georgius-acropolites.annales akropolitis.69
63 Συμβέβηκε δέ τι ἐν τούτοις τῷ τότε πρᾶγμα θαυμάσιον , μνήμης καὶ ἱστορίας ἄξιον . ἡμέρα ἦν τῶν ἐπι φανῶν τε καὶ ἑορτασίμων , καθ' ἣν τὴν Χριστοῦ μεταμόρφωσιν οἱ εὐσεβεῖς ἑορτάζομεν · καὶ ἐπεὶ ἔδει καὶ ἀμφὶ τὴν ἱερὰν μυσταγωγίαν , ὡς τὸ εἰωθός , παρεῖναι τὸν βασιλέα , εἰς ἀργίαν ὁ τοῦ ἀρίστου παρετάθη καιρός . ἠριστήσαμεν οὖν καὶ αὐτοί , καὶ μικρόν τι καθευδήσαντες ἀνηγέρθημεν · ἤδη δὲ ὁ ἥλιος τῷ ὁρίζοντι προσήγγισε τῆς δυσμῆς . ἔθος δὲ ὑπῆρχε τῷ βασιλεῖ περὶ δείλην ἑσπέραν ἐποχεῖσθαι καὶ σύμπαν διέρχεσθαι τὸ στρατόπεδον , καὶ ἀμφὶ τὸ τούτου τέρμα εἰς τόπον ἀγχώμαλόν πως τελοῦντα καὶ μικρὸν ὑπερανεστηκότα τῆς πεδιάδος ἀνέρχεσθαι καὶ τὴν ὅλην καθορᾶν στρατιάν , ἣν καὶ πόλιν κινουμένην ὠνόμαζε , πάσας τὰς Ρωμαϊκὰς ἄλλας πόλεις φυλάττουσαν . τοῦτο δὲ οὕτως ἐποίει διηνεκῶς , καὶ ὁ φωσφόρος δὲ εἴπερ τὸν δυτικὸν εἰσδῦναι ὁρίζοντα ἔμελλεν , οὐ κατώκνει τοῦτο ἐργάσασθαι . τὸ δὲ τοῦ στρατοπέδου διάστημα ἀμφί που τὰ τεσσαράκοντα στάδια ἦν , εἰ μή γε καὶ πρός . ἔγωγε οὖν οὐκ ἀγαθῇ τύχῃ τότε χρησάμενος ὁ φιλοβασιλεύς τε καὶ μάταιος , πεπυσμένος ἱππότην εἶναι τὸν βασιλέα , τῆς ἡμιόνου ὡς εἶχον τάχους ἐπιβὰς δρομαῖος ἐφειπόμην αὐτῷ , οὐ τὸ τῆς ὥρας ἄωρον κατοπτεύσας , ὅπερ ἔδει . ἐφ' ἵππου δὲ ὁ βασιλεὺς ἐπιβὰς ταχύτερον ἐπορεύετο , ὡς δὲ εἶδέ με κατόπιν αὐτοῦ μὴ δυνάμενον ἐκείνῳ συνέπεσθαι , ὑπολαβὼν μή πως μακρύνας οὐχ ἕψομαι , εἰρήκει μοι · « μηδ' ὅλως ἀπολειφθῇς , ἀλλὰ καὶ σχολαιότερον ἔρχου . » Ἀπῄει γοῦν εἰς τὸν συνήθη τόπον , καὶ σὺν αὐτῷ οἱ ἀμφ' αὐτὸν λογάδες συνέστησαν , καὶ αὐτὸς σφίσι ξυνῆλθον ἑπόμενος , καὶ περιέστημεν κατὰ κύκλον πάντες . καὶ ὁ βασιλεὺς « μεμαθήκατε » φησι « τῶν προσφάτως ἀπηγγελμένων ἡμῖν ; » καὶ ἡμεῖς « οὔκουν , ὦ βασιλεῦ . » καὶ ὁ βασιλεύς · « ἄνθρωπός τις πρό τινος βραχείας ὥρας ἐλθὼν ἀπήγγειλέ τι τῶν ἀβουλήτων . τὸ δ' ἦν , ὡς ὁ Ρῶσος Οὖρος ἡμᾶς ἐξηπάτηκε · χάριν γὰρ κέρδους ἐνταυθοῖ ἀφιγμένος τὴν μεσιτείαν τῆς εἰρήνης ἐψεύσατο καὶ ἐπίορκον ὤμοσε . φενάκη γοῦν ὑπῆρχε τὰ πάντα ἐκείνῳ ὅσα πεποίηκε , καὶ ἀπολογίαν εὐάφορμον ἔχει , ὥς φασι , πρὸς τὴν τῶν ὅρκων διάλυσιν , ὅτιπερ ὁ τῶν Βουλγάρων ἄρχων ὁ τούτου γαμβρὸς τὴν ἐπὶ συμφωνίαις τοιαύταις εἰρήνην οὐ καταδέχεται . τί οὖν ὑμῖν δοκεῖ ; ἆρ' ἀληθές ἐστι τοῦτο ἢ ῥῆμα πεπλασμέ νον πρὸς ψευδολόγου ; » καὶ ἡμεῖς · « οὐδ' ὅλως δοκεῖ πως » ἔφημεν « ἀληθείας τὸν λόγον ἔχεσθαι · πάνυ γὰρ τυγχάνει οὗτος ψευδὴς καὶ ἀβέβαιος , ὅτιπερ ὁ Ρῶσος Οὖρος οὐ μόνον ὑπὲρ ἑαυτοῦ ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ γαμβροῦ αὐτοῦ τοῦ τῶν Βουλγάρων ἄρχοντος ἐπωμόσατο . πῶς οὖν ἐστὶ πεφυκὸς ἄνθρωπον ὄντα Χριστιανὸν ἐπιορκίᾳ τοιαύτῃ περιπεσεῖν ; » καὶ ὁ βασιλεύς · « ἡ τῶν χρημάτων ἴσως ἐπιθυμία παρέπεισεν ἂν αὐτὸν εἰς τοιαύτην ἐξολισθῆσαι κακίαν , καὶ ἡμεῖς οὐ μόνον τὴν τῶν Βουλγάρων ἀγάπην οὐκ ἔχομεν , ἀλλὰ καὶ τοσαῦτα ἐπὶ κενῆς καταναλώκαμεν χρήματα . » « οὐμενοῦν » ἡμεῖς ἔφημεν « ἀληθὲς τουτὶ καθέστηκε , βασιλεῦ . » καὶ ὁ βασιλεὺς ἰδίᾳ καὶ πρὸς ἐμέ · « σὺ δὲ τί φάσκεις πρὸς ταῦτα ; » καὶ αὐτός · « οὑτωσί πως ἐν τούτοις ὡς καὶ οἱ ἄλλοι διάκειμαι , καὶ ἐπὶ πολὺ μᾶλλον ψεύδεσθαι τὸ λελεγμένον ἢ ἀληθεύειν οἴομαι . εἰ δέ , οἷα συμβαίνει ποτὲ καὶ ἐν ἐνίοις , καὶ ὁ Οὖρος οὑτοσὶ τοὺς ὅρκους ἠθετηκέναι βεβούληται , δόξας ἡμᾶς ἐξηπατηκέναι , ἀλλ' ἕξει μὲν οὗτος τὸ θεῖον καθ' ἑαυτοῦ πολέμιον , ἡμεῖς δὲ ὑπὲρ ἑαυτῶν τῆς ἀληθείας καὶ τοῦ δικαίου ὑπερμαχόμενον . » ταῦτ' εἴπομεν , καὶ ὁ βασιλεὺς τοῖς λελεγμένοις συνῄνεσε , καὶ ὑποστρέφειν πρὸς τὰς σκηνὰς ἐφωρμήκαμεν · νὺξ γὰρ ἤδη , ἀλλ' ἡ σελήνη πανσέληνος οὖσα φῶς ἡμῖν παρεῖχεν ὁρᾶν . Καὶ ὁ βασιλεὺς διερχόμενος « τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τῶν λελεγμένων ; » αὖθις ἠρώτα . καὶ ἡμεῖς « ψευδὲς τοῦτο , ὦ βασιλεῦ . » τοῦτο δὲ οὐχ ἅπαξ οὐδὲ δὶς ἢ καὶ τρίς , ἀλλὰ καὶ πολλάκις πυθόμενος ἦν , οἷα ἐκεῖνος μικρόψυχος ἐν τοιαύταις ὢν περιστάσεσι . καὶ ἡμεῖς τὰς ἀποκρίσεις ἐξ ἴσου πρὸς τὰς πεύσεις πεποιηκότες ἐσιωπῶμεν . ὁ δὲ καὶ πάλιν ἠρώτα . ἐπεὶ δὲ τοὺς ἄλλους σιγῶντας ἑώρα , πρὸς μὲ τὸν λόγον ἀποστρέψας ἠρώτηκε · « σὺ δὲ τί φῂς πρὸς ταῦτα ; » τὴν τοῦ ὀφφικίον κλῆσιν προσθείς · « ἡ τοιαύτη γὰρ ὑπόθεσις σοὶ ἁρμόττει καὶ ὡς σὴ καθέστηκε μάλιστα . » ταυτὶ δὲ ἔλεγε πρόφασιν ὀργῆς ζητῶν ἐφευρεῖν . ἦν δ' ἐγώ · « τίνος χάριν ἐστὶν ἐμή ; εἰ γὰρ μὴ καλῶς πεποίηκα τὰς γραφὰς καὶ τοὺς ὅρκους τετέλεκα μηδὲ προσηκόντως αὐτόν τε καὶ τοὺς ἀμφ' αὐτὸν ᾠκονόμηκα , σφάλμα τοῦτο ἐμὸν καὶ πταῖσμα μακρόν · εἰ δὲ πρεπόντως ταῦτα γεγένηται καὶ ὡς οὐκ ἄλλως ἐχρῆν , τί πρὸς ἐμὲ τὰ παρ' ἐκείνου πρὸς ἀνατροπὴν τῶν γεγενημένων τελούμενα ; » καὶ ὁ βασιλεὺς–οὐκ οἶδ' ὅπως · τὴν γὰρ αἰτίαν εἰρήκειν–πάλιν λέγει · « τί φῂς περὶ τῶν τοιούτων ; » καὶ αὐτός · « πολλάκις εἰρήκειν , ὦ βασιλεῦ , ὡς ἐπὶ πλέον μοι δοκεῖ τὸ εἰρημένον ψευδές , ἐπ' ἔλαττον δὲ ἀληθές · τὸ δὲ ἐπὶ τοῖς ἀδήλοις ἀκριβῶς ἀποφαίνεσθαι οὔ μοι δοκεῖ ῥᾷον εἶναι . » ἦ δ' ἐκεῖνος · « ἐν τοῖς ἀδήλοις ἐστὶ χάρις βεβαίως καὶ ἀκριβῶς ἀποφαίνεσθαι · ἐπὶ γὰρ τοῖς δήλοις καὶ οἱ ἀείδαροι λέγουσιν . » ἦν δὲ ἐγώ · « ἰδοὺ μετὰ τῶν ἀειδάρων καὶ ἡμεῖς συν τετάγμεθα . » καὶ ὁ βασιλεὺς χόλου πλησθείς · « σὺ πάντοτε ἦσθα » ἔφη « μωρὸς καὶ ἀρτίως πάλιν μωρός . » καὶ αὐτὸς οὐδέν τι πλέον μὰ τοὺς λόγους ἀνταπεκρίθην ἀλλ' ἤ · « ἐγὼ μέν εἰμι μωρὸς καὶ ἵνα σιωπῶ , οἱ δὲ φρονοῦντες λαλείτωσαν . » Ταῦτ' εἶπον , καὶ ὀργῆς ὁ βασιλεὺς ἀπλέτου καὶ μανίας πλησθεὶς καὶ οἷον ἐκβακχευθεὶς τῷ θυμῷ ἑλκύσαι μὲν ὥρμησε τὴν σπάθην τοῦ κουλεοῦ , τῆς κώπης ἐπιλαβόμενος . ἀλλὰ τοῦτο μὲν κατέσχε · μικρὸν γὰρ ταύτην ἀπογυμνώσας πάλιν εἰσῆξε · τῷ μεγάλῳ δὲ δομεστίκῳ αὐτοῦ τῷ Μουζάλωνι Ἀνδρονίκῳ καταβαλεῖν με τοῦ ἵππου προσέταξε . καὶ ὃς ἐβούλετο μέν , οὐκ ἠδύνατο δέ · λεπτὸν γὰρ εἶχε καὶ ἀδρανὲς τὸ σωμάτιον . ἠρέμα δέ πως ἔφη · « ἔκστηθι τῆς ἐφεστρίδος . » καὶ αὐτὸς ἀπέβην τῆς ἡμιόνου . ὁ δὲ χρηστότατος περὶ ἡμᾶς βασιλεὺς τοὺς πολλὰ πρὸς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ δι' αὐτὸν πεπονθότας , ὃς ἐν πολλῷ πλήθει καὶ πολλάκις διαπρυσίῳ ἔλεξε τῇ φωνῇ ὡς « πολλῶν μοι αἴτιος ἀγαθῶν οὑτοσὶ ὁ ἄνθρωπος γέγονε»–περὶ τῆς λογικῆς φάσκων παιδείας–«καὶ πολλῶν ὀφειλέτης τούτῳ τυγχάνω , » ὁ τὴν κλῆσίν μοι προθέμενος ἐν πολλοῖς καὶ γλυκὺ ταύτην κατονομάζων καὶ πρᾶγμα καὶ ὄνομα , δυοῖν κορυνοφόροιν προσέταξε τύπτειν με , χθιζὰ καὶ πρὸ τρίτης τούτους χειροτονήσας , ὡς εἴκοσι τέσσαρας πάντας τὸν ἀριθ μόν , οὐκ οἶδα εἰ μὴ δι' ἐμέ , ἵν' εἴη καὶ σκηνὴ τοῦ δρά ματος εἰς τραγῳδίαν ἀξίαν μεμορφωμένη . καὶ οἱ μὲν ἔτυπτον , ἐγὼ δὲ σιγῇ τὰς τύψεις ἐλάμβανον . ὃ καὶ μᾶλλον τοῦτον ἐξέμαινεν , ὅτι μηδ' ὅλως πρὸς διήσεις κάμπτο μαι καὶ πληττόμενος . ἐπεὶ δὲ πολλὰς κατὰ παντὸς ἐδεξάμην τοῦ σώματος , μόγις ἰσχνῇ καὶ ἠρεμαίᾳ φωνῇ « ὦ Χριστὲ βασιλεῦ , » ἔφην , « πόσας νενόσηκα νόσους , καὶ διὰ τί ἐν οὐδεμιᾷ τούτων κατέλυσα τὴν ζωήν , ἀλλ' ἐν τοιού τοις με καιροῖς ἐταμίευες ; » ταῦτ' εἶπον , καὶ ὁ βασιλεὺς οἷον αἰδεσθεὶς ἀπηλλάγη , ἑνὶ τῶν ἀκολούθων αὐτοῦ εἰρηκώς · « λάβε τοῦτον αὐτός . » καὶ ὃς ἔφιππόν με λαβὼν ἠρώτα , ποῦ ἂν καὶ ἀπέλθοιμεν , ἐγὼ δέ · « ὅπου ἂν αὐτὸς βούλει , ἐφέπομαι . » καὶ πάλιν οὗτος διὰ τῶν ἐρωτήσεων κατηνάγκαζε · τότε γοῦν καὶ αὐτὸς πρὸς τοῦτον ἀντέφην ὡς « δεῖ ἡμᾶς τὴν πρὸς τοὺς Βαρδαρειώτας βαδίσαι · τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ καὶ μᾶλλον συμφέρον σοι . » καὶ γέγονεν οὕτως , καὶ ἐς τῶν Βαρδαρειωτῶν ἀπῄειμεν τὰς σκηνάς . ἰδὼν δέ με ὁ αὐτῶν πριμμικήριος θαυμάσας ἠρώτα , τί ἂν βουλόμενος περὶ τὴν αὐτοῦ σκηνὴν ἀφικόμην · καὶ ἔγωγε « μικρᾶς » ἔφην « ἀναπαύσεως χάριν . » βραχὺ γοῦν τι προσεκαρτέρησα τοῖς ἐκεῖσε · ἤδη γὰρ καὶ ὁ πριμμικήριος ἐμεμαθήκει τὰ κατ' ἐμέ . ὁ δὲ βασιλεὺς οὐδ' εἰς πολὺ μελλήσας διεμηνύσατο εἰς τὴν σκηνὴν ἀφικέσθαι με . δεδιὼς δὲ μή πως τῇ λύπῃ κατασχεθεὶς φυγῇ χρήσωμαι , προσέταξε μοῖράν τινα στρατιωτικὴν περιστοιχίσαι μου τὴν σκηνὴν καὶ λεληθότως φυλάττειν με . Ἐγὼ μὲν οὖν εἰς τὴν οἰκείαν ἀφιγμένος σκηνὴν ἡσύχως ἐν αὐτῇ τὸν καιρὸν διεβίβαζον , οὐκ ἐν ἀνακτόροις βαδίζων οὐδέ τινι τῶν συνήθων καὶ ἐπιτηδείων προσομιλῶν , ἀλλ' ἢ ταῖς βίβλοις προσανέχων καὶ ἀναγνώσει χρώμενος καὶ τροφῆς μεταλαμβάνων κατὰ καιρόν . ἱκαναὶ γοῦν ἡμέραι οὑτωσί πώς μου ἔχοντος παρῳχήκεσαν , καὶ ὁ βασιλεὺς ἠγανάκτει τὸ σκληρόν μου καθορῶν τοῦ φρονήματος . παρῄει γοῦν ὅλος ὁ Αὔγουστος , καὶ οὐδ' ὅλως ἐνδοῦναι εἶχον τῆς ἧς ἔστερξα γνώμης μικρόν . πολλοὶ γοῦν τῶν ἀρχιερέων ἀφίκοντο πρὸς ἐμέ , βασιλικῇ μέν , ὡς ἠπιστάμην , τῇ προσταγῇ , εἰ καὶ ἐκεῖνοι λανθάνειν ἤθελον , οἴκοθεν λέγοντες ἀφικέσθαι πρὸς ἐμὲ φιλίας χάριν καὶ χρηστῆς διαθέσεως · πολλά τε λέγοντες τὸ ἀπόκροτον καταλιπεῖν με τῆς γνώμης καὶ τῷ βασιλεῖ ξυνελθεῖν καὶ αὖθις αὐτῷ πρὸς τὸν τῆς δουλείας συνελαθῆναι ζυγόν , οὐχ εὕρισκον ὅλως πειθήνιον · ἔφασκον γὰρ ὡς « εἴπερ μοι τὰ χρηστότατα ὁ βασιλεὺς ἐπιδείξαιτο , ὁποῖα οὐδεὶς ἄλλος τῶν βεβασιλευκότων ἐπί τινι τῶν ὑπηρετησάντων αὐτῷ ἐπιδέδειχεν , ἢ τὰ χείρω καὶ κάκιστα ἐν ἐμοὶ κατεργάσαιτο , οἷα οὐδεὶς ἄλλος τῶν ἐπὶ κακίᾳ περιβοήτων ἐν οὐδενὶ τῶν ἁπάντων πεποίηκεν , οὔθ' οὕτως οὔτ' ἐκείνως τῷ βασιλεῖ κατά τι δουλεύσαιμι . » ἐγὼ μὲν οὖν οὕτως εἶχον γνώμης καὶ ἀμεταθέτου σκοποῦ .
Lemmas: 63 συμβαίνω δέ τίς ἐν οὗτος ὁ τότε πρᾶγμα θαυμάσιος , μνήμη καί ἱστορία ἄξιος . ἡμέρα εἰμί ὁ ἐπι φαίνω τε καί ἑορτάσιμος , κατά ὅς ὁ Χριστός μεταμόρφωσις ὁ εὐσεβής ἑορτάζω · καί ἐπεί ἐσθίω καί ἀμφί ὁ ἱερά μυσταγωγία , ὡς ὁ εἴωθα , πάρειμι ὁ βασιλεύς , εἰς ἀργία ὁ ὁ ἀγαθός παρατείνω καιρός . ἀριστάω οὖν καί αὐτός , καί μικρός τίς καθεύδω ἀνεγείρω · ἤδη δέ ὁ ἥλιος ὁ ὁρίζων προσεγγίζω ὁ δυσμή . ἔθος δέ ὑπάρχω ὁ βασιλεύς περί δείλη ἑσπέρα ἐποχέομαι καί σύμπας διέρχομαι ὁ στρατόπεδον , καί ἀμφί ὁ οὗτος τέρμα εἰς τόπος ἀγχώμαλος πως τελέω καί μικρός ὑπερανίσταμαι ὁ πεδιάς ἀνέρχομαι καί ὁ ὅλος καθοράω στρατιά , ὅς καί πόλις κινέω ὀνομάζω , πᾶς ὁ Ρωμαϊκός ἄλλος πόλις φυλάσσω . οὗτος δέ οὕτως ποιέω διηνεκής , καί ὁ φωσφόρος δέ εἴπερ ὁ δυτικός εἰσδύνω ὁρίζων μέλλω , οὖον κατοκνέω οὗτος ἐργάζομαι . ὁ δέ ὁ στρατόπεδον διάστημα ἀμφί ποῦ ὁ τεσσαράκοντα στάδιος εἰμί , εἰμί μή γε καί πρός . ἔγωγε οὖν οὐ ἀγαθός τυγχάνω τότε χράω ὁ φιλοβασιλεύς τε καί μάταιος , πυνθάνομαι ἱππότης εἰμί ὁ βασιλεύς , ὁ ἡμίονος ὡς ἔχω τάχος ἐπιβαίνω δρομαῖος ἐφέπω αὐτός , οὖον ὁ ὁ ὥρα ἄωρος κατοπτεύω , ὅσπερ ἐσθίω . ἐπί ἵππος δέ ὁ βασιλεύς ἐπιβαίνω ταχύς πορεύω , ὡς δέ εἶδον ἐγώ κατόπιν αὐτός μή δύναμαι ἐκεῖνος συνέπομαι , ὑπολαμβάνω μή πως μακρύνη οὐ ἕπω , εἴρω ἐγώ · « μηδέ ὅλως ἀπολείπω , ἀλλά καί σχολαῖος ἔρχομαι . » ἄπειμι γοῦν εἰς ὁ συνήθης τόπος , καί σύν αὐτός ὁ ἀμφι αὐτός λογάς συνίστημι , καί αὐτός ὅς συνέρχομαι ἕπω , καί περιίστημι κατά κύκλος πᾶς . καί ὁ βασιλεύς « μανθάνω » φημί « ὁ πρόσφατος ἀπαγγέλλω ἐγώ ; » καί ἐγώ « οὔκουν , εἰμί βασιλεύς . » καί ὁ βασιλεύς · « ἄνθρωπος τις πρό τις βραχύς ὥρα ἔρχομαι ἀπαγγέλλω τίς ὁ ἀβούλητος . ὁ δέ εἰμί , ὡς ὁ Ῥῶσος Ὅρος ἐγώ ἐξαπατάω · χάρις γάρ κέρδος ἐνταυθοῖ ἀφικνέομαι ὁ μεσιτεία ὁ εἰρήνη ψεύδω καί ἐπίορκος ὄμνυμι . φενάκη γοῦν ὑπάρχω ὁ πᾶς ἐκεῖνος ὅσος ποιέω , καί ἀπολογία εὐάφορμος ἔχω , ὅς φημί , πρός ὁ ὁ Ὅρκος διάλυσις , ὅτιπερ ὁ ὁ Βουλγάρα ἄρχω ὁ οὗτος γαμβρός ὁ ἐπί συμφωνία τοιοῦτος εἰρήνη οὖον καταδέχομαι . τίς οὖν σύ δοκέω ; ἆρα ἀληθής εἰμί οὗτος ἢ ῥῆμα πλασμός νοῦς πρός ψευδολόγος ; » καί ἐγώ · « οὐδέ ὅλως δοκέω πως » φημί « ἀλήθεια ὁ λόγος ἔχω · πάνυ γάρ τυγχάνω οὗτος ψευδής καί ἀβέβαιος , ὅτιπερ ὁ Ῥῶσος Ὅρος οὖον μόνος ὑπέρ ἑαυτοῦ ἀλλά καί ὑπέρ ὁ γαμβρός αὐτός ὁ ὁ Βουλγάρα ἄρχω ἐπόμνυμι . πῶς οὖν εἰμί φύω ἄνθρωπος εἰμί Χριστιανός ἐπιορκία τοιοῦτος περιπίπτω ; » καί ὁ βασιλεύς · « ὁ ὁ χρῆμα ἴσως ἐπιθυμία παραπείθω εἄν αὐτός εἰς τοιοῦτος ἐξολισθάνω κακία , καί ἐγώ οὖον μόνος ὁ ὁ Βουλγάρα ἀγάπη οὐ ἔχω , ἀλλά καί τοσοῦτος ἐπί κενός καταναλίσκω χρῆμα . » « οὐμενοῦν » ἐγώ φημί « ἀληθής οὗτος καθίστημι , βασιλεύς . » καί ὁ βασιλεύς ἴδιος καί πρός ἐγώ · « σύ δέ τίς φάσκω πρός οὗτος ; » καί αὐτός · « οὕτως πως ἐν οὗτος ὡς καί ὁ ἄλλος διάκειμαι , καί ἐπί πολύς μᾶλλον ψεύδω ὁ λέγω ἢ ἀληθεύω οἴομαι . εἰμί δέ , οἷος συμβαίνω ποτέ καί ἐν ἔνιοι , καί ὁ Ὅρος οὗτος ὁ Ὅρκος ἀθετέω βούλομαι , δόξα ἐγώ ἐξαπατάω , ἀλλά ἔχω μέν οὗτος ὁ θέω κατά ἑαυτοῦ πολέμιος , ἐγώ δέ ὑπέρ ἑαυτοῦ ὁ ἀλήθεια καί ὁ Δίκαιος ὑπερμάχομαι . » αὐτός εἶπον , καί ὁ βασιλεύς ὁ λέγω συναινέω , καί ὑποστρέφω πρός ὁ σκηνή ἐφορμέω · νύξ γάρ ἤδη , ἀλλά ὁ σελήνη πανσέληνος εἰμί φάος ἐγώ παρέχω ὁράω . καί ὁ βασιλεύς διέρχομαι « τίς σύ δοκέω περί ὁ λέγω3 ; » αὖθις ἐρωτάω . καί ἐγώ « ψευδής οὗτος , εἰμί βασιλεύς . » οὗτος δέ οὐ ἅπαξ οὐδέ δίς ἢ καί τρίς , ἀλλά καί πολλάκις πυνθάνομαι εἰμί , οἷος ἐκεῖνος μικρόψυχος ἐν τοιοῦτος εἰμί περίστασις . καί ἐγώ ὁ ἀπόκρισις ἐκ ἴσος πρός ὁ Πεύσεις ποιέω σιωπάω . ὁ δέ καί πάλιν ἐρωτάω . ἐπεί δέ ὁ ἄλλος σιγάω ὁράω , πρός ἐγώ ὁ λόγος ἀποστρέφω ἐρωτάω · « σύ δέ τίς φημί πρός οὗτος ; » ὁ ὁ οφφικιων κλῆσις προστίθημι · « ὁ τοιοῦτος γάρ ὑπόθεσις σύ ἁρμόζω καί ὡς σός καθίστημι μάλιστα . » οὗτος δέ λέγω πρόφασις ὀργή ζητέω ἐφευρίσκω . εἰμί δέ ἐγώ · « τίς χάρις εἰμί ἐμός ; εἰμί γάρ μή καλῶς ποιέω ὁ γραφή καί ὁ Ὅρκος τελέω μηδέ προσήκω αὐτός τε καί ὁ ἀμφι αὐτός οἰκονομέω , σφάλμα οὗτος ἐμός καί πταῖσμα μακρός · εἰμί δέ πρεπόντως οὗτος γίγνομαι καί ὡς οὐ ἄλλως χρή , τίς πρός ἐγώ ὁ παρά ἐκεῖνος πρός ἀνατροπή ὁ γίγνομαι τελέω ; » καί ὁ βασιλεύς οἶδα ὅπως · ὁ γάρ αἴτιος εἰρήκειν–πάλιν λέγω · « τίς φημί περί ὁ τοιοῦτος ; » καί αὐτός · « πολλάκις εἴρω , εἰμί βασιλεύς , ὡς ἐπί πλέω ἐγώ δοκέω ὁ εἴρω ψευδής , ἐπί μικρός δέ ἀληθής · ὁ δέ ἐπί ὁ ἄδηλος ἀκριβῶς ἀποφαίνω οὖον ἐγώ δοκέω ῥᾳδίως εἰμί . » εἰμί δέ ἐκεῖνος · « ἐν ὁ ἄδηλος εἰμί χάρις βεβαίως καί ἀκριβῶς ἀποφαίνω · ἐπί γάρ ὁ δῆλος καί ὁ ἀείδαρος λέγω . » εἰμί δέ ἐγώ · « ἰδού μετά ὁ ἀείδαρος καί ἐγώ σῦς τάσσω . » καί ὁ βασιλεύς χόλος πίμπλημι · « σύ πάντοτε εἰμί » φημί « μωρός καί ἄρτιος πάλιν μωρός . » καί αὐτός οὐδείς τίς πλέω μά ὁ λόγος ἀνταποκρίνομαι ἀλλά ἤ · « ἐγώ μέν εἰμί μωρός καί ἵνα σιωπάω , ὁ δέ φρονέω λαλέω . » ταῦτα εἶπον , καί ὀργή ὁ βασιλεύς ἄπλετος καί μανία πίμπλημι καί οἷος ἐκβακχεύω ὁ θυμός ἕλκω μέν ὁρμάω ὁ σπάθη ὁ κολεός , ὁ κώπη ἐπιλαμβάνω . ἀλλά οὗτος μέν κατέχω · μικρός γάρ οὗτος ἀπογυμνόω πάλιν εἰσάγω · ὁ μέγας δέ δομέστικος αὐτός ὁ Μουζάλων Ἀνδρόνικος καταβάλλω ἐγώ ὁ ἵππος προστάσσω . καί ὅς βούλομαι μέν , οὐ δύναμαι δέ · λεπτόν γάρ ἔχω καί ἀδρανής ὁ σωμάτιον . ἠρέμα δέ πως φημί · « ἐξίστημι ὁ ἐφεστρίς . » καί αὐτός ἀποβαίνω ὁ ἡμίονος . ὁ δέ χρηστός περί ἐγώ βασιλεύς ὁ πολύς πρός ὁ πατήρ αὐτός διά αὐτός πάσχω , ὅς ἐν πολύς πλῆθος καί πολλάκις διαπρύσιον λέγω ὁ φωνή ὡς « πολύς ἐγώ αἴτιος ἀγαθός οὗτος ὁ ἄνθρωπος γέγονε»–περὶ ὁ λογικός φάσκω παιδείας–«καὶ πολύς ὀφειλέτης οὗτος τυγχάνω , » ὁ ὁ κλῆσις ἐγώ προτίθημι ἐν πολύς καί γλυκύς οὗτος κατονομάζω καί πρᾶγμα καί ὄνομα , δύο κορυνοφόρος προστάσσω τύπτω ἐγώ , χθιζός καί πρό τρίτος οὗτος χειροτονέω , ὡς εἴκοσι τέσσαρες πᾶς ὁ ὁριθς νυμφότιμον , οὐ οἶδα εἰμί μή διά ἐγώ , ἵνα εἰμί καί σκηνή ὁ δράω μα εἰς τραγῳδία ἄξιος μορφόω . καί ὁ μέν τύπτω , ἐγώ δέ σιγή ὁ τύπτω λαμβάνω . ὅς καί μᾶλλον οὗτος ἐκμαίνω , ὅτι μηδέ ὅλως πρός διασάω κάμπτω μής καί πλήσσω . ἐπεί δέ πολύς κατά πᾶς δέχομαι ὁ σῶμα , μόγις ἰσχνός καί ἠρεμαῖος φωνή « εἰμί Χριστός βασιλεύς , » φημί , « πόσος νοσέω νόσος , καί διά τίς ἐν οὐδείς οὗτος καταλύω ὁ ζωή , ἀλλά ἐν οιὁ ὁ ἐγώ καιρός ταμιεύω ; » αὐτός εἶπον , καί ὁ βασιλεύς οἷος αἰδέομαι ἀπαλλάσσω , εἷς ὁ ἀκόλουθος αὐτός εἴρω · « λαμβάνω οὗτος αὐτός . » καί ὅς Ἔφιππος ἐγώ λαμβάνω ἐρωτάω , ποῦ εἄν καί ἀπέρχομαι , ἐγώ δέ · « ὅπου εἄν αὐτός βούλομαι , ἐφέπω . » καί πάλιν οὗτος διά ὁ ἐρώτησις καταναγκάζω · τότε γοῦν καί αὐτός πρός οὗτος ἀντιφαίνω ὡς « δεῖ ἐγώ ὁ πρός ὁ Βαρδαρειώτας βαδίζω · οὗτος γάρ ἐγώ δοκέω καί μᾶλλον συμφέρω σύ . » καί γίγνομαι οὕτως , καί εἰς ὁ βαρδαρειους ἀπέρχομαι ὁ σκηνή . εἶδον δέ ἐγώ ὁ αὐτός πριμ(μ)ικήριος θαυμάζω ἐρωτάω , τίς εἄν βούλομαι περί ὁ αὐτός σκηνή ἀφικνέομαι · καί ἔγωγε « μικρός » φημί « ἀνάπαυσις χάρις . » βραχύς γοῦν τίς προσκαρτερέω ὁ ἐκεῖσε · ἤδη γάρ καί ὁ πριμ(μ)ικήριος μανθάνω ὁ κατά ἐγώ . ὁ δέ βασιλεύς οὐδέ εἰς πολύς μέλλω διαμηνύω εἰς ὁ σκηνή ἀφικνέομαι ἐγώ . δείδω δέ μή πως ὁ λύπη κατέχω φυγή χράω , προστάσσω μοῖρα τις στρατιωτικός περιστοιχίζω ἐγώ ὁ σκηνή καί λεληθότως φυλάσσω ἐγώ . ἐγώ μέν οὖν εἰς ὁ οἰκεῖος ἀφικνέομαι σκηνή ἥσυχος ἐν αὐτός ὁ καιρός διαβιβάζω , οὐ ἐν ἀνάκτορον βαδίζω οὐδέ τις ὁ συνήθης καί ἐπιτήδειος προσομιλέω , ἀλλά ἢ ὁ Βίβλος προσανέχω καί ἀναγιγνώσκω χράω καί τροφή μεταλαμβάνω κατά καιρός . ἱκανός γοῦν ἡμέρα οὕτως πως ἐγώ ἔχω παρῳχακέω , καί ὁ βασιλεύς ἀγανακτέω ὁ σκληρός ἐγώ καθοράω ὁ φρόνημα . πάρειμι γοῦν ὅλος ὁ Αὔγουστος , καί οὐδέ ὅλως ἐνδίδωμι ἔχω ὁ ὅς στέργω γνώμη μικρός . πολύς γοῦν ὁ ἀρχιερεύς ἀφικνέομαι πρός ἐγώ , βασιλικός μέν , ὡς ἐπίσταμαι , ὁ προσταγή , εἰμί καί ἐκεῖνος λανθάνω ἐθέλω , οἴκοθεν λέγω ἀφικνέομαι πρός ἐγώ φίλιος χάρις καί χρηστός διάθεσις · πολύς τε λέγω ὁ ἀπόκροτος καταλείπω ἐγώ ὁ γνώμη καί ὁ βασιλεύς συνέρχομαι καί αὖθις αὐτός πρός ὁ ὁ δουλεία συνελαύνω ζυγόν , οὐ εὑρίσκω ὅλως πειθήνιος · φάσκω γάρ ὡς « εἴπερ ἐγώ ὁ χρηστός ὁ βασιλεύς ἐπιδείκνυμι , ὁποῖος οὐδείς ἄλλος ὁ βασιλεύω ἐπί τις ὁ ὑπηρετέω αὐτός ἐπιδείκνυμι , ἢ ὁ χείρων καί κακός ἐν ἐγώ κατεργάζομαι , οἷος οὐδείς ἄλλος ὁ ἐπί κακία περιβόητος ἐν οὐδείς ὁ ἅπας ποιέω , οὔτε οὕτως οὔτε ἐκείνως ὁ βασιλεύς κατά τίς δουλεύω . » ἐγώ μέν οὖν οὕτως ἔχω γνώμη καί ἀμετάθετος σκοπός .