galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.71
Οἱ ἐπανεμέοντες μέλανα ἀπόσιτοι , παράφοροι , καθ’ ἥβην μικρὰ ὀδυνώδεες , ὄμμα θρασὺ κεκλεισμένον , τούτους μὴ φαρμακεύειν · ὀλέθριον γάρ . Τὸ μὲν ὀλεθρίως ἔχειν ἅπαντας τούτους , ὅπερ ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς ῥήσεως εἴρηκεν , ἀληθές ἐστιν , ὥσπερ δή γε καὶ τὸ μὴ δεῖν φαρμακεύειν αὐτοὺς , ὅπερ ἐστὶ καθαίρειν . ἐδείχθη γὰρ ἤδη πολλάκις ἐπὶ τούτου λεγόμενον τὸ φαρμακεύειν , ἀλλ’ ὅμοιός ἐστιν ὁ λόγος ὅδε τῷ τοιούτῳ λόγῳ . τοὺς τετρωμένους καρδίαν οὐ χρὴ θεραπεύειν ἐπαγγέλλεσθαι , τεθνήξονται γάρ . εἴτ’ οὖν ἕκαστον ὦν εἴρηκε κατὰ τὴν προκειμένην ῥῆσιν αὐτὸ καθ’ αὑτό τις ἀκούσει , μοχθηρᾶς διαθέσεώς ἐστι σημεῖον , εἴτε πολλὰ ἅμα , παραπλησίως ἂν εἴη ὀλέθριον . τὸ γοῦν πρῶτον αὐτῶν εἰρημένον , τὸ ἐπανεμεῖν μέλανα , τῶν ὀλεθριωτάτων ἐστὶ σημείων , εἰ καὶ χωρὶς τῶν ἄλλων μόνον εἴη . ἐφεξῆς δὲ αὐτῷ γέγραπται τὸ ἀπόσιτοι , τουτέστι τὸ ἀνόρεκτοι , πολύ γε μὴν ἧττον ἐκείνου κακὸν , ὅμως γε μὴν κακὸν καὶ αὐτὸ , καθάπερ καὶ τὸ παράφοροι , τουτέστι παρανοοῦντές τε καὶ παραπαίοντες . τὸ δὲ καθ’ ἥβην σμικρὰ ὀδυνώδεες οὐδὲ σαφές . ἐστι τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον , οὐχ ὡσαύτως αὐτὸ νοησάντων . ἔνιοι μὲν γὰρ διελόντες ἑκάτερον ἰδίᾳ , τὸ μὲν καθ’ ἥβην αὐτὸ , τὸ κατὰ τὴν ἡβικὴν ἡλικίαν ἤκουσαν . τὸ δὲ σμικρὰ ὀδυνώδεες , ἕν τι καὶ αὐτὸ τῶν συμπτωμάτων ὦν ἐποιήσατο κατάλογον . ἔνιοι δὲ καὶ καθ’ ἥβην ὀδυνώδεες ἐπὶ τοῦ μέρους εἰρῆσθαί φασιν , ἐν ᾧ καὶ ἡ κύστις κεῖται . βούλεται γὰρ αὐτὸς ἐνδείξασθαι πεπονθέναι μὲν αὐτὴν μεγάλως , παραφόρους δὲ ὄντας τῷ τοὺς πάσχοντας σμικρὰν αἴσθησιν ἔχειν ἀπ’ ἀρχῆς αὐτῆς . ἐφεξῆς δὲ πάλιν ἄλλα δύο συμπτώματα γράψας σαφῶς φρενιτικὰ , τό τε θρασὺ καὶ τὸ κεκλεισμένον ὄμμα . δύο γάρ ἐστι ταῦτα , κἂν ἐφ’ ἑνὸς μορίου λέγηται · δύναταί γε μὴν καθ’ ἑαυτὸ συστῆναι τὸ ἕτερον αὐτῶν μόνον , ὥσπερ καὶ φαίνεται θρασὺ ποτὲ μὲν γινόμενον , οὐ μὴν κεκλεισμένον γε τὸ ὄμμα , ποτὲ δὲ κεκλεισμένον μὲν , οὐ μὴν καὶ θρασύ . τὸ γὰρ κεκλεῖσθαι συμβαίνει τοῖς κατ’ ὀφθαλμοὺς βλεφάροις , ἤτοι διὰ τάσιν σπασμώδη τῶν κλειόντων αὐτοὺς μυῶν ἢ δι’ ἀῤῥωστίαν τῶν ἀνοιγνύντων αὐτούς . τὸ τοίνυν τοὺς οὕτως ἔχοντας ἐπιχειρεῖν φαρμανεύειν ἀμαθοῦς ἐστι καὶ τελέως ἰδιώτου τέχνης ἰατρικῆς . οὐχ ὁ συμβουλεύων οὖν μὴ φαρμακεύειν σοφὸς , οὐ μὴν οὐδὲ τὸ γνῶναι μέγα τι τούτους ὀλεθρίως ἔχοντας . ὥστ’ οὐδὲν ἡμᾶς διδάσκει θεώρημα τεχνικὸν ἡ ῥῆσις ἄξιον συγγράμματος , ὥσπερ κατὰ τοὺς ἀφορισμοὺς ἡμᾶς ἐδίδαξεν ἐν τῷ καθόλου μὲν μία ῥῆσις , ἐν ᾗ φησιν · ἐν τοῖς ὀξέσι παθήμασιν ὀλιγάκις καὶ ἐν ἀρχῇσι τῇσι φαρμακίῃσι χρέεσθαι . δεύτερον δὲ καθ’ ἣν λέγει , τὰ ὀξέα φαρμακεύειν , ἢν ὀργᾷ , αὐθημερόν . ἄξια γὰρ ἰατροῦ μεγάλου ταυτὶ , καθότι δέδεικται διὰ τῆς ἐξηγήσεως αὐτῶν . τὰ δὲ νῦν εἰρημένα περιττά . καθαίρειν γὰρ οὐδεὶς ἐπιχειρεῖ τοὺς οὕτω διακειμένους , ὡς ἡ ῥῆσις ἐδήλωσε μετὰ τοῦ καὶ συνενδείκνυσθαι προήκοντος τοῦ νοσήματος ταῦτα γίνεσθαι καὶ μὴ κατ’ ἀρχὰς ἡνίκα μόνον τοῖς ὀξέσι τοῦ καθαίρειν ὁ καιρός .
Lemmas: ὁ ἐπανεμέω μέλας ἀπόσιτος , παράφορος , κατά ἥβη μικρός ὀδυνώδης , ὄμμα θρασύς καλέω , οὗτος μή φαρμακεύω · ὀλέθριος γάρ . ὁ μέν ὀλέθριος ἔχω ἅπας οὗτος , ὅσπερ ἐπί ὁ τελευτή ὁ ῥῆσις εἴρω , ἀληθής εἰμί , ὥσπερ δή γε καί ὁ μή δήω φαρμακεύω αὐτός , ὅσπερ εἰμί καθαίρω . δείκνυμι γάρ ἤδη πολλάκις ἐπί οὗτος λέγω ὁ φαρμακεύω , ἀλλά ὅμοιος εἰμί ὁ λόγος ὅδε ὁ τοιοῦτος λόγος . ὁ τιτρώσκω Καρδία οὖον χρή θεραπεύω ἐπαγγέλλω , θνῄσκω γάρ . ἔτι οὖν ἕκαστος οὖν εἴρω κατά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις αὐτός κατά ἑαυτοῦ τις ἀκούω , μοχθηρός διάθεσις εἰμί σημεῖον , εἴτε πολύς ἅμα , παραπλήσιος εἄν εἰμί ὀλέθριος . ὁ γοῦν πρῶτος αὐτός εἴρω , ὁ ἐπανεμέω μέλας , ὁ ὀλέθριος εἰμί σημεῖον , εἰμί καί Χωρὶς ὁ ἄλλος μόνος εἰμί . ἐφεξῆς δέ αὐτός γράφω ὁ ἀπόσιτος , τουτέστι ὁ ἀνόρεκτος , πολύς γε μήv κακός ἐκεῖνος κακός , ὅμως γε μήv κακός καί αὐτός , καθάπερ καί ὁ παράφορος , τουτέστι παρανοέω τε καί παραπαίω . ὁ δέ κατά ἥβη μικρός ὀδυνώδης οὐδέ σαφής . εἰμί ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον , οὐ ὡσαύτως αὐτός νοέω . ἔνιοι μέν γάρ διαιρέω ἑκάτερος ἴδιος , ὁ μέν κατά ἥβη αὐτός , ὁ κατά ὁ ἡβικός ἡλικία ἀκούω . ὁ δέ μικρός ὀδυνώδης , εἷς τίς καί αὐτός ὁ σύμπτωμα οὖν ποιέω κατάλογος . ἔνιοι δέ καί κατά ἥβη ὀδυνώδης ἐπί ὁ μέρος λέγω φημί , ἐν ὅς καί ὁ κύστις κεῖμαι . βούλομαι γάρ αὐτός ἐνδείκνυμι πάσχω μέν αὐτός μέγας , παράφορος δέ εἰμί ὁ ὁ πάσχω μικρός αἴσθησις ἔχω ἀπό ἀρχή αὐτός . ἐφεξῆς δέ πάλιν ἄλλος δύο σύμπτωμα γράφω σαφῶς φρενιτικός , ὁ τε θρασύς καί ὁ καλέω ὄμμα . δύο γάρ εἰμί οὗτος , κἀν ἐπί εἷς μόριον λέγω · δύναμαι γε μήv κατά ἑαυτοῦ συνίστημι ὁ ἕτερος αὐτός μόνος , ὥσπερ καί φαίνω θρασύς ποτέ μέν γίγνομαι , οὖον μήv καλέω γε ὁ ὄμμα , ποτέ δέ καλέω μέν , οὖον μήv καί θρασύς . ὁ γάρ καλέω συμβαίνω ὁ κατά ὀφθαλμός βλέφαρον , ἤτοι διά τάσις σπασμώδης ὁ καλέω αὐτός μῦς ἢ διά ἀρρωστία ὁ ἀνοίγω αὐτός . ὁ τοίνυν ὁ οὕτως ἔχω ἐπιχειρέω φαρμανευεν Ἀμαθοῦς εἰμί καί τέλειος ἰδιώτης τέχνη ἰατρικός . οὐ ὁ συμβουλεύω οὖν μή φαρμακεύω σοφός , οὖον μήv οὐδέ ὁ γιγνώσκω μέγας τίς οὗτος ὀλέθριος ἔχω . ὥστε οὐδείς ἐγώ διδάσκω θεώρημα τεχνικός ὁ ῥῆσις ἄξιος σύγγραμμα , ὥσπερ κατά ὁ ἀφορισμός ἐγώ διδάσκω ἐν ὁ καθόλου μέν εἷς ῥῆσις , ἐν ὅς φημί · ἐν ὁ ὀξύς πάθημα ὀλιγάκις καί ἐν ἀρχή ὅς φαρμακία χράομαι . δύο δέ κατά ὅς λέγω , ὁ ὀξύς φαρμακεύω , εἄν ὀργάω , αὐθήμερος . ἄξιος γάρ ἰατρός μέγας οὗτος , καθότι δείκνυμι διά ὁ ἐξήγησις αὐτός . ὁ δέ νῦν εἴρω περισσός . καθαίρω γάρ οὐδείς ἐπιχειρέω ὁ οὗτος διάκειμαι , ὡς ὁ ῥῆσις δηλόω μετά ὁ καί συνενδείκνυμι προήκω ὁ νόσημα οὗτος γίγνομαι καί μή κατά ἀρχή ἡνίκα μόνος ὁ ὀξύς ὁ καθαίρω ὁ καιρός .