galenus.in-hippocratis-vel-polybi-opus-de-salubri-victus-ratione-privatorum-commentarius 1.20
Οἱ δὲ λεπτότεροι καὶ ἀσθενέστεροι ἀπὸ σιτίων ποιεέσθω-σαν τὸν ἔμετον τρόπῳ τοιῷδε . λουσάμενοι θερμῷ προ-πιέτωσαν ἀκρήτου κοτύλην , ἔπειτα σιτία παντοδαπὰ ἐσθι-έτωσαν καὶ μὴ πινέτωσαν ἐπὶ τῷ σιτίῳ , μηδὲ ἀπὸ τοῦ σιτίου , ἀλλὰ ἐπισχέτωσαν ὅσον τέσσαρα στάδια διελθεῖν . ἔπειτα δὲ συμμίξας οἴνους τρεῖς πίνειν διδόναι αὐστηρὸν καὶ γλυκὺν καὶ ὀξύν . πρῶτον μὲν ἀκρητέστερον καὶ κατ᾿ ὀλίγον καὶ διὰ πολλοῦ χρόνου . ἔπειτα δὲ ὑδαρέστερόν τε καὶ θᾶσσον καὶ κατὰ πολλόν . Λουσάμενον θερμῷ προπίνειν ἀξιοῖ πόματος ἀκρατεστέ-ρῳ , λογισμῷ τοιῷδε χρώμενος , ὡς ἂν εἰκάσειέ τις . ἐκ τοῦ θερμοῦ λουτροῦ θερμαίνεται πᾶν τὸ σῶμα καὶ οἱ χυ-μοὶ χέονται καὶ χαλαρὰ γίνονται τὰ ἀγγεῖα , τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα καὶ ὁ ἀκρατέστερος οἶνος ἐργάζεται , μετὰ τοῦ καὶ ῥωννύναι τὴν δύναμιν , ἧς μάλιστα φροντίζειν ἔοικεν ἐπὶ τῶν ἰσχνῶν . ἔπειτα , φησὶ , σιτία παντοδαπὰ ἐσθι-έτωσαν . τούτου δὲ λογισμὸν οὐ τὸν αὐτὸν πάντες ἔγραψαν οἱ ἐξηγησάμενοι τὸ βιβλίον . ἐνίοις μὲν γὰρ αὐτῶν δοκεῖ διδόναι παντοδαπὰ , διότι στασιάζοντα πρὸς ἄλληλα ῥᾷον εἰς ﻿ ἔμετον ὁρμᾷ , τισὶ δὲ ὑπὲρ τοῦ πλεῖον προσενεγκέσθαι . τὰ γὰρ ἁπλᾶ καὶ μονοειδῆ ταχέως ἐμπίπλησιν , οὐκ ἐᾷ δὲ πί-νειν εὐθέως αὐτοὺς , ἵνα μὴ ταχέως ἐπιπολάσῃ τὰ σιτία , ὅ οὐ βούλεται . διὰ δὲ τὸ μὴ γενέσθαι τοῦτο καὶ χρόνον τινὰ μεταξὺ πρὸς τὴν θρέψιν αὐτάρκη διατρίβειν ὁρίζει καὶ τὸν χρόνον δὲ αὐτὸν εἶπεν , ὅσον τεσσάρων σταδίων διελθεῖν . ἐπὶ δὲ τούτοις , οὕτω προαχθεῖσι , δίδωσι τὸ ποτὸν , οἴνους τρεῖς διαφέροντας ἀλλήλων κατὰ ποιότητα . κελεύει γὰρ εἶ-ναι τὸν μέν τινα τῶν οἴνων αὐστηρὸν , τὸν δὲ γλυκὺν , τὸν δὲ ὀξύν . οὐκ εἰπὼν οὐδὲ ἐνταῦθα τὴν αἰτίαν , δι᾿ ἣν οὕτως ἐκέλευσεν . οἱ δ᾿ ἀπομαντευόμενοι τῆς γνώμης αὐτοῦ φασὶ τὸν μὲν αὐστηρὸν διδόναι ῥώμης ἕνεκα τῶν ὀργάνων , δι᾿ ὦν ὁ ἔμετος ἔσται , τὸν δὲ γλυκὺν ἵνα εἰς ἔμετον ὁρμήσῃ καὶ διὰ τὸ χέειν τοὺς χυμοὺς τὸν γλυκὺν οἶνον , τὸν δ᾿ ὀξὺν ἵνα ἀποῤῥύψῃ τὰ ἐμπεπλασμένα τῇ γαστρί . τάχα γοῦν καὶ τὰ σιτία παντοδαπὰ κατὰ τὰς ποιότητας ἐκέλευσε λαμβά-νειν αὐτοὺς , ἵνα τὰ μὲν ῥώσῃ τὴν γαστέρα , τὰ δὲ εἰς ἔμε-τον παροξύνῃ , τὰ δὲ ἀποῤῥύψῃ τοὺς ἐμπεπλασμένους χυμούς . ὅπερ δὲ λέγω πολλάκις ἐν ταῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους τε καὶ τοὺς ἄλλους φίλους συνουσίαις , ἐρῶ καὶ νῦν . οὐ σμικρά μοι δοκοῦσιν ἁμαρτάνειν οἱ τὴν δογματικὴν αἵρεσιν ἄνδρες πρεσβεύοντες , ἄνευ τοῦ τὸν λογισμὸν εἰπεῖν ὦν συμβουλεύ-ουσιν , ἀποφαινόμενοι καθάπερ τινὰ προστάγματα βασιλικά . βέλτιον γὰρ ἦν ἑκάστου τῶν πραττομένων αὐτὸν τὸν γρά-ψαντα τὸ βιβλίον εἰπεῖν τὴν δύναμιν , ὡς Ἱπποκράτης ἐποί-ησεν ἐν τῷ περὶ διαίτης ὀξέων , ἐπὶ τῆς πτισάνης εἰπών . τὸ γὰρ γλίσχρον αὐτῆς λεῖον καὶ προσηνὲς καὶ συνεχές ἐστι καὶ ὀλισθηρὸν καὶ πλαδαρὸν μετρίως καὶ ἄδιψον καὶ εὐέκ-πλυτον , εἴ τι καὶ τούτου προσδέοι καὶ οὔτε στύψιν ἔχον , οὔτε ἄραδον κακὸν , οὔτε ἀνοιδίσκεται ἐν τῇ κοιλίᾳ . οὕτως δὲ καὶ περὶ μελικράτου καὶ οἴνου καὶ ὀξυμέλιτος , ἔτι τε λουτρῶν ἔγραψεν , ὥστε ἀρχὴν ἔχειν ἡμᾶς τῆς ὁδοῦ καθ᾿ ἣν ἀκολούθως τῷ συγγραφεῖ τῶν οὐκ εἰρημένων ὑπ᾿ αὐτοῦ προσ-θῶμέν τινα . καὶ νῦν οὖν εἰρηκότος αὐτοῦ τἄλλα , χωρὶς τοῦ τῆς αἰτίας λογισμοῦ καὶ μέντοι ὡς ἤτοι πίνειν ἔνεστι τὸν οἶνον πρῶτον μὲν ἀκρητέστερον καὶ κατ᾿ ὀλίγον καὶ διὰ πολλοῦ , ἔπειτα δὲ ὑδαρέστερόν τε καὶ θᾶσσον καὶ κατὰ πολλόν . ἡμᾶς δεῖ στοχάζεσθαι τῆς γνώμης αὐτοῦ , καθ᾿ ἣν ἔγραψεν . ἔστι δὲ καὶ ἄλλως μὲν ἅπας στοχασμὸς ἀμφίβολον πρᾶγμα · μάλιστα δὲ ὅταν ἔτ᾿ ἀνθρώπου γνώμη ἠγνόηται . τὸ μὲν οὖν ὑδαρέστε-ρον πίνειν τὸν οἶνον καὶ θᾶσσον καὶ κατὰ πολλὸν εἰκότως ἂν εἰρῆσθαι δόξειεν ἐπὶ τῶν ἐμεῖν ἐθελόντων , εἴπερ γε καὶ τἀν - αντία τοῖς κατασχεῖν βουλομένοις καὶ πέψαι τὴν τροφὴν ἐστὶν ἐπιτήδεια , τό τε ἀκρατέστερον καὶ κατ᾿ ὀλίγον καὶ διὰ πολλοῦ . διὰ τί δ᾿ ὅλως τὰ πρὸς τὸ κατασχεῖν ἁρμόττοντα πρῶτα παρ-έλαβεν ἐπὶ τοῦ μέλλοντος ἐμεῖν ὀλίγον ὕστερον , οὐκ ἔχομεν εἰ-πεῖν τι πιθανόν . ἴσως δ᾿ ἐκείνῳ τῷ γράψαντι ταῦτα πιθα-νὸν ἐδόκει τὸ καὶ τῶν ἐξηγητῶν ἐνίοις ἀρέσκον . ἐπειδὴ βού-λεται μὴ καταλύεσθαι τὴν δύναμιν τῶν λεπτῶν ἀνθρώπων ὑπὲρ ὦν ταῦτα γράφει , διὰ τοῦτ᾿ οὖν πρώτην ἐκείνην ῥώννυ-σιν , εἶθ᾿ οὕτως ἐπὶ τὰ τὸν ἔμετον κινοῦντα παραγίνεται . ἀλλ᾿ εἰς τὸ ῥωσθῆναι τὴν δύναμιν αὐτάρκης ἦν ὁ ἐπὶ τῇ τῶν σι-τίων προσφορᾷ χρόνος . ἄλλο δὲ ἄλλῳ πιθανὸν , ὡς ἔφην , ἐστὶν , οὐκ ἀποτετμημένον , ὡς ἕν τι , καθάπερ τὸ ἀναγκαῖον , ὃ κατὰ τὰς ἐπιστημονικὰς ἀποδείξεις βεβαιοῦται .
Lemmas: ὁ δέ λεπτός καί ἀσθενής ἀπό σιτίον ποιέω ὁ ἔμετος τρόπος τοιόσδε . λούω θερμός προ-πιέω ἄκρατος κοτύλη , ἔπειτα σιτίον παντοδαπός ἐσθίω καί μή πίνω ἐπί ὁ σιτίον , μηδέ ἀπό ὁ σιτίον , ἀλλά ἐπίσχω ὅσον τέσσερα στάδιον διέρχομαι . ἔπειτα δέ συμμείγνυμι οἶνος τρεῖς πίνω δίδωμι αὐστηρός καί γλυκύς καί ὀξύς . πρῶτος μέν ἄκρατος καί κατά ὀλίγος καί διά πολύς χρόνος . ἔπειτα δέ ὑδαρής τε καί ταχύς καί κατά πολύς . λούω θερμός προπίνω ἀξιόω πόμα ἀκρατής , λογισμός τοιόσδε Χράομαι , ὡς εἄν εἰκάζω τις . ἐκ ὁ θερμός λουτρόν θερμαίνω πᾶς ὁ σῶμα καί ὁ χυμός χέω καί χαλαρός γίγνομαι ὁ ἀγγεῖον , ὁ αὐτός δέ οὗτος καί ὁ ἄκρατος οἶνος ἐργάζομαι , μετά ὁ καί ῥώννυμι ὁ δύναμις , ὅς μάλιστα φροντίζω ἔοικα ἐπί ὁ ἰσχνός . ἔπειτα , φημί , σιτίον παντοδαπός ἐσθίω . οὗτος δέ λογισμός οὐ ὁ αὐτός πᾶς γράφω ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον . ἔνιοι μέν γάρ αὐτός δοκέω δίδωμι παντοδαπός , διότι στασιάζω πρός ἀλλήλων ῥᾴδιος εἰς ﻿ ἔμετος ὁρμάω , τις δέ ὑπέρ ὁ πλέως προσφέρω . ὁ γάρ ἁπλόος καί μονοειδής ταχέως ἐμπίμπλημι , οὐ ἐάω δέ πίνω εὐθύς αὐτός , ἵνα μή ταχέως ἐπιπολάζω ὁ σιτίον , ὁ οὐ βούλομαι . διά δέ ὁ μή γίγνομαι οὗτος καί χρόνος τις μεταξύ πρός ὁ θρέψις αὐτάρκης διατρίβω ὁρίζω καί ὁ χρόνος δέ αὐτός λέγω , ὅσον τέσσαρες στάδιον διέρχομαι . ἐπί δέ οὗτος , οὕτως προάγω , δίδωμι ὁ ποτός , οἶνος τρεῖς διαφέρω ἀλλήλων κατά ποιότητα . κελεύω γάρ εἰμί ὁ μέν τις ὁ οἶνος αὐστηρός , ὁ δέ γλυκύς , ὁ δέ ὀξύς . οὐ λέγω οὐδέ ἐνταῦθα ὁ αἰτία , διά ὅς οὕτως κελεύω . ὁ δέ ἀπομαντεύομαι ὁ γνώμη αὐτός φημί ὁ μέν αὐστηρός δίδωμι ῥώμη ἕνεκα ὁ ὄργανον , διά ὅς ὁ ἔμετος εἰμί , ὁ δέ γλυκύς ἵνα εἰς ἔμετος ὁρμάω καί διά ὁ χέω ὁ χυμός ὁ γλυκύς οἶνος , ὁ δέ ὀξύς ἵνα ἀποῤῥύψῃ ὁ ἐμπλάσσω ὁ γαστήρ . τάχα γοῦν καί ὁ σιτίον παντοδαπός κατά ὁ ποιότης κελεύω λαμβάνω αὐτός , ἵνα ὁ μέν ῥώννυμι ὁ γαστήρ , ὁ δέ εἰς ἔμετος παροξύνω , ὁ δέ ἀποῤῥύψῃ ὁ ἐμπλάσσω χυμός . ὅς δέ λέγω πολλάκις ἐν ὁ πρός ὁ ἑταῖρος τε καί ὁ ἄλλος φίλος συνουσία , λέγω καί νῦν . οὐ μικρός ἐγώ δοκέω ἁμαρτάνω ὁ ὁ δογματικός αἵρεσις ἀνήρ πρεσβεύω , ἄνευ ὁ ὁ λογισμός λέγω ὅς συμβουλεύω , ἀποφαίνω καθά τις πρόσταγμα βασιλικός . ἀγαθός γάρ εἰμί ἕκαστος ὁ πράσσω αὐτός ὁ γράφω ὁ βιβλίον λέγω ὁ δύναμις , ὡς Ἱπποκράτης ποιέω ἐν ὁ περί δίαιτα ὀξύς , ἐπί ὁ πτισάνη λέγω . ὁ γάρ γλίσχρος αὐτηες͂ς λεῖος καί προσηνής καί συνεχής εἰμί καί ὀλισθηρός καί πλαδαρός μέτριος καί ἄδιψος καί εὐέκπλυτος , εἰμί τίς καί οὗτος προσδέω καί οὔτε στῦψις ἔχω , οὔτε ἄραδος κακός , οὔτε ἀνοιδίσκω ἐν ὁ κοιλία . οὕτως δέ καί περί μελίκρατον καί οἶνος καί ὀξύμελι , ἔτι τε λουτρόν γράφω , ὥστε ἀρχή ἔχω ἐγώ ὁ ὁδός κατά ὅς ἀκόλουθος ὁ συγγραφεύς ὁ οὐ λέγω ὑπό αὐτός προσ-τίθημι τις . καί νῦν οὖν λέγω αὐτός ἄλλος , Χωρὶς ὁ ὁ αἰτία λογισμός καί μέντοι ὡς ἤτοι πίνω ἔνειμι ὁ οἶνος πρῶτος μέν ἄκρατος καί κατά ὀλίγος καί διά πολύς , ἔπειτα δέ ὑδαρής τε καί ταχύς καί κατά πολύς . ἐγώ δέω στοχάζομαι ὁ γνώμη αὐτός , κατά ὅς γράφω . εἰμί δέ καί ἄλλως μέν ἅπας στοχασμός ἀμφίβολος πρᾶγμα · μάλιστα δέ ὅταν ἔτι ἄνθρωπος γνώμη ἀγνοέω . ὁ μέν οὖν ὑδαρής πίνω ὁ οἶνος καί ταχύς καί κατά πολύς ἔοικα ἄν λέγω δοκέω ἐπί ὁ ἐμέω ἐθέλω , εἴπερ γε καί ἐν - ἀντίος ὁ κατασχάω βούλομαι καί πέσσω ὁ τροφή εἰμί ἐπιτήδειος , ὁ τε ἀκρατής καί κατά ὀλίγος καί διά πολύς . διά τίς δέ ὅλος ὁ πρός ὁ κατασχάω ἁρμόζω πρῶτος παραλαμβάνω ἐπί ὁ μέλλω ἐμέω ὀλίγος ὕστερον , οὐ ἔχω λέγω τίς πιθανός . ἴσως δέ ἐκεῖνος ὁ γράφω οὗτος πιθανός δοκέω ὁ καί ὁ ἐξηγητής ἔνιοι ἀρέσκω . ἐπεί βούλομαι μή καταλύω ὁ δύναμις ὁ λεπτός ἄνθρωπος ὑπέρ ὅς οὗτος γράφω , διά οὗτος οὖν πρῶτος ἐκεῖνος ῥώννυμι , εἶτα οὕτως ἐπί ὁ ὁ ἔμετος κινέω παραγίγνομαι . ἀλλά εἰς ὁ ῥώννυμι ὁ δύναμις αὐτάρκης εἰμί ὁ ἐπί ὁ ὁ σιτίον προσφορά χρόνος . ἄλλος δέ ἄλλος πιθανός , ὡς φημί , εἰμί , οὐ ἀποτέμνω , ὡς εἷς τίς , καθά ὁ ἀναγκαῖος , ὁ κατά ὁ ἐπιστημονικός ἀπόδειξις βεβαιόω .