ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.Prooemium
Οὐ μὴν οὐδὲ τὴν Ἡροφίλου νομοθεσίαν ἀποδεκτέον , ἐπιχειροῦντος διωρίσθαι πρόγνωσιν προῤῥήσεως τῷ βεβαίῳ τε καὶ οὐ βεβαίῳ · καὶ γὰρ καὶ προγινώσκομεν ἑκατέρως καὶ προλέγομεν , ὥσπερ καὶ τἄλλα πάντα κατὰ πάσας τὰς τέχνας . ὄμβρους γοῦν καὶ αὐχμοὺς καὶ κρύος καὶ θάλπος , ἀνέμους τε καὶ νηνεμίας ἔκ τινων σημείων προγινώσκουσι καὶ κυβερνῆται καὶ γεωργοὶ καὶ ποτὲ μὲν ἀκριβῶς τε καὶ βεβᾳίως , ποτὲ δ’ ἄχρι πιθανῆς ἐλπίδος . καὶ γέγραπται περὶ τῶν τοιούτων σημείων , ἄλλοις τε πολλοῖς καὶ Ἀράτῳ κατὰ τὰ τελευταῖα τοῦ τῶν ἐν ἀέρι φαινομένων βιβλίου · πῶς δ’ ἂν δύναιτό τις ἑτέρως προειπεῖν ὁτιοῦν ὡς ἐσόμενον , ἄνευ τοῦ πρότερον αὐτὸς γνῶναι ; τοῦτο γοῦν αὐτὸ καὶ Ἱπποκράτης ἐδήλωσεν ἐν ἀρχῇ τοῦ προγνωστικοῦ γράψας ᾧδε · προγινώσκων γὰρ καὶ προλέγων παρὰ τοῖσι νοσέουσιν . ἀλλ’ ἡ μὲν πρόγνωσις ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν , ἡ δὲ τῶν προγνωσθέντων τοῖς πολλοῖς πρόῤῥησις διὰ τῆς φωνῆς γίνεται , καὶ δῆλον ὡς οὐκ ἄλλα μὲν ἐν τῇ ψυχῇ δοξάζομεν , ἄλλα δὲ προλέγομεν . ἀλλὰ γὰρ ὅπως ἂν ἔχει τὰ τῆς ἐπιγραφῆς τοῦ βιβλίου καταλιπόντες ἑτέροις ἐπιζητεῖν , ὅσοι τῶν ἔργων τῆς τέχνης οὐ πάνυ τι πεφροντίκασιν , αὐτοὶ τῶν γεγραμμένων κατὰ τὸ βιβλίον , ἕκαστον ἐπισκεψώμεθα , καθότι κἀπὶ τῶν ἄλλων ἐποιήσαμεν , ἃ προεξηγησάμεθα , τοῖς μὲν διορισμούς τινας ἀναγκαίους προστιθέντες , οὐκ εἰρημένους ὑπὸ τοῦ γράψαντος , ἔνια δὲ δεικνύντες οὐκ εἶναι καθόλου κἀν τῷ χαρακτῆρι τῆς λέξεως , ὡς περὶ τοιούτων ὁ συγγραφεὺς φαίνεται διαλεγόμενος .
Lemmas: οὖον μήv οὐδέ ὁ Ἡρόφιλος νομοθεσία ἀποδεκτέος , ἐπιχειρέω διά-ὁρίζω πρόγνωσις πρόρρησις ὁ βέβαιος τε καί οὖον βέβαιος · καί γάρ καί προγιγνώσκω ἑκατέρως καί προλέγω , ὥσπερ καί ἄλλος πᾶς κατά πᾶς ὁ τέχνη . ὄμβρος γοῦν καί αὐχμός καί κρύος καί θάλπος , ἄνεμος τε καί νηνεμία ἐκ τίνω σημεῖον προγιγνώσκω καί κυβερνήτης καί γεωργός καί ποτέ μέν ἀκριβῶς τε καί βεβαίως , ποτέ δέ ἄχρι πιθανός ἐλπίς . καί γράφω περί ὁ τοιοῦτος σημεῖον , ἄλλος τε πολύς καί Ἄρατος κατά ὁ τελευταῖος ὁ ὁ ἐν ἀήρ φαίνω βιβλίον · πῶς δέ εἄν δύναμαι τις ἑτέρως προεῖπον ὁστισοῦν ὡς εἰμί , ἄνευ ὁ πρότερος αὐτός γιγνώσκω ; οὗτος γοῦν αὐτός καί Ἱπποκράτης δηλόω ἐν ἀρχή ὁ προγνωστικός γράφω ὧδε · προγιγνώσκω γάρ καί προλέγω1 παρά ὅς νοσέω . ἀλλά ὁ μέν πρόγνωσις ἐν ὁ Ψυχή ἐγώ , ὁ δέ ὁ προγιγνώσκω ὁ πολύς πρόρρησις διά ὁ φωνή γίγνομαι , καί δῆλος ὡς οὐ ἄλλος μέν ἐν ὁ Ψυχή δοξάζω , ἄλλος δέ προλέγω . ἀλλά γάρ ὅπως εἄν ἔχω ὁ ὁ ἐπιγραφή ὁ βιβλίον καταλείπω ἕτερος ἐπιζητέω , ὅσος ὁ ἔργον ὁ τέχνη οὖον πάνυ τίς φροντίζω , αὐτός ὁ γράφω κατά ὁ βιβλίον , ἕκαστος ἐπισκοπέω , καθότι ἐπί ὁ ἄλλος ποιέω , ὁ προεξηγέομαι , ὁ μέν διορισμός τις ἀναγκαῖος προστίθημι , οὐ εἴρω ὑπό ὁ γράφω , ἔνιοι δέ δείκνυμι οὐ εἰμί καθόλου ἐν ὁ χαρακτήρ ὁ λέξις , ὡς περί τοιοῦτος ὁ συγγραφεύς φαίνω διαλέγω .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.7
Τὰ ἐγκαταλιμπανόμενα καύματα ἐν ὑποχονδρίῳ πυρετοῦ περιψυχθέντος κακὸν , ἄλλως τε κἂν ἐφ’ ἱδρῶσιν . Ἀσφαλῶς εἷπε , πυρετοῦ περιψυχθέντος , οὐ γὰρ ἀληθὲς ἦν φάναι πυρετοῦ παυσαμένου . διαμένει γοῦν ἐν τοῖς κυρίοις μέρεσιν , εἰ καὶ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν ἐπαύσατο , πυρέττειν ἡμῶν λεγόντων , οὐ μόνον τὸν κατὰ τὸ δέρμα καὶ τὴν ἐκτὸς ἐπιφάνειαν ἔχοντα πυρώδη θερμασίαν , ἀλλὰ καὶ πολὺ μᾶλλον τούτου τοὺς ἐν τῷ βάθει τε καὶ τοῖς σπλάγχνοις . ὁ μὲν οὖν ὀλέθριος καῦσος τὰ μὲν ἔνδον ἐκκαίει , τὰ δ’ ἔξωθεν οὐδὲ μετρίως θερμαίνει . καὶ μέμνηται τοῦ τοιούτου πυρετοῦ κατὰ τοὺς ἀφορισμοὺς αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης ἐν ᾧ φησιν , ἢν ἐν μὴ διαλείποντι πυρετῷ τὰ μὲν ἔξω ψυχρὰ ᾖ , τὰ δ’ ἔνδον καίηται καὶ δίψαν ἔχῃ , θανάσιμον . τὸ δ’ ἐφ’ ἱδρῶσιν , ἐπειδὴ ποτὲ μὲν ἐπὶ τοῖς κατὰ κεφαλὴν ἢ θώρακα χωρίοις ἱδρώτων γινομένων εἰώθασι λέγειν , ἐνίοτε δὲ ἐπὶ τῶν δι’ ὅλου μὲν τοῦ σώματος , ἀλλ’ ὀλίγον · ὁπότερον δ’ ἂν εἴη νῦν εἰρημένον , οὐκ ἀγαθόν ἐστι σημεῖον · οἱ μὲν γὰρ δι’ ὅλου τοῦ σώματος ἱδρῶτες ἐπ’ ὀλίγον οὕτω γιγνόμενοι , διότι μὴ λύουσι τὴν καθ’ ὑποχόνδριον φλόγωσιν οὐκ ἀγαθοὶ . οἱ δ’ ἐν τοῖς ἄνω μέρεσιν , ἐπειδὴ κατὰ διττὸν γίνονται τρόπον ἢ ἀῤῥωστούσης τῆς δυνάμεως ἢ βαρυνομένης ὑπὸ πλήθους .
Lemmas: ὁ ἐγκαταλείπω καῦμα ἐν ὑποχόνδριος πυρετός περιψύχω κακός , ἄλλως τε κἀν ἐπί ἱδρόω . ἀσφαλῶς ἕπω , πυρετός περιψύχω , οὖον γάρ ἀληθής εἰμί φαίνω πυρετός παύω . διαμένω γοῦν ἐν ὁ κύριος μέρος , εἰμί καί κατά ὁ ἐπιφάνεια παύω , πυρέσσω ἐγώ λέγω , οὖον μόνος ὁ κατά ὁ δέρμα καί ὁ ἐκτός ἐπιφάνεια ἔχω πυρώδης θερμασία , ἀλλά καί πολύς μᾶλλον οὗτος ὁ ἐν ὁ βάθος τε καί ὁ σπλάγχνον . ὁ μέν οὖν ὀλέθριος καῦσος ὁ μέν ἔνδον ἐκκαίω , ὁ δέ ἔξωθεν οὐδέ μέτριος θερμαίνω . καί μιμνήσκω ὁ τοιοῦτος πυρετός κατά ὁ ἀφορισμός αὐτός ὁ Ἱπποκράτης ἐν ὅς φημί , εἄν ἐν μή διαλείπω πυρετός ὁ μέν ἔξω ψυχρός εἰμί , ὁ δέ ἔνδον καίω καί δίψα ἔχω , θανάσιμος . ὁ δέ ἐπί ἱδρόω , ἐπεί ποτέ μέν ἐπί ὁ κατά κεφαλή ἢ θώραξ χωρίον ἱδρώς γίγνομαι εἴωθα λέγω , ἐνίοτε δέ ἐπί ὁ διά ὅλος μέν ὁ σῶμα , ἀλλά ὀλίγος · ὁπότερος δέ εἄν εἰμί νῦν εἴρω , οὐ ἀγαθός εἰμί σημεῖον · ὁ μέν γάρ διά ὅλος ὁ σῶμα ἱδρώς ἐπί ὀλίγος οὗτος γίγνομαι , διότι μή λύω ὁ κατά ὑποχόνδριος φλόγωσις οὐ ἀγαθός . ὁ δέ ἐν ὁ ἄνω μέρος , ἐπεί κατά δισσός γίγνομαι τρόπος ἢ αρρώστιμι ὁ δύναμις ἢ βαρύνω ὑπό πλῆθος .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.9
Τὰ φρενιτικὰ νεανικῶς τρομώδεα τελευτᾶ . Τὸ νεανικῶς δηλονότι ἀντὶ τοῦ γενναίως ἢ σφοδρῶς ἢ ἰσχυρῶς εἴρηκε . μέσον δὲ τεταγμένον τοῦ τε φρενιτικὰ καὶ τοῦ τρομώδεα δύναται μὲν , ὅσον ἐπὶ τῇ τάξει , μεθ’ ἑκατέρου λέγεσθαι . κατὰ δὲ τὴν τῶν πραγμάτων ἀλήθειαν ἐξεταζόντων τὸν λόγον οὐ δύναται τῷ τρομώδεα συντάσσεσθαι . γενήσεται γὰρ ἡ διάνοια τοιαύτη , ὅτι τὰ φρενιτικὰ πάθη τελευτᾶν εἴωθεν εἰς τρόμον σφοδρὸν , ὃ προφανῶς ψευδές ἐστι , μόναις ταῖς σφοδροτάταις φρενίτισιν ἑπομένου τοῦ συμπτώματος . αἱ γὰρ ἀτονίαι τῶν νεύρων διὰ τὴν τοῦ πάθους ξηρότητα τοῖς φρενιτικοῖς ὑπάρχουσιν ἄχρι πλείστου . καταλυθείσης δὲ τῆς δυνάμεως ἀγρυπνίαις τε καὶ πολλαῖς κινήσεσιν , ἅμα δὲ καὶ τῶν νεύρων ὑπερξηρανθέντων οἱ τρόμοι γίνονται .
Lemmas: ὁ φρενιτικός νεανικός τρομώδης τελευτάω . ὁ νεανικός δηλονότι ἀντί ὁ γενναῖος ἢ σφοδρός ἢ ἰσχυρῶς εἴρω . μέσος δέ τάσσω ὁ τε φρενιτικός καί ὁ τρομώδης δύναμαι μέν , ὅσος ἐπί ὁ τάξις , μετά ἑκάτερος λέγω . κατά δέ ὁ ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια ἐξετάζω ὁ λόγος οὖον δύναμαι ὁ τρομώδης συντάσσω . γίγνομαι γάρ ὁ διάνοια τοιοῦτος , ὅτι ὁ φρενιτικός πάθος τελευτάω εἴωθα εἰς τρόμος σφοδρός , ὅς προφανῶς ψευδής εἰμί , μόνος ὁ σφοδρός φρένιτις ἕπομαι ὁ σύμπτωμα . ὁ γάρ ἀτονία ὁ νεῦρον διά ὁ ὁ πάθος ξηρότης ὁ φρενιτικός ὑπάρχω ἄχρι πλεῖστος . καταλύω δέ ὁ δύναμις ἀγρυπνία τε καί πολύς κίνησις , ἅμα δέ καί ὁ νεῦρον ὑπερξηραίνω ὁ τρόμος γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.12
Ἐν τοῖσι φρενιτικοῖσιν ἐν ἀρχῇ τὸ ἐπιεικὲς , πυκνὰ δὲ μεταπίπτειν , κακὸν τὸ τοιοῦτον . καὶ πτυελισμὸς κακόν . Οὐδὲν ἐξαίρετον ἐπὶ φρενίτιδος ὁ λόγος ἔχει . καὶ γὰρ κἀπὶ τῶν ἄλλων παθῶν εἰ μεταπέσῃ τὸ ἐπιεικὲς , ἐνδείκνυται τὴν δύναμιν ὑπὸ τοῦ νοσήματος νικᾶσθαι . τὸ δ’ ἐν ἀρχῇ πρόσκειται τάχα μηδ’ ἄλλως γενήσεσθαι δυναμένου . ἐν ἀρχῇ γὰρ ὁρῶνται συνεχεῖς μεταπτώσεις , οὐχ ὅταν χρονίζῃ τὰ νοσήματα , καὶ ταῦτ’ εἰκὸς συμβαίνειν ἐν ταῖς κατὰ πλῆθος ἢ ποιότητα μοχθηρῶν χυμῶν διαθέσεσι , ἄλλοτ’ εἰς ἄλλο μόριον , ἐνίοτε μὲν εἰς κύριον μεθισταμένων , ἐνίοτε δὲ εἰς ἄκυρον . αἱ μὲν οὖν εἰς τὰ κύρια μέρη μετάῤῥοιαι , διαφθείρουσι τὸ ἐπιεικὲς , αἱ δ’ ἐς τὰ μὴ κύρια δηλοῦσιν ἐν ᾧ καιρῷ μάλιστα χρὴ τὸν ἰατρὸν ἐπὶ τὰς κενώσεις ἰέναι τῶν λυπούντων χυμῶν ἢ κατὰ πλῆθος ἢ ποιότητα . τοῦτο μὲν οὖν , ὡς ἔφην , ἁπάντων νοσημάτων κοινόν . ὁ πτυελισμὸς δὲ γίνεται μὲν καὶ διὰ τὸ στόμα τῆς γαστρὸς ἀῤῥωστοῦν ἐφ’ ὑγρότητι , γίνεται δὲ καὶ διὰ τὸν ἐγκέφαλον ἐμπεπλησμένον ὑγρῶν , ἐξ ὦν συῤῥεῖ τι καὶ εἰς τὸ στόμα παραπλησίως τῷ κατὰ τοὺς φλεγμαίνοντας ὀφθαλμοὺς δακρύῳ λεπτῷ . νῦν οὖν ἐπειδὴ τοῖς φρενιτικοῖς ἔφη γίνεσθαι τὸν πτυελισμὸν , ἐγκεφάλου κακοπραγοῦντός ἐστι σημεῖον , τουτέστι πεπληρωμένου ὄντος .
Lemmas: ἐν ὅς φρενιτικός ἐν ἀρχή ὁ ἐπιεικής , πυκνός δέ μεταπίπτω , κακός ὁ τοιοῦτος . καί πτυελισμός κακός . οὐδείς ἐξαίρω ἐπί φρένιτις ὁ λόγος ἔχω . καί γάρ ἐπί ὁ ἄλλος πάθος εἰμί μεταπίπτω ὁ ἐπιεικής , ἐνδείκνυμι ὁ δύναμις ὑπό ὁ νόσημα νικάω . ὁ δέ ἐν ἀρχή πρόσκειμαι τάχα μηδέ ἄλλως γίγνομαι δύναμαι . ἐν ἀρχή γάρ ὁράω συνεχής μετάπτωσις , οὐ ὅταν χρονίζω ὁ νόσημα , καί αὐτός εἰκός συμβαίνω ἐν ὁ κατά πλῆθος ἢ ποιότης μοχθηρός χυμός διάθεσις , ἄλλοτε εἰς ἄλλος μόριον , ἐνίοτε μέν εἰς κύριος μεθίστημι , ἐνίοτε δέ εἰς ἄκυρος . ὁ μέν οὖν εἰς ὁ κύριος μέρος μετάρροια , διαφθείρω ὁ ἐπιεικής , ὁ δέ εἰς ὁ μή κύριος δηλόω ἐν ὅς καιρός μάλιστα χρή ὁ ἰατρός ἐπί ὁ κένωσις εἶμι ὁ λυπέω χυμός ἢ κατά πλῆθος ἢ ποιότης . οὗτος μέν οὖν , ὡς φημί , ἅπας νόσημα κοινός . ὁ πτυελισμός δέ γίγνομαι μέν καί διά ὁ στόμα ὁ γαστήρ ἀρρωστέω ἐπί ὑγρότης , γίγνομαι δέ καί διά ὁ ἐγκέφαλος ἐμπίμπλημι ὑγρός , ἐκ οὖν συρρέω τίς καί εἰς ὁ στόμα παραπλήσιος ὁ κατά ὁ φλεγμαίνω ὀφθαλμός δάκρυ λεπτός . νῦν οὖν ἐπεί ὁ φρενιτικός φημί γίγνομαι ὁ πτυελισμός , ἐγκέφαλος κακοπραγέω εἰμί σημεῖον , τουτέστι πληρόω εἰμί .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.14
Τοῖσιν ἐξισταμένοισι μελαγχολικῶς , οἶσι τρόμοι ἐπιγίνονται , κακόηθες . Μελαγχολικὴν ἔκστασιν ἀκουστέον τὴν σφοδρὰν καὶ θηριώδη · γίνεται δ’ αὕτη διαβρεχούσης τὸν ἐγκέφαλον ξανθῆς χολῆς κατοπτηθείσης · ἐμάθομεν δὲ ἐν τῷδε τὴν μεταβολὴν αὐτῆς εἰς τὸ μέλαιναν ποιεῖσθαι . ὅταν οὖν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ διαθέσει τρόμος γίνηται , μεγάλως ὑπεξηράνθαι δηλοῖ τὰ νεῦρα καὶ διὰ τοῦτο τὸν ἄνθρωπον ὀλεθρίως ἔχειν . οὐ καλῶς οὖν ἡρμήνευσεν εἰπὼν κακόηθες . ἐσχάτως γὰρ ὀλέθριον ὂν τὸ σύμπτωμα προσηγορίας ἑτέρας ἐδεῖτο . τὸν γοῦν ἐκστάντα μελαγχολικῶς ἐπιγινομένου τρόμου βεβαίως τις ἀποθανεῖσθαι λέγων οὐκ ἂν ἁμάρτοι . κακοήθη δὲ νοσήματα καλοῦμεν ὅσα κίνδυνον ἀπειλοῦντα τοῖς κάμνουσιν οὐκ ἀποκόπτει τὴν τῆς σωτηρίας ἐλπίδα . βέλτιον οὖν εἰρῆσθαι τὴν γεγραμμένην συνδρομὴν ὀλέθριον ἢ θανατικὴν ἤ τι τοιοῦτον .
Lemmas: ὅς ἐξίστημι μελαγχολικός , οἶσις τρόμος ἐπιγίγνομαι , κακοήθης . μελαγχολικός ἔκστασις ἀκούω ὁ σφοδρός καί θηριώδης · γίγνομαι δέ οὗτος διαβρέχω ὁ ἐγκέφαλος ξανθός χολή κατοπτάω · μανθάνω δέ ἐν ὅδε ὁ μεταβολή αὐτός εἰς ὁ μέλας ποιέω . ὅταν οὖν ἐπί ὁ τοιοῦτος διάθεσις τρόμος γίγνομαι , μέγας ὑπεξαίρω δηλόω ὁ νεῦρον καί διά οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὀλέθριος ἔχω . οὖον καλῶς οὖν ἑρμηνεύω εἶπον κακοήθης . ἔσχατος γάρ ὀλέθριος εἰμί ὁ σύμπτωμα προσηγορία ἕτερος δήω . ὁ γοῦν ἐξίστημι μελαγχολικός ἐπιγίγνομαι τρόμος βεβαίως τις ἀποθνῄσκω λέγω οὐ εἄν ἁμαρτάνω . κακοήθης δέ νόσημα καλέω ὅσος κίνδυνος ἀπειλέω ὁ κάμνω οὐ ἀποκόπτω ὁ ὁ σωτηρία ἐλπίς . ἀγαθός οὖν εἴρω ὁ γράφω συνδρομή ὀλέθριος ἢ θανατικός ἤ τίς τοιοῦτος .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.16
Οἱ φρενιτικοὶ βραχυπόται , ψόφου καθαπτόμενοι , τρομώδεες . Οὐκ αὐτοὶ ψόφου καθαπτόμενοι βέλτιον ἦν εἰπεῖν , ἀλλ’ ὦν ὁ ψόφος καθάπτεται . τὸ μέντοι λεγόμενον ἀληθές ἐστιν , ὑπὸ γὰρ τῶν ψόφων θορυβοῦνται , παραπλησίως τοῖς δειλοῖς , ὅταν ἐξαίφνης ἀκούσωσι μεγάλης βροντῆς ἢ θηρίον τι θεάσωνται πλησίον . ἀλλὰ καὶ βραχυπόται πάντως εἰσὶν οἱ φρενιτικοὶ , καίτοι διάθεσιν ἔχοντες θερμὴν καὶ ξηρὰν ὥστε καὶ τὴν γλῶτταν ἔχειν διὰ τὴν πολλὴν ξηρότητα τραχεῖαν . ἐδίδαξε δὲ ὁ Ἱπποκράτης ἡμᾶς ὅτι τούτοις ἡ γνώμη νοσεῖ , κατὰ τὸν ἀφορισμὸν , ἐν ᾧ φησιν , ὁκόσοι πονέοντές τι τοῦ σώματος τὰ πολλὰ τῶν πόνων μὴ αἰσθάνονται , τουτέοισιν ἡ γνώμη νοσεῖ . καὶ μέντοι κἀν τῷ τρίτῳ τῶν ἐπιδημιῶν , ἐν τῇ λοιμώδει καταστάσει περὶ τῶν φρενιτικῶν αὐτὸς εἶπεν , ἄδιψοι δὲ οὗτοι πάνυ ἦσαν . τρομώδεις δὲ οὐ πάντες ἐγίνοντο οἱ φρενιτικοὶ , ἀλλ’ οἱ χείριστα διακείμενοι , καθάπερ εἴρηται καὶ πρόσθεν . ἔνιοι δὲ βραχυπόπαι γράψαντες ἀξιοῦσιν ἀκούειν τοὺς ὑποτοπουμένους τὰ βραχύτατα , καὶ τοῦτο μαρτυρεῖν φασι τὸ ψόφου καθαπτόμενοι , τουτέστι ταραττόμενοι , διὰ τὸ καὶ βραχύτατα ὑποτοπεῖσθαι , τουτέστιν ὑποπτεύειν .
Lemmas: ὁ φρενιτικός βραχυπότης , ψόφος καθάπτω , τρομώδης . οὐ αὐτός ψόφος καθάπτω ἀγαθός εἰμί εἶπον , ἀλλά οὖν ὁ ψόφος καθάπτω . ὁ μέντοι λέγω ἀληθής εἰμί , ὑπό γάρ ὁ ψόφος θορυβέω , παραπλήσιος ὁ δειλός , ὅταν ἐξαπίνης ἀκούω μέγας βροντή ἢ θηρίον τίς θεάομαι πλησίος . ἀλλά καί βραχυπότης πάντως εἰμί ὁ φρενιτικός , καίτοι διάθεσις ἔχω θερμός καί ξηρός ὥστε καί ὁ γλῶσσα ἔχω διά ὁ πολύς ξηρότης τραχύς . διδάσκω δέ ὁ Ἱπποκράτης ἐγώ ὅτι οὗτος ὁ γνώμη νοσέω , κατά ὁ ἀφορισμός , ἐν ὅς φημί , ὁπόσος πονέω τίς ὁ σῶμα ὁ πολύς ὁ πόνος μή αἰσθάνομαι , τόυτεος ὁ γνώμη νοσέω . καί μέντοι ἐν ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία , ἐν ὁ λοιμώδης κατάστασις περί ὁ φρενιτικός αὐτός εἶπον , ἄδιψος δέ οὗτος πάνυ εἰμί . τρομώδης δέ οὖον πᾶς γίγνομαι ὁ φρενιτικός , ἀλλά ὁ κακός διάκειμαι , καθάπερ εἴρω καί πρόσθεν . ἔνιοι δέ βραχυποπαις γράφω ἀξιόω ἀκούω ὁ ὑποτοπέω ὁ βραχύς , καί οὗτος μαρτυρέω φημί ὁ ψόφος καθάπτω , τουτέστι ταράσσω , διά ὁ καί βραχύς ὑποτοπέω , τουτέστιν ὑποπτεύω .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.17
Τὰ ἐξ ἐμέτου ἀσώδεος , κλαγγώδης φωνὴ , ὄμματα ἐπίχνουν ἔχοντα , μανικά · οἷον καὶ ἡ Ἑρμοζύγου ἐκμανεῖσα ὀξέως ἄφωνος ἀπέθανε . Εἰ τινάς που θέρους ὥρᾳ καύματος ἰσχυροτάτου διὰ κόνεως ὁδοιπορήσαντας , τεθέασαι ξηροὺς ἱκανῶς ἔχοντας τοὺς ὀφθαλμοὺς , ὡς δοκεῖν τοῦ καλουμένου χνοῦ μεστοὺς εἶναι , τούτους ἐν νῷ λαβὼν νοήσεις ὃ βούλεται δηλοῦν ἡ προκειμένη ῥῆσις . ἔστι γὰρ τῶν κατ’ αὐτὴν εἰρημένων τὸ κυριώτατον τοῦτο . κοινὸν μὲν οὖν τῶν τε μαραινομένων καὶ τῶν σφοδρότατα φρενιτιζόντων , οὐ μὴν δυσχερῆ τὴν γνῶσιν ἐχόντων τῶν μαραινομένων ἑωρακότι ποτὲ κἂν ἕνα . τοῖς μὲν γὰρ μαραινομένοις ἐκτέτηκε πᾶν ὅσον ἐστὶ κατὰ τὸ πρόσωπόν τε καὶ τοὺς κροτάφους σαρκῶδες , ἅμα τῷ καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς κοίλους ἱκανῶς γεγονέναι . οἱ φρενιτικοὶ δὲ χωρὶς τούτων τὸν ὀφθαλμὸν ἐπίχνουν ἔχουσι , πρὸς τῷ καὶ τὸ βλέμμα θρασὺ μὲν τοῖς φρενιτικοῖς , δειλὸν δ’ εἶναι τοῖς μαραινομένοις . ὁ δὲ ἀσώδης ἔμετος κοινὸν μὲν σύμπτωμα τοῖς τοιούτοις φρενιτικοῖς ἐστι πρός τινας τῶν κακοήθων πυρετῶν , ὥσπερ καὶ ἡ κλαγγώδης φωνή . γίνεται δὲ ὁ μὲν ἀσώδης ἔμετος ἐπί τε χολώδει καὶ δακνώδει χυμῷ , ἡ φωνὴ δὲ κλαγγώδης διὰ ξηρότητα φωνητικῶν ὀργάνων , ὡς ἐν τοῖς περὶ φωνῆς ὑπομνήμασι δέδεικται . ὅταν οὖν τοῖς φρενιτικοῖς ταῦτα συμπέσοι , μανιωδῶς παραπαίουσιν , ὅπερ ταὐτὸν βούλεται σημαίνειν τῷ σφοδρῶς καὶ γίνεται τοῦτο διά τε τήν κακοήθειαν τοῦ χυμοῦ καὶ τὴν ἄμετρον ξηρότητα , διὸ καὶ ἄφωνοι γίνονται .
Lemmas: ὁ ἐκ ἔμετος ἀσώδης , κλαγγώδης φωνή , ὄμμα ἐπίχνους ἔχω , μανικός · οἷος καί ὁ Ἑρμόζυγος ἐκμαίνω ὀξύς ἄφωνος ἀποθνῄσκω . εἰμί τις ποῦ θέρος ὥρα καῦμα ἰσχυρός διά κόνις ὁδοιπορέω , θεάομαι ξηρός ἱκανῶς ἔχω ὁ ὀφθαλμός , ὡς δοκέω ὁ καλέω χνόος μεστός εἰμί , οὗτος ἐν νάω λαμβάνω νοέω ὅς βούλομαι δηλόω ὁ πρόκειμαι ῥῆσις . εἰμί γάρ ὁ κατά αὐτός εἴρω ὁ κύριος οὗτος . κοινός μέν οὖν ὁ τε μαραίνω καί ὁ σφοδρός φρενιτίζω , οὖον μήv δυσχερής ὁ γνῶσις ἔχω ὁ μαραίνω ὁράω ποτέ κἀν εἷς . ὁ μέν γάρ μαραίνω ἐκτήκω πᾶς ὅσος εἰμί κατά ὁ πρόσωπον τε καί ὁ κρόταφος σαρκώδης , ἅμα ὁ καί ὁ ὀφθαλμός κοῖλος ἱκανῶς γίγνομαι . ὁ φρενιτικός δέ Χωρὶς οὗτος ὁ ὀφθαλμός ἐπίχνους ἔχω , πρός ὁ καί ὁ βλέμμα θρασύς μέν ὁ φρενιτικός , δειλός δέ εἰμί ὁ μαραίνω . ὁ δέ ἀσώδης ἔμετος κοινός μέν σύμπτωμα ὁ τοιοῦτος φρενιτικός εἰμί πρός τις ὁ κακοήθης πυρετός , ὥσπερ καί ὁ κλαγγώδης φωνή . γίγνομαι δέ ὁ μέν ἀσώδης ἔμετος ἐπί τε χολώδης καί δακνώδης χυμός , ὁ φωνή δέ κλαγγώδης διά ξηρότης φωνητικός ὄργανον , ὡς ἐν ὁ περί φωνή ὑπόμνημα δείκνυμι . ὅταν οὖν ὁ φρενιτικός οὗτος συμπίπτω , μανιωδῶς παραπαίω , ὅσπερ αὐτός βούλομαι σημαίνω ὁ σφοδρός καί γίγνομαι οὗτος διά τε ὁ κακοήθεια ὁ χυμός καί ὁ ἄμετρος ξηρότης , διό καί ἄφωνος γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.18
Ἐν πυρετῷ καυσώδει ἤχων προσγενομένων μετὰ ἀμβλυωγμοῦ καὶ κατὰ τὰς ῥῖνας προσελθόντος βάρεος , ἐξίστανται μελαγχολικῶς . Γίνεται μὲν ὁ καυσώδης πυρετὸς καὶ δι’ ἄλλας αἰτίας , ὡσαύτως δὲ καὶ διὰ τὸν ἐγκέφαλον φλεγμαίνοντα . τούτῳ γὰρ ἕπεται καὶ ἡ διηνεκὴς παραφροσύνη ἐκ τῶν οἰκείων τῆς φρενίτιδος σημείων . ἐκ δὲ τοῦ πλεονάζοντος ὑγροῦ τῇ κεφαλῇ γεννᾶται πνεῦμα φυσῶδες , διὸ καὶ οἱ ἦχοι γίνονται . ὡσαύτως καὶ ἀμβλυωγμὸς παχέος τινὸς ὑγροῦ ἢ πνεύματος ἐμπίπτοντος τοῖς ὀφθαλμοῖς . ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰς ῥῖνας ἐμπεσὸν ὑγροῦ πλῆθος αἴσθησιν ποιεῖ βάρους ἐν αὐταῖς . εἰκὸς δ’ ἔσθ’ ὅτε γίνεσθαι τὴν τῶν εἰρημένων συμπτωμάτων συνδρομὴν καὶ διὰ συνεχῆ πυρετὸν χολώδους ὕλης ἐμφερομένης ταῖς φλεψὶ καὶ στεγομένης ἐκεῖσε , ἑξῆς καὶ πνεύματα φυσώδη πρὸς τὴν κεφαλὴν πέμποντα πρὸς ὦτά τε καὶ ὀφθαλμοὺς , πλῆθός τε κατὰ τὰς ῥῖνας ὑγροῦ . εἰ δέ που ἐγκαυθῇ , εἴτ’ ἐν τῇ κεφαλῇ ἡ ξανθὴ χολὴ εἴτ’ ἐν ὅλῳ τῷ σώματι , πρὸς τὸ μελαγχολικώτερον ῥέπει , κἀκεῖθεν πρὸς αὐτὸν ἐκπέμπεται , καὶ διὰ τοῦτο ἐξίστανται μελαγχολικῶς .
Lemmas: ἐν πυρετός καυσώδης ἦχος προσγίγνομαι μετά ἀμβλυωγμός καί κατά ὁ ῥίς προσέρχομαι βάρος , ἐξίστημι μελαγχολικός . γίγνομαι μέν ὁ καυσώδης πυρετός καί διά ἄλλος αἴτιος , ὡσαύτως δέ καί διά ὁ ἐγκέφαλος φλεγμαίνω . οὗτος γάρ ἕπω καί ὁ διηνεκής παραφροσύνη ἐκ ὁ οἰκέω ὁ φρένιτις σημεῖον . ἐκ δέ ὁ πλεονάζω ὑγρός ὁ κεφαλή γεννάω πνεῦμα φυσώδης , διό καί ὁ ἦχος γίγνομαι . ὡσαύτως καί ἀμβλυωγμός παχύς τις ὑγρός ἢ πνεῦμα ἐμπίπτω ὁ ὀφθαλμός . ἀλλά καί κατά ὁ ῥίς ἐμπίπτω ὑγρός πλῆθος αἴσθησις ποιέω βάρος ἐν αὐτός . εἰκός δέ ἔστω ὅτε γίγνομαι ὁ ὁ εἴρω σύμπτωμα συνδρομή καί διά συνεχής πυρετός χολώδης ὕλη ἐμφέρω ὁ φλέψ καί στέγω ἐκεῖσε , ἑξῆς καί πνεῦμα φυσώδης πρός ὁ κεφαλή πέμπω πρός οὖς τε καί ὀφθαλμός , πλῆθος τε κατά ὁ ῥίς ὑγρός . εἰμί δέ ποῦ ἐγκαίω , ἔτι ἐν ὁ κεφαλή ὁ ξανθός χολή ἔτι ἐν ὅλος ὁ σῶμα , πρός ὁ μελαγχολικός ῥέπω , ἐκεῖθεν πρός αὐτός ἐκπέμπω , καί διά οὗτος ἐξίστημι μελαγχολικός .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.19
Αἱ παρακρούσιες σὺν φωνῇ κλαγγώδει , γλώσσης σπασμοὶ τρομώδεες , καὶ αὗται τρομώδεες γενόμεναι ἐξίστανται , σκληρυσμὸς τουτέοισιν ὀλέθριον . Ὅταν ἐπὶ φρενίτιδι παραφροσύνη γένηται θερμὸν οὔσῃ καὶ ξηρὸν πάθος , τῇ ἐν αὐτῇ δὲ ξηρότητι μεταδοθείσῃ τῇ τραχείᾳ ἀρτηρίᾳ , γίνεται ἡ φωνὴ κλαγγώδης , ὥσπερ τῷ ταῖς ὑγρότησιν ἀναποθείσαις βραγχώδης , ἀλλ’ οὐχ ὡς ἴδια τῆς φρενίτιδος . γίνονται γὰρ καὶ ἑτέροις νοσήμασιν , οὐδὲ γὰρ συνυπάρχουσι διηνεκῶς τῇ φρενίτιδι . ὁ γοῦν τρόμος γίνεται τῇ γλώσσῃ , διὰ τὴν ἐκ τοῦ προειρημένου πάθους ξηρὰν δυσκρασίαν αἰονησάσης τῆς ψυχικῆς δυνάμεως . σπασμοὶ δὲ τῇ τῶν ἐν αὐτῇ μυῶν ξηρότητι ἕπονται , τῇ κεφαλῇ συμπασχόντων . ὥσπερ καὶ ἡ φωνὴ τρομώδης δι’ ἀτονίαν ὑπὸ τῆς αὐτῆς δυσκρασίας . ταῦτα δὲ σύμπαντα τὰ προειρημένα συμπτώματα δι’ ἐπίτασιν γινόμενα τῆς ἐν τῇ κεφαλῇ ξηρότητος ἔκστασιν δηλοῦσι γενέσθαι . τούτοις δὲ πᾶσι σκληρυνθεῖσιν ὀλέθριον διὰ τὴν ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ ἄμετρον γεγονυῖαν ξηρότητα .
Lemmas: ὁ παράκρουσις σύν φωνή κλαγγώδης , γλῶσσα σπασμός τρομώδης , καί οὗτος τρομώδης γίγνομαι ἐξίστημι , σκληρυσμός τόυτεος ὀλέθριος . ὅταν ἐπί φρένιτις παραφροσύνη γίγνομαι θερμός εἰμί καί ξηρός πάθος , ὁ ἐν αὐτός δέ ξηρότης μεταδίδωμι ὁ τραχύς ἀρτηρία , γίγνομαι ὁ φωνή κλαγγώδης , ὥσπερ ὁ ὁ ὑγρότης ἀναπίνω βραγχώδης , ἀλλά οὐ ὡς ἴδιος ὁ φρένιτις . γίγνομαι γάρ καί ἕτερος νόσημα , οὐδέ γάρ συνυπάρχω διηνεκής ὁ φρένιτις . ὁ γοῦν τρόμος γίγνομαι ὁ γλῶσσα , διά ὁ ἐκ ὁ προερέω πάθος ξηρός δυσκρασία αἰνέω ὁ ψυχικός δύναμις . σπασμός δέ ὁ ὁ ἐν αὐτός μῦς ξηρότης ἕπω , ὁ κεφαλή συμπάσχω . ὥσπερ καί ὁ φωνή τρομώδης διά ἀτονία ὑπό ὁ αὐτός δυσκρασία . οὗτος δέ σύμπας ὁ προερέω σύμπτωμα διά ἐπίτασις γίγνομαι ὁ ἐν ὁ κεφαλή ξηρότης ἔκστασις δηλόω γίγνομαι . οὗτος δέ πᾶς σκληρύνω ὀλέθριος διά ὁ ἐν ὁ ἐγκέφαλος ἄμετρος γίγνομαι ξηρότης .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.20
Αἱ τρομώδεες γλῶσσαι σημεῖον οὐχ ἱδρυμένης γνώμης . Εἴρηταί μοι πολλάκις ὡς αἱ τρομώδεις γλῶσσαι δι’ ἀσθένειαν τῆς ψυχικῆς δυνάμεως γίνονται . σημεῖον δ’ ἐστὶν οὐχ ἱδρυμένης γνώμης , διὰ τὸ ἐπὶ τῇ φρενίτιδι γίνεσθαι . πάσχοντος γὰρ τοῦ ἐγκεφάλου καὶ τοῦ πάθους ὄντος θερμοῦ ἠρεμεῖν οὐ δύναται . ὥσπερ γὰρ τοῦ ψυχροῦ τὸ ποιεῖν στάσιμα δυσκίνητά τε καὶ ἀκίνητα ἐν οἷς ἐμφιλοχωρήσει , οὕτως τοῦ θερμοῦ τὸ κινεῖν ἀεὶ καὶ μὴ ἐᾶν ἠρεμεῖν . μέλλων οὖν ὁ Ἱπποκράτης δηλῶσαι τὴν ἐν τῇ κεφαλῇ διάθεσιν ὁποία τίς ἐστιν , οὐχ ἱδρυμένην γνώμην ὠνόμασεν . οὐκ ἔστι δὲ ἡ τρομώδης γλῶσσα τῶν οἰκείων τῆς φρενίτιδος σημείων ἐνταῦθα , ἀλλὰ τῶν κατὰ συμπάθειαν πασχόντων ἑτέρῳ τινὶ πρωτοπαθοῦντι ἢ διὰ γειτνίασιν ἢ διὰ κοινωνίαν τῶν ἐν αὐτῇ μορίων .
Lemmas: ὁ τρομώδης γλῶσσα σημεῖον οὐ ἱδρύω γνώμη . εἴρω2 ἐγώ πολλάκις ὡς ὁ τρομώδης γλῶσσα διά ἀσθένεια ὁ ψυχικός δύναμις γίγνομαι . σημεῖον δέ εἰμί οὐ ἱδρύω γνώμη , διά ὁ ἐπί ὁ φρένιτις γίγνομαι . πάσχω γάρ ὁ ἐγκέφαλος καί ὁ πάθος εἰμί θερμός ἠρεμέω οὖον δύναμαι . ὥσπερ γάρ ὁ ψυχρός ὁ ποιέω στάσιμος δυσκίνητος τε καί ἀκίνητος ἐν ὅς εμφιλοχωρώ , οὕτως ὁ θερμός ὁ κινέω ἀεί καί μή ἐάω ἠρεμέω . μέλλω οὖν ὁ Ἱπποκράτης δηλόω ὁ ἐν ὁ κεφαλή διάθεσις ὁποῖος τίς εἰμί , οὐ ἱδρύω γνώμη ὀνομάζω . οὐ εἰμί δέ ὁ τρομώδης γλῶσσα ὁ οἰκέω ὁ φρένιτις σημεῖον ἐνταῦθα , ἀλλά ὁ κατά συμπάθεια πάσχω ἕτερος τις πρωτοπαθέω ἢ διά γειτνίασις ἢ διά κοινωνία ὁ ἐν αὐτός μόριον .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.21
Ἐπὶ τοῖσι χολώδεσι ἀκρήτοισι διαχωρήμασι τὸ ἀφρῶδες ἐπάνθισμα κακόν · ἄλλως τε καὶ ὀσφὺν προηλγηκότι καὶ παρενεχθέντι . Ὅτι μὲν ὁ ἀφρὸς γίνεται διὰ ψύξιν καὶ διὰ θερμότητα δῆλον ἐκ τοῦ τοὺς ἀνέμους ἀφροὺς ἐμποιεῖν τοῖς ὕδασι καὶ τὴν ἐν τῷ λέβητι ζέουσαν θερμασίαν . τὸ γοῦν ἐν τοῖς χολώδεσι διαχωρήμασιν ἀφρῶδες ἐπάνθισμα , οἷον ἄνθος ἄνωθεν ἐπικείμενον , ζέσιν οὐ μικρὰν ἐνδείκνυται τῆς τοιαύτης χολῆς . προοδυνῶνται δὲ τὴν ὀσφὺν διὰ τὸ δριμεῖαν εἶναι καὶ δακνώδη τὴν ἐν τοῖς ἐντέροις διερχομένην χολήν . τοῦ γὰρ τοιούτου διαχωρήματος παρενεχθέντος τοῖς ἐντέροις , οὐ τοῖς κατ’ ὀσφὺν μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς λοιποῖς , ὀδύναι τούτοις ἐπακολουθοῦσι .
Lemmas: ἐπί ὅς χολώδης ἄκρατος διαχώρημα ὁ ἀφρώδης ἐπάνθισμα κακός · ἄλλως τε καί ὀσφῦς προαλγέω καί παραφέρω . ὅτι2 μέν ὁ ἀφρός γίγνομαι διά ψῦξις καί διά θερμότης δῆλος ἐκ ὁ ὁ ἄνεμος ἀφρός ἐμποιέω ὁ ὕδωρ καί ὁ ἐν ὁ λέβης ζέω θερμασία . ὁ γοῦν ἐν ὁ χολώδης διαχώρημα ἀφρώδης ἐπάνθισμα , οἷος ἄνθος ἄνωθεν ἐπίκειμαι , ζέσις οὖον μικρός ἐνδείκνυμι ὁ τοιοῦτος χολή . προοδυναω δέ ὁ ὀσφῦς διά ὁ δριμύς εἰμί καί δακνώδης ὁ ἐν ὁ ἔντερον διέρχομαι χολή . ὁ γάρ τοιοῦτος διαχώρημα παραφέρω ὁ ἔντερον , οὖον ὁ κατά ὀσφῦς μόνος , ἀλλά καί ὁ λοιπός , ὀδύνη οὗτος ἐπακολουθέω .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.22
Τὰ ἀραιὰ κατὰ πλευρὸν ἐν τουτέοισιν ἀλγήματα παραφροσύνην σημαίνει . Ἐλλιπῶς οὕτως καὶ ἀπροσδιορίστως ῥηθεὶς ὁ περὶ τῶν ἀλγημάτων τῶν πλευρῶν λόγος ἀσάφειαν οὐ τὴν τυχοῦσαν ἐμποιεῖ . ἀλλ’ ἡμεῖς σπουδάζοντες ἐν σαφεῖ διδασκαλίᾳ τὰ πρὸς αὐτοῦ ἀσαφῶς εἰρημένα διδάξαι τῆς ἐξηγήσεως ἐφαψόμεθα . ἀραιὰ ὀδύνη γίνεται ἐν πλευραῖς , ὅταν τι φυσῶδες πνεῦμα γεννᾶται ἐν αὐταῖς . τοῦτ’ οὖν καταλεπτυνθὲν καὶ διαφορηθὲν παύει τὴν ὀδύνην , εἶθ’ ὕστερον πάλιν ἕτερον γεννηθὲν αὔξει ταύτην . ἡ γοῦν οὕτως ἀραιὰ γιγνομένη ὀδύνη παραφροσύνην οὐ σημαίνει . ὅταν δὲ φλεγμαίνῃ ἡ πλευρὰ καὶ ποτὲ μὲν συνεχοῦς αἰσθάνεται τῆς ὀδύνης ὁ κάμνων , ποτὲ δὲ διὰ χρόνου δείκνυσι τὴν γνώμην νοσεῖν , οὐχὶ παντελῶς σημεῖον γοῦν τὸ τοιοῦτο παραφροσύνης .
Lemmas: ὁ ἀραιός κατά πλευρόν ἐν τόυτεος ἄλγημα παραφροσύνη σημαίνω . ἐλλιπῶς οὕτως καί ἀπροσδιόριστος ἐρῶ ὁ περί ὁ ἄλγημα ὁ πλευρά λόγος ἀσάφεια οὖον ὁ τυγχάνω ἐμποιέω . ἀλλά ἐγώ σπουδάζω ἐν σαφής διδασκαλία ὁ πρός αὐτός ἀσαφής εἴρω διδάσκω ὁ ἐξήγησις ἐφάπτω . ἀραιός ὀδύνη γίγνομαι ἐν πλευρά , ὅταν τίς φυσώδης πνεῦμα γεννάω ἐν αὐτός . οὗτος οὖν καταλεπτύνω καί διαφορέω παύω ὁ ὀδύνη , εἶτα ὕστερος πάλιν ἕτερος γεννάω αὐξάνω οὗτος . ὁ γοῦν οὕτως ἀραιός γίγνομαι ὀδύνη παραφροσύνη οὖον σημαίνω . ὅταν δέ φλεγμαίνω ὁ πλευρόν καί ποτέ μέν συνεχής αἰσθάνομαι ὁ ὀδύνη ὁ κάμνω , ποτέ δέ διά χρόνος δείκνυμι ὁ γνώμη νοσέω , οὐ παντελῶς σημεῖον γοῦν ὁ τοιοῦτος παραφροσύνη .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.23
Αἱ μετὰ λυγγὸς ἀφωνίαι κάκιστον . Ἀφωνίαι γίνονται μὲν καὶ διὰ τὴν τῶν φωνητικῶν ὀργάνων βλάβην καὶ διὰ τὴν ἀρχὴν τῶν νεύρων πεπονθυῖαν . ἡ δὲ λὺγξ οἶον σπασμώδης τίς ἐστι τοῦ στόματος τῆς γαστρὸς διάθεσις ἐπὶ πλήθους ὑγρῶν βαρυνομένου ἢ δακνομένου ἢ διὰ ψύξιν ἀνιωμένου . τίνι παθόντων οὖν τῶν φωνητικῶν ὀργάνων λὺγξ ἐπηκολούθησε ; λείπεται οὖν ἢ πλῆθος ὑγροῦ τοῦ καὶ τὴν ἀφωνίαν ἐμποιήσαντος παραῤῥυῆναι εἰς τὸ στόμα τῆς γαστρὸς ἢ διὰ τὸ εἶναι δριμὺ ἢ ψυχρόν .
Lemmas: ὁ μετά λύγξ ἀφωνία κακός . ἀφωνία γίγνομαι μέν καί διά ὁ ὁ φωνητικός ὄργανον βλάβη καί διά ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον πάσχω . ὁ δέ λύγξ οἶος σπασμώδης τίς εἰμί ὁ στόμα ὁ γαστήρ διάθεσις ἐπί πλῆθος ὑγρός βαρύνω ἢ δάκνω ἢ διά ψῦξις ἀνιάομαι . τίς πάσχω οὖν ὁ φωνητικός ὄργανον λύγξ ἐπακολουθέω ; λείπω οὖν ἢ πλῆθος ὑγρός ὁ καί ὁ ἀφωνία ἐμποιέω παραλέγω εἰς ὁ στόμα ὁ γαστήρ ἢ διά ὁ εἰμί δριμύς ἢ ψυχρός .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.25
Αἱ ἐπ’ ὀλίγον θρασεῖαι παρακρούσιες θηριώδεές εἰσιν · οὐ μόνον ἐὰν ἐπ’ ὀλίγον χρόνον γίνωνται . Τάχα ἂν εἴποι τις ἐγκαλῶν τῷ λόγῳ τὰς ἐπὶ πολὺ γινομένας θρασείας παρακρούσεις μᾶλλον τῶν ἐπ’ ὀλίγον εἶναι θηριώδεις . ἀλλὰ καὶ ταύτας μὲν οὐδὲ δεόμεθα ἐπιγνῶναι , τὰς δ’ ἐπ’ ὀλίγον γινομένας θρασείας , εἶτα παυσαμένας , ὑποπτεύειν συμβουλεύει καὶ μὴ πιστεύειν αὐταῖς ὡς οὐκ ἐπανελευσομέναις . αἱ μὲν γὰρ ἐπὶ πυρετοῖς θερμοῖς γινόμεναι παρακρούσεις οὐκ ἔχουσι τὸ θρασὺ , ταῖς δὲ φρενιτικαῖς λεγομέναις τοῦθ’ ὑπάρχει . δυνάμει τοιγαροῦν ὁ λόγος ἔσται τοιοῦτος · ὅταν ἴδῃς τινὰ θρασέως παρακρούσαντα , κἂν ὀλίγον ὕστερον παύσηται , γίνωσκε τοῦτον οὐ πυρετοῦ λόγῳ βλαβέντα τὴν γνώμην , ἀλλὰ τῷ φρενιτικὴν ὑποτρέφεσθαι διάθεσιν , ἥτις ὕστερον αὐξηθεῖσα θηριώδης σοι φανεῖται . θηριώδεις δ’ ὀνομάζει παραφροσύνας ἐν αἷς καὶ πατοῦσι καὶ λακτίζουσι καὶ δάκνουσι καὶ χολῶσιν , ὡς ἐπιβούλους τοὺς εἰσιόντας νομίζοντες .
Lemmas: ὁ ἐπί ὀλίγος θρασύς παράκρουσις θηριώδης εἰμί · οὖον μόνος ἐάν ἐπί ὀλίγος χρόνος γίγνομαι . Τάχα εἄν εἶπον τις ἐγκαλέω ὁ λόγος ὁ ἐπί πολύς γίγνομαι θρασύς παράκρουσις μᾶλλον ὁ ἐπί ὀλίγος εἰμί θηριώδης . ἀλλά καί οὗτος μέν οὐδέ δήω ἐπιγιγνώσκω , ὁ δέ ἐπί ὀλίγος γίγνομαι θρασύς , εἶτα παύω , ὑποπτεύω συμβουλεύω καί μή πιστεύω αὐτός ὡς οὐ ἐπανέρχομαι . ὁ μέν γάρ ἐπί πυρετός θερμός γίγνομαι παράκρουσις οὐ ἔχω ὁ θρασύς , ὁ δέ φρενιτικός λέγω οὗτος ὑπάρχω . δύναμις τοιγάρ ὁ λόγος εἰμί τοιοῦτος · ὅταν ὁράω τις θρασύς παρακρούω , κἀν ὀλίγος ὕστερος παύω , γιγνώσκω οὗτος οὖον πυρετός λόγος βλάπτω ὁ γνώμη , ἀλλά ὁ φρενιτικός ὑποτρέφω διάθεσις , ὅστις ὕστερος αὐξάνω θηριώδης σύ φαίνω . θηριώδης δέ ὀνομάζω παραφροσύνη ἐν ὅς καί πατέω καί λακτίζω καί δάκνω καί χολόω , ὡς ἐπίβουλος ὁ εἰσέρχομαι νομίζω .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.26
Αἱ μετὰ καταψύξιος οὐκ ἀπυρέτῳ ἐφιδρώοντι τὰ ἄνω , δυσφορίαι φρενιτικαὶ , ὡς καὶ Ἀρισταγόρῃ , καὶ μέντοι καὶ ὀλέθριαι . Τινὰ μὲν , ὡς καὶ πρόσθεν ἔφην , βέβαια γνωρίσματα ἀρχομένων γίνεσθαι νοσημάτων , τινὰ δ’ ἐστὶ μὲν ὡς τὸ πολὺ , ἀλλ’ ἐγγὺς τῶν βεβαίων . ἔνια δ’ οὐκ ἐγγὺς μὲν , οὐ μὴν ἤδη γε πόῤῥω . τινὰ δ’ ἀμφίδοξα καί τινα τούτων ἤδη κατωτέρω , περὶ ὧν ὅταν γράφει , ποτὲ μὲν ἀπορεῖν ὁμολογεῖ , ποτὲ δὲ ὀνομαστὶ μνημονεύει τῶν ἀνθρώπων , ἐφ’ ὧν ἐθεάσατο γενόμενόν τι τοιοῦτον , ὥσπερ καὶ νῦν ἅπαντα ἃ διῆλθε συμπτώματα καὶ ἄλλων ἐστὶ πυρετῶν . ἐγχωρεῖ γε μὴν καὶ φρενῖτιν ἐπ’ αὐτοῖς μάλιστα διὰ τὴν ἐφίδρωσιν τῶν ἄνω . τὸ δ’ ὀλεθρίας εἶναι τὰς τοιαύτας διαθέσεις , ἰάν τε φρενῖτιν ἐνέγκωσιν ἐάν τε μὴ , δῆλόν ἐστι τοῖς τε τῶν ἄχρι δεῦρο λελεγμένων μὴ παρέργως ἀκηκοόσι καὶ μεμνημένοις τῶν ἐν τῷ προγνωστικῷ .
Lemmas: ὁ μετά κατάψυξις οὐ ἀπύρετος ἐφιδρόω ὁ ἄνω , δυσφορία φρενιτικός , ὡς καί Ἀρισταγόρης , καί μέντοι καί ὀλέθριος . τις μέν , ὡς καί πρόσθεν φημί , βέβαιος γνώρισμα ἄρχω γίγνομαι νόσημα , τις δέ εἰμί μέν ὡς ὁ πολύς , ἀλλά ἐγγύς ὁ βέβαιος . ἔνιοι δέ οὐ ἐγγύς μέν , οὖον μήv ἤδη γε πόρρω . τις δέ ἀμφίδοξος καί τις οὗτος ἤδη κατωτέρω , περί ὅς ὅταν γράφω , ποτέ μέν ἀπορέω ὁμολογέω , ποτέ δέ ὀνομαστί μνημονεύω ὁ ἄνθρωπος , ἐπί ὅς θεάομαι γίγνομαι τίς τοιοῦτος , ὥσπερ καί νῦν ἅπας ὁ διέρχομαι σύμπτωμα καί ἄλλος εἰμί πυρετός . ἐγχωρέω γε μήv καί φρενῖτις ἐπί αὐτός μάλιστα διά ὁ ἐφίδρωσις ὁ ἄνω . ὁ δέ ὀλέθριος εἰμί ὁ τοιοῦτος διάθεσις , ἰά τε φρενῖτις φέρω ἐάν τε μή , δῆλος εἰμί ὁ τε ὁ ἄχρι δεῦρο λέγω3 μή πάρεργον ἀκούω καί μιμνήσκω ὁ ἐν ὁ προγνωστικός .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.28
Τὰ οὐρούμενα μὴ ὑπομνησάντων ὀλέθρια . ἆρά γε τουτέοισιν οὐρέεται , οἷον εἰ τὴν ὑπόστασιν ἀναταράξειας ; Ἐπὶ φρενιτικῶν ἄκουε τοῦ λεγομένου , παραβάλλοντος αὐτοῦ τοὺς μετὰ τῆς ὑπὸ τῶν παρόντων ἀναμνήσεως οὐροῦντας , τοῖς χωρὶς ταύτης . οἵτινες οὐδὲ ἀγγεῖον αἰτοῦσιν , ἀλλ’ ἀτάκτως καὶ ἀλόγως εἰς τὴν στρωμνὴν προΐενται τὸ οὖρον . εὔδηλον οὖν , ὅτι πολὺ χεῖρον ἔχουσιν οὗτοι τῶν μηδ’ ὅλως οὐρούντων , εἰ μή τις αὐτοὺς ὑπομνήσειεν . ἐπ’ ἐκείνων μὲν γὰρ ἓν γοῦν τι σώζεται τῶν κατὰ φύσιν ἔργων τῆς διανοίας , φυλαττομένων οὖρον εἰς τὴν στρωμνὴν ἀποκρίνειν , ἐπὶ τούτων δ’ ἀπόλωλε καὶ τοῦτο · τὸ δὲ προσκείμενον ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς ῥήσεως , ἔνθα φησὶν , ἆρά γε τούτοισιν οὐρέεται ; οἷον εἰ τὴν ὑπόστασιν ἀναταράξειας ; διὰ τοῦτό μοι δοκεῖ προστεθεικέναι , διότι τοιαύτην ἰδέαν οὔρων ἐφ’ ἑνὸς ἢ δυοῖν ἐθεάσατο τῶν οὕτως οὐρούντων . ἀδύνατον οὖν ἐκ τῆς τοῦ πράγματος φύσεως ἐνδεικτικῶς ἀποφήνασθαι τὸ καθόλου μετὰ τοῦ μηδ’ ἐκ τῆς ἐμπειρίας ἐσχηκέναι τι πιστὸν ὀλιγάκις ἑωραμένου τοῦ πράγματος , εἰκότως τὸν τῆς ἀπορίας δηλωτικὸν προσέθηκε σύνδεσμον τὸν ἆρα . τολμήσωμεν οὖν ἡμεῖς ἀποφήνασθαι τὸ καθόλου , καθάπερ ἔμπροσθεν ἐπ’ ἄλλων ἐποιήσαμεν , ὡς τοῦ τῶν ὠμῶν χυμῶν πλήθους ἤτοι πεττομένων ἢ πνευματωθέντων ἡ τοιαύτη τῶν οὔρων ἰδέα σύμπτωμά ἐστιν , οὐ φρενίτιδος . ἀλλὰ καὶ τοῦτο καὶ γενέσθαι ποτὲ δύναται τοῖς φρενιτικοῖς καὶ μὴ γενέσθαι , καθάπερ τι καὶ ἄλλο σύμπτωμα τῶν οὔτ’ οἰκείων φρενίτιδι οὔτ’ ἐναντίων αὐτῇ .
Lemmas: ὁ οὐρέω μή ὑπομιμνῄσκω ὀλέθριος . ἆρα γε τόυτεος οὐρέω , οἷος εἰμί ὁ ὑπόστασις ἀναταράσσω ; ἐπί φρενιτικός ἀκούω ὁ λέγω , παραβάλλω αὐτός ὁ μετά ὁ ὑπό ὁ πάρειμι ἀνάμνησις οὐρέω , ὁ Χωρὶς οὗτος . ὅστις οὐδέ ἀγγεῖον αἰτέω , ἀλλά ἄτακτος καί ἄλογος εἰς ὁ στρωμνή προΐημι ὁ ὅρος . εὔδηλος οὖν , ὅτι πολύς χείρων ἔχω οὗτος ὁ μηδέ ὅλως οὐρέω , εἰμί μή τις αὐτός ὑπομιμνῄσκω . ἐπί ἐκεῖνος μέν γάρ εἷς γοῦν τίς σῴζω ὁ κατά φύσις ἔργον ὁ διάνοια , φυλάσσω ὅρος εἰς ὁ στρωμνή ἀποκρίνω , ἐπί οὗτος δέ ἀπόλλυμι καί οὗτος · ὁ δέ πρόσκειμαι ἐπί ὁ τελευτή ὁ ῥῆσις , ἔνθα φημί , ἆρα γε οὗτος οὐρέω ; οἷος εἰμί ὁ ὑπόστασις ἀναταράσσω ; διά οὗτος ἐγώ δοκέω προστίθημι , διότι τοιοῦτος ἰδέα ὅρος ἐπί εἷς ἢ δύο θεάομαι ὁ οὕτως οὐρέω . ἀδύνατος οὖν ἐκ ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἐνδεικτικός ἀποφαίνω ὁ καθόλου μετά ὁ μηδέ ἐκ ὁ ἐμπειρία ἔχω τίς πιστόν ὀλιγάκις ὁράω ὁ πρᾶγμα , εἰκότως ὁ ὁ ἀπορία δηλωτικός προστίθημι σύνδεσμος ὁ ἆρα . τολμάω οὖν ἐγώ ἀποφαίνω ὁ καθόλου , καθάπερ ἔμπροσθεν ἐπί ἄλλος ποιέω , ὡς ὁ ὁ ὠμός χυμός πλῆθος ἤτοι πέσσω ἢ πνευματόω ὁ τοιοῦτος ὁ ὅρος ἰδέα σύμπτωμα εἰμί , οὖον φρένιτις . ἀλλά καί οὗτος καί γίγνομαι ποτέ δύναμαι ὁ φρενιτικός καί μή γίγνομαι , καθάπερ τίς καί ἄλλος σύμπτωμα ὁ οὔτε οἰκέω φρένιτις οὔτε ἐναντίος αὐτός .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.29
Οἱ παλμώδεες δι’ ὅλου , ἆρά γε ἀφώνως τελευτῶσι ; Δῆλός ἐστι πάλιν ἐνταῦθα παλμώδη τινὰ τεθεαμένος , ἤτοι δι’ ὅλου τοῦ σώματος ἢ τῷ τυχόντι μέρει . ἄδηλον γὰρ πότερον εἶπε τὸ δι’ ὅλου , κἄπειτα πλησίον τοῦ θανάτου γενόμενον ἄφωνον ἰδὼν ὄντα , οὐ δυνάμενος ἐμπειρικῶς οὕτε λογικῶς εὑρεῖν ἐξ ἀνάγκης ἀφωνίαν ἑπομένην τῷ παλμώδει παθήματι καὶ διὰ τοῦτο ἐπιζητῶν καὶ ἀπορῶν προστεθεικέναι τῷ λόγῳ τὸν ἆρα σύνδεσμον . ἡμεῖς οὖν πάλιν ἀποφαινόμεθα κἀνταῦθα τὸν παλμὸν , καθότι δέδεικται , διὰ πνεῦμα φυσῶδες γιγνόμενον , τοῦ φυσώδους ἀθροιζομένου πνεύματος διὰ ψύξιν . ὅταν οὖν ὅλον τὸ σῶμα παλμῶδες γένηται , δυνατὸν τὸν οὕτως ἔχοντα διὰ ψύξιν ἀποθανεῖν ἄφωνον , μηκέτι τῶν τὸν λάρυγγα κινούντων μυῶν ἢ τῶν εἰς τούτους ἐμβαλλόντων νεύρων ἐνεργεῖν δυναμένων . διὰ τοῦτ’ οὖν αὐτὸ βέλτιόν ἐστιν ἀκούειν τοὺς δι’ ὅλου τοῦ σώματος παλμώδη κίνησιν ἔχοντας . οὔτε γὰρ ἡ πεῖρα τοῦτο ἔδειξεν οὔτ’ εὔλογόν ἐστι τῷ τυχόντι μέρει παλμώδει γενομένῳ συμπάσχειν τὰ φωνητικὰ μόρια .
Lemmas: ὁ παλμώδης διά ὅλος , ἆρα γε ἄφωνος τελευτάω ; Δῆλος εἰμί πάλιν ἐνταῦθα παλμώδης τις θεάομαι , ἤτοι διά ὅλος ὁ σῶμα ἢ ὁ τυγχάνω μέρος . ἄδηλος γάρ πότερος εἶπον ὁ διά ὅλος , ἔπειτα πλησίος ὁ θάνατος γίγνομαι ἄφωνος εἶδον εἰμί , οὖον δύναμαι ἐμπειρικός ἵημι λογικός εὑρίσκω ἐκ ἀνάγκη ἀφωνία ἕπομαι ὁ παλμώδης πάθημα καί διά οὗτος ἐπιζητέω καί ἀπορέω προστίθημι ὁ λόγος ὁ ἆρα σύνδεσμος . ἐγώ οὖν πάλιν ἀποφαίνω ἐνταῦθα ὁ παλμός , καθότι δείκνυμι , διά πνεῦμα φυσώδης γίγνομαι , ὁ φυσώδης ἀθροίζω πνεῦμα διά ψῦξις . ὅταν οὖν ὅλος ὁ σῶμα παλμώδης γίγνομαι , δυνατός ὁ οὕτως ἔχω διά ψῦξις ἀποθνῄσκω ἄφωνος , μηκέτι ὁ ὁ λάρυγξ κινέω μῦς ἢ ὁ εἰς οὗτος ἐμβάλλω νεῦρον ἐνεργέω δύναμαι . διά οὗτος οὖν αὐτός βελτίων εἰμί ἀκούω ὁ διά ὅλος ὁ σῶμα παλμώδης κίνησις ἔχω . οὔτε γάρ ὁ πείρω οὗτος δείκνυμι οὔτε εὔλογος εἰμί ὁ τυγχάνω μέρος παλμώδης γίγνομαι συμπάσχω ὁ φωνητικός μόριον .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.32
Κώφωσις ἐν ὀξέσι καὶ ταραχώδεσι παρακολουθοῦσα κακόν . Γίνεται μὲν καὶ διά τινα χυμὸν κατὰ τοὺς ἀκουστικοὺς πόρους σφηνωθέντα κώφωσις οὐδὲν ἔχουσα κακόηθες . γίνεται δὲ ἐνίοτε καὶ τῆς ἀκουστικῆς δυνάμεως νενεκρωμένης , ἣν ἐν τοῖς ὀξέσιν ἅμα καὶ ταραχώδεσι νοσήμασιν ὁρῶμεν συμπίπτουσαν , ὑπὲρ ἧς νῦν ἀπεφήνατο , κακὸν εἶναι λέγων αὐτὴν σύμπτωμα , οὔτε τὸ ἆρα προσθεὶς οὔτ’ αὐτὸ τὸ ὄνομα τοῦ νοσήσαντος οὕτως , ἐπειδὴ ἔνεστιν ἀποφήνασθαι περὶ τῶν τοιούτων συμπτωμάτων .
Lemmas: κώφωσις ἐν ὀξύς καί ταραχώδης παρακολουθέω κακός . γίγνομαι μέν καί διά τις χυμός κατά ὁ ἀκουστικός πόρος σφηνόω κώφωσις οὐδείς ἔχω κακοήθης . γίγνομαι δέ ἐνίοτε καί ὁ ἀκουστικός δύναμις νεκρόω , ὅς ἐν ὁ ὀξύς ἅμα καί ταραχώδης νόσημα ὁράω συμπίπτω , ὑπέρ ὅς νῦν ἀποφαίνω , κακός εἰμί λέγω αὐτός σύμπτωμα , οὔτε ὁ ἆρα προστίθημι οὔτε αὐτός ὁ ὄνομα ὁ νοσέω οὕτως , ἐπεί ἔνειμι ἀποφαίνω περί ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 1.34
Αἱ ἐκ ῥίγεος νωθρότητες οὐ πάνυ παρ’ ἑωϋτοῖσιν . Οὐκ οἶδ’ ὅπως ὃς ἔγραψε τοῦτο τὸ βιβλίον ἐν πολλαῖς ταῖς ῥήσεσιν ἀλλοκότῳ χρῆται τῇ λέξει , μεταβαίνων ἐνίοτε μὲν ἀπὸ τῶν παθῶν ἐπὶ τοὺς πάσχοντας ἀνθρώπους , ἐνίοτε δὲ ἀπὸ τῶν πασχόντων ἐπὶ τὰ πάθη . καὶ νῦν γοῦν προειπὼν , αἱ ἐκ ῥίγεος νωθρότητες , ἐπήνεγκεν , οὐ πάνυ παρ’ ἑωϋτοῖσιν , καίτοι δυνάμενος εἰπεῖν οἱ ἐκ ῥίγεος νωθροὶ , οὐ πάνυ παρ’ ἑωϋτοῖσιν . ὃ δ’ οὖν λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · ὅταν ἀκολουθήσει ῥίγει νωθρότης , οὐ πάνυ τὴν διάνοιαν οὗτοι ἀβλαβεῖς γίνονται , δηλοῦται γὰρ ἐκ τοῦ συμβάντος ἐψῦχθαι τὸ σῶμα μεγάλως . ἐμάθομεν δ’ ὅτι ταῖς καθ’ ὅλον τὸ σῶμα δυσκρασίαις ἕπεται πολλάκις ἡ τῆς διανοίας βλάβη , παθόντος ὁμοίως τῷ παντὶ σώματι τοῦ ἐγκεφάλου .
Lemmas: ὁ ἐκ ῥῖγος νωθρότης οὖον πάνυ παρά ἑαυτοῦ . οὐ οἶδα ὅπως ὅς γράφω οὗτος ὁ βιβλίον ἐν πολύς ὁ ῥῆσις ἀλλόκοτος χράω ὁ λέγω , μεταβαίνω ἐνίοτε μέν ἀπό ὁ πάθος ἐπί ὁ πάσχω ἄνθρωπος , ἐνίοτε δέ ἀπό ὁ πάσχω ἐπί ὁ πάθος . καί νῦν γοῦν προεῖπον , ὁ ἐκ ῥῖγος νωθρότης , ἐπιφέρω , οὖον πάνυ παρά ἑαυτοῦ , καίτοι δύναμαι εἶπον ὁ ἐκ ῥῖγος νωθρός , οὖον πάνυ παρά ἑαυτοῦ . ὅς δέ οὖν λέγω τοιοῦτος εἰμί · ὅταν ἀκολουθέω ῥῖγος νωθρότης , οὖον πάνυ ὁ διάνοια οὗτος ἀβλαβής γίγνομαι , δηλόω γάρ ἐκ ὁ συμβαίνω ψύχω ὁ σῶμα μέγας . μανθάνω δέ ὅτι ὁ κατά ὅλος ὁ σῶμα δυσκρασία ἕπω πολλάκις ὁ ὁ διάνοια βλάβη , πάθος ὁμοίως ὁ πᾶς σῶμα ὁ ἐγκέφαλος .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.39
Αἱ παρὰ λόγον κενεαγγικὸν ἀδυναμίαι , οὐκ ἐούσης κενεαγγείης , κακόν . Οὔτε τὸ λεγόμενον ἀσαφὲς οὔτε τὴν αἰτίαν αὐτοῦ χαλεπὸν εὑρεῖν . αὐτὸ μὲν γὰρ τὸ λεγόμενον ἔστι τοιοῦτον · τοὺς ἀδυνάτους καὶ ἀῤῥώστους κατὰ τὰς ἐνεργείας ὁμοίως τοῖς ἐπὶ πολὺ κεκενωμένοις , ἐν κινδύνῳ καθεστάναι νόμιζε , μηδεμιᾶς αὐτῆς γεγενημένης ἀξιολόγου κενώσεως . ἡ δὲ κατὰ τὴν δύναμιν ἀῤῥωστία , ὅταν ἐπὶ μηδεμιᾷ φανερᾷ κενώσει γένηται , πλῆθος ἐνδείκνυται βαρῦνον ἢ δυσκρασίαν μιᾶς τῶν ἀρχῶν . τριῶν δὲ οὐσῶν , ὡς ἔμαθες , τῶν ἀρχῶν τῆς μὲν τῶν προαιρετικῶν ἐνεργειῶν ἐγκεφάλου · τῆς δὲ τῶν ζωτικῶν ὀνομαζομένων καρδίας · τῆς δὲ περὶ τὴν τροφὴν , ἃς δὴ καὶ φυσικὰς ὀνομάζουσιν ἥπατος . ἡ τῆς φυσικῆς δυνάμεως καὶ ζωτικῆς ἀῤῥωστία χειρίστη τέ ἐστι καὶ διὰ ταχέων ἀναιρεῖ . συγκαταλύεται γὰρ αὐτῇ καὶ ἡ κατὰ τὸν ἐγκέφαλον εὐθέως . ἐκείνης μέντοι πασχούσης οὐκ εὐθέως ἡ καρδία βλάπτεται . μεμάθηκας δὲ περὶ τῶν τοιούτων ἁπάντων ἐν πολλαῖς τῶν ἡμετέρων πραγματειῶν .
Lemmas: ὁ παρά λόγος κενεαγγικός ἀδυναμία , οὐ εἰμί κενεαγγεία , κακός . οὔτε ὁ λέγω ἀσαφής οὔτε ὁ αἴτιος αὐτός χαλεπός εὑρίσκω . αὐτός μέν γάρ ὁ λέγω εἰμί τοιοῦτος · ὁ ἀδύνατος καί ἄρρωστος κατά ὁ ἐνέργεια ὁμοίως ὁ ἐπί πολύς κενόω , ἐν κίνδυνος καθίστημι νομίζω , μηδείς αὐτός γίγνομαι ἀξιόλογος κένωσις . ὁ δέ κατά ὁ δύναμις ἀρρωστία , ὅταν ἐπί μηδείς φανερός κένωσις γίγνομαι , πλῆθος ἐνδείκνυμι βαρύνω ἢ δυσκρασία εἷς ὁ ἀρχή . τρεῖς δέ εἰμί , ὡς μανθάνω , ὁ ἀρχή ὁ μέν ὁ προαιρετικός ἐνέργεια ἐγκέφαλος · ὁ δέ ὁ ζωτικός ὀνομάζω Καρδία · ὁ δέ περί ὁ τροφή , ὅς δή καί φυσικός ὀνομάζω ἧπαρ . ὁ ὁ φυσικός δύναμις καί ζωτικός ἀρρωστία κακός τε εἰμί καί διά ταχύς ἀναιρέω . συγκαταλύω γάρ αὐτός καί ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος εὐθύς . ἐκεῖνος μέντοι πάσχω οὐ εὐθύς ὁ καρδία βλάπτω . μανθάνω δέ περί ὁ τοιοῦτος ἅπας ἐν πολύς ὁ ἡμέτερος πραγματεία .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.40
Κοιλίαι ἀπολελαμμέναι , σμικρὰ δὲ μέλανα σπυραθώδεα πρὸς ἀνάγκην χαλῶσαι , μυκτὴρ ἐπὶ τουτέοισι ῥηγνύμενος , κακόν . Σπυράθους ὀνομάζουσι τὰ τῶν αἰγῶν διαχωρήματα . ξηρὰ δέ ἐστι ταῦτα καὶ περιφερῆ κατὰ πιριγραφὴν ἰδίαν ἕκαστον ἐκκρινόμενον . ὅταν οὖν τις ὁμοίως ξηρὰ καὶ περιγεγραμμένα διαχωρήσει , σπυραθώδη καλεῖται καὶ γίνεται τοιαῦτα διά τε τὸ χρόνῳ πλείονι κατεσχῆσθαι καὶ διὰ θερμασίας πυρώδους πλῆθος . ἐὰν οὖν πρὸς τῷ τοιαῦτα εἶναι καὶ μέλανα γίνηται , καυσώδη διάθεσιν ἐνδείκνυται περὶ τὰ μέσα τοῦ σώματος εἶναι καὶ διὰ τοῦτ’ ἔστι κακά . πρόσκειται δὲ τῷ λόγῳ τὸ , μυκτὴρ ἐπὶ τούτοις ῥηγνύμενος κακὸν , ὥσπερ ἐν ἄλλαις πολλαῖς ῥήσεσι , τὸ κοινὸν πολλῶν ὡς ἴδιον γράφοντος αὐτοῦ , διὰ τὸ μὴ δύνασθαι περιλαβεῖν , ἑνὶ λόγῳ καθόλου τὴν διδασκαλίαν . ἔστι δὲ τὸ κοινὸν ἐν αὐτοῖς τοιοῦτον , χολῆς πολλὴν κένωσιν , ὡς κλόνον σφοδρὸν κρισίμως ἐπὶ πολλῶν γινόμενον νοσημάτων , οὐ φέρουσιν οἱ καταξηρανθέντες οὔτε ῥῖγος οὔτε γαστρὸς ἔκκρισιν οὔτε ἱδρῶτας οὔτε παρωτίδας μεγάλας ἤ τι τῶν ἄλλων ἀποσκημμάτων . οὕτω γάρ τοι τὰς ἐν τοῖς τῶν ἐπιδημιῶν μεμφόμεθα γενομένας ἀποστάσεις ἢ μείους , ὡς ἔφην , ὡς μηδὲν ὠφελεῖν , ἢ μείζους ὡς μὴ δύνασθαι φέρειν . οὕτως οὖν καὶ τὰς αἱμοῤῥαγίας οὐ φέρουσιν οἱ προεξηραμμένοι . τοιαύτη δέ ἐστιν ἡ προειρημένη διάθεσις , οὐδ’ ἑνὶ κατ’ ἀρχὴν τῆς νόσου σπυραθωδῶν διαχωρημάτων ἐκκρινομένων καὶ τούτων οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ μετὰ τοῦ πραγματεύεσθαί τι τὸν ἰατρὸν ἢ διὰ κλυστῆρος ἢ διὰ βαλάνου . τὸ γὰρ πρὸς ἀνάγκην τοιοῦτόν τι σημαίνει .
Lemmas: κοιλία ἀπολάπτω , μικρός δέ μέλας σπυραθώδης πρός ἀνάγκη χαλάω , μυκτήρ ἐπί οὗτος ῥήγνυμι , κακός . σπύραθος ὀνομάζω ὁ ὁ αἴξ διαχώρημα . ξηρός δέ εἰμί οὗτος καί περιφερής κατά πιριγραφευς ἴδιος ἕκαστος ἐκκρίνω . ὅταν οὖν τις ὁμοίως ξηρός καί περιγράφω διαχώρησις , σπυραθώδης καλέω καί γίγνομαι τοιοῦτος διά τε ὁ χρόνος πλείων κατέχω καί διά θερμασία πυρώδης πλῆθος . ἐάν οὖν πρός ὁ τοιοῦτος εἰμί καί μέλας γίγνομαι , καυσώδης διάθεσις ἐνδείκνυμι περί ὁ μέσος ὁ σῶμα εἰμί καί διά οὗτος εἰμί κακός . πρόσκειμαι δέ ὁ λόγος ὁ , μυκτήρ ἐπί οὗτος ῥήγνυμι κακός , ὥσπερ ἐν ἄλλος πολύς ῥῆσις , ὁ κοινός πολύς ὡς ἴδιος γράφω αὐτός , διά ὁ μή δύναμαι περιλαμβάνω , εἷς λόγος καθόλου ὁ διδασκαλία . εἰμί δέ ὁ κοινός ἐν αὐτός τοιοῦτος , χολή πολύς κένωσις , ὡς κλόνος σφοδρός κρισίμως ἐπί πολύς γίγνομαι νόσημα , οὖον φέρω ὁ καταξηραίνω οὔτε ῥῖγος οὔτε γαστήρ ἔκκρισις οὔτε ἱδρώς οὔτε παρωτίς μέγας ἤ τίς ὁ ἄλλος ἀπόσκημμα . οὗτος γάρ ὅς ὁ ἐν ὁ ὁ ἐπιδημία μέμφομαι γίγνομαι ἀπόστασις ἢ μείων , ὡς φημί , ὡς μηδείς ὠφελέω , ἢ μείζων ὡς μή δύναμαι φέρω . οὕτως οὖν καί ὁ αἱμορραγία οὖον φέρω ὁ προεξηραμμένοι . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ προερέω διάθεσις , οὐδέ εἷς κατά ἀρχή ὁ νόσος σπυραθώδης διαχώρημα ἐκκρίνω καί οὗτος οὐ ἁπλόος , ἀλλά μετά ὁ πραγματεύω τίς ὁ ἰατρός ἢ διά κλυστήρ ἢ διά βάλανος . ὁ γάρ πρός ἀνάγκη τοιοῦτος τίς σημαίνω .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.43
Ἐκ κοσμίου θρασεῖα ἀπόκρισις κακόν . Καὶ τούτου τοῦ λόγου γενικώτερος ἄλλος ἐστὶ περιέχων οὐ τοῦτον μόνον , ἀλλὰ καί τινας ἄλλους πολλούς . τὸ γὰρ παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν ἅπαν κακὸν γένος τούτων καὶ ἄλλων πολλῶν τῶν λόγων ἐστίν . ὅτῳ μὲν γὰρ ἡ οἰκεία φύσις κόσμιος , οὗτος οὐ μόνον ἐν ἀκόσμῳ παραφρονήσας ὀλεθρίως ἔχειν ἐνδείκνυται τὴν διάθεσιν , ἀλλὰ καὶ θρασέως ἀποκρινόμενος ἐγγὺς ἥκει φρενίτιδος . ὅτῳ δ’ ἔμπαλιν ἀπόκρισις κόσμιος ἐν τῷ φύσει θρασεῖ , τοῦτο καταφορὰν ἢ λήθαργον ἐλπίζειν ἔσεσθαι .
Lemmas: ἐκ κόσμιος θρασύς ἀπόκρισις κακός . καί οὗτος ὁ λόγος γενικός ἄλλος εἰμί περιέχω οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί τις ἄλλος πολύς . ὁ γάρ παρά ὁ οἰκεῖος φύσις ἅπας κακός γένος οὗτος καί ἄλλος πολύς ὁ λόγος εἰμί . ὅστις μέν γάρ ὁ οἰκεῖος φύσις κόσμιος , οὗτος οὖον μόνος ἐν ἄκοσμος παραφρονέω ὀλέθριος ἔχω ἐνδείκνυμι ὁ διάθεσις , ἀλλά καί θρασύς ἀποκρίνω ἐγγύς ἥκω φρένιτις . ὅστις δέ ἔμπαλιν ἀπόκρισις κόσμιος ἐν ὁ φύσις θρασύς , οὗτος καταφορά ἢ λήθαργος ἐλπίζω εἰμί .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.46
Ὀξυφωνίη κλαγγώδης πονηρόν . Ἔνιοι μὲν κλαγγώδης , ἔνιοι δὲ κλαυθμώδης γράφουσι . λέλεκται δὲ ὅτι κλαγγώδης γίνεται φωνὴ τῆς ξηρότητος ἐπιτεινομένης τῶν φωνητικῶν ὀργάνων . ἡ κλαυθμώδης δὲ κατὰ τὴν αὐτὴν ταύτην ἐπίτασιν νοεῖται καὶ ἔστι χαλεπωτέρα τῆς κλαγγώδους , ὅσῳ καὶ τὴν διάθεσιν ἐνδείκνυται μείζονα .
Lemmas: ὀξυφωνία κλαγγώδης πονηρός . ἔνιοι μέν κλαγγώδης , ἔνιοι δέ κλαυθμώδης γράφω . λέγω δέ ὅτι κλαγγώδης γίγνομαι φωνή ὁ ξηρότης ἐπιτείνω ὁ φωνητικός ὄργανον . ὁ κλαυθμώδης δέ κατά ὁ αὐτός οὗτος ἐπίτασις νοέω καί εἰμί χαλεπός ὁ κλαγγώδης , ὅσος καί ὁ διάθεσις ἐνδείκνυμι μείζων .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.47
Ὀδόντων πρίσις ὀλέθριον , οἷσι μὴ σύνηθες καὶ ὑγιαίνουσι · πνιγμὸς ἐν τούτοισι πάνυ κακόν . Τῶν ἐν τῷ προγνωστικῷ γεγραμμένων οὐκ εἰωθὼς μνημονεύειν ὁ τὸ βιβλίον τοῦτο γράψας ἐμνημόνευσε νῦν τῆς τῶν ὀδόντων πρίσεως , ἔτι προσθεὶς κατὰ τὸ τέλος αὐτὸ , τὸ πνιγμὸς ἐν τούτοισι πάνυ κακόν . ἔμαθες δὲ καὶ περὶ πρίσεως ὀδόντων ὅπως γίνεται καὶ περὶ πνιγμοῦ , ὥστε οὐδὲν ἔτι κατὰ τήνδε τὴν ῥῆσιν λέγεσθαι ἀναγκαῖον περιττότερον , αὐτὸς γὰρ ἐξ ἐκείνων νοήσεις ἅπαντα .
Lemmas: ὀδούς πρῖσις ὀλέθριος , ὅς μή συνήθης καί ὑγιαίνω · πνιγμός ἐν οὗτος πάνυ κακός . ὁ ἐν ὁ προγνωστικός γράφω οὐ ἔθω μνημονεύω ὁ ὁ βιβλίον οὗτος γράφω μνημονεύω νῦν ὁ ὁ ὀδούς πρῖσις , ἔτι προστίθημι κατά ὁ τέλος αὐτός , ὁ πνιγμός ἐν οὗτος πάνυ κακός . μανθάνω δέ καί περί πρῖσις ὀδούς ὅπως γίγνομαι καί περί πνιγμός , ὥστε οὐδείς ἔτι κατά ὅδε ὁ ῥῆσις λέγω ἀναγκαῖος περισσός , αὐτός γάρ ἐκ ἐκεῖνος νοέω ἅπας .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.49
Τὰ τελευτῶντα ὑποχωρήματα εἰς ἀφρώδεα ἄκρητα παροξυντικά . Οὐκ οἶδ’ ὅπως οἱ ἐξηγησάμενοι τὸ βιβλίον ὥσπερ ἄλλων πολλῶν παρακηκόασι λέξεων , οὕτω καὶ τῆσδε . τελευτῶντα γὰρ εἰπόντος αὐτοῦ τὴν ἐξήγησιν οὗτοι ποιοῦνται διαχωρημάτων ἀφρωδῶν ἀκράτων . οὐ ταὐτὸν δέ ἐστιν ἢ ᾧ τὰ τοιαῦτα διαχωρεῖται παροξυνθήσεσθαι τὴν νόσον ἢ ᾧ τελευτήσονται αἱ διαχωρήσεις εἰς τὰ τοιαῦτα . μοχθηρᾶς μὲν οὖν ἐστι διαθέσεως γνωρίσματα τὰ ἀφρώδη καὶ τὰ ἄκρητα , μεμνημένων ἡμῶν ἄκρατα καλεῖσθαι διαχωρήματα τὰ μόνον ἕνα τὸν ἀποκρινόμενον ἔχοντα χυμὸν ἄμικτον ἑτέροις . οὐ μὴν τοῖς ἐκκρίνουσι τὰ τοιαῦτα παροξυνθῆναι τὴν νόσον ἀναγκαῖόν ἐστιν , ἀλλ’ ἐγχωρεῖ καὶ λωφῆσαι κατὰ βραχὺ πεττομένης τῆς διαθέσεως , ἐφ’ ᾖ τὰ τοιαῦτα ἐξεκρίνετο . πότε οὖν ἀναγκαῖον παροξυνθήσεσθαι τὴν νόσον ; ὅταν τὰ διαχωρήματα πρὸς τῷ μὴ παύεσθαι τὴν μεταβολὴν εἰς ἀφρώδη τε καὶ ἄκρατα ποιήσηται . χείρονα γὰρ ὄντα τῶν ἔμπροσθεν ἐκκρινομένων ταῦτα παροξυνθήσεσθαι δηλοῖ .
Lemmas: ὁ τελευτή ὑποχώρημα εἰς ἀφρώδης ἄκρατος παροξυντικός . οὐ οἶδα ὅπως ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον ὥσπερ ἄλλος πολύς παρακούω λέξις , οὗτος καί ὅδε . τελευτή γάρ εἶπον αὐτός ὁ ἐξήγησις οὗτος ποιέω διαχώρημα ἀφρώδης ἄκρατος . οὖον αὐτός δέ εἰμί ἢ ὅς ὁ τοιοῦτος διαχωρέω παροξύνω ὁ νόσος ἢ ὅς τελευτάω ὁ διαχώρησις εἰς ὁ τοιοῦτος . μοχθηρός μέν οὖν εἰμί διάθεσις γνώρισμα ὁ ἀφρώδης καί ὁ ἄκρατος , μιμνήσκω ἐγώ ἄκρατος καλέω διαχώρημα ὁ μόνος εἷς ὁ ἀποκρίνω ἔχω χυμός ἄμικτος ἕτερος . οὖον μήv ὁ ἐκκρίνω ὁ τοιοῦτος παροξύνω ὁ νόσος ἀναγκαῖον εἰμί , ἀλλά ἐγχωρέω καί λωφάω κατά βραχύς πέσσω ὁ διάθεσις , ἐπί εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐκκρίνω . πότε οὖν ἀναγκαῖος παροξύνω ὁ νόσος ; ὅταν ὁ διαχώρημα πρός ὁ μή παύω ὁ μεταβολή εἰς ἀφρώδης τε καί ἄκρατος ποιέω . χείρων γάρ εἰμί ὁ ἔμπροσθεν ἐκκρίνω οὗτος παροξύνω δηλόω .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.50
Αἱ ἐκ καταψύξιος ἐν ὀξέσιν οὔρων ἀπολήψιες κάκισται . Τὰ ὀξέα νοσήματα γίνονται ἐπὶ θερμοτέραις ὕλαις . εἰ οὖν ἐπίσχεσις τῶν οὔρων ἐκ καταψύξεως γένηται τῆς κύστεως , κακόν . δηλοῖ γὰρ ἐκ τῆς τοιαύτης δυσκρασίας ἀτονίαν γενέσθαι τῆς ἀποκριτικῆς ἐν τῇ κύστει δυνάμεως ἢ ἀναισθησίαν , διὰ τὸ καταψυχθῆναι τὸ ἐν αὐτῇ νεῦρον καὶ μὴ αἰσθάνεσθαι τῆς ἀνίας . ἡ δὲ κατάψυξις ἐν τῇ κύστει γίνεται τοῦ κατὰ φύσιν ἐν αὐτῇ θερμοῦ ὑπὸ τῆς παρὰ φύσιν θερμασίας διαφορηθέντος . ἴσως δ’ ἄν τις εἴπῃ , διὰ ποίαν αἰτίαν τοῦ πυρετοῦ ἐν ὅλῳ τῷ σώματι ὄντος ἐψύχθη ἡ κύστις ; λύσις δὲ τούτων ἐστὶν ἡ τοῦ μορίου ἐπιτηδειότης , οὐ γὰρ ἅπανθ’ ὡσαύτως τῆς αὐτῆς ἔτυχε φύσεως .
Lemmas: ὁ ἐκ κατάψυξις ἐν ὀξύς ὅρος ἀπόληψις κακός . ὁ ὀξύς νόσημα γίγνομαι ἐπί θερμός ὕλη . εἰμί οὖν ἐπίσχεσις ὁ ὅρος ἐκ κατάψυξις γίγνομαι ὁ κύστις , κακός . δηλόω γάρ ἐκ ὁ τοιοῦτος δυσκρασία ἀτονία γίγνομαι ὁ ἀποκριτικός ἐν ὁ κύστις δύναμις ἢ ἀναισθησία , διά ὁ καταψύχω ὁ ἐν αὐτός νεῦρον καί μή αἰσθάνομαι ὁ ἀνία . ὁ δέ κατάψυξις ἐν ὁ κύστις γίγνομαι ὁ κατά φύσις ἐν αὐτός θερμός ὑπό ὁ παρά φύσις θερμασία διαφορέω . ἴσως δέ ἄν τις εἶπον , διά ποῖος αἴτιος ὁ πυρετός ἐν ὅλος ὁ σῶμα εἰμί ψύχω ὁ κύστις ; λύσις δέ οὗτος εἰμί ὁ ὁ μόριον ἐπιτηδειότης , οὖον γάρ ἅπας ὡσαύτως ὁ αὐτός τυγχάνω φύσις .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.54
Αἱ ἐκ πόνου ἀφωνίαι δυσθάνατοι . Τὸ δυσθάνατοι σημαίνει μέν ποτε καὶ τὸ βραδυθάνατοι , σημαίνει δὲ καὶ τὸ σὺν ὀδύνῃ θνήσκειν , ὅπερ εὔλογόν ἐστι κατὰ τὴν προκειμένην ῥῆσιν εἰρῆσθαι , καὶ μάλιστα , ὅτι τοιαύτης ἀφωνίας ἐμνημόνευσεν ἐν τῇ πρὸ αὐτῆς , ὀδυνηρὸν γὰρ πάθος σπασμός .
Lemmas: ὁ ἐκ πόνος ἀφωνία δυσθάνατος . ὁ δυσθάνατος σημαίνω μέν ποτός καί ὁ βραδυθάνατος , σημαίνω δέ καί ὁ σύν ὀδύνη θνῄσκω , ὅσπερ εὔλογος εἰμί κατά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις εἴρω , καί μάλιστα , ὅτι τοιοῦτος ἀφωνία μνημονεύω ἐν ὁ πρό αὐτός , ὀδυνηρός γάρ πάθος σπασμός .
galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.55
Οἱ ἐξ ὑποχονδρίων ἀλγημάτων πυρετοὶ κακοήθεες . Εἴθ’ ὁ συνθεὶς τὸ βιβλίον εἴτ’ ἄλλος ἔγραψεν αὐτὸς τήνδε τὴν ῥῆσιν , οὐκ ἐπαιτῶ . χωρὶς γὰρ διορισμοῦ λεγομένη διττῶς ἐστι ψευδὴς , ὅτι καὶ διττοῦ διορισμοῦ δεῖται . πολλῶν γοῦν ἐν τοῖς ὑποχονδρίοις κειμένων μορίων οὐκ ἐπὶ πᾶσιν αὐτοῖς οἱ πυρετοὶ κακοήθεις εἰσὶν , ἀλλ’ ἐπὶ διαφράγματι καὶ γαστρὶ καὶ ἥπατι . γινώσκομεν δ’ ὅτι καὶ τῶν μυῶν ἔνιοι τῶν ἐνταῦθα φλεγμαίνοντες ἀνάπτουσι πυρετούς . οὐ μὴν οὐδ’ ὅταν ἐφ’ ἥπατος ἢ γαστρὸς ἢ διαφράγματος φλεγμονὴ γίγνηται , πυρετὸς εὐθὺς οὗτός ἐστι κακοήθης , ἀλλ’ ὀξὺς ἴσως ἂν εἴη , καίτοι γε οὐδὲ τοῦτο , κακοήθης δὲ οὐδέπω . διότι δὲ μηδ’ ὀξὺν ἀεί φημι γίγνεσθαι , μαρτυρεῖ μὲν καὶ ἡ πεῖρα καὶ ὁ λόγος δὲ ἀποδείκνυσιν , ἀπὸ τῶν ἐκτὸς φλεγμονῶν ἐναργῆ κομιζόμενος πίστιν . ἀνάλογον γὰρ ἀεὶ τῷ μεγέθει τῶν φλεγμονῶν τῶν πυρετῶν ἀκολουθούντων . ὥσπερ οὐκ ἔστιν ἀναγκαῖον ἀεὶ φλεγμαίνειν ἰσχυρῶς τῶν ἐν ὑποχονδρίοις τι κυρίων μορίων , οὕτως οὐδὲ πυρετὸν ὀξὺν ἐπιφέρειν . ἀφίημι τοιγαροῦν τὴν λέξιν τοῖς καὶ τῶν ψευδῶς εἰρημένων αἰτίας ψευδεῖς ὡς ἀληθεῖς λέγουσιν . ἐμοὶ δ’ , ὡς ἔφην , οὔτε συναγορεύειν τινὶ πρόκειται τῶν παλαιῶν οὔτε φιλονείκως αὐτοῖς ἀντιλέγειν , ἀλλ’ ἅπερ ἀληθῶς οἶδα γιγνόμενά τε καὶ φαινόμενα κατὰ τοὺς ἀῤῥώστους , ταῦτα καὶ τοῖς ἀσκοῦσι τὴν ἰατρικὴν τέχνην διέρχεσθαι .
Lemmas: ὁ ἐκ ὑποχόνδριος ἄλγημα πυρετός κακοήθης . ἔτι ὁ συντίθημι ὁ βιβλίον ἔτι ἄλλος γράφω αὐτός ὅδε ὁ ῥῆσις , οὐ ἐπαιτέω . Χωρὶς γάρ διορισμός λέγω διττός εἰμί ψευδής , ὅτι καί διττός διορισμός δήω . πολύς γοῦν ἐν ὁ ὑποχόνδριος κεῖμαι μόριον οὐ ἐπί πᾶς αὐτός ὁ πυρετός κακοήθης εἰμί , ἀλλά ἐπί διάφραγμα καί γαστήρ καί ἧπαρ . γιγνώσκω δέ ὅτι καί ὁ μῦς ἔνιοι ὁ ἐνταῦθα φλεγμαίνω ἀνάπτω πυρετός . οὖον μήv οὐδέ ὅταν ἐπί ἧπαρ ἢ γαστήρ ἢ διάφραγμα φλεγμονή γίγνομαι , πυρετός εὐθύς οὗτος εἰμί κακοήθης , ἀλλά ὀξύς2 ἴσως εἄν εἰμί , καίτοι γε οὐδέ οὗτος , κακοήθης δέ οὐδέπω . διότι δέ μηδέ ὀξύς ἀεί φημί γίγνομαι , μαρτυρέω μέν καί ὁ πείρω καί ὁ λόγος δέ ἀποδείκνυμι , ἀπό ὁ ἐκτός φλεγμονή ἐναργής κομίζω πίστις . ἀνάλογος γάρ ἀεί ὁ μέγεθος ὁ φλεγμονή ὁ πυρετός ἀκολουθέω . ὥσπερ οὐ εἰμί ἀναγκαῖος ἀεί φλεγμαίνω ἰσχυρῶς ὁ ἐν ὑποχόνδριος τίς κύριος μόριον , οὕτως οὐδέ πυρετός ὀξύς ἐπιφέρω . ἀφίημι τοιγάρ ὁ λέξις ὁ καί ὁ ψευδής εἴρω αἴτιος ψευδής ὡς ἀληθής λέγω . ἐγώ δέ , ὡς φημί , οὔτε συναγορεύω τις πρόκειμαι ὁ παλαιός οὔτε φιλόνεικος αὐτός ἀντιλέγω , ἀλλά ὅσπερ ἀληθής οἶδα γίγνομαι τε καί φαίνω κατά ὁ ἄρρωστος , οὗτος καί ὁ ἀσκέω ὁ ἰατρικός τέχνη διέρχομαι .