georgius-acropolites.annales akropolitis.62
56 Μίαν δὲ καὶ μόνην ἡμέραν διακαρτερήσας ἐν ταύτῃ ἐξῆλθεν ἐς νέωτα . καί τις τῶν ἐκ Βουλγάρων κατοπτήρων τὸν βασιλέα τεθεαμένος τῆς Ἀδριανοῦ ἐξερχόμενον δρομαῖος περὶ τὸν βουλγάραρχον ἵκετο – περὶ τὸν Ἕβρον καὶ γὰρ οὗτος ἐστρατοπεδεύετο – καὶ τὸ δρᾶμα διασαφεῖ καὶ τὴν τοῦ βασιλέως ἐξαγγέλλει κατ' αὐτοῦ ταχεῖαν ἔφοδον , καὶ ὅρκοις ἐβεβαιοῦτο ἦ μὴν ὀφθαλμοῖς τεθεᾶσθαι τὸν βασιλέα τὴν πρὸς τῇ πόλει τυγχάνουσαν τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου γέφυραν διαβαίνοντα . τοῦτο συνέχεε μὲν τοὺς περὶ τὸν βουλγάραρχον , οὐ μὴν τοῦ τόπου καθ' ὃν ἔλαχον στρατοπεδεύειν ἀπέστησεν , ἀλλ' ἔμενον ἐκεῖσε μέχρις ἂν γνοῖεν τὰ τῆς φήμης ἀκριβέστερόν τε καὶ καθαρώτερον . ἀλλ' οὐδὲ τὸν βασιλέα ἡ τοῦ βουλγαράρχου κατασκήνωσις λέληθεν , ἀλλ' ἐμεμαθήκει τὸν τόπον , ὅπου δὴ τὸ στρατόπεδον εἶχε . ταχυτέραν γοῦν τὴν πορείαν ἐποιεῖτο καὶ τῶν ἵππων τὰς κινήσεις ἐπέτεινε , καὶ ηὔχετο τῷ Βουλγαρικῷ ξυντυχεῖν στρατεύματι . οὕτω γοῦν ἔχων ὁρμήματος ἔκ τινος συμβάματος ἐσφάλη τυχηρῶς τοῦ βουλεύματος . οἱ γὰρ προάγοντες τῶν Ρωμαϊκῶν στρατευμάτων τοῖς εἰς φυλακὴν προτεταγμένοις τοῦ Βουλγαρικοῦ στρατοπέδου συμπεπτώκασι , καὶ πολλοὺς μὲν ξίφους ἔργον πεποίηνται , ἄλλους δὲ ζωγρίας εἷλον , σὺν αὐτοῖς δὲ καὶ τὸν τὴν ἡγεμονίαν τῆς στρατείας ἔχοντα · οἱ δ' ἕτεροι φυγῇ χρησάμενοι νυκτὸς βαθείας εἰς τὸ Βουλγαρικὸν ἀπέδρασαν στράτευμα καὶ διηγοῦντο πάντα καὶ τὸ πλησίον αὐτῶν ἤδη τυγχάνειν τὸν βασιλέα διισχυρίζοντο . ὡς ἔτυχε γοῦν ἕκαστος τῶν Βουλγάρων καὶ αὐτὸς ὁ τούτων ἄρχων , ἐπιβὰς τοῦ ἵππου , περὶ τὰ ἐνδότερα τῶν Βουλγαρικῶν ἐφέρετο χώρων . κατεδρύπτοντο δὲ τούτων τοῖς τῶν δένδρων κλάδοις τὰ πρόσωπα , συνηρεφέσι τούτοις ἐμπίπτοντα · ὃ δὴ καὶ αὐτὸς ὁ βουλγάραρχος πέπονθεν · ἔνιοι δὲ αὐτῶν καὶ γυμνοῖς ἐφεστρίδων εἰς τὴν ὀχείαν τοῖς ἵπποις ἐχρήσαντο . οὕτω γοῦν διαδράντες τὴν Ρωμαϊκὴν ἀπέφυγον σπάθην . ἕωθεν δὲ τὸν τόπον φθάσας ὁ βασιλεὺς καὶ ἔρημον στρατεύματος Βουλγαρικοῦ κατιδὼν λελύπηται μέν , οὐκ εἶχε δ' ὅ , τι καὶ δράσειε . βουλὴν δὲ ποιησάμενος περὶ τὴν Βερόην χωρεῖ , κἀκεῖσε δὲ ἀφιγμένος αὐτοβοεὶ τὸ φρούριον εἷλεν . ἅπαν γὰρ τὸ τεῖχος αὐτοῦ κατηρείπωτο καὶ διεξόδους εἶχε πολλάς , καταβεβλημένον καὶ τοῦτο παρὰ τῶν Βουλγάρων σὺν τοῖς λοιποῖς τῶν Ρωμαϊκῶν ἄστεων , εἰ καὶ κάμαξι καὶ τοῖς ἐξ ἁμαξῶν ξύλοις ἐδόκουν αὐτὸ κατοχυρώσασθαι οἱ οἰκήτορες . τροφῶν γοῦν ηὐμοίρησε τὰ στρατεύματα , αὐτοί τε καὶ οἱ τούτων ἵπποι · ἐπέπληστο γὰρ τῶν χορτασμάτων τὸ ἄστυ . καὶ τάχα ἂν καὶ προσωτέρω ἐκεχωρήκει ὁ βασιλεὺς καὶ περὶ τὸν Αἷμον αὐτὸν καὶ τὰ ἐν αὐτῷ τυγχάνοντα φρούρια τὴν ἔφοδον ἐπεποίητο – πτοίαν γὰρ οὐ σμικρὰν τοῖς Βουλγάροις ἐνέβαλλεν–εἰ μὴ χειμὼν βαρύτατος αἴφνης ἐπεισπεσὼν ἐκώλυσεν αὐτὸν τῆς ὁρμῆς · πολλὴ γὰρ χιὼν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς ἐπηλύγασε , καὶ τὸ ἐπὶ ξένης καὶ πολεμίας τὰ Ρωμαϊκὰ χρονίζειν στρατεύματα οὐ καλὸν ἐδόκει τοῖς ξυμβουλεύουσιν . ἡμέρας οὖν ἓξ ἐκεῖσε διακαρτερήσας ὁ βασιλεύς , ἐπεὶ μὴ εἶχέ τι ἕτερον δρᾶσαι , λείαν τὰ Βερόης ἅπαντα ποιησάμενος , ἄνδρας γυναῖκας νήπια πρόβατα βόας καὶ σύμπαν ἄλλο κινεῖσθαι δυνάμενον , εἰς τὴν Ἀδριανοῦ τὴν ὑποστροφὴν ἐποιήσατο .
Lemmas: 56 μία δέ καί μόνος ἡμέρα διακαρτερέω ἐν οὗτος ἐξέρχομαι εἰς νέωτα . καί τις ὁ ἐκ Βουλγάρα κατοπτήρ ὁ βασιλεύς θεάομαι ὁ Ἀδριανός ἐξέρχομαι δρομαῖος περί ὁ Βουλγαράρχης ἱκνέομαι – περί ὁ Ἕβρος καί γάρ οὗτος στρατοπεδεύω – καί ὁ δρᾶμα διασαφέω καί ὁ ὁ βασιλεύς ἐξαγγέλλω κατά αὐτός ταχύς ἔφοδος , καί Ὅρκος βεβαιόω εἰμί μήv ὀφθαλμός θεάομαι ὁ βασιλεύς ὁ πρός ὁ πόλις τυγχάνω ὁ ποταμός Ἕβρος γέφυρα διαβαίνω . οὗτος συγχέω μέν ὁ περί ὁ Βουλγαράρχης , οὖον μήv ὁ τόπος κατά ὅς λαγχάνω στρατοπεδεύω ἀφίστημι , ἀλλά μένω ἐκεῖσε μέχρι εἄν γιγνώσκω ὁ ὁ φήμη ἀκριβής τε καί καθαρός . ἀλλά οὐδέ ὁ βασιλεύς ὁ ὁ Βουλγαράρχης κατασκήνωσις λανθάνω , ἀλλά μανθάνω ὁ τόπος , ὅπου δή ὁ στρατόπεδον ἔχω . ταχύς γοῦν ὁ πορεία ποιέω καί ὁ ἵππος ὁ κινέω ἐπιτείνω , καί εὔχομαι ὁ Βουλγαρικός συντυγχάνω στράτευμα . οὗτος γοῦν ἔχω όρμημα ἐκ τις σύμβαμα σφάλλω τυχηρός ὁ βούλευμα . ὁ γάρ προάγω ὁ ρωμαϊκός στράτευμα ὁ εἰς φυλακή προτάσσω ὁ βουλγαρικός στρατόπεδον συμπίπτω , καί πολύς μέν ξίφος ἔργον ποιέω , ἄλλος δέ ζωγρίας αἱρέω , σύν αὐτός δέ καί ὁ ὁ ἡγεμονία ὁ στρατεία ἔχω · ὁ δέ ἕτερος φυγή χράω νύξ βαθύς εἰς ὁ Βουλγαρικός ἀποδιδράσκω στράτευμα καί διηγέομαι πᾶς καί ὁ πλησίος αὐτός ἤδη τυγχάνω ὁ βασιλεύς διισχυρίζομαι . ὡς τυγχάνω γοῦν ἕκαστος ὁ Βουλγάρα καί αὐτός ὁ οὗτος ἄρχω , ἐπιβαίνω ὁ ἵππος , περί ὁ ενδότερος ὁ βουλγαρικός φέρω χῶρος . κατατρέπω δέ οὗτος ὁ ὁ δένδρον κλάδος ὁ πρόσωπον , συνηρεφής οὗτος ἐμπίπτω · ὅς δή καί αὐτός ὁ βουλγάραρχος πάσχω · ἔνιοι δέ αὐτός καί γυμνός ἐφεστρίς εἰς ὁ ὀχεία ὁ ἵππος χράω . οὗτος γοῦν διαδιδράσκω ὁ Ρωμαϊκός ἀποφεύγω σπάθη . ἕωθεν δέ ὁ τόπος φθάνω ὁ βασιλεύς καί ἐρῆμος στράτευμα βουλγαρικός κατεῖδον λυπέω μέν , οὐ ἔχω δέ ὅς , τίς καί δράω . βουλή δέ ποιέω περί ὁ Βερόη χωρέω , κἀκεῖσε δέ ἀφικνέομαι αὐτοβοεί ὁ φρούριον αἱρέω . ἅπας γάρ ὁ τεῖχος αὐτός κατηρειπαω καί διέξοδος ἔχω πολύς , καταβάλλω καί οὗτος παρά ὁ Βουλγάρα σύν ὁ λοιπός ὁ ρωμαϊκός Ἄστυ , εἰμί καί κάμαξ καί ὁ ἐκ ἅμαξα ξύλον δοκέω αὐτός κατοχυρόω ὁ οἰκήτωρ . τροφή γοῦν ευμοιρώ ὁ στράτευμα , αὐτός τε καί ὁ οὗτος ἵππος · πίμπλημι γάρ ὁ χόρτασμα ὁ Ἄστυ . καί τάχα εἄν καί προσωτέρω χωρέω ὁ βασιλεύς καί περί ὁ Αἵμων αὐτός καί ὁ ἐν αὐτός τυγχάνω φρούριον ὁ ἔφοδος ποιέω – πτοία γάρ οὖον μικρός ὁ Βούλγαρος ἐμβάλλω μή χειμών βαρύς αἴφνης ἐπεισπίπτω κωλύω αὐτός ὁ ὁρμή · πολύς γάρ χιών ὁ πρόσωπον ὁ γῆ επηλυγασος , καί ὁ ἐπί ξένος καί πολέμιος ὁ ρωμαϊκός χρονίζω στράτευμα οὖον καλός δοκέω ὁ συμβουλεύω . ἡμέρα οὖν ἓξ ἐκεῖσε διακαρτερέω ὁ βασιλεύς , ἐπεί μή ἔχω τίς ἕτερος δράω , λεῖος ὁ Βερόη ἅπας ποιέω , ἀνήρ γυνή νήπιος πρόβατον βοῦς καί σύμπας ἄλλος κινέω δύναμαι , εἰς ὁ Ἀδριανός ὁ ὑποστροφή ποιέω .