georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.45
2.27 Οὕτω μὲν οὖν καὶ αὐτὸς καὶ νενόηκα καὶ πεφρόνηκα καὶ λελάληκα , τῷ Χριστῷ πειθόμενος καὶ τοῖς ἐκείνου διδάγμασι καὶ ἀποστολικοῖς ἀκολουθῶν καὶ πατρικοῖς τοῖς συγγράμμασι . περίελε γοῦν τὸ μικρὸν τοῦτο πρόσκομμα , πολλὴν ἐμποιοῦν τῇ οἰκουμένῃ διάστασιν · ἀπότεμε τοῦ κοινοῦ συμβόλου τὸ ὀλιγοσύλλαβον ῥῆμα μακρὰς καὶ ἀπεράντους τὰς μάχας ἀπεργαζόμενον . τί τὸν κοινὸν διαλύομεν σύνδεσμον ; τί τὸ πνευματικὸν σχοινίον τὸ ἡμᾶς συνάγον ἐκ τέμνομεν ; τί τὴν τρίπλοκον σειρὰν οὐ διαφυλάττομεν καθὼς ἡμῖν παραδέδοται ; τοῦτο γὰρ οὐ ψυχῶν μόνον ὑπῆρχε συναπτικόν , ἀλλὰ καὶ σωμάτων συνεκτικόν . ἐξ ὅτου δὲ διατέτμηται φθόνῳ σατὰν τοῦ ἀρχῆθεν τοῖς ἡμετέροις βασκαίνοντος , ὅσα καὶ οἷα ἐποίει κακά ! ὡς ἔοικε γοῦν τῆς ἀρχαίας ἡμετέρας ἀγάπης οὐκέτι ἔχετε μνήμην , ὦ Ἰταλοί . εἰ γοῦν ἐν λήθῃ ταύτης γεγένησθε , ἐγὼ ταύτης ὑμᾶς ἀναμνήσαιμι . οὐκ ἄλλα ἄττα τῶν ἐθνῶν εἰς τοσαύτην προέβη τὴν ὁμόνοιαν καὶ τὴν σύμπνοιαν ὡς Γραικοί τε καὶ Ἰταλοί . καὶ εἰκότως · ἐκ Γραικῶν γὰρ τοῖς Ἰταλοῖς καὶ αἱ λογικαὶ ἐπιστῆμαι καὶ τὰ μαθήματα . κἀντεῦθεν ἵνα μὴ τοῖς ἐθνικοῖς τούτοις ὀνόμασι περιγράφωνται , τῇ πρεσβυτέρᾳ Ρώμη ἑτέρα νέα ἀντῳκοδόμηται , ἵνα ἐξ οὕτω μεγίστων πόλεων κοινὸν ἐχουσῶν τοὔνομα Ρωμαῖοι πάντες κατονομάζοιντο καὶ ὡς τὸ τῆς πίστεως κοινὸν οὕτως ἔχοιεν καὶ τὸ τῆς κλήσεως . καὶ ὡς ἐκ Χριστοῦ ταὐτὸ τὸ τιμιώτατον ἔλαχον ὄνομα , οὕτω καὶ τὸ ἐθνικὸν αὐτοῖς ἐπηγάγοντο . καὶ πάντα δὲ τὰ ἄλλα ὑπῆρχε τούτοις κοινά , ἀρχαὶ νόμοι λόγοι βουλαὶ δικαστήρια , αὐτὴ ἡ εὐσέβεια , οὐδὲν ὅτι μὴ κοινὸν Ρωμαίοις τοῖς παλαιοτέροις καὶ νεωτέροις . ἀλλ' ὢ τῆς μεταβολῆς ! εἰς ἔχθιστον ἄγαν τὰ τῆς προτέρας συμπνοίας κατήντηκε , καὶ καθὼς ἐπερισσεύομεν τῇ φιλίᾳ , οὕτω δὴ ὑπερπερισσεύομεν καὶ τῷ μίσει . καὶ νῦν προσφέρεσθε ἡμῖν οὐχ ἧττον ἢ τοῖς ἀσεβέσι καὶ περιτετμημένοις , εἰ μὴ ὅτι καὶ μάλιστα καὶ μάχαιρα διακρίνει τὰ καθ' ἡμᾶς καὶ ξίφος ἐμφιλοχωρεῖ τῇ μιᾷ ποίμνῃ Χριστοῦ , καὶ ἐπιχαίρει τὰ τῶν ἐθνῶν , οἷς ἡ κλῆσις τοῦ Χριστοῦ καθυβρίζεται , καὶ ἄσπονδα ἡμῖν πάντη καὶ ἀνειρήνευτα .
Lemmas: 2.27 οὕτως μέν οὖν καί αὐτός καί νοέω καί φρονέω καί λαλέω , ὁ Χριστός πείθω καί ὁ ἐκεῖνος δίδαγμα καί ἀποστολικός ἀκολουθέω καί πατρικός ὁ σύγγραμμα . περιαιρέω γοῦν ὁ μικρός οὗτος πρόσκομμα , πολύς ἐμποιέω ὁ οἰκέω διάστασις · ἀποτέμνω ὁ κοινός σύμβολον ὁ ὀλιγοσύλλαβος ῥῆμα μακρός καί ἀπέραντος ὁ μάχη ἀπεργάζομαι . τίς ὁ κοινός διαλύω σύνδεσμος ; τίς ὁ πνευματικός σχοινίον ὁ ἐγώ συνάγω ἐκ τέμνω ; τίς ὁ τρίπλοκος σειρά οὐ διαφυλάσσω καθώς ἐγώ παραδίδωμι ; οὗτος γάρ οὐ ψυχή μόνος ὑπάρχω συναπτικός , ἀλλά καί σῶμα συνεκτικός . ἐκ ὅστις δέ διατέμνω φθόνος σατάν ὁ ἀρχῆθεν ὁ ἡμέτερος βασκαίνω , ὅσος καί οἷος ποιέω κακός ! ὡς ἔοικα γοῦν ὁ ἀρχαῖος ἡμέτερος ἀγάπη οὐκέτι ἔχω μνήμη , ὦ Ἰταλός . εἰμί γοῦν ἐν λήθη οὗτος γίγνομαι , ἐγώ οὗτος σύ ἀναμιμνήσκω . οὐ ἄλλος τις ὁ ἔθνος εἰς τοσοῦτος προβαίνω ὁ ὁμόνοια καί ὁ σύμπνοια ὡς Γραικός τε καί Ἰταλός . καί ἔοικα · ἐκ Γραικός γάρ ὁ Ἰταλός καί ὁ λογικός ἐπιστήμη καί ὁ μάθημα . ἐντεῦθεν ἵνα μή ὁ ἐθνικός οὗτος ὄνομα περιγράφω , ὁ πρέσβυς Ρώμη ἕτερος νέος ἀντοικοδομέω , ἵνα ἐκ οὕτως μέγας πόλις κοινός ἔχω ὄνομα Ρωμαῖος πᾶς κατονομάζω καί ὡς ὁ ὁ πίστη κοινός οὕτως ἔχω καί ὁ ὁ κλῆσις . καί ὡς ἐκ Χριστός αὐτός ὁ τίμιος λαγχάνω ὄνομα , οὕτως καί ὁ ἐθνικός αὐτός ἐπάγω . καί πᾶς δέ ὁ ἄλλος ὑπάρχω οὗτος κοινός , ἀρχή νόμος λόγος βουλή δικαστήριον , αὐτός ὁ εὐσέβεια , οὐδείς ὅτι μή κοινός Ῥωμαῖος ὁ παλαιός καί νέος . ἀλλά ὦ ὁ μεταβολή ! εἰς ἐχθρός ἄγαν ὁ ὁ πρότερος σύμπνοια καταντάω , καί καθώς περισσεύω ὁ φίλιος , οὕτως δή ὑπερπερισσεύω καί ὁ μῖσος . καί νῦν προσφέρω ἐγώ οὐ κακός ἢ ὁ ἀσεβής καί περιτέμνω , εἰμί μή ὅτι καί μάλιστα καί μάχαιρα διακρίνω ὁ κατά ἐγώ καί ξίφος εμφιλοχωρώ ὁ εἷς ποίμνη Χριστός , καί ἐπιχαίρω ὁ ὁ ἔθνος , ὅς ὁ κλῆσις ὁ Χριστός καθυβρίζω , καί ἄσπονδος ἐγώ πάντῃ καί ανειρήνευτος .