galenus.quod-optimus-medicus-sit-quoque-philosophus 2
διόπερ ἔδοξέ μοι ζητῆσαι τὴν αἰτίαν , ἥ τίς ποτ’ ἐστὶ , δι’ ἣν , καίτοι θαυμάζονται ἅπαντες τὸν ἄνδρα , μήτ’ ἀναγινώσκουσιν αὐτοῦ τὰ συγγράμματα , μήτ’ , εἰ καί τῳ τοῦτο παρασταίη , συνίησι τῶν λεγομένων , ἢ , εἰ καὶ τοῦτο εὐτυχήσειεν , ἀσκήσει τὴν θεωρίαν ἐπεξέρχεται , βεβαιώσασθαί τε καὶ εἰς ἕξιν ἀγαγεῖν βουλόμενος , εὑρίσκων δὴ καὶ σύμπαντα κατορθούμενα βουλήσει τε καὶ δυνάμει τοῖς ἀνθρώποις παραγιγνόμενα . θατέρου δ’ αὐτῶν ἀτυχήσαντι τὸ καὶ τοῦ τέλους αὐτῶν ἀναγκαῖον ἀποτυχεῖν . αὐτίκα γέ τοι τοὺς ἀθλητὰς , ἢ διὰ τὴν τοῦ σώματος ἀφυΐαν , ἢ διὰ τὴν τῆς ἀσκήσεως ἀμέλειαν ὁρῶμεν ἀποτυγχάνοντας τοῦ τέλους . οὕτω δ’ ἂν καὶ ἡ τοῦ σώματος φύσις ἀξιόνικος ᾖ , καὶ τὰ τῆς ἀσκήσεως ἄμεμπτα , τίς μηχανὴ μὴ οὐ πολλῷ ἀνελέσθαι τόνδε στεφανίτας ἀγῶνας ; ἆρ’ οὖν ἐν ἀμφοτέροις οἱ νῦν ἰατροὶ δυστυχοῦσιν , οὔτε δύναμιν , οὔτε βούλησιν ἀξιόλογον ἐπιφερόμενοι , περὶ τὴν τῆς τέχνης ἄσκησιν , ἢ τὸ μὲν ἕτερον αὐτοῖς ὑπάρχει , θατέρου δ’ ἀπολείπονται . τὸ μὲν δὴ μηδένα φύεσθαι δύναμιν ἔχοντα ψυχικὴν ἱκανὴν καταδέξασθαι τέχνην οὕτω φιλάνθρωπον , οὔ μοι δοκεῖ λόγον ἔχειν . ὁμοίου γὰρ τοῦ κόσμου καὶ τότ’ ὄντος , καὶ νῦν , καὶ μήτε τῶν ὡρῶν τῆς τάξεως ὑπηλλαγμένης , μήτε τῆς ἡλιακῆς περιόδου μετακεκοσμημένης , μήτ’ ἄλλου τινὸς ἀστέρος , ἢ ἀπλανοῦς , ἢ πλανωμένου μεταβολήν τινα ἐσχηκότος . εὔλογον δὲ διὰ μοχθηρὰν τροφήν , ἣν οἱ νῦν ἄνθρωποι τρέφονται , καὶ διὰ τὸ τὸν πλοῦτον ἀρετῆς εἶναι τιμιώτερον , οὔθ’ οἶος Φειδίας ἐν πλάσταις , οὔθ’ οἶος Ἀπελλῆς ἐν γραφεῦσιν , οὔθ’ οἶος Ἱπποκράτης ἐν ἰατροῖς , ἔτι γενέσθαι τινά . καίτοι τό γε ὑστέροις τῶν παλαιῶν ἡμῖν γεγονέναι , καὶ τὸ τὰς τέχνας ὑπ’ ἐκείνων ἐπὶ πλεῖστον προηγμένας παραλαμβάνειν οὐ μικρὸν ἦν πλεονέκτημα . τὰ γοῦν ὑφ’ Ἱπποκράτους εὑρημένα χρόνῳ παμπόλλῳ ῥᾷστον ἦν ἐν ὀλιγίστοις ἔτεσιν ἐκμαθόντα τῷ λοιπῷ χρόνῳ τοῦ βίου πρὸς τὴν τῶν λειπόντων εὕρεσιν καταχρήσασθαι . ἀλλ’ οὐκ ἐνδέχεται πλοῦτον ἀρετῆς τιμιώτερον ὑποθέμενον , καὶ τὴν τέχνην οὐκ εὐεργεσίας ἀνθρώπων ἕνεκεν , ἀλλὰ χρηματισμοῦ μαθόντα , τοῦ τέλους τοῦ κατ’ αὐτὴν ἐφίεσθαι . φθάσουσι γὰρ ἕτεροι πλουτῆσαι , πρὶν ἡμᾶς ἐπὶ τὸ τέλος αὐτῆς ἐξικέσθαι . οὐ γὰρ δὴ δυνατὸν ἅμα χρηματίζεσθαί τε , καὶ οὕτω μεγάλην ἐπασκεῖν τέχνην , ἀλλ’ ἀνάγκη καταφρονῆσαι θατέρου τὸν ἐπὶ θάτερον ὁρμήσαντα σφοδρότερον . ἆρ’ οὖν ἔχομέν τινα τῶν νῦν ἀνθρώπων εἰπεῖν , εἰς τοσοῦτον μόνον ἐφιέμενον χρημάτων κτήσεως , εἰς ὅσον ὑπηρετεῖν ἐξ αὐτῆς ταῖς ἀναγκαίαις χρείαις τοῦ σώματος ; ἔστι τις ὁ δυνάμενος οὐ μόνον λόγῳ πλάσασθαι , ἀλλ’ ἔργῳ διδάξασθαι τοῦ κατὰ φύσιν πλούτου τὸν ὅρον , ἄχρι τοῦ μὴ πεινῇν , μὴ διψῇν , μὴ ῥιγοῦν προϊόντος ;
Lemmas: διόπερ δοκέω ἐγώ ζητέω ὁ αἰτία , ὅς τίς ποτέ εἰμί , διά ὅς , καίτοι θαυμάζω ἅπας ὁ ἀνήρ , μήτε ἀναγιγνώσκω αὐτός ὁ σύγγραμμα , μήτε , εἰ καί τις οὗτος παρίστημι , συνίημι ὁ λέγω , ἤ , εἰ καί οὗτος εὐτυχέω , ἄσκησις ὁ θεωρία ἐπεξέρχομαι , βεβαιόω τε καί εἰς ἕξις ἄγω βούλομαι , εὑρίσκω δή καί σύμπας κατορθόω βούλησις τε καί δύναμις ὁ ἄνθρωπος παραγίγνομαι . ἕτερος δέ αὐτός ἀτυχέω ὁ καί ὁ τέλος αὐτός ἀναγκαῖος ἀποτυγχάνω . αὐτίκα γε τοι ὁ ἀθλητής , ἤ διά ὁ ὁ σῶμα ἀφυία , ἤ διά ὁ ὁ ἄσκησις ἀμέλεια ὁράω ἀποτυγχάνω ὁ τέλος . οὕτως δέ ἐάν καί ὁ ὁ σῶμα φύσις ἀξιόνικος εἰμί , καί ὁ ὁ ἄσκησις ἄμεμπτος , τίς μηχανή μή οὐ πολύς ἀναιρέω ὅδε στεφανίτης ἀγών ; ἆρα οὖν ἐν ἀμφότερος ὁ νῦν ἰατρός δυστυχέω , οὔτε δύναμις , οὔτε βούλησις ἀξιόλογος ἐπιφέρω , περί ὁ ὁ τέχνη ἄσκησις , ἤ ὁ μέν ἕτερος αὐτός ὑπάρχω , ἕτερος δέ ἀπολείπω . ὁ μέν δή μηδείς φύω δύναμις ἔχω ψυχικός ἱκανός καταδέχομαι τέχνη οὕτως φιλάνθρωπος , οὐ ἐγώ δοκέω λόγος ἔχω . ὅμοιος γάρ ὁ κόσμος καί τότε εἰμί , καί νῦν , καί μήτε ὁ ὥρα ὁ τάξις ὑπαλλάσσω , μήτε ὁ ἡλιακός περίοδος μετακοσμέω , μήτε ἄλλος τις ἀστήρ , ἤ ἀπλανής , ἤ πλανάω μεταβολή τις ἔχω . εὔλογος δέ διά μοχθηρός τροφή , ὅς ὁ νῦν ἄνθρωπος τρέφω , καί διά ὁ ὁ πλοῦτος ἀρετή εἰμί τίμιος , οὔτε οἶος Φειδίας ἐν πλάστης , οὔτε οἶος Ἀπελλῆς ἐν γραφεύς , οὔτε οἷος Ἱπποκράτης ἐν ἰατρός , ἔτι γίγνομαι τις . καίτοι ὁ γε ὕστερος ὁ παλαιός ἐγώ γίγνομαι , καί ὁ ὁ τέχνη ὑπό ἐκεῖνος ἐπί πολύς προάγω παραλαμβάνω οὐ μικρός εἰμί πλεονέκτημα . ὁ γοῦν ὑπό Ἱπποκράτης εὑρίσκω χρόνος πάμπολυς ῥᾴδιος εἰμί ἐν ὀλίγιστος ἔτος ἐκμανθάνω ὁ λοιπός χρόνος ὁ βίος πρός ὁ ὁ λείπω εὕρεσις καταχράομαι . ἀλλά οὐ ἐνδέχομαι πλοῦτος ἀρετή τίμιος ὑποτίθημι , καί ὁ τέχνη οὐ εὐεργεσία ἄνθρωπος ἕνεκα , ἀλλά χρηματισμός μανθάνω , ὁ τέλος ὁ κατά αὐτός ἐφίημι . φθάνω γάρ ἕτερος πλουτέω , πρίν ἐγώ ἐπί ὁ τέλος αὐτός ἐξικνέομαι . οὐ γάρ δή δυνατός ἅμα χρηματίζω τε , καί οὕτως μέγας ἐπασκέω τέχνη , ἀλλά ἀνάγκη καταφρονέω ἕτερος ὁ ἐπί ἕτερος ὁρμάω σφοδρός . ἆρα οὖν ἔχω τις ὁ νῦν ἄνθρωπος λέγω , εἰς τοσοῦτος μόνος ἐφίημι χρῆμα κτῆσις , εἰς ὅσος ὑπηρετέω ἐκ αὐτός ὁ ἀναγκαῖος χρεία ὁ σῶμα ; εἰμί τις ὁ δύναμαι οὐ μόνος λόγος πλάσσω , ἀλλά ἔργον διδάσκω ὁ κατά φύσις πλοῦτος ὁ ὅρος , ἄχρι ὁ μή πεινάω , μή διψάω , μή ῥιγόω προέρχομαι ;