georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.46
2.28 Τί τὸ προξενῆσαν ταῦτα ; τὸ μικρὸν ῥῆμα τὸ ὑμῖν ἐν τῷ συμβόλῳ προκείμενον , ὃ κοινὸν τοῖς ἀσεβέσι γινόμενον ὑμεῖς ἀποτεμόντες ἐσφετερίσασθε , ὀλίγον αὐτὸ παραποιησάμενοι . ἀλλ' ἡμεῖς ὅλως παραποιηθῆναι αὐτὸ οὐ βουλόμεθα καὶ δικαίως ἄγαν . φιλαρχικῶς δὲ τοῦτο ὑμεῖς καὶ θρασέως εἰργάσασθε , ὅπερ οὐκ ἔδει . εἴ τι γὰρ εἶχες ἄλλο νοεῖν , ἐν ἄλλοις καὶ οὐκ ἐν τῷ κοινῷ παραμιγνύναι ἐχρῆν · « ὅρια πατέρων μὴ μέταιρε » ἀκούεις τοῦ σοφοῦ συμβουλεύοντος . ἔγωγε τὴν παρακαταθήκην φυλάττω καθὼς παρέλαβον , σὺ δὲ ταύτην παραχαράττεις . τίς οὖν ἐξ ἡμῶν τῆς ἔχθρας αἴτιος ; τίς τὴν εἰρήνην ὡς μισητὴν ἀποπέμπεται ; ἐγὼ τὰ κοινὰ διατηρῶ ἀπαράθραυστα , σὺ δὲ τού τοις παρεμβάλλεις καὶ ἕτερα , ὡς ἂν ἀλλοιωθείη πρὸς τὸ καινότερον . καὶ τίς τῶν ἀδελφῶν σοι πεισθήσεται ; τολμήσω γὰρ κατὰ Παῦλον εἰπεῖν · εἴ τις ἐν τῷ συμβόλῳ τούτῳ τῆς πίστεως κεραίαν μίαν προσθεῖναι πειράσαιτο , κἂν Γραικὸς εἴη κἂν Ἰταλὸς κἂν ἄγγελός τις ἐξ οὐρανῶν , ἔγωγε μὲν τὸ ἑξῆς σιωπῶ τὸ δύσφημον εὐλαβούμενος , ἅτερος δὲ ἐχθρωδέστερον διακείμενος οὐ φείσεται κατειπεῖν . τί γὰρ οἴεσθε ὡς φίλα τὰ τοιαῦτα Χριστῷ διαπράττεσθε ; ἐγὼ ὑμῖν ὡς ὄντως διαμαρτύρομαι · καὶ εἰ ἀληθέστατον ἦν τὸ παρ' ὑμῶν ἐν τῷ συμβόλῳ τεθέν , οὐχ ἕξετε ἂν συγγνώμην καιρῷ τῆς μεγάλης ἐκείνης καὶ δικαίας κρίσεως διὰ τὸ αὐτονόμως ἐν τούτοις βαδίσαι καὶ καινήν τινα ἰδίως ὁδὸν αὐτουργῆσαι τῆς πίστεως . ἐπέγνωσται δὲ ἡμῖν , ὡς οὐδὲ τῆς ὀρθότητος ἔχεται τὸ λεγόμενον · περιαιρετέον οὖν διὰ ταῦτα αὐτό . ἀπότεμε – καὶ αὖθις γὰρ φιλικῶς καὶ ἀδελφικῶς συμβουλεύω σοι – ἐκ τοῦ συμβόλου τὸ σκάνδαλον , μὴ τοσοῦτον ἡμῶν ὁ σατὰν κατισχύσειεν , ὡς εἰς τοσαύτην ἡμᾶς μεταβαλεῖν ἀγερωχίαν καὶ ἔπαρσιν , ὡς μηδὲ διὰ φιλαδελφίαν τοῖς δικαίοις συγκαταβαίνειν καὶ τῶν πατέρων προσηκόντων ἀντέχεσθαι , ἀλλὰ πάντα ἡγεῖσθαι οὐδὲν πρὸς τὰ ὑφ' ἡμῶν νενοημένα καὶ λελεγμένα . εἰ γὰρ θελήσεις κατὰ τὸ κυρίου παράγγελμα μὴ σκανδαλίζειν ἡμᾶς , εὐχερῶς σοι τοῦτο κατορθωθήσεται . κοινῶς ἑνὶ καὶ νοῒ καὶ λόγῳ πνεύματι τὸ τῆς πίστεως λέξωμεν σύμβολον καὶ μιᾷ καρδίᾳ καὶ στόματι ἐν πᾶσι τοῦτο διακηρύξωμεν . οὐ μεγάλα ὑμᾶς ἀπαιτοῦμεν καὶ δυσχερῆ οὐδὲ τοῦ δικαίου πόρρω βάλλοντα , ἀλλὰ θεῖά τε καὶ προσήκοντα , δίκαιά τε καὶ ὅσια , οὐδὲ τῷ σατὰν κεχαρισμένα , ἀλλὰ τὰ πεφιλημένα τῷ πνεύματι . ὑπὲρ οὗ γοῦν ὁ πόλεμος , ὑπὲρ τούτου καὶ ἡ εἰρήνη κατορθωθήτω , ἐν ᾗ καὶ μᾶλλον χαίρει θεός . περιβάλωμεν οὖν ἀλλήλους καὶ περιπτυξώμεθα ἐν ὁμονοίᾳ τοῦ πνεύματος καὶ ἀσπασώμεθα ἐν ἁγίῳ φιλήματι , τὰ αὐτὰ φρονοῦντες , τὰ αὐτὰ δογματίζοντες , ἵνα ταῖς αὐταῖς σκηναῖς ταῖς αἰωνίαις καὶ μακαρίαις τῷ ἑνὶ συναχθείημεν πνεύματι . κοινὴ γενέσθω τῇ ἡμετέρᾳ ἑνώσει χαρὰ τοῖς οὐρανίοις καὶ ἐπιγείοις · χαιρήσονται γάρ , εὖ οἶδα , ἐν τούτοις ἄγγελοι καὶ πᾶσα ἡ ὑπερκειμένη δύναμις , ὥσπερ ἀρτίως ἀνιῶνται τῇ διαστάσει , οἱ δὲ τοῖς ἡμετέροις ἑπόμενοι νόμοις ἢ λόγοις σκιρτήσαιεν , τοὺς προηγουμένους αὐτῶν ὁμοφρονοῦντας τεθεαμένοι , δαίμονες δὲ σκυθρωπάσαιεν καὶ τὰ ἀσεβῆ τῶν ἐθνῶν καταπτήξαιεν . ὃ καὶ γένοιτο δεύτατα , θεῖε δημιουργὲ τοῦ παντὸς καὶ τῶν γεγενημένων προνοητὰ καὶ τῶν κακῶς φερομένων διορθωτά , ὁ πατὴρ ὁ υἱὸς καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὅτι σοι πρέπει δόξα καὶ μεγαλοπρέπεια εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . ἀμήν .
Lemmas: 2.28 τις ὁ προξενώ οὗτος ; ὁ μικρός ῥῆμα ὁ σύ ἐν ὁ σύμβολον πρόκειμαι , ὁ κοινός ὁ ἀσεβής γίγνομαι σύ ἀποτέμνω σφετερίζω , ὀλίγος αὐτός παραποιέω . ἀλλά ἐγώ ὅλος παραποιέω αὐτός οὐ βούλομαι καί δίκαιος ἄγαν . φιλαρχικῶς δέ οὗτος σύ καί θρασύς ἐργάζομαι , ὅς οὐ δέω . εἰμί τίς γάρ ἔχω ἄλλος νοέω , ἐν ἄλλος καί οὐ ἐν ὁ κοινός παραμείγνυμι χρή · « ὅριον πατήρ μή μεταίρω » ἀκούω ὁ σοφός συμβουλεύω . ἐγώ ὁ παρακαταθήκη φυλάσσω καθώς παραλαμβάνω , σύ δέ οὗτος παραχαράσσω . τίς οὖν ἐκ ἐγώ ὁ ἔχθρα αἴτιος ; τίς ὁ εἰρήνη ὡς μισητός ἀποπέμπω ; ἐγώ ὁ κοινός διατηρῶ ἀπαράθραυστος , σύ δέ ὁ ὁ παρεμβάλλω καί ἕτερος , ὡς ἄν ἀλλοιόω πρός ὁ καινός . καί τίς ὁ ἀδελφός σύ πείθω ; τολμάω γάρ κατά Παῦλος λέγω · εἰμί τις ἐν ὁ σύμβολον οὗτος ὁ πίστη κεραία εἷς προστίθημι πειράζω , κἀν Γραικός εἰμί κἀν Ἰταλός κἀν ἄγγελος τις ἐκ οὐρανός , ἐγώ μέν ὁ ἑξῆς σιωπάω ὁ δύσφημος εὐλαβέομαι , ἕτερος δέ ἐχθρώδης διάκειμαι οὐ φείδομαι καταλέγω . τίς γάρ οἴομαι ὡς φίλος ὁ τοιοῦτος Χριστός διαπράσσω ; ἐγώ σύ ὡς ὄντως διαμαρτύρομαι · καί εἰμί ἀληθής εἰμί ὁ παρά σύ ἐν ὁ σύμβολον τίθημι , οὐ ἔχω ἄν συγγνώμη καιρός ὁ μέγας ἐκεῖνος καί δίκαιος κρίσις διά ὁ αὐτόνομος ἐν οὗτος βαδίζω καί καινός τις ἴδιος ὁδός αὐτουργέω ὁ πίστη . ἐπιγιγνώσκω δέ ἐγώ , ὡς οὐδέ ὁ ὀρθότης ἔχω ὁ λέγω · περιαιρετέος οὖν διά οὗτος αὐτός . ἀποτέμνω – καί αὖθις γάρ φιλικός καί ἀδελφικός συμβουλεύω σύ – ἐκ ὁ σύμβολον ὁ σκάνδαλον , μή τοσοῦτος ἐγώ ὁ σατάν κατισχύω , ὡς εἰς τοσοῦτος ἐγώ μεταβάλλω ἀγερωχία καί ἔπαρσις , ὡς μηδέ διά Φιλαδέλφεια ὁ δίκαιος συγκαταβαίνω καί ὁ πατήρ προσήκω ἀντέχω , ἀλλά πᾶς ἡγέομαι οὐδείς πρός ὁ ὑπό ἐγώ νοέω καί λέγω . εἰμί γάρ ἐθέλω κατά ὁ κύριος παράγγελμα μή σκανδαλίζω ἐγώ , εὐχερής σύ οὗτος κατορθόω . κοινός εἷς καί νοῦς καί λόγος πνεῦμα ὁ ὁ πίστη λέγω σύμβολον καί εἷς καρδία καί στόμα ἐν πᾶς οὗτος διακηρύσσω . οὐ μέγας σύ ἀπαιτέω καί δυσχερής οὐδέ ὁ δίκαιος πρόσω βάλλω , ἀλλά θεῖος τε καί προσήκω , δίκαιος τε καί ὅσιος , οὐδέ ὁ σατάν χαρίζω , ἀλλά ὁ φιλέω ὁ πνεῦμα . ὑπέρ ὅς γοῦν ὁ πόλεμος , ὑπέρ οὗτος καί ὁ εἰρήνη κατορθόω , ἐν ὅς καί μᾶλλον χαίρω θεός . περιβάλλω οὖν ἀλλήλων καί περιπτύσσω ἐν ὁμόνοια ὁ πνεῦμα καί ἀσπάζομαι ἐν ἅγιος φίλημα , ὁ αὐτός φρονέω , ὁ αὐτός δογματίζω , ἵνα ὁ αὐτός σκηνή ὁ αἰώνιος καί μακάριος ὁ εἷς συνάγω πνεῦμα . κοινός γίγνομαι ὁ ἡμέτερος ἕνωσις χαρά ὁ οὐράνιος καί ἐπίγειος · χαίρω γάρ , εὖ οἶδα , ἐν οὗτος ἄγγελος καί πᾶς ὁ ὑπέρκειμαι δύναμις , ὥσπερ ἄρτιος ἀνιάω ὁ διάστασις , ὁ δέ ὁ ἡμέτερος ἕπομαι νόμος ἢ λόγος σκιρτάω , ὁ προηγέομαι αὐτός ὁμοφρονέω θεάομαι , δαίμων δέ σκυθρωπάζω καί ὁ ἀσεβής ὁ ἔθνος καταπτήσσω . ὁ καί γίγνομαι δεύτατος , θεῖος δημιουργός ὁ πᾶς καί ὁ γίγνομαι προνοητής καί ὁ κακῶς φέρω διορθωτής , ὁ πατήρ ὁ γιός καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὅτι σύ πρέπω δόξα καί μεγαλοπρέπεια εἰς ὁ αἰών Τοί αἰών . ἀμήν .