galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.105
Τῇσιν ἐπιφόροισι κεφαλαλγικὰ , καρώδεα μετὰ βάρεος γινόμενα , φλαῦρα , ἴσως δὲ ταύτῃσι καὶ σπασμῶδές τι παθεῖν ὀφείλει . Πάλιν κἀνταῦθα τὴν σύνταξιν τῶν ὀνομάτων εἰδότες σολοικώδη μετέγραψαν ἔνιοι τὴν ταύτῃσι , τοιάνδε ποιήσαντες τὴν λέξιν , ἴσως δὲ ταῦτα καὶ σπασμῶδές τι παθεῖν ὀφείλει . ἀλλ’ ὡς ἔφην καὶ πρόσθεν , ὅταν ἡ αὐτὴ σώζηται διάνοια , γράφειν ἐπιτρέψαντες ὡς ἂν ἕκαστος ἐθέλοι , περὶ τῆς ἀληθείας τῶν εἰρημένων σκοπῶμεν . ἀλλ’ οὐδὲ περὶ ταύτης ἤδη σκοπεῖν ἐπιτρέπει παρεγκείμενον τῇ ῥήσει τοὔνομα τὸ ἐπιφόροισιν ἐξηγήσεως δεόμενον . οὐ γὰρ μόνον ἀήθη σύνθεσιν ὀνομάτων ὁ συγγραφεὺς εὑρίσκειν πειρᾶται καθ’ ἑκάστην ῥῆσιν , ἀλλὰ καὶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν , ἓν μέντοι τῶν πάντων , ἔστι δ’ ὅτε καὶ δύο που καὶ τρία παρεντίθησιν , ἤτοι ξένα παντάπασιν ἢ μὴ κατ’ αὐτὸ τὸ σημαινόμενον , ὅπερ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εἴθιστο . τὰς δ’ οὖν ἐπιφόρους ἔνιοι μὲν ἤκουσαν τὰς ἐγκυμονούσας , ὅσαι πλησίον εἰσὶ τῆς ἀποκυήσεως , ἔνιοι δὲ τὰς ῥᾳδίως συλλαμβανούσας καὶ συνεχῶς κυούσας . ταῦτ’ οὖν φησι κεφαλαλγικὰ καρώδη βάρεος μέτα γινόμενα φλαῦρα . τὸ κοινὸν δὲ ἁπάντων τῶν οὕτως ἐχόντων τὸ ἐπιφόρους , ὄνομα προσέῤῥιψέ πως τῷ μετὰ βάρεος ἐνταῦθα , ἵνα ζητῶμεν , ἆρά γε μετὰ τοῦ τὸ σύμπαν σῶμα φαίνεσθαι βαρὺ τῇ καμνούσῃ , τούτῳ προσέθηκεν ἢ κεφαλαλγικὰ μετὰ τοῦ βαρύνεσθαι τὴν κεφαλὴν ἢ καρώδη μετὰ βάρους . ἀλλὰ καὶ ταῦτα πάντα διεξελθών τις οὐδὲν ἕξει πλέον εἰς πρόῤῥησιν , οὐδὲ κατ’ αὐτὸν τὸν γράψαντα . φησὶ γοῦν ἴσως γε ταύτῃσι καὶ σπασμῶδές τι παθεῖν ὀφείλει . ὅταν δ’ ἀκούσῃς ἀνθρώπου λέγοντος ἴσως περὶ τῶν κατὰ μέρος , ὡς καθόλου τὴν ἀπόφασιν πεποιημένου προπετῶς , γίνωσκε σαφῶς σπάνιον εἶναι τὸ πρᾶγμα . λέλεκται δέ σοι πολλάκις ἐκπεπτωκέναι τὰ σπάνια τῆς προῤῥητικῆς θεωρίας . ἐὰν γὰρ ὡς ἐνδεχόμενα γενέσθαι λέγει τις , ἀκήκοας ἤδη πολλάκις ἐγκέφαλον παθόντα ἐνδέχεσθαι σύμπτωμα πᾶν ὁτιοῦν ἀκολουθῆσαι τῶν κατὰ τὰς αἰσθήσεις ἢ προαιρετικὰς κινήσεις . ἐὰν δ’ ὡς πολλάκις γιγνόμενον , οὐ μόνον οὐ γίνεται πολλάκις , ἀλλ’ οὐδὲ ἀμφιδόξως ὃ νῦν εἶπε .
Lemmas: ὅς ἐπίφορος κεφαλαλγικός , καρώδης μετά βάρος γίγνομαι , φλαῦρος , ἴσως δέ οὗτος καί σπασμώδης τίς πάσχω ὀφείλω . πάλιν ἐνταῦθα ὁ σύνταξις ὁ ὄνομα οἶδα σολοικώδης μεταγράφω ἔνιοι ὁ οὗτος , τοιόσδε ποιέω ὁ λέξις , ἴσως δέ οὗτος καί σπασμώδης τίς πάσχω ὀφείλω . ἀλλά ὡς φημί καί πρόσθεν , ὅταν ὁ αὐτός σῴζω διάνοια , γράφω ἐπιτρέπω ὡς εἄν ἕκαστος ἐθέλω , περί ὁ ἀλήθεια ὁ εἴρω σκοπέω . ἀλλά οὐδέ περί οὗτος ἤδη σκοπέω ἐπιτρέπω παρέγκειμαι ὁ ῥῆσις ὄνομα ὁ ἐπίφορος ἐξήγησις δήω . οὖον γάρ μόνος ἀήθης σύνθεσις ὄνομα ὁ συγγραφεύς εὑρίσκω πειράω κατά ἕκαστος ῥῆσις , ἀλλά καί ὁ ὄνομα αὐτός , εἷς μέντοι ὁ πᾶς , εἰμί δέ ὅτε καί δύο ποῦ καί τρεῖς παρεντίθημι , ἤτοι ξένος παντάπασι ἢ μή κατά αὐτός ὁ σημαίνω , ὅσπερ παρά ὁ Ἕλλην ἐθίζω . ὁ δέ οὖν ἐπίφορος ἔνιοι μέν ἀκούω ὁ εγκυμονούσα , ὅσος πλησίος εἰμί ὁ ἀποκύησις , ἔνιοι δέ ὁ ῥᾳδίως συλλαμβάνω καί συνεχῶς κύω . αὐτός οὖν φημί κεφαλαλγικός καρώδης βάρος μετά γίγνομαι φλαῦρος . ὁ κοινός δέ ἅπας ὁ οὕτως ἔχω ὁ ἐπίφορος , ὄνομα προσλείπω πως ὁ μετά βάρος ἐνταῦθα , ἵνα ζητέω , ἆρα γε μετά ὁ ὁ σύμπας σῶμα φαίνω βαρύς ὁ κάμνω , οὗτος προστίθημι ἢ κεφαλαλγικός μετά ὁ βαρύνω ὁ κεφαλή ἢ καρώδης μετά βάρος . ἀλλά καί οὗτος πᾶς διεξέρχομαι τις οὐδείς ἔχω πλέω εἰς πρόρρησις , οὐδέ κατά αὐτός ὁ γράφω . φημί γοῦν ἴσως γε οὗτος καί σπασμώδης τίς πάσχω ὀφείλω . ὅταν δέ ἀκούω ἄνθρωπος λέγω ἴσως περί ὁ κατά μέρος , ὡς καθόλου ὁ ἀπόφασις ποιέω προπετῶς , γιγνώσκω σαφῶς σπάνις εἰμί ὁ πρᾶγμα . λέγω δέ σύ πολλάκις ἐκπίπτω ὁ σπάνις ὁ προαιρέω θεωρία . ἐάν γάρ ὡς ἐνδέχομαι γίγνομαι λέγω τις , ἀκούω ἤδη πολλάκις ἐγκέφαλος πάθος ἐνδέχομαι σύμπτωμα πᾶς ὁστισοῦν ἀκολουθέω ὁ κατά ὁ αἴσθησις ἢ προαιρετικός κινέω . ἐάν δέ ὡς πολλάκις γίγνομαι , οὖον μόνος οὖον γίγνομαι πολλάκις , ἀλλά οὐδέ ἀμφίδοξος ὅς νῦν εἶπον .