππου γυμνὸν ἐπ´ ὄνου καθίσας , ἐξ ἀντιστρόφου ἐπόμπευσε διὰ τὸ ἀνασκάψαι μὲν τὸν βασιλέα Κωνσταντῖνον , στέψαι δὲ τὸν Ἀρτάβασδον · κἀντεῦθεν ἡ πρόῤῥησις ἀπέβη τοῦ ὁσιωτάτου Γερμανοῦ . Ἐν μὲν οὖν τῷ Βυζαντίῳ πρόμαχος τῶν ὑπὲρ εὐσεβείας δογμάτων ὁ ἱερὸς οὗτος καὶ θεσπέσιος ἤκμαζε Γερμανὸς , θηριομαχῶν καθ´ ἑκάστην πρὸς τὸν φερώνυμον Λέοντα καὶ τοὺς αὐτοῦ συνασπιστάς · ἐν δὲ τῇ πρεσβυτέρᾳ Ῥώμῃ Γρηγόριος ἀποστολικὸς ἀνὴρ καὶ Πέτρου τοῦ κορυφαίου σύνθρονος , ὃς διὰ τὰ ὑπ´ αὐτοῦ γινόμενα θεῖα πονήματα Διάλογος ἐκλήθη . Οὗτος ὁ ἅγιος διὰ τὰς ἀνοσιουργίας Λέοντος ἀφηνίασε , καὶ πρὸς τὸν Φράγγον σπονδὴν εἰρηνικὴν ποιησάμενος τούς τε φόρους ἐκώλυσε καὶ Ἀναστάσιον καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ ἀνεθεμάτισε . Τὸν δὲ βασιλέα δι´ ἐπιστολῶν αὐτοῦ πολλῶν πολλοῖς ἐγνωσμένων
Lemmas: ἐγώ . καί ὁ μέγας Γερμανός ὑπολαμβάνω φημί · μή γίγνομαι , δεσπότης , ἐπί ὁ σός βασίλεια πράσσω ὁ θεοστυγής οὗτος κακός . ὁ δέ θεομάχος τύραννος οὗτος ἀκούω , σφόδρα χαλεπαίνω καί λεόντειον βρύκω , εἰδωλολάτρης τε ἀποκαλέω καί ὁ ἴδιος χείρ ῥαπίζω ὁ βασίλειος ἐξελαύνω . σιλέντιον τε ποιέω κατά ὁ ἅγιος εἰκών προσκαλέω πάλιν ὁ ἅγιος Γερμανός , οἴομαι πείθω αὐτός ὑπογράφω . ὁ δέ οὐδός ὅλως ἔοικα ὁ θωπεία ἢ ὁ ἀπειλέω ὁ τύραννος . [ . ϋʹ ] μᾶλλος μέν οὖν ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ μακάριος ὁ πρό ὁ αὐτοκρατορία συνθήκη , ὅπως αὐτός θεός ἐγγυητής δίδωμι μή παρασαλεύω τίς ὁ ὁ ἀλήθεια δόγμα . Ἀλ οὐδός οὕτως ἀεισχύνω ὁ ἄθλιος · μᾶλλον δέ καί ἀγωνίζομαι , εἰμί ποῦ αὐτός ἐν λόγος συλλαμβάνω , ὅς ὡς κφατριαστη καί οὐ ὡς ὁμολογητής καθαιρέω ὁ θρόνος . εὑρίσκω οὖν εἰς οὗτος σύμμαχος Ἀναστάσιος συγκέλλω ὁ ἅγιος , συντάσσω αὐτός ὁ θρόνος διάδοχος εἰμί . εἰμί ὁ μακάριος οὐ ἀγνοέω , οὖς ἄλλος Ἰσκαριώτης , σοφός ὁ περί προδοσία ἀναμιμνήσκω . καί ποτός εἰσέρχομαι πρός ὁ βασίλεια , πατέω ὁ Ἀναστάσιος ὁ ὀπίσθιος ὁ στολή ὁ ἅγιος · πρός δέ ὁ ὅσιος φημί · μή σπεύδω · ὁ Δίιππος ἐκδέχομαι σύ . μετά δέ ἔτος ἵημι Κωνσταντῖνος ὁ διώκτης μετά ὁ γαμβρός αὐτός Ἀρτάβασδος σύν ἄλλος ἐχθρός αὐτός οὗτος τύπτω ἐν ὁ ἱππόδρομος , διά ὁ Δίιππος γυμνός ἐπι ὄνος καθίζω , ἐκ ἀντίστροφος πομπεύω διά ὁ ἀνασκάπτω μέν ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος , στέφω δέ ὁ Ἀρτάβασδος · ἐντεῦθεν ὁ πρόρρησις ἀποβαίνω ὁ ὅσιος Γερμανός . ἐν μέν οὖν ὁ Βυζάντιον πρόμαχος ὁ ὑπέρ εὐσέβεια δόγμα ὁ ἱερός οὗτος καί θεσπέσιος ἀκμάζω Γερμανός , θηριομάχης καθ´ ἕκαστος πρός ὁ φερώνυμος Λέων καί ὁ αὐτός συνασπιστής · ἐν δέ ὁ πρέσβυς Ῥώμη Γρηγόριος ἀποστολικός ἀνήρ καί Πέτρος ὁ κορυφαῖος σύνθρονος , ὅς διά ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι θεῖον πόνημα Διάλογος καλέω . οὗτος ὁ ἅγιος διά ὁ ἀνοσιουργία Λέων αφηνιάζω , καί πρός ὁ Φράγγος σπονδή εἰρηνικός ποιέω ὁ τε φόρος κωλύω καί Ἀναστάσιος καί ὁ σύν αὐτός ἀναθεματίζω . ὁ δέ βασιλεύς δις ἐπιστολή αὐτός πολύς πολύς γιγνώσκω