galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.11
Τὰ ἐν ὀξέσι κατὰ φάρυγγα ὀδυνώδεα ἰσχνὰ , σμικρὰ , πνιγώδεα , ὅτε χάνοι μὴ ῥηϊδίως συνάγειν τε καὶ ἐκκλείειν τὸ στόμα , παρακρουστικὰ , ἐκ τοιουτέων . φρενιτικοὶ καὶ ὀλέθριοι . Ὅτι μὲν οὖν ἐπὶ τοιούτοις συμπτώμασιν ἐνίοτε γίνεται φρενῖτις , ὅτι τε γιγνομένη πάντως ἐστὶν ὀλέθριος ὀρθῶς εἴρηται . μὴ μέντοι παρυπονοήσαις ἔσεσθαι τοῖς εἰρημένοις συμπτώμασιν ἐξ ἀνάγκης φρενῖτιν , οὐδὲν γὰρ πρόσκειται τῇ συνδρομῇ τῶν συνενδεικνυμένων πεπονθέναι τὸν ἐγκέφαλον . ἐκ δὲ τοῦ τὰ κατὰ τὸν φάρυγγα κακῶς διακείμενα , τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον ἔχειν ἄνευ τινὸς ὄγκου παρὰ φύσιν , οὐ δυνάμενον ὁπότε χάνῃ συνάγειν ἑτοίμως τὴν γένυν καὶ ἐκκλείειν τὸ στόμα , τεκμαίροιτ’ ἄν τις ἐνίοτε πεπονθέναι τὴν ἀρχὴν τῶν νεύρων . ἄρχεσθαι γὰρ εἰκός ἐστιν , ὡς ἐπὶ τῶν φαινομένων μορίων τὰς διαθέσεις , οὐκ ἀθρόως ὅλων ἤτοι φλεγμαινόντων ἢ οἰδισκομένων ἢ ἐρυσιπέλατα ἰσχόντων , ἀλλὰ ἐφ’ ἑνός τινος αὐτῶν τόπον , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπὶ τῶν ἐν τῷ βάθει κειμένων . μέγεθος οὖν ἀξιόλογον ἔχοντος τοῦ ἐγκεφάλου καὶ πολλὰς νεύρων ἐκφύσεις εἰκός ἐστιν , ἄλλοτ’ ἀπ’ ἄλλων αὐτῶν πρώτων ἄρχεσθαι τὴν φλεγμονὴν αὐτοῦ . καθ’ ὅ τι δ’ ἂν μέρος πάθῃ , κατ’ ἐκεῖνο καὶ τὰς τῶν νεύρων ἐκφύσεις πασχούσας ἀδυνάτους γίνεσθαι κινεῖν τοὺς μῦς εἰς οὓς ἐμφύονται τὴν τοίνυν κάτω γένυν , ἑτέρων μὲν μυῶν ἀνοιγόντων , ἑτέρων δὲ κλειόντων , ὅταν μὲν ἐν τοῖς τῶν διανοιγόντων μυῶν νεύροις ἡ διάθεσις γένηται , δυσκόλως ἀνοιγνύουσιν · ὅταν δ’ ἐν τοῖς τῶν κλειόντων , οὐ ῥᾳδίως κλείουσιν . ἐνδεχομένου δὲ ὄντος αὐτοὺς μόνους ἐνίοτε τοὺς μῦς πεπονθέναι , χωρὶς τῆς τῶν νεύρων ἀρχῆς , οὐκ ἀναγκαῖόν ἐστι τοῖς εἰρημένοις συμπτώμασιν ἀκολουθεῖν φρενῖτιν . οὐδὲ γὰρ ὃ μάλιστα αὐτὸν ἔπεισεν , ὑποπτεῦσαι πεπονθέναι τὴν ἀρχὴν τῶν μυῶν , ἔστι δὲ τοῦτο τῶν κατὰ τὸν φάρυγγα χωρίων ἡ ἰσχνότης , τῶν ἀναγκαίων ἐστὶ μορίων . ἐγχωρεῖ γὰρ τοὺς ἐν τῷ φάρυγγι μῦς φλεγμαίνοντας τὸ πνιγῶδες ἐργάζεσθαι σύμπτωμα , μὴ δυναμένους φανῆναι , μηδ’ ἂν ἐπὶ πλεῖστόν τις διανοίξῃ τὸ στόμα , ὡς εἴ γε χωρὶς τῆς τούτων φλεγμονῆς γίνοιτο τὰ εἰρημένα συμπτώματα , σκοπεῖσθαι χρὴ μή τις τῶν μυῶν μόνων τῶν κινούντων τὴν κάτω γένυν ἰδία τίς ἐστι διάθεσις . ἐὰν γὰρ μήθ’ οὗτοί τι πεπονθότες ὦσι μήθ’ οἱ τοῦ λάρυγγος , εὐλόγως ἄν τις αἰτιάσαιτο τὴν ἀρχὴν τῶν νεύρων . ἐὰν μέντοι διὰ τὴν ἀρχὴν ᾖ τὰ τοιαῦτα συμπτώματα γεγονότα , χαλεπωτάτην εὔλογον εἶναι τὴν διάθεσιν , ὡς καὶ σπασμὸν ἀκολουθῆσαι . μεμαθήκαμεν γὰρ ἐπὶ ταῖς τῶν μυῶν τάσεσι διὰ τὴν ἀρχὴν γινομέναις ἕπεσθαι σπασμόν . οὐκ ἐμνημόνευσα δὲ ἐν ᾧ διῆλθον λόγῳ τῶν ἐπὶ τοῖς τοῦ τραχήλου σπονδύλοις εἰς τὸ πρόσω ῥεύσασι κυναγχικῶν , διά τε τὸ σπάνιον τῆς διαθέσεως , ὅτι τέ μοι δοκοῦσι καὶ τότε συμφλεγμαίνειν οἱ τοῦ λάρυγγος μύες .
Lemmas: ὁ ἐν ὀξύς κατά φάρυγξ ὀδυνώδης ἰσχνός , μικρός , πνιγώδης , ὅτε χάσκω μή ῥᾴδιος συνάγω τε καί ἐκκλείω ὁ στόμα , παρακρουστικός , ἐκ τοιοῦτος . φρενιτικός καί ὀλέθριος . ὅτι2 μέν οὖν ἐπί τοιοῦτος σύμπτωμα ἐνίοτε γίγνομαι φρενῖτις , ὅτι τε γίγνομαι πάντως εἰμί ὀλέθριος ὀρθῶς εἴρω . μή μέντοι παρυπονοέω εἰμί ὁ εἴρω σύμπτωμα ἐκ ἀνάγκη φρενῖτις , οὐδείς γάρ πρόσκειμαι ὁ συνδρομή ὁ συνενδείκνυμι πάσχω ὁ ἐγκέφαλος . ἐκ δέ ὁ ὁ κατά ὁ φάρυγξ κακῶς διάκειμαι , ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ἔχω ἄνευ τις ὄγκος παρά φύσις , οὖον δύναμαι ὁπότε χάσκω συνάγω ἑτοίμως ὁ γένυς καί ἐκκλείω ὁ στόμα , τεκμαίρομαι ἄν τις ἐνίοτε πάσχω ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον . ἄρχω γάρ εἰκός εἰμί , ὡς ἐπί ὁ φαίνω μόριον ὁ διάθεσις , οὐ ἀθρόος ὅλος ἤτοι φλεγμαίνω ἢ οἰδίσκω ἢ ἐρυσίπελας ἴσχω , ἀλλά ἐπί εἷς τις αὐτός τόπος , κατά ὁ αὐτός τρόπος ἐπί ὁ ἐν ὁ βάθος κεῖμαι . μέγεθος οὖν ἀξιόλογος ἔχω ὁ ἐγκέφαλος καί πολύς νεῦρον ἔκφυσις εἰκός εἰμί , ἄλλοτε ἀπό ἄλλος αὐτός πρῶτος ἄρχω ὁ φλεγμονή αὐτός . κατά ὅς τίς δέ εἄν μέρος πάσχω , κατά ἐκεῖνος καί ὁ ὁ νεῦρον ἔκφυσις πάσχω ἀδύνατος γίγνομαι κινέω ὁ μῦς εἰς ὅς ἐμφύω ὁ τοίνυν κάτω γένυς , ἕτερος μέν μῦς ἀνοίγω , ἕτερος δέ καλέω , ὅταν μέν ἐν ὁ ὁ διανοίγω μῦς νεῦρον ὁ διάθεσις γίγνομαι , δύσκολος ἀνοίγνυμι · ὅταν δέ ἐν ὁ ὁ καλέω , οὖον ῥᾳδίως καλέω . ἐνδέχομαι δέ εἰμί αὐτός μόνος ἐνίοτε ὁ μῦς πάσχω , Χωρὶς ὁ ὁ νεῦρον ἀρχή , οὐ ἀναγκαῖον εἰμί ὁ εἴρω σύμπτωμα ἀκολουθέω φρενῖτις . οὐδέ γάρ ὅς μάλιστα αὐτός πείθω , ὑποπτεύω πάσχω ὁ ἀρχή ὁ μῦς , εἰμί δέ οὗτος ὁ κατά ὁ φάρυγξ χωρίον ὁ ἰσχνότης , ὁ ἀναγκαῖος εἰμί μόριον . ἐγχωρέω γάρ ὁ ἐν ὁ φάρυγξ μῦς φλεγμαίνω ὁ πνιγώδης ἐργάζομαι σύμπτωμα , μή δύναμαι φαίνω , μηδέ εἄν ἐπί πλεῖστος τις διάνοιξη ὁ στόμα , ὡς εἰμί γε Χωρὶς ὁ οὗτος φλεγμονή γίγνομαι ὁ εἴρω σύμπτωμα , σκοπέω χρή μή τις ὁ μῦς μόνος ὁ κινέω ὁ κάτω γένυς ἴδιος τίς εἰμί διάθεσις . ἐάν γάρ μήτε οὗτος τίς πάσχω εἰμί μήτε ὁ ὁ λάρυγξ , εὔλογος ἄν τις αἰτιάομαι ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον . ἐάν μέντοι διά ὁ ἀρχή εἰμί ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα γίγνομαι , χαλεπός εὔλογος εἰμί ὁ διάθεσις , ὡς καί σπασμός ἀκολουθέω . μανθάνω γάρ ἐπί ὁ ὁ μῦς τάσις διά ὁ ἀρχή γίγνομαι ἕπω σπασμός . οὐ μνημονεύω δέ ἐν ὅς διέρχομαι λόγος ὁ ἐπί ὁ ὁ τράχηλος σφόνδυλος εἰς ὁ πρόσω ῥέω κυναγχικός , διά τε ὁ σπάνις ὁ διάθεσις , ὅτι τε ἐγώ δοκέω καί τότε συμφλεγμαίνω ὁ ὁ λάρυγξ μῦς .