ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.1
Τοῦ μεγάλου λογοθέτου Γεωργίου τοῦ Ἀκροπολίτου λόγος κατὰ Λατίνων , γραφεὶς αὐτῷ ὅτε ἐν τῇ δύσει κατάσχετος ἦν .
Lemmas: Τοῦ μέγας λογοθέτης Γεώργιος ὁ ἀκροπολίτης λόγος κατά Λατῖνος , γράφω αὐτός ὅτε ἐν ὁ δύσις κατάσχετος εἰμί .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.2
Τοῦ μεγάλου λογοθέτου Γεωργίου τοῦ Ἀκροπολίτου λόγος κατὰ Λατίνων , γραφεὶς αὐτῷ ὅτε ἐν τῇ δύσει κατάσχετος ἦν .
Lemmas: Τοῦ μέγας λογοθέτης Γεώργιος ὁ ἀκροπολίτης λόγος κατά Λατῖνος , γράφω αὐτός ὅτε ἐν ὁ δύσις κατάσχετος εἰμί .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.4
1.2 Διὰ ταῦτα δὴ τῷ ὑμετέρῳ χωρισμῷ σπαραττόμεθα καὶ τὸ πάθος οὐ διαφέρομεν , ὅτι μέλη ὄντες Χριστοῦ καὶ πρὸς μίαν κεφαλὴν αὐτὸν ἀναγόμενοί τε καὶ συναρμολογούμενοι οὐκέτι συμπνέομεν τοῖς αὐτοῖς οὐδ' εἰς ἓν ἔργον τὸ ἅπαν σῶμα κινούμεθα , ἀλλ' ἀντιφερόμεθα ἑαυτοῖς εἰς ἑτεροίας πράξεις καὶ ἐναντιουμένας τὸ πλεῖστον μέρος ἐξ ἀντιθέσεως , οὐδ' εἰς μίαν γωνίαν τὸν ἀκρογωνιαῖον τιθέμεθα , ἀλλ' ὥσπερ εἰς ἄλλην καὶ ἄλλην κατηρτισμένοι τὴν οἰκοδόμησιν ἄλλα μὲν ἡμεῖς γνωματεύομεν , ἄλλα δὲ ὑμεῖς τερατεύεσθε . καὶ τίς ὁ θρηνήσων ἡμᾶς Ἱερεμίας ; καὶ πόσων ἂν χρεία δακρύων τούτῳ προσγένοιτο · εἰ γὰρ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἁλω θείσης καὶ Ἰουδαίων παραχθέντων αὐτῆς , μιᾶς πόλεως καὶ πολλοστοῦ ἔθνους καὶ τὴν φαινομένην πεπονθότων αἰχμα λωσίαν , πηγὰς ἐζήτει καὶ θαλάσσας εἰς δάκρυα , πάσης σχεδὸν τῆς οἰκουμένης ἀντιφωνούσης εἰς τὴν εὐσέβειαν καὶ ἀντί φθογγα δογματιζούσης εἰς τὸ κατὰ Χριστὸν κήρυγμα , πόσων ἂν ἐκείνῳ χρεία θαλασσῶν ἐγένετο πρὸς τὰ δάκρυα ; ἔμοιγε οὖν οὐκ ἀνθρώποις οὗτος ἁρμόδιος ὀδυρμὸς οὐδὲ τοῖς τὸ θνητὸν τοῦτο φοροῦσιν ἔνδυμα , ἀλλ' ἀγγέλοις ἢ χερουβὶμ καὶ πάσαις ταῖς ὑπεράνω δυνάμεσιν , ἵν' ἀξίως ἡμᾶς ἀπο κλαύσωνται οὐκ ἐπιγινώσκοντας τὴν ἀλήθειαν οὐδὲ τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ , δι' οὗ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐπραγματεύσατο , ἀλλὰ κοιλίας ἀπερυγγάνοντας ῥήματα καὶ φιλονει κοῦντας νικῆσαι νίκην πολὺ τῆς ἥττης ἀθλιωτέραν . καὶ οὐχ ὑμεῖς τοῦτο , ἡμεῖς δ' οὔ · ἀλλ' ὅπερ ἐστίν , ὦ Ρωμαῖοι , οὐκ ἀποκρύψομαι .
Lemmas: 1.2 Ζεύς οὗτος δή ὁ ὑμέτερος χωρισμός σπαράσσω καί ὁ πάθος οὐ διαφέρω , ὅτι μέλος ο Χριστός καί πρός εἷς κεφαλή αὐτός ἀνάγω τε καί συναρμολογώ οὐκέτι συμπνέω ὁ αὐτός οὐδέ εἰς εἷς ἔργον ὁ ἅπας σῶμα κινέω , ἀλλά ἀντιφέρω ἑαυτοῦ εἰς ἑτεροῖος πρᾶξις καί ἐναντιόομαι ὁ πλεῖστος μέρος ἐκ ἀντίθεσις , οὐδέ εἰς εἷς γωνία ὁ ἀκρογωνιαῖος τίθημι , ἀλλά ὥσπερ εἰς ἄλλος καί ἄλλος καταρτίζω ὁ οἰκοδόμησις ἄλλος μέν ἐγώ γνωματεύω , ἄλλος δέ σύ τερατεύω . καί τίς ὁ θρηνέω ἐγώ Ἱερεμίας ; καί πόσος εἄν χρεῖος δάκρυον οὗτος προσγίγνομαι · εἰμί γάρ ὁ Ἱεροσόλυμα ἀλέω τίθημι καί Ἰουδαῖος παράγω αὐτηες͂ς , εἷς πόλις καί πολλοστός ἔθνος καί ὁ φαίνω πάσχω αἰχμή λωσίαν , πηγή ζητέω καί θάλασσα εἰς δάκρυον , πᾶς σχεδόν ὁ οἰκουμένη ἀντιφωνέω εἰς ὁ εὐσέβεια καί ἀντί φθογγή δογματίζω εἰς ὁ κατά Χριστός κήρυγμα , πόσος ἄν ἐκεῖνος χρεῖος θάλασσα γίνομαι πρός ὁ δάκρυον ; ἐγώ οὖν οὐ ἄνθρωπος οὗτος ἁρμόδιος ὀδυρμός οὐδέ ὁ ὁ θνητός οὗτος φορέω ἔνδυμα , ἀλλά ἄγγελος ἢ χερουβίν καί πᾶς ὁ ὑπεράνω δύναμις , ἵνα ἄξιος ἐγώ ἀπος καλέω οὐ ἐπιγιγνώσκω ὁ ἀλήθεια οὐδέ ὁ μυστήριον ὁ Χριστός , διά ὅς ὁ ἡμέτερος σωτηρία πραγματεύομαι , ἀλλά κοιλία ἀπερυγγάνω ῥῆμα καί φιλονει Κούντας νικάω νίκη πολύς ὁ ἧσσα ἄθλιος . καί οὐ σύ οὗτος , ἐγώ δέ οὐ · ἀλλά ὅς εἰμί , ὦ Ρωμαῖος , οὐ ἀποκρύπτω .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.8
1.6 Ἐπέλθωμεν καὶ τὰ τῶν θεοφόρων συντάγματα καὶ διδάγματα . ὅτι μὲν καὶ οὗτοι περὶ τούτων τοιαύτην ἔσχον τὴν ἔννοιαν , ἐκ τῶνδε δῆλον καθέστηκε · τίς γὰρ αὐτῶν ἀπεθρασύνθη ἐκ τοῦ υἱοῦ ἐρεῖν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐκπορεύεσθαι ; καὶ μὴν εἶχον εἰπεῖν εἰ τοιοῦτόν τι νενοήκασιν , ἀλλ' εἰς τὴν πέμψιν ἐνέμειναν καὶ τὴν δόσιν καὶ τὴν χορηγίαν , ἔστιν οὗ καὶ τὴν πρόεσιν . πρόεσις δὲ οὐ ταὐτὸν τοῖς ἐπηβόλοις τῶν λογίων τῇ ἐκπορεύσει γνωρίζεται , εἴ γε φαμὲν καὶ τὸν υἱὸν προΐεσθαι τοῦ πατρός , ἀλλ' ἔστι κοινή τις φωνὴ προσδιορισμοῦ τινος δεομένη πρὸς τὴν σαφήνειαν . πρόεισι μὲν γὰρ τοῦ πατρὸς ὁ υἱός , ἀλλὰ γεννητῶς · πρόεισιν αὐτοῦ καὶ τὸ πνεῦμα , ἀλλ' ἐκπορευτῶς . ὥστε οὐχ ὅπου πρόεσις , γέννησις ἐκεῖ ἢ ἐκπόρευσις . ταύτῃ δὲ τῇ φωνῇ χρησάμενοι ἐπὶ τοῦ πνεύματος οἱ τῆς ἐκκλησίας φωστῆρες , καθάπερ ἀμέλει καὶ ταῖς προειρημέναις , οὐ προσδιορισμῷ τινι ἐπεσημήναντο τοῦτο , ἵνα ἔχοιμεν γνῶναι τὸ νόημα , ὅπερ ἦν δέον , εἰ νενοήκασι · προϊέναι γὰρ ἐκ τοῦ υἱοῦ ἀλλ' ἐκπορευτῶς εἶχον ἂν εἰπεῖν , εἰ πρὸς τοιοῦτον ἀπένευον τὸν σκοπόν .
Lemmas: 1.6 ἐπέρχομαι καί ὁ ὁ θεόφορος σύνταγμα καί δίδαγμα . ὅτι μέν καί οὗτος περί οὗτος τοιοῦτος ἔχω ὁ ἔννοια , ἐκ ὅδε δῆλος καθίστημι · τίς γάρ αὐτός ἀποθρασύνω ἐκ ὁ υἱός λέγω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐκπορεύω ; καί μήν ἔχω λέγω εἰμί τοιοῦτος τίς νοέω , ἀλλά εἰς ὁ πέμψις ἐμμένω καί ὁ δόσις καί ὁ χορηγία , εἰμί ὅς καί ὁ πρόεσις . πρόεσις δέ οὐ αὐτός ὁ ἐπήβολος ὁ λόγιος ὁ ἐκπορεύω γνωρίζω , εἰμί γε φημί καί ὁ υἱός προΐημι ὁ πατέρας , ἀλλά εἰμί κοινός τις φωνή προσδιορισμός τις δέω πρός ὁ σαφήνεια . πρόειμι μέν γάρ ὁ πατήρ ὁ γιός , ἀλλά γεννητός · πρόειμι αὐτός καί ὁ πνεῦμα , ἀλλά εκπορευος . ὥστε οὐ ὅπου πρόεσις , γέννησις ἐκεῖ ἢ ἐκπόρευσις . οὗτος δέ ὁ φωνή χράω ἐπί ὁ πνεῦμα ὁ ὁ ἐκκλησία φωστήρ , καθά ἀμέλει καί ὁ προλέγω , οὐ προσδιορισμός τις ἐπισημαίνω οὗτος , ἵνα ἔχω γιγνώσκω ὁ νόημα , ὅς εἰμί δέω , εἰμί νοέω · προέρχομαι γάρ ἐκ ὁ υἱός ἀλλά εκπορευος ἔχω ἄν λέγω , εἰμί πρός τοιοῦτος ἀπονεύω ὁ σκοπός .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.9
1.7 Λέγε οὖν καὶ σὺ τὰς τοιαύτας φωνὰς ἀμεταποιήτους παραφυλάττων εἰς τὴν ἐκφώνησιν . δίδασκε τὸ πνεῦμα παρὰ τοῦ λόγου ἐκπέμπεσθαι · ἐδιδάχθης γὰρ τοῦτο παρὰ τοῦ κρείττονος . ἑρμήνευε καὶ χορηγεῖσθαι τοῦτο παρ' αὐτοῦ καὶ δίδοσθαι καὶ ἀποστέλλεσθαι καὶ προΐεσθαι · δεδίδαξαι γὰρ ταῦτα παρὰ μεγίστων ἐκείνων ἀνδρῶν , ὧν ἡ ἀρετὴ τὸ ἐπίσημον καὶ ὧν τὸ θεοφορούμενον ὡς ἐπίδηλον . Βασίλειοι ταῦτα θεολογοῦσι καὶ Κύριλλοι καὶ Γρηγόριοι , οἳ οὐδ' ὁπωσοῦν τετολμήκασιν ἐπὶ τοῦ υἱοῦ διαγράψασθαι τὴν τοῦ πνεύματος ἐκπόρευσιν . καὶ πῶς ἂν ἡμεῖς ἀπερυθριάστως οὕτως ἐπιπηδήσωμεν τῷ ὀνόματι καὶ κρεῖττον ἢ ἐκείνους ἑαυτοὺς εἰδέναι ἀπισχυρισώμεθα ; ποῦ ποτε εὗρες τοῖς τούτων συγγράμμασι τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ υἱοῦ ἐκπορεύεσθαι ; ἀλλὰ πάλιν ἐπάγονται οἱ ῥᾳδίως εὑρισκόμενοί σοι συλλογισμοὶ καὶ τὸ σαθρὸν τοῦτο τοῦ λόγου σχοινίον , δι' οὗ συνάγεις τὰ ἄτοπα , εἰ γε ψευδῆ τοῖς εὖ φρονοῦσι τὰ ἄτοπα . πῶς γὰρ οἱ τοσοῦτοί τε καὶ τοιοῦτοι οὐκ ἔγνωσαν τὸ παρά σου συναγόμενον ; ἀλλὰ τὰς μὲν προτάσεις ἐγίνωσκον καὶ ἐδίδασκον , ἅπερ δὲ ὡς ἑπόμενα φέρεις αὐτὸς εἴτε δὴ συμπεράσματα οὐχ ὅλως εἰς νοῦν ἐδέξαντο · ἃ γὰρ οὐ νενοήκασι , πῶς ἂν τοῖς διδασκομένοις παρέθεντο ; λάβε μοι καὶ αὐτὸς τὰς προ τάσεις ὡς λόγους , εἰ βούλει , καὶ συμπεράσματα , καὶ μὴ δι' αὐτῶν συμπέραινε ἕτερα ἀλλότρια τῆς ἀληθείας καὶ ξένα τῆς ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ .
Lemmas: 1.7 λέγω οὖν καί σύ ὁ τοιοῦτος φωνή αμεταποίητος παραφυλάσσω εἰς ὁ ἐκφώνησις . διδάσκω ὁ πνεῦμα παρά ὁ λόγος ἐκπέμπω · διδάσκω γάρ οὗτος παρά ὁ ἀγαθός . ἑρμηνεύω καί χορηγέω οὗτος παρά αὐτός καί δίδωμι καί ἀποστέλλω καί προΐημι · διδάσκω γάρ οὗτος παρά μέγας ἐκεῖνος ἀνήρ , ὅς ὁ ἀρετή ὁ ἐπίσημος καί ὅς ὁ θεοφορέω ὡς ἐπίδηλος . βασίλειος οὗτος θεολογέω καί Κύριλλος καί Γρηγόριος , ὅς οὐδέ ὁπωσοῦν τολμάω ἐπί ὁ υἱός διαγράφω ὁ ὁ πνεῦμα ἐκπόρευσις . καί πῶς ἄν ἐγώ ἀπερυθριάστως οὕτως ἐπιπηδάω ὁ ὄνομα καί ἀγαθός ἢ ἐκεῖνος ἑαυτοῦ οἶδα ἀπισχυρίζομαι ; ποῦ ποτέ εὑρίσκω ὁ οὗτος σύγγραμμα ὁ πνεῦμα ἐκ ὁ υἱός ἐκπορεύω ; ἀλλά πάλιν ἐπάγω ὁ ῥᾴδιος εὑρίσκω σύ συλλογισμός καί ὁ σαθρός οὗτος ὁ λόγος σχοινίον , διά ὅς συνάγω ὁ ἄτοπος , εἰμί γε ψευδής ὁ εὖ φρονέω ὁ ἄτοπος . πῶς γάρ ὁ τοσοῦτος τε καί τοιοῦτος οὐ γιγνώσκω ὁ παρά σύ συνάγω ; ἀλλά ὁ μέν πρότασις γιγνώσκω καί διδάσκω , ὅς δέ ὡς ἕπομαι φέρω αὐτός εἴτε δή συμπέρασμα οὐ ὅλος εἰς νόος δέχομαι · ὅς γάρ οὐ νοέω , πῶς ἄν ὁ διδάσκω παρατίθημι ; λαμβάνω ἐγώ καί αὐτός ὁ προ τάσις ὡς λόγος , εἰμί βούλομαι , καί συμπέρασμα , καί μή διά αὐτός συμπεραίνω ἕτερος ἀλλότριος ὁ ἀλήθεια καί ξένος ὁ ἐκκλησία ὁ Χριστός .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.10
1.8 Τίς ἡ τῆς θεολογίας τέχνη ἢ ἐπιστήμη , ὡς τοῖς κανόσι ταύτης ἑψόμεθα ; ἁπλῆ τίς ἐστι διδασκαλία τὸ ἡμέτερον κήρυγμα . Χριστὸς γὰρ ταύτην ἐδίδαξεν , ἐπλάτυναν αὐτὴν οἱ ἀπόστολοι , ἐκράτυναν οἱ διδάσκαλοι . πάλιν φιλονεικεῖς συλλογίζεσθαι , κἀγώ σοι τὸν λόγον ἁπλοῦν ἀντιτίθημι . σὺ συμπεραίνεις μοι τὰ ψευδῆ , κἀγώ σοι προτείνω τὰ ἀληθῆ . συνάγεις μοι ἐκ τῶν προτάσεων καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ , ἐγώ σοι τὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἀποφαίνομαι . τοῦτο μὲν Χριστοῦ , ἐκεῖνο δ' οὐκ οἶδα τίνος · τοῦτο τῆς αὐτοσοφίας τὸ δίδαγμα , ἐκεῖνο πλάσμα διανοίας οὐχ ὑγιοῦς , τεχναζομένης εἰς τὰ ὑπερέκεινα τεχνῶν καὶ ἐπιστημῶν · τοῦτο Χριστὸς διδάσκει , καὶ τῷ λόγῳ πεπίστευκα , ἐκεῖνο προφέρεις σύ , καὶ οὐκέτι πειθόμενον ἔχεις με . τίς ἡ τοσαύτη καινοτομία τῶν λόγων ; τίς ἡ τοσαύτη περὶ τοὺς θείους τῶν λόγων ἀδολεσχία , ὡς μὴ θέλειν ἐν ἄλλοις ἀσχολεῖσθαι καὶ ἐπιδείκνυσθαι , ἀλλ' ἐν τοῖς θείοις φιλονεικεῖν ἐναβρύνεσθαι ; Ἀθηναίων οὐδὲν ἦν ἢ λέγειν τι καὶ ἀκούειν καινότερον , καὶ τῶν νέων θεολόγων μεταποιεῖν τὰ τῆς ἀληθείας διδάγματα .
Lemmas: 1.8 Τῖς ὁ ὁ θεολογία τέχνη ἢ ἐπιστήμη , ὡς ὁ κανών οὗτος ἕπομαι ; ἁπλόος τίς εἰμί διδασκαλία ὁ ἡμέτερος κήρυγμα . Χριστός γάρ οὗτος διδάσκω , πλατύνω αὐτός ὁ ἀπόστολος , κρατύνω ὁ διδάσκαλος . πάλιν φιλονεικέω συλλογίζομαι , ἐγώ σύ ὁ λόγος ἁπλόος ἀντιτίθημι . σύ συμπεραίνω ἐγώ ὁ ψευδής , ἐγώ σύ προτείνω ὁ ἀληθής . συνάγω ἐγώ ἐκ ὁ πρότασις καί ἐκ ὁ υἱός , ἐγώ σύ ὁ ἐκ ὁ πατήρ ἀποφαίνω . οὗτος μέν Χριστός , ἐκεῖνος δέ οὐ οἶδα τίς · οὗτος ὁ αὐτοσοφία ὁ δίδαγμα , ἐκεῖνος πλάσμα διάνοια οὐ ὑγιής , τεχνάζω εἰς ὁ ὑπερέκεινα τέχνη καί ἐπιστήμη · οὗτος Χριστός διδάσκω , καί ὁ λόγος πιστεύω , ἐκεῖνος προφέρω σῦς , καί οὐκέτι πείθω ἔχω ἐγώ . τίς ὁ τοσοῦτος καινοτομία ὁ λόγος ; τίς ὁ τοσοῦτος περί ὁ θεῖος ὁ λόγος ἀδολεσχία , ὡς μή ἐθέλω ἐν ἄλλος ἀσχολέω καί ἐπιδείκνυμι , ἀλλά ἐν ὁ θεῖος φιλονεικέω ἐναβρύνομαι ; Ἀθηναῖος οὐδείς εἰμί ἢ λέγω τίς καί ἀκούω καινός , καί ὁ νέος θεολόγος μεταποιέω ὁ ὁ ἀλήθεια δίδαγμα .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.15
1.13 Ἐρῶ σοι λόγον οὐ φλαῦρον , μόνον ὑπόθες μοι οὖς καὶ μὴ ζυγομαχήσῃς εἰς τὴν ἀλήθειαν . εἰ καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ ἦν τὸ πνεῦμα ἐκπορευτόν , οὐκ ἂν τὸ τοιοῦτον σιωπήσας ὁ υἱὸς ἐκ τοῦ πατρὸς ἐδογμάτισεν . εἰ γὰρ ἐκ τοῦ υἱοῦ , πάντως καὶ ἐκ τοῦ πατρός · ἐκ τοῦ πατρὸς γὰρ ὁ υἱὸς καὶ πάντα τὰ τοῦ υἱοῦ · οὐ μήν , εἰ ἐκ τοῦ πατρός , καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ ὡς ἐξ ἀνάγκης ἂν εἴη ἑπόμενον . ἔδει γοῦν τὸ πρῶτον ἐρεῖν , ἵν' ἀκολουθήσῃ τὸ δεύτερον · τὸ δὲ δεύτερον εἰρηκὼς οὐκέτι φέρει τὸ πρῶτον . ὅτου γοῦν χάριν παρέλειψε τὸ ἀμφίβολον , δεδιδαχὼς τὸ παρὰ πᾶσιν ὁμολογούμενον ; ἔμοι γε δοκεῖν , ἵνα τοιαύτης ἐννοίας ἀπαλλάξειε τοὺς μέλλοντας τὸ κήρυγμα δέχεσθαι , ὡς ἂν ἔχοιεν φρονεῖν καὶ λέγειν ἐκ τοῦ πατρὸς τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐκπορεύεσθαι , ἐνεῖναι δὲ ἢ συνεῖναι υἱῷ καὶ τὴν ἀποστολὴν καὶ τὴν χορηγίαν ἢ καὶ τὴν δόσιν λαμβάνειν ἐκ τούτου , τὴν κατ' εὐδοκίαν λέγω σύμπνοιαν καὶ ὁμόνοιαν .
Lemmas: 1.13 λέγω σύ λόγος οὐ φλαῦρος , μόνος ὑποτίθημι ἐγώ οὖς καί μή ζυγομαχέω εἰς ὁ ἀλήθεια . εἰμί καί ἐκ ὁ υἱός εἰμί ὁ πνεῦμα ἐκπορεύω , οὐ ἄν ὁ τοιοῦτος σιωπάω ὁ γιός ἐκ ὁ πατήρ δογματίζω . εἰμί γάρ ἐκ ὁ υἱός , πάντως καί ἐκ ὁ πατέρας · ἐκ ὁ πατήρ γάρ ὁ γιός καί πᾶς ὁ ὁ υἱός · οὐ μήν , εἰμί ἐκ ὁ πατέρας , καί ἐκ ὁ υἱός ὡς ἐκ ἀνάγκη ἄν εἰμί ἕπομαι . δέω γοῦν ὁ πρῶτος λέγω , ἵνα ἀκολουθέω ὁ δεύτερος · ὁ δέ δεύτερος λέγω οὐκέτι φέρω ὁ πρῶτος . ὅστις γοῦν χάρις παραλείβω ὁ ἀμφίβολος , διδάσκω ὁ παρά πᾶς ὁμολογέω ; ἐγώ γε δοκέω , ἵνα τοιοῦτος ἔννοια ἀπαλλάσσω ὁ μέλλω ὁ κήρυγμα δέχομαι , ὡς ἄν ἔχω φρονέω καί λέγω ἐκ ὁ πατήρ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐκπορεύω , ἐνίημι δέ ἢ σύνειμι υἱός καί ὁ ἀποστολή καί ὁ χορηγία ἢ καί ὁ δόσις λαμβάνω ἐκ οὗτος , ὁ κατά εὐδοκία λέγω σύμπνοια καί ὁμόνοια .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.16
1.14 Βιάζεις γοῦν με ῥῆσιν εἰπεῖν , ἣν Χριστὸς οὐκ ἐδίδαξεν , ἀπόστολος οὐ παρέδωκε , διδάσκαλος οὐ παρέθετο . ὀκνῶ τὸν λόγον , μάλιστα δέ γε πεφόβημαι , μὴ θέλων θρασέως θεολογεῖν οὐ μόνον φωτὸς ἐκπέσοιμι τοῦ θεοῦ , ἀλλὰ καὶ εἰς σκότος ῥιφῶ τὸ ἐξώτερον . οὐ βούλομαι θεολόγος τολμηρὸς ὀνομάζεσθαι , ἐξὸν δειλίᾳ με σώζεσθαι · οὐ δέχομαι κακῶς ἀνδρίζεσθαί με καὶ πίπτειν , ἐξόν με διατηρεῖσθαι συστολαῖς ἄτρωτον . ἔχε σὺ τὸ θράσος κἀγὼ τὴν δειλίαν · καλὸν τοῖς τοιούτοις δειλιᾶν μᾶλλον ἤ γε θρασύνεσθαι . Ἴκαρον καὶ μῦθος κηρίνοις τοῖς πτίλοις ἀεροπορῆσαι ἀπο θαρσήσαντα οὐ διέσωσεν , ἀλλ' εἰς πέλαγος ἔρριψε τοῦ κηρὸς τακέντος ἀκτῖσιν ἡλιακαῖς . ἆρ' οὖν πείθομεν ὑμᾶς τοῖς τοιούτοις λόγοις , καὶ πάσχοιτε καὶ ὑμεῖς τὸ τῆς δειλίας ταύτης πάθος , ἣν καὶ κρείττους ὑμῶν πολλοὶ δεδειλιάκασιν , ἥτις καὶ σώζει καὶ οὐκ ἀπόλλυσι ; καὶ γὰρ πραγματεύσασθαι τὴν σωτηρίαν ἀκαμάτως ἐξόν , τί τοῖς κινδύνοις αὐθαιρέτως ἐμπίπτομεν ; δέον συστεφανοῦσθαι τοῖς προαγωνισαμένοις ἡμῶν πόνων ἄτερ καὶ λόγων μακρῶν , τί ἀδήλοις πράγμασιν ἐπιρρίπτομεν ἑαυτούς ; μὴ κόραις ἀκορέστως ἐχούσαις τῶν τοῦ ἡλίου ἀμαρυγμάτων ἐπεντρανίσαις αὐτοῖς , μή ποτε τὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἀποβάλῃς φῶς τῇ τῶν ἀκτίνων λαμπρότητι · διὰ παραπετασμάτων ἢ ἐν ἀέρι αὐτὸ καταλάμβανε , καὶ ἔχεις μετὰ τῆς ὠφελείας τὴν ἡδονήν . μὴ εἰς πέλαγος ἄπειρον κυβιστᾶν ἐθελήσῃς · ἀρκέσθητι ποταμοῖς ἢ καὶ λίμναις εὐπεριγράπτοις τὴν τέχνην τοῦ κολυμβᾶν ἐπιδείξασθαι .
Lemmas: 1.14 βιάζω γοῦν ἐγώ ῥῆσις λέγω , ὅς Χριστός οὐ διδάσκω , ἀπόστολος οὐ παραδίδωμι , διδάσκαλος οὐ παρατίθημι . ὀκνέω ὁ λόγος , μάλιστα δέ γε φοβέω , μή ἐθέλω θρασύς θεολογέω οὐ μόνος φάος ἐκπίπτω ὁ θεός , ἀλλά καί εἰς σκότος ῥίπτω ὁ ἐξώτερος . οὐ βούλομαι θεολόγος τολμηρός ὀνομάζω , ἔξεστι δειλία ἐγώ σῴζω · οὐ δέχομαι κακῶς ἀνδρίζω ἐγώ καί πίπτω , ἔξεστι ἐγώ διατηρέω συστολή ἄτρωτος . ἔχω σύ ὁ θράσος ἐγώ ὁ δειλία · καλός ὁ τοιοῦτος δειλιάω μᾶλλον ἤ γε θρασύνω . Ἴκαρος καί μῦθος κήρινος ὁ πτίλον ἀεροπορέω ἀπος θαρσέω οὐ διασῴζω , ἀλλά εἰς πέλαγος ῥίπτω ὁ Κήρ τήκω ἀκτίς ἡλιακός . ἆρα οὖν πείθω σύ ὁ τοιοῦτος λόγος , καί πάσχω καί σύ ὁ ὁ δειλία οὗτος πάθος , ὅς καί ἀγαθός σύ πολύς δειλιάζω , ὅστις καί σῴζω καί οὐ ἀπόλλυμι ; καί γάρ πραγματεύομαι ὁ σωτηρία ἀκάματος ἔξεστι , τίς ὁ κίνδυνος αὐθαίρετος ἐμπίπτω ; δέω συστεφανόω ὁ προαγωνίζομαι ἐγώ πόνος ἄτερ καί λόγος μακρός , τίς ἄδηλος πρᾶγμα ἐπιρριπτέω ἑαυτοῦ ; μή κόρη ἀκόρεστος ἔχω ὁ ὁ ἥλιος ἀμάρυγμα ἐπεντρανίζω αὐτός , μή ποτέ ὁ ὁ ὀφθαλμός ἀποβάλλω φάος ὁ ὁ ἀκτίς λαμπρότης · διά παραπέτασμα ἢ ἐν ἀήρ αὐτός καταλαμβάνω , καί ἔχω μετά ὁ ὠφέλεια ὁ ἡδονή . μή εἰς πέλαγος ἤπειρος κυβιστάω ἐθέλω · ἀρκέω ποταμός ἢ καί λίμνη εὐπερίγραπτος ὁ τέχνη ὁ κολυμβάω ἐπιδείκνυμι .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.17
1.15 Δεῦτε οὖν στῶμεν ἅμα εἰς οἶκον κυρίου , καὶ ᾆσμα ᾄσωμεν οὐ καινόν – τοῦτο γὰρ παρῳδήσω τῶν τοῦ Δαβίδ · – παλαιὸν γάρ , εἰ καὶ τῆς νέας διαθήκης καὶ κρείττονος . πάλαι γὰρ τοῦτο παρὰ Χριστοῦ δεδιδαγμένοι οἱ τὴν κρείττω σοφίαν μετέωροι τοῖς εὐσεβεῖν ᾑρημένοις παρέθεντο , ἀπαράθραυστον φυλάττειν ἐγκελευσάμενοι . δεξώμεθα τὴν αὐτῶν προσταγὴν ὡς τῆς ψυχῆς φυλακήν , ἀσπασώμεθα τὰ ἐκείνων διδάγματα ὡς πρὸς σωτηρίαν συντάγματα , καὶ ᾄσωμεν τοῦτο δὴ τὸ ᾆσμα ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνδραμόντες , εἰς μίαν συμφωνίαν ἡμᾶς συναγαγόντος τοῦ πνεύματος , τοῦ ἐκπορευομένου μὲν παρὰ πατρός , ἀναπαυομένου δὲ ἐν υἱῷ ἢ συνόντος υἱῷ , παρ' αὐτοῦ δὲ καὶ ἀποστελλομένου καὶ διδομένου καὶ ὅσα τοιαῦτα , καθὼς τὰ τρία οἴδασι καὶ τὸ ἕν , ὧν τοὺς ἀριδη λοτέρους τῶν λόγων ἀποκεκρύφασι · καὶ ἀλαλάξωμεν ἅπαντες ἐν μιᾷ φωνῇ τὸ κοινὸν τοῦτο τῆς ἡμετέρας πίστεως σύμ βολον , τὴν καλὴν ἡμῶν παρακαταθήκην τῆς εὐσεβείας , ἣν ἀκεραίαν φυλάξαιμεν , καὶ δοξάσαιμεν τὴν μίαν θεότητα καὶ βασιλείαν , ᾗ πρέπει δόξα κράτος τιμὴ καὶ προσκύνησις εἰς τοὺς αἰῶνας . ἀμήν .
Lemmas: 1.15 δεῦτε οὖν ἵστημι ἅμα εἰς οἶκος κύριος , καί ᾆσμα ἀείδω οὐ καινός – οὗτος γάρ παρωδώ ὁ ὁ Δαβίδ · – παλαιός γάρ , εἰμί καί ὁ νέος διαθήκη καί ἀγαθός . πάλαι γάρ οὗτος παρά Χριστός διδάσκω ὁ ὁ ἀγαθός σοφία μετέωρος ὁ εὐσεβέω αἱρέω παρατίθημι , ἀπαράθραυστος φυλάσσω ἐγκελεύω . δείκνυμι ὁ αὐτός προσταγή ὡς ὁ ψυχή φυλακή , ἀσπάζομαι ὁ ἐκεῖνος δίδαγμα ὡς πρός σωτηρία σύνταγμα , καί ἀείδω οὗτος δή ὁ ᾆσμα ἐπί ὁ αὐτός συντρέχω , εἰς εἷς συμφωνία ἐγώ συνάγω ὁ πνεῦμα , ὁ ἐκπορεύω μέν παρά πατέρας , ἀναπαύω δέ ἐν υἱός ἢ σύνειμι υἱός , παρά αὐτός δέ καί αποστέλλω καί δίδωμι καί ὅσος τοιοῦτος , καθώς ὁ τρεῖς οἶδα καί ὁ εἷς , ὅς ὁ Αρίδη λός ὁ λόγος ἀποκρύπτω · καί ἀλαλάζω ἅπας ἐν εἷς φωνή ὁ κοινός οὗτος ὁ ἡμέτερος πίστη σύν βῶλος , ὁ καλός ἐγώ παρακαταθήκη ὁ εὐσέβεια , ὅς ἀκέραιος φυλάσσω , καί δοξάζω ὁ εἷς θεότης καί βασίλειος , ὅς πρέπω δόξα κράτος τιμή καί προσκύνησις εἰς ὁ αἰών . ἀμήν .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.18
2 . Λόγος δεύτερος περὶ τῆς ἐκ πατρὸς τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐκπορεύσεως .
Lemmas: 2 . Λόγος δεύτερος περί ὁ ἐκ πατήρ ὁ ἅγιος πνεῦμα εκπόρευση .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.20
2.2 Τί γοῦν καινόν , εἰ καὶ ὁ τῆς ὄνου πρότερον ἀνοίξας τὸ στόμα , ἵνα προφητεία λεχθείη περὶ Χριστοῦ , καὶ νῦν τοῦ ἡμετέρου νοὸς ἀποβαλεῖ τὴν ἀχλὺν καὶ τὴν ἐπιπροσθοῦσαν τῷ τῆς ψυχῆς ἡλίῳ σκοτόμαιναν διασκεδάσει ὡς ὅτι γε πορρωτάτω , ἵν' ἐν φωτὶ κατίδωμεν φῶς , ἐν πνεύματι τὰ τοῦ πνεύματος ; λάλει μοι δὴ πρῶτον αὐτὸς τὰ σαυτοῦ , ταῖς σαῖς ἐπίπληξόν με βολαῖς · τὴν ἀσπίδα γὰρ ἤδη τῆς ἀληθείας προβέβλημαι · καὶ δέξομαί σου πρότερον τὰς βολάς , εἶτά σε ταῖς ἐμαῖς ἀντιπλήξαιμι καὶ ἀποπειράσομαι τῆς δυνάμεως .
Lemmas: 2.2 τις γοῦν καινός , εἰμί καί ὁ ὁ ὄνος πρότερος ἀνοίγνυμι ὁ στόμα , ἵνα προφητεία λέγω περί Χριστός , καί νῦν ὁ ἡμέτερος νοῦς ἀποβάλλω ὁ ἀχλύς καί ὁ ἐπιπροσθέω ὁ ὁ ψυχή ἥλιος σκοτόμαινα διασκεδάννυμι ὡς ὅτι γε πόρρω , ἵνα ἐν φάος κατοράω φάος , ἐν πνεῦμα ὁ ὁ πνεῦμα ; λαλέω ἐγώ δή πρῶτος αὐτός ὁ σεαυτοῦ , ὁ σός ἐπιπλήσσω ἐγώ βολή · ὁ ἀσπίς γάρ ἤδη ὁ ἀλήθεια προβάλλω · καί δέχομαι σύ πρότερος ὁ βολά , εἶτά σύ ὁ ἐμός ἀντιπλήσσω καί ἀποπειράομαι ὁ δύναμις .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.22
2.4 Ἐγὼ δὲ καὶ τὸν χρόνον ἐνσημηνάμενος , πολλὴν ἐν τούτοις εὑρίσκω διαφοράν . τὸ γὰρ πέμψω μέλλοντος χρόνου καθέστηκεν , ἐνεστῶτος δέ γε τὸ ἐκπορεύεται . καὶ μὴν εἰ ταὐτὸν , ἄλλως ὤφειλε λέξαι ταυτί . ὁ γὰρ πέμψων παρῆν καὶ προσωμίλει , καὶ οὐχ ἕτερος ἦν ὁ μέλλων τοῦτο ἐργάσα σθαι · μία γὰρ μετὰ τὴν ἕνωσιν ἡ ὑπόστασις . καὶ εἰ αἰωνι κῶς πέμπει τὸ πνεῦμα εἴτουν ἐκπορεύει , ἐξεπόρευε καὶ τότε αὐτὸ καὶ τὸν λόγον οὕτω προήγαγε , καθὼς καὶ περὶ τοῦ πατρὸς τῷ παρατεταμένῳ τοῦ χρόνου παρεσημήνατο . ἆρ' οὖν συνίης τῶν λεγομένων μοι ; πέμψειν φησὶ τὸ πνεῦμα ὁ κύριος , τοῦτο δὲ λέγει παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεσθαι . οὐδὲν οὖν τὸ ταὐτὸν τῆς ἐκπορεύσεως καὶ τῆς πέμψεως ὥσπερ ἀμέλει οὐδὲ τῶν χρόνων , οἷς τὰ τῶν ῥημάτων κεχαρακτήρισται . τί δὲ μὴ καὶ σύνδεσμος συνάπτει τὰ ὀνόματα εἴτε ῥήματα , εἰ παντάπασιν ἐταυτίζοντο ;
Lemmas: 2.4 ἐγώ δέ καί ὁ χρόνος ἐνσημαίνομαι , πολύς ἐν οὗτος εὑρίσκω διαφορά . ὁ γάρ πέμπω μέλλω χρόνος καθίστημι , ἐνίστημι δέ γε ὁ ἐκπορεύω . καί μήν εἰμί αὐτός , ἄλλως ὀφέλλω λέγω οὗτος . ὁ γάρ πέμπω πάρειμι καί προσομιλέω , καί οὐ ἕτερος εἰμί ὁ μέλλω οὗτος ἐργάζομαι ἕπομαι · εἷς γάρ μετά ὁ ἕνωσις ὁ ὑπόστασις . καί εἰμί αἰών πῶς πέμπω ὁ πνεῦμα εἴτουν ἐκπορεύω , ἐκπορεύω καί τότε αὐτός καί ὁ λόγος οὕτως προάγω , καθώς καί περί ὁ πατήρ ὁ παρατείνω ὁ χρόνος παρασημαίνομαι . ἆρα οὖν συνέρχομαι ὁ λέγω ἐγώ ; πέμπω φημί ὁ πνεῦμα ὁ κύριος , οὗτος δέ λέγω παρά ὁ πατήρ ἐκπορεύω . οὐδείς οὖν ὁ αὐτός ὁ εκπόρευση καί ὁ πέμψις ὥσπερ ἀμέλει οὐδέ ὁ χρόνος , ὅς ὁ ὁ ῥῆμα χαρακτηρίζω . τίς δέ μή καί σύνδεσμος συνάπτω ὁ ὄνομα εἴτε ῥῆμα , εἰμί παντάπασι ταυτίζω ;
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.23
2.5 Οἶμαι δέ σε ζητεῖν αὐτῶν τὸ διάφορον . τοῦτο μόνον μοι λάμβανε πίστιν , καὶ τὸν λόγον οἶδε θεὸς ὃς ἐκπορεύει καὶ ὃς πέμπει καὶ ὃς ἐκπορεύεται τε καὶ πέμπεται . γενοῦ μοι πρῶτον καὶ σὺ θεός , καὶ τότε γνωρίσεις τὰ τοῦ θεοῦ ἀκριβῶς · ἡ γὰρ φύσις ἑαυτὴν ἐπιγνώσεται . εἰ δὲ τοῦτο ἀδυνατεῖς , πῶς καὶ ὁ τῶν κάτω μὴ καλῶς εἰδὼς τὰ διάφορα ἐπὶ τῆς ἀγνώστου καὶ ἀνεκλαλήτου παντάπασι φύσεως λεπτολογεῖς τὰ νοήματα ;
Lemmas: 2.5 οἴμη δέ σύ ζητέω αὐτός ὁ διάφορος . οὗτος μόνος ἐγώ λαμβάνω πίστις , καί ὁ λόγος οἶδα θεός ὅς ἐκπορεύω καί ὅς πέμπω καί ὅς ἐκπορεύω τε καί πέμπω . γίγνομαι ἐγώ πρῶτος καί σύ θεός , καί τότε γνωρίζω ὁ ὁ θεός ἀκριβῶς · ὁ γάρ φύσις ἑαυτοῦ ἐπιγιγνώσκω . εἰμί δέ οὗτος ἀδυνατέω , πῶς καί ὁ ὁ κάτω μή καλός οἶδα ὁ διάφορος ἐπί ὁ ἄγνωστος καί ανεκλάλητος παντάπασι φύσις λεπτολογώ ὁ νόημα ;
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.24
2.6 « Ἀλλὰ τὸ τῆς ἀληθείας πνεῦμα υἱοῦ · εἰ δὲ υἱοῦ φησιν , ἐξ υἱοῦ · πνεῦμα γὰρ τοῦ πατρός , ἐπείπερ καὶ ἐκ πατρός . » ἐγὼ δέ σοι ἀντιστρέψας τὸν λόγον ἐρῶ · ὅτι μὲν ἐκ τοῦ πατρός , τοῦ πατρός , ὅτι δὲ τοῦ υἱοῦ , οὐκ ἐκ τοῦ υἱοῦ . εἰ γὰρ ἐκ τοῦ υἱοῦ , τοῦ υἱοῦ , οὐ μὴν εἰ τοῦ υἱοῦ , ἐκ τοῦ υἱοῦ . οὐ γὰρ ὅτι τοῦδε , καὶ ἐκ τοῦδε ἀνάγκη , ὃ δὲ ἐκ τούτου , καὶ τούτου πάντως ἐξ οὗ γε εἶναι καὶ λέγεται . εἰ δὲ καὶ αὖθις τοὺς λόγους μοι ἀπαιτεῖς τῆς πέμψεώς τε καὶ τοῦ λέγεσθαι τοῦ υἱοῦ , ἔγωγε μὲν ἀπορῶ , ἐπεὶ μὴ φύσει θεός , τάχα δὲ οὐδὲ τῇ χάριτι γέγονα · εἰ δὲ καὶ τοῦτο ὁ ἐνανθρωπίσας εὐδόκησε , τὸ πρῶτον δὲ ὡς ἀδύνατον . πῶς γοῦν σοι τοὺς λόγους διασαφήσω ; πῶς ἐφερμηνεύσω σοι τὰ ἀπόρρητα ; μικρᾷ κοτύλῃ τὸ Ἀτλαντικὸν ἐξαντλῆσαι προστάττεις μοι πέλαγος ἢ μέτρῳ περιλαβεῖν τὴν ἄπειρον θάλασ σαν ἢ ἀριθμῷ ψάμμον ἢ χῦμα ἄστρων τῶν ἀπλανῶν . ῥᾴω δὲ ταῦτα οἶμαι πολὺ ἢ τὰ περὶ θεοῦ ἐξειπεῖν , ἃ μὴ τοῖς ἀνθρώποις αὐτὸς ἐξεκάλυψεν ἢ διετράνωσεν . ἔνια καὶ γὰρ οὐδὲ παντελῶς ἐξεγύμνωσεν , ἀλλὰ μικρὰς μὲν ἐμφάσεις δέδωκεν , αὐτὰ δὲ τὰ πράγματα ὅπως ἔχουσιν οὐ παρέστησεν . οὐδὲ γὰρ εἶχεν ἡ φύσις χωρεῖν · οἷς γὰρ οἶδεν ἀρκεῖν τῆς μεταδόσεως οὐκ ἐφθόνησεν · ἀμέθεκτον γὰρ φθόνου τὸ θεῖον . εἰ γοῦν ἡμεῖς σπουδάσαιμεν ἐπιγνῶναι ἃ μὴ ἐξὸν ἐπιγνῶναι , καὶ ὧν ἐξὸν ἐν γνώσει εἶναι δικαίως πάθοιμεν στέρησιν , τῷ λιχνοτέρῳ τῆς κινήσεως τὴν ἐνοῦσαν διαφθείραντες δύναμιν .
Lemmas: 2.6 « ἀλλά ὁ ὁ ἀλήθεια πνεῦμα υἱός · εἰμί δέ υἱός φημί , ἐκ υἱός · πνεῦμα γάρ ὁ πατέρας , ἐπεί καί ἐκ πατέρας . » ἐγώ δέ σύ ἀντιστρέφω ὁ λόγος λέγω · ὅτι μέν ἐκ ὁ πατέρας , ὁ πατέρας , ὅτι δέ ὁ υἱός , οὐ ἐκ ὁ υἱός . εἰμί γάρ ἐκ ὁ υἱός , ὁ υἱός , οὐ μήν εἰμί ὁ υἱός , ἐκ ὁ υἱός . οὐ γάρ ὅτι ὅδε , καί ἐκ ὅδε ἀνάγκη , ὁ δέ ἐκ οὗτος , καί οὗτος πάντως ἐκ ὅς γε ἔρχομαι καί λέγω . εἰμί δέ καί αὖθις ὁ λόγος ἐγώ ἀπαιτέω ὁ πέμψις τε καί ὁ λέγω ὁ υἱός , ἐγώ μέν ἀπορέω , ἐπεί μή φύσις θεός , τάχα δέ οὐδέ ὁ χάρις γίνομαι · εἰμί δέ καί οὗτος ὁ ἐνανθρωπίζω εὐδοκέω , ὁ πρῶτος δέ ὡς ἀδύνατος . πῶς γοῦν σύ ὁ λόγος διασαφέω ; πῶς ἐφερμηνεύω σύ ὁ ἀπόρρητος ; μικρός κοτύλη ὁ Ἀτλαντικός ἐξαντλέω προστάσσω ἐγώ πέλαγος ἢ μέτρον περιλαμβάνω ὁ ἤπειρος Θαλῆς σάω ἢ ἀριθμός ψάμμος ἢ χύμα ἄστρον ὁ ἀπλανής . ῥᾴδιος δέ οὗτος οἴομαι πολύς ἢ ὁ περί θεός ἐκλέγω , ὅς μή ὁ ἄνθρωπος αὐτός ἐκκαλύπτω ἢ διατρανόω . ἔνιοι καί γάρ οὐδέ παντελής ἐκγυμνόω , ἀλλά μικρός μέν ἔμφασις δίδωμι , αὐτός δέ ὁ πρᾶγμα ὅπως ἔχω οὐ παρίστημι . οὐδέ γάρ ἔχω ὁ φύσις χωρέω · ὅς γάρ οἶδα ἀρκέω ὁ μετάδοσις οὐ φθονέω · ἀμέθεκτος γάρ φθόνος ὁ θεῖος . εἰμί γοῦν ἐγώ σπουδάζω ἐπιγιγνώσκω ὅς μή ἔξεστι ἐπιγιγνώσκω , καί ὅς ἔξεστι ἐν γνῶσις ἔρχομαι δίκαιος πάσχω στέρησις , ὁ λίχνος ὁ κίνησις ὁ ἔνειμι διαφθείρω δύναμις .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.25
2.7 Ἀλλ' ὁ λόγος μοι ἐχέσθω τοῦ δρόμου , εἰ καὶ μικρὸν τῆς προκειμένης ἐξένευσεν . οὐ πέμψις ταὐτὸν καὶ ἐκπόρευσις , καὶ πολλοῖς ὡς ὑπείληφα ἀποδέδεικται · οὐκ ἄρα δὴ τὸ πνεῦμα διὰ τὴν πέμψιν ἐκ τοῦ υἱοῦ , κατὰ ταὐτὰ δὴ καὶ οὐκ ἐξ αὐτοῦ διὰ τὸ εἶναι αὐτοῦ . ὅπως δὲ αὐτοῦ καὶ πέμπεται παρ' αὐτοῦ , τοῦ πνεύματος χορηγοῦντος τὴν ἰσχὺν παρακατιόντες διασαφήσομεν . τοῦτο δὴ τὸ πρῶτον βέλος αὐτῶν βέλος ἡμῖν νηπίων λελόγισται · ἀποχρώντως γὰρ ᾠ κονόμηται τὸ μὴ τὴν πέμψιν ἐκπόρευσιν διὰ ταῦτα δεῖν δογματίζειν τοῖς τρέχειν προῃρημένοις τὸν τῆς εὐσεβείας δρόμον ἀπρόσκοπα , ὅπου ζωὴ τὸ κατάντημα καθὼς ἡ παρέκκλισις ὡς ἄν τις εἴπῃ ὁ ἀθάνατος θάνατος . ἁρμόζουσι δὲ τὰ προλελεγμένα καὶ πάσαις ῥήσεσιν , αἳ τὸ πνεῦμα τοῦ υἱοῦ εἶναι φάσκουσι , καὶ τοῖς τοῦ ἀποστόλου Παύλου πνεῦμα Χριστοῦ καὶ πνεῦμα υἱοῦ καὶ πνεῦμα σοφίας καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα , ἃ μεταφέρειν οἴδασιν εἰς Χριστὸν τὰς ἄλλας ἀφέντες ἐννοίας οἱ δογματίζοντες ἐκ τοῦ υἱοῦ τὴν ἐκπόρευσιν . ἃς γὰρ ἐν ταῖς προειρημέναις ἀντιθέσεσι λύσεις ἀνθυπεφέρομεν , ταύτας κἀν τούτοις ὑποίσομεν .
Lemmas: 2.7 ἀλλά ὁ λόγος ἐγώ ἔχω ὁ δρόμος , εἰμί καί μικρός ὁ πρόκειμαι ἐκνεύω . οὐ πέμψις αὐτός καί ἐκπόρευσις , καί πολύς ὡς ὑπολαμβάνω ἀποδείκνυμι · οὐ ἄρα δή ὁ πνεῦμα διά ὁ πέμψις ἐκ ὁ υἱός , κατά αὐτός δή καί οὐ ἐκ αὐτός διά ὁ ἔρχομαι αὐτός . ὅπως δέ αὐτός καί πέμπω παρά αὐτός , ὁ πνεῦμα χορηγέω ὁ ἰσχύς παρακάτειμι διασαφέω . οὗτος δή ὁ πρῶτος βέλος αὐτός βέλος ἐγώ νήπιος λογίζομαι · ἀποχρώντως γάρ ὀͅς κονόμηται ὁ μή ὁ πέμψις ἐκπόρευσις διά οὗτος δεῖ δογματίζω ὁ τρέχω προαιρέω ὁ ὁ εὐσέβεια δρόμος ἀπρόσκοπος , ὅπου ζωή ὁ κατάντημα καθώς ὁ παρέκκλισις ὡς ἄν τις λέγω ὁ ἀθάνατος θάνατος . ἁρμόζω δέ ὁ προλέγω καί πᾶς ῥῆσις , ὅς ὁ πνεῦμα ὁ υἱός ἔρχομαι φάσκω , καί ὁ ὁ ἀπόστολος Παῦλος πνεῦμα Χριστός καί πνεῦμα υἱός καί πνεῦμα σοφία καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος , ὅς μεταφέρω οἶδα εἰς Χριστός ὁ ἄλλος ἀφίημι ἔννοια ὁ δογματίζω ἐκ ὁ υἱός ὁ ἐκπόρευσις . ὅς γάρ ἐν ὁ προλέγω ἀντίθεσις λύσις ἀνθυποφέρω , αὐτός ἐν οὗτος ὑποφέρω .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.27
2.9 Εἰ οἶδας τὸν τρόπον τῆς ἑτερότητος , ἣν ἔσχεν ἐκπόρευσις πρὸς τὴν γέννησιν , γνώσῃ καὶ τὸν τρόπον τῆς τοῦ πνεύματος ἐκφάνσεως δι' υἱοῦ ἢ ἐξ υἱοῦ · οὐδὲν γὰρ ἐν τούτοις πρὸς τὰς προθέσεις ζυγομαχήσομεν . ἀλλ' ἄρρητος ἐκεῖνος καὶ ἀνερμήνευτος καὶ οὕτως κατὰ ταὐτὸ παντάπασιν ἄδηλος . ἑρμήνευσόν μοι τὸ πρῶτον σύ , κἀγώ σοι διασαφήσω τὸ δεύτερον . εἰ δὲ ναρκᾷ σου ὁ νοῦς πρὸς σαφήνειαν , τί βιάζεις ἐμὲ δόξαις ἀλλοκότοις συντίθεσθαι ; ἆρα πάντα ἡμῖν ἡρμήνευται τὰ τοῦ θεοῦ παρά τε Χριστοῦ καὶ παρὰ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν καὶ παρὰ τῶν ἀρίστων ἐν θεολογίᾳ ἀνδρῶν , ἢ καί τι παρυποκέκρυπται καὶ ἀδιάγνωστον ἔμεινεν , ὡς ὑπερβαῖνον νοῦν τὸν ἀνθρώπινον ; οἶμαι , οὐκ ἂν οὐχ οὕτως ἔχειν ἐρεῖς . σιώπα γοῦν καὶ αὐτὸς ἐν οἷς οἱ κρείττους σεσιωπήκασι , κήρυττε δὲ λαμπρᾷ τῇ φωνῇ τὰ τούτοις διαπρυσίῳ κεκηρυγμένα βοῇ · δέον γὰρ εὐσεβεῖν ἡμᾶς ἀληθέστατα χρωμένους ταῖς κειμέναις τῶν λέξεων .
Lemmas: 2.9 εἰμί οἶδα ὁ τρόπος ὁ ἑτερότης , ὅς ἔχω ἐκπόρευσις πρός ὁ γέννησις , γιγνώσκω καί ὁ τρόπος ὁ ὁ πνεῦμα ἔκφανσις διά υἱός ἢ ἐκ υἱός · οὐδείς γάρ ἐν οὗτος πρός ὁ πρόθεσις ζυγομαχέω . ἀλλά ἄρρητος ἐκεῖνος καί ἀνερμήνευτος καί οὕτως κατά αὐτός παντάπασι ἄδηλος . ἑρμηνεύω ἐγώ ὁ πρῶτος σῦς , ἐγώ σύ διασαφέω ὁ δεύτερος . εἰμί δέ ναρκάω σύ ὁ Νοῦς πρός σαφήνεια , τίς βιάζω ἐγώ δόξα ἀλλόκοτος συντίθημι ; ἆρα πᾶς ἐγώ ἑρμηνεύω ὁ ὁ θεός παρά τε Χριστός καί παρά ὁ αὐτός μαθητής καί παρά ὁ ἄριστος ἐν θεολογία ἀνήρ , ἢ καί τίς παρυποκρύπτω καί ἀδιάγνωστος μένω , ὡς ὑπερβαίνω νόος ὁ ἀνθρώπινος ; οἴομαι , οὐ ἄν οὐ οὕτως ἔχω λέγω . σωπαίνω γοῦν καί αὐτός ἐν ὅς ὁ ἀγαθός σιωπάω , κηρύσσω δέ λαμπρός ὁ φωνή ὁ οὗτος διαπρύσιον κηρύσσω βοή · δέω γάρ εὐσεβέω ἐγώ ἀληθής χράω ὁ κεῖμαι ὁ λέξις .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.28
2.10 Τίς ἀνάγκη παραποιεῖν αὐτὰς βλαβερῶς καί , ὡς ἂν φανῶμεν σοφώτεροι καὶ πρὸς θεολογίαν ἐπήβολοι , λανθάνειν ἡμᾶς ἑαυτοὺς εἰς ἄγνοιαν ἀπωλείας ἐμπίπτοντας , τὸ πάντων ἐλεεινότατον ; ὁ οὐρανὸς ἡμῖν εἰς σκέψιν ἐμφαίνεται , ἔκκειται δὲ γῆ , ὕδωρ , ἀήρ , πῦρ . φαντάσθητι πρῶτον τὰ ἐν οὐρανῷ κάλλη , γνῶθι τὰς κινήσεις τῶν ἀστέρων τῶν πλανωμένων καὶ ἀπλανῶν · σοφίαν ἐκ τούτων γνωρίσεις θεοῦ . εἶθ' οὕτως περὶ τῶν κάτω μοι φιλοσόφησον , ἐξέτασον τὴν ποικιλίαν τῆς φύσεως · πάντα μαθήσῃ εἶναι θεοῦ . καὶ τούτων οὐκ ἐντελεῖς τὰς αἰτίας ἢ τὰς ἀρχὰς ἢ στοιχεῖα εὑρήσεις εἰς τὴν κατάληψιν , τίς τε ἡ ὕλη , τί τὸ εἶδος , καὶ εἰ συνεστήκασιν καθ' αὑτὰ καὶ ὅπως ἄμφω συνδεδραμήκασιν , τὸν σκοπὸν δὲ ὁλοσχερῶς νοήσεις τῆς φύσεως , εἰ τοῖς δια φόροις πᾶσι διάφορος εἴδεσιν ἢ τοῖς ὁμοίοις ὅμοιος ἢ ἐνίοτε μὲν ὁμοίοις διάφορος , διαφορουμένοις δ' ἐνίοτε ὅμοιος · τίνες οἱ τῶν σπερμάτων λόγοι οἱ ἀδηλότατοι , ἐν δὲ τῇ ἐκφύσει ἀριδηλότατοι · τίς ὁ σκοπὸς τῷ δημιουργῷ τῆς γενέσεως καὶ τῆς φθορᾶς , εἴπερ πᾶν τὸ γενόμενον φθείρεται , καὶ οὐκ ἐν ἀνθρώποις λέγω διὰ τῆν πτῶσιν , ἐπεί γέ πως καὶ παραμένει καὶ διασώζεται , ἀλλὰ καὶ ἐν ἄλλοις ζώοις διὰ τὴν σύμπτωσιν .
Lemmas: 2.10 Τῖς ἀνάγκη παραποιέω αὐτός βλαβερός καί , ὡς ἄν φαίνω σοφός καί πρός θεολογία ἐπήβολος , λανθάνω ἐγώ ἑαυτοῦ εἰς ἄγνοια ἀπώλεια ἐμπίπτω , ὁ πᾶς ἐλεεινός ; ὁ οὐρανός ἐγώ εἰς σκέψις ἐμφαίνω , ἔκκειμαι δέ γῆ , ὕδωρ , ἀήρ , πῦρ . φαντάζω πρῶτος ὁ ἐν οὐρανός κάλλος , γινώσκω ὁ κίνησις ὁ ἀστήρ ὁ πλανάω καί ἀπλανής · σοφία ἐκ οὗτος γνωρίζω θεός . εἶτα οὕτως περί ὁ κάτω ἐγώ φιλοσοφέω , ἐξετάζω ὁ ποικιλία ὁ φύσις · πᾶς μανθάνω ἔρχομαι θεός . καί οὗτος οὐ ἐντελής ὁ αἰτία ἢ ὁ ἀρχή ἢ στοιχεῖον εὑρίσκω εἰς ὁ κατάληψις , τίς τε ὁ ὕλη , τίς ὁ εἶδος , καί εἰμί συνίστημι κατά αὐτός καί ὅπως ἄμφω συντρέχω , ὁ σκοπός δέ ὁλοσχερής νοέω ὁ φύσις , εἰμί ὁ δα φόρος πᾶς διάφορος εἶδος ἢ ὁ ὅμοιος ὅμοιος ἢ ἐνίοτε μέν ὅμοιος διάφορος , διαφορέω δέ ἐνίοτε ὅμοιος · τίς ὁ ὁ σπέρμα λόγος ὁ ἄδηλος , ἐν δέ ὁ ἔκφυσις ἀρίδηλος · τίς ὁ σκοπός ὁ δημιουργός ὁ γένεσις καί ὁ φθορά , εἴπερ πᾶς ὁ γίγνομαι φθείρω , καί οὐ ἐν ἄνθρωπος λέγω διά τῆν πτῶσις , ἐπεί γε πως καί παραμένω καί διασῴζω , ἀλλά καί ἐν ἄλλος ζῷον διά ὁ σύμπτωσις .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.29
2.11 Ταῦτα φιλοσοφητέον ἡμῖν καὶ περὶ τοιούτων τὰς σκέψεις ποιητέον ὡς ἀκριβεῖς , τῶν δὲ τῆς θεολογίας ῥημάτων ὡς ἔσχον ἐξ ἀρχῆς ἀνθεκτέον τῆς θεολογίας · ἀλλὰ θράττουσιν αὐτοὺς τὰ παρὰ τῶν διδασκάλων ἀγορευόμενα . καὶ οὐκέτι ἐρῶ ὡς Κυρίλλου μὲν τόδε , Βασιλείου δὲ τόδε καὶ αὖθις Ἀθανασίου καὶ τῶν Γρηγορίων καὶ ἄλλων , ἀλλ' ὁμοῦ πάντα συνάψας καὶ εἰς μίαν περικοπὴν παραθέμενος τοῖς πᾶσιν ἀντεπεξαγάγω λύσιν μίαν τὴν ἐφαρμόττουσαν . ὁ μὲν ἐκ τούτων προχεῖσθαι θεολογεῖ τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ υἱοῦ , ὁ δὲ προίεσθαι , ἅτερος δίδοσθαι καὶ ἄλλος χορηγεῖσθαι ἢ ἐκ πέμπεσθαι , καί τινές τινα ἢ πάντες πάντα ταῖς οἰκείαις συγγραφαῖς ἐνεχάραξαν . ἐκχεῖσθαι μὲν παρὰ τοῦ υἱοῦ καὶ αὐτὸς τὸ πνεῦμά φημι , συμφάσκω τοῖς εἰποῦσι καὶ δίδοσθαι , καὶ χορηγεῖσθαι παρὰ τούτου οὐκ ἀπαναίνομαι , καὶ προιέναι καὶ πέμπεσθαι καὶ τἆλλα τῶν ὀνομάτων οὐκ ἀπαρνοῦμαι , οὔτε ταῖς προφοραῖς οὔτε πρότερον ταῖς νοήσεσιν . ἀλλ' , ὦ φίλος , οὐχ , ὅπερ ἐκχεῖται μὲν καὶ χορηγεῖται καὶ δίδοται , ἐξ ἐκείνου δὴ καὶ οὐσίωται ἐξ οὗ καὶ χεῖται καὶ χορηγεῖται καὶ δίδοται . τὸ γὰρ ἐξ ἄγγους ὕδωρ καὶ ἡ ἐκ τῶν πυρείων ἀκτὶς ἐκ τούτων μὲν καὶ πέμπονται καὶ δίδονται , ἀλλ' οὐκ ἐκ τούτων οὐσίωνται . καὶ μή σε θορυβείτω τὸ ἐν ἑτεροουσίοις παράδειγμα · τῶν γὰρ παραδειγμάτων ὅσον ἁρμόττον πρὸς τὴν ὑπόθεσιν προσλαμβάνοντες τὸ περιττὸν ἀποβάλλομεν . ποῦ γὰρ καὶ εὑρεθείη παράδειγμα κατὰ πᾶν προσῆκον θεότητι ; καὶ ἃ γὰρ ὑμεῖς φατε καὶ ἐν ἄλλοις ἡμεῖς , πολὺ τὸ ἀπᾷδον ἔχουσι , μικρὰν δέ τινα πρὸς τὸ προκείμενον τὴν ἐμφέρειαν , καί τι τῶν περὶ τὴν οὐσίαν χαρακτηρίζουσι , σχέσιν λέγω ἢ τρόπον ἢ κίνησιν ἢ ὅσα τῶν ἔξω , καὶ οὐκ αὐτὸ τὸ εἶναι τοῦ ὑπὲρ τὸ εἶναι πεφύκασι παριστᾶν .
Lemmas: 2.11 Ταΰς φιλοσοφέω ἐγώ καί περί τοιοῦτος ὁ σκέψις ποιέω ὡς ἀκριβής , ὁ δέ ὁ θεολογία ῥῆμα ὡς ἔχω ἐκ ἀρχή ἀνθεκτέος ὁ θεολογία · ἀλλά θράσσω αὐτός ὁ παρά ὁ διδάσκαλος ἀγορεύω . καί οὐκέτι λέγω ὡς Κύριλλος μέν ὅδε , Βασίλειος δέ ὅδε καί αὖθις Ἀθανάσιος καί ὁ Γρηγόριος καί ἄλλος , ἀλλά ὁμοῦ πᾶς συνάπτω καί εἰς εἷς περικοπή παρατίθημι ὁ πᾶς ἀντεπεξάγω λύσις εἷς ὁ ἐφαρμόζω . ὁ μέν ἐκ οὗτος προχέω θεολογέω ὁ πνεῦμα ἐκ ὁ υἱός , ὁ δέ προίημι , ἕτερος δίδωμι καί ἄλλος χορηγέω ἢ ἐκ πέμπω , καί τις τις ἢ πᾶς πᾶς ὁ οἰκεῖος συγγραφή ἐγχαράσσω . ἐκχέω μέν παρά ὁ υἱός καί αὐτός ὁ πνεῦμα φημί , συμφάσκω ὁ λέγω καί δίδωμι , καί χορηγέω παρά οὗτος οὐ ἀπαναίνομαι , καί προίημι καί πέμπω καί ἄλλος ὁ ὄνομα οὐ ἀπαρνέομαι , οὔτε ὁ προφορά οὔτε πρότερος ὁ νόησις . ἀλλά , ὦ φίλος , οὐ , ὅς ἐκχέω μέν καί χορηγέω καί δίδωμι , ἐκ ἐκεῖνος δή καί οὐσιόω ἐκ ὅς καί χέω καί χορηγέω καί δίδωμι . ὁ γάρ ἐκ ἄγγος ὕδωρ καί ὁ ἐκ ὁ πυρεῖον ἀκτίς ἐκ οὗτος μέν καί πέμπω καί δίδωμι , ἀλλά οὐ ἐκ οὗτος οὐσιόω . καί μή σύ θορυβέω ὁ ἐν ἑτεροούσιος παράδειγμα · ὁ γάρ παράδειγμα ὅσον ἁρμόζω πρός ὁ ὑπόθεσις προσλαμβάνω ὁ περισσός ἀποβάλλω . ποῦ γάρ καί εὑρίσκω παράδειγμα κατά πᾶς προσήκω θεότης ; καί ὅς γάρ σύ τρώω καί ἐν ἄλλος ἐγώ , πολύς ὁ ἀπᾴδω ἔχω , μικρός δέ τις πρός ὁ πρόκειμαι ὁ ἐμφέρεια , καί τίς ὁ περί ὁ οὐσία χαρακτηρίζω , σχέσις λέγω ἢ τρόπος ἢ κίνησις ἢ ὅσος ὁ ἔξω , καί οὐ αὐτός ὁ ἔρχομαι ὁ ὑπέρ ὁ ἔρχομαι φύω παρίστημι .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.30
2.12 Ἐντεῦθεν οὖν ἔχοντες τῶν λόγων τὰς ἀφορμὰς καὶ τὴν ἔκχυσιν ἢ δόσιν ἢ χορηγίαν εἴτε ἔκφανσιν οὐ τρόπον νοοῦ μεν τῆς τοῦ πνεύματος οὐσιώδους ὑπάρξεως , ἀλλά τινος ἰδιοτροπίας ἄλλης παράστασιν . τὰς μὲν τοιαύτας φωνὰς παραδεχόμεθα καὶ προφέρομεν , σιωπῶμεν δὲ παντελῶς τὴν ἐκπόρευσιν . ἃ γὰρ νοοῦμεν , ἐξαγγέλλομεν εἰς ἀλήθειαν , πίστει βεβαιοῦντες τὴν γνῶσιν ἢ τῇ γνώσει τὴν πίστιν τρανοῦντες εἰς τὴν εὐσέβειαν . οὕτω σοι καὶ τὸ προϊὸν ἐκ τοῦ υἱοῦ διαλύομεν , οὕτω σοι καὶ τὸ πεμπόμενον καὶ χορηγούμενον καὶ διδόμενον καὶ ὅσα ἄττα τῶν ὀνομάτων ἐπὶ τοῦ υἱοῦ δογματίζουσι οἱ κρεῖττον ἡμῶν εἰδότες ταῦτα καὶ τὴν ἐν τούτοις ταὐτότητά τε καὶ ἑτερότητα , οἳ τὴν ἐκπόρευσιν παντάπασιν ἀπηγόρευσαν , ὧν τοῖς ὀνόμασιν ἡ τῆς ἐξαγγελίας προφορὰ μεμαρτύρηκε . τούτων γὰρ ἡ γνῶσις ὑπερανέβη τὸν οὐρανόν , τούτων ὁ φθόγγος εἰς πάντα γῆς ἐξεχύθη τὰ πέρατα . οὗτοι γὰρ ἐν Χριστῷ τοῖς τῆς εὐσεβείας λόγοις συνέσχον τὸ πᾶν , βροντῆς τρόπον ἢ ἀστραπῆς περιδονήσαντες ἢ περιαστράψαντες τὴν ὑφήλιον .
Lemmas: 2.12 ἐντεῦθεν οὖν ἔχω ὁ λόγος ὁ ἀφορμή καί ὁ ἔκχυσις ἢ δόσις ἢ χορηγία εἴτε ἔκφανσις οὐ τρόπος νοέω μέν ὁ ὁ πνεῦμα οὐσιώδης ὕπαρξις , ἀλλά τις ἰδιοτροπία ἄλλος παράστασις . ὁ μέν τοιοῦτος φωνή παραδέχομαι καί προφέρω , σιωπάω δέ παντελής ὁ ἐκπόρευσις . ὅς γάρ νοέω , ἐξαγγέλλω εἰς ἀλήθεια , πίστις βεβαιόω ὁ γνῶσις ἢ ὁ γνῶσις ὁ πίστις τρανόω εἰς ὁ εὐσέβεια . οὕτως σύ καί ὁ προϊών ἐκ ὁ υἱός διαλύω , οὕτως σύ καί ὁ πέμπω καί χορηγέω καί δίδωμι καί ὅσος τις ὁ ὄνομα ἐπί ὁ υἱός δογματίζω ὁ ἀγαθός ἐγώ οἶδα οὗτος καί ὁ ἐν οὗτος ταυτότης τε καί ἑτερότης , ὅς ὁ ἐκπόρευσις παντάπασι ἀπαγορεύω , ὅς ὁ ὄνομα ὁ ὁ εξαγγελία προφορά μαρτυρέω . οὗτος γάρ ὁ γνῶσις ὑπεραναβαίνω ὁ οὐρανός , οὗτος ὁ φθόγγος εἰς πᾶς γῆ ἐκχέω ὁ πέρας . οὗτος γάρ ἐν Χριστός ὁ ὁ εὐσέβεια λόγος συνέχω ὁ πᾶς , βροντή τρόπος ἢ ἀστραπή περιδονέω ἢ περιαστράπτω ὁ ὑφήλιος .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.31
2.13 Ἐπεὶ γοῦν οὕτως ἡμῖν τὰ τοῦ Χριστοῦ σεσαφήνισται καὶ καλῶς τῶν λύσεων ἔσχηκε σὺν τοῖς καὶ ἅπερ οἱ ἱεροφάνται πάντες ἐδίδαξάν τε καὶ διετράνωσαν , οἳ μὴ ἐκ τοῦ υἱοῦ ἐκπορεύεσθαι τὸ πνεῦμα εἰπεῖν τετολμήκασιν , ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη παρὰ τῶν λόγων αὐτοῖς ἀνεφαίνετο , καὶ τῶν λοιπῶν ἀρκτέον εἰς τὴν διάκρισιν . τέως οὖν , ἵνα τι καὶ μικρόν σοι προαναφωνήσω τῶν λόγων , πῶς , ὃ Χριστὸς οὐκ ἐδίδαξεν ἀπόστολός τε οὐκ οἶδεν – εἰ γὰρ οἶδε , καὶ ἐξελάλησεν ὁ τὴν τοῦ πνεύματος χάριν ἐν πυρίνῃ γλώσσῃ πᾶσαν δεξάμενος – οὐ συνελογίσαντο οἱ διδάσκαλοι , κατὰ τούς σοι προφερομένους ῥᾳδίως ἄρτι συλλογισμοὺς ἀποθρασύνῃ διδάσκειν αὐτός ; ὃς τίς ποτε εἶ ; καὶ μυρίων παρῳχηκότων ἀνδρῶν εὐσεβείᾳ καὶ σοφίᾳ καὶ ταῖς μεγίσταις τῶν θεοσημειῶν διαπρεψάντων ὡς οἴδαμεν , οὐδείς πω τὴν τοιαύτην λέξιν καὶ ἐπὶ τοῦ υἱοῦ προσθεῖναι ἀπηυθαδιάσατο , καὶ σὺ ἀπαναιδεύῃ πρὸς τὴν ἐγχείρησιν ; μακάριος ἂν ἦς , εἰ μόνον ἐξείχου τῶν δεδιδαγμένων σοι παρ' αὐτῶν · νῦν δ' – οὐκ οἶδ' ὅθεν ὁρμώμενος – ἐθέλων παραγκωνίσαι καὶ ὑπερβαλεῖν τοὺς διδάξαντας ἀθλιότατος ἐμοὶ ἐναπέφηνας .
Lemmas: 2.13 ἐπεί γοῦν οὕτως ἐγώ ὁ ὁ Χριστός σαφηνίζω καί καλός ὁ λύσις ἔχω σύν ὁ καί ὅς ὁ ἱεροφάντης πᾶς διδάσκω τε καί διατρανώνω , ὅς μή ἐκ ὁ υἱός ἐκπορεύω ὁ πνεῦμα λέγω τολμάω , ὅτι μή πᾶς ἀνάγκη παρά ὁ λόγος αὐτός ἀναφαίνω , καί ὁ λοιπός ἄρχω εἰς ὁ διάκρισις . τέως οὖν , ἵνα τίς καί μικρός σύ προαναφωνέω ὁ λόγος , πῶς , ὁ Χριστός οὐ διδάσκω ἀπόστολος τε οὐ οἶδα – εἰμί γάρ οἶδα , καί ἐκλαλέω ὁ ὁ ὁ πνεῦμα χάρις ἐν πύρινος γλῶσσα πᾶς δέχομαι – οὐ συλλογίζομαι ὁ διδάσκαλος , κατά ὁ σύ προφέρω ῥᾴδιος ἄρτι συλλογισμός ἀποθρασύνω διδάσκω αὐτός ; ὅς τίς ποτέ εἰμί ; καί μυρίος παροͅχέω ἀνήρ εὐσέβεια καί σοφία καί ὁ μέγας ὁ θεοσημεία διαπρέπω ὡς οἶδα , οὐδείς πω ὁ τοιοῦτος λέξις καί ἐπί ὁ υἱός προστίθημι ἀπαυθαδιάζω , καί σύ απαναιδηω πρός ὁ ἐγχείρησις ; μακάριος ἄν εἰμί , εἰμί μόνος ἐξέχω ὁ διδάσκω σύ παρά αὐτός · νῦν δέ – οὐ οἶδα ὅθεν ὁρμάω – ἐθέλω παραγκωνίζω καί ὑπερβάλλω ὁ διδάσκω άθλιος ἐγώ ἐναποφαίνω .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.32
2.14 Ἀλλ' ἐπεὶ τὰ μεγάλα τῶν βάθρων σοι διεσείσαμεν , ἐν οἷς καὶ μᾶλλον ηὔχεις τὸ ἑδραῖον καὶ ὡς ἐδόκεις ἀσάλευτον , ἰδού σοι φέρω καὶ τὰ ἐμά , ἵν' εἰδείης εἰ ἐπὶ τῆς πέτρας ἑδράζονται τοῦ Χριστοῦ , ὅπου τι παρασῦραι τὰ τῶν ποταμῶν οὐ δύνανται ῥεύματα λόγοις σοφιστευόντων ἐπὶ κενῆς . ἀλλὰ πρῶτον ἐρωτήσω σέ τι , καὶ ἀπόκριναί μοι πρὸς τὴν ἐρώτησιν · ἅμα τὸν υἱὸν γεγέννηκεν ὁ πατὴρ καὶ τὸ πνεῦμα ἐκπεπόρευκεν ἢ οὐχ ἅμα ; οὐχ ἅμα μὲν οὐδείς πω τῶν εὐσεβεῖν βεβουλημένων ἐρεῖ · χρόνος γὰρ μεσολαβήσει περὶ τὰς ὑπάρξεις τῶν ἐκ πατρὸς καὶ τὸ πρῶτον οὐ διαφύγωσι καὶ τὸ δεύτερον καὶ τἆλλα ὅσα τοῖς οὐχ ἅμα οὐσιωμένοις ἀκολουθεῖ . καί πού τις τῶν θεολογησάντων εἰρήκει πρὸς τοὺς εἰς ἀρχὴν τιθεμένους αὐτά · « πότε ὁ υἱὸς γεγέννηται ; ὅτε τὸ πνεῦμα ἐκπεπόρευται » καὶ ἀνάπαλιν · « πότε τὸ πνεῦμα ἐκπεπόρευται ; ὅτε ὁ υἱὸς γεγέννηται » , οὐ διαστειλάμενος τῆς γεννήσεως τὴν ἐκπόρευσιν ἐν τῷ ἀτόμῳ τῆς οὐσιώσεως . λείπεται γοῦν ἅμα εἶναι τὴν γέννησιν ἐκ τοῦ πατρὸς καὶ ἐκπόρευσιν εἴτουν τὸ ἐξ αὐτοῦ γεννώμενον καὶ τὸ ἐκπορευόμενον . εἰ γοῦν ἅμα , πῶς διὰ θατέρου θάτερον ; δεῖ γὰρ πρῶτον εἶναι τὸ μέσον , εἶτα φανῆναι τὸ δι' αὐτοῦ . εἰ δὲ χρόνου πόρρω τὰ ὑπὲρ χρόνον , οὕτω ταῦτά γε ὑπὲρ χρόνον , ὅτι ἅμα καὶ ὅτι μέσον οὐχ εὑρίσκεται πρὸς τὴν ὕπαρξιν . τῷ γὰρ αἰτίῳ συννοοῦνται ἅμα τὰ ἐξ αὐτοῦ , τὰ δ' αἰτιατά , εἰ διὰ θατέρου θάτερον , ἀνάγκη πᾶσα καὶ πρῶτον οὐσιοῦσθαι καὶ δεύτερον . ἅμα γοῦν ἄμφω ἐκ τοῦ αὐτοῦ καὶ οὐ δι' ἑτέρου τὸ ἕτερον , ἵνα μὴ χρόνος ᾖ πρῶτον καὶ ὕστερον , ἢ διαφορὰ οὐσίας μεσολαβήσει ἐν τοῖς τρισίν .
Lemmas: 2.14 ἀλλά ἐπεί ὁ μέγας ὁ βάθρον σύ διασείω , ἐν ὅς καί μᾶλλον αὐχέω ὁ ἑδραῖος καί ὡς δοκέω ἀσάλευτος , ἰδού σύ φέρω καί ὁ ἐμός , ἵνα οἶδα εἰμί ἐπί ὁ πέτρα ἑδράζω ὁ Χριστός , ὅπου τίς παρασύρω ὁ ὁ ποταμός οὐ δύναμαι ῥεῦμα λόγος σοφιστεύω ἐπί κενός . ἀλλά πρῶτος ἐρωτάω σύ τίς , καί ἀποκρίνω ἐγώ πρός ὁ ἐρώτησις · ἅμα ὁ υἱός γεννάω ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα ἐκπορεύω ἢ οὐ ἅμα ; οὐ ἅμα μέν οὐδείς πω ὁ εὐσεβέω βουλέω λέγω · χρόνος γάρ μεσολάβησις περί ὁ ὕπαρξις ὁ ἐκ πατήρ καί ὁ πρῶτος οὐ διαφεύγω καί ὁ δεύτερος καί ἄλλος ὅσος ὁ οὐ ἅμα οὐσιόω ἀκολουθέω . καί ποῦ τις ὁ θεολογέω λέγω πρός ὁ εἰς ἀρχή τίθημι αὐτός · « πότε ὁ γιός γεννάω ; ὅτε ὁ πνεῦμα ἐκπορεύω » καί ἀνάπαλιν · « πότε ὁ πνεῦμα ἐκπορεύω ; ὅτε ὁ γιός γεννάω » , οὐ διαστέλλω ὁ γέννησις ὁ ἐκπόρευσις ἐν ὁ ἄτομος ὁ οὐσίωσις . λείπω γοῦν ἅμα ἔρχομαι ὁ γέννησις ἐκ ὁ πατήρ καί ἐκπόρευσις εἴτουν ὁ ἐκ αὐτός γεννάω καί ὁ ἐκπορεύω . εἰμί γοῦν ἅμα , πῶς διά ἕτερος ἕτερος ; δέω γάρ πρῶτος ἔρχομαι ὁ μέσος , εἶτα φαίνω ὁ διά αὐτός . εἰμί δέ χρόνος πρόσω ὁ ὑπέρ χρόνος , οὕτως οὗτος γε ὑπέρ χρόνος , ὅτι ἅμα καί ὅτι μέσος οὐ εὑρίσκω πρός ὁ ὕπαρξις . ὁ γάρ αἴτιος συννοέω ἅμα ὁ ἐκ αὐτός , ὁ δέ αιτιατός , εἰμί διά ἕτερος ἕτερος , ἀνάγκη πᾶς καί πρῶτος οὐσιόω καί δεύτερος . ἅμα γοῦν ἄμφω ἐκ ὁ αὐτός καί οὐ διά ἕτερος ὁ ἕτερος , ἵνα μή χρόνος εἰμί πρῶτος καί ὕστερον , ἢ διαφορά οὐσία μεσολάβησις ἐν ὁ τρεῖς .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.33
2.15 Εἰ γοῦν οὐ πείθω σε τούτοις , ἀκροῶ πάλιν ἑτέρου . εἰ μέσος τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ πνεύματος ὁ υἱός , ὥρισται ἄρα – ἅπαν γὰρ μέσον τοῖς ἄκροις ἐμπεριγράφεται – καὶ οὐ τόπῳ λέγω ἢ χρόνῳ ἢ δυνάμει ἢ ἐνεργείᾳ , ἃ τοῖς ὑπὸ φύσιν γνωρίζεται , ἀλλ' αὐτῇ γε δὴ τῇ οὐσίᾳ κἂν ἄπειρος εἴη ὑπὸ ἀπείρων περατουμένῃ . ὃ καὶ παράδοξον , ἂν περα τῶται τὸ ἄπειρον · οὐ περατωθήσεται γὰρ ἐν ἄλλοις . οἷς δὲ ὁρίζεται , καὶ περιγράφεται · καὶ ἐφάνη θεὸς ἡμῖν τῇ οὐσίᾳ περιγραφόμενος , τὸ καινότατον , οὗ τί ἂν εἴη τὸ ἀτοπώτερον ; ὑπόθες οὖν καὶ σὺ τὸ ἐμόν . ἄπειρον οὖν τὸ ἐξ οὗ καὶ ἄμφω , καὶ ἄπειρα ἄμφω , συναπειρούμενα τῇ ἀρχῇ ὡς συναπειρουμένου τοῖς αἰτιατοῖς τοῦ ἐξ οὗ ἢ τούτων αὐτῶν · οὐκ ἔσται γὰρ ὅρος ἐν ᾧ σταθήσονται . συγκινεῖται γὰρ ὁ πατὴρ τοῖς αὐτοῦ βλαστήμασιν [ ὁ πατὴρ ] εἰς ἀόριστον , καὶ ταῦτα συνανατρέχουσιν εἰς τὸ ἄπειρον , καὶ κατ' ἄμφω τυγχάνουσιν ἄπειρα · τὴν γὰρ ἀπειρίαν ἐν τοῖς ἄνω καὶ κάτω ὁ λόγος ἐγνώρισεν . εἰ δὲ καὶ τὰ παρ' ἑκάτερα διαπέφευγεν , ἀλλά γε δὴ καὶ ἐν τούτοις τοῖς ἄνω καὶ κάτω κεχαρακτήρισται . διὰ τοῦτο γὰρ τὸ θεῖον ἀνώλεθρον , ὅτιπερ οὐκ ἐν τοῖς ἄνω φερόμενον ἵσταται οὔτε μὴν ἐν τοῖς κάτω τερμα τοῦται κενούμενον , κυκλικὴν οἷον ἢ σφαιρικὴν ἀκινήτως ἐκμιμούμενον κίνησιν , ὅπου τῷ τέλει συμπέφυκεν ἡ ἀρχὴ καὶ ἄδηλον τὸ ὅθεν καὶ τὸ ὅπου καὶ ὁ ὅρος καὶ ἡ τομή · συμφυᾶ γὰρ τὰ πάντα καὶ ὡς εἰς ἓν συνυφίσταται .
Lemmas: 2.15 εἰμί γοῦν οὐ πείθω σύ οὗτος , ἀκροάομαι πάλιν ἕτερος . εἰμί μέσος ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα ὁ γιός , ὁρίζω ἄρα – ἅπας γάρ μέσος ὁ ἄκρος ἐμπεριγράφω – καί οὐ τόπος λέγω ἢ χρόνος ἢ δύναμις ἢ ἐνέργεια , ὅς ὁ ὑπό φύσις γνωρίζω , ἀλλά αὐτός γε δή ὁ οὐσία κἀν ἤπειρος εἰμί ὑπό ἤπειρος περατόω . ὁ καί παράδοξος , εἄν πέρα τῶται ὁ ἤπειρος · οὐ περατόω γάρ ἐν ἄλλος . ὅς δέ ὁρίζω , καί περιγράφω · καί φαίνω θεός ἐγώ ὁ οὐσία περιγράφω , ὁ καινός , ὅς τίς ἄν εἰμί ὁ ἄτοπος ; ὑποτίθημι ο͂ν́ καί σύ ὁ ἐμός . ἤπειρος οὖν ὁ ἐκ ὅς καί ἄμφω , καί ἤπειρος ἄμφω , συναπειρουμην ὁ ἀρχή ὡς συναπειρουμενοω ὁ αἰτιατός ὁ ἐκ ὅς ἢ οὗτος αὐτός · οὐ εἰμί γάρ ὅρος ἐν ὅς ἵστημι . συγκινέω γάρ ὁ πατήρ ὁ αὐτός βλάστημα [ ὁ πατήρ ] εἰς ἀόριστος , καί οὗτος συνανατρέχω εἰς ὁ ἤπειρος , καί κατά ἄμφω τυγχάνω ἤπειρος · ὁ γάρ ἀπειρία ἐν ὁ ἄνω καί κάτω ὁ λόγος γνωρίζω . εἰμί δέ καί ὁ παρά ἑκάτερος διαφεύγω , ἀλλά γε δή καί ἐν οὗτος ὁ ἄνω καί κάτω χαρακτηρίζω . διά οὗτος γάρ ὁ θεῖος ἀνώλεθρος , ὅ οὐ ἐν ὁ ἄνω φέρω ἵστημι οὔτε μήν ἐν ὁ κάτω τέρμα τοῦτα κενόω , κυκλικός οἷος ἢ σφαιρικός ἀκίνητος ἐκμιμέομαι κίνησις , ὅπου ὁ τέλος συμφύω ὁ ἀρχή καί ἄδηλος ὁ ὅθεν καί ὁ ὅπου καί ὁ ὅρος καί ὁ τομή · συμφυής γάρ ὁ πᾶς καί ὡς εἰς εἷς συνυφίστημι .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.34
2.16 Βούλει καὶ ἑτέρου λόγου γενέσθαι σε ἀκροάμονα · εἰ καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ ἐκπορεύεται τὸ πνεῦμα , ταὐτὸν δὲ εἰπεῖν οὐσιοῦται , ἢ εἰς ἓν συνῆλθον τὰ πρόσωπα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ ἄμφω εἰργάσαντο τὴν ἐκπόρευσιν – καὶ πόσα γε ἐν τούτοις τὰ ἄτοπα ! – ἢ κρεῖττόν γε εἰπεῖν ἀσεβὴς σύγχυσις ἢ συστολὴ προσώπων εἰς ἓν καὶ ἀρχὴ οὕτως εἰπεῖν σύγκριμα θεῖον ἐσύστερον λαβὸν τὴν διάκρισιν , ἢ καὶ ἐξ ἀμφοῖν τοῖν προσώποιν οὐσίωται φυλλαττομένης ἀσυγχύτου τῆς διαιρέσεως . καὶ ἰδοὺ τὸ πρῶτον καὶ ὕστερον καὶ τὸ ἀτελὲς καὶ τὸ τέλειον · καὶ αὖθις ὡς ἐξ ἀρχῆς ὁ πατὴρ καὶ ὁ υἱὸς ἢ ἓν πρόσωπον πρώτως ἦν καὶ τὸ πνεῦμα ὡς ἐξ ἑνὸς τὴν ὕπαρξιν εἴληφε καὶ οὕτω δὴ ἐσύστερον τὰ πρόσωπα διεστάλησαν , ἢ δύο ὄντα εἰς ἓν συνέσταλται , ἵν' ἐξ ἀμφοῖν τὸ πνεῦμα ἐκπορευθῇ , συναλοιφέντοιν τοῖν δυοῖν εἰς ἑνὸς ὁμοουσίου τελείωσιν . ἀνέξεται ταῦτά τις εὐσεβής , τριάδα ὁμολογῶν ἄναρχον ἄχρονον ὁμοούσιον ὁμοδύναμον καὶ μηδὲ ἓν θέλων καταβάλλειν ἐκ τῶν τριῶν ; τὸν πατέρα ἐν τούτοις τιμᾷς ἢ τὸ πνεῦμα ἢ τὸν υἱόν ; οὐκ οἶδα τίνος ταῦτα τιμή , πολλῶν ἀκολουθούντων ἀτόπων οἷς καὶ τὸ δυσσεβὲς συνεφέπεται .
Lemmas: 2.16 βούλομαι καί ἕτερος λόγος γίγνομαι σύ ἀκροάμων · εἰμί καί ἐκ ὁ υἱός ἐκπορεύω ὁ πνεῦμα , αὐτός δέ λέγω οὐσιόω , ἢ εἰς εἷς συνέρχομαι ὁ πρόσωπον ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ἄμφω ἐργάζομαι ὁ ἐκπόρευσις – καί πόσος γε ἐν οὗτος ὁ ἄτοπος ! – ἢ κρατύς γε λέγω ἀσεβής σύγχυσις ἢ συστολή πρόσωπον εἰς εἷς καί ἀρχή οὕτως λέγω σύγκριμα θεῖος ἐσύστερον λαμβάνω ὁ διάκρισις , ἢ καί ἐκ ἄμφω ὁ πρόσωπον οὐσιόω φυλλαττομενω ἀσύγχυτος ὁ διαίρεσις . καί ἰδού ὁ πρῶτος καί ὕστερον καί ὁ ἀτελής καί ὁ τέλειος · καί αὖθις ὡς ἐκ ἀρχή ὁ πατήρ καί ὁ γιός ἢ εἷς πρόσωπον πρῶτος εἰμί καί ὁ πνεῦμα ὡς ἐκ εἷς ὁ ὕπαρξις λαμβάνω καί οὕτως δή ἐσύστερον ὁ πρόσωπον διασταλάω , ἢ δύο εἰμί εἰς εἷς συστέλλω , ἵνα ἐκ ἄμφω ὁ πνεῦμα ἐκπορεύω , συναλοιφέντοιν ὁ δύο εἰς εἷς ὁμοούσιος τελείωσις . ἀνέχω οὗτος τις εὐσεβής , τριάς ὁμολογέω ἄναρχος ἄχρονος ὁμοούσιος ὁμοδύναμος καί μηδέ εἷς ἐθέλω καταβάλλω ἐκ ὁ τρεῖς ; ὁ πατέρας ἐν οὗτος τιμάω ἢ ὁ πνεῦμα ἢ ὁ υἱός ; οὐ οἶδα τίς οὗτος τιμή , πολύς ἀκολουθέω ἄτοπος ὅς καί ὁ δυσσεβής συνεφέπομαι .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.35
2.17 Εἰ δὲ προστίθης μοι πάλιν ῥῆσιν ἐκείνην τὴν τοῦ Χριστοῦ τὴν « ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν » φάσκουσαν , καὶ ὡς ἐξ ἑνὸς ἀμφοῖν τὸ πνεῦμα προβάλλεις , θαυμάζω σε τῆς ἀγχινοίας καὶ τῆς περὶ τὰ θεῖα τῶν λογίων ἀκριβοῦς ἐπι στήμης καὶ ἀναπτύξεως . τί γάρ φησιν ὁ Χριστός ; ἆρ' ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ πρόσωπόν ἐσμεν ἕν ; ἢ ἄτομον ; ἢ ὑπόστασις ; ἤ τι τῶν πάντη ἀδιαιρέτων ; καὶ μήν , πῶς πατὴρ καὶ πῶς υἱός , εἰ ἄμφω ἕν ; ἀλλ' εἴπερ καὶ ἓν οὕτως , εἷς ἐχρῆν ἐρεῖν , καὶ οὕτως ἂν συνήπτοντο τὰ πρόσωπα εἰς τὸ ἕν · ἀλλ' ἓν εἰρηκὼς τὴν κατ' οὐσίαν ἐνέφηνεν ἕνωσιν καὶ τὴν κατὰ φύσιν ἀδιάτμητον συναφήν , καθ' ἣν αὐτοῖς καὶ τὸ πνεῦμα συνάπτεται καὶ ἓν τὰ τρία τυγχάνουσιν . τί γάρ ; οὐχὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον καὶ ὁ υἱὸς καὶ τὸ πνεῦμα ἓν καὶ ὁ πατὴρ καὶ τὸ πνεῦμα ἕν ; καὶ ὁπότερα ἂν λάβῃς τῶν τριῶν ἀποτεμόμενος , οὐχ ἓν ἐρεῖς , κἂν δύο προφέρῃς , κατὰ τὴν οὐσίαν , κατὰ τὴν φύσιν , κατὰ τὴν δύναμίν τε καὶ τὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν εἰς ἅπαντα συμφωνίαν καὶ σύμπνοιαν ; ἀλλὰ τὸ ἓν αὐτὸ οὐχ οὕτως καθέστηκεν ἕν , ὡς πάντη ἓν εἶναι καὶ ἀδιαίρετον , ἀλλὰ τοῖς ἰδιώμασι τέμνεται καὶ τοῖς χαρακτῆρσι διαστολὴν δέχεται . καὶ εἰσὶν ἓν καὶ τὸ δύο οὐκ ἀπηρνήσαντο , καὶ ἀριθμοῦνται δυάδι ἢ καὶ τριάδι , καὶ ἓν ὡς ὄντως γνωρίζονται . μὴ γοῦν λάβῃς τὸ ἓν ἐν δυοῖν ὥσπερ ἄτομον εἴτουν πρόσωπον καὶ συνάψῃς ταῦτα καὶ σύγχυσιν ἐργάσῃ Σαβέλλειον , ταύτῃ μηδὲ τὴν διαίρεσιν ὡς ἀξυμφυῆ · Ἀρείου γὰρ ἡ βλασφημία ἢ μᾶλλον εἰπεῖν τοῦ τὰ τοιαῦτα ἐπισπείροντος ταῖς τῶν ἀνθρώπων διανοίαις σατάν .
Lemmas: 2.17 εἰμί δέ προστίθημι ἐγώ πάλιν ῥῆσις ἐκεῖνος ὁ ὁ Χριστός ὁ « ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί » φάσκω , καί ὡς ἐκ εἷς ἄμφω ὁ πνεῦμα προβάλλω , θαυμάζω σύ ὁ ἀγχίνοια καί ὁ περί ὁ θεῖος ὁ λόγιος ἀκριβής ἐπι στήμη καί ἀνάπτυξις . τίς γάρ φημί ὁ Χριστός ; ἆρα ἐγώ καί ὁ πατήρ πρόσωπον εἰμί εἷς ; ἢ ἄτομος ; ἢ ὑπόστασις ; ἤ τίς ὁ πάντῃ ἀδιαίρετος ; καί μήν , πῶς πατήρ καί πῶς γιός , εἰμί ἄμφω εἷς ; ἀλλά εἴπερ καί εἷς οὕτως , εἷς χρή λέγω , καί οὕτως ἄν συνάπτω ὁ πρόσωπον εἰς ὁ εἷς · ἀλλά εἷς λέγω ὁ κατά οὐσία ἐμφαίνω ἕνωσις καί ὁ κατά φύσις ἀδιάτμητος συναφή , κατά ὅς αὐτός καί ὁ πνεῦμα συνάπτω καί εἷς ὁ τρεῖς τυγχάνω . τίς γάρ ; οὐ κατά οὗτος ὁ λόγος καί ὁ γιός καί ὁ πνεῦμα εἷς καί ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα εἷς ; καί ὁπότερος ἄν λαμβάνω ὁ τρεῖς ἀποτέμνω , οὐ εἷς λέγω , κἀν δύο προφέρω , κατά ὁ οὐσία , κατά ὁ φύσις , κατά ὁ δύναμις τε καί ὁ ἐνέργεια καί ὁ εἰς ἅπας συμφωνία καί σύμπνοια ; ἀλλά ὁ εἷς αὐτός οὐ οὕτως καθίστημι εἷς , ὡς πάντῃ εἷς ἔρχομαι καί ἀδιαίρετος , ἀλλά ὁ ἰδίωμα τέμνω καί ὁ χαρακτήρ διαστολή δέχομαι . καί εἰμί εἷς καί ὁ δύο οὐ ἀπαρνέομαι , καί ἀριθμέω δυάς ἢ καί τριάς , καί εἷς ὡς ὄντως γνωρίζω . μή γοῦν λαμβάνω ὁ εἷς ἐν δύο ὥσπερ ἄτομος εἴτουν πρόσωπον καί συνάπτω οὗτος καί σύγχυσις ἐργάζομαι Σαβέλλειος , οὗτος μηδέ ὁ διαίρεσις ὡς ἀσυμφυής · Ἄρειος γάρ ὁ βλασφημία ἢ μᾶλλον λέγω ὁ ὁ τοιοῦτος ἐπισπείρω ὁ ὁ ἄνθρωπος διάνοια Σατάν .
georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.36
2.18 Ὃ γοῦν ἐκ δυοῖν ὡς ἐξ ἑνός – ἀναληπτέον γὰρ τὸ ἑξῆς τοῦ λόγου – ἢ ἐξ ἑνὸς ὡς ἐκ δυοῖν , ἐκ δυοῖν πάντως ἐστίν , εἰ μήπως ἀναιρεῖς πρὸ τριάδος δυάδα , ἧς ἄνευ οὐκ ἂν τριὰς οὔτ' ἂν εἴη οὔτε λεχθείη . πῶς γὰρ ἐξ ἑνὸς προσώπου τὸ ἐκ πατρὸς καὶ υἱοῦ ἐκπορευόμενον πνεῦμα ἢ ἀτόμου ἢ ὑπο στάσεως ; « ἀλλ' ἐκ δυοῖν ἑνὸς κατὰ φύσιν τελούντων » πάνυ γε , ἐκ δυοῖν γὰρ εἰπὼν ἀπήλλαξας φροντίδων ἡμᾶς · δύο γάρ εἰσιν ὁ πατὴρ καὶ ὁ υἱός , ὥσπερ τριάς τε τούτοις συναριθμεῖται καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον . ἀλλὰ καὶ ἓν τὰ δύο καὶ τὰ τρία ἓν κατὰ λόγους οὕσπερ εἰρήκαμεν . ὃ γοῦν ἐκ δυοῖν , οὐκ ἐξ ἑνὸς προσώπου ἢ μιᾶς ὑποστάσεως , ἀλλ' ἐκ δυοῖν ἀληθῶς .
Lemmas: 2.18 ὅς γοῦν ἐκ δύο ὡς ἐκ εἷς – ἀναληπτέον γάρ ὁ ἑξῆς ὁ λόγος – ἢ ἐκ εἷς ὡς ἐκ δύο , ἐκ δύο πάντως εἰμί , εἰμί μήπως ἀναιρέω πρό τριάς δυάς , ὅς ἄνευ οὐ ἄν τριάς οὔτε ἄν εἰμί οὔτε λέγω . πῶς γάρ ἐκ εἷς πρόσωπον ὁ ἐκ πατήρ καί υἱός ἐκπορεύω πνεῦμα ἢ ἄτομος ἢ ὑπο στάσις ; « ἀλλά ἐκ δύο εἷς κατά φύσις τελέω » πάνυ γε , ἐκ δύο γάρ λέγω ἀπαλλάσσω φροντίς ἐγώ · δύο γάρ εἰμί ὁ πατήρ καί ὁ γιός , ὥσπερ τριάς τε οὗτος συναριθμέω καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ἀλλά καί εἷς ὁ δύο καί Τά τρεῖς εἷς κατά λόγος ὅς λέγω . ὁ γοῦν ἐκ δύο , οὐ ἐκ εἷς πρόσωπον ἢ εἷς ὑπόστασις , ἀλλά ἐκ δύο ἀληθῶς .