georgius-acropolites.annales akropolitis.71
64 Ἐπεὶ δὲ ὁ βασιλεὺς τὴν Θεσσαλονίκην κατείληφε , τοὺς ἐπὶ τῇ θυγατρὶ Μαρίᾳ γάμους μετὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ δεσπότου Μιχαὴλ Νικηφόρου , ὃν καὶ δεσπότην τετίμηκεν , ἐκπεπλήρωκεν . Ἐν τούτοις δὲ ὄντος τοῦ βασιλέως γραφή τις πρὸς αὐτὸν ἐξεπέμφθη παρὰ τῶν ἐν τοῖς Βιθυνίας μέρεσιν ὄντων καὶ εἰς φυλακὴν εἶναι τοῦ τόπου προστεταγμένων , ὡς ὁ Μιχαὴλ Κομνηνὸς ὁ Παλαιολόγος , ὃν καὶ μέγαν κονοστάβλον πρὸς τοῦ βασιλέως Ἰωάννου ὁ λόγος φθάσας τετιμῆσθαι δεδήλωκε καὶ τὴν τῆς ἁπάσης ταύτης χώρας ἡγεμονίαν ἐμπεπιστεῦσθαι , φυγὰς ᾤχετο καὶ περὶ τὸν τῶν Μουσουλμάνων ἀπῄει χῶρον . ἐταράχθη γοῦν ἐπὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς οὐ μικρῶς , καί με προσκαλεσάμενος « ἔγνως , » ἔφη , « τί γέγονε καὶ αὐτός ; » « οὐδαμῶς » ἔφην , « ὦ βασιλεῦ · τί δέ ἐστι τὸ προσφάτως γεγενημένον ; » ὁ δέ φησιν · « ὁ μέγας κονοστάβλος ἀπέδρα καὶ περὶ τὰ τῶν Μουσουλμάνων κεχώρηκε . τί γοῦν ἄρα περὶ τοῦ τοιούτου διανοῇ ; μῶν πρὸς Μουσουλμάνων προσλαβόμενος στράτευμα καθ' ἡμετέρας χωρήσει χώρας ; » « οὐδαμῶς μοι δοκεῖ τοιοῦτον , ὦ βασιλεῦ , » ἔφην , « αὐτὸν διαπράξασθαι · τὴν γὰρ γνώμην τοῦ ἀνδρὸς ἐπέγνων καὶ τὸ τοῦ φρονήματος ἐπίσταμαι φιλορώμαιον . » καὶ ὁ βασιλεύς · « τίνος οὖν χάριν φυγὰς τῶν ἡμετέρων ἐγένετο ; » « ὅτιπερ , » ἔφην , « ὡς οἶσθα , ὦ βασιλεῦ , οὐχ ἅπαξ οὐδὲ δὶς ἀλλὰ καὶ μυριάκις ἠπείλεις αὐτῷ τὰ δεινότατα καὶ ὠργίζου κατ' αὐτοῦ χαλεπῶς , καὶ ἐν πλήθει παρόντι πολλῷ ἔφασκες ἐκπέμψαι καὶ ἐξορύξαι οἱ τοὺς ὀφθαλμούς . ταῦτ' ἐκεῖνος ἐμάνθανε καὶ παρὰ πολλῶν τῶν λεγομένων ἤκουε , καὶ ἐδάκνετο τὴν ψυχὴν καὶ ἐδειλία τὴν τιμωρίαν καὶ ἀποφυγεῖν ἐπέσπευσε τὴν ποινήν . » « καὶ διὰ τί , » ἔφη ὁ βασιλεύς , « οὐκ ἐν τοῖς ἡμετέροις προσεκαρτέρει , καὶ εἰ παθεῖν ἔμελλε τὰ δεινὰ ταῦτα , τῆς ἐπὶ τῆς ἀλλοδαπῆς εὐπραγίας τὴν ἐν τοῖς ἰθαγενέσι προτιμῶν δυσπραγίαν ; » « οὐκ ἔστι τοῦτο ψυχῆς ἀνθρωπίνης , » ἔφην , « ὦ βασιλεῦ . δεινὰ μὲν γὰρ παθεῖν καὶ περιπεσεῖν συμφοραῖς ἔνιοι ἂν ἱκανοὶ φανῶσι , στερροτέρου γεγενημένοι φρονήματος καὶ οἷον εἰπεῖν ἀπροσπαθοῦς ἐν τοῖς τοῦ βίου πράγμασι · τὸ δὲ περὶ αὐτῇ τῇ ζωῇ δεδιέναι καὶ ἀκρωτηριασμὸν τῶν καιριωτέρων σωματικῶν μερῶν προσδοκᾶν , οὐμενοῦν δοκεῖ τινα ἐν τούτοις προσκαρτερεῖν , ἀλλὰ τὸν περὶ ψυχῆς τρέχων ἀποφυγγάνει τῶν δεινῶν ὅση δύναμις . » ταῦτ' εἰπόντες σεσιωπήκαμεν . καὶ μετὰ βραχὺ « τί δὲ οἴει » ὁ βασιλεὺς ἔφη « τοῦτον ποιῆσαι ; » ἐγὼ δὲ ἔφην ὡς « μικρὸν ὑπολαμβάνω παρὰ τὸν περσάρχην προσκαρτερήσας ἀποστελεῖ συμπαθείας πρὸς τοῦ σοῦ κράτους ἀξιωθῆναι , ἔχων καὶ τὸν περσάρχην ἐπὶ τῇ ὑποθέσει μεσολαβοῦντα , ζητήσει δέ σε ὅρκον εἰς τὴν τῆς ἀληθείας βεβαίωσιν , οὗ ἄνευ οὐκέτι μοι δοκεῖ παρὰ σὲ ἀφικέσθαι . » ἐν τούτοις ἦν τεταραγμένος ὁ βασιλεύς , ἐν ἀμφιβόλοις τυγχάνων τοῖς πράγμασιν . ὡς δὲ μετ' ὀλίγας τινὰς ἡμέρας γραφαὶ πρὸς τὸν βασιλέα ἐπέμφθησαν πρὸς τῶν στραταρχούντων ἐν Βιθυνίᾳ καὶ Μεσοθυνίᾳ – αἱ δὲ γραφαὶ τοῦ μεγάλου κονοστάβλου ἐτύγχανον πρὸς αὐτούς , περιλήψεως ἔχουσαι οὕτως – πρὸς ἕνα δὲ ἕκαστον τῶν τοιούτων ἐγεγραφήκει–ὡς « ἐγὼ τὸν ἐκ τοῦ βασιλέως φόβον ἐν τῇ καρδίᾳ μου σχὼν καὶ δεδιὼς μή πού τι πάθω δεινόν , φυγῇ ἐχρησάμην · ὑμεῖς δὲ φρονίμως καὶ ἀνδρικῶς τῶν στρατιωτικῶν ὑμῖν πραγμάτων ἀντέχεσθε , καὶ αἱ φυλακαὶ τῶν πολιχνίων καὶ ἄστεων ἀσφαλεῖς ἔστωσαν , καὶ ἡ τῆς ἁπάσης χώρας προσοχὴ καὶ συντήρησις παρ' ὑμῶν ὡς ἔθος γινέσθω , καὶ καθὼς ἐπράττετε μετ' ἐμοῦ , καὶ αὖ θις ποιεῖτε . » καὶ ἡ ἐπιγραφὴ τὸν μέγαν κονοστάβλον ἐσήμαινε . ταύτας ὁ βασιλεὺς θεασάμενος τὰς γραφὰς ἱλαρῶς διετέθη πρὸς τὴν ὑπόθεσιν καὶ τοῖς λόγοις μου ἐμπεπίστευκεν .
Lemmas: 64 ἐπεί δέ ὁ βασιλεύς ὁ Θεσσαλονίκη καταλαμβάνω , ὁ ἐπί ὁ θυγάτηρ Μαρία γάμος μετά ὁ υἱός ὁ δεσπότης Μιχαήλ Νικηφόρου , ὅς καί δεσπότης τιμάω , ἐκπληρόω . ἐν οὗτος δέ εἰμί ὁ βασιλεύς γραφεύς τις πρός αὐτός ἐκπέμπω παρά ὁ ἐν ὁ Βιθυνία μέρος εἰμί καί εἰς φυλακή εἰμί ὁ τόπος προστάσσω , ὡς ὁ Μιχαήλ Κομνηνός ὁ Παλαιολόγος , ὅς καί μέγας κονοστάβλον πρός ὁ βασιλεύς Ἰωάννης ὁ λόγος φθάνω τιμάω δηλόω καί ὁ ὁ ἅπας οὗτος χώρα ἡγεμονία ἐμπιστεύω , φυγάς οἴχομαι καί περί ὁ ὁ Μουσουλμάνος ἄπειμι χῶρος . ταράσσω γοῦν ἐπί οὗτος ὁ βασιλεύς οὖον μικρός , καί ἐγώ προσκαλέω « γιγνώσκω , » φημί , « τίς γίγνομαι καί αὐτός ; » « οὐδαμῶς » φημί , « εἰμί βασιλεύς · τίς δέ εἰμί ὁ πρόσφατος γίγνομαι ; » ὁ δέ φημί · « ὁ μέγας κοντόσταβλος ἀποδιδράσκω καί περί ὁ ὁ Μουσουλμάνος χωρέω . τίς γοῦν ἄρα περί ὁ τοιοῦτος διανοέομαι ; μῶν πρός Μουσουλμάνος προσλαμβάνω στράτευμα κατά ἡμέτερος χωρέω χώρα ; » « οὐδαμῶς ἐγώ δοκέω τοιοῦτος , εἰμί βασιλεύς , » φημί , « αὐτός διαπράσσω · ὁ γάρ γνώμη ὁ ἀνήρ ἐπιγιγνώσκω καί ὁ ὁ φρόνημα ἐπίσταμαι φιλορώμαιος . » καί ὁ βασιλεύς · « τίς οὖν χάρις φυγάς ὁ ἡμέτερος γίγνομαι ; » « ὅτιπερ , » φημί , « ὡς οἶδα , εἰμί βασιλεύς , οὐ ἅπαξ οὐδέ δίς ἀλλά καί μυριάκις ἀπειλέω αὐτός ὁ δεινός καί ὀργίζω κατά αὐτός χαλεπῶς , καί ἐν πλῆθος πάρειμι πολύς φάσκω ἐκπέμπω καί ἐξορύσσω ὁ ὁ ὀφθαλμός . αὐτός ἐκεῖνος μανθάνω καί παρά πολύς ὁ λέγω ἀκούω , καί δάκνω ὁ ψυχή καί δειλιάω ὁ τιμωρία καί ἀποφεύγω επισπεύδω ὁ ποινή . » « καί διά τίς , » φημί ὁ βασιλεύς , « οὐ ἐν ὁ ἡμέτερος προσκαρτερέω , καί εἰμί πάσχω μέλλω ὁ δεινός οὗτος , ὁ ἐπί ὁ ἀλλοδαπός εὐπραγία ὁ ἐν ὁ ἰθαγενής προτιμάω δυσπραγία ; » « οὐ εἰμί οὗτος Ψυχή ἀνθρώπινος , » φημί , « εἰμί βασιλεύς . δεινός μέν γάρ πάσχω καί περιπίπτω συμφορά ἔνιοι εἄν ἱκανός φαίνω , στερρός γίγνομαι φρόνημα καί οἷος εἶπον ἀπροσπαθής ἐν ὁ ὁ βίος πρᾶγμα · ὁ δέ περί αὐτός ὁ ζωή δείδω καί ἀκρωτηριασμός ὁ καίριος σωματικός μέρος προσδοκάω , οὐμενοῦν δοκέω τις ἐν οὗτος προσκαρτερέω , ἀλλά ὁ περί Ψυχή τρέχω ἀποφεύγω ὁ δεινός ὅσος δύναμις . » αὐτός εἶπον σιωπάω . καί μετά βραχύς « τίς δέ οἴομαι » ὁ βασιλεύς φημί « οὗτος ποιέω ; » ἐγώ δέ φημί ὡς « μικρός ὑπολαμβάνω παρά ὁ Περσάρχης προσκαρτερέω ἀποστέλλω συμπάθεια πρός ὁ σύ κράτος ἀξιόω , ἔχω καί ὁ Περσάρχης ἐπί ὁ ὑπόθεσις μεσολαβέω , ζητέω δέ σύ Ὅρκος εἰς ὁ ὁ ἀλήθεια βεβαίωσις , ὅς ἄνευ οὐκέτι ἐγώ δοκέω παρά σύ ἀφικνέομαι . » ἐν οὗτος εἰμί ταράσσω ὁ βασιλεύς , ἐν ἀμφίβολος τυγχάνω ὁ πρᾶγμα . ὡς δέ μετά ὀλίγος τις ἡμέρα γραφή πρός ὁ βασιλεύς πέμπω πρός ὁ στραταρχέω ἐν Βιθυνία καί Μεσοθυνίᾳ – ὁ δέ γραφή ὁ μέγας κονοσταβλον τυγχάνω πρός αὐτός , περίληψις ἔχω οὕτως – πρός εἷς δέ ἕκαστος ὁ τοιοῦτος ἐγγράφω « ἐγώ ὁ ἐκ ὁ βασιλεύς φόβος ἐν ὁ Καρδία ἐγώ ἔχω καί δείδω μή πού τίς πάσχω δεινός , φυγή χράω · σύ δέ φρονίμως καί ἀνδρικός ὁ στρατιωτικός σύ πρᾶγμα ἀντέχω , καί ὁ φυλακή ὁ πολίχνιον καί Ἄστυ ἀσφαλής εἰμί , καί ὁ ὁ ἅπας χώρα προσοχή καί συντήρησις παρά σύ ὡς ἔθος γίγνομαι , καί καθώς πράσσω μετά ἐγώ , καί αὖος θίς ποιέω . » καί ὁ ἐπιγραφή ὁ μέγας κονοστάβλον σημαίνω . οὗτος ὁ βασιλεύς θεάομαι ὁ γραφή ἱλαρός διατίθημι πρός ὁ ὑπόθεσις καί ὁ λόγος ἐγώ ἐμπιστεύω .