galenus.institutio-logica 19
Ἐπεὶ δὲ καὶ 〈 περὶ 〉 τῶν κατὰ πρόσληψιν ὀνομαζομένων συλλογισμῶν οἱ ἐκ τοῦ Περιπάτου γεγράφασιν ὡς χρησίμων , ἐμοὶ δὲ περιττοὶ δοκοῦσιν εἶναι καθότι δέδεικταί μοι κἀν τῇ Περὶ τῆς ἀποδείξεως πραγματείᾳ , προσῆκον εἴη ἄν τι καὶ περὶ τούτων εἰπεῖν . πόσοι μὲν οὖν καὶ τίνες εἰσίν , οὐκ ἀναγκαῖον ἐνταῦθα διεξέρχεσθαι τελείως εἰρηκότι περὶ αὐτῶν ἐν ἐκείνοις τοῖς ὑπομνήμασιν · ὁποῖον δέ τι τὸ εἶδος αὐτῶν , εἰρήσεται διὰ παραδειγμάτων δυοῖν . ἓν μὲν οὖν εἶδός ἐστι τοῖον ‘καθ’ οὗ τόδε , καὶ τόδε · 〈 ἀλλὰ τόδε κατὰ τοῦδε · καὶ τόδε 〉 ἄρα κατὰ τοῦδε’ καὶ ἐπ’ ὀνομάτων ‘ἐφ’ οὗ δένδρον , καὶ φυτόν · δένδρον ( δὲ ) ἐπὶ πλατάνου · καὶ φυτὸν ἄρα ἐπὶ πλατάνου·’ προσυπακοῦσαι δὲ δηλονότι δεῖ τῷ κατὰ τὸν λόγον τὸ ‘κατηγορεῖται’ ἢ ‘λέγεται’ , ὡς εἶναι τὸν ὁλόκληρον λόγον τοιόνδε ‘καθ’ οὗ δένδρον κατηγορεῖται , κατὰ τούτου φυτὸν κατηγορεῖται · δένδρον δὲ πλατάνου κατηγορεῖται · καὶ φυτὸν ἄρα πλατάνου κατηγορηθήσεται’ . ἕτερον δὲ εἶδος συλλογισμῶν ἐκ τῶν κατὰ πρόσληψιν ‘ὃ κατὰ τοῦδε , καὶ κατὰ τοῦδε · 〈 τόδε δὲ κατὰ τοῦδε · ὥστε καὶ κατὰ τοῦδε〉’ · ἐπ’ ὀνομάτων δέ ‘ὃ κατὰ δένδρου , καὶ 〈 κατὰ 〉 πλατάνου · φυτὸν δὲ κατὰ τοῦ δένδρου · καὶ κατὰ πλατάνου ἄρα’ . 〈 ὅτι 〉 δ’ οἱ τοιοῦτοι συλλογισμοὶ τῶν κατηγορικῶν ἐπιτομαί τινές εἰσιν , οὐχ ἕτερον γένος αὐτῶν , ἐπιδεδειχὼς [ οὖν ] ἐν οἷς εἶπον ὑπομνήμασιν οὐδὲν ἔτι δέομαι λέγειν ἐνταῦθα περὶ αὐτῶν · κατὰ γὰρ τὰς εἰσαγωγὰς αὐτῶν οὐδὲν δεῖ τῶν χρησίμων παραλείπεσθαι , τοὺς δ’ ἐλέγχους τῶν περιττῶν μὴ λέγεσθαι . διὰ τοῦτο οὖν οὐδὲ τοὺς ὑπὸ Χρυσίππου συντεθέντας ἐν ταῖς τρισὶ Συλλογιστικαῖς [ ἀχρήστοις ] ἐπιδεικτέον μοι νῦν ἐστιν ἀχρήστους ὄντας · ἑτέρωθι γὰρ ἔδειξα τοῦτο , καθάπερ καὶ 〈 περὶ 〉 τῶν περαντικῶν ὑπ’ αὐτοῦ κληθέντων · ἐδείχθη〈σαν 〉 γὰρ καὶ τούτων ἔνιοι μὲν οὐκ ἴδιόν τι γένος ὄντες συλλογισμῶν , ἀλλὰ 〈 διὰ 〉 πεπονθυίας λέξεως ἑρμηνευόμενοι , ποτὲ μὲν κατ’ ἀκολουθίας ὑπέρθεσιν * * * , οἱ δὲ ὑποσυλλογιστικοὶ κληθέντες ἐν ἰσοδυναμούσαις λέξεσι τοῖς συλλογιστικοῖς λεγόμενοι · τέλος δὲ περιττοὶ πρὸς αὐτοῖς οὓς ἀμεθόδους ὀνομάζουσιν , οἷς οὐδενὸς ὄντος ὅλως μεθοδικοῦ λόγου συλλογιστέον .
Lemmas: ἐπεί δέ καί 〈 περί 〉 ὁ κατά πρόσληψις ὀνομάζω συλλογισμός ὁ ἐκ ὁ Περίπατος γράφω ὡς χρήσιμος , ἐγώ δέ περισσός δοκέω εἰμί καθότι δείκνυμι ἐγώ ἐν ὁ Περι ὁ ἀπόδειξις πραγματεία , προσήκω εἰμί ἄν τις καί περί οὗτος λέγω . πόσος μέν οὖν καί τίς εἰμί , οὐ ἀναγκαῖος ἐνταῦθα διεξέρχομαι τέλειος λέγω περί αὐτός ἐν ἐκεῖνος ὁ ὑπόμνημα · ὁποῖος δέ τις ὁ εἶδος αὐτός , λέγω διά παράδειγμα δύο . εἷς μέν οὖν εἶδος εἰμί τοῖος κατατίθημι ὅς ὅδε , καί ὅδε · 〈 ἀλλά ὅδε κατά ὅδε · καί ὅδε 〉 ἄρα κατά τοῦδε’ καί ἐπί ὄνομα ἐφίημι ὅς δένδρον , καί φυτόν · δένδρον ( δέ ) ἐπί πλάτανος · καί φυτόν ἄρα ἐπί πλατάνου προσυπακούω δέ δηλονότι δέω ὁ κατά ὁ λόγος ὁ κατηγορέω ἤ λέγω , ὡς εἰμί ὁ ὁλόκληρος λόγος τοιόσδε κατατίθημι ὅς δένδρον κατηγορέω , κατά οὗτος φυτόν κατηγορέω · δένδρον δέ πλάτανος κατηγορέω · καί φυτόν ἄρα πλάτανος κατηγορέω . ἕτερος δέ εἶδος συλλογισμός ἐκ ὁ κατά πρόσληψις ὁ κατά ὅδε , καί κατά ὅδε · 〈 ὅδε δέ κατά ὅδε · ὥστε καί κατά τοῦδε〉’ · ἐπί ὄνομα δέ ὁ κατά δένδρον , καί 〈 κατά 〉 πλάτανος · φυτόν δέ κατά ὁ δένδρον · καί κατά πλάτανος ἀράω . 〈 ὅτι 〉 δέ ὁ τοιοῦτος συλλογισμός ὁ κατηγορικός ἐπιτομή τις εἰμί , οὐ ἕτερος γένος αὐτός , ἐπιδείκνυμι [ οὖν ] ἐν ὅς λέγω ὑπόμνημα οὐδείς ἔτι δέω λέγω ἐνταῦθα περί αὐτός · κατά γάρ ὁ εἰσαγωγή αὐτός οὐδείς δέω ὁ χρήσιμος παραλείπω , ὁ δέ ἔλεγχος ὁ περισσός μή λέγω . διά οὗτος οὖν οὐδέ ὁ ὑπό Χρύσιππος συντίθημι ἐν ὁ τρεῖς Συλλογιστικός [ ἄχρηστος ] ἐπιδεικτέος ἐγώ νῦν εἰμί ἄχρηστος εἰμί · ἑτέρωθι γάρ δείκνυμι οὗτος , καθά καί 〈 περί 〉 ὁ περαντικός ὑπό αὐτός καλέω · δείκνυμι 〉 γάρ καί οὗτος ἔνιοι μέν οὐ ἴδιος τις γένος εἰμί συλλογισμός , ἀλλά 〈 διά 〉 πάσχω λέξις ἑρμηνεύω , ποτέ μέν κατά ἀκολουθία ὑπέρθεσις * * * , ὁ δέ ὑποσυλλογιστικός καλέω ἐν ἰσοδυναμέω λέξις ὁ συλλογιστικός λέγω · τέλος δέ περισσός πρός αὐτός ὅς ἀμέθοδος ὀνομάζω , ὅς οὐδείς εἰμί ὅλος μεθοδικός λόγος συλλογιστέος .