galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.115
Πήχεως ἀλγήματα μετὰ τραχήλου σπασμώδεα . ἀπὸ προσώπου δὲ ταῦτα καὶ κατὰ φάρυγγα , ἦχοι συχνοὶ σιελίζοντες , ἐν τούτοισιν ἐν ὕπνοις ἱδρῶτες ἀγαθοὶ . ἆρά γε καὶ τοῦ ἱδρῶτος κουφίζεσθαι τοὺς πλείστους οὐ πονηρόν ; Τὸ ἀπὸ προσώπου δὲ ταῦτα πάντες ἤκουσαν ἐν ἴσῳ τῷ ἀπὸ κεφαλῆς . καὶ γὰρ πρόσθεν εἴρηκε κατ’ ἄλλην ῥῆσιν , ἄλλως τε καὶ κεφαλῆς ὁρμῶντα . διὰ τί δὲ σπασμώδεα λέγει ταῦτα τὰ συμπτώματα , τοῖς μεμνημένοις τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένων , οὐκ ἄδηλον . ἔνιοι μέντοι τὸ πρῶτον μέρος τῆς ῥήσεως αὐτὸ καθ’ αὑτὸ γράφουσί τε καὶ ἀναγινώσκουσιν , ἵν’ ὁ λόγος ᾖ τοιοῦτος , πήχεως ἀλγήματα μετὰ τραχήλου σπασμώδεα , ἀπὸ προσώπου δὲ ταῦτα · μηκέτι δεομένων ἡμῶν εἰς τὴν πρόγνωσιν τοῦ σπασμοῦ τῶν ἐφεξῆς εἰρημένων . οὗτοι δὲ τὸν καί σύνδεσμον ἀφελόντες ἀρχὴν τῶν ἐφεξῆς γεγραμμένων ταύτην ἐποιήσαντο , κατὰ φάρυγγα ἦχοι συχνοί . τινὲς δὲ ἀντὶ τοῦ ἦχοι γράφουσι κατὰ φάρυγγα ὄχλοι συχνοὶ , ὥσπερ ὁ Διοσκορίδης . ὁ δὲ Καπίτων οὕτως ἔγραψεν · ἴσῳ καὶ κατὰ φάρυγγα ὠχροὶ ἰσχνοὶ . προχείρως γὰρ , ὡς εἴρηται πολλάκις , οἱ νεώτεροι ἐπὶ τὸ μεταγράφειν ἧκον , ὡς βούλονται τὰς παλαιὰς γραφὰς ἐν τοῖς ἀσαφέσι βιβλίοις . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὅπως ἂν ἔχῃ τὰ συμπτώματα μοχθηρὰ καὶ δοκεῖ τι συντελεῖν εἰς τὴν τῆς προκειμένης ῥήσεως ἀλήθειαν . ἄξιον δὲ ζητήσεως διὰ τί προσέθηκεν , οἱ ἐν ὕπνοις ἱδρῶτες ἐν τούτοισιν ἀγαθοί . οὐδὲν γὰρ ἐξαίρετον τοῖς οὕτω νοσοῦσιν ἀπὸ τῶν ἐν τοῖς ὕπνοις ἱδρώτων ὠφελούντων μόνοις . κοινὸν γάρ ἐστι τὸ τῶν ὠφελίμων ἱδρώτων ἐπί τε τοῖς εἰρημένοις παθήμασι καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἑτέρων διορισμῶν δεομένων , οἶον εἰ ἐπὶ πέψει τοῦ νοσήματος , εἰ δι’ ὅλου τοῦ σώματος , εἰ ἐν ἡμέραις κρισίμοις , εἰ παύσουσι τούς τε πυρετοὺς καὶ τὰ συμπτώματα . τὸ δὲ ἐν ὕπνοις τοὺς ἱδρῶτας ἐγρηγορόσι γίνεσθαι περιττόν . ἔνιοι μέντοι βουλόμενοι τῷ λόγῳ βοηθεῖν φασὶν ἐπὶ τῶν σπωμένων ἱδρῶτας γίνεσθαι , διὰ τὴν συντονίαν τοῦ παθήματος . ἐὰν οὖν ἐκλελυμένου καὶ κεχαλασμένου τοῦ σώματος , ὅπερ ἐν τοῖς ὕπνοις συμβαίνει , γένηται τοῦτο , κατὰ φύσιν οἰητέον ἱδροῦν αὐτούς . τὸ δ’ ἐφεξῆς εἰρημένον ἔτι μείζονα τὴν ἀπορίαν ἔχει , γράψαντος αὐτοῦ , ἆρά γε καὶ τῷ ἱδρῶτι κουφίζεσθαι τοῖσι πλείστοισιν οὐ πονηρόν ; οὐδεμίαν γὰρ ἀμφιβολίαν ἔχει τοῦτο , προφανῶς ὑπάρχον ἀγαθόν . εἰ δὲ μὴ , ἀλλὰ πάντως γε οὐ πονηρόν .
Lemmas: πῆχυς ἄλγημα μετά τράχηλος σπασμώδης . ἀπό πρόσωπον δέ οὗτος καί κατά φάρυγξ , ἦχος συχνός σιελίζω , ἐν οὗτος ἐν ὕπνος ἱδρώς ἀγαθός . ἆρα γε καί ὁ ἱδρώς κουφίζω ὁ πλεῖστος οὖον πονηρός ; ὁ ἀπό πρόσωπον δέ οὗτος πᾶς ἀκούω ἐν ἴσος ὁ ἀπό κεφαλή . καί γάρ πρόσθεν εἴρω κατά ἄλλος ῥῆσις , ἄλλως τε καί κεφαλή ὁρμή . διά τίς δέ σπασμώδης λέγω οὗτος ὁ σύμπτωμα , ὁ μιμνήσκω ὁ ἔμπροσθεν εἴρω , οὐ ἄδηλος . ἔνιοι μέντοι ὁ πρῶτος μέρος ὁ ῥῆσις αὐτός κατά ἑαυτοῦ γράφω τε καί ἀναγιγνώσκω , ἵνα ὁ λόγος εἰμί τοιοῦτος , πῆχυς ἄλγημα μετά τράχηλος σπασμώδης , ἀπό πρόσωπον δέ οὗτος · μηκέτι δήω ἐγώ εἰς ὁ πρόγνωσις ὁ σπασμός ὁ ἐφεξῆς εἴρω . οὗτος δέ ὁ καί σύνδεσμος ἀφαιρέω ἀρχή ὁ ἐφεξῆς γράφω οὗτος ποιέω , κατά φάρυγξ ἦχος συχνός . τις δέ ἀντί ὁ ἦχος γράφω κατά φάρυγξ ὄχλος συχνός , ὥσπερ ὁ Διοσκορίδης . ὁ δέ Καπίτων οὕτως γράφω · ἴσος καί κατά φάρυγξ ὠχρός ἰσχνός . προχείρως γάρ , ὡς εἴρω πολλάκις , ὁ νέος ἐπί ὁ μεταγράφω ἥκω , ὡς βούλομαι ὁ παλαιός γραφή ἐν ὁ ἀσαφής βιβλίον . ἀλλά οὗτος μέν ὅπως εἄν ἔχω ὁ σύμπτωμα μοχθηρός καί δοκέω τίς συντελέω εἰς ὁ ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ἀλήθεια . ἄξιος δέ ζήτησις διά τίς προστίθημι , ὁ ἐν ὕπνος ἱδρώς ἐν οὗτος ἀγαθός . οὐδείς γάρ ἐξαίρω ὁ οὗτος νοσέω ἀπό ὁ ἐν ὁ ὕπνος ἱδρώς ὠφελέω μόνος . κοινός γάρ εἰμί ὁ ὁ ὠφέλιμος ἱδρώς ἐπί τε ὁ εἴρω πάθημα καί ὁ ἄλλος ἅπας ἕτερος διορισμός δήω , οἶος εἰμί ἐπί πέσσω ὁ νόσημα , εἰμί διά ὅλος ὁ σῶμα , εἰμί ἐν ἡμέρα κρίσιμος , εἰμί παύω ὁ τε πυρετός καί ὁ σύμπτωμα . ὁ δέ ἐν ὕπνος ὁ ἱδρώς ἐγείρω γίγνομαι περισσός . ἔνιοι μέντοι βούλομαι ὁ λόγος βοηθέω φημί ἐπί ὁ σπάω ἱδρώς γίγνομαι , διά ὁ συντονία ὁ πάθημα . ἐάν οὖν ἐκλύω καί χαλάω ὁ σῶμα , ὅσπερ ἐν ὁ ὕπνος συμβαίνω , γίγνομαι οὗτος , κατά φύσις οἰητέον ἱδρόω αὐτός . ὁ δέ ἐφεξῆς εἴρω ἔτι μείζων ὁ ἀπορία ἔχω , γράφω αὐτός , ἆρα γε καί ὁ ἱδρώς κουφίζω ὅς πολύς οὖον πονηρός ; οὐδείς γάρ ἀμφιβολία ἔχω οὗτος , προφανῶς ὑπάρχω ἀγαθός . εἰμί δέ μή , ἀλλά πάντως γε οὖον πονηρός .