georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.38
2.20 Ἀλλὰ πάλιν θροεῖ σε τὸ ὑπό τινων εἰρημένον ὡς εἰκὼν μὲν πατρὸς ὁ υἱός , υἱοῦ δὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , κἀντεῦθεν ἀναγκάζῃ καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ λέγειν αὐτὸ ἐκπορεύεσθαι . ἐβουλόμην μὲν τουτοῒ καὶ αὐτός , εἰ τὸ ἀναγκαῖον ἐκ τῶν λόγων ἐφαίνετο · ἀλλὰ νῦν οὐκέτι ἀνάγκη . σκόπει γάρ · εἰ εἰκὼν ὁ υἱὸς τοῦ πατρός , ὅτι υἱός , εἰκὼν δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ υἱοῦ , οὐκ ἄλλου του ἔσται χάριν ἢ ὅτι υἱός . τῆς ἀτοπίας ! ὁρᾷς ὅπῃ τὰ τῶν λόγων προέβη ; εἰ δὲ καὶ αὖθις διισχυρίζῃ , ὡς ὁ υἱὸς εἰκὼν τοῦ πατρός , ὅτιπερ ἐξ αὐτοῦ , κατὰ τοῦτο δὴ καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ τὸ πνεῦμα , ἐπείπερ εἰκὼν αὐτοῦ καὶ ἔστι καὶ λέγεται , ἀπήλλαξας φροντίδος ἡμᾶς τὸ τοιοῦτον εἰπών . ἀλλ' οἶσθα ὡς τὸ ἐξ αὐτοῦ διάφορον ἐν ἀμφοῖν καὶ κατὰ τὰς σὰς ὑποθέσεις ; ἐκεῖ μὲν γὰρ ἐξ αὐτοῦ , ἀλλὰ γεννητῶς , ἐνταῦθα δὲ ἐξ αὐτοῦ , ἀλλ' ἐκπορευτῶς . πῶς οὖν ἡ ταυτό της τῆς εἰκόνος ἐν διαφόροις φυλαχθήσεται ἰδιώμασι ; μήποτε ἄρα οὐ κατὰ τοὺς τοιούτους λόγους αἱ εἰκόνες παραλαμβάνονται τοῖς γράφουσι τὰ θειότερα , ἀλλ' ἔστιν ἄλλο τι διὸ τὰ τοιαῦτα καὶ λέλεκται . εἰκὼν μὲν γὰρ εἴη ὁ υἱὸς τοῦ πατρὸς φυσικὴ ὡς ὁμοούσιος καὶ ὁμοεργὴς δύναμις , τοὺς πατρικοὺς χαρακτῆρας παραθεὶς ἡμῖν ἐξ ἑαυτοῦ , ἐν οἷς σάρκα προσειληφὼς προσωμίλησε , καθὼς καὶ οὗτος τὰ θεῖα ἐν ὑστέροις διατιθέμενος εἰρήκει πρὸς Φίλιππον · « ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα » . εἰ κατὰ τοιούτους λόγους καὶ τὴν εἰκόνα λάβῃς τοῦ πνεύματος , εὑρήσεις πάντη συνᾴδουσαν . ἐπεὶ γὰρ μετὰ τὴν ἐνθένδε τοῦ υἱοῦ ἀναχώρησιν ἢ εἰς τὸ πρῶτον ἀποκατάστασιν , ἐξ ἧς ἀδιαστάτως κεκένωται , ὁ παρά κλητος κατελήλυθε , τῆς αὐτῆς ὢν οὐσίας καὶ ἐνεργείας καὶ δυνάμεως ὧν ὁ υἱός , μὴ ἀντίφθογγα διδάσκων υἱοῦ ὡς οὐδὲ ὁ υἱὸς τοῦ πατρός , ἀπαράλλακτος εἰκὼν ἑαυτοῦ ἀνα πέφανται , ἐν ἑαυτῷ παραδείξας τὰ τοῦ υἱοῦ καθὼς ἐκεῖνος τὰ τοῦ πατρός .
Lemmas: 2.20 ἀλλά πάλιν θροέω σύ ὁ ὑπό τις λέγω ὡς εἰκών μέν πατήρ ὁ γιός , υἱός δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἐντεῦθεν ἀναγκάζω καί ἐκ ὁ υἱός λέγω αὐτός ἐκπορεύω . βούλομαι μέν οὗτος καί αὐτός , εἰμί ὁ ἀναγκαῖος ἐκ ὁ λόγος φαίνω · ἀλλά νῦν οὐκέτι ἀνάγκη . σκοπέω γάρ · εἰμί εἰκών ὁ γιός ὁ πατέρας , ὅτι γιός , εἰκών δέ ὁ πνεῦμα ὁ υἱός , οὐ ἄλλος τις εἰμί χάρις ἢ ὅτι γιός . ὁ ἀτοπία ! ορώ ὅπῃ ὁ ὁ λόγος προβαίνω ; εἰμί δέ καί αὖθις διισχυρίζομαι , ὡς ὁ γιός εἰκών ὁ πατέρας , ὅ ἐκ αὐτός , κατά οὗτος δή καί ἐκ ὁ υἱός ὁ πνεῦμα , ἐπεί εἰκών αὐτός καί εἰμί καί λέγω , ἀπαλλάσσω φροντίς ἐγώ ὁ τοιοῦτος λέγω . ἀλλά οἶδα ὡς ὁ ἐκ αὐτός διάφορος ἐν ἄμφω καί κατά ὁ σός ὑπόθεσις ; ἐκεῖ μέν γάρ ἐκ αὐτός , ἀλλά γεννητός , ἐνταῦθα δέ ἐκ αὐτός , ἀλλά εκπορευος . πῶς οὖν ὁ τατός ὁ ὁ εἰκών ἐν διάφορος φυλάσσω ἰδίωμα ; μήποτε ἄρα οὐ κατά ὁ τοιοῦτος λόγος ὁ εἰκών παραλαμβάνω ὁ γράφω ὁ θεῖος , ἀλλά εἰμί ἄλλος τίς διό ὁ τοιοῦτος καί λέγω . εἰκών μέν γάρ εἰμί ὁ γιός ὁ πατήρ φυσικός ὡς ὁμοούσιος καί ὁμοεργής δύναμις , ὁ πατρικός χαρακτήρ παρατίθημι ἐγώ ἐκ ἑαυτοῦ , ἐν οἶς σάρκα προσλαμβάνω προσομιλέω , καθώς καί οὗτος ὁ θεῖος ἐν ὕστερος διατίθημι λέγω πρός Φίλιππος · « ὁ ὁράω ἐγώ ὁράω ὁ πατέρας » . εἰμί κατά τοιοῦτος λόγος καί ὁ εἰκών λαμβάνω ὁ πνεῦμα , εὑρίσκω πάντῃ συνᾴδω . ἐπεί γάρ μετά ὁ ἐνθένδε ὁ υἱός ἀναχώρησις ἢ εἰς ὁ πρῶτος ἀποκατάστασις , ἐκ ὅς ἀδιάστατος κενόω , ὁ παρά κλητός κατέρχομαι , ὁ αὐτηες͂ς εἰμί οὐσία καί ἐνέργεια καί δύναμις ὅς ὁ γιός , μή ἀντίφθογγος διδάσκω υἱός ὡς οὐδέ ὁ γιός ὁ πατέρας , ἀπαράλλακτος εἰκών ἑαυτοῦ ἀνα φαίνω , ἐν ἑαυτοῦ παραδείκνυμι ὁ ὁ υἱός καθώς ἐκεῖνος ὁ ὁ πατέρας .