galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.60
Καὶ ἔμετοι μετὰ ποικιλίας κακὸν , ἄλλως τε καὶ ἐγγὺς ἀλλήλων ἰόντων . Ὑπαλλάξειεν ἄν τις τὸ τῆς ἑρμηνείας ἀλλόκοτον , ᾧ φαίνεται χαίρων ὁ γράψας τὸ βιβλίον . ὁ δὲ λόγος ἔσται τοιοῦτος καὶ ἔμετοι κατὰ ποικιλίας τῶν ἐμουμένων κακὸν σημεῖόν ἐστιν , ἄλλως τε καὶ ἐγγὺς ἀλλήλων ἰόντων τῶν ἐμουμένων , ὅπερ ἐστὶν οὐ μετὰ πολὺν χρόνον καὶ διὰ τοῦ προσθεῖναι τοῦτο τῆς ποικιλίας τῶν ἐμουμένων ἐμνημόνευσε . φαίνεται γὰρ οὐ πάντων τῶν ἐν τῷ προγνωστικῷ μνημονεύων , εἰ μή τις προσθεῖναι βούλοιτο . γέγραπται δὲ ἐν τῷ προγνωστικῷ περὶ τῶν ἐμέτων οὕτως · εἰ δὲ εἴη τὸ ἐμούμενον πρασοειδὲς ἢ πελιδνὸν ἢ μέλαν , ὅ τι ἂν εἴη τούτων τῶν χρωμάτων , πονηρὸν χρὴ νομίζειν εἶναι . εἰ δὲ καὶ πάντα τὰ χρώματα ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐμέοι , κάρτα ὀλέθριον γίνεται . τὰ μὲν ἐν τῷ προγνωστικῷ σαφῶς εἴρηται , μεμφομένου τοῦ Ἱπποκράτους τὴν ποικιλίαν τῶν ἐμουμένων , ἐπειδὴ πολλὰς διαθέσεις μοχθηρὰς κατὰ τὸ σῶμα τοῦ κάμνοντος ἐνδείκνυται . κατὰ δὲ τὴν προκειμένην ἐνταῦθα ῥῆσιν , ὡς ἔφην ἄρτι , πρόσκειται τὸ συνεχῶς ἐπ’ ἀλλήλοις ἐμεῖσθαι τοὺς παρὰ φύσιν ἐν τῷ σώματι πλεονάζοντας χυμούς . ὅτι δὲ οἱ συνεχῶς κενούμενοι χείρους εἰσὶ τῶν διαλειπόντων εὔδηλον παντί . πολλοὶ μέντοι τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον τοῦτο μίαν ῥῆσιν ἐξ ἁπάντων ποιοῦνται τῶν ἀπὸ τῆσδε τῆς ἀρχῆς προειρημένων . ἱδρὼς πολὺς ἅμα πυρετοῖς ἐν ὀξέσι γινόμενος φλαῦρον . ἀλλήλοις ἅπαντα συνῆφθαι βουλόμενοι ἄχρι τοῦ , ἄλλως τε καὶ ἐγγὺς ἀλλήλων ἰόντων , ὡς ἐφ’ ἑνὸς ἀῤῥώστου , μίαν συνδρομὴν ἡγεῖσθαι τῶν γεγραμμένων , μεταξὺ τῆς ἀρτίως ἀρχῆς εἰρημένης καὶ τῆς ἐν τῇ προκειμένῃ ῥήσει τελευτῆς καὶ δυνατόν ἐστι κατὰ τὴν διάνοιαν ταύτην ὑπὸ τοῦ γράψαντος τὸ βιβλίον ἐζεῦχθαι ταῦτα τὰ εἰρημένα συμπτώματα . φαίνεται γὰρ ἐξ ἀνομοιογενῶν ἐνίοτε συνδρομὰς ποιούμενος .
Lemmas: καί ἔμετος μετά ποικιλίας κακός , ἄλλως τε καί ἐγγύς ἀλλήλων ἔρχομαι . ὑπαλλάσσω ἄν τις ὁ ὁ ἑρμηνεία ἀλλόκοτος , ὅς φαίνω χαίρω ὁ γράφω ὁ βιβλίον . ὁ δέ λόγος εἰμί τοιοῦτος καί ἔμετος κατά ποικιλίας ὁ ἐμέω κακός σημεῖον εἰμί , ἄλλως τε καί ἐγγύς ἀλλήλων ἔρχομαι ὁ ἐμέω , ὅσπερ εἰμί οὖον μετά πολύς χρόνος καί διά ὁ προστίθημι οὗτος ὁ ποικιλίας ὁ ἐμέω μνημονεύω . φαίνω γάρ οὖον πᾶς ὁ ἐν ὁ προγνωστικός μνημονεύω , εἰμί μή τις προστίθημι βούλομαι . γράφω δέ ἐν ὁ προγνωστικός περί ὁ ἔμετος οὕτως · εἰμί δέ εἰμί ὁ ἐμέω πρασοειδής ἢ πελιδνός ἢ μέλας , ὅς τίς εἄν εἰμί οὗτος ὁ χρῶμα , πονηρός χρή νομίζω εἰμί . εἰμί δέ καί πᾶς ὁ χρῶμα ὁ αὐτός ἄνθρωπος ἐμέω , κάρτα ὀλέθριος γίγνομαι . ὁ μέν ἐν ὁ προγνωστικός σαφῶς εἴρω , μέμφομαι ὁ Ἱπποκράτης ὁ ποικιλίας ὁ ἐμέω , ἐπεί πολύς διάθεσις μοχθηρός κατά ὁ σῶμα ὁ κάμνω ἐνδείκνυμι . κατά δέ ὁ πρόκειμαι ἐνταῦθα ῥῆσις , ὡς φημί ἄρτι , πρόσκειμαι ὁ συνεχῶς ἐπί ἀλλήλων ἐμέω ὁ παρά φύσις ἐν ὁ σῶμα πλεονάζω χυμός . ὅτι δέ ὁ συνεχῶς κενόω χείρων εἰμί ὁ διαλείπω εὔδηλος πᾶς . πολύς μέντοι ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον οὗτος εἷς ῥῆσις ἐκ ἅπας ποιέω ὁ ἀπό ὅδε ὁ ἀρχή προερέω . ἱδρώς πολύς ἅμα πυρετός ἐν ὀξύς γίγνομαι φλαῦρος . ἀλλήλων ἅπας συνάπτω βούλομαι ἄχρι ὁ , ἄλλως τε καί ἐγγύς ἀλλήλων ἔρχομαι , ὡς ἐπί εἷς ἄρρωστος , εἷς συνδρομή ἡγέομαι ὁ γράφω , μεταξύ ὁ ἄρτιος ἀρχή εἴρω καί ὁ ἐν ὁ πρόκειμαι ῥῆσις τελευτή καί δυνατός εἰμί κατά ὁ διάνοια οὗτος ὑπό ὁ γράφω ὁ βιβλίον ζεύγνυμι οὗτος ὁ εἴρω σύμπτωμα . φαίνω γάρ ἐκ ἀνομοιογενής ἐνίοτε συνδρομάς ποιέω .