gelasius.historia-ecclesiastica 2.31.7
Περὶ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως . οὐχ ἁπλῶς ὁ κύριος τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ὑπὲρ ἡμῶν παρέδωκεν εἰς πάθος καὶ θάνατον , ἀλλ’ ἵνα τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν πραγματεύσηται , καίπερ ἐλεύθερος ὢν τοῦ θανάτου , καθὼς ἀνωτέρω ὁ λόγος ἀπέδειξε . βοᾷ ὁ προφήτης ὡς ἐκ προσώπου αὐτοῦ , προαναφωνῶν τὸ μέλλον τῆς κατὰ σάρκα αὐτοῦ οἰκονομίας μυστήριον ἐγενήθην , φησίν , ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος‘ . τίς δὲ ἐλεύθερος θανάτου , εἰ μὴ θεός ; ἀλλὰ κατὰ τὰς προαποδειχθείσας ἀποδείξεις σαρκωθεὶς διὰ φιλανθρωπίαν , γέγονεν ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος , ταπεινώσας τὴν ἑαυτοῦ σάρκα μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦν , ἥ καὶ ἐγηγέρθαι κηρύττεται , ἵνα ἡμᾶς ἀπαθανατίσας πρυτανεύσῃ ἡμῖν τοῖς ἀπεγνωσμένοις δι᾿ αὐτῆς τῆς ἡμετέρας ἀπαρχῆς τὴν τῆς ἀναστάσεως ἡμῶν ἐλπίδα · ὅπως μηκέτι ὦμεν δοῦλοι τῷ αἰωνίῳ θανάτῳ , ἀλλ’ ἐλεύθεροι , καθάπερ καὶ ἡ ἀπαρχὴ ἡμῶν Χριστός , καθά φησιν ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος · ἀπαρχὴ Χριστός , ἔπειτα οἱ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ « . καὶ σωτῆρα αὐτὸν δὴ τοῦτον τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς υἰὸν μονογενῆ ἀπεκδέχεσθαι ἡμᾶς ἐξ οὐρανῶν , ἀναστήσοντα ἡμῶν ἐκ τῶν τάφων τὰ σώματα , ἐπιμαρτύρεται λέγων ἡμῶν τὸ πολίτευμα , φησίν , ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει , ἐξ οὖ καὶ σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα κύριον Ἰησοῦν Χριστόν , ὃς μετασχηματίσει σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ « . οὕτως γὰρ δεῖ τὸ σῶμα ἡμῶν δοξασθῆναι , ὡς τὸ τοῦ δεσπότου ἀνεπίδεκτον κακίας καὶ πάντων τῶν νῦν παθῶν , ἐλεύθερον τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἁμαρτίας , ἅγιον , ἵνα ἐν καινότητι ζωῆς σὺν αὐτῷ περιπατῆσαι δυνηθῶμεν ἐν φωτὶ ἐπουρανίῳ , συμβασιλεύοντες ἀεὶ αὐτῷ τῷ Χριστῷ . ἐν ταύτῃ γὰρ τῇ ἐλπίδι καὶ τὸ ἅγιον εἰλήφαμεν βάπτισμα , καὶ τὴν σωτήριον τῶν ἁγίων αὐτοῦ μελῶν μετουσίαν ὑποδεχόμεθα . ταῦτα τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας τὰ δόγματα .
Lemmas: περι ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις . οὐ ἁπλόος ὁ κύριος ὁ ἑαυτοῦ σάρξ ὑπέρ ἐγώ παραδίδωμι εἰς πάθος καί θάνατος , ἀλλά ἵνα ὁ ἡμέτερος σωτηρία πραγματεύομαι , καίπερ ἐλεύθερος εἰμί ὁ θάνατος , καθώς ἀνωτέρω ὁ λόγος ἀποδείκνυμι . βοάω ὁ προφήτης ὡς ἐκ πρόσωπον αὐτός , προαναφωνέω ὁ μέλλω ὁ κατά σάρξ αὐτός οἰκονομία μυστήριον γίγνομαι , φημί , ὡσεί ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκρός ἐλεύθερος . τίς δέ ἐλεύθερος θάνατος , εἰμί μή θεός ; ἀλλά κατά ὁ προαποδείκνυμι ἀποδείκνυμι σαρκόω διά φιλανθρωπία , γίγνομαι ὡσεί ἄνθρωπος ἀβοήθητος , ταπεινόω ὁ ἑαυτοῦ σάρξ μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρόω , ὅς καί ἐγείρω κηρύσσω , ἵνα ἐγώ ἀπαθανατίζω πρυτανεύω ἐγώ ὁ ἀπογιγνώσκω διά αὐτός ὁ ἡμέτερος ἀπαρχῆς ὁ ὁ ἀνάστασις ἐγώ ἐλπίς · ὅπως μηκέτι εἰμί δοῦλος ὁ αἰώνιος θάνατος , ἀλλά ἐλεύθερος , καθάπερ καί ὁ ἀπαρχή ἐγώ Χριστός , καθά φημί ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος · ἀπαρχή Χριστός , ἔπειτα ὁ ὁ Χριστός ἐν ὁ παρουσία αὐτός « . καί σωτήρ αὐτός δή οὗτος ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ ὁ θεός καί πατήρ υἱός μονογενής ἀπεκδέχομαι ἐγώ ἐκ οὐρανός , ἀνίστημι ἐγώ ἐκ ὁ τάφος ὁ σῶμα , ἐπιμαρτύρομαι λέγω ἐγώ ὁ πολίτευμα , φημί , ἐν οὐρανός ὑπάρχω , ἐκ οὖον καί σωτήρ ἀπεκδέχομαι κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ὅς μετασχημάτισις σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός « . οὕτως γάρ δεῖ ὁ σῶμα ἐγώ δοξάζω , ὡς ὁ ὁ δεσπότης ἀνεπίδεκτος κακία καί πᾶς ὁ νῦν πάθος , ἐλεύθερος ὁ θάνατος καί ὁ ἁμαρτία , ἅγιος , ἵνα ἐν καινότης ζωή σύν αὐτός περιπατέω δύναμαι ἐν φάος ἐπουράνιος , συμβασιλεύω ἀεί αὐτός ὁ Χριστός . ἐν οὗτος γάρ ὁ ἐλπίς καί ὁ ἅγιος λαμβάνω βάπτισμα , καί ὁ σωτήριος ὁ ἅγιος αὐτός μέλος μετουσία ὑποδέχομαι . οὗτος ὁ καθολικός ἐκκλησία ὁ δόγμα .