georgius-acropolites.annales akropolitis.24
24 Εἰς συνθήκας δὲ θελήσαντες οἱ Ἰταλοὶ ἐλθεῖν ἀπέλυσαν πρὸς τὸν βασιλέα καὶ τὸ τῶν Πηγῶν ἄστυ . καὶ οὕτω δὴ μετ' αὐτῶν ὁ βασιλεὺς Ἰωάννης εἰρήνευσε , πάντων τῶν πρὸς νότον ὑποχωρησάντων αὐτῷ τῶν Λατίνων , ἔτι δὲ κρατούντων τὰ πρὸς βορρᾶν τὰ πλησίον ὄντα τῆς Κωνσταντίνου καὶ τῇ τοῦ Νικομήδους πόλει ἐγγίζοντα . συνέβη δέ τι καὶ πρὸ αὐτοῦ τοιοῦτον . οἱ γὰρ τῆς Ἀδριανουπόλεως οἰκήτορες πρεσβείαν πρὸς τὸν βασιλέα ἐστείλαντο , ὅπως ἀποστείλῃ πρὸς αὐτοὺς στράτευμα καὶ τῆς Ἰταλῶν ἐλευθερώσῃ χειρός . ὁ δὲ τὸν πρωτοστράτορα Ἰσῆν στράτευμα δοὺς αὐτῷ ἐξαπέστειλε · συνῆν δὲ αὐτῷ καὶ ὁ Καμμύτζης Ἰωάννης . οἳ καὶ διαπεράσαντες τὸν Ἑλλήσποντον καὶ διὰ τῆς Μακεδονίας διελθόντες εἰς Ἀδριανούπολιν ἀφίκοντο , ἐντὸς δὲ γενόμενοι τῆς πόλεως διῆγον ἐκεῖσε . ἐλπὶς δὲ ἦν τῷ βασιλεῖ Ἰωάννῃ διὰ ταῦτα καὶ τῶν πέριξ ἐγκρατῆ γενέσθαι . ἀλλ' ὁ Κομνηνὸς Θεόδωρος , ὃν φθάσας ὁ λόγος ἐδήλωσε , τῶν ἐγγὺς πάντων γενόμενος ἐγκρατὴς ἄνευ μέν τοι τοῦ τῆς Ροδόπης ὄρους , ὅπερ καὶ Ἀχριδὸς ὠνόμασται , καὶ τῶν ἐν τούτῳ ἄστεων καὶ τοῦ Μελενίκου – τούτων γὰρ ἦρχεν ὁ Σθλάβος , προσγενὴς ὢν τοῦ βασιλέως Ἀσὰν καὶ δεσπότης τετιμημένος ὑπὸ τοῦ βασιλέως τῆς Κωνσταντίνου Ἐρῆ , οὗ καὶ τὴν θυγατέρα ἐκ παλλακῆς αὐτῷ γεγεννημένην ἠγάγετο εἰς γυναῖκα . οὗτος δὴ ὁ Σθλάβος , ἵνα μικρόν τι τὸν εἱρμὸν τοῦ λόγου διέλωμαι , φρούριον τὸν Μελενίκον εὑρὼν ὀχυρὸν καὶ σχεδὸν πᾶσιν ἐναντιουμένοις ἀνάλωτον αὐτοκρατὴς ἦν , μηδενὶ τῶν πέριξ ἀρχόντων ὑποπεσών . ἐνίοτε μὲν γὰρ Ἰταλοῖς ὑπῆρχε ξύμμαχος ἐκ κήδους αὐτοῖς συναγόμενος , ἐνίοτε δὲ Βουλγάροις ἐκ συγγενείας ὁμοφρονῶν , ἐνίοτε δὲ τῷ Κομνηνῷ Θεοδώρῳ · καὶ ἦν οὐδέποτέ τινι οὔτε ὑποτασσόμενος οὔτ' εἰς ἀληθῆ πίστιν καὶ ὁμοφροσύνην συνερχόμενος . τούτῳ συνεζύγη μετὰ θάνατον τῆς αὐτοῦ γαμετῆς ἡ τοῦ Πετραλίφα θυγάτηρ , τοῦ γυναικαδέλφου τοῦ Κομνηνοῦ Θεοδώρου , περὶ ἧς παρακατιὼν ὁ λόγος δηλώσει . ἄνευ μέντοι , καθὼς εἰρήκειν , τῶν ὑποπιπτόντων τῷ τοιούτῳ Σθλάβῳ χωρῶν τὰ πάντα ὑπὸ τὸν Κομνηνὸν ἐγεγόνει Θεόδωρον . ἐπεὶ γοῦν Μοσυνούπολις καὶ Ξάνθεια καὶ ἡ Γρατζιανοὺς αὐτὴ ὑπὸ τοῦτον ἐτέλει , τὸ τῆς Σταγείρας ὑπερβὰς ὄρος , ὃ δὴ Μάκρην ὀνομάζουσιν οἱ πολλοί , τὰ ἐκεῖθεν τοῦ Ἕβρου κατέδραμεν , ἄνετα εὑρὼν πάντα καὶ μηδενὶ φρουρίῳ περιφραγνύμενα . ἔνθεν τοι καὶ περὶ τὸ Διδυμότειχον γεγονὼς ἐν οὐ πολλῷ χρόνῳ βασιλεὺς ἐπεφημίζετο τούτων . ἀφικόμενος δὲ καὶ περὶ τὴν Ἀδριανούπολιν εὗρεν ἐντὸς τὸν δηλωθέντα Ἰσῆν τὸν πρωτοστράτορα καὶ τὸν Καμμύτζην μετὰ τοῦ στρατεύματος τοῦ βασιλέως Ἰωάννου . ἀπατηλοῖς δὲ λόγοις τοὺς οἰκήτορας ὑπελθών , ὡς πλουτίσειε τούτους ἄκρως καὶ τῶν ἄλλων Ρωμαίων ὑπερυψώσειε , πείθει τὸ μὲν τοῦ βασιλέως ἐξαγαγεῖν στράτευμα ἔξω , αὐτὸν δὲ εἰσαγαγεῖν . ἐξάγεται οὖν ὁ πρωτοστράτωρ Ἰσῆς καὶ ὁ Καμμύτζης μετὰ τοῦ συνόντος τούτοις στρατεύματος ἐπὶ ὅρκοις τοῦ μή τινα τούτων παθεῖν τι δεινόν . ἐξελθόντες οὖν ὁ μὲν πρωτοστράτωρ οὐδὲ ὅλως τὸν Κομνηνὸν Θεόδωρον τεθέαται – τοῦτο γὰρ δὴ αὐτοῖς συμπεφώνηται – ὁ δὲ Καμμύτζης συντυχὼν αὐτῷ οὐκ ἀπέβη τοῦ ἵππου οὐδὲ ὡς βασιλεῖ προσεκύνησεν . εἰς ὃ βαρυθυμήσας ὁ Κομνηνὸς Θεόδωρος – ἐβούλετο γὰρ ὡς βασιλέα ἐκεῖνον πάντας ἔχειν Ρωμαίους , ἐπείπερ καὶ ὡς βασιλεὺς ἐφημίζετο – ὕβρεις τε κατέχεε τοῦ ἀνδρὸς καὶ μικροῦ ἂν καὶ πληγὰς ἐπέθετο . τοῦτο τῷ Καμμύτζῃ ἀφορμὴ ἐγεγόνει πρὸς τὸν βασιλέα τιμῆς · ὡς γὰρ αὖθις τὸν Ἑλλήσποντον διεπέρασαν καὶ πρὸς τὸν βασιλέα ἀφίκοντο , μέγας ἑταιρειάρχης διὰ ταῦτα ὁ Καμμύτζης τετίμηται . ὁ Κομνηνὸς οὖν Θεόδωρος ἐγκρατὴς καὶ τῆς Ἀδριανουπόλεως γεγονὼς πολλὰ παρέσχε τοῖς Ἰταλοῖς πράγματα . κατέδραμε γὰρ πάντα τὰ ὑπ' ἐκείνων κρατούμενα , καὶ μέχρις αὐτῆς τῆς Βιζύης γενόμενος τὸ ἔξω κατέσχε τοῦ ἄστεος καὶ λείαν πολλὴν ἐκεῖθεν ἐποιήσατο , καὶ μέχρι καὶ τῶν πυλῶν τῆς Κωνσταντίνου κατήντησε καὶ πτοίαν πολλὴν τοῖς Λατίνοις ἐνέβαλε . τότε δὴ καὶ ὁ Ἀσὲλ δε Κάε , ὃς τῇ θυγατρὶ τοῦ βασιλέως Θεοδώρου τοῦ Λασκάριος συνεζύγη , ὑπό τινος τοῦ Κομνηνοῦ Θεοδώρου δόρατι ἐπλήγη τὸν τράχηλον · καὶ ἦν ὡς ἔδοξε τὰ τῆς βολῆς ἐκείνῳ θανάσιμα , ἀλλ' ὑπό του τῶν ἰατρῶν τεθεράπευται . ἦν δὲ τὸ ἀπὸ τοῦδε τραχυτέρα αὐτῷ ἡ φωνὴ καὶ οὐκ εὐχερῶς οἱ τοῦ τραχήλου στρεφόμενοι σπόνδυλοι .
Lemmas: 24 εἰς συνθήκη δέ ἐθέλω ὁ Ἰταλός ἔρχομαι ἀπολύω πρός ὁ βασιλεύς καί ὁ ὁ Πηγαί Ἄστυ . καί οὗτος δή μετά αὐτός ὁ βασιλεύς Ἰωάννης εἰρηνεύω , πᾶς ὁ πρός νότος ὑποχωρέω αὐτός ὁ Λατῖνος , ἔτι δέ κρατέω ὁ πρός Βορέας ὁ πλησίος εἰμί ὁ Κωνσταντῖνος καί ὁ ὁ Νικομήδης πόλις ἐγγίζω . συμβαίνω δέ τίς καί πρό αὐτός τοιοῦτος . ὁ γάρ ὁ Ἁδριανούπολις οἰκήτωρ πρεσβεία πρός ὁ βασιλεύς στέλλω , ὅπως ἀποστέλλω πρός αὐτός στράτευμα καί ὁ Ἰταλός ἐλευθερόω χείρ . ὁ δέ ὁ πρωτοστράτορας Ἴσος στράτευμα δίδωμι αὐτός ἐξαποστέλλω · σύνειμι δέ αὐτός καί ὁ Καμύτζης Ἰωάννης . ἕ καί διαπεράω ὁ Ἑλλήσποντος καί διά ὁ Μακεδονία διέρχομαι εἰς Ἀδριανούπολις ἀφικνέομαι , ἐντός δέ γίγνομαι ὁ πόλις διάγω ἐκεῖσε . Ἐλπὶς δέ εἰμί ὁ βασιλεύς Ἰωάννης διά οὗτος καί ὁ πέριξ ἐγκρατής γίγνομαι . ἀλλά ὁ Κομνηνός Θεόδωρος , ὅς φθάνω ὁ λόγος δηλόω , ὁ ἐγγύς πᾶς γίγνομαι ἐγκρατής ἄνευ μέν ὅς ὁ ὁ Ῥοδόπη ὄρος , ὅσπερ καί Αχρίδος ὀνομάζω , καί ὁ ἐν οὗτος Ἄστυ καί ὁ Μελενίκου – οὗτος γάρ ἄρχω ὁ Σθλάβος , προσγενής εἰμί ὁ βασιλεύς Ἀσάν καί δεσπότης τιμάω ὑπό ὁ βασιλεύς ὁ Κωνσταντῖνος εἴρω , ὅς καί ὁ θυγάτηρ ἐκ παλλακή αὐτός γεννάω ἄγω εἰς γυνή . οὗτος δή ὁ Σθλάβος , ἵνα μικρός τίς ὁ εἱρμός ὁ λόγος διαιρέω , φρούριον ὁ Μελενίκος εὑρίσκω ὀχυρός καί σχεδόν πᾶς ἐναντιόομαι ἀνάλωτος αὐτοκρατής εἰμί , μηδείς ὁ πέριξ ἄρχω ὑποπίπτω . ἐνίοτε μέν γάρ Ἰταλός ὑπάρχω σύμμαχος ἐκ κῆδος αὐτός συνάγω , ἐνίοτε δέ Βούλγαρος ἐκ συγγένεια ὁμοφρονέω , ἐνίοτε δέ ὁ Κομνηνός Θεόδωρος · καί εἰμί οὐδέποτε τις οὔτε ὑποτάσσω οὔτε εἰς ἀληθής πίστις καί ὁμοφροσύνη συνέρχομαι . οὗτος συζεύγνυμι μετά θάνατος ὁ αὐτός γαμετή ὁ ὁ Πετραλίφας θυγάτηρ , ὁ γυναικάδελφος ὁ Κομνηνός Θεόδωρος , περί ὅς παρακάτειμι ὁ λόγος δήλωσις . ἄνευ μέντοι , καθώς εἴρω , ὁ ὑποπίπτω ὁ τοιοῦτος Σθλάβος χώρα ὁ πᾶς ὑπό ὁ Κομνηνός γίγνομαι Θεόδωρος . ἐπεί γοῦν Μοσυνούπολις καί Ξάνθεια καί ὁ Γρατζιανοὺς αὐτός ὑπό οὗτος τελέω , ὁ ὁ σταγειηρα ὑπερβαίνω ὄρος , ὅς δή Μακρός ὀνομάζω ὁ πολύς , ὁ ἐκεῖθεν ὁ Ἕβρος κατατρέχω , ἄνετος εὑρίσκω πᾶς καί μηδείς φρούριον περιφράγνυμι . ἔνθεν ὅς καί περί ὁ Διδυμότειχο γίγνομαι ἐν οὖον πολύς χρόνος βασιλεύς ἐπιφημίζω οὗτος . ἀφικνέομαι δέ καί περί ὁ Ἀδριανούπολις εὑρίσκω ἐντός ὁ δηλόω Ἴσος ὁ πρωτοστράτορας καί ὁ Καμύτζης μετά ὁ στράτευμα ὁ βασιλεύς Ἰωάννης . ἀπατηλός δέ λόγος ὁ οἰκήτωρ ὑπέρχομαι , ὡς πλουτίζω οὗτος ἄκρως καί ὁ ἄλλος Ῥωμαῖος ὑπερυψόω , πείθω ὁ μέν ὁ βασιλεύς ἐξάγω στράτευμα ἔξω , αὐτός δέ εἰσάγω . ἐξάγω οὖν ὁ πρωτοστράτωρ Ἴσος καί ὁ Καμύτζης μετά ὁ σύνειμι1 οὗτος στράτευμα ἐπί Ὅρκος ὁ μή τις οὗτος πάσχω τίς δεινός . ἐξέρχομαι οὖν ὁ μέν πρωτοστράτωρ οὐδέ ὅλως ὁ Κομνηνός Θεόδωρος θεάομαι – οὗτος γάρ δή αὐτός συμφωνέω – ὁ δέ Καμύτζης συντυγχάνω αὐτός οὐ ἀποβαίνω ὁ ἵππος οὐδέ ὡς βασιλεύς προσκυνέω . εἰς ὅς βαρυθυμέω ὁ Κομνηνός Θεόδωρος – βούλομαι γάρ ὡς βασιλεύς ἐκεῖνος πᾶς ἔχω Ῥωμαῖος , ἐπεί καί ὡς βασιλεύς φημίζω – ὕβρις τε καταχέω ὁ ἀνήρ καί μικρός εἄν καί πληγάς ἐπιτίθημι . οὗτος ὁ Καμμύτζῃ ἀφορμή γίγνομαι πρός ὁ βασιλεύς τιμή · ὡς γάρ αὖθις ὁ Ἑλλήσποντος διαπεράω καί πρός ὁ βασιλεύς ἀφικνέομαι , μέγας ἑταιρειάρχης διά οὗτος ὁ Καμύτζης τιμάω . ὁ Κομνηνός οὖν Θεόδωρος ἐγκρατής καί ὁ Ἁδριανούπολις γίγνομαι πολύς παρέχω ὁ Ἰταλός πρᾶγμα . κατατρέχω γάρ πᾶς ὁ ὑπό ἐκεῖνος κρατέω , καί μέχρι αὐτός ὁ Βιζύη γίγνομαι ὁ ἔξω κατέχω ὁ Ἄστυ καί λεῖος πολύς ἐκεῖθεν ποιέω , καί μέχρι καί ὁ πύλη ὁ Κωνσταντῖνος κατά-ἀντάω καί πτοία πολύς ὁ Λατῖνος ἐμβάλλω . τότε δή καί ὁ ασελʹ δέ καί , ὅς ὁ θυγάτηρ ὁ βασιλεύς Θεόδωρος ὁ Λασκάριος συζεύγνυμι , ὑπό τις ὁ Κομνηνός Θεόδωρος δόρυ πλήσσω ὁ τράχηλος · καί εἰμί ὡς δοκέω ὁ ὁ βολή ἐκεῖνος θανάσιμος , ἀλλά ὑπό ὁ ὁ ἰατρός θεραπεύω . εἰμί δέ ὁ ἀπό ὅδε τραχύς αὐτός ὁ φωνή καί οὐ εὐχερής ὁ ὁ τράχηλος στρέφω σφόνδυλος .