galenus.institutio-logica 1
( Τῶν φαινομένων τὰ μὲν αἰσθήσει γιγνώ)σκομεν ἅπαντες ἄνθρωποι , τὰ δὲ νοήσει μόνῃ , καὶ 〈 ταῦ〉τα ( μὲν ἀναποδείκτως , τὰ δὲ μή)τε αἰσθήσει μήτε νοήσει γιγνωσκόμενα δι’ ἀποδείξεως . ( δεῖ δὲ τῶν δι’ ἀποδείξεως γιγνωσκομένων ) ἐκ προγιγνωσκομένων εἶναι τὴν εὕρεσιν , οὐ μὴν ἁπλῶς γ’ οὕτως ( ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων ) , ἀλλ’ ἐκ τῶν οἰκείων 〈 τῷ 〉 ἀποδειχθησομένῳ , ἐπειδὴ καὶ ἐκ λό(γου τινὸς οἰκείου πείσομεν τὸν ἀναγ)κασθησόμενον τὸν λόγον τοῦτον ὑπὲρ ἑκάστου τῶν ἀπο(ρουμένων συγχωρεῖν · ) οἷον εἰ οὕτως ἔτυχεν ὁμολογήσομεν ἴσον εἶναι ( Θέωνα Δίωνι , καὶ Φίλωνα δ’ ἴσον εἰ)ναι τῷ αὐτῷ Δίωνι · συμβήσεται γὰρ ἐκ τούτων ἴσος εἶναι ( Θέων Φίλωνι διὰ τὸ τὰ τῷ αὐτῷ ἴσα ) καὶ ἀλλήλοις ὑπάρχειν ἴσα . καὶ τοίνυν ἡ ἀπό(δειξις ἥδ’ ἐκ τριῶν συνίστα)ται , πρώτου μὲν τοῦ πρώτου ῥηθέντος , ὅπερ ἦν " ἴσος ἐστὶ ( Δίωνι Θέων " , δευτέρου δὲ τοῦ μετ’ α)ὐτό " Δίωνι Φίλων ἐστὶν ἴσος " καὶ τρίτου πρὸς τούτοις 〈 τοῦ 〉 ‘τὰ ( τῷ αὐτῷ ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴ)σα·’ περανθήσεται δὲ ἐξ αὐτῶν ἴσος εἶναι Θέων ( Φίλωνι . καὶ ἔστι τοῦτο μὲν τὸ καλούμ)ενον συμπέρασμα , λῆμμα δὲ ἐξ ὧν ληφθέντων ( ἐκεῖνο συμπεραίνεται · ἡ δὲ πᾶσα λέξις δι’ ἧ)ς ὁμολογηθέντων τινῶν ἐπιφέρεταί τι συμπέρασμα , ( συμπέρασμά τε προσαγορεύεται καὶ τοῦτ)’ αὐτὸ καὶ συλλογισμός · καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ συμπέρασμα ( μόνον συλλογισμὸν καλούντων ὀρθῶς ἄν τις ὀλιγω)ρήσειεν . ( εἰ μὲν οὖν αἰσθήσει προγνόντες ἢ ἀποδείξει προτει)νόμεθά τι περὶ τῆς τῶν ὄντων φύσεως , ὀνομαζέσθω πρότασις ( τοῦτο · οὕτω γὰρ καὶ τοῖς παλαιοῖ)ς ἔθος ἦν καλεῖν · ( εἰ δὲ τῇ νοήσει τίς ἐστιν ἐξ αὑτοῦ ) πιστὸς λόγος , ἀξίωμα κεκλήκασι , καθάπερ 〈 τὸ 〉 ‘τὰ τῷ αὐτῷ ( ἴσα καὶ ἀλλήλοις ἐστὶν ἴσα’ · τοῖς δὲ κοινῶς ἅπαντας τοὺς ἀποφαντι)κοὺς λόγους ἀξιώματα προσαγορεύουσιν οὐ διενεχθή(σ)ῃ , μαθὼν δ’ αὐτῶν τὸ ἔθος οὕτως ἄκουσον λεγόντων ὡς ἐκεῖνοι βούλονται .
Lemmas: ( ὁ φαίνω ὁ μέν αἴσθησις γιγνώσκω ἅπας ἄνθρωπος , ὁ δέ νόησις μόνος , καί 〈 ταῦτα ( μέν ἀναπόδεικτος , ὁ δέ μῆτος αἴσθησις μήτε νόησις γιγνώσκω διά ἀπόδειξις . ( δέω δέ ὁ διά ἀπόδειξις γιγνώσκω ) ἐκ προγιγνώσκω εἰμί ὁ εὕρεσις , οὐ μήν ἁπλῶς γε οὕτως ( ἐκ ὁ ἐπιτυγχάνω ) , ἀλλά ἐκ ὁ οἰκεῖος 〈 ὁ 〉 ἀποδείκνυμι , ἐπειδή καί ἐκ λόγος τις οἰκεῖος πείθω ὁ ἀναγκάζω ὁ λόγος οὗτος ὑπέρ ἕκαστος ὁ ἀπορέω συγχωρέω · ) οἷος εἰ οὕτως τυγχάνω ὁμολογέω ἴσος εἰμί ( Θέων Δίων , καί Φίλων δέ ἴσος εἰ)ναι ὁ αὐτός Δίων · συμβαίνω γάρ ἐκ οὗτος ἴσος εἰμί ( Θέων Φίλων διά ὁ ὁ ὁ αὐτός ἴσος ) καί ἀλλήλων ὑπάρχω ἴσος . καί τοίνυν ὁ ἀπόδειξις ὅδε ἐκ τρεῖς συνίστημι , πρῶτος μέν ὁ πρῶτος λέγω , ὅς εἰμί " ἴσος εἰμί ( Δίων Θέων " , δεύτερος δέ ὁ μετά αὐτός " Δίων Φίλων εἰμί ἴσος " καί τρίτος πρός οὗτος 〈 ὁ 〉 τά ( ὁ αὐτός ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί οἶδα περαίνω δέ ἐκ αὐτός ἴσος εἰμί Θέων ( Φίλων . καί εἰμί οὗτος μέν ὁ καλέω συμπέρασμα , λῆμμα δέ ἐκ ὅς λαμβάνω ( ἐκεῖνος συμπεραίνω · ὁ δέ πᾶς λέξις διά ὅς ὁμολογέω τις ἐπιφέρω τις συμπέρασμα , ( συμπέρασμα τε προσαγορεύω καί τοῦτος αὐτός καί συλλογισμός · καί μέν δή καί ὁ συμπέρασμα ( μόνος συλλογισμός καλέω ὀρθός ἄν τις ὀλιγωρέω . ( εἰ μέν οὖν αἴσθησις προγιγνώσκω ἤ ἀπόδειξις προτείνω τις περί ὁ ὁ εἰμί φύσις , ὀνομάζω πρότασις ( οὗτος · οὕτως γάρ καί ὁ παλαιός ἔθος εἰμί καλέω · ( εἰ δέ ὁ νόησις τίς εἰμί ἐκ ἑαυτοῦ ) πιστός λόγος , ἀξίωμα καλέω , καθά 〈 ὁ 〉 τά ὁ αὐτός ( ἴσος καί ἀλλήλων εἰμί ἰσάζω · ὁ δέ κοινός ἅπας ὁ ἀποφαντικός λόγος ἀξίωμα προσαγορεύω οὐ διαφέρω , μανθάνω δέ αὐτός ὁ ἔθος οὕτως ἀκούω λέγω ὡς ἐκεῖνος βούλομαι .