galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.4
Τὰ ἐπὶ ταραχώδεσιν ἀγρύπνοισιν οὖρα ἄχροα , μέλανα , ἐναιωρούμενα ἐφ’ ἱδρῶτι φρενιτικά . Σολοικώδεις κατὰ τὴν λέξιν εἰσὶν οὐκ ὀλίγαι τῶν ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ ῥήσεις , ὡς καὶ διὰ τοῦθ’ ὑποπτεύειν αὐτό τινας εὐλόγως Ἱπποκράτους οὐκ εἶναι . διὰ βραχυλογίαν μὲν γὰρ ἀποκεχωρηκέναι τοῦ μοχλικοῦ , ὄντος τῶν ὁμολογουμένων Ἱπποκράτους βιβλίων οὐ μόνον τούτου , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀφορισμῶν . καίτοι διὰ βραχυτάτης λέξεως ἑρμηνευομένων κἀκείνων , οὐ μὴν σολοικώδης γέ ἐστιν ἡ ἑρμηνεία κατ’ αὐτὸ , μετὰ καὶ τοῦ περιγίνεσθαι τῶν ἑρμηνευομένων , ὡς λέγειν δεινὸν ὄντα τὸν γεγραφότα τὸ βιβλίον ἐκεῖνο . τουτὶ δὲ τὸ προκείμενον ἡμῖν ἀλλόκοτον ἐν πολλαῖς ῥήσεσιν ἔχει τὴν ἑρμηνείαν , ὥσπερ ἐπὶ τῶν οὔρων ἐν τῇδε τῇ νῦν προκειμένῃ . οὕτω γὰρ ἀκύρως λέλεκται τὸ ἐναιωρούμενα γίνεται τὰ οὖρα , τῶν ἐμφερομένων αὐτοῖς ὀνομαζομένων οὕτως , οὐκ αὐτῶν τῶν οὔρων , διὸ καί τινες ὑπαλλάξαντες τὴν λέξιν οὕτως ἔγραψαν . τὰ ἐπὶ ταραχώδεσιν ἀγρύπνοισιν οὖρα ἄχροα , μέλασιν ἐναιωρούμενα . ἔνι γοῦν καὶ κατὰ τήνδε τὴν γραφὴν τὸ σολοικοφανὲς , κἂν ὅτι μάλιστα δοκῶσιν αὐτὸ φεύγειν , ὑπαλλάττοντες τὴν λέξιν . τὸ γὰρ ἐναιωρούμενα φανερῶς ἐπὶ τὰ οὖρα τὴν ἀναφορὰν ἔχει . ταῦτα οὖν αὐτὰ καὶ φρενιτικὰ λέγεται , τουτέστιν ἤτοι σημαίνοντα φρενῖτιν ἢ ποιοῦντα . τὸ μὲν οὖν ποιεῖν οὐκ εὔλογον , τὸ δὲ σημαίνειν οὐκ ἄλογον . εἰ δὲ σημαίνει , αὐτῇ τῇ ποιούσῃ αἰτίᾳ τὴν φρενῖτιν κατά τι κοινωνεῖ αὐτά . δέδεικται δὲ τὰ μέλανα διὰ τὸν ὀῤῥὸν τῆς μελαίνης χολῆς τοῖς ὑδατώδεσι συναπερχόμενον περιττώμασι γίνεσθαι . διττὴ δ’ ἐστὶν ἡ γένεσις τῆς μελαίνης χολῆς , ἢ τῆς ξανθῆς ὑπερωπτημένης ἢ τοῦ παχέος αἵματος . ὑπεροπτᾶται δὲ διὰ θερμασίαν ἰσχυράν . εἰκότως οὖν ἔν τε τοῖς καύσοις ὀνομαζομένοις πυρετοῖς οὐρεῖται κἀν ταῖς φρενίτισι ταῦτα τοιαῦτα . θερμὰ γὰρ καὶ ξηρὰ τὰ πάθη ταῦτα . χείρω δὲ τῶν οὔρων ἐστὶ τὰ δι’ ὅλων αὐτῶν μέλανα , τῶν ἐναιώρημα μόνον ἐχόντων μέλαν . ἀλλὰ κατὰ τὴν προκειμένην λέξιν οὐδὲ τοῦτο διήρθρωται σαφῶς εἴθ’ ὅλα λέγει τὰ οὖρα μέλανα εἴτε μόνα τὰ ἐναιωρήματα . βούλεται οὖν ὁ γράψας τὴν προκειμένην ῥῆσιν ὅστις ἂν ᾖ , τὰ τοιαύτην ἔχοντα χροιὰν , οὖρα γινόμενα ταραχώδεσί τε καὶ ἀγρύπνοις φρενῖτιν σημαίνειν , ταραχώδεις ἀκουόντων ἡμῶν τοὺς ἀλόγως ταραττομένους , ὃ γίνεται βεβλαμμένης μετ’ ὀλίγον τῆς διανοίας . αὐξηθείσης δὲ τῆς ὀλίγης ταύτης βλάβης οὐ ταραχώδεις ἁπλῶς , ἀλλ’ ἤδη παραφρονοῦντες λέγονταί τε καὶ γίνονται . περὶ δὲ τῆς ἀγρυπνίας τί δεῖ καὶ λέγειν ὡς ἕν τι τῶν φρενιτικῶν ἐστι συμπτωμάτων ; ἐκ περιττοῦ δὲ πρόσκειται κατὰ τὴν ῥῆσιν τὸ ἄχροον ἐπὶ τῶν οὔρων , συνεδηλοῦτο γὰρ τοῖς μέλασι . τὸ δ’ ἐφ’ ἱδρῶσι δηλοῖ μὲν ἱδρῶτας γίνεσθαι περὶ τὴν κεφαλὴν , σημαίνοντας αὐτὴν ὑπὸ πλήθους ἐνοχλεῖσθαι . καὶ εἴη ἂν καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦτο φρενιτικὸν σημεῖον . ἀκύρως δ’ ἡρμήνευται μὴ δυναμένων ἡμῶν ἐφευρεῖν τί νοῆσαι δεῖ ἐφ’ ἱδρῶτι , πότερον οὖρα . πιθανώτατον γοῦν τοῦτο δόξειεν ἀκούεσθαι , κατὰ τὴν ἀκολουθίαν τῆς ὅλης ἑρμηνείας ἢ τὰ πεπονθότα σώματα καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὰ πάθη . ὅπως δ’ ἄν τις ἀκούοι , τό γε τῆς ἑρμηνείας ἄκυρον οὐκ ἔστιν ἐκφυγεῖν , ἀλλὰ καταλιπόντες ταύτην ὅπως ἂν ἔχει περὶ τῶν γεγραμμένων ἐπισκεψώμεθα . τὰ μὲν οὖν τῆς ἀγρυπνίας τε καὶ ταραχῆς τῶν καμνόντων ὄντως φρενιτικὰ , τὰ δὲ τῶν οὔρων τε καὶ ἐφιδρώσεως οὐδαμῶς . τῶν γὰρ κατὰ τὰς ἀρτηρίας τε καὶ τὰς φλέβας χυμῶν ὅπως ἔχουσι γνωρίσματά ἐστι τὰ οὖρα , τὰ δὲ φρενιτικὰ σημεῖα τὴν περὶ τὸν ἐγκέφαλον ἐνδείκνυται διάθεσιν , ὥσπερ γε καὶ τὰ κατὰ τοὺς ἱδρῶτας ἄλλων μέν τινών ἐστι διαθέσεων γνωρίσματα , περὶ ὧν εἴρηται πολλάκις . οὐ μὴν ὅπως ἔχει τὰ κατὰ τὸν ἐγκέφαλον ἱκανὰ δηλοῦν ἐστιν . ἔνιοι δὲ τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον ἐκ τῶν ἐν ταῖς ἐπιδημίαις γεγραμμένων ἀῤῥώστων ἐκλέγουσι τοὺς παραφρονήσαντας , οἷς συνέβη ἴσχειν τι τῶν ἐνταῦθα λεγομένων συμπτωμάτων τε καὶ σημείων ἢ ἐν διαχωρήμασιν ἢ ἐν οὔροις ἢ ἐμέτοις ἢ ἱδρῶσιν ἢ ἐξανθήμασιν ἢ πτύσμασιν ἢ κατά τι μέρος ἐνοχλούντων . μὴ μέντοι γε ὄντων φρενιτικῶν τῶν τοιούτων σημείων , ὑπαρχόντων δὲ τοῖς ἀῤῥώστοις ἐξ ἀνάγκης . ἀδύνατον γὰρ ἦν ἐν αὐτοῖς μηδ’ ὅλως εὑρεῖν ἢ τοῖον ἢ μὴ τοῖον οὐρεῖν . ὡσαύτως δὲ κἀπὶ τῶν διαχωρημάτων καὶ πτυσμάτων καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων . ἐὰν οὖν ἅμα τοῖς φρενιτικοῖς σημείοις ἐπ’ ἀῤῥώστου τινὸς ὀφθῇ διαχώρημα τοῖον ἢ τοῖον ἄλλοτε , κἄπειτα φρενιτικὸς ὁ ἄνθρωπος γένηται , μοχθηρῶς ἄν τις ἀποφαίνηται τὰ γενόμενα σημεῖα πάντα φρενίτιδος εἶναι δηλωτικά . δυοῖν γὰρ θάτερον ὑπάρχειν δεῖ τοῖς ἰδίοις τῶν νοσημάτων σημείοις , ἤτοι διὰ παντὸς ἢ μόνοις συμβαίνειν . ὅταν δὲ μήτε μόνοις ὑπάρχει μήτε διὰ παντὸς , οὐκ ἔστιν ἐκείνων ἴδια . καὶ τοίνυν καὶ τὰ φρενιτικὰ σημεῖα , βεβαιότατα μέν ἐστιν ὅσα διὰ παντός τε καὶ μόνοις ὑπάρχει τοῖς φρενιτικοῖς . εἶθ’ ἑξῆς ὅσα διὰ παντὸς μὲν , ἀλλ’ οὐ μόνοις . ὑφ’ ἡμῶν μὲν οὖν ἐν ταῖς περὶ τούτων πραγματείαις διώρισται ταῦτα καὶ δέδεικται μήτ’ ἐν οὔροις μήτ’ ἐν διαχωρήμασι μήτ’ ἐν ἱδρῶσι μήτ’ ἐν πτύσμασι μήτ’ ἐν τοῖς ἐμουμένοις φρενιτικὰ γενέσθαι σημεῖα . τοῖς δ’ ἐξηγησαμένοις τὸ βιβλίον ὀλίγου δεῖν ἅπασιν ἔθος ἐστὶν , ὡς ἔφην , παραγράφειν τοὺς ἐκ τῶν ἐπιδημιῶν ἀῤῥώστους , οὐ μόνον ἐπὶ τῆς προκειμένης ῥήσεως , ἀλλὰ καὶ τῶν ὁμοίων αὐτῇ πασῶν . διὰ τοῦτ’ οὖν αὐτῶν οἱ ζηλωταὶ πολυλόγοι μὲν γίνονται καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐπὶ τῶν ἀῤῥώστων , ἰδιώταις δὲ ὅμοιοι φαίνονται προγνώσεως ἕνεκα . τὸ γὰρ συνεχές ἐστιν ἐν ἅπασι τοῖς προγνωστικοῖς τῆς τῶν νοσημάτων ἰδέας σημείοις ἐν τῇ περὶ τῶν πεπονθότων τόπων μεθόδῳ γεγνυμνάσθαι , περὶ ἧς ἰδίᾳ μοι γέγραπται , καθάπερ γε καὶ περὶ τῶν τὰς κρίσεις σημαινόντων , ὧν ἀγύμναστοί τινες ὄντες ἐξηγεῖσθαι τολμῶσι τὰς τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν βίβλους , οὐκ εἰδότες ὅτι τὸν ἀγαθὸν ἐξηγητὴν ἱκανὸν εἶναι χρὴ κρίνειν πρότερον αὐτὸν ὅσα καλῶς ἢ μὴ καλῶς εἶπεν ὁ συγγραφεὺς , ἵνα μὴ τοῖς κακῶς εἰρημένοις συναγορεύων , ἀγνοίας ἢ φιλονεικίας ἀπενέγκηται δόξαν . ἐπεὶ δὲ οὐ μόνον ἐν αὐτῇ τῇ ῥήσει τῇ νῦν προκειμένῃ παρατίθενται τοὺς ἐκ τῶν ἐπιδημιῶν ἀῤῥώστους , ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλου τοῦ βιβλίου τοῦτο πράττουσιν , ἄμεινον εἶναί μοι δοκεῖ τέλειον ὅλον ἐκπληρῶσαι τὸν ἐνεστῶτα λόγον . ἐὰν δέ τις ἄχθηται τῷ μήκει , νομίζων τῆς προκειμένης ῥήσεως ἴδιον αὐτὸν , οὐ κοινὸν ὑπάρχειν ὅλου τοῦ βιβλίου , παρ’ ἡμῶν ἀκούσας , ὡς τοῖς μὲν ἐξηγηταῖς ἐν ἁπάσαις σχεδὸν ταῖς ἐξηγήσεσιν , ἐξ ὧν κακῶς παρατίθενται ῥήσεων , οὐ μόνον μακρὸς , ἀλλὰ καὶ βλαβερὸς τοῖς μανθάνουσιν ὁ λόγος γίνεται · τὰ δ’ ὑπ’ ἐμοῦ νῦν ἅπαξ ῥηθέντα χρησιμώτατά ἐστι καὶ τὴν τῶν μελλόντων ἁπάντων ἐξήγησιν σύντομον ποιεῖται , παύσεται μὲν ἐγκαλῶν τῷ μήκει , χάριν δ’ εἴσεταί μοι τῆς τῶν διδαχθέντων ὠφελείας ἕνεκα καὶ τῆς τῶν μελλόντων λεχθήσεσθαι συντομίας . γενήσεται δ’ ὁ λόγος , ὡς ἐπὶ παραδείγματος τῆς φρενίτιδος , ἁπάντων νοσημάτων κοινὸς ὤν . ἐπεὶ τοίνυν πρόκειται μεθόδῳ τὰ φρενιτικὰ σημεῖα πάνθ’ εὑρεῖν , ἀπὸ τῆς τοῦ πάθους ἐννοίας ἀρξώμεθα . δέδεικται γὰρ ἐν τοῖς περὶ ἀποδείξεως ἀρίστη πάντων τῶν ῥηθήσεσθαι μελλόντων ἀρχὴ , τοῦ ζητουμένου πράγματος ἡ ἔννοια . φρενῖτιν οὖν ὀνομαζόντων πάντων ἀνθρώπων τὴν τοιαύτην διάθεσιν , ἐν ᾗ τὰς φρένας ὁρῶσι βεβλαμμένας , ἃς δὴ καὶ νοῦν καὶ διάνοιαν ὀνομάζουσιν , εὑρῆσθαι χρὴ πρότερον ἐν ᾧ τοῦ σώματος μορίῳ τὸ φρονοῦν τῆς ψυχῆς ἐστιν . ἐπιδέδεικται δ’ ἡμῖν πρῶτον τοῦτο ἐν τοῖς περὶ τῶν Ἱπποκράτους καὶ Πλάτωνος δογμάτων , ὥστε ἀπ’ αὐτῶν νῦν ἀρξάμενοι διὰ κεφαλαίων εἴπωμεν , οἶον ἐπιτομήν τινα τῶν ἐν τῇ περὶ τῶν πεπονθότων τόπων πραγματείᾳ γεγραμμένων . ἀναγκαῖον γὰρ εἶναί φημι τῇ τε βλάβῃ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ πεπονθότος μορίου καὶ τοῖς κατ’ αὐτὸ φαινομένοις εὑρίσκεσθαι τὴν διάθεσιν ἤτοι γ’ ἀρχομένην ἢ συντετελεσμένην . εἴρηται δέ μοι καὶ πρόσθεν ὡς τὰ τῆς ἀρχομένης γνωρίσματα προγνωστικὰ σημεῖα τῆς ἤδη συμπεπληρωμένης ἐστί . τίνα τοίνυν ἔργα τοῦ ἐγκεφάλου κατὰ φύσιν ἔχοντός ἐστιν ὁ γνοὺς ἐκ τῆς βλάβης αὐτῶν εὑρίσκειν δυνήσεται , πρῶτον μὲν ὅτι πέπονθεν , εἶθ’ ὁποῖόν τι τὸ πάθος ἐστὶν αὐτό . εὑρέθη δὲ ἡμῖν ταῦτα , ἥ τε κατὰ προαίρεσιν ἐνέργεια καὶ διανόησις , αἴσθησίς τε καὶ μνήμη . τούτων οὖν αἱ βλάβαι τὸν ἐγκέφαλον ἐνδείξονται πάσχοντα τοιοῦτον πάθος , οἶον ἂν εἴη τὸ τῆς βλάβης εἶδος , οἶον αὐτίκα τῶν κατὰ προαίρεσιν ἐνεργειῶν ὄργανα μὲν οἱ μύες εἰσί . γίνονται δ’ αὗται τοῖς διά τε τῶν χειρῶν καὶ σκελῶν ἐνεργοῦσι καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ ῥάχιν κινοῦσι διαλεγομένοις τε καὶ φωνοῦσι καὶ ἀναπνέουσιν . ἐδείχθη γὰρ καὶ ἥδε ἡ ἐνέργεια τὴν πρώτην ἀρχὴν τῆς κινήσεως ἔχουσα διὰ τῶν ἀπ’ ἐγκεφάλου νεύρων ἐπὶ τοὺς τοῦ θώρακος μῦς ἀφικνουμένων . ὅταν οὖν τις ἐνέργεια τῶν εἰρημένων φανεῖται βεβλαμμένη , ζητητέον ἐστί σοι πότερον τὸ ἴδιον πάθος ἐστὶ τῶν ἐργαζομένων αὐτὴν μυῶν ἢ διὰ τὴν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ἀφικνουμένην ἐν αὐτοῖς δύναμιν ἡ βλάβη γίγνεται . εἶτ’ ἂν εὕροις ὅτι διὰ τὴν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς , ὑπόπτευε εὑρεθήσεσθαί τι νόσημα τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ , ἐὰν ἡ φαινομένη βλάβη μὴ μικρὰ καὶ τὴν αὔξησιν ἀξιόλογον ἔχῃ , οἷον , ἵνα σαφὴς ὁ λόγος γένηται , τῆς ἀναπνοῆς ὑπὸ τῶν κατὰ τὸν θώρακα μυῶν γινομένης , ὅταν ἀπαθεῖς ὦσιν οἱ τοιοῦτοι , ζήτησαι μή τι τῶν ἄλλων μορίων πέπονθε , δι’ ὧν τὸ πνεῦμα κατὰ τὰς ἀναπνοὰς εἴσω τε καὶ ἔξω φέρηται , καὶ μηδὲν εὑρὼν ἐκείνων βεβλαμμένον ὑπόπτευε τὸν ἐγκέφαλον πεπονθέναι . ἵνα δὲ ἀκριβὴς ὁ διορισμὸς ᾖ καὶ τὰ συγκινούμενα τῷ θώρακι μόρια συνεπίσκεψαι . δέδεικται γὰρ ἐν τῷ περὶ δυσπνοίας καὶ ταῦτα βλάπτοντα τὴν ἀναπνοήν . ἐὰν οὖν ἅπανθ’ εὕροις αὐτὰ τελέως ἀπαθῆ , τηνικαῦτα τὸ τῆς δυσπνοίας εἶδος ἐπίσκεψαι τίνα δύναται διάθεσιν ἐνδείξασθαι τῶν κατὰ τὸν ἐγκέφαλον , οἷον , ἵνα πλῆρες ᾖ τὸ παράδειγμα , φησὶν Ἱπποκράτης ἐν τῷ προγνωστικῷ , πνεῦμα δὲ πυκνὸν μὲν ἐὸν πόνον σημαίνει ἢ φλεγμονὴν ἐν τοῖς ὑπὲρ τῶν φρενῶν χωρίοις , μέγα δὲ ἀναπνεόμενον καὶ διὰ πολλοῦ χρόνου παραφροσύνην δηλοῖ . ὀνομάζει δὲ τὸ διὰ πολλοῦ τοῦτο πνεῦμα καὶ ἀραιὸν αὐτὸς , ὡς ἐπιδέδεικταί μοι κατὰ τὰ περὶ δυσπνοίας ὑπομνήματα . τὸ μὲν γὰρ ἀραιὸν ἴδιόν τε ἅμα καὶ ἀχώριστον παραφροσύνης σημεῖον . ἐπιδέδεικται δὲ καὶ κατὰ τὰ τῶν ἐπιδημιῶν βιβλία ὡς ἅπαντες οἱ μέγα καὶ ἀραιὸν ἀναπνέοντες παρεφρόνησαν . εἰ μὲν οὖν τις ἐν οὔροις ἢ διαχωρήμασιν ἢ πτύσμασιν ἢ ἐμέτοις ἢ ἱδρῶσιν ἤ τινι τῶν ἄλλων δύναται δεῖξαί τι σημεῖον , εἴτε ἰδίᾳ μόνης τῆς παραφροσύνης ἐστὶν ἴδιον εἴτε μὴ καὶ μόνης , ἀλλ’ ἀχώριστον αὐτῆς , εἰκότως αὐτὸ τοῖς φρενιτικοῖς συναριθμήσειε σημείοις . εἰ δ’ οὔτ’ ἐκ τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως ἀπόδειξιν εἰπεῖν αὐτῷ τινα δυνατόν ἐστιν οὔτ’ ἐν τοῖς τῶν ἐπιδημιῶν δεῖξαι παραφροσύναις πάσαις ἤτοι διὰ παντὸς ὑπάρχον , ἢ εἰ μὴ διὰ παντὸς , ἀλλὰ μόναις ὑπάρχον αὐταῖς . οὐκ εὐλόγως τὸ τοιοῦτον σημεῖον ἐν τοῖς φρενιτικοῖς τάττει , τοῦτ’ ἔχων ἓν μόνον εἰπεῖν , ὅτι τεθέαταί ποτε φρενιτικοῖς τισιν ὑπάρξαν αὐτό . κατὰ γοῦν τὸν αὐτὸν λόγον τἀναντία τοῖς φρενιτικοῖς νοοῦμεν σημεῖα εἶναι . φέρε γὰρ εἰκὸς ἡμῖν ἑωρᾶσθαι φρενιτικοὺς , ὧν τοῖς μὲν τὰ κατὰ τὴν κοιλίαν ἐπισχεῖσθαι , τοῖς δὲ ἄλλοις καὶ πλείω τῶν κατὰ φύσιν ἐκκρίνεσθαι . ἔγραψε δή πού τις , σὺν τοῖς φρενιτικοῖς σημείοις καὶ τὴν τῆς γαστρὸς ἐπίσχεσιν , εἶτά τινα τούτου μαρτύριον εἶναι νομίζει τῶν φρενιτισάντων ἐκείνους , οἷς προσεπεσχέθη γαστήρ . προπετοῦς γάρ τινος ἐν ταῖς ἀποφάσεσι γράψαντος , ἐπισχεθεῖσαν κοιλίαν φρενιτικὸν εἶναι σημεῖον , ἔνεστιν ἄλλῳ προπετεῖ , μὴ μαρτυρεῖν τῷ λόγῳ φάσκοντι καὶ τούσδε φρενιτικοὺς , ὧν ἐκταραχθεῖσαν ἐθεάσατο τὴν γαστέρα . γράφοντος οὖν Ἱπποκράτους ἐπὶ τῶν ἐπιδημιῶν ἅπαντα τὰ συμβαίνοντα τοῖς ἀῤῥώστοις , ἀναγκαῖόν ἐστιν ὥσπερ τοῖς φρενιτικοῖς , οὕτω καὶ τοῖς περιπνευμονικοῖς καὶ τοῖς κυναγχικοῖς ἅπασί τε τοῖς ἄλλοις ἤτοι γ’ ἐπισχεθείσης τῆς γαστρὸς ἢ ὑπελθούσης , ἐκεῖνον μὲν γράψαι , σὺν τοῖς ἰδίοις τῶν παθῶν καὶ ταῦτα . τοὺς δ’ ἐξηγητὰς ἡγεῖσθαι τοῦ νοσήματος αὐτὰ εἶναι σημεῖα , μὴ γινώσκοντας ἄλλα μὲν εἶναι τὰ παθογνωμονικὰ καὶ προγνωστικὰ νοσήματος ἴδια · ἄλλα δὲ καὶ ἀχώριστα σημεῖα . καθάπερ ὀλίγον ἔμπροσθεν ἔφην , ἐπὶ τῆς ἀναπνοῆς μεγάλης καὶ ἀραιᾶς γινομένης . ὅταν δὲ τούτων μὴ εὐπορῶμεν , τὸ μήτ’ ἴδιόν τι ζητεῖν ἢ ἀχώριστον τοῦ πάθους γνώρισμα , ἀλλὰ πότερον ὀλεθρίως ἢ σωτηρίως ὁ κάμνων ἔχει , τότε πάντων τῶν κατὰ τὸ σῶμα φαινομένων αὐτῷ σημείων τε καὶ συμπτωμάτων ἡ ἐπίσκεψις ἀναγκαία γίνεται . περιέχεται δ’ ἐν αὐτοῖς καὶ τὰ τῶν κρίσεων δηλωτικά . πάλιν οὖν ἐπ’ ἀρχὴν ἀναγαγόντες τὸν λόγον εἴπωμεν , ὡς κατὰ τὴν προκειμένην ῥῆσιν ὁ γράψας τὰ ἐπὶ ταραχώδεσιν ἀγρύπνοις οὖρα ἄχροα , μέλανα , ἐναιωρούμενα , ἐφ’ ἱδρῶτι φρενιτικά . περὶ μὲν ἰδίων τε καὶ ἀχωρίστων φρενίτιδος ἔγραψεν ἐν τῷ φάναι τὰ ἐπὶ ταραχώδεσιν ἀγρύπνοις . τῶν δ’ οὔτ’ ἀχωρίστων οὔτε μόνης αὐτῆς ἰδίων , τὴν ἐφ’ ἱδρῶσιν , ἀλλ’ ὅμως αὐτὴ κατὰ τὸν πεπονθότα γιγνομένη τόπον , συνενδείκνυσθαι δύναται τοῖς προειρημένοις . τὰ δὲ περὶ τῶν οὔρων συνημμένα κεχώρισται μὲν τῶν φρενιτικῶν . εἰς γοῦν τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ πότερον ὀλεθρίως ἢ σωτηρίως ὁ κάμνων ἔχει συντελεῖ , εἴ γε προσήκει πρῶτον ἁπάντων ἐν ταῖς πρὸς τοὺς ἀσθενοῦντας εἰσόδοις εὑρεῖν , εἴτε μιᾶς ἐκ τῶν τριῶν ἀρχῶν νοσούσης εἴτε δυοῖν ἢ καὶ πασῶν ὁ κάμνων ἔχει μοχθηρῶς , ἢ τῶν μὲν ἀρχῶν οὐδεμία πέπονθε , τῶν δ’ ἀπό τινος αὐτῶν ἐκπεφυκότων ἢ ὁπωσοῦν ᾠκειωμένων τι . ἐὰν οὖν ἐπὶ ταραχώδεσιν ἀγρύπνοις ἐπισκεπτομένῳ σοι τὰ οὖρα μηδὲν ἐν αὐτοῖς σημεῖον μοχθηρὸν φαίνηται , ἀλλὰ μηδ’ ἐν τοῖς σφυγμοῖς . ἕνεκα γὰρ ἀκριβεστάτης διαγνώσεως ἀναγκαῖόν ἐστι καὶ τοῦτο προσθεῖναι , φρενιτικὸν μὲν οὐδὲν ἦττον ἐγχωρεῖ γενέσθαι τὸν οὕτως διακείμενον ἄνθρωπον , ἐπειδὴ τὰ τῆς φρενίτιδος αὐτῷ πάρεστι σημεῖα , κινδυνεῦσαι δ’ ἧττον ἐκείνων , ἀβλαβεῖς τὰς κυριωτάτας ἐνεργείας τῶν ὑπολοίπων δυοῖν ἀρχῶν ἔχοντα . ταῦθ’ , ὡς ἔφην , ἅπαξ μὲν εἰρήσθω μοι , μνημονευέσθω δὲ καθ’ ὅλον τὸ βιβλίον , ἵνα μὴ πολλάκις ἀναγκάζωμαι λέγειν τὰ αὐτά .
Lemmas: ὁ ἐπί ταραχώδης ἄγρυπνος ὅρος ἄχροος , μέλας , ἐναιωρέομαι ἐπί ἱδρώς φρενιτικός . Σολοικώδης κατά ὁ λέξις εἰμί οὐ ὀλίγος ὁ ἐν οὗτος ὁ βιβλίον ῥῆσις , ὡς καί διά οὗτος ὑποπτεύω αὐτός τις εὔλογος Ἱπποκράτης οὐ εἰμί . διά βραχυλογία μέν γάρ ἀποχωρέω ὁ μοχλικός , εἰμί ὁ ὁμολογέω Ἱπποκράτης βιβλίον οὖον μόνος οὗτος , ἀλλά καί ὁ ἀφορισμός . καίτοι διά βραχύς λέξις ἑρμηνεύω ἐκεῖνος , οὖον μήv σολοικώδης γε εἰμί ὁ ἑρμηνεία κατά αὐτός , μετά καί ὁ περιγίγνομαι ὁ ἑρμηνεύω , ὡς λέγω δεινός εἰμί ὁ γράφω ὁ βιβλίον ἐκεῖνος . οὗτος δέ ὁ πρόκειμαι ἐγώ ἀλλόκοτος ἐν πολύς ῥῆσις ἔχω ὁ ἑρμηνεία , ὥσπερ ἐπί ὁ ὅρος ἐν ὅδε ὁ νῦν πρόκειμαι . οὗτος γάρ ἄκυρος λέγω ὁ ἐναιωρέομαι γίγνομαι ὁ ὅρος , ὁ ἐμφέρω αὐτός ὀνομάζω οὕτως , οὐ αὐτός ὁ ὅρος , διό καί τις ὑπαλλάσσω ὁ λέξις οὕτως γράφω . ὁ ἐπί ταραχώδης ἄγρυπνος ὅρος ἄχροος , μέλας ἐναιωρέομαι . ἐν γοῦν καί κατά ὅδε ὁ γραφή ὁ σολοικοφανής , κἀν ὅτι μάλιστα δοκέω αὐτός φεύγω , ὑπαλλάσσω ὁ λέξις . ὁ γάρ ἐναιωρέομαι φανερῶς ἐπί ὁ ὅρος ὁ ἀναφορά ἔχω . οὗτος οὖν αὐτός καί φρενιτικός λέγω , τουτέστιν ἤτοι σημαίνω φρενῖτις ἢ ποιέω . ὁ μέν οὖν ποιέω οὐ εὔλογος , ὁ δέ σημαίνω οὐ ἄλογος . εἰμί δέ σημαίνω , αὐτός ὁ ποιέω αἴτιος ὁ φρενῖτις κατά τίς κοινωνέω αὐτός . δείκνυμι δέ ὁ μέλας διά ὁ ὄρρος ὁ μέλας χολή ὁ ὑδατώδης συναπέρχομαι περίσσωμα γίγνομαι . δισσός δέ εἰμί ὁ γένεσις ὁ μέλας χολή , ἢ ὁ ξανθός ὑπεροπτάω ἢ ὁ παχύς αἷμα . ὑπεροπτάω δέ διά θερμασία ἰσχυρός . εἰκότως οὖν ἐν τε ὁ καίω ὀνομάζω πυρετός οὐρέω ἐν ὁ φρένιτις οὗτος τοιοῦτος . θερμός γάρ καί ξηρός ὁ πάθος οὗτος . χείρων δέ ὁ ὅρος εἰμί ὁ διά ὅλος αὐτός μέλας , ὁ ἐναιώρημα μόνος ἔχω μέλας . ἀλλά κατά ὁ πρόκειμαι λέξις οὐδέ οὗτος διαρθρόω σαφῶς ἔτι ὅλος λέγω ὁ ὅρος μέλας εἴτε μόνος ὁ ἐναιώρημα . βούλομαι οὖν ὁ γράφω ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ὅστις εἄν εἰμί , ὁ τοιοῦτος ἔχω χροιά , ὅρος γίγνομαι ταραχώδης τε καί ἄγρυπνος φρενῖτις σημαίνω , ταραχώδης ἀκούω ἐγώ ὁ ἄλογος ταράσσω , ὅς γίγνομαι βλάπτω μετά ὀλίγος ὁ διάνοια . αὐξάνω δέ ὁ ὀλίγος οὗτος βλάβη οὖον ταραχώδης ἁπλόος , ἀλλά ἤδη παραφρονέω λέγω τε καί γίγνομαι . περί δέ ὁ ἀγρυπνία τίς δεῖ καί λέγω ὡς εἷς τίς ὁ φρενιτικός εἰμί σύμπτωμα ; ἐκ περισσός δέ πρόσκειμαι κατά ὁ ῥῆσις ὁ ἄχροος ἐπί ὁ ὅρος , συνδηλόω γάρ ὁ μέλας . ὁ δέ ἐπί ἱδρόω δηλόω μέν ἱδρώς γίγνομαι περί ὁ κεφαλή , σημαίνω αὐτός ὑπό πλῆθος ἐνοχλέω . καί εἰμί εἄν καί ἐν ὁ ἄλλος καί οὗτος φρενιτικός σημεῖον . ἄκυρος δέ ἑρμηνεύω μή δύναμαι ἐγώ ἐφευρίσκω τίς νοέω δεῖ ἐπί ἱδρώς , πότερος ὅρος . πιθανός γοῦν οὗτος δοκέω ἀκούω , κατά ὁ ἀκολουθία ὁ ὅλος ἑρμηνεία ἢ ὁ πάσχω σῶμα καί πρός οὗτος ἔτι ὁ πάθος . ὅπως δέ ἄν τις ἀκούω , ὁ γε ὁ ἑρμηνεία ἄκυρος οὐ εἰμί ἐκφεύγω , ἀλλά καταλείπω οὗτος ὅπως εἄν ἔχω περί ὁ γράφω ἐπισκοπέω . ὁ μέν οὖν ὁ ἀγρυπνία τε καί ταραχή ὁ κάμνω εἰμί φρενιτικός , ὁ δέ ὁ ὅρος τε καί ἐφίδρωσις οὐδαμῶς . ὁ γάρ κατά ὁ ἀρτηρία τε καί ὁ φλέψ χυμός ὅπως ἔχω γνώρισμα εἰμί ὁ ὅρος , ὁ δέ φρενιτικός σημεῖον ὁ περί ὁ ἐγκέφαλος ἐνδείκνυμι διάθεσις , ὥσπερ γε καί ὁ κατά ὁ ἱδρώς ἄλλος μέν τις εἰμί διάθεσις γνώρισμα , περί ὅς εἴρω πολλάκις . οὖον μήv ὅπως ἔχω ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος ἱκανός δηλόω εἰμί . ἔνιοι δέ ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον ἐκ ὁ ἐν ὁ ἐπιδημία γράφω ἄρρωστος ἐκλέγω ὁ παραφρονέω , ὅς συμβαίνω ἴσχω τίς ὁ ἐνταῦθα λέγω σύμπτωμα τε καί σημεῖον ἢ ἐν διαχώρημα ἢ ἐν ὅρος ἢ ἔμετος ἢ ἱδρόω ἢ ἐξάνθημα ἢ πτύσμα ἢ κατά τίς μέρος ἐνοχλέω . μή μέντοι γε εἰμί φρενιτικός ὁ τοιοῦτος σημεῖον , ὑπάρχω δέ ὁ ἄρρωστος ἐκ ἀνάγκη . ἀδύνατος γάρ εἰμί ἐν αὐτός μηδέ ὅλως εὑρίσκω ἢ τοῖος ἢ μή τοῖος οὐρέω . ὡσαύτως δέ ἐπί ὁ διαχώρημα καί πτύσμα καί ὁ ἄλλος ἅπας . ἐάν οὖν ἅμα ὁ φρενιτικός σημεῖον ἐπί ἄρρωστος τις ὁράω διαχώρημα τοῖος ἢ τοῖος ἄλλοτε , ἔπειτα φρενιτικός ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , μοχθηρός ἄν τις ἀποφαίνω ὁ γίγνομαι σημεῖον πᾶς φρένιτις εἰμί δηλωτικός . δύο γάρ ἕτερος ὑπάρχω δεῖ ὁ ἴδιος ὁ νόσημα σημεῖον , ἤτοι διά πᾶς ἢ μόνος συμβαίνω . ὅταν δέ μήτε μόνος ὑπάρχω μήτε διά πᾶς , οὐ εἰμί ἐκεῖνος ἴδιος . καί τοίνυν καί ὁ φρενιτικός σημεῖον , βέβαιος μέν εἰμί ὅσος διά πᾶς τε καί μόνος ὑπάρχω ὁ φρενιτικός . εἶτα ἑξῆς ὅσος διά πᾶς μέν , ἀλλά οὖον μόνος . ὑπό ἐγώ μέν οὖν ἐν ὁ περί οὗτος πραγματεία διά-ὁρίζω οὗτος καί δείκνυμι μήτε ἐν ὅρος μήτε ἐν διαχώρημα μήτε ἐν ἱδρόω μήτε ἐν πτύσμα μήτε ἐν ὁ ἐμέω φρενιτικός γίγνομαι σημεῖον . ὁ δέ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον ὀλίγος δήω ἅπας ἔθος εἰμί , ὡς φημί , παραγράφω ὁ ἐκ ὁ ἐπιδημία ἄρρωστος , οὖον μόνος ἐπί ὁ πρόκειμαι ῥῆσις , ἀλλά καί ὁ ὅμοιος αὐτός πᾶς . διά οὗτος οὖν αὐτός ὁ ζηλωτής πολύλογος μέν γίγνομαι κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐπί ὁ ἄρρωστος , ἰδιώτης δέ ὅμοιος φαίνω πρόγνωσις ἕνεκα . ὁ γάρ συνεχής εἰμί ἐν ἅπας ὁ προγνωστικός ὁ ὁ νόσημα ἰδέα σημεῖον ἐν ὁ περί ὁ πάσχω τόπος μέθοδος γυμνάζω , περί ὅς ἴδιος ἐγώ γράφω , καθάπερ γε καί περί ὁ ὁ κρίσις σημαίνω , ὅς ἀγύμναστος τις εἰμί ἐξηγέομαι τολμάω ὁ ὁ παλαιός ἀνήρ Βίβλος , οὐ οἶδα ὅτι ὁ ἀγαθός ἐξηγητής ἱκανός εἰμί χρή κρίνω πρότερος αὐτός ὅσος καλῶς ἢ μή καλῶς εἶπον ὁ συγγραφεύς , ἵνα μή ὁ κακῶς εἴρω συναγορεύω , ἄγνοια ἢ φιλονεικία ἀποφέρω δόξα . ἐπεί δέ οὖον μόνος ἐν αὐτός ὁ ῥῆσις ὁ νῦν πρόκειμαι παρατίθημι ὁ ἐκ ὁ ἐπιδημία ἄρρωστος , ἀλλά καί διά ὅλος ὁ βιβλίον οὗτος πράσσω , ἀγαθός εἰμί ἐγώ δοκέω τέλειος ὅλος ἐκπληρόω ὁ ἐνίστημι λόγος . ἐάν δέ τις ἄχθομαι ὁ μῆκος , νομίζω ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ἴδιος αὐτός , οὖον κοινός ὑπάρχω ὅλος ὁ βιβλίον , παρά ἐγώ ἀκούω , ὡς ὁ μέν ἐξηγητής ἐν ἅπας σχεδόν ὁ ἐξήγησις , ἐκ ὅς κακῶς παρατίθημι ῥῆσις , οὖον μόνος μακρός , ἀλλά καί βλαβερός ὁ μανθάνω ὁ λόγος γίγνομαι · ὁ δέ ὑπό ἐγώ νῦν ἅπαξ εἴρω χρήσιμος εἰμί καί ὁ ὁ μέλλω ἅπας ἐξήγησις σύντομος ποιέω , παύω μέν ἐγκαλέω ὁ μῆκος , χάρις δέ οἶδα ἐγώ ὁ ὁ διδάσκω ὠφέλεια ἕνεκα καί ὁ ὁ μέλλω λέγω συντομία . γίγνομαι δέ ὁ λόγος , ὡς ἐπί παράδειγμα ὁ φρένιτις , ἅπας νόσημα κοινός εἰμί . ἐπεί τοίνυν πρόκειμαι μέθοδος ὁ φρενιτικός σημεῖον πᾶς εὑρίσκω , ἀπό ὁ ὁ πάθος ἔννοια ἄρχω . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ περί ἀπόδειξις ἀγαθός πᾶς ὁ εἴρω μέλλω ἀρχή , ὁ ζητέω πρᾶγμα ὁ ἔννοια . φρενῖτις οὖν ὀνομάζω πᾶς ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος διάθεσις , ἐν ὅς ὁ φρήν ὁράω βλάπτω , ὅς δή καί νόος καί διάνοια ὀνομάζω , εὑρίσκω χρή πρότερος ἐν ὅς ὁ σῶμα μόριον ὁ φρονέω ὁ Ψυχή εἰμί . ἐπιδείκνυμι δέ ἐγώ πρῶτος οὗτος ἐν ὁ περί ὁ Ἱπποκράτης καί Πλάτων δόγμα , ὥστε ἀπό αὐτός νῦν ἄρχω διά κεφάλαιος εἶπον , οἶος ἐπιτομή τις ὁ ἐν ὁ περί ὁ πάσχω τόπος πραγματεία γράφω . ἀναγκαῖος γάρ εἰμί φημί ὁ τε βλάβη ὁ ἐνέργεια ὁ πάσχω μόριον καί ὁ κατά αὐτός φαίνω εὑρίσκω ὁ διάθεσις ἤτοι γε ἄρχω ἢ συντελέω . εἴρω δέ ἐγώ καί πρόσθεν ὡς ὁ ὁ ἄρχω γνώρισμα προγνωστικός σημεῖον ὁ ἤδη συμπληρόω εἰμί . τίς τοίνυν ἔργον ὁ ἐγκέφαλος κατά φύσις ἔχω εἰμί ὁ γιγνώσκω ἐκ ὁ βλάβη αὐτός εὑρίσκω δύναμαι , πρῶτος μέν ὅτι πάσχω , εἶτα ὁποῖος τίς ὁ πάθος εἰμί αὐτός . εὑρίσκω δέ ἐγώ οὗτος , ὅς τε κατά προαίρεσις ἐνέργεια καί διανόησις , αἴσθησις τε καί μνήμη . οὗτος οὖν ὁ βλάβη ὁ ἐγκέφαλος ἐνδείκνυμι πάσχω τοιοῦτος πάθος , οἶος εἄν εἰμί ὁ ὁ βλάβη εἶδος , οἶος αὐτίκα ὁ κατά προαίρεσις ἐνέργεια ὄργανον μέν ὁ μῦς εἰμί . γίγνομαι δέ οὗτος ὁ διά τε ὁ χείρ καί σκέλος ἐνεργέω καί ὁ κεφαλή καί ῥάχις κινέω διαλέγω τε καί φωνέω καί ἀναπνέω . δείκνυμι γάρ καί ὅδε ὁ ἐνέργεια ὁ πρῶτος ἀρχή ὁ κίνησις ἔχω διά ὁ ἀπό ἐγκέφαλος νεῦρον ἐπί ὁ ὁ θώραξ μῦς ἀφικνέομαι . ὅταν οὖν τις ἐνέργεια ὁ εἴρω φαίνω βλάπτω , ζητητέος εἰμί σύ πότερος ὁ ἴδιος πάθος εἰμί ὁ ἐργάζομαι αὐτός μῦς ἢ διά ὁ ἀπό ὁ ἀρχή ἀφικνέομαι ἐν αὐτός δύναμις ὁ βλάβη γίγνομαι . εἶτα εἄν εὑρίσκω ὅτι διά ὁ ἀπό ὁ ἀρχή , ὑποπτεύω εὑρίσκω τίς νόσημα ὁ ἀρχή αὐτός , ἐάν ὁ φαίνω βλάβη μή μικρός καί ὁ αὔξησις ἀξιόλογος ἔχω , οἷος , ἵνα σαφής ὁ λόγος γίγνομαι , ὁ ἀναπνοή ὑπό ὁ κατά ὁ θώραξ μῦς γίγνομαι , ὅταν ἀπαθής εἰμί ὁ τοιοῦτος , ζητέω μή τίς ὁ ἄλλος μόριον πάσχω , διά ὅς ὁ πνεῦμα κατά ὁ ἀναπνοή εἴδομαι τε καί ἔξω φέρω , καί μηδείς εὑρίσκω ἐκεῖνος βλάπτω ὑποπτεύω ὁ ἐγκέφαλος πάσχω . ἵνα δέ ἀκριβής ὁ διορισμός εἰμί καί ὁ συγκινέω ὁ θώραξ μόριον συνεπισκέπτομαι . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ περί δύσπνοια καί οὗτος βλάπτω ὁ ἀναπνοή . ἐάν οὖν ἅπας εὑρίσκω αὐτός τέλειος ἀπαθής , τηνικαῦτα ὁ ὁ δύσπνοια εἶδος ἐπισκοπέω τίς δύναμαι διάθεσις ἐνδείκνυμι ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος , οἷος , ἵνα πλήρης εἰμί ὁ παράδειγμα , φημί Ἱπποκράτης ἐν ὁ προγνωστικός , πνεῦμα δέ πυκνός μέν εἰμί πόνος σημαίνω ἢ φλεγμονή ἐν ὁ ὑπέρ ὁ φρήν χωρίον , μέγας δέ ἀναπνέω καί διά πολύς χρόνος παραφροσύνη δηλόω . ὀνομάζω δέ ὁ διά πολύς οὗτος πνεῦμα καί ἀραιός αὐτός , ὡς ἐπιδείκνυμι ἐγώ κατά ὁ περί δύσπνοια ὑπόμνημα . ὁ μέν γάρ ἀραιός ἴδιος τε ἅμα καί ἀχώριστος παραφροσύνη σημεῖον . ἐπιδείκνυμι δέ καί κατά ὁ ὁ ἐπιδημία βιβλίον ὡς ἅπας ὁ μέγας καί ἀραιός ἀναπνέω παραφρονέω . εἰμί μέν οὖν τις ἐν ὅρος ἢ διαχώρημα ἢ πτύσμα ἢ ἔμετος ἢ ἱδρόω ἤ τις ὁ ἄλλος δύναμαι δείκνυμι τίς σημεῖον , εἴτε ἴδιος μόνος ὁ παραφροσύνη εἰμί ἴδιος εἴτε μή καί μόνος , ἀλλά ἀχώριστος αὐτός , εἰκότως αὐτός ὁ φρενιτικός συναριθμέω σημεῖον . εἰμί δέ οὔτε ἐκ ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἀπόδειξις εἶπον αὐτός τις δυνατός εἰμί οὔτε ἐν ὁ ὁ ἐπιδημία δείκνυμι παραφροσύνη πᾶς ἤτοι διά πᾶς ὑπάρχω , ἢ εἰμί μή διά πᾶς , ἀλλά μόνος ὑπάρχω αὐτός . οὐ εὔλογος ὁ τοιοῦτος σημεῖον ἐν ὁ φρενιτικός τάσσω , οὗτος ἔχω εἷς μόνος εἶπον , ὅτι θεάομαι ποτός φρενιτικός τις ὑπάρχω αὐτός . κατά γοῦν ὁ αὐτός λόγος τἀναντία ὁ φρενιτικός νοέω σημεῖον εἰμί . φέρω γάρ εἰκός ἐγώ ὁράω φρενιτικός , ὅς ὁ μέν ὁ κατά ὁ κοιλία ἐπέχω , ὁ δέ ἄλλος καί πλείων ὁ κατά φύσις ἐκκρίνω . γράφω δή πού τις , σύν ὁ φρενιτικός σημεῖον καί ὁ ὁ γαστήρ ἐπίσχεσις , εἶτά τις οὗτος μαρτύριον εἰμί νομίζω ὁ φρενιτίζω ἐκεῖνος , ὅς προσπίπτω γαστήρ . προπετής γάρ τις ἐν ὁ ἀπόφασις γράφω , ἐπέχω κοιλία φρενιτικός εἰμί σημεῖον , ἔνειμι ἄλλος προπετέω , μή μαρτυρέω ὁ λόγος φάσκω καί ὅδε φρενιτικός , ὅς ἐκταράσσω θεάομαι ὁ γαστήρ . γράφω οὖν Ἱπποκράτης ἐπί ὁ ἐπιδημία ἅπας ὁ συμβαίνω ὁ ἄρρωστος , ἀναγκαῖον εἰμί ὥσπερ ὁ φρενιτικός , οὗτος καί ὁ περιπνευμονικός καί ὁ κυναγχικός ἅπας τε ὁ ἄλλος ἤτοι γε ἐπέχω ὁ γαστήρ ἢ ὑπέρχομαι , ἐκεῖνος μέν γράφω , σύν ὁ ἴδιος ὁ πάθος καί οὗτος . ὁ δέ ἐξηγητής ἡγέομαι ὁ νόσημα αὐτός εἰμί σημεῖον , μή γιγνώσκω ἄλλος μέν εἰμί ὁ παθογνωμονικός καί προγνωστικός νόσημα ἴδιος · ἄλλος δέ καί ἀχώριστος σημεῖον . καθάπερ ὀλίγος ἔμπροσθεν φημί , ἐπί ὁ ἀναπνοή μέγας καί ἀραιός γίγνομαι . ὅταν δέ οὗτος μή εὐπορέω , ὁ μήτε ἴδιος τίς ζητέω ἢ ἀχώριστος ὁ πάθος γνώρισμα , ἀλλά πότερος ὀλέθριος ἢ σωτήριος ὁ κάμνω ἔχω , τότε πᾶς ὁ κατά ὁ σῶμα φαίνω αὐτός σημεῖον τε καί σύμπτωμα ὁ ἐπίσκεψις ἀναγκαῖος γίγνομαι . περιέχω δέ ἐν αὐτός καί ὁ ὁ κρίσις δηλωτικός . πάλιν οὖν ἐπί ἀρχή ἀνάγω ὁ λόγος εἶπον , ὡς κατά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ὁ γράφω ὁ ἐπί ταραχώδης ἄγρυπνος ὅρος ἄχροος , μέλας , ἐναιωρέομαι , ἐπί ἱδρώς φρενιτικός . περί μέν ἴδιος τε καί ἀχώριστος φρένιτις γράφω ἐν ὁ φαίνω ὁ ἐπί ταραχώδης ἄγρυπνος . ὁ δέ οὔτε ἀχώριστος οὔτε μόνος αὐτός ἴδιος , ὁ ἐπί ἱδρόω , ἀλλά ὅμως αὐτός κατά ὁ πάσχω γίγνομαι τόπος , συνενδείκνυμι δύναμαι ὁ προερέω . ὁ δέ περί ὁ ὅρος συνάπτω χωρίζω μέν ὁ φρενιτικός . εἰς γοῦν ὁ ἐπίσκεψις ὁ πότερος ὀλέθριος ἢ σωτήριος ὁ κάμνω ἔχω συντελής , εἰμί γε προσήκω πρῶτος ἅπας ἐν ὁ πρός ὁ ἀσθενέω εἴσοδος εὑρίσκω , εἴτε εἷς ἐκ ὁ τρεῖς ἀρχή νοσέω εἴτε δύο ἢ καί πᾶς ὁ κάμνω ἔχω μοχθηρός , ἢ ὁ μέν ἀρχή οὐδείς πάσχω , ὁ δέ ἀπό τις αὐτός ἐκφύω ἢ ὁπωσοῦν οἰκειόω τίς . ἐάν οὖν ἐπί ταραχώδης ἄγρυπνος ἐπισκοπέω σύ ὁ ὅρος μηδείς ἐν αὐτός σημεῖον μοχθηρός φαίνω , ἀλλά μηδέ ἐν ὁ σφυγμός . ἕνεκα γάρ ἀκριβής διάγνωσις ἀναγκαῖον εἰμί καί οὗτος προστίθημι , φρενιτικός μέν οὐδείς ἀίσσω ἐγχωρέω γίγνομαι ὁ οὕτως διάκειμαι ἄνθρωπος , ἐπεί ὁ ὁ φρένιτις αὐτός πάρειμι σημεῖον , κινδυνεύω δέ κακός ἐκεῖνος , ἀβλαβής ὁ κύριος ἐνέργεια ὁ ὑπόλοιπος δύο ἀρχή ἔχω . αὐτός , ὡς φημί , ἅπαξ μέν εἴρω ἐγώ , μνημονεύω δέ κατά ὅλος ὁ βιβλίον , ἵνα μή πολλάκις ἀναγκάζω λέγω ὁ αὐτός .