galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.5
Ἐβλημάσθη : ἐμαλάχθη . ἐγγαστρίμυθοι : οἱ κεκλεισμένου τοῦ στόματος φθεγγόμενοι , διὰ τὸ δοκεῖν ἐκ τῆς γαστρὸς φθέγγεσθαι . ἐγκέλλῃ : ἐνερείσῃ . ἐγκάμψει : ἐνερείξει , καὶ ἐγκεκαμμένοι , οἱ ἐνηρεικότες καὶ γρυποὶ , εἴρηται δὲ ἐπὶ ὀνύχων . ἐγγενές : συγγεννημένον , οἰκεῖον . ἐγκάς : ἐν βάθει . ἐγκεχαλίνωται : χαλινοῖς ἐμφερῶς περίκειται . ἐκγεγλευκισμένος : ὁ ὑπόγειος , πεπαυμένος τοῦ γλεῦκος εἶναι . ἔγρησις : ἡ ἐγρήγορσις . ἐέρχαται : ἐναπολαμβάνονται . ἔθρασσεν : ἔνυττεν , ἐκέντει . ἐκβρήσσει : ἐκβάλλει , ἐκβράσσει . ἔκδεξιν : διαδοχήν . ἐκκολύψας : ἀπολεπίσας . ἐκλουέσθω : σημαίνει ποτὲ καὶ τὸ προσκλυζέσθω , ὡς ἐν τῷ περὶ ἀφόρων καὶ τοῖς προσκειμένοις τοῖς περὶ τῶν ἐν κεφαλῇ τρωμάτων . ἔκμαγμα : τό τε συνεστραμμένον φύραμα καὶ τὸ κροκόμαγμα , ὡς ἐν τῷ περὶ ἀφόρων . ἐκμάξαι : καὶ τὸ ἀναπλάσαι . ἔστιν ὅτε καὶ ἀλλοιῶσαι ὡς ἐν τῷ περὶ ἀφόρων , δακτύλῳ ἐκμάξαι , τουτέστιν ὡς τὸν κυκλίσκον ἀναπλάσαι · ἀλλὰ καὶ τὸ ἐκθλίψαι , ὡς ἐν τῷ περὶ νούσων τῷ πρώτῳ τῷ μείζονι , ἐπί τε σπόγγου καὶ τῆς λινοζώστιδος καὶ ἀκτῆς τῶν φύλλων . ἐκματεῖσθαι : ἀναζητεῖν . ἐκμιαίνεται : ἀποκρίνει τὸ σπέρμα . ἐκνεφίας ὄμβρος : ὁ μετὰ ἡλίου γινόμενος . ἐκνεφίας πυρετός : ὁ ὑγρὸς ἅμα καὶ πυρώδης , ὥσπερ καὶ ὁ ἥλιος ἐκνεφίας καλεῖται . ἔκνυξεν : ἐψόφει . ὠνοματοπεποίηται δὲ ἀπὸ τοῦ ψόφου . ἐκνύπη : ἐξηπλωμένη . ἐκπεπληγμένον : ἐκτετραμμένον . ἐκρήγμασιν : ἀποσχίσμασι ῥακῶν . ἐκσυριγγοῦνται : ἀναστομοῦνται . ἐκτόμου : ἐλλεβόρου μέλανος . ἔκτριψιν : τὴν εἰς τὰ σπλάγχνα οὖσαν παράλλαξιν . ἐκφινδάνει : ἐξορμᾷ . ἐκβράσσει : οὕτω δὲ καὶ τὸ ἐκφλύει . ἐκχύμωσις : χυμῶν ἔκχυσις . ἔλαιον ῥόδινον : τὸ μὴ ἠρωματισμένον . ἐλατήριον : οὐ μόνον τὸ ἀπὸ τοῦ ἀγρίου σικύου γιγνόμενον , ἀλλὰ καὶ πᾶν τὸ τὴν κάτω κοιλίαν καθαῖρον . ἔλαια : ἄγρια . εἱληθερὲς : τὸ ὡς ἀπὸ ἡλίου θερμόν . ἑληθερείσθω : ἡλιούσθω . ἐλιννύειν : ἡσυχάζειν . ἐλεσχηνευσάμην : ἐπὶ πλεῖστον διελέχθην . ἑλκυστῆρι : ἐμβρυουλκῷ . ἔλυτρα : σκεπάσματα . ἐμβάφιον : ὀξύβαφον . ἔμιαι : ἔμετοι , Ἀττικὸν τὸ ὄνομα . ἔμπλην : πλησίον . ἐμπύους μοτοὺς : τοὺς στρεπτοὺς ἢ τοὺς λημνίσκους . ἐμυκώθη : Διοσκουρίδης μέν φησι , τὸ συνέμυσεν , οἱ πλεῖστοι δὲ τὸ ἐπιφύσεις ἔσχε πλαδαρὰς , ὥσπερ καὶ οἱ μύκητες . ἐμυλώθη : ἐσκληρύνθη . ἐμυλήθη : κατεμαράνθη . ἐνθλάσσει : ἐνθλᾷ . ἐνθράσσει : ἐγκείμενον νύττει . ἐξαλίπτης : κονιάτης , χρίστης . ἐξαλίζοιτο : ἐκκενοῖτο . ἐξάντης : ὑγιής . ἐξάραγμα : σύντριμμα . ἐξαρύαται : ἐκκενοῦται , ἐκθλίβεται · τινὲς δὲ τὸ ἐξορμᾶται , ἀπειλὴν ποιεῖται . ἐξάρυσις : ἀπάντλησις . ἐξαστίας : ἔνιοι μὲν τὰ ἐπανιστάμενα ἐξ ἄκρων τῶν σχισθέντων ὀθονίων λίνα καὶ ἀπὸ τῶν ῥακῶν τὰς κρόκας . ἐμοὶ δὲ καὶ τὰ πρὶν σχισθῆναι προὔχοντα τὸν αὐτὸν τρόπον ὀνομάζειν δοκεῖ . ἐξητριασμένον : τὸ διὰ ἠτρίου ἠθημένον · λεπτὸν δέ τι ὕφασμα τὸ ἤτριον καὶ ἄγριον . ἐξινοῖ : ἐκκενοῖ . ἔξουρα : εἰς στενὸν συνηγμένα , ἃ δὴ καὶ μύοπα ὀνομάζουσιν . ἔπακρα : τὰ εἰς στενὸν τελευτῶντα , ἅπερ καὶ ἔξουρα . ἐπαλύνων : ἐπιπάσσων , ἐπιτάττεται καὶ ἐπὶ τοῦ μᾶλλον . ἐπικέρας : τῆλιν · ἔνιοι δὲ ἄλλην τινὰ βοτάνην οὕτως ὀνομαζομένην . ἐπικτένιον : ἐπὶ μὲν τῶν γυναικῶν τὸ ἐπίσειον καλούμενον , ἐπειδὴ ὑπὲρ τὸν κτένα ἐστίν · ἐπὶ δὲ τοῦ στυππείου ἢ τοῦ λίνου , τὸν τῷ κτενὶ προσιζάνοντα χνοῦν ἐν τῇ ἐργασίᾳ . ἐπιμηλίδα : Διοσκουρίδης μὲν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ὕλης εἶδος μεσπίλου , τὸ καὶ σιτάνιον ὀνομαζόμενον · ἔνιοι δὲ τὰ μῆλα τὰ σμικρὰ τὰ ἄγρια , ἅπερ καὶ ἀμαμηλίδες ὀνομάζονται . ἐπιμηλίδα : τὴν ἐπιγονατίδα , τὴν μύλην . ἐπισκληροῖς : τοῖς κατεσκληκόσι . ἐπίστημος : ἐπιστατικὴ , σύννους , ἐφεκτική . ἐπίχνουν : ἐπίπαγον χνοώδη . ἐπορεξάμεναι : ἐπεκταθεῖσαι . ἐπόσχιον : κλῆμα ἐξ οὗ πέφυκέ τι , ὥσπερ καὶ τῆς σικυώνης . ἐπῶδες : δυσῶδες τὸ οἷον ἐπόζον . ἐπωκεστέρη : τῷ ὄξει πλέονι κεχρημένη . ἐρυγγάνει : ἀποβάλλει . ἐρυγή : ἐρύγνιον , ἀπόβλημα . ἐρίκιδες : αἱ ἁδρομερῶς διῃρημέναι κριθαὶ , τινὲς δὲ τὰς διχῇ διῃρημένας · καὶ γὰρ τὸν ἐρεγμὸν ἀπὸ τοῦ διχῇ διῃρῆσθαί φασιν ὠνομάσθαι · ἐμοὶ δὲ παρὰ τὸ ἐρείκειν πάντα τὰ τοιαῦτα δοκεῖ γεγονέναι , ὅπερ οὐ τὸ διχῇ διαιρεῖν ἐστιν , ἀλλὰ τὸ θραύειν ἁπλῶς · ὅθεν καὶ τὸ ἰτρίον ἐρείκιον ὀνομάζεται καὶ αὐτὸ , διότι εὔθραυστον . ἔριξ : εἴρηται μὲν καὶ ἐπὶ τοῦ ἥπατος · γέγραπται δὲ ἐν τοῖς πλείστοις μὲν θρὶξ , δηλοῖ δὲ τὸ μέρος τοῦ ἥπατος τὸ ἄνω καθ’ ὃ ἀπ’ ἀλλήλων σχίζονται οἱ λοβοί . ἐρυγματώδης : ἡ ἐρυγμῶν ἀπεργαστικὴ , νόσος ἡ πνευματοῦσα . ἐρυθροῦν στέαρ : τὸ ἔναιμον . ἐσαφάσας : εἰς τὸ ἔσω χαλάσας , ὥστε μασᾶσθαι , ὅ ἔστι ζητεῖσθαι . ἐσφηκωμένα : συνδεδεμένα , συνεσφιγμένα . ἐς χεῖρα : δηλοῖ καὶ τὸ πλησίον . ἔτνος : πᾶν τὸ ἀπὸ ὀσπρίου ἐρηρειγμένου ἕψημα . εὐάνθεμον : ὅπερ καὶ ἀνθεμὶς λέγεται καὶ χαμαίμηλον . εὐθεσίην : τὴν ἐγγενετὴν τοῦ σώματος ἕξιν , ὥς που καὶ ἐνιαυτὸς εὐθεσίης καλεῖται ὁ εὐφορίας ἀπεργαστικός . εὐκάρδιον : εὐστόμαχον . εὐνή : οὐ μόνον δηλοῖ τὴν κοίτην , ἀλλὰ καὶ τὴν συνουσίαν , ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν γυναικείων καὶ ἄχθεται σφοδρότατα εὐνήν . εὐοργητοτέρα : εὐτροπωτέρα · ὀργαὶ γὰρ οἱ τρόποι . ἔφλυβον : ἐχαλάσθησαν . ἐχέτρωσις : ἡ λευκὴ Βρυωνία . ἕψημα : ὅπερ καὶ σίραιον . ἑψητὸν δὲ εἶδος ἰχθύων .
Lemmas: βλιμάζω : μαλάσσω . ἐγγαστρίμυθος : ὁ καλέω ὁ στόμα φθέγγομαι , διά ὁ δοκέω ἐκ ὁ γαστήρ φθέγγομαι . ἐγκέλλω : ἐνερείδω . ἐγκάμπτω : ενερειξεω , καί ἐγκάπτω , ὁ ἐναιρέω καί γρυπός , εἴρω δέ ἐπί ὄνυξ . εγγενής : συγγίγνομαι , οἰκέω . ἐγκάς : ἐν βάθος . ἐγχαλινόω : χαλινός ἐμφερῶς περίκειμαι . ἐκγεγλαγιυκίσκω : ὁ ὑπόγειος , παύω ὁ γλεῦκος εἰμί . ἐγείρω : ὁ ἐγρήγορσις . ἐέργω : ἐναπολαμβάνω . θράσσω : νύσσω , κεντέω . ἐκβρήσσω : ἐκβάλλω , ἐκβράσσω . ἔκδεξις : διαδοχή . ἐκκολύψας : ἀπολεπίζω . ἐκλούω : σημαίνω ποτέ καί ὁ προσκλύζω , ὡς ἐν ὁ περί ἄφορος καί ὁ πρόσκειμαι ὁ περί ὁ ἐν κεφαλή τραῦμα . ἔκμαγμα : ὁ τε συστρέφω φύραμα καί ὁ κροκόμαγμα , ὡς ἐν ὁ περί ἄφορος . ἐκμάσσω : καί ὁ ἀναπλάσσω . εἰμί ὅτε καί ἀλλοιόω ὡς ἐν ὁ περί ἄφορος , δάκτυλος ἐκμάσσω , τουτέστιν ὡς ὁ κυκλίσκος ἀναπλάσσω · ἀλλά καί ὁ ἐκθλίβω , ὡς ἐν ὁ περί νοῦσος ὁ πρῶτος ὁ μείζων , ἐπί τε σπόγγος καί ὁ λινόζωστις καί ἀκτή ὁ φύλλον . εκματειεπομαι : ἀναζητέω . ἐκμιαίνω : ἀποκρίνω ὁ σπέρμα . ἐκνεφίας ὄμβρος : ὁ μετά ἥλιος γίγνομαι . ἐκνεφίας πυρετός : ὁ ὑγρός ἅμα καί πυρώδης , ὥσπερ καί ὁ ἥλιος ἐκνεφίας καλέω . ἐκνύσσω : ψοφέω . ὀνοματοπεποιόη δέ ἀπό ὁ ψόφος . ἐκνύπη : ἐξαπλόω . ἐκπλήσσω : ἐκτρέπω . ἔκρηγμα : ἀπόσχισμα ῥάκος . ἐκσυριγγόομαι : ἀναστομόω . ἔκτομος : ἑλλέβορος μέλας . ἔκτριψις : ὁ εἰς ὁ σπλάγχνον εἰμί παράλλαξις . ἐκφινδάνει : ἐξορμάω . ἐκβράσσω : οὗτος δέ καί ὁ ἐκφλύω . ἐκχύμωσις : χυμός ἔκχυσις . ἔλαιον ῥόδινος : ὁ μή ἀρωματίζω . ἐλατήριον : οὖον μόνος ὁ ἀπό ὁ ἄγριος σίκυος γίγνομαι , ἀλλά καί πᾶς ὁ ὁ κάτω κοιλία καθαίρω . ἔλαιον : ἄγριος . εἱληθερής : ὁ ὡς ἀπό ἥλιος θερμός . ἑληθερέω : ἡλιόω . ἐλίννυμι : ἡσυχάζω . λεσχηνεύω : ἐπί πλεῖστος διαλέγω . ἑλκυστήρ : ἐμβρυουλκός . ἔλυτρον : σκέπασμα . ἐμβάφιον : ὀξύβαφον . ἐμίας : ἔμετος , Ἀττικός ὁ ὄνομα . ἔμπλην : πλησίος . ἔμπυος μοτός : ὁ στρεπτός ἢ ὁ λημνίσκος . μυκόομαι : Διοσκουρίδης μέν φημί , ὁ συμμύω , ὁ πλεῖστος δέ ὁ ἐπίφυσις ἔχω πλαδαρός , ὥσπερ καί ὁ μύκης . μυλόω : σκληρύνω . ἐμβάλλω : καταμαραίνω . ἔνθλασις : ἐνθλάω . ἐνθράσσω : ἔγκειμαι νύσσω . ἐξαλίπτης : κονιάτης , χρίστης . ἐξαλίζω : ἐκκενόω . ἐξάντης : ὑγιής . ἐξάραγμα : σύντριμμα . ἐξαρύω : ἐκκενόω , ἐκθλίβω · τις δέ ὁ ἐξορμάω , ἀπειλή ποιέω . ἐξάρυσις : ἀπάντλησις . ἐξαστία : ἔνιοι μέν ὁ ἐπανίστημι ἐκ ἄκρος ὁ σχίζω ὀθόνιον λίνον καί ἀπό ὁ ῥάκος ὁ κρόκη . ἐγώ δέ καί ὁ πρίν σχίζω προέχω ὁ αὐτός τρόπος ὀνομάζω δοκέω . ἐξητριάζω : ὁ διά ἤτριον ἠθέω · λεπτόν δέ τίς ὕφασμα ὁ ἤτριον καί ἄγριος . ἐξινόω : ἐκκενόω . ἔξουρος : εἰς στενός συνάγω , ὁ δή καί μύοπα ὀνομάζω . έπακρο : ὁ εἰς στενός τελευτή , ὅσπερ καί ἔξουρος . παλύνω : ἐπιπάσσω , ἐπιτάσσω καί ἐπί ὁ μᾶλλον . ἐπικέρας : τῆλις · ἔνιοι δέ ἄλλος τις βοτάνη οὕτως ὀνομάζω . ἐπικτένιον : ἐπί μέν ὁ γυνή ὁ ἐπίσιον καλέω , ἐπεί ὑπέρ ὁ κτείς εἰμί · ἐπί δέ ὁ στυππεῖον ἢ ὁ λίνον , ὁ ὁ κτείς προσιζάνω χνόος ἐν ὁ ἐργασία . ἐπιμηλίς : Διοσκουρίδης μέν ἐν ὁ πρῶτος περί ὕλη εἶδος μέσπιλον , ὁ καί σητάνιον ὀνομάζω · ἔνιοι δέ ὁ μῆλον ὁ μικρός ὁ ἄγριος , ὅσπερ καί ἁμαμηλίς ὀνομάζω . ἐπιμηλίς : ὁ ἐπιγονατίς , ὁ μύλη . επισκληρος : ὁ κατασκλῆναι . ἐπίστημος : ἐπιστατικός , σύννους , εφεκτικός . ἐπίχνους : ἐπίπαγος χνοώδης . ἐπορέγω : ἐπεκτείνω . ἐπόσχιον : κλῆμα ἐκ ὅς φύω τίς , ὥσπερ καί ὁ σικυώνη . επωδή : δυσώδης ὁ οἷος ἐπόζω . ἐπωκής : ὁ ὄξος πλέω χράομαι . ἐρυγγάνω : ἀποβάλλω . ἐρυγή : ἐρύγνιον , ἀπόβλημα . ἐρικυδής : ὁ ἁδρομερῶς διαιρέω κριθή , τις δέ ὁ διχή διαιρέω · καί γάρ ὁ ἐρεγμός ἀπό ὁ διχή διαιρέω φημί ὀνομάζω · ἐγώ δέ παρά ὁ ἐρέϊκω πᾶς ὁ τοιοῦτος δοκέω γίγνομαι , ὅσπερ οὖον ὁ διχή διαιρέω εἰμί , ἀλλά ὁ θραύω ἁπλόος · ὅθεν καί ὁ ἰτρίον ἐρείκιον ὀνομάζω καί αὐτός , διότι εὔθραυστος . Έριξ : εἴρω μέν καί ἐπί ὁ ἧπαρ · γράφω δέ ἐν ὁ πλεῖστος μέν θρίξ , δηλόω δέ ὁ μέρος ὁ ἧπαρ ὁ ἄνω κατά ὅς ἀπό ἀλλήλων σχίζω ὁ λοβός . ἐρυγματώδης : ὁ ἐρυγμός ἀπεργαστικός , νόσος ὁ πνευματόω . ἐρυθρόω στέαρ : ὁ ἔναιμος . εἰσαφάσσω : εἰς ὁ εἴδομαι χαλάω , ὥστε μασάομαι , ὅς εἰμί ζητέω . σφηκόω : συνδέω , συσφίγγω . εἰς χείρ : δηλόω καί ὁ πλησίος . ἔτνος : πᾶς ὁ ἀπό ὄσπριον ῥήγνυμι ἕψημα . εὐάνθεμον : ὅσπερ καί ἀνθεμίς λέγω καί χαμαίμηλον . εὐθύς : ὁ ἐγγενέτης ὁ σῶμα ἕξις , ὅς ποῦ καί ἐνιαυτός εὐθεσία καλέω ὁ εὐφορία ἀπεργαστικός . εὐκάρδιος : εὐστόμαχος . εὐνή : οὖον μόνος δηλόω ὁ κοίτη , ἀλλά καί ὁ συνουσία , ὡς ἐν ὁ δύο ὁ γυναικεῖος καί ἄχθομαι σφοδρός εὐνή . εὔοργος : εὔτροπος · ὀργή γάρ ὁ τρόπος . φλίβω : χαλάω . ἐχέτρωσις : ὁ λευκός βρυωνία . ἕψημα : ὅσπερ καί σίραιον . ἑψητός δέ εἶδος ἰχθύς .