georgius-acropolites.annales akropolitis.70
Ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ Σεπτέβριος ἐφεστήκει μὴν καὶ ἡ τοῦ δεσπότου Μιχαὴλ σύζυγος Θεοδώρα παρὰ τὸν βασιλέα ἀφίκετο μετὰ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς Νικηφόρου , τὸ πρὸς τὸν βασιλέα κῆδος ἀποπληρώσοντες , ὅπερ ὁ βασιλεὺς Ἰωάννης ὁ τοῦ βασιλεύοντος πατὴρ πρὸ χρόνων τινῶν συμπεφώνηκεν , ὁ μὲν βασιλεὺς ἔσπευδε τὴν Θεσσαλονίκην καταλαβεῖν , ἔνθα καὶ τοὺς γάμους ποιῆσαι βεβούληται . καὶ δήπερ ἀπάρας ἐξ οὗ περ ἔκειτο τόπου τῆς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην φερούσης ἥπτετο · καθ' ὁδὸν δὲ μετὰ τῆς τοῦ δεσπότου συζύγου τὰς συμβιβάσεις ἐποίει . ἡ μὲν οὖν τοῦ δεσπότου σύζυγος Θεοδώρα καὶ ἄκουσα τοῖς τοῦ βασιλέως λόγοις συνήρχετο · ἐντὸς γὰρ τῶν ἐκείνου χειρῶν οὖσα καὶ μικροῦ δεῖν ὡς ἐν εἱρκτῇ τυγχάνουσα οὐκ εἶχέ τι ἄλλο δρᾶσαι . συμπεφώνηκε γοῦν δοῦναι πρὸς τὸν βασιλέα τὸ κάστρον τὰ Σέρβια καὶ σὺν αὐτῷ καὶ τὸ Δυρράχιον . ἐπὶ τούτοις καὶ ὅρκοι ἐγγράφως προέβησαν καὶ ἀπεστάλησαν πρὸς τὸν δεσπότην Μιχαήλ . ὁ δέ , ὅ φησιν ὁ ποίησις , ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ τοῖς ὀμωμοσμένοις συνῆλθεν · ηὔχετο γὰρ ἐλευθερωθῆναι καὶ παρ' αὐτὸν γενέσθαι καὶ τὸν υἱὸν καὶ τὴν σύζυγον . Ἐν τοῖς τοιούτοις τῶν λόγων ὁ βασιλεὺς κἀμὲ τῆς ἧς εἶχον ἐκμοχλεύσας στερρότητος ἐχειρώσατο . ἐξαποστείλας γὰρ τὸν πρὸς πάππου αὐτοῦ θεῖον τὸν Λάσκαριν Μανουὴλ καὶ τὸν πρωτοβεστιάριον αὐτοῦ τὸν Μουζάλωνα Γεώργιον ἱλαροῖς καὶ ἁπλοῖς τισιν ἐχρήσατο λόγοις , καί με εἷλε , καὶ πρὸς αὐτὸν οἱ ἀποσταλέντες ἀπήγαγον . καὶ γοῦν προσιὼν τῷ βασιλεῖ καὶ ὡς ἔθος κλίνας τὴν κεφαλὴν μακρότερον ἔστην . καὶ ὁ βασιλεύς · « οὐκ οἶδας ὅπῃ εἰώθεις ἵστασθαι ; τὸν τόπον σου γινώσκεις , καὶ πρόσιθι . » τῇ προσταγῇ γοῦν ὑπείξας τοῦ βασιλέως ἀπελθὼν ἔστην ἐκ πλαγίου αὐτοῦ καθώσπερ εἶχον καὶ ἔθος . τότε γοῦν μοι ὁ βασιλεὺς τὰς τοῦ δεσπότου Μιχαὴλ ὑποθέσεις πάσας ἀνεκοινώσατο καὶ ἐξ ἀρχῆς ὅπως προέβησαν διηγήσατο . ταῦτα μὲν οὖν ἐν τοῖς τοῦ Λαγκαδᾶ – τόπος δέ ἐστιν οὗτος ἐγγύς που τυγχάνων τῆς Θεσσαλονίκης – ἐγένετο .
Lemmas: ἐπεί δέ καί ὁ Σεπτέμβριος ἐφίστημι μήv καί ὁ ὁ δεσπότης Μιχαήλ σύζυγος Θεοδώρα παρά ὁ βασιλεύς ἀφικνέομαι μετά ὁ υἱός αὐτός Νικηφόρου , ὁ πρός ὁ βασιλεύς κῆδος ἀποπληρόω , ὅσπερ ὁ βασιλεύς Ἰωάννης ὁ ὁ βασιλεύω πατήρ πρό χρόνος τις συμφωνέω , ὁ μέν βασιλεύς σπεύδω ὁ Θεσσαλονίκη καταλαμβάνω , ἔνθα καί ὁ γάμος ποιέω βούλομαι . καί δή ἀπαίρω ἐκ ὅς περ κεῖμαι τόπος ὁ εἰς ὁ Θεσσαλονίκη φέρω ἅπτω · κατά ὁδός δέ μετά ὁ ὁ δεσπότης σύζυγος ὁ συμβίβασις ποιέω . ὁ μέν οὖν ὁ δεσπότης σύζυγος Θεοδώρα καί ἀκούω ὁ ὁ βασιλεύς λόγος συνέρχομαι · ἐντός γάρ ὁ ἐκεῖνος χείρ εἰμί καί μικρός δήω ὡς ἐν εἱρκτή τυγχάνω οὐ ἔχω τίς ἄλλος δράω . συμφωνέω γοῦν δίδωμι πρός ὁ βασιλεύς ὁ κάστρον ὁ Σέρβια καί σύν αὐτός καί ὁ Δυρράχιον . ἐπί οὗτος καί Ὅρκος ἔγγραφος προβαίνω καί ἀποστέλλω πρός ὁ δεσπότης Μιχαήλ . ὁ δέ , ὅς φημί ὁ ποίησις , ἑκών ἀέκων γε θυμός ὁ ὄμνυμι συνέρχομαι · εὔχομαι γάρ ἐλευθερόω καί παρά αὐτός γίγνομαι καί ὁ υἱός καί ὁ σύζυγος . ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος ὁ βασιλεύς ἐγώ ὁ ὅς ἔχω ἐκμοχλεύω στερρότης χειρόομαι . ἐξαποστέλλω γάρ ὁ πρός πάππος αὐτός θέω ὁ Λάσκαρι Μανουήλ καί ὁ πρωτοβεστιάριος αὐτός ὁ Μουζάλων Γεώργιος ἱλαρός καί ἁπλόος τις χράω λόγος , καί ἐγώ αἱρέω , καί πρός αὐτός ὁ ἀποστέλλω ἀπάγω . καί γοῦν προσέρχομαι ὁ βασιλεύς καί ὡς ἔθος κλίνη ὁ κεφαλή μακρός ἵστημι . καί ὁ βασιλεύς · « οὐ οἶδα ὅπῃ εἴωθα ἵστημι ; ὁ τόπος σύ γιγνώσκω , καί πρόσειμι . » ὁ προσταγή γοῦν ὑπείκω ὁ βασιλεύς ἀπέρχομαι ἵστημι ἐκ πλάγιος αὐτός καθώσπερ ἔχω καί ἔθος . τότε γοῦν ἐγώ ὁ βασιλεύς ὁ ὁ δεσπότης Μιχαήλ ὑπόθεσις πᾶς ἀνακοινόω καί ἐκ ἀρχή ὅπως προβαίνω διηγέομαι . οὗτος μέν οὖν ἐν ὁ ὁ Λαγκαδά – τόπος δέ εἰμί οὗτος ἐγγύς ποῦ τυγχάνω ὁ Θεσσαλονίκη – γίγνομαι .