georgius-acropolites.annales akropolitis.15
15 Ἀλλ' ὁ λόγος μοι καὶ πάλιν ἐπὶ τὸν βασιλέα Θεόδωρον τὸν Λάσκαριν ἐφορμᾷ . οὗτος γὰρ ἐκ τῆς αὐτοῦ γαμετῆς Ἄννης , ὡς ἔφην , τρεῖς ἐποιήσατο θυγατέρας , Εἰρήνην , Μαρίαν καὶ Εὐδοκίαν . τὴν γοῦν Μαρίαν τὴν δευτέραν τῶν αὐτοῦ θυγατέρων τῷ ῥηγὶ Οὐγγρίας διερχομένῳ τὴν αὐτοῦ χώραν ἐκ τῶν Ἱεροσολύμων εἰς κῆδος ἐπὶ υἱῷ παραδίδωσι , τὴν δὲ πρώτην αὐτοῦ θυγατέρα τὴν Εἰρήνην ἀνδρὶ συζεύγνυσι τῷ Παλαιολόγῳ Ἀνδρονίκῳ , ὃν καὶ δεσπότην τετίμηκε . μετ' οὐ πολὺ δὲ ὁ δεσπότης Παλαιολόγος θνήσκει , ὡς μέν τινες ἔφασκον , ἐξ ἐρωτικῶν διαθέσεων , καὶ προσλαμβάνεται ὁ βασιλεὺς εἰς γαμβρὸν Ἰωάννην τὸν Δούκαν , οὗ Βατάτζης τοὐπίκλην · καὶ ἐκ Διδυμοτείχου ἦν ὡρμημένος , τὸ τοῦ πρωτοβεστιαρίτου διενεργῶν ὀφφίκιον . ἡ μὲν οὖν βασιλὶς Ἄννα ἔφθη πρὸ καιροῦ τελευτῆσαι , ἠγάγετο δὲ ἐξ Ἀρμενίων γυναῖκα ὁ βασιλεύς . δυσαρεστήσας δὲ πρὸς αὐτὴν πρὸς τὴν ἰδίαν πατρίδα τὴν Κιλικίαν ἐκπέμπει , ἐπιφέρει δὲ αὐτῷ γαμετὴν τὴν τοῦ βασιλεύοντος τῶν Ἰταλῶν ἀδελφήν , ὃς Ρομπέρτος , ὡς ἔφην , ἐκέκλητο καὶ τὸν θεῖον Ἐρῆν διεδέξατο . ὅστις Ἐρῆς πολλῶν πολέμων αἴτιος ἐγένετο τῷ βασιλεῖ Θεοδώρῳ καὶ πολλὰς πόλεις καὶ χώρας τῶν Ρωμαίων ὑφ' ἑαυτὸν ἐποιήσατο . ἀνδρεῖος γὰρ ὢν καὶ περὶ μάχας ὀξύρροπος , καὶ τεταπεινωμένα τὰ τῶν Ρωμαίων ὁρῶν καὶ μάλιστα ἐξ ὅτου τὸν σουλτὰν πεφόνευκεν ὁ βασιλεὺς Θεόδωρος – τότε γὰρ τὸ ἐκ Φράγγων προσὸν αὐτῷ ἀπολώλεκε στράτευμα , ἐν ᾧ καὶ τὰς πρὸς τοὺς ὁμογενεῖς τεθαρρηκὼς ἦν μάχας καὶ οὓς καὶ ὁ βασιλεὺς Ἐρῆς ἐδεδίει · πολλοὶ γὰρ ἦσαν ὀνομαστοὶ ἀπό τε γένους ἀπό τε μὴν τῆς προσούσης ἐκείνοις ἀνδρείας . διὰ ταῦτα , ὥς φασί τινες , καὶ τὴν τοῦ βασιλέως νίκην ἀκηκοὼς ὁ Ἐρῆς « νενίκηται » ἔφη « ὁ Λάσκαρις , οὐ νενίκηκεν » . ἵνα γοῦν μὴ πολὺν κατατείνω λόγον τῆς ἱστορίας , τοῦτ' ἂν μόνον εἰπὼν τὸ πᾶν παραστήσαιμι . μέχρι καὶ αὐτοῦ τοῦ Νυμφαίου τὰς σκηνὰς ὁ Ἐρῆς ἐπήξατο , κατ' ἐρημίαν πολλὴν τοῦ κωλύοντος , ἐκεῖθέν τε ὑποστρέψας τὸ μὲν τοῖς κρατη θεῖσι κορεσθείς , τὸ δὲ καὶ ἐκεχειρίαν ἐθελήσας λαβεῖν , – οὐ γὰρ ἄγαν καρτερικὸν τὸ Λατινικὸν φῦλον ἐν ταῖς μάχαις καθέστηκεν – εἰς ξυμβάσεις ἦλθε μετὰ τοῦ βασιλέως Θεο δώρου . καὶ συνεφωνήθη τὰ μὲν τοῦ Κιμινᾶ πάντα – οὕτω γὰρ τὸ ὄρος καλεῖται τὸ ἐγγὺς τῆς Ἀχυράους τυγχάνον – μετὰ καὶ αὐτῆς τῆς Ἀχυράους παρὰ τοῦ τῶν Φράγγων μέρους δεσπόζεσθαι , τὸν δὲ Κάλαμον – κώμη δέ ἐστιν ὁ Κάλαμος , ἐξ οὗ τὸ τῶν Νεοκάστρων ἄρχεται θέμα – μένειν ἄοικον , τὰ δ' ἐντεῦθεν παρὰ τοῦ βασιλέως Θεοδώρου δεσπόζεσθαι · Νεόκαστρα δὲ ταῦτα ἦν καὶ Κελβιανόν , Χλιαρά τε καὶ Πέργαμος καὶ τὰ πλαγίως ἐγκείμενα Μαγιδία τε καὶ Ὀψίκια . ὑπῆρχε δὲ καὶ ἄλλη χώρα τῷ βασιλεῖ Θεοδώρῳ , ἡ ἀπὸ τοῦ Λοπαδίου ἀρχομένη καὶ Προῦσαν περιλαμβάνουσα καὶ Νίκαιαν . καὶ οὕτω μὲν συνέβη τῷ βασιλεῖ Θεοδώρῳ τὰ πράγματα .
Lemmas: 15 ἀλλά ὁ λόγος ἐγώ καί πάλιν ἐπί ὁ βασιλεύς Θεόδωρος ὁ Λάσκαρι ἐφορμάω . οὗτος γάρ ἐκ ὁ αὐτός γαμετή Ἄννα , ὡς φημί , τρεῖς ποιέω θυγάτηρ , Εἰρήνη , Μαρία καί Εὐδοκία . ὁ γοῦν Μαρία ὁ δύο ὁ αὐτός θυγάτηρ ὁ ῥῆξ Οὐγγρίας διέρχομαι ὁ αὐτός χώρα ἐκ ὁ Ἱερουσαλήμ εἰς κῆδος ἐπί υἱός παραδίδωμι , ὁ δέ πρῶτος αὐτός θυγάτηρ ὁ Εἰρήνη ἀνήρ συζεύγνυμι ὁ Παλαιολόγος Ἀνδρόνικος , ὅς καί δεσπότης τιμάω . μετά οὖον πολύς δέ ὁ δεσπότης Παλαιολόγος θνῄσκω , ὡς μέν τις φάσκω , ἐκ ἐρωτικός διάθεσις , καί προσλαμβάνω ὁ βασιλεύς εἰς γαμβρός Ἰωάννης ὁ Δούκας , ὅς Βατάτζης τοὐπίκλην · καί ἐκ Διδυμότειχο εἰμί ὁρμάω , ὁ ὁ πρωτοβεστιαρίτης διενεργέω οφφικιων . ὁ μέν οὖν βασιλίς Ἄννα φθάνω πρό καιρός τελευτάω , ἄγω δέ ἐκ Ἀρμένιος γυνή ὁ βασιλεύς . δυσαρεστέω δέ πρός αὐτός πρός ὁ ἴδιος πατρίς ὁ Κιλικία ἐκπέμπω , ἐπιφέρω δέ αὐτός γαμετή ὁ ὁ βασιλεύω ὁ Ἰταλός ἀδελφός , ὅς Ῥομπέρτος , ὡς φημί , καλέω καί ὁ θέω Ἐρῆν διαδέχομαι . ὅστις εἴρω πολύς Πολέμων αἴτιος γίγνομαι ὁ βασιλεύς Θεόδωρος καί πολύς πόλις καί χώρα ὁ Ῥωμαῖος ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω . ἀνδρεῖος γάρ εἰμί καί περί μάχη ὀξύρροπος , καί ταπεινόω ὁ ὁ Ῥωμαῖος ὁράω καί μάλιστα ἐκ ὅστις ὁ Σουλτάν φονεύω ὁ βασιλεύς Θεόδωρος – τότε γάρ ὁ ἐκ Φράγγος πρόσειμι1 αὐτός ἀπόλλυμι στράτευμα , ἐν ὅς καί ὁ πρός ὁ ὁμογενής θαρσέω εἰμί μάχη καί ὅς καί ὁ βασιλεύς εἴρω δείδω · πολύς γάρ εἰμί ὀνομαστός ἀπό τε γένος ἀπό τε μήv ὁ πρόσειμι ἐκεῖνος ἀνδρεῖος . διά οὗτος , ὅς φημί τις , καί ὁ ὁ βασιλεύς Νίκη ἀκούω ὁ εἴρω « νικάω » φημί « ὁ Λάσκαρις , οὖον νικάω » . ἵνα γοῦν μή πολύς κατατείνω λόγος ὁ ἱστορία , οὗτος εἄν μόνος εἶπον ὁ πᾶς παρίστημι . μέχρι καί αὐτός ὁ Νυμφαῖος ὁ σκηνή ὁ εἴρω πήγνυμι , κατά ἐρημία πολύς ὁ κωλύω , ἐκεῖθεν τε ὑποστρέφω ὁ μέν ὁ κράτος θέω κορέννυμι , ὁ δέ καί ἐκεχειρία ἐθέλω λαμβάνω , – οὖον γάρ ἄγαν καρτερικός ὁ Λατινικός φῦλον ἐν ὁ μάχη καθίστημι – εἰς σύμβασις ἔρχομαι μετά ὁ βασιλεύς Θεο δῶρον . καί συμφωνέω ὁ μέν ὁ Κυμινάς πᾶς – οὗτος γάρ ὁ ὄρος καλέω ὁ ἐγγύς ὁ αχυραδιος τυγχάνω – μετά καί αὐτός ὁ αχυραδιος παρά ὁ ὁ Φράγγος μέρος δεσπόζω , ὁ δέ Κάλαμος – κώμη δέ εἰμί ὁ Κάλαμος , ἐκ ὅς ὁ ὁ Νεόκαστρον ἄρχω θέμα – μένω ἄοικος , ὁ δέ ἐντεῦθεν παρά ὁ βασιλεύς Θεόδωρος δεσπόζω · Νεόκαστρον δέ οὗτος εἰμί καί Κελβιανόν , Χλιαρά τε καί Πέργαμος καί ὁ πλάγιος ἔγκειμαι Μαγίδιον τε καί Ὀψίκια . ὑπάρχω δέ καί ἄλλος χώρα ὁ βασιλεύς Θεόδωρος , ὁ ἀπό ὁ Λοπάδιον ἄρχω καί Προῦσα περιλαμβάνω καί Νίκαια . καί οὗτος μέν συμβαίνω ὁ βασιλεύς Θεόδωρος ὁ πρᾶγμα .