galenus.linguarum-seu-dictionum-exoletarum-hippocratis-explicatio 1.11
Λαβή : ἐπισημασία · μάλιστα δέ ἡ ἐκ περιόδου . λαγνείη : δηλοῖ ποτε καὶ αὐτὸ τὸ σπέρμα , ὡς ἐν τῷ περὶ παίδων φύσεως · οὕτως δὲ καὶ τὸ λάγνευμα . λαγώπυρος : ἡ λαγονάτη καλουμένη βοτάνη . λαμπτήρ : ὃν οἱ πολλοὶ φανὸν ὀνομάζουσιν , ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ νούσων τῷ μείζονι · παρὰ μέντοι τοῖς ἄλλοις καὶ μάλιστα τοῖς Ἀττικοῖς , ἐν ᾧ ξύλα τε κατεκαίετο παρέξοντα φῶς · ἀλλὰ καὶ ὁ δάδος καὶ ὁ λύχνος ἐστὶν ὅ τε λαμπτὴρ ὀνομάζεται . λαπαχθῆναι : κυρίως μὲν τὸ κενωθῆναι , διὰ τοῦτο δὲ καὶ τὸ μαλαχθῆναι . λαμπηρά : τὰ ἀφρώδη · λάμπει γὰρ ὁ ἀφρός . λάσιον : σινδόνην . λεβηρίδα : τὸ τοῦ ὄφεως γῆρας . ἔνιοι δὲ κόγχην κενήν . λέγνα : τὰ ἄκρεα τοῦ στομίου τῆς ὑστέρας ἐκ μεταφορᾶς · οὕτως γὰρ τὰ περὶ τὰς ὤας καλεῖται τῶν ἱματίων · ὀνομάζει δὲ ἀλλαχόθεν τὰ ἄκρεα ταῦτα καὶ ἀμφίδεα . λέκιθον : φακῶν τὸ ἔνδον τοῦ λέπους . λεπάδες : αἱ ταῖς πέτραις προσεχόμεναι κόγχαι . λεπτά : οὕτως ἐνίοτε καλεῖ τὰ ἀραιὰ , ὡς ἐν τῷ περὶ τόπων τῶν κατ’ ἄνθρωπον . λευκὴν ῥίζαν : τὴν τοῦ δρακοντίου . λευκοΐου καρπόν : τὸ τοῦ ἰοῦ λευκοῦ σπέρμα φησὶν οὕτως εἰρῆσθαι ὁ Διοσκουρίδης . λεῶς : παντελῶς , ἅπαν . λιβανωτοῦ καρπόν : αὐτὸν ἴσως τὸν ὀνομαζόμενον οὕτως λιβανωτὸν , ἐπεὶ τό γε σπέρμα τοῦ φυτοῦ οὐ γινώσκομεν εἰς χρῆσιν ἀγόμενον . λιβηρῷ : ὑγρῷ . λίβος : ἐπίσταγμά τι τῶν ὀμμάτων ἐγχυματιζόμενον , γέγονε δὲ ἀπὸ τοῦ λίβειν , ὃ κυρίως δοκεῖ τὸ στάζειν δηλοῦν . λιγνυώδης : ἡ μελαίνουσα , καὶ γὰρ ἡ λιγνὺς μέλαινα . λίθον μέλανα : ὃν καὶ μυλίτην ὀνομάζουσι κόχλακα . λιμακώδεις : οἱ ὑγροὶ καὶ βοτανώδεις . λίπα : τὸ ἔλαιον · ἐν δευτέρῳ τῶν γυναικείων . λίριον : τὸ κρίνον · τὸ δ’ ἔλαιον τὸ ἀπ’ αὐτοῦ οἱ μὲν λίρινον μετὰ τοῦ ν γράφουσιν , οἱ δὲ χωρὶς τοῦ ν λίριον · καλεῖται δὲ οὐ μόνον κρίνινον , ἀλλὰ καὶ σούσινον καὶ ἀνέθινον . λοῦν : οὐ μόνον τὸ λούειν , ἀλλὰ καὶ τὸ αἰονᾷν · οὕτως δὲ καὶ τὸ λοῦσθαι δύο σημαίνει παρ’ αὐτῷ · καὶ τὰ ἄλλα τὰ ὅμοια . λυπρά : ψιλὰ καὶ ξηρὰ χωρία . λύσιας : διαστάσεις καθ’ ἃς ἀπολέλυται ἀλλήλων τὰ ἄρθρα . λυῶδες : παρακοπτικόν .
Lemmas: λαβή : ἐπισημασία · μάλιστα δέ ὁ ἐκ περίοδος . λαγνεία : δηλόω ποτός καί αὐτός ὁ σπέρμα , ὡς ἐν ὁ περί παῖς φύσις · οὕτως δέ καί ὁ λάγνευμα . λαγώπυρος : ὁ λαγονάτη καλέω βοτάνη . λαμπτήρ : ὅς ὁ πολύς ὅτι ὀνομάζω , ἐν ὁ δύο περί νοῦσος ὁ μείζων · παρά μέντοι ὁ ἄλλος καί μάλιστα ὁ Ἀττικός , ἐν ὅς ξύλον τε κατακαίω παρέξειμι φάος · ἀλλά καί ὁ Δάδος καί ὁ λύχνος εἰμί ὅς τε λαμπτήρ ὀνομάζω . λαπάσσω : κύριος μέν ὁ κενόω , διά οὗτος δέ καί ὁ μαλάσσω . λαμπηρός : ὁ ἀφρώδης · λάμπω γάρ ὁ ἀφρός . λάσιος : σινδόνη . λεβηρίς : ὁ ὁ ὄφις γῆρας . ἔνιοι δέ κόγχη κενός . λέγνον : ὁ ἄκρεα ὁ στόμιον ὁ ὕστερος ἐκ μεταφορά · οὕτως γάρ ὁ περί ὁ ἀάω καλέω ὁ ἱμάτιον · ὀνομάζω δέ ἀλλαχόθεν ὁ ἄκρεα οὗτος καί ἀμφίδεα . λέκιθος : φακός ὁ ἔνδον ὁ λέπος . λεπάς : ὁ ὁ πέτρα προσέχω κόγχη . λεπτός : οὕτως ἐνίοτε καλέω ὁ ἀραιός , ὡς ἐν ὁ περί τόπος ὁ κατά ἄνθρωπος . λευκός ῥίζα : ὁ ὁ δρακόντιον . λευκόϊον καρπός : ὁ ὁ ἰός λευκός σπέρμα φημί οὕτως εἴρω ὁ Διοσκουρίδης . λαός : παντελῶς , ἅπας . λιβανωτός καρπός : αὐτός ἴσως ὁ ὀνομάζω οὕτως λιβανωτός , ἐπεί ὁ γε σπέρμα ὁ φυτός οὖον γιγνώσκω εἰς χρῆσις ἄγω . λιβηρός : ὑγρός . λίβος : ἐπίσταγμα τίς ὁ ὄμμα ἐγχυματίζω , γίγνομαι δέ ἀπό ὁ λίβω , ὅς κύριος δοκέω ὁ στάζω δηλόω . λιγνυώδης : ὁ μελαίνω , καί γάρ ὁ λιγνύς μέλας . λίθος μέλας : ὅς καί μυλίτης ὀνομάζω Χόχλακας . λιμακώδης : ὁ ὑγρός καί βοτανώδης . λίπα : ὁ ἔλαιον · ἐν δύο ὁ γυναικεῖος . λίριον : ὁ κρίνον · ὁ δέ ἔλαιον ὁ ἀπό αὐτός ὁ μέν λίρινος μετά ὁ Ν γράφω , ὁ δέ Χωρὶς ὁ Ν λίριον · καλέω δέ οὖον μόνος κρίνινος , ἀλλά καί σούσινος καί ἀνέθινον . Λουν : οὖον μόνος ὁ λούω , ἀλλά καί ὁ αἰονάω · οὕτως δέ καί ὁ λούω δύο σημαίνω παρά αὐτός · καί ὁ ἄλλος ὁ ὅμοιος . λυπρός : ψιλός καί ξηρός χωρίον . Λυσίας : διάστασις κατά ὅς ἀπολύω ἀλλήλων ὁ ἄρθρον . λυώδης : παρακοπτικός .