georgius-acropolites.contra-latinos akropolitis-latinos.6
1.4 Διὰ τοῦτο πᾶσιν ὀκνητέον εἰς θεολογίαν ἐλθεῖν , καὶ φοβητέον τὸν φόβον , οὗ τὸ φοβεῖσθαι πάνυ γε ἄξιον . τί γὰρ καὶ θεολογοῦμεν καινότερον ; δέον ἀρκεῖσθαι τοῖς προ τέροις καὶ οἷς ἡμᾶς ἐδίδαξεν ὁ καλῶς γινώσκων τὰ ἑαυτοῦ , ἢ καὶ τῶν δευτέρων ἀκούειν , ὧν ἡ πρᾶξις καὶ ὧν ὁ βίος ταῖς θείαις ἐμαρτύρησεν ἀποφάσεσιν , ἐπεὶ καὶ οὗτοι οὐ ταῖς οἰκείαις περὶ τὸ πρᾶγμα δυνάμεσι κατεχρήσαντο οὐδὲ τοῖς λογικοῖς καὶ μόνοις μεθοδεύμασιν ἐγκατέμειναν . ἀνθρώπινον γὰρ τοῦτο καὶ τῇ φύσει γινώσκεται , καὶ ποῦ τὰ μυστήρια τῆς θεότητος ; ποῦ δὲ τὰ ὑπὲρ φύσιν ἐκ τῶν κατὰ φύσιν καὶ θαυμαζόμενα καὶ τιμώμενα ; Χριστὸς ὁ πρῶτος θεολόγος θεολογεῖ , καὶ σὺ τὴν ἐκείνου θεολογίαν παραποιεῖς ; ὁ καλῶς εἰδὼς ἑαυτὸν καὶ τοὺς ἑαυτοῦ , καὶ σὺ τολμᾷς καὶ τὸ οἱονοῦν παρ' αὐτὸν ἀποφαίνεσθαι ; ὁ Χριστός φησι · « τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὁ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται » , καὶ τίς ἂν ἄλλος τολμήσειε καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ ἀποφήνασθαι ; ὥσπερ γὰρ οὗτός φησιν γεγεννῆσθαι ἐκ τοῦ πατρός , καὶ οὐκ ἄν τις ἀπαυθαδιάσαιτο πώποτε λέξαι καὶ ἐκ τοῦ πνεύματος , οὕτω δὴ καὶ ἐν τούτῳ ἐστί . πέμπειν πάλιν αὐτός φησιν τὸν παράκλητον , καὶ στέρξωμεν τὸν λόγον καὶ μὴ παραχαράξωμεν τὸ ῥητόν · ἐκκείσθωσαν οὕτως αἱ συλλαβαί , ἃς ὁ πρῶτος στοιχειωτὴς ἀπεγράψατο . τί συλλογίζῃ ἐπὶ κενῆς καὶ ἐπιφέρεις ἄλλα ἀντ' ἄλλων ὀνόματα ; τὸ πέμπειν λέγε μοι πέμπειν καὶ ἐκπορεύεσθαί μοι τὸ ἐκπορεύεσθαι · κρείττων σοῦ πολὺ ὁ διδάξας αὐτὰ καὶ πιστεύειν οὑτωσὶ ἐντειλάμενος . τί γὰρ μὴ ἐκπορεύειν αὐτὸ εἰρήκει ἡ αὐτοσοφία καὶ ὁ τῶν μελλόντων προγνώστης , ὃς ἀκριβῶς τὰ τοιαῦτα ἐγίνωσκε καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις ἀμφιβολίαν καὶ τὴν διχόνοιαν , ὡς ἂν ἡμᾶς ἀπαλλάξειε πολλῶν ῥημάτων καὶ ἀντιθέσεων , ἀλλὰ πέμψειν αὐτὸ εἶπε τοῖς μαθηταῖς μετὰ τὴν αὐτοῦ πρὸς τὸν πατέρα ἀνάβασιν ; εἰ μὴ γὰρ ἄλλο οἶδε τὴν πέμψιν καὶ ἕτερον τὴν ἐκπόρευσιν , οὐκ ἂν παρήλλαξε τὰ ὀνόματα , ὥσπερ οὐδ' ἐπὶ τοῦ πατρὸς οὐδ' ἐπὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ υἱοῦ καὶ τῆς μέσον αὐτῶν σχέσεως εἴτουν γεννήσεως · ἀλλὰ ταῦτα φυλάττει καὶ οὐκ ἰσοδυναμούσαις , ὡς ἄν τινες φαῖεν , ἐναλλάττει ταῖς λέξεσι . θεός ἐστιν ὁ ταῦτα θεολογῶν καὶ περὶ ἑαυτοῦ , καὶ πῶς ἂν ἐγὼ ἐς τοσοῦτον ἔλθοιμι τόλμης καὶ ἀναιδείας ὡς ἄλλο τι παρὰ ταῦτα θεολογεῖν , κόνις ὢν ἀμυδρὰ καὶ χοῦς πρὸς γῆν ἰλυσπώμενος , κἂν ἐτιμήθην τῷ πνεύματι ; Παῦλος οὐ παρα πεποίηκε τὸ ῥητόν , ὁ εἰς τρίτον ἀρθεὶς οὐρανὸν κἀκεῖθεν εἰς τὸν παράδεισον καὶ ἀκούσας ἀνέκφραστα · εὐαγγελιστὴς οὐδεὶς ἀπεγράψατο καὶ ἐκ τοῦ υἱοῦ ἐκπορεύεσθαι τὸν παράκλητον , καὶ τίς οὕτω θρασὺς τὰς φρένας καὶ τοὺς λόγους ἀκάθεκτος , ὡς ἀπερυγγάνειν τοῦτο τοῦ στόματος ;
Lemmas: 1.4 Ζεύς οὗτος πᾶς ὀκνέω εἰς θεολογία ἔρχομαι , καί φοβητέος ὁ φόβος , ὅς ὁ φοβέω πάνυ γε ἄξιος . τίς γάρ καί θεολογέω καινός ; δέω ἀρκέω ὁ προ τέρος καί ὅς ἐγώ διδάσκω ὁ καλός γιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ , ἢ καί ὁ δεύτερος ἀκούω , ὅς ὁ πρᾶξις καί ὅς ὁ βίος ὁ θεῖος μαρτυρέω ἀπόφασις , ἐπεί καί οὗτος οὐ ὁ οἰκεῖος περί ὁ πρᾶγμα δύναμις καταχράω οὐδέ ὁ λογικός καί μόνος μεθόδευμα ἐγκαταμένω . ἀνθρώπινος γάρ οὗτος καί ὁ φύσις γιγνώσκω , καί ποῦ ὁ μυστήριο ὁ θεότης ; ποῦ δέ ὁ ὑπέρ φύσις ἐκ ὁ κατά φύσις καί θαυμάζω καί τιμάω ; Χριστός ὁ πρῶτος θεολόγος θεολογέω , καί σύ ὁ ἐκεῖνος θεολογία παραποιέω ; ὁ καλός οἶδα ἑαυτοῦ καί ὁ ἑαυτοῦ , καί σύ τολμάω καί ὁ οἱόνεος παρά αὐτός ἀποφαίνω ; ὁ Χριστός φημί · « ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὁ παρά ὁ πατήρ ἐκπορεύω » , καί τίς ἄν ἄλλος τολμάω καί ἐκ ὁ υἱός ἀποφαίνω ; ὥσπερ γάρ οὗτος φημί γεννάω ἐκ ὁ πατέρας , καί οὐ ἄν τις ἀπαυθαδιάζω πώποτε λέγω καί ἐκ ὁ πνεῦμα , οὕτως δή καί ἐν οὗτος εἰμί . πέμπω πάλιν αὐτός φημί ὁ παράκλητος , καί στέργω ὁ λόγος καί μή παραχαράσσω ὁ ῥητός · ἔκκειμαι οὕτως ὁ συλλαβή , ὅς ὁ πρῶτος στοιχειωτής ἀπογράφω . τίς συλλογίζομαι ἐπί κενός καί ἐπιφέρω ἄλλος ἀντί ἄλλος ὄνομα ; ὁ πέμπω λέγω ἐγώ πέμπω καί ἐκπορεύω ἐγώ ὁ ἐκπορεύω · ἀγαθός σύ πολύς ὁ διδάσκω αὐτός καί πιστεύω οὕτως ἐντέλλω . τίς γάρ μή ἐκπορεύω αὐτός λέγω ὁ αὐτοσοφία καί ὁ ὁ μέλλω προγνώστης , ὅς ἀκριβῶς ὁ τοιοῦτος γιγνώσκω καί ὁ ἐπί οὗτος ἀμφιβολία καί ὁ διχόνοια , ὡς ἄν ἐγώ ἀπαλλάσσω πολύς ῥῆμα καί ἀντίθεσις , ἀλλά πέμπω αὐτός λέγω ὁ μαθητής μετά ὁ αὐτός πρός ὁ πατέρας ἀνάβασις ; εἰμί μή γάρ ἄλλος οἶδα ὁ πέμψις καί ἕτερος ὁ ἐκπόρευσις , οὐ ἄν παραλλάσσω ὁ ὄνομα , ὥσπερ οὐδέ ἐπί ὁ πατήρ οὐδέ ἐπί ὁ ὄνομα ὁ υἱός καί ὁ μέσος αὐτός σχέσις εἴτουν γέννησις · ἀλλά οὗτος φυλάσσω καί οὐ ἰσοδυναμέω , ὡς ἄν τις φημί , ἐναλλάσσω ὁ λέξις . θεός εἰμί ὁ οὗτος θεολογέω καί περί ἑαυτοῦ , καί πῶς ἄν ἐγώ εἰς τοσοῦτος ἔρχομαι τόλμα καί ἀναίδεια ὡς ἄλλος τίς παρά οὗτος θεολογέω , κόνις εἰμί ἀμυδρός καί χοῦς πρός γῆ εἰλυσπάομαι , κἀν τιμάω ὁ πνεῦμα ; Παῦλος οὐ παρά ποιέω ὁ ῥητός , ὁ εἰς τρίτος ἀείρω οὐρανός ἐκεῖθεν εἰς ὁ παράδεισος καί ἀκούω ἀνέκφραστος · εὐαγγελιστής οὐδείς ἀπογράφω καί ἐκ ὁ υἱός ἐκπορεύω ὁ παράκλητος , καί τίς οὕτως θρασύς ὁ φρήν καί ὁ λόγος ἀκάθεκτος , ὡς ἀπερυγγάνω οὗτος ὁ στόμα ;