galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.36
Ἢν ἐναιωρηθῇ τι τῷ οὔρῳ , τοῦ κατὰ τὸν μηρὸν ἀλγήματος ἀφανισθέντος παρακρουστικὸν καὶ οἷα περὶ ἤχους τοιαῦτα . Ἔστι μὲν οὐκ ὀλίγον ἐν ὅλῳ τῷ βιβλίῳ τὸ ἀσαφές . τὸ δὲ τῆς διανοίας ἐφεξῆς ἴδωμεν . ἐὰν ἐναιωρηθῇ τι τῷ οὔρῳ τοῦ κατὰ τὸν μηρὸν ἀλγήματος , ὡς οἱ ἐξηγηταὶ λέγουσιν , ἀφανισθέντος , ἀσφαλέστερόν τε καὶ βεβαιότερον ἀποφαινόμεθα περὶ τῆς ἐσομένης παραφροσύνης . οὐ μήν γ’ ἀληθὲς ὃ λέγουσιν , ἐὰν ὡς καθόλου λέγηται . τὸ γὰρ λευκὸν καὶ λεῖον καὶ ὁμαλὸν ἐναιώρημα κάλλιστόν ἐστιν . οὔκουν ἁπλῶς χρὴ λέγειν , ἐὰν ἐναιωρηθῇ τι τῷ οὔρῳ , τοῦ κατὰ τὸν μηρὸν ἀλγήματος ἀφανισθέντος , ἔσεσθαι παραφροσύνην , ἀλλ’ ἐὰν μοχθηρὸν ᾖ τὸ ἐναιώρημα , καὶ οὐδὲ τοῦτο αὔταρκες , ἀλλ’ εἴ τι κἂν ἓν ἅμα τοῖς εἰρημένοις γενήσεται παρακρουστικὸν σημεῖον . ἐνδέχεται γὰρ τοῦ κατασκήπτοντος εἰς τὸν μηρὸν χυμοῦ παλινδρομήσαντος ἄλλο τι κατωτέρω τῆς κεφαλῆς μόριον ὑποδειξάμενον αὐτὸ μὲν παθεῖν , κωλῦσαι δὲ βλαβῆναι τὴν κεφαλήν · ἐὰν ἀφανισθῇ μὲν τὸ κατὰ τὸν μηρὸν ἄλγημα , ἐναιώρημα δὲ φανεῖται μηδὲν τῆς κεφαλῆς πασχούσης · ὅτι ἐστὶν οὖρον ἄμεμπτον , μὴ ἔχον ἐναιώρημα . μόνον γὰρ ἕν ἐστιν ἄμεμπτον , ὅπερ ἂν ᾖ , κατὰ μὲν τὴν χρόαν ὕπωχρον μετρίως , κατὰ δὲ τὴν σύστασιν σύμμετρον , ἐν τῷ μεταξὺ δηλονότι τοῦ τε παχέος οὔρου καὶ λεπτοῦ . ἐγὼ μὲν οὖν ἀεὶ προσδιορίζομαι τὰ κατὰ τὸ βιβλίον ἀδιορίστως εἰρημένα . καὶ διὰ τοῦτο μέλλοντα βλάψαι τοὺς ἀναγινώσκοντας αὐτά . τοῖς δ’ ἐξηγηταῖς ἀδιόριστος ἡ διδασκαλία γιγνομένη βλάπτει μᾶλλον ἢ ὠφελεῖ τοὺς νέους . ἀρετὴν γὰρ ἐξηγήσεως νομίζουσιν εἶναι συναγορεύειν τοῖς γεγραμμένοις ἐξ ἅπαντος τρόπου , κἂν προφανῶς ὑπάρχῃ ψευδῆ . ὅπου δὲ καὶ τοῦτο πράττουσιν ἑτοίμως ἐπὶ τῶν προφανῶν , πολὺ δήπου μᾶλλον ἐπὶ τῶν ἀφανῶν οὐδὲν αὐτοῖς μέλει τῆς ἀληθείας . τὸ δὲ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ῥήσεως εἰρημένον , τὸ καὶ οἷα περὶ ἤχους τοιαῦτα , καλὸν ἦν αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ γεγράφθαι χωρὶς τῆς τῶν οὔρων ἐπισκέψεως , ἵν’ ὁ λόγος ᾖ μερικὸς , ὃν μικρὸν ἔμπροσθεν εἶπον ἐγὼ καθόλου . τὰ γὰρ κατὰ μηρὸν ἀλγήματα παλινδρομήσαντος τοῦ ποιήσαντος αὐτὰ χυμοῦ δύναταί ποτε παραφροσύνην ἐνεγκεῖν , ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀφικνουμένου τοῦ χυμοῦ σημεῖον οὖν ἔσται τῆς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀνόδου τὰ ἐν αὐτῇ συμπτώματα , ὧν εἰσι καὶ οἱ ἦχοι . γράφουσι δ’ ἔνιοι καὶ ὅσα περὶ κύστιν τοιαῦτα καὶ φασι δηλοῦν τὴν λέξιν οὐ μόνον ἐναιωρήματα σκοπεῖσθαι τῶν οὔρων , ὡς παρακρουστικὸν σημεῖον , ἀλλὰ καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτον φαίνοιτο τῶν ἐκ τῆς κύστεως ἀποκρινομένων , ὥσπερ οὐ δυνηθέντες ἄνευ τούτου εἰπεῖν ὃ ὁ συγγραφεὺς ἠβουλήθη κατὰ τόνδε τὸν τρόπον ἑρμηνεῦσαι · ἄλλως τε καὶ ἢν οὖρον ἐναιωρηθῇ καὶ ὅσα ἄλλα κατ’ αὐτὸ γίγνεται παρακρουστικὰ σημεῖα . πάλιν κἀνταῦθα τοὺς νέους ἀναμνῆσαι ἀναγκαῖον μηδὲν τῶν ἐν οὔροις σημείων γίγνεσθαι παρακρουστικόν . ἐνδείκνυται γὰρ ταῦτα διάθεσιν μορίων ἥπατος καὶ νεφρῶν καὶ κύστεως καὶ τῶν τὸ αἷμα περιεχόντων ἀγγείων , ῥώμην τε καὶ ἀῤῥωστίαν τῆς τοὺς χυμοὺς γεννώσης δυνάμεως . τῶν δὲ κατὰ τὸν ἐγκέφαλον παθῶν ἄλλα συμπτώματά ἐστι καὶ σημεῖα , περὶ ὦν ἔμπροσθεν ἤκουσας .
Lemmas: ἤν ἐναιωρέομαι τίς ὁ ὅρος , ὁ κατά ὁ μηρός ἄλγημα ἀφανίζω παρακρουστικός καί οἷος περί ἦχος τοιοῦτος . εἰμί μέν οὐ ὀλίγος ἐν ὅλος ὁ βιβλίον ὁ ἀσαφής . ὁ δέ ὁ διάνοια ἐφεξῆς ὁράω . ἐάν ἐναιωρέομαι τίς ὁ ὅρος ὁ κατά ὁ μηρός ἄλγημα , ὡς ὁ ἐξηγητής λέγω , ἀφανίζω , ἀσφαλής τε καί βέβαιος ἀποφαίνω περί ὁ εἰμί παραφροσύνη . οὖον μείς γε ἀληθής ὅς λέγω , ἐάν ὡς καθόλου λέγω . ὁ γάρ λευκός καί λεῖος καί ὁμαλός ἐναιώρημα καλός εἰμί . οὔκουν ἁπλόος χρή λέγω , ἐάν ἐναιωρέομαι τίς ὁ ὅρος , ὁ κατά ὁ μηρός ἄλγημα ἀφανίζω , εἰμί παραφροσύνη , ἀλλά ἐάν μοχθηρός εἰμί ὁ ἐναιώρημα , καί οὐδέ οὗτος αὐτάρκης , ἀλλά εἰμί τίς κἀν εἷς ἅμα ὁ εἴρω γίγνομαι παρακρουστικός σημεῖον . ἐνδέχομαι γάρ ὁ κατασκήπτω εἰς ὁ μηρός χυμός παλινδρομέω ἄλλος τίς κατωτέρω ὁ κεφαλή μόριον ὑποδείκνυμι αὐτός μέν πάσχω , κωλύω δέ βλάπτω ὁ κεφαλή · ἐάν ἀφανίζω μέν ὁ κατά ὁ μηρός ἄλγημα , ἐναιώρημα δέ φαίνω μηδείς ὁ κεφαλή πάσχω · ὅτι εἰμί ὅρος Ἄμεμπτον , μή ἔχω ἐναιώρημα . μόνος γάρ εἷς εἰμί Ἄμεμπτον , ὅσπερ εἄν εἰμί , κατά μέν ὁ χροιά ὕπωχρος μέτριος , κατά δέ ὁ σύστασις σύμμετρος , ἐν ὁ μεταξύ δηλονότι ὁ τε παχύς ὅρος καί λεπτός . ἐγώ μέν οὖν ἀεί προσδιορίζω ὁ κατά ὁ βιβλίον ἀδιορίστως εἴρω . καί διά οὗτος μέλλω βλάπτω ὁ ἀναγιγνώσκω αὐτός . ὁ δέ ἐξηγητής ἀδιόριστος ὁ διδασκαλία γίγνομαι βλάπτω μᾶλλον ἢ ὠφελέω ὁ νέος . ἀρετή γάρ ἐξήγησις νομίζω εἰμί συναγορεύω ὁ γράφω ἐκ ἅπας τρόπος , κἀν προφανῶς ὑπάρχω ψευδής . ὅπου δέ καί οὗτος πράσσω ἑτοίμως ἐπί ὁ προφανής , πολύς δήπου μᾶλλον ἐπί ὁ ἀφανής οὐδείς αὐτός μέλος ὁ ἀλήθεια . ὁ δέ ἐπί ὁ τέλος ὁ ῥῆσις εἴρω , ὁ καί οἷος περί ἦχος τοιοῦτος , καλός εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ γράφω Χωρὶς ὁ ὁ ὅρος ἐπίσκεψις , ἵνα ὁ λόγος εἰμί μερικός , ὅς μικρός ἔμπροσθεν εἶπον ἐγώ καθόλου . ὁ γάρ κατά μηρός ἄλγημα παλινδρομέω ὁ ποιέω αὐτός χυμός δύναμαι ποτός παραφροσύνη φέρω , ἐπί ὁ κεφαλή ἀφικνέομαι ὁ χυμός σημεῖον οὖν εἰμί ὁ ἐπί ὁ κεφαλή ἄνοδος ὁ ἐν αὐτός σύμπτωμα , ὅς εἰμί καί ὁ ἦχος . γράφω δέ ἔνιοι καί ὅσος περί κύστις τοιοῦτος καί φημί δηλόω ὁ λέξις οὖον μόνος ἐναιώρημα σκοπέω ὁ ὅρος , ὡς παρακρουστικός σημεῖον , ἀλλά καί εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος φαίνω ὁ ἐκ ὁ κύστις ἀποκρίνω , ὥσπερ οὖον δύναμαι ἄνευ οὗτος εἶπον ὅς ὁ συγγραφεύς βούλομαι κατά ὅδε ὁ τρόπος ἑρμηνεύω · ἄλλως τε καί εἄν ὅρος ἐναιωρέομαι καί ὅσος ἄλλος κατά αὐτός γίγνομαι παρακρουστικός σημεῖον . πάλιν ἐνταῦθα ὁ νέος ἀναμιμνήσκω ἀναγκαῖος μηδείς ὁ ἐν ὅρος σημεῖον γίγνομαι παρακρουστικός . ἐνδείκνυμι γάρ οὗτος διάθεσις μόριον ἧπαρ καί νεφρός καί κύστις καί ὁ ὁ αἷμα περιέχω ἀγγεῖον , ῥώμη τε καί ἀρρωστία ὁ ὁ χυμός γεννάω δύναμις . ὁ δέ κατά ὁ ἐγκέφαλος πάθος ἄλλος σύμπτωμα εἰμί καί σημεῖον , περί οὖν ἔμπροσθεν ἀκούω .