galenus.pro-puero-epileptico-consilium 1
Ἐγὼ μὲν ὤμην , ὦ Καικιλιανὲ , μηδὲν δεήσεσθαί σε τῶν ἡμετέρων ὑποθηκῶν εἰς τὴν τοῦ παιδὸς νόσον . ὁ γὰρ τεθεαμένος αὐτὸν ἤδη καὶ μέλλων ἅμα σοι πλευσεῖσθαι πάλιν ἐς Ἀθήνας , Διονύσιος , ἱκανός ἐστι καὶ πρᾶξαι παρὼν τὰ δέοντα καὶ χωριζόμενος , αὖθις ὑποθήκας διδόναι τῇ τοῦ νοσήματος ἕξει προσηκούσας . ἐγὼ δὲ μηδέπω ποτὲ τεθεαμένος τὸν παῖδα τάχ’ ἂν πολὺ καὶ σφαλείην , οὔθ’ ὅπως ἐξ ἀρχῆς ἡ φύσις αὐτῷ πρὸ τοῦ νοσήματος οὔθ’ ὅπως νῦν ὑπὸ τοῦ νοσήματος γινώσκων , ἀλλ’ ἢ μόνον αὐτὸ παρ’ ὑμῶν ἀκούων , ἐπιληπτικοὺς αὐτῷ γίνεσθαι παροξυσμούς . ἐπεὶ δὲ ὀλιγωροῦντά με μᾶλλον ἢ ἀληθεύοντα νομίζεις ἀποδιδράσκειν τὴν γραφὴν , ὃ μηδέποτε πρότερον ἔπραξα , τοῦτο νῦν ὑπομένω πρᾶξαι σοὶ χαριζόμενος , ὑποθήκας τινὰς γράψαι θεραπείας ἐπιλήπτου παιδός . ἐν αἷς ἀνάγκη τι καὶ παρακοῦσαι τὸν ἰδιώτην καὶ σφαλῆναι περὶ τὸ μέτρον ἢ τὸν καιρὸν τῆς χρήσεως . ἀποδέδεικται γὰρ ἡμῖν ἐν ἑτέροις ὡς οὐκ ἐνδέχεται χωρὶς τοῦ μέθοδόν τινα ἐκμαθεῖν θεραπευτικὴν ἰάσασθαί τι καλῶς οὐδὲ τῶν σμικροτάτων νοσημάτων , μή τί γε τῶν οὕτω μεγάλων ἡλίκον καὶ τὸ τῆς ἐπιληψίας ἐστί . καὶ ὅ γε Διονύσιος ἔφθανεν ἤδη κεκοινῶσθαί τε ἐμοὶ καὶ συνδιεσκέφθαι περὶ τῆς ὅλης θεραπείας τοῦ παιδὸς , πρὶν καί σε κελεῦσαι γράψαι τὰς ὑποθήκας τάσδε . ἀλλ’ ἐκείνῳ μὲν ῥᾳδίως τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην ἐδήλωσα , συνιέναι τε τῶν λεγομένων δυναμένῳ καὶ παρακοῦσαι μηδενὸς , ὡς ἱκανῶς ἠσκημένῳ περὶ τὴν θεραπευτικὴν μέθοδον . σοὶ δὲ οὐδ’ ὅπως διέλθω τὸν λόγον οἶδα . τὸ μὲν γὰρ ἀκριβὲς ὲν αὐτῷ διορισμῶν τε δεῖται πολλῶν καὶ ἀσαφέστερον ἢ κατὰ ἰδιώτην ἐστὶ , τὸ δ’ αὖ σύντομόν τε καὶ σαφὲς οὐκ ἀκριβὲς ὑπάρχει . ταῦτά τοι καὶ γράφειν ὤκνουν τὰς ὑποθήκας , καίτοι πάνυ χαρίζεσθαί σοι προῃρημένος , ὅμοιόν τι πείσεσθαι προσδοκῶν , οἷον ἂν ἔπαθε καὶ Φειδίας , εἰ μετὰ τὸ τῆς Ἀθηνᾶς ἄγαλμα πλάττειν ἠναγκάζετο δάκτυλον μὲν ἰδίᾳ , ἰδίᾳ δὲ αὖ βραχίονα καὶ πόδα καὶ ῥῖνα καὶ οὖς , ἕκαστόν τε τῶν ἄλλων μορίων . ἐμοὶ γὰρ οἷον ἄγαλμά τι γεγράφθαι νομίζω τὴν θεραπευτικὴν μέθοδον , ἐν ὑπομνήμασι πλείοσιν οὐχ ὅπως ἰδιώτας ὠφελεῖν δυναμένην , ἀλλ’ οὐδὲ τοὺς ἐπιτυχόντας τῶν ἰατρῶν . ἐπεὶ δὲ σὺ βιάζεις με περὶ μορίου ἑνὸς τῆς τέχνης ποιήσασθαι τὸν λόγον , ἄνευ τῆς ἄλλης ἁρμονίας , εἴκω τῇ βίᾳ καὶ πείθομαι , καὶ γράφω σοὶ μὲν αὐτάρκεις ὑποθήκας , ἱκανὸν γὰρ ἰδιώτῃ μὴ μέγα τι καὶ ἀνήκεστον ἐξαμαρτεῖν ἐν ταῖς τῶν ἰατρῶν καὶ μάλιστα τῷ νομίμως μεμαθηκότι τοιούτοις ὁμιλεῖν ὑπομνήμασιν . ἐκείνοις μὲν οὖν ἡ τῆς θεραπευτικῆς μεθόδου πραγματεία γέγραπται , σοὶ δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅσοι τεχνῶν μὲν τινῶν ἐστὲ λογικῶν ἐπιστήμονες , ἰδιῶται δὲ τῆς ἰατρικῆς , γένοιτ’ ἂν ἴσως , οἶμαι , καὶ παρὰ τοῦδε τοῦ γράμματος ὠφέλεια .
Lemmas: ἐγώ μέν ἄμη , ὦ Καικιλιανός , μηδείς δέω σύ ὁ ἡμέτερος ὑποθήκη εἰς ὁ ὁ παῖς νόσος . ὁ γάρ θεάομαι αὐτός ἤδη καί μέλλω ἅμα σύ πλέω πάλιν εἰς Ἀθῆναι , Διονύσιος , ἱκανός εἰμί καί πράσσω πάρειμι ὁ δέω καί χωρίζω , αὖθις ὑποθήκη δίδωμι ὁ ὁ νόσημα ἕξις προσήκω . ἐγώ δέ μηδέπω ποτέ θεάομαι ὁ παῖς τάχα ἄν πολύς καί σφάλλω , οὔτε ὅπως ἐκ ἀρχή ὁ φύσις αὐτός πρό ὁ νόσημα οὔτε ὅπως νῦν ὑπό ὁ νόσημα γιγνώσκω , ἀλλά ἤ μόνος αὐτός παρά σύ ἀκούω , ἐπιληπτικός αὐτός γίγνομαι παροξυσμός . ἐπεί δέ ὀλιγωρέω ἐγώ μάλα ἤ ἀληθεύω νομίζω ἀποδιδράσκω ὁ γραφή , ὅς μηδέποτε πρότερος πράσσω , οὗτος νῦν ὑπομένω πράσσω σύ χαρίζω , ὑποθήκη τις γράφω θεραπεία ἐπίληπτος παῖς . ἐν ὅς ἀνάγκη τις καί παρακούω ὁ ἰδιώτης καί σφάλλω περί ὁ μέτρον ἤ ὁ καιρός ὁ χρῆσις . ἀποδείκνυμι γάρ ἐγώ ἐν ἕτερος ὡς οὐ ἐνδέχομαι χωρίς ὁ μέθοδος τις ἐκμανθάνω θεραπευτικός ἰάομαι τις καλός οὐδέ ὁ μικρός νόσημα , μή τις γε ὁ οὕτως μέγας ἡλίκος καί ὁ ὁ ἐπιληψία εἰμί . καί ὁ γε Διονύσιος φθάνω ἤδη κοινόω τε ἐγώ καί συνδιασκέπτομαι περί ὁ ὅλος θεραπεία ὁ παῖς , πρίν καί σύ κελεύω γράφω ὁ ὑποθήκη ὅδε . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ῥᾴδιος ὁ ἐμαυτοῦ γνώμη δηλόω , συνίημι τε ὁ λέγω δύναμαι καί παρακούω μηδείς , ὡς ἱκανός ἀσκέω περί ὁ θεραπευτικός μέθοδος . σύ δέ οὐδέ ὅπως διέρχομαι ὁ λόγος οἶδα . ὁ μέν γάρ ἀκριβής εἰμί αὐτός διορισμός τε δέω πολύς καί ἀσαφής ἤ κατά ἰδιώτης εἰμί , ὁ δέ αὖ σύντομος τε καί σαφής οὐ ἀκριβής ὑπάρχω . οὗτος τοι καί γράφω ὀκνέω ὁ ὑποθήκη , καίτοι πάνυ χαρίζω σύ προαιρέω , ὅμοιος τις πάσχω προσδοκάω , οἷος ἄν πάσχω καί Φειδίας , εἰ μετά ὁ ὁ Ἀθήνη ἄγαλμα πλάσσω ἀναγκάζω δάκτυλος μέν ἴδιος , ἴδιος δέ αὖ βραχίων καί πούς καί ῥίς καί οὖς , ἕκαστος τε ὁ ἄλλος μόριον . ἐγώ γάρ οἷος ἄγαλμα τις γράφω νομίζω ὁ θεραπευτικός μέθοδος , ἐν ὑπόμνημα πολύς οὐ ὅπως ἰδιώτης ὠφελέω δύναμαι , ἀλλά οὐδέ ὁ ἐπιτυγχάνω ὁ ἰατρός . ἐπεί δέ σύ βιάζω ἐγώ περί μόριον εἷς ὁ τέχνη ποιέω ὁ λόγος , ἄνευ ὁ ἄλλος ἁρμονία , εἴκω ὁ βία καί πείθω , καί γράφω σύ μέν αὐτάρκης ὑποθήκη , ἱκανός γάρ ἰδιώτης μή μέγας τις καί ἀνήκεστος ἐξαμαρτάνω ἐν ὁ ὁ ἰατρός καί μάλα ὁ νόμιμος μανθάνω τοιοῦτος ὁμιλέω ὑπόμνημα . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ ὁ θεραπευτικός μέθοδος πραγματεία γράφω , σύ δέ καί ὁ ἄλλος ὅσος τέχνη μέν τις εἰμί λογικός ἐπιστήμων , ἰδιώτης δέ ὁ ἰατρικός , γίγνομαι ἄν ἴσως , οἴομαι , καί παρά ὅδε ὁ γράμμα ὠφέλεια .