georgius-acropolites.annales akropolitis.95
85 Ὁ δὲ βασιλεὺς τὸν Στρατηγόπουλον Ἀλέξιον τὸν καίσαρα μετὰ στρατευμάτων τινῶν οἰκονομήσας ἐπὶ τοῖς δυτικοῖς ἐκπέπομφε μέρεσι , τοῖς ἐκεῖσε οὖσι τῶν Ρωμαίων ὑπεναντίοις ξυνελθεῖν εἰς μάχην , παραγγείλας ὡς ἐν τῷ διέρχεσθαι , ἐπεὶ τὰ τῆς ὁδοῦ τῆς ἐκεῖσε φερούσης πλησίον ὑπάρχει τῆς Κωνσταντίνου , ἔφοδόν τινα κατ' αὐτῆς ποιήσασθαι καὶ μέχρι τῶν πυλῶν αὐτῆς ἐπιδραμεῖν τὰ στρατεύματα , ὡς ἂν πτοία παρ' αὐτῶν τοῖς οὖσιν ἐντὸς Λατίνοις ἐγγένηται . ἐγένετο δὲ τῷ τότε καί τι ξυμβῆναι προνοίᾳ θεοῦ . ἐπεὶ γὰρ ναῦς μεγίστη κοίλη Λατινικὴ ἐκ Βενετίας εἰς τὴν Κωνσταντίνου ἀφίκετο , καὶ νέος ἐν ταύτῃ ἐξουσιαστὴς παρεγένετο , ὃν καὶ ποτεστάτον ἐπονομάζουσιν , ἀνήρ , ὡς ἐφάνη , δραστήριος καὶ θρασύτερος εἰς τὰ μάχιμα , τοὺς ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει πάντας Λατίνους παροτρύνας εἰς μάχην καὶ ξυμβουλεύσας ὡς « δεῖ καὶ ἡμᾶς μὴ μόνον ἐντὸς ὄντας τῆς πόλεως τὴν πόλιν καὶ ἑαυτοὺς φυλάττειν , ἀλλὰ καὶ κατὰ Ρωμαίων τι δρᾶν , ὡς ἂν μὴ πάντῃ κατα φρονητικῶς ἐν τοῖς καθ' ἡμῶν διατίθωνται . » ἔπεισεν οὖν αὐτοὺς εἰσιόντας ἐν ὅσαις εἶχον τριήρεσι καί τισιν ἑτέροις πλοίοις , λεμβαδίοις οἷον καὶ δρόμωσι , κατὰ τῆς νήσου Δαφνουσίας χωρῆσαι , εἴ πως δυνηθεῖεν αὐτὴν παραστήσασθαι καὶ σκύλων εὐμοιρῆσαι τῶν ἐξ αὐτῆς . κεκένωται οὖν ἡ πόλις ἀνδρῶν , καὶ ἦν γυναιξὶ καὶ νηπίοις καὶ τῷ βασιλικῷ τάχα ταύτης κατάρχοντι Βαλδουίνῳ μετά τινων μετρίων ἀνδρῶν διεξαγομένη καὶ τηρουμένη . Αἴφνης οὖν ὁ Στρατηγόπουλος Ἀλέξιος ὁ καῖσαρ νυκτὸς ἐπιὼν τῇ Κωνσταντίνου προσήγγισεν . ἐπεὶ δὲ μεθ' ἑαυτοῦ εἶχε καὶ ἄνδρας τινὰς ἐξωρμημένους τῆς πόλεως καὶ ἀκριβῶς εἰδότας τὰ κατ' αὐτήν , καὶ πυνθανόμενος αὐτῶν ἐμεμαθήκει ὀπήν τινα εἶναι περὶ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως , δι' ἧς ἀνὴρ ὁπλίτης δύναιτ' ἂν ἐντὸς εἰσελθεῖν , μηδ' ὅλως μελλήσας τοῦ ἔργου εἴχετο . καὶ εἰσῆλθε διὰ ταύτης ἀνήρ , καὶ ἐπηκολούθησεν αὐτῷ ἕτερος , εἶτα ἐκείνῳ ἄλλος , καὶ οὕτω μέχρι τῶν πεντεκαίδεκα , τάχα δὲ καὶ πλείους ἄνδρες ἐντὸς εἰσῆλθον τῆς πόλεως . ἐπεὶ δὲ περὶ τὸ τεῖχος ἕνα εὗρον τῶν ἐμπεπιστευμένων τὴν φυλακήν , τινὲς ἐξ αὐτῶν ἀναβάντες καὶ τῶν ποδῶν λαβόντες ἔρριψαν ἔξω τῆς πόλεως . οἱ δ' ἄλλοι ἀξίνας ἐγχειρισάμενοι καὶ τοὺς μοχλοὺς τῶν πυλῶν διαρρήξαντες ἐλευθέραν πεποίηνται τὴν εἰς τὴν πόλιν εἴσοδον τῷ στρατεύματι . οὕτω μὲν οὖν ὁ Στρατηγόπουλος καῖσαρ καὶ οἱ σὺν αὐτῷ πάντες Ρωμαῖοι καὶ Σκύθαι – ἐκ τῶν τοιούτων καὶ γὰρ τὸ ὑπ' αὐτὸν συνεκεκρότητο στράτευμα – ἐντὸς τῆς πόλεως ἐγεγόνεισαν . οἱ δ' ἐντὸς τῷ αἰφνιδίῳ κατασεισθέν τες τοῦ πράγματος , ὡς εἶχεν ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ σωτηρίαν ἐπραγματεύετο . καὶ οἱ μὲν περὶ τὰ σεμνεῖα ἐβάδιζον καὶ μοναχικὰ ἐνεδέδυντο ἄμφια , ὅπως τὸν φόνον ἐκφύγοιεν , γυναῖκες δὲ εἰς ὀπὰς τειχῶν συνεστέλλοντο καὶ εἰς στοὰς σκοτεινὰς καὶ ἀποκρύφους ἐκρύπτοντο . ὁ δὲ τῆς πόλεως κατάρχων Βαλδουῖνος περὶ τὸ μέγα παλάτιον ὥρμησεν . Οἱ δὲ περὶ τὴν Δαφνουσίαν ἀπιόντες Λατῖνοι καὶ ὁ μετ' αὐτῶν ποτεστάτος , μηδέν τι τῶν γενομένων γνωρίσαντες , ἐπεὶ μὴ κατὰ τῆς νήσου Δαφνουσίας ποιῆσαί τι ἴσχυσαν – ἀντελάβετο γὰρ κἀκείνων θεός – παλίνδρομοι πρὸς τὴν πόλιν ἐπανεζεύγνυον . μέχρι μὲν οὖν τοῦ ναοῦ τοῦ ἀρχιστρατήγου τῶν ἄνω δυνάμεων Μιχαὴλ ἐλθόντες , τοῦ περὶ τὸν ἀνάπλουν διακειμένου , οὐδέν τι ὅλως τῶν γενομένων ἐμεμαθήκεισαν · ἐκεῖσε δὲ ἀφιγμένοι καὶ ταῦτα μαθόντες εἰς τὴν πόλιν ὥρμησαν ἐπελθεῖν . ἀλλὰ τὰ Ρωμαϊκὰ στρατεύματα τοῦτο γνόντες πῦρ ταῖς οἰκίαις τῶν Λατίνων ἐνέβαλον παρὰ τὸν αἰγιαλὸν κειμέναις , καὶ ἐνέπρησαν ταύτας , καὶ πρῶτα μὲν τὰς τῶν Βενετικῶν , εἶτα τῶν ἄλλων γενῶν , ἃς καὶ κάμπους κατωνόμαζον . ἐπεὶ δὲ εἶδον τὴν πόλιν πυρπολουμένην οἱ τῶν Λατίνων , τὰς παρειὰς ταῖς χερσὶ τύψαντες , καὶ λαβόντες ὅσους ἠδύναντο ἐντὸς τῶν τριήρεων αὐτῶν καὶ τῶν λοιπῶν πλοίων , ὑπεχώρησαν , μιᾶς τριήρεως εἰς τὸ μέγα παλάτιον ἀπελθούσης καὶ ἀναδεξα μένης τὸν Βαλδουῖνον ἐν χρῷ τῆς ζωγρείας γενόμενον . καὶ ταῦτα μὲν οὕτω ξυνέβη , καὶ ἡ Κωνσταντίνου προνοίᾳ θεοῦ καὶ αὖθις ὑπὸ χεῖρα τοῦ βασιλέως τῶν Ρωμαίων ἐγένετο κατὰ λόγον δίκαιόν τε καὶ προσήκοντα , Ἰουλίου εἰκοστὴν καὶ πέμπτην ἄγοντος , οὔσης ἐπινεμήσεως τετάρτης καὶ ἀπὸ γενέσεως κόσμου ἔτους ὄντος , ςψξθʹ , ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν κρατουμένη χρόνους πεντήκοντα καὶ ὀκτώ .
Lemmas: 85 ὁ δέ βασιλεύς ὁ Στρατηγόπουλος Ἀλέξιος ὁ Καῖσαρ μετά στράτευμα τις οἰκονομέω ἐπί ὁ δυτικός ἐκπέμπω μέρος , ὁ ἐκεῖσε εἰμί ὁ Ῥωμαῖος ὑπεναντίος συνέρχομαι εἰς μάχη , παραγγέλλω ὡς ἐν ὁ διέρχομαι , ἐπεί ὁ ὁ ὁδός ὁ ἐκεῖσε φέρω πλησίος ὑπάρχω ὁ Κωνσταντῖνος , ἔφοδος τις κατά αὐτός ποιέω καί μέχρι ὁ πύλη αὐτός ἐπιτρέχω ὁ στράτευμα , ὡς εἄν πτοία παρά αὐτός ὁ εἰμί ἐντός Λατῖνος ἐγγίγνομαι . γίγνομαι δέ ὁ τότε καί τίς συμβαίνω πρόνοια θεός . ἐπεί γάρ ναῦς μέγας κοῖλος λατινικός ἐκ Βενετία εἰς ὁ Κωνσταντῖνος ἀφικνέομαι , καί νέος ἐν οὗτος ἐξουσιαστής παραγίγνομαι , ὅς καί ποτεστάτος ἐπονομάζω , ἀνήρ , ὡς φαίνω , δραστήριος καί θρασύς εἰς ὁ μάχιμος , ὁ ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις πᾶς Λατῖνος παροτρύνω εἰς μάχη καί συμβουλεύω ὡς « δεῖ καί ἐγώ μή μόνος ἐντός εἰμί ὁ πόλις ὁ πόλις καί ἑαυτοῦ φυλάσσω , ἀλλά καί κατά Ῥωμαῖος τίς δράω , ὡς εἄν μή πάντῃ κατά φρονητικός ἐν ὁ κατά ἐγώ διατίθημι . » πείθω οὖν αὐτός εἰσέρχομαι ἐν ὅσος ἔχω τριήρης καί τις ἕτερος πλοῖον , λεμβάδιον οἷος καί δρόμων , κατά ὁ νῆσος δαφνουσιαι χωρέω , εἰμί πως δύναμαι αὐτός παρίστημι καί σκῦλα εὐμοιρέω ὁ ἐκ αὐτός . κενόω οὖν ὁ πόλις ἀνήρ , καί εἰμί γυνή καί νήπιος καί ὁ βασιλικός τάχα οὗτος κατάρχω Βαλδουίνῳ μετά τίνω μέτριος ἀνήρ διεξάγω καί τηρέω . αἴφνης οὖν ὁ Στρατηγόπουλος Ἀλέξιος ὁ Καῖσαρ νύξ ἐπέρχομαι ὁ Κωνσταντῖνος προσεγγίζω . ἐπεί δέ μετά ἑαυτοῦ ἔχω καί ἀνήρ τις ἐξορμάω ὁ πόλις καί ἀκριβῶς οἶδα ὁ κατά αὐτός , καί πυνθάνομαι αὐτός μανθάνω ὀπή τις εἰμί περί ὁ τεῖχος ὁ πόλις , διά ὅς ἀνήρ ὁπλίτης δύο εἄν ἐντός εἰσέρχομαι , μηδέ ὅλως μέλλω ὁ ἔργον ἔχω . καί εἰσέρχομαι διά οὗτος ἀνήρ , καί ἐπακολουθέω αὐτός ἕτερος , εἶτα ἐκεῖνος ἄλλος , καί οὗτος μέχρι ὁ πεντεκαίδεκα , τάχα δέ καί πλείων ἀνήρ ἐντός εἰσέρχομαι ὁ πόλις . ἐπεί δέ περί ὁ τεῖχος εἷς εὑρίσκω ὁ ἐμπιστεύω ὁ φυλακή , τις ἐκ αὐτός ἀναβαίνω καί ὁ πούς λαμβάνω ῥίπτω ἔξω ὁ πόλις . ὁ δέ ἄλλος ἀξίνη ἐγχειρίζω καί ὁ μοχλός ὁ πύλη διαρρήγνυμι ἐλεύθερος ποιέω ὁ εἰς ὁ πόλις εἴσοδος ὁ στράτευμα . οὗτος μέν οὖν ὁ Στρατηγόπουλος Καῖσαρ καί ὁ σύν αὐτός πᾶς Ρωμαῖος καί Σκύθης – ἐκ ὁ τοιοῦτος καί γάρ ὁ ὑπό αὐτός συγκροτέω στράτευμα – ἐντός ὁ πόλις γίγνομαι . ὁ δέ ἐντός ὁ αἰφνίδιος κατασείω αἱρέω ὁ πρᾶγμα , ὡς ἔχω ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία πραγματεύομαι . καί ὁ μέν περί ὁ σεμνεῖον βαδίζω καί μοναχικός ἐνδύω άμφιο , ὅπως ὁ φόνος ἐκφεύγω , γυνή δέ εἰς ὀπή τεῖχος συστέλλω καί εἰς στοά σκοτεινός καί ἀπόκρυφος κρύπτω . ὁ δέ ὁ πόλις κατάρχω Βαλδουΐνος περί ὁ μέγας Παλάτιον ὁρμάω . ὁ δέ περί ὁ Δαφνουσίαν ἄπειμι Λατῖνος καί ὁ μετά αὐτός ποτεστάτος , μηδείς τίς ὁ γίγνομαι γνωρίζω , ἐπεί μή κατά ὁ νῆσος δαφνουσιαι ποιέω τίς ἰσχύω – ἀντιλαμβάνω γάρ ἐκεῖνος θεός – παλίνδρομος πρός ὁ πόλις ἐπαναζεύγνυμι . μέχρι μέν οὖν ὁ ναός ὁ ἀρχιστράτηγος ὁ ἄνω δύναμις Μιχαήλ ἔρχομαι , ὁ περί ὁ ἀνάπλοος διάκειμαι , οὐδείς τίς ὅλως ὁ γίγνομαι μανθάνω · ἐκεῖσε δέ ἀφίζω καί οὗτος μανθάνω εἰς ὁ πόλις ὁρμάω ἐπέρχομαι . ἀλλά ὁ ρωμαϊκός στράτευμα οὗτος γιγνώσκω πῦρ ὁ οἰκίον ὁ Λατῖνος ἐμβάλλω παρά ὁ αἰγιαλός κεῖμαι , καί ἐμπίμπρημι οὗτος , καί πρῶτος μέν ὁ ὁ Βενετικός , εἶτα ὁ ἄλλος γένος , ὅς καί κάμπος κατονομάζω . ἐπεί δέ εἶδον ὁ πόλις πυρπολέω ὁ ὁ Λατῖνος , ὁ παρειάς ὁ χείρ τύπτω , καί λαμβάνω ὅσος δύναμαι ἐντός ὁ τριήρης αὐτός καί ὁ λοιπός πλοῖον , ὑποχωρέω , εἷς τριήρης εἰς ὁ μέγας Παλάτιον ἀπέρχομαι καί ἀναδέχομαι μένω ὁ βαλδουινος ἐν χράω ὁ ζωγρεία γίγνομαι . καί οὗτος μέν οὗτος συμβαίνω , καί ὁ Κωνσταντῖνος πρόνοια θεός καί αὖθις ὑπό χείρ ὁ βασιλεύς ὁ Ῥωμαῖος γίγνομαι κατά λόγος δίκαιος τε καί προσήκω , Ἰούλιος εἰκοστή καί πέμπτος ἄγω , εἰμί ἐπινέμησις τέταρτος καί ἀπό γένεσις κόσμος ἔτος εἰμί , ςψξθʹ , ὑπό ὁ ἐχθρός κρατέω χρόνος πεντήκοντα καί ὀκτώ .