georgius-acropolites.annales akropolitis.96
86 Περὶ γοῦν τὸ Μετεώριον τότε σκηνουμένου τοῦ βασιλέως ἐξαπίνης φήμη τις νύκτωρ τὰς τῶν πολλῶν περιεβόμβησεν ἀκοάς . ἡ δὲ φήμη παρὰ παιδαρίου τινὸς τῆς αὐταδέλφης τοῦ βασιλέω τῆς ὀνομαζομένης μὲν Εἰρήνης , διὰ δὲ τοῦ μοναδικοῦ σχήματος μετονομασθείσης Εὐλογίας , ἐκ τῶν τῆς Βιθυνίας μερῶν παρ' αὐτὴν ἀφικομένου , ὡς καθ' ὁδὸν ἐμεμαθήκει παρά του , παρὰ τῶν Ρωμαϊκῶν στρατευμάτων ἁλῶναι τὴν Κωνσταντίνου . ὡς εἶχε γοῦν τάχους ἡ τοῦ βασιλέως αὐτοκασιγνήτη παρὰ τὸν βασιλέα ἀφιγμένη καταδαρθάνοντα τοῦτον εὗρε , καὶ ἠρέμα πως ἐκίνει αὐτὸν χειρί , ὅπως ἄν γε καὶ γρηγορήσειεν , ἰσχνοτέρᾳ τῇ φωνῇ ὑπολέγουσα ὡς « κατέσχες , ὦ βασιλεῦ , τὴν Κωνσταντινούπολιν . » καὶ πολλάκις τοῦτο εἰρήκει , καὶ ὁ βασιλεὺς ἐπέμενε μηδέν τι πρὸς ταύτην ἀνταποκρινόμενος . ὡς δὲ τὸν λόγον μετέβαλε καὶ εἰρήκει · « ἀνάστηθι βασιλεῦ · ὁ γὰρ Χριστὸς ἀπεχαρίσατό σοι τὴν Κωνσταντινούπολιν , » τῆς κλίνης ἀναστὰς καὶ τὰς χεῖρας εἰς οὐρανὸν ἀνατείνας « τοῦτον μὲν » ἔφη « τὸν λόγον , ὦ ἀδελφή , καὶ αὐτὸς δέχομαι . ὃν δὲ λόγον τὸ πρῶτον εἶπας , ὡς τῆς Κωνσταντίνου κεκράτηκα , οὐδαμῶς ἀποδέχομαι · πῶς γὰρ ἐκ τοῦ Μετεωρίου ἐγκρατὴς γενοίμην τῆς Κωνσταντίνου ; ἀλλ' οὐδὲ στράτευμα κατ' αὐτῆς ἀξιόλογον πέπομφα . τὸ δὲ ῥᾴω ταῦτα εἶναι θεῷ καὶ αὐτὸς ξυνομολογῶ , καὶ θᾶττον ἂν τὰ μικροῦ καὶ ἀδύνατα τοῖς οἷς βούλοιτο παρασχεῖν καθέστηκε δυνατός . » Ταῦτ' εἰπὼν τοὺς ἐν τέλει πάντας τοὺς ἐκεῖσε τότε τού τῳ συνόντας ξυνήθροισε , καὶ ἐπυνθάνετο εἰ ἀληθῆ δοκεῖ σφίσιν αὐτοῖς τὰ παρὰ τῆς φήμης . καὶ οἱ μὲν συν έθεντο τὰ τῶν λόγων ἐπαληθεύειν , καὶ μάλιστα οἷς ἡ τῶν Λατίνων ἔξοδος ἀκριβέστερον ἐπεγνώσθη · ἔνιοι δὲ τὸν λόγον ἦγον ἐν ἀμφιβόλοις , οἷς οὐκ ἐν γνώσει τὰ τῆς ἄνω προνοίας καθέστηκε κρίματα , ὑπολογιζόμενοι καὶ τὸ πρᾶγμα τῶν δυσχερεστάτων τε εἶναι καὶ μὴ ῥᾳδίως κατορθουμένων . ἐν τοῖς τοιούτοις μὲν λόγοις τὸ τῆς νυκτὸς παρῄει διάστημα . ἐπεὶ δὲ ἡμέρα ἐπέφωσκεν , ἐλπὶς μὲν ἦν πᾶσι τὸν διακομίζοντα τἀληθῆ ἀφικέσθαι πρὸς τὸ στρατόπεδον , ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης παραδεδραμήκει διάστημα , καὶ οὐδεὶς τοιοῦτος ἀφίκετο . ἤσχαλλον γοῦν αἱ τῶν ἁπάντων ψυχαὶ καὶ ἠδημόνουν , καὶ μάλιστά γε τοῦ βασιλέως . ἀλλὰ νυκτὸς ἐπιούσης ὁ τὴν ἀγαθὴν ἀγγελίαν διακομίζων ἐλήλυθε καὶ σαφῶς εἰρήκει περὶ τοῦ ἔργου , ὅτιπερ τὰ τῶν Ρωμαίων στρατεύματα μετὰ τοῦ καίσαρος Στρατηγοπούλου ἐντὸς τῆς Κωνσταντίνου διάγουσι , καὶ πάντα ὡς ἔσχεν ἀπήγγειλεν .
Lemmas: 86 περι γοῦν ὁ μετεωρία τότε σκηνόω ὁ βασιλεύς ἐξαπίνης φήμη τις νύκτωρ ὁ ὁ πολύς περιβομβέω ἀκοή . ὁ δέ φήμη παρά παιδάριον τις ὁ αυταδέλφη ὁ βασιλεύω ὁ ὀνομάζω μέν Εἰρήνη , διά δέ ὁ μοναδικός σχῆμα μετονομάζω Εὐλογία , ἐκ ὁ ὁ Βιθυνία μέρος παρά αὐτός ἀφικνέομαι , ὡς κατά ὁδός μανθάνω παρά ὁ , παρά ὁ ρωμαϊκός στράτευμα ἁλίσκομαι ὁ Κωνσταντῖνος . ὡς ἔχω γοῦν τάχος ὁ ὁ βασιλεύς αὐτοκασιγνήτη παρά ὁ βασιλεύς ἀφικνέομαι καταδαρθάνω οὗτος εὑρίσκω , καί ἠρέμα πως κινέω αὐτός χείρ , ὅπως ἄν γε καί γρηγορέω , ἰσχνός ὁ φωνή ὑπολέγω ὡς « κατέχω , εἰμί βασιλεύς , ὁ Κωνσταντινούπολις . » καί πολλάκις οὗτος εἴρω , καί ὁ βασιλεύς ἐπιμένω μηδείς τίς πρός οὗτος ἀνταποκρίνομαι . ὡς δέ ὁ λόγος μεταβάλλω καί εἴρω · « ἀνίστημι βασιλεύς · ὁ γάρ Χριστός ἀποχαρίζομαι σύ ὁ Κωνσταντινούπολις , » ὁ κλίνη ἀνίστημι καί ὁ χείρ εἰς οὐρανός ἀνατείνω « οὗτος μέν » φημί « ὁ λόγος , εἰμί ἀδελφός , καί αὐτός δέχομαι . ὅς δέ λόγος ὁ πρῶτος εἶπον , ὡς ὁ Κωνσταντῖνος κρατέω , οὐδαμῶς ἀποδέχομαι · πῶς γάρ ἐκ ὁ Μετεωρίου ἐγκρατής γίγνομαι ὁ Κωνσταντῖνος ; ἀλλά οὐδέ στράτευμα κατά αὐτός ἀξιόλογος πέμπω . ὁ δέ ῥᾴδιος οὗτος εἰμί θεός καί αὐτός συνομολογέω , καί ταχύς εἄν ὁ μικρός καί ἀδύνατος ὁ ὅς βούλομαι παρέχω καθίστημι δυνατός . » ταῦτα εἶπον ὁ ἐν τέλος πᾶς ὁ ἐκεῖσε τότε ὅς ὁ σύνειμι συναθροίζω , καί πυνθάνομαι εἰμί ἀληθής δοκέω σφεῖς αὐτός ὁ παρά ὁ φήμη . καί ὁ μέν σῦς τίθημι ὁ ὁ λόγος ἐπαληθεύω , καί μάλιστα ὅς ὁ ὁ Λατῖνος ἔξοδος ἀκριβής ἐπιγιγνώσκω · ἔνιοι δέ ὁ λόγος ἄγω ἐν ἀμφίβολος , ὅς οὐ ἐν γνῶσις ὁ ὁ ἄνω πρόνοια καθίστημι κρίμα , ὑπολογίζομαι καί ὁ πρᾶγμα ὁ δυσχερής τε εἰμί καί μή ῥᾳδίως κατορθόω . ἐν ὁ τοιοῦτος μέν λόγος ὁ ὁ νύξ πάρειμι διάστημα . ἐπεί δέ ἡμέρα ἐπιφώσκω , Ἐλπὶς μέν εἰμί πᾶς ὁ διακομίζω τἀληθῆ ἀφικνέομαι πρός ὁ στρατόπεδον , ἀλλά καί ὁ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος παρατρέχω διάστημα , καί οὐδείς τοιοῦτος ἀφικνέομαι . ἀσχάλλω γοῦν ὁ ὁ ἅπας ψυχή καί ἀδημονέω , καί μάλα γε ὁ βασιλεύς . ἀλλά νύξ ἔπειμι ὁ ὁ ἀγαθός ἀγγελία διακομίζω ἔρχομαι καί σαφῶς εἴρω περί ὁ ἔργον , ὅτιπερ ὁ ὁ Ῥωμαῖος στράτευμα μετά ὁ Καῖσαρ Στρατηγοπούλου ἐντός ὁ Κωνσταντῖνος διάγω , καί πᾶς ὡς ἔχω ἀπαγγέλλω .