galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.119
Τὰ ἐν ὀξέσι ἐμετωδέως ἑλκόμενα φλαῦρα καὶ αἱ λευκαὶ διαχωρήσιες δύσκολοι . ἄγλισχρα ἐκ τούτων διεξελθόντα ἐξίστανται καύματι πολλῷ , οἱ ἐκ τούτων κωματώδεες νωθροὶ ἀπογίνονται · τὰ ἐκ τοιούτων μακροτέρως ἐπινοσέει . ἆρα περὶ κρίσιν οὗτοι ξηρώδεες δύσπνοοι ; Τὰ ἐν ὀξέσι , φησὶν , ἐμετωδῶς ἑλκόμενα φλαῦρα . τοιοῦτον δέ τι καὶ πρόσθεν ἐγέγραπτο καὶ ἡμεῖς ἐπὶ τῶν ὁμοίων λέγειν ἀναγκαζόμεθα . προσθήσω δὲ νῦν κἀκεῖνο πρότερον οὐκ εἰρημένον , ἡνίκα ἔφασκον ἀποτρίψασθαι τὰ λυποῦντα τῆς γαστρὸς ὁρμώσης γίγνεσθαι τὴν ναυτίαν . τινὲς δὲ καὶ διὰ φλεγμονὴν αὐτῆς εἰρήκασι ναυτιώδη γίγνεσθαι διάθεσιν , ὅπερ ἐμπεριέχεται τῷ πρόσθεν εἰρημένῳ λόγῳ τῷ καθόλου . φλεγμονὴ γὰρ εἰ κατὰ τὸν ἑαυτῆς λόγον ἐποίει ναυτίαν , οὐκ ἂν εὑρίσκετό ποτε φλεγμαίνουσα χωρὶς ναυτίας . συμπίπτει δὲ αὐτῇ τὸ σύμπτωμα τοῦτο φλεγμαινούσῃ ποτὲ κατὰ διττὸν τρόπον , ἕνα μὲν ὅταν ἀποῤῥέοντές τινες ἰχῶρες ἐκ τῶν φλεγμαινόντων μορίων εἰς τὴν ἐντὸς εὐρυχωρίαν ἀθροιζόμενοί τε κατ’ αὐτὸ τὸ χωρίον ἀνιῶσιν αὐτῆς τὸ στόμα , καθ’ ἕτερον δ’ , ὅταν ἐπίμικτος ἡ διάθεσις γίνηται , δυοῖν ἀλλήλαις ἐπιπλεκομένων διαθέσεων , ἐν ἑκατέρᾳ κατὰ μόνας γίνεται . τῆς οὖν τὸ ναυτιῶδες σύμπτωμα ποιούσης διαθέσεως ἐπιπλακείσης τῇ φλεγμονῇ διὰ τὴν ἑτέραν αὐτῶν οἱ κάμνοντες γίνονται ναυτιώδεις , οὐ διὰ τὴν φλεγμονήν . συμβαίνει δ’ ἐνίοτε μὲν ἐπὶ μετρίαις ναυτίαις ἔμετον αὐτίκα συμπίπτειν , ἐνίοτε δὲ συνταράττεσθαι μὲν ἐπὶ πλεῖστόν τε καὶ πυκνὸν , ἐμεῖν δ’ ἤτοι μηδὲν ἢ παντάπασιν ὀλίγον , ὅπερ ἐστὶν εἰκάσαι τὸ ἐμετωδῶς ἑλκόμενα δηλοῦν , ὅπερ εἴρηται κατὰ τὴν προκειμένην ῥῆσιν ἐν ἀρχῇ . μοχθηρὸν δ’ ἐστὶν οὐχ ὡς σημεῖον μόνον , ἀλλὰ καὶ ὡς αἴτιον τὸ τοιοῦτον σύμπτωμα . καθ’ ὅσον μὲν γὰρ ἐνδείκνυται κακοχυμίαν δυσέκκριτον ἐν τῷ στόματι τῆς κοιλίης περιέχεσθαι , κατὰ τοῦτο σημεῖόν ἐστι μοχθηρόν . ὅτι δὲ συνεχέσι σπαραγμοῖς ἀνιᾷ τὴν γαστέρα , κατὰ τοῦτο πάλιν ὡς αἴτιον αὐτῆς γενήσεται , τῆς μὲν οὐκ οὔσης φλεγμονῆς ὡς γενέσθαι νῦν , τῆς δ’ ἔμπροσθεν οὔσης ὡς αὐξηθῆναι . ἀλλὰ καὶ αἱ λευκαὶ διαχωρήσεις , φησὶ , δύσκολοι . τοῦτο δ’ ἔνιοι μὲν ἀπὸ τοῦ προειρημένου χωρίζουσιν , ἔνιοι δ’ ἐκείνῳ συνάπτουσιν . εἰρήκαμεν δὲ ὅπερ ἐπὶ τῶν προειρημένων διὰ τῶν ἔμπροσθεν αὐτὸ καὶ περὶ τούτων . λευκαὶ γὰρ αἱ διαχωρήσεις γίνονται , μὴ καταῤῥεούσης ἐξ ἥπατος εἰς τὴν γαστέρα χολῆς . ἀλλὰ τοῦτό γε καὶ καθ’ ἑαυτὸ δύναται καὶ μετὰ τοῦ προειρημένου συστῆναι . διὰ μέντοι τὸ μιγνύειν αὐτὸν ἀλλήλοις πολλὰ τῶν ἑτερογενῶν , ἔξεστι τοῖς ἀναγινώσκουσι συνάπτειν αὐτὰ καὶ χωρίζειν ἀπ’ ἀλλήλων . ἀλλὰ τό γ ἐφεξῆς τοῖς λευκοῖς διαχωρήμασι γεγραμμένον , ἄγλισχρα ἐκ τούτων διεξελθόντα ἐξίστανται καύματι πολλῷ , τῶν ἅπαξ ἴσως ἢ δὶς ἑωραμένων ἐστὶν αὐτῷ , μηδεμίαν ἀναγκαίαν ἔχοντα τῆς ἀκολουθίας αἰτίαν , ἀλλ’ ὡς εἴρηται πολλάκις ἤδη , γίνεσθαι δυνάμενα , ποτὲ μὲν τῷ μεθίστασθαι τοὺς λυποῦντας χυμοὺς , ποτὲ δὲ τῷ μερίζεσθαι , ποτὲ δὲ τῷ πλείονας ἐπιλαμβάνειν τόπους , αὐξανομένης τῆς διαθέσεως . ἔτι δὲ μᾶλλον οὐδὲ κωματώδεις αὐτοὺς γενέσθαι τῶν ἀναγκαίων ἐστὶν , ἀλλὰ τῶν ἐνδεχομένων . τοῦτο δὲ καὶ αὐτὸς ὡμολόγησεν εἰπὼν , ἆρά γε ἐκ τοιούτων κωματώδεες ; ἐφάνη γοῦν αὐτὸ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀεὶ προσγράφων , ἐφ’ ὧν οὐδ’ αὐτὸς ἀποφήνασθαί τι τολμᾷ . καὶ μέντοι καὶ τἄλλα τὰ ἐφεξῆς ἄχρι τέλους τῆς ῥήσεως ὁμοίως ἔχει τὴν ἀτοπίαν , ὡς ἴσως ἐχρῆν ἡμᾶς ἤδη πεπαῦσθαι τῆς ἐξηγήσεως τῶν ὑπολοίπων ἐν τῷ βιβλίῳ ῥήσεων . τοῖς μὲν γὰρ ἀκριβῶς ἐκμεμαθηκόσι τίνα τε ἐν τοῖς Ἱπποκράτους γέγραπται βιβλίοις , ὅσα τε κατὰ τὰς ἐξηγήσεις αὐτῶν ὑπ’ ἐμοῦ λέλεκται , γινώσκειν ὑπάρχει τίνα μέντοι τῶν σημείων ἔγραψεν , ἵνα ἔχῃ τὴν προγνωστικὴν ὡσαύτως ἔχουσαν ἀεὶ , τίνα δ’ ὡς τὸ πολὺ , τίνα δ’ ἀμφίβολον ἢ σπάνιον , ἔτι τε τὰς ἐν τούτοις αὐτοῖς , ἐν τῷ μᾶλλόν τε καὶ ἧττον διαφορὰς , ὥστ’ οὐδὲν ἐμοῦ πρὸς τὰ παρόντα δέονται . τοῖς δὲ πρὶν ἐκεῖνα μαθεῖν ἐπὶ ταῦτα ἐλθοῦσι μακροῦ πάνυ λόγου καθ’ ἕκαστον αὐτῶν ἐστι χρεία , ὥστε μὴ τριῶν , ἀλλὰ τριάκοντα δεηθῆναι βιβλίων . ἐγὼ μὲν οὖν τὰς ἐν τοῖς πιστοῖς τῶν ἀντιγράφων ὁμολογουμένας γραφὰς ἐν τῇ προκειμένῃ ῥήσει διῆλθον . εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλαι πολλαὶ γραφαὶ , ἄλλαι ἄλλως ὡς ἂν ἐθελήσωσιν , ἀλλ’ εἰς ἄπειρον , ὡς ἔφην , μῆκος ἐκπεσεῖν ἀναγκασθήσομαι πασῶν μνημονεύων .
Lemmas: ὁ ἐν ὀξύς ἐμετωδέως ἕλκω φλαῦρος καί ὁ λευκός διαχώρησις δύσκολος . ἄγλισχρος ἐκ οὗτος διεξέρχομαι ἐξίστημι καῦμα πολύς , ὁ ἐκ οὗτος κωματώδης νωθρός ἀπογίγνομαι · ὁ ἐκ τοιοῦτος μακροτέρως ἐπινοσέω . ἆρα περί κρίσις οὗτος ξηρώδης δύσπνοος ; ὁ ἐν ὀξύς , φημί , ἐμετωδῶς ἕλκω φλαῦρος . τοιοῦτος δέ τίς καί πρόσθεν γράφω καί ἐγώ ἐπί ὁ ὅμοιος λέγω ἀναγκάζω . προστίθημι δέ νῦν ἐκεῖνος πρότερος οὐ εἴρω , ἡνίκα φάσκω ἀποτρίβω ὁ λυπέω ὁ γαστήρ ὁρμή γίγνομαι ὁ ναυτία . τις δέ καί διά φλεγμονή αὐτός εἴρω ναυτιώδης γίγνομαι διάθεσις , ὅσπερ ἐν-περιέχω ὁ πρόσθεν εἴρω λόγος ὁ καθόλου . φλεγμονή γάρ εἰμί κατά ὁ ἑαυτοῦ λόγος ποιέω ναυτία , οὐ εἄν εὑρίσκω ποτός φλεγμαίνω Χωρὶς ναυτία . συμπίπτω δέ αὐτός ὁ σύμπτωμα οὗτος φλεγμαίνω ποτέ κατά δισσός τρόπος , εἷς μέν ὅταν απορρέων τις ἰχώρ ἐκ ὁ φλεγμαίνω μόριον εἰς ὁ ἐντός εὐρυχωρία ἀθροίζω τε κατά αὐτός ὁ χωρίον ἀνίημι αὐτός ὁ στόμα , κατά ἕτερος δέ , ὅταν ἐπίμικτος ὁ διάθεσις γίγνομαι , δύο ἀλλήλων ἐπιπλέκω διάθεσις , ἐν ἑκάτερος κατά μόνος γίγνομαι . ὁ οὖν ὁ ναυτιώδης σύμπτωμα ποιέω διάθεσις ἐπιπλέκω ὁ φλεγμονή διά ὁ ἕτερος αὐτός ὁ κάμνω γίγνομαι ναυτιώδης , οὖον διά ὁ φλεγμονή . συμβαίνω δέ ἐνίοτε μέν ἐπί μέτριος ναυτία ἔμετος αὐτίκα συμπίπτω , ἐνίοτε δέ συνταράσσω μέν ἐπί πλεῖστος τε καί πυκνός , ἐμέω δέ ἤτοι μηδείς ἢ παντάπασι ὀλίγος , ὅσπερ εἰμί εἰκάζω ὁ ἐμετωδῶς ἕλκω δηλόω , ὅσπερ εἴρω κατά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ἐν ἀρχή . μοχθηρός δέ εἰμί οὐ ὡς σημεῖον μόνος , ἀλλά καί ὡς αἴτιος ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα . κατά ὅσος μέν γάρ ἐνδείκνυμι κακοχυμία δυσέκκριτος ἐν ὁ στόμα ὁ κοιλία περιέχω , κατά οὗτος σημεῖον εἰμί μοχθηρός . ὅτι δέ συνεχής σπαραγμός ἀνιάω ὁ γαστήρ , κατά οὗτος πάλιν ὡς αἴτιος αὐτός γίγνομαι , ὁ μέν οὐ εἰμί φλεγμονή ὡς γίγνομαι νῦν , ὁ δέ ἔμπροσθεν εἰμί ὡς αὐξάνω . ἀλλά καί ὁ λευκός διαχώρησις , φημί , δύσκολος . οὗτος δέ ἔνιοι μέν ἀπό ὁ προερέω χωρίζω , ἔνιοι δέ ἐκεῖνος συνάπτω . εἴρω δέ ὅσπερ ἐπί ὁ προερέω διά ὁ ἔμπροσθεν αὐτός καί περί οὗτος . λευκός γάρ ὁ διαχώρησις γίγνομαι , μή καταρρέω ἐκ ἧπαρ εἰς ὁ γαστήρ χολή . ἀλλά οὗτος γε καί κατά ἑαυτοῦ δύναμαι καί μετά ὁ προερέω συνίστημι . διά μέντοι ὁ μείγνυμι αὐτός ἀλλήλων πολύς ὁ ἑτερογενής , ἔξεστι ὁ ἀναγιγνώσκω συνάπτω αὐτός καί χωρίζω ἀπό ἀλλήλων . ἀλλά ὁ γ ἐφεξῆς ὁ λευκός διαχώρημα γράφω , ἄγλισχρος ἐκ οὗτος διεξέρχομαι ἐξίστημι καῦμα πολύς , ὁ ἅπαξ ἴσως ἢ δίς ὁράω εἰμί αὐτός , μηδείς ἀναγκαῖος ἔχω ὁ ἀκολουθία αἴτιος , ἀλλά ὡς εἴρω πολλάκις ἤδη , γίγνομαι δύναμαι , ποτέ μέν ὁ μεθίστημι ὁ λυπέω χυμός , ποτέ δέ ὁ μερίζω , ποτέ δέ ὁ πλείων ἐπιλαμβάνω τόπος , αὐξάνω ὁ διάθεσις . ἔτι δέ μᾶλλον οὐδέ κωματώδης αὐτός γίγνομαι ὁ ἀναγκαῖος εἰμί , ἀλλά ὁ ἐνδέχομαι . οὗτος δέ καί αὐτός ὁμολογέω εἶπον , ἆρα γε ἐκ τοιοῦτος κωματώδης ; φαίνω γοῦν αὐτός διά ὁ ἔμπροσθεν ἀεί προσγράφω , ἐπί ὅς οὐδέ αὐτός ἀποφαίνω τίς τολμάω . καί μέντοι καί ἄλλος ὁ ἐφεξῆς ἄχρι τέλος ὁ ῥῆσις ὁμοίως ἔχω ὁ ἀτοπία , ὡς ἴσως χρή ἐγώ ἤδη παύω ὁ ἐξήγησις ὁ ὑπόλοιπος ἐν ὁ βιβλίον ῥῆσις . ὁ μέν γάρ ἀκριβῶς ἐκμανθάνω τίς τε ἐν ὁ Ἱπποκράτης γράφω βιβλίον , ὅσος τε κατά ὁ ἐξήγησις αὐτός ὑπό ἐγώ λέγω , γιγνώσκω ὑπάρχω τίς μέντοι ὁ σημεῖον γράφω , ἵνα ἔχω ὁ προγνωστικός ὡσαύτως ἔχω ἀεί , τίς δέ ὡς ὁ πολύς , τίς δέ ἀμφίβολος ἢ σπάνις , ἔτι τε ὁ ἐν οὗτος αὐτός , ἐν ὁ μάλα τε καί κακός διαφορά , ὥστε οὐδείς ἐγώ πρός ὁ πάρειμι δήω . ὁ δέ πρίν ἐκεῖνος μανθάνω ἐπί οὗτος ἔρχομαι μακρός πάνυ λόγος κατά ἕκαστος αὐτός εἰμί χρεία , ὥστε μή τρεῖς , ἀλλά τριάκοντα δήω βιβλίον . ἐγώ μέν οὖν ὁ ἐν ὁ πιστός ὁ ἀντίγραφος ὁμολογέω γραφή ἐν ὁ πρόκειμαι ῥῆσις διέρχομαι . εἰμί δέ καί ἄλλος πολύς γραφή , ἄλλος ἄλλως ὡς εἄν ἐθέλω , ἀλλά εἰς ἤπειρος , ὡς φημί , μῆκος ἐκπίπτω ἀναγκάζω πᾶς μνημονεύω .