galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.52
Τὰ ἐν ὀξέσι χολώδεσιν ἔκλευκα , ἀφρώδεα , περίχολα διαχωρήματα κακόν . κακὸν δὲ καὶ οὖρα τοιαῦτα · ἆρα τουτέοισιν ἧπαρ ἐπώδυνον ; Τὸ πολλάκις ἤδη καὶ πρόσθεν εἰρημένον ἐρῶ καὶ νῦν . ὁ συνθεὶς τὸ βιβλίον τοῦτο φαίνεται μὲν ἀπὸ τῆς αὐτῆς ὢν Ἱπποκράτει τῷ μεγάλῳ τέχνης , ἀπολείπεται δ’ αὐτοῦ πάμπολλα , καὶ διὰ τοῦτο ἐνίοις μὲν ἔδοξε τοῦ Δράκοντος Ἱπποκράτους , ἐνίοις δὲ τοῦ Θεσσαλοῦ τὸ σύγγραμμα τοῦτο εἶναι . δύο γὰρ υἱεῖς τοῦ μεγάλου Ἱπποκράτους ὁμολογοῦνται γεγενῆσθαι , Δράκων καὶ Θεσσαλὸς , ὦν ἑκατέρου πάλιν Ἱπποκράτης . εἴτ’ οὖν ὑπὸ θατέρου τούτων εἴτε καὶ ὑπ’ ἄλλου τινὸς ἐγράφη τὸ βιβλίον εἴτ’ ἔφθασεν ὁ γράψας αὐτὸ πρὶν ἐκδοῦναι τοῖς Ἕλλησιν ἀποθανεῖν , περιττόν ἐστιν ἔργον ζητεῖν . ἱκανὰ γὰρ καὶ τὰ νῦν εἰρημένα περὶ αὐτοῦ . σπούδασμα δ’ ἔστω τοῖς ἀναγινώσκουσιν αὐτὸ τὴν διάνοιαν τῶν λεγομένων ἐξετάζειν . ἡ δὲ ἐξέτασις ἔστω διττὴ πρός τε τὴν τῶν ὁμολογουμένων Ἱπποκράτους βιβλίων καὶ πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων ἀλλήθειαν ἀναφερόντων ἡμῶν , ὅ τι περ ἂν αὐτῷ λέγηται . καὶ νῦν αὐτὸ τὸ προκείμενον οὕτως ἐξετάσωμεν , ὡς ἐπιπλέκοντος ἐνίοτε συμπτώματα τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς , ὦν ἑκάστου καθ’ ἑαυτὸ τὴν δύναμιν ἐμάθομεν ἐν τῷ προγνωστικῷ . τὰ γὰρ ἔκλευκα καὶ τὰ ἀφρώδη διαχωρήματα μοχθηρὰ λέλεκται κατ’ ἐκεῖνο τὸ βιβλίον . ἀλλὰ καὶ ὅτι κινδυνεύουσιν ἐν ταῖς νόσοις ἧττον , οἷς ἂν οἰκείη τῆς φύσεως ἡ νόσος ᾖ , μεμαθήκαμεν ἐν τοῖς ἀφορισμοῖς , ὥσθ’ ὅσοις ἂν μὴ οἰκεία τύχοι , μᾶλλον οὗτοι κινδυνεύουσι . τοῖς οὖν χολώδεσιν εἴτ’ ἀνθρώποις εἴτε νοσήμασι χολῶδες διαχωρεῖν ἢ οὐρεῖν οἰκεῖον . ἄχολα δὲ καὶ λευκὰ παρὰ τὴν φύσιν αὐτῶν ἐστι καὶ διὰ τοῦτο μοχθηρά . ἀφρώδη δὲ διαχωρεῖν ἁπάσαις φύσεσι κακόν . εἰ μὲν δὴ ταῦτ’ εἴρητο μόνα κατὰ τὴν προκειμένην ῥῆσιν , οὐδὲν ἂν ἦν ζήτημα , προσκειμένου δὲ τοῦ περίχολα μέγιστον γίνεται ζήτημα . πῶς γὰρ ἂν χολώδεά τε ἅμα καὶ ἔκλευκα διαχωρεῖσθαι δυνατόν ἐστιν ; ἐγὼ μὲν οὖν νομίζω καὶ ταύτην τὴν λέξιν ἡμαρτῆσθαι , καθάπερ καὶ ἄλλας πολλάς . ἄμεινον γὰρ ἦν ἢ μὴ περίχολα γεγράφθαι κατὰ αὐτὴν ἢ μηδ’ ὅλως γεγράφθαι τὰ ἔκλευκα , εἰ δέ περ ἀναγκαζόμεθα τὴν λέξιν ὡς ἀναμάρτητον ἡγεῖσθαι , δυοῖν θάτερον , ἢ τὸν μὲν ἕνα καιρὸν ἔκλευκα διαχωρεῖσθαι νομιστέον , ἐν ἑτέρῳ δὲ περίχολα , ἢ εἴπερ ἑνὶ χρόνῳ βούλοιτό τις ἀμφότερα λέγειν ἐκκρίνεσθαι , τὰ μὲν ἔκλευκα τῶν ἑστώτων τε καὶ σκληρῶν διαχωρημάτων τὴν χρόαν δηλώσει , τὰ περίχολα δὲ τὰ πέριξ αὐτῶν ἔχοντα χολὴν τῇ συστάσει λεπτήν . εἰώθασι δὲ ὀνομάζειν τὰς τοιαύτας ἐκκρίσεις περίχρους . τά γε μὴν οὖρα τοιοῦτον μὲν ἔχειν οὐδὲν δύναται μεμιγμένον , ἤτοι δὲ θάτερον τῶν εἰρημένων ἐπ’ αὐτῶν ἢ τὸ ἕτερον ἀκούειν ἀναγκαῖόν ἐστιν . ἄμφω δὲ μοχθηρὰ , τό τε ἔκλευκον καὶ τὸ περίχολον . ἀκοῦσαι δὲ ἐπὶ τῶν οὔρων τὸ περίχολον ἀναγκαῖόν ἐστιν , αὐτὸ τὸ περιττῶς χολῶδες . οὐ γὰρ οἷόν τε κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον , ὃν ἐπὶ τῶν διαχωρημάτων εἶπον , ἐγχωρεῖν γενέσθαι τὰ περίχολα μετὰ τῶν ἐκλεύκων , οὕτω κἀπὶ τῶν οὔρων ἀκούειν . ὃ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ῥήσεως ἔγραψεν , ἆρά γε τούτοισι ἧπαρ ἐπώδυνον ; ὀρθῶς εἵρηται . τισὶ μὲν γὰρ αὐτῶν ἐπώδυνον γίνεται , τισὶ δὲ οὒ , διὰ φλεγμονὴν καὶ δι’ ἔμφραξιν καὶ διάθεσιν φλογώδη κατά τε τὴν γαστέρα καὶ διὰ τῆς κύστεως ἐκκρίνεσθαι . λέλεκται δέ σοι περὶ τῶν τοιούτων ἁπάντων ἅμα ταῖς οἰκείαις ἀποδείξεσιν ἐν ταῖς ἡμετέραις πραγματείαις , ὥστε οὐ χρὴ νῦν καθ’ ἑκάστην ῥῆσιν ἀποδείξεις ἀκούειν φυσικὰς , ἀλλ’ ἀρκεῖσθαι μόνοις τοῖς ἐξ αὐτῶν ἀποδεδειγμένοις .
Lemmas: ὁ ἐν ὀξύς χολώδης ἔκλευκος , ἀφρώδης , περίχολος διαχώρημα κακός . κακός δέ καί ὅρος τοιοῦτος · ἆρα τόυτεος ἧπαρ ἐπώδυνος ; ὁ πολλάκις ἤδη καί πρόσθεν εἴρω εἴρω καί νῦν . ὁ συντίθημι ὁ βιβλίον οὗτος φαίνω μέν ἀπό ὁ αὐτός εἰμί Ἱπποκράτης ὁ μέγας τέχνη , ἀπολείπω δέ αὐτός παμπολύς , καί διά οὗτος ἔνιοι μέν δοκέω ὁ Δράκων Ἱπποκράτης , ἔνιοι δέ ὁ Θεσσαλός ὁ σύγγραμμα οὗτος εἰμί . δύο γάρ υἱός ὁ μέγας Ἱπποκράτης ὁμολογέω γίγνομαι , Δράκων καί Θεσσαλός , οὖν ἑκάτερος πάλιν Ἱπποκράτης . ἔτι οὖν ὑπό θατέρου οὗτος εἴτε καί ὑπό ἄλλος τις γράφω ὁ βιβλίον ἔτι φθάνω ὁ γράφω αὐτός πρίν ἐκδίδωμι ὁ Ἕλλην ἀποθνῄσκω , περισσός εἰμί ἔργον ζητέω . ἱκανός γάρ καί ὁ νῦν εἴρω περί αὐτός . σπούδασμα δέ ἵστημι ὁ ἀναγιγνώσκω αὐτός ὁ διάνοια ὁ λέγω ἐξετάζω . ὁ δέ ἐξέτασις ἵστημι δισσός πρός τε ὁ ὁ ὁμολογέω Ἱπποκράτης βιβλίον καί πρός ὁ ὁ πρᾶγμα ἀλέω ἀναφέρω ἐγώ , ὅς τίς περ εἄν αὐτός λέγω . καί νῦν αὐτός ὁ πρόκειμαι οὕτως ἐξετάζω , ὡς ἐπιπλέκω ἐνίοτε σύμπτωμα ὅδε ὁ ἀνήρ , οὖν ἕκαστος κατά ἑαυτοῦ ὁ δύναμις μανθάνω ἐν ὁ προγνωστικός . ὁ γάρ ἔκλευκος καί ὁ ἀφρώδης διαχώρημα μοχθηρός λέγω κατά ἐκεῖνος ὁ βιβλίον . ἀλλά καί ὅτι κινδυνεύω ἐν ὁ νόσος κακός , ὅς εἄν οἰκεῖος ὁ φύσις ὁ νόσος εἰμί , μανθάνω ἐν ὁ ἀφορισμός , ὥστε ὅσος εἄν μή οἰκεῖος τυγχάνω , μᾶλλον οὗτος κινδυνεύω . ὁ οὖν χολώδης ἔτι ἄνθρωπος εἴτε νόσημα χολώδης διαχωρέω ἢ οὐρέω οἰκέω . ἄχολος δέ καί λευκόν παρά ὁ φύσις αὐτός εἰμί καί διά οὗτος μοχθηρός . ἀφρώδης δέ διαχωρέω ἅπας φύσις κακός . εἰμί μέν δή αὐτός εἴρω μόνος κατά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις , οὐδείς εἄν εἰμί ζήτημα , πρόσκειμαι δέ ὁ περίχολος μέγας γίγνομαι ζήτημα . πῶς γάρ εἄν χολώδης τε ἅμα καί ἔκλευκος διαχωρέω δυνατός εἰμί ; ἐγώ μέν οὖν νομίζω καί οὗτος ὁ λέξις ἁμαρτάνω , καθάπερ καί ἄλλος πολύς . ἀγαθός γάρ εἰμί ἢ μή περίχολος γράφω κατά αὐτός ἢ μηδέ ὅλως γράφω ὁ ἔκλευκος , εἰμί δέ περ ἀναγκάζω ὁ λέξις ὡς ἀναμάρτητος ἡγέομαι , δύο ἕτερος , ἢ ὁ μέν εἷς καιρός ἔκλευκος διαχωρέω νομιστέος , ἐν ἕτερος δέ περίχολος , ἢ εἴπερ εἷς χρόνος βούλομαι τις ἀμφότερος λέγω ἐκκρίνω , ὁ μέν ἔκλευκος ὁ ἵστημι τε καί σκληρός διαχώρημα ὁ χροιά δήλωσις , ὁ περίχολος δέ ὁ πέριξ αὐτός ἔχω χολή ὁ σύστασις λεπτός . εἴωθα δέ ὀνομάζω ὁ τοιοῦτος ἔκκρισις περίχροος . ὁ γε μήv ὅρος τοιοῦτος μέν ἔχω οὐδείς δύναμαι μίγνυμι , ἤτοι δέ ἕτερος ὁ εἴρω ἐπί αὐτός ἢ ὁ ἕτερος ἀκούω ἀναγκαῖον εἰμί . ἄμφω δέ μοχθηρός , ὁ τε ἔκλευκος καί ὁ περίχολος . ἀκούω δέ ἐπί ὁ ὅρος ὁ περίχολος ἀναγκαῖον εἰμί , αὐτός ὁ περισσός χολώδης . οὖον γάρ οἷος τε κατά ὁ αὐτός τρόπος , ὅς ἐπί ὁ διαχώρημα εἶπον , ἐγχωρέω γίγνομαι ὁ περίχολος μετά ὁ ἐκλύω , οὗτος ἐπί ὁ ὅρος ἀκούω . ὅς ἐπί ὁ τέλος ὁ ῥῆσις γράφω , ἆρα γε οὗτος ἧπαρ ἐπώδυνος ; ὀρθῶς λέγω . τις μέν γάρ αὐτός ἐπώδυνος γίγνομαι , τις δέ οὖον , διά φλεγμονή καί διά ἔμφραξις καί διάθεσις φλογώδης κατά τε ὁ γαστήρ καί διά ὁ κύστις ἐκκρίνω . λέγω δέ σύ περί ὁ τοιοῦτος ἅπας ἅμα ὁ οἰκεῖος ἀπόδειξις ἐν ὁ ἡμέτερος πραγματεία , ὥστε οὖον χρή νῦν κατά ἕκαστος ῥῆσις ἀποδείκνυμι ἀκούω φυσικός , ἀλλά ἀρκέω μόνος ὁ ἐκ αὐτός ἀποδείκνυμι .