georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.13
1.11 Πάλιν ἀδολεσχεῖς , καὶ πάλιν θεολογῶ . λέγε τὰς ῥήσεις καθὼς ἐλέχθησαν ἢ ἐγράφησαν , καὶ οὐ κινδυνεύσεις περὶ ψυχὴν οὐδὲ φιλονεικήσεις μοι πρὸς λόγων τρυφήν , εἴ γε τοῖς τοιούτοις τινὲς κακῶς μεμελετήκασιν ἐντρυφᾶν , ἀφορμὴν λόγων τὴν θεολογίαν ποιούμενοι , ὡς μὴ ὄντων ἄλλων ἐν οἷς ἂν ἐπιδείξαιντο τὸ φιλότιμον . φύσις ἐστίν , ἀριθμοί , ποσὰ συνεχῆ , ἁρμονία καὶ λόγων παντοίων ἰδέαι , ψυχῆς γνῶσις , νοὸς κάθαρσις , αἰσθήσεως διαφορά , καὶ τῶν ἔξωθεν ἐν ἑαυταῖς συστολὴ ἢ ἀναγωγὴ πρὸς τὸν νοῦν . ταῦτα φιλοσοφητέον ἡμῖν , περὶ δὲ θεοῦ πάμπαν εὐλαβητέον . ἀπηναισχυντήκασι μὲν ἔνιοι τῶν θεολογεῖν βεβουλημένων ἐν ἐννοίαις , ἐν λέξεσιν , ἀλλ' ἐξωστρακίσθησαν , ἀλλ' ἀπερρίφησαν , ἀλλ' ὡς σεσηπότα μέλη τῆς ἐκκλησίας τῆς κεφαλῆς ἀπεκόπησαν , καὶ νῦν εἰσιν ἐλεεινοὶ τοῦ θράσους καὶ καταγελώμενοι καὶ θρηνούμενοι . μὴ τοιαύτης μερίδος φανείημεν καὶ ἡμεῖς . ἐγκαρτερήσωμεν τοῖς δεδιδαγμένοις παρὰ Χρι στοῦ , παρὰ τῶν ἀποστόλων , παρὰ τῶν ἐς ὕστερον διδασκάλων , τῶν θεοφόρων ἀνδρῶν · ταῖς λέξεσιν ἐκείνων εἰς τὴν ἡμετέραν χρησώμεθα προφοράν , τὰς αὐτὰς ἐννοίας προβάλωμεν εἰς διδάγματα , μὴ ἀφορμὴν ἀπωλείας τὴν τῆς σωτηρίας ἡμῶν ἐλπίδα ὁ κοινὸς προσλάβῃ ἐχθρὸς καί , ὅθεν ἡμῖν τὸ σώζεσθαι , ἐκεῖθεν γένηται ἡ φθορά . δεινός ἐστιν ὁ ἀντίπαλος , καὶ εἰ τοῖς ἀριστεροῖς ἀποκάμοι , ἐπιβάλλει τοῖς δεξιοῖς , καὶ τὸν ζῆλον προφέρει καὶ τάχα μεταχειρίζεται τὴν ἀλήθειαν . κιρνᾷ κρατῆρα μέλιτος πλήρη , καὶ δηλητηρίου μεστὸς τοῖς εὖ φρονοῦσι γινώσκεται · σαίνει τῷ φαινομένῳ καὶ δάκνει τῷ κρυπτομένῳ . σφραγὶς ἡμῖν ἐγεγόνει πᾶσι τοῖς εἰς Χριστὸν πεπιστευκόσι κοινή . ταύτῃ τῇ σφραγῖδι πάντες ἐνσημαινώμεθα , καὶ τάχα παραδράμῃ ἡμᾶς ὁ ὀλοθρεύων διάβολος . ποίμνη ἐσμὲν τοῦ Χριστοῦ , τοῦ καλοῦ ποιμένος καὶ ἀρχιποιμένος · φυλάττωμεν ἡμῶν τὴν σφραγῖδα ἀπαρεγχείρητον , μὴ λάθωμεν τῷ κλέπτῃ σεσυλημένοι καὶ τῷ δεσπότη μὴ γινωσκόμενοι . αἱρέσεις οὐκ ὀλίγαι κατὰ καιροὺς ἀνεφάνησαν , καθάπερ ζιζάνια τὸν καθαρὸν σῖτον μολῦναι θέλουσαι τοῦ Χριστοῦ , ἀλλὰ λόγοις ἀληθείας ἐξερριζώθησαν . οὐδὲν δὲ τὴν σφραγῖδα τοῖς διὰ ταῦτα λόγοις παρεποιήσαντο οἱ διδάσκαλοι , ἀλλ' ἠρκέσθησαν καὶ μόνον ἀποβαλεῖν τὸ ἀλλότριον · ἡ δὲ σφραγὶς ἐτηρήθη ὡς ἔσχε φύσεως ἐξ ἀρχῆς . ὃ γὰρ ἐκ δευτέρου πολλοῖς κανόσι καὶ ἀρίστως ἠκριβωμένοις πεπλήρωται , τούτου τὴν τελείωσιν ὡς μηδενὸς προσδεομένην ἐθέσπισαν · ἀλλ' ὤρθουν μὲν τὸ σφαλλόμενον , τὸ δὲ καλῶς ἐγκείμενον ἐτήρουν πάμπαν ἀλώβητον . εἰ γοῦν θέλεις πρόβατον Χριστοῦ καὶ εἶναι καὶ πᾶσι τοῖς ὁρῶσι γινώσκεσθαι , φέρε τὴν σφραγῖδα καθὰ τῷ εἴδει τῆς εὐσεβείας μεμόρφωται , καὶ μὴ κίβδηλον ἔχῃς παραποιήσας σου πρὸς τὸ βούλημα , μή ποτέ σοι ὁ κύριος ἐν τυχών , ὁ λέγων γινώσκειν τὰ αὐτοῦ καὶ ὑπὸ τῶν ἐκείνου γινώσκεσθαι , « οὐκ οἶδά σε » δικαίως ἐρεῖ .
Lemmas: 1.11 πάλιν ἀδολεσχέω , καί πάλιν θεολογῶ . λέγω ὁ ῥῆσις καθώς λέγω ἢ γράφω , καί οὐ κινδυνεύω περί ψυχή οὐδέ φιλονεικέω ἐγώ πρός λόγος τρυφή , εἰμί γε ὁ τοιοῦτος τις κακῶς μελετάω ἐντρυφάω , ἀφορμή λόγος ὁ θεολογία ποιέω , ὡς μή εἰμί ἄλλος ἐν ὅς ἄν ἐπιδείκνυμι ὁ φιλότιμος . φύσις εἰμί , ἀριθμός , ποσός συνεχής , ἁρμονία καί λόγος παντοῖος ἰδέα , ψυχή γνῶσις , νοῦς κάθαρσις , αἴσθησις διαφορά , καί ὁ ἔξωθεν ἐν ἑαυτοῦ συστολή ἢ ἀναγωγή πρός ὁ νόος . οὗτος φιλοσοφέω ἐγώ , περί δέ θεός πάμπαν εὐλαβέομαι . ἀπαναισχυντέω μέν ἔνιοι ὁ θεολογέω βουλέω ἐν ἔννοια , ἐν λέξις , ἀλλά ἐξοστρακίζω , ἀλλά ἀπορρίπτω , ἀλλά ὡς σήπω μέλος ὁ ἐκκλησία ὁ κεφαλή ἀποκόπτω , καί νῦν εἰμί ἐλεεινός ὁ θράσος καί καταγελάω καί θρηνέω . μή τοιοῦτος μερίς φαίνω καί ἐγώ . ἐγκαρτερέω ὁ διδάσκω παρά Χρις Στου , παρά ὁ ἀπόστολος , παρά ὁ εἰς ὕστερον διδάσκαλος , ὁ θεόφορος ἀνήρ · ὁ λέξις ἐκεῖνος εἰς ὁ ἡμέτερος χράω προφορά , ὁ αὐτός ἔννοια προβάλλω εἰς δίδαγμα , μή ἀφορμή ἀπώλεια ὁ ὁ σωτηρία ἐγώ ἐλπίς ὁ κοινός προσλαμβάνω ἐχθρός καί , ὅθεν ἐγώ ὁ σῴζω , ἐκεῖθεν γίγνομαι ὁ φθορά . δεινός εἰμί ὁ ἀντίπαλος , καί εἰμί ὁ ἀριστερός ἀποκάμνω , ἐπιβάλλω ὁ δεξιός , καί ὁ ζῆλος προφέρω καί τάχα μεταχειρίζω ὁ ἀλήθεια . κιρνάω κρατήρ μέλι πλήρης , καί δηλητήριος μεστός ὁ εὖ φρονέω γιγνώσκω · σαίνω ὁ φαίνω καί δάκνω ὁ κρύπτω . σφραγίς ἐγώ γίγνομαι πᾶς ὁ εἰς Χριστός πιστεύω κοινός . οὗτος ὁ σφραγίς πᾶς ἐνσημαίνω , καί τάχα παρατρέχω ἐγώ ὁ ὀλοθρεύω διάβολος . ποίμνη εἰμί ὁ Χριστός , ὁ καλός ποιμήν καί αρχιποιμην · φυλάσσω ἐγώ ὁ σφραγίς ἀπαρεγχείρητος , μή λανθάνω ὁ κλέπτης συλώ καί ὁ δεσπότης μή γιγνώσκω . αἵρεσις οὐ ὀλίγος κατά καιρός ἀναφαίνω , καθά ζιζάνιον ὁ καθαρός σῖτος μολύνω ἐθέλω ὁ Χριστός , ἀλλά λόγος ἀλήθεια ἐκριζόω . οὐδείς δέ ὁ σφραγίς ὁ διά οὗτος λόγος παραποιέω ὁ διδάσκαλος , ἀλλά ἀρκέω καί μόνος ἀποβάλλω ὁ ἀλλότριος · ὁ δέ σφραγίς τηρέω ὡς ἔχω φύσις ἐκ ἀρχή . ὁ γάρ ἐκ δεύτερος πολύς κανών καί ἀγαθός ἀκριβόω πληρόω , οὗτος ὁ τελείωσις ὡς μηδείς προσδέω θεσπίζω · ἀλλά ὀρθόω μέν ὁ σφάλλω , ὁ δέ καλός ἔγκειμαι τηρέω πάμπαν ἀλώβητος . εἰμί γοῦν θέλω πρόβατον Χριστός καί ἔρχομαι καί πᾶς ὁ ὁράω γιγνώσκω , φέρω ὁ σφραγίς καθά ὁ εἶδος ὁ εὐσέβεια μορφόω , καί μή κίβδηλος χέω παραποιέω σύ πρός ὁ βούλημα , μή ποτέ σύ ὁ κύριος ἐν τυγχάνω , ὁ λέγω γινώσκω ὁ αὐτός καί ὑπό ὁ ἐκεῖνος γιγνώσκω , « οὐ οἶδα σύ » δίκαιος λέγω .