galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.93
Οἶσι φωναὶ ἅμα πυρετοῖσιν ἐκλείπουσαι μετὰ κρίσιν , τρομώδεες καὶ κωματώδεες τελευτῶσι . Καὶ ἥδε ἡ ῥῆσις ὁμοία ταῖς εἰς ἀσάφειαν ἐξεπίτηδες ἐπιτετηδευμέναις ἐστὶ . τὸ γοῦν ἐκλείπουσαι ἔνιοι μὲν ἐπὶ τῶν φωνῶν μόνων ἤκουσαν , ἔνιοι δὲ καὶ τοὺς πυρετοὺς αὐταῖς προσέθηκαν , ἄμφω λέγοντες εἰρῆσθαι ἐκλείπειν καὶ τὰς φωνὰς καὶ τοὺς πυρετούς . ὡς εἶναι τὸν λόγον τοιοῦτον , οἶς δοξάντων λελύσθαι τὸν πυρετὸν ἀφωνία γίνεται καὶ μετὰ τὴν κρίσιν , οὗτοι τρομώδεες τελευτῶσι καὶ κωματώδεες , δηλονότι τῶν πυρετῶν οὐκ ἀσήμως , ἀλλὰ μετὰ κακῆς κρίσεως δοξάντων πεπαῦσθαι . κακὰς δ’ ἴσμεν κρίσεις ἐκείνας λεγομένας ὅσαι γινόμεναι μετὰ φυσικῶν κενώσεων ἢ ἀποστάσεων οὐ μόνον οὐδὲν ὠφέλησαν τοὺς κάμνοντας , ἀλλὰ καὶ χεῖρον ἔχειν ἡ πρόσθεν ἐποίησαν . ἕτεροι δὲ οὐδὲ τὰς φωνὰς ἅμα τοῖς πυρετοῖς , ἀλλὰ μόνας αὐτὰς νομίζοντες ἐκλείπειν , ὅλον τὸν λόγον τοιόνδε ποιοῦσιν . οἷσιν ἐκλείπουσι φωναὶ , μενόντων τῶν πυρετῶν , εἰ τοῦτο γίνεται , μετὰ κρίσιν οὗτοι τρομώδεές τε ἅμα καὶ κωματώδεες τελευτῶσι , καίτοι κἀνταῦθα πάλιν ἑτέρα διαφωνία τοῖς ἐξηγουμένοις ἐγένετο . τινὲς μὲν γὰρ , ὅταν ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις τρομώδεις γένωνται , τελευτᾶν φασι τούτους καὶ κωματώδεις ἅμα καὶ τρομώδεις , τινὲς δὲ κωματώδεις γενομένους οὕτως ἀπόλλυσθαι , οὐδεὶς δ’ αὐτῶν οὔτ’ ἐκ τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως ἀπόδειξιν ἔγραψε λογικὴν οὔτε τὴν ἐμπειρίαν ἔχει δεῖξαι μαρτυροῦσαν . οὔτε γὰρ τρομώδεις οὔτε κωματώδεις ἐπὶ τοῖς προειρημένοις ὡς τὸ πολὺ φαίνονται τελευτῶντες . εἰ δὲ τινες ἐν τῷ σπανίῳ γίνονται τοιοῦτοι , τοῦ προγνωστικοῦ τε καὶ προῤῥητικοῦ μέρους τῆς τέχνης ἐκπεπτώκασιν , οὐ γὰρ τῶν τοιούτων , ἀλλὰ τῶν ἢ διηνεκῶς ἢ ὡς τὸ πολὺ γινομένων , εἰς τὰς προῤῥήσεις χρῄζομεν . εἰ δὲ βούλει καὶ τῶν ἀμφιδόξως ἀποβαινόντων , οὐ μήν γε σπανίων . οὐδεὶς γὰρ βούλεται πολλάκις ἀποτυχὼν ἅπαξ ἐπιτυχεῖν .
Lemmas: οἶσις φωνή ἅμα πυρετός ἐκλείπω μετά κρίσις , τρομώδης καί κωματώδης τελευτάω . καί ὅδε ὁ ῥῆσις ὅμοιος ὁ εἰς ἀσάφεια ἐξεπίτηδες ἐπιτηδεύω εἰμί . ὁ γοῦν ἐκλείπω ἔνιοι μέν ἐπί ὁ φωνή μόνος ἀκούω , ἔνιοι δέ καί ὁ πυρετός αὐτός προστίθημι , ἄμφω λέγω εἴρω ἐκλείπω καί ὁ φωνή καί ὁ πυρετός . ὡς εἰμί ὁ λόγος τοιοῦτος , οἶς δοκέω λύω ὁ πυρετός ἀφωνία γίγνομαι καί μετά ὁ κρίσις , οὗτος τρομώδης τελευτάω καί κωματώδης , δηλονότι ὁ πυρετός οὐ ἄσημος , ἀλλά μετά κακός κρίσις δοκέω παύω . κακός δέ οἶδα κρίσις ἐκεῖνος λέγω ὅσος γίγνομαι μετά φυσικός κένωσις ἢ ἀπόστασις οὖον μόνος οὐδείς ὠφελέω ὁ κάμνω , ἀλλά καί χείρων ἔχω ὁ πρόσθεν ποιέω . ἕτερος δέ οὐδέ ὁ φωνή ἅμα ὁ πυρετός , ἀλλά μόνος αὐτός νομίζω ἐκλείπω , ὅλος ὁ λόγος τοιόσδε ποιέω . ὅς ἐκλείπω φωνή , μένω ὁ πυρετός , εἰμί οὗτος γίγνομαι , μετά κρίσις οὗτος τρομώδης τε ἅμα καί κωματώδης τελευτάω , καίτοι ἐνταῦθα πάλιν ἕτερος διαφωνία ὁ ἐξηγέομαι γίγνομαι . τις μέν γάρ , ὅταν ἐπί ὁ εἴρω τρομώδης γίγνομαι , τελευτάω φημί οὗτος καί κωματώδης ἅμα καί τρομώδης , τις δέ κωματώδης γίγνομαι οὕτως ἀπόλλυμι , οὐδείς δέ αὐτός οὔτε ἐκ ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἀπόδειξις γράφω λογικός οὔτε ὁ ἐμπειρία ἔχω δείκνυμι μαρτυρέω . οὔτε γάρ τρομώδης οὔτε κωματώδης ἐπί ὁ προερέω ὡς ὁ πολύς φαίνω τελευτή . εἰμί δέ τις ἐν ὁ σπάνις γίγνομαι τοιοῦτος , ὁ προγνωστικός τε καί προαιρέω μέρος ὁ τέχνη ἐκπίπτω , οὖον γάρ ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ὁ ἢ διηνεκής ἢ ὡς ὁ πολύς γίγνομαι , εἰς ὁ πρόρρησις χρῄζω . εἰμί δέ βούλομαι καί ὁ ἀμφίδοξος ἀποβαίνω , οὖον μείς γε σπάνις . οὐδείς γάρ βούλομαι πολλάκις ἀποτυγχάνω ἅπαξ ἐπιτυγχάνω .