georgius-cedrenus.compendium-historiarum 555
ὰλαλαγμῶν ἀπαντώσας αὐτῷ , οἷς νεανικῶς συμμίξας καὶ πρῶτος τῆς φάλαγγος προῖστάμενος τοὺς ἀντιτεταγμένους ἐτρέψατο , εἶτα οἱ λοιποὶ τοὺς ἄλλους , καὶ μέχρι τοῦ ἄστεως ἀναιροῦντες ἐδίωκον , ὡς καταστρωθῆναι τὸ μεταξὺ ἔδαφος καὶ πληρωθῆναι νεκρῶν , ἀλῶναι δὲ καὶ ζῶντας οὐκ ὀλίγους , τοὺς δὲ λοιποὺς ἀγεννῶς εἴσω τειχῶν συγκλεισθῆναι . ἐβουλήθη μὲν οὖν ὁ βασιλεὺς ἑλεπόλεσι καὶ μηχαναῖς ἀποπειρᾶσθαι τοῦ χωρίου · ὡς δὲ ἑώρα τὴν πόλιν εὔπυργον καὶ πλήθει τῶν ἀπὸ τοῦ τείχους ἀμυνομένων βρίθουσαν , ἐπύθετο δὲ καὶ παρὰ τῶν αὐτομόλων ἀφθονίαν ἔχειν πολλὴν τῶν ἐπιτηδείων καὶ μὴ δεδιέναι χρονίαν πολιορκίαν , ἄρας ἐντεῦθεν τῇ Μανιχαίων προσβάλλει γῇ , καὶ πάντα τὰ ἐν ποσὶν ἐκτεφρώσας , τὸ Ἀργαοὺθ λεγόμενον φρούριον καὶ τὸ Κουτακίου καὶ τὸ Στεφάνου καὶ τὸ Ἀραρὰχ ἐμπρήσας κατέσκαψεν . Ἐκεῖθεν ἀγείρας τὸν στρατὸν τῆς ἐπὶ τὴν βασιλεύουσαν εἴχετο . Καὶ τοὺς μὲν ἀριστεύσαντας τῶν στρατιωτῶν τι μήσας ἀπέλυσεν · αὐτὸς δὲ τὴν βασιλίδα κατασχὼν καὶ περαιωθεὶς εἰς Θράκην , ἐκ τοῦ Ἐβδόμου τὴν δημοσίαν ποιησάμενος πρόοδον , διὰ τῆς Χρυσῆς πόρτης εἰσελθὼν καὶ θρίαμβον καταγαγὼν μεγαλοπρεπέστατον , τοῦ δήμου παντὸς ἐπινικίοις φωναῖς καὶ εὐφημίαις αὐτὸν μεγαλύνοντος ἄχρι τοῦ ναοῦ τῆς τοῦ Θεοῦ ἐνυποστάτου Σοφίας ἐγένετο . Ἐκεῖσε δὲ γενόμενος καὶ τῷ Θεῷ εὐχαρι στηρίους ἀποδοὺς ὕμνους , παρὰ Ἰγνατίου τε τοῦ πατριάρχου ταινιωθεὶς στεφάνοις , ἐπανῆκεν εἰς τὰ βασίλεια , μικρόν τε συνησθεὶς τῇ γυναικὶ καὶ τοῖς τέκνοις τῶν πολιτικῶν αὖθις εἴχετο διοιὰ σεων . Τῷ δ´ ἐπιόντι χρόνῳ τοῦ τῶν Μανιχαίων ἐξηγουμένου Χρυσόχειρος εἰς τὴν τῶν Ῥωμαίων ἐμβαλόντος βαρεῖ στρατῷ καὶ ταύτην ληῖζομένου , ἀποστέλλεε κατ´ αὐτοῦ συνήθως ὁ βασιλεὺς τὸν τῶν σχολῶν ἐξηγούμενον . Οὗτος δὲ , πάντα τὸν Ῥωμαῖκὸν στρατὸν συμπαρειληφὼς , ἐπειδὴ σταδαίᾳ μάχῃ κρῖναι τὸ πᾶν έδειλία , παρείπετο τέως αὐτῷ ἀπό τινος διαστήματος , καὶ τὰς μερικὰς ἀνεῖργε καταδρομὰς , καὶ οὐ συνεχώρει κατὰ τῆς χώρας ἀδεῶς διασκίδνασθαι . Ὡς οὖν τὰ μὲν δρῶν τὰ δὲ ἀπρακτῶν , ὁ Βάρβαρος ήδη καὶ τῆς πρὸς τὰ οἴκοι ἐπανόδου ἐμέμνητο καὶ μετὰ λείας συχνῆς ὑπέστρεψεν , ὁ δομέστικος τῶν σχολῶν δύο τῶν στρατηγῶν ἀφώρισεν , τόν τε τοῦ Χαρσιανοῦ καὶ τὸν τῶν Ἀρμενιακῶν , μετὰ τῆς περὶ αὐτὸν δυνάμεως ἕκαστον συμπαρομαρτεῖν τῷ Χρυσόχειρι ἄχρι τοῦ λεγομένου Βαθυῤῥύακος , κἀκεῖθεν εἰ μὲν ἐπαφήσει , φησὶ , κατὰ τῶν Ῥωμαϊκῶν ὁρίων στρατὸν , δῆλα θέσθαι αὐτῷ τὰ περὶ τούτου , [ Ρ . ΕΖα εἰ δὲ οἴκαδε ἀμεταστρεπτὶ βαδίσειεν , ἐάσαντας τοῦτον αὖθις ἐπανελθεῖν πρὸς αὐτόν . Ἐσπέρας οὖν καταλαβούσης , καὶ τοῦ βαρβαρικοῦ στρατεύμα τος γεγονότος κατὰ τὸν Βαθυῤῥύακα αὐλισαμένου τε κατὰ τὴν τοῦ ὄρους ὑπώρειαν , τῶν δὲ εἰρημένων στρατηγῶν κατασχόντων τὰ τούτου μετεωρότερα καὶ τὸ μέλλον ἀποσκοπούντων , ἐμπίπτει τις ἔρις περὶ πρωτείων καὶ ἅμιλλα τοῖς τῶν δύο θεμάτων στρατιώταις ·
Lemmas: ἀλαλαγμός ἀπαντάω αὐτός , ὅς νεανικός συμμίγνυμι καί πρῶτος ὁ φάλαγξ προϊστάμενος ὁ ἀντιτάσσω τρέπω , εἶτα ὁ λοιπός ὁ ἄλλος , καί μέχρι ὁ Ἄστυ ἀναιρέω διώκω , ὡς καταστρῴζω ὁ μεταξύ ἔδαφος καί πληρόω νεκρός , ἁλίσκομαι δέ καί ζῶ οὐ ὀλίγος , ὁ δέ λοιπός ἀγεννής εἴδομαι τεῖχος συγκλείω . βούλομαι μέν οὖν ὁ βασιλεύς ἑλέπολις καί μηχανή ἀποπειράομαι ὁ χωρίον · ὡς δέ ὁράω ὁ πόλις εὔπυργος καί πλῆθος ὁ ἀπό ὁ τεῖχος ἀμύνω βρίθω , πυνθάνομαι δέ καί παρά ὁ αὐτόμολος ἀφθονία ἔχω πολύς ὁ ἐπιτήδειος καί μή δείδω χρόνιος πολιορκία , ἀείρω ἐντεῦθεν ὁ Μανιχαῖος προσβάλλω γῆ , καί πᾶς ὁ ἐν πούς ἐκτρέφω , ὁ Ἀργαοὺθ λέγω φρούριον καί ὁ Κουτακίου καί ὁ Στέφανος καί ὁ Ἀραρὰχ ἐμπίμπρημι κατασκάπτω . ἐκεῖθεν ἀγείρω ὁ στρατός ὁ ἐπί ὁ βασιλεύω ἔχω . καί ὁ μέν ἀριστεύω ὁ στρατιώτης τίς μήδομαι ἀπολύω · αὐτός δέ ὁ βασιλίς κατέχω καί περαιόω εἰς Θρᾴκη , ἐκ ὁ Ἕβδομος ὁ δημόσιος ποιέω πρόοδος , διά ὁ Χρυσῆς Πόρτης εἰσέρχομαι καί θρίαμβος κατάγω μεγαλοπρεπής , ὁ δῆμος πᾶς ἐπινίκιος φωνή καί εὐφημία αὐτός μεγαλύνω ἄχρι ὁ ναός ὁ ὁ Θεός ενυπόστατος Σοφία γίγνομαι . ἐκεῖσε δέ γίγνομαι καί ὁ Θεός εὔχαρις στήριον ἀποδίδωμι ὕμνος , παρά Ἰγνάτιος τε ὁ πατριάρχης ταινιόω στέφανος , ἐπανίημι εἰς ὁ βασίλεια , μικρός τε συνήδομαι ὁ γυνή καί ὁ τέκνον ὁ πολιτικός αὖθις ἔχω διοιὰ σός . ὁ δδʹ ἔπειμι χρόνος ὁ ὁ Μανιχαῖος ἐξηγέομαι χρυσοχειρ εἰς ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἐμβάλλω βαρύς στρατός καί οὗτος ληΐζομαι , ἀποστέλλω κατ´ αὐτός συνήθης ὁ βασιλεύς ὁ ὁ σχολή ἐξηγέομαι . οὗτος δέ , πᾶς ὁ Ῥωμαῖος στρατός συμπαραλαμβάνω , ἐπεί σταδαῖος μάχομαι κρίνω ὁ πᾶς δειλία , παρεῖπον τέως αὐτός ἀπό τις διάστημα , καί ὁ μερικός ἀνείργω καταδρομή , καί οὖον συγχωρέω κατά ὁ χώρα ἀδεῶς διασκίδνημι . ὡς οὖν ὁ μέν δράω ὁ δέ ἄπρακτος , ὁ Βάρβαρος ήδη καί ὁ πρός ὁ οἴκοι ἐπάνοδος μιμνήσκω καί μετά λεῖος συχνός ὑποστρέφω , ὁ δομέστικος ὁ σχολή δύο ὁ στρατηγός ἀφορίζω , ὁ τε ὁ χαρσιανω καί ὁ ὁ Ἀρμενιακός , μετά ὁ περί αὐτός δύναμις ἕκαστος συμπαρομαρτέω ὁ Χρυσόχειρ ἄχρι ὁ λέγω Βαθυῤῥύακος , ἐκεῖθεν εἰμί μέν ἐπαφίημι , φημί , κατά ὁ Ῥωμαϊκός Ὁρίων στρατός , δῆλος τίθημι αὐτός ὁ περί οὗτος , [ Ρ . Ζας εἰμί δέ οἴκαδε ἀμεταστρεπτί βαδίζω , ἐάω οὗτος αὖθις ἐπανέρχομαι πρός αὐτός . εἰσπεράω οὖν καταλαμβάνω , καί ὁ βαρβαρικός στράτευμα ὅς γίγνομαι κατά ὁ βαθυρρύακον αὐλίζομαι τε κατά ὁ ὁ ὄρος ὑπώρεια , ὁ δέ εἴρω στρατηγός κατέχω ὁ οὗτος μετέωρος καί ὁ μέλλω ἀποσκοπέω , ἐμπίπτω τις Ἔρις περί πρωτεῖος καί ἅμιλλα ὁ ὁ δύο θέμα στρατιώτης ·