georgius-acropolites.annales akropolitis.80
72 Ἐπῆλθε γοῦν τὸ δεύτερον καθ' ἡμῶν ὁ ἀποστάτης Μιχαήλ , καὶ ἐπεὶ ἐκεχειρίαν εἶχεν – ἐπέγνω καὶ γὰρ ὡς αἱ βασιλικαὶ δυνάμεις ἀδυνατοῦσι τοῦτον ἀντιστάδην μαχέσασθαι–περιεστοίχισε τὸ ἄστυ φρουρᾷ καὶ ἑλεπόλεις ἵστα . ἦσαν δὲ οἱ ἐντὸς καὶ οἱ σὺν ἡμῖν τὰ αὐτοῦ φρονοῦντες . πρώτην γοῦν πεποίηκεν ἀπόπειραν , καὶ ὁπλίσας τὸ σύμπαν αὐτοῦ στράτευμα τῷ ἄστει προσέβαλε , τοξόταις καὶ σφενδονίταις εὐστόχοις χρησάμενος . καὶ κλίμακας ἔφερον , ὡς ἂν διὰ τῶν κλιμάκων περὶ τὸ ἄστυ ἀναρριχήσαιντο . ἀλλὰ τότε μὲν ἐτράπησαν καὶ πλείους ἐξ αὐτῶν ἔργον φόνου γεγένηνται , λίθοις βεβλημένοι καὶ ὀϊστοῖς , καὶ μέχρι μὲν ἡμερῶν τινῶν ἡσύχασαν . καὶ πάλιν οἱ ἐντὸς καὶ ἡμέτεροι τούτους ἐκίνησαν , καὶ αὖθις προσβολὴ σφοδροτέρα περὶ τὸ ἄστυ , καὶ ἡ ἀπόκρουσις ὁμοία · οὐδὲ γὰρ ἠδυνήθησάν τι ποιῆσαι , μᾶλλον πεπονθότες ἢ πράξαντες . μέχρι καὶ τρίτου προσέβαλε τὸ δεινόν , καὶ τὰ ὅμοια ἐπ' ἴσης γεγένηνται . ἠρέμησαν γοῦν οἱ ἐναντίοι καὶ ἐν ἡσυχίᾳ προσεφίζανον . οὐδὲ γὰρ ἐτόλμων προσεγγίσαι · μᾶλλον καὶ γὰρ ἔπασχον ἐγγίσαντες ἢ ἐποίουν . οἱ μὲν οὖν τὴν ἀπιστίαν νοσοῦντες ἐδόκουν ἐν τῇ κινήσει τῆς μάχης ὡς τὰ ἑαυτῶν βουλήματα κατορθώσαιντο · θαῦμα δὲ ἂν εἴη τοῖς ἀκούουσι , εἰ ἑνὸς ἀνδρὸς ἥττηντο οὐ πλείους τῶν τεσσαράκοντα ὑπηρέτας ἔχοντος καὶ μόνῃ τῇ πίστει καὶ τῇ ἀληθείᾳ τεθαρρηκότος . ὡς γοῦν ἀδυνάτως εἶχον μάχῃ καὶ κυδοιμῷ τὰ διαβούλια οἱ καθ' ἡμῶν φρονοῦντες τὰ σφῶν κατορθώσασθαι , ἐν ἡσυχίᾳ μεμελετήκασι τὸ δεινόν · καὶ σκῆψιν ποιησάμενοι τὴν τοῦ εἰς φυλακὴν τοῦ ἄστεος συντεταγμένου στρατεύματος ζωαρκείας χάριν διοίκησιν , ἐξάγουσιν αὐτοὺς τῶν ἐπάλξεων καὶ περὶ τὰ σιτοφυλακεῖα ἀπάγουσιν . ἐξ ἐρήμης γοῦν ἀνοίγουσι τὰς πύλας οἱ ταῦτα προμελετήσαντες , καὶ ἑάλω οὕτω τὸ τοῦ Πριλάπου ἄστυ , οὐ πολεμίων ἀρετῇ , οὐκ ἀνοχυρότητι τόπου , ἀλλὰ τῇ τῶν φυλάκων ἀβελτηρίᾳ καὶ ἀπιστίᾳ . καὶ ἡμεῖς συνεάλωμεν καὶ δεσμῶται γεγόναμεν . οὐδὲ γὰρ ὤνησεν ἡμᾶς τὸ τῆς ἀκροπόλεως φρούριον · πέτρα γὰρ ἦν καὶ ἁλωτὴ δεκαβάθμῳ κλίμακι , εἴπερ ἐπῄεσάν τινες πολεμήσοντες · ἐν ᾗ καὶ νυκτὸς οἱ τὰ ἐναντία φρονήσαντες ἡμέτεροι ἐφορμῆσαι καθ' ἡμῶν ἠβουλήθησαν ὡς ἡμᾶς τε ἀποκτενεῖν καὶ τὰ ἡμῶν ξυλλαβεῖν . ἐπεὶ δὲ αὐτὸς ταυτὶ ἐπεγνώκειν , τότε μὲν ἑαυτοὺς ἐφυλαξάμεθα καθὼς ἦν ἡμῖν δυνατόν , ἐπιλαμψάσης δὲ ἡμέρας τῷ ἀποστάτῃ Μιχαὴλ εἰς ξυμφωνίας συνῆλθον . κἀκεῖνος μὲν πρὸς ἡμᾶς δέδωκεν ὅρκους ἐλευθέρους μὲν κακῶν καὶ μετὰ τῶν σφετέρων πραγμάτων παρὰ τοῦ μέρους αὐτοῦ εἰς τὴν χώραν διασωθῆναι τοῦ βασιλέως , ἡμεῖς δὲ τὸ μικρὸν ἐκεῖνο πρὸς αὐτὸν ἀπολελύκαμεν φρούριον . ἀλλ' ἦσαν οἱ ὅρκοι τούτου ψευδεῖς · ἐπίορκον γὰρ ὠμωμόκει . ἔσχεν οὖν ἡμᾶς ἐν δεσμοῖς καὶ ἀπὸ χώρας εἰς χώραν μεταβιβαζομένους πεδήτας . Ὁ μὲν οὖν βασιλεὺς Θεόδωρος περὶ τούτων ἀκηκοὼς ὑπετόπασε μὲν περὶ ἐμοῦ οὐ καλῶς , ἀνθρωπίνοις δὲ λογισμοῖς ἑπόμενος ὑπετόπασεν . ὡς γὰρ ἐμεμαθήκει τοὺς κρείττους τῶν στρατηγούντων ἐν τῇ δυσμῇ , ἐν οἷς ἐθάρρει καὶ τὰ πολλά , ὑπὸ τὸν ἀποστάτην Μιχαὴλ γεγενῆσθαι , τοὺς μὲν καὶ πρὸ τῶν κατασχέσεων τῶν φρουρίων , ἤγουν τὸν σκουτέριον Ξυλέαν , τὸν Ραματᾶν Μανουήλ , τὸν Πουλάχαν καὶ ἄλλους ἐνίους τῶν σὺν αὐτοῖς , αὖθις δὲ καὶ μετὰ τὰς κατασχέσεις , εἴτουν τὸν ἐπὶ τῆς τραπέζης Ἰσαάκιον τὸν Νεστόγγον , ὃν αὐτὸς εἰς ἀρχήν , καθὰ προϊστορήκειν , ἀποκατέστησα τῆς Ἀχρίδος , καὶ ἄλλους οὐκ ὀλίγους τῶν γνωρίμων τε καὶ ὀνομαστῶν ὑπὸ τὸν ἀποστάτην ἑκόντας τελέσαι , ἐδεδίει καὶ περὶ ἐμοῦ , μή ποτε καὶ αὐτὸς πάθω τὰ ὅμοια · ἔθραττε καὶ γὰρ τὸν αὐτοῦ λογισμὸν τὸ ἐξ ὑπογυίου συμβὰν ἐμοὶ παρ' αὐτοῦ . οἱ δὲ τὰ κατ' ἐμὲ ἀκριβέστερον ἐπιγνόντες διισχυρίζοντο μὴ ἄν ποτε τοιοῦτον φανῆναί με . ἐπεὶ δὲ χρόνος παρερρύη συχνὸς κἀκ τῶν ἐπερχομένων δεσμώτην ἐμάνθανεν εἶναί με καὶ εἱρκτῇ περικλείεσθαι ποδοκάκαις τε καὶ χειροπέδαις ξυνέχεσθαι , ἠγάπα τε τὴν πρᾶξιν καί μοι προσφιλέστερον διετίθετο , ὁρισμοὺς δὲ ἐπεποιήκει κτημάτων πέρι τῶν ἐμῶν , μηδένα τολμῆσαί ποτε πόδα τε βαλεῖν ἐν αὐτοῖς καὶ ζημίαν ἐπεμβαλεῖν . καὶ ταῦτα μὲν οὕτως ἔσχε , τῷ δὲ βασιλεῖ Θεοδώρῳ ξυνέβη οὕτω τὰ πράγματα .
Lemmas: 72 ἐπέρχομαι γοῦν ὁ δύο κατά ἐγώ ὁ ἀποστάτης Μιχαήλ , καί ἐπεί ἐκεχειρία ἔχω – ἐπιγιγνώσκω καί γάρ ὡς ὁ βασιλικός δύναμις ἀδυνατέω οὗτος ἀντιστάδην μαχέσασθαι–περιεστοίχισε ὁ Ἄστυ φρουρά καί ἑλέπολις ἵστημι . εἰμί δέ ὁ ἐντός καί ὁ σύν ἐγώ ὁ αὐτός φρονέω . πρῶτος γοῦν ποιέω ἀπόπειρα , καί ὁπλίζω ὁ σύμπας αὐτός στράτευμα ὁ Ἄστυ προσβάλλω , τοξότης καί σφενδονίτης εὔστοχος χράω . καί κλῖμαξ φέρω , ὡς εἄν διά ὁ κλῖμαξ περί ὁ Ἄστυ ἀναρριχήσαιντο . ἀλλά τότε μέν τρέπω καί πλείων ἐκ αὐτός ἔργον φόνος γίγνομαι , λίθος βάλλω καί ὀϊστός , καί μέχρι μέν ἡμέρα τις ἡσυχάζω . καί πάλιν ὁ ἐντός καί ἡμέτερος οὗτος κινέω , καί αὖθις προσβολή σφοδρός περί ὁ Ἄστυ , καί ὁ ἀπόκρουσις ὅμοιος · οὐδέ γάρ δύναμαι τίς ποιέω , μᾶλλον πάσχω ἢ πράσσω . μέχρι καί τρίτος προσβάλλω ὁ δεινός , καί ὁ ὅμοιος ἐπί ἴσος γίγνομαι . ἠρεμέω γοῦν ὁ ἐναντίος καί ἐν ἡσυχία προσεφιζάνω . οὐδέ γάρ τολμάω προσεγγίζω · μᾶλλον καί γάρ πάσχω ἐγγίζω ἢ ποιέω . ὁ μέν οὖν ὁ ἀπιστία νοσέω δοκέω ἐν ὁ κινέω ὁ μάχη ὡς ὁ ἑαυτοῦ βούλημα κατορθόω · θαῦμα δέ εἄν εἰμί ὁ ἀκούω , εἰμί εἷς ἀνήρ ἡσσάομαι οὖον πλείων ὁ τεσσαράκοντα ὑπηρέτης ἔχω καί μόνος ὁ πίστις καί ὁ ἀλήθεια θαρσέω . ὡς γοῦν ἀδύνατος ἔχω μάχομαι καί κυδοιμός ὁ διαβούλιον ὁ κατά ἐγώ φρονέω ὁ σφεῖς κατορθόω , ἐν ἡσυχία μελετάω ὁ δεινός · καί σκῆψις ποιέω ὁ ὁ εἰς φυλακή ὁ Ἄστυ συντάσσω στράτευμα ζωάρκεια χάρις διοίκησις , ἐξάγω αὐτός ὁ ἔπαλξις καί περί ὁ σιτοφυλακεῖον ἀπάγω . ἐκ ἐρῆμος γοῦν ἀνοίγω ὁ πύλη ὁ οὗτος προμελετάω , καί ἁλίσκομαι οὗτος ὁ ὁ Πριλάπου Ἄστυ , οὖον πολέμιος ἀρετή , οὐ ἀνοχυρότης τόπος , ἀλλά ὁ ὁ φύλαξ αβελτηρία καί ἀπιστία . καί ἐγώ συναιρέω καί δεσμώτης γίγνομαι . οὐδέ γάρ ὀνίνημι ἐγώ ὁ ὁ ἀκρόπολις φρούριον · πέτρα γάρ εἰμί καί αλώσιμος δεκάβαθμος κλῖμαξ , εἴπερ ἐπέρχομαι τις πολεμέω · ἐν ὅς καί νύξ ὁ ὁ ἐναντίος φρονέω ἡμέτερος ἐφορμέω κατά ἐγώ βούλομαι ὡς ἐγώ τε ἀποκτείνω καί ὁ ἐγώ συλλαμβάνω . ἐπεί δέ αὐτός οὗτος ἐπιγιγνώσκω , τότε μέν ἑαυτοῦ φυλάσσω καθώς εἰμί ἐγώ δυνατός , ἐπιλάμπω δέ ἡμέρα ὁ ἀποστάτης Μιχαήλ εἰς συμφωνία συνέρχομαι . ἐκεῖνος μέν πρός ἐγώ δίδωμι Ὅρκος ἐλεύθερος μέν κακός καί μετά ὁ σφέτερος πρᾶγμα παρά ὁ μέρος αὐτός εἰς ὁ χώρα διασῴζω ὁ βασιλεύς , ἐγώ δέ ὁ μικρός ἐκεῖνος πρός αὐτός ἀπολύω φρούριον . ἀλλά εἰμί ὁ Ὅρκος οὗτος ψευδής · ἐπίορκος γάρ ὄμνυμι . ἔχω οὖν ἐγώ ἐν δεσμός καί ἀπό χώρα εἰς χώρα μεταβιβάζω πεδήτης . ὁ μέν οὖν βασιλεύς Θεόδωρος περί οὗτος ἀκούω ὑποτοπάζω μέν περί ἐγώ οὖον καλῶς , ἀνθρώπινος δέ λογισμός ἕπω ὑποτοπάζω . ὡς γάρ μανθάνω ὁ ἀγαθός ὁ στρατηγός ἐν ὁ δυσμή , ἐν ὅς θαρσέω καί ὁ πολύς , ὑπό ὁ ἀποστάτης Μιχαήλ γίγνομαι , ὁ μέν καί πρό ὁ κατάσχεσις ὁ φρούριον , ἤγουν ὁ σκουτέριος ξυλεα , ὁ Ραματάν Μανουήλ , ὁ πουλαχας καί ἄλλος ἔνιοι ὁ σύν αὐτός , αὖθις δέ καί μετά ὁ κατάσχεσις , εἴτουν ὁ ἐπί ὁ τράπεζα Ἰσαάκιος ὁ Νεστόγγον , ὅς αὐτός εἰς ἀρχή , καθά προϊστορέω , ἀποκαθίστημι ὁ Αχρίδος , καί ἄλλος οὐ ὀλίγος ὁ γνώριμος τε καί ὀνομαστός ὑπό ὁ ἀποστάτης ἑκών τελέω , δείδω καί περί ἐγώ , μή ποτός καί αὐτός πάσχω ὁ ὅμοιος · θράσσω καί γάρ ὁ αὐτός λογισμός ὁ ἐκ ὑπόγυιος συμβαίνω ἐγώ παρά αὐτός . ὁ δέ ὁ κατά ἐγώ ἀκριβής ἐπιγιγνώσκω διισχυρίζομαι μή ἄν ποτός τοιοῦτος φαίνω ἐγώ . ἐπεί δέ χρόνος παραρρέω συχνός ἐκ ὁ ἐπέρχομαι δεσμώτης μανθάνω εἰμί ἐγώ καί εἱρκτή περικλείω ποδοκάκη τε καί χειροπέδη συνέχω , ἀγαπάω τε ὁ πρᾶξις καί ἐγώ προσφιλής διατίθημι , ὁρισμός δέ ποιέω κτῆμα περί ὁ ἐμέω , μηδείς τολμάω ποτός πούς τε βάλλω ἐν αὐτός καί ζημία ἐπεμβάλλω . καί οὗτος μέν οὕτως ἔχω , ὁ δέ βασιλεύς Θεόδωρος συμβαίνω οὗτος ὁ πρᾶγμα .