georgius-acropolites.annales akropolitis.86
78 Ἐπεὶ γοῦν ἐγκρατὴς τῶν βασιλικῶν σκήπτρων ὁ Κομνηνὸς γεγένηται Μιχαήλ , πάντας μὲν τοὺς ἐξ ὁποιασδήτινος αἰτίας κατασχέτους ὄντας ὑπὸ τοῦ βασιλέως Θεοδώρου ἢ καὶ ἄλλως παρεωραμένους ἀνερρύσατό τε καὶ ἀνεκαλέσατο , καὶ δωρήμασιν ἁδροτέροις τούτους ἐδεξιώσατο . ἀλλὰ καὶ ἁπαξαπλῶς πρὸς πάντας φιλοτιμότερον ἐχρήσατο τῇ ἀρχῇ , ἀφειδῶς ἐπιχέων τούτοις τὰ χρήματα . καὶ ἦν ἰδεῖν τὸ τῶν Ρωμαίων πλῆθος , κἂν οἱουδήτινος ἔτυχε τάγματος κἂν οἱασδήτινος τύχης καὶ ἐπιτηδεύματος οἱουδή τινος , πολλῆς τῆς ἡδονῆς ἐμφορούμενον καὶ ἐπιχαῖρον τοῖς πράγμασιν . ὥσπερ γάρ τις ἐκ σκοτομήνης βαθείας εἰς καθαρώτατον ἡλίου φέγγος ἐπέλθοι ἢ καὶ ἀπὸ κλύδωνος εἰς γαλήνην ἢ ἐκ χειμῶνος εἰς ἔαρ ἢ εἰς νηνεμίαν ἐκ λαίλα πος κἀκ τῆς πολλῆς ἀνίας μεταμειφθείη εἰς ἡδονήν , οὕτως ἅπαντες ἐπεγάννυντο καὶ ἐσκίρτων ὑφ' ἡδονῆς , τῆς προ τέρας ἐπιλελησμένοι ἀλγεινοτέρας καὶ πικρᾶς διαγωγῆς . Οἱ μὲν οὖν ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει Λατῖνοι καὶ ὁ ἐν αὐτῇ τάχα βασιλεύων Βαλδουῖνος πρεσβείαν ἔστειλαν πρὸς τὸν βασιλέα , ὑπέρογκά τινα ζητοῦντες καὶ ἀτόπων ὄντα ἐγγύς · καταφρονητικῶς γὰρ διατεθέντες πρὸς τὸν βασιλέα ὡς νῦν τῆς ἀρχῆς ἁψάμενον βαρείας τὰς ζητήσεις ἐποίουν . καὶ πρῶτον μὲν ἤρξαντο ἀπὸ τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης ποιεῖσθαι τὴν ζήτησιν , ἵνα παράσχῃ ταύτην τούτοις ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶσαν τὴν ἄλλην χώραν ἄχρι καὶ τῆς Κωνσταντίνου αὐτῆς . ὁ δὲ βασιλεὺς τῶν τοιούτων ἀκροασάμενος ἀστειότερον πρὸς σφᾶς αὐτοὺς τὸν ἀπόλογον ἐποιήσατο , ὡς « ἡ πόλις αὕτη πατρίς μου οἷον τυγχάνει · ἐκεῖσε γὰρ ὁ ἐμὸς πατὴρ ἡγεμόνευεν , ὃν καὶ ὑμεῖς οἴδατε , τὸν μέγαν λέγω δομέστικον . ἀλλὰ καὶ ἐν αὐτῇ οὗτος τὸ ζῆν ἐξεμέτρησε , καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐκεῖσε τέθαπται . πῶς οὖν δέον ἐστὶ ταύτην τὴν πόλιν ἔξω τῆς ἐμῆς τυγχάνειν ἀρχῆς ; » ταῦτ' ἀκηκοότες οἱ πρέσβεις ὑποκνηστιῶσαν ἔσχον τὴν ἀκοήν , ὡς τάχα τινὰ τῶν ζητουμένων παράσχῃ τούτοις ὁ βασιλεύς , καὶ μεταβαλόντες τὸν λόγον « οὐκοῦν » ἔφησαν , « ὦ βασιλεῦ , παρα χώρησον ἡμῖν ἐκ τῶν Σερρῶν αὐτῶν κατασχεῖν τὰ λοιπά . » καὶ ὁ βασιλεύς · « οὐδ' αὐτήν μοι προσήκουσαν ποιεῖσθε τὴν ζήτησιν . πρώτως γὰρ ἐν αὐτῇ πρὸς τοῦ μακαρίτου βασιλέως τοῦ θείου μου ἡγεμονεύειν χώρας ἠρξάμην , καὶ πρώτως ἐν αὐτῇ ἐστρατήγησα , καὶ φιλῶ τὸν τόπον ὡς σύνηθες ἔδαφος . οὐ χρεὼν γοῦν οὐδὲ ταύτην τὴν πόλιν καταλιπεῖν . » εὐχερῶς γοῦν οἱ πρέσβεις ἐκ τόπου μετεπήδων εἰς τόπον , καὶ μηδὲν ἔχοντες , εἰ καί τι λάβοιεν , ἀγαπᾶν ὡς κερδήσαντες καὶ « ὦ βασιλεῦ , » ἀντεῖπον , « καὶ δὸς ἡμῖν ἐκ τοῦ Βολεροῦ τὰ μέχρις ἡμῶν . » καὶ ὁ βασιλεύς · « ἐν τούτοις τοῖς τόποις ἐθήρευσα πολλάκις , καὶ σχεδὸν τὸ καλῶς χρᾶσθαι ταῖς θήραις ἐν τούτοις μεμάθηκα , καὶ οὔ μοι κέκριται ἄξιον τοῦτον ἀφεῖναι τὸν χῶρον , ἔνθα καὶ πάλιν ἀγαπῶ θηρεύειν καὶ ἄγραις ζώων ἐφήδεσθαι . » « τί γοῦν ἡμῖν δίδως ; » ἀντέφησαν οἱ πρέσβεις τῷ βασιλεῖ . « ἐγὼ μέν , » ἔφη ὁ βασιλεύς , « οὐδέν · ἀλλ' εἴπερ ἐθέλητε τὴν ἐξ ἐμοῦ εἰρήνην λαβεῖν – καλῶς γάρ με ἐπίστασθε καὶ τὴν ἐξ ἐμοῦ μάχην ξυνίετε , ἡνίκα τὴν ἡγεμονίαν Βιθυνίας καὶ Ταρσίας εἶχον , ὅπως ὑμῖν οἶδα μαχέσασθαι – ἐθέλω τοὺς ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει Λατίνους πρὸς τὴν τῶν Ρωμαίων τελεῖν ἀρχὴν μερίδα μὲν τὴν ἐκ τοῦ κομμερκίου αὐτῶν τὴν ἡμίσειαν κἀκ τοῦ χρυσεψητείου αὐτῶν τὴν ἀνάλογον ὡσαύτως εἴσοδον . εἰ ταῦτά μοι παρασχεῖν ὑποσχοίητε , εἰς εἰρήνην συνέρχομαι . εἰ δ' οὖν , ἀλλ' ἔστω μάχη , ἥτις σὺν θεῷ φάναι μᾶλλον λυσιτελήσει Ρωμαίοις . » οὕτως καταισχυνθέντες οἱ τῶν Λατίνων πρέσβεις ἄπρακτοι πρὸς τὴν Κωνσταντινούπολιν ὑπενόστησαν .
Lemmas: 78 ἐπεί γοῦν ἐγκρατής ὁ βασιλικός σκῆπτρον ὁ Κομνηνός γίγνομαι Μιχαήλ , πᾶς μέν ὁ ἐκ ὁποιασδήτινος αἴτιος κατασχετός εἰμί ὑπό ὁ βασιλεύς Θεόδωρος ἢ καί ἄλλως παροράω ἀνερρύσατό τε καί ἀνακαλέω , καί δώρημα ἁδρός οὗτος δεξιόομαι . ἀλλά καί ἁπαξαπλῶς πρός πᾶς φιλότιμος χράω ὁ ἀρχή , ἀφειδής ἐπιχέω οὗτος ὁ χρῆμα . καί εἰμί ὁράω ὁ ὁ Ῥωμαῖος πλῆθος , κἀν οἱουδήτινος τυγχάνω τάγμα κἀν οἱασδήτισος τυγχάνω καί ἐπιτήδευμα οἱουδή τις , πολύς ὁ ἡδονή ἐμφορέω καί ἐπιχαίρω ὁ πρᾶγμα . ὥσπερ γάρ τις ἐκ σκοτομήνη βαθύς εἰς καθαρός ἥλιος φέγγος ἐπέρχομαι ἢ καί ἀπό κλύδων εἰς γαλήνη ἢ ἐκ χειμών εἰς ἔαρ ἢ εἰς νηνεμία ἐκ Λαϊλά πούς ἐκ ὁ πολύς ἀνία μεταμείβω εἰς ἡδονή , οὕτως ἅπας ἐπεγάννυντο καί σκιρτάω ὑπό ἡδονή , ὁ προ τέρας ἐπιλανθάνω ἀλγεινός καί πικρός διαγωγεύς . ὁ μέν οὖν ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις Λατῖνος καί ὁ ἐν αὐτός τάχα βασιλεύω Βαλδουΐνος πρεσβεία στέλλω πρός ὁ βασιλεύς , υπέρογκα τις ζητέω καί ἄτοπος εἰμί ἐγγύς · καταφρονητικός γάρ διατίθημι πρός ὁ βασιλεύς ὡς νῦν ὁ ἀρχή ἅπτω βαρύς ὁ ζητέω ποιέω . καί πρῶτος μέν ἄρχω ἀπό ὁ πόλις Θεσσαλονίκη ποιέω ὁ ζήτησις , ἵνα παρέχω οὗτος οὗτος ὁ βασιλεύς καί πᾶς ὁ ἄλλος χώρα ἄχρι καί ὁ Κωνσταντῖνος αὐτός . ὁ δέ βασιλεύς ὁ τοιοῦτος ἀκροάομαι ἀστεῖος πρός σφεῖς αὐτός ὁ ἀπόλογος ποιέω , ὡς « ὁ πόλις οὗτος πατρίς ἐγώ οἷος τυγχάνω · ἐκεῖσε γάρ ὁ ἐμός πατήρ ἡγεμονεύω , ὅς καί σύ οἶδα , ὁ μέγας λέγω δομέστικος . ἀλλά καί ἐν αὐτός οὗτος ὁ ζῶ ἐκμετρέω , καί ὁ σῶμα αὐτός ἐκεῖσε θάπτω . πῶς οὖν δήω εἰμί οὗτος ὁ πόλις ἔξω ὁ ἐμός τυγχάνω ἀρχή ; » αὐτός ἀκούω ὁ πρέσβυς ὑποκνηστιάω ἔχω ὁ ἀκοή , ὡς τάχα τις ὁ ζητέω παρέχω οὗτος ὁ βασιλεύς , καί μεταβάλλω ὁ λόγος « οὐκοῦν » φημί , « εἰμί βασιλεύς , παρά χωρέω ἐγώ ἐκ ὁ Σέρρες αὐτός κατέχω ὁ λοιπός . » καί ὁ βασιλεύς · « οὐδέ αὐτός ἐγώ προσήκω ποιέω ὁ ζήτησις . πρῶτος γάρ ἐν αὐτός πρός ὁ μακαρίτης βασιλεύς ὁ θεῖον ἐγώ ἡγεμονεύω χώρα ἄρχω , καί πρῶτος ἐν αὐτός στρατηγέω , καί φιλέω ὁ τόπος ὡς συνήθης ἔδαφος . οὖον χρεὼν γοῦν οὐδέ οὗτος ὁ πόλις καταλείπω . » εὐχερής γοῦν ὁ πρέσβυς ἐκ τόπος μεταπηδάω εἰς τόπος , καί μηδείς ἔχω , εἰμί καί τίς λαμβάνω , ἀγαπάω ὡς κερδαίνω καί « εἰμί βασιλεύς , » ἀντιλέγω , « καί δίδωμι ἐγώ ἐκ ὁ βολερος ὁ μέχρι ἐγώ . » καί ὁ βασιλεύς · « ἐν οὗτος ὁ τόπος θηρεύω πολλάκις , καί σχεδόν ὁ καλῶς χράομαι ὁ θήρ ἐν οὗτος μανθάνω , καί οὖον ἐγώ κρίνω ἄξιος οὗτος ἀφίημι ὁ χῶρος , ἔνθα καί πάλιν ἀγαπάω θηρεύω καί ἄγρα ζῷον ἐφήδομαι . » « τίς γοῦν ἐγώ δίδωμι ; » ἀντιλαμβάνω ὁ πρέσβυς ὁ βασιλεύς . « ἐγώ μέν , » φημί ὁ βασιλεύς , « οὐδείς · ἀλλά εἴπερ ἐθέλω ὁ ἐκ ἐγώ εἰρήνη λαμβάνω – καλῶς γάρ ἐγώ ἐφίστημι καί ὁ ἐκ ἐγώ μάχη συνίημι , ἡνίκα ὁ ἡγεμονία Βιθυνία καί ταρσιά ἔχω , ὅπως σύ οἶδα μάχομαι – ἐθέλω ὁ ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις Λατῖνος πρός ὁ ὁ Ῥωμαῖος τελέω ἀρχή μερίς μέν ὁ ἐκ ὁ κομμέρκιον αὐτός ὁ ἥμισυς ἐκ ὁ χρυσεψητεῖον αὐτός ὁ ἀνάλογος ὡσαύτως εἴσοδος . εἰμί οὗτος ἐγώ παρέχω ὑπισχνέομαι , εἰς εἰρήνη συνέρχομαι . εἰμί δέ οὖν , ἀλλά ἵστημι μάχη , ὅστις σύν θεός φαίνω μᾶλλον λυσιτελέω Ῥωμαῖος . » οὕτως καταισχύνω ὁ ὁ Λατῖνος πρέσβυς ἄπρακτος πρός ὁ Κωνσταντινούπολις ὑπονοστέω .