galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.97
Χεῖρες τρομώδεες , κεφαλαλγέες , τραχήλου ὀδυνώδεες , ὑπόκωφοι , οὐρέοντες μέλανα δεδασυμένα , οἷσι ταῦτα μέλανα προσδέχεσθαι ἥξειν , ὀλέθριον . Ἡ μὲν κεφαλαλγία τούτοις τὴν κεφαλὴν ἐνδείκνυται πάσχειν , ὥσπερ γε καὶ ἡ τῆς ἀκουστικῆς αἰσθήσεως βλάβη τὸν ἐγκέφαλον αὐτὸν , ὥστε καὶ τὴν ὀδύνην τοῦ τραχήλου καὶ τὰς τρομώδεις χεῖρας , τὴν τῶν νεύρων ἀρχὴν πεπονθυῖαν βεβλάφθαι . τὰ δ’ οὖρα μέλανα πολλάκις εἴρηται τῆς ἑτέρας ἀρχῆς εἶναι πάθος , καὶ γίνεται τοῦτο διὰ σφοδροτάτην θερμότητα . τὰ δ’ οὖρα δεδασυμένα τῶν εἰς ἀσάφειάν εἰσιν ἐπιτετηδευμένων , ὥσπερ καὶ ἄλλα πολλὰ κατὰ τοῦτο τὸ βιβλίον , ἵνα κἀνταῦθα φλυαρεῖν ἔχωσιν οἷς φίλον τοῦτο . κατὰ γοῦν τὸ προγνωστικὸν ἁπάσας τῶν οὔρων τὰς διαφορὰς , αἳ γίνονται τοῖς ὀξέως νοσοῦσι διερχόμενος , οὐκ ἐμνημόνευσε δασέων οὔρων , ὥσπερ οὐδ’ ἐν τοῖς τῶν ἐπιδημιῶν ἢ κατὰ τοὺς ἀφορισμούς . ἀλλ’ οἵ γε τὰ τοιαῦτα μὲν ἀποφαίνεσθαι τολμηροὶ , περὶ ὧν οὐ τὴν γνῶσιν ἀκριβῆ λαβεῖν ἐστιν οὔτ’ εἰ λάβοιμεν ἔχειν τι πλέον ὧν ἐπιστάμεθα . τὰ δ’ ὄντως χρήσιμα μὴ γινώσκοντες ἀνώμαλον ἔχειν φασὶ τὴν ἐπιφάνειαν τὰ δασέα τῶν οὔρων ἐξοχαῖς βραχείαις τε καὶ λευκαῖς οἷόν περ θριξὶ τετραχυσμένα . καὶ τινὲς μὲν αὐτῶν ἀφρώδη φασὶν εἶναι τὰ τοιαῦτα τῶν οὔρων , ἀφρὸν λεπτὸν ἐπιπολῆς ἀνωμάλως διεσπαρμένον ἔχοντα , τινὲς δὲ παχέα μὲν αὐτὰ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν ἔχοντα σκληρότητα πάνυ λεπτὴν , ὡς ψάμμον . ἀλλά γε ταῦτα πάντα διελθοῦσιν ἡμῖν οὐδὲν πλέον . αὐτὸς γὰρ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ῥήσεως ἔγραψε μέλανα προσδέχεσθαι ἥξειν καὶ τούτῳ γε πάλιν αὐτῷ προσέθηκεν ὀλέθριον . εἴρηκε δὲ ἔμπροσθεν αὐτὸν οὐρεῖν μέλανα . τὸ γοῦν ἐλπὶς μέλανα ἥξειν ἀπολείπεται περὶ τῶν διαχωρουμένων ἢ ἐμουμένων ἀκοῦσαι . περιττὸν δὲ ἀναμένειν ἐκεῖνα προῤῥήσεως ἕνεκεν , ὀλεθριώτερα αὐτὸν ἑωρακότα σημεῖα οὖρα μέλανα , πρὸς τῷ μήτε διὰ παντὸς μήθ’ ὡς τὸ πολὺ μελάνων οὔρων γενομένων , ἔκκρισιν διὰ γαστρὸς ἢ ἔμετον ἕπεσθαι διὰ παντὸς μέλανα . διό μοι δοκεῖ καὶ ὁ Διοσκορίδης ὑπομέλανα γράψαι τὰ τοιαῦτα οὖρα , προσθεὶς τὴν ὑπό πρόθεσιν , ἵνα προῤῥητικόν τι κἂν ὀλίγον ὁ λόγος ἔχῃ . περιττὴ δὲ παντοίως ἔσται τῶν ἄλλων συμπτωμάτων ἡ προσθήκη . τὰ γὰρ ὑπομέλανα οὖρα , ῥοπὴν ἔχοντα πρὸς τὸ μέλανα γενέσθαι , τῆς ἰδέας δεῖται τοῦ πυρετοῦ , διοριζομένης ἀσφαλεστέραν πρόῤῥησιν , ἑτέρου δὲ οὐδενός . ἐὰν γὰρ ἱκανῶς ᾖ δριμὺς καὶ πυρώδης ὁ πυρετὸς , ἡ μετάπτωσις εἰς τὸ μέλανα τῶν ὑπομελάνων οὔρων ἔσται ῥᾳδίως . ἐὰν δὲ μὴ τοιοῦτος οὐ πάνυ τι πυρώδης , τούτῳ τρομώδεις αἱ χεῖρες , ὥσπερ καὶ ἡ κεφαλαλγία καὶ τὸ ὑπόκωφον καὶ τὸ τοῦ τραχήλου ὀδυνῶδες . ταῦτα γὰρ ἅπαντα φρενιτικὰ σημεῖα .
Lemmas: χείρ τρομώδης , κεφαλαλγής , τράχηλος ὀδυνώδης , ὑπόκωφος , οὐρέω μέλας δασύω , ὅς οὗτος μέλας προσδέχομαι ἥκω , ὀλέθριος . ὁ μέν κεφαλαλγία οὗτος ὁ κεφαλή ἐνδείκνυμι πάσχω , ὥσπερ γε καί ὁ ὁ ἀκουστικός αἴσθησις βλάβη ὁ ἐγκέφαλος αὐτός , ὥστε καί ὁ ὀδύνη ὁ τράχηλος καί ὁ τρομώδης χείρ , ὁ ὁ νεῦρον ἀρχή πάσχω βλάπτω . ὁ δέ ὅρος μέλας πολλάκις εἴρω ὁ ἕτερος ἀρχή εἰμί πάθος , καί γίγνομαι οὗτος διά σφοδρός θερμότης . ὁ δέ ὅρος δασύω ὁ εἰς ἀσάφεια εἰμί ἐπιτηδεύω , ὥσπερ καί ἄλλος πολύς κατά οὗτος ὁ βιβλίον , ἵνα ἐνταῦθα φλυαρέω ἔχω ὅς φίλος οὗτος . κατά γοῦν ὁ προγνωστικός ἅπας ὁ ὅρος ὁ διαφορά , ὅς γίγνομαι ὁ ὀξύς νοσέω διέρχομαι , οὐ μνημονεύω δάσος ὅρος , ὥσπερ οὐδέ ἐν ὁ ὁ ἐπιδημία ἢ κατά ὁ ἀφορισμός . ἀλλά ὁ γε ὁ τοιοῦτος μέν ἀποφαίνω τολμηρός , περί ὅς οὖον ὁ γνῶσις ἀκριβής λαμβάνω εἰμί οὔτε εἰμί λαμβάνω ἔχω τίς πλέω ὅς ἐπίσταμαι . ὁ δέ εἰμί χρήσιμος μή γιγνώσκω ἀνώμαλος ἔχω φημί ὁ ἐπιφάνεια ὁ δασύς ὁ ὅρος ἐξοχή βραχύς τε καί λευκός οἷος περ θρίξ τραχύνω . καί τις μέν αὐτός ἀφρώδης φημί εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ ὅρος , ἀφρός λεπτόν ἐπιπολή ἀνώμαλος διασπείρω ἔχω , τις δέ παχύς μέν αὐτός κατά ὁ ἐπιφάνεια ἔχω σκληρότης πάνυ λεπτός , ὡς ψάμμος . ἀλλά γε οὗτος πᾶς διέρχομαι ἐγώ οὐδείς πλέω . αὐτός γάρ ἐπί ὁ τέλος ὁ ῥῆσις γράφω μέλας προσδέχομαι ἥκω καί οὗτος γε πάλιν αὐτός προστίθημι ὀλέθριος . εἴρω δέ ἔμπροσθεν αὐτός οὐρέω μέλας . ὁ γοῦν Ἐλπὶς μέλας ἥκω ἀπολείπω περί ὁ διαχωρέω ἢ ἐμέω ἀκούω . περισσός δέ ἀναμένω ἐκεῖνος πρόρρησις ἕνεκα , ὀλέθριος αὐτός ὁράω σημεῖον ὅρος μέλας , πρός ὁ μήτε διά πᾶς μήτε ὡς ὁ πολύς μέλας ὅρος γίγνομαι , ἔκκρισις διά γαστήρ ἢ ἔμετος ἕπω διά πᾶς μέλας . διό ἐγώ δοκέω καί ὁ Διοσκορίδης ὑπομέλας γράφω ὁ τοιοῦτος ὅρος , προστίθημι ὁ ὑπό πρόθεσις , ἵνα προρρητικός τίς κἀν ὀλίγος ὁ λόγος ἔχω . περισσός δέ παντοῖος εἰμί ὁ ἄλλος σύμπτωμα ὁ προσθήκη . ὁ γάρ ὑπομέλας ὅρος , ῥοπή ἔχω πρός ὁ μέλας γίγνομαι , ὁ ἰδέα δήω ὁ πυρετός , διορίζω ἀσφαλής πρόρρησις , ἕτερος δέ οὐδείς . ἐάν γάρ ἱκανῶς εἰμί δριμύς καί πυρώδης ὁ πυρετός , ὁ μετάπτωσις εἰς ὁ μέλας ὁ ὑπομελάνω ὅρος εἰμί ῥᾳδίως . ἐάν δέ μή τοιοῦτος οὖον πάνυ τίς πυρώδης , οὗτος τρομώδης ὁ χείρ , ὥσπερ καί ὁ κεφαλαλγία καί ὁ ὑπόκωφος καί ὁ ὁ τράχηλος ὀδυνώδης . οὗτος γάρ ἅπας φρενιτικός σημεῖον .