georgius-cedrenus.compendium-historiarum 370
Καὶ Θεοδόσιος δὲ ὁ νέος τοῦ ἀσεβοῦς Νεστορίου λέγοντος ἄλλον εἶναι τὸν Θεὸν Λόγον καὶ ἄλλον τὸν Χριστὸν , καὶ τὸν μὲν φύσει Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , τὸν δὲ χάριτι Υἱὸν ἀσεβῶς εἰσάγοντος , καὶ τὴν ἁγίαν Μαρίαν εἶναι Θεοτόκον ἀρνουμένου , συναγαγὼν τὴν προτέραν ἐν Ἐφέσῳ τῶν διακοσίων ἀγίων Πατέρων σύνοδον καὶ ἀποστείλας ἄρχοντας ὀφείλοντας παρεῖναι τῇ συνόδῳ , προσέταξε καὶ τὸν Νεστόριον παραγενέσθαι καὶ κρίσιν ἐπ´ αὐτὸν γενέσθαι , καὶ δὴ γενομένης ἀκριβοῦς ἐξετάσεως κατεδίκασαν Νεστόριον καὶ ἀνεθεμάτισαν σὺν τοῖς ὁμόφροσιν αὐτοῦ . Τρύτων δὲ οὔτω προελθόντων , ἐπαναστάντες Κυρίλλῳ τῷ πανοσιωτάτῳ οἱ τῆς ἐξαγίστου Νεστορίου μερίδος ἐσπούδασαν τό γε ἐπ´ αὐτοῖς ἀνατρέψαι τὴν κατὰ Νεστορίου γεγενημένην κρίσιν . Ἀλλ´ οὖν γε Θεοδόσιος ὁ βασιλεὺς ἀντιλαμβανόμενος τῶν ὄντως ὀρθῶν κατὰ Ντστορίου καὶ τῶν πονηρῶν αὐτοῦ δογμάτων κριθέντων , παρεσκεύασε κρατεῖν γενναίως , τὴν ἐπ´ αὐτῷ γεγενημένην κρίσιν . Καὶ γὰρ πρὸς τούτοις καὶ ἄλλα τινὰ κατὰ τοῦ θείου Κυρίλλου πρὸς τὸν βασιλέα καταφλυαρησάντων , γράφει πρὸς τὸν βασιλέα Κύριλλος τοιαῦτα · Ἐπειδήπερ ἐπυθόμην , ὡ εὐσεβέστατε Βασιλεῦ , τῶν φιλολογεῖν εἰωθότων τινὰς ἀγρίων σφηκῶν δίκην περιβομβεῖν καὶ μοχθηροὺς ἐρεύγεσθαι κατ´ ἐμοῦ λόγους , ὡς ἐξ οὐρανοῦ κατακομισθὲν καὶ οὐκ ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου λέγοντος τὸ θεῖον σῶμα Χριστοῦ , καὶ μέντοι καὶ δύο Υἱοὺς κατὰ Νεστόριον ὁμολογεῖν ἡμᾶς κατεφλυάρησαν , δεῖν ᾠήθημεν ὀλίγα περὶ τούτου πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν οὕτως · Ὦ ἀνόητοι καὶ μόνον εἰδότες συκοφαντεῖν , πῶς εἰς τοῦτο παρήχθητε γνώμης καὶ τοσαύτην νενοσήκατε μανίαν ; Ἔδει γὰρ σαφῶς ἐννοεῖν ὅτι σχεδὸν ἅπας ἡμῖν ὁ ὑπὲρ τῆς πίστεως ἁγὼν συγκεκρότητο διαβεβαιουμένοις [ Ῥ . θθ ὅτι Θεοτόκος ἐστὶν ἡ ἁγία Μαρία . Ἀλλ´ ἐπείπερ ἐξ οὐρανοῦ καὶ οὐκ ἐξ αὐτῆς γεγεννῆσθαι τὸ θεῖον σῶμα τοῦ Χριστοῦ λέγομεν , ὥς φασι , πῶς ἂν νοοῖτο Θεοτόκος ; Τίνα γὰρ ὅλως τέτοκεν , εἰ μή ἐστιν ἀληθὲς ὅτι γεγέννηκε κατὰ σάρκα τὸν Ἐμμανουήλ ; Γελάσθωσαν τοίνυν οἱ ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα τὰ κατ´ ἐμοῦ πεφλυαρηκότες . Οὐ γὰρ ψεύδεται λέγων ὁ μακάριος Ἡσαΐας · Ἰδοὺ ἡ Παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται Υἱὸν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἑμμανουὴλ , ὅ ἐστι , Μεθ´ ἡμῶν ὁ Θεός . Ἀληθεύει δὲ πάντως καὶ ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ πρὸς τὴν Παρθένον εἰπών · Μὴ φοβοῦ , Μαριάμ · εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ , καὶ ᾅδου συλλήψῃ ἐν γαστρί , καὶ τέξῃ Υἱὸν , καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν · αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἀμαρτιῶν αὐτῶν . Ὅταν δὲ λέγωμεν ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , οὐχ ὡς ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ κατενεχθείσης τῆς ἀγίας αὐτοῦ σαρκὸς ταῦτά φαμεν , ἀλλ´ ὡς ἑπόμενοι τῷ ἰερῷ Παύλῳ φάσκοντι · Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοῖκὸς , ὁ δεύτερος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ . Μεμνήμεθα δὲ καὶ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου λέγοντος · Οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν , εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς , ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . Καίτοι γεγέννηται
Lemmas: καί Θεοδόσιος δέ ὁ νέος ὁ ἀσεβής Νεστόριος λέγω ἄλλος εἰμί ὁ θεός Λόγος καί ἄλλος ὁ Χριστός , καί ὁ μέν φύσις υἱός ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ δέ χάρις υἱός ἀσεβής εἰσάγω , καί ὁ ἅγιος Μαρία εἰμί Θεοτόκος ἀρνέομαι , συνάγω ὁ πρότερος ἐν Ἔφεσος ὁ διακόσιοι Ἀγίων Πατέρων σύνοδος καί ἀποστέλλω ἄρχω ὀφείλω πάρειμι ὁ σύνοδος , προστάσσω καί ὁ Νεστόριος παραγίγνομαι καί κρίσις ἐπι αὐτός γίγνομαι , καί δή γίγνομαι ἀκριβής ἐξέτασις καταδικάζω Νεστόριος καί ἀναθεματίζω σύν ὁ ὁμόφρων αὐτός . τρυος δέ οὐτάω προέρχομαι , ἐπανίστημι Κύριλλος ὁ πανόσιος ὁ ὁ ἐξάγιστος Νεστόριος μερίς σπουδάζω ὁ γε ἐπι αὐτός ἀνατρέπω ὁ κατά Νεστόριος γίγνομαι κρίσις . Ἀλ οὖν γε Θεοδόσιος ὁ βασιλεύς ἀντιλαμβάνω ὁ εἰμί ὀρθός κατά ντστοριον καί ὁ πονηρός αὐτός δόγμα κρίνω , παρασκευάζω κρατέω γενναῖος , ὁ ἐπι αὐτός γίγνομαι κρίσις . καί γάρ πρός οὗτος καί ἄλλος τις κατά ὁ θεῖον Κύριλλος πρός ὁ βασιλεύς καταφλυαρέω , γράφω πρός ὁ βασιλεύς Κύριλλος τοιοῦτος · ἐπειδήπερ πυνθάνομαι , εἰμί εὐσεβής Βασιλεύς , ὁ φιλολογέω εἴωθα τις ἄγριος σφήξ δίκη περιβομβέω καί μοχθηρός ἐρεύγομαι κατ´ ἐγώ λόγος , ὡς ἐκ οὐρανός κατακομίζω καί οὐ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος λέγω ὁ θέω σῶμα Χριστός , καί μέντοι καί δύο υἱός κατά Νεστόριος ὁμολογέω ἐγώ καταφλυαρέω , δήω οἴομαι ὀλίγος περί οὗτος πρός αὐτός εἶπον οὕτως · ὦ ἀνόητος καί μόνος οἶδα συκοφαντέω , πῶς εἰς οὗτος παράγω γνώμη καί τοσοῦτος νοσέω μανία ; δέω γάρ σαφῶς ἐννοέω ὅτι σχεδόν ἅπας ἐγώ ὁ ὑπέρ ὁ πίστις ἀγών συγκροτέω διαβεβαιόω [ Ῥ . θθ ὅτι Θεοτόκος εἰμί ὁ ἅγιος Μαρία . Ἀλ ἐπεί ἐκ οὐρανός καί οὐ ἐκ αὐτός γεννάω ὁ θέω σῶμα ὁ Χριστός λέγω , ὅς φημί , πῶς εἄν νοέω Θεοτόκος ; τίς γάρ ὅλως τίκτω , εἰμί μή εἰμί ἀληθής ὅτι γεννάω κατά σάρξ ὁ Ἐμμανουήλ ; γελάω τοίνυν ὁ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ὁ κατ´ ἐγώ φλυαρέω . οὖον γάρ ψεύδω λέγω ὁ μακάριος Ἠσαΐας · ἰδέ ὁ Παρθένος ἐν γαστήρ ἔχω καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , ὅς εἰμί , Μεθ´ ἐγώ ὁ Θεός . ἀληθεύω δέ πάντως καί ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ πρός ὁ παρθένος εἶπον · μή φοβέω , Μαρία · εὑρίσκω γάρ χάρις παρά ὁ Θεός , καί ᾍδης συλλαμβάνω ἐν γαστήρ , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἰησοῦς · αὐτός γάρ σῴζω ὁ λαός αὐτός ἀπό ὁ ἁμαρτία αὐτός . ὅταν δέ λέγω ἄνωθεν ἐκ οὐρανός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , οὐ ὡς ἄνωθεν ἐκ οὐρανός καταφέρω ὁ Ἀγίας αὐτός σάρξ οὗτος φημί , ἀλ ὡς ἕπομαι ὁ ἱερός Παῦλος φάσκω · ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆ χοϊκός , ὁ δύο ὁ Κύριος ἐκ οὐρανός . μιμνήσκω δέ καί αὐτός ὁ κύριος λέγω · οὐδείς ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , εἰμί μή ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . καίτοι γεννάω