galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.107
Τὰ τρομώδεα , σπασμώδεα γενόμενα , ἐφ’ ἱδρῶσι φιλυπόστροφα , τούτοις ἡ κρίσις ἐπιῤῥιγώσασιν . οὗτοι ἐπιῤῥιγέουσι περὶ κοιλίην καύματι προκληθέντες . Ταύτην τὴν ῥῆσιν ἔνιοι διαιροῦσιν εἰς δύο λόγους , ἕνα μὲν τόνδε · τὰ τρομώδεα σπασμώδεα γενόμενα · καὶ μέντοι καὶ ὁμολογοῦσιν αὐτοὶ κολοβὸν εἶναι τὸν λόγον τοῦτον καὶ κελεύουσι προσυπακούειν αὐτῷ τι , περὶ οὗ μικρὸν ὕστερον ἐρῷ . δεύτερον δὲ ἀφ’ ἑτέρας ἀρχῆς ποιοῦσι , τὰ ἐφ’ ἱδρῶσι φιλυπόστροφα . τούτοις ἡ κρίσις ἐπιῤῥιγώσασιν . οἱ δέ γε συνάπτοντες ἀμφοτέρους τοὺς λόγους χωρὶς τοῦ ἄρθρου τοῦ τά γράφουσι , τὰ τρομώδεα σπασμώδεα γενόμενα , ἐφ’ ἱδρῶσι φιλυπόστροφα . τοῦτο μὲν ὅτι ψεῦδός ἐστι διὰ τῶν ἐξηγητῶν κατέγνωσται , τὸ δ’ ἕτερον ὅτι κολοβόν . ἀλλὰ τὸ μὲν ἐλλιπὲς τῆς λέξεως καὶ διὰ τὴν τοῦ γραφέως ἁμαρτίαν δύναται γεγονέναι . τὸ δὲ ψεῦδος οὐδεμίαν ἔχει παραμυθίαν . τὰ γὰρ τρομώδεα σπασμώδεα γενόμενα τοῖς ἐφ’ ἱδρῶσι φιλυπόστροφα γενέσθαι ψεῦδός ἐστιν , οὐ φιλυποστρόφων αὐτῶν , ἀλλ’ ὀλεθρίων ὄντων . ἐάν τε ἐφιδρῶσιν αὐτοῖς εἴτε καὶ μή . θεασώμεθα οὖν αὐτὰ ἃ λέγουσιν οὗτοι , τὰ τρομώδεα σπασμώδεα γενόμενα , θάνατον ἐπιφέρει . δύναται δὲ καὶ οὕτως τὰ τρομώδεα ἢ σπασμώδεα καθ’ ἑαυτὰ κελεύοντες ἀναγινώσκειν . δύνασθαι μὲν γάρ φασι καὶ οὕτω νοεῖσθαι , τὰ τρομώδεα σπασμώδεα γενόμενα θάνατον ἐπιφέρει . δύνασθαι δὲ καὶ οὕτω · τὰ τρομώδεα ἢ σπασμώδεα γενόμενα μοχθηρά · ἵνα τὸ μὲν πρότερον τὴν πάνυ τελείαν μετάπτωσιν ἐκ τῶν τρομωδῶν εἰς τὰ σπασμώδη διδάσκῃ , τὸ δὲ δεύτερον , ὅταν τοῖς τρομώδεσι πάθεσιν ἐπιγένηται τὸ σπασμῶδες , ἕπεσθαι θάνατον , ἑκάτερον μὲν γὰρ ὀλέθριον . ἀλλὰ τὸ μὲν πρότερον , ὡς μεταπιπτόντων τῶν τρομωδῶν εἰς τὰ σπασμώδη , πρὶν ἀποθνήσκειν τὸν ἄνθρωπον , τὸ δὲ δεύτερον , ὡς πάντως μὲν μετὰ τούτου γιγνομένων . ὁπότε δὲ γένηται , βέβαιον θάνατον ἐπιφερόντων . ᾧ δὲ ταῦτα φίλα , πάρεστιν αὐτοῖς χρῆσθαι . ἐγὼ δὲ μεταβήσομαι πρὸς τοὺς ἀφ’ ἑτέρας ἀρχῆς ἀναγινώσκοντας ἅμα τῷ ἄρθρῳ τὴν ῥῆσιν , τὰ ἐφ’ ἱδρῶσι φιλυπόστροφα , εἶτα διασιωπησάντων ἡμῶν καὶ μετὰ ταῦτα ἀναγνόντων , τούτοις ἡ κρίσις ἐπιῤῥιγώσασιν , ἵνα ὁ λόγος γένηται τοιοῦτος · τὰ ἐφ’ ἱδρῶσι πεπαῦσθαι δόξαντα πάθη καὶ πάλιν ὑποστρέψαντα καὶ πάλιν ἀναπυρώσαντα καὶ πάλιν ἱδρῶσι δόξαντα λυθῆναι τὴν ἀληθῆ καὶ βεβαίαν ἴσχει λύσιν καὶ κρίσιν , ὅταν ἐπιῤῥιγώσωσι . τὸ δ’ ἑξῆς εἰρημένον οὗτοι ἐπιῤῥιγέουσι περὶ τὴν κοιλίαν καύματι προκληθέντες , ἔξει διάνοιαν τοιάνδε . καῦμα κατὰ τὴν κοιλίαν προηγεῖται , μέλλοντος ἐπιγίνεσθαι τοῖς προειρημένοις τοῦ ῥίγους .
Lemmas: ὁ τρομώδης , σπασμώδης γίγνομαι , ἐπί ἱδρόω φιλυπόστροφος , οὗτος ὁ κρίσις ἐπιλέγω . οὗτος ἐπιλέγω περί κοιλία καῦμα προκαλέω . οὗτος ὁ ῥῆσις ἔνιοι διαιρέω εἰς δύο λόγος , εἷς μέν ὅδε · ὁ τρομώδης σπασμώδης γίγνομαι · καί μέντοι καί ὁμολογέω αὐτός κολοβός εἰμί ὁ λόγος οὗτος καί κελεύω προσυπακούω αὐτός τίς , περί ὅς μικρός ὕστερος ἐράω . δύο δέ ἀπό ἕτερος ἀρχή ποιέω , ὁ ἐπί ἱδρόω φιλυπόστροφος . οὗτος ὁ κρίσις ἐπιλέγω . ὁ δέ γε συνάπτω ἀμφότερος ὁ λόγος Χωρὶς ὁ ἄρθρον ὁ ὁ γράφω , ὁ τρομώδης σπασμώδης γίγνομαι , ἐπί ἱδρόω φιλυπόστροφος . οὗτος μέν ὅτι ψεῦδος εἰμί διά ὁ ἐξηγητής καταγιγνώσκω , ὁ δέ ἕτερος ὅτι κολοβός . ἀλλά ὁ μέν ἐλλιπής ὁ λέξις καί διά ὁ ὁ γραφεύς ἁμαρτία δύναμαι γίγνομαι . ὁ δέ ψεῦδος οὐδείς ἔχω παραμυθία . ὁ γάρ τρομώδης σπασμώδης γίγνομαι ὁ ἐπί ἱδρόω φιλυπόστροφος γίγνομαι ψεῦδος εἰμί , οὖον φιλυποστροφέω αὐτός , ἀλλά ὀλέθριος εἰμί . ἐάν τε ἐφιδρόω αὐτός εἴτε καί μή . θεάομαι οὖν αὐτός ὁ λέγω οὗτος , ὁ τρομώδης σπασμώδης γίγνομαι , θάνατος ἐπιφέρω . δύναμαι δέ καί οὕτως ὁ τρομώδης ἢ σπασμώδης κατά ἑαυτοῦ κελεύω ἀναγιγνώσκω . δύναμαι μέν γάρ φημί καί οὗτος νοέω , ὁ τρομώδης σπασμώδης γίγνομαι θάνατος ἐπιφέρω . δύναμαι δέ καί οὗτος · ὁ τρομώδης ἢ σπασμώδης γίγνομαι μοχθηρός · ἵνα ὁ μέν πρότερος ὁ πάνυ τέλειος μετάπτωσις ἐκ ὁ τρομώδης εἰς ὁ σπασμώδης διδάσκω , ὁ δέ δύο , ὅταν ὁ τρομώδης πάθος ἐπιγίγνομαι ὁ σπασμώδης , ἕπω θάνατος , ἑκάτερος μέν γάρ ὀλέθριος . ἀλλά ὁ μέν πρότερος , ὡς μεταπίπτω ὁ τρομώδης εἰς ὁ σπασμώδης , πρίν ἀποθνήσκω ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ δύο , ὡς πάντως μέν μετά οὗτος γίγνομαι . ὁπότε δέ γίγνομαι , βέβαιος θάνατος ἐπιφέρω . ὅς δέ οὗτος φίλος , πάρειμι αὐτός χράω . ἐγώ δέ μεταβαίνω πρός ὁ ἀπό ἕτερος ἀρχή ἀναγιγνώσκω ἅμα ὁ ἄρθρον ὁ ῥῆσις , ὁ ἐπί ἱδρόω φιλυπόστροφος , εἶτα διασιωπάω ἐγώ καί μετά οὗτος ἀναγιγνώσκω , οὗτος ὁ κρίσις ἐπιλέγω , ἵνα ὁ λόγος γίγνομαι τοιοῦτος · ὁ ἐπί ἱδρόω παύω δόξα πάθος καί πάλιν ὑποστρέφω καί πάλιν ἀναπυρόω καί πάλιν ἱδρόω δόξα λύω ὁ ἀληθής καί βέβαιος ἴσχω λύσις καί κρίσις , ὅταν ἐπιλέγω . ὁ δέ ἑξῆς εἴρω οὗτος ἐπιλέγω περί ὁ κοιλία καῦμα προκαλέω , ἔξειμι διάνοια τοιόσδε . καῦμα κατά ὁ κοιλία προηγέομαι , μέλλω ἐπιγίγνομαι ὁ προερέω ὁ ῥῖγος .