galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.35
Οἱ περὶ ὀμφαλὸν πόνοι παλμώδεες ἔχουσι μέν τι καὶ γνώμης παράφορον . περὶ κρίσιν δὲ τουτέοισι πνεῦμα ἅλις ξὺν τόνῳ διέρχεται · καὶ οἱ κατὰ γαστροκνημίην πόνοι ἐν τούτοισι γνώμης παράφοροι . Τινὲς οὐ μόνον ἅλις , ὅπερ ἀθρόον σημαίνει , γράφουσιν , ἀλλὰ καὶ τὸ συχνὸν αὐτῷ προστιθέασιν , ἕτεροι δὲ τὸ γόνῳ διέρχεται , διὰ τοῦ γ γράφουσιν , οὐ διὰ τοῦ τ καὶ προστιθέασιν αὐτῷ εἴκελον , ὅλην τὴν λέξιν ποιοῦντες τοιάνδε , γόνῳ εἴκελον διέρχεται . ἔνιοι δὲ ἀντὶ τοῦ πνεῦμα φλέγμα γράφουσι . τὸν μὲν οὖν παλμὸν ἐδείξαμεν ὑπὸ φυσώδους πνεύματος γίνεσθαι , διὸ τοῦτο κατὰ μὲν τὸ διάφραγμα συστὰν παραβλάπτει τι καὶ τὴν γνώμην , ἐπειδὴ τοῖς νευρώδεσι μορίοις ἡ ἀρχὴ συμπάσχειν εἴωθεν . ὅταν δὲ κατ’ ἄλλο τι τῶν ἐνταῦθα μερῶν γένηται , τὰ μὲν τῆς γνώμης ἀβλαβῆ μένει , διέρχεται δ’ αὐτοῖς κριτικῶς φλέγμα συχνὸν κάτω μετὰ τόνου , τουτέστι μετὰ προθυμίας ἰσχυρᾶς , ὁποία κατὰ τοὺς τεινεσμοὺς γίνεται . τοιαῦται δὲ τάσεις εἰώθασι συμβαίνειν ἐπὶ τοῖς παχέσι καὶ γλίσχροις χυμοῖς μόγις διερχομένοις εἰς τὰ εἴσω χωρία τῶν ἐντέρων · ἔν τισι δ’ , ὡς ἔφην , τῶν ἀντιγράφων οὐ διὰ τοῦ τ γέγραπται , τόνῳ διέρχεται τὸ κενούμενον , ἀλλὰ διὰ τοῦ γ γόνῳ εἴκελον , τουτέστι γόνῳ ὅμοιον . εἴτε δὲ κατὰ τὴν σύστασιν εἴτε κατὰ τὴν χρόαν εἴτ’ ἄμφω βούλεται γόνῳ παραπλήσιον εἶναι τὸ κενούμενον , ἄδηλον ὑπάρχον ἐστίν . ὅ γε μὴν ὑπὸ Πραξαγόρου καλούμενος ὑαλώδης χυμὸς ὅμοιος ὢν ὑέλῳ κεχυμένῃ , τοιοῦτός ἐστιν , ὡς ὀδύνας μεγίστας τονώδεις παρέχειν , ὅταν διεξέρχηται τοὺς χιτῶνας τῶν ἐντέρων . ἔστι δὲ τῇ κράσει ψυχρότατος ἁπάντων τῶν κατὰ τὸ σῶμα γεννωμένων χυμῶν . ὅτι δ’ ἐκ τῶν παχυτέρων χυμῶν τὸ φυσῶδες πνεῦμα τὴν γένεσιν ἴσχει , καὶ τοῦτ’ ἔμπροσθεν ἤκουσας ἐν τοῖς περὶ τοῦ παλμοῦ λόγοις , οὐ μὴν οἵ γε κατὰ γαστροκνημίαν πόνοι παραφροσύνην ἐν τούτοις σημαίνουσι , διὸ κελεύουσιν ἡμᾶς οἱ βοηθοῦντες τῇ ῥήσει προσυπακοῦσαι καταπαυσάμενοι , τουτέστιν ἀλόγως ἐξαίφνης ἀφανισθέντες καὶ παρατίθενται τὸν ἐγγεγραμμένον ἄῤῥωστον ἐν τῷ τρίτῳ τῶν ἐπιδημιῶν ἐν τῷ Δεάλκους κήπῳ κατακείμενον , ἐφ’ οὗ προειπὼν ὁ Ἱπποκράτης , ὅτι γούνατα καὶ κνήμας ἐπωδύνως εἶχε λωφησάντων αὐτῶν , ἀκολουθῆσαι παραφροσύνην φησὶν εἴρηταί τέ μοι πρόσθεν , ὡς οὐ χρὴ διὰ τοιούτων ἀῤῥώστων παραθέσεως ἐξηγήσεις ποιεῖσθαι . πάντα γὰρ ἔσται πάντων σημεῖα κατὰ τοῦτον τὸν λόγον . ἀλλὰ καὶ τὸ τοὺς κατὰ γαστροκνημίαν πόνους γνώμης γενέσθαι παραφόρους , ἐπειδὰν ἀφανισθῶσιν , οὐ προκειμένου κατὰ τὴν ῥῆσιν τοῦ παύσασθαι τοὺς τοιούτους πόνους , ἀτοπωτάτην ἔχει τὴν ἐξήγησιν . οὕτω γὰρ ἔξεστι πᾶν ὅτι ἂν βουληθῶμεν εἰς τοὐναντίον ἕλκειν , ὥστε κἂν κεφαλαλγίαν εὕρωμέν που γεγραμμένην , οὐ τὴν οὖσαν , ἀλλὰ παυσαμένην ἀκούειν ἡμᾶς καὶ βῆχα καὶ δύσπνοιαν , κἂν ἦχον ὤτων κἂν ὁτιοῦν ἄλλο .
Lemmas: ὁ περί ὀμφαλός πόνος παλμώδης ἔχω μέν τίς καί γνώμη παράφορος . περί κρίσις δέ οὗτος πνεῦμα ἅλις ξὺν τόνος διέρχομαι · καί ὁ κατά γαστροκνημία πόνος ἐν οὗτος γνώμη παράφορος . Τινές οὖον μόνος ἅλις , ὅσπερ ἀθρόος σημαίνω , γράφω , ἀλλά καί ὁ συχνός αὐτός προστίθημι , ἕτερος δέ ὁ γόνος διέρχομαι , διά ὁ γ γράφω , οὖον διά ὁ τ καί προστίθημι αὐτός εἴκελος , ὅλος ὁ λέξις ποιέω τοιόσδε , γόνος εἴκελος διέρχομαι . ἔνιοι δέ ἀντί ὁ πνεῦμα φλέγμα γράφω . ὁ μέν οὖν παλμός δείκνυμι ὑπό φυσώδης πνεῦμα γίγνομαι , διό οὗτος κατά μέν ὁ διάφραγμα συνίστημι παραβλάπτω τίς καί ὁ γνώμη , ἐπεί ὁ νευρώδης μόριον ὁ ἀρχή συμπάσχω εἴωθα . ὅταν δέ κατά ἄλλος τίς ὁ ἐνταῦθα μέρος γίγνομαι , ὁ μέν ὁ γνώμη ἀβλαβής μένω , διέρχομαι δέ αὐτός κριτικός φλέγμα συχνός κάτω μετά τόνος , τουτέστι μετά προθυμία ἰσχυρός , ὁποῖος κατά ὁ τεινεσμός γίγνομαι . τοιοῦτος δέ τάσις εἴωθα συμβαίνω ἐπί ὁ παχύς καί γλίσχρος χυμός μόγις διέρχομαι εἰς ὁ εἴδομαι χωρίον ὁ ἔντερον · ἐν τις δέ , ὡς φημί , ὁ ἀντίγραφος οὖον διά ὁ τ γράφω , τόνος διέρχομαι ὁ κενόω , ἀλλά διά ὁ γ γόνος εἴκελος , τουτέστι γόνος ὅμοιος . εἴτε δέ κατά ὁ σύστασις εἴτε κατά ὁ χροιά ἔτι ἄμφω βούλομαι γόνος παραπλήσιος εἰμί ὁ κενόω , ἄδηλος ὑπάρχω εἰμί . ὅς γε μήv ὑπό Πραξαγόρας καλέω ὑαλώδης χυμός ὅμοιος εἰμί ὕαλος χέω , τοιοῦτος εἰμί , ὡς ὀδύνη μέγας τονώδης παρέχω , ὅταν διεξέρχομαι ὁ χιτών ὁ ἔντερον . εἰμί δέ ὁ κρᾶσις ψυχρός ἅπας ὁ κατά ὁ σῶμα γεννάω χυμός . ὅτι δέ ἐκ ὁ παχύς χυμός ὁ φυσώδης πνεῦμα ὁ γένεσις ἴσχω , καί οὗτος ἔμπροσθεν ἀκούω ἐν ὁ περί ὁ παλμός λόγος , οὖον μήv ὁ γε κατά γαστροκνημία πόνος παραφροσύνη ἐν οὗτος σημαίνω , διό κελεύω ἐγώ ὁ βοηθός ὁ ῥῆσις προσυπακούω καταπαύω , τουτέστιν ἄλογος ἐξαπίνης ἀφανίζω καί παρατίθημι ὁ ἐγγράφω ἄρρωστος ἐν ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία ἐν ὁ Δεάλκης κῆπος κατάκειμαι , ἐπί ὅς προεῖπον ὁ Ἱπποκράτης , ὅτι γόνυ καί κνήμη ἐπώδυνος ἔχω λωφάω αὐτός , ἀκολουθέω παραφροσύνη φημί εἴρω2 τε ἐγώ πρόσθεν , ὡς οὖον χρή διά τοιοῦτος ἄρρωστος παράθεσις ἐξήγησις ποιέω . πᾶς γάρ εἰμί πᾶς σημεῖον κατά οὗτος ὁ λόγος . ἀλλά καί ὁ ὁ κατά γαστροκνημία πόνος γνώμη γίγνομαι παράφορος , ἐπειδάν ἀφανίζω , οὖον πρόκειμαι κατά ὁ ῥῆσις ὁ παύω ὁ τοιοῦτος πόνος , ἄτοπος ἔχω ὁ ἐξήγησις . οὗτος γάρ ἔξεστι πᾶς ὅτι εἄν βούλομαι εἰς ἐναντίος ἕλκω , ὥστε κἀν κεφαλαλγία εὑρίσκω ποῦ γράφω , οὖον ὁ εἰμί , ἀλλά παύω ἀκούω ἐγώ καί βήξ καί δύσπνοια , κἀν ἦχος οὖς κἀν ὁστισοῦν ἄλλος .