galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.18
Σαράπους : ἡ διασεσηρότας καὶ διεστῶτας ἔχουσα τοὺς δακτύλους τῶν ποδῶν . σαρκάζειν : κυρίως μὲν τὸ διὰ τῆς τῶν χειλῶν δήξεως χλευάζειν . ὁ δὲ Ἱπποκράτης καὶ τὸ ἄκροις τοῖς χείλεσι συναγομένοις ἀποτίλλειν τι . σατυρισμοί : οἱ περὶ τὰ ὦτα προμήκεις ὄγκοι τῶν ἀδένων . ἔνιοι δὲ τὰς τῶν αἰδοίων ἐντάσεις ἤκουσαν . σαυρίδιον : ἡ καρδαμὶς βοτάνη ἀπὸ τῆς κατὰ τὸ σχῆμα ὁμοιότητος . ἡ αὐτή καὶ κάρδαμον ὀνομάζεται . σελάχεσιν : οὕτως καλεῖται ὅσα ἰχθύων λεπίδας οὐκ ἔχει καὶ ζωοτοκεῖ . σεσηρός : τὸ ἐκτετραμμένον καὶ διεστηκὸς ἐπὶ πλεῖστον τοῖς χείλεσιν , ὅπερ καὶ ἐκπεπληγμένον ὀνομάζεται . σηριγγώδη : χαῦνα , ἀραιὰ , πολλοῖς τρήμασι διῃρημένα . ταῦτα τὰ τρήματα σήριγγές τε καὶ σήραγγες ὀνομάζονται καὶ τὸ τοιοῦτον σῶμα σηριγγῶδές τε καὶ σηραγγῶδες . σισαμίς : τῆς σισαμίδος ὀνομαζομένης . σιτανίῳ : τῷ ἐκ τοῦ ἐνεστηκότος ἔτους πυρῷ , τουτέστι τῷ κατὰ τὸ ἔαρ ἐσπαρμένῳ . σιτανώδει : ἤτοι ἐκ τῶν σιτανίων πυρῶν ἢ διασεσησμένων καὶ λεπτῶν ἀλεύρων , τουτέστι καθαρῶν . σιάλου δαιδὸς καὶ σιάλου αἰγός : τοῦ λιπαροῦ . σιαλώδεα : λιπαρὰ , πίονα . σιδιοειδεῖς : ὠχρὰς , ὡς σίδιον . σικύην ἄτμητον : κολοκυνθίδα ἀδιαίρετον . σικυώνην : τέτταρα σημαίνει παρ’ αὐτῷ , τὴν κολοκυνθίδα , τὴν ἀπιοειδῆ κολοκύνθην , τὴν ἰατρικὴν σικύαν , τὴν ἀπύθμενον καὶ κωνοειδῆ σικύαν . σικυώνης σπόγγον : κολοκυνθίδος τὸ ἔνδον . σιπύϊδα : πυξίδα , δηλοῖ δὲ ἄλλως τοὔνομα καὶ κεραμεοῦν τι σκεῦος εἰς ὃ ἄλφιτον ἐμβάλλεται . σινόμωρα : τὰ κακοήθη . σιραίῳ : τῷ γλυκεῖ ἑψήματι . σικανός : πονήρευμα ἐνεδρευτικὸν , αἴτιον κεκρυμμένον . σκαφίδα : Ἀττικοὶ μὲν τὴν ποιμενικὴν σκάφην , καθώς που λέγουσι , γαυλοί τε σκαφίδες τε τετυγμένα τοῖσιν ἄμελγεν . Ἱπποκράτης δὲ τὴν θαλασσίαν κόγχην τὴν παραμηκεστέραν , ἣν πολλοὶ μύακα προσαγορεύουσι . σκεθρῇ : ἀκριβεῖ . σκολιφρός : ξηρὸς , προσεσταλμένος . σκεπαρνηδόν : ἐκκεκλασμένως · καὶ γὰρ ὁ σκέπαρνος αὐτὸς ἐπίδεσμος , ἀπὸ τῶν τεκτονικῶν ὠνομάσθαι σκεπάρνων δοκεῖ . σκῆμψις : ἀπόσκημψις ἐν τῷ ἕκτω τῶν ἐπιδημιῶν . σκιαυγεῖ : ἀμβλυώττει . σκιμπέσθω : κατακλειέσθω . σκίμφθη : δύο δηλοῖ παρ’ αὐτῷ , τό τε διαιρέθη καὶ τὸ ἐμπελάσθη . σκηλήματι : σκελετείᾳ , συμπτώσει . σκληρά : κατεσκληκότα καὶ τὰ ἀπ’ αὐτοῦ πάντα , κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον . σκληρύνει : σκελετεύει . καὶ σκληρύνεται , σκελετεύεται . σκορδινᾶσθαι : διατείνεσθαι καὶ μάλιστα μετὰ χάσμης . σκύρος : πῶρος , καὶ σκυρωθῶσι , πωρωθῶσι . σκύμψαι : τύψαι , κατασχάσαι , διελεῖν . σκύτα : τὰ κατὰ τὴν σκυταλίδα τοῦ αὐχένος . σμηκτίδα γῆν : τὴν κιμωλίαν . σμωδίκου : μωλωπικοῦ , τοῦ πρὸς τὰς σμώδικας , ὅπερ ἐστὶ μώλωπας , ἁρμόζοντος . σπαδών : σπάσμα , θηλυκὸν τοὔνομα . σπαργᾷ : ὀργᾷ . σπατίλη : τὸ ὑγρὸν διαχώρημα . σπέρμα : δηλοῖ καὶ τὸν καρπόν . σπερχνή : ἐπείγουσα , συνεχής . σπόγγοι : οἱ κατὰ τὴν φάρυγγα ἀδένες , ὡς ἐν τῷ τετάρτῳ τῶν ἐπιδημιῶν . σποδίτῃ ἄρτῳ : τῷ ἐγκρυφίᾳ καλουμένῳ . σποράδες : διάφοροι , οὐχ ὁμογενεῖς , ἄλλαι ἄλλαις συμβαίνουσαι . σταδιεύς : Διοσκουρίδης φησὶ , σταδίοις ἀναμετρῶν τὸν περίπατον . σταλαγμοῦ : καταστάξεως ἀπὸ τῆς κεφαλῆς . στέαρ ἡδυντόν : τὸ ἐν ἀρώμασί τισι καὶ ὕδατι ἑψηθέν . στεῖλαι : ἐπικαλύψαι , ἐπιχρῖσαι . στενυγρῶσαι : στενῶσαι . τινὲς δὲ τῷ συναγαγεῖν τῶν ὑγρῶν τὰς διεξόδους καὶ ξηρᾶναι . στηθοειδεῖ : μαχαιρίῳ σμιλίῳ . στητῶδες : στεατῶδες . στίον : ψηφὶς , λίθος . στίαι γὰρ αἱ παρὰ τῇ θαλάσσῃ ψηφίδες , καὶ στιῶδες ἐντεῦθεν τὸ σκληρόν . στίφραι : ξηραὶ , προσεσταλμέναι . στοίβης καρπόν : τὸ Ἱππόφεως σπέρμα . στολιδωδέστερον : ῥυσσότερον . στομάργου : ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν ἐπιδημιῶν ὁ Διοσκουρίδης οὕτως γράφει καὶ δηλοῦσθαί φησι τοῦ λαλοῦντος μανικῶς . οἱ δὲ ἄλλοι στομάργου γράφουσι καὶ ὄνομα κύριον ἀκούουσι . στόμβον : βαρύηχον , βαρύφθογγον . στρεβλοί : οὓς καὶ στραβοὺς ὀνομάζουσι . στρέφει : στρόφον παρέχει . στρέφεται : το οἷον ἐνοικεῖ , ἐν τῷ περὶ ἀέρων καὶ τόπων καὶ ὑδάτων . στρογγύλον μήλην : τὴν σπαθομήλην . στρογγύλου : τοῦ Μυρτιδάνου , αὐτὸς γὰρ οὕτως γράφει καὶ τὸ Ἰνδικὸν ὃ καλοῦσι Πέρσαι πέπερι . ἐν τούτῳ δὲ ἐστί τι στρογγύλον , ὃ καλοῦσι μυρτίδανον . στρυβλήν : στρεπτόν τι ἐν τῷ περὶ αἱμοῤῥοΐδων καὶ συρίγγων . στρυμάργου : οἶδε καὶ ταύτην τὴν γραφὴν ὁ Διοσκουρίδης , οὐ μόνον τὴν στομάργου , ἀλλὰ καὶ τοῦτο οὐχ ὡς κύριον ὄνομα ἐξηγεῖται , ἀλλὰ τὸν μανικῶς ἐπτοημένον , περὶ τὰ ἀφροδίσια δηλοῦσθαί φησιν . εἰρῆσθαι γὰρ παρὰ τῷ Ἱπποκράτει καὶ ἄλλα πολλὰ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπίθετα , καθάπερ μυοχάνη , σαράπους , γρυπαλώπηξ . ἀλλὰ καὶ παρ Ἐρασιστράτῳ φησὶν ὁ ῥινοκολοῦρος . συπτηρίη χαλκίτις : ἣν ἁπλῶς οὕτως ὀνομάζομεν χαλκίτιν . συγκομιστοὶ ἄρτοι : ῥυπαροὶ , διὰ τὸ πάντα ἅμα τὰ ἄλευρα συγκομίζεσθαι καὶ μὴ διακρίνεσθαι . σύκα : ἐπαναστάσεις σαρκώδεις ἐν τοῖς τῶν βλεφάρων τόποις γινόμεναι . συκίον : τὸ τῶν ἰσχάδων ἀφέψημα . συκῆς : ἐν πρώτῳ τῶν γυναικείων καὶ πυρίαν συκῆς ἀπὸ ῥίζης . ἐν ἴσῳ τῷ σικύας , τουτέστι συκαμίνου , ὅπερ ἑτέρωθι ὥσπερ ἐξηγούμενός φησι μορέου ῥίζης . συλλοχίας : ἀθροίσματα . ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν εἰς τούς λόχους συνειλεγμένων . σύναγμα : ἤτοι ἐπίπαγός τις ἢ ἐναιώρημα ἢ ὑπόστασις ἢ πῶρος καὶ ἄμεινον , ἐν τῷ ἕκτῳ τῶν ἐπιδημιῶν λέγει . συναρθμοῦται : συναρμόζεται . σύνδεσις : δηλοῦταί ποτε καὶ ἡ οἷον πυκνότης καὶ σφίγξις . συνδεαίνεται : συνδιπλοῦται . συνεκχυμοῦν : συμμιγνύειν καὶ κατακεραννύναι τοῖς ὑγιεινοῖς χυμοῖς . συνέρξει : τῇ οἷον συγκλήσει . συνηρεφές : ἐπικεκαλυμμένον , συνεσκιασμένον . συνηρερωμένα : συνηρμοσμένα , ὡς κἀν τῷ μοχλικῷ . συνηνωμένα : τὰ συνόντα . συρμαία : ἡ μετρίως γινομένη τῶν περὶ τὴν γαστέρα κάθαρσις . σύσταθμον : ἰσόσταθμον . συστροφὰς : φύματα , σκληρίας . σφαδάζει : δυσφορεῖ . σφάκελος : φθορὰ πᾶσα , καθ’ ὃν ἂν γίγνηται τρόπον · οἶσθα δὲ ὅτι καὶ περὶ τούτου διὰ πλειόνων ἡμῖν ἀποδέδεικται . σφάκερος : ἐν τοῖς προσκειμένοις τοῖς περὶ τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τρωμάτων . κεφαλαλγία δὲ καὶ σφάκερος ἢν ᾖ , κρόμμυα πολέμιον . ἐν δὲ τοῖς πλείστοις ἄντικρυς σφάλερος γράφεται . σφενδόνην : ἐν μὲν τῷ περὶ ἄρθρων , τὸ ἀπὸ τῆς τοὺς λίθους βαλλούσης σφενδόνης ὠνομασμένον , εἰς ἀνάληψιν κώλου χρήσιμον · ἐν δὲ τῷ περὶ ἀφόρων τὸν καλούμενον φύλακα · δηλοῖ δὲ καὶ τὸ γυναικεῖον περίσφυρον , ὅσα τε τούτῳ παραπλήσια . σπυράδες : τὰ τῶν αἰγῶν καὶ προβάτων ἀποπατήματα . σχάσαι : τρία σημαίνει , ἀμύξαι , ἐκκρῖναι , χαλάσαι . σχεδιάδα : τὴν ἄγχουσαν . λέγεται γὰρ καὶ οὕτως . σχέσει : τῇ συνοχῇ ἐν παρέξει καὶ σχέσει καὶ ἐπιδέσει καὶ πιέξει . ὅταν δὲ εἴπῃ , διαφέρει μέντοι τι καὶ σχέσει σώματος , τὴν οἷον ἕξιν δηλοῖ . σχινδυλήσει : σχήματι καλάμου . οὕτως δὲ δοκεῖ καὶ ὁ σκινδαλμὸς εἰρῆσθαι παρὰ τὸ ἐσχίσθαι . σχῖνον : οὐ μόνον τὸ θαμνῶδες φυτὸν , ἀλλὰ καὶ εἶδός τι σκίλλης , εἰ μὴ ἄρα καὶ πάσης σκίλλης τὸν βολβόν . σχοῖνον : ἡδύοσμον , τὴν ἀρωματικὴν σχοῖνον .
Lemmas: σαράπους : ὁ διασαίρω καί διίστημι ἔχω ὁ δάκτυλος ὁ πούς . σαρκάζω : κύριος μέν ὁ διά ὁ ὁ χεῖλος δῆξις χλευάζω . ὁ δέ Ἱπποκράτης καί ὁ ἄκρος ὁ χεῖλος συνάγω ἀποτίλλω τίς . σατυρισμός : ὁ περί ὁ οὖς προμήκης ὄγκος ὁ ἀδήν . ἔνιοι δέ ὁ ὁ αἰδοῖος ἔντασις ἀκούω . σαυρίδιον : ὁ καρδαμίς βοτάνη ἀπό ὁ κατά ὁ σχῆμα ὁμοιότης . ὁ αὐτός καί κάρδαμον ὀνομάζω . σέλαχος : οὕτως καλέω ὅσος ἰχθύς λεπίς οὐ ἔχω καί ζωοτοκέω . σαίρω : ὁ ἐκτρέπω καί διίστημι ἐπί πλεῖστος ὁ χεῖλος , ὅσπερ καί ἐκπλήσσω ὀνομάζω . σηριγγώδης : χαῦνος , ἀραιός , πολύς τρῆμα διαιρέω . οὗτος ὁ τρῆμα σήριγγές τε καί σῆραγξ ὀνομάζω καί ὁ τοιοῦτος σῶμα σηριγγώδης τε καί σηραγγώδης . σισαμίς : ὁ σισαμίς ὀνομάζω . σιτάνιος : ὁ ἐκ ὁ ἐνίστημι ἔτος πῦρ , τουτέστι ὁ κατά ὁ ἔαρ σπείρω . σιτανώδει : ἤτοι ἐκ ὁ σιτάνιος πυρά ἢ διασήθω καί λεπτός ἄλευρον , τουτέστι καθαρός . σίαλος δαίς καί σίαλος αἴξ : ὁ λιπαρός . σιαλώδης : λιπαρός , πίων . σιδιοειδής : ὠχρός , ὡς σίδιον . σικύα ἄτμητος : κολοκυνθίς ἀδιαίρετος . σικυώνη : τέσσαρες σημαίνω παρά αὐτός , ὁ κολοκυνθίς , ὁ απιοειδής κολοκύνθη , ὁ ἰατρικός σικύα , ὁ ἀπύθμενος καί κωνοειδής σικύα . σικυώνη σπόγγος : κολοκυνθίς ὁ ἔνδον . σιπυιδη : πυξίς , δηλόω δέ ἄλλως ὄνομα καί κεραμεοῦς τίς σκεῦος εἰς ὅς ἄλφιτον ἐμβάλλω . σινόμωρος : ὁ κακοήθης . σίραιον : ὁ γλυκύς ἕψημα . Σικανός : πονήρευμα ἐνεδρευτικός , αἴτιος κρύπτω . σκαφίς : ἀττικός μέν ὁ ποιμενικός σκάφη , καθώς ποῦ λέγω , γαυλός τε σκαφίς τε τεύχω ὅς ἀμέλγω . Ἱπποκράτης δέ ὁ θαλάσσιος κόγχη ὁ παραμήκης , ὅς πολύς μύαξ προσαγορεύω . σκεθρός : ἀκριβής . σκολιφρός : ξηρός , προσστέλλω . σκεπαρνηδόν : ἐκκεκλασμένως · καί γάρ ὁ σκέπαρνον αὐτός ἐπίδεσμος , ἀπό ὁ τεκτονικός ὀνομάζω σκέπαρνον δοκέω . σκῆμψις : ἀπόσκημψις ἐν ὁ ἕκτος ὁ ἐπιδημία . σκιαυγέω : ἀμβλυώσσω . σκίμπω : κατακλείω . σκίμπτομαι : δύο δηλόω παρά αὐτός , ὁ τε διαιρέω καί ὁ ἐμπίμπλημι . σκήλημα : σκελετεία , σύμπτωσις . σκληρός : κατασκλῆναι καί ὁ ἀπό αὐτός πᾶς , κατά ὁ αὐτός λόγος . σκληρύνω : σκελετεύω . καί σκληρύνω , σκελετεύω . σκορδινάομαι : διατείνω καί μάλιστα μετά χάσμη . σκῦρος : πῶρος , καί σκυρόομαι , πωρόω . σκύμψαι : τύπτω , κατασχάζω , διαιρέω . σκύτα : ὁ κατά ὁ σκυταλίς ὁ αὐχήν . σμηκτίς γῆ : ὁ κιμωλία . σμωδιπου : μωλωπικός , ὁ πρός ὁ σμωδικαι , ὅσπερ εἰμί μώλωψ , ἁρμόζω . σπαδών : σπάσμα , θηλυκός ὄνομα . σπαργάω : ὀργάω . σπατίλη : ὁ ὑγρός διαχώρημα . σπέρμα : δηλόω καί ὁ καρπός . σπερχνός : ἐπείγω , συνεχής . σπόγγος : ὁ κατά ὁ φάρυγξ ἀδήν , ὡς ἐν ὁ τέταρτος ὁ ἐπιδημία . σποδίτης ἄρτος : ὁ ἐγκρυφίας καλέω . σπορά : διάφορος , οὐ ὁμογενής , ἄλλος ἄλλος συμβαίνω . σταδιεύς : Διοσκουρίδης φημί , στάδιον ἀναμετρέω ὁ περίπατος . σταλαγμός : κατάσταξις ἀπό ὁ κεφαλή . στέαρ ἡδυντός : ὁ ἐν ἄρωμα τις καί ὕδωρ ἕψω . στέλλω : ἐπικαλύπτω , ἐπιχρίω . στενυγρόω : στενόω . τις δέ ὁ συνάγω ὁ ὑγρός ὁ διέξοδος καί ξηραίνω . στηθοειδής : μαχαίριον σμιλίον . στητώδης : στεατώδης . στία : ψηφίς , λίθος . στία γάρ ὁ παρά ὁ θάλασσα ψηφίδα , καί στιώδης ἐντεῦθεν ὁ σκληρός . στιφράω : ξηρός , προσστέλλω . στοιβή καρπός : ὁ ἱππόφεως σπέρμα . στολιδώδης : ῥυσσός . στόμαργος : ἐν ὁ δύο ὁ ἐπιδημία ὁ Διοσκουρίδης οὕτως γράφω καί δηλόω φημί ὁ λαλέω μανικός . ὁ δέ ἄλλος στόμαργος γράφω καί ὄνομα κύριος ἀκούω . στόμβος : βαρύηχος , βαρύφθογγος . στρεβλός : ὅς καί στραβός ὀνομάζω . στρέφω : στρόφος παρέχω . στρέφω : ὁ οἷος ἐνοικέω , ἐν ὁ περί ἀήρ καί τόπος καί ὕδωρ . στρογγύλος μήλη : ὁ σπαθομήλη . στρογγύλος : ὁ μυρτίδανον , αὐτός γάρ οὕτως γράφω καί ὁ Ἰνδικός ὅς καλέω Πέρσης πέπερι . ἐν οὗτος δέ εἰμί τίς στρογγύλος , ὅς καλέω μυρτίδανον . στρυβλήν : στρεπτός τίς ἐν ὁ περί αἱμορροΐς καί σῦριγξ . στρυμαργος : οἶδα καί οὗτος ὁ γραφή ὁ Διοσκουρίδης , οὖον μόνος ὁ στόμαργος , ἀλλά καί οὗτος οὐ ὡς κύριος ὄνομα ἐξηγέομαι , ἀλλά ὁ μανικός πτοέω , περί ὁ Ἀφροδίσιος δηλόω φημί . εἴρω γάρ παρά ὁ Ἱπποκράτης καί ἄλλος πολύς κατά ὁ αὐτός τρόπος ἐπίθετος , καθάπερ μυοχάνη , σαράπους , γρυπαλώπηξ . ἀλλά καί παρά Ἐρασίστρατος φημί ὁ ῥινοκολοῦρος . συπτηρίη χαλκῖτις : ὅς ἁπλόος οὕτως ὀνομάζω χαλκῖτις . συγκομιστός ἄρτος : ῥυπαρός , διά ὁ πᾶς ἅμα ὁ ἄλευρον συγκομίζω καί μή διακρίνω . σῦκον : ἐπανάστασις σαρκώδης ἐν ὁ ὁ βλέφαρον τόπος γίγνομαι . συκίον : ὁ ὁ ἰσχάς ἀφέψημα . συκέα : ἐν πρῶτος ὁ γυναικεῖος καί πυρία συκέα ἀπό ῥίζα . ἐν ἴσος ὁ σικύα , τουτέστι συκάμινος , ὅσπερ ἑτέρωθι ὥσπερ ἐξηγέομαι φημί μορέω ῥίζα . συλλοχία : ἄθροισμα . ὁ μεταφορά ἀπό ὁ εἰς ὁ λόχος συλλέγω . σύναγμα : ἤτοι ἐπίπαγος τις ἢ ἐναιώρημα ἢ ὑπόστασις ἢ πῶρος καί ἀγαθός , ἐν ὁ ἕκτος ὁ ἐπιδημία λέγω . συναρθμέω : συναρμόζω . σύνδεσις : δηλόω ποτός καί ὁ οἷος πυκνότης καί σφίγξις . συνδεαίνω : συνδιπλόω . συνεκχυμόω : συμμείγνυμι καί κατακεράννυμι ὁ ὑγιεινός χυμός . σύνερξις : ὁ οἷος συγκλείω . συνηρεφής : ἐπικαλύπτω , συσκιάζω . συνηρερωμένα : συναρμόζω , ὡς ἐν ὁ μοχλικός . συνηνωμένα : ὁ σύνειμι . συρμαία : ὁ μέτριος γίγνομαι ὁ περί ὁ γαστήρ κάθαρσις . σύσταθμος : ἰσόσταθμος . συστροφή : φῦμα , σκληρία . σφαδᾴζω : δυσφορέω . σφάκελος : φθορά πᾶς , κατά ὅς εἄν γίγνομαι τρόπος · οἶδα δέ ὅτι καί περί οὗτος διά πλείων ἐγώ ἀποδείκνυμι . σφάκερος : ἐν ὁ πρόσκειμαι ὁ περί ὁ ἐν ὁ κεφαλή τραῦμα . κεφαλαλγία δέ καί σφάκερος εἄν εἰμί , κρόμμυον πολέμιος . ἐν δέ ὁ πλεῖστος ἄντικρυς σφαλερός γράφω . σφενδόνη : ἐν μέν ὁ περί ἄρθρον , ὁ ἀπό ὁ ὁ λίθος βάλλω σφενδόνη ὀνομάζω , εἰς ἀνάληψις κῶλον χρήσιμος · ἐν δέ ὁ περί ἄφορος ὁ καλέω φύλαξ · δηλόω δέ καί ὁ γυναικεῖος περίσφυρος , ὅσος τε οὗτος παραπλήσιος . σπυράς : ὁ ὁ αἴξ καί πρόβατον ἀποπάτημα . σχάζω : τρεῖς σημαίνω , ἀμύσσω , ἐκκρίνω , χαλάω . σχεδιάς : ὁ ἄγχω . λέγω γάρ καί οὕτως . σχέσις : ὁ συνοχή ἐν παρέχω καί σχέσις καί ἐπίδεσις καί πιέζω . ὅταν δέ εἶπον , διαφέρω μέντοι τίς καί σχέσις σῶμα , ὁ οἷος ἕξις δηλόω . σχινδύλησις : σχῆμα κάλαμος . οὕτως δέ δοκέω καί ὁ σκινδαλμός εἴρω παρά ὁ σχίζω . σχῖνος : οὖον μόνος ὁ θαμνώδης φυτόν , ἀλλά καί εἶδος τίς σκίλλα , εἰμί μή ἄρα καί πᾶς σκίλλα ὁ βολβός . σχοῖνος : ἡδύοσμον , ὁ ἀρωματικός σχοῖνος .