galenus.quod-animi-mores-corporis-temperamenta-sequantur 7
Ὅτι δὲ καὶ Ἀριστοτέλης τῇ κράσει τοῦ τῆς μητρὸς αἵματος , ἐξ οὗ τὴν γένεσιν ἔχειν ἡμῶν φησι τὸ αἷμα , τὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις ἀκολουθεῖν οἴεται , δῆλόν ἐστι ἐκ τῶνδε τῶν ῥήσεων . οὗτος κατὰ μέν γε τὸ δεύτερον τὸ περὶ ζώων μορίων οὕτως ἔγραψεν . ἔστι δὲ ἰσχύος μὲν ποιητικώτερον τὸ παχύτερον αἷμα καὶ θερμότερον · αἰσθητικώτερον δὲ τὸ λεπτότερον καὶ ψυχρότερον . τὴν αὐτὴν δὲ ἔχει διαφορὰν καὶ τῶν ἀνάπαλιν ὑπαρχόντων πρὸς τὸ αἷμα . διὸ καὶ μέλιτται καὶ ἄλλα τοιαῦτα ζῶα φρονιμώτερα τὴν φύσιν ἐστὶν ἐναίμων πολλῶν , καὶ τῶν ἐναίμων τὰ μὲν ψυχρὸν ἔχοντα καὶ λεπτὸν αἷμα φρονιμώτερα τῶν ἐναντία . ἄριστα δὲ τὰ θερμὸν ἔχοντα καὶ λεπτὸν καὶ καθαρὸν αἷμα · πρός τε γὰρ ἀνδρίαν τὰ τοιαῦτα καὶ φρόνησιν ἔχει καλῶς . διὸ ﻿ καὶ τὰ ἄνω μόρια πρὸς τὰ κάτω τὴν αὐτὴν ἔχει διαφορὰν , καὶ πρὸς τὸ θῆλυ τὸ ἄῤῥεν , καὶ δεξιὰ πρὸς τὰ ἀριστερὰ τοῦ σώματος . εὔδηλον οὖν ἐστιν , ὡς ὁ Ἀριστοτέλης ταύτῃ τῇ ῥήσει ἕπεσθαι βουλομένοις τὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις τῇ φύσει τοῦ αἵματος ἀπεφήνατο ἕπεσθαι . οὐδὲν ἥττω καὶ κατωτέρω τοῦ συγγράμματος ἀποφαινόμενος τὴν δόξαν ἔγραψεν ᾧδε . τὰς δὲ καλουμένας ἶνας αἷμα τὸ μὲν ἔχει , τὸ δὲ οὐκ ἔχει , οἷον τὸ τῶν ἐλάφων καὶ δορκάδων , διόπερ οὐ πήγνυται τὸ τοιοῦτον αἷμα . τοῦ γὰρ αἵματος τὸ μὲν ὑδατῶδες μᾶλλον ψυχρόν ἐστι , διὸ καὶ οὐ πήγνυται · τὸ δὲ γεῶδες πήγνυται ἐξατμιζομένου τοῦ ὑγροῦ ἐν ταῖς πήξεσι . αἱ δὲ ἶνες γῆς εἰσι . συμβαίνει δὲ ἐνίοτε κἂν γλαφυρώτερον ἔχειν τὴν διάνοιαν τοῦτο , οὐ διὰ τὴν ψυχρότητα τοῦ αἵματος , ἀλλὰ διὰ λεπτότητα μᾶλλον , καὶ διὰ τὸ καθαρὸν εἶναι . τὸ γὰρ γεῶδες οὐδέτερον ἔχει τούτων . εὐκινητότερον γὰρ ἔχουσι τὴν αἴσθησιν τὰ λεπτοτέραν ἔχοντα τὴν ὕγρανσιν καὶ καθαρωτέραν . διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τῶν ἀναίμων ἔνια συνετωτέραν ἔχει τὴν ψυχὴν ἐνίων ἐναίμων , καθάπερ εἴρηται καὶ πρότερον , οἷον ἡ μέλισσα καὶ τὸ γένος τῶν μυρμήκων , καὶ εἴτι τῶν τοιούτων ἕτερόν ἐστι . δειλότερα γὰρ πάντα τὰ ὑδατώδη · ὁ γὰρ φόβος καταψύχει . προσοδοποιεῖται τοίνυν τὰ πάθη , τὰ τοιαύτην ἔχοντα τὴν ἐν τῇ καρδίᾳ κρᾶσιν , τὸ γὰρ ὕδωρ τῷ ψυχρῷ ποιητόν ἐστι . διὸ καὶ τὰ ἄλλα ἔναιμα δειλότερα τῶν ἀναίμων ἐστὶν , ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν , καὶ ἀκινητίζει γε φοβούμενα , καὶ προΐεται περιττώματα , καὶ μεταβάλλει ἔνια τὰς χρόας αὐτῶν . τὰ δὲ πολλὰς ἔχοντα λίαν ἶνας καὶ παχείας γεωδέστερα τὴν φύσιν ἐστὶ , καὶ θυμώδη τὸ ἦθος , καὶ ἐκστατικὰ διὰ τὸν θυμόν . θερμότητος γὰρ παρεκτικὸς ὁ θυμός . τὰ δὲ στερεὰ θερμανθέντα μᾶλλόν εἰσιν ἢ προσήκει θερμὰ , ὡς ἡ τῶν ἰνῶν φύσις ἐν τῷ ὑγρῷ . αἱ γὰρ ἶνες στερεώτεραι καὶ γεωδέστεραι γίνονται , οἷον αἱ πυρίαι ἐν τῷ σώματι , καὶ ζέσιν ποιοῦνται ἐν τοῖς θυμοῖς . διό οἱ ταῦροι καὶ οἱ κάπροι θυμώδεις καὶ ἐκστατικοί . τὸ γὰρ αἷμα τούτων ἰνωδέστατον , καὶ τό γε τοῦ ταύρου τάχιστα πήγνυται πάντων . ἐξαιρουμένων δὲ τῶν ἰνῶν οὐ πήγνυται τὸ αἷμα · αἱ γὰρ ἶνες γεώδεις . καθάπερ ἐκ πηλοῦ εἴ τις ἐξέλοι τὸ γεῶδες , οὐκ ἂν ξηρανθείη τὸ ὕδωρ . οὕτως καὶ τὸ αἷμα τῶν ἰνῶν μὲν ἐξαιρουμένων οὐ πήγνυται , μενουσῶν δὲ πήγνυται , οἷον καὶ ὑγρὰ γῆ καὶ ὑπὸ ψύχους ἂν πάθοι . τοῦ γὰρ θερμοῦ ὑπὸ τοῦ ψυχροῦ ἐκθλιβομένου συνεξατμίζεται τὸ ὑγρὸν , καθάπερ εἴρηται πρότερον , καὶ πήγνυται , οὐχ ὑπὸ θερμοῦ , ἀλλ’ ὑπὸ ψυχροῦ ξηραινόμενον . ἐν δὲ τοῖς σώμασιν ὑγρόν ἐστι διὰ τὴν θερμότητα τὴν ἐν τοῖς ζώοις . ταῦτα προειπὼν ὁ Ἀριστοτέλης ἐφεξῆς αὐτοῖς συνάπτει ταῦτα . πολλῶν δέ ἐστιν αἰτία ἡ τοῦ αἵματος φύσις , καὶ κατὰ τὸ ἦθος τοῖς ζώοις , καὶ κατὰ τὴν αἴσθησιν εὐλόγως . ὕλη γάρ ἐστι παντὸς τοῦ σώματος , ἡ γὰρ τροφὴ ὕλη , τὸ δ’ αἷμα ἐσχάτη τροφή . πολλὴν οὖν ποιεῖ διαφορὰν θερμὸν ὂν καὶ ψυχρὸν , καὶ λεπτὸν , καὶ πολὺ , καὶ καθαρὸν , καὶ θολερόν . οὐσῶν δὲ καὶ ἄλλων αὐτοῦ ῥήσεων ἐν ταῖς περὶ τῶν ζώων αὐτοῦ πραγματείαις καὶ τοῖς τῶν προβλημάτων αὐτοῦ βιβλίοις , ἔδοξέ μοι περιττὸν εἶναι παραγράφειν ἁπάσας . ἀρκεῖ γάρ μοι τὴν Ἀριστοτέλους ἐνδείξασθαι γνώμην , ἣν ἔχει περί τε τῶν κράσεων τοῦ σώματος καὶ τῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων . ὅμως δὲ προσθήσω καὶ κατὰ τὸ πρῶτον εἰρημένον τῆς τῶν ζώων ἱστορίας , ὧν τινὰ μὲν ἄντικρυς εἰς τὴν κρᾶσιν ἀνάγεται , τινὰ δὲ διὰ μέσων τῶν φυσιογνωμονικῶν σημείων , καὶ μάλιστα κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη . βούλεται γὰρ οὗτος τοῖς τῆς ψυχῆς ἤθεσί τε καὶ δυνάμεσιν οἰκείαν γίνεσθαι τὴν διάπλασιν ὅλου τοῦ σώματος ἑκάστῳ γένει ζώων . οἷον αὐτίκα τῶν ἐναίμων ἡ γένεσις μέν ἐστιν ἐκ τοῦ τῆς μητρὸς αἵματος , ἀκολουθεῖ δὲ τῇ κράσει τούτου τὰ τῆς ψυχῆς ἤθη , καθότι καὶ διὰ τῶν προγεγραμμένων ῥήσεων ἀπεφήνατο . τῶν δὲ ὀργανικῶν μορίων ἡ διάπλασις οἰκεία τοῖς τῆς ψυχῆς ἤθεσι γίγνεται κατ’ αὐτὸν τὸν Ἀριστοτέλη . καὶ κατὰ τοῦτο δὴ λοιπὸν οὐκ ὀλίγα πέφυκε περί τε ψυχῆς ἠθῶν καὶ τῆς τοῦ σώματος κράσεως . ἔνια δὲ τῶν φυσιογνωμονικῶν ἄντικρύς τε καὶ δι’ οὐδενὸς μέσου τὴν κρᾶσιν ἐνδείκνυται . τοιαῦτα δέ ἐστι κατὰ τὰς χρόας καὶ τρίχας , ἔτι τε τὰς φωνὰς , καὶ τὰς ἐνεργείας τῶν μορίων . ἀκούσωμεν οὖν ἤδη τῶν ὑπὸ Ἀριστοτέλους γεγραμμένων ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ζώων ἱστορίας . προσώπου δὲ τὸ μὲν ὑπὸ τὸ βρέγμα μεταξὺ τῶν ὀμμάτων μέτωπον · τοῦτο δὲ οἷς μὲν μέγα , βραδύτεροι , οἷς δὲ μικρὸν , εὐκίνητοι , καὶ οἷς μὲν πλατὺ , ἐκστατικοί . μία μὲν αὕτη ῥῆσις . ἑτέρα δὲ οὐ μετὰ πολὺ τόνδε τὸν τρόπον ἔχουσα . ὑπὸ δὲ τῷ μετώπῳ ὀφρύες διφυεῖς , ὧν αἱ μὲν εὐθεῖαι φύουσαι μαλακοῦ ἤθους σημεῖον , αἱ δὲ πρὸς τὴν ῥῖνα τὴν καμπυλότητα ἔχουσαι στρυφνοῦ , αἱ δὲ πρὸς τοὺς κροτάφους μώμου καὶ εἴρωνος , αἱ δὲ κατεσπασμέναι φθόνου . εἶτα πάλιν οὐ μετὰ πολύ . κοινὸν δὲ βλεφαρίδος μέρος τῆς ἄνω καὶ κάτω κανθοὶ , δύο μὲν πρὸς τῇ ῥινὶ , δύο δὲ πρὸς τοῖς κροτάφοις . οἷς μέν εἰσι μακροὶ , κακοηθείας σημεῖον , οἷς δὲ βραχεῖς , ἤθους βελτίονος . ὧν δὲ οἱ κτένες οἷον κρεῶδες ἔχοντες πρὸς τῷ μυκτῆρι , πονηρίας . καὶ μετὰ τοῦτο πάλιν . ὀφθαλμοῦ δὲ τοῦ μὲν λευκοῦ ὁμοίως ἐπὶ πολὺ πᾶσι τὸ καλούμενον μέλαν διαφέρει . τοῖς μὲν γάρ ἐστι μέλαν , ﻿ τοῖς δὲ καὶ σφόδρα γλαυκόν . οἷς δὲ χαροπὸν , τοῦ βελτίστου σημεῖόν ἐστι , καὶ πρὸς ὀξύτητα ὄψεως κράτιστον . καὶ δὴ καὶ τούτων ἐφεξῆς τάδε γράφει . τῶν δὲ ὀφθαλμῶν οἱ μὲν μικροὶ , οἱ δὲ μεγάλοι , οἱ μέσοι δὲ καὶ βέλτιστοι , καὶ οἱ ἐκτὸς σφόδρα , ἢ ἐντὸς , ἢ μέσως , τούτων οἱ ἐντὸς μάλιστα ὀξυωπέστατοι ἐπὶ παντὸς ζώου , οἱ δὲ μέσον ἤθους βελτίστου σημεῖον . καὶ ἢ σκαρδαμυκτικοὶ , ἢ ἀτενεῖς , ἢ μέσοι . βελτίστου δὲ ἤθους σημεῖον οἱ μέσοι . ἐκείνων δὲ οἱ μὲν ἀναιδεῖς , οἱ δὲ ἀβέβαιοι . καὶ πάλιν οὐ μετὰ πολλὰ καὶ τὸν περὶ τῶν ὤτων λόγον ὡδί πως ἔγραψεν . εἰ μὲν πάνυ μικρὰ , ἢ μέσα , ἢ ἐπανεστηκότα σφόδρα ᾖ , τούτων τὰ μὲν μικρὰ κακοήθους σημεῖον , τὰ δὲ μέσα βελτίστου ἤθους , τὰ δὲ μεγάλα καὶ ἐπανεστηκότα μωρολογίας καὶ ἀδολεσχίας . ταῦτα μὲν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ζώων ἱστορίας Ἀριστοτέλης ἔγραψεν . ὀλίγα δὲ μέμνηται καὶ ἐν ἄλλῳ συγγράμματι περὶ φυσιογνωμονικῶν θεωρημάτων , ὧν καὶ παρεθέμην ἄν τινας ῥήσεις , εἰ μήτε μακρολογίας ἔμελλον ἀποίσεσθαι δόξαν , ἀναλίσκειν τε τὸν χρόνον μάτην , ἐξὸν ἐπὶ τὸν πάντων ἰατρῶν τε καὶ φιλοσόφων πρῶτον εὑρόντα τὴν θεωρίαν ταύτην ἀφικέσθαι μάρτυρα , τὸν θεῖον Ἱπποκράτη .
Lemmas: ὅτι δέ καί Ἀριστοτέλης ὁ κρᾶσις ὁ ὁ μήτηρ αἷμα , ἐκ ὅς ὁ γένεσις ἔχω ἐγώ φημί ὁ αἷμα , ὁ ὁ ψυχή δύναμις ἀκολουθέω οἴομαι , δῆλος εἰμί ἐκ ὅδε ὁ ῥῆσις . οὗτος κατά μέν γε ὁ δεύτερος ὁ περί ζῷον μόριον οὕτως γράφω . εἰμί δέ ἰσχύς μέν ποιητικός ὁ παχύς αἷμα καί θερμός · αἰσθητικός δέ ὁ λεπτός καί ψυχρός . ὁ αὐτός δέ ἔχω διαφορά καί ὁ ἀνάπαλιν ὑπάρχω πρός ὁ αἷμα . διό καί μέλισσα καί ἄλλος τοιοῦτος ζῷον φρόνιμος ὁ φύσις εἰμί ἔναιμος πολύς , καί ὁ ἔναιμος ὁ μέν ψυχρός ἔχω καί λεπτός αἷμα φρόνιμος ὁ ἐναντίος . ἀγαθός δέ ὁ θερμός ἔχω καί λεπτός καί καθαρός αἷμα · πρός τε γάρ ἀνδρεία ὁ τοιοῦτος καί φρόνησις ἔχω καλός . διό ﻿ καί ὁ ἄνω μόριον πρός ὁ κάτω ὁ αὐτός ἔχω διαφορά , καί πρός ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην , καί δεξιός πρός ὁ ἀριστερός ὁ σῶμα . εὔδηλος οὖν εἰμί , ὡς ὁ Ἀριστοτέλης οὗτος ὁ ῥῆσις ἕπομαι βούλομαι ὁ ὁ ψυχή δύναμις ὁ φύσις ὁ αἷμα ἀποφαίνω ἕπομαι . οὐδείς ἥσσων καί κάτω ὁ σύγγραμμα ἀποφαίνω ὁ δόξα γράφω ὧδε . ὁ δέ καλέω ἴς αἷμα ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ οὐ ἔχω , οἷος ὁ ὁ ἔλαφος καί δορκάς , διόπερ οὐ πήγνυμι ὁ τοιοῦτος αἷμα . ὁ γάρ αἷμα ὁ μέν ὑδατώδης μάλα ψυχρός εἰμί , διό καί οὐ πήγνυμι · ὁ δέ γεώδης πήγνυμι ἐξατμίζω ὁ ὑγρός ἐν ὁ πῆξις . ὁ δέ ἴς γῆ εἰμί . συμβαίνω δέ ἐνίοτε ἐάν γλαφυρός ἔχω ὁ διάνοια οὗτος , οὐ διά ὁ ψυχρότης ὁ αἷμα , ἀλλά διά λεπτότης μάλα , καί διά ὁ καθαρός εἰμί . ὁ γάρ γεώδης οὐδέτερος ἔχω οὗτος . εὐκίνητος γάρ ἔχω ὁ αἴσθησις ὁ λεπτός ἔχω ὁ ὕγρανσις καί καθαρός . διά γάρ οὗτος καί ὁ ἄναιμος ἔνιοι συνετός ἔχω ὁ ψυχή ἔνιοι ἔναιμος , καθά λέγω καί πρότερος , οἷος ὁ μέλισσα καί ὁ γένος ὁ μύρμηξ , καί ἔτι ὁ τοιοῦτος ἕτερος εἰμί . δειλός γάρ πᾶς ὁ ὑδατώδης · ὁ γάρ φόβος καταψύχω . προσοδοποιέω τοίνυν ὁ πάθος , ὁ τοιοῦτος ἔχω ὁ ἐν ὁ καρδία κρᾶσις , ὁ γάρ ὕδωρ ὁ ψυχρός ποιητός εἰμί . διό καί ὁ ἄλλος ἔναιμος δειλός ὁ ἄναιμος εἰμί , ὡς ἁπλῶς λέγω , καί ἀκινητίζω γε φοβέω , καί προίημι περίσσωμα , καί μεταβάλλω ἔνιοι ὁ χροιά αὐτός . ὁ δέ πολύς ἔχω λίαν ἴς καί παχύς γεώδης ὁ φύσις εἰμί , καί θυμώδης ὁ ἦθος , καί ἐκστατικός διά ὁ θυμός . θερμότης γάρ παρεκτικός ὁ θυμός . ὁ δέ στερεός θερμαίνω μάλα εἰμί ἤ προσήκω θερμός , ὡς ὁ ὁ ἴνη φύσις ἐν ὁ ὑγρός . ὁ γάρ ἴς στερεός καί γεώδης γίγνομαι , οἷος ὁ πυρία ἐν ὁ σῶμα , καί ζέσις ποιέω ἐν ὁ θυμός . διό ὁ ταῦρος καί ὁ κάπρος θυμώδης καί ἐκστατικός . ὁ γάρ αἷμα οὗτος ἰνώδης , καί ὁ γε ὁ ταῦρος ταχύς πήγνυμι πᾶς . ἐξαιρέω δέ ὁ ἴνη οὐ πήγνυμι ὁ αἷμα · ὁ γάρ ἴς γεώδης . καθά ἐκ πηλός εἰ τις ἐξαιρέω ὁ γεώδης , οὐ ἄν ξηραίνω ὁ ὕδωρ . οὕτως καί ὁ αἷμα ὁ ἴνη μέν ἐξαιρέω οὐ πήγνυμι , μένω δέ πήγνυμι , οἷος καί ὑγρός γῆ καί ὑπό ψῦχος ἄν πάσχω . ὁ γάρ θερμός ὑπό ὁ ψυχρός ἐκθλίβω συνεξατμίζω ὁ ὑγρός , καθά λέγω πρότερος , καί πήγνυμι , οὐ ὑπό θερμός , ἀλλά ὑπό ψυχρός ξηραίνω . ἐν δέ ὁ σῶμα ὑγρός εἰμί διά ὁ θερμότης ὁ ἐν ὁ ζῷον . οὗτος προλέγω ὁ Ἀριστοτέλης ἐφεξῆς αὐτός συνάπτω οὗτος . πολύς δέ εἰμί αἰτία ὁ ὁ αἷμα φύσις , καί κατά ὁ ἦθος ὁ ζῷον , καί κατά ὁ αἴσθησις εὔλογος . ὕλη γάρ εἰμί πᾶς ὁ σῶμα , ὁ γάρ τροφή ὕλη , ὁ δέ αἷμα ἔσχατος τροφή . πολύς οὖν ποιέω διαφορά θερμός εἰμί καί ψυχρός , καί λεπτός , καί πολύς , καί καθαρός , καί θολερός . εἰμί δέ καί ἄλλος αὐτός ῥῆσις ἐν ὁ περί ὁ ζῷον αὐτός πραγματεία καί ὁ ὁ πρόβλημα αὐτός βιβλίον , δοκέω ἐγώ περισσός εἰμί παραγράφω ἅπας . ἀρκέω γάρ ἐγώ ὁ Ἀριστοτέλης ἐνδείκνυμι γνώμη , ὅς ἔχω περί τε ὁ κρᾶσις ὁ σῶμα καί ὁ ὁ ψυχή δύναμις . ὅμως δέ προστίθημι καί κατά ὁ πρῶτος λέγω ὁ ὁ ζῷον ἱστορία , ὅς τις μέν ἄντικρυς εἰς ὁ κρᾶσις ἀνάγω , τις δέ διά μέσος ὁ φυσιογνωμονικός σημεῖον , καί μάλα κατά ὁ Ἀριστοτέλης . βούλομαι γάρ οὗτος ὁ ὁ ψυχή ἦθος τε καί δύναμις οἰκεῖος γίγνομαι ὁ διάπλασις ὅλος ὁ σῶμα ἕκαστος γένος ζῷον . οἷος αὐτίκα ὁ ἔναιμος ὁ γένεσις μέν εἰμί ἐκ ὁ ὁ μήτηρ αἷμα , ἀκολουθέω δέ ὁ κρᾶσις οὗτος ὁ ὁ ψυχή ἦθος , καθότι καί διά ὁ προγράφω ῥῆσις ἀποφαίνω . ὁ δέ ὀργανικός μόριον ὁ διάπλασις οἰκεῖος ὁ ὁ ψυχή ἦθος γίγνομαι κατά αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης . καί κατά οὗτος δή λοιπός οὐ ὀλίγος φύω περί τε ψυχή ἦθος καί ὁ ὁ σῶμα κρᾶσις . ἔνιοι δέ ὁ φυσιογνωμονικός ἄντικρυς τε καί διά οὐδείς μέσος ὁ κρᾶσις ἐνδείκνυμι . τοιοῦτος δέ εἰμί κατά ὁ χροιά καί θρίξ , ἔτι τε ὁ φωνή , καί ὁ ἐνέργεια ὁ μόριον . ἀκούω οὖν ἤδη ὁ ὑπό Ἀριστοτέλης γράφω ἐν ὁ πρῶτος περί ζῷον ἱστορία . πρόσωπον δέ ὁ μέν ὑπό ὁ βρέγμα μεταξύ ὁ ὄμμα μέτωπον · οὗτος δέ ὅς μέν μέγας , βραδύς , ὅς δέ μικρός , εὐκίνητος , καί ὅς μέν πλατύς , ἐκστατικός . εἷς μέν οὗτος ῥῆσις . ἕτερος δέ οὐ μετά πολύς ὅδε ὁ τρόπος ἔχω . ὑπό δέ ὁ μέτωπον ὀφρύς διφυής , ὅς ὁ μέν εὐθύς φύω μαλακός ἦθος σημεῖον , ὁ δέ πρός ὁ ῥίς ὁ καμπυλότης ἔχω στρυφνός , ὁ δέ πρός ὁ κρόταφος μῶμος καί εἴρων , ὁ δέ κατασπάω φθόνος . εἶτα πάλιν οὐ μετά πολύς . κοινός δέ βλεφαρίς μέρος ὁ ἄνω καί κάτω κανθός , δύο μέν πρός ὁ ῥίς , δύο δέ πρός ὁ κρόταφος . ὅς μέν εἰμί μακρός , κακοήθεια σημεῖον , ὅς δέ βραχύς , ἦθος ἀγαθός . ὅς δέ ὁ κτείς οἷος κρεώδης ἔχω πρός ὁ μυκτήρ , πονηρία . καί μετά οὗτος πάλιν . ὀφθαλμός δέ ὁ μέν λευκός ὅμοιος ἐπί πολύς πᾶς ὁ καλέω μέλας διαφέρω . ὁ μέν γάρ εἰμί μέλας , ﻿ ὁ δέ καί σφόδρα γλαυκός . ὅς δέ χαροπός , ὁ ἀγαθός σημεῖον εἰμί , καί πρός ὀξύτης ὄψις κρατύς . καί δή καί οὗτος ἐφεξῆς ὅδε γράφω . ὁ δέ ὀφθαλμός ὁ μέν μικρός , ὁ δέ μέγας , ὁ μέσος δέ καί ἀγαθός , καί ὁ ἐκτός σφόδρα , ἤ ἐντός , ἤ μέσος , οὗτος ὁ ἐντός μάλα ὀξυωπής ἐπί πᾶς ζῷον , ὁ δέ μέσος ἦθος ἀγαθός σημεῖον . καί ἤ σκαρδαμυκτικός , ἤ ἀτενής , ἤ μέσος . ἀγαθός δέ ἦθος σημεῖον ὁ μέσος . ἐκεῖνος δέ ὁ μέν ἀναιδής , ὁ δέ ἀβέβαιος . καί πάλιν οὐ μετά πολύς καί ὁ περί ὁ οὖς λόγος ὡδί πως γράφω . εἰ μέν πάνυ μικρός , ἤ μέσος , ἤ ἐπανίστημι σφόδρα εἰμί , οὗτος ὁ μέν μικρός κακοήθης σημεῖον , ὁ δέ μέσος ἀγαθός ἦθος , ὁ δέ μέγας καί ἐπανίστημι μωρολογία καί ἀδολεσχία . οὗτος μέν ἐν ὁ πρῶτος περί ζῷον ἱστορία Ἀριστοτέλης γράφω . ὀλίγος δέ μιμνῄσκω καί ἐν ἄλλος σύγγραμμα περί φυσιογνωμονικός θεώρημα , ὅς καί παρατίθημι ἄν τις ῥῆσις , εἰ μήτε μακρολογία μέλλω ἀποφέρω δόξα , ἀναλίσκω τε ὁ χρόνος μάτην , ἔξεστι ἐπί ὁ πᾶς ἰατρός τε καί φιλόσοφος πρῶτος εὑρίσκω ὁ θεωρία οὗτος ἀφικνέομαι μάρτυς , ὁ θεῖος Ἱπποκράτης .