galenus.quod-animi-mores-corporis-temperamenta-sequantur 3
Ὅτι μὲν οὖν τρία τῆς ψυχῆς ἐστιν εἴδη , καὶ ὁ Πλάτων βούλεται ταῦτα , δι’ ἑτέρων ἐπιδέδεικται , καθάπερ γε καὶ ὅτι τὸ μὲν ἐν ἥπατι , τὸ δὲ ἐν καρδίᾳ , τὸ δὲ ἐν ἐγκεφάλῳ καθίδρυται . ὅτι δὲ ἐκ τούτων τῶν εἰδῶν τε καὶ μερῶν τῆς ὅλης ψυχῆς τὸ λογιστικὸν ἀθάνατόν ἐστι , Πλάτων μὲν φαίνεται πεπεισμένος · ἐγὼ δὲ , οὔθ’ ὡς ἔστιν , οὔθ’ ὡς οὐκ ἔστιν , ἔχω διατείνασθαι πρὸς αὐτόν . πρῶτον οὖν ἐπισκεψώμεθα περὶ τῶν ἐν καρδίᾳ καὶ ἥπατι τῆς ψυχῆς εἰδῶν , ἃ κᾀκείνῳ κᾀμοὶ συνωμολόγηται φθείρεσθαι κατὰ τὸν θάνατον . ἔχοντος δὲ ἰδίαν οὐσίαν ἑκατέρου τῶν σπλάγχνων , ἥτις μέν ἐστιν ἀκριβῶς αὕτη , μηδέπω ζητῶμεν , ἀναμνησθῶμεν δὲ περὶ τῆς κοινῆς ἁπάντων σωμάτων συστάσεως . ἐκ δυοῖν γὰρ ἀρχῶν ἡμῖν ἐδείχθη σύνθετος ὑπάρχειν , ὕλης μὲν ἀποίου κατ’ ἐπίνοιαν , ἐχούσης δὲ ἐν αὑτῇ ποιοτήτων τεττάρων κρᾶσιν , θερμότητος , ψυχρότητος , ὑγρότητος , ξηρότητος . ἐκ τούτων καὶ χαλκὸς , καὶ σίδηρος , καὶ χρυσὸς , ἥ τε σὰρξ , νεῦρά τε καὶ χόνδρος , καὶ πιμελὴ , καὶ πάνθ’ ἁπλῶς τὰ πρωτόγονα μὲν ὑπὸ Πλάτωνος , ὁμοιομερῆ δ’ ὑπ’ Ἀριστοτέλους ὀνομαζόμενα γέγονεν . ὥστε , εἴγε αὐτὸς οὗτος Ἀριστοτέλης εἶδος εἶναι τοῦ σώματος εἴπῃ τὴν ψυχὴν , ἐρωτητέον αὐτὸν ἢ τούς γ’ ἀπ’ αὐτοῦ , ποτέραν τὴν μορφὴν εἶδος εἰρῆσθαι πρὸς αὐτοῦ νομίσομεν , ὥσπερ ἐν τοῖς ὀργανικοῖς σώμασιν , ἢ τὴν ἑτέραν ἀρχὴν τῶν φυσικῶν σωμάτων , σῶμα δημιουργήσασαν , ὅπερ ὁμοιομερές ἐστι καὶ ἁπλοῦν , ὡς πρὸς αἴσθησιν οὐκ ἔχον ὀργανικὴν σύνθεσιν . ἀποκρινοῦνται γὰρ ἐξ ἀνάγκης τὴν ἑτέραν ἀρχὴν τῶν φυσικῶν σωμάτων , εἴ γε δὴ τούτων εἰσὶ πρώτως ἐνέργειαι . δέδεικται γὰρ τοῦθ’ ἡμῖν ἑτέρωθι , καὶ νῦν , ἂν δεήσῃ , πάλιν εἰρήσεται . καὶ μὴν εἴπερ ἐξ ὕλης τε καὶ εἴδους ἅπαντα συνέστηκε τὰ τοιαῦτα σώματα , δοκεῖ δὲ καὶ αὐτῷ τῷ Ἀριστοτέλει , τῶν τεττάρων ποιοτήτων ἐγγινομένων τῇ ὕλῃ τῶν φυσικῶν , γίγνεσθαι σωματικὴν ἐκ τούτων κρᾶσιν , ἀναγκαῖον αὐτὸ τίθεσθαι τὸ εἶδος , ὥστε πως καὶ ἡ τῆς ψυχῆς οὐσία κρᾶσις ἔσται τῶν τεττάρων , εἴπερ ποιοτήτων ἐθέλεις λέγειν , ὑγρότητός τε καὶ ξηρότητος , καὶ ψυχρότητος καὶ θερμότητος , ἤτοι σωμάτων , ὑγροῦ , καὶ θερμοῦ , καὶ ψυχροῦ , καὶ ξηροῦ , τῇ δὲ τῆς ψυχῆς οὐσίᾳ τὰς δυνάμεις αὐτῆς δεικνύναι ἑπομένας , εἴ γε καὶ τὰς ἐνεργείας . εἰ μὲν οὖν καὶ τὸ λογιζόμενον εἶδος τῆς ψυχῆς ᾖ , θνητὸν ἔσται · καὶ γὰρ καὶ αὐτὸ κρᾶσίς τις ἐγκεφάλῳ , καὶ πάνθ’ οὕτω τὰ τῆς ψυχῆς εἴδη τε καὶ μέρη τὰς δυνάμεις ἑπομένας ἕξει τῇ κράσει , καὶ ἔσται τοιαύτη ἡ τῆς ψυχῆς οὐσία . εἰ δ’ ἀθάνατός ἐστιν , ὡς Πλάτων βούλεται , διὰ τί χωρίζεται , ψυχθέντος σφοδρῶς , ἢ ὑπερθερμανθέντος , ἢ ὑπερξηρανθέντος , ἢ ὑπερυγρανθέντος τοῦ ἐγκεφάλου , καλῶς ἂν ἐπεποιήκει γράψας αὐτὸς , ὥσπερ καὶ τἄλλα τὰ κατ’ αὐτὴν ἔγραψε . γίνεται γὰρ ὁ θάνατος κατὰ τὸν Πλάτωνα , χωριζομένης τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος . διὰ τί δὲ αὐτὴν κένωσις αἵματος χωρίζει πολλὴ , καὶ κώνειον ποθὲν , καὶ πυρετὸς διακαὴς , εἰ μὲν ὁ Πλάτων ἔζη , παρ’ ἐκείνου πάντως ἂν ἠξίωσα μαθεῖν . ἐπεὶ δ’ οὔτ’ ἐκεῖνός ἐστιν ἔτι , καὶ τῶν Πλατωνικῶν διδασκάλων οὐδεὶς οὐδεμίαν αἰτίαν ἐδιδάξατό με , δι’ ἣν ὑφ’ ὧν εἶπον ἡ ψυχὴ τοῦ σώματος ἀναγκάζεται χωρίζεσθαι , τολμῶ λέγειν αὐτὸς , ὡς οὐ πᾶν εἶδος σώματος ἐπιτήδειόν ἐστιν ὑποδέξασθαι τὴν λογιστικὴν ψυχήν . ἀκόλουθον γὰρ ὁρῶ τοῦτο τῷ περὶ ψυχῆς δόγματι τοῦ Πλάτωνος , ἀπόδειξίν γε μὴν οὐδεμίαν ἔχω λέγειν αὐτοῦ διὰ τὸ μὴ γινώσκειν με τὴν οὐσίαν τῆς ψυχῆς ὁποία τίς ἐστιν , ἐκ τοῦ γένους τῶν ἀσωμάτων ὑποθεμένων ἡμῶν ὑπάρχειν αὐτήν . ἐν μὲν γὰρ σώματι τὰς κράσεις ὁρῶ πάμπολύ τε διαφερούσας ἀλλήλων καὶ παμπόλλας οὔσας . ἀσωμάτου δ’ οὐσίας αὐτῆς καθ’ ἑαυτὴν εἶναι δυναμένης , οὐκ οὔσης δὲ ποιότητος , ἢ εἴδους σώματος , οὐδεμίαν νοῶ διαφορὰν , καίτοι πολλάκις ἐπισκεψάμενός τε καὶ ζητήσας ἐπιμελῶς , ἀλλ’ οὐδὲ πῶς οὐδὲν οὖσα τοῦ σώματος εἰς ὅλον αὐτὸ δύναιτ’ ἂν ἐκτείνεσθαι . τούτων μὲν οὐδὲν οὐδ’ ἄχρι φαντασίας ἐννοῆσαι δεδύνημαι , καίτοι προθυμηθεὶς χρόνῳ παμπόλλῳ . γινώσκω δ’ ἐκεῖνο ἐναργῶς φαινόμενον , ὡς ἡ μὲν τοῦ αἵματος κένωσις καὶ ἡ τοῦ κωνείου πόσις καταψύχουσι τὸ σῶμα , πυρετὸς δὲ σφοδρὸς ὑπερθερμαίνει . καὶ πάλιν ἐρῶ ταὐτὸν , διὰ τί ψυχόμενον ἢ ὑπερθερμαινόμενον τὸ σῶμα καταλείπει τελέως ἡ ψυχὴ , πολλὰ ζητήσας οὐχ εὗρον , ὥσπερ γε οὐδὲ , διὰ τί χολῆς μὲν ξανθῆς ﻿ ἐν ἐγκεφάλῳ πλεοναζούσης εἰς παραφροσύνην ἑλκόμεθα , διὰ τί δὲ τῆς μελαίνης εἰς μελαγχολίαν , διὰ τί δὲ τὸ φλέγμα καὶ ὅλως τὰ ψυκτικὰ παραίτια ληθάργοις , ἐξ ὧν καὶ μνήμης , καὶ συνέσεως βλάβαις ἁλισκόμεθα . καὶ μέντοι καὶ διὰ τιμωρίαν αὐτὴν ἐργάζεται κώνειον ποθὲν , ᾧ καὶ τοὔνομα ἔνθεν παρώνυμον ἀπὸ τοῦ πάθους , ὃ πάσχον ὁρῶ ὑπ’ αὐτοῦ τὸ σῶμα . λύπης δὲ ἁπάσης καὶ δυσθυμίας κουφίζει σαφῶς οἶνος πινόμενος · ἑκάστης γὰρ ἡμέρας τούτῳ χρώμεθα . καὶ Ζήνων , ὥς φασιν , ἔλεγεν , ὅτι καθάπερ οἱ πικροὶ θέρμοι βρεχόμενοι τῷ ὕδατι γίνονται γλυκεῖς , οὕτω καὶ αὐτὸν ὑπ’ οἴνου διατίθεσθαι . φασὶ δὲ καὶ τὴν οἰνοπίαν ῥίζαν ἔτι καὶ μᾶλλον ἐργάζεσθαι τοῦτο , καὶ ταύτην εἶναι τὸ τῆς Αἰγυπτίας ξένης φάρμακον , ὅ φησιν ὁ ποιητής · Αὐτίκ’ ἄρ’ εἰς οἶνον βάλε φάρμακον , ἔνθεν ἔπινον , Νηπενθές τ’ ἄχολόν τε κακῶν ἐπίληθον ἁπάντων . ἡ μὲν οὖν οἰνοπία ῥίζα χαιρέτω · δεόμεθα γὰρ αὐτῆς οὐδὲν εἰς τὸν λόγον , ὁρῶντες ὁσημέραι τὸν οἶνον ἐργαζόμενον , ὅσα περ οἱ ποιηταὶ λέγουσιν · Οἶνός σε τρώει μελιηδὴς , ὅστε καὶ ἄλλους Βλάπτει , ὃς ἄν μιν χανδὸν ἕλοι μηδ’ αἴσιμα πίνοι . Οἶνος καὶ Κένταυρον ἀγακλυτὸν Εὐρυτίωνα Ἄασ’ ἐνὶ μεγάρῳ μεγαθύμου Πειριθόοιο Ἐς Λαπίθας ἐλθόνθ’ · ὁ δ’ ἐπεὶ φρένας ἄασεν οἴνῳ , Μαινόμενος κάκ’ ἔρεξε δόμον κατὰ Πειριθόοιο . καὶ ἀλλαχόθι περὶ αὐτοῦ φησι Νηλέως · Ὅστ’ ἐφέηκε πολύφρονά περ μάλ’ ἀεῖσαι Καί θ’ ἁπαλὸν γελάσαι , καί τ’ ὀρχήσασθαι ἀνῆκε , Καί τι ἔπος προέηκεν , ὅπερ τ’ ἄῤῥητον ἄμεινον . οὕτω δὲ καὶ Θεόγνις ἔλεγεν · Οἶνος πινόμενος πουλὺς κακόν · ἢν δέ τις αὐτὸν Πίνῃ ἐπισταμένως , οὐ κακὸν , ἀλλ’ ἀγαθόν . ὄντως γὰρ , εἰ συμμέτρως ποθείη , καὶ πέψει , καὶ ἀναδώσει , καὶ αἱματώσει , καὶ θρέψει . μεγάλα δὲ συντελεῖ μετ’ αὐτοῦ καὶ τὴν ψυχὴν ἡμῶν ἡμερωτέραν τε ἅμα καὶ θαρσαλεωτέραν ἐργάζεσθαι , διὰ μέσης δηλονότι τῆς κατὰ τὸ σῶμα κράσεως , ἥντινα ἀνάπαλιν ἐργάζεται διὰ μέσων τῶν χυμῶν . οὐ μόνον δὲ , ὡς ἔφην , κρᾶσις · σώματος ὑπαλλάττει καὶ τὰς ἐνεργείας τῆς ψυχῆς , ἀλλὰ καὶ χωρίζειν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ σώματος δύναται . τί γὰρ ἂν ἄλλο τις εἴποι , θεώμενος τὰ ψύχοντά τε καὶ θερμαίνοντα φάρμακα παραχρῆμα τὸν προσενεγκάμενον ἀναιροῦντα ; τοῦ γένους δέ εἰσι τούτων καὶ οἱ τῶν θηρίων ἰοί . τοὺς δηχθέντας οὖν ὑπὸ τῆς ἀσπίδος ὁρῶμεν ἀποθνήσκοντας αὐτίκα παραπλήσιον τῆς ἀπὸ κωνείου πόσεως , ὡς καὶ τοῦ ταύτης ἰοῦ ψύχοντος . ἀναγκαῖον ἔσται καὶ τοῖς ἰδίαν οὐσίαν ἔχειν ὑποθεμένοις τὴν ψυχὴν ὁμολογῆσαι , δουλεύειν αὐτὴν ταῖς τοῦ σώματος κράσεσιν , εἴ γε καὶ χωρίζειν ἐξουσίαν ἔχουσι , καὶ παραφρονεῖν ἀναγκάζουσι , καὶ μνήμην καὶ σύνεσιν ἀφαιρεῖσθαι , καὶ λυπηρότερα , καὶ ἀτολμότερα , καὶ ἀθυμότερα ἐργάζεσθαι , καθάπερ ἐν ταῖς μελαγχολίαις φαίνεται . καὶ τούτων ἔχει τἀναντία ὁ πίνων τὸν οἶνον συμμέτρως .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν τρεῖς ὁ ψυχή εἰμί εἶδος , καί ὁ Πλάτων βούλομαι οὗτος , διά ἕτερος ἐπιδείκνυμι , καθά γε καί ὅτι ὁ μέν ἐν ἧπαρ , ὁ δέ ἐν καρδία , ὁ δέ ἐν ἐγκέφαλος καθιδρύω . ὅτι δέ ἐκ οὗτος ὁ εἶδος τε καί μέρος ὁ ὅλος ψυχή ὁ λογιστικός ἀθάνατος εἰμί , Πλάτων μέν φαίνω πείθω · ἐγώ δέ , οὔτε ὡς εἰμί , οὔτε ὡς οὐ εἰμί , ἔχω διατείνω πρός αὐτός . πρῶτος οὖν ἐπισκοπέω περί ὁ ἐν καρδία καί ἧπαρ ὁ ψυχή εἶδος , ὅς κᾀκένος ἐͅγώ συνομολογέω φθείρω κατά ὁ θάνατος . ἔχω δέ ἴδιος οὐσία ἑκάτερος ὁ σπλάγχνον , ὅστις μέν εἰμί ἀκριβής οὗτος , μηδέπω ζητέω , ἀναμιμνῄσκω δέ περί ὁ κοινός ἅπας σῶμα σύστασις . ἐκ δύο γάρ ἀρχή ἐγώ δείκνυμι σύνθετος ὑπάρχω , ὕλη μέν ἄποιος κατά ἐπίνοια , ἔχω δέ ἐν ἑαυτοῦ ποιότης τέσσαρες κρᾶσις , θερμότης , ψυχρότης , ὑγρότης , ξηρότης . ἐκ οὗτος καί χαλκός , καί σίδηρος , καί χρυσός , ὁ τε σάρξ , νεῦρον τε καί χόνδρος , καί πιμελή , καί πᾶς ἁπλῶς ὁ πρωτόγονος μέν ὑπό Πλάτων , ὁμοιομερής δέ ὑπό Ἀριστοτέλης ὀνομάζω γίγνομαι . ὥστε , εἰ αὐτός οὗτος Ἀριστοτέλης εἶδος εἰμί ὁ σῶμα λέγω ὁ ψυχή , ἐρωτάω αὐτός ἤ ὁ γε ἀπό αὐτός , πότερος ὁ μορφή εἶδος λέγω πρός αὐτός νομίζω , ὥσπερ ἐν ὁ ὀργανικός σῶμα , ἤ ὁ ἕτερος ἀρχή ὁ φυσικός σῶμα , σῶμα δημιουργέω , ὅς ὁμοιομερής εἰμί καί ἁπλόος , ὡς πρός αἴσθησις οὐ ἔχω ὀργανικός σύνθεσις . ἀποκρίνω γάρ ἐκ ἀνάγκη ὁ ἕτερος ἀρχή ὁ φυσικός σῶμα , εἰ γε δή οὗτος εἰμί πρῶτος ἐνέργεια . δείκνυμι γάρ οὗτος ἐγώ ἑτέρωθι , καί νῦν , ἐάν δέω , πάλιν λέγω . καί μήν εἴπερ ἐκ ὕλη τε καί εἶδος ἅπας συνίστημι ὁ τοιοῦτος σῶμα , δοκέω δέ καί αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης , ὁ τέσσαρες ποιότης ἐγγίγνομαι ὁ ὕλη ὁ φυσικός , γίγνομαι σωματικός ἐκ οὗτος κρᾶσις , ἀναγκαῖος αὐτός τίθημι ὁ εἶδος , ὥστε πως καί ὁ ὁ ψυχή οὐσία κρᾶσις εἰμί ὁ τέσσαρες , εἴπερ ποιότης ἐθέλω λέγω , ὑγρότης τε καί ξηρότης , καί ψυχρότης καί θερμότης , ἤτοι σῶμα , ὑγρός , καί θερμός , καί ψυχρός , καί ξηρός , ὁ δέ ὁ ψυχή οὐσία ὁ δύναμις αὐτός δείκνυμι ἕπομαι , εἰ γε καί ὁ ἐνέργεια . εἰ μέν οὖν καί ὁ λογίζομαι εἶδος ὁ ψυχή εἰμί , θνητός εἰμί · καί γάρ καί αὐτός κρᾶσις τις ἐγκέφαλος , καί πᾶς οὕτως ὁ ὁ ψυχή εἶδος τε καί μέρος ὁ δύναμις ἕπομαι ἔχω ὁ κρᾶσις , καί εἰμί τοιοῦτος ὁ ὁ ψυχή οὐσία . εἰ δέ ἀθάνατος εἰμί , ὡς Πλάτων βούλομαι , διά τίς χωρίζω , ψύχω σφοδρός , ἤ ὑπερθερμαίνω , ἤ ὑπερξηραίνω , ἤ ὑπερυγραίνω ὁ ἐγκέφαλος , καλός ἄν ποιέω γράφω αὐτός , ὥσπερ καί ἄλλος ὁ κατά αὐτός γράφω . γίγνομαι γάρ ὁ θάνατος κατά ὁ Πλάτων , χωρίζω ὁ ψυχή ἀπό ὁ σῶμα . διά τίς δέ αὐτός κένωσις αἷμα χωρίζω πολύς , καί κώνειον ποθεν , καί πυρετός διακαής , εἰ μέν ὁ Πλάτων ζάω , παρά ἐκεῖνος πάντως ἄν ἀξιόω μανθάνω . ἐπεί δέ οὔτε ἐκεῖνος εἰμί ἔτι , καί ὁ Πλατωνικός διδάσκαλος οὐδείς οὐδείς αἰτία διδάσκω ἐγώ , διά ὅς ὑπό ὅς λέγω ὁ ψυχή ὁ σῶμα ἀναγκάζω χωρίζω , τολμάω λέγω αὐτός , ὡς οὐ πᾶς εἶδος σῶμα ἐπιτήδειος εἰμί ὑποδέχομαι ὁ λογιστικός ψυχή . ἀκόλουθος γάρ ὁράω οὗτος ὁ περί ψυχή δόγμα ὁ Πλάτων , ἀπόδειξις γε μήν οὐδείς ἔχω λέγω αὐτός διά ὁ μή γιγνώσκω ἐγώ ὁ οὐσία ὁ ψυχή ὁποῖος τις εἰμί , ἐκ ὁ γένος ὁ ἀσώματος ὑποτίθημι ἐγώ ὑπάρχω αὐτός . ἐν μέν γάρ σῶμα ὁ κρᾶσις ὁράω πάμπολυς τε διαφέρω ἀλλήλων καί πάμπολυς εἰμί . ἀσώματος δέ οὐσία αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί δύναμαι , οὐ εἰμί δέ ποιότης , ἤ εἶδος σῶμα , οὐδείς νοέω διαφορά , καίτοι πολλάκις ἐπισκοπέω τε καί ζητέω ἐπιμελής , ἀλλά οὐδέ πῶς οὐδείς εἰμί ὁ σῶμα εἰς ὅλος αὐτός δύναμαι ἄν ἐκτείνω . οὗτος μέν οὐδείς οὐδέ ἄχρι φαντασία ἐννοέω δύναμαι , καίτοι προθυμέομαι χρόνος πάμπολυς . γιγνώσκω δέ ἐκεῖνος ἐναργής φαίνω , ὡς ὁ μέν ὁ αἷμα κένωσις καί ὁ ὁ κώνειον πόσις καταψύχω ὁ σῶμα , πυρετός δέ σφοδρός ὑπερθερμαίνω . καί πάλιν λέγω αὐτός , διά τίς ψύχω ἤ ὑπερθερμαίνω ὁ σῶμα καταλείπω τέλειος ὁ ψυχή , πολύς ζητέω οὐ εὑρίσκω , ὥσπερ γε οὐδέ , διά τίς χολή μέν ξανθός ﻿ ἐν ἐγκέφαλος πλεονάζω εἰς παραφροσύνη ἕλκω , διά τίς δέ ὁ μέλας εἰς μελαγχολία , διά τίς δέ ὁ φλέγμα καί ὅλος ὁ ψυκτικός παραίτιος λήθαργος , ἐκ ὅς καί μνήμη , καί σύνεσις βλάβη ἁλίσκομαι . καί μέντοι καί διά τιμωρία αὐτός ἐργάζομαι κώνειον ποθεν , ὅς καί ὄνομα ἔνθεν παρώνυμος ἀπό ὁ πάθος , ὅς πάσχω ὁράω ὑπό αὐτός ὁ σῶμα . λύπη δέ ἅπας καί δυσθυμία κουφίζω σαφής οἶνος πίνω · ἕκαστος γάρ ἡμέρα οὗτος χράω . καί Ζήνων , ὡς φημί , λέγω , ὅτι καθά ὁ πικρός θέρμος βρέχω ὁ ὕδωρ γίγνομαι γλυκύς , οὕτως καί αὐτός ὑπό οἶνος διατίθημι . φημί δέ καί ὁ ὀνόπιος ῥίζα ἔτι καί μάλα ἐργάζομαι οὗτος , καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ Αἰγύπτιος ξένος φάρμακον , ὅς φημί ὁ ποιητής · αὐτίκα ἄρα εἰς οἶνος βάλλω φάρμακον , ἔνθεν πίνω , Νηπενθής τε ἄχολος τε κακός ἐπίληθος ἅπας . ὁ μέν οὖν οἰνόπιος ῥίζα χαίρω · δέω γάρ αὐτός οὐδείς εἰς ὁ λόγος , ὁράω ὁσημέραι ὁ οἶνος ἐργάζομαι , ὅσος περ ὁ ποιητής λέγω · οἶνος σύ τιτρώσκω μελιηδής , ὅστε καί ἄλλος βλάπτω , ὅς ἄν μιν χανδόν αἱρέω μηδέ αἴσιμος πίνω . οἶνος καί Κένταυρος ἀγακλυτός Εὐρυτίων ἀάω ἐν μέγαρον μεγάθυμος Πειρίθοος εἰς Λαπίθαι ἔρχομαι · ὁ δέ ἐπεί φρήν ἀάω οἶνος , μαίνομαι κακός ῥέζω δόμος κατά Πειρίθοος . καί ἀλλαχόθι περί αὐτός φημί Νηλεύς · ὅστε ἐφίημι πολύφρων περ μάλα ἀείδω καί τε ἁπαλός γελάω , καί τε ὀρχέομαι ἀνίημι , καί τις ἔπος προίημι , ὅς τε ἄρρητος ἀγαθός . οὕτως δέ καί Θεόγνις λέγω · οἶνος πίνω πολύς κακός · ἐάν δέ τις αὐτός Πίνω ἐπισταμένως , οὐ κακός , ἀλλά ἀγαθός . ὄντως γάρ , εἰ σύμμετρος πίνω , καί πέσσω , καί ἀναδίδωμι , καί αἱματόω , καί τρέφω . μέγας δέ συντελέω μετά αὐτός καί ὁ ψυχή ἐγώ ἥμερος τε ἅμα καί θαρσαλέος ἐργάζομαι , διά μέσος δηλονότι ὁ κατά ὁ σῶμα κρᾶσις , ὅστις ἀνάπαλιν ἐργάζομαι διά μέσος ὁ χυμός . οὐ μόνος δέ , ὡς φημί , κρᾶσις · σῶμα ὑπαλλάσσω καί ὁ ἐνέργεια ὁ ψυχή , ἀλλά καί χωρίζω αὐτός ἀπό ὁ σῶμα δύναμαι . τίς γάρ ἄν ἄλλος τις λέγω , θεάομαι ὁ ψύχω τε καί θερμαίνω φάρμακον παραχρῆμα ὁ προσφέρω ἀναιρέω ; ὁ γένος δέ εἰμί οὗτος καί ὁ ὁ θηρίον ἰός . ὁ δάκνω οὖν ὑπό ὁ ἀσπίς ὁράω ἀποθνῄσκω αὐτίκα παραπλήσιος ὁ ἀπό κώνειον πόσις , ὡς καί ὁ οὗτος ἰός ψύχω . ἀναγκαῖος εἰμί καί ὁ ἴδιος οὐσία ἔχω ὑποτίθημι ὁ ψυχή ὁμολογέω , δουλεύω αὐτός ὁ ὁ σῶμα κρᾶσις , εἰ γε καί χωρίζω ἐξουσία ἔχω , καί παραφρονέω ἀναγκάζω , καί μνήμη καί σύνεσις ἀφαιρέω , καί λυπηρός , καί ἄτολμος , καί ἄθυμος ἐργάζομαι , καθά ἐν ὁ μελαγχολία φαίνω . καί οὗτος ἔχω ἐναντίος ὁ πίνω ὁ οἶνος σύμμετρος .