georgius-acropolites.annales akropolitis.93
84 Διαπεράσας γοῦν ὁ βασιλεὺς τὸν Ἑλλήσποντον , τὰ τῶν Πηγῶν κατέλαβε μέρη κἀκεῖσε τὰς διατριβὰς ἐποιεῖτο . ἐπεὶ δὲ ὁ τοῦ θέρους παρῄει καιρός , ἀλλά γε δὴ καὶ ὁ τῆς ὀπώρας ἐρρύη , τῶν τοιούτων ἀπάρας χώρων πρὸς τὴν ἐξ ἔθους τοῖς βασιλεῦσιν οὖσαν ἀνάπαυσιν , ἐξ ὅτου τῆς Κωνσταντίνου γεγόνασιν ὑπερόριοι , κατηντήκει τὸ Νύμφαιον , ἐμὲ δὲ πρὸς τὸν ἄρχοντα τῶν Βουλγάρων τὸν Κωνσταντῖνον πρέσβιν ἐκπέπομφεν . ἀπῄειν γοῦν πρὸς αὐτόν , καὶ διεβίβασα μετ' αὐτοῦ ἡμέρας τινάς · ἔτυχον γὰρ τότε καὶ αἱ ἑορτάσιμοι τοῦ Χριστοῦ ἡμέραι , ἥ τε τῶν γενεθλίων καὶ ἡ τοῦ βαπτίσματος . ἐν τῇ τοιαύτῃ καὶ γὰρ ἡμέρᾳ τοῦ βαπτίσματος οἱ τῶν Βουλγάρων ἄρχοντες λαμπρύνονται μάλιστα , καὶ ἐβούλετο ὁ τῶν Βουλγάρων ἄρχων τῷ τότε Κωνσταντῖνος σφίσιν αὐτοῖς συνεῖναι κἀμὲ καὶ θεατὴν γενέσθαι τῶν τελουμένων . τὰ προστεταγμένα μοι γοῦν πληρώσας τοῦ Τρινόβου ἐξῄειν , καὶ πρὸς τὸν βασιλέα ἀπῄειν ἐν τῷ Νυμφαίῳ διάγοντα . ἐκεῖσε γοῦν ὁ βασιλεὺς παρεχείμασε , καὶ ἐπιλάμψαντος ἔαρος τοῦ Νυμφαίου ἐξῄει , τὴν λαμπρὰν τῆς ἀναστάσεως τοῦ κυρίου ἡμέραν προεορτάσας ἐν τῷ Νυμφαίῳ . ἡμέρας δέ τινας ἐν τοῖς Φλεβίοις διαβιβάσας , περὶ τόπον οὕτω πως ἐπονομαζόμενον Κλυζομενὴν ἀπελθὼν ἐπήξατο τὰς σκηνάς . ἐκεῖσε καὶ γὰρ εἰώθασιν οἱ βασιλεῖς τοῦ Νυμφαίου ἐξιόντες χρονοτριβεῖν καὶ τὸ πλέον τοῦ ἐαρινοῦ παραμείβειν καιροῦ . ὅ τε γὰρ τόπος ἅπας πεδιὰς καὶ χόρτον προβεβλημένη πολλοῖς ἀρκοῦντα τοῖς ἵπποις , κατάρρυτος δὲ τυγχάνει καὶ ὕδασιν , ἐγγὺς δὲ αὐτοῦ καὶ κώμας ἔχει πολλὰς καὶ πόλεις , ἐξ ὧν δαψιλῆ καθειστήκει τὰ ζωαρκῆ . Ἐκεῖσε γοῦν ὄντος τοῦ βασιλέως καὶ ὁ σεβαστοκράτωρ Τορνίκης ἐκ τῆς Νικαέων ἐπιδεδήμηκε , καὶ δι' ὄχλου τῷ βασιλεῖ γέγονε διὰ τὸν προπατριαρχεύσαντα Ἀρσένιον . ὁ γὰρ πατριαρχικὸς ἐχήρευε θρόνος , τοῦ πατριαρχεύσαντος Νικηφό ρου , ὃς ἀπὸ τῆς Ἐφέσου εἰς τὸν πατριαρχικὸν μετετέθη θρόνον , ἀπάραντος τῶν ἐνθένδε καὶ πρὸς τὰς αἰωνίους μεταστάντος σκηνάς , μηδὲ εἰς ὅλον σχεδὸν ἐνιαυτὸν τὸν πατριαρχικὸν κοσμήσαντος θρόνον . ὁ δὲ Ἀρσένιος οὗτος ἦν προβεβλημένος εἰς τὸν πατριαρχικὸν θρόνον πρὸς τοῦ βασιλέως Θεοδώρου , ἀνὴρ καὶ εἰς λόγον καὶ εἰς πρᾶξιν παναφυέστατος . οὔτε γὰρ λόγον εἶχε τὸν κοσμοῦντα τοῦτον , εἴτ' ἐκ παιδείας γεγενημένον , εἴτ' ἐκ φύσεώς πως προβαλλόμενον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἦθος ὑπῆρχε δεινὸς καὶ σκληρὸς τὸν τρόπον , καὶ ταχὺς μὲν εἰς ἔχθραν , εἰς δὲ φιλίαν βραδύς , καὶ τὴν μνησικακίαν φέρων ὥσπερ τινὰ σκιὰν συνεφεπομένην τῷ σώματι . οὗτος κατ' ἀρχὰς μὲν τῆς αὐτοκρατορίας τοῦ βασιλέως εἰς τὰ πεπραγμένα τοῖς πᾶσι συνῄνει , καὶ ἦν προσφιλῶς τῷ βασιλεῖ διακείμενος . ἐπεὶ δὲ καὶ τὴν αὐτοκρατορικὴν ἀπεπλήρου στεφηφορίαν , εὐθὺς μεταπεπτώκει πρὸς τοὐναντίον καὶ δύσνους ἐγεγόνει τῷ βασιλεῖ , ἔχων ἐν ταὐτῷ συνίστορας τὸν Σάρδεων Ἀνδρόνικον καὶ τὸν Θεσσαλονίκης Μανουὴλ τὸν καὶ Ὀψαρᾶν λεγόμενον . ἀλλ' ὁ μὲν Σάρδεων , ὅτε ὁ βασιλεὺς κατὰ τῆς Κωνσταντίνου ἐστρατοπεδεύσατο καὶ ἐγγὺς ταύτης τὰς ἐπαύλεις ἐποιεῖτο , τότε τὰ τῶν μοναχῶν ἐνεδέδυτο ἄμφια ὑπὸ τοῦ Φιλαδελφείας Ἰωαννικίου . ὡς γὰρ συχνῶς διηνώχλει τὸν βασιλέα ἐπιδημῆσαι τῇ Παφλαγόνων – ἐκεῖθεν καὶ γὰρ ὥρμητο – τὸ στρεβλόνουν τοῦ ἀνδρὸς ὁ βασιλεὺς ἀκριβῶς εἰδὼς οὐκ εἴα τοῦτον περὶ τὰ ἐκεῖσε μέρη ἀφῖχθαι · σκοπὸς γὰρ ἦν αὐτῷ τὰ τῶν Παφλαγόνων πάντα διαταράξαι τῇ πρὸς τὸν βασιλέα δυσνοίᾳ . ὁ βασιλεὺς δὲ δικαιότατον πρὸς τοῦτον ἐποίει τὸν λόγον ὡς « μητροπολίτης κεχειροτόνησαι Σάρδεων , οὐκέτι γε μὴν Παφλαγονίας , καὶ δεῖ σε τοῖς τῶν Σάρδεων ἐμφιλοχωρεῖν μέρεσι κἀκεῖσε καὶ διατρίβειν καί σου ποιμαίνειν τὸ ποίμνιον . »
Lemmas: 84 διαπεράω γοῦν ὁ βασιλεύς ὁ Ἑλλήσποντος , ὁ ὁ Πηγαί καταλαμβάνω μέρος κἀκεῖσε ὁ διατριβή ποιέω . ἐπεί δέ ὁ ὁ θέρος πάρειμι καιρός , ἀλλά γε δή καί ὁ ὁ ὀπώρα ῥέω , ὁ τοιοῦτος ἀπαίρω χῶρος πρός ὁ ἐκ ἔθος ὁ βασιλεύς εἰμί ἀνάπαυσις , ἐκ ὅστις ὁ Κωνσταντῖνος γίγνομαι ὑπερόριος , καταντάω ὁ νύμφαιον , ἐγώ δέ πρός ὁ ἄρχω ὁ Βουλγάρα ὁ Κωνσταντῖνος πρέσβις ἐκπέμπω . ἄπειμι γοῦν πρός αὐτός , καί διαβιβάζω μετά αὐτός ἡμέρα τις · τυγχάνω γάρ τότε καί ὁ εορτάσιμος ὁ Χριστός ἡμέρα , ὅς τε ὁ γενέθλιος καί ὁ ὁ βάπτισμα . ἐν ὁ τοιοῦτος καί γάρ ἡμέρα ὁ βάπτισμα ὁ ὁ Βουλγάρα ἄρχω λαμπρύνω μάλιστα , καί βούλομαι ὁ ὁ Βουλγάρα ἄρχω ὁ τότε Κωνσταντῖνος σφεῖς αὐτός συνίημι ἐγώ καί θεατής γίγνομαι ὁ τελέω . ὁ προστάσσω ἐγώ γοῦν πληρόω ὁ τρινοβους ἔξειμι , καί πρός ὁ βασιλεύς ἄπειμι ἐν ὁ Νυμφαῖος διάγω . ἐκεῖσε γοῦν ὁ βασιλεύς παραχειμάζω , καί ἐπιλάμπω ἔαρ ὁ νυμφαῖος ἔξειμι , ὁ λαμπρός ὁ ἀνάστασις ὁ κύριος ἡμέρα προεορτάζω ἐν ὁ Νυμφαῖος . ἡμέρα δέ τις ἐν ὁ φλέβιον διαβιβάζω , περί τόπος οὗτος πως ἐπονομάζω Κλυζομενὴν ἀπέρχομαι πήγνυμι ὁ σκηνή . ἐκεῖσε καί γάρ εἴωθα ὁ βασιλεύς ὁ νυμφαῖος ἔξειμι χρονοτριβέω καί ὁ πλέω ὁ ἐαρινός παραμείβω καιρός . ὅς τε γάρ τόπος ἅπας πεδιάς καί χόρτος προβάλλω πολύς ἀρκέω ὁ ἵππος , κατάρρυτος δέ τυγχάνω καί ὕδωρ , ἐγγύς δέ αὐτός καί κώμη ἔχω πολύς καί πόλις , ἐκ ὅς δαψιλής καθίστημι ὁ ζωαρκής . ἐκεῖσε γοῦν εἰμί ὁ βασιλεύς καί ὁ σεβαστοκράτωρ Τορνίκης ἐκ ὁ Νικαεύς ἐπιδημέω , καί διά ὄχλος ὁ βασιλεύς γίγνομαι διά ὁ προπατριαρχεύω Ἀρσένιος . ὁ γάρ πατριαρχικός χηρεύω θρόνος , ὁ πατριαρχεύω Νικηφό ῥόος , ὅς ἀπό ὁ Ἔφεσος εἰς ὁ πατριαρχικός μετατίθημι θρόνος , ἀπαίρω ὁ ἐνθένδε καί πρός ὁ αἰώνιος μεθίστημι σκηνή , μηδέ εἰς ὅλος σχεδόν ἐνιαυτός ὁ πατριαρχικός κοσμέω θρόνος . ὁ δέ Ἀρσένιος οὗτος εἰμί προβάλλω εἰς ὁ πατριαρχικός θρόνος πρός ὁ βασιλεύς Θεόδωρος , ἀνήρ καί εἰς λόγος καί εἰς πρᾶξις παναφυής . οὔτε γάρ λόγος ἔχω ὁ κοσμέω οὗτος , ἔτι ἐκ παιδεία γίγνομαι , ἔτι ἐκ φύσις πως προβάλλω , ἀλλά καί ὁ ἦθος ὑπάρχω δεινός καί σκληρός ὁ τρόπος , καί ταχύς μέν εἰς ἔχθρα , εἰς δέ φίλιος βραδύς , καί ὁ μνησικακία φέρω ὥσπερ τις σκιά συνεφέπομαι ὁ σῶμα . οὗτος κατά ἀρχή μέν ὁ αὐτοκρατορία ὁ βασιλεύς εἰς ὁ πράσσω ὁ πᾶς συναινέω , καί εἰμί προσφιλής ὁ βασιλεύς διάκειμαι . ἐπεί δέ καί ὁ αὐτοκρατορικός ἀποπληρόω στεφηφορία , εὐθύς μεταπίπτω πρός ἐναντίος καί δύσνους γίγνομαι ὁ βασιλεύς , ἔχω ἐν αὐτός συνίστωρ ὁ Σάρδεις Ἀνδρόνικος καί ὁ Θεσσαλονίκη Μανουήλ ὁ καί ὀψαρᾶς λέγω . ἀλλά ὁ μέν Σάρδεις , ὅτε ὁ βασιλεύς κατά ὁ Κωνσταντῖνος στρατοπεδεύω καί ἐγγύς οὗτος ὁ ἔπαυλις ποιέω , τότε ὁ ὁ μοναχός ἐνδύω άμφιο ὑπό ὁ Φιλαδέλφεια Ιωαννικίου . ὡς γάρ συχνός διηνώχλει ὁ βασιλεύς ἐπιδημέω ὁ Παφλαγών – ἐκεῖθεν καί γάρ ὁρμέω – ὁ στρεβλώνω ὁ ἀνήρ ὁ βασιλεύς ἀκριβῶς εἰδοί οὐ ἐάω οὗτος περί ὁ ἐκεῖσε μέρος ἀφικνέομαι · σκοπός γάρ εἰμί αὐτός ὁ ὁ Παφλαγών πᾶς διαταράσσω ὁ πρός ὁ βασιλεύς δύσνοια . ὁ βασιλεύς δέ Δίκαιος πρός οὗτος ποιέω ὁ λόγος ὡς « μητροπολίτης χειροτονέω Σάρδεις , οὐκέτι γε μήv Παφλαγονία , καί δεῖ σύ ὁ ὁ Σάρδεις ἐμφιλοχωρέω μέρος κἀκεῖσε καί διατρίβω καί σύ ποιμαίνω ὁ ποίμνη . »