georgius-acropolites.annales akropolitis.65
59 Τὰ ἐκεῖσε μὲν οὖν , ὡς ἦν εἰκός , οἰκονομήσας ὁ βασιλεύς , καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τοὺς παῖδας τῶν ἀπιστησάντων ἐξορίσας τοῦ ἄστεος , πάντα δὲ τὰ αὐτῶν χρήματα δημοσιευθῆναι κελεύσας , ἀπάρας τοῦ Μελενίκου ἐς τὴν Θεσσαλονίκην ἀφίκετο , κἀκεῖθεν τὸν Βαρδάρειον διαπεράσας καὶ τὰ Βοδηνὰ παραμείψας ὀλίγον ἐκεῖσε τὰς σκηνὰς ἔπηξεν . ἐνόσησε δὲ νόσημα ἑδρικόν · τοῦτο δὲ καὶ ἐπι δήμιον τοῖς ἐκεῖσε στρατεύμασιν ἐγεγόνει . διακαρτερήσας οὖν ἐκεῖσε μικρὸν ὅσον ῥαΐσαι τὴν νόσον , περὶ τὸν Πρίλαπον ὥρμησεν . ἐκεῖσε γοῦν προσηκόντως συσκευασάμενος καὶ μηχανήματα προσλαβόμενος καὶ ἁμάξαις τὰς ἑλεπόλεις συγκομισάμενος ἐς τὸν Βελεσὸν ἐχώρει πολιορκῆσαι τοῦτον καὶ τῆς τῶν ἐχθρῶν χειρὸς ἐξελεῖν . οἱ δὲ καὶ μόνον τῇ τοῦ βασιλέως ἐφόδῳ καταβροντηθέντες καὶ μηδὲ ἀναμείναντες ἀναστῆναι μηχανήματα , εἰς συνθήκας ἐλθόντες ἐφ' ᾧ μηδέν τι παθεῖν δεινόν , αὐτοῖς δὲ ὅπλοις καὶ πράγμασι τοῦ ἄστεος ἐξελθεῖν , τοὺς ὅρκους πρὸς τοῦ βασιλέως λαβόντες ἐξῄεσαν τοῦ φρουρίου . ὁ δὲ βασιλεὺς ἐπείπερ αὐτοὺς ἐθεάσατο παμπόλλους μὲν τὸν ἀριθμὸν – εἰς γὰρ πεντακοσίους ἠρίθμηντο – εὐμεγέθη δὲ κεκτημένους τὰ σώματα καὶ ἀγαθοὺς τὰς μορφάς , ἐπὶ τῇ πράξει μεταμεμέληται , εἰ τοσούτους καὶ τοιούτους ἐάσει πρὸς τὴν τῶν ἐχθρῶν ἀφικέσθαι καὶ ἐναντίους γενέσθαι Ρωμαίοις · ὑπὸ δὲ τῶν ὅρκων ἀναγκασθεὶς ἀπέλυσε σφᾶς αὐτοὺς ἀποδοὺς τὴν ἐλευθερίαν . Ἐκεῖθεν οὖν μετὰ πάσης τῆς στρατιᾶς ὁρμήσας διὰ τῆς Νευσταπόλεως τὴν πορείαν ἐποιεῖτο . ἄνυδρος δέ ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἄοικος καὶ πλήθει στρατευμάτων δυσβάδιστος . ἄρτου γοῦν ἐν ἐνδείᾳ ἐν οὐ μετρίαις ἡμέραις διῆγεν ἡ στρατιά , καὶ δυσὶν ἡμέραις οἱ πλείους τῶν ἵππων ὑπῆρξαν ὕδατος ἄγευστοι . τὸ γοῦν τῆς Στρουμμίτζης . παραμείψαντες ἄστυ καὶ διὰ τῶν τοῦ Μελενίκου χώρων βαδίσαντες εἰς τὰς Σέρρας καὶ αὖθις ἀπῄειμεν . ἔνθα καὶ γραφὰς ὁ αὐτοκράτωρ δεξάμενος ἐκ τῶν τῆς ἀνατολῆς μερῶν πρὸς τοῦ προσφιλοῦς αὐτοῦ πεμφθείσας Μουζάλωνος , ὡς τὰ τῶν Μουσουλμάνων πρὸς τῶν Ταχαρίων κυμαίνεται , ἐπέτεινε τὴν ὁδὸν καὶ μακροτέρας τὰς ἡμερησίους ἐποιεῖτο πορείας . ἐπεὶ δὲ τὸν Ἕβρον ἐπεφθάκει , ὃν καὶ Μαρίτζαν ὁ χυδαῖος κατονομάζει λαός , καὶ μὴ οὕτως ἔχειν τὰ ἐν τῇ ἕῳ μεμαθηκὼς πράγματα , τῆς ταχυτῆτος ἀνιεὶς σχολαιότερον ἐπορεύετο καὶ τοὺς συνήθεις βασιλικοὺς ἐποιεῖτο σταθμούς · παρεκκλίνας δὲ τῆς πρὸς ἕω κατ' εὐθεῖαν ἐς τὸ Διδυμότειχον ἀφίκετο κἀκεῖθεν εἰς τὴν Ἀδριανοῦ . Καὶ ἐπεὶ μηδὲν ἐναπολέλειπτο τῶν παρὰ τῶν Βουλγάρων κατασχεθέντων φρουρίων καὶ ἄστεων – πάντα γὰρ ὁ βασιλεὺς ἐχειρώσατο – πλὴν δυοῖν , ἑνὸς μὲν φρουρίου πάνυ σμικροτάτου ἐν τοῖς βουνοῖς κειμένου τῆς Ἀχριδοῦ καὶ καλουμένου Πάτμου , ὃ καὶ εὐχερῶς πάνυ ὁ Φιλανθρωπηνὸς Ἀλέξιος εἷλεν ὁ Δούκας , καταλειφθεὶς πρὸς τοῦ βασιλέως εἰς φυλακὴν τῶν ἐν Ἀχριδῷ , καὶ ἄστεος ἄλλου Τζεπαίνης ὀνομαζομένου , λίαν τυγχάνοντος ὀχυροῦ καὶ περὶ τὴν ξυμβολὴν τελοῦντος τῶν δύο μεγίστων ὀρῶν , τοῦ τε Αἵμου καὶ τῆς Ροδόπης , καθ' ὧν μέσον ὁ Ἕβρος ῥεῖ ποταμός , ἐν δεινῷ μὲν ἐποιεῖτο ὁ αὐτοκράτωρ , ὅτι μὴ καὶ αὐτῶν ὡς τῶν ἑτέρων ἐκράτησεν , ἀλλ' ἔτι τῆς χειρὸς αὐτοῦ κρείττω φανέντα ἔξω τυγχάνουσι · μάλιστα δὲ ὑπὲρ τῆς Τζεπαίνης ἐδυσφόρει τὰ μέγιστα . ἔσπευδε μὲν οὖν καὶ κατὰ ταύτης στρατεῦσαι καὶ ὡς εἶχεν ἰσχύος ἀποπειράσασθαι . ἡ μὲν οὖν ὥρα τοῦ θέρους ἤδη παρῄει , καὶ τὸ μετόπωρον ἐγγὺς ἦν καὶ τοῦτο παραδραμεῖν . ὁ δὲ μηδέν τι τοῦ καιροῦ φροντίσας μηδὲ τὸ τοῦ χειμῶνος προσκοπήσας δριμύ – ἑνὸς γὰρ καὶ μόνου τοῦ τὸ οἰκεῖον ἀπο πλῆσαι βούλημα ἐστοχάζετο – τὴν στρατιὰν πᾶσαν ἐκ τῆς Ἀδριανοῦ κινήσας ἁμάξας τε παμπόλλας συλλεγῆναι προστάξας ἁπανταχόθεν τῆς τῶν Μακεδόνων χώρας , τὰς μὲν ἐπὶ τῷ τὰ μηχανήματα καὶ τὰς ἑλεπόλεις φέρειν , τὰς δὲ ἐπὶ τῷ διακομίζειν τὰ ζωαρκῆ τοῦ στρατεύματος , καὶ συναθροισθῆναι κελεύσας πληθὺν ἀνδρῶν πεζῶν τοξοτῶν καὶ κορυνοφόρων οὐκ εὐαρίθμητον , ἐπεὶ πάντα καλῶς αὐτῷ καὶ ὡς ἔδοξε κατηρτίσατο , τῆς Ἀδριανοῦ ἀπάρας κατὰ τῆς Τζεπαίνης ἐχώρει . τέσσαρας δὲ σταθμοὺς παρήμειψεν ὁ στρατός , καὶ κατὰ τὸν τόπον , ὃν Μακρολιβάδα κατονομάζουσιν , ἐτητύμως πρὸς τὸ σχῆμα τὴν κλῆσιν οἱ πρώτως ἰδόντες θέμενοι , δεινὸς συμπίπτει σφίσι χειμών . ἐξ ἑσπέρας γοῦν ἀρξάμενος , δι' ὅλης τῆς νυκτὸς τὴν σφοδρότητα τοῦ ψύχους καὶ τοῦ ἀνέμου προσεπιτείνας τὸ βίαιον , πολλῇ τε χιόνι τῆς γῆς ἐπηλυγάσας τὴν ἐπιφάνειαν , ἕωθεν τῷ βασιλεῖ πολλὴν προυξένησε τὴν δυσχέρειαν . ὅ τε γὰρ τόπος ἄοικος ἦν καὶ ἐγγύτερον ἐτύγχανον οἱ πολέμιοι , καὶ ἡ προσδοκωμένη σπάνις τῶν ἀναγκαίων οὐχ ἧττον τὴν ψυχὴν ἐπίεζε · τοῦτο γὰρ καὶ μᾶλλον δεινότερον καθέστηκεν ἐν στρατεύμασιν . ἐς τοσαύτην γοῦν τὴν δυσφορίαν συνελαθεὶς τοὺς ἡγεμόνας συνηθροίκει τῶν στρατευμάτων , οὐ τῶν Ρωμαϊκῶν μόνων ἀλλ' ἤδη καὶ τῶν ἐξ ἔθνους Λατίνων τε καὶ Σκυθῶν , καὶ τούτους τί δεῖ ποιεῖν ἠρωτήκει . πάντες γοῦν σχεδὸν ἐβουλεύσαντο ἐς τὴν Ἀδριανοῦ τὴν ἐπιστροφὴν ποιήσασθαι . ὁ δὲ τὴν μὲν βουλὴν αὐτῶν οὐκ ἀπέπεμψεν , ἀλλὰ πρὸς αὐτοὺς εἰρήκει ὡς « ὑμεῖς μὲν ὅπερ κρεῖττον καὶ συμφέρον ἔδοξε καλῶς ἐβουλεύσασθε · εἰ δὲ καὶ αὐτὸς ἕτερόν τι σὺν θεῷ νοήσαιμι , οὐκ ἂν δέξησθε τοῦτο ὡς ἀπὸ δεσπότου νουνεχοῦς εἰρημένον καὶ ὑμῶν ὡς δέον προνοουμένου ; » ξυνέφησαν ἅπαντες ὡς « ὅπερ ἂν τῷ σῷ δόξειε κράτει , στερκτὸν αὐτὸ καὶ ἀσπαστὸν λογισαίμεθα . » τούτους μὲν οὖν πάντας ἀπέλυσεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὰς σφετέρας ἐπιέναι σκηνὰς ἐφ' ᾧ καὶ τροφῇ διὰ τὸν χειμῶνα χρήσασθαι , αὐτὸς δὲ εἰς τὸν αὐτοῦ κοιτῶνα εἰσιὼν μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν ἐβουλεύετο τί μᾶλλον χρὴ ποιεῖν . τινὲς μὲν τὴν τῶν ἔξωθεν βουλευσαμένων βουλὴν εἰς ἔργον ἐβουλεύοντο θεῖναι , ἄλλοι δέ , οἷς καὶ τὸ κρεῖττον διανοηθῆναι τῷ βασιλεῖ διακέκριται , τοὐναντίον εἰρήκασιν . ἔφησαν καὶ γὰρ « ὅση μὲν ὁδός ἐστιν ἡμῖν ὄπισθεν εἰς τὴν Ἀδριανοῦ , τοσαύτη καὶ ἔμπροσθεν εἰς τὸ τοῦ Στενιμάχου ἄστυ καθέστηκε · καὶ ὥσπερ ἐκεῖ τῶν χρειωδῶν εὐμοιρῆσαι ἔχομεν , οὕτω δὴ καὶ εἰς τὸν Στενίμαχον . οὕτω γοῦν πράξαντες οὐ δόξαιμεν τοῖς πολεμίοις οὔτε δειλίᾳ τῇ πρὸς αὐτοὺς οὔτε μὴν τῇ τοῦ χειμῶνος δυσχερείᾳ τὴν ὑποστροφὴν ποιήσασθαι . » ἀρεστὸν γοῦν ἔδοξε τοῦτο τῷ βασιλεῖ , καὶ ἐπεὶ τῆς δριμύτητος καὶ ὁ χειμὼν ἔληγε καὶ ἡ τῆς χιόνος ἔστη φορά , τὴν ἐπιοῦσαν τὸ ἀνακλητικὸν ἠχῆσαι προσέταξεν . ἐκεῖθεν οὖν τὰς συντάξεις τῶν στρατευμάτων λαβὼν ἀπῄει ἐς τὸν Στενίμαχον . κἀντεῦθεν οὖν τὸ σύμπαν ἐνσιτίσασθαι κελεύσας στράτευμα κατευθὺ τῆς Τζεπαίνης ἐχώρει . Κατηντήκει γοῦν ἐς πόλιν ἐπικεκλημένην Βατκούνιον , ἱκανὰς ἡμέρας μεγίστῃ ἐξαρκέσαι δυναμένην εἰς ζωάρκειαν στρατιᾷ . ἐκεῖθεν οὖν ἀπεστάλκει τὸν θεῖον αὐτοῦ τὸν Λάσκαριν Μανουήλ , μοναχὸν ὄντα καὶ Μάξιμον ὀνομαζόμενον , καὶ τὸν τοῦ ἀλλαγίου αὐτοῦ ἄρχοντα τὸν Μαργαρίτην Κωνσταντῖνον , κατοπτεῦσαι τὸν τόπον καὶ εἰ εὐχερεστέραν τὴν εἰς αὐτὸν πορείαν σχοίη τὸ στράτευμα . οἱ δὲ ἀπιόντες καὶ τὰ περὶ τοῦ τόπου κατασκοπήσαντες εὐχερῆ τὴν ἄνοδον τυγχάνειν τῷ βασιλεῖ κατήγγελλον , καὶ μάλιστα ὁ Μαργαρίτης Κωνσταντῖνος , καίτοι γε πολλῶν τῶν εἰδότων ἀντιλεγόντων . τοῖς γοῦν τούτων λόγοις πεισθεὶς ὁ βασιλεὺς μετὰ πάσης τῆς στρατιᾶς ἀνῄει . καὶ ἦν μὲν πάντῃ ἀνάντης ὁ χῶρος τὴν ἄνοδον , καὶ παγετὸς τὴν ὁδὸν πᾶσαν παχύτερός τε καὶ λεῖος βαδίσαι δυσχερεστέραν ἐποίει , συνηρεφῆ τε καὶ λάσια δένδρα περὶ τὴν ἀκρώρειαν ἦν . ἡ μὲν οὖν στρατιὰ τὴν νύκτα πᾶσαν ἐκείνην πυρκαϊὰς ἀνάψαντες ἐθερμαίνοντο · τῶν γὰρ πλειόνων οἱ ὑπηρέται μετὰ τῶν σκηνῶν αὐτῶν οὐκ ἠδυνήθησαν τοὺς σφῶν κυρίους εὑρεῖν . ἔκλαιον δὲ μικροῦ δεῖν κλαυθμὸν ἄπαυστον , εἰ καὶ ἄλυπον · ὁ γὰρ ἐκ τῶν πυρκαϊῶν καπνὸς ὑπὸ τῆς τῶν δένδρων πυκνότητος συνεχόμενος καὶ διέξοδον εἰς ἐλεύθερον ἀέρα μὴ εὑρίσκειν δυνάμενος , κάτω ὑπενόστει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς ἄκρον ἔδακνε καὶ τῶν ὀφθαλμῶν ἐκπιέζειν κατηνάγκαζε δάκρυον . τοῦτο καὶ ὁ βασιλεὺς ἐπεπόνθει . ὡς δὲ ἡ νὺξ παρῄει καὶ ἡμέρα ἐπέλαμψεν , ἀνεπιχείρητον εἰς πολιορκίαν εἶναι τὸ ἄστυ γνωρίσας , κατιέναι προσετετάχει ἐς τὸ πεδίον τὴν στρατιάν . καὶ οἱ μὲν ἀπῄεσαν , ὁ δὲ φύλαξ ὄπισθεν μετὰ μετρίων ἐναπελείφθη στρατιωτῶν καὶ τούτων τῶν περὶ αὐτόν τε καὶ νεωτέρων . κατόπισθεν δὲ καὶ αὐτὸς κατῄει πεζὸς ὡς καὶ οἱ λοιποί · οὐδὲ γὰρ ἦν δυνατὸν ἱππότην βαδίσαι περὶ τὸ κάταντες τοῦ βουνοῦ .
Lemmas: 59 ὁ ἐκεῖσε μέν οὖν , ὡς εἰμί εἰκός , οἰκονομέω ὁ βασιλεύς , καί ὁ γυνή καί ὁ παῖς ὁ ἀπιστέω ἐξορίζω ὁ Ἄστυ , πᾶς δέ ὁ αὐτός χρῆμα δημοσιεύω κελεύω , ἀπαίρω ὁ Μελενίκου εἰς ὁ Θεσσαλονίκη ἀφικνέομαι , ἐκεῖθεν ὁ Βαρδάρειον διαπεράω καί ὁ Βοδηνὰ παραμείβω ὀλίγος ἐκεῖσε ὁ σκηνή πήγνυμι . νοσέω δέ νόσημα ἑδρικός · οὗτος δέ καί ἐπι δήμιος ὁ ἐκεῖσε στράτευμα γίγνομαι . διακαρτερέω οὖν ἐκεῖσε μικρός ὅσος ῥαίζω ὁ νόσος , περί ὁ Πρίλαπον ὁρμάω . ἐκεῖσε γοῦν προσήκω συσκευάζω καί μηχάνημα προσλαμβάνω καί ἅμαξα ὁ ἑλέπολις συγκομίζω εἰς ὁ Βελεσὸν χωρέω πολιορκέω οὗτος καί ὁ ὁ ἐχθρός χείρ ἐξαιρέω . ὁ δέ καί μόνος ὁ ὁ βασιλεύς ἔφοδος καταβροντάω καί μηδέ ἀναμένω ἀνίστημι μηχάνημα , εἰς συνθήκη ἔρχομαι ἐπί ὅς μηδείς τίς πάσχω δεινός , αὐτός δέ ὅπλον καί πρᾶγμα ὁ Ἄστυ ἐξέρχομαι , ὁ Ὅρκος πρός ὁ βασιλεύς λαμβάνω ἔξειμι ὁ φρούριον . ὁ δέ βασιλεύς ἐπεί αὐτός θεάομαι παμπολύς μέν ὁ ἀριθμός – εἰς γάρ πεντακόσιοι ἀριθμέω – εὐμεγέθης δέ κτάομαι ὁ σῶμα καί ἀγαθός ὁ μορφή , ἐπί ὁ πρᾶξις μεταμέλω , εἰμί τοσοῦτος καί τοιοῦτος ἐάω πρός ὁ ὁ ἐχθρός ἀφικνέομαι καί ἐναντίος γίγνομαι Ῥωμαῖος · ὑπό δέ ὁ Ὅρκος ἀναγκάζω ἀπολύω σφεῖς αὐτός ἀποδίδωμι ὁ ἐλευθερία . ἐκεῖθεν οὖν μετά πᾶς ὁ στρατιά ὁρμάω διά ὁ νευσταπολαος ὁ πορεία ποιέω . ἄνυδρος δέ εἰμί ὁ τόπος καί ἄοικος καί πλῆθος στράτευμα δυσβάδιστος . ἄρτος γοῦν ἐν ἔνδεια ἐν οὖον μέτριος ἡμέρα διάγω ὁ στρατιά , καί δύο ἡμέρα ὁ πλείων ὁ ἵππος ὑπάρχω ὕδωρ ἄγευστος . ὁ γοῦν ὁ Στρουμμίτζης . παραμείβω Ἄστυ καί διά ὁ ὁ Μελενίκου χῶρος βαδίζω εἰς ὁ Σέρρας καί αὖθις ἀπέρχομαι . ἔνθα καί γραφή ὁ αὐτοκράτωρ δέχομαι ἐκ ὁ ὁ ἀνατολή μέρος πρός ὁ προσφιλής αὐτός πέμπω Μουζάλων , ὡς ὁ ὁ Μουσουλμάνος πρός ὁ Ταχαρίων κυμαίνω , ἐπιτείνω ὁ ὁδός καί μακρός ὁ ἡμερήσιος ποιέω πορεία . ἐπεί δέ ὁ Ἕβρος φθάνω , ὅς καί Μαρίτζαν ὁ χυδαῖος κατονομάζω λαός , καί μή οὕτως ἔχω ὁ ἐν ὁ ἠώς μανθάνω πρᾶγμα , ὁ ταχυτής ἀνίημι σχολαῖος πορεύω καί ὁ συνήθης βασιλικός ποιέω σταθμός · παρεκκλίνω δέ ὁ πρός ἠώς κατά εὐθύς εἰς ὁ Διδυμότειχο ἀφικνέομαι ἐκεῖθεν εἰς ὁ Ἀδριανός . καί ἐπεί μηδείς ἐναπολείπω ὁ παρά ὁ Βουλγάρα κατέχω φρούριον καί Ἄστυ – πᾶς γάρ ὁ βασιλεύς χειρόομαι – πλήν δύο , εἷς μέν φρούριον πάνυ μικρός ἐν ὁ βουνός κεῖμαι ὁ αχριδηω καί καλέω Πάτμος , ὅς καί εὐχερής πάνυ ὁ Φιλανθρωπηνός Ἀλέξιος αἱρέω ὁ Δούκας , καταλείπω πρός ὁ βασιλεύς εἰς φυλακή ὁ ἐν Ἀχριδῷ , καί Ἄστυ ἄλλος τζεπαινεος ὀνομάζω , λίαν τυγχάνω ὀχυρός καί περί ὁ συμβολή τελέω ὁ δύο μέγας ὄρος , ὁ τε Αἷμος καί ὁ Ῥοδόπη , κατά ὅς μέσος ὁ Ἕβρος ῥέω ποταμός , ἐν δεινός μέν ποιέω ὁ αὐτοκράτωρ , ὅτι μή καί αὐτός ὡς ὁ ἕτερος κρατέω , ἀλλά ἔτι ὁ χείρ αὐτός ἀγαθός φαίνω ἔξω τυγχάνω · μάλιστα δέ ὑπέρ ὁ τζεπαινεος δυσφορέω ὁ μέγας . σπεύδω μέν οὖν καί κατά οὗτος στρατεύω καί ὡς ἔχω ἰσχύς ἀποπειράομαι . ὁ μέν οὖν ὥρα ὁ θέρος ἤδη πάρειμι , καί ὁ μετόπωρον ἐγγύς εἰμί καί οὗτος παρατρέχω . ὁ δέ μηδείς τίς ὁ καιρός φροντίζω μηδέ ὁ ὁ χειμών προσκοπέω δριμύς – εἷς γάρ καί μόνος ὁ ὁ οἰκέω ἀπος πίμπλημι βούλημα στοχάζομαι – ὁ στρατία πᾶς ἐκ ὁ Ἀδριανός κινέω ἅμαξα τε παμπολύς συλλέγω προστάσσω ἁπανταχόθεν ὁ ὁ Μακεδών χώρα , ὁ μέν ἐπί ὁ ὁ μηχάνημα καί ὁ ἑλέπολις φέρω , ὁ δέ ἐπί ὁ διακομίζω ὁ ζωαρκής ὁ στράτευμα , καί συναθροίζω κελεύω πληθύς ἀνήρ πεζός τοξότης καί κορυνοφόρος οὐ εὐαρίθμητος , ἐπεί πᾶς καλῶς αὐτός καί ὡς δοκέω καταρτίζω , ὁ Ἀδριανός ἀπαίρω κατά ὁ τζεπαινεος χωρέω . τέσσαρες δέ σταθμός παραμείβω ὁ στρατός , καί κατά ὁ τόπος , ὅς μακρολιβας κατονομάζω , ἐτήτυμος πρός ὁ σχῆμα ὁ κλῆσις ὁ πρῶτος ὁράω τίθημι , δεινός συμπίπτω ὅς χειμών . ἐκ ἑσπέρα γοῦν ἄρχω , διά ὅλος ὁ νύξ ὁ σφοδρότητα ὁ ψῦχος καί ὁ ἄνεμος προσεπιτείνω ὁ βίαιος , πολύς τε χιών ὁ γῆ ἐπηλυγάζω ὁ ἐπιφάνεια , ἕωθεν ὁ βασιλεύς πολύς προεκνέω ὁ δυσχέρεια . ὅς τε γάρ τόπος ἄοικος εἰμί καί ἐγγύς τυγχάνω ὁ πολέμιος , καί ὁ προσδοκάω σπάνις ὁ ἀναγκαῖος οὐ κακός ὁ ψυχή πιέζω · οὗτος γάρ καί μᾶλλον δεινός καθίστημι ἐν στράτευμα . εἰς τοσοῦτος γοῦν ὁ δυσφορία συνελαύνω ὁ ἡγεμών συναθροίζω ὁ στράτευμα , οὖον ὁ ρωμαϊκός μόνος ἀλλά ἤδη καί ὁ ἐκ ἔθνος Λατῖνος τε καί Σκύθης , καί οὗτος τίς δεῖ ποιέω ἐρωτάω . πᾶς γοῦν σχεδόν βουλεύω εἰς ὁ Ἀδριανός ὁ ἐπιστροφή ποιέω . ὁ δέ ὁ μέν βουλή αὐτός οὐ ἀποπέμπω , ἀλλά πρός αὐτός εἴρω ὡς « σύ μέν ὅσπερ ἀγαθός καί συμφέρω δοκέω καλῶς βουλεύω · εἰμί δέ καί αὐτός ἕτερος τίς σύν θεός νοέω , οὐ εἄν δέχομαι οὗτος ὡς ἀπό δεσπότης νουνεχής εἴρω καί σύ ὡς δήω προνοέω ; » συμφαίνω ἅπας ὡς « ὅσπερ εἄν ὁ σός δοκέω κράτος , στερκτός αὐτός καί ἀσπαστός λογίζομαι . » οὗτος μέν οὖν πᾶς ἀπολύω ὁ βασιλεύς εἰς ὁ σφέτερος ἔπειμι σκηνή ἐπί ὅς καί τροφή διά ὁ χειμών χράω , αὐτός δέ εἰς ὁ αὐτός κοιτών εἴσειμι μετά ὁ περί αὐτός βουλεύω τίς μᾶλλον χρή ποιέω . τις μέν ὁ ὁ ἔξωθεν βουλεύω βουλή εἰς ἔργον βουλεύω τίθημι , ἄλλος δέ , ὅς καί ὁ ἀγαθός διανοέομαι ὁ βασιλεύς διακρίνω , ἐναντίος εἴρω . φημί καί γάρ « ὅσος μέν ὁδός εἰμί ἐγώ ὄπισθεν εἰς ὁ Ἀδριανός , τοσοῦτος καί ἔμπροσθεν εἰς ὁ ὁ Στενίμαχος Ἄστυ καθίστημι · καί ὥσπερ ἐκεῖ ὁ χρειώδης εὐμοιρέω ἔχω , οὗτος δή καί εἰς ὁ Στενίμαχος . οὗτος γοῦν πράσσω οὖον δοκέω ὁ πολέμιος οὔτε δειλία ὁ πρός αὐτός οὔτε μήv ὁ ὁ χειμών δυσχέρεια ὁ ὑποστροφή ποιέω . » ἀρεστός γοῦν δοκέω οὗτος ὁ βασιλεύς , καί ἐπεί ὁ δριμύτης καί ὁ χειμών λήγω καί ὁ ὁ χιών ἵστημι φορός , ὁ ἔπειμι ὁ ἀνακλητικός ἠχέω προστάσσω . ἐκεῖθεν οὖν ὁ συντάσσω ὁ στράτευμα λαμβάνω ἄπειμι εἰς ὁ Στενίμαχος . ἐντεῦθεν οὖν ὁ σύμπας ἐνίστημι κελεύω στράτευμα κατευθύ ὁ τζεπαινεος χωρέω . Κατηντήκει γοῦν εἰς πόλις ἐπικαλέω Βατκούνιον , ἱκανός ἡμέρα μέγας ἐξαρκέω δύναμαι εἰς ζωάρκεια στρατιά . ἐκεῖθεν οὖν ἀποστέλλω ὁ θέω αὐτός ὁ Λάσκαρι Μανουήλ , μοναχός εἰμί καί Μάξιμος ὀνομάζω , καί ὁ ὁ αλλάγιο αὐτός ἄρχω ὁ Μαργαρίτης Κωνσταντῖνος , κατοπτεύω ὁ τόπος καί εἰμί εὐχερής ὁ εἰς αὐτός πορεία ἔχω ὁ στράτευμα . ὁ δέ ἄπειμι καί ὁ περί ὁ τόπος κατασκοπέω εὐχερής ὁ ἄνοδος τυγχάνω ὁ βασιλεύς καταγγέλλω , καί μάλιστα ὁ Μαργαρίτης Κωνσταντῖνος , καίτοι γε πολύς ὁ οἶδα ἀντιλέγω . ὁ γοῦν οὗτος λόγος πείθω ὁ βασιλεύς μετά πᾶς ὁ στρατιά ἄνειμι . καί εἰμί μέν πάντῃ ἀνάντης ὁ χῶρος ὁ ἄνοδος , καί παγετός ὁ ὁδός πᾶς παχύς τε καί λεῖος βαδίζω δυσχερής ποιέω , συνηρεφής τε καί λάσιος δένδρον περί ὁ ἀκρώρεια εἰμί . ὁ μέν οὖν στρατία ὁ νύξ πᾶς ἐκεῖνος πυρκαιά ἀνάπτω θερμαίνω · ὁ γάρ πλείων ὁ ὑπηρέτης μετά ὁ σκηνή αὐτός οὐ δύναμαι ὁ σφεῖς κύριος εὑρίσκω . καλέω δέ μικρός δήω κλαυθμός ἄπαυστος , εἰμί καί ἄλυπος · ὁ γάρ ἐκ ὁ πυρκαϊά καπνός ὑπό ὁ ὁ δένδρον πυκνότης συνέχω καί διέξοδος εἰς ἐλεύθερος ἀήρ μή εὑρίσκω δύναμαι , κάτω ὑπονοστέω καί ὁ ὀφθαλμός εἰς ἄκρος δάκνω καί ὁ ὀφθαλμός ἐκπιέζω καταναγκάζω δάκρυ . οὗτος καί ὁ βασιλεύς πάσχω . ὡς δέ ὁ νύξ πάρειμι καί ἡμέρα ἐπιλάμπω , ἀνεπιχείρητος εἰς πολιορκία εἰμί ὁ Ἄστυ γνωρίζω , κατέρχομαι προστάσσω εἰς ὁ πεδίον ὁ στρατιά . καί ὁ μέν ἄπειμι , ὁ δέ φύλαξ ὄπισθεν μετά μέτριος ἐναπολιμπάνω στρατιώτης καί οὗτος ὁ περί αὐτός τε καί νέος . κατόπισθεν δέ καί αὐτός κατέρχομαι πεζός ὡς καί ὁ λοιπός · οὐδέ γάρ εἰμί δυνατός ἱππότης βαδίζω περί ὁ κατάντης ὁ βουνός .