galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.158
Ἐκστροφώδους ὑπόστασις ἰλυώδης , ὑποπέλιος , κακή . ἆρά γε ἐκ τῶν ὑποχονδρίων ὀδυνᾶται , δοκέω δέ δεξιόν ; ἐκλύεται ἆρα τὰ παρ’ ὦτα τοιούτοισιν , ὀδυνώδεα ἐπ’ ὀλίγῳ ; κοιλίη καταῤῥαγεῖσα τούτοισιν ἐν ἅπασιν ὀλέθριον . Ἐν ἅπασι τοῖς ἄλλοις ἀντιγράφοις εὗρον ἐκστροφωδέων ἐν ἀρχῇ τῆς ῥήσεως γεγραμμένον , ὅτι μὴ τοῖς Διοσκορίδου καὶ Καπίτωνος . οὗτοι γὰρ ἔγραψαν ἐκστροφωδέων , ὧν ὁ λόγος ἐπ’ οὔρων λέλεκται καὶ διὰ τούτων τὰς ὑποστάσεις Ἱπποκράτει τε καὶ τοῖς ὑπ’ αὐτῶν σκοπεῖσθαι , μὴ τῶν διαχωρημάτων . αὐτὸς μὲν οὖν ὁ Διοσκορίδης τὰ στροφώδεα οὖρα λέγεσθαί φησι τὰ ἔχοντά τινα ἐν αὐτοῖς ἐμφερόμενα πεπηγότα παρὰ τὸ διαστρέφεσθαι , ὅ ἐστι πήγνυσθαι γεγονότος τοῦ ὀνόματος . ἴσμεν γὰρ ὅτι καὶ ὁ ποιητὴς εἷπε τόδε , τὸ καὶ περιστρέφεται κυκλωδῶς , δηλοῦν τὸ περιπήγνυται . οἱ δ’ ἄλλοι σχεδὸν ἄπαντες ἐξηγηταὶ τὰς ἐν τοῖς διαχωρήμασιν ἰλυώδεις καὶ ὑποπελίους ὑποστάσεις εἰρῆσθαί φασι νῦν , ὅταν ὑγραίνηται γαστὴρ καὶ τὰ στροφώδη συμφωνεῖν ἡγοῦνται . τοὐπίπαν γὰρ αἱ τοιαῦται διαχωρήσεις μετὰ στρόφων γίνονται . ἐφίστασθαι δή φησι τοῖς οὕτω διαχωρουμένοις ὑγροῖς οὖσιν , ὑποστάσεις ἰλυώδεις ὑποπελίους , ὅταν μοχθηρὰ διάθεσις ᾖ , καθ’ ἣν ἐκκρίνεται τὰ τοιαῦτα , καὶ τοὐπίπαν γε τοῖς τὰ τοιαῦτα διαχωροῦσι τὸ ἧπαρ πεπονθέναι φησὶ καὶ διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸν τὸν γραφέα προστεθεικέναι τῇ ῥήσει · ἆρα ἐκ τῶν ὑποχονδρίων ὀδυνᾶται , δοκέω δεξιόν ; ἀεὶ μὲν γὰρ ἡπατικὰ τοιαῦτα διαχωρήματα , οὐ μὴν μετὰ φλεγμονῆς ἀεὶ τοῦ σπλάγχνου , διότι τῷ λόγῳ προσέθηκε τὸν ἆρα σύνδεσμον , ὡς οὐ δυνάμενον διατείνεσθαι , ὅταν τὸ δεξιὸν ὑποχόνδριον ἀεὶ ὀδυνᾶται τοῖς οὕτω πάσχουσιν . ἀλλὰ καὶ τὸ τούτοις ἐφεξῆς εἰρημένον τὸ ἐκλύεσθαι , πρόδηλον ἡπατικόν ἐστι σύμπτωμα , καθότι δέδεικται διὰ τοῦ δευτέρου τῶν ἐπιδημιῶν . μετὰ ταῦτα προσέγραψε περὶ τῶν παρ’ ὤτων . φαίνεται δὲ ταύταις ἁπάσαις ταῖς ῥήσεσιν ἐπὶ συνδρομαῖς τισι προγνώσεις αὐτῶν γράφειν καὶ τοῦτ’ εἶναι μάλιστα καὶ κατὰ τὸ προκείμενον αὐτῷ καὶ κατὰ τὴν ἐνεστῶσαν ῥῆσιν , ἀλλ’ οὐκ ἐτόλμησεν ἀποφήνασθαι περὶ αὐτῶν , καίτοι γε εἰωθὼς ἐπὶ τῶν κατὰ μέρος ὡς πολλάκις καθόλου ἀποφάσεις γράφειν . ἀλλὰ νῦν γέ φησι καὶ τὰ παρ’ ὦτα τούτοισιν ὀδυνώδεα ἐπ’ ὀλίγον , ἐμφαίνων πάλιν ὡς ἑωρακὼς ᾖ τινα τοιοῦτον ἄῤῥωστον ἐφ’ οὗ ὑπὸ τῆς φύσεως ὁρμή τις ἐγένετο πρὸς γένεσιν παρωτίδων , οὐ μὴν ἐξίσχυσέ γε ἀποθέσθαι ταύτῃ τὰ λυποῦντα καὶ συνέβη τὸν νοσοῦντα κοιλίης καταῤῥαγείσης ὀλέθριον ἔχειν , ὡς ἂν μὴ κρίσεως λόγῳ τῆς φύσεως ἐκκρινούσης κάτω τοὺς λυποῦντας χυμοὺς , ἀλλὰ δι’ ἀῤῥωστίαν τῆς ἐν ἥπατι δυνάμεως .
Lemmas: Ἐκστροφώδους ὑπόστασις ἰλυώδης , ὑποπέλιος , κακός . ἆρα γε ἐκ ὁ ὑποχόνδριος ὀδυνάω , δοκέω δέ δεξιός ; ἐκλύω ἆρα ὁ παρά οὖς τοιοῦτος , ὀδυνώδης ἐπί ὀλίγος ; κοιλία καταρρήγνυμι οὗτος ἐν ἅπας ὀλέθριος . ἐν ἅπας ὁ ἄλλος ἀντίγραφος εὑρίσκω ἐκστροφωδέων ἐν ἀρχή ὁ ῥῆσις γράφω , ὅτι μή ὁ Διοσκορίδης καί Καπίτων . οὗτος γάρ γράφω ἐκστροφωδέων , ὅς ὁ λόγος ἐπί ὅρος λέγω καί διά οὗτος ὁ ὑπόστασις Ἱπποκράτης τε καί ὁ ὑπό αὐτός σκοπέω , μή ὁ διαχώρημα . αὐτός μέν οὖν ὁ Διοσκορίδης ὁ στροφώδης ὅρος λέγω3 φημί ὁ ἔχω τις ἐν αὐτός ἐμφέρω πήγνυμι παρά ὁ διαστρέφω , ὅς εἰμί πήγνυμι γίγνομαι ὁ ὄνομα . οἶδα γάρ ὅτι καί ὁ ποιητής ἕπω ὅδε , ὁ καί περιστρέφω κυκλώδης , δηλόω ὁ περιπήγνυμι . ὁ δέ ἄλλος σχεδόν ἀπάντομαι ἐξηγητής ὁ ἐν ὁ διαχώρημα ιλυώδης καί ὑποπέλιος ὑπόστασις λέγω φημί νῦν , ὅταν ὑγραίνω γαστήρ καί ὁ στροφώδης συμφωνέω ἡγέομαι . ἐπίπαν γάρ ὁ τοιοῦτος διαχώρησις μετά στρόφος γίγνομαι . ἐφίστημι δή φημί ὁ οὗτος διαχωρέω ὑγρός εἰμί , ὑπόστασις ιλυώδης ὑποπέλιος , ὅταν μοχθηρός διάθεσις εἰμί , κατά ὅς ἐκκρίνω ὁ τοιοῦτος , καί ἐπίπαν γε ὁ ὁ τοιοῦτος διαχωρέω ὁ ἧπαρ πάσχω φημί καί διά οὗτος καί αὐτός ὁ γραφεύς προστίθημι ὁ ῥῆσις · ἆρα ἐκ ὁ ὑποχόνδριος ὀδυνάω , δοκέω δεξιός ; ἀεί μέν γάρ ἡπατικός τοιοῦτος διαχώρημα , οὖον μήv μετά φλεγμονή ἀεί ὁ σπλάγχνον , διότι ὁ λόγος προστίθημι ὁ ἆρα σύνδεσμος , ὡς οὖον δύναμαι διατείνω , ὅταν ὁ δεξιός ὑποχόνδριος ἀεί ὀδυνάω ὁ οὗτος πάσχω . ἀλλά καί ὁ οὗτος ἐφεξῆς εἴρω ὁ ἐκλύω , πρόδηλος ἡπατικός εἰμί σύμπτωμα , καθότι δείκνυμι διά ὁ δύο ὁ ἐπιδημία . μετά οὗτος προσγράφω περί ὁ παρά οὖς . φαίνω δέ οὗτος ἅπας ὁ ῥῆσις ἐπί συνδρομή τις πρόγνωσις αὐτός γράφω καί οὗτος εἰμί μάλιστα καί κατά ὁ πρόκειμαι αὐτός καί κατά ὁ ἐνίστημι ῥῆσις , ἀλλά οὐ τολμάω ἀποφαίνω περί αὐτός , καίτοι γε ἔθω ἐπί ὁ κατά μέρος ὡς πολλάκις καθόλου ἀπόφασις γράφω . ἀλλά νῦν γε φημί καί ὁ παρά οὖς οὗτος ὀδυνώδης ἐπί ὀλίγος , ἐμφαίνω πάλιν ὡς ὁράω εἰμί τις τοιοῦτος ἄρρωστος ἐπί ὅς ὑπό ὁ φύσις ὁρμή τις γίγνομαι πρός γένεσις παρωτίς , οὖον μήv ἐξισχύω γε ἀποτίθημι οὗτος ὁ λυπέω καί συμβαίνω ὁ νοσέω κοιλία καταρρήγνυμι ὀλέθριος ἔχω , ὡς εἄν μή κρίσις λόγος ὁ φύσις ἐκκρίνω κάτω ὁ λυπέω χυμός , ἀλλά διά ἀρρωστία ὁ ἐν ἧπαρ δύναμις .