georgius-acropolites.annales akropolitis.5
5 Ὁ μὲν οὖν βασιλεὺς Ἀλέξιος ὁ Ἄγγελος , ὃν ἀποδρᾶσαι ὁ λόγος εἰρήκει τῆς Κωνσταντίνου , περὶ τὴν Φιλιππού πολιν ἀφικόμενος καὶ μὴ πρὸς τῶν οἰκητόρων δεχθεὶς περὶ τὴν Μοσυνούπολιν ἀφικνεῖται κἀκεῖσε τὰς διατριβὰς ἐποιεῖτο . Ἀλέξιος δὲ ὁ Δούκας , ὃς τὸν υἱὸν Ἰσαακίου ἀπέκτεινε , βουλόμενος ἐκ κήδους αὐτῷ προσαρμόσασθαι ἅμα τε τὸν τοῦ Ἰσαακίου υἱὸν πεφόνευκε καὶ ἅμα τὴν τοῦ βασιλέως Ἀλεξίου θυγατέρα Εὐδοκίαν προσηγάγετο εἰς γυναῖκα , ὑστάτην οὖσαν τῶν θυγατέρων ἐκείνου . τρεῖς γὰρ ὑπῆρχον αὐτῷ , καὶ ἡ μὲν πρώτη Εἰρήνη κατωνομάζετο , ἣν καὶ ἀνδρὶ συνέζευξεν Ἀλεξίῳ τῷ Παλαιολόγῳ , ὃν καὶ δεσπότην τετίμηκεν · ἀλλὰ προ ῴχετο οὗτος τῆς Κωνσταντίνου ἁλώσεως . ἡ δὲ δευτέρα ἐκαλεῖτο Ἄννα , εἰς ἣν Θεόδωρον τὸν Λάσκαριν ἐπεγάμβρευσεν . ἡ δὲ τρίτη Εὐδοκία κατωνομάζετο , ἣν πρὸ καιροῦ ὁ πατὴρ αὐτῆς τῷ κράλῃ Σερβίας συνέζευξεν · ἐπί τινι δὲ πάθει , ὡς ἔφασκον , ταύτην οὗτος φωράσας ἐπὶ τὸν πατέρα πάλιν ἐκπέμπει , καὶ ἔμενεν οὕτως . ταύτην εἰλήφει ὁ εἰρημένος Δούκας Ἀλέξιος , τὴν οἰκείαν καταλιπὼν γαμετήν . ὡς γοῦν παρὰ τῶν Ἰταλῶν ἑάλω ἡ Κωνσταντίνου , ἀπέδρα καὶ οὗτος ἐκεῖθεν , ἐπιφερόμενος καὶ τὴν σύζυγον Εὐδοκίαν . μαθὼν δὲ ὡς ἐν Μοσυνουπόλει τὰς διατριβὰς ποιεῖται ὁ πενθερὸς αὐτοῦ βασιλεὺς Ἀλέξιος , θαρρούντως πρὸς αὐτὸν ἀπῄει . ὁ δὲ τοῦτον πολλῶν τε ἄλλων χάριν καὶ οὐδὲν ἧττον τῆς θυ γατρὸς ἐμυσάττετο . κηδεστίας οὖν ὑπενδὺς προσωπεῖον ὑποδέχεται τὸν Ἀλέξιον , λουτρόν τε εὐτρεπίσας ἅμα τῇ θυγατρὶ λουθῆναι τοῦτον προστέταχεν . ἐντὸς οὖν τοῦ λουτῆρος γενομένου τοῦ Ἀλεξίου ἐπεισπίπτουσιν ἀθρόον αὐτῷ οἱ τοῦ βασιλέως Ἀλεξίου ὑπηρέται κἀκεῖσε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξορύττουσιν . ἔφασκον δὲ οἱ ξυντυχόντες , ὡς ἡ θυγάτηρ ἑστῶσα παρὰ τὴν θύραν τοῦ λουτροῦ τὸν πατέρα ὕβρεσιν ἔπλυνε κἀκεῖνος ταύτην τῆς ἀναιδείας καὶ τῆς ἀσελγοῦς ἀγαπήσεως ἐλοιδόρει . τυφλὸς οὖν γεγονὼς ὁ δηλωθεὶς Δούκας Ἀλέξιος περὶ τὰ τῆς Μοσυνουπόλεως ἐπλανᾶτο μέρη , ἀλήτης διερχόμενος τὰ ἐκεῖσε . ὁ δὲ βασιλεὺς Ἀλέξιος ἀπάρας ἐκεῖθεν περὶ τὰ μέρη τῆς Θεσσαλονίκης ἐχώρει . ἐπεὶ δὲ ἐξώρμησαν τῆς Κωνσταντίνου οἱ Ἰταλοὶ καὶ ἀπῆλθον περὶ τὴν Μοσυνούπολιν , εὑρόντες ἐκεῖσε τὸν Μούρτζουφλον Ἀλέξιον εἰς τὴν Κωνσταντίνου ἀπήγαγον · τοῦ δὲ δηλωθέντος αὐτοῦ μιάσματος ἀμυνόμενοι , ὅπερ εἰς τὸν υἱὸν Ἰσαακίου τοῦ βασιλέως εἰργάσατο , κρημνώδει θανάτῳ τοῦτον καταδικάζουσιν · εἰς γὰρ τὸν μέγιστον ἀνάξαντες κίονα , οὗ Ταῦρος ἡ κλῆσις , κάτω βάλλουσι . καὶ τοιοῦτον μὲν τὸ τέλος αὐτοῦ , ὁ δὲ βασιλεὺς Ἀλέξιος εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀφίκετο .
Lemmas: 5 ὁ μέν οὖν βασιλεύς Ἀλέξιος ὁ Ἄγγελος , ὅς ἀποδράω ὁ λόγος εἴρω ὁ Κωνσταντῖνος , περί ὁ Φίλιππος πόλις ἀφικνέομαι καί μή πρός ὁ οἰκήτωρ δέχομαι περί ὁ μοσυνουπολις ἀφικνέομαι κἀκεῖσε ὁ διατριβή ποιέω . Ἀλέξιος δέ ὁ Δούκας , ὅς ὁ υἱός Ἰσαάκιος ἀποκτείνω , βούλομαι ἐκ κῆδος αὐτός προσαρμόζω ἅμα τε ὁ ὁ Ἰσαάκιος υἱός φονεύω καί ἅμα ὁ ὁ βασιλεύς Ἀλέξιος θυγάτηρ Εὐδοκία προσάγω εἰς γυνή , ὕστερος εἰμί ὁ θυγάτηρ ἐκεῖνος . τρεῖς γάρ ὑπάρχω αὐτός , καί ὁ μέν πρῶτος Εἰρήνη κατονομάζω , ὅς καί ἀνήρ συζεύγνυμι Ἀλέξιος ὁ Παλαιολόγος , ὅς καί δεσπότης τιμάω · ἀλλά προ οἴχομαι οὗτος ὁ Κωνσταντῖνος ἅλωσις . ὁ δέ δύο καλέω Ἄννα , εἰς ὅς Θεόδωρος ὁ Λάσκαρι ἐπιγαμβρεύω . ὁ δέ τρίτος Εὐδοκία κατονομάζω , ὅς πρό καιρός ὁ πατήρ αὐτός ὁ Κράλη Σερβία συζεύγνυμι · ἐπί τις δέ πάθος , ὡς φάσκω , οὗτος οὗτος φωράω ἐπί ὁ πατήρ πάλιν ἐκπέμπω , καί μένω οὕτως . οὗτος λαμβάνω ὁ εἴρω Δούκας Ἀλέξιος , ὁ οἰκεῖος καταλείπω γαμετή . ὡς γοῦν παρά ὁ Ἰταλός ἁλίσκομαι ὁ Κωνσταντῖνος , ἀποδιδράσκω καί οὗτος ἐκεῖθεν , ἐπιφέρω καί ὁ σύζυγος Εὐδοκία . μανθάνω δέ ὡς ἐν μοσυνουπολις ὁ διατριβή ποιέω ὁ πενθερός αὐτός βασιλεύς Ἀλέξιος , θαρσούντως πρός αὐτός ἄπειμι . ὁ δέ οὗτος πολύς τε ἄλλος χάρις καί οὐδείς κακός ὁ ΘΥ γατρὸς μυσάττομαι . κηδεστία οὖν ὑπενδὺς προσωπεῖον ὑποδέχομαι ὁ Ἀλέξιος , λουτρόν τε εὐτρεπίζω ἅμα ὁ θυγάτηρ λούω οὗτος προστάσσω . ἐντός οὖν ὁ λουτήρ γίγνομαι ὁ Ἀλέξιος ἐπεισπίπτω ἀθρόος αὐτός ὁ ὁ βασιλεύς Ἀλέξιος ὑπηρέτης κἀκεῖσε ὁ ὀφθαλμός ἐξορύσσω . φάσκω δέ ὁ συντυγχάνω , ὡς ὁ θυγάτηρ ἵστημι παρά ὁ θύρα ὁ λουτρόν ὁ πατήρ ὕβρις πλύνω ἐκεῖνος οὗτος ὁ ἀναίδεια καί ὁ ἀσελγής ἀγάπησις λοιδορέω . Τυφλὸς οὖν γίγνομαι ὁ δηλόω Δούκας Ἀλέξιος περί ὁ ὁ μοσυνουπολις πλανάω μέρος , ἀλήτης διέρχομαι ὁ ἐκεῖσε . ὁ δέ βασιλεύς Ἀλέξιος ἀπαίρω ἐκεῖθεν περί ὁ μέρος ὁ Θεσσαλονίκη χωρέω . ἐπεί δέ ἐξορμάω ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Ἰταλός καί ἀπέρχομαι περί ὁ μοσυνουπολις , εὑρίσκω ἐκεῖσε ὁ Μούρτζουφλος Ἀλέξιος εἰς ὁ Κωνσταντῖνος ἀπάγω · ὁ δέ δηλόω αὐτός μίασμα ἀμύνω , ὅσπερ εἰς ὁ υἱός Ἰσαάκιος ὁ βασιλεύς ἐργάζομαι , κρημνώδης θάνατος οὗτος καταδικάζω · εἰς γάρ ὁ μέγας ἀνάσσω κίων , ὅς Ταῦρος ὁ κλῆσις , κάτω βάλλω . καί τοιοῦτος μέν ὁ τέλος αὐτός , ὁ δέ βασιλεύς Ἀλέξιος εἰς ὁ Θεσσαλονίκη ἀφικνέομαι .