ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.3
Γαλιάγκωνες : οἱ σμικρὸν μὲν καὶ ἄτροφον ἔχοντες τὸν βραχίονα , τὰ δὲ κατὰ τὸν ἀγκῶνα ὀγκωδέστερα , ὥσπερ καὶ αἱ γαλαῖ · οἱ δὲ φάσκοντες γαλλὸν τὸ χολὸν ὀνομάζεσθαι καὶ διὰ τοῦτο συγκεῖσθαι τοὔνομα , τάχα ἂν δόξειαν παρακούειν · οὐ γὰρ γαλιάγκωνας , ἀλλὰ γαλλοβραχίονας ἐχρῆν αὐτοὺς ὀνομάζεσθαι . γαμψούς : καμπὰς ἔχοντάς τινας . γαυσός : κυρτὸς εἰς τὰ ἔξω . γιγγλύματα : ἀντεμβαίνουσιν εἰς ἀλλήλους , ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς θύραις οἱ γιγγλυμοί . γῇ σμηκτίδι : τῇ κιμωλίᾳ . γῇ κεραμίτιδι : τῇ ἀργίλῃ . γῇ χαλκίτιδι : οὐδὲν πλέον δηλοῖ τοῦ χαλκίτεως . γήχυτον : τὸ ἔξωθεν μέρος τῆς γῆς τὸ μαλακὸν καὶ ἥκιστα λιθῶδες . γλαμυροί : γλημώδεις καὶ ὑγροί . γλοιάζειν : τὸ ἐπιμύοντας παραδίνειν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ τὸ γλοιωδῶς ἀνάλογον , ὡσεὶ καὶ νυστακτικῶς ἔλεγον . γλυκύμης βοτάνης : τῆς γλυκυῤῥίζης καλουμένης . γόγγρωνα : βρογχοκήλην ἀπὸ τῶν ἐν τοῖς πρέμνοις τῶν δένδρων ἐπιγινομένων στρογγύλων ἐξοχῶν , ὡς καὶ Θεόφραστος ἐν τῷ πρώτῳ περὶ φυτῶν ὡδὶ λέγων · ἔνια δὲ καὶ ἴσχει τοὺς καλουμένους ὑπό τινων γόγγρους ἢ τὸ ἀνάλογον οἷον ἡ ἐλαία . γογγύλιον : στρογγύλον · καὶ γογγυλίδια τὰ σμικρὰ σφαιρία ὡσπερεὶ καταπότια . γριφόμενα : ἐπανειλούμενα παρὰ τὸν γριφὸν τὸ ἁλιευτικὸν δίκτυον .
Lemmas: γαλιάγκων : ὁ μικρός μέν καί ἄτροφος ἔχω ὁ βραχύς , ὁ δέ κατά ὁ ἀγκών ὀγκώδης , ὥσπερ καί ὁ γαλέη · ὁ δέ φάσκω γάλλος ὁ χόλος ὀνομάζω καί διά οὗτος σύγκειμαι ὄνομα , τάχα εἄν δοκέω παρακούω · οὖον γάρ γαλιάγκων , ἀλλά γαλλοβραχίων χρή αὐτός ὀνομάζω . γαμψός : καμπή ἔχω τις . γαυσός : κυρτός εἰς ὁ ἔξω . γιγγλυματη : ἀντεμβαίνω εἰς ἀλλήλων , ὥσπερ καί ἐν ὁ θύρα ὁ γίγγλυμος . γῆ σμηκτίς : ὁ κιμωλία . γῆ κεραμῖτις : ὁ ἄργιλλα . γῆ χαλκῖτις : οὐδείς πλέω δηλόω ὁ χαλκῖτις . γήχυτον : ὁ ἔξωθεν μέρος ὁ γῆ ὁ μαλακός καί ἥκιστος λιθώδης . γλαμυρός : γλημώδης καί ὑγρός . γλοιάζω : ὁ ἐπιμύω παραδινέω ὁ ὀφθαλμός καί ὁ γλοιωδῶς ἀνάλογος , ὡσεί καί νυστακτικῶς λέγω . γλυκυμη βοτάνη : ὁ γλυκύρριζα καλέω . γογγρώνη : βρογχοκήλη ἀπό ὁ ἐν ὁ πρέμνον ὁ δένδρον ἐπιγίγνομαι στρογγύλος ἐξοχή , ὡς καί Θεόφραστος ἐν ὁ πρῶτος περί φυτός ὡδί λέγω · ἔνιοι δέ καί ἴσχω ὁ καλέω ὑπό τίνω γόγγρος ἢ ὁ ἀνάλογος οἷος ὁ ἐλαία . γογγύλιος : στρογγύλος · καί γογγυλίδιον ὁ μικρός σφαιρίον ὡσπερεί καταπότιον . γριφόμενα : ἐπανειλέω παρά ὁ γρῖφος ὁ ἁλιευτικός δίκτυον .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.4
Δαιτίδες : μεγάλαι λαμπάδες καιόμεναί τε καλοῦνται · καταχρωμένοις δέ ποτε σημαίνει καὶ τὴν τοῦ σκορόδου κεφαλὴν διὰ τὸ ἐκ πολλῶν ἀγλίθων συγκειμένην παραπλησίως συνδεδέσθαι ταῖς λαμπάσι . δακτύλιος : κύκλος τροχίσκος ἐν τῷ περὶ ἀφόρων . δίεδρος : διαφανὴς , ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ νούσων τῷ μείζονι . διακνέει : ὅπερ καὶ ἀποκναίει , τὸ δὲ αὐτὸ καὶ διακναίει λέγεται . διαπεπληγμένα : τὰ ἐπὶ πολὺ κατὰ τὴν πληχάδα διεστῶτα · πληχὰς δὲ τὸ μεταξὺ τῶν σκελῶν τῆς ἐκφύσεως . διάστημα : τὴν ὥσπερ ἐρίοις ἐοικυῖαν αὐτῶν τῶν σωμάτων σύνθεσιν . διαστομωτρίδα : μήλην τὴν διαστέλλουσαν . διαφλύξιες : ὑπερβλύσεις . διαφλυχθεῖσα : διαχυθεῖσα , ὑγρανθεῖσα . διαφλυχθέν : ὑγρανθέν . διαφλύοντα : ὑγραίνοντα . δίαφρος : ἀφρίζων . διαχωρίου : ἀπὸ διαστήματος . διδύμη : ῥίζα τῆς βοτάνης ἥτις καὶ ὄρχις ὀνομάζεται . διεβλήθησαν : ἐξηπατήθησαν . διῆσαι : διασεῖσαι , ἐν δευτέρῳ τῶν γυναικείων , δηλοῖ καὶ τὸ διηθῆσαι καὶ τὸ διελεῖν . δίϊδρος : νοτηρὰ καὶ διϊδροῦσα . δίκλειδος : διμερὴς , ὡς δύνασθαι τοῦ κάτω μέρους κεκλεισμένου τὸ ὑπερκείμενον ἀνοῖξαι . δίκρουν : τὸ οἷον δίκρανον , ὅπερ καὶ δισχιδὲς ὀνομάζουσι · τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἥδικρον δηλοῖ . δίοπτος : νεὼ ἐπιμελητὴς παρὰ τὸ διοπτεύειν ἢ διέπειν τὰ ἐν αὐτῷ . διοῤῥώσιος : τῆς εἰς τὸ ὀῤῥῶδες καὶ ὑδατῶδες μεταβολῆς . δίπνος : τρήματα τῶν εἰς τὰ κενὰ συντετρημένων καὶ οἷον κατὰ δύο στόματα ἀναπνεόντων δόρπου : τοῦ δείπνου . δραπτὰ : ἐσπαραγμένα . δυσανίης : Κριτίας ἐν τῷ περὶ φύσεως ἔρωτος ἢ ἀρετῶν οὕτως ἐξηγεῖται τοὔνομα · δυσανίης δέ ἐστιν ὅστις ἐπὶ τοῖς σμικροῖς ἀνιᾶται καὶ ἐπὶ τοῖς μεγάλοις μᾶλλον ἢ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι ἢ πλείω χρόνον . δυσήνιος : ὁ μὴ εὐκόλως ἀνιώμενος · ἔστι δὲ καὶ ὁ δυσχαλίνωτος ἢ ὁ δυσκολώτατος .
Lemmas: Δαιτίς : μέγας λαμπάς καίω τε καλέω · καταχράομαι δέ ποτός σημαίνω καί ὁ ὁ σκόροδον κεφαλή διά ὁ ἐκ πολύς ἄγλις σύγκειμαι παραπλήσιος συνδέω ὁ λαμπάς . δακτύλιος : κύκλος τροχίσκος ἐν ὁ περί ἄφορος . δίεδρος : διαφανής , ἐν ὁ δύο περί νοῦσος ὁ μείζων . διακνέει : ὅσπερ καί ἀποκναίω , ὁ δέ αὐτός καί διακναίω λέγω . διαπλήσσω : ὁ ἐπί πολύς κατά ὁ πληχάς διίστημι · πληχάς δέ ὁ μεταξύ ὁ σκέλος ὁ ἔκφυσις . διάστημα : ὁ ὥσπερ ἔριον ἔοικα αὐτός ὁ σῶμα σύνθεσις . διαστομωτρίς : μήλη ὁ διαστέλλω . διάφλυξις : ὑπέρβλυσις . διαφλύζω : διαχέω , ὑγραίνω . διαφλύζω : ὑγραίνω . διαφλύω : ὑγραίνω . δίαφρος : ἀφρίζω . διαχώριος : ἀπό διάστημα . δίδυμος : ῥίζα ὁ βοτάνη ὅστις καί ὄρχις ὀνομάζω . διαβάλλω : ἐξαπατάω . διΐημι : διασείω , ἐν δύο ὁ γυναικεῖος , δηλόω καί ὁ διηθέω καί ὁ διαιρέω . δίϊδρος : νοτηρὰ καί διϊδρόω . δίκλεις : διμερής , ὡς δύναμαι ὁ κάτω μέρος καλέω ὁ ὑπέρκειμαι ἀνοίγω . δίκροος : ὁ οἷος δίκρανον , ὅσπερ καί δισχιδής ὀνομάζω · ὁ δέ αὐτός καί ἥδικρον δηλόω . δίοπτος : ναός ἐπιμελητής παρά ὁ διοπτεύω ἢ διέπω ὁ ἐν αὐτός . διοῤῥώσιος : ὁ εἰς ὁ ὀρώδης καί ὑδατώδης μεταβολεύς . δίπνοος : τρῆμα ὁ εἰς ὁ κενός συντετραίνω καί οἷος κατά δύο στόμα ἀναπνέω δόρπον : ὁ δεῖπνον . δραπτὰ : σπαράσσω . δυσάνιος : Κριτίας ἐν ὁ περί φύσις Ἔρως ἢ ἀρετή οὕτως ἐξηγέομαι ὄνομα · δυσάνιος δέ εἰμί ὅστις ἐπί ὁ μικρός ἀνιάω καί ἐπί ὁ μέγας μᾶλλον ἢ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ἢ πλείων χρόνος . δυσήνιος : ὁ μή εὐκόλως ἀνιάω · εἰμί δέ καί ὁ δυσχαλίνωτος ἢ ὁ δύσκολος .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.6
Ζείας : ὀλύρας .
Lemmas: ζεία : ὄλυρα .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.7
Ἠγκίστρευται : ἐγκαταπέπλεκται . ἠγκυροβόληται : ἐγκαταπέφυκεν ἀγκύρᾳ ὁμοίως . ἠδέ : ἔτι δέ . ἠδέλφισται : οἰκειῶται . ἡδυντὴν πίσσαν : τὴν ἠρωματισμένην . ἕψεται δὲ ὕδατι καὶ ἀρώματι . ἡδυντὸν στέαρ : τὸ ἐν ὕδατι καὶ ἀρώμασι ἑψηθὲν καὶ τὰ ἀρώματα καὶ ἡδύσματα . ἡμίοπον : ἥμισυ . ἡμιτύβιον : ὀθονίου παχέος μέρος . ἦναι : κόψαι · καὶ ἠνίων τῶν κεκομμένων . ἠοίας : τὰς πρωΐας . ἠραχνίωκεν : λεπτοῖς ἅμα καὶ πολλοῖς φλεβίοις , ὡσπερ ἀράχνης ὑφάσματα διαπέπλωκε . ἡρμᾶσθαι : ἐρηρεῖσθαι ἢ ἡρμόσθαι . ἤσας : ἠθίσας .
Lemmas: ηγκιστρευος : ἐγκαταπλέκω . ἀγκυροβολέω : ἐγκαταφύω ἄγκυρα ὁμοίως . ἠδέ : ἔτι δέ . ἀδελφίζω : οἰκειόω . ἡδυντός πίσσα : ὁ ἀρωματίζω . ἕπω δέ ὕδωρ καί ἄρωμα . ἡδυντός στέαρ : ὁ ἐν ὕδωρ καί ἄρωμα ἕψω καί ὁ ἄρωμα καί ἥδυσμα . ἡμίοπος : ἥμισυς . ἡμιτύβιον : ὀθόνιον παχύς μέρος . ἦναι : κόπτω · καί ἠνίων ὁ κόπτω . ἠοῖος : ὁ Πρωΐας . ἀραχνιόω : λεπτός ἅμα καί πολύς φλέβιον , ὡς ἀράχνης ὕφασμα διαπλόω . ἁρμόζω : ἐρείδω ἢ ἁρμόζω . ἀσάω : ἐθίζω .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.8
Θαλερὸν πνεῦμα : θερμὸν ὡς ἀπὸ ἡλίου · παρὰ γὰρ τὸ θέρεσθαι γέγονε τοὔνομα . θέρετρον : τόπος ἐνδιατρίβειν θέρους ἐπιτήδειος · ἔνιοι δὲ θέντρον γράφουσι . θημών : ὁ σωρός . θηρίον : τήν τε ἕλμινθα καὶ τὸ ἄγριον ἕλκος , ὡς ἐν τῷ περὶ τόπων τῶν κατὰ ἄνθρωπον · θηρίον ἐπὶ τὸ σῶμα ἐπέρχεται διὰ τόδε · καὶ ὁπόταν ἀφίκηται ὁ ἰχὼρ ἀποῤῥέων , σήπει καὶ μετεωρίζει · ἐν μέντοι τῷ περὶ χυμῶν ὅθεν ἀλθαίνεται προειπών · εἶτα ἐν τοῖς ἄλλοις καὶ τὸ θηρίον εἰπὼν , τὰ ἐν τοῖς ἐντέροις συνιστάμενα , δηλοῖ τὰς ἕλμινθας δηλονότι καὶ τὰς ἀσκαρίδας · ὥσπερ καὶ ὅταν εἴπῃ , φθινοπώρων τὸ θηριῶδες , ἀπό τινος τῶν εἰρημένων ὀνομάζει · δοκεῖ δὲ ἐνίοτε καὶ τὸ φθινῶδες οὕτως προσαγορεύειν . θλάστην : τὸν ἐμβρυοθλάστην , ὅπερ καὶ πίεστρον καλεῖται , τοὔνομα ἐν πρώτῳ τῶν γυναικείων . θλασπόσιος : ἀντὶ τῆς θλάσπεως τῆς οὕτως ὀνομαζομένης βοτάνης . θολερὸν πνεῦμα : μέγα καὶ δεδιωγμένον . θράνον : δίφρον ἀμφοδευτικόν . θράσσεται : νύσσεται , κεντᾶται . θρίξ : γράφεται δὲ καὶ τρίξ · τρίχας δὲ καλοῦσιν οἱ θύται , ἐπειδὰν φανῇ κατὰ τὰ σιμὰ τοῦ ἥπατος ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ λοβοῦ φλέβιον στενὸν , εὐθὺ , μέλαν . θύη : θυμιάματα , ἀρώματα . θύματα : θυμιάματα . θυμβραίαν : οὕτως ὀνομάζει τὴν θύμβραν . θύμου : τοῦ ἀπὸ Θύμων · ἔθνος δέ ἐστι τοῦτο Θρᾳκικόν . θώρηξις : οἴνωσις , ἤτοι ἡ μέθη .
Lemmas: Θαλερός πνεῦμα : θερμός ὡς ἀπό ἥλιος · παρά γάρ ὁ θέρω γίγνομαι ὄνομα . θέρετρον : τόπος ἐνδιατρίβω θέρος ἐπιτήδειος · ἔνιοι δέ θέντρον γράφω . θημών : ὁ σωρός . θηρίον : ὁ τε ἕλμινς καί ὁ ἄγριος ἕλκος , ὡς ἐν ὁ περί τόπος ὁ κατά ἄνθρωπος · θηρίον ἐπί ὁ σῶμα ἐπέρχομαι διά ὅδε · καί ὁπόταν ἀφικνέομαι ὁ ἰχώρ απορρέων , σήπω καί μετεωρίζω · ἐν μέντοι ὁ περί χυμός ὅθεν ἀλθαίνω προεῖπον · εἶτα ἐν ὁ ἄλλος καί ὁ θηρίον εἶπον , ὁ ἐν ὁ ἔντερον συνιστάω , δηλόω ὁ ἕλμινς δηλονότι καί ὁ ἀσκαρίς · ὥσπερ καί ὅταν εἶπον , φθινόπωρον ὁ θηριώδης , ἀπό τις ὁ εἴρω ὀνομάζω · δοκέω δέ ἐνίοτε καί ὁ φθινώδης οὕτως προσαγορεύω . θλάστης : ὁ ἐμβρυοθλάστης , ὅσπερ καί πίεστρον καλέω , ὄνομα ἐν πρῶτος ὁ γυναικεῖος . θλασποθεος : ἀντί ὁ θλάσπις ὁ οὕτως ὀνομάζω βοτάνη . θολερός πνεῦμα : μέγας καί διώκω . θρᾶνος : δίφρος ἀμφοδευτικόν . θράσσω : νύσσω , κεντάω . θρίξ : γράφω δέ καί τρίς · θρίξ δέ καλέω ὁ θύτης , ἐπειδάν φαίνω κατά ὁ σιμός ὁ ἧπαρ ἐπί ὁ δεξιός λοβός φλέβιον στενός , εὐθύς2 , μέλας . θύω : θυμίαμα , ἄρωμα . θῦμα : θυμίαμα . θυμβραῖος : οὕτως ὀνομάζω ὁ Θύμβρα . θύμος : ὁ ἀπό Θύμων · ἔθνος δέ εἰμί οὗτος Θρᾳκικός . Θώρηξις : οἴνωσις , ἤτοι ὁ μέθη .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.9
Ἰδνοῦται : λοξοῦται , συνιζάνει . ἰθαγενὲς : τὸ γνήσιον , καθάπερ φησὶν ὁ σοφὸς , ἀλλά με ἶσον ἰθαγενέσιν ἐτίμα . ἵκταρ : ἐγγὺς , παρὰ γοῦν τοῖς Ἀττικοῖς · παρὰ δὲ τῷ Ἱπποκράτει ἐν δευτέρῳ τῶν γυναικείων τὸ τῆς γυναικὸς αἰδοῖον καλεῖται . ἰλλαίνειν : διαστρέφειν τοὺς ὀφθαλμούς . ἱμερωθεῖσαι : ἀνδρὶ μιγεῖσαι , ἀντὶ τοῦ τῆς ἐπιθυμίας τυχοῦσαι · ἀνδρὶ μιγεῖσαι . Ἰνδικόν : οἱ μὲν γράψαντες τὰς ὀνομασίας τῶν φαρμάκων , καθάπερ Μενεσθεύς τε καὶ Ἀνδρέας ὁ τοῦ Χρύσαρος καὶ Ξενοκράτης καὶ Διοσκουρίδης ὁ Ἀλεξανδρεὺς Ἰνδικὸν ὀνομάζουσι τὸ ζιγγίβερι , πλανηθέντες ἐν τοῦ τινας οἴεσθαι ῥίζαν αὐτὸ τοῦ πεπέρεως ὑπάρχειν · ἀλλὰ Διοσκουρίδης ὁ Ἀναζαρβεὺς σαφῶς διώρισέ τε καὶ ἀπεφήνατο περὶ ζιγγιβέρεως καὶ πεπέρεως · ὁ τοίνυν Διοσκουρίδης ὁ νεώτερος ὁ γλωττογράφος , φυτὸν εἶναί φησιν ἐν Ἰνδίᾳ παραπλήσιον τῷ τοῦ πεπέρεως , οὗ ὁ καρπὸς ὀνομάζεται μυρτίδανον ὅτι μύρτῳ ἔοικεν . ἰνέει : κενοῖ · καὶ ἰνηθμὸς , κένωσις · καὶ ἰνεῖται , κενοῦται . ἰξάλην : τελείου αἰγὸς δέρμα . ἰξίαι : κιρσοί . ἴξιν : εὐθυωρίαν ἢ ἄφιξιν . ἰξίον : φύλλον τοῦ λευκοῦ χαμαιλέοντος . ἰξύας : τὸ μεταξὺ τῶν ἰσχίων καὶ τῆς ὀσφύος . ἴπος : ἡ πόσις ἐν μοχλικῷ . ἱππόφεως : τοῦτο οὐ μόνον ἱπποφαὲς ὀνομάζεται · ἀλλὰ καὶ κνάφον καὶ στύβον . ἰσεννύουσαι : ἰσάζουσαι , μεσήλικες οὖσαι . ἰσάλλην : διφθέραν , δέρμα . ἰσχαλέαι : ἰσχναί · καὶ ἰσχαλέον τὸ ἰσχνόν . ἰχθυήματα : λεπίσματα φλοιῶν . ἰχθύην : ῥίνης θαλαττίας δέρμα ξηρόν · δύναται δὲ καὶ τὸν σιδηροῦν ὄνυχα δηλοῦν , ᾧπερ εἰς τὰς ἐμβρυουλκίας καὶ ἐμβρυοτομίας χρώμεθα , διὰ τὴν πρὸς τὰς λεπίδας τῶν ἰχθύων ὁμοιότητα .
Lemmas: ἰδνόομαι : λοξόω , συνιζάνω . ἰθαγενής : ὁ γνήσιος , καθάπερ φημί ὁ σοφός , ἀλλά ἐγώ ἴσος ἰθαγενής τιμάω . ἴκταρ : ἐγγύς , παρά γοῦν ὁ Ἀττικός · παρά δέ ὁ Ἱπποκράτης ἐν δύο ὁ γυναικεῖος ὁ ὁ γυνή αἰδοῖος καλέω . ἰλλαίνω : διαστρέφω ὁ ὀφθαλμός . ἱμερόομαι : ἀνήρ μείγνυμι , ἀντί ὁ ὁ ἐπιθυμία τυγχάνω · ἀνήρ μείγνυμι . Ἰνδικός : ὁ μέν γράφω ὁ ὀνομασία ὁ φάρμακον , καθάπερ Μενεσθεύς τε καί Ἀνδρέας ὁ ὁ Χρύσαρος καί Ξενοκράτης καί Διοσκουρίδης ὁ Ἀλεξανδρεύς Ἰνδικός ὀνομάζω ὁ ζιγγίβερις , πλανάω ἐν ὁ τις οἴομαι ῥίζα αὐτός ὁ πέπερι ὑπάρχω · ἀλλά Διοσκουρίδης ὁ Ἀναζαρβεύς σαφῶς διορίζω τε καί ἀποφαίνω περί ζιγγίβερις καί πέπερι · ὁ τοίνυν Διοσκουρίδης ὁ νέος ὁ γλωσσογράφος , φυτόν εἰμί φημί ἐν Ἰνδία παραπλήσιος ὁ ὁ πέπερι , ὅς ὁ καρπός1 ὀνομάζω μυρτίδανον ὅτι μύρτος ἔοικα . ἰνέω : κενόω · καί ἰνηθμός , κένωσις · καί ἰνέω , κενόω . ἰξάλη : τέλειος αἴξ δέρμα . ἰξίας : κιρσός . ἵξις : εὐθυωρία ἢ ἄφιξις . ἰξίον : φύλλον ὁ λευκός χαμαιλέων . ἰξύς : ὁ μεταξύ ὁ ἰσχίον καί ὁ ὀσφῦς . ἴπος : ὁ πόσις ἐν μοχλικός . ἱππόφεως : οὗτος οὖον μόνος ἱπποφαές ὀνομάζω · ἀλλά καί κνάφος καί στύβον . ἰσεννύω : ἰσάζω , μεσήλικας εἰμί . ἰσάλη : διφθέρα , δέρμα . ἰσχαλέος : ἰσχνός · καί ἰσχαλέον ὁ ἰσχνός . ἰχθυῆμα : λέπισμα φλόος . ἰχθύα : ῥίνη θαλάσσιος δέρμα ξηρός · δύναμαι δέ καί ὁ Σιδηροῦς ὄνυξ δηλόω , ὅσπερ εἰς ὁ ἐμβρυουλκία καί ἐμβρυοτομία χράω , διά ὁ πρός ὁ λεπίς ὁ ἰχθύς ὁμοιότης .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.13
Ναυσιώσιες : αἱ παρεκχύσεις τοῦ αἵματος , ἃς δὴ καὶ ἐκχυμώσεις ὀνομάζει . μετενήνεγκται δὲ ἀπὸ τῶν ἐπὶ ταῖς ναυτίαις ἐμούντων αἷμα τοὔνομα . νεῖον : τὸ νεόν . νεόμενον : τὸ νηχόμενον , παραγινόμενον ἀπὸ τοῦ νεῖσθαι · ἐν πρώτῳ τῶν γυναικείων ἄμφω , τὸ μὲν ἐπὶ τοῦ χορίου , τὸ δὲ ἐπὶ τοῦ ἐμβρύου . νηπέλει : ἀδυνατεῖ . νυκτάλωπες : οἱ τῆς νυκτὸς ἀλαοί .
Lemmas: ναυσίωσις : ὁ παρέκχυσις ὁ αἷμα , ὅς δή καί ἐκχύμωσις ὀνομάζω . μεταφέρω δέ ἀπό ὁ ἐπί ὁ ναυτία ἐμέω αἷμα ὄνομα . νέος : ὁ νειός . νέομαι : ὁ νήχω , παραγίγνομαι ἀπό ὁ νέομαι · ἐν πρῶτος ὁ γυναικεῖος ἄμφω , ὁ μέν ἐπί ὁ χόριον , ὁ δέ ἐπί ὁ ἔμβρυον . νηπελέω : ἀδυνατέω . νυκτάλωψ : ὁ ὁ νύξ ἀλαός .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.14
Ξηρῇ σηπεδονώδει : ἤτοι τῇ γαγγραίνῃ , ἤ τινι ταύτης γενικωτέρῳ . ξύμη : ὃ καλεῖται κνησμὸς .
Lemmas: Ξηρός σηπεδονώδης : ἤτοι ὁ γάγγραινα , ἤ τις οὗτος γενικός . ξύμη : ὅς καλέω κνησμός .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.15
Ὄα : τὰ πρὸς τῶν πολλῶν οὖα καλούμενα . οἰναρίῳ : ἀμπέλῳ . οἰναρίδων : ἀμπέλου κλημάτων . οἴσπη αἰγός : ὁ παρὰ ταῖς θριξὶ τῆς αἰγὸς ἐγγινόμενος ἐν τῇ ἕδρᾳ ῥύπος καὶ μάλιστα ταῖς κατὰ τὴν ἕδραν συνιστάμενος ῥύπος . οἰσοφάγος : ὁ τῆς γαστρὸς στόμαχος , οἷον εἰσοφάγος τις ὤν . οἰσυπίδας : προβάτου ῥύπον , ἤγουν ἔριον ῥυπαρόν . οἰσυπίδες : προβάτου ῥύποι συνεστραμμένοι , δηλοῖ δὲ καὶ ἐρίου ῥυπαροῦ μαλίον . ὄκρις : ἐξοχὴ προμήκης . ὀλερόν : δυσῶδες ἢ μέλαν , ἀπὸ τοῦ τῶν σηπιῶν ὅλου . ὀλισθράζοντα : ὀλισθαίνοντα . ὀλοκωνίτης : βοτάνη τις ἀγρία λαχανώδης . ὄλον : τὸ μέλαν τῆς σηπίας . ὀλώδεα : θολερὰ ἢ μέλανα . ὀλοφλυκτίδες : φλύκταιναι . ὀνεύεσθαι : ἤγουν δι’ ὄνων ἐπιστροφῆς τείνειν . ὄνοι δὲ καὶ ὀνίσκοι οἱ ἄξονες . γράφεται δὲ κατονεύεσθαι . ὅπλα : κάλοι ἀπὸ στύπου ἢ λίνου ἢ καννάβεως . ὀπός : τοῦ σιλφίου κατ’ ἐξοχὴν , ὥσπερ καὶ καυλός . καλεῖ δὲ σίλφιον τὴν ῥίζαν μόνην . ὀποῦ καρπόν : σιλφίου σπέρμα , ὅπερ καὶ φύλλον ἑνικῶς καὶ μαγύδαρις ὑπό τινων καλεῖται . ὀργάσασθαι : ἀναμίξαι , συγκεράσαι . ὀρθοπρίονι : τῇ χοινικίδι . ὀροκωνίτιδος : ἑτέρα γραφὴ τῆς ὀλοκωνίτιδος , περὶ ἧς ἔμπροσθεν εἴρηται . φησὶ δὲ Διοσκουρίδης τὴν ἐν ὄρει γενομένην ὀροκωνίτιδα ὀνομάζεσθαι . ὀῤῥωδέων : τῶν ἄχρι τοῦ ὄῤῥου ἐκτεινομένων . ὄῤῥος δὲ τοῦ ἱεροῦ ὀστέου τὸ πέρας , ὅπερ καὶ ὀῤῥοπύγιον καλεῖται . ὄρχεα : ὄσχεος . ὀσχίῳ : τῇ περὶ τὸ στόμα τῆς μήτρας ἑλικοειδεῖ ἐπαναστάσει · ὄσχος γὰρ καὶ μόσχος τὰ κλήματα καὶ αἱ ἕλικες · τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἀμφίδεον ὀνομάζει καὶ λέγνα . ὀτίδος : τοῦ ὀρνέου , ὃ Ἀριστοτέλης ὠτίδα διὰ τοῦ ω καλεῖ , Ξενοφῶν δὲ ἐν τῷ πρώτῳ Κύρου ἀναβάσεως ὀτίδα διὰ τοῦ ο γράφει .
Lemmas: ὄα : ὁ πρός ὁ πολύς οὖον καλέω . οἰνάριον : ἄμπελος . οἰναρίς : ἄμπελος κλῆμα . οἴσπη αἴξ : ὁ παρά ὁ θρίξ ὁ αἴξ ἐγγίγνομαι ἐν ὁ ἕδρα ῥύπος καί μάλιστα ὁ κατά ὁ ἕδρα συνίστημι ῥύπος . οἰσοφάγος : ὁ ὁ γαστήρ στόμαχος , οἷος εἰσοφάγος τις εἰμί . οἰσυπίς : πρόβατον ῥύπος , ἤγουν ἔριον ῥυπαρός . οἰσυπίς : πρόβατον ῥύπος συστρέφω , δηλόω δέ καί ἔριον ῥυπαρός μάλιον . ὄκρις : ἐξοχή προμήκης . ὀλερός : δυσώδης ἢ μέλας , ἀπό ὁ ὁ σηπία ὅλος . ὀλισθράζω : ὀλισθάνω . ολοκωνιος : βοτάνη τις ἄγριος λαχανώδης . ὅλος : ὁ μέλας ὁ σηπία . ὀλώδης : θολερός ἢ μέλας . ὀλοφλυκτίς : φλύκταινα . ὀνεύω : ἤγουν διά ὄνος ἐπιστροφή τείνω . ὄνος δέ καί ὀνίσκος ὁ ἄγω . γράφω δέ κατονεύομαι . ὅπλον : καλός ἀπό στύπος ἢ λίνον ἢ κάνναβις . ὄψ : ὁ σίλφιον κατά ἐξοχή , ὥσπερ καί καυλός . καλέω δέ σίλφιον ὁ ῥίζα μόνος . ὄψ καρπός : σίλφιον σπέρμα , ὅσπερ καί φύλλον ἑνικός καί μαγύδαρις ὑπό τίνω καλέω . ὀργάζω : ἀναμίσγω , συγκεράννυμι . ορθοπριων : ὁ χοινικίς . ὀροκωνῖτις : ἕτερος γραφή ὁ ὀλοκωνίτιδος , περί ὅς ἔμπροσθεν εἴρω . φημί δέ Διοσκουρίδης ὁ ἐν ὄρος γίγνομαι ὀροκωνῖτις ὀνομάζω . ὀρρωδέω : ὁ ἄχρι ὁ ὄρρος ἐκτείνω . ὄρρος δέ ὁ ἱερός ὀστέον ὁ πέρας , ὅσπερ καί οὐροπύγιον καλέω . ὄρχεα : ὄσχη . ὄσχιον : ὁ περί ὁ στόμα ὁ μήτρα ἑλικοειδής ἐπανάστασις · ὠσχός γάρ καί μόσχος ὁ κλῆμα καί ὁ ἕλιξ · ὁ δέ αὐτός καί ἀμφιδέω ὀνομάζω καί λέγνον . ὀτίς : ὁ ὄρνεον , ὅς Ἀριστοτέλης ὠτίς διά ὁ εἰμί καλέω , Ξενοφῶν δέ ἐν ὁ πρῶτος Κῦρος ἀνάβασις ὀτίς διά ὁ ὁ γράφω .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.17
Ῥαγεῖσα : δηλοῖ ποτε καὶ τὸ ἀθρόως ὁρμήσασα , ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ νούσων τῷ μείζονι , ἀλλὰ καὶ ἡ αἱμοῤῥαγία αὕτη παρὰ τοῦτο συγκεῖται . ῥαιβοειδέα : καμπύλον . ῥᾷον : ἑτοιμότερον καὶ εὐχερέστερον , ἔνιοι μέντοι τὸ εὐφορώτερον ἤκουσαν . ῥαφίῳ : τῷ κεντηρίῳ , ᾧ διακεντοῦντες οἱ τεχνῖται τῶν τοιούτων ἐπιτηδείους ὀπὰς τῇ τοῦ λίνου διέρσει παρασκευάζουσι . ῥέγξιν καὶ ῥέγκος : ὠνοματοπεποίηται παρὰ τὸν γινόμενον ψόφον , ὥσπερ καὶ τὸ ῥέγκειν . ῥέμβει : πλανᾶται . ῥέμβην : πλάνην . καί τινα ἄλλα παρὰ τὸ ῥέμβεσθαι . ῥηγῇσι : σχίσμασι , ῥήγμασι . ῥημέσιν : ἄρνασι . ῥίνεσιν : ἀρνείοις . ῥήνικας : ἀρνακίδας . ῥηνός : ἀρνός . ῥηχίῃσι : οἷον πλημμυρῇσι . καὶ γὰρ καὶ ἡ ῥηχίη οἷον πλημμύρα τίς ἐστιν . ῥίζα : οὕτως καλεῖται βοτάνιόν τι ἄκαυλον καὶ ἀνανθές καὶ ἄκαρπον ἔχον τρία φύλλα κατὰ πάντα προμήκη , κατὰ τῆς γῆς κείμενα , δυοῖν δακτύλοιν τὸ μέγεθος , ἐοικότα τοῖς τῆς ἀγχούσης , ῥίζαν δὲ λεπτὴν ἀσθενῶς καθαίρουσαν . ῥίζαν λευκήν : τὴν τοῦ δρακοντίου . ῥικνόν : ῥυσόν . ῥοικά : καμπύλα . ῥόμματος : ῥοφήματος ἢ ῥοφήσεως . ῥόα : τὰ ἐκ τῆς συκαμίνου μόρα τὰ ἄωρα ξηρανθέντα καὶ κοπέντα τοῖς ὄψοις ἐπιπάττεται , καθάπερ καὶ ὁ κυρίως ὀνομαζόμενος ῥοῦς , ὡς καὶ ὁ Διοσκουρίδης ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ὕλης λέγει . ῥοπτῶν : ῥοφημάτων ἢ πάντων τῶν ὁπωσοῦν ῥοφουμένων . ῥύματα : παρὰ τὸ ῥύεσθαι , τὰ βοηθήματα . ῥωγματίης : ὁ ἐῤῥωγός τι τῶν ἐντὸς ἔχων , ὃν δὴ καὶ ῥηγματίαν ὀνομάζει .
Lemmas: ῥήγνυμι : δηλόω ποτός καί ὁ ἀθρόος ὁρμάω , ὡς ἐν ὁ δύο περί νοῦσος ὁ μείζων , ἀλλά καί ὁ αἱμορραγία οὗτος παρά οὗτος σύγκειμαι . ῥαιβοειδής : καμπύλος . ῥᾳδίως : ἑτοῖμος καί εὐχερής , ἔνιοι μέντοι ὁ εὔφορος ἀκούω . ῥάφιον : ὁ κεντηρίῳ , ὅς διακεντέω ὁ τεχνίτης ὁ τοιοῦτος ἐπιτήδειος ὀπή ὁ ὁ λίνον δίερσις παρασκευάζω . ῥέγξις καί ῥέγκος : ὀνοματοπεποιόη παρά ὁ γίγνομαι ψόφος , ὥσπερ καί ὁ ῥέγκω . ῥέμβω : πλανάω . ῥέμβη : πλάνη . καί τις ἄλλος παρά ὁ ῥέμβω . ῥήγνυμι : σχίσμα , ῥῆγμα . ῥῆμος : ἀρνός . ῥίς : ἄρνειος . ῥῆνιξ : ἀρνακίς . ῥήν : ἀμνός . ῥήγνυμι : οἷος πλημμυρέω . καί γάρ καί ὁ ῥάχις οἷος πλημμύρα τίς εἰμί . ῥίζα : οὕτως καλέω βοτάνιον τίς ἄκαυλος καί ἀνανθής καί ἄκαρπος ἔχω τρεῖς φύλλον κατά πᾶς προμήκης , κατά ὁ γῆ κεῖμαι , δύο δάκτυλος ὁ μέγεθος , ἔοικα ὁ ὁ ἄγχω , ῥίζα δέ λεπτός ἀσθενής καθαίρω . ῥίζα λευκός : ὁ ὁ δρακόντιον . ῥικνός : ῥυσός . ῥοικός : καμπύλος . ῥόμμα : ῥόφημα ἢ ῥόφησις . ῥόος : ὁ ἐκ ὁ συκάμινος μόρον ὁ ἄωρος ξηραίνω καί κόπτω ὁ ὄψον ἐπιπάσσω , καθάπερ καί ὁ κύριος ὀνομάζω ῥόος , ὡς καί ὁ Διοσκουρίδης ἐν ὁ πρῶτος περί ὕλη λέγω . ῥόπτον : ῥόφημα ἢ πᾶς ὁ ὁπωσοῦν ῥοφέω . ῥῦμα : παρά ὁ ῥύομαι , ὁ βοήθημα . ῥωγματίας : ὁ ῥήγνυμι τίς ὁ ἐντός ἔχω , ὅς δή καί ῥηγματίας ὀνομάζω .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.20
Ὑβοί : κυρτοὶ καὶ ὕβωμα τὸ κύρτωμα . ὑδαταινούσῃσιν : ὑδερώδεσιν ἢ ἐξυδατούσαις τὸ αἷμα καὶ ὑδατώδη καθαιρομέναις . ὑδατόχλοα : ὡσεὶ καὶ ὑδατόχλωρα ἔλεγε . ὑδατώδεας : ὑδρωπικάς . ὕδριον : ἡ μικρὰ ὑδρία ὑποκοριστικῶς . ὕδρωψ : Διοσκουρίδης ἐν δευτέρῳ τῶν ἐπιδημιῶν ὀξυτόνως ἀναγινώσκει καὶ δηλοῦσθαί φησι τὸν ὑδροποειδῆ . ὑπάλειπτρον : ἐλασμάτιον ᾧ ἄν τις ὑπαλείψαιτο τοὺς ὀφθαλμούς . ὑπάλειπτον : ἔγχριστον φάρμακον . ὑπεζύγωται : ὑπέζευκται . ὑπιλληθέωσιν : ὑποσυστραφῶσιν . ὑπέρινος : ὁ ὑπερκεκαθαρμένος ἄνθρωπος , καὶ αὕτη ὑπερίνησις . οὕτως γοῦν ἐξηγήσαντό τινες καὶ τὸ ὑπερίνος ἰσχναίνει . δοκεῖ δὲ καὶ τὸ μακρόπνους καὶ τὸ βραχύπνους διχῶς ὡσαύτως λέγεσθαι . ὑπερτονεῖ : ὑπερτείνεται . ὑπερυδρόν : ἄγαν πλήρη τοῦ παρακεχυμένου ὕδατος . ὑπερχολήσει : πολλῆς πληρώσει χολῆς . ὑπερψύχθη : μετρίως ὑπανῆλθε τῆς πυρεκτικῆς θερμότητος . ὑπνοῦσα : ὑπνωτικῶς ἔχουσα , ὕπνῳ κοιμωμένη . ὑπολείβεται : ὑποστάζει , ὑποῤῥεῖ ὕπομβρον : ὕφυγρον , ὑπόπυον . ὑπομύσαρα : δυσώδη καὶ ἄξια τοῦ μυσάττεσθαι . ὑπονησαμένη : ὑποκολυμβήσασα , ὑπελθοῦσα . ὑπόξηρα : ὑπόκοιλα , ταπεινότερα . ὑπόξυρος : γρυπὸς τὴν ῥῖνα , διὰ τὸ ταπεινότερα τὰ πέριξ εἶναι του ὑψώματος . ὑποξύρους : ταπεινοτέρας , προσεσταλμένας . εἴρηται δὲ ἐπὶ γαστέρων ἐν τῷ μείζονι προῤῥητικῷ . ὑπόσφαγμα : ὅλου τοῦ μέλανος τῆς σηπίας το οἷον ὑπότρυγον . ὑποτροπή : οὐ μόνον η ὑποστροφὴ , ἀλλὰ καὶ ἡ ἐναλλάξ μεταβολὴ , ὥσπερ ὅταν εἴπῃ κωματώδης ἐν ὑποτροπῇ . ὑποψέφαρα : ζοφοειδῆ , ὑπομέλανα . ὑποψάφαρα : τραχύτερα . τὸ γὰρ ψαφαρὸν ἔγκειται τῷ ὀνόματι . ὑπωμείη : τὸ ὑποκείμενον ἂν οὕτω λέγοιτο ἤτοι τῇ ἐπωμίδι ἢ καὶ τῷ ὤμῳ . ὑφύδρους : τοὺς ὑδεριῶντας .
Lemmas: ὑβός : κυρτός καί ὕβωμα ὁ κύρτωμα . ὑδαταινούσεͅι : ὑδερώδης ἢ εξυδατουω ὁ αἷμα καί ὑδατώδης καθαίρω . ὑδατόχλοος : ὡσεί καί ὑδατόχλωρος λέγω . ὑδατώδης : ὑδρωπικός . ὑδρίον : ὁ μικρός ὑδρία ὑποκοριστικός . ὕδρωψ : Διοσκουρίδης ἐν δύο ὁ ἐπιδημία ὀξύτονος ἀναγιγνώσκω καί δηλόω φημί ὁ υδροποειδος . ὑπάλειπτρον : ἐλασμάτιον ὅς ἄν τις ὑπαλειψάννυμι ὁ ὀφθαλμός . ὑπάλειπτος : ἔγχριστος φάρμακον . ὑποζυγόω : ὑποζεύγνυμι . ὑπιλληθέωσιν : ὑποσυστρέφω . ὑπέρινος : ὁ ὑπερκαθαίρω ἄνθρωπος , καί οὗτος ὑπερίνησις . οὕτως γοῦν ἐξηγέομαι τις καί ὁ ὑπερινάω ἰσχναίνω . δοκέω δέ καί ὁ μακρόπνοος καί ὁ βραχύπνοος διχῶς ὡσαύτως λέγω . ὑπερτονέω : ὑπερτείνω . ὑπέρυδρος : ἄγαν πλήρης ὁ παραχέω ὕδωρ . υπερχολανθανω : πολύς πληρόω χολή . ὑπερψύχω : μέτριος ὑπανέρχομαι ὁ πυρεκτικός θερμότης . ὑπνόω : ὑπνωτικός ἔχω , ὕπνος κοιμάω . ὑπολείβω : ὑποστάζω , ὑπορρέω ὕπομβρος : ὕφυγρος , ὑπόπυος . ὑπομύσαρος : δυσώδης καί ἄξιος ὁ μυσάττομαι . ὑπονέω : ὑποκολυμβάω , ὑπέρχομαι . ὑπόξηρος : ὑπόκοιλος , ταπεινός . ὑπόξυρος : γρύψ ὁ ῥίς , διά ὁ ταπεινός ὁ πέριξ εἰμί ὁ ὕψωμα . ὑπόξυρος : ταπεινός , προσστέλλω . εἴρω δέ ἐπί γαστήρ ἐν ὁ μείζων προῤῥητικῷ . ὑπόσφαγμα : ὅλος ὁ μέλας ὁ σηπία ὁ οἷος ὑπότρυγος . ὑποτροπή : οὖον μόνος ὁ ὑποστροφή , ἀλλά καί ὁ ἐναλλάξ μεταβολή , ὥσπερ ὅταν εἶπον κωματώδης ἐν υποτροπή . ὑποψέφαρος : ζοφοειδής , ὑπομέλας . ὑποψάφαρος : τραχύς . ὁ γάρ ψαφαρός ἔγκειμαι ὁ ὄνομα . ὑπωμείη : ὁ ὑπόκειμαι εἄν οὗτος λέγω ἤτοι ὁ ἐπωμίς ἢ καί ὁ ὦμος . ὕφυδρος : ὁ ὑδεριάω .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.22
Χαλκίτις στυπτηρίη : ἶσον τῇ χαλκίτιδι . χαραδρωθέωσι : διέκρουν ἔχωσιν . χαράκτωρι : ὠξυσμένῳ ὑπὸ τοῦ χαρακτῆρος . χασκῶν : περισπῶν ὁ Διοσκουρίδης ἀναγινώσκει καί φησιν οὕτως εἰρῆσθαι τὰς μήτρας διὰ τὸ ἀνεστομῶσθαι . χειμίη : ψῦχος , ῥίγος . χειμίουσα : ψυχομένη , ῥιγῶσα . χελίσκιον ξηρόν : ὑποκοριστικῶς εἴρηται τὸ χελίσκιον τὸ βραχὺ βηχίον , ξηρὸν δέ ἐστιν , ὅταν μηδὲν ὑγρότητος ἀναχρεμπτομένης εἰς τὸ στόμα παραγίνεται . χαραδέως : ἀθρόως . γέγονε δὲ ἀπὸ χαράδρας . χῆς : καταχέας . χηλήν : μήλην δίκρουν κατὰ τὸ ἄκρον ἐκτετμημένην ἐμφερῶς χήλῃ . χήλωμα : τὴν δισχηλῆ γλυφίδα τοῦ βέλους , ᾗ προστιθέασιν ἐν τῷ τοξεύειν τῇ νευρᾷ τὸ βέλος . χήμην χηραμίδα : τὴν κοιλοτέραν κόγχην καὶ μείζονα . χλοηροῖσι λαχάνοις : τοῖς κηπαίοις ἡδύσμασι . χλοιοῦνται : ὡσεὶ καὶ χλωραίνονται ἔλεγε . χλοῦς : ἡ χλωρότης . χλοῶδες : χλωρόν . χλώρασμα : χλωρότης λαμπρὸν διαυγουμένη καὶ ἐπὶ τὸ ὑδαρῶδες ῥέπουσα . χολήϊον : χολῆς ἀγωγόν . χυτλάζηται : ὡσεὶ καὶ κλύζηται ἔλεγε . χυτριδέαν : χύτραν . χυτρίδεαν : χύτραν . χύτρινον : χύτραν . χολεύσειεν : ἀνάπηρον κατά τι τῶν ἄρθρων ποιήσειεν .
Lemmas: χαλκῖτις στυπτηρία : ἴσος ὁ χαλκῖτις . χαραδρόομαι : διεκρέω ἔχω . χαράκτωρι : ὀξύνω ὑπό ὁ χαρακτήρ . χάσκα : περισπάω ὁ Διοσκουρίδης ἀναγιγνώσκω καί φημί οὕτως εἴρω ὁ μήτρα διά ὁ ἀναστομόω . χειμίη : ψῦχος , ῥῖγος . χειμιέω : ψύχω , ῥιγάω . χελίσκιον ξηρός : ὑποκοριστικός εἴρω ὁ χελίσκιον ὁ βραχύς βηχίον , ξηρός δέ εἰμί , ὅταν μηδείς ὑγρότης ἀναχρέμπτομαι εἰς ὁ στόμα παραγίγνομαι . χάραδος : ἀθρόος . γίγνομαι δέ ἀπό χαράδρα . χάω : καταχέω . χηλή : μήλη δίκροος κατά ὁ ἄκρος ἐκτέμνω ἐμφερῶς χηλή . χήλωμα : ὁ δισχηλῆ γλυφίς ὁ βέλος , ὅς προστίθημι ἐν ὁ τοξεύω ὁ νευρά ὁ βέλος . χήμη χηραμίς : ὁ κοῖλος κόγχη καί μείζων . χλοηρός λάχανον : ὁ κηπαῖος ἥδυσμα . χλοιόομαι : ὡσεί καί χλωραίνω λέγω . χλοῦς : ὁ χλωρότης . χλοώδης : χλωρός . χλώρασμα : χλωρότης λαμπρός διαυγέω καί ἐπί ὁ ὑδαρώδης ῥέπω . χολήϊον : χολή ἀγωγός . χυτλάζω : ὡσεί καί κλύζω λέγω . χυτριδέαν : χύτρα . χυτρίς : χύτρα . χύτρινος : χύτρα . χολευσσω : ἀνάπηρος κατά τίς ὁ ἄρθρον ποιέω .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.23
Ψάγδας : εἶδός τι μύρου . ψαίρειν : ἐννήχεσθαι , προσψαύειν . ψαιστὴν μᾶζαν : τὴν ἐν μέλιτι καὶ ἐλαίῳ πεφυραμένην , ὅτι καὶ τὰ ψαιστὰ οὕτως δεύεται . ψαφαρόν : ψαθυρόν . ψέφαρα : ψοφοειδῆ μελανειδοῦντα , ψέφος γὰρ τὸ σκότος . ψόφου καθαπτόμενοι : ψόφου ῥᾳδίως αἰσθανόμενοι καὶ μέντοι καὶ πτοούμενοι ὡσεὶ καὶ ψοφώδεις ἔλεγεν .
Lemmas: ψάγδας : εἶδος τίς μύρον . ψαίρειν : ἐνάγω , προσψαύω . ψαιστός μᾶζα : ὁ ἐν μέλι καί ἔλαιον φυράω , ὅτι καί ὁ ψαιστός οὕτως δήω . ψαφαρός : ψαθυρός . ψεφαρός : ψοφοειδής μελανειδέω , ψέφας γάρ ὁ σκότος . ψόφος καθάπτω : ψόφος ῥᾳδίως αἰσθάνομαι καί μέντοι καί πτοέω ὡσεί καί ψοφώδης λέγω .
galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.24
Ὤδει ἐπὶ τοῦ κακοῦ : Ἀρκεσιλάῳ δὲ καὶ κακὸν ᾤδει , δηλονότι χωρὶς τοῦ ι γράφεται οὐχ , ὡς τὸ μετ’ αὐτὸ σὺν τῷ ι . ᾠδεῖ : οἰδαίνει , δῆλον δέ ὡς σὺν τῷ ι τοῦτο γράφεται , ὅτι καὶ τὸ οἰδεῖν . ὠμήλυσιν : τὰ ἀπὸ τῶν ἀφρύκτων κριθῶν ἄλφιτά τε καὶ ἄλευρα · τὸ γὰρ οἷον ὠμὸν ἄλευρον κυρίως φασὶν ὠμήλυσιν ὀνομάζεσθαι , καταχρηστικώτερον δὲ καὶ τὸ ἄλλο πᾶν ἄλευρον . ὠρεόντων : φροντιζόντων , ὅτι καὶ ἡ φροντὶς ὤρα . ὥρου : ἐνιαυτῷ . ὤρουσαν : ὥρμησεν . ὠτειλάς : οὐ μόνον τὰς οὐλὰς , ἀλλὰ καὶ τὰ ἕλκη . ὠχέτευται : ἐκρύσεις καὶ διεξόδους κέκτηται .
Lemmas: ὤδης ἐπί ὁ κακός : Ἀρκεσίλαος δέ καί κακός οἰδέω , δηλονότι Χωρὶς ὁ ι γράφω οὐ , ὡς ὁ μετά αὐτός σύν ὁ ι . οἰδέω : οἰδάνω , δῆλος δέ ὡς σύν ὁ ι οὗτος γράφω , ὅτι καί ὁ οἰδέω . ὠμήλυσις : ὁ ἀπό ὁ ἄφρυκτος κριθή ἄλφιτον τε καί ἄλευρον · ὁ γάρ οἷος ὠμός ἄλευρον κύριος φημί ὠμήλυσις ὀνομάζω , καταχρηστικός δέ καί ὁ ἄλλος πᾶς ἄλευρον . ὠρέω : φροντίζω , ὅτι καί ὁ φροντίς ὤρα . Ὧρος : ἐνιαυτός . ὀρούω : ὁρμάω . ὠτειλή : οὖον μόνος ὁ οὐλή , ἀλλά καί ὁ ἕλκος . ὀχετεύω : ἔκρυσις καί διέξοδος κτάομαι .