georgius-acropolites.annales akropolitis.54
50 Παραμείψας γοῦν τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὴν Βισαλτίαν διαβάς , ἐς Φιλίππους ἐπήξατο τὴν σκηνὴν λόγου πέρι , ὡς ἐδόκει τούτῳ , οὐχὶ σμικροῦ . ὁ γὰρ ἐκ τοῦ Μελενίκου Μαγκλαβίτης Νικόλαος κατεῖπε πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Παλαιολόγου Μιχαὴλ τοῦ προρρηθέντος υἱοῦ τοῦ μεγάλου δομεστίκου , ὅτε ἦν ἐν τοῖς Βοδηνοῖς · ἐπεὶ δὲ οὐκ ἦν καιρὸς τοιούτων πραγμάτων ἐρεύνης ἀλλ' ἐκστρατείας καὶ μάχης , ἐταμιεύετο τῷ βασιλεῖ τὰ τῆς ὑποθέσεως ἐς ὥραν εὔθετον . τότε γοῦν εἰς ἐξέτασιν τῶν τοιούτων ἐγεγόνει ὁ βασιλεύς , καὶ δικαστήριον ἔστησε καὶ κριτὰς ἐκάθισε καὶ λαμπρὸν κριτήριον συνεκρότησεν . ἡ δ' ὑπόθεσις ἦν τοιαύτη . ἐπεὶ ἐτελεύτησεν ὁ Τορνίκης Δημήτριος , ἔτι δὲ περιῆν ἐν Θεσσαλονίκῃ ὁ μέγας δομέστικος , ὁ δὲ τούτου υἱὸς Μιχαὴλ ἐς Μελενίκον καὶ Σέρρας , ὃς καὶ μαθὼν τὸν τοῦ Τορνίκη θάνατον ἐδυσφόρησε καὶ σκυθρωπὸς τοῖς ἐν τυγχάνουσιν ἐπεφαίνετο · ἦν γὰρ ὁ Τορνίκης σύζυγον ἔχων τοῦ μεγάλου δομεστίκου πρωτεξαδέλφην . οἷα γοῦν φιλεῖ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις γίνεσθαι , ἠρωτήκει τις τῶν ἐκ Μελενίκου [ τοὔνομα ] θάτερόν τινα [ καλούμενον ] , ὅτου χάριν σκυθρωπάζει ὁ Κομνηνὸς Μιχαήλ . ὁ δέ – καὶ γὰρ ἠπίστατο τὴν αἰτίαν – ὁ Τορνίκης ἔφη « Δημήτριος τέθνηκεν · ἦν δὲ προσγενὴς αὐτοῦ καὶ οἰκονόμος τῶν κοινῶν · καὶ τούτου γοῦν χάριν κἀκείνου λελύπηται . » ὁ δὲ « οὔ μοι δοκεῖ » φησιν · « οὐδὲ γὰρ διὰ Τορνίκην οὕτως ἂν ἠδημόνει καὶ ἤσχαλλεν · ἀλλ' ὡς ἔοικεν ἐπὶ τῷ κρείττονι ἐκείνου τοῦτο συμβέβηκε . καὶ εἰ τοῦτο , φεῦ ἡμῖν · ἐν γὰρ ταρα χαῖς καὶ ὀχλήσεσιν αὖθις γενήσονται τὰ ἡμέτερα , κατεστο ρεσμένα νῦν καλῶς καὶ εἰς ἀταραξίαν ἐληλυθότα . » εἶθ' οὗτος « ἀλλ' ὦ φίλος , καὶ εἰ τοιοῦτόν τι ξυνέβη , καὶ οὕτω δὴ οὐ κακῶς τὰ καθ' ἡμᾶς ἕξουσι . καὶ γὰρ ὁ μέγας δομέστικος ἐν Θεσσαλονίκῃ διάγει ἡγεμονεύων αὐτῆς , καὶ οὑ τοσὶ δὲ ὁ Κομνηνὸς Μιχαὴλ ὁ τούτου υἱὸς τὴν τῶν ἡμε τέρων χώρων διεξάγει κηδεμονίαν . ὑπὸ τοιούτων γοῦν μεγίστων ἀνδρῶν κυβερνώμενοι οὐκ ἄν ποτε κοσμικὸν κλυδώνιον ἴδοιμεν · ἄλλως τε καὶ ἡ τοῦ βουλγαράρχου Καλιμάνου ἀδελφὴ Θάμαρ , ἄζυξ ἔτι τελοῦσα , εἰς γάμου κοινωνίαν συνέλθῃ τῷ Κομνηνῷ Μιχαήλ , καὶ γενήσονται σπονδαὶ μέσον ἡμῶν καὶ Βουλγάρων . »
Lemmas: 50 παραμείβω γοῦν ὁ Θεσσαλονίκη καί ὁ Βισαλτία διαβαίνω , εἰς Φίλιππος πήγνυμι ὁ σκηνή λόγος περί , ὡς δοκέω οὗτος , οὐ μικρός . ὁ γάρ ἐκ ὁ Μελενίκου μαγκλαβιος Νικόλαος κατεῖπον πρός ὁ βασιλεύς ὁ Παλαιολόγος Μιχαήλ ὁ προρέω υἱός ὁ μέγας δομέστικος , ὅτε εἰμί ἐν ὁ Βοδηνοῖς · ἐπεί δέ οὐ εἰμί καιρός τοιοῦτος πρᾶγμα ἔρευνα ἀλλά ἐκστρατεία καί μάχη , ταμιεύω ὁ βασιλεύς ὁ ὁ ὑπόθεσις εἰς ὥρα εὔθετος . τότε γοῦν εἰς ἐξέτασις ὁ τοιοῦτος γίγνομαι ὁ βασιλεύς , καί δικαστήριον ἵστημι καί κριτής καθίζω καί λαμπρός κριτήριον συγκροτέω . ὁ δέ ὑπόθεσις εἰμί τοιοῦτος . ἐπεί τελευτάω ὁ Τορνίκης Δημήτριος , ἔτι δέ περίειμι ἐν Θεσσαλονίκη ὁ μέγας δομέστικος , ὁ δέ οὗτος υἱός Μιχαήλ εἰς Μελενίκος καί Σέρρας , ὅς καί μανθάνω ὁ ὁ Τορνίκης θάνατος δυσφορώ καί σκυθρωπός ὁ ἐν τυγχάνω ἐπιφαίνω · εἰμί γάρ ὁ Τορνίκης σύζυγος ἔχω ὁ μέγας δομέστικος πρωτεξαδέλφη . οἷος γοῦν φιλέω ἐπί ὁ τοιοῦτος γίγνομαι , ἐρωτάω τις ὁ ἐκ Μελενίκου [ ὄνομα ] ἕτερος τις [ καλέω ] , ὅστις χάρις σκυθρωπάζω ὁ Κομνηνός Μιχαήλ . ὁ δέ – καί γάρ ἐπίσταμαι ὁ αἴτιος – ὁ Τορνίκης φημί « Δημήτριος θνῄσκω · εἰμί δέ προσγενής αὐτός καί οἰκονόμος ὁ κοινός · καί οὗτος γοῦν χάρις ἐκεῖνος λυπέω . » ὁ δέ « οὖον ἐγώ δοκέω » φημί · « οὐδέ γάρ διά Τορνίκης οὕτως εἄν ἀδημονέω καί ἀσχάλλω · ἀλλά ὡς ἔοικα ἐπί ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος οὗτος συμβαίνω . καί εἰμί οὗτος , φεῦ ἐγώ · ἐν γάρ Τάρα Χάις καί ὄχλησις αὖθις γίγνομαι ὁ ἡμέτερος , καθίστημι ῥέζω νῦν καλῶς καί εἰς ἀταραξία ἔρχομαι . » εἶτα οὗτος « ἀλλά εἰμί φίλος , καί εἰμί τοιοῦτος τίς συμβαίνω , καί οὗτος δή οὖον κακῶς ὁ κατά ἐγώ ἔχω . καί γάρ ὁ μέγας δομέστικος ἐν Θεσσαλονίκη διάγω ἡγεμονεύω αὐτός , καί ὅς Τόσι δέ ὁ Κομνηνός Μιχαήλ ὁ οὗτος υἱός ὁ ὁ ἡμος τέρος χῶρος διεξάγω κηδεμονία . ὑπό τοιοῦτος γοῦν μέγας ἀνήρ κυβερνάω οὐ ἄν ποτός κοσμικός κλυδώνιον ὁράω · ἄλλως τε καί ὁ ὁ Βουλγαράρχης Καλιμάνης ἀδελφή Θάμαρ , ἄζυξ ἔτι τελέω , εἰς γάμος κοινωνία συνέρχομαι ὁ Κομνηνός Μιχαήλ , καί γίγνομαι σπονδή μέσος ἐγώ καί Βουλγάρα . »