georgius-cedrenus.compendium-historiarum 463
αἰτούμενοι ζευχθῆναι αὐτὴν τῷ Καρούλῳ πρὸς γάμον καὶ ἑνῶσαι τὰ ἑῷα καὶ τὰ ἑσπέρια · ἤτις ὑπήκουσεν ἂν , εἰ μὴ Ἀέτιος ἐκώλυσε , τὸ κράτος εἰς τὸν ἥδιον ἀδελφὸν σφετεριζόμενος . Ἡ βασιλὶς δὲ τὰ μὲν ἄλλα φρονίμως καὶ συνετῶς διῴκησε πράγματα καὶ ώς ἄν τις εὔξαιτο , μόνην δὲ ταύτην ἔσχεν αἰτίαν . τὴν ἔκπτωσιν καὶ τύφλωσιν τοῦ δυστυχεστάτου υἱοῦ αὐτῆς , καίτοι ζῆλον θεῖον ἔχουσα καὶ πίστιν ὀρθόδοξον · Τήν τε γὰρ ἀγίαν ἑβδόμην σύνοδον καὶ τὴν τῶν ἱερῶν εἰκόνων προσκύνησιν αὕτη παρεσκεύασε , καὶ πολλᾷ αὐτῆς καὶ μυρία τὰ κατορθώματα Αὕτη καὶ τὴν ἐν Θεσσαλονίκῃ Βέῤῥοιαν ἔκτισεν , Εἰρηνόπολιν μετονομάσασα . Ἔκτισε δὲ καὶ τὴν Ἀγχίαλον . Ἀλλὰ´ ὁ πολὺς τῶν εὐνούχων ἐσμὸς καὶ οἱ τούτων ἐξέχοντες , ὅ τε Σταυράκιος καὶ ὁ Λέων ὁ Κλόκας πρὸς ἀλλήλους διαφερόμενοι , τῆς βασιλείας ταύτην ἀπεγύμνωσαν , καὶ Νικηφόρον ἀντ´ αὐτῆς ἐπὶ τῶν θρόνων βασιλέα καθίδρυσαν Οὕτως αἱ τῶν κακίστων εὐνούχων βουλαὶ τοὺς οἰκείους δεσπότας καὶ εὐεργέτας διαλυμαίνονται , ὥστε Χρυσαόριον τὸν πάλαι θαυμασιώτατον εἰπεῖν πρός τινα τῶν μεγάλων , ὅτι « Εἰ μὲν ἔχεις εὐνοῦχον , φόνευσον , εἰ δ´ οὐκ ἔχεις , ἀγόρασον καὶ φόνευσον . » Ἐκβάλλει τοίνυν Εἰρήνην ὁ Νικηφόρος σπουδῇ Λέοντος τοῦ Κλόκα καὶ Νικήτα πατρικίου καὶ Σισινίου τῶν αὐταδέλφων καὶ τῶν ἐπιόρκων καὶ δολερῶν Τριφυλλίων καὶ Λέοντος πατρικίου τοῦ Τεσσαρακονταπήχους καὶ Γρηγορίου πατρικίου τοῦ Μουσιλάκη καὶ ἐτέρων τινῶν τῶν ἐν τέλει · οἵτινες ἐλθόντες ἐν τῇ Χαλκῇ ὥρᾳ τετάρτῃ τῆς νυκτὸς , καὶ τοὺς φύλακας ἐξαπατήσαντες , ἔπεισαν ὅτι παρὰ τῆς Αὐγούστης ἀπεστάλησαν ἀναγορεῦσαι βασιλέα τὸν Νικηφόρον . Οἱ δὲ πιστεύσαντες τῷ τηλικούτῳ ψεύσματι συνανηγόρευσαν καὶ αὐτοὶ βασιλέα τὸν τύραννον . Πολλοὶ γοῦν ἐθαύμαζον πῶς ὁ Θεὸς συνεχώρησε τὴν ὑπὲρ τῆς ὀρθῆς πίστεως μαρτυρικῶς ἐναθλήσασαν ὑπὸ ἀσεβοῦς οὕτω τυραννικῶς ἐκβληθῆναι . Ἄλλοι τὴν εἰς τὸν υἱὸν αὐτῆς ἁμαρτίαν προεβάλλοντο , καὶ ἄλλοι ἄλλως ἐδυσφήμουν καὶ κατεγόγγυζον . Φύλακας τοίνυν ἐν τῷ παλατίῳ τῶν Ἐλευθερίου περιστήσασκεῖσε γὰρ ἔτυχε τυγχάνουσα ἡ βασιλὶς ) ὄρθρου ἀγαγὼν αὐτὴν ἐν τῷ παλατίῳ ἀπέκλεισε , καὶ οὕτως προῆλθεν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐπὶ τὸ στεφθῆναι , Ταρασίου ἔτι τὸν θρόνον κατέχοντος . Οἱ δὲ ὄχλοι κατηρῶντο καὶ τὸν στέφοντα καὶ τὸν στεφόμενον τύΟ ραννον , καὶ ἀπεκάλουν ἀλιτήριον [ Ρ.ἑ ] Νικηφόρος πατρίκιος καὶ γενικὸς λογοθέτης ἐβασίλευσεν ἔτη ηʹ ἡμέρας θʹ . Τῇ ἐπαύριον δὲ παραλαβών τινας τῶν πατρικίων ἀνῆλθε πρὸς τὴν βασίλισσαν φρουρουμένην , καὶ χρηστότητα ὑποκριθεὶς παρηγόρει αὐτὴν λέγων · « πᾶσαν σου ἀνάπαυσιν
Lemmas: αἰτέω ζεύγνυμι αὐτός ὁ καροιαλλω πρός γάμος καί ἑνόω ὁ ἑῷος καί ὁ ἑσπέριος · ὅστις ὑπακούω εἄν , εἰμί μή Ἀέτιος κωλύω , ὁ κράτος εἰς ὁ ἡδύς ἀδελφός σφετερίζω . ὁ βασιλίς δέ ὁ μέν ἄλλος φρονίμως καί συνετός διοικέω πρᾶγμα καί οὖς ἄν τις εὔχομαι , μόνος δέ οὗτος ἔχω αἴτιος . ὁ ἔκπτωσις καί τύφλωσις ὁ δυστυχής υἱός αὐτός , καίτοι ζῆλος θέω ἔχω καί πίστις ὀρθόδοξος · ὁ τε γάρ ἅγιος ἕβδομος σύνοδος καί ὁ ὁ ἱερός εἰκών προσκύνησις οὗτος παρασκευάζω , καί πολύς αὐτός καί μυρίος ὁ κατόρθωμα Ἄτη καί ὁ ἐν Θεσσαλονίκη Βέροια κτίζω , Εἰρηνόπολις μετονομάζω . κτίζω δέ καί ὁ Ἀγχίαλος . Ἀλλά ὁ πολύς ὁ εὐνοῦχος ἑσμός καί ὁ οὗτος ἐξέχω , ὅς τε Σταυράκιος καί ὁ Λέων ὁ Κλόκας πρός ἀλλήλων διαφέρω , ὁ βασίλεια οὗτος ἀπογυμνόω , καί Νικηφόρος ἀντ´ αὐτός ἐπί ὁ θρόνος βασιλεύς καθιδρύω οὕτως ὁ ὁ κακός εὐνοῦχος βουλή ὁ οἰκεῖος δεσπότης καί εὐεργέτης διαλυμαίνομαι , ὥστε Χρυσαόριος ὁ πάλαι θαυμάσιος εἶπον πρός τις ὁ μέγας , ὅτι « εἰμί μέν ἔχω εὐνοῦχος , φονεύω , εἰμί δδʹ οὐ ἔχω , ἀγοράζω καί φονεύω . » ἐκβάλλω τοίνυν Εἰρήνη ὁ Νικηφόρος σπουδή Λέων ὁ Κλόκα καί Νικήτας πατρίκιος καί Σισίνιος ὁ αυτάδελφος καί ὁ ἐπίορκος καί δολερός Τριφυλλίων καί Λέων πατρίκιος ὁ Τεσσαρακονταπήχους καί Γρηγόριος πατρίκιος ὁ μουσιλασκω καί ἕτερος τις ὁ ἐν τέλος · ὅστις ἔρχομαι ἐν ὁ χάλκεος ὥρα τέταρτος ὁ νύξ , καί ὁ φύλαξ ἐξαπατάω , πείθω ὅτι παρά ὁ Αυγούστης ἀποστέλλω ἀναγορεύω βασιλεύς ὁ Νικηφόρος . ὁ δέ πιστεύω ὁ τηλικόσδε ψεῦσμα συναναγορεύω καί αὐτός βασιλεύς ὁ τύραννος . πολλός γοῦν θαυμάζω πῶς ὁ θεός συγχωρέω ὁ ὑπέρ ὁ ὀρθός πίστις μαρτυρικῶς ἐναθλέω ὑπό ἀσεβής οὗτος τυραννικός ἐκβάλλω . ἄλλος ὁ εἰς ὁ υἱός αὐτός ἁμαρτία προβάλλω , καί ἄλλος ἄλλως δυσφημέω καί καταγογγύζω . Φύλαξ τοίνυν ἐν ὁ Παλάτιον ὁ ἐλευθέριος περιίστημι γάρ τυγχάνω τυγχάνω ὁ βασιλίς ) ὄρθρος ἄγω αὐτός ἐν ὁ Παλάτιον ἀποκλείω , καί οὕτως προέρχομαι ἐν ὁ ἐκκλησία ἐπί ὁ στέφω , Ταρασίου ἔτι ὁ θρόνος κατέχω . ὁ δέ ὄχλος καταράομαι καί ὁ στέφω καί ὁ στέφω τύΟ ῥαίνω , καί ἀποκαλέω ἀλιτήριος [ Ῥε ] Νικηφόρος πατρίκιος καί γενικός λογοθέτης βασιλεύω ἔτος ἤ ἡμέρα ὁ . ὁ ἐπαύριον δέ παραλαμβάνω τις ὁ πατρίκιος ἀνέρχομαι πρός ὁ βασίλισσα φρουρέω , καί χρηστότης ὑποκρίνομαι παρηγορέω αὐτός λέγω · « πᾶς σύ ἀνάπαυσις