ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.56
Δίψα παραλόγως λυθεῖσα ἐν ὀξέσι κακόν . Μέρος ἐστὶ καὶ τοῦτο τοῦ καθόλου λόγου , καθ’ ὃν πάντα τὰ παρὰ λόγον ῥηΐζοντα πρῶτον μὲν ἄπιστά φησιν ὑπάρχειν , εἶτα καὶ κινδυνώδη πολλάκις , ὅταν καὶ αὐτὰ παρὰ λόγον ῥηΐζοντα τὰ κινδυνώδη συμπτώματα . εἴρηται δέ τις καὶ ἄλλος ἐν ἀφορισμοῖς καθόλου λόγος , ἐφ’ ᾧ καὶ αὐτὸ λέλεκται τὸ νῦν εἰρημένον . ὁκόσοι γὰρ πονέοντές τι τοῦ σώματος τὰ πολλὰ τῶν πόνων οὐκ αἰσθάνονται , τουτέοισιν ἡ γνώμη νοσεῖ . τὸ τοίνυν ἐν ὀξέσι νοσήμασι παραλόγως λυθῆναι δίψαν , ὅτι μὲν κακόν ἐστι σημεῖον αὐτὸ τὸ παρὰ λόγον λυθῆναι διδάσκει ἱκανῶς . ὅτι δὲ καὶ τῆς γνώμης βλάβην σημαίνει , ἐκ τούτου δῆλόν ἐστιν , ὅτι τῆς διαθέσεως ἔτι μενούσης ἀναίσθητός ἐστιν αὐτὸς , καίτοι γε ὀδυνηρᾶς οὔσης διαθέσεως . τὸ δὲ παραλόγως ὁποῖόν τι δηλοῖ , πολλάκις μὲν ἐν πολλοῖς εἷπον , οὐ χεῖρον δὲ καὶ νῦν ἀναμνῆσαι , ὅταν μήθ’ ἰδρῶτος γενομένου μήτε ἐμέτου μήτε διαχωρήσεως , ἀλλὰ μηδὲ ἀποστήματος κρισίμου λυθῆναι συμβῇ τὴν δίψαν , οὐ τῷ πεπαῦσθαι τὴν διάθεσιν , ἀλλὰ τῷ τὴν αἴσθησιν ἠμαυρῶσθαι . τοῦτο γιγνόμενον οὐκ ἀγαθόν ἐστι σημεῖον . ἐὰν δὲ γλώσσης ξηρᾶς μενούσης καὶ τῶν οὔρων ἀπέπτων ὄντων ἡ δίψα παύσηται , βεβαιότερον ἔτι διαγνώσῃ τὴν κακίαν τῆς διαθέσεως . ἐὰν δὲ καὶ χωρὶς τοῦ τὸν ἰατρὸν ἐπιθεῖναί τι τῶν ψυχόντων τε καὶ ὑγραινόντων ἔξωθεν , ἐπειδὴ καὶ μᾶλλον τὰ τοιαῦτα τὴν ἐν ὀξέσι νοσήμασι δίψαν οὐ παύειν , ἀλλὰ πραΰνειν πέφυκε , παντοίως δὲ κακὸν τὸ παύεσθαι τελέως τὴν δίψαν ἐν ὀξέσι νοσήμασι . καί μοι μέμνησο τῶν εἰρημένων ἄρτι , τῷ τοῦ παραλόγως λύεσθαι παραδείγματι , ὅπως μὴ πολλάκις αὐτῶν χρῄζῃς ἀκούειν .
Lemmas: δίψα παράλογος λύω ἐν ὀξύς κακός . Μέρος εἰμί καί οὗτος ὁ καθόλου λόγος , κατά ὅς πᾶς ὁ παρά λόγος ῥαίζω πρῶτος μέν ἄπιστος φημί ὑπάρχω , εἶτα καί κινδυνώδης πολλάκις , ὅταν καί αὐτός παρά λόγος ῥαίζω ὁ κινδυνώδης σύμπτωμα . εἴρω δέ τις καί ἄλλος ἐν ἀφορισμός καθόλου λόγος , ἐπί ὅς καί αὐτός λέγω ὁ νῦν εἴρω . ὁπόσος γάρ πονέω τίς ὁ σῶμα ὁ πολύς ὁ πόνος οὐ αἰσθάνομαι , τόυτεος ὁ γνώμη νοσέω . ὁ τοίνυν ἐν ὀξύς νόσημα παράλογος λύω δίψα , ὅτι μέν κακός εἰμί σημεῖον αὐτός ὁ παρά λόγος λύω διδάσκω ἱκανῶς . ὅτι δέ καί ὁ γνώμη βλάβη σημαίνω , ἐκ οὗτος δῆλος εἰμί , ὅτι ὁ διάθεσις ἔτι Μένων ἀναίσθητος εἰμί αὐτός , καίτοι γε ὀδυνηρός εἰμί διάθεσις . ὁ δέ παράλογος ὁποῖος τίς δηλόω , πολλάκις μέν ἐν πολύς ἕπω , οὖον χείρων δέ καί νῦν ἀναμιμνήσκω , ὅταν μήτε ἰδρώς γίγνομαι μήτε ἔμετος μήτε διαχώρησις , ἀλλά μηδέ ἀπόστημα κρίσιμος λύω συμβαίνω ὁ δίψα , οὖον ὁ παύω ὁ διάθεσις , ἀλλά ὁ ὁ αἴσθησις ἀμαυρόω . οὗτος γίγνομαι οὐ ἀγαθός εἰμί σημεῖον . ἐάν δέ γλῶσσα ξηρός Μένων καί ὁ ὅρος ἄπεπτος εἰμί ὁ δίψα παύω , βέβαιος ἔτι διαγιγνώσκω ὁ κακία ὁ διάθεσις . ἐάν δέ καί Χωρὶς ὁ ὁ ἰατρός ἐπιτίθημι τίς ὁ ψύχω τε καί ὑγραίνω ἔξωθεν , ἐπεί καί μᾶλλον ὁ τοιοῦτος ὁ ἐν ὀξύς νόσημα δίψα οὖον παύω , ἀλλά πραΰνω φύω , παντοῖος δέ κακός ὁ παύω τέλειος ὁ δίψα ἐν ὀξύς νόσημα . καί ἐγώ μιμνήσκω ὁ εἴρω ἄρτι , ὁ ὁ παράλογος λύω παράδειγμα , ὅπως μή πολλάκις αὐτός χρῄζω ἀκούω .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.57
Ἱδρὼς πολὺς ἅμα πυρετοῖσιν ὀξέσι γιγνόμενος φλαῦρος . Τῷ πολὺς μάλιστα πρόσεχε τὸν νοῦν , ἐπεί τοι πολλάκις ἐν ὀξέσι νοσήμασιν ἱδροῦντες ἀεὶ μετρίως χρονίζουσι μὲν , οὐ μὴν ἀποθνήσκουσιν . εἰ δὲ καὶ πολὺς ἱδρὼς γίνοιτο , μὴ λύων τὸν πυρετὸν , εὔδηλον ὅτι καταλυθήσεται ταχέως ἡ τοῦ κάμνοντος δύναμις .
Lemmas: ἱδρώς πολύς ἅμα πυρετός ὀξύς γίγνομαι φλαῦρος . ὁ πολύς μάλιστα προσέχω ὁ νόος , ἐπεί ὅς πολλάκις ἐν ὀξύς νόσημα ἱδρόω ἀεί μέτριος χρονίζω μέν , οὖον μήv ἀποθνῄσκω . εἰμί δέ καί πολύς ἱδρώς γίγνομαι , μή λύω ὁ πυρετός , εὔδηλος ὅτι καταλύω ταχέως ὁ ὁ κάμνω δύναμις .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.61
Ὁκόσα ἐν κρισίμοις ἀλυσμῷ ἀνιδρῶτι περιψύχεται κακόν · καὶ τὰ ἐπιῤῥιγώσαντα ἐκ τουτέων κακά . Ὅτι καὶ τῶν κατὰ τὴν ῥῆσιν ταύτην ἐκ τῶν ὑφ’ Ἱπποκράτους κατὰ μόνας εἰρημένων ἤθροισε τὴν συνδρομὴν , εὔδηλόν ἐστιν . ὅ τε γὰρ ἀλυσμὸς ἀεὶ κακὸν , ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ περιψύχεσθαι ὡς πρὸς τοῦτον κακόν ἐστι . τὸ δὲ κατὰ τὰς κρισίμους ἡμέρας τὰ φαινόμενα πάντα πιστότερον τῶν ἄλλων εἶναι , παρ’ ἐκείνου μεμαθήκαμεν . ἐνταυθοῖ δὲ πρόσκειται κακῶς τῷ ἀλυσμῷ τὸ ἀνιδρῶτι · δόξει μὲν γὰρ ὁ μεθ’ ἱδρῶτος ἀλυσμὸς οὐκ εἶναι κακὸς , ἢ εἴπερ ἐστὶν , οὐδὲν ἦττον , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον κακὸς , οὐ μόνον ἐκ περιττοῦ φανεῖται . τὸ δ’ ἀνιδρῶτι προσκείμενον , ἀλλὰ καὶ πρὸς κακοῦ τῶν ἀναγινωσκόντων τὸ βιβλίον ἡγησομένων τὸν χωρὶς ἱδρῶτος ἀλυσμὸν , κακοηθέστερον εἶναι τοῦ σὺν ἱδρῶτι . καὶ μέντοι καὶ τὸ κατὰ τὴν τελευτὴν εἰρημένον καὶ τὰ ἐπιῤῥιγώσαντα ἐκ τούτων κακὰ ψεῦδός ἐστιν ἁπλῶς οὕτως ῥηθὲν , ὡς εἴρηται νῦν . ἐὰν μὴ προστεθῇ καθάπερ τῷ ἀλυσμῷ , οὕτως καὶ τῷ ῥίγει τὸ χωρὶς ἱδρῶτος καὶ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ ῥίγους ἡ προσθήκη γνώριμός τε καὶ χρήσιμος . ὁ μὲν γὰρ ἱδρῶτος χωρὶς ἀλυσμὸς ἧττον κακόν ἐστι . τὸ δὲ μὴ μεθ’ ἱδρῶτος ῥῖγος μεῖζον κακὸν , ὡς ἐάν γε κρίσιμον ῥῖγος ἐπ’ ἀλυσμῷ γένηται , λύει τὴν νόσον καὶ ἱδρώτων ἐπιγενομένων ἢ ἐμέτων χρηστῶν ἢ γαστρὸς ὑπελθούσης .
Lemmas: ὁπόσος ἐν κρίσιμος ἀλυσμός ἀνιδρόω περιψύχω κακός · καί ὁ ἐπιλέγω ἐκ οὗτος κακός . ὅτι2 καί ὁ κατά ὁ ῥῆσις οὗτος ἐκ ὁ ὑπό Ἱπποκράτης κατά μόνος εἴρω ἀθροίζω ὁ συνδρομή , εὔδηλος εἰμί . ὅς τε γάρ ἀλυσμός ἀεί κακός , ὡσαύτως δέ καί ὁ περιψύχω ὡς πρός οὗτος κακός εἰμί . ὁ δέ κατά ὁ κρίσιμος ἡμέρα ὁ φαίνω πᾶς πιστός1 ὁ ἄλλος εἰμί , παρά ἐκεῖνος μανθάνω . ἐνταυθοῖ δέ πρόσκειμαι κακῶς ὁ ἀλυσμός ὁ ἀνιδρόω · δοκέω μέν γάρ ὁ μετά ἱδρώς ἀλυσμός οὐ εἰμί κακός , ἢ εἴπερ εἰμί , οὐδείς ἀίσσω , ἀλλά καί μᾶλλον κακός , οὖον μόνος ἐκ περισσός φαίνω . ὁ δέ ἀνιδρόω πρόσκειμαι , ἀλλά καί πρός κακός ὁ ἀναγιγνώσκω ὁ βιβλίον ἡγέομαι ὁ Χωρὶς ἱδρώς ἀλυσμός , κακοήθης εἰμί ὁ σύν ἱδρώς . καί μέντοι καί ὁ κατά ὁ τελευτή εἴρω καί ὁ ἐπιλέγω ἐκ οὗτος κακός ψεῦδος εἰμί ἁπλόος οὕτως ἐρώ , ὡς εἴρω νῦν . ἐάν μή προστίθημι καθάπερ ὁ ἀλυσμός , οὕτως καί ὁ ῥῖγος ὁ Χωρὶς ἱδρώς καί μᾶλλον ἐπί ὁ ῥῖγος ὁ προσθήκη γνώριμος τε καί χρήσιμος . ὁ μέν γάρ ἱδρώς Χωρὶς ἀλυσμός κακός κακός εἰμί . ὁ δέ μή μετά ἱδρώς ῥῖγος μείζων κακός , ὡς ἐάν γε κρίσιμος ῥῖγος ἐπί ἀλυσμός γίγνομαι , λύω ὁ νόσος καί ἱδρώς ἐπιγίγνομαι ἢ ἔμετος χρηστός ἢ γαστήρ ὑπέρχομαι .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.62
Ἐμέσματα ἄκρητα , ἀσώδεα , πονηρά . Σύγκειται πάλιν ἐνταῦθα δύο σημεῖα τῶν Ἱπποκράτους εἰρημένων πονηρῶν . ἐμάθομεν γὰρ ἐν τῷ καθόλου διδάσκοντος καὶ τὰς ἀκράτους τῶν χυμῶν κενώσεις μοχθηρὰς καὶ πᾶσαν ἄσην ἐν νόσοις . οὐ μόνον οὖν ἐμέσματα ἄκρητα , ἀσώδη , πονηρὰ , ἀλλὰ καὶ διαχωρήματα καὶ πτύσματα καὶ οὖρα καὶ ὁτιοῦν ἄλλο .
Lemmas: ἔμεσμα ἄκρατος , ἀσώδης , πονηρός . σύγκειμαι πάλιν ἐνταῦθα δύο σημεῖον ὁ Ἱπποκράτης εἴρω πονηρός . μανθάνω γάρ ἐν ὁ καθόλου διδάσκω καί ὁ ἄκρατος ὁ χυμός κένωσις μοχθηρός καί πᾶς ἄση ἐν νόσος . οὖον μόνος οὖν ἔμεσμα ἄκρατος , ἀσώδης , πονηρός , ἀλλά καί διαχώρημα καί πτύσμα καί ὅρος καί ὁστισοῦν ἄλλος .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.64
Μετὰ ῥίγεος ἄγνοια κακόν . κακὸν δὲ καὶ λήθη . Εἴτε μετὰ ῥίγεος γεγραμμένον εἴη , ὡς γενικὴν δηλοῦσθαι πτῶσιν , εἴτε μετὰ ῥῖγος , ὡς αἰτιατικὴν , ἐγγὺς ἀλλήλων εἰσὶν αἱ διάνοιαι τῶν λόγων ἑκατέρων , νενικῆσθαι γὰρ δηλοῖ τὴν ἔμφυτον θερμασίαν ὑπὸ τῆς κατὰ τὸ σύμπτωμα ψύξεως ἡ μετὰ ῥίγους ἄγνοια καὶ λήθη . ἐμάθομεν γὰρ ὅτι καὶ τὸ μὴ γνωρίζειν τοὺς συνήθεις καὶ τὸ μὴ μεμνῆσθαι τῶν πεπραγμένων ἐπὶ τῇ κατὰ τὸν ἐγκέφαλον γίνεται ψύξει καὶ πρόδηλον , ὡς ἑκάτερον καὶ καθ’ ἑαυτὸ μοχθηρόν ἐστι σύμπτωμα καὶ εἰ ἄμφω γένηται , διπλασίως ἄτοπον .
Lemmas: μετά ῥῖγος ἄγνοια κακός . κακός δέ καί λήθη . εἴτε μετά ῥῖγος γράφω εἰμί , ὡς γενικός δηλόω πτῶσις , εἴτε μετά ῥῖγος , ὡς αἰτιατικός , ἐγγύς ἀλλήλων εἰμί ὁ διάνοια ὁ λόγος ἑκάτερος , νικάω γάρ δηλόω ὁ ἔμφυτος θερμασία ὑπό ὁ κατά ὁ σύμπτωμα ψῦξις ὁ μετά ῥῖγος ἄγνοια καί λήθη . μανθάνω γάρ ὅτι καί ὁ μή γνωρίζω ὁ συνήθης καί ὁ μή μιμνήσκω ὁ πράσσω ἐπί ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος γίγνομαι ψύχω καί πρόδηλος , ὡς ἑκάτερος καί κατά ἑαυτοῦ μοχθηρός εἰμί σύμπτωμα καί εἰμί ἄμφω γίγνομαι , διπλάσιος ἄτοπος .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.65
Αἱ ἐκ ῥίγεος καταψύξιες μὴ ἀναθερμαινόμεναι κακαί . Ἀσθένειαν δηλοῖ καὶ νέκρωσιν τῆς ἐμφύτου θερμασίας ἡ τοιαύτη κατάψυξις .
Lemmas: ὁ ἐκ ῥῖγος κατάψυξις μή ἀναθερμαίνω κακός . ἀσθένεια δηλόω καί νέκρωσις ὁ ἔμφυτος θερμασία ὁ τοιοῦτος κατάψυξις .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.66
Οἱ ἐκ καταψύξεως ἱδρώδεες ἀναθερμαινόμενοι κακόν · ἐπὶ τούτοις ἐν πλευροῖς καῦμα ὀδυνῶδες καὶ τὸ ἐπιῤῥιγῶσαι κακόν . Ἀναθερμαινομένους ἀκοῦσαι νῦν χρὴ τοὺς ἀναπυρέττοντας . ἔστι δὲ ὁ λόγος τοιοῦτος , ἐὰν ἱδρώσας τις ἐν νόσῳ ψυχρότερος μὲν ἐν τῷ παραχρῆμα γένηται τοῦ κατὰ φύσιν , ἀναπυρέξῃ δ’ αὖθις , οὐκ ἀκινδύνως διάκειται . τοῦτο μὲν οὖν ὅτι καὶ αὐτὸ κακόν ἐστι πρόδηλον παντί . συνάπτει δ’ αὐτῷ καθάπερ ἐπ’ ἄλλων συμπτώματά τινα , διαφερούσαις ἑπόμενα διαθέσεσι . τὸ γὰρ ἐν τῇ πλευρᾷ καῦμα ὀδυνῶδες σημεῖόν ἐστι τῆς ἐν ἐκείνῳ τῷ μορίῳ φλεγμονῆς , δι’ ἣν ἂν ἐπύρεξεν . ἐὰν δὲ καὶ ῥῖγος αὐτοῖς ἐπιγένηται , καὶ διαπυῆσαι προσδόκα τὴν φλεγμονήν . ὥσπερ δὲ ἐπὶ πλευρᾷ φλεγμαινούσῃ δυνατὸν ἀναπυρέξαι τὸν ἄνθρωπον , οὕτω καὶ διὰ πνεύμονα καὶ δι’ ἧπαρ ἢ κοιλίαν ἢ ὁτιοῦν ἄλλο . μερικὸς οὖν καὶ αὐτὸς ὁ λόγος καὶ οὐ καθόλου καὶ μέντοι καὶ μετὰ σύνθεσιν οὐχ ὁμοιογενῶν σημείων .
Lemmas: ὁ ἐκ κατάψυξις ἱδρώδης ἀναθερμαίνω κακός · ἐπί οὗτος ἐν πλευρόν καῦμα ὀδυνώδης καί ὁ ἐπιλέγω κακός . Ἀναθερμαίνω ἀκούω νῦν χρή ὁ ἀναπυρέττοντας . εἰμί δέ ὁ λόγος τοιοῦτος , ἐάν ἱδρόω τις ἐν νόσος ψυχρός μέν ἐν ὁ παραχρῆμα γίγνομαι ὁ κατά φύσις , αναπυρεζω δέ αὖθις , οὐ ἀκίνδυνος διάκειμαι . οὗτος μέν οὖν ὅτι καί αὐτός κακός εἰμί πρόδηλος πᾶς . συνάπτω δέ αὐτός καθάπερ ἐπί ἄλλος σύμπτωμα τις , διαφέρω ἕπομαι διάθεσις . ὁ γάρ ἐν ὁ πλευρά καῦμα ὀδυνώδης σημεῖον εἰμί ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ μόριον φλεγμονή , διά ὅς εἄν πυρέσσω . ἐάν δέ καί ῥῖγος αὐτός ἐπιγίγνομαι , καί διαπυέω προσδοκάω ὁ φλεγμονή . ὥσπερ δέ ἐπί πλευρά φλεγμαίνω δυνατός αναπυρεζω ὁ ἄνθρωπος , οὗτος καί διά πνεύμων καί διά ἧπαρ ἢ κοιλία ἢ ὁστισοῦν ἄλλος . μερικός οὖν καί αὐτός ὁ λόγος καί οὖον καθόλου καί μέντοι καί μετά σύνθεσις οὐ ὁμοιογενής σημεῖον .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.67
Τὰ καυματώδεα ῥίγεα ὑπό τι ὀλέθρια καὶ τὸ φλογῶδες ἐν προσώπῳ μεθ’ ἱδρῶτος ἐν τούτοις κακὸν , ἐπὶ τούτοις ἡ ψύξις τῶν ὄπισθεν σπασμὸν ἐπικαλέεται . Εἴτε καυματώδεα γεγραμμένον εἴη τῆς πρώτης συλλαβῆς διὰ τοῦ α καὶ υ γεγραμμένης , εἴτε κωματώδεα διὰ τοῦ ω , χαλεπὴν ἑκάτερον ἐνδείκνυται τὴν διάθεσιν . ἐν γὰρ τῷ καθόλου περὶ ῥίγους ἐγνωκότας χρὴ μεμνῆσθαι διὰ παντὸς ὡς ἐν μὲν τριταίῳ καὶ τεταρταίῳ γινόμενον οἰκεῖόν ἐστι σύμπτωμα τῶν τοιούτων πυρετῶν , ἐν νόσοις δὲ ἐπιφαινόμενον , ἐὰν μὴ κρίσιν ἐπενέγκῃ , κάκιστον . ἔμαθες γὰρ ὡς τὰ κρίσιμα μὴ κρίνοντα τὰ μὲν θανατώδεα , τὰ δὲ δύσκριτα . πάλιν καὶ τούτῳ συνῆψεν ἕτερα συμπτώματα διαθέσεων οὐκ ἀναγκαίων ἅμα ῥίγει γίγνεσθαι . λέλεκται δὲ καὶ πρόσθεν ὡς ὅσῳ περ ἂν πλείονα συμπτώματα κινδυνώδη περὶ τὸν ἄνθρωπον γίγνηται , τὴν ἐν αὐτῷ πρόῤῥησιν ἀξιοπιστοτέραν ἐργάζεται τοῖς ἰατροῖς , ὥσπερ εἰ καὶ τῶν σωτηρίων σημείων πολλὰ φαίνοιτο · καὶ γὰρ καὶ οὕτω βεβαιοτέρα ἡ τῆς σωτηρίας ἐλπίς . ἴσμεν δ’ ὅτι καὶ χωρὶς τοῦ ῥίγους τὸ φλογῶδες ἐν προσώπῳ μεθ’ ἱδρῶτος κακόν ἐστι σημεῖον , ἓν γάρ τι τῶν κρισίμων καὶ ὁ ἱδρώς ἐστιν . ὅταν οὖν μὴ κρίνῃ , τὴν κακοήθειαν ἐνδείκνυται τοῦ νοσήματος , ἐπὶ τούτοις δὲ καταψυχθέντων τῶν ὀπίσω , σπασμὸν οὐκ ἄν τις ἀλόγως ἐλπίσειεν , ὅτι καὶ τὰ μέρη νευρώδη καὶ ἡ ψύξις σπασμοῦ ποιητική .
Lemmas: ὁ καυματώδης ῥῖγος ὑπό τίς ὀλέθριος καί ὁ φλογώδης ἐν πρόσωπον μετά ἱδρώς ἐν οὗτος κακός , ἐπί οὗτος ὁ ψῦξις ὁ ὄπισθεν σπασμός ἐπικαλέω . εἴτε καυματώδης γράφω εἰμί ὁ πρῶτος συλλαβή διά ὁ ὅς καί υ γράφω , εἴτε κωματώδης διά ὁ εἰμί , χαλεπός ἑκάτερος ἐνδείκνυμι ὁ διάθεσις . ἐν γάρ ὁ καθόλου περί ῥῖγος γιγνώσκω χρή μιμνήσκω διά πᾶς ὡς ἐν μέν τριταῖος καί τεταρταῖος γίγνομαι οἰκεῖος εἰμί σύμπτωμα ὁ τοιοῦτος πυρετός , ἐν νόσος δέ ἐπιφαίνω , ἐάν μή κρίσις ἐπιφέρω , κακός . μανθάνω γάρ ὡς ὁ κρίσιμος μή κρίνω ὁ μέν θανατώδης , ὁ δέ δύσκριτος . πάλιν καί οὗτος συνάπτω ἕτερος σύμπτωμα διάθεσις οὐ ἀναγκαῖος ἅμα ῥῖγος γίγνομαι . λέγω δέ καί πρόσθεν ὡς ὅσος περ εἄν πλείων σύμπτωμα κινδυνώδης περί ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , ὁ ἐν αὐτός πρόρρησις ἀξιόπιστος ἐργάζομαι ὁ ἰατρός , ὥσπερ εἰμί καί ὁ Σωτηρίων σημεῖον πολύς φαίνω · καί γάρ καί οὗτος βέβαιος ὁ ὁ σωτηρία ἐλπίς . οἶδα δέ ὅτι καί Χωρὶς ὁ ῥῖγος ὁ φλογώδης ἐν πρόσωπον μετά ἱδρώς κακός εἰμί σημεῖον , εἷς γάρ τίς ὁ κρίσιμος καί ὁ ἱδρώς εἰμί . ὅταν οὖν μή κρίνω , ὁ κακοήθεια ἐνδείκνυμι ὁ νόσημα , ἐπί οὗτος δέ καταψύχω ὁ ὀπίσω , σπασμός οὐ ἄν τις ἄλογος ἐλπίζω , ὅτι καί ὁ μέρος νευρώδης καί ὁ ψῦξις σπασμός ποιητικός .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.68
Οἱ ἐφιδρῶντες ἄγρυπνοι ἀναθερμαινόμενοι κακόν . Εἰ μέμνησθε τοῦ πολλάκις εἰρημένου περὶ τῶν οὕτω συμπλεκομένων , τῆς παρ’ ἡμῖν ἐξηγήσεως οὐκέτι χρῄζετε . ὑπάγεται γὰρ ἐν ὀλίγῳ καθόλου πάντα τὰ τοιαῦτα , τῷ τὰ κρίσιμα μὴ κρίνοντα , τὰ μὲν θανατώδη , τὰ δὲ δύσκριτα .
Lemmas: ὁ ἐφιδρόω ἄγρυπνος ἀναθερμαίνω κακός . εἰμί μιμνήσκω ὁ πολλάκις εἴρω περί ὁ οὗτος συμπλέκω , ὁ παρά ἐγώ ἐξήγησις οὐκέτι χρῄζω . ὑπάγω γάρ ἐν ὀλίγος καθόλου πᾶς ὁ τοιοῦτος , ὁ ὁ κρίσιμος μή κρίνω , ὁ μέν θανατώδης , ὁ δέ δύσκριτος .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.69
Ἐξ ὀσφύος ἀναδρομῆς ὀφθαλμοῦ ἴλλωσις κακόν . Οὐδὲν ἄλλο νοῆσαι δυνατόν ἐστιν ἢ ὅτι τῶν κατ’ ὀσφὺν ἀλγημάτων εἰς τὴν ἄνω χώραν μεταστάντων ἐγχωρεῖ καὶ τὴν ἀρχὴν τῶν νεύρων παθεῖν , ἧς σύμπτωμά ἐστιν ἡ τῶν ὀφθαλμῶν διαστροφή . τὰ γὰρ ἀπ’ ἐγκεφάλου λαμβάνοντα μόρια τὴν τῶν νεύρων ἔκφυσιν οὐ νωτιαίου πάσχοντός τι τοιοῦτον πάθος ἐνδεικτικὰ τῶν ἐν αὐτοῖς διαθέσεών ἐστιν . ὅμοιος δὲ ὁ λόγος οὗτος ὑπάρχει τοῖς κατὰ τὸ προγνωστικὸν ὧδέ πως εἰρημένοις · αἱ δὲ ξὺν πυρετῷ ὀδύναι γινόμεναι περὶ τὴν ὀσφύν τε καὶ τὰ κάτω χωρία ἢν τῶν φρενῶν ἅπτωνται τὰ κάτω ἐκλείπουσαι , ὀλέθριον κάρτα .
Lemmas: ἐς ὀσφῦς ἀναδρομή ὀφθαλμός ἴλλωσις κακός . οὐδείς ἄλλος νοέω δυνατός εἰμί ἢ ὅτι ὁ κατά ὀσφῦς ἄλγημα εἰς ὁ ἄνω χώρα μεθίστημι ἐγχωρέω καί ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον πάσχω , ὅς σύμπτωμα εἰμί ὁ ὁ ὀφθαλμός διαστροφή . ὁ γάρ ἀπό ἐγκέφαλος λαμβάνω μόριον ὁ ὁ νεῦρον ἔκφυσις οὖον νωτιαῖος πάσχω τίς τοιοῦτος πάθος ἐνδεικτικός ὁ ἐν αὐτός διάθεσις εἰμί . ὅμοιος δέ ὁ λόγος οὗτος ὑπάρχω ὁ κατά ὁ προγνωστικός ὧδε πως εἴρω · ὁ δέ ξὺν πυρετός ὀδύνη γίγνομαι περί ὁ ὀσφῦς τε καί ὁ κάτω χωρίον εἄν ὁ φρήν ἅπτω ὁ κάτω ἐκλείπω , ὀλέθριος κάρτα .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.70
Ὀδύνη ἐς στῆθος ἱδρυνθεῖσα σὺν νωθρότητι κακόν . ἐπιπυρεττήναντες οὗτοι καυστικοὶ ὀξέως ἀποθνήσκουσιν . Ἔμιξε πάλιν ἐνταῦθα διαθέσεων συμπτώματα δυοῖν , ἡ μὲν γὰρ ἱδρυνθεῖσα , τουτέστι στηριχθεῖσα δυσλύτως κατὰ τὸ στῆθος ὀδύνη , τὴν τοῦ θώρακος ἐνδείκνυται φλεγμονήν . ἡ δὲ νωθρότης ὑγρότητα κατὰ τὸν ἐγκέφαλον ἢ ψύξιν ἢ ἄμφω . δῆλον δὲ ὅτι κατὰ τοὺς τοιούτους ἅπαντας λόγους μεμνῆσθαί σε χρὴ τοῦ συνδέσμου , τοῦτο σημαινόμενον ἔχοντος , ὡς παραδιαζευκτικοῦ , οὐ μὴν ἀναγκαῖόν γε τοὺς οὕτω πάσχοντας , καυστικοὺς ὀξέως γινομένους ἀποθανεῖν , εἴ γε τὸ καυστικοὶ τὸ οἷον καυσώδεις σημαίνει . τινὲς μέντοι νωθρότητα τὴν δυσκινησίαν τοῦ σώματος ἤκουσαν · ὅπερ γὰρ εἴρηταί μοι πολλάκις ἐν ταῖς ἀσαφέσι ῥήσεσιν , ὡς ἂν ἐθέλοι τις ἀκούειν ἔξεστιν .
Lemmas: ὀδύνη εἰς στῆθος ἱδρύω σύν νωθρότης κακός . ἐπιπυρεταίνω οὗτος καυστικός ὀξύς ἀποθνῄσκω . μίγνυμι πάλιν ἐνταῦθα διάθεσις σύμπτωμα δύο , ὁ μέν γάρ ἱδρύω , τουτέστι στηρίζω δύσλυτος κατά ὁ στῆθος ὀδύνη , ὁ ὁ θώραξ ἐνδείκνυμι φλεγμονή . ὁ δέ νωθρότης ὑγρότης κατά ὁ ἐγκέφαλος ἢ ψῦξις ἢ ἄμφω . δῆλος δέ ὅτι κατά ὁ τοιοῦτος ἅπας λόγος μιμνήσκω σύ χρή ὁ σύνδεσμος , οὗτος σημαίνω ἔχω , ὡς παραδιαζευκτικός , οὖον μήv ἀναγκαῖον γε ὁ οὗτος πάσχω , καυστικός ὀξύς γίγνομαι ἀποθνῄσκω , εἰμί γε ὁ καυστικός ὁ οἷος καυσώδης σημαίνω . τις μέντοι νωθρότης ὁ δυσκινησία ὁ σῶμα ἀκούω · ὅσπερ γάρ εἴρω2 ἐγώ πολλάκις ἐν ὁ ἀσαφής ῥῆσις , ὡς εἄν ἐθέλω τις ἀκούω ἔξεστι .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.72
Μηδὲ τοὺς ἐποιδέοντας , σκοτώδεας ἐν τῷ πλανᾶσθαι ἐκλείποντας ἀποσίτους , ἀχρόους . Ὥσπερ δεδιὼς ὁ τοῦ βιβλίου συγγραφεὺς εἰπεῖν τι σαφὲς , οὕτως ἐπιτηδεύει πανταχοῦ τὰ κύρια καὶ σαφῆ τῶν ὀνομάτων ὑπερβαίνων ἑτέροις χρῆσθαι . τοὺς γὰρ ἐν τῷ πλανᾶσθαι ἐκλείποντας , εἴπερ τούτους βούλεται σημαίνειν , τοὺς ὅσοι κἂν ἠρέμα κινοῦνται , λειποψυχοῦσιν ἰσχυρῶς ἐνῆν αὐτὸν δι’ ὧν νῦν ὀνομάτων ἐγὼ λέγων ἐτύγχανον ἑρμηνεῦσαι σαφῶς . ἔτι δὲ ἄμεινον εἰπεῖν οὕτως , ἐν τῷ καθόλου τὸ πᾶσιν ἰατροῖς ὁμολογούμενον , οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ τοῖς ἰδιώταις γινωσκόμενον , ὡς οὐ χρὴ φαρμακεύειν τοὺς ἀσθενῆ τὴν δύναμιν ἔχοντας . ὅσον μὲν γὰρ ἐπὶ τῷ οἰδαλέους τε εἶναι καὶ σκοτώδεις , ὅπερ ἐστὶν ἐν ταῖς κινήσεσι σκοτουμένους , δόξαιεν δεῖσθαι καθάρσεως οἱ κατὰ τὴν προκειμένην δηλούμενοι ῥῆσιν . ὅσον δ’ ἐπὶ τῷ καταπεπτωκέναι τὴν δύναμιν αὐτῶν οὐκ οἴσουσι τὴν κένωσιν .
Lemmas: μηδέ ὁ ἐποιδέω , σκοτώδης ἐν ὁ πλανάω ἐκλείπω ἀπόσιτος , ἄχροος . ὥσπερ δείδω ὁ ὁ βιβλίον συγγραφεύς εἶπον τίς σαφής , οὕτως ἐπιτηδεύω πανταχοῦ ὁ κύριος καί σαφής ὁ ὄνομα ὑπερβαίνω ἕτερος χράω . ὁ γάρ ἐν ὁ πλανάω ἐκλείπω , εἴπερ οὗτος βούλομαι σημαίνω , ὁ ὅσος κἀν ἠρέμα κινέω , λειποψυχέω ἰσχυρῶς ἐν-εἰμί αὐτός διά ὅς νῦν ὄνομα ἐγώ λέγω τυγχάνω ἑρμηνεύω σαφῶς . ἔτι δέ ἀγαθός εἶπον οὕτως , ἐν ὁ καθόλου ὁ πᾶς ἰατρός ὁμολογέω , οὐ ἥκιστος δέ καί ὁ ἰδιώτης γιγνώσκω , ὡς οὖον χρή φαρμακεύω ὁ ἀσθενής ὁ δύναμις ἔχω . ὅσος μέν γάρ ἐπί ὁ οἰδαλέος τε εἰμί καί σκοτώδης , ὅσπερ εἰμί ἐν ὁ κίνησις σκοτάω , δοκέω δήω κάθαρσις ὁ κατά ὁ πρόκειμαι δηλέομαι ῥῆσις . ὅσος δέ ἐπί ὁ καταπίπτω ὁ δύναμις αὐτός οὐ φέρω ὁ κένωσις .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.73
Μηδὲ τοὺς ἐν πυρετῷ , εἰ κωματώδεες , κατακεκλιμένους , ὀλέθριοι γάρ . Τοὺς κατακεκλιμένους μᾶλλον ἐνταῦθα πάλιν εἰπεῖν εἵλετο διὰ τὴν ἀσάφειαν , ἐπειδὴ σαφὲς ἦν , ἐκλύτους εἰπεῖν . ὑποπεπτώκασι δ’ οὗτοι τῷ κοινῇ πᾶσι γινωσκομένῳ καθόλου λόγῳ . τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ἢ τίς οὐκ εἴρηκεν ὡς τοὺς ἐκλύτους οὐ χρὴ καθαίρειν ; ἐκ περιττοῦ τοίνυν τὸ εἰ κωματώδεις πρόσκειται διττῶς γραφομένης τῆς πρώτης συλλαβῆς , διά τε τοῦ κ καὶ ω καὶ διὰ τοῦ κ καὶ α καὶ υ . ὅπου γὰρ ὡμολόγηται τὸ μηδ’ ἕνα τῶν ἐκλύτων φαρμακεύειν , ἔξεστιν ἡμῖν τῶν παθῶν ἕκαστον προσάπτουσιν αὐτῷ μυρίους ἐργάζεσθαι κατὰ μέρος λόγους .
Lemmas: μηδέ ὁ ἐν πυρετός , εἰμί κωματώδης , κατακλίνω , ὀλέθριος γάρ . ὁ κατακλίνω μᾶλλον ἐνταῦθα πάλιν εἶπον αἱρέω διά ὁ ἀσάφεια , ἐπεί σαφής εἰμί , ἔκλυτος εἶπον . ὑποπίπτω δέ οὗτος ὁ κοινός πᾶς γιγνώσκω καθόλου λόγος . τίς γάρ οὐ οἶδα ἢ τίς οὐ εἴρω ὡς ὁ ἔκλυτος οὖον χρή καθαίρω ; ἐκ περισσός τοίνυν ὁ εἰμί κωματώδης πρόσκειμαι διττός γράφω ὁ πρῶτος συλλαβή , διά τε ὁ Κ καί εἰμί καί διά ὁ Κ καί ὅς καί υ . ὅπου γάρ ὁμολογέω ὁ μηδέ εἷς ὁ ἔκλυτος φαρμακεύω , ἔξεστι ἐγώ ὁ πάθος ἕκαστος προσάπτω αὐτός μυρίος ἐργάζομαι κατά μέρος λόγος .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.75
Τραχήλου πόνος κακὸν μὲν ἐν παντὶ πυρετῷ , κάκιστον δὲ οἷς ἐκμανῆναι ἐλπίς . Καὶ τοῦτο τῶν κατὰ μέρος ὂν ἔγραψεν ὡς καθόλου . ὁ γὰρ πόνος , ἐὰν μὲν ἤτοι διὰ τὸ κακῶς ἔχειν τὸν ἐγκέφαλον ἢ τὸν νωτιαῖον ἢ τὰς περὶ αὐτὸν μήνιγγας γίνηται , μοχθηρόν ἐστι σημεῖον · ἐὰν δὲ τῶν ἔξωθεν περικειμένων τῷ σπονδύλῳ σωμάτων , οὐ κακόν . ἐφ’ ὧν δὲ ἐλπὶς ἐκμανῆναι , τί ἂν ἔτι χεῖρον σχοῖεν οὗτοι πάθος ἢ τοῦ ἐκμανῆναι ;
Lemmas: τράχηλος πόνος κακός μέν ἐν πᾶς πυρετός , κακός δέ ὅς ἐκμαίνω ἐλπίς . καί οὗτος ὁ κατά μέρος εἰμί γράφω ὡς καθόλου . ὁ γάρ πόνος , ἐάν μέν ἤτοι διά ὁ κακῶς ἔχω ὁ ἐγκέφαλος ἢ ὁ νωτιαῖος ἢ ὁ περί αὐτός μῆνιγξ γίγνομαι , μοχθηρός εἰμί σημεῖον · ἐάν δέ ὁ ἔξωθεν περίκειμαι ὁ σφόνδυλος σῶμα , οὖον κακός . ἐπί ὅς δέ Ἐλπὶς ἐκμαίνω , τίς εἄν ἔτι χείρων ἔχω οὗτος πάθος ἢ ὁ ἐκμαίνω ;
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.76
Κωματώδεες , κοπιώδεες , ἀχλυώδεες , ἄγρυπνοι , ἐφιδροῦντες πυρετοὶ κακοήθεες . Ἐκ τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένων καὶ ταῦτ’ ἔστι δῆλα , κατάλογος ὄντα συμπτωμάτων κακῶν , οὐδεμίαν ἀνάγκην ἔχοντα ἅμα γίγνεσθαι .
Lemmas: κωματώδης , κοπιώδης , ἀχλυώδης , ἄγρυπνος , ἐφιδρόω πυρετός κακοήθης . ἐκ ὁ ἔμπροσθεν εἴρω καί αὐτός εἰμί δῆλος , κατάλογος εἰμί σύμπτωμα κακός , οὐδείς ἀνάγκη ἔχω ἅμα γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.77
Ἐκ νώτου φρῖκαι πυκναὶ , ὀξέως μεταπίπτουσαι , δύσφοροι , οὔρου ἀπόληψιν ἐπώδυνον σημαίνουσιν . Ἔνεστι καὶ μέχρι τοῦ δύσφοροι τὸ πρῶτον μέρος τῆς ῥήσεως περιγράψαντα δεύτερον ἐπ’ αὐτῷ λόγον ποιήσασθαι τὸ οὔρου ἀπόληψιν ἐπώδυνον σημαίνουσι , ὡς εἰ καὶ οὕτως εἶπεν , ἐκ νώτου φρῖκαι πυκναὶ , ὀξέως μεταπίπτουσαι , δύσφοροί τέ εἰσι καὶ προσέτι σημαίνουσιν ἀπόληψιν , ὅπερ ἐστὶν ἐπίσχεσιν οὔρου ἐπώδυνον . ἀλλ’ ἄμεινον ἐπὶ πᾶσι τοῖς εἰρημένοις τὴν τῶν οὔρων ἐπίσχεσιν αὐτὸν εἰρηκέναι σημαίνεσθαι . δῆλος γάρ ἐστιν ἑωρακώς τινα πεπονθότα τὸν κατὰ τὴν ὀσφὺν νωτιαῖον ἢ τὰς ἀμφ’ αὐτὸν μήνιγγας ἢ ἀμφότερον , κἄπειτα κατὰ συμπάθειαν οὔρων ἀπόληψιν ἐπώδυνον ἐσχηκότα . πιθανὸν γὰρ καὶ τὰς ταχὺ μεταπιπτούσας φρίκας τὰς δυσφόρους ἐπὶ φλεγμονῇ τῶν εἰρημένων μορίων γίγνεσθαι .
Lemmas: ἐκ νῶτον φρίκη πυκνός , ὀξύς μεταπίπτω , δύσφορος , ὅρος ἀπόληψις ἐπώδυνος σημαίνω . ἔνειμι καί μέχρι ὁ δύσφορος ὁ πρῶτος μέρος ὁ ῥῆσις περιγράφω δύο ἐπί αὐτός λόγος ποιέω ὁ ὅρος ἀπόληψις ἐπώδυνος σημαίνω , ὡς εἰμί καί οὕτως εἶπον , ἐκ νῶτον φρίκη πυκνός , ὀξύς μεταπίπτω , δύσφορος τε εἰμί καί προσέτι σημαίνω ἀπόληψις , ὅσπερ εἰμί ἐπίσχεσις ὅρος ἐπώδυνος . ἀλλά ἀγαθός ἐπί πᾶς ὁ εἴρω ὁ ὁ ὅρος ἐπίσχεσις αὐτός εἴρω σημαίνω . δῆλος γάρ εἰμί ὁράω τις πάσχω ὁ κατά ὁ ὀσφῦς νωτιαῖος ἢ ὁ ἀμφι αὐτός μῆνιγξ ἢ ἀμφότερος , ἔπειτα κατά συμπάθεια ὅρος ἀπόληψις ἐπώδυνος ἔχω . πιθανός γάρ καί ὁ ταχύς μεταπίπτω φρίξ ὁ δύσφορος ἐπί φλεγμονή ὁ εἴρω μόριον γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.78
Καὶ οἱ ἀσώδεες ἀνεμέτως παροξυνόμενοι κακοί . Ἐχρῆν αὐτῷ προστεθῆναι πότερον ναυτιώδεις ὄντες ἢ οὔ . τινὲς μὲν γὰρ οὐκ ἐμοῦσι ναυτιῶντες , ἔνιοι δὲ ἀσώδεις ὄντες οὐδ’ ὅλως ἐναυτίασαν , οὓς καὶ δοκεῖ μοι διὰ τῆς προκειμένης ῥήσεως ἐνδείκνυσθαι . διττῶς γὰρ γινομένων ἀσωδῶν τῶν καμνόντων , ἕνα μὲν τρόπον , ὅταν ἡ δύναμις ὑπὸ τοῦ σώματος βαρύνηται καὶ μηδὲν φέρῃ σχῆμα ῥᾳδίως , ἕτερον δὲ ὅταν τὸ στόμα τῆς γαστρὸς ὑπὸ μοχθηρῶν δάκνηται χυμῶν · οἱ πρότεροι μὲν ὀλεθρίως διάκεινται , ναυτιώδεις δ’ εἰσὶν οἱ δεύτεροι .
Lemmas: καί ὁ ἀσώδης ἀνέμετος παροξύνω κακός . Ἐχρεύς αὐτός προστίθημι πότερος ναυτιώδης εἰμί ἢ οὖον . τις μέν γάρ οὐ ἐμέω ναυτιάω , ἔνιοι δέ ἀσώδης εἰμί οὐδέ ὅλως ναυτιάω , ὅς καί δοκέω ἐγώ διά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ἐνδείκνυμι . διττός γάρ γίγνομαι ἀσώδης ὁ κάμνω , εἷς μέν τρόπος , ὅταν ὁ δύναμις ὑπό ὁ σῶμα βαρύνω καί μηδείς φέρω σχῆμα ῥᾳδίως , ἕτερος δέ ὅταν ὁ στόμα ὁ γαστήρ ὑπό μοχθηρός δάκνω χυμός · ὁ πρότερος μέν ὀλέθριος διάκειμαι , ναυτιώδης δέ εἰμί ὁ δύο .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.79
Κατάψυξις μετὰ σκληρυσμοῦ σημεῖον ὀλέθριον . Κατὰ διττὸν τρόπον σκληρύνεται τὰ σώματα , ποτὲ μὲν διὰ βάθος ὅλα σφοδρῶς ψυχόμενα , ποτὲ δὲ ἰσχυρῶς ξηραινόμενα . καὶ ἡ κατάψυξις δὲ , εἰ οὕτως εἴη βίαιος , ὡς ὅλα δι’ ὅλων ψῦξαι τὰ σώματα καὶ σκληρῦναι , νεκρώσεώς ἐστι σημεῖον . εἰ δὲ καὶ ξηρότητα προσλάβοι , κατ’ ἄμφω ἐστὶν οὐκ ἀγαθὸν σημεῖον . ἐὰν μὲν οὖν ἐν μόναις ταῖς ἐπισημασίαις γίγνοιτο τοῦτο , μετριώτερον ἐνδείκνυται τὸ κακὸν , ἐὰν δὲ ἄχρι πολλοῦ , παραμένει μεῖζον , ἐὰν δὲ καὶ διὰ παντὸς , ἐγγὺς ὁ θάνατος .
Lemmas: κατάψυξις μετά σκληρυσμός σημεῖον ὀλέθριος . κατά δισσός τρόπος σκληρύνω ὁ σῶμα , ποτέ μέν διά βάθος ὅλος σφοδρός ψύχω , ποτέ δέ ἰσχυρῶς ξηραίνω . καί ὁ κατάψυξις δέ , εἰμί οὕτως εἰμί βίαιος , ὡς ὅλος διά ὅλος ψύχω ὁ σῶμα καί σκληρύνω , νέκρωσις εἰμί σημεῖον . εἰμί δέ καί ξηρότης προσλαμβάνω , κατά ἄμφω εἰμί οὐ ἀγαθός σημεῖον . ἐάν μέν οὖν ἐν μόνος ὁ ἐπισημασία γίγνομαι οὗτος , μέτριος ἐνδείκνυμι ὁ κακός , ἐάν δέ ἄχρι πολύς , παραμένω μείζων , ἐάν δέ καί διά πᾶς , ἐγγύς ὁ θάνατος .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.80
Ἀπὸ κοιλίης λεπτὰ μὴ αἰσθανομένῳ διιέναι , ἐόντι παρ’ ἑωυτῷ κακὸν , οἷον τῷ ἡπατικῷ . Καλῶς ἐποίησεν αὐτὸς προσθεὶς οἷον τῷ ἡπατικῷ . καὶ γὰρ ἡμεῖς ἱστορήσαμεν ἐνίοις τῶν ἡπατικῶν ἄδηκτα διαχωρήματα λεπτὰ γιγνόμενα , καίτοι δακνόντων ὡς τὸ πολὺ τῶν τοιούτων διαχωρημάτων . ἔοικεν οὖν ἐπ’ αὐτῶν ἢ μὴ γεννᾶσθαι χολώδεις χυμοὺς , ἀῤῥωστίᾳ τῆς ἐν ἥπατι θερμασίας ἢ μὴ καταῤῥεῖν εἰς τὰ ἔντερα . ἐὰν δὲ κυρίως ἀκούσωμεν τοῦ μὴ αἰσθανομένῳ καὶ φῶμεν ἐπὶ τῶν ἀπροαιρέτως ἐκκρινομένων τὸν λόγον αὐτοῦ γεγονέναι νῦν οὐ περὶ τῶν ἀδήκτων , ἄτοπόν τι συμβήσεται . κατὰ διττὸν γὰρ τρόπον ἀπροαιρέτως ἐκκρινόντων ἢ διὰ τὸ τὴν γνώμην νοσεῖν ἢ δι’ ἀναισθησίαν τῶν μορίων , δι’ ὧν ἡ ἔκκρισις γίγνεται . τὸ μὲν μὴ νοσεῖν τὴν γνώμην αὐτὸς ἐδήλωσεν εἰπὼν , ἐόντι παρ’ ἑαυτῷ , τουτέστι κατανοοῦντι καὶ σωφρονοῦντι . τὸ δ’ ὑπόλοιπον οὐ πιθανὸν ὑπολαβεῖν · μάτην γὰρ ἔσται κατὰ τὸν λόγον εἰπὼν , ἐπὶ τῶν διαχωρημάτων τὰ λεπτὰ τῶν ἀναισθήτων μορίων ἐπὶ πᾶσι τοῖς διεξερχομένοις αὐτῶν , ἀναισθήτως ἐχόντων , οὐδ’ ἑνός τε συμπτώματος ἄλλου γεγραμμένου κατὰ τὴν ῥῆσιν , ὃ δύναται νεύρων ἐνδείξασθαι πάθος . τὸ γὰρ οἷον τῷ ἡπατικῷ , τοῖς μὲν ἄλλοις λεπτοῖς διαχωρήμασιν ἐζεῦχθαι δύναται νεύρων ἐπενεγκεῖν βλάβην κατὰ συμπάθειαν οὐ δύναται διὰ τὸ μόνον ἐγκεφάλῳ τε καὶ νωτιαίῳ τὰς τῶν νεύρων ἀποφύσεις ὁρᾶσθαι συμπασχούσας . ἥπατι γὰρ οὐκ οἴδαμεν ἑπομένην τὴν τοιαύτην συμπάθειαν , οὔτε ἡ φύσις ἐνδείκνυται τοῦ σπλάγχνου νεύρων ἐλαχίστων μετέχοντος .
Lemmas: ἀπό κοιλία λεπτόν μή αἰσθάνομαι διΐημι , εἰμί παρά ἑαυτοῦ κακός , οἷος ὁ ἡπατικός . καλῶς ποιέω αὐτός προστίθημι οἷος ὁ ἡπατικός . καί γάρ ἐγώ ἱστορέω ἔνιοι ὁ ἡπατικός ἄδηκτος διαχώρημα λεπτόν γίγνομαι , καίτοι δάκνω ὡς ὁ πολύς ὁ τοιοῦτος διαχώρημα . ἔοικα οὖν ἐπί αὐτός ἢ μή γεννάω χολώδης χυμός , ἀρρωστία ὁ ἐν ἧπαρ θερμασία ἢ μή καταρρέω εἰς ὁ ἔντερον . ἐάν δέ κύριος ἀκούω ὁ μή αἰσθάνομαι καί φημί ἐπί ὁ ἀπροαίρετος ἐκκρίνω ὁ λόγος αὐτός γίγνομαι νῦν οὖον περί ὁ ἄδηκτος , ἄτοπος τίς συμβαίνω . κατά δισσός γάρ τρόπος ἀπροαίρετος ἐκκρίνω ἢ διά ὁ ὁ γνώμη νοσέω ἢ διά ἀναισθησία ὁ μόριον , διά ὅς ὁ ἔκκρισις γίγνομαι . ὁ μέν μή νοσέω ὁ γνώμη αὐτός δηλόω εἶπον , εἰμί παρά ἑαυτοῦ , τουτέστι κατανοέω καί σωφρονέω . ὁ δέ ὑπόλοιπος οὖον πιθανός ὑπολαμβάνω · μάτην γάρ εἰμί κατά ὁ λόγος εἶπον , ἐπί ὁ διαχώρημα ὁ λεπτόν ὁ ἀναίσθητος μόριον ἐπί πᾶς ὁ διεξέρχομαι αὐτός , ἀναισθήτως ἔχω , οὐδέ εἷς τε σύμπτωμα ἄλλος γράφω κατά ὁ ῥῆσις , ὅς δύναμαι νεῦρον ἐνδείκνυμι πάθος . ὁ γάρ οἷος ὁ ἡπατικός , ὁ μέν ἄλλος λεπτός διαχώρημα ζεύγνυμι δύναμαι νεῦρον ἐπιφέρω βλάβη κατά συμπάθεια οὖον δύναμαι διά ὁ μόνος ἐγκέφαλος τε καί νωτιαῖος ὁ ὁ νεῦρον ἀπόφυσις ὁράω συμπάσχω . ἧπαρ γάρ οὐ οἶδα ἕπομαι ὁ τοιοῦτος συμπάθεια , οὔτε ὁ φύσις ἐνδείκνυμι ὁ σπλάγχνον νεῦρον μικρός μετέχω .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.81
Τὰ μικρὰ ἐμέσματα χολώδεα κακὸν , ἄλλως τε καὶ ἢν ἐπαγρυπνήσωσι · μυκτὴρ ἐν τουτέοισιν ἀποστάζων ὀλέθριον . Ἐπὶ τῶν νοσούντων ἕν τι καὶ τοῦτο τῶν καθόλου μοχθηρῶν ἐστι σημείων , ἀποκρίνεσθαι σμικρὰ εἶθ’ αἷμα διὰ μυκτήρων εἴτε κάτω διὰ τῆς γαστρὸς εἴτε δι’ ἐμέτων ὁτιοῦν περίττωμα . ταὐτὸ δὲ τοῦτο κἀπὶ τῶν ἱδρώτων ἐστὶ καὶ τῶν διὰ μήτρας ἐκκρινομένων . οὐδὲν γὰρ τῶν κρισίμων σμικρὸν ἐκκρίνεσθαι προσῆκεν , ἀλλὰ πάντα τὰ οὕτω κενούμενα δυοῖν θάτερον , ἢ μὴ στεγόμενα , διὰ τὸ πλῆθος ἀποχεῖται τῶν πεπονθότων μορίων ἢ τῆς φύσεως ἀσθένειαν ἐνδείκνυται , προελομένης μὲν ἐκκρῖναι τὰ περιττὰ , μὴ δυνηθείσης δέ . τοῦτο οὖν καθόλου γινώσκοντας ἐχρῆν τὰ κατὰ μέρος ἐξ αὐτῶν ἐξευρίσκειν καὶ τοῦτ’ ἔστι τὸ νῦν εἰρημένον ἐπὶ τῶν χολωδῶν . πρόσκειται δ’ αὐτῷ τῶν ἰδίων γνωρισμάτων ἡ ἀγρυπνία , χολώδεσι μὲν ἑπομένη χυμοῖς , φλεγματώδεσι δ’ οὐχ ἑπομένη . καταφοραὶ γὰρ ἐπὶ τῶν τοιούτων , οὐκ ἀγρυπνίαι γίνονται . καὶ τοίνυν ὅταν μὲν ὀλίγον ἐμῆταί τε φλεγματῶδες , μακρότερον δὲ καὶ βραδύτερον τοῦ συνήθους ὑπνοῦντες φαίνωνται , τῶν καταφορικῶν τι νοσημάτων προσδόκα , μεμνημένος τοῦδε τοῦ ἀφορισμοῦ , ὕπνος , ἀγρυπνίη , ἀμφότερα μᾶλλον τοῦ μετρίου γιγνόμενα κακόν .
Lemmas: ὁ μικρός ἔμεσμα χολώδης κακός , ἄλλως τε καί εἄν ἐπαγρυπνέω · μυκτήρ ἐν τόυτεος ἀποστάζω ὀλέθριος . ἐπί ὁ νοσέω εἷς τίς καί οὗτος ὁ καθόλου μοχθηρός εἰμί σημεῖον , ἀποκρίνω μικρός εἶτα αἷμα διά μυκτήρ εἴτε κάτω διά ὁ γαστήρ εἴτε διά ἔμετος ὁστισοῦν περίττωμα . αὐτός δέ οὗτος ἐπί ὁ ἱδρώς εἰμί καί ὁ διά μήτρα ἐκκρίνω . οὐδείς γάρ ὁ κρίσιμος μικρός ἐκκρίνω προσήκω , ἀλλά πᾶς ὁ οὗτος κενόω δύο ἕτερος , ἢ μή στέγω , διά ὁ πλῆθος ἀποχέω ὁ πάσχω μόριον ἢ ὁ φύσις ἀσθένεια ἐνδείκνυμι , προαιρέω μέν ἐκκρίνω ὁ περισσός , μή δύναμαι δέ . οὗτος οὖν καθόλου γιγνώσκω χρή ὁ κατά μέρος ἐκ αὐτός ἐξευρίσκω καί οὗτος εἰμί ὁ νῦν εἴρω ἐπί ὁ χολώδης . πρόσκειμαι δέ αὐτός ὁ ἴδιος γνώρισμα ὁ ἀγρυπνία , χολώδης μέν ἕπω χυμός , φλεγματώδης δέ οὐ ἕπω . καταφορά γάρ ἐπί ὁ τοιοῦτος , οὐ ἀγρυπνία γίγνομαι . καί τοίνυν ὅταν μέν ὀλίγος ἐμέω τε φλεγματώδης , μακρός δέ καί βραδύς ὁ συνήθης ὑπνόω φαίνω , ὁ καταφορικός τίς νόσημα προσδοκάω , μιμνήσκω ὅδε ὁ ἀφορισμός , ὕπνος , ἀγρυπνία , ἀμφότερος μᾶλλον ὁ μέτριος γίγνομαι κακός .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.82
Αἷς ἐκ τόκου γε λευκὰ , ἐπιστάντα δ’ ἅμα πυρετῷ , κώφωσις καὶ εἰς πλευρὸν ὀδύνη ὀξείη , ἐξίστανται ὀλεθρίως . Καὶ τὸ νῦν εἰρημένον , ὥσπερ καὶ τὸ πρὸ τούτου καὶ ἄλλα πολλὰ τῶν ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ γεγραμμένων , ὑποπέπτωκε καθολικοῖς θεωρήμασιν . οὐ μόνον γὰρ ἐπὶ λευκῶν τῶν ἐπὶ τῷ τόκῳ κενουμένων , εἰ ἐπίστασις γένηται , μοχθηρόν ἐστιν αἴτιον καὶ σημεῖον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ χολωδῶν καὶ αὐτοῦ τοῦ αἵματος . ἡ γάρ τοι λοχία κάθαρσίς ἐστιν , ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὔνομα κάθαρσις τῶν ἀλλοτρίων , ἃ κατὰ τὸν τῆς κυήσεως χρόνον ἠθροίσθη ἐν ταῖς φλεψὶ , δαπανωμένου μὲν εἰς τροφὴν τῷ κυουμένῳ τοῦ κατ’ αὐτὰς χρηστοῦ αἵματος , μένοντος δὲ τοῦ φαυλοτέρου , ὃ καθ’ ἕκαστον μῆνα πρότερον ἐξεκρίνετο διὰ τῆς μήτρας . ὅταν οὖν τοῦτο μὴ κενωθῇ , τεκούσης τῆς γυναικὸς , ἤτοι τὰς μήτρας εἰς φλεγμονὴν ἐξαίρει μεγάλην ἢ πρός τινα τῶν ἀνωτέρω τόπων ἐνεχθὲν οἰκεῖον τῷ δεξαμένῳ , τό τε πάθος ἐπιφέρει καὶ τὸν κίνδυνον , ἐς ὅ τι δὲ διήκει , διὰ τῶν ἐπιφαινομένων συμπτωμάτων εἴσῃ , καθάπερ καὶ νῦν ὅ τε θώραξ καὶ ἡ κεφαλὴ τὸ ἀπὸ τῶν ὑστέρων ἀναφερόμενον ἐδέξατο πονηρὸν αἷμα .
Lemmas: ὅς ἐκ τόκος γε λευκόν , ἐφίστημι δέ ἅμα πυρετός , κώφωσις καί εἰς πλευρόν ὀδύνη ὀξύς , ἐξίστημι ὀλέθριος . καί ὁ νῦν εἴρω , ὥσπερ καί ὁ πρό οὗτος καί ἄλλος πολύς ὁ ἐν οὗτος ὁ βιβλίον γράφω , ὑποπίπτω καθολικός θεώρημα . οὖον μόνος γάρ ἐπί λευκός ὁ ἐπί ὁ τόκος κενόω , εἰμί Ἐπίστασις γίγνομαι , μοχθηρός εἰμί αἴτιος καί σημεῖον , ἀλλά καί ἐπί χολώδης καί αὐτός ὁ αἷμα . ὁ γάρ ὅς λόχιος κάθαρσις εἰμί , ἀλλά καί κατά ὄνομα κάθαρσις ὁ ἀλλότριος , ὁ κατά ὁ ὁ κύησις χρόνος ἀθροίζω ἐν ὁ φλέψ , δαπανάω μέν εἰς τροφή ὁ κυέω ὁ κατά αὐτός χρηστός αἷμα , Μένων δέ ὁ φαῦλος , ὅς κατά ἕκαστος μείς πρότερος ἐκκρίνω διά ὁ μήτρα . ὅταν οὖν οὗτος μή κενόω , τίκτω ὁ γυνή , ἤτοι ὁ μήτρα εἰς φλεγμονή ἐξαιρέω μέγας ἢ πρός τις ὁ ἀνωτέρω τόπος φέρω οἰκέω ὁ δέχομαι , ὁ τε πάθος ἐπιφέρω καί ὁ κίνδυνος , εἰς ὅς τίς δέ διήκω , διά ὁ ἐπιφαίνω σύμπτωμα εἶμι , καθάπερ καί νῦν ὅς τε θώραξ καί ὁ κεφαλή ὁ ἀπό ὁ ὕστερος ἀναφέρω δέχομαι πονηρός αἷμα .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.83
Ἐν πυρετοῖσι καυσώδεσιν ὑποπεριψύχουσι , διαχωρήμασιν , ὑδατοχόλοις , συχνοῖσιν , ὀφθαλμῶν ἴλλωσις , σημεῖον κακὸν , ἄλλως τε καὶ ἢν κάτοχοι γένωνται . Κατάλογον πάλιν ἐνταῦθα σημείων τε καὶ συμπτωμάτων ἐποιήσατο μοχθηρῶν , ὧν ἕκαστον ἰδίᾳ καθ’ ἑαυτὸ παρ’ Ἱπποκράτους μεμαθήκαμεν εἶναι μοχθηρὸν , ἐν μὲν τοῖς πάθεσι τὸν καῦσον πυρετὸν , ἐν δὲ τοῖς διαχωρήμασι τὰ ὑδατόχολα . τῶν δ’ ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς μοχθηρῶν σημείων , ἓν ἦν καὶ ἡ ἴλλωσις . περὶ δὲ τῆς κατοχῆς τί δεῖ καὶ λέγειν ; εἰ μὲν οὖν ἠθέλησεν ἅπαντα εἰπεῖν τὰ ὀνόματα τῶν μοχθηρῶν σημείων , πάμπολλα πλείω παραλέλοιπεν ὧν εἶπεν . εἰ δ’ ὡς μίαν συνδρομὴν , οὐκ ἔστιν ὁμοιογενῆ τὰ εἰρημένα · καῦσος μὲν γὰρ , πυρετὸς σὺν τῇ περιψύξει , χαλεπώτατον σύμπτωμά ἐστι , τά τε διαχωρούμενα καὶ ὅλως τὰ κατὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς , ταῦτα μὲν ἑτερογενῆ , ἡ κατοχὴ δὲ αὐτὴ μὲν γένους ἄλλου συμπτωμάτων ἐστίν · ἡ δὲ συστροφὴ τῶν βλεφάρων πάλιν ἑτέρας διαφορᾶς .
Lemmas: ἐν πυρετός καυσώδης ὑποπεριψύχω , διαχώρημα , ὑδατόχολος , συχνός , ὀφθαλμός ἴλλωσις , σημεῖον κακός , ἄλλως τε καί εἄν κάτοχος γίγνομαι . Κατάλογος πάλιν ἐνταῦθα σημεῖον τε καί σύμπτωμα ποιέω μοχθηρός , ὅς ἕκαστος ἴδιος κατά ἑαυτοῦ παρά Ἱπποκράτης μανθάνω εἰμί μοχθηρός , ἐν μέν ὁ πάθος ὁ καίω πυρετός , ἐν δέ ὁ διαχώρημα ὁ ὑδατόχολος . ὁ δέ ἐν ὁ ὀφθαλμός μοχθηρός σημεῖον , εἷς εἰμί καί ὁ ἴλλωσις . περί δέ ὁ κατοχή τίς δεῖ καί λέγω ; εἰμί μέν οὖν ἐθέλω ἅπας εἶπον ὁ ὄνομα ὁ μοχθηρός σημεῖον , παμπολύς πλείων παραλείπω ὅς εἶπον . εἰμί δέ ὡς εἷς συνδρομή , οὐ εἰμί ὁμοιογενής ὁ εἴρω · καῦσος μέν γάρ , πυρετός σύν ὁ περίψυξις , χαλεπός σύμπτωμα εἰμί , ὁ τε διαχωρέω καί ὅλως ὁ κατά ὁ ὀφθαλμός , οὗτος μέν ἑτερογενής , ὁ κατοχή δέ αὐτός μέν γένος ἄλλος σύμπτωμα εἰμί · ὁ δέ συστροφή ὁ βλέφαρον πάλιν ἕτερος διαφορά .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.84
Τὰ ἐξαίφνης ἀποπληκτικὰ λελυμένως ἐπιπυρετήναντι χρονίως ὀλέθρια , οἷόν τι ἐπεπόνθη ὁ Νουμηνίου υἱός . Κἀνταῦθα μὲν ἐδήλωσεν εἰπὼν ἑαυτὸν ἐπὶ καθολικὴν ἀπόφανσιν ἀφικνούμενον ἐξ ἑνὸς ἀῤῥώστου , μετὰ τοῦ καὶ τῶν συνήθων τι περὶ τὴν λέξιν πρᾶξαι . τὸ γὰρ ἐπιπυρετήναντι λελυμένως εἶπεν , ἀφίστασθαι προῃρημένος τῶν κυρίων ὀνομάτων , ἵνα ἔχωσιν ὕλην οἱ σοφισταὶ περιέργων ἐξηγήσεων . ἀμέλει καὶ νῦν ἔνιοι μὲν ἐπὶ τῶν ἀποπληκτικῶν ἀκούουσι τὸ λελυμένως ἀντὶ τοῦ μετρίως , ἔνιοι δὲ ἐπὶ τὰς ἰδίως παραπληγίας λεγομένας μεταφέρουσιν , ἐφ’ αἷς εἰς ἀκινησίαν καὶ ἀναισθησίαν μορίων τινῶν κατασκήπτει τὸ νόσημα . ταύτας μὲν γὰρ καὶ νῦν βούλονται ἀποπληγίας εἰρηκέναι , καταχρησάμενον αὐταῖς . εἶτα διττῶς αὐτῶν γιγνομένων , ὡς Ἐρασίστρατος ἐν τοῖς περὶ παραλύσεως εἶπεν , αἱ μὲν γὰρ συνάγουσι καὶ συντείνουσιν , αἱ δὲ ἐκλύουσί τε καὶ χαλῶσι τὰς διαρθρώσεις , εἰρῆσθαί φασι νῦν ὑπ’ αὐτοῦ τὸ κατ’ ἔκλυσίν τε καὶ χάλασιν τῶν νευρωδῶν σωμάτων εἶδος τῆς παραπληγίας . ἀλλ’ ἐπί γε τῶν τοιούτων ἁπάντων παθῶν , ὅσα τοῦ νευρώδους ἐστὶ γένους , ὅταν ὑπὸ ψυχρῶν τε καὶ φλεγματικῶν γένηται χυμῶν , ὥσπερ αἵ τε ἀποπληξίαι καὶ αἱ παραπληγίαι , πυρετὸς ἐπιγινόμενος θερμὸς , οὐ σμικρὸν γίνεται βοήθημα . τὰ γοῦν ἐν ἀφορισμοῖς εἰρημένα ἐνταῦθα ἡμᾶς διδάσκει . τό γε πυρετὸν ἐπὶ σπασμῷ βέλτιον γενέσθαι ἢ σπασμὸν ἐπὶ πυρετῷ καὶ τὸ ἢν μεθύων ἐξαίφνης ἄφωνός τις γένηται , σπασθεὶς ἀποθνήσκει , ἢν μὴ πυρετὸς ἐπιλάβοι ἢ εἰς τὴν ὥρην ἐλθὼν καθ’ ἣν αἱ κραιπάλαι λύονται φθέγξηται . συνέβη τοιγαροῦν , ὡς ἡ ῥῆσις ἐνδείκνυται , τῷ τοῦ Νουμηνίου υἱῷ γενομένης ἀποπληξίας οὐκ ὀξὺν καὶ θερμὸν , ἀλλὰ βληχρὸν καὶ χρόνιον ἀκολουθήσαντα πυρετὸν μηδὲν ὠφελῆσαι .
Lemmas: ὁ ἐξαπίνης ἀποπληκτικός λελυμένως ἐπιπυρετήνω χρόνιος ὀλέθριος , οἷος τίς πάσχω ὁ Νουμήνιος υἱός . ἐνταῦθα μέν δηλόω εἶπον ἑαυτοῦ ἐπί καθολικός ἀπόφανσις ἀφικνέομαι ἐκ εἷς ἄρρωστος , μετά ὁ καί ὁ συνήθης τίς περί ὁ λέξις πράσσω . ὁ γάρ ἐπιπυρετήνω λελυμένως εἶπον , ἀφίστημι προαιρέω ὁ κύριος ὄνομα , ἵνα ἔχω ὕλη ὁ σοφιστής περίεργος ἐξήγησις . ἀμελέω καί νῦν ἔνιοι μέν ἐπί ὁ ἀποπληκτικός ἀκούω ὁ λελυμένως ἀντί ὁ μέτριος , ἔνιοι δέ ἐπί ὁ ἰδίως παραπληγίη λέγω μεταφέρω , ἐπί ὅς εἰς ἀκινησία καί ἀναισθησία μόριον τις κατασκήπτω ὁ νόσημα . οὗτος μέν γάρ καί νῦν βούλομαι ἀποπληγία εἴρω , καταχράω αὐτός . εἶτα διττός αὐτός γίγνομαι , ὡς Ἐρασίστρατος ἐν ὁ περί παράλυσις εἶπον , ὁ μέν γάρ συνάγω καί συντείνω , ὁ δέ ἐκλύω τε καί χαλάω ὁ διάρθρωσις , λέγω φημί νῦν ὑπό αὐτός ὁ κατά ἔκλυσις τε καί χάλασις ὁ νευρώδης σῶμα εἶδος ὁ παραπληγίη . ἀλλά ἐπί γε ὁ τοιοῦτος ἅπας πάθος , ὅσος ὁ νευρώδης εἰμί γένος , ὅταν ὑπό ψυχρός τε καί φλεγματικός γίγνομαι χυμός , ὥσπερ ὁ τε ἀποπληξία καί ὁ παραπληγίη , πυρετός ἐπιγίγνομαι θερμός , οὖον μικρός γίγνομαι βοήθημα . ὁ γοῦν ἐν ἀφορισμός εἴρω ἐνταῦθα ἐγώ διδάσκω . ὁ γε πυρετός ἐπί σπασμός ἀγαθός γίγνομαι ἢ σπασμός ἐπί πυρετός καί ὁ εἄν μεθύω ἐξαπίνης ἄφωνος τις γίγνομαι , σπάω ἀποθνήσκω , εἄν μή πυρετός ἐπιλαμβάνω ἢ εἰς ὁ ὥρα ἔρχομαι κατά ὅς ὁ κραιπάλη λύω φθέγγομαι . συμβαίνω τοιγάρ , ὡς ὁ ῥῆσις ἐνδείκνυμι , ὁ ὁ Νουμήνιος υἱός γίγνομαι ἀποπληξία οὐ ὀξύς καί θερμός , ἀλλά βληχρός καί χρόνιος ἀκολουθέω πυρετός μηδείς ὠφελέω .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.85
Ἐξ ὀσφύος ἀλγήματος ἀναδρομαὶ εἰς καρδίην πυρετώδεες , φρικώδεες , ἀνεμοῦσαι ὑδατώδεα , λεπτὰ , πλέονα , παρενεχθεῖσαι , ἄφωνοι , ἐμέσασαι μέλανα τελευτῶσιν . Ἤθροισται κἀνταῦθα συμπτώματα πολλὰ μοχθηρὰ μετὰ τοῦ καὶ τὴν ἑρμηνείαν εἶναι κακόζηλον . αἱ γὰρ ἀναδρομαὶ , φησὶν , ἐμέσασαί τε καὶ παρενεχθεῖσαι , δέον αὐτοὺς ἐμέσαντάς τε καὶ παρενεχθέντας εἰπεῖν . ἀλλὰ σύ γε καὶ τῶν συμπτωμάτων ἑκάστου τὴν δύναμιν εἰδὼς , οὐ χαλεπῶς εὑρήσεις εἰς ὅσον ὁ κάμνων ἥκει κινδύνου . τοῦτο δ’ ἐπὶ τέλει τοῦ προγνωστικοῦ παραινέσας ὁ Ἱπποκράτης ἠρκέσθη .
Lemmas: ἐς ὀσφῦς ἄλγημα ἀναδρομή εἰς καρδία πυρετώδης , φρικώδης , ἀνεμέω ὑδατώδης , λεπτόν , πλέω , παραφέρω , ἄφωνος , ἐμέω μέλας τελευτάω . ἀθροίζω ἐνταῦθα σύμπτωμα πολύς μοχθηρός μετά ὁ καί ὁ ἑρμηνεία εἰμί κακόζηλος . ὁ γάρ ἀναδρομή , φημί , ἐμέω τε καί παραφέρω , δήω αὐτός ἐμέω τε καί παραφέρω εἶπον . ἀλλά σῦς γε καί ὁ σύμπτωμα ἕκαστος ὁ δύναμις εἰδοί , οὖον χαλεπῶς εὑρίσκω εἰς ὅσος ὁ κάμνω ἥκω κίνδυνος . οὗτος δέ ἐπί τέλος ὁ προγνωστικός παραινέω ὁ Ἱπποκράτης ἀρκέω .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.86
Ὄμματος κατάκλεισις ἐν ὀξέσι κακόν . Ἤδη καὶ πρόσθεν ἐν ἀθροίσματι πλειόνων σημείων , ἃς συνδρομὰς ὀνομάζουσιν οἱ ἀπὸ τῆς ἐμπειρίας , ὄμματος κατάκλεισιν ἔγραψεν . ἔνιοι δὲ διὰ τοῦ α , οὐ διὰ τοῦ εἰ κατάκλασιν γράφουσιν , οὐ μεγάλης οὔσης διαφορᾶς περὶ τὸ σημαινόμενον ἐξ ἀμφοῖν . βούλεται γὰρ δηλῶσαι τὸ κατακεκλασμένον ἢ τὸ κατακεκλεισμένον βλέφαρον , ἐφ’ ᾧ δυοῖν θάτερον , ἢ τῇ συντονίᾳ τῶν κλειόντων αὐτὸ μορίων ἢ ἀῤῥωστίᾳ τῶν ἀνοιγόντων , ἕπεται τὸ πάθος .
Lemmas: ὄμμα κατάκλεισις ἐν ὀξύς κακός . ἤδη καί πρόσθεν ἐν ἄθροισμα πλείων σημεῖον , ὅς συνδρομάς ὀνομάζω ὁ ἀπό ὁ ἐμπειρία , ὄμμα κατάκλεισις γράφω . ἔνιοι δέ διά ὁ ὅς , οὖον διά ὁ εἰμί κατάκλασις γράφω , οὖον μέγας εἰμί διαφορά περί ὁ σημαίνω ἐκ ἄμφω . βούλομαι γάρ δηλόω ὁ κατακλάω ἢ ὁ κατακλείω βλέφαρον , ἐπί ὅς δύο ἕτερος , ἢ ὁ συντονία ὁ καλέω αὐτός μόριον ἢ ἀρρωστία ὁ ἀνοίγω , ἕπω ὁ πάθος .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.87
Ἆρά γε τοῖς ἀσώδεσιν ἀνεμέτοις , ὀσφυαλγέσιν , ἢν θρασέως παρακρούσωσιν , ἐλπὶς μέλανα διελθεῖν ; ἀποκρινούμεθά σοι καὶ πρὸς τοῦτο ῥᾳδίως , ὅτι μὴ πᾶσιν , ἀλλά τισιν αὐτῶν ἔσται τοῦτο καθάπερ δέδεικται πρόσθεν .
Lemmas: ἆρα γε ὁ ἀσώδης ἀνέμετος , ὀσφυαλγής , εἄν θρασύς παρακρούω , Ἐλπὶς μέλας διέρχομαι ; ἀποκρίνω σύ καί πρός οὗτος ῥᾳδίως , ὅτι μή πᾶς , ἀλλά τις αὐτός εἰμί οὗτος καθάπερ δείκνυμι πρόσθεν .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.91
Ἐπ’ ὀμμάτων διαστροφῇ πυρετώδει , κοπιώδει , ῥῖγος ὀλέθριον καὶ οἱ κωματώδεες ἐν τούτοισι πονηρόν . Ἐδείχθη κἀν τοῖς ἔμπροσθεν ὁ ἀνὴρ οὗτος ἐπιπλέκων ἀλλήλοις χαλεπὰ συμπτώματα , περὶ ὧν ἑκάστου κατὰ μόνας ἐχρῆν ἅπαξ εἰπεῖν ὡς ἡμῶν δυναμένων ἐννοεῖν , ὡς ἐπειδὰν ἀλλήλοις ἐπιπλέκηται πλείω , σφοδρότερον μὲν ἀποτελεῖσθαι κίνδυνον ἐξ αὐτῶν τοῖς κάμνουσι , βεβαιοτέραν δ’ ἡμῖν γίνεσθαι τὴν πρόγνωσιν , οὐδὲν οὖν εἴρηται καινόν . μεμαθήκαμεν γὰρ τήν τε τῶν ὀμμάτων διαστροφὴν κατὰ τίνα γίνεται διάθεσιν , τίνες τε τῶν κόπων αἱ διαφοραὶ καὶ πότε χρὴ ῥῖγος ἐπιφαίνεσθαι χρησίμως , ὁποῖόν τε τὸ κῶμα καὶ ἥτις αὐτὸ διάθεσις ἐγκεφάλου γεννᾷ .
Lemmas: ἐπί ὄμμα διαστροφή πυρετώδης , κοπιώδης , ῥῖγος ὀλέθριος καί ὁ κωματώδης ἐν οὗτος πονηρός . δείκνυμι ἐν ὁ ἔμπροσθεν ὁ ἀνήρ οὗτος ἐπιπλέκω ἀλλήλων χαλεπός σύμπτωμα , περί ὅς ἕκαστος κατά μόνος χρή ἅπαξ εἶπον ὡς ἐγώ δύναμαι ἐννοέω , ὡς ἐπειδάν ἀλλήλων ἐπιπλέκω πλείων , σφοδρός μέν ἀποτελέω κίνδυνος ἐκ αὐτός ὁ κάμνω , βέβαιος δέ ἐγώ γίγνομαι ὁ πρόγνωσις , οὐδείς οὖν εἴρω καινός . μανθάνω γάρ ὁ τε ὁ ὄμμα διαστροφή κατά τίς γίγνομαι διάθεσις , τίς τε ὁ κόπος ὁ διαφορά καί πότε χρή ῥῖγος ἐπιφαίνω χρήσιμος , ὁποῖος τε ὁ κῶμα καί ὅστις αὐτός διάθεσις ἐγκέφαλος γεννάω .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.98
Αἱ μετ’ ἐκλύσεως κατόχως ἀφωνίαι ὀλέθριαι . Πάλιν κἀνταῦθα λόγον ἔγραψε κατὰ μέρος , ὥσπερ καὶ πρόσθεν ἡνίκα ἔλεγεν , αἱ παραφροσύναι κάκισται . κοινῶς πᾶσι τοῖς τοιούτοις εἰσὶν , ὃ καὶ τοῖς ἰδιώταις δῆλον ὑπάρχει τὸ τὰ μεγάλα πάθη τοῖς προκεκμηκόσι τὴν δύναμιν ὀλέθρια γίνεσθαι . ἀλλ’ ὅπερ ἐκεῖ προεξαδυνατησάντων , τοῦτο ἐνταῦθα μετὰ ἐκλύσεως εἶπε . δύναται δέ τις καὶ μετὰ ἐκλύσεως ἢ ἀσθενείας ἢ ἀῤῥωστίας εἰπὼν ἐκπέμψαι φαντασίαν τοῖς πολλοῖς καὶ ἀμαθέσιν ἄλλο τι λέγειν · δύναται καὶ τῶν κατὰ μέρος παθῶν μνημονεύειν , ἵνα ἐν τῷδε δόξῃ λέγειν ἄλλοτε ἄλλα . καὶ γὰρ αἱ περιπνευμονίαι καὶ αἱ πλευρίτιδες ἐν ἀσθενείᾳ δυνάμεως γιγνόμεναι καὶ πᾶν ὁτιοῦν πάθος ἰσχυρὸν ὀλέθριόν ἐστιν . ὅπου γὰρ οὐδὲ οἱ τὴν δύναμιν ἰσχυροὶ διασώζονται πάντες ἐξ αὐτῶν , εὔδηλον ὡς τῶν ἀσθενῶν οὐδένα σωθῆναι δυνατόν ἐστι . νῦν μὲν οὖν ἐμνημόνευσε δύο συμπτωμάτων , ἑπομένων τῇ βλάβῃ τοῦ ἐγκεφάλου , καὶ θάτερον δ’ αὐτῶν μόνον εἰπών τις ἀληθεύει . καὶ γὰρ αἱ μετ’ ἐκλύσεως κατοχαὶ μοχθηραὶ καὶ αἱ μετ’ ἐκλύσεως ἀφωνίαι παραπλησίως αὐταῖς .
Lemmas: ὁ μετά ἔκλυσις κάτοχος ἀφωνία ὀλέθριος . πάλιν ἐνταῦθα λόγος γράφω κατά μέρος , ὥσπερ καί πρόσθεν ἡνίκα λέγω , ὁ παραφροσύνη κακός . κοινῶς πᾶς ὁ τοιοῦτος εἰμί , ὅς καί ὁ ἰδιώτης δῆλος ὑπάρχω ὁ ὁ μέγας πάθος ὁ προκάμνω ὁ δύναμις ὀλέθριος γίγνομαι . ἀλλά ὅσπερ ἐκεῖ προεξαδυνατέω , οὗτος ἐνταῦθα μετά ἔκλυσις εἶπον . δύναμαι δέ τις καί μετά ἔκλυσις ἢ ἀσθένεια ἢ ἀρρωστία εἶπον ἐκπέμπω φαντασία ὁ πολύς καί ἀμαθής ἄλλος τίς λέγω · δύναμαι καί ὁ κατά μέρος πάθος μνημονεύω , ἵνα ἐν ὅδε δόξα λέγω ἄλλοτε ἄλλος . καί γάρ ὁ περιπλευμονία καί ὁ πλευρῖτις ἐν ἀσθένεια δύναμις γίγνομαι καί πᾶς ὁστισοῦν πάθος ἰσχυρός ὀλέθριος εἰμί . ὅπου γάρ οὐδέ ὁ ὁ δύναμις ἰσχυρός διασῴζω πᾶς ἐκ αὐτός , εὔδηλος ὡς ὁ ἀσθενής οὐδείς σῴζω δυνατός εἰμί . νῦν μέν οὖν μνημονεύω δύο σύμπτωμα , ἕπομαι ὁ βλάβη ὁ ἐγκέφαλος , καί ἕτερος δέ αὐτός μόνος εἶπον τις ἀληθεύω . καί γάρ ὁ μετά ἔκλυσις κατοχή μοχθηρός καί ὁ μετά ἔκλυσις ἀφωνία παραπλήσιος αὐτός .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.99
Πλευροῦ ἄλγημα ἐπὶ πτύσεσι χολώδεσιν , ἀλόγως ἀφανισθὲν , ἐξίστανται . Καὶ τούτου τοῦ λόγου τὸ καθόλου πολλάκις εἴρηται , πάντων τῶν ἀλόγων ἀφανισθέντων κακόν τι σημαινόντων , καὶ ἐνταῦθα δὲ πρόσκειται τῶν κατὰ μέρος τι κακὸν γιγνόμενον ἐπὶ χολώδεσι πτύσμασιν , ἐν πλευριτικοῖς πάθεσιν ἐξαίφνης ἀφανισθεῖσιν , οὐ μὴν διὰ παντὸς ἢ πλειστάκις , ἀλλ’ ὅταν ἡ μετάστασις τοῦ χολώδους ἐπὶ τὴν κεφαλὴν γένηται , τηνικαῦτα μόνον οἱ κάμνοντες ἐξίστανται . τῷ μέντοι συνήθει τῆς ἑρμηνείας ἤδη χρησάμενος ὁ γράψας τὸ βιβλίον ἀλλόκοτον ἐποίησε τὴν λέξιν , οὐκ ἐχόντων ἡμῶν τίνι τὸ ἐξίστανται συντάξομεν . ὅσον μὲν γὰρ ἐπὶ τῇ λέξει , τῷ τῆς πλευρᾶς ἀλγήματι , φάντος γε αὐτοῦ , πλευροῦ ἄλγημα ἀλόγως ἀφανισθὲν , ἐξίστανται . πάνυ δ’ ἀκύρως ἂν εἴη λεγόμενον τὸ τοῦ πλευροῦ ἄλγημα ἀλόγως ἀφανισθὲν ἐξίστανται . κἂν γὰρ ἀντὶ τοῦ ἐξίστανται ἐξίσταται γράφωμεν χωρὶς τοῦ ν τῆς πρὸ τέλους συλλαβῆς διὰ μόνου τοῦ τ καὶ α , καὶ οὕτως ἄτοπος ἡ ἑρμηνεία γίνεται καὶ πολὺ χείρων αὐτῆς . τὸ μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν παθῶν ἐπὶ τὸν κάμνοντα σολοικώδης ἡ μετάβασις γίνεται , τὸ δ’ ἄνευ τοῦ ν λεγόμενον ἐξίσταται , τὴν ἀρχὴν οὐδ’ οὕτως , τί πρότερον σημαίνει δυνατὸν εὑρεῖν . κατὰ φύσιν γὰρ ἦν εἰρηκέναι πλευροῦ ἀλγήματος ἐπὶ πτύσμασι χολώδεσιν ἀλόγως ἀφανισθέντος οἱ κάμνοντες ἐξίστανται , σημαίνοντος δηλονότι τοῦ ἐξίστανται παρακοπὴν σφοδρὰν καὶ μανιώδη .
Lemmas: πλευρόν ἄλγημα ἐπί πτύσις χολώδης , ἄλογος ἀφανίζω , ἐξίστημι . καί οὗτος ὁ λόγος ὁ καθόλου πολλάκις εἴρω , πᾶς ὁ ἄλογος ἀφανίζω κακός τίς σημαίνω , καί ἐνταῦθα δέ πρόσκειμαι ὁ κατά μέρος τίς κακός γίγνομαι ἐπί χολώδης πτύσμα , ἐν πλευριτικός πάθος ἐξαπίνης ἀφανίζω , οὖον μήv διά πᾶς ἢ πλειστάκις , ἀλλά ὅταν ὁ μετάστασις ὁ χολώδης ἐπί ὁ κεφαλή γίγνομαι , τηνικαῦτα μόνος ὁ κάμνω ἐξίστημι . ὁ μέντοι συνήθης ὁ ἑρμηνεία ἤδη χράω ὁ γράφω ὁ βιβλίον ἀλλόκοτος ποιέω ὁ λέξις , οὐ ἔχω ἐγώ τίς ὁ ἐξίστημι συντάσσω . ὅσος μέν γάρ ἐπί ὁ λέγω , ὁ ὁ πλευρά ἄλγημα , φημί γε αὐτός , πλευρόν ἄλγημα ἄλογος ἀφανίζω , ἐξίστημι . πάνυ δέ ἄκυρος εἄν εἰμί λέγω ὁ ὁ πλευρόν ἄλγημα ἄλογος ἀφανίζω ἐξίστημι . κἀν γάρ ἀντί ὁ ἐξίστημι ἐξίστημι γράφω Χωρὶς ὁ Ν ὁ πρό τέλος συλλαβή διά μόνος ὁ τ καί ὅς , καί οὕτως ἄτοπος ὁ ἑρμηνεία γίγνομαι καί πολύς χείρων αὐτός . ὁ μέν γάρ ἀπό ὁ πάθος ἐπί ὁ κάμνω σολοικώδης ὁ μετάβασις γίγνομαι , ὁ δέ ἄνευ ὁ Ν λέγω ἐξίστημι , ὁ ἀρχή οὐδέ οὕτως , τίς πρότερος σημαίνω δυνατός εὑρίσκω . κατά φύσις γάρ εἰμί εἴρω πλευρόν ἄλγημα ἐπί πτύσμα χολώδης ἄλογος ἀφανίζω ὁ κάμνω ἐξίστημι , σημαίνω δηλονότι ὁ ἐξίστημι παρακοπή σφοδρός καί μανιώδης .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.104
Οἱ ἐξ ἀρχῆς ἐφιδροῦντες οὔροισι πέποσι , καυστικοὶ , ἀκρίτως περιψύχοντες , διὰ ταχέων περικαέες , νωθροὶ , κωματώδεες , σπασμώδεες , ὀλέθριοι . Πάλιν ἐνταῦθα τὸ ἐξ ἀρχῆς ἐφιδροῦντες σὺν οὔροις πέποσι περιττόν . ἱκανὰ γὰρ ἀποκτεῖναι τὸν ἄνθρωπον τὰ καυστικὰ μετὰ τοῦ περιψύχειν ἀκρίτως , ἔπειτα διὰ ταχέων γίνεσθαι διακαῆ , καθάπερ γε καὶ τὰ τῆς ἑτέρας ἀρχῆς τοῦ ἐγκεφάλου ἱκανὰ πάλιν αὐτὰ καθ’ αὑτὰ διαφθεῖραι τὸν νοσοῦντα , περὶ ὧν οὕτως ἔγραψε · νωθροὶ κωματώδεες , σπασμώδεες . ἐπὶ τούτοις οὖν ἑκατέροις τοὺς ἐξ ἀρχῆς ἐφιδροῦντας ἅμα πέποσιν οὔροις ἔγραψεν , ὅ τοιοῦτόν ἐστιν οἷον εἰ καί τι λέγει κινδυνεύειν ἀποθανεῖν τόνδε τινὰ τὸν ἄνθρωπον , ἐπεὶ τήν τε μήνιγγα τέτρηται καὶ τὰ κατὰ τὸν θώρακα συντέτρηται καὶ κατὰ τὸν μηρὸν ἑλκύδριον ἔχει σμικρόν . ἢ εἴ τις λέγει κινδυνεύειν ἀποθανεῖν τόνδε τινὰ διὰ τὸν ὕδερον καὶ τὴν παρωνυχίαν . τί οὖν ἔτι ζητῶμεν ἅττα ποτ’ οὖρα λέγει πέπονα ; περὶ ὧν ἔμπροσθεν ἔφην ἐπιτιμῆσαι τὸν Ἐφέσιον Ῥοῦφον Ζεύξιδι τῷ ἐμπειρικῷ . ψεῦδος μὲν γὰρ εἶναι τοῦτο , μηδέποτε κακόν τι τῶν τοιούτων οὔρων γεννώντων , ἀληθὲς δὲ τὸ τὰ ἐπίπονα οὖρα κακόν τι σημαίνειν . δηλοῦσθαι γὰρ τὰ μετὰ πόνου κενούμενα . δεύτερον μέντοι τοῦτο τὸ γεγραμμένον τὸ τῶν πεπόνων οὔρων οὐκέτι πιθανόν ἐστιν ὁμοίως κατ’ ἀμφοτέρας τὰς ῥήσεις ἡμαρτῆσθαι τὴν λέξιν , ὡς ὁ Ῥοῦφος ἠξίου μεμφόμενος τὸν Ζεῦξιν . ἀλλ’ ἴσως αὐτὸς ὁ γράψας τὰ παχέα καὶ λευκὰ πέπονα κεκληκώς ἐστιν , ἐπειδὴ τοιαύτην ὑπόστασιν ἑώρα καὶ ἐν τοῖς ἀληθῶς πέποσιν οὔροις . τὰ δ’ δ’ ἀνατεταραγμένα παραπλησίως τοῖς τῶν ὑποζυγίων , οὐ πέπονα .
Lemmas: ὁ ἐκ ἀρχή ἐφιδρόω ὅρος πέπων , καυστικός , ἄκριτος περιψύχω , διά ταχύς περικαής , νωθρός , κωματώδης , σπασμώδης , ὀλέθριος . πάλιν ἐνταῦθα ὁ ἐκ ἀρχή ἐφιδρόω σύν ὅρος πέπων περισσός . ἱκανός γάρ ἀποκτείνω ὁ ἄνθρωπος ὁ καυστικός μετά ὁ περιψύχω ἄκριτος , ἔπειτα διά ταχύς γίγνομαι διακαής , καθάπερ γε καί ὁ ὁ ἕτερος ἀρχή ὁ ἐγκέφαλος ἱκανός πάλιν αὐτός κατά ἑαυτοῦ διαφθείρω ὁ νοσέω , περί ὅς οὕτως γράφω · νωθρός κωματώδης , σπασμώδης . ἐπί οὗτος οὖν ἑκάτερος ὁ ἐκ ἀρχή ἐφιδρόω ἅμα πέπων ὅρος γράφω , ὅς τοιοῦτος εἰμί οἷος εἰμί καί τίς λέγω κινδυνεύω ἀποθνῄσκω ὅδε τις ὁ ἄνθρωπος , ἐπεί ὁ τε μῆνιγξ τετραίνω καί ὁ κατά ὁ θώραξ συντετραίνω καί κατά ὁ μηρός ἑλκύδριον ἔχω μικρός . ἢ εἰμί τις λέγω κινδυνεύω ἀποθνῄσκω ὅδε τις διά ὁ ὕδερος καί ὁ παρωνυχία . τίς οὖν ἔτι ζητέω ὅστις πρός ὅρος λέγω πέπων ; περί ὅς ἔμπροσθεν φημί ἐπιτιμάω ὁ Ἐφέσιος Ῥοῦφος Ζεῦξις ὁ ἐμπειρικός . ψεῦδος μέν γάρ εἰμί οὗτος , μηδέποτε κακός τίς ὁ τοιοῦτος ὅρος γεννάω , ἀληθής δέ ὁ ὁ ἐπίπονος ὅρος κακός τίς σημαίνω . δηλόω γάρ ὁ μετά πόνος κενόω . δύο μέντοι οὗτος ὁ γράφω ὁ ὁ πέπων ὅρος οὐκέτι πιθανός εἰμί ὁμοίως κατά ἀμφότερος ὁ ῥῆσις ἁμαρτάνω ὁ λέξις , ὡς ὁ Ῥοῦφος ἀξιόω μέμφομαι ὁ Ζεῦξις . ἀλλά ἴσως αὐτός ὁ γράφω ὁ παχύς καί λευκόν πέπων καλέω εἰμί , ἐπεί τοιοῦτος ὑπόστασις ὁράω καί ἐν ὁ ἀληθής πέπων ὅρος . ὁ δέ δέ ἀναταράσσω παραπλήσιος ὁ ὁ ὑποζύγιον , οὖον πέπων .