galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.59
Καὶ τὰ ἐρυθρὰ ἐκ τούτων ἐπανθίσματα κατεχόμενα καὶ τὰ ἰώδεα πονηρά . καὶ τὸ μικρὰ ἐπιφαίνεσθαι οἷον στάξιας . Περὶ τῶν εἰρημένων οὔρων ὁ λόγος , συνάψαι δὲ χρὴ ταῦτα σαφηνείας ἕνεκα , ὡς γενέσθαι τὴν ὅλην ῥῆσιν τοιάνδε · καὶ οὖρα ἐπίπονα καὶ τὰ ἐρυθρὰ ἐκ τούτων ἐπανθίσματα κατεχόμενα καὶ τὰ ἰώδεα πονηρά . τὸ τοίνυν ἐκ τούτων , ἐκ τῶν ἐπιπόνων οὔρων βούλεται σημαίνειν , οὐκ ἐκ τῶν πεπόνων . οὐδὲ γὰρ ἐφίσταταί ποτε πεπανθεῖσιν οὔροις οὔτε ἐπανθίσματα κατὰ χροιὰν ἐρυθρὰ οὔτ’ ἰώδη . τὸ δὲ κατεχόμενα πρόσκειται τοῖς τοιούτοις οὔροις , ἤτοι μόγις ἐκκρινόμενα δηλοῦν ἢ καὶ τελείως ἰσχόμενα . φαίη δ’ ἂν τις ἴσως ἀδύνατον εἶναι τὰ κατεχόμενα διαγνῶναι τίνος ἐστὶ χροιᾶς , ἀλλ’ ὅταν φθάνῃ τε πρότερον οὐρεῖσθαι τοιαῦτα καὶ μετὰ τὴν ἐπίσχεσιν ἐκκριθῇ , βιασαμένων τῶν ἀῤῥώστων ἢ καὶ πραγματευσαμένων τῶν ἰατρῶν , ἅμα τε τῷ τὰς χρόας αὐτῶν ἐγνῶσθαι καὶ τὸ κατέχεσθαι καὶ οὕτως ἀποκρίνεσθαι λέγων ἄν τις οὐ ψεύσηται . προσκειμένου δὲ τῷ λόγῳ καὶ τοῦ μικρὰ ἐπιφαίνεσθαι οἷον στάξιας , ἔτι καὶ μᾶλλον ἥ τε τῆς χροιᾶς αὐτῶν γνῶσίς ἐστι σαφὴς καὶ ἀληθὲς τὸ κατέχεσθαι . μεμνῆσθαι δέ σε βούλομαι τῶν κατὰ τὸ προγνωστικὸν εἰρημένων ἐπὶ τῶν ὑπερύθρων οὔρων κατὰ τήνδε τὴν λέξιν . εἰ δὲ εἴη τὸ οὖρον ὑπέρυθρον καὶ ἡ ὑπόστασις ὑπέρυθρός τε καὶ λείη , πολυχρονιώτερον μὲν τοῦτο τοῦ πρόσθεν γίνεται , σωτήριον δὲ κάρτα . τῶν τοίνυν ἐξερύθρων οὔρων ὧν νῦν μέμνηται , πάμπολυ διαφέρει τὸ κατὰ προγνωστικὸν ὑπέρυθρον λελεγμένον . τὸ μὲν γὰρ ἐξέρυθρον ὅτι τῶν ἀπέπτων ἐστὶ καὶ πρόσθεν ἐδήλωσα , τὸ δ’ ὑπέρυθρον ἐπαινεῖ μὲν ὡς σωτήριον , χρόνου δὲ πλείονος εἶναί φησι σημεῖον . ὅτι δὲ καὶ τὸ ἐρυθρὸν οὖρον ἐν τῷ μέσῳ τοῦ τ’ ἐξερύθρου καὶ τοῦ ὑπερύθρου τεταγμένον ἐν τῷ μεταξὺ καθ’ ἑκάτερον αὐτῶν ἐστιν ἐπαίνου τε καὶ ψόγου πρόδηλον .
Lemmas: καί ὁ ἐρυθρός ἐκ οὗτος ἐπάνθισμα κατέχω καί ὁ ἰώδης πονηρός . καί ὁ μικρός ἐπιφαίνω οἷος στάξις . περι ὁ εἴρω ὅρος ὁ λόγος , συνάπτω δέ χρή οὗτος σαφήνεια ἕνεκα , ὡς γίγνομαι ὁ ὅλος ῥῆσις τοιόσδε · καί ὅρος ἐπίπονος καί ὁ ἐρυθρός ἐκ οὗτος ἐπάνθισμα κατέχω καί ὁ ἰώδης πονηρός . ὁ τοίνυν ἐκ οὗτος , ἐκ ὁ ἐπίπονος ὅρος βούλομαι σημαίνω , οὐ ἐκ ὁ πέπων . οὐδέ γάρ ἐφίστημι ποτός πανθάνω ὅρος οὔτε ἐπάνθισμα κατά χροιά ἐρυθρός οὔτε ἰώδης . ὁ δέ κατέχω πρόσκειμαι ὁ τοιοῦτος ὅρος , ἤτοι μόγις ἐκκρίνω δηλόω ἢ καί τέλειος ἴσχω . φημί δέ εἄν τις ἴσως ἀδύνατος εἰμί ὁ κατέχω διαγιγνώσκω τίς εἰμί χροιά , ἀλλά ὅταν φθάνω τε πρότερος οὐρέω τοιοῦτος καί μετά ὁ ἐπίσχεσις ἐκκρίνω , βιάζομαι ὁ ἄρρωστος ἢ καί πραγματεύομαι ὁ ἰατρός , ἅμα τε ὁ ὁ χρώς αὐτός γιγνώσκω καί ὁ κατέχω καί οὕτως ἀποκρίνω λέγω ἄν τις οὖον ψεύδω . πρόσκειμαι δέ ὁ λόγος καί ὁ μικρός ἐπιφαίνω οἷος στάξις , ἔτι καί μᾶλλον ὅς τε ὁ χροιά αὐτός γνῶσις εἰμί σαφής καί ἀληθής ὁ κατέχω . μιμνήσκω δέ σύ βούλομαι ὁ κατά ὁ προγνωστικός εἴρω ἐπί ὁ ὑπέρυθρος ὅρος κατά ὅδε ὁ λέξις . εἰμί δέ εἰμί ὁ ὅρος ὑπέρυθρος καί ὁ ὑπόστασις ὑπέρυθρος τε καί λεῖος , πολυχρόνιος μέν οὗτος ὁ πρόσθεν γίγνομαι , σωτήριος δέ κάρτα . ὁ τοίνυν ἐξέρυθρος ὅρος ὅς νῦν μιμνήσκω , παμπολύς διαφέρω ὁ κατά προγνωστικός ὑπέρυθρος λέγω . ὁ μέν γάρ ἐξέρυθρος ὅτι ὁ ἄπεπτος εἰμί καί πρόσθεν δηλόω , ὁ δέ ὑπέρυθρος ἐπαινέω μέν ὡς σωτήριος , χρόνος δέ πλείων εἰμί φημί σημεῖον . ὅτι δέ καί ὁ ἐρυθρός ὅρος ἐν ὁ μέσος ὁ τε ἐξέρυθρος καί ὁ ὑπέρυθρος τάσσω ἐν ὁ μεταξύ κατά ἑκάτερος αὐτός εἰμί ἔπαινος τε καί ψόγος πρόδηλος .