georgius-cedrenus.compendium-historiarum 393
καταλιπών τὴν γυναῖκα ἐπὶ σάκκου καὶ σποδοῦ θρηνοῦσαν . Ἐλθὼν δὲ πρὸς τὸν βασιλέα ἔπεσεν ἐπὶ τοῖς ποσὶν αὐτοῦ . Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελθεῖν ἐκέλευσε τὸν παρακοιμώμενον , καὶ αὐτὸς ἔπεσεν εἰς τοὺς πόδας ὡιλιππικοῦ , λέγων · Συγχώρησόν μοι , ἀδελφὲ , ὅτι ἥμαρτόν σοι πολλά . Σὲ γὰρ ὑπενόουν τῇ ζωῇ μρυ ἐπιβουλεῦσαι · ἀλλὰ νυν ἔγνων ἀθῶον εἶναι . Παρακαλῶ οὖν σε εἰπεῖν μοι εἰ γινώσκεις ἐν τοῖς τάγμασι ωκᾶν τὸν οτρατιώτην . Ὁ δὲ Φιλιππικὸς ἔφη · Ἕνα γινώσκω , ὃς πρὸ καιροῦ πεμφθεὶς ἐκ τοῦ στρατοῦ ἀντέλεγε τῶ κράτει σου . Καὶ ὁ βασιλεὺς ἔφη · Ποίας ἐστὶ γνώμης ; Ὁ δὲ ἔφη · Δειλὸς καὶ θρασύς Καὶ ὁ βασιλεὺς ἔφη · Εὶ δειλὸς . καὶ φονεύς . Καὶ διηγήσατο ὁ βασιλεὺς τὸ ἐνύπνιον . Ὁ δὲ εἶπε · Ἵδε , δέσποτα , πῶς οὐ λείπει τὸν Θεὸν γράμμα . Τῇ δὲ νυκτὶ ἐκείνῃ ἐφάνη ἀστὴρ κομήτης ἐν τῷ οὐρανῷ ὁ λετόενος ξιφίας . Καὶ τῇ ἐπιούσῃ ἡμέρα ἔσθαστν Α ἀποσταλεὶς μαγιστριανὸς , φέρων ἀπόκρισιν ἐκ τῶν ἁγίων , ὅτι , Ὁ μὲν Θεὸς δεξάμενος τὴν μετάνοιάν σου σώζει τὴν ψυχήν σου καὶ μετὰ τῶν ἀγίων κατατάττει σε πανοικὶ , τῆς δὲ βασιλείας μετὰ ἀτιμίας καὶ κινδύνων ἐκπίπτεις . Ταῦτα ἀκούσας Μαυρίκιος μεγάλως τὸν Θεὸν ἐδόξαζε . Τῷ δὲ Πέτρῳ στρατηγῷ ὄντι γράφει Μαυρίκιος τὸν Ἴστρον διαπερᾶσαι καὶ ἐν ξένῃ χώρᾳ τὸν λαὸν παραχειμάσαι . Ὅπερ ἀκούσαν τὸ πλῆθος ἐστασίασε , καὶ προβάλλονται ἔξαρχον Φωκᾶν τὸν κένταρχον , καὶ ἐπὶ ἀσπίδι τοῦτον ὑψώσαντες εὐφήμησαν ἔξαρχον . Τοῦτο ὁ Ιέτρος ἀκηκοὼς εἰς τὸ Βυζάντιον φεύγει καὶ πάντα ἀναγγέλλει τῷ βασιλεῖ . Ὁ δὲ Μίαυρίκιος μεσούσης νυκτὸς ἰδιωτικὴν περιβαλόμενος ἐσθῆτα , εἰς δρόμωνα εἰσελθὼν μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ τῶν τέκνων αὐτοῦ ἀποδιδράσκει . Λαίλαπος δὲ γεγονυίας μόλις διασώζεται εἰς τὸν ἅγιον Αὐτόνομον . Ἐν ταύτῃ δὲ τῇ νυκτὶ ἀρθρῖτις καὶ ποδάγρα ἐπιπίπτει αὐτῷ . Οἱ δὲ Πράσινοι ἐξελθόντες εἰς τὸ Ῥήγιον μεγάλαις εὐφημίαις ἐτίμων τὸν τύραννον Φωκᾶν , καὶ πείθουσιν αὐτὸν ἐν τῷ Ἑβδόμῳ παραγενέσθαι . ἐξέρχονται οὖν ὅ τε πατριάρχης Κυριακὸς καὶ ἡ σύγκλητος πρὸς αὐτὸν , καὶ ἀπαιτεῖ αὐτὸν ὁ πατριάρχης ὁμολογίαν τῆς ὁρθοδόξου πίστεως καὶ τοῦ ἀτάραχον
Lemmas: καταλείπω ὁ γυνή ἐπί σάκκος καί σποδός θρηνέω . ἔρχομαι δέ πρός ὁ βασιλεύς πίπτω ἐπί ὁ πούς αὐτός . ὁ δέ βασιλεύς ἐξέρχομαι κελεύω ὁ παρακοιμώμενος , καί αὐτός πίπτω εἰς ὁ πούς ωιλιππιπου , λέγω · συγχωρέω ἐγώ , ἀδελφός , ὅτι ἁμαρτάνω σύ πολύς . σός γάρ ὑπονοέω ὁ ζωή μρυ ἐπιβουλεύω · ἀλλά νυν γιγνώσκω ἀθῶος εἰμί . παρακαλέω οὖν σύ εἶπον ἐγώ εἰμί γιγνώσκω ἐν ὁ τάγμα οἰκέω ὁ οτρατιώτην . ὁ δέ φιλιππικός φημί · ἕνος γιγνώσκω , ὅς πρό καιρός πέμπω ἐκ ὁ στρατός ἀντιλέγω ὁ κράτος σύ . καί ὁ βασιλεύς φημί · Ποίας εἰμί γνώμη ; ὁ δέ φημί · Δειλός καί θρασύς καί ὁ βασιλεύς φημί · εί δειλός . καί φονεύς . καί διηγέομαι ὁ βασιλεύς ὁ ἐνύπνιον . ὁ δέ εἶπον · κύπειρις , δεσπότης , πῶς οὖον λείπω ὁ θεός γράμμα . ὁ δέ νύξ ἐκεῖνος φαίνω ἀστήρ κομήτης ἐν ὁ οὐρανός ὁ λετοεις ξιφίας . καί ὁ ἔπειμι ἡμέρα εἰμί Α ἀποστέλλω μαγιστριανός , φέρω ἀπόκρισις ἐκ ὁ ἅγιος , ὅτι , ὁ μέν θεός δέχομαι ὁ μετάνοια σύ σῴζω ὁ Ψυχή σύ καί μετά ὁ Ἀγίων κατατάσσω σύ πανοικί , ὁ δέ βασίλεια μετά ἀτιμία καί κίνδυνος ἐκπίπτω . οὗτος ἀκούω Μαυρίκιος μέγας ὁ θεός δοξάζω . ὁ δέ Πέτρος στρατηγός εἰμί γράφω Μαυρίκιος ὁ Ἴστρος διαπεράω καί ἐν ξένος χώρα ὁ λαός παραχειμάζω . ὅπερ ἀκούω ὁ πλῆθος στασιάζω , καί προβάλλω ἔξαρχος Φωκᾶς ὁ κένταρχος , καί ἐπί ἀσπίς οὗτος ὑψόω εὐφημέω ἔξαρχος . οὗτος ὁ Ιέτρος ἀκούω εἰς ὁ Βυζάντιον φεύγω καί πᾶς ἀναγγέλλω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ Μίαυρίκιος μέσος νύξ ἰδιωτικός περιβάλλω ἐσθής , εἰς δρόμωνας εἰσέρχομαι μετά ὁ γυνή καί ὁ τέκνον αὐτός ἀποδιδράσκω . λαῖλαψ δέ γίγνομαι μόλις διασῴζω εἰς ὁ ἅγιος Αὐτόνομος . ἐν οὗτος δέ ὁ νύξ ἀρθρῖτις καί ποδάγρα ἐπιπίπτω αὐτός . ὁ δέ Πράσινοι ἐξέρχομαι εἰς ὁ Ῥήγιον μέγας εὐφημία τιμάω ὁ τύραννος Φωκᾶς , καί πείθω αὐτός ἐν ὁ Ἕβδομος παραγίγνομαι . ἐξέρχομαι οὖν ὅς τε πατριάρχης Κυριακός καί ὁ σύγκλητος πρός αὐτός , καί ἀπαιτέω αὐτός ὁ πατριάρχης ὁμολογία ὁ ὀρθόδοξος πίστις καί ὁ Ἀτάραχον