galenus.pro-puero-epileptico-consilium 6
Τῷ δὲ διὰ τῆς σκίλλης φαρμάκῳ τῷ πρὸς ἡμῶν σοι δεδομένῳ μετὰ τὴν κάθαρσιν , ἣν εἰσβάλλοντος τοῦ ἦρος ἠξίωσα γενέσθαι , χρήσεται καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ὁ υἱός σου , πρὶν εἰς τὴν παλαίστραν ἀπιέναι , καὶ εἰ μὴ μεγάλη τις εἴη πάνυ καὶ σκιῤῥώδης ἡ νόσος ἐν τεσσαράκοντα ταῖς πάσαις ἡμέραις ἐλπίζειν ἐπὶ τῷδε τῷ φαρμάκῳ τελέως αὐτὴν καταστήσασθαι , ὡς ἔγωγε μυρίους ἤδη παῖδας ἰασάμην οὕτως , μηδὲν δεηθεὶς ἑλλεβόρου . χρὴ δὲ μετὰ τὴν κάθαρσιν πρὸ τοῦ χρῆσθαι τῷ φαρμάκῳ πιεῖν ἀψίνθιον καὶ ἅπαξ που καὶ δίς . ὀξύμελι δὲ τὸ μὲν ὀξύτατον τέταρτον ἔχει μέρος τοῦ ὄξους ὡς πρὸς τὸ μέλι . παραλαμβάνει δὲ τὸ γλυκύτατον ὄγδοον . τὰ δ’ ἄλλα τὰ μεταξὺ μέτρα καθ’ ὅσον ἂν ἑκατέρῳ τῶν ἄκρων προσκεχώρηκε , κατὰ τοσοῦτον ὀξύτητος ἢ γλυκύτητος μετέχει . χρὴ δὲ καὶ ἑψεῖσθαι πάντως αὐτό · καὶ γὰρ ἑνωθείη οὕτως ἂν ἀκριβῶς ἄμφω τὰ μιχθέντα , καὶ τὸ σφοδρὸν τῆς τοῦ ὄξους δυνάμεως καθαιρεθείη καὶ τὸ φυσῶδες ἐν τῷ μέλιτι κολασθείη . καὶ γὰρ δὴ καὶ τὸν ἀφρὸν αὐτοῦ πάντως ὁ ἕψων ἀφαιρήσει . κατὰ δὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰς πλείστας τῶν νήσων οἶδα καὶ τὸ ἐκ τῶν κηρίων σκευαζομένων ὀξύμελι . καί σοι καὶ τούτῳ χρῆσθαι πάρεστιν ἀδεῶς καὶ μάλιστα θέρους , Ἀθήνῃσί γε διατρίβοντος τοῦ παιδός . ὁπηνίκα δὲ χρὴ γλυκύτερον ἢ ὀξύτερον αὐτὸ διδόναι καὶ ὑδαρέστερον καὶ ἀκρατέστερον , οὐκ ἐμὸν ἔτι τοῦτο διελεῖν , ὥσπερ οὐδὲ ἄλλα πολλὰ τῶν κατὰ μέρος , ἀλλὰ τοῦ παρόντος τε καὶ θεωμένου τὸ θεραπευόμενον σῶμα καὶ δυναμένου τεκμήρασθαι περὶ τῆς τῶν χυμῶν διαθέσεως . ἐπὶ μὲν γὰρ τοῖς παχέσι καὶ γλίσχροις ὀξυτέρῳ τε καὶ ἀκρατεστέρῳ χρηστέον , ἐπὶ δὲ τοῖς μὴ τοιούτοις ὑδαρεστέρῳ καὶ γλυκυτέρῳ . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τἄλλα σύμπαντα τὰ εἰρημένα ταῖς ἐφημέροις τοῦ σώματος καταστάσεσι , συμμεταβάλλεσθαί τε καὶ ποικίλλεσθαι προσήκει , καθάπερ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι νοσήμασιν . ὅθεν οὐδ’ εἰ μυρίας τις ὑποθήκας γράφοι μή πω κατὰ τὴν θεραπευτικὴν μέθοδον ἠσκημένῳ , κἀκεῖθεν τετεχνημένῳ τὴν ψυχὴν , ἱκανὸν ἂν ἐργάσαιτο θεραπευτικὴν τὸν τοιοῦτον οὐχ ὅπως οὐ μεγίστων νοσημάτων , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν σμικροτάτων οὐδενός . ἔδειξα δ’ ἐναργῶς αὐτὸ πολλάκις ἐγὼ καὶ ἕλκη χρόνια καὶ ὀφθαλμῶν διαθέσεις , διὰ τῶν αὐτῶν ἰασάμενος φαρμάκων , οἷς οἱ πρόσθεν ἰατροὶ χρώμενοι μηδὲν ἤνυον . ὁ γάρ τοι καιρὸς τῆς χρήσεως ἑκάστου , καθάπερ Ἱπποκράτης ἔλεγε , μέγα τὸ ποσὸν εἰς δύναμιν εὐστόχως συναρμοσθὲν , τὰ λοιπὰ τῆς ὠφελείης ἐστί . τὰ δὲ φάρμακα μᾶλλον βοηθημάτων ὗλαί εἰσιν ἢ βοηθήματα , καθάπερ καὶ τοῦτο τοῖς ἀρίστοις ἰατροῖς ἅπασιν ὡμολόγηται . καί μοι τετελεύτηκεν ὁ λόγος εἰς ταὐτὸν ὅθεν περ καὶ ἤρξατο , μηδὲ τοὐλάχιστον ἐπιδείξασθαι δύνασθαι καλῶς τὸν ἰδιώτην μεταχειρίζεσθαι , ἀλλὰ χρῄζειν ἐπιστατοῦντος τοῦ τεχνίτου . ἐπειδὴ δὲ οἱ πολλοὶ φαύλως τὸν χυλὸν τῆς σκίλλης ἐκλαμβάνουσιν , ἀξιώσαντί σοι μαθεῖν ὅπως ἐγὼ τοῦτο πράττω , προσθήσω τῷ λόγῳ τὴν σκευασίαν αὐτοῦ . τῶν μελιτηρῶν ἀγγείων , οὕτως δὲ ὀνομάζουσιν οἱ Ἕλληνες ἐξ ὧν ἐκενώθη μέλι , παρασκευάσας ἐμβάλλω σκίλλαν , εἰς λεπτὰ διατρίψας ταῖς χερσὶν , εἶτα πωμάσας στεγανῷ πώματι καὶ περιθεὶς ἔξωθεν ὅλῳ τῷ σώματι τοῦ ἀγγείου δέρμα καὶ δήσας ἀκριβῶς , ἐν χωρίῳ κατατίθημι πρὸς μεσημβρίαν μὲν ἐστραμμένῳ , σκεπτομένῳ δὲ ὑπὸ τῶν βορείων πνευμάτων , ὡς μηδὲ ὅλως ὑπ’ αὐτῶν καταπνεῖσθαι . ποιῶ δὲ τοῦτο κατ’ ἐκείνην τοῦ ἔτους τὴν ὥραν , ἐν ᾗ τὴν τοῦ κυνὸς ἐπιτολὴν ἅπαντες Ἕλληνες πεπιστεύκασιν . αὗται δέ εἰσιν ἡμέραι τεσσαράκοντα , πρὸ μὲν αὐτῆς τῆς ἐπιτολῆς εἴκοσι , ἴσαι δὲ αὐταῖς τὸν ἀριθμὸν αἱ μετ’ αὐτὴν , ἀτρέμα δέ πως ἔν τισι αὐτῶν ὑπαλλάττων τὴν θέσιν τοῦ κεραμίου , θερμαίνεσθαι κατὰ πᾶν μέρος ὁμοίως αὐτὸ βουλόμενος , εἶτα μετὰ τὸν χρόνον τοῦτον λύσας , εὑρίσκω τὸ ἀγγεῖον ἑψημένῳ παραπλήσιον τὸ σῶμα τῆς σκίλλης ἔχον , ἐξεῤῥυηκότα δέ τινα καὶ χυλὸν αὐτῆς , ὃν ἀνελόμενος ἡδύνω μέλιτι καλλίστῳ καὶ δίδωμι τούτῳ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἓν κοχλιάριον μεστὸν , τοῖς μὲν παιδίοις μικρὸν , τοῖς τελείοις δὲ μέγα . καὶ μέντοι καὶ τὸ σωματῶδες ὅλης τῆς σκίλλης κόψας ἀκριβῶς καὶ λειώσας μετὰ μέλιτος , δίδωμι κᾀκ τούτου κοχλιάριον ἓν , ὡς προείρηται . δεύτερον τῇ δυνάμει τοῦτο γίνωσκε τοῦ πρόσθεν εἰρημένου . ὅσοι δὲ ἑψήσαντες ἐν ὕδατι τὴν σκίλλαν λειοῦσιν , ἐκλύουσι τὴν δύναμιν αὐτῆς , ὥσπερ ὅσοι δι’ ὄξους , ἰσχυρὸν μὲν σφοδρῶς ἐργάζονται τὸ φάρμακον , οὐκ ἀβλαβὲς δὲ τῶν νεύρων .
Lemmas: ὁ δέ διά ὁ σκίλλα φάρμακον ὁ πρός ἐγώ σύ δίδωμι μετά ὁ κάθαρσις , ὅς εἰσβάλλω ὁ ἔαρ ἀξιόω γίγνομαι , χράω κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ υἱός σύ , πρίν εἰς ὁ παλαίστρα ἀπέρχομαι , καί εἰ μή μέγας τις εἰμί πάνυ καί κιρρώδης ὁ νόσος ἐν τεσσαράκοντα ὁ πᾶς ἡμέρα ἐλπίζω ἐπί ὅδε ὁ φάρμακον τέλειος αὐτός καθίστημι , ὡς ἐγώ μυρίος ἤδη παῖς ἰάομαι οὕτως , μηδείς δέω ἑλλέβορος . χρή δέ μετά ὁ κάθαρσις πρό ὁ χράω ὁ φάρμακον πίνω ἀψίνθιον καί ἅπαξ που καί δίς . ὀξύμελι δέ ὁ μέν ὀξύς τέταρτος ἔχω μέρος ὁ ὄξος ὡς πρός ὁ μέλι . παραλαμβάνω δέ ὁ γλυκύς ὄγδοος . ὁ δέ ἄλλος ὁ μεταξύ μέτρον κατά ὅσος ἄν ἑκάτερος ὁ ἄκρον προσχωρέω , κατά τοσοῦτος ὀξύτης ἤ γλυκύτης μετέχω . χρή δέ καί ἑψέω πάντως αὐτός · καί γάρ ἑνόω οὕτως ἄν ἀκριβής ἄμφω ὁ μείγνυμι , καί ὁ σφοδρός ὁ ὁ ὄξος δύναμις καθαιρέω καί ὁ φυσώδης ἐν ὁ μέλι κολάζω . καί γάρ δή καί ὁ ἀφρός αὐτός πάντως ὁ ἕψω ἀφαιρέω . κατά δέ ὁ Ἑλλάς καί ὁ πολύς ὁ νῆσος οἶδα καί ὁ ἐκ ὁ κηρίον σκευάζω ὀξύμελι . καί σύ καί οὗτος χράω πάρειμι ἀδεής καί μάλα θέρος , Ἀθήνη γε διατρίβω ὁ παῖς . ὁπηνίκα δέ χρή γλυκύς ἤ ὀξύς αὐτός δίδωμι καί ὑδαρής καί ἀκρατής , οὐ ἐμός ἔτι οὗτος διαιρέω , ὥσπερ οὐδέ ἄλλος πολύς ὁ κατά μέρος , ἀλλά ὁ πάρειμι τε καί θεάομαι ὁ θεραπεύω σῶμα καί δύναμαι τεκμαίρομαι περί ὁ ὁ χυμός διάθεσις . ἐπί μέν γάρ ὁ παχύς καί γλίσχρος ὀξύς τε καί ἀκρατής χράω , ἐπί δέ ὁ μή τοιοῦτος ὑδαρής καί γλυκύς . κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος καί ἄλλος σύμπας ὁ λέγω ὁ ἐφήμερος ὁ σῶμα κατάστασις , συμμεταβάλλω τε καί ποικίλλω προσήκω , καθά καί ὁ ἄλλος ἅπας νόσημα . ὅθεν οὐδέ εἰ μυρίος τις ὑποθήκη γράφω μή πω κατά ὁ θεραπευτικός μέθοδος ἀσκέω , ἐκεῖθεν τεχνάομαι ὁ ψυχή , ἱκανός ἄν ἐργάζομαι θεραπευτικός ὁ τοιοῦτος οὐ ὅπως οὐ μέγας νόσημα , ἀλλά οὐδέ ὁ μικρός οὐδείς . δείκνυμι δέ ἐναργής αὐτός πολλάκις ἐγώ καί ἕλκος χρόνιος καί ὀφθαλμός διάθεσις , διά ὁ αὐτός ἰάομαι φάρμακον , ὅς ὁ πρόσθεν ἰατρός χράω μηδείς ἀνύω . ὁ γάρ τοι καιρός ὁ χρῆσις ἕκαστος , καθά Ἱπποκράτης λέγω , μέγας ὁ ποσός εἰς δύναμις εὔστοχος συναρμόζω , ὁ λοιπός ὁ ὠφέλεια εἰμί . ὁ δέ φάρμακον μάλα βοήθημα ὕλη εἰμί ἤ βοήθημα , καθά καί οὗτος ὁ ἀγαθός ἰατρός ἅπας ὁμολογέω . καί ἐγώ τελευτάω ὁ λόγος εἰς αὐτός ὅθεν περ καί ἄρχω , μηδέ ἐλαχύς ἐπιδείκνυμι δύναμαι καλός ὁ ἰδιώτης μεταχειρίζω , ἀλλά χρῄζω ἐπιστατέω ὁ τεχνίτης . ἐπειδή δέ ὁ πολύς φαῦλος ὁ χυλός ὁ σκίλλα ἐκλαμβάνω , ἀξιόω σύ μανθάνω ὅπως ἐγώ οὗτος πράσσω , προστίθημι ὁ λόγος ὁ σκευασία αὐτός . ὁ μελιτηρός ἀγγεῖον , οὕτως δέ ὀνομάζω ὁ Ἕλλην ἐκ ὅς κενόω μέλι , παρασκευάζω ἐμβάλλω σκίλλα , εἰς λεπτός διατρίβω ὁ χείρ , εἶτα πωμάζω στεγανός πῶμα καί περιτίθημι ἔξωθεν ὅλος ὁ σῶμα ὁ ἀγγεῖον δέρμα καί δέω ἀκριβής , ἐν χωρίον κατατίθημι πρός μεσημβρία μέν στρέφω , σκοπέω δέ ὑπό ὁ βόρειος πνεῦμα , ὡς μηδέ ὅλος ὑπό αὐτός καταπνέω . ποιέω δέ οὗτος κατά ἐκεῖνος ὁ ἔτος ὁ ὥρα , ἐν ὅς ὁ ὁ κύων ἐπιτολή ἅπας Ἕλλην πιστεύω . οὗτος δέ εἰμί ἡμέρα τεσσαράκοντα , πρό μέν αὐτός ὁ ἐπιτολή εἴκοσι , ἴσος δέ αὐτός ὁ ἀριθμός ὁ μετά αὐτός , ἀτρέμας δέ πως ἐν τις αὐτός ὑπαλλάσσω ὁ θέσις ὁ κεράμιον , θερμαίνω κατά πᾶς μέρος ὅμοιος αὐτός βούλομαι , εἶτα μετά ὁ χρόνος οὗτος λύω , εὑρίσκω ὁ ἀγγεῖον ἑψάω παραπλήσιος ὁ σῶμα ὁ σκίλλα ἔχω , ἐκρέω δέ τις καί χυλός αὐτός , ὅς ἀναιρέω ἡδύνω μέλι καλός καί δίδωμι οὗτος κατά ἕκαστος ἡμέρα εἷς κοχλιάριον μεστός , ὁ μέν παιδίον μικρός , ὁ τέλειος δέ μέγας . καί μέντοι καί ὁ σωματώδης ὅλος ὁ σκίλλα κόπτω ἀκριβής καί λειόω μετά μέλι , δίδωμι ἐͅκ οὗτος κοχλιάριον εἷς , ὡς προλέγω . δεύτερος ὁ δύναμις οὗτος γιγνώσκω ὁ πρόσθεν λέγω . ὅσος δέ ἕψω ἐν ὕδωρ ὁ σκίλλα λειόω , ἐκλύω ὁ δύναμις αὐτός , ὥσπερ ὅσος διά ὄξος , ἰσχυρός μέν σφοδρός ἐργάζομαι ὁ φάρμακον , οὐ ἀβλαβής δέ ὁ νεῦρον .