galenus.quomodo-morborum-simulantes-sint-deprehendendi 1
Διὰ πολλὰς αἰτίας ἄνθρωποι πλάττονται νοσεῖν . δοκεῖ δ’ ἰατρῷ προσήκειν ἡ τῆς ἀληθείας εὕρεσις ἐν τοῖς τοιούτοις ἅπασι . καὶ τοῦτον οἱ ἰδιῶται ἀξιοῦσι διακρίνειν τοὺς ψευδομένους τῶν ἀληθευόντων . καὶ γὰρ φλεγμονὴ καὶ ἐρυσίπελας καὶ οἰδήματα γεγονότα ἐξεπίτηδες διὰ τῶν ἔξωθεν φαρμάκων ἔνεστι φωράσαι καὶ διακρῖναι τοῖς ἰατροῖς ἀπὸ τῶν ἐξ αὐτοῦ τοῦ σώματος ὁρμωμένων παθῶν . οὕτω δὲ καὶ πτύσιν αἵματος ἐκ τῶν κατὰ τὸ στόμα χωρίων γινομένην ἀπὸ τῆς ἐκ στομάχου καὶ κοιλίας ἤ τινος τῶν ἀναπνευστικῶν ὀργάνων . ἐφωράθησαν γοῦν ἤδη τινὲς ἑκόντες ἀναβήττοντες ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς βηχὸς , ἀναπτύοντες αἷμα , φλεβὸς αὑτοῖς ἑτοίμως ἀναστομουμένης κατά τι μέρος τῶν οὔλων , ἣν ὁπότε βουληθεῖεν μυζήσαντες τὴν γλῶτταν καὶ βήξαντες δῆθεν ἀπέπτυον ὡς κάτωθεν ἀνηνεγμένον αἷμα καὶ παραληρεῖν προσεποιήσαντο καὶ μωραίνεσθαι καὶ μωραίνειν ἑτέρους . ταῦτα ἅπαντα προσήκειν τοῖς ἰατροῖς ἐξευρίσκειν τε καὶ διακρίνειν ἀλλήλων οἱ ἰδιῶται νομίζουσιν . ἐν δὲ δὴ τούτοις καὶ πόνον ἰσχυρὸν , ὡς δὴ δοκεῖν δυσέκδεκτον εἶναι . καὶ καλούμενόν γέ τινα πρὸς τῶν πολιτῶν εἰς ἐκκλησίαν οἶδα πλασάμενον ὀδύνην κωλικὴν , ὅπως μὴ παραγένοιτο , δόξαν αὐτῷ συμφέρειν οὕτως ἐφ’ οὗ κατὰ μὲν αὐτὸν τὸν καιρὸν ὑπενόησα ψεύδεσθαι τὸν ἄνθρωπον , ὕστερον δὲ καὶ αὐτὸς ὡμολόγησέ μοι . πυριάματα δ’ οὖν αὐτῷ προσφέρειν ἐκέλευσα . πλὴν οὐκ ἐδεῖτο λιπαρῶς βοηθῆσαι αὐτῷ καίτοι φοβερώτατος ἔμπροσθεν ὢν , ἐπὶ τοῖς μικροτέροις καὶ ἐπίστατο μὲν πρὸ ἡμερῶν ὀλίγων ὀδυνώμενόν τε κωλικῶς , εἶτα πίνοντα τοῦ φιλωνείου φαρμάκου γενόμενον ἀνώδυνον , ὅπερ ᾔτησέ με πάντως , εἴπερ ὠδυνᾶτο . τούτῳ δὲ μαρτυρήσει καὶ τὰ μετὰ ταῦτα , παυσαμένης τῆς ἐκκλησίας ἐπαύσατο κεκραγὼς , ὡς οὐκ ἔτι ὀδυνώμενος . καὶ μέντοι καὶ ἡ προηγησαμένη δίαιτα τοιαύτη τις ἦν , ὡς μὴ δύνασθαι κωλικὴν ἐν αὐτῇ συστῆναι διάθεσιν . ἐξ ἀπεψιῶν γὰρ καὶ ψύξεων εἴωθε γίνεσθαι τὰ τοιαῦτα παθήματα , τῷ δὲ οὐδὲν τοιοῦτον προηγήσατο . τὸ μὲν οὖν γνῶναι τὸ πάθημα μὴ κατὰ λόγον εἶναι τῆς ἔμπροσθεν διαίτης , ἰατρικῆς ἐμπειρίας ἔργον ἐστὶ , τὸ δὲ ὑπονοῆσαι διὰ τὴν ἐκκλησίαν αὐτὸν οὕτω πλάσασθαι οὐκ ἔστι τῆς ἰατρικῆς ἴδιον , ἀλλὰ τοῦ καλουμένου κοινοῦ λόγου , ὃν καὶ τῷ κοινὸν εἶναι πᾶσιν ὀλίγοι τέλεον ἔχουσιν , ὡς εὐπορεῖν ἐφ’ ἑκάστῳ πράγματι τῶν ποιητέων τε καὶ λεκτέων . ἀναμνηστέον δὲ τῶν εἰρημένων ὡς ἐμπειρία μετὰ τῆς εὐπορίας εὑρίσκει μὲν καὶ τοὺς ἄλλα τινὰ πλαττομένους , εὑρίσκει δὲ καὶ τοὺς ἀλγεῖν προσποιουμένους σφοδρῶς . ἐφ’ ἑκατέρου γὰρ αὖ τις φάσκων ὀδυνᾶσθαι σφοδρότατα γόνυος , δοῦλος δ’ ἦν οὗτος τῶν παρατρεχόντων ἐν ταῖς ὁδοῖς τῷ δεσπότῃ , τὸ προσποιητὸν τῆς ὀδύνης ἐφώρασα , τὴν μὲν ὑπόνοιαν λαβὼν ἔκ τε τοῦ τὸν δεσπότην αὐτοῦ κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἐξορμᾷν καὶ τοῦ ἔθους τοῦ νεανίσκου . τοιοῦτος γὰρ ἦν οἷος καὶ ψεύσασθαι τὰ τοιαῦτα . καὶ μὲν δὴ καί τινος τῶν φιλούντων αὐτὸν ὁμοδούλων ἐρόμενος , εἴ τις ἐρωτικὴ συνήθεια πρός τι γύναιον ᾖ τῷ νεανίσκῳ , δι’ ἣν εἰκὸς ἦν αὐτὸν εἰς ἀποδημίαν μακροτέραν κατὰ χώραν τοῦ δεσπότου στελλομένου θελῆσαι μεῖναι , καὶ ἦν οὕτως ἔχον . ἔξωθεν μὲν οὖν εὐπόρει τοσαῦτα , κατὰ δὲ αὐτὸ τὸ γόνυ μέγιστος ἦν ὄγκος , ἰδιώτην ἐκπλῆξαι δυνάμενος , ἐμπείρῳ δὲ τοῦ πράγματος ἐναργῶς φαινόμενος ὑπὸ θαψίας γεγενημένος . τοῦτο δὴ τῆς ἰατρικῆς ἐμπειρίας ἔργον ἐστὶν , οὐκ ἐκ τῶν ἔξωθεν εὐπορουμένων , ἐκ δὲ τῆς αὐτῆς ἐμπειρίας καὶ τοῦ μηδὲν αὐτῷ προηγήσασθαι τῶν τοιοῦτον ὄγκον ἐξαίφνης ἐργάζεσθαι δυναμένων . οὔτε γὰρ ἐδεδραμήκει πλέον τοῦ δέοντος οὔτ ἐπεπλήγει πρός τινος οὔθ’ ἁλλόμενος ἢ ἀναπηδῶν τάφρον ἐπεπόνθει , πληθώρας τε σημεῖον οὐδὲν ἦν αὐτῷ , πρὸς τῷ μὴ δεδιῃτῆσθαι πρόσθεν ἀργῶς καὶ πλησμονωδῶς . ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς ὀδύνης εἶδος ἐρωτῶσιν ἡμῖν ὁποῖόν ἐστιν , οὐκ εὐθέως οὐδὲ ἑτοίμως οὐδὲ ἑαυτῷ συμφώνως ἀπεκρίνατο . καὶ τοίνυν ἐξελθόντος τοῦ δεσπότου φάρμακον ἐπιθεὶς οὐδὲν μὲν ἀνώδυνον ἔχον , ψῦξαι δὲ τὴν ἀπὸ τῆς θαψίας ποιότητα δυνάμενον , μετὰ μίαν ὥραν ἔσχον ὁμολογοῦντα τελέως ἀνώδυνον εἶναι . ὅπερ , εἴπερ ἦν ὄντως ἄλγημα διὰ φλεγμονὴν , οὐ μόνον οὐκ ἂν ἐπαύσατο διὰ φαρμάκου ψύχοντος , ἀλλὰ καὶ σφοδρότερον ἂν ἐγένετο . εὔδηλον οὖν ἤδη πῶς τὰ τῆς ἰατρικῆς ἐμπειρίας μιγνύμενα τοῖς εὐπορουμένοις λογικῶς , ὅπερ ταὐτόν ἐστι τοῖς ὑπονοουμένοις , εἰς διάγνωσιν ὀδύνης ἰσχυρᾶς ἐστιν ἐπιτήδεια . δύναται δέ τις καὶ τὴν εὐφορίαν γνώρισμα τίθεσθαι τοῦ μὴ σφοδρῶς ὀδυνᾶσθαι , τίθεται γὰρ ἀμέλει καὶ τοῦτο πολλάκις οὐκ ἐννοησάντων τῶν προσποιουμένων ὀδυνᾶσθαι σφοδρῶς , μεταῤῥίπτειν ἑαυτοὺς ἄλλοτε εἰς ἄλλο σχῆμα δυσφοροῦντας δῆθεν ἐπὶ τῷ μεγέθει τῆς ὀδύνης . ἔτι δὲ ἐὰν μὲν σφοδρῶς ὀδυνῶνται , πᾶν ὑπομένειν ἕτοιμοι γίνονται βοήθημα καὶ πρότεροί γ’ αὐτοὶ παρακαλοῦσι τοὺς ἰατροὺς , ὅτι περ ἂν βουληθεῖεν πράττειν , ἕνεκα τοῦ θεραπευθῆναι τὸ πάθος . ἐὰν δὲ μετρίως ἢ μηδ’ ὅλως ὀδυνῶνται , τὰ τοιαῦτα τῶν βοηθημάτων ἀποδιδράσκουσιν , οὔτ’ ἀσιτίας μακρὰς ὑπομένοντες οὔτε δριμέων φαρμάκων προσαγωγήν . ἃ χρὴ λέγειν ἡμᾶς αὐτοῖς , ὡς ἰασόμενα μόνα τὰς τοιαύτας διαθέσεις , ἡνίκα φασὶν ὀδυνᾶσθαι σφοδρῶς . καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τομὰς καὶ καύσεις καὶ παντὸς ἀποχὴν πόματός τε καὶ ἐδέσματος , οὗπερ ἂν ἴδωμεν αὐτοὺς ἡττημένους . τοὺς τοίνυν σκηπτομένους ὀδυνᾶσθαι σφοδρῶς τὸ μέγεθος τοῦ πόνου καὶ τοῖς ἀπὸ τῆς ἰατρικῆς ἐμπειρίας γνωρίσμασιν , ἐν οἷς ἐστι καὶ τὸ δυσφορεῖν καὶ καταψύχεσθαι τὰ ἄκρα καὶ ὠχριᾷν , ἐνίοτε δὲ καὶ ψυχρὸν ἐφιδροῦν καὶ τοὺς σφυγμοὺς ἔχειν οὐ μόνον ἀνωμάλους , ὅπερ καὶ τοῖς μετρίως ὀδυνωμένοις ὑπάρχει , ἀλλὰ καὶ πλείους τούς μικροὺς τῶν μεγάλων καὶ τοὺς ἀμυδροὺς τῶν σφοδρῶν , ἐρωτωμένους τε τὸ τῆς ὀδύνης εἶδος , οἰκεῖον ἀποκρίνασθαι τῷ πεπονθότι μορίῳ . τινὰ μὲν γάρ αὐτῶν εἰς πολὺ διατείνοντας ἔχει τοὺς πόνους , τινὰ δὲ οἷον ἐμπεπαρμένους τε καὶ καθ’ ἓν μέρος ἐρηρεισμένους , ἔνια δὲ νυγματωδῶς σφύζει , ἀλλὰ καί τινα διασπᾶσθαι δοκεῖ , τὰ δὲ οἷον ναρκώδη φαίνεται , τὰ δὲ βαρέα , καὶ τὰ μὲν ἐμέτους ἐπιφέρει , τὰ δὲ γαστρὸς ταραχὴν , τὰ δὲ σκοτόδινον .
Lemmas: Ζεύς πολύς αἰτία ἄνθρωπος πλήσσω νοσέω . δοκέω δέ ἰατρός προσήκω ὁ ὁ ἀλήθεια εὕρεσις ἐν ὁ τοιοῦτος ἅπας . καί οὗτος ὁ ἰδιώτης ἀξιόω διακρίνω ὁ ψεύδω ὁ ἀληθεύω . καί γάρ φλεγμονή καί ἐρυσίπελας καί οἴδημα γίγνομαι ἐξεπίτηδες διά ὁ ἔξωθεν Φάρμακος ἔνειμι φωράω καί διακρίνω ὁ ἰατρός ἀπό ὁ ἐκ αὐτός ὁ σῶμα ὁρμάω πάθος . οὕτως δέ καί πτύσις αἷμα ἐκ ὁ κατά ὁ στόμα χωρίον γίγνομαι ἀπό ὁ ἐκ στόμαχος καί κοιλία ἤ τις ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον . φωράω γοῦν ἤδη τις ἑκών ἀναβήσσω ἐπί ὁ τελευτή ὁ βήξ , ἀναπτύω αἷμα , φλέψ ἑαυτοῦ ἑτοῖμος ἀνίστημι κατά τίς μέρος ὁ οὖλος , ὅς ὁπότε βούλομαι μυζάω ὁ γλῶττα καί βήσσω δῆθεν ἀποπτύω ὡς κάτωθεν ἀνηίγνυνε αἷμα καί παραληρέω προσποιέω καί μωραίνω καί μωραίνω ἕτερος . οὗτος ἅπας προσήκω ὁ ἰατρός ἐξευρίσκω τε καί διακρίνω ἀλλήλων ὁ ἰδιώτης νομίζω . ἐν δέ δή οὗτος καί πόνος ἰσχυρός , ὡς δή δοκέω δυσέκδεκτος ἔρχομαι . καί καλέω γε τις πρός ὁ πολίτης εἰς ἐκκλησία οἶδα πλάσσω ὀδύνη κωλικός , ὅπως μή παραγίγνομαι , δοκέω αὐτός συμφέρω οὕτως ἐπί ὅς κατά μέν αὐτός ὁ καιρός ὑπονοέω ψεύδω ὁ ἄνθρωπος , ὕστερον δέ καί αὐτός ὁμολογέω ἐγώ . πυρίαμα δέ οὖν αὐτός προσφέρω κελεύω . πλήν οὐ δέομαι λιπαρής βοηθέω αὐτός καίτοι φοβερός ἔμπροσθεν εἰμί , ἐπί ὁ μικρός καί ἐπίσταμαι μέν πρό ἡμέρα ὀλίγος ὀδυνάω τε κωλικός , εἶτα πίνω ὁ φιλώνειος φάρμακον γίγνομαι ἀνώδυνος , ὅς αἰτέω ἐγώ πάντως , εἴπερ ὀδυνάω . οὗτος δέ μαρτυρέω καί ὁ μετά οὗτος , παύω ὁ ἐκκλησία παύω κράζω , ὡς οὐ ἔτι ὀδυνάω . καί μέντοι καί ὁ προηγέομαι δίαιτα τοιοῦτος τις εἰμί , ὡς μή δύναμαι κωλικός ἐν αὐτός συνίστημι διάθεσις . ἐκ ἀπεψία γάρ καί ψῦξις εἴωθα γίγνομαι ὁ τοιοῦτος πάθημα , ὁ δέ οὐδείς τοιοῦτος προηγέομαι . ὁ μέν οὖν γιγνώσκω ὁ πάθημα μή κατά λόγος ἔρχομαι ὁ ἔμπροσθεν δίαιτα , ἰατρικός ἐμπειρία ἔργον εἰμί , ὁ δέ ὑπονοέω διά ὁ ἐκκλησία αὐτός οὕτως πλάσσω οὐ εἰμί ὁ ἰατρικός ἴδιος , ἀλλά ὁ καλέω κοινός λόγος , ὅς καί ὁ κοινός ἔρχομαι πᾶς ὀλίγος τέλειος ἔχω , ὡς εὐπορέω ἐπί ἕκαστος πρᾶγμα ὁ ποιητής τε καί λεκτέος . ἀναμνηστέον δέ ὁ λέγω ὡς ἐμπειρία μετά ὁ εὐπορία εὑρίσκω μέν καί ὁ ἄλλος τις πλήσσω , εὑρίσκω δέ καί ὁ ἀλγέω προσποιέω σφοδρός . ἐπί ἑκάτερος γάρ αὖ τις φάσκω ὀδυνάω σφοδρός γόνυ , δοῦλος δέ εἰμί οὗτος ὁ παρατρέχω ἐν ὁ οὐδός ὁ δεσπότης , ὁ προσποιητός ὁ ὀδύνη φωράω , ὁ μέν ὑπόνοια λαμβάνω ἐκ τε ὁ ὁ δεσπότης αὐτός κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἐξορμάω καί ὁ ἔθος ὁ νεανίσκος . τοιοῦτος γάρ ηῦ οἷος καί ψεύδω ὁ τοιοῦτος . καί μέν δή καί τις ὁ φιλέω αὐτός ὁμόδουλος ἔρομαι , εἰμί τις ἐρωτικός συνήθεια πρός τίς γύναιον εἰμί ὁ νεανίσκος , διά ὅς ἔοικα εἰμί αὐτός εἰς ἀποδημία μακρός κατά χώρα ὁ δεσπότης στέλλω ἐθέλω μένω , καί εἰμί οὕτως ἔχω . ἔξωθεν μέν οὖν εὐπορέω τοσοῦτος , κατά δέ αὐτός ὁ γόνυ μέγας εἰμί ὄγκος , ἰδιώτης ἐκπλήσσω δύναμαι , ἔμπειρος δέ ὁ πρᾶγμα ἐναργής φαίνω ὑπό θαψία γίγνομαι . οὗτος δή ὁ ἰατρικός ἐμπειρία ἔργον εἰμί , οὐ ἐκ ὁ ἔξωθεν εὐπορέω , ἐκ δέ ὁ αὐτηες͂ς ἐμπειρία καί ὁ μηδείς αὐτός προηγέομαι ὁ τοιοῦτος ὄγκος ἐξαίφνης ἐργάζομαι δύναμαι . οὔτε γάρ ἐδεδραμήκει πλείων ὁ δέω οὔτε πλήσσω πρός τις οὔτε ἅλλομαι ἢ ἀναπηδάω τάφρος πάσχω , πληθώρα τε σημεῖον οὐδείς εἰμί αὐτός , πρός ὁ μή διαιτάω πρόσθεν ἀργός καί πλησμονωδῶς . ἀλλά καί ὁ ὁ ὀδύνη εἶδος ἐρωτάω ἐγώ ὁποῖος εἰμί , οὐ εὐθύς οὐδέ ἑτοῖμος οὐδέ ἑαυτοῦ σύμφωνος ἀποκρίνομαι . καί τοίνυν ἐξέρχομαι ὁ δεσπότης Φάρμακος ἐπιτίθημι οὐδείς μέν ἀνώδυνος ἔχω , ψύχω δέ ὁ ἀπό ὁ θαψία ποιότητα δύναμαι , μετά εἷς ὥρα ἔχω ὁμολογέω τέλειος ἀνώδυνος ἔρχομαι . ὅς , εἴπερ εἰμί ὄντως ἄλγημα διά φλεγμονή , οὐ μόνος οὐ ἄν παύω διά φάρμακον ψύχω , ἀλλά καί σφοδρός ἄν γίνομαι . εὔδηλος οὖν ἤδη πῶς ὁ ὁ ἰατρικός ἐμπειρία μίγνυμι ὁ εὐπορέω λογικός , ὅς αὐτός εἰμί ὁ ὑπονοέω , εἰς διάγνωσις ὀδύνη ἰσχυρός εἰμί ἐπιτήδειος . δύναμαι δέ τις καί ὁ εὐφορία γνώρισμα τίθημι ὁ μή σφοδρός ὀδυνάω , τίθημι γάρ ἀμέλει καί οὗτος πολλάκις οὐ ἐννοέω ὁ προσποιέω ὀδυνάω σφοδρός , μεταρρίπτω ἑαυτοῦ ἄλλοτε εἰς ἄλλος σχῆμα δυσφορέω δῆθεν ἐπί ὁ μέγεθος ὁ ὀδύνη . ἔτι δέ ἐάν μέν σφοδρός ὀδυνάω , πᾶς ὑπομένω ἑτοῖμος γίγνομαι βοήθημα καί πρότερος γε αὐτός παρακαλέω ὁ ἰατρός , ὅστις περ ἄν βούλομαι πράσσω , ἕνεκα ὁ θεραπεύω ὁ πάθος . ἐάν δέ μέτριος ἢ μηδέ ὅλος ὀδυνάω , ὁ τοιοῦτος ὁ βοήθημα ἀποδιδράσκω , οὔτε ἀσιτία μακρός ὑπομένω οὔτε δριμύς Φάρμακος προσαγωγή . ὅς χράω λέγω ἐγώ αὐτός , ὡς ἰάομαι μόνος ὁ τοιοῦτος διάθεσις , ἡνίκα φημί ὀδυνάω σφοδρός . καί πρός οὗτος ἔτι τομή καί καῦσις καί πᾶς ἀποχή πόμα τε καί ἔδεσμα , ὅσπερ ἄν ὁράω αὐτός ἡσσάομαι . ὁ τοίνυν σκήπτω ὀδυνάω σφοδρός ὁ μέγεθος ὁ πόνος καί ὁ ἀπό ὁ ἰατρικός ἐμπειρία γνώρισμα , ἐν ὅς εἰμί καί ὁ δυσφορέω καί καταψύχω ὁ ἄκρος καί ὠχριάω , ἐνίοτε δέ καί ψυχρός ἐφιδρόω καί ὁ σφυγμός ἔχω οὐ μόνος ἀνώμαλος , ὅς καί ὁ μέτριος ὀδυνάω ὑπάρχω , ἀλλά καί πολύς ὁ μικρός ὁ μέγας καί ὁ ἀμυδρός ὁ σφοδρός , ἐρωτάω τε ὁ ὁ ὀδύνη εἶδος , οἰκεῖος ἀποκρίνω ὁ πάσχω μόριον . τις ἐγώ γάρ αὐτός εἰς πολύς διατείνω ἔχω ὁ πόνος , τις δέ οἷος ἐμπείρω τε καί κατά εἷς μέρος ἐρείδω , ἔνιοι δέ νυγματωδῶς σφύζω , ἀλλά καί τις διασπάω δοκέω , ὁ δέ οἷος ναρκώδης φαίνω , ὁ δέ βαρύς , καί ὁ μέν ἔμετος ἐπιφέρω , ὁ δέ γαστήρ ταραχή , ὁ δέ σκοτόδινος .