georgius-cedrenus.compendium-historiarum 301
Ἰοβιανὸς ἐβασίλευσε μῆνας θʹ , ἡμέρας ιεʹ . Οὕτος χιλίαρχος ἦν , ἀνὴρ πραότατος καὶ ὁρθόδοξος Χριστιανὸς , ὃς ὑπὸ παντὸς τοῦ στρατοῦ βασιλεὺς ἀνηγορεύθη ἐν ᾧ τόπῳ ὁ Παραβάτης ἀνῃρέθη . Ἢν δὲ τὴν ἡλικίαν εὐμήκης , ὥστε μηδὲ ἓν τῶν βασιλικῶν ἱματίων ἀρμόζειν αὐτῷ . Μετὰ μίαν δὲ συμβολὴν τοῦ πολέμου εἰρήνη ὡς ἀπὸ Θεοῦ συμφώνως ἀνεβοήθη ὑπότε Ῥωμαίων καὶ Περσῶν , καὶ ὡρίσθη ἔτη λʹ . Ὁ δὲ παρῃτεῖτο τὴν βασιλείαν , λέγων μὴ δύνασθαι αὐτὸν ἄρχειν στρατοῦ ἑλληνίσαντος . Πρὸς δὲ πάντες ὁμοφώνως ἐβόησαν · Χριστιανοί ἐσμεν , αὐτοκράτωρ τοις . αὔγουστε . Ὅθεν νόμους ἐξέπεμψεν εἰς πᾶσαν τὴν ὑπὸ Ῥωμαίων γῆν εἰς περιποίησιν τῶν τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν , καὶ τοὺς ἐν ἐξορίᾳ Χριστιανοὺς ἀνεκαλέσατο , γράψας καὶ τῷ ἱερῷ Ἀθανασίῳ σημᾶναι αὐτῷ ἐγγράφως τῆς ἀμωμήτου πίστεως τὴν ἀκρίβειαν · οὗ γενομένου βεβαιότερος εἰς ὀρθοδοξίαν γέγονεν . Οὗτος ὑποστρέψας ἐν Ἀντιοχείᾳ πολλάς κιβωτοὺς ἐν τοῖς βασιλείοις εὖρε κεφαλῶν ἀνδρῶν πεπληρωμένας , πολλὰ δὲ φρέατα νεκρῶν σωμάτων ἀνθρωπίνων πλήρη · καὶ γὰρ μυρίας μὲν γυναῖκας κατὰ γαστρὸς ἐχούσας ἀνατεμών ὁ Ἰουλιανὸς ἐν τοῖς αὐτῶν ἐμβρύοις ἡπατοσκόπει , καὶ παιδία δὴ πολλὰ κατασφάττων ὑπὸ τὰ εἴδωλα κατώρυττεν . Οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ ἵππους λευκοὺς καὶ πυῤῥοὺς καὶ ζώων εἴδη πολλὰ τῷ τε ἡλίῳ καὶ πυρὶ καὶ τοῖς ἀνέμοις καὶ πᾶσιν αὐτοῦ τοῖς δαιμονίοις ὁ ἐνάγιστος ἔθυεν . Ὅθεν οὐδὲν ἄπιστον καὶ ταφέντα τοῦτον τῆς γῆς ἀναῤῥίπτεσθαι . Διὸ καὶ ἀκαθάρτων ζώων ὀστέοις συμμίξαντες αὐτὸν κατέθαψαν , τὴν πρὸς Θεὸν καὶ ἀνθρώπους ἀλλοτρίωσιν αὐτοῦ δεικνύντος τοῦ πράγματος . Ἐξ Ἀντιοχείας δὲ Ἱοβιανὸς ἐπὶ Κωνσταντινούπολιν ὁρμώμενος , ἐλθὼν ἐν Ἀγκύρᾳ τῆς Γαλατίας ὕπατος προῆλθε . Φθάσας δὲ ἐν προαστείῳ Δαδαστανᾶ ἐκοιμήθη ἐν οἰκίσκῳ νεωστὶ κεκονιαμένω , τῆς δὲ ἀσβέστου βαρὺν ἀτμὸν ἀναδιδούσης αἰφνίδιον ἐτελεύτησεν , ἀποπνιγεὶς ὅς ἀπὸ τῆς καύσεως , Ὡς δέ τινες γράφουσι , μύκητα πεφαρμαγμένον φαγὼν ἀπέθανεν . Τούτου γυνὴ Χαριτὼ , ἤτις οὐδὲ ρασιλέᾳ αὐτὸν ἐθεάσατο . Οὐαλεντινιανὸς ἀνηγορεύθη ἐν Νικαίᾳ τῆς Βιθυνίας παρὰ τοῦ στρατοῦ , ὃς ἐβασίλευσεν ἔτη ιγʹ , διὰ τὸ εὐδοκιμῆσαι αὐτὸν ἐν τῇ ὁμολογίᾳ ὡς Χριστιανὸν ἐπὶ Ἰουλιανοῦ καὶ ἐξορισθῆναι . Ἢν δὲ τῷ σώματι εὐμεγέθης , τὴν χροιὰν ἐρυθρὸς , τὴν τρίχα τῆς κεφαλῆς ἐπίξανθον ἔχων , τοὺς ὀφθαλμοὺς ὡραίους , μικρὸν ἐπιγλαυκίζοντας , ὡς λέγειν πολλοὺς παρόμοιον εἶναι τῳ Δαβὶδ , καθώς φησιν ἡ Γραφὴ περὶ ἐκείνου · Καὶ αὐτὸς ἦν πυῤῥάκης μετὰ κάλλους ὁφθαλμῶν . Οὗ καὶ τὸ αὐστηρὸν διὰ τὸ δίκαιον ἐπῃνεῖτο καὶ ἐθαυμάζετο · οὐ γὰρ ἄνευ λόγου τὸ αὐστηρὸν ἐκέκτητο , ἀλλ´ ἀεὶ τῷ δικαίῳ τὰ πρῶτα παρεῖχεν , ὑπ´ οὐδενὸς ἐκ τούτου περιτρεπόμενος , οὐδὲ
Lemmas: Ἰοβιανός βασιλεύω μείς ὁ , ἡμέρα ἵημι . οὗτος χιλίαρχος εἰμί , ἀνήρ πρᾶος καί ὀρθόδοξος Χριστιανός , ὅς ὑπό πᾶς ὁ στρατός βασιλεύς ἀναγορεύω ἐν ὅς τόπος ὁ Παραβάτης ἀναιρέω . ἤν δέ ὁ ἡλικία εὐμήκης , ὥστε μηδέ εἷς ὁ βασιλικός ἱμάτιον ἁρμόζω αὐτός . μετά εἷς δέ συμβολή ὁ πόλεμος εἰρήνη ὡς ἀπό Θεός σύμφωνος ἀναβοάω ὑπότε Ῥωμαῖος καί Πέρσης , καί ὁρίζω ἔτος λίαν . ὁ δέ παραιτέομαι ὁ βασίλειος , λέγω μή δύναμαι αὐτός ἄρχω στρατός ἑλληνίζω . πρός δέ πᾶς ὁμόφωνος βοάω · Χριστιανός εἰμί , αὐτοκράτωρ ὁ . Αὔγουστος . ὅθεν νόμος ἐκπέμπω εἰς πᾶς ὁ ὑπό Ῥωμαῖος γῆ εἰς περιποίησις ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία , καί ὁ ἐν εξορία Χριστιανός ἀνακαλέω , γράφω καί ὁ ἱερός Ἀθανάσιος σημαίνω αὐτός ἔγγραφος ὁ ἀμώμητος πίστις ὁ ἀκρίβεια · ὅς γίγνομαι βέβαιος εἰς ὀρθοδοξία γίγνομαι . οὗτος ὑποστρέφω ἐν Ἀντιόχεια πολύς κιβωτός ἐν ὁ βασίλειος εὖρος κεφαλή ἀνήρ πληρόω , πολύς δέ φρέαρ νεκρός σῶμα ἀνθρώπινος πλήρης · καί γάρ μυρίος μέν γυνή κατά γαστήρ ἔχω ἀνατέμνω ὁ Ἰουλιανός ἐν ὁ αὐτός ἔμβρυον ἡπατοσκοπέω , καί παιδίον δή πολύς κατασφάττων ὑπό ὁ εἴδωλον κατορύσσω . οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ἵππος λευκός καί πυρρός καί ζῷον εἶδος πολύς ὁ τε ἥλιος καί πῦρ καί ὁ ἄνεμος καί πᾶς αὐτός ὁ δαιμόνιος ὁ ἐνάγιστος θύω . ὅθεν οὐδείς ἄπιστος καί θάπτω οὗτος ὁ γῆ ἀναρρίπτω . Διὸ καί ἀκάθαρτος ζῷον ὀστέον συμμίγνυμι αὐτός καταθάπτω , ὁ πρός θεός καί ἄνθρωπος ἀλλοτρίωσις αὐτός δείκνυμι ὁ πρᾶγμα . ἐς Ἀντιόχεια δέ Ἰοβιανός ἐπί Κωνσταντινούπολις ὁρμάω , ἔρχομαι ἐν Ἄγκυρα ὁ Γαλατία ὕπατος προέρχομαι . φθάνω δέ ἐν προάστειον Δαδάστανα κοιμάω ἐν οἰκίσκος νεωστί κονιάω , ὁ δέ ἄσβεστος βαρύς ἀτμός ἀναδίδωμι αἰφνίδιος τελευτάω , ἀποπνίγω ὅς ἀπό ὁ καῦσις , ὡς δέ τις γράφω , μύκης φαρμάσσω φαγεῖν ἀποθνῄσκω . οὗτος γυνή Χαριτώ , ὅστις οὐδέ ρασιλέᾳ αὐτός θεάομαι . Οὐαλεντινιανός ἀναγορεύω ἐν Νίκαια ὁ Βιθυνία παρά ὁ στρατός , ὅς βασιλεύω ἔτος πνίξ , διά ὁ εὐδοκιμέω αὐτός ἐν ὁ ὁμολογία ὡς Χριστιανός ἐπί Ἰουλιανός καί ἐξορίζω . ἤν δέ ὁ σῶμα εὐμεγέθης , ὁ χροιά ἐρυθρός , ὁ θρίξ ὁ κεφαλή ἐπίξανθος ἔχω , ὁ ὀφθαλμός ὡραῖος , μικρός ἐπιγλαυκίζω , ὡς λέγω πολύς παρόμοιος εἰμί ὁ Δαυίδ , καθώς φημί ὁ γραφή περί ἐκεῖνος · καί αὐτός εἰμί πυρράκης μετά κάλλος ὀφθαλμός . οὗ καί ὁ αὐστηρός διά ὁ Δίκαιος ἐπαινέω καί θαυμάζω · οὖον γάρ ἄνευ λόγος ὁ αὐστηρός κτάομαι , ἀλ ἀεί ὁ Δίκαιος ὁ πρῶτος παρέχω , ὑπό οὐδείς ἐκ οὗτος περιτρέπω , οὐδέ