georgius-acropolites.annales akropolitis.45
44 Πάντα γοῦν ταῦτα πρὸς τοῦ βασιλέως λαβὼν ὁ Δραγωτᾶς καὶ ὡς δέλεαρ ὑποβεβλημένος ἀπῄει . ἐπεὶ δὲ φθάσοι ἐς Μελενίκον , πάντα προῦπτα τοῖς ἐποίκοις ποιεῖται καὶ σφᾶς αὐτοὺς διεγείρει προδοῦναι τὸ ἄστυ τῷ βασιλεῖ , ἐν τῷ φανερῷ μὲν οὐ ταῦτα λέγων , κρύφα δὲ τοῖς πλείστοις περὶ τούτου κοινολογούμενος . ἐπεὶ δὲ ὁ τὴν ἡγεμονίαν διέπων τοῦ ἄστεος ὁ Λιτοβόης Νικόλαος κατάνοσος ἦν καὶ τῇ κλίνῃ ταῖς τῶν ποδῶν ἀλγηδόσι προσπεπατταλευμένος , ἐλευθέρως εἶχον οἱ πάντες διαπράττεσθαι σφίσι τὰ βουλητά . ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ Μαγκλαβίτης Νικόλαος εἷς ἦν τῶν ἐπιφανεστέρων ἐν τοῖς τοῦ Μελενίκου οἰκήτορσιν , ἀνὴρ δραστήριος καὶ δεινὸς καιρικαῖς περιπετείαις συμμεταβάλλεσθαι , τὰ τοῦ Δραγωτᾶ φωράσας καὶ γνούς , ὡς δυνηθείη ἂν τὰ ὑπεσχη μένα τῷ βασιλεῖ διαπράξασθαι , τοῦ πλήθους τὸ πλεῖον ὑπαγαγών , τοῦ κρύφα λέγειν ἀποστὰς ἐς τὸ φανερὸν τοῖς πᾶσιν ὑπέθετο τὰ συνοίσοντα , εἰρηκὼς ὡς « ἡμῖν μὲν ἐγένετο προσταλαιπωρῆσαι τῇ τοῦ παιδὸς τοῦ Καλιμάνου ἀρχῇ , καὶ ἦν πρὸς ἐλπίδος ἀνδρωθῆναί τε τοῦτον καὶ πρὸς αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς τῆς κακοπαθείας ἀντιλαβεῖν εἰς ἡλικίαν ἐλθόντος , ὅτε διακρῖναι δύναιτ' ἄν τις ἀπὸ φαύλου ἄνδρα καλόν . ἐπεὶ δὲ τούτου κακούργῳ τύχῃ ἡμάρτομεν , πρόκειται δὲ ἡμῖν βρεφύλλιον ἄλλο εἰς τὴν τῶν Βουλγάρων ἀρχήν , παντὸς ἂν ἀνοηταίνοντος χείρους φανείημεν , εἰ πάλιν πρὸς δυσπραγίας ἄλλας αὐτοὺς ἐπιδοίημεν , ἀδέσποτοι τὸν πάντα βίον διατελεῖν αἱρούμενοι , ὑφ' οὗ πολλά τε καὶ μείζω τὰ δεινὰ φύεται . ἀλλ' ἐπεὶ βασιλεὺς ἡμῖν ὁ τῶν Ρωμαίων προσήγγισε , δεῖ αὐτῷ ἑαυτοὺς ἐγχειρίσασθαι , δεσπότῃ πιστῷ καὶ εἰδότι ἄνδρα ἠδὲ κακὸν ἠδὲ καὶ ἐσθλόν , καὶ δίκαιον ἐν ἡμῖν ἔκπαλαι σχόντι . ὅ τε γὰρ ἡμέτερος χῶρος τῇ τῶν Ρωμαίων προσήκει ἀρχῇ – πλεονεκτικώτερον γὰρ οἱ Βούλγαροι τοῖς πράγμασι χρησάμενοι καὶ τοῦ Μελενίκου γεγένην ται ἐγκρατεῖς – ἡμεῖς δὲ πάντες καὶ ἐκ Φιλιππουπόλεως ὁρμώμεθα , καθαροὶ τὸ γένος Ρωμαῖοι . ἄλλως τε καὶ ὁ τῶν Ρωμαίων βασιλεὺς ἀληθῶς καὶ ἐν ἡμῖν δικαιοῦται , καὶ εἰ Βουλγάροις προσήκοιμεν · ὁ γὰρ υἱὸς τούτου καὶ βασιλεὺς Θεόδωρος τῷ βασιλεῖ τῶν Βουλγάρων τῷ Ἀσὰν κεκήδευτο , καὶ νῦν ἡ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἀσὰν θυγάτηρ ἡ σύζυγος τοῦ τοιούτου βασιλέως δέσποινα Ρωμαίων ὀνομάζεταί τε καὶ ἐστί . τούτων οὖν ἁπάντων χάριν τὰ πολλὰ τῶν λεγομένων καταλιπόντας ἐπ' αὐτῷ χρὴ ἰέναι καὶ τοὺς αὐχένας ὑποκλῖναι τῷ τῆς δουλείας ζυγῷ · χρηστὸς γὰρ ὁ ζυγὸς τῶν φρονίμων βασιλέων καὶ γηραιῶν , καὶ πολλῷ κου φότερος τῶν ἔτι διατελούντων ἐν μείραξι . »
Lemmas: 44 Πάν γοῦν οὗτος πρός ὁ βασιλεύς λαμβάνω ὁ Δραγώτας καί ὡς δέλεαρ ὑποβάλλω ἄπειμι . ἐπεί δέ φθάνω εἰς Μελενίκος , πᾶς πρόοπτος ὁ ἔποικος ποιέω καί σφεῖς αὐτός διά-ἐγείρω προδίδωμι ὁ Ἄστυ ὁ βασιλεύς , ἐν ὁ φανερός μέν οὖον οὗτος λέγω , κρύφα δέ ὁ πλεῖστος περί οὗτος κοινολογέομαι . ἐπεί δέ ὁ ὁ ἡγεμονία διέπω ὁ Ἄστυ ὁ λιτοβοη Νικόλαος κατάνοσος εἰμί καί ὁ κλίνη ὁ ὁ πούς ἀλγηδών προσπασσαλεύω , ἐλεύθερος ἔχω ὁ πᾶς διαπράσσω ὅς ὁ βουλητός . ἐπεί δέ καί ὁ μαγκλαβιος Νικόλαος εἷς εἰμί ὁ ἐπιφανής ἐν ὁ ὁ Μελενίκου οἰκήτωρ , ἀνήρ δραστήριος καί δεινός καιρικός περιπέτεια συμμεταβάλλω , ὁ ὁ Δραγώτα φωράω καί γιγνώσκω , ὡς δύναμαι εἄν ὁ ὑπέχω Μένα ὁ βασιλεύς διαπράσσω , ὁ πλῆθος ὁ πλείων ὑπάγω , ὁ κρύφα λέγω ἀφίστημι εἰς ὁ φανερός ὁ πᾶς ὑποτίθημι ὁ συμφέρω , ἐρῶ ὡς « ἐγώ μέν γίγνομαι προσταλαιπωρέω ὁ ὁ παῖς ὁ Καλιμάνης ἀρχή , καί εἰμί πρός ἐλπίς ἀνδρόω τε οὗτος καί πρός αὐτός ὁ ἀμοιβή ὁ κακοπάθεια ἀντιλαμβάνω εἰς ἡλικία ἔρχομαι , ὅτε διακρίνω δύο ἄν τις ἀπό φαῦλος ἀνήρ καλός . ἐπεί δέ οὗτος κακοῦργος τυγχάνω ἁμαρτάνω , πρόκειμαι δέ ἐγώ βρεφύλλιον ἄλλος εἰς ὁ ὁ Βουλγάρα ἀρχή , πᾶς εἄν ἀνοηταίνω χείρων φαίνω , εἰμί πάλιν πρός δυσπραγία ἄλλος αὐτός ἐπιδέω , ἀδέσποτος ὁ πᾶς βίος διατελέω αἱρέω , ὑπό ὅς πολύς τε καί μείζων ὁ δεινός φύω . ἀλλά ἐπεί βασιλεύς ἐγώ ὁ ὁ Ῥωμαῖος προσεγγίζω , δεῖ αὐτός ἑαυτοῦ ἐγχειρίζω , δεσπότης πιστός καί οἶδα ἀνήρ ἠδέ κακός ἠδέ καί ἐσθλός , καί Δίκαιος ἐν ἐγώ ἔκπαλαι ἔχω . ὅς τε γάρ ἡμέτερος χῶρος ὁ ὁ Ῥωμαῖος προσήκω ἀρχή – πλεονεκτικός γάρ ὁ Βούλγαρος ὁ πρᾶγμα χράω καί ὁ Μελενίκου γενή ὁ ἐγκρατής – ἐγώ δέ πᾶς καί ἐκ Φιλιππούπολις ὁρμάω , καθαρός ὁ γένος Ρωμαῖος . ἄλλως τε καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος βασιλεύς ἀληθής καί ἐν ἐγώ δικαιόω , καί εἰμί Βούλγαρος προσήκω · ὁ γάρ υἱός οὗτος καί βασιλεύς Θεόδωρος ὁ βασιλεύς ὁ Βουλγάρα ὁ Ἀσάν κηδεύω , καί νῦν ὁ ὁ βασιλεύς ὁ Ἀσάν θυγάτηρ ὁ σύζυγος ὁ τοιοῦτος βασιλεύς δέσποινα Ῥωμαῖος ὀνομάζω τε καί εἰμί . οὗτος οὖν ἅπας χάρις ὁ πολύς ὁ λέγω καταλιμπάνω ἐπί αὐτός χρή εἶμι καί ὁ αὐχήν ὑποκλίνω ὁ ὁ δουλεία ζυγόν · χρηστός γάρ ὁ ζυγός ὁ φρόνιμος βασιλεύς καί γηραιός , καί πολύς ποῦ φότερος ὁ ἔτι διατελέω ἐν μείραξ . »