galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.103
Τὰ ἐπιῤῥιγοῦντα καὶ ἐς νύκτα μᾶλλόν τι παροξυνόμενα , ἄγρυπνα , φλεβοδονώδεα ὄντα ἐν τοῖς ὕπνοις , ἔστιν ὅτε οὖρα ὑφ’ ἑαυτοὺς χαλῶντα , ἐς σπασμοὺς ἀποτελευτᾷ κωματώδεας . Ἔργον ὁ ταῦτα γράψας πεποίηται καθ’ ἑκάστην ῥῆσιν ἢ ὄνομά τι τῶν ἀήθων ἢ σύνθεσιν ἐξευρίσκειν , ὥσπερ καὶ νῦν ἄμφω πεποίηκεν . ἀλλὰ τὸ μὲν τῆς ἀήθους συνθέσεως ἐν ἑκάστῃ ῥήσει γινόμενον , ἀπὸ τῶν παθῶν μεταβαίνοντος αὐτοῦ πρὸς τοὺς πάσχοντας ἢ ἀπ’ ἐκείνων ἐπὶ τὰ πάθη , παραλειπτέον ἡμῖν ἐστιν , ὅταν ὅσον ἐπὶ τούτων μηδεμίαν ἀσάφειαν ὁ λόγος ἴσχῃ . τὸ δὲ φλεβοδονώδεα καινὸν καὶ ξένον ὄνομα κατὰ τὴν προκειμένην ῥῆσιν ἐποίησεν , ἐμφαίνων ὅσον ἐπὶ τῇ φωνῇ φλέβας δονουμένας . εἴτε δὲ ὥς τινες ἔγραψαν αὐτὸ διὰ τοῦ φλεβοτονώδεα τὰς τεινομένας φλέβας , εἴτε τὰς κυρίως ὀνομαζομένας φλέβας , εἴτε καὶ τὰς ἀρτηρίας , ὅτι ταύτας ἐνίοτε φλέβας ὀνομάζουσιν οἱ παλαιοὶ , δονουμένας ἢ τεινομένας ἀκούειν χρὴ , θαυμαστὸν ὅπως νῦν πρῶτος αὐτῶν ἐμνημόνευσε . τὰς μὲν γὰρ ἀρτηρίας εἴπερ βούλεται σημαίνειν , ἤτοι τεινομένας ἢ δονουμένας , ὅπερ ἐπὶ τῆς κλονώδους κινήσεως ἀκούειν χρὴ , κατὰ πολλὰ τῶν ἀῤῥώστων ἐχρῆν αὐτὸν εἰρηκέναι τι περὶ αὐτῶν . εἰ γὰρ ἦν οὗτος ἐπιμελὴς ὁ ἀνὴρ περὶ τὴν τῶν ἀρτηριῶν κίνησιν , ὥστε καὶ κλονουμένας αὐτὰς καὶ τεινομένας παραφυλάττειν , οὐ δήπου τὰς ἄλλας διαφορὰς τῶν σφυγμῶν ἠγνόει . πῶς οὖν οὐδὲν ὑπὲρ αὐτῶν ἔγραψεν ; εἰ δὲ τῶν κυρίως ὀνομαζομένων φλεβῶν μνημονεύει τεινομένων , πῶς οὐχὶ καὶ τούτου τοῦ συμπτώματος ἤδη πρότερον ἐμνημόνευσεν ἐν κεφαλαλγίαις σφοδραῖς γινομένου ; φαίνονται γὰρ ἐν αὐταῖς καὶ μάλισθ’ ὅταν μετὰ πολλῆς θερμασίας γίνωνται , σφύζουσαι καὶ οἱονεὶ κλονούμεναι αἱ κατὰ τοὺς κροτάφους φλέβες . πολλάκις δὲ καὶ τὰς ἐν τραχήλῳ σφαγίτιδας , τὰς ἐπιπολῆς δηλονότι δονουμένας ἐθεασάμεθα σφυγμῷ τινι παραπλήσιον κίνησιν , καὶ δοκεῖ καὶ ἐν τοῖς κροτάφοις ἐκ τῶν ὑποκειμένων ἀρτηριῶν ἡ κίνησις προσγίνεσθαι , καθ’ ὃν καιρὸν ἐκεῖναι μέγιστον σφύζουσι . ταύτας οὖν ἀπορίας ἔνιοι φεύγειν βουληθέντες ἀντὶ τοῦ φλεβοδονώδεα φλεδονώδεά φασι , ποιήσαντες ἀπὸ τῶν φλεδόνων τοὔνομα . φλεδόνας δὲ ὅτι φλυαρίας καὶ λήρους ὠνόμασαν ἔνιοι τῶν παλαιῶν οἶσθα . τὰ οὖν ἄγρυπνα ὄντα πάθη φησὶ καὶ παραληροῦνται κατὰ τοὺς ὕπνους ἀπροαιρέτως οὖρον χαλῶντες , ὅπερ ἐστὶν ἀποκρίνοντες . ἀπὸ γὰρ τῶν παθῶν ἐπὶ τοὺς πάσχοντας μετέβη καὶ πάλιν ἐπανελθὼν ἐπὶ τὸ πάθος φησὶν , ἔστιν ὅτε εἰς σπασμοὺς τελευτᾷ κωματώδεας . εἰπὼν ἔστιν ὅτε πραγμάτων ἡμᾶς ἀπήλλαξε · πεπονθυίας γὰρ τῆς ἀρχῆς τῶν νεύρων , ὡς ἥ τε ἀγρυπνία καὶ ἡ παραλήρησις ἥ τε τῶν οὔρων ἀπροαίρετος κίνησις δηλοῖ , θαυμαστὸν οὐδέν ἐστι καὶ φρενῖτιν ἐπ’ αὐτῆς γενέσθαι καὶ κῶμα καὶ σπασμὸν καὶ ἀφωνίαν καὶ πᾶν ὁτιοῦν ἄλλο πάθημα τοιοῦτον . περιττὰ τοίνυν ἐστὶ καὶ πρὸς τὴν πρόῤῥησιν ταύτην τό τε ἐπιῤῥιγοῦν καὶ τὸ εἰς νύκτα παροξύνεσθαι . ἀλλ’ ὅπερ ἤδη πολλάκις ἐδείχθη καὶ τὰ μηδὲν προσήκοντα ταῖς ὑφ’ ἑαυτοῦ λεγομέναις προῤῥήσεσι , γράφει μὴ δυνάμενος ἀπὸ τῶν ἰδίων χωρίσαι τὰ κοινά .
Lemmas: ὁ ἐπιλέγω καί εἰς νύξ μάλα τίς παροξύνω , ἄγρυπνος , φλεβοδονώδης εἰμί ἐν ὁ ὕπνος , εἰμί ὅτε ὅρος ὑπό ἑαυτοῦ χαλάω , εἰς σπασμός ἀποτελευτάω κωματώδης . ἔργον ὁ οὗτος γράφω ποιέω κατά ἕκαστος ῥῆσις ἢ ὄνομα τίς ὁ ἀήθης ἢ σύνθεσις ἐξευρίσκω , ὥσπερ καί νῦν ἄμφω ποιέω . ἀλλά ὁ μέν ὁ ἀήθης σύνθεσις ἐν ἕκαστος ῥῆσις γίγνομαι , ἀπό ὁ πάθος μεταβαίνω αὐτός πρός ὁ πάσχω ἢ ἀπό ἐκεῖνος ἐπί ὁ πάθος , παραλειπτέον ἐγώ εἰμί , ὅταν ὅσος ἐπί οὗτος μηδείς ἀσάφεια ὁ λόγος ἴσχω . ὁ δέ φλεβοδονώδης καινός καί ξένος ὄνομα κατά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ποιέω , ἐμφαίνω ὅσος ἐπί ὁ φωνή φλέψ δονέω . εἴτε δέ ὅς τις γράφω αὐτός διά ὁ φλεβοτονώδεα ὁ τείνω φλέψ , εἴτε ὁ κύριος ὀνομάζω φλέψ , εἴτε καί ὁ ἀρτηρία , ὅτι οὗτος ἐνίοτε φλέψ ὀνομάζω ὁ παλαιός , δονέω ἢ τείνω ἀκούω χρή , θαυμαστός ὅπως νῦν πρῶτος αὐτός μνημονεύω . ὁ μέν γάρ ἀρτηρία εἴπερ βούλομαι σημαίνω , ἤτοι τείνω ἢ δονέω , ὅσπερ ἐπί ὁ κλονώδης κίνησις ἀκούω χρή , κατά πολύς ὁ ἄρρωστος χρή αὐτός εἴρω τίς περί αὐτός . εἰμί γάρ εἰμί οὗτος ἐπιμελής ὁ ἀνήρ περί ὁ ὁ ἀρτηρία κίνησις , ὥστε καί κλονέω αὐτός καί τείνω παραφυλάσσω , οὖον δήπου ὁ ἄλλος διαφορά ὁ σφυγμός ἀγνοέω . πῶς οὖν οὐδείς ὑπέρ αὐτός γράφω ; εἰμί δέ ὁ κύριος ὀνομάζω φλέψ μνημονεύω τείνω , πῶς οὐ καί οὗτος ὁ σύμπτωμα ἤδη πρότερος μνημονεύω ἐν κεφαλαλγία σφοδρός γίγνομαι ; φαίνω γάρ ἐν αὐτός καί μάλιστα ὅταν μετά πολύς θερμασία γίγνομαι , σφύζω καί οἱονεί κλονέω ὁ κατά ὁ κρόταφος φλέψ . πολλάκις δέ καί ὁ ἐν τράχηλος σφαγῖτις , ὁ ἐπιπολή δηλονότι δονέω θεάομαι σφυγμός τις παραπλήσιος κίνησις , καί δοκέω καί ἐν ὁ κρόταφος ἐκ ὁ ὑπόκειμαι ἀρτηρία ὁ κίνησις προσγίγνομαι , κατά ὅς καιρός ἐκεῖνος μέγας σφύζω . οὗτος οὖν ἀπορία ἔνιοι φεύγω βούλομαι ἀντί ὁ φλεβοδονώδης φλεδονώδης φημί , ποιέω ἀπό ὁ φλέδων ὄνομα . φλεδώ δέ ὅτι φλυαρία καί λῆρος ὀνομάζω ἔνιοι ὁ παλαιός οἶδα . ὁ οὖν ἄγρυπνος εἰμί πάθος φημί καί παραληρέω κατά ὁ ὕπνος ἀπροαίρετος ὅρος χαλάω , ὅσπερ εἰμί ἀποκρίνω . ἀπό γάρ ὁ πάθος ἐπί ὁ πάσχω μεταβαίνω καί πάλιν ἐπανέρχομαι ἐπί ὁ πάθος φημί , εἰμί ὅτε εἰς σπασμός τελευτάω κωματώδης . εἶπον εἰμί ὅτε πρᾶγμα ἐγώ ἀπαλλάσσω · πάσχω γάρ ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον , ὡς ὅς τε ἀγρυπνία καί ὁ παραλήρησις ὅς τε ὁ ὅρος ἀπροαίρετος κίνησις δηλόω , θαυμαστός οὐδείς εἰμί καί φρενῖτις ἐπί αὐτός γίγνομαι καί κῶμα καί σπασμός καί ἀφωνία καί πᾶς ὁστισοῦν ἄλλος πάθημα τοιοῦτος . περισσός τοίνυν εἰμί καί πρός ὁ πρόρρησις οὗτος ὁ τε ἐπιρριγέω καί ὁ εἰς νύξ παροξύνω . ἀλλά ὅσπερ ἤδη πολλάκις δείκνυμι καί ὁ μηδείς προσήκω ὁ ὑπό ἑαυτοῦ λέγω πρόρρησις , γράφω μή δύναμαι ἀπό ὁ ἴδιος χωρίζω ὁ κοινός .