galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.31
Κώφωσις καὶ οὖρα ἀκατάστατα , ἐξέρυθρα , ἐναιωρούμενα , παρακρουστικά . τοῖσι τουτέοισιν ἰκτεροῦσθαι κακόν . κακὴ δὲ καὶ ἡ ἐπὶ ἰκτέρῳ μώρωσις . τούτους ἀφώνους μὲν , αἰσθανομένους δὲ συμβαίνει γίνεσθαι . οἶμαι δὲ κα κοιλίαι καταῤῥήγνυνται τουτέοισιν , οἷον ἐγένετο Ἑρμίππῳ , καὶ ἀπέθανεν . Εἴρηταί μοι καὶ πρόσθεν , ὡς ἐν οἷς πάθεσιν οὔτε τήρησιν ἐπὶ πολλῶν εἶχεν ἀῤῥώστων οὔτε τῆς τοῦ πράγματος φύσεως ἔνδειξιν βεβαίαν , ἐπὶ τούτων εἴωθεν ἤτοι τοὺς ἀνθρώπους ὀνομαστὶ γράφειν , ἐφ’ ὧν ἐθεάσατο τὰ συμπτώματα ἢ περὶ ὧν ἑκάστοτε πεποίηται τὴν διήγησιν , ἢ ζητεῖν ἔτι καὶ ἀπορεῖν ὁμολογεῖ , πῇ ποτ’ ἔχει τὸ ἀληθές . ἔοικεν οὖν καὶ νῦν ἐπί τινος Ἑρμίππου θεάσασθαι τὰ κατὰ τὴν προκειμένην ῥῆσιν εἰρημένα συμπτώματα παρακρούσαντός τε καὶ ἰκτερωθέντος ἐπὶ κωφώσει καὶ οὔροις ἐξερύθροις ἀκαταστάτοις . ἡ μὲν δὴ κώφωσις ἕν τι τῶν ἐνδεικνυμένων ἐστὶ πεπονθέναι τὸν ἐγκέφαλον . ἐξέρυθρα δὲ οὖρα διαφέρει μὲν δή που τῶν ὑπερύθρων , ἃ κατὰ τὸ προγνωστικὸν εἴρηται χρόνου μὲν εἶναι σημεῖα , μὴ μέντοι κινδύνου . τίνα δ’ ἄλλα νοήσειε τις ἐξέρυθρα ἢ τὰ καλούμενα πρὸς ἁπάντων αἱματώδη , πολλοῖς τῶν νεφριτικῶν οὐρούμενα ; καὶ εἴπερ ταῦτα βούλεται δηλοῦν , ἀνάλογόν τι σημαίνει τοῦ πρόσθεν εἰρημένου , κοιλίης περίπλυσις ἐξέρυθρος . ὥσπερ οὖν ἐκείνην ἔφαμεν ἥπατος ἀῤῥωστοῦντος γίνεσθαι , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπὶ νεφροῖς κακοπραγοῦσιν , οὖρον ἐξέρυθρον ἐροῦμεν γίγνεσθαι . τὸ δ’ ἀκατάστατον αὐτοῦ μετὰ τοῦ φαίνεσθαί τινα παχύτερα τῆς ὅλης οὐσίας τῶν οὔρων ἐναιωρούμενα ταραχὴν ἐνδείκνυται κατὰ τὰς φλέβας ὑπάρχειν ἅμα θερμασίᾳ τινὶ παρὰ φύσιν , οὐκ ὀλίγου πνεύματος ἠθροισμένου φυσώδους . ὥσπερ οὖν ἐνδεχόμενόν ἐστιν ἐπὶ τῶν εἰρημένων συνόδων παρακροῦσαι τὸν ἄνθρωπον , οὕτως οὐκ ἀναγκαῖον . ἡ γὰρ ἐπιπλοκὴ τῶν σημείων οὐχ ἁπάντων ἐστὶν ὁμογενὴς , τῆς μὲν κωφώσεως τὴν κεφαλὴν ἐνδεικνυμένης πεπονθέναι , τῶν δ’ ἐξερύθρων οὔρων τοὺς νεφροὺς , τῶν δὲ ἀκαταστάτων οὔρων ἐν τοῖς ἐναιωρήμασι , πρῶτον μὲν ἐν ταῖς φλεψὶν ἀπέπτων χυμῶν ταραχὴν ἐνδεικνυμένων , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ καὶ τῇ τῆς παρακρούσεως γενέσει συντελούντων . τὸ δ’ ἐφεξῆς τῶν εἰρημένων γεγραμμένον , τὸ τοὺς τοιούτους ἰκτεροῦσθαι κακὸν , ἀληθὲς μέν ἐστιν , ἀλλ’ ὅτι συνδρομὰς ἑτερογενῶν σημείων οὐ χρὴ ποιεῖσθαι κατὰ τὰς τοιαύτας διδασκαλίας ἔμπροσθεν δέδεικται . καὶ μὲν δὴ καὶ περὶ τοῦ κακὸν εἶναι μώρωσιν ἐπὶ τοῖς ἰκτέροις εἴρηται πρόσθεν ἡνίκα προειπὼν ἐν φρενιτικοῖς λευκὴ διαχώρησις κακὸν , ἐπήνεγκεν , ἆρά γε καὶ ἐπὶ τούτοισι νωθρότης γίνεται ; καὶ γὰρ μεταλαμβάνει τὸν λόγον εἰς ἑτέρας φωνὰς , ἀντὶ μὲν τῆς λευκῆς διαχωρήσεως , ἥτις ἐστὶν ἴδιον τῶν ἰκτερικῶν σύμπτωμα τοῦ πάθους αὐτοῦ μνημονεύσας , ἀντὶ δὲ τῆς νωθρότητος τὴν μώρωσιν εἰπών . τούτους οὖν , φησὶν , ἀφώνους μὲν , αἰσθανομένους δὲ συμβαίνει γίνεσθαι . φαίνονται δὲ τῶν ἀφώνων ἐν ὀξέσι νοσήμασι γιγνομένων ἔνιοι μὲν οὐδ’ αἰσθανόμενοι διὰ τὸ τῆς ἀρχῆς πάθος ἀμφοτέρων αὐτοῖς τῶν συμπτωμάτων ἑπομένων , ἔνιοι δὲ μόνον ἄφωνοι γιγνόμενοι καὶ τούτων οἱ μὲν ἅμα τῷ καὶ τὰς ἄλλας κινήσεις ὅσαι κατὰ προαίρεσιν γίνονται βεβλάφθαι πάσας , οἱ δέ τὴν φωνὴν μόνην . ἐὰν οὖν ἅμα τῇ φωνῇ καὶ τῶν ἄλλων ἐνεργειῶν ἡ βλάβη γένηται , τῆς ἀρχῆς τῶν νεύρων ἐστὶ τὸ πάθος · ἐὰν δὲ μόνης τῆς φωνῆς , μόνων τῶν φωνητικῶν ὀργάνων . ἀλλ’ ἐπί γε τῆς προειρημένης συνδρομῆς , ὅταν πλησίον ἤδη ἥκωσι τοῦ θανάτου , τὸ τῆς ἀφωνίας αὐτῆς ἀκολουθεῖ σύμπτωμα . τὸ δ’ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ὅλης ῥήσεως εἰρημένον , καὶ κοιλίαν καταῤῥήγνυνται , οἷον ἐγένετο καὶ Ἑρμίππῳ καὶ ἀπέθανεν , οὕτως αὐτὸν εἰκὸς εἰρηκέναι , διότι μήτε ἐτεθέατο πολλάκις ἑπόμενον τὸ σύμπτωμα τοῦτο τῇ προκειμένῃ συνδρομῇ μήτ’ αὖ λογικῶς εὑρεῖν ἠδυνήθη .
Lemmas: κώφωσις καί ὅρος ἀκατάστατος , ἐξέρυθρος , ἐναιωρέομαι , παρακρουστικός . ὅς τόυτεος ἰκτερόομαι κακός . κακός δέ καί ὁ ἐπί ἴκτερος μώρωσις . οὗτος ἄφωνος μέν , αἰσθάνομαι δέ συμβαίνω γίγνομαι . οἴομαι δέ ἄν κοιλία καταρρήγνυμι τόυτεος , οἷος γίγνομαι Ἕρμιππος , καί ἀποθνῄσκω . εἴρω2 ἐγώ καί πρόσθεν , ὡς ἐν ὅς πάθος οὔτε τήρησις ἐπί πολύς ἔχω ἄρρωστος οὔτε ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἔνδειξις βέβαιος , ἐπί οὗτος εἴωθα ἤτοι ὁ ἄνθρωπος ὀνομαστί γράφω , ἐπί ὅς θεάομαι ὁ σύμπτωμα ἢ περί ὅς ἑκάστοτε ποιέω ὁ διήγησις , ἢ ζητέω ἔτι καί ἀπορέω ὁμολογέω , πῇ πρός ἔχω ὁ ἀληθής . ἔοικα οὖν καί νῦν ἐπί τις Ἕρμιππος θεάομαι ὁ κατά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις εἴρω σύμπτωμα παρακρούω τε καί ἰκτερωθέντος ἐπί κώφωσις καί ὅρος ἐξέρυθρος ἀκατάστατος . ὁ μέν δή κώφωσις εἷς τίς ὁ ἐνδείκνυμι εἰμί πάσχω ὁ ἐγκέφαλος . ἐξέρυθρος δέ ὅρος διαφέρω μέν δή ποῦ ὁ ὑπέρυθρος , ὁ κατά ὁ προγνωστικός εἴρω χρόνος μέν εἰμί σημεῖον , μή μέντοι κίνδυνος . τίς δέ ἄλλος νοέω τις ἐξέρυθρος ἢ ὁ καλέω πρός ἅπας αἱματώδης , πολύς ὁ νεφριτικός οὐρέω ; καί εἴπερ οὗτος βούλομαι δηλόω , ἀνάλογος τίς σημαίνω ὁ πρόσθεν εἴρω , κοιλία περίπλυσις ἐξέρυθρος . ὥσπερ οὖν ἐκεῖνος φημί ἧπαρ ἀῤῥωστοῦντος γίγνομαι , κατά ὁ αὐτός τρόπος ἐπί νεφρός κακοπραγέω , ὅρος ἐξέρυθρος εἴρω γίγνομαι . ὁ δέ ἀκατάστατος αὐτός μετά ὁ φαίνω τις παχύς ὁ ὅλος οὐσία ὁ ὅρος ἐναιωρέομαι ταραχή ἐνδείκνυμι κατά ὁ φλέψ ὑπάρχω ἅμα θερμασία τις παρά φύσις , οὐ ὀλίγος πνεῦμα ἀθροίζω φυσώδης . ὥσπερ οὖν ἐνδέχομαι εἰμί ἐπί ὁ εἴρω σύνοδος παρακρούω ὁ ἄνθρωπος , οὕτως οὐ ἀναγκαῖος . ὁ γάρ ἐπιπλοκή ὁ σημεῖον οὐ ἅπας εἰμί ὁμογενής , ὁ μέν κώφωσις ὁ κεφαλή ἐνδείκνυμι πάσχω , ὁ δέ ἐξέρυθρος ὅρος ὁ νεφρός , ὁ δέ ἀκατάστατος ὅρος ἐν ὁ ἐναιώρημα , πρῶτος μέν ἐν ὁ φλέψ ἄπεπτος χυμός ταραχή ἐνδείκνυμι , κατά συμβαίνω δέ καί ὁ ὁ παράκρουσις γένεσις συντελέω . ὁ δέ ἐφεξῆς ὁ εἴρω γράφω , ὁ ὁ τοιοῦτος ἰκτερόομαι κακός , ἀληθής μέν εἰμί , ἀλλά ὅτι συνδρομάς ἑτερογενής σημεῖον οὖον χρή ποιέω κατά ὁ τοιοῦτος διδασκαλία ἔμπροσθεν δείκνυμι . καί μέν δή καί περί ὁ κακός εἰμί μώρωσις ἐπί ὁ ἴκτερος εἴρω πρόσθεν ἡνίκα προεῖπον ἐν φρενιτικός λευκός διαχώρησις κακός , ἐπιφέρω , ἆρα γε καί ἐπί οὗτος νωθρότης γίγνομαι ; καί γάρ μεταλαμβάνω ὁ λόγος εἰς ἕτερος φωνή , ἀντί μέν ὁ λευκός διαχώρησις , ὅστις εἰμί ἴδιος ὁ ἰκτερικός σύμπτωμα ὁ πάθος αὐτός μνημονεύω , ἀντί δέ ὁ νωθρότης ὁ μώρωσις εἶπον . οὗτος οὖν , φημί , ἄφωνος μέν , αἰσθάνομαι δέ συμβαίνω γίγνομαι . φαίνω δέ ὁ ἄφωνος ἐν ὀξύς νόσημα γίγνομαι ἔνιοι μέν οὐδέ αἰσθάνομαι διά ὁ ὁ ἀρχή πάθος ἀμφότερος αὐτός ὁ σύμπτωμα ἕπομαι , ἔνιοι δέ μόνος ἄφωνος γίγνομαι καί οὗτος ὁ μέν ἅμα ὁ καί ὁ ἄλλος κινέω ὅσος κατά προαίρεσις γίγνομαι βλάπτω πᾶς , ὁ δέ ὁ φωνή μόνος . ἐάν οὖν ἅμα ὁ φωνή καί ὁ ἄλλος ἐνέργεια ὁ βλάβη γίγνομαι , ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον εἰμί ὁ πάθος · ἐάν δέ μόνος ὁ φωνή , μόνος ὁ φωνητικός ὄργανον . ἀλλά ἐπί γε ὁ προερέω συνδρομή , ὅταν πλησίος ἤδη ἥκω ὁ θάνατος , ὁ ὁ ἀφωνία αὐτός ἀκολουθέω σύμπτωμα . ὁ δέ ἐπί ὁ τέλος ὁ ὅλος ῥῆσις εἴρω , καί κοιλία καταρρήγνυμι , οἷος γίγνομαι καί Ἕρμιππος καί ἀποθνῄσκω , οὕτως αὐτός εἰκός εἴρω , διότι μήτε θεάομαι πολλάκις ἕπω ὁ σύμπτωμα οὗτος ὁ πρόκειμαι συνδρομή μήτε αὖος λογικός εὑρίσκω δύναμαι .