galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.63
Τὸ καρῶδες ἆρά γε πανταχοῦ κακόν ; Ἀπορίαν ἡμῖν ἡ ῥῆσις κινεῖ διὰ τὸ μὴ σαφῶς εἰρῆσθαι τὸ σημαινόμενον ἐκ τῆς κάρου φωνῆς . ὅταν οὖν ἐν οἴνου πόσει πλείονι κεκαρωμένον τινὰ λέγωμεν , ὥσπερ ὁ Πλάτων ἐπὶ τοῦ Πώρου κατὰ τὸ συμπόσιον εἶπεν , οὐδεμίαν ἐνδεικνύμεθα νοσώδη διάθεσιν . ὃ δ’ ἂν εἴποιέ τις ἑρμηνεύων λόγῳ μακροτέρῳ βαθὺν καὶ δυσέγερτον ὕπνον κάρος ἐνταῦθα φαίνεται σημαίνειν οὐ χρηστόν . ἀλλὰ καὶ ζήτησις οὐ σμικρὰ γέγονε περὶ τοῦ νοσώδους κάρου πότερον τὴν αὐτὴν κατὰ γένος αἰτίαν ἔχων τῷ διὰ τὸν οἶνον κάρῳ τὸ δύσλυτον προσείληφεν ἢ γένος ἕτερόν ἐστι τῆς αἰτίας . εἰκότως οὖν ἀπορεῖ περὶ τοῦ κάρου ζητῶν εἴτε παντελῶς εἶναι χρὴ νομίζειν κακὸν εἴτε ποτὲ καὶ ἀγαθὸν καὶ μέσον ἀγαθῶν τε καὶ κακῶν . ἐὰν γὰρ ὁ βαθύς τε καὶ δυσδιέγερτος · ὕπνος ἀκούηται κάρος , οὐκ ἔχοντος ἑτέραν τῷ γένει διάθεσιν τοῦ νοσώδους κάρου , γένοιτ’ ἄν ποτε ἀγαθὸν αἴτιόν τε καὶ σημεῖον ὁ κάρος . ἑωράκαμεν οὖν ἐπ’ ἐνίων ἀῤῥώστων ἠγρυπνηκότων ἐφεξῆς ἡμέραις τρισὶν ἢ τέτταρσι δυσδιέγερτον ὕπνον γενόμενον , ὡς ὅλης ἡμέρας τε καὶ νυκτὸς ὠφελήσαντα μεγάλως . ἐπὶ δὲ παιδίων εἶδον πολλάκις οὐ μιᾶς μόνον , ἀλλὰ καὶ δυοῖν ἡμερῶν ἐφεξῆς ἐπ’ ὠφελείᾳ μεγάλῃ γενόμενον τοιοῦτον . ἐὰν δ’ ἑτέρα τῷ γένει διάθεσις εἴη τοῦ νοσώδους κάρου , διαφέρειν μὲν ἐροῦμεν ὕπνον βαθὺν τοῦ κάρου , τὸ δὲ καρῶδες πανταχοῦ κακὸν εἶναι . δεδειγμένου δ’ ἡμῖν ἐγρήγορσι μὲν γίνεσθαι διά τε ξηρότητα καὶ θερμότητα τοῦ πρώτου αἰσθητικοῦ μορίου , τουτέστι τοῦ ἐγκεφάλου , τὸν δ’ ὕπνον ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις , ὅταν ὑπὸ πλήθους ὑγροῦ χρηστοῦ βαρύνηται τὸ σῶμα , καθάπερ ἐν ταῖς μέθαις ὕπνος ἐστὶ βαθὺς , ὃν ἔξεστι τῷ βουλομένῳ κάρον ὀνομάζειν . ὁμολογηθείσης δὲ τῆς διαθέσεως ἐν ὀνόματι μόνον ἡ διαφωνία γίνεται . ὅταν δ’ ὑπὸ φλέγματος ὁ ἐγκέφαλος ὑγρανθῇ καὶ ψυχθῇ , τὸ κατὰ τὰς ληθαργικὰς διαθέσεις ἔσται κῶμα καὶ καλεῖν ἔξεστι τῷ βουλομένῳ καὶ τοῦτο κάρον . ἔνιοι δ’ ὅταν ἀκίνητος καὶ ἀναίσθητος ὁ ἄνθρωπος ἐπὶ χρόνον τινὰ γένηται , κἂν νύττῃς αὐτὸν , κἂν πλήττῃς , κἂν ἐκβοᾷς , ὀνομάζουσι κάρον , ὁποῖος ἐνίοις γίνεται τῶν πληγέντων σφοδρῶς τὴν κεφαλὴν κατὰ τοὺς κροταφίτας μῦς . ὁρᾶται δὲ πολλάκις ἡμῖν καὶ κατὰ τὰς πυρετώδεις νόσους ἐν ἐπισημασίαις , καθ’ ἃς οὔτε νυττόντων οὔτε θλώντων οἱ κάμνοντες αἰσθάνονται καὶ πολλῷ μᾶλλον βοώντων . ἐὰν οὖν τις τὸ μὲν τοιοῦτον πάθημα κάρον ὀνομάζει , τὴν δὲ δυσδιέγερτον κατάστασιν κῶμά τε καὶ καταφοράν · τὸ δὲ τρίτον ἐπ’ αὐτοῖς , ὑπὲρ οὗ πρῶτον διῆλθον , ὕπνον βαθύν · οὔτε κῶμά ποτε ἀγαθὸν οὔτε πολὺ μᾶλλον αὐτὸν τὸν κάρον λέγεσθαι χρή . ἐὰν οὖν δή τις ἀμφισβητῇ περὶ τῶν εἰρημένων διαθέσεων , ἑτέροις γίνεσθαι λέγων αὐτὰς ἢ οὐχ , ὡς ἐγὼ νῦν λέγω , ἐν πράγματι οὐ διαφωνήσει , συγχωρῶν δὲ ὡς εἴρηται γίγνεσθαι , τοῖς ὀνόμασιν ἑτέρως χρώμενος , ἐν τούτοις μόνον ἡμῖν διενεχθήσεται .
Lemmas: ὁ καρώδης ἆρα γε πανταχοῦ κακός ; Ἀπορίας ἐγώ ὁ ῥῆσις κινέω διά ὁ μή σαφῶς εἴρω ὁ σημαίνω ἐκ ὁ καρόω φωνή . ὅταν οὖν ἐν οἶνος πόσις πλείων καρόω τις λέγω , ὥσπερ ὁ Πλάτων ἐπί ὁ Πῶρος κατά ὁ συμπόσιον εἶπον , οὐδείς ἐνδείκνυμι νοσώδης διάθεσις . ὅς δέ εἄν εἶπον τις ἑρμηνεύω λόγος μακρός βαθύς καί δυσέγερτος ὕπνος κάρος ἐνταῦθα φαίνω σημαίνω οὖον χρηστός . ἀλλά καί ζήτησις οὖον μικρός γίγνομαι περί ὁ νοσώδης καρόω πότερος ὁ αὐτός κατά γένος αἴτιος ἔχω ὁ διά ὁ οἶνος κάρος ὁ δύσλυτος προσλαμβάνω ἢ γένος ἕτερος εἰμί ὁ αἴτιος . εἰκότως οὖν ἀπορέω περί ὁ καρόω ζητέω εἴτε παντελῶς εἰμί χρή νομίζω κακός εἴτε ποτέ καί ἀγαθός καί μέσος ἀγαθός τε καί κακός . ἐάν γάρ ὁ βαθύς τε καί δυσδιέγερτος · ὕπνος ἀκούω κάρος , οὐ ἔχω ἕτερος ὁ γένος διάθεσις ὁ νοσώδης καρόω , γίγνομαι ἄν ποτός ἀγαθός αἴτιος τε καί σημεῖον ὁ κάρος . ὁράω οὖν ἐπί ἔνιοι ἄρρωστος ἀγρυπνέω ἐφεξῆς ἡμέρα τρεῖς ἢ τέσσαρες δυσδιέγερτος ὕπνος γίγνομαι , ὡς ὅλος ἡμέρα τε καί νύξ ὠφελέω μέγας . ἐπί δέ παιδίον εἶδον πολλάκις οὖον εἷς μόνος , ἀλλά καί δύο ἡμέρα ἐφεξῆς ἐπί ὠφέλεια μέγας γίγνομαι τοιοῦτος . ἐάν δέ ἕτερος ὁ γένος διάθεσις εἰμί ὁ νοσώδης καρόω , διαφέρω μέν εἴρω ὕπνος βαθύς ὁ καρόω , ὁ δέ καρώδης πανταχοῦ κακός εἰμί . δείκνυμι δέ ἐγώ ἐγρήγορσις μέν γίγνομαι διά τε ξηρότης καί θερμότης ὁ πρῶτος αἰσθητικός μόριον , τουτέστι ὁ ἐγκέφαλος , ὁ δέ ὕπνος ἐπί ὁ ἐναντίος , ὅταν ὑπό πλῆθος ὑγρός χρηστός βαρύνω ὁ σῶμα , καθάπερ ἐν ὁ μέθη ὕπνος εἰμί βαθύς , ὅς ἔξεστι ὁ βούλομαι καρώ ὀνομάζω . ὁμολογέω δέ ὁ διάθεσις ἐν ὄνομα μόνος ὁ διαφωνία γίγνομαι . ὅταν δέ ὑπό φλέγμα ὁ ἐγκέφαλος ὑγραίνω καί ψύχω , ὁ κατά ὁ ληθαργικός διάθεσις εἰμί κῶμα καί καλέω ἔξεστι ὁ βούλομαι καί οὗτος καρώ . ἔνιοι δέ ὅταν ἀκίνητος καί ἀναίσθητος ὁ ἄνθρωπος ἐπί χρόνος τις γίγνομαι , κἀν νύσσω αὐτός , κἀν πλήσσω , κἀν ἐκβοάω , ὀνομάζω καρώ , ὁποῖος ἔνιοι γίγνομαι ὁ πλήσσω σφοδρός ὁ κεφαλή κατά ὁ κροταφίτης μῦς . ὁράω δέ πολλάκις ἐγώ καί κατά ὁ πυρετώδης νόσος ἐν ἐπισημασία , κατά ὅς οὔτε νύσσω οὔτε θλάω ὁ κάμνω αἰσθάνομαι καί πολύς μᾶλλον βοῦς . ἐάν οὖν τις ὁ μέν τοιοῦτος πάθημα καρώ ὀνομάζω , ὁ δέ δυσδιέγερτος κατάστασις κῶμα τε καί καταφορά · ὁ δέ τρίτος ἐπί αὐτός , ὑπέρ ὅς πρῶτος διέρχομαι , ὕπνος βαθύς · οὔτε κῶμα ποτός ἀγαθός οὔτε πολύς μᾶλλον αὐτός ὁ καρώ λέγω χρή . ἐάν οὖν δή τις ἀμφισβητέω περί ὁ εἴρω διάθεσις , ἕτερος γίγνομαι λέγω αὐτός ἢ οὐ , ὡς ἐγώ νῦν λέγω , ἐν πρᾶγμα οὖον διαφωνέω , συγχωρέω δέ ὡς εἴρω γίγνομαι , ὁ ὄνομα ἑτέρως χράω , ἐν οὗτος μόνος ἐγώ διαφέρω .