galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.1
Ἀγκυλίδωτον : ἀγκύλην ἔχον · εἴρηται δὲ ἐπὶ ἅρματος ἢ κυρτώματος . ἀγκυρομήλη : ἄγκιστρον . ἄγλιθες : τὰ μόρια τοῦ σκορόδου τῆς κεφαλῆς . ἀγλίη : ἡ ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑπόλευκος οὐλὴ , καθάπερ ἐν τῷ μείζονι προῤῥητικῷ , καὶ οἱ λευκανθίζοντες ἐπίπαγοι , ὡς ἐν Κωακαῖς προγνώσεσιν . ἀγρίη κολοκύνθη : ἡ κολοκυνθὶς , ὡς καὶ Κρατεύας καὶ Διοσκουρίδης καὶ Πάμφιλος . ἄγροφον : ὀρεινόν . ἄγυια : ἀσθενῆ . ἀγχόμενος : πνιγόμενος . ἀδάξασθαι : δάκνεσθαι κνησμωδῶς . ἀδηνέως : ἀφροντίστως . ἀέτωμα : τὸ εἰς ὕψος ἀνατεταμένον τῆς ὀροφῆς , ὥσπερ τρίγωνον . ἀθέλγεται : παρίεται , διεκλύεται . ἀθήρ : τό τε τῆς κριθῆς ὀξὺ , ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ νούσων τῷ μικροτέρῳ καὶ τοῦ ἐν τῇ ἀκίδι πώγωνος τὸ ἄκρον , ὡς ἐν τῷ πέμπτῳ τῶν ἐπιδημιῶν . ἀθώρηκτος : ὁ μὴ μεθύων . αἰγοκέρας : ὅπερ καὶ βουκέρας καὶ τῆλις . Αἰγύπτιον ἔλαιον : ὅπερ αὐτοὶ καλοῦσι κίκινον . ( οἱ μέντοι παλαιοὶ ἐκ τῆς κίκεως καὶ κίκινον . ) Αἰγύπτιον ἔλαιον λευκόν : τὸ ἀπὸ τῶν κρίνων σκευαζόμενον , ὅπερ καὶ κρίνινόν τε καὶ σούσινον ἔλαιον ὠνόμασται . Αἰγύπτιον μύρον λευκόν : ὅπερ καὶ Μενδήσιον ὠνόμασται , σκευαζόμενον διά τε κρίνων καὶ ἀρωμάτων , διὰ τοῦτο καὶ μύρον , οὐκ ἔλαιον προσαγορεύεται · τὸ δ’ αὐτὸ καὶ κρινόμυρον καὶ σούσινον μύρον ὠνόμασται . Αἰγύπτιον μύρον : τὸ μύρον διὰ τοῦ ἄνθους τῆς ἀκάνθης Αἰγυπτίας , ὅπερ καὶ μετώπιον ὠνόμασται . Αἰγυπτίην στυπτηρίαν : ἣν δὴ καὶ σχιστὴν καὶ τρισχιστὴν ὀνομάζομεν . αἰεί : σημαίνει ποτὲ παρὰ τῷ Ἱπποκράτει καὶ τὸ ἕως καὶ παρὰ πολλοῖς τῶν παλαιῶν . αἰθάλη : ὅπερ καὶ λιγνύς . Αἰθιοπικόν : ὑπακουστέον τὸ κύμινον . αἰθόλικες : οἱ ἐπιπολῆς τοῦ δέρματος κύκλοι , ὅμοιοι τοῖς ἀπὸ πυρὸς συνισταμένοις ἐρυθροῖς κύκλοις , ἀπὸ τοῦ αἴθειν ὠνομασμένοι · καὶ αἰθολικώδεα δηλονότι τὰ τούτοις ὅμοια , ἃ οἱ πολλοὶ προσαγορεύουσιν αἱμάλωπας . αἱματοφλοιβοιστάσιες : οὕτως μὲν οἱ περὶ τὸν Διοσκουρίδην γράφουσι , τὰς ἐπισχέσεις τοῦ ὑπεροιδοῦντος αἵματος ἡγούμενοι δηλοῦσθαι · ὅτι καὶ ἀλλαχοῦ φησιν , ἐν τῇσι φλεξούσῃσι , αἱμοῤῥαγίῃσι σχῆμα εὑρετόν · οἱ πλείους μέντοι γράφουσιν αἱματοφλεβοιστάσιες , δηλοῦσθαι νομίζουσιν ἐκ τοῦ ὀνόματος τὰς πλήρεις αἵματος κεκυρτωμένας φλέβας . αἱμοκέρχνα : ἐπὶ αἵματος ἐκχύσει κέρχνον ἐμποιοῦντα , τοῦτο δέ ἐστι δῆξίς τις ὑποτραχὺς ἐρεθίζουσα κατὰ τὴν τραχεῖαν ἀρτηρίαν . Αἰνειάτης : ὁ ἀπὸ Αἰνείου τῆς ἐν Θράκῃ πόλεως · τὸν δὲ αὐτὸν καὶ Αἰνειοτικὸν ἔστιν ὅτε καλεῖ . αἰολᾶσθαι : τὸ οἷον πλάζεσθαι καὶ πλανᾶσθαι . αἰών : ὁ βίος . ἀκαλήφη : ἥπερ καὶ κνίδη . ἀκεστά : τὰ ἰατὰ , καὶ γὰρ ἄκη τὰ ἰάματα . ἀκήρατος : ἀδιάφθορος . ἀκίς : οὕτως ὀνομάζεται τὸ σίδηρον τοῦ βέλους . ἀκόνην ἐν τοῖς προσκειμένοις τῷ περὶ διαίτης , οὕτως ὠνόμασε τὴν θυῖαν · ὡσαύτως δὲ αὐτῷ καὶ ὁ Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ φυτῶν ὀγδόῳ . ἄκουσα : πεπληρωμένη . ἀκράλεα : ἄκρεα . ἀκρέσπερον : ἄκρας ἑσπέρας , τουτέστι πρώτης καὶ ἀρχομένης . ἄκρητον : τὸ ἄκρατον · οὕτως γὰρ ὀνομάζεται πᾶν τὸ ἀμιγὲς ἑτέρου καὶ τὴν αὐτοῦ φύσιν διασωζόμενον εἰλικρινῆ . ἀκρητοχόλους : τοὺς ἄκρατον ἀθροίζοντας χολήν . ἀκρητόχολον : οὕτως ὀνομάζει , ὅνπερ καὶ ἀκρόχολον . ἄκριτον πάγος : τὸ οἷον ἀδιάκριτον · εἴρηται δὲ ἐν τῷ περὶ ἑβδομάδος ἐπὶ τοῦ μετὰ τὸν κόσμον ἤτοι ἀπείρου ἢ οἷον ἀδιατυπωτοῦ κενοῦ . ἀκρόπλοα : τὰ ἐπιπολαίως , οἷον ἐπ’ ἄκρου ἐμπλέοντα · οὕτως δὲ καὶ οἱ ἀκρόπλοοι . ἀκροαπίς : γλῶσσα οὕτως εἴρηται ἐν τῷ ἑβδόμῳ τῶν ἐπιδημιῶν , ἡ οἷον ἄκρα ἑαυτῆς μὴ διατυποῦσα , τουτέστιν ἡ ἀδιάρθρωτος ὑπὸ δυσκινησίας . ἀκροσαπές : τὸ ἐπιπολῆς μεταβεβληκός . ἀκρόψιλον : τὸ ἐπὶ τοῦ ἄκρου ψιλὸν , τουτέστι γυμνόν . ἀλαΐα φθίσις : οὕτως ὠνόμασται ἐν τῷ περὶ τόπων τῶν κατὰ ἄνθρωπον ἡ οἷον τυφλὴ καὶ ἀόρατος . Ἀλάπτης : ὁ ἐξ Ἀλάπτων · χωρίον δέ ἐστι τῆς Θράκης τὰ Ἀλαπτά . ἀλάστορες : αὐτοί τε οἱ ἄνθρωποι οἱ τά ἄληστα ἐργασάμενοι , παρὰ τὸ τὰ τοιαῦτα ἁμαρτάνειν ἐφ’ οἷς ἐστιν ἀλαστῆσαι καὶ στενάξαι καὶ οἱ τιμωροὶ αὐτῶν δαίμονες . ἀλγήματα : πολλάκις καὶ κατ’ αὐτοῦ τοῦ νοσήματος ἐπιφέρει τοὔνομα · καὶ τὸ ἀλγεῖν ὁμοίως ἀντὶ τοῦ νοσεῖν τι καὶ πάσχειν καὶ τὰ ἄλλα τὰ ἀπ’ αὐτοῦ . ἀλεάζειν : θερμαίνειν . ἄλιον ὕδωρ : τὸ ἠθροισμένον ἐξ ὄμβρου ἀθρόου . ἀλήϊον : ἠθροισμένον , ἀθρόον . ἀλεξητήρια : βοηθήματα · καὶ γὰρ τὸ ἀλέξασθαι βοηθεῖν ἐστιν . ἀλέουσιν : ἀθροίζουσιν . ἄλειφα : ἔλαιον ἢ στέαρ . ἀλέως : ἀθρόως . ἀλεότητα : ἄθροισιν . ἀληθέωσι : πλανῶσιν · εἴρηται δὲ καὶ περὶ τὴν ἄλην . ἀλθεῖν : ὑγιάζειν . ἄλθεξις : ἡ ἴασις . ἀλθίσκειν : ὑγιάζειν . ἄλκαρ : βοήθημα . ἀλλογνοῶν : ὁ παραφρονῶν , ὁ οἷον ἄλλα γινώσκων παρὰ τὰ ὄντα · οὕτω δὲ καὶ τὸ ἀλλοφρονήσας εἴρηται πρὸς αὐτοῦ . ἀλλοιοτροπεῖται : τρέπεται ποικίλως . ἀλλόκοτον : ἀσαφὲς καὶ ἄγνωστον . ἀλλοφάσσοντες : παραπαίοντες , παραφρονοῦντες . ἀλαοί : τυφλοὶ , ὅτι καὶ ἀλαὸς ὁ τυφλός . ἁλυκόν : ἁλμυρόν . ἀλύζει : ἀπορεῖ , ῥιπτάζεται · οὕτως δὲ καὶ τὸ ἀλύξει ἐπὶ τοῦ μέλλοντος εἴρηται . ἀλυσμόν : ὅπερ καὶ ἄλυσίν τινα καὶ ἀπορίαν , ὃ δὴ καὶ ῥιπτασμὸν καλοῦσι , καὶ ἡ ἀλυχὴ δὲ ταὐτὸν τοῦτο . ἄλφιτα : οὐ μόνον τὰ ἀπὸ τῶν κριθῶν οὕτως καλεῖται · ἔν τε γὰρ τῷ πρώτῳ τῶν γυναικείων ἄλφιτα πύρινα εἴρηται · ἐν δὲ τῷ περὶ νούσων δευτέρῳ τῷ μείζονι καὶ φακῶν καὶ ὀρόβων πεφρυγμένων · ἄλφιτα τοίνυν παντὸς ἀληλεσμένου καρποῦ τὸ σύμμετρον τῷ μεγέθει θραῦμα ὀνομάζεται . τὰ μὲν γὰρ μείζω κρίμνα , τὰ δὲ ἐλάττω ἄλευρα . ἄλφιτα προκώνια : τὰ πρὸ τῆς τοῦ κώνου στάσεως , τουτέστι τὰ ἐκ τῶν νέων ἔτι καὶ ἁπαλῶν κριθῶν · κῶνος γάρ τις ἐν ταῖς ἁλῶσιν ἔτι καὶ νῦν ἵσταται καὶ μάλιστα ἐν ταῖς ἐπόμβροις χώραις ξύλον ὀρθὸν , ἐφ’ ᾧ συντίθενται οἱ καρποὶ κωνοειδῶς . ἀμαλδύνεται : αὐτῷ σύνηθες τὸ οἷον ἀφανίζεται καὶ τὸ οἷον ἀμαυροῦται · καθάπερ ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν γυναικείων ὄμματα ἀμαλδύνεται . ἁμαλῶς : τό τε ἁπαλῶς , ὅπερ ἴσον δύναται τῷ μετρίως , ὡς ἐν τῷ περὶ ἐμπύων · τοῦτο δὲ ἁμαλῶς ἐπαλέουσι , καὶ τὸ ῥᾳδίως , ὥσπερ ἐν τῷ πρώτῳ περὶ νούσων τῷ μείζονι , καὶ τοῖσιν ὀφθαλμοῖσιν οὐχ ἁμαλῶς ὁρᾶ · καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ μείζονι καὶ τὰ σιτία οὐχ ἁμαλῶς προσίεται . ἀμαμηλίδας : εἶδός τι μεσπίλου πλεῖστον ἐν Ἰταλίᾳ γινόμενον , ὡς καὶ Διοσκουρίδης λέγει · τινὲς δὲ τὰς ἐπιμηλίδας φασὶν εἶναι μῆλα σμικρὰ ἄγρια . ἄμβη : ὀφρυώδης ἐπανάστασις . ἀμβλυωσμός : ἤτοι ἔκτρωσις παρὰ τὸ ἀμβλύσκειν · ἀλλὰ καὶ ἀμβλυωπία , ὡς ἐν τῷ μείζονι προῤῥητικῷ . ἀμβλυωπότερα : τὰ ἀμβλύτερον ὁρώμενα , τουτέστιν ἀμυδρότερον . ἀμείρων : ἀφαιρῶν καὶ λαμβάνων . ἀμενηνόν : ἀσθενές . ἄμη : κατά τινα τρόπον , ἔκ τινος μέρους , μετρίως . ἀμήνας : ἐκπιάξας , ἀμύξας . ἀμοίη : οὕτως ἐν τῷ κατ’ ἰητρεῖον Διοσκουρίδης γράφει , ἀμοίη ὅτι πιέξει παραλλάξαν ἐκκλίνει ἐς τὴν αὔξησιν καὶ ἀνάπλασιν τῶν σαρκῶν ποιήσεται · οἱ δὲ ἄλλοι γράφουσιν ἀλλοίη · φησὶ δὲ Διοσκουρίδης τὸ ἀμοίη μέτρια εἶναι , μαρτύριον δὲ οὐδὲν παρατίθεται . ἀμυστί : ἀθρόως ἄνευ τοῦ μῦσαι τοῖς χείλεσι . ἀμφιβραγχίων : τῶν περὶ τὰ παρίσθμια καλουμένων χωρίων . ἀμφίδεον : τὸ τοῦ . στόματος τῆς μήτρας , τὸ ἐν κύκλῳ ἄκρον , ὅπερ καὶ σικύας χείλεσιν ἔοικε , κατὰ μεταφορὰν ἀπὸ τῶν γυναικείων ψελλίων ὠνομασμένον , ἃ καὶ αὐτὰ ἀμφίδεα καλοῦνται ἀπὸ τοῦ περιλαμβάνειν ἐν κύκλῳ καὶ οἷον ἀμφιδεῖν . ἀμφιδέξιος : ἡ οἷον ἀμφοτέρωθεν δεξιὰ , τουτέστιν ἡ ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶν ὡς δεξιᾷ χρωμένῃ . τοιοῦτος γὰρ καὶ ὁ παρὰ τῷ ποιητῇ περιδέξιος . οὕτως δὲ καὶ ὁ Ἱππῶναξ ἔλεγεν · ἀμφιδέξιος γάρ εἰμι καὶ οὐχ ἁμαρτάνω . τινὲς δὲ ἀμφιδέξιον ἀκούουσιν οὐ καλῶς τὴν ἐν τοῖς δεξιοῖς μέρεσι τῆς μήτρας κυουμένην . ἀμφιμήτριον σημεῖον : οὕτως ὠνόμακεν ἐν τῷ βʹ τῶν ἐπιδημιῶν τὸ δηλωτικὸν τῶν περὶ τὰς μήτρας διαθέσεων . ἀμῶς : κατά τινα τρόπον , ἔκ τινος μέρους , μετρίως . ἀναγνῶναι : μεταπεῖσαι , μεταδίδαξαι . ἀνάκαρ : εἰς τὸ ἄνω μέρος , ὥσπερ ἐπίκαρ ἐς τὸ κάτω ἐξ ὀρέων . ἀνακικίουσιν : ἀναπηδῶσιν . ἀνακῶς : φυλακτικῶς . ἀνακωχή : ἀνωχὴ , ἀναβάσταξις . ἀναλδές : ἄτροφον , ἀναυξές . ἀνάλμυροι : ἄναλοι ἢ οὐχ ἁλμυροί . Διοσκουρίδης οὕτως , διαιροῦντες δὲ ἀναγινώσκουσιν οἱ πολλοί . ἄναλτον : τό τε χωρὶς ἁλῶν καὶ οὐχ ἁλμυρόν . ἀναπλάξεις : διαπλάξεις . ἀναπρῆσαι : ἀνατρῆσαι , ἐκτρῆσαι . ἀνάῤῥινον : τὸ διὰ τῶν ῥινῶν παλίσσυτον ἰὸν , ἔνιοι δὲ διαιροῦσιν ἀνὰ ῥινὸν εἶναι ἀνὰ τὸ δέρμα . ἄναυδος : διαλέγεσθαι ἀδύνατος . ἄφωνος δὲ ὁ φωνεῖν μὴ δυνάμενος . ἐν τῷ τρίτῳ τῶν ἐπιδημιῶν ἐφεξῆς ἀλλήλων ἐπὶ Πυθίωνος εἴρηται . οὕτως ἔχει καὶ τὸ παρὰ τῷ ποιητῇ ἐπὶ τοῦ ἵππου . αὐδήεντα δ’ ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρῃ . ἀναφέρειν : δηλοῖ ποτε καὶ τὸ ὑπολύζειν ἀναπνέοντα , ὡς ἐν τῷ πρώτῳ περὶ νούσων τῷ μικροτέρῳ , καὶ ἀναφέρειν ὥσπερ τὰ παιδία τὰ πεπαυμένα , κλαίοντά τε καὶ εἰς τὰς ῥῖνας ἀνέλκοντα τὸ πνεῦμα . τοῦτο ταὐτόν ἐστι τὸ πνεῦμα προσπίπτειν ἐν τῇ ἔξω φορῇ , ἔμπαλιν τῇ διπλῇ εἴσω ἐπανακλήσει . ἀναχαίνεται : ἀναξαίνεται . ἀναχελύνεται : ἀναξηραίνεται . ἀνδρογένειαν : τὴν κατὰ ἄνδρας διαδοχὴν τοῦ γένους . ἡ μέντοι κατὰ τὰς γυναῖκας διαδοχὴ τοιοῦτο ἕτερον οὐδὲν ὄνομα κέκτηται ὅμοιον . ἀμβήξατο : μετὰ βηχὸς ἀνέπτυσεν . ἀνειλήματα : τοὺς στρόφους . ἀνειλισθῶσιν : εἰς τὸ ἄνω εἱλισθεῖσαι συστραφῶσιν . ἀνερυσθέωσιν : ἀνασπασθῶσιν . ἀνείσας : ἐν ὕψει ἀνωτάτω κρεμάσας · σύγκειται γὰρ ἐκ τοῦ ἄνω καὶ εἴσας . ἀνεμοῦται : ἐμπνευματοῦται . ἀνερίκτων : ἀδιασείστων . ἀνεστραμμένα : ἀνατεταραγμένα , εἴρηται δὲ ἐπὶ οὔρων . ἄνεως : ἄφωνος καὶ τὸν νοῦν ἐμπεπληγμένος . ἀνήνιος : ἄλυπος καὶ ἀβλαβής . ἀνηρείκτῳ : μὴ διῃρημένῳ εἰς λεπτὰ , ἀλλ’ ἐξ ἄκρων κρίμνων συγκειμένῳ . ἄνθεα : οὐ μόνον ταῦτα τὰ εἰς τὰ στέφανα , ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα πάντα οὕτως ὀνομάζει καὶ τὰ σπέρματα δὲ ὡσαύτως ἐνίοτε καλεῖ , ὥσπερ καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν γυναικείων , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐρυθήματα , ὡς ἐν κωακαῖς · καὶ πτύσματα δὲ ἀνθηρὰ τὰ ἐρυθρὰ καὶ ὕφαιμα λέγει ἐν τῷ στʹ τῶν ἐπιδημιῶν . ἀνθίνην οἶνον : ἤτοι τὸν ἠνθισμένον ὀνομαζόμενον ἢ τὸν ἐκ τῶν ἀνθῶν ἡδυσμένον , ὥσπερ καὶ κυκεῶνα ἄνθινον ὠνόμασεν ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ νούσων τῷ μείζονι . ἀνθινὸν ἔλαιον : τὸ κρίνινον καὶ ἴρινον λέγεται , τὸ δὲ αὐτὸ καὶ σούσινον καλεῖται . ἀνθινὸν μύρον : ὅπερ καὶ σούσινον μύρον καὶ κρίνινον μύρον · διαφέρει δὲ τοῦ ἀνθινοῦ ἐλαίου τοῦ προγεγραμμένου τῇ ποικιλίᾳ τῶν ἀρωμάτων . ἀνεύθυντο : ἤγουν εἰς τὸ ἄνω ἀπεύθυντο . ἀνωργασμένον : τό τε ἀναμεμαλαγμένον , ἐπειδὴ καὶ τὸ μαλάξαι ὀργάσαι καὶ τὸ οἷον σπαργᾷν καὶ ὀργᾷν , ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ νούσων τῷ μείζονι . ἀντικοντώσιος : τῆς διὰ τοῦ κοντοῦ ἀντερείσεως , ὅπερ καὶ σκίμπων καλεῖται . ἀντίῤῥινα : πόα τις ἣν καὶ βουκράνιον καὶ λυχνίδα ἀγρίαν ὀνομάζουσιν . ἄορτρον : τὸ ἀπηρτημένον τοῦ πνεύμονος μέρος ἑκατέρωθεν , ὡς ἐν τῷ περὶ νούσων τῷ μείζονι · ἔτι δὲ καὶ ἄορτριν τὸ αὐτὸ τοῦτο ἐνίοτε καλεῖ , ὡς Διοσκουρίδης οἴεται , οὐ πάνυ δὲ σαφές ἐστιν . ἀπαρτίως : ἀπηρτισμένως καὶ ἀκριβῶς . Διοσκουρίδης δὲ ἔφη ὅτι καὶ πᾶν τὸ ἐναντίον δηλοῖ , ὡς ἐν τῷ περὶ διαίτης ὀξέων , ἐν οἷς φησι · καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἀπαρτίως ἐν τοῖσι τοιούτοισι καιροῖσι μεταβάλλουσιν εἰς τὰ ῥοφήματα · ἐμοὶ δὲ καὶ ταύτῃ δοκεῖ τὸ ἀπηρτισμένως τε καὶ ἀκριβῶς δηλοῦν · τῷ δὲ καὶ οἱ Ἀττικοὶ τὸν αὐτὸν τρόπον χρῶνται τῷ ὀνόματι · μυρία δὲ παραδείγματα διὰ τῶν σμικρῶν ὑπομνημάτων ἔχεις . ἀπεβράσσετο : ἐν τῷ πέμπτῳ τῶν ἐπιδημιῶν οὕτως Διοσκουρίδης γράφει , καί φησιν αὐτὸς δηλοῦσθαι τῷ ἀπεβράσσετο τὸ ἀπεβήσσετο , τῶν ἄλλων σχεδὸν ἁπάντων ἀπεβήσσετο γραφόντων · ὁ γάρ τοι Διοσκουρίδης οὗτος καὶ ὁ Ἀρτεμίδωρος καὶ ὁ ἐπικληθεὶς Καπίτων ἐκ τοῦ συνήθους τοῖς ἄλλοις ὀνόματα πολλὰ μετεκόμισαν , οὐδὲν ἀλλοιότερον δηλοῦντα τῆς ἀρχαίας γραφῆς , ὧν ἀνάγκην ἔχομεν καὶ ἡμεῖς μνημονεύειν . ἀπιλλήθη : συνεκλείσθη , ἴλλειν γὰρ τὸ συγκλείειν . ἀπερχθῇ : ἀποκλεισθῇ . ἀπόγονα : τὰ γόνιμα , ἔνιοι δὲ ἤκουσαν τὰ ἄγονα . ἀποκεκαρπωκός : ἀποβεβλαστηκός . ἀποκεκριμένῃσι : κεχωρισμέναις . ἀποκηδέστερον : ἀφροντιστότερον . ἀποκναίειν : μάλιστα μὲν τὸ ἀποξύειν , ἤδη δὲ καὶ τὸ καταφθείρειν καὶ τὸ κατισχναίνειν . ἀπομυλήνας : προβάλλων τὰ χείλη συνημμένως . ἀπονενοημένως : ἀνεπιστρέπτως . ἀποπαλλήσιος : ἀποπάλσεως , ἐντεῦθεν καὶ τὸ ἀποπαλλώσεται , ποτὲ μὲν τὸ ἐνεργητικὸν τὸ ἀποπάλλειν σημαίνει , καθάπερ ἐν πρώτῳ τῶν γυναικείων · ἔστιν ὅτε δὲ καὶ τὸ παθητικὸν τὸ ἀποπαλλήσεται , ὡς ἐν τῷ περὶ φύσεως ἀνθρώπου . ἀπορέγει : προτείνει . ἀποσαείς : ἀποσβεσθείς . ἀποσιτικά : ἀποσιτίας καὶ ἀνορεξίας ποιητικά . ἀποσκήψεις : τὰς ἀποσχάσεις ἐν τῷ πρώτῳ περὶ νούσων τῷ μείζονι . ἀποσκληρύνει : σκελετεύει . ἀποσπαρθάζουσι : σπαίρουσιν ἢ σφύζουσιν , ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ νούσων . ἀπόσφαγμα : τὸ τρυγῶδες παρήθημα , ὃ καὶ ὑπόσφαγμα . ἀπτίστων : ὁλοσχερῶν εἰς ὁλοσχερῆ ἄλευρα διῃρημένων , ἐλλιπῶς κεκομμένων , μὴ ἀποβεβρασμένων τὸ πιτυρῶδες . ἀπυρομήλῃ : τῇ πυρῆνα μὴ ἐχούσῃ , τουτέστι τῇ μηλοτρίδι . ἀρακίδας : πυρίνους ἀρακίσκους , εἶδος ὀσπρίου δέ ἐστιν ὁ ἄρακος . ἀρβύλαι : ὑποδήματα τὰ βαθέα . ἄργης : ὄφις τις οὕτως ὀνομαζόμενος . ἄρδας : ῥύπος τις καὶ ἀκαθαρσία , καὶ ἀρδαλῶσαι τὸ ῥυπᾶναι . ὀρθρινόν : τὸν τοῖς ἄρθροις ἁρμόττοντα . ἀρικύμων : ἡ ταχέως ἐγκύμων γινομένη . ἄρις : οὐ μόνον τὸ ὄργανον , ἀλλὰ καὶ βοτάνη τις οὕτως ὀνομάζεται . ἄρκτιος : ὁ ἀπὸ τῆς ἄρκτου πνέων , ἔνιοι δὲ ἄρκτιον ἄντικρυς γράφουσιν . ἄρμης : τῆς ἐν τῇ κεφαλῇ ῥαφῆς . ἀρμίως : παραχρῆμα , Δώριος δὲ ἡ λέξις . ἀῤῥοίας : ἐποχῆς ἐμμήνων . ἀρτίζωα : ὀλιγοχρόνια . ἀρτίστομα : πανταχόθεν ὁμαλά . ἀσκαρίδες : ἕλμινθες ἰσχναὶ καὶ μικραὶ ἐν τῷ ἀπευθυσμένῳ ἐντέρῳ γεννώμεναι . ἀσκούς : κεράμεις οὓς καὶ πυριατούς καὶ φακούς ὀνομάζουσιν . ἀσᾶται : τό τε πυροῦται ὡς ἐν πρώτῳ γυναικείων καὶ τὸ προσκόρως καὶ ἐπαχθῶς διατίθεται , ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ νούσων τῷ μείζονι . ἀτέραμνα : τὰ δυσκατέργαστα καὶ σκληρά . ἄτρακτον : οὐ μόνον τὸν εἰς τὸ ἱερουργὸν χρήσιμον , ἀλλὰ καὶ τὸ ξύλον τοῦ βέλους . Ἀττικὸν ἀγγεῖον : Ἀττικὴν χύτραν , καὶ μήν ποτε τὸν καλούμενον ἐχῖνον . αὐαντὴ ἢ αὐαψή : τὶς ξηραντικὴ νόσος . αὐτίνην : οἶνον τὸν αὐτοετίτην , τὸν ἐκ τοῦ ἐνεστῶτος ἔτους . αὐτόδρομον : αὐτοκίνητον , ὡς ἐν τῷ περὶ ἑβδομάδων . αὕτως : ματαίως . ἁφάς : τὰ ἅμματα παρὰ τὸ ἅψαι . ἀφασσόμενα : ψηλαφώμενα καὶ ἀφησσαμένη , ψηλαφήσασα . ἀφράζει : ἀφραίνει , ἀσυνετεῖ . ἀφροῦντα : ἀφρίζοντα , πομφολυγώδη . ἀφύει : ἀπολευκαίνεται καὶ ὥσπερ ἀφύης τὸ χρῶμα ἔχει · οὕτως δὲ καὶ ἀφυῶδες καλεῖ τὸ ἀφυεῖ χρώματι ἐοικός . Ἀχιλληϊάδας κριθάς : τὰς εὐτραφεῖς καὶ μεγάλας ἀπό τινος Ἀχιλλέως ὠνομασμένας , ὥς φασι , γεωργοῦ Βαβρωνίου . ἀψίῤῥοον : εἰς τοὐπίσω ῥέον . ἀψυχεῖ : λειποθυμεῖ · καὶ ἀψυχίη ἡ λειποψυχία .
Lemmas: Ἀγκυλίς : ἀγκύλος ἔχω · εἴρω δέ ἐπί ἅρμα ἢ κύρτωμα . ἀγκυρομήλη : ἄγκιστρον . ἄγλις : ὁ μόριον ὁ σκόροδον ὁ κεφαλή . ἀγλίη : ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός ὑπόλευκος οὐλή , καθάπερ ἐν ὁ μείζων προῤῥητικῷ , καί ὁ λευκανθίζω επίπαγος , ὡς ἐν Κωα̈κός πρόγνωσις . ἄγριος κολοκύνθη : ὁ κολοκυνθίς , ὡς καί Κρατεύας καί Διοσκουρίδης καί Πάμφιλος . ἄγροφον : ὀρεινός . ἄγυια : ἀσθενής . ἄγχω : πνίγω . ἀδαξάω : δάκνω κνησμωδῶς . ἀδηνέως : ἀφρόντιστος . ἀέτωμα : ὁ εἰς ὕψος ἀνατείνω ὁ ὀροφή , ὥσπερ τρίγωνος . ἀθέλγω : παρίημι , διεκλύω . ἀθήρ : ὁ τε ὁ κριθή ὀξύς2 , ὡς ἐν ὁ δύο περί νοῦσος ὁ μικρός καί ὁ ἐν ὁ ἀκίς πώγων ὁ ἄκρος , ὡς ἐν ὁ πέμπτος ὁ ἐπιδημία . ἀθώρηκτος : ὁ μή μεθύω . αἰγόκερας : ὅσπερ καί βούκερας καί τῆλις . Αἰγύπτιος ἔλαιον : ὅσπερ αὐτός καλέω κίκινος . ( ὁ μέντοι παλαιός ἐκ ὁ κίκι καί κίκινος . ) Αἰγύπτιος ἔλαιον λευκός : ὁ ἀπό ὁ κρίνω σκευάζω , ὅσπερ καί κρίνινος τε καί σούσινος ἔλαιον ὀνομάζω . Αἰγύπτιος μύρον λευκός : ὅσπερ καί Μενδήσιος ὀνομάζω , σκευάζω διά τε κρίνω καί ἄρωμα , διά οὗτος καί μύρον , οὐ ἔλαιον προσαγορεύω · ὁ δέ αὐτός καί κρινόμυρον καί σούσινος μύρον ὀνομάζω . Αἰγύπτιος μύρον : ὁ μύρον διά ὁ ἄνθος ὁ ἄκανθα Αἰγύπτιος , ὅσπερ καί νέτωπον ὀνομάζω . αἰγύπτιος στυπτηρία : ὅς δή καί σχιστός καί τρισχιστος ὀνομάζω . ἀεί : σημαίνω ποτέ παρά ὁ Ἱπποκράτης καί ὁ ἠώς καί παρά πολύς ὁ παλαιός . Αἰθάλεια : ὅσπερ καί λιγνύς . Αἰθιοπικός : ὑπακουστέον ὁ κύμινον . αἰθόλιξ : ὁ ἐπιπολή ὁ δέρμα κύκλος , ὅμοιος ὁ ἀπό πυρός συνίστημι ἐρυθρός κύκλος , ἀπό ὁ αἴθω ὀνομάζω · καί αἰθολικώδης δηλονότι ὁ οὗτος ὅμοιος , ὁ ὁ πολύς προσαγορεύω αἱμάλωψ . αἱματοφλοιβοιστάσιες : οὕτως μέν ὁ περί ὁ Διοσκουρίδης γράφω , ὁ ἐπίσχεσις ὁ ὑπεροιδέω αἷμα ἡγέομαι δηλόω · ὅτι καί ἀλλαχοῦ φημί , ἐν ὅς φλέγω , αιμορραγιειμι σχῆμα εὑρίσκω · ὁ πλείων μέντοι γράφω αἱματοφλεβοιστάσιες , δηλόω νομίζω ἐκ ὁ ὄνομα ὁ πλήρης αἷμα κυρτόω φλέψ . αἱμόκερχνον : ἐπί αἷμα ἔκχυσις κέρχνος ἐμποιέω , οὗτος δέ εἰμί δῆξις τις ὑποτρέχω ἐρεθίζω κατά ὁ τραχύς ἀρτηρία . αινεατος : ὁ ἀπό Αἰνείας ὁ ἐν Θράκη πόλις · ὁ δέ αὐτός καί Αἰνειοτικὸν εἰμί ὅτε καλέω . αἰολάομαι : ὁ οἷος πλάζω καί πλανάω . αἰών : ὁ βίος . ἀκαλήφη : ὅσπερ καί κνίδη . ἀκεστής : ὁ ἰατός , καί γάρ ἄκος ὁ ἴαμα . ἀκήρατος : ἀδιάφθορος . ἀκίς : οὕτως ὀνομάζω ὁ σίδηρος ὁ βέλος . ἀκόνη ἐν ὁ πρόσκειμαι ὁ περί δίαιτα , οὕτως ὀνομάζω ὁ θυία · ὡσαύτως δέ αὐτός καί ὁ Θεόφραστος ἐν ὁ περί φυτός ὄγδοος . ἀκούω : πληρόω . ἀκράλεα : ἄκρεα . ἀκρέσπερος : ἄκρος ἑσπέρα , τουτέστι πρῶτος καί ἄρχω . ἄκρατος : ὁ ἄκρατος · οὕτως γάρ ὀνομάζω πᾶς ὁ ἀμιγής ἕτερος καί ὁ αὐτός φύσις διασῴζω εἰλικρινής . ἀκρητόχολος : ὁ ἄκρατος ἀθροίζω χολή . ἀκρητόχολος : οὕτως ὀνομάζω , ὅσπερ καί ἀκράχολος . ἄκριτος πάγος : ὁ οἷος ἀδιάκριτος · εἴρω δέ ἐν ὁ περί ἑβδομάς ἐπί ὁ μετά ὁ κόσμος ἤτοι ἤπειρος ἢ οἷος αδιατύπωτος κενός . ἀκρόπλοος : ὁ ἐπιπόλαιος , οἷος ἐπί ἄκρος ἐμπλέω · οὕτως δέ καί ὁ ἀκρόπλοος . ἀκροαπίς : γλῶσσα οὕτως εἴρω ἐν ὁ ἕβδομος ὁ ἐπιδημία , ὁ οἷος ἄκρος ἑαυτοῦ μή διατυπόω , τουτέστιν ὁ ἀδιάρθρωτος ὑπό δυσκινησία . ἀκροσαπής : ὁ ἐπιπολή μεταβάλλω . ἀκρόψιλος : ὁ ἐπί ὁ ἄκρος ψιλός , τουτέστι γυμνός . ἀλαῗος φθίσις : οὕτως ὀνομάζω ἐν ὁ περί τόπος ὁ κατά ἄνθρωπος ὁ οἷος τυφλός καί ἀόρατος . Ἀλάπτης : ὁ ἐκ Ἄλαπτα · χωρίον δέ εἰμί ὁ Θρᾴκη ὁ Ἄλαπτα . ἀλάστωρ : αὐτός τε ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ ἄληστος ἐργάζομαι , παρά ὁ ὁ τοιοῦτος ἁμαρτάνω ἐπί ὅς εἰμί ἀλαστέω καί στενάζω καί ὁ τιμωρός αὐτός δαίμων . ἄλγημα : πολλάκις καί κατά αὐτός ὁ νόσημα ἐπιφέρω ὄνομα · καί ὁ ἀλγέω ὁμοίως ἀντί ὁ νοσέω τίς καί πάσχω καί ὁ ἄλλος ὁ ἀπό αὐτός . ἀλεάζω : θερμαίνω . ἀλέω ὕδωρ : ὁ ἀθροίζω ἐκ ὄμβρος ἀθρόος . ἀλἥιον : ἀθροίζω , ἀθρόος . ἀλεξητήριος : βοήθημα · καί γάρ ὁ ἀλέξω βοηθέω εἰμί . ἀλέω : ἀθροίζω . ἄλειφα : ἔλαιον ἢ στέαρ . Ἀλέως : ἀθρόος . ἄλεος : ἄθροισις . ἀληθέω : πλανάω · εἴρω δέ καί περί ὁ ἄλη . ἀλθέω : ὑγιάζω . ἄλθεξις : ὁ ἴασις . ἀλθίσκω : ὑγιάζω . ἄλκαρ : βοήθημα . ἀλλογνοέω : ὁ παραφρονέω , ὁ οἷος ἄλλος γιγνώσκω παρά ὁ εἰμί · οὗτος δέ καί ὁ ἀλλοφρονέω εἴρω πρός αὐτός . ἀλλοιοτροπέω : τρέπω ποικίλως . ἀλλόκοτος : ἀσαφής καί ἄγνωστος . ἀλλοφάσσω : παραπαίω , παραφρονέω . ἀλαός : τυφλός , ὅτι καί ἀλαός ὁ τυφλός . ἁλυκός : ἁλμυρός . ἀλύζω : ἀπορέω , ῥιπτάζω · οὕτως δέ καί ὁ ἀλύσκω ἐπί ὁ μέλλω εἴρω . ἀλυσμός : ὅσπερ καί ἅλυσις τις καί ἀπορία , ὅς δή καί ῥιπτασμός καλέω , καί ὁ ἀλυχή δέ αὐτός οὗτος . ἄλφιτον : οὖον μόνος ὁ ἀπό ὁ κριθή οὕτως καλέω · ἐν τε γάρ ὁ πρῶτος ὁ γυναικεῖος ἄλφιτον πύρινος εἴρω · ἐν δέ ὁ περί νοῦσος δύο ὁ μείζων καί φακός καί ὄροβος φρύγω · ἄλφιτον τοίνυν πᾶς ἀλέω καρπός ὁ σύμμετρος ὁ μέγεθος θραῦμα ὀνομάζω . ὁ μέν γάρ μείζων κρίμνον , ὁ δέ μικρός ἄλευρον . ἄλφιτον προκώνια : ὁ πρό ὁ ὁ κῶνος στάσις , τουτέστι ὁ ἐκ ὁ νέος ἔτι καί ἁπαλός κριθή · κῶνος γάρ τις ἐν ὁ ἁλίσκομαι ἔτι καί νῦν ἵστημι καί μάλιστα ἐν ὁ ἐπομβρέω χώρα ξύλον ὀρθός , ἐπί ὅς συντίθημι ὁ καρπός κωνοειδῶς . ἀμαλδύνω : αὐτός συνήθης ὁ οἷος ἀφανίζω καί ὁ οἷος ἀμαυρόω · καθάπερ ἐν ὁ δύο ὁ γυναικεῖος ὄμμα ἀμαλδύνω . ἁμαλῶς : ὁ τε ἁπαλός , ὅσπερ ἴσος δύναμαι ὁ μέτριος , ὡς ἐν ὁ περί ἔμπυος · οὗτος δέ ἁμαλῶς παλέω , καί ὁ ῥᾳδίως , ὥσπερ ἐν ὁ πρῶτος περί νοῦσος ὁ μείζων , καί ὅς ὀφθαλμός οὐ ἁμαλῶς ὁράω · καί ἐν ὁ δύο μείζων καί ὁ σιτίον οὐ ἁμαλῶς προσίημι . ἀμαμηλίς : εἶδος τίς μέσπιλον πλεῖστος ἐν Ἰταλία γίγνομαι , ὡς καί Διοσκουρίδης λέγω · τις δέ ὁ ἐπιμηλίς φημί εἰμί μῆλον μικρός ἄγριος . ἄμβων : ὀφρυώδης ἐπανάστασις . ἀμβλυωσμός : ἤτοι ἔκτρωσις παρά ὁ ἀμβλύσκω · ἀλλά καί ἀμβλυωπία , ὡς ἐν ὁ μείζων προῤῥητικῷ . ἀμβλυωπός : ὁ ἀμβλύς ὁράω , τουτέστιν ἀμυδρός . ἀμείρω : ἀφαιρέω καί λαμβάνω . ἀμενηνός : ἀσθενής . ἄμη : κατά τις τρόπος , ἐκ τις μέρος , μέτριος . ἀμήνας : ἐκπιάζω , ἀμύσσω . ἀμόω : οὕτως ἐν ὁ κατά ἰατρεῖον Διοσκουρίδης γράφω , ἀμόω ὅτι πιέζω παραλλάσσω ἐκκλίνω εἰς ὁ αὔξησις καί ἀνάπλασις ὁ σάρξ ποιέω · ὁ δέ ἄλλος γράφω ἀλλοῖος · φημί δέ Διοσκουρίδης ὁ ἀμόω μέτριος εἰμί , μαρτύριον δέ οὐδείς παρατίθημι . ἀμυστί : ἀθρόος ἄνευ ὁ μύω ὁ χεῖλος . ἀμφιβράγχια : ὁ περί ὁ παρίσθμιον καλέω χωρίον . ἀμφιδέω : ὁ ὁ . στόμα ὁ μήτρα , ὁ ἐν κύκλος ἄκρος , ὅσπερ καί σικύα χεῖλος ἔοικα , κατά μεταφορά ἀπό ὁ γυναικεῖος Ψελλίων ὀνομάζω , ὁ καί αὐτός ἀμφίδεα καλέω ἀπό ὁ περιλαμβάνω ἐν κύκλος καί οἷος ἀμφιδέω . ἀμφιδέξιος : ὁ οἷος ἀμφοτέρωθεν δεξιός , τουτέστιν ὁ ἀμφότερος ὁ χείρ ὡς δεξιός χράω . τοιοῦτος γάρ καί ὁ παρά ὁ ποιητής περιδέξιος . οὕτως δέ καί ὁ Ἱππῶναξ λέγω · ἀμφιδέξιος γάρ εἰμί καί οὐ ἁμαρτάνω . τις δέ ἀμφιδέξιος ἀκούω οὖον καλῶς ὁ ἐν ὁ δεξιός μέρος ὁ μήτρα κύω . ἀμφιμήτριος σημεῖον : οὕτως ὀνομάζω ἐν ὁ βε ὁ ἐπιδημία ὁ δηλωτικός ὁ περί ὁ μήτρα διάθεσις . Ἀμῶς : κατά τις τρόπος , ἐκ τις μέρος , μέτριος . ἀναγιγνώσκω : μεταπείθω , μεταδιδάσκω . ἀνάκαρ : εἰς ὁ ἄνω μέρος , ὥσπερ ἐπίκαρ εἰς ὁ κάτω ἐκ ὄρος . ανακικιω : ἀναπηδάω . ἀνακῶς : φυλακτικός . ἀνοκωχή : ἀνοχή , ἀναβάσταξις . ἀναλδής : ἄτροφος , ἀναυξής . ἀνάλμυρος : ἄναλος ἢ οὐ ἁλμυρός . Διοσκουρίδης οὕτως , διαιρέω δέ ἀναγιγνώσκω ὁ πολύς . ἄναλτος : ὁ τε Χωρὶς ἅλς καί οὐ ἁλμυρός . ἀναπλάσσω : διαπλάσσω . ἀναπίμπρημι : ἀνατετραίνω , ἐκτρῆσαι . ἀνάρρινον : ὁ διά ὁ ῥίς παλίσσυτος ἰός , ἔνιοι δέ διαιρέω ἀνά ῥινόν εἰμί ἀνά ὁ δέρμα . ἄναυδος : διαλέγω ἀδύνατος . ἄφωνος δέ ὁ φωνέω μή δύναμαι . ἐν ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία ἐφεξῆς ἀλλήλων ἐπί Πυθίων εἴρω . οὕτως ἔχω καί ὁ παρά ὁ ποιητής ἐπί ὁ ἵππος . αὐδήεις δέ τίθημι θεά λευκώλενος Ἥρα . ἀναφέρω : δηλόω ποτός καί ὁ ὑπολύζω ἀναπνέω , ὡς ἐν ὁ πρῶτος περί νοῦσος ὁ μικρός , καί ἀναφέρω ὥσπερ ὁ παιδίον ὁ παύω , κλαίω τε καί εἰς ὁ ῥίς ἀνέλκω ὁ πνεῦμα . οὗτος αὐτός εἰμί ὁ πνεῦμα προσπίπτω ἐν ὁ ἔξω φορέω , ἔμπαλιν ὁ διπλόος εἴδομαι ἐπανάκλησις . ἀναχαίνω : ἀναξαίνω . αναχελυνω : ἀναξηραίνω . ἀνδρογένεια : ὁ κατά ἀνήρ διαδοχή ὁ γένος . ὁ μέντοι κατά ὁ γυνή διαδοχή τοιοῦτος ἕτερος οὐδείς ὄνομα κτάομαι ὅμοιος . ἀναβαίνω : μετά βήξ ἀναπτύω . ἀνείλημα : ὁ στρόφος . ἀνειλίσσω : εἰς ὁ ἄνω ἑλίσσω συστρέφω . ἀνερύω : ἀνασπάω . ἀνίημι : ἐν ὕψος ἄνω2 κρεμάννυμι · σύγκειμαι γάρ ἐκ ὁ ἄνω καί ἵζω . ἀνεμόω : ἐμπνευματόω . ανερικτεω : αδιάσειστος . ἀναστρέφω : ἀναταράσσω , εἴρω δέ ἐπί ὅρος . ἄνεως : ἄφωνος καί ὁ νόος ἐμπλήσσω . ἀνήνιος : ἄλυπος καί ἀβλαβής . ἀνηρείκτῳ : μή διαλέγω εἰς λεπτόν , ἀλλά ἐκ ἄκρος κρίμνον σύγκειμαι . ἄνθος : οὖον μόνος οὗτος ὁ εἰς ὁ στέφανος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος πᾶς οὕτως ὀνομάζω καί ὁ σπέρμα δέ ὡσαύτως ἐνίοτε καλέω , ὥσπερ καί ἐν ὁ δύο ὁ γυναικεῖος , ἀλλά καί ὁ ἐρύθημα , ὡς ἐν κωακαῖς · καί πτύσμα δέ ἀνθηρός ὁ ἐρυθρός καί ὕφαιμος λέγω ἐν ὁ εἰμί ὁ ἐπιδημία . ἄνθινος οἶνος : ἤτοι ὁ ἀνθίζω ὀνομάζω ἢ ὁ ἐκ ὁ ἄνθος ἡδύνω , ὥσπερ καί κυκεών ἄνθινος ὀνομάζω ἐν ὁ δύο περί νοῦσος ὁ μείζων . ἀνθινός ἔλαιον : ὁ κρίνινος καί ἴρινος λέγω , ὁ δέ αὐτός καί σούσινος καλέω . ἀνθινός μύρον : ὅσπερ καί σούσινος μύρον καί κρίνινος μύρον · διαφέρω δέ ὁ ἀνθινός ἔλαιον ὁ προγράφω ὁ ποικιλίας ὁ ἄρωμα . ἀνεύθυντος : ἤγουν εἰς ὁ ἄνω ἀπευθύνω . ἀνοργάζω : ὁ τε ἀναμαλάσσω , ἐπεί καί ὁ μαλάσσω ὀργάω καί ὁ οἷος σπαργάω καί ὀργάω , ὡς ἐν ὁ δύο περί νοῦσος ὁ μείζων . ἀντικόντωσις : ὁ διά ὁ κοντός ἀντέρεισις , ὅσπερ καί σκίπων καλέω . ἀντίρρινον : πόα τις ὅς καί βουκράνιον καί λυχνίς ἄγριος ὀνομάζω . ἄορτρον : ὁ ἀπαρτάω ὁ πνεύμων μέρος ἑκατέρωθεν , ὡς ἐν ὁ περί νοῦσος ὁ μείζων · ἔτι δέ καί ἄορτριν ὁ αὐτός οὗτος ἐνίοτε καλέω , ὡς Διοσκουρίδης οἴομαι , οὖον πάνυ δέ σαφής εἰμί . ἀπαρτίως : ἀπηρτισμένως καί ἀκριβῶς . Διοσκουρίδης δέ φημί ὅτι καί πᾶς ὁ ἐναντίος δηλόω , ὡς ἐν ὁ περί δίαιτα ὀξύς , ἐν ὅς φημί · καί ὡς ἐπί ὁ πολύς ἀπαρτίως ἐν ὅς τοιοῦτος καιρός μεταβάλλω εἰς ὁ ῥόφημα · ἐγώ δέ καί οὗτος δοκέω ὁ ἀπηρτισμένως τε καί ἀκριβῶς δηλόω · ὁ δέ καί ὁ ἀττικός ὁ αὐτός τρόπος χράω ὁ ὄνομα · μυρίος δέ παράδειγμα διά ὁ μικρός ὑπόμνημα ἔχω . ἀποβράσσω : ἐν ὁ πέμπτος ὁ ἐπιδημία οὕτως Διοσκουρίδης γράφω , καί φημί αὐτός δηλόω ὁ ἀποβράσσω ὁ ἀποβαίνω , ὁ ἄλλος σχεδόν ἅπας ἀποβαίνω γράφω · ὁ γάρ ὅς Διοσκουρίδης οὗτος καί ὁ Ἀρτεμίδωρος καί ὁ ἐπικαλέω Καπίτων ἐκ ὁ συνήθης ὁ ἄλλος ὄνομα πολύς μετακομίζω , οὐδείς ἀλλοῖος δηλόω ὁ ἀρχαῖος γραφεύς , ὅς ἀνάγκη ἔχω καί ἐγώ μνημονεύω . ἀπιλλήθη : συγκλείω , ἴλλω γάρ ὁ σύν-κλείω2 . ἀπέρχομαι : ἀποκλείω . ἀπόγονος : ὁ γόνιμος , ἔνιοι δέ ἀκούω ὁ ἄγονος . ἀποκαρπόω : ἀποβλαστάνω . ἀποκρίνω : χωρίζω . ἀποκηδής : ἀφρόντιστος . ἀποκναίω : μάλιστα μέν ὁ ἀποξύω , ἤδη δέ καί ὁ καταφθείρω καί ὁ κατισχναίνω . ἀπομυλαίνω : προβάλλω ὁ χεῖλος συνημμένως . ἀπονενοημένως : ἀνεπίστρεπτος . ἀποπάλλω : ἀπόπαλσις , ἐντεῦθεν καί ὁ ἀποπάλλω , ποτέ μέν ὁ ἐνεργητικός ὁ ἀποπάλλω σημαίνω , καθάπερ ἐν πρῶτος ὁ γυναικεῖος · εἰμί ὅτε δέ καί ὁ παθητικός ὁ ἀποπάλλω , ὡς ἐν ὁ περί φύσις ἄνθρωπος . ἀπορέγω : προτείνω . ἀποσαείς : αποσβήνω . ἀποσιτικός : ἀποσιτία καί ἀνορεξία ποιητικός . ἀπόσκηψις : ὁ ἀπόσχασις ἐν ὁ πρῶτος περί νοῦσος ὁ μείζων . ἀποσκληρύνω : σκελετεύω . ἀποσπαρθάζω : σπαίρω ἢ σφύζω , ἐν ὁ δύο περί νοῦσος . ἀπόσφαγμα : ὁ τρυγώδης παρήθημα , ὅς καί ὑπόσφαγμα . ἄπτιστος : ὁλοσχερής εἰς ὁλοσχερής ἄλευρον διαιρέω , ἐλλιπῶς κόπτω , μή ἀποβράζω ὁ πιτυρώδης . ἀπυρομήλῃ : ὁ πυρήν μή ἔχω , τουτέστι ὁ μηλωτρίς . ἀρακίς : πύρινος ἀρακίσκος , εἶδος ὄσπριον δέ εἰμί ὁ ἄρακος . ἀρβύλη : ὑπόδημα ὁ βαθύς . Ἄργης : ὄφις τις οὕτως ὀνομάζω . Άρδας : ῥύπος τις καί ἀκαθαρσία , καί ἀρδαλόω ὁ ῥυπαίνω . ὀρθρινός : ὁ ὁ ἄρθρον ἁρμόζω . ἀρικύμων : ὁ ταχέως ἐγκύμων γίγνομαι . Ἄρις : οὖον μόνος ὁ ὄργανον , ἀλλά καί βοτάνη τις οὕτως ὀνομάζω . ἄρκτιος : ὁ ἀπό ὁ ἄρκτος πνέω , ἔνιοι δέ ἄρκτιον ἄντικρυς γράφω . άλμη : ὁ ἐν ὁ κεφαλή ῥαφή . Ἁρμιῶς : παραχρῆμα , Δώριος δέ ὁ λέξις . ἄρροια : ἐποχή ἔμμηνος . ἀρτίζωος : ὀλιγοχρόνιος . ἀρτίστομος : πανταχόθεν ὁμαλός . ἀσκαρίς : ἕλμινς ἰσχνός καί μικρός ἐν ὁ ἀπευθύνω ἔντερον γεννάω . ἀσκός : κεραμεύς ὅς καί πυριατός καί φακός ὀνομάζω . ἀσάω : ὁ τε πυρόω ὡς ἐν πρῶτος γυναικεῖος καί ὁ προσκόρως καί ἐπαχθῶς διατίθημι , ὡς ἐν ὁ δύο περί νοῦσος ὁ μείζων . ἀτέραμνος : ὁ δυσκατέργαστος καί σκληρός . ἄτρακτος : οὖον μόνος ὁ εἰς ὁ ἱερουργός χρήσιμος , ἀλλά καί ὁ ξύλον ὁ βέλος . Ἀττικός ἀγγεῖον : Ἀττική χύτρα , καί μείς ποτός ὁ καλέω ἐχῖνος . αὐαντή ἢ αὐαψή : τις ξηραντικός νόσος . αυτινη : οἶνος ὁ αὐτοετίτης , ὁ ἐκ ὁ ἐνίστημι ἔτος . αὐτόδρομος : αὐτοκίνητον , ὡς ἐν ὁ περί ἑβδομάς . αὔτως : μάταιος . ἁφή : ὁ ἅμμα παρά ὁ ἅπτω . ἀφάσσω : ψηλαφάω καί ἀφίημι , ψηλαφάω . ἀφράζω : ἀφραίνω , ἀσυνετέω . ἀφρέω : ἀφρίζω , πομφολυγώδης . ἀφύω : ἀπολευκαίνω καί ὥσπερ ἀφύη ὁ χρῶμα ἔχω · οὕτως δέ καί ἀφυώδης καλέω ὁ ἀφυής χρῶμα ἔοικα . αχιλληιαδης κριθή : ὁ εὐτραφής καί μέγας ἀπό τις Ἀχιλλεύς ὀνομάζω , ὅς φημί , γεωργός Βαβρωνίου . ἀψίῤῥοον : εἰς τοὐπίσω ῥέω . ἀψυχέω : λειποθυμέω · καί ἀψυχία ὁ λειποψυχία .