georgius-cedrenus.compendium-historiarum 225
καὶ κινήσωσι τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ἐπὶ πάσης τῆς πληγῆς αὐτῶν . Καὶ ὡς ἄνεμον καὶ καύσωνα διασπερῶ αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν , καὶ δείξω αὐτοῖς ἡμέραν ἀπωλείας . Καὶ ἔδονται τὰς σάρκας τῶν υἱῶν αὐτῶν καὶ τῶν θυγατέρων , καὶ ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἔδεται ἐν τῇ περιοχῇ καὶ ἐν τῆ πολιορκίᾳ ᾗ πολιορκήσουσιν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν . Καὶ συντρίψω τὸν λαὸν τοῦτον καὶ τὴν πόλιν ταύτην , καθὼς συντρίβεται ἄγγος ὀστράκινον , ὃ οὐ δυνήσεται ἰαθῆναι ἔτι . Οὕτω ποιήσω , λέγει Κύριος , τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν αὐτῆ , τοῦ δοθῆναι τὴν πόλιν ταύτην ὡς τὴν διαπίπτουσαν , καὶ δώσω αὐτὴν εἰς διασκορπισμὸν πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς , καὶ ἔσονται εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς παραβολὴν καὶ εἰς μῖσος καὶ εἰς κατάραν ἐν παντὶ τόπῳ οὗ ἐὰν ἐξώσω αὐτοὺς ἐκεῖ . Τί οὖν λοιπὸν τῶν θείων ῥημάτων τούτων ἐκφαντικώτερον ἢ ἀληθέστερον γένοιτ´ ἄν ; Ὁρα οὗν , ἀνόητε καὶ ἀλόγιστε Ἰουδαῖε , εἰ μὴ πεπλήρωνται ταῦτα πάντα ἀπαραλείπτως κατὰ τὰς ἱερὰς προῤῥήσεις εἰς ὑμᾶς . Καὶ μέντοι καὶ τὰ ὑπὸ Χριστοῦ προκατηγγελμένα καὶ προηπειλημένα . Φησὶ γὰρ περὶ τῆς Ἰερουσαλὴμ καὶ τοῦ ἐν αὐτῇ ναοῦ · Οὐ μὴ μείνῃ λίθος ἐπὶ λίθου . Ἄρα μεμένηκεν ; Οὐδαμῶς . Καὶ , Ἰδοὺ ἀφίεται ὁοἶκος ὑμῶν ἔρημος . Ἄρα οὐκ ἠρήμωται ; Καὶ σφόδρα γε . Καὶ , Ἔσται θλῖθις οἱα οὐ γέγονεν . Ἅρα οὐκ ἐγένετο [ Ρ . Ζαθ ] Ἀνάγνωθι τὴν ἱστορίαν Ἰωσήπου , ἀνδρὸς Ἰουδαίου καὶ φιλαλήθους · καὶ οὐδὲ ἀναπνεῦσαι λοιπὸν δυνήσῃ , ἀκούων μόνον ἅπερ ἔπαθον οἱ ἄθλιοι τηνικαῦτα Ἰουδαῖοι διὰ τὴν κατὰ Χριστοῦ μανίαν καὶ λύσσαν . Ἵνα γὰρ μηδεὶς τῶν Ἰουδαίων ἀπιστήσῃ . οὐκ ἀλλόφυλόν τινα , ἀλλ´ ὁμόφυλον καὶ ὁμόπιστον καὶ ζηλωτὴν παρεσκεύασεν ἡ ἀλήθεια τὰ ἐλεεινὰ ἐκεῖνα καὶ δυσεξήγητα ἐκτραγῳδῆσαι πάθη . Τοιαύτην γὰρ θεήλατον ὑπέστησαν ἅλωσιν οἷαν οὐδ´ ὁ σύμπας οἶδε χρόνος , ἀφ´ οὗ γέγονεν ἐπὶ τῆς γῆς ἄνθρωπος . Καὶ εἰκότως · ἕως μὲν γὰρ εἰς τοὺς ὁμοδούλους ἡμάρτανον , συγγνώμης ἐτύγχανον , ἡνίκα δὲ εἰς τὸν καινὸν Δεσπότην ἐξήμαρτον , ἀσυγγνώστως ἐκολάσθησαν . Ὅτι δὲ ὁ Χριστὸς αὐτοῖς πεποίηκε ταῦτα , ἄκουσον αὐτοῦ πάλιν καὶ διὰ παραβολῆς φάσκοντος · Τοὺς δὲ μὴ βουληθέντας με βασιλεῦσαι ἐπ´ αὐτοὺς ἁγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε . Διὸ καὶ πρὸς αὐτοὺς ελεγεν · Ἀρθήσεται ἀφ´ ὑμῶν ἡ βασιλεία , καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς . Καὶ πρὸς μὲν τὴν Ἰερουσαλὴμ φησίν · ἥξουσιν ἐπὶ σὲ ἡμέραι , καὶ περιβαλοῦσί σοι οἱ ἐχθροί σου χάρακα , καὶ περικυκλώσουσί σε , καὶ συνέξουσί σε πάντοθεν , καὶ ἐδαφιοῦσι τὰ τέκνα σου ἐν σοί · πρὸς δὲ τοὺς ἀπειθεῖς Ἰουδαίους ἐπάγει λέγων · Ἰδοὺ ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος . Ὅπερ οὖν καὶ ὁ θεῖος Δανιὴλ προδηλῶν λέγει · Καὶ τὴν πόλιν καὶ τὸ ἅγιον διαφθερεῖ σὺν τῳ ἡγουμένῳ τῷ ἐρχομένῳ , τουτέστιν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ πάντων Ἰουδαίων τὰ σεμνὰ καὶ περίβλεπτα ἀνατρέψει . Ἀλλὰ καὶ ὁ Υἱὸς ὁ Χριστὸς , ἃ παο´ αὐτῶν ὡς λυτρωτὴς προσδοκώμενος καὶ Σωτήρ . Οὐ γὰρ εἶπε · Διαφθαρήσεται ἡ πόλις καὶ ὁ ναὸς
Lemmas: καί κινέω ὁ κεφαλή αὐτός ἐπί πᾶς ὁ πληγή αὐτός . καί ὡς ἄνεμος καί καύσων διασπείρω αὐτός κατά πρόσωπον ὁ ἐχθρός αὐτός , καί δείκνυμι αὐτός ἡμέρα ἀπώλεια . καί ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ υἱός αὐτός καί ὁ θυγάτηρ , καί ἕκαστος ὁ σάρξ ὁ πλησίος αὐτός ἐσθίω ἐν ὁ περιοχή καί ἐν τῆ πολιορκία ὅς πολιορκέω αὐτός ὁ ἐχθρός αὐτός . καί συντρίβω ὁ λαός οὗτος καί ὁ πόλις οὗτος , καθώς συντρίβω ἄγγος ὀστράκινος , ὅς οὖον δύναμαι ἰάομαι ἔτι . οὕτως ποιέω , λέγω Κύριος , ὁ τόπος οὗτος καί ὁ κατοικέω ἐν αὐτῆ , ὁ δίδωμι ὁ πόλις οὗτος ὡς ὁ διαπίπτω , καί δίδωμι αὐτός εἰς διασκορπισμός πᾶς ὁ βασίλεια ὁ γῆ , καί εἰμί εἰς ὀνειδισμός καί εἰς παραβολή καί εἰς μῖσος καί εἰς καταίρω ἐν πᾶς τόπος ὅς ἐάν ἐξωθέω αὐτός ἐκεῖ . τις οὖν λοιπός ὁ θεῖον ῥῆμα οὗτος ἐκφαντικός ἢ ἀληθής γίγνομαι ἄν ; ὁράω ἐν , ἀνόητος καί ἀλόγιστος Ἰουδαῖος , εἰμί μή πληρόω οὗτος πᾶς ἀπαράλειπτος κατά ὁ ἱερή πρόρρησις εἰς σύ . καί μέντοι καί ὁ ὑπό Χριστός προκαταγγέλλω καί προαπειλέω . φημί γάρ περί ὁ Ἱεροσόλυμα καί ὁ ἐν αὐτός ναός · οὖον μή μένω λίθος ἐπί λίθος . ἄρας μένω ; οὐδαμός . καί , ἰδέ ἀφίημι ὁράω σύ ἐρῆμος . ἄρας οὐ ἐρημόω ; καί σφόδρα γε . καί , εἰμί θλῖθις οἶος οὖον γίγνομαι . ἄρα οὐ γίγνομαι [ Ρ . Ζαθ ] ἀναγιγνώσκω ὁ ἱστορία Ἰώσηπος , ἀνήρ Ἰουδαῖος καί φιλαλήθης · καί οὐδέ ἀναπνέω λοιπός δύναμαι , ἀκούω μόνος ὅσπερ πάσχω ὁ ἄθλιος τηνικαῦτα Ἰουδαῖος διά ὁ κατά Χριστός μανία καί λύσσα . ἵνα γάρ μηδείς ὁ Ἰουδαῖος ἀπιστέω . οὐ ἀλλόφυλος τις , ἀλ ὁμόφυλος καί ομοπιστος καί ζηλωτός παρασκευάζω ὁ ἀλήθεια ὁ ἐλεεινός ἐκεῖνος καί δυσεξήγητος ἐκτραγῳδέω πάθος . τοιοῦτος γάρ θεήλατος ὑφίστημι ἅλωσις οἷος οὐδός ὁ σύμπας οἶδα χρόνος , ἀφή ὅς γίγνομαι ἐπί ὁ γῆ ἄνθρωπος . καί εἰκότως · ἠώς μέν γάρ εἰς ὁ ὁμόδουλος ἁμαρτάνω , συγγνώμη τυγχάνω , ἡνίκα δέ εἰς ὁ καινός δεσπότης ἐξαμαρτάνω , ἀσύγγνωστος κολάζω . ὅτι2 δέ ὁ Χριστός αὐτός ποιέω οὗτος , ἀκούω αὐτός πάλιν καί διά παραβολή φάσκω · ὁ δέ μή βούλομαι ἐγώ βασιλεύω ἐπι αὐτός ἄγω ὧδε καί κατασφάζω . Διὸ καί πρός αὐτός λέγω · ἀείρω ἀφή σύ ὁ βασίλειος , καί δίδωμι ἔθνος ποιέω ὁ καρπός1 αὐτός . καί πρός μέν ὁ Ἱεροσόλυμα φημί · ἥκω ἐπί σύ ἡμέρα , καί περιβάλλω σύ ὁ ἐχθρός σύ χάραξ , καί περικυκλώνω σύ , καί συνέχω σύ πάντοθεν , καί ἐδαφιόω ὁ τέκνον σύ ἐν σύ · πρός δέ ὁ ἀπειθέω Ἰουδαῖος ἐπάγω λέγω · ἰδέ ἀφίημι ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος . ὅπερ οὖν καί ὁ θεῖος Δανιήλ προδηλόω λέγω · καί ὁ πόλις καί ὁ ἅγιος διαφθείρω σύν ὁ ἡγέομαι ὁ ἐρχόμενος , τουτέστιν ὁ θεός καί πατήρ πᾶς Ἰουδαῖος ὁ σεμνός καί περίβλεπτος ἀνατρέπω . ἀλλά καί ὁ υἱός ὁ Χριστός , ὁ παʹ αὐτός ὡς λυτρωτής προσδοκάω καί Σωτήρ . οὖον γάρ εἶπον · διαφθείρω ὁ πόλις καί ὁ ναός