georgius-acropolites.annales akropolitis.49
οὕτως ὁ Σπαρτηνὸς τὴν μέλλουσαν φωραθῆναι ῥᾳδιουγρίαν οἰκονομικῶς διεσκέδασεν . Ὁ μὲν οὖν βασιλεὺς Ἰωάννης ἀπάρας τὰ στρατεύματα ἐπὶ τὴν Θεσσαλονίκην ἐξ ὀρθοῦ χωρεῖ καὶ περὶ ταύτην ἐστρατοπεδεύσατο . πολιορκῆσαι μὲν γὰρ οὐκ ἦν αὐτῷ – οὐ γὰρ ἀρκούσας εἶχε τὰς ἐπὶ τούτῳ δυνάμεις – πρεσβείας δὲ ἐποίει καὶ ἐζήτει ἐξελθεῖν πρὸς αὐτὸν τὸν Δημήτριον , καθὼς ἦν ὀμωμοσμένον αὐτῷ , ἔτι δὲ ποιῆσαι καὶ ἀγορὰν ἔξω τῆς Θεσσαλονίκης , ὡς ἂν ἔχοιεν ὠνεῖσθαι τὰ χρειώδη τὰ στρατεύματα . ὁ δὲ τοῖς ἐπιβούλοις συμβούλοις χρώμενος οὐδέν τι τῶν τοιούτων ποιῆσαι παρεχωρεῖτο . πάνυ δὲ ὀλίγων ἡμερῶν παραδραμουσῶν , ὀλίγου τινὸς στρατεύματος πλησίον ἱσταμένου τῆς μικρᾶς πύλης τῆς παρὰ τῇ θαλάσσῃ ἐπονομαζομένης διὰ τὸ μὴ ἀπροόπτως ἐξελθεῖν τινας τῶν τῆς πόλεως καί τινας λυμαίνεσθαι τῶν ἐκ τοῦ στρατοῦ , ἐξαπίνης ἐκ ταύτης ἐγεγόνει βοή , ὡς ἤνοικται ἡ πύλη παρά τινων τῶν ἐντός . καὶ τῇ βοῇ συνείπετο ἡ παραφυλάττουσα δύναμις , καὶ σύμπαν τε τὸ στράτευμα ὁπλισθὲν μετὰ τοῦ κρατοῦντος ἐφοίτα καὶ ἐν ἀκαρεῖ πάντας εἶχεν ἡ Θεσσαλονίκη τοὺς τοῦ βασιλέως ἐντός . ὁ δὲ βασιλεὺς ἔστη παρὰ τὴν πρὸς ἀνατολὰς βλέπουσαν πύλην τῆς πόλεως . καὶ ἡ τοῦ Δημητρίου ἀδελφὴ Εἰρήνη , τοῦ Βουλγάρων Ἀσὰν γαμετή , παρέστη γονυπετοῦσα καὶ ποτνιωμένη , μὴ παθεῖν τὸν ἀδελφὸν αὐτῆς τῶν ὀφθαλμῶν στέρησιν . ὁ δὲ Δημήτριος ἔφθη εἰς τὴν ἀκρόπολιν ἀναβάς . ἐγγύας δὲ ἐνωμότους πρὸς τοῦ βασιλέως λαβοῦσα , ὡς οὐκ ἀπολέσει οὗτος τοὺς ὀφθαλμούς , ἀπῄει τε παρὰ τὸν ἀδελφὸν καὶ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦτον ἐξήγαγεν . ἦν δὲ φέρων οὗτος τὴν ἡλικίαν τοῦ μείρακος , προσεχῶς εἰς αὐτὴν παραγγείλας καὶ μήπω χνοάζων τὸ γένειον , ὡραῖος δὲ τὸ εἶδος καὶ τὴν φυήν . τετίμηκε δὲ ταύτην ὁ βασιλεύς , οἷα ἐκείνης σχηματιζόμενος τὴν ταπείνωσιν . ὡς γὰρ ἀπέβη αὕτη τοῦ ἵππου , τηνικαῦτα καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ οἰκείου ὀχήματος ἀποβὰς πεζὸς ἕστηκε σὺν αὐτῇ . ἡ μὲν οὖν πόλις Θεσσαλονίκη οὕτως ὑπὸ τὸν βασιλέα γέγονεν Ἰωάννην , μᾶλλον δὲ ὑπὸ Ρωμαίους · οἱ γὰρ αὐτὴν κρατοῦντες ἐναντιόφρονες Ρωμαίοις ἐτέλουν .
Lemmas: οὕτως ὁ Σπαρτήν ὁ μέλλω φωράω ῥᾳδιουγρίαν οἰκονομικός διασκεδάννυμι . ὁ μέν οὖν βασιλεύς Ἰωάννης ἀπαίρω ὁ στράτευμα ἐπί ὁ Θεσσαλονίκη ἐκ ὀρθός χωρέω καί περί οὗτος στρατοπεδεύω . πολιορκέω μέν γάρ οὐ εἰμί αὐτός – οὖον γάρ ἀρκέω ἔχω ὁ ἐπί οὗτος δύναμις – πρέσβυς δέ ποιέω καί ζητέω ἐξέρχομαι πρός αὐτός ὁ Δημήτριος , καθώς εἰμί ὄμνυμι αὐτός , ἔτι δέ ποιέω καί ἀγορά ἔξω ὁ Θεσσαλονίκη , ὡς εἄν ἔχω ὠνέομαι ὁ χρειώδης ὁ στράτευμα . ὁ δέ ὁ ἐπίβουλος σύμβουλος χράω οὐδείς τίς ὁ τοιοῦτος ποιέω παραχωρέω . πάνυ δέ ὀλίγος ἡμέρα παρατρέχω , ὀλίγος τις στράτευμα πλησίος ἵστημι ὁ μικρός πύλη ὁ παρά ὁ θάλασσα ἐπονομάζω διά ὁ μή ἀπρόοπτος ἐξέρχομαι τις ὁ ὁ πόλις καί τις λυμαίνομαι ὁ ἐκ ὁ στρατός , ἐξαπίνης ἐκ οὗτος γίγνομαι βοή , ὡς ἀνοίγνυμι ὁ πύλη παρά τίνω ὁ ἐντός . καί ὁ βοή συνέπομαι ὁ παραφυλάσσω δύναμις , καί σύμπας τε ὁ στράτευμα ὁπλίζω μετά ὁ κράτος φοιτάω καί ἐν ἀκαρής πᾶς ἔχω ὁ Θεσσαλονίκη ὁ ὁ βασιλεύς ἐντός . ὁ δέ βασιλεύς ἵστημι παρά ὁ πρός ἀνατολή βλέπω πύλη ὁ πόλις . καί ὁ ὁ Δημήτριος ἀδελφή Εἰρήνη , ὁ Βουλγάρα Ἀσάν γαμετή , παρίστημι γονυπετής καί ποτνιάομαι , μή πάσχω ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ ὀφθαλμός στέρησις . ὁ δέ Δημήτριος φθάνω εἰς ὁ ἀκρόπολις ἀναβαίνω . ἐγγύη δέ ἐνώμοτος πρός ὁ βασιλεύς λαμβάνω , ὡς οὐ ἀπόλλυμι οὗτος ὁ ὀφθαλμός , ἄπειμι τε παρά ὁ ἀδελφός καί πρός ὁ βασιλεύς οὗτος ἐξάγω . εἰμί δέ φέρω οὗτος ὁ ἡλικία ὁ μεῖραξ , προσεχῶς εἰς αὐτός παραγγέλλω καί μήπω χνοάζω ὁ γένειον , ὡραῖος δέ ὁ εἶδος καί ὁ φυή . τιμάω δέ οὗτος ὁ βασιλεύς , οἷος ἐκεῖνος σχηματίζω ὁ ταπείνωσις . ὡς γάρ ἀποβαίνω οὗτος ὁ ἵππος , τηνικαῦτα καί ὁ βασιλεύς ὁ οἰκεῖος ὄχημα ἀποβαίνω πεζός ἵστημι σύν αὐτός . ὁ μέν οὖν πόλις Θεσσαλονίκη οὕτως ὑπό ὁ βασιλεύς γίγνομαι Ἰωάννης , μᾶλλον δέ ὑπό Ῥωμαῖος · ὁ γάρ αὐτός κράτος ἐναντιόφρων Ῥωμαῖος τελέω .