galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.10
Καθαπτόμενοι : αἰσθανόμενοι σφοδρῶς . καθετῆρι : τῷ στρεπτῷ μοταρίῳ ἀπὸ τοῦ καθίεσθαι , ἐν δευτέρῳ γυναικείων , μοτοῦν ὠμολίνων καθετῆρι . κακαγγελίη : κακορημοσύνη , κακολογία . κακοήθεα : κακοήθη . κακοσινώτατα : ἐπιβλαβέστατα . καλλίφυτον : ὅπερ καὶ καλλίτριχον καὶ ἀδίαντον ὀνομάζεται . καλλιωνύμου : ἰχθύος τινὸς οὕτως ὀνομαζομένου . κάμμορον : τό τε τῇ σμικρᾷ καρίδι ἐοικὸς ζῶον καὶ ἀπὸ τῆς πρὸς τοῦτο τῶν ῥιζῶν ὁμοιότητος τὸ ἀκόνιτον , ἀλλὰ οὐδέτερον αὐτῶν ἀκοῦσαι δυνατὸν ἐν τῷ περὶ τόπων τῶν κατὰ ἄνθρωπον , καυσομένων , παραλαμβανομένου τοῦ καμμόρου · ὅθεν καὶ Ἐρωτιανὸς οὐ μόνον αὐτὸ τὸ ζῶον κάμμορον , ἀλλὰ καὶ τὸ περικείμενον αὐτῷ βρύον , οὕτως ὀνομάζεσθαί φησι . Ζήνων δὲ ὁ Ἡροφίλειος τὸ κώνειον . Ζεῦξις δὲ φάρμακον ψυκτικόν . κανονίαι : ὀρθοὶ καὶ προσεσταλμένοι τὰς γαστέρας . καρικόν : καρικόν τι ἔδεσμα οὕτως ὀνομάζει , οὗ καὶ τὴν σκευασίαν ἐν τῷ περὶ ἑλκῶν γράφει . καρυκοειδέα : ὕφαιμα · καλοῦσι δὲ αὐτὸ ἰδίως οἱ ἰατροί . καρύκη : Λύδιον ἔδεσμα ποικίλον , ἐξ αἵματος σκευαζόμενον . καρχήσιον : τῷ ἐπ’ ἄκρῳ τῷ ἱστίῳ τῷ ἔχοντι τροχηλίαν · καὶ καρχήσιοι ἐπ’ αὐτοῦ κάλοι οἱ τεταμένοι . καταβλακεύουσιν : κατολιγωροῦσι . κατάβλημα : περίβλημα ἐξ ἐπιμελήσεως , ἕνεκα τοῦ σφύγγειν τὰ ὑποκείμενα . καταγυιοῖ : εἰς ἔσχατον ἀχρηστίας ἢ ἀσθενείας ἄγει . κατακορέα : καλεῖ μὲν οὕτως καὶ τὰ ἀκρατοχολῆ διαχωρήματα καὶ στήθεα κατακορέα , τὰ τοῦ τοιούτου χυμοῦ γεννητικά · τινες μέντοι τὰ λάσια ἤκουσαν . ἀλλὰ καὶ κατακορεῖς ἀνθρώπους ὁμοίως ὀνομάζει · φάρμακον μέντοι κατακορὲς ἢ διὰ τὸν κενούμενον ὑπ’ αὐτοῦ χυμὸν ἢ διὰ τὴν ἰδίαν χρόαν · ὀνομάζει δὲ καὶ δίψαν που κατακορῆ , τὴν ἤτοι διὰ τὸν τοιοῦτον χυμὸν γεγονυῖαν σφοδρὰν ἢ εἰς ἄκρον ἐπιτεταμένην , ὥσπερ οὖν καὶ ἐκλύειν κατακορεῖν . κατακούρην : τοῦ ξυροῦ τὴν τομὴν , οὕτως ἄμεινον γράφειν ὁ Διοσκουρίδης φησὶ , τὴν κατὰ κορυφὴν κουριδίην τομὴν καὶ τὸ κείρειν ἐντεῦθεν · καὶ παρὰ τῷ Θεοφράστῳ ἡ κουριζομένη ἐλάτη , ἀντὶ τῆς τεμνομένης . κατακρούειν : κατασχίζειν . καταλείφειν : καταχρίειν . καταμώσας : καθεὶς ἕνεκα τοῦ ζητῆσαι · γέγονε γὰρ ἡ λέξις παρὰ τὸ ματεύειν , ὥσπερ καὶ τὸ καταματούμενος . καταναισιμοῦται : καταναλίσκεται . κατάστημα : τὸ οἷον καταστήριγμα καὶ ἀπόσκημμα , ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν ἐπιδημιῶν · καὶ καταστῆσαι τὸ ἀποσκῆψαι . καταφρονέοντα : τὸν ἀνετέως αἰσθανόμενον , ἐν τῷ μείζονι προῤῥητικῷ . κατάχλοα : ἄγαν χλοώδη . κατιλλόμεναι : συνδεδεμέναι . κατενόει : ἐσωφρόνει , ᾐσθάνετο . κατεπλήσσετο : ἀποπληκτώδης ἐγίνετο . κατηβολῇσι : περιοδικαῖς ἀρχαῖς παροξυσμῶν . κατήρτητο : καθειστήκει , ἐσωφρόνει . κατ’ ἰητρεῖον : τὰ κατὰ τὴν χειρουργίαν . κατοπτῆρι : τῷ καλουμένῳ ἑδροδιαστολεῖ , ὥσπερ γε καὶ διόπτρα , ὁ γυναικῶν διαστολεύς . κατωμοσαδέω : ὑπακουστέον κώμης ὥσπερ κατωσωσιλέω . καυλὸς : ἡ μὲν ῥίζα τῆς πόας σίλφιον ἰδίως ὀνομάζεται , καυλὸς δὲ καὶ ὁ ὀπὸς , ὥσπερ καὶ τῶν ἄλλων · γράφει γοῦν αὐτὸς ἐν τῷ περὶ διαίτης ὀξέων ἢ σίλφιον ἢ ὁ ὀπὸς ἢ καυλός . καύσωμα : τὴν πύρωσιν , ἐν τῷ πρώτῳ περὶ νούσων τῷ σμικροτέρῳ . καυτῆρα χάλκεον : καλαμίσκον τινὰ τετρημένον κατὰ τὸν πυθμένα , δι’ οὗ καίειν ἐστὶ καυτηρίδιον διαφανὲς καθιέν . κάγχρυος ῥίζαν : τῆς λιβανώτιδος · ὅταν δὲ πληθυντικῶς εἴπῃ τὰς κάγχρυς τὰς πεφρυγμένας κριθὰς ἀκουστέον . κέδματα : τὰς ἐκ ῥεύματος χρονίους διαθέσεις , ἤτοι περὶ τὰ ἄρθρα σύμπαντα ἢ ἐξαιρέτως περὶ τὰ κατ’ ἰσχίον · ἰδίᾳ δέ σοι τοῦτο ἐξηγησάμεθα , ὥσπερ καὶ ἄλλας τινὰς λέξεις . κεκωμῶσθαι : ἐν κώματι εἶναι . κερχναλεόν : κέρχνου ποιητικόν · οὕτως δὲ ἥ τε τραχύτης ὀνομάζεται τῆς φάρυγγος καὶ ὁ ἐν τῷ πνεύμονι ψόφος · καὶ τὸ κέρχνον δὲ καὶ τὸ κέρχνεται καὶ οἱ κερχνασμοὶ τὸ ἀνάλογον δηλοῦσιν . κεφαλοειδοῦς : κεφαλὴν ἐχούσης . κιγκλισμὸς : βραχεῖα συνεχὴς κίνησις , ἀπὸ τοῦ κίγκλου τοῦ ζώου . κίθαρον : θώρακα . κίων : τὸ ἐκ τῶν θηριδίων ἄθροισμα τῶν τὸν σῖτον διαβιβρωσκόντων , ὧν ἕκαστον κίων ὀνομάζεται · ἐπὶ τελευτῆς τοῦ δευτέρου τῶν γυναικείων τοὔνομα . κλήϊθρον : ὁ περὶ τὴν κατάποσιν τόπος ὑπὸ τοῖς παρισθμίοις . κλιμακείου : τοῦ πλαγίου ἐν τοῖς κλίμαξι ξύλου · ἔνιοι δὲ κλιμακίου γράφουσι χωρὶς τοῦ εʹ . καὶ ἡ διὰ τοῦ κλιμακίου ἑτέρη τις τοιαύτη . κλισμὸν : κλίνην , ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν γυναικείων . κνημαίου : τοῦ τῆς κνήμης . κνήματα : ξύσματα · καὶ κνῆσαι τὸ ξύσαι . κνῆστρον : ὅπερ καὶ κνέωρον . κνήστρῳ : τῷ τυροκνηστεῖ · ἔστι δὲ μαχαίριόν τι ᾧ ξύεται ὁ τυρὸς . κνιδώσιες : νύξεις τινὲς κνισμώδεις , οἷαι καὶ ἀπὸ κνίδης γίνονται . κνιπότητα : κνησμόν · ἔνιοι δὲ τὴν ξηροφθαλμίαν ἤκουσαν . κνῦμα : ὠνοματοπεποίηται μιμήσει τοῦ ψόφου · ἀλλὰ καὶ ὁ ἠρέμα στενάζων , κνυζόμενος , ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ καὶ ὁ ἐπὶ τῶν κυνῶν κνυζηθμός . κόγχην : κεραμίδα , οὐδὲν πλέον δηλοῖ τῆς κεραμίδος . κόγχον : τὴν κόγχην , τὴν χήμην . κόκκαλον : οἱ μὲν πλεῖστοι τὸν πυρῆνα τοῦ στροβίλου · Διοσκουρίδης δὲ τὸν κνίδιον κόκκον ὑποκοριστικῶς . κόκκωνα : κόκκον τὸν κοινῶς ὀνομαζόμενον , οὗ τὸν κνίδιον , ὃν καὶ αὐτὸν ἔστιν ὅτε κόκκον ἄνευ προσθήκης ὀνομάζει . κόλλικας : τοὺς τροχίσκους · καὶ τὸ ἐν Ἀχαρνεῦσι , κολλικοφάγε βοιώτιε , ἐπὶ τῶν σμικρῶν ἀρτίσκων εἴρηται . κολοκύνθην ἀγρίην : τὴν κολοκυνθίδα . κοπρίων : μελικηρῶν · οἱ δὲ πλεῖστοι γράφουσι κηρίων , δηλοῖ δὲ τῶν ἀποπιεσμάτων τοῦ κηροῦ . κορήν : τὴν πόαν , ἥτις καὶ ὑπερικὸν ὀνομάζεται , ἔχει δὲ τὸν καρπὸν κορίῳ ὅμοιον . κορούς : τὰς ἀπὸ τῶν κλάδων παραφύσεις , τὰ νέα βλαστήματα . κορυφάδων : τῶν κορυφῶν τῆς πρὸς τῷ ὀμφαλῷ συναγωγῆς . κοτίδι : τῷ ἰνίῳ , τῇ παρεγκεφαλίδι . κότινον : ἀγρίαν ἐλαίαν . κοτυλίδα : τὴν κοτύλην τοῦ ἰσχίου , ἔν τε τοῖς προκειμένοις τῷ μοχλικῷ , κἀν τῷ δευτέρῳ περὶ νούσων τῷ μείζονι . κοτυληδόνας δὲ τὰ στόματα τῶν εἰς τὰς μήτρας καθηκόντων ἀγγείων , ὡς κἀν τοῖς περὶ τῆς Ἱπποκράτους ἀνατομῆς ἀποδέδεικται . κοχώνην : τὴν σύζευξιν τὴν ἐν τοῖς ἰσχίοις τὴν πρὸς τὴν ἕδραν , δι’ ἣν καὶ πᾶς ὁ περὶ τὴν ἕδραν τόπος οὕτως ὀνομάζεται . κράδαι : συκῆς οἱ ἀκρέμονες . κραίνουσι : λήγουσι . κραμβίῳ : κράμβης ἀφεψήματι . κρέκειν : ὠνοματοπεποίηται τὸ μισητὸν ἠχεῖν ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ νούσων τῷ μείζονι . κρήγυον : τὸ ἀγαθόν . κρημνοί : τὰ χείλη τῶν ἑλκῶν , ὡς ἐν τῷ περὶ τόπον κατὰ ἄνθρωπον , καὶ τὰ πτερυγώματα τοῦ γυναικείου αἰδοίου . κρησέρα : ἡ τοῦ ἀλεύρου πτίσις ὀνομαζομένη · μάρσιππος δέ τίς ἐστιν αὐτὴ λινοῦς . κρίμνα : τὰ ἁδρομερέστερα τῶν ἀλφίτων · ὅταν δ’ εἴπῃ κρίμνα ἀλφίτου ἁδρὰ , τὰ μέγιστα τῶν ἀλφίτων δηλοῖ . κρότωνας : τὰ ἐν τῷ πνεύμονι χονδρώδη βρόγχια · ἐν τῷ πρώτῳ περὶ νούσων . κρότωνος ῥίζα : τοῦτο οἱ Αἰγύπτιοι κίκιον ὀνομάζουσι . κυάμου καρπὸν : ὁ μὲν Διοσκουρίδης , ὑοσκυάμου φησὶ λέγειν αὐτόν · οὕτως ἐν τῷ πρώτῳ τῶν γυναικείων · ἔνιοι δὲ τοῦ Αἰγυπτίου ἀκούουσιν . κύαρ : τὸ τῆς βελόνης τρῆμα . κύβιτον : τὸ ὀλέκρανον , ὅπερ καὶ ἀγκών . Διοσκουρίδης δὲ τὸν κόνδυλον τοῦ βραχίονος οὕτως ὠνομάσθαι φησί . κύκλοι προσώπου : τὰ μῆλα , ἐν τῷ πρώτῳ περὶ νούσων τῷ μείζονι . κυγχνίδα : τήν τε σμικρὰν κύλικα καὶ τὴν ἰατρικήν πιθάκνην . κυρβασίην : πίλον ὀξὺν , ὅνπερ καὶ τιάραν . κυρήβια : ἄχυρα · δηλοῖ δὲ καὶ τὰ πίτυρα καὶ τὰ τῶν κριθῶν ἀποβράσματα . κυρίῃσιν : ἡμέραις , ταῖς τὰ τοιαῦτα κρίνειν πεπιστευμέναις . κύρσεον : πρωκτόν . κύστιγγα : κύστιν σμικράν . κώδεις : κώδεια . κωλεός : τὸ κῶλον ἐν τῷ τρώματι καὶ βέλτιον ἐξαιρέσιος . κῶμα : καταφορά . γέγραπται δέ ὡς οἶσθα ἡμῖν περὶ τούτου βιβλίδιον . κωνίαν : οἶνον τὸν πισσίτην · ἐσβάλλεται σὺν τῷ φλοιῷ τῆς πεύκης ἡμικοτύλιον εἰς τὸ κεράμειον καὶ οἱ μὲν ἀπηθοῦσι μετὰ τὸ ζέσαι , οἱ δὲ καταλείπουσιν . κωφοί : οἱ ἀμαυροὶ καὶ ἀσθενεῖς · τὸ δὲ κατὰ τὴν τρίτην συζυγίαν ῥῆμα προσώπου τρίτου τὸ κωφοῖ ἀμαυροῖ καὶ ἀμβλύνει δηλοῖ .
Lemmas: καθάπτω : αἰσθάνομαι σφοδρός . καθετήρ : ὁ στρεπτός μοτάριον ἀπό ὁ καθίημι , ἐν δύο γυναικεῖος , μοτόω ὠμόλινον καθετήρ . κακαγγελία : κακορημοσύνη , κακολογία . κακοήθης : κακοήθης . κακόσινος : ἐπιβλαβής . καλλίφυτον : ὅσπερ καί καλλίτριχον καί ἀδίαντον ὀνομάζω . καλλιώνυμος : ἰχθύς τις οὕτως ὀνομάζω . κάμμαρος : ὁ τε ὁ μικρός καρίς ἔοικα ζῷον καί ἀπό ὁ πρός οὗτος ὁ ῥίζα ὁμοιότης ὁ ἀκόνιτον , ἀλλά οὐδέτερος αὐτός ἀκούω δυνατός ἐν ὁ περί τόπος ὁ κατά ἄνθρωπος , καίω , παραλαμβάνω ὁ κάμμορος · ὅθεν καί Ἐρωτιανός οὖον μόνος αὐτός ὁ ζῷον κάμμαρος , ἀλλά καί ὁ περίκειμαι αὐτός βρύον , οὕτως ὀνομάζω φημί . Ζήνων δέ ὁ Ἡροφίλειος ὁ κώνειον . Ζεῦξις δέ φάρμακον ψυκτικός . κανονίας : ὀρθός καί προσστέλλω ὁ γαστήρ . Καρικός : Καρικός τίς ἔδεσμα οὕτως ὀνομάζω , ὅς καί ὁ σκευασία ἐν ὁ περί ἕλκος γράφω . καρυκοειδής : ὕφαιμος · καλέω δέ αὐτός ἰδίως ὁ ἰατρός . καρύκη : Λύδιον ἔδεσμα ποικίλος , ἐκ αἷμα σκευάζω . καρχήσιον : ὁ ἐπί ἄκρος ὁ ἱστίον ὁ ἔχω τροχαλία · καί καρχήσιοι ἐπί αὐτός καλός ὁ τείνω . καταβλακεύω : κατολιγωρέω . κατάβλημα : περίβλημα ἐκ ἐπιμέλησις , ἕνεκα ὁ σφύγγειν ὁ ὑπόκειμαι . καταγυιόω : εἰς ἔσχατος ἀχρηστία ἢ ἀσθένεια ἄγω . κατακορής : καλέω μέν οὕτως καί ὁ ἀκρατοχολής διαχώρημα καί στῆθος κατακορής , ὁ ὁ τοιοῦτος χυμός γεννητικός · τις μέντοι ὁ λάσιος ἀκούω . ἀλλά καί κατακορέω ἄνθρωπος ὁμοίως ὀνομάζω · φάρμακον μέντοι κατακορής ἢ διά ὁ κενόω ὑπό αὐτός χυμός ἢ διά ὁ ἴδιος χροιά · ὀνομάζω δέ καί δίψα ποῦ κατακορής , ὁ ἤτοι διά ὁ τοιοῦτος χυμός γίγνομαι σφοδρός ἢ εἰς ἄκρος ἐπιτείνω , ὥσπερ οὖν καί ἐκλύω κατακορέω . κατακούρην : ὁ ξυρόν ὁ τομή , οὕτως ἀγαθός γράφω ὁ Διοσκουρίδης φημί , ὁ κατά κορυφή κουρίδιος τομή καί ὁ κείρω ἐντεῦθεν · καί παρά ὁ Θεόφραστος ὁ κουρίζω ἐλάτη , ἀντί ὁ τέμνω . κατακρούω : κατασχίζω . καταλείφω : καταχρίω . καταμώσας : καθίημι ἕνεκα ὁ ζητέω · γίγνομαι γάρ ὁ λέξις παρά ὁ ματεύω , ὥσπερ καί ὁ καταματουμην . καταναισιμόω : καταναλίσκω . κατάστημα : ὁ οἷος καταστήριγμα καί ἀπόσκημμα , ἐν ὁ δύο ὁ ἐπιδημία · καί καθίστημι ὁ ἀποσκήπτω . καταφρονέω : ὁ ἀνετέως αἰσθάνομαι , ἐν ὁ μείζων προῤῥητικῷ . κατάχλοα : ἄγαν χλοώδης . κατέρχομαι : συνδέω . κατανοέω : σωφρονέω , αἰσθάνομαι . καταπλήσσω : ἀποπληκτώδης γίγνομαι . κατηβολή : περιοδικός ἀρχή παροξυσμός . καταρτάω : καθίστημι , σωφρονέω . κατά ἰατρεῖον : ὁ κατά ὁ χειρουργία . κατοπτήρ : ὁ καλέω ἑδροδιαστολεύς , ὥσπερ γε καί διόπτρα , ὁ γυνή διαστολεύς . κατωμοσαδέω : ὑπακουστέον κώμη ὥσπερ κατωσωσιλαος . καυλός : ὁ μέν ῥίζα ὁ πόα σίλφιον ἰδίως ὀνομάζω , καυλός δέ καί ὁ ὄψ , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος · γράφω γοῦν αὐτός ἐν ὁ περί δίαιτα ὀξύς ἢ σίλφιον ἢ ὁ ὄψ ἢ καυλός . καύσωμα : ὁ πύρωσις , ἐν ὁ πρῶτος περί νοῦσος ὁ μικρός . καυτήρ χάλκεος : καλαμίσκος τις τετραίνω κατά ὁ πυθμήν , διά ὅς καίω εἰμί καυτηρίδιον διαφανής καθίημι . κάγχρυς ῥίζα : ὁ λιβανωτίς · ὅταν δέ πληθυντικός εἶπον ὁ κάγχρυς ὁ φρύγω κριθή ἀκούω . κέδματα : ὁ ἐκ ῥεῦμα χρόνιος διάθεσις , ἤτοι περί ὁ ἄρθρον σύμπας ἢ ἐξαίρετος περί ὁ κατά ἰσχίον · ἴδιος δέ σύ οὗτος ἐξηγέομαι , ὥσπερ καί ἄλλος τις λέγω . κωμόομαι : ἐν κῶμα εἰμί . κερχναλεόν : κέρχνος ποιητικός · οὕτως δέ ὅς τε τραχύτης ὀνομάζω ὁ φάρυγξ καί ὁ ἐν ὁ πνεύμων ψόφος · καί ὁ κέρχνος δέ καί ὁ κέρχνω καί ὁ κερχνασμός ὁ ἀνάλογος δηλόω . κεφαλοειδής : κεφαλή ἔχω . κιγκλισμός : βραχύς συνεχής κίνησις , ἀπό ὁ κίγκλος ὁ ζῷον . κίθαρος : θώραξ . κίων : ὁ ἐκ ὁ θηρίδιον ἄθροισμα ὁ ὁ σῖτος διαβιβρώσκω , ὅς ἕκαστος κίων ὀνομάζω · ἐπί τελευτή ὁ δύο ὁ γυναικεῖος ὄνομα . κλήϊθρον : ὁ περί ὁ κατάποσις τόπος ὑπό ὁ παρίσθμιον . κλιμακείου : ὁ πλάγιος ἐν ὁ κλῖμαξ ξύλον · ἔνιοι δέ κλιμάκιον γράφω Χωρὶς ὁ εἰ . καί ὁ διά ὁ κλιμάκιον ἕτερος τις τοιοῦτος . κλισμός : κλίνη , ἐν ὁ δύο ὁ γυναικεῖος . κνημιαίος : ὁ ὁ κνήμη . κνῆμα : ξύσμα · καί κνάω ὁ ξύω . κνῆστρον : ὅσπερ καί κνέωρον . κνῆστρον : ὁ τυροκνηστεῖ · εἰμί δέ μαχαίριον τίς ὅς ξύω ὁ τυρός . κνίδωσις : νύσσω τις κνισμώδης , οἷος καί ἀπό κνίδη γίγνομαι . κνιπότης : κνησμός · ἔνιοι δέ ὁ ξηροφθαλμία ἀκούω . κνῦμα : ὀνοματοπεποιόη μιμέομαι ὁ ψόφος · ἀλλά καί ὁ ἠρέμα στενάζω , κνύζομαι , ἀπό ὁ αὐτός καί ὁ ἐπί ὁ κύω κνυζηθμός . κόγχη : κεραμίς , οὐδείς πλέω δηλόω ὁ κεραμίς . κόγχος : ὁ κόγχη , ὁ χήμη . κόκκαλος : ὁ μέν πλεῖστος ὁ πυρήν ὁ στρόβιλος · Διοσκουρίδης δέ ὁ κνίδιον κόκκος ὑποκοριστικός . κόκκων : κόκκος ὁ κοινῶς ὀνομάζω , ὅς ὁ κνίδιον , ὅς καί αὐτός εἰμί ὅτε κόκκος ἄνευ προσθήκη ὀνομάζω . κόλλιξ : ὁ τροχίσκος · καί ὁ ἐν Ἀχαρνεύς , κολλικοφάγος βοιώτιος , ἐπί ὁ μικρός ἀρτίσκος εἴρω . κολοκύνθη ἄγριος : ὁ κολοκυνθίς . Κοπρίων : μελίκηρα · ὁ δέ πλεῖστος γράφω κηρίων , δηλόω δέ ὁ ἀποπίεσμα ὁ κῆρ . κόρη : ὁ πόα , ὅστις καί ὑπερικόν ὀνομάζω , ἔχω δέ ὁ καρπός κόριον ὅμοιος . Κοροῦς : ὁ ἀπό ὁ κλάδος παράφυσις , ὁ νέος βλάστημα . κορυφάδων : ὁ κορυφή ὁ πρός ὁ ὀμφαλός συναγωγή . κοτίς : ὁ ἰνίον , ὁ παρεγκεφαλίς . κότινος : ἄγριος ἐλαία . κοτυλίς : ὁ κοτύλη ὁ ἰσχίον , ἐν τε ὁ πρόκειμαι ὁ μοχλικός , ἐν ὁ δύο περί νοῦσος ὁ μείζων . κοτυληδών δέ ὁ στόμα ὁ εἰς ὁ μήτρα καθήκω ἀγγεῖον , ὡς ἐν ὁ περί ὁ Ἱπποκράτης ἀνατομή ἀποδείκνυμι . κοχώνη : ὁ σύζευξις ὁ ἐν ὁ ἰσχίον ὁ πρός ὁ ἕδρα , διά ὅς καί πᾶς ὁ περί ὁ ἕδρα τόπος οὕτως ὀνομάζω . κράδη : συκέα ὁ ἀκρέμων . κραίνω : λήγω . κραμβίον : κράμβη ἀφέψημα . κρέκω : ὀνοματοπεποιόη ὁ μισητός ἠχέω ἐν ὁ δύο περί νοῦσος ὁ μείζων . κρήγυος : ὁ ἀγαθός . κρημνός : ὁ χεῖλος ὁ ἕλκος , ὡς ἐν ὁ περί τόπος κατά ἄνθρωπος , καί ὁ πτερύγωμα ὁ γυναικεῖος αἰδοῖος . κρησέρα : ὁ ὁ ἄλευρον πτίσις ὀνομάζω · μάρσιππος δέ τίς εἰμί αὐτός λίνεος . κρίμνον : ὁ ἁδρομερής ὁ ἄλφιτον · ὅταν δέ εἶπον κρίμνον ἄλφιτον ἁδρός , ὁ μέγας ὁ ἄλφιτον δηλόω . κρότων : ὁ ἐν ὁ πνεύμων χονδρώδης βρόγχια · ἐν ὁ πρῶτος περί νοῦσος . Κρότων ῥίζα : οὗτος ὁ Αἰγύπτιος κίκιον ὀνομάζω . κύαμος καρπός : ὁ μέν Διοσκουρίδης , ὑοσκύαμος φημί λέγω αὐτός · οὕτως ἐν ὁ πρῶτος ὁ γυναικεῖος · ἔνιοι δέ ὁ Αἰγύπτιος ἀκούω . κύαρ : ὁ ὁ βελόνη τρῆμα . κύβιτον : ὁ ὠλέκρανον , ὅσπερ καί ἀγκών . Διοσκουρίδης δέ ὁ κόνδυλος ὁ βραχύς οὕτως ὀνομάζω φημί . κύκλος πρόσωπον : ὁ μῆλον , ἐν ὁ πρῶτος περί νοῦσος ὁ μείζων . κυγχνίδα : ὁ τε μικρός κύλιξ καί ὁ ἰατρικός πιθάκνη . κυρβασία : πῖλος ὀξύς , ὅσπερ καί τιάρα . κυρήβια : ἄχυρον · δηλόω δέ καί ὁ πίτυρον καί ὁ ὁ κριθή απόβρασμα . κύριος : ἡμέρα , ὁ ὁ τοιοῦτος κρίνω πιστεύω . κύρω : πρωκτός . κύστιγξ : κύστις μικρός . κώδης : κώδεια . κωλεός : ὁ κῶλον ἐν ὁ τραῦμα καί ἀγαθός ἐξαίρεσις . κῶμα : καταφορά . γράφω δέ ὡς οἶδα ἐγώ περί οὗτος βιβλίδιον . κώνιον : οἶνος ὁ πισσίτης · εἰσβάλλω σύν ὁ φλόος ὁ πεύκη ἡμικοτύλιον εἰς ὁ κεραμεῖον καί ὁ μέν ἀπηθέω μετά ὁ ζέω , ὁ δέ καταλείπω . κωφός : ὁ ἀμαυρός καί ἀσθενής · ὁ δέ κατά ὁ τρίτος συζυγία ῥῆμα πρόσωπον τρίτος ὁ κωφάω ἀμαυρόω καί ἀμβλύνω δηλόω .