galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.94
Οἶσι καυστικὰ , μεμωρωμένα , κάτοχα , ποικίλλοντα ὑποχόνδρια καὶ κοιλίην ἐπηρμένοι , σίτων ἀπολελαμμένων , ἐφ’ ἱδρῶσι , ἆρα τούτοις τὸ θολερὸν πνεῦμα καὶ τὸ γονοειδὲς ἐπελθὸν λύγγα διασημαίνει , καὶ κοιλίη δὲ ἔπαφρα χολώδεα προσδιέρχεται ; τὸ λαμπῶδες ἐν τούτοισιν ὠφελέει οὐρηθὲν , κοιλίη δὲ τούτοισιν ἐπιταράσσεται . Ἤθροισε πάλιν ἐνταῦθα συμπτώματα διαθέσεων οὐχ ὁμογενῶν , ἐφ’ ὧν ἐδείχθη πρόσθεν οὐδεμία διδασκαλία γενομένη τεχνική . πάντα μὲν γὰρ ἐπισκέψασθαι δεῖ τὰ κατὰ τὸν νοσοῦντα καὶ μηδὲν μήτε παρορᾶν μήτ’ ἀργῶς ὁρᾶν . ἑκάστου δ’ αὐτῶν ἰδίᾳ μεμαθηκέναι τὴν δύναμιν , οἷον εὐθέως τὰ καυστικὰ πρῶτα πάντων εἴρηται , δυναμένων μὲν ἀκούεσθαι καὶ παθῶν καυστικῶν , ὡς εἰ θερμῶν καὶ διακαῶν εἰρήκει . δυναμένων δὲ καὶ διαχωρημάτων νοεῖσθαι τοιούτων , ὧν ἡ δύναμίς ἐστιν ὀξύ τε τὸ νόσημα καὶ ταχυκρίσιμον ἐργάζεσθαι καὶ μέντοι καὶ κινδυνῶδες , ἐὰν ἰσχυρῶς γένηται καυστικά . μεμωρωμένα δὲ καλεῖ τὰ μώρωσιν ἐμποιοῦντα τῇ διανοίᾳ . αὕτη δέ ἐστι χωρὶς παραφροσύνης σύμπτωμα , τοῖς φύσει μωροῖς ὁμοίως ἀποφαῖνον τοὺς νοσοῦντας , ὁποίους καὶ τῶν λεγομένων ἀπογηρᾶν ἐνίους ἴσμεν γιγνομένους . ᾧ παθήματι παραπλήσιον μέν ἐστιν , οὐ μὴν ταὐτὸν , ὅπερ ὀνομάζουσιν ἄγνοιαν , ὑπὲρ ἧς καὶ ὁ Θουκυδίδης ἔγραψεν ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ λοιμοῦ διασωθέντων ὡδὶ · καὶ ἠγνόησαν σφᾶς τε αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐπιτηδείους . ᾧτινι δὲ διαφέρει τῆς λήθης , οὐκ ἀναγκαῖον εἰς τὰ παρόντα σκοπεῖσθαι τά γε μὴν κάτοχα , τὰ τὴν καλουμένην κατοχὴν ἐπιφέροντα , νοούντων ἡμῶν , ἕτεροί φασι τὰ βεβαίως ἱδρυμένα καὶ οἷον κατεχόμενα νοσήματα κεκλῆσθαι κάτοχα . καὶ μέντοι καὶ ποικίλλοντα τὰ συνεχεῖς ἐπὶ τἀναντία συμπτώματα τὰς μεταβολὰς ποιούμενα τινὲς ἤκουσαν , ἀποχωρίζοντες δὲ τῆς λέξεως ταύτης τὰ ὑποχόνδρια ὑφ’ ἓν αὐτὸ πάλιν ἀναγινώσκουσι , τὸ κοιλίην ἐπηρμένοι . τινὲς δὲ ὑφ’ ἓν ἀγνοοῦντες τὰ ποικίλλοντα ὑποχόνδρια , καθ’ ἑαυτὸ πάλιν ἀναγινώσκουσι τὸ κοιλίην ἐπηρμένοι , καί φασιν ἐπὶ τῶν ὑποχονδρίων εἰρῆσθαι τὰ ποικίλλοντα · καθάπερ γὰρ εἴρηται ἔμπροσθεν , ἐπὶ τῶν καθ’ ὅλον τὸ σῶμα γινομένων ἐπὶ τἀναντία μεταπτώσεων , οὕτως ἐπὶ τῶν ὑποχονδρίων ἐποίησαν , καὶ μὴν καὶ οἱ συνάπτοντες ὅλην τήνδε τὴν λέξιν , ὑποχόνδρια καὶ κοιλίην ἐπηρμένοι , τοὺς παρὰ φύσιν ὀγκουμένους τὰ μέρη ταῦτα δηλοῦσθαί φασιν . ὥσπερ καὶ σίτων ἀπολελαμμένων , ὧν ἐφεξῆς ἐμνημόνευσεν , ἔνιοι μὲν τοὺς ἀνορέκτους φασὶν εἰρῆσθαι νῦν , ὡσεὶ καὶ ἀποκεκλεισμένους εἰρήκει τῆς τῶν σιτίων προσφορᾶς , ἔνιοι δὲ τοὺς ἐπεσχημένους τὴν γαστέρα . καὶ γὰρ κἀν τῷ περὶ διαίτης ὀξέων ἐπὶ τῶν διαχωρουμένων εἰρῆσθαί φασι τὴν φωνὴν ταύτην . ἅπαντα οὖν ταῦτα προειπὼν ὁ γράψας τόδε τὸ βιβλίον , εἶτα ἐπὶ τῷ τέλει προσθεὶς ἐφίδρωσιν , ὃ καὶ αὐτὸ πάλιν ὅλου τοῦ σώματος ὀλίγον ἱδρῶτα , καθάπερ νοτίδα δύναται δηλοῦν ἢ τὸν περὶ θώρακα καὶ κεφαλὴν μόνην , ἐπήνεγκεν αὐτοῖς αἰνιγματωδεστέραν ἔτι καὶ τούτων αὐτῶν ῥῆσιν εἰπὼν , ἆρα τούτοισι τὸ θολερὸν πνεῦμα καὶ τὸ γονοειδὲς ἐπελθὸν λύγγα σημαίνει ; πάλιν γὰρ ἐνταῦθα τὸ θολερὸν πνεῦμα , καθάπερ ἤδη καὶ πρόσθεν , εὕρομεν ἀμφισβητουμένην ἔχον τὴν νόησιν . ἀλλ’ ἐν ἐκείνῃ μὲν τῇ ῥήσει τὸ κατὰ τὴν ἐκπνοὴν θολερὸν πνεῦμα εἰρῆσθαι ὑπ’ αὐτοῦ , ὡς λέλεκται , πιθανὸν ἐφαίνετο . νῦν δὲ καὶ τὸ κατὰ τὰς ἐρυγὰς , ἔνιοι κελεύουσιν ἡμᾶς ἡγεῖσθαι λελέχθαι , καθάπερ ἄλλοι τὸ κατὰ τὰς φύσας . εἴρηται δὲ καὶ πρόσθεν ὅτι θολερὸν οἱ μὲν τὸ δυσῶδες , οἱ δὲ ἀτμῶδες ἤκουσαν , ὥσπερ καὶ τὸ θαλερόν . ἔνιοι διὰ τοῦ α γράψαντες , τὸ οἶον θάλλον καὶ ἀκμάζον καὶ μέγα λέγουσιν εἰρῆσθαι . προείρηται δέ μοι καὶ ὅτι πολλάκις ἐν τοῖς ὁμολογουμένοις γνησίοις συγγράμμασιν ὁ Ἱπποκράτης εἰρηκὼς , ἄλλοτε ἄλλας δυσπνοίας διαφορὰς ; ἐν τῷ δευτέρῳ καὶ ἕκτῳ πάσας ἐφεξῆς , οὐδαμόθι θολερὸν ὠνόμασε πνεῦμα , καθάπερ οὐδὲ λύγγα θολερὰν οὐδὲ φῦσαν οὐδὲ ἄλλο τι τῶν τοιούτων . ἔτι δὲ μᾶλλον αἰνιγματωδῶς εἴρηται τὸ γονοειδὲς ἐπελθὸν , εἴτε οὖρον εἴτε διαχώρημα . καὶ μετὰ ταῦτα διὰ τί προσέθηκε τὸ λύγγα σημαίνει καὶ τὸ θολερὸν πνεῦμα καὶ τὸ γονοειδὲς ἐπελθὸν , ἄπορον εὑρεῖν . ἐν γὰρ ταῖς τῶν συμπτωμάτων αἰτίαις ἡ λὺγξ ἐδείχθη γινομένη , τῆς γαστρὸς ὁρμώσης ἐκκρῖναι τὰ τοῖς χιτῶσιν αὐτοῖς , οἶον ἐμπεπλασμένα δυσλύτως ὑγρὰ δύναμιν ἔχοντα δακνώδη , οὐκ ἀρκεσθεὶς δὲ τῷ πλήθει τῶν συμπτωμάτων , ἑξῆς προσέθηκε , κοιλίη ἔπαφρα χολώδεα προσδιέρχεται , ὃ πάλιν καὶ αὐτὸ διττῶς γράφουσιν , ἔνιοι μὲν ἐπὶ τῆς πρώτης συλλαβῆς τὸ σίγμα προστιθέντες , ἔνιοι δὲ ἀφαιροῦντες . ἀλλ’ εἰ μὲν προστεθείη , τὸν ἐφεξῆς χρόνον δηλώσει τῷ προειρημένῳ , εἰ δ’ ἀφαιρεθείη , τὸν ἔμπροσθεν , οὐ μὴν ἴσον γε οὐδ’ ὅμοιον προδιεξέρχεσθαι τὸ ἕτερον θατέρου λέγειν ἢ ἐπιδιεξέρχεσθαι . τὸ μὲν γὰρ προδιερχόμενον σημεῖον ἔσται τοῦ μέλλοντος ἐκκρίνεσθαι , τὸ δ’ ἐκκρινόμενον ὑπὸ τοῦ προελθόντος ἀγγελθήσεται . τοσαύτης οὖν ἀσαφείας ἐν ἅπασι τούτοις ὑπαρχούσης , οὐδ’ ἐκ τῶν ἐπιφερομένων αὐτοῖς ἔνεστί τι πρὸς τὴν τῶν παρόντων ἐξήγησιν λαβεῖν , ὥσπερ οὐδ’ εἰς ἐκεῖνα · φησὶ γὰρ τὸ λαμπῶδες ἐν τούτοισιν οὐρηθὲν ὠφελεῖ . διττὴ δὲ καὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον ἐστὶν ἡ ἀσάφεια , μία μὲν ἡ τοῦ λαμπῶδες τί σημαίνει , γραφομένου πρὸς τινῶν μὲν διὰ τῶν δυοῖν π π , πρὸς τινῶν δὲ διὰ τοῦ μ καὶ π , μία δ’ ἄλλη ἐν τούτοισιν , ἐν τίσι γὰρ λέγει ; πότερον ἀναθήσει τοῖς προειρημένοις ἢ τοῖς ἐσχάτοις καὶ ποίοις ἐσχάτοις ; δύναται γὰρ ἔσχατα λέγεσθαι καὶ πάνθ’ ὅσα μετὰ τὴν ἀρχὴν εἶπεν ; ἆρα τούτοισι τὸ θολερὸν πνεῦμα καὶ τὸ γονοειδὲς ἐλθὸν λύγγα σημαίνει ἢ μόνα ταῦτα ἔσχατα εἰρήκει , κοιλίη ἔπαφρα χολώδεα προσδιέρχεται ; καὶ μέντοι καὶ τούτοις ἅπασιν , ἐπὶ τῷ τέλει προσθεὶς , κοιλίαι τουτέοισιν ἐπιταράσσονται καὶ καταπαύσας ἐνταῦθα τὸν λόγον , οὐδ’ ἑνὸς ἕνεκα φαίνεται τῶν ἐν ἀρχῇ μνημονεύσας . τὰ γάρ τοι μεμωρωμένα καὶ τὰ κάτοχα μεγάλην βλάβην ἐνδεικνύμενα τοῦ τὸ τῆς ψυχῆς ἡγεμονικὸν ἔχοντος μορίου , μάτην εἰρῆσθαι φαίνεται καὶ χωρὶς μὲν τῶν καυστικῶν ἀποκτεῖναι δυνάμενα , σὺν ἐκείνοις δὲ μᾶλλον , ἀλλ’ ὅμως οὐδ’ ἓν εἴρηται περὶ θανάτου , καθάπερ ἐπ’ ἄλλων ἔμπροσθεν οὐκ ὀλίγων , ἀλλὰ μετὰ τὸ προσθεῖναι ποικίλον τὸ ὑποχόνδριον καὶ κοιλίην ἐπηρμένην , σίτων ἀπολελαμμένων . συνάψας δ’ αὐτοῖς καὶ τὴν ἐφίδρωσιν , ἆρα τούτοισι , φησὶ , τὸ θολερὸν πνεῦμα καὶ τὸ γονοειδὲς ἐλθὸν λύγγα σημαίνει τίσι τούτοισιν , οἷς ἅπαντα τὰ προειρημένα συμπτώματά εἰσι . καὶ μὴν εἰ μετ’ ἐκείνων ἁπάντων τὸ θολερὸν πνεῦμα γενόμενον ἅμα ταῖς γονοειδέσιν ἐκκρίσεσι λύγγα σημαίνει , κἂν ἓν ὁτιοῦν λείπει τῶν εἰρημένων , ἡ λὺγξ οὐκ ἔσται , καὶ τάχα πού τις ἅπαξ ἐν ἔτεσι πολλοῖς ἄῤῥωστον ὄψεται τοιοῦτον . ὃ δὲ πάντων τῶν εἰρημένων ἐστὶν ἀτοπώτατον ἤδη σοι φράσω . πολλοὺς μὲν ἀῤῥώστους τεθεαμένος , μυρία δὲ προειρηκὼς τῶν ἐσομένων , οὔτε διὰ τῆς πείρας ἔγνων ἐκ τῶν τοιούτων σημείων λύγγα προεσομένην οὔτ’ ἐκ τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως , ἐνδεικτικῶς ἢ αὐτοὺς εὗρον ἤ τινος γράψαντος ἀνέγνων . ἀλλ’ ἔστιν ἡ προκειμένη ῥῆσις ἐοικυῖα τῷ κατὰ τὴν παροιμίαν ἐν παιδιᾷ λεγομένῳ , ὤδινεν ὄρος καὶ ἔτεκε μῦν . πολλὰ γὰρ εἰπὼν παθήματα , τινὰ μὲν ἐσχάτως ὀλέθρια , τινὰ δ’ ἧττον ἐκείνων , ἔνια δὲ μέτρια λυγγὸς πρότερον ἔγραψε πρόῤῥησιν . ἐφεξῆς δὲ τὸ λαμπῶδες , φησὶν , ἐν τούτοισιν οὐρηθὲν ὠφελέει . τίσι φησὶ τούτοις ; τοῖς καυστικοῖς , τοῖς μεμωρωμένοις ἢ τοῖς κατόχοις ἢ οἷς ὑποχόνδρια ποικίλα καὶ ἡ γαστὴρ ἐπηρμένη ἢ τοῖς ἀνορέκτοις ἢ τοῖς ἐπεσχημένοις τὴν κοιλίαν ἢ οἷς ἐφίδρωσις ἢ οἷς τὸ πνεῦμα θολερὸν ἢ οἷς ἂν ἔκκρισις γονοειδὴς ἢ τοῖς λύζουσιν ἢ οἷς ἡ γαστὴρ ἔπαφρα καὶ χολώδεα προδιῆλθεν , ἐπειδὴ καὶ τοῦτο αὐτὸ διττῶς γέγραπται , μετά γε τοῦ σ καὶ χωρὶς τοῦ σ , ἕκαστον τῶν εἰρημένων προσήκει . ἤ τοι γὰρ οἷς ἕκαστον τῶν εἰρημένων ἢ οἷς ἅπαντα εἰρῆσθαι προσήκει δέξασθαι . τὸ γὰρ τούτοισιν ἀκόλουθόν ἐστι τοῖς καθ’ ἕκαστα , ὥστε συνεπινοεῖται πάντως , εἰ μὴ τύχῃ λεχθέν . καὶ γὰρ ἓν ἕκαστον αὐτῶν ὠφελέει τὸ λαμπῶδες οὐρούμενον , κἂν δύο κὰν τρία κἂν πλείω συνέλθοι , τὴν ὠφέλειαν αὐτοῖς παρέχει . θαυμαστὸν δ’ ἂν εἴη τοσαῦτα παθήματα διαφερούσαις ἑπόμενα διαθέσεσιν ἄλλων καὶ ἄλλων μορίων μετὰ τοῦ λαμπώδους ὠφελεῖσθαι , πάντως μὲν ἀφρώδους ὄντος , εἴ γε λάμπειν ἴσμεν τὸ τοῖς οὔροις ἐποχούμενον λευκόν . οἱ δ’ ἀφρῶδες πάντες φασὶν ὀνομάζεσθαι , γενομένου δὴ τοῦ ἀφροῦ , πνευματικῆς οὐσίας ἀναμιγνυμένης ἢ τοῖς ὠμοῖς καὶ φλεγματώδεσι χυμοῖς ἢ τηκεδόνι πιμελῆς , μετὰ καὶ τοῦ διορισμοῦ δεῖσθαι τὴν ἀπόφασιν οἵου καὶ κατὰ τὴν πρὸ ταύτης ῥῆσιν , ἐπὶ τῶν κρισίμως ἐκκρινομένων εἶπον . ἅπαντα γάρ ἐστιν ἀγαθῶν τε καὶ κακῶν κρίσεων κοινὰ διοριζόμενα , μάλιστα μὲν καὶ πρώτοις τοῖς τῆς πέψεως σημείοις , ἃ διὰ παντὸς ἀγαθόν τι σημαίνει . σὺν αὐτοῖς δ’ , ὡς ἔφην , τῇ εὐφορίᾳ καὶ τὸ τὸν λυποῦντα χυμὸν ἐκκενοῦσθαι καὶ τῷ τῆς ἡμέρας , ἐν ᾗ ταῦτα γίνεται , πιστῷ , παραλελειμμένου ζητεῖν ἡμᾶς , εἰ μὴ λαππῶδες ἐπιγεγραμμένον διὰ τῶν δυοῖν π π σημαίνει τὸ λαμπῶδες , ὃ διὰ τοῦ μ καὶ π γράφουσί τινες . ὥσπερ γάρ ἐστι γεγραμμένον διὰ τῶν αὐτῶν ἀπὸ τῆς λαμπῆς , οὕτω λαππῶδες ἀπὸ τοῦ λάππειν ὠνόμασται . ταῦτ’ οὖν ἅπαντα συμπεφόρηται καθάπερ αἰνίγματα , κἂν διεξέλθοι τις αὐτὰ πάντα . τοῦ κατὰ τὸ τέλος , ὥσπερ ἐπῳδοῦ γεγραμμένου , καὶ κοιλίαι δὲ τούτοισιν ἐπιταράσσονται , τὸν λογισμὸν οὐκ ἔστιν εἰπεῖν , οὔτε γὰρ ὁ λόγος οὔθ’ ἡ πεῖρα τῶν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τοῖς εἰρημένοις ἑπομένων ἔδειξε κοιλίαν ἐπιταρασσομένην .
Lemmas: οἶσις καυστικός , μωρόομαι , κάτοχος , ποικίλλω ὑποχόνδριος καί κοιλία ἐπαίρω , σῖτος ἀπολάπτω , ἐπί ἱδρόω , ἆρα οὗτος ὁ θολερός πνεῦμα καί ὁ γονοειδής ἐπέρχομαι λύγξ διασημαίνω , καί κοιλία δέ ἔπαφρος χολώδης προσδιέρχομαι ; ὁ λαμπώδης ἐν οὗτος ὠφελέω οὐρέω , κοιλία δέ οὗτος ἐπιταράσσω . ἀθροίζω πάλιν ἐνταῦθα σύμπτωμα διάθεσις οὐ ὁμογενής , ἐπί ὅς δείκνυμι πρόσθεν οὐδείς διδασκαλία γίγνομαι τεχνικός . πᾶς μέν γάρ ἐπισκοπέω δεῖ ὁ κατά ὁ νοσέω καί μηδείς μήτε παροράω μήτε ἀργός ὁράω . ἕκαστος δέ αὐτός ἴδιος μανθάνω ὁ δύναμις , οἷος εὐθύς ὁ καυστικός πρῶτος πᾶς εἴρω , δύναμαι μέν ἀκούω καί πάθος καυστικός , ὡς εἰμί θερμός καί διακαής εἴρω . δύναμαι δέ καί διαχώρημα νοέω τοιοῦτος , ὅς ὁ δύναμις εἰμί ὀξύς τε ὁ νόσημα καί ταχυκρίσιμος ἐργάζομαι καί μέντοι καί κινδυνώδης , ἐάν ἰσχυρῶς γίγνομαι καυστικός . μωρόομαι δέ καλέω ὁ μώρωσις ἐμποιέω ὁ διάνοια . οὗτος δέ εἰμί Χωρὶς παραφροσύνη σύμπτωμα , ὁ φύσις μωρός ὁμοίως ἀποφαίνω ὁ νοσέω , ὁποῖος καί ὁ λέγω ἀπογηράσκω ἔνιοι οἶδα γίγνομαι . ὅς πάθημα παραπλήσιος μέν εἰμί , οὖον μήv αὐτός , ὅσπερ ὀνομάζω ἄγνοια , ὑπέρ ὅς καί ὁ Θουκυδίδης γράφω ἐπί ὁ ἐκ ὁ λοιμός διασῴζω ὡδί · καί ἀγνοέω σφεῖς τε αὐτός καί ὁ ἐπιτήδειος . ὅστις δέ διαφέρω ὁ λήθη , οὐ ἀναγκαῖος εἰς ὁ πάρειμι σκοπέω ὁ γε μήv κάτοχος , ὁ ὁ καλέω κατοχή ἐπιφέρω , νοέω ἐγώ , ἕτερος φημί ὁ βεβαίως ἱδρύω καί οἷος κατέχω νόσημα καλέω κάτοχος . καί μέντοι καί ποικίλλω ὁ συνεχής ἐπί τἀναντία σύμπτωμα ὁ μεταβολή ποιέω τις ἀκούω , ἀποχωρίζω δέ ὁ λέξις οὗτος ὁ ὑποχόνδριος ὑπό εἷς αὐτός πάλιν ἀναγιγνώσκω , ὁ κοιλία ἐπαίρω . τις δέ ὑπό εἷς ἀγνοέω ὁ ποικίλλω ὑποχόνδριος , κατά ἑαυτοῦ πάλιν ἀναγιγνώσκω ὁ κοιλία ἐπαίρω , καί φημί ἐπί ὁ ὑποχόνδριος εἴρω ὁ ποικίλλω · καθάπερ γάρ εἴρω ἔμπροσθεν , ἐπί ὁ κατά ὅλος ὁ σῶμα γίγνομαι ἐπί τἀναντία μετάπτωσις , οὕτως ἐπί ὁ ὑποχόνδριος ποιέω , καί μήv καί ὁ συνάπτω ὅλος ὅδε ὁ λέξις , ὑποχόνδριος καί κοιλία ἐπαίρω , ὁ παρά φύσις ὀγκάομαι ὁ μέρος οὗτος δηλόω φημί . ὥσπερ καί σῖτος ἀπολάπτω , ὅς ἐφεξῆς μνημονεύω , ἔνιοι μέν ὁ ἀνόρεκτος φημί εἴρω νῦν , ὡσεί καί ἀποκλείω εἴρω ὁ ὁ σιτίον προσφορά , ἔνιοι δέ ὁ ἐπέχω ὁ γαστήρ . καί γάρ ἐν ὁ περί δίαιτα ὀξύς ἐπί ὁ διαχωρέω λέγω φημί ὁ φωνή οὗτος . ἅπας οὖν οὗτος προεῖπον ὁ γράφω ὅδε ὁ βιβλίον , εἶτα ἐπί ὁ τέλος προστίθημι ἐφίδρωσις , ὅς καί αὐτός πάλιν ὅλος ὁ σῶμα ὀλίγος ἱδρώς , καθάπερ νοτίς δύναμαι δηλόω ἢ ὁ περί θώραξ καί κεφαλή μόνος , ἐπιφέρω αὐτός αἰνιγματώδης ἔτι καί οὗτος αὐτός ῥῆσις εἶπον , ἆρα οὗτος ὁ θολερός πνεῦμα καί ὁ γονοειδής ἐπέρχομαι λύγξ σημαίνω ; πάλιν γάρ ἐνταῦθα ὁ θολερός πνεῦμα , καθάπερ ἤδη καί πρόσθεν , εὑρίσκω ἀμφισβητέω ἔχω ὁ νόησις . ἀλλά ἐν ἐκεῖνος μέν ὁ ῥῆσις ὁ κατά ὁ ἐκπνοή θολερός πνεῦμα εἴρω ὑπό αὐτός , ὡς λέγω , πιθανός φαίνω . νῦν δέ καί ὁ κατά ὁ ἐρυγή , ἔνιοι κελεύω ἐγώ ἡγέομαι λέγω , καθάπερ ἄλλος ὁ κατά ὁ φύς . εἴρω δέ καί πρόσθεν ὅτι θολερός ὁ μέν ὁ δυσώδης , ὁ δέ ἀτμώδης ἀκούω , ὥσπερ καί ὁ θαλερός . ἔνιοι διά ὁ ὅς γράφω , ὁ οἶος θάλλω καί ἀκμάζω καί μέγας λέγω εἴρω . προερέω δέ ἐγώ καί ὅτι πολλάκις ἐν ὁ ὁμολογέω γνήσιος σύγγραμμα ὁ Ἱπποκράτης ἐρῶ , ἄλλοτε ἄλλος δύσπνοια διαφορά ; ἐν ὁ δύο καί ἕκτος πᾶς ἐφεξῆς , οὐδαμόθι θολερός ὀνομάζω πνεῦμα , καθάπερ οὐδέ λύγξ θολερός οὐδέ φύω οὐδέ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος . ἔτι δέ μᾶλλον αἰνιγματωδῶς εἴρω ὁ γονοειδής ἐπέρχομαι , εἴτε ὅρος εἴτε διαχώρημα . καί μετά οὗτος διά τίς προστίθημι ὁ λύγξ σημαίνω καί ὁ θολερός πνεῦμα καί ὁ γονοειδής ἐπέρχομαι , ἄπορος εὑρίσκω . ἐν γάρ ὁ ὁ σύμπτωμα αἴτιος ὁ λύγξ δείκνυμι γίγνομαι , ὁ γαστήρ ὁρμή ἐκκρίνω ὁ ὁ χιτών αὐτός , οἶος ἐμπλάσσω δύσλυτος ὑγρός δύναμις ἔχω δακνώδης , οὐ ἀρκέω δέ ὁ πλῆθος ὁ σύμπτωμα , ἑξῆς προστίθημι , κοιλία ἔπαφρος χολώδης προσδιέρχομαι , ὅς πάλιν καί αὐτός διττός γράφω , ἔνιοι μέν ἐπί ὁ πρῶτος συλλαβή ὁ σίγμα προστίθημι , ἔνιοι δέ ἀφαιρέω . ἀλλά εἰμί μέν προστίθημι , ὁ ἐφεξῆς χρόνος δήλωσις ὁ προερέω , εἰμί δέ ἀφαιρέω , ὁ ἔμπροσθεν , οὖον μήv ἴσος γε οὐδέ ὅμοιος προδιεξέρχομαι ὁ ἕτερος θατέρου λέγω ἢ ἐπιδιεξέρχομαι . ὁ μέν γάρ προδιέρχομαι σημεῖον εἰμί ὁ μέλλω ἐκκρίνω , ὁ δέ ἐκκρίνω ὑπό ὁ προέρχομαι ἀγγέλλω . τοσοῦτος οὖν ἀσάφεια ἐν ἅπας οὗτος ὑπάρχω , οὐδέ ἐκ ὁ ἐπιφέρω αὐτός ἔνειμι τίς πρός ὁ ὁ πάρειμι ἐξήγησις λαμβάνω , ὥσπερ οὐδέ εἰς ἐκεῖνος · φημί γάρ ὁ λαμπώδης ἐν οὗτος οὐρέω ὠφελέω . δισσός δέ καί κατά οὗτος ὁ λόγος εἰμί ὁ ἀσάφεια , εἷς μέν ὁ ὁ λαμπώδης τίς σημαίνω , γράφω πρός τις μέν διά ὁ δύο π π , πρός τις δέ διά ὁ μ καί π , εἷς δέ ἄλλος ἐν οὗτος , ἐν τίσις γάρ λέγω ; πότερος ἀνατίθημι ὁ προερέω ἢ ὁ ἔσχατος καί ποῖος ἔσχατος ; δύναμαι γάρ ἔσχατος λέγω καί πᾶς ὅσος μετά ὁ ἀρχή εἶπον ; ἆρα οὗτος ὁ θολερός πνεῦμα καί ὁ γονοειδής ἔρχομαι λύγξ σημαίνω ἢ μόνος οὗτος ἔσχατος εἴρω , κοιλία ἔπαφρος χολώδης προσδιέρχομαι ; καί μέντοι καί οὗτος ἅπας , ἐπί ὁ τέλος προστίθημι , κοιλία τόυτεος ἐπιταράσσω καί καταπαύω ἐνταῦθα ὁ λόγος , οὐδέ εἷς ἕνεκα φαίνω ὁ ἐν ἀρχή μνημονεύω . ὁ γάρ ὅς μωρόομαι καί ὁ κάτοχος μέγας βλάβη ἐνδείκνυμι ὁ ὁ ὁ Ψυχή ἡγεμονικός ἔχω μόριον , μάτην εἴρω φαίνω καί Χωρὶς μέν ὁ καυστικός ἀποκτείνω δύναμαι , σύν ἐκεῖνος δέ μᾶλλον , ἀλλά ὅμως οὐδέ εἷς εἴρω περί θάνατος , καθάπερ ἐπί ἄλλος ἔμπροσθεν οὐ ὀλίγος , ἀλλά μετά ὁ προστίθημι ποικίλος ὁ ὑποχόνδριος καί κοιλία ἐπαίρω , σῖτος ἀπολάπτω . συνάπτω δέ αὐτός καί ὁ ἐφίδρωσις , ἆρα οὗτος , φημί , ὁ θολερός πνεῦμα καί ὁ γονοειδής ἔρχομαι λύγξ σημαίνω τίσις οὗτος , ὅς ἅπας ὁ προερέω σύμπτωμα εἰμί . καί μήv εἰμί μετά ἐκεῖνος ἅπας ὁ θολερός πνεῦμα γίγνομαι ἅμα ὁ γονοειδής ἔκκρισις λύγξ σημαίνω , κἀν εἷς ὁστισοῦν λείπω ὁ εἴρω , ὁ λύγξ οὐ εἰμί , καί τάχα πού τις ἅπαξ ἐν ἔτος πολύς ἄρρωστος ὁράω τοιοῦτος . ὅς δέ πᾶς ὁ εἴρω εἰμί ἄτοπος ἤδη σύ φράζω . πολύς μέν ἄρρωστος θεάομαι , μυρίος δέ προερέω ὁ εἰμί , οὔτε διά ὁ πείρω γιγνώσκω ἐκ ὁ τοιοῦτος σημεῖον λύγξ προΐημι οὔτε ἐκ ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , ἐνδεικτικός ἢ αὐτός εὑρίσκω ἤ τις γράφω ἀναγιγνώσκω . ἀλλά εἰμί ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ἔοικα ὁ κατά ὁ παροιμία ἐν παιδιά λέγω , ὠδίνω ὄρος καί τίκτω μῦς . πολύς γάρ εἶπον πάθημα , τις μέν ἔσχατος ὀλέθριος , τις δέ κακός ἐκεῖνος , ἔνιοι δέ μέτριος λύγξ πρότερος γράφω πρόρρησις . ἐφεξῆς δέ ὁ λαμπώδης , φημί , ἐν οὗτος οὐρέω ὠφελέω . τίσις φημί οὗτος ; ὁ καυστικός , ὁ μωρόω ἢ ὁ κάτοχος ἢ ὅς ὑποχόνδριος ποικίλος καί ὁ γαστήρ ἐπαίρω ἢ ὁ ἀνόρεκτος ἢ ὁ ἐπέχω ὁ κοιλία ἢ ὅς ἐφίδρωσις ἢ ὅς ὁ πνεῦμα θολερός ἢ ὅς εἄν ἔκκρισις γονοειδής ἢ ὁ λύζω ἢ ὅς ὁ γαστήρ ἔπαφρος καί χολώδης προδιαιρέω , ἐπεί καί οὗτος αὐτός διττός γράφω , μετά γε ὁ Σ καί Χωρὶς ὁ Σ , ἕκαστος ὁ εἴρω προσήκω . ἤ ὅς γάρ ὅς ἕκαστος ὁ εἴρω ἢ ὅς ἅπας εἴρω προσήκω δέχομαι . ὁ γάρ οὗτος ἀκόλουθος εἰμί ὁ κατά ἕκαστος , ὥστε συνεπινοέω πάντως , εἰμί μή τυγχάνω λέγω . καί γάρ εἷς ἕκαστος αὐτός ὠφελέω ὁ λαμπώδης οὐρέω , κἀν δύο κάν τρεῖς κἀν πλείων συνέρχομαι , ὁ ὠφέλεια αὐτός παρέχω . θαυμαστός δέ εἄν εἰμί τοσοῦτος πάθημα διαφέρω ἕπομαι διάθεσις ἄλλος καί ἄλλος μόριον μετά ὁ λαμπώδης ὠφελέω , πάντως μέν ἀφρώδης εἰμί , εἰμί γε λάμπω οἶδα ὁ ὁ ὅρος ἐποχέομαι λευκός . ὁ δέ ἀφρώδης πᾶς φημί ὀνομάζω , γίγνομαι δή ὁ ἀφρός , πνευματικός οὐσία ἀναμίσγω ἢ ὁ ὠμός καί φλεγματώδης χυμός ἢ τηκεδών πιμελή , μετά καί ὁ διορισμός δήω ὁ ἀπόφασις οἷος καί κατά ὁ πρό οὗτος ῥῆσις , ἐπί ὁ κρισίμως ἐκκρίνω εἶπον . ἅπας γάρ εἰμί ἀγαθός τε καί κακός κρίσις κοινός διορίζω , μάλιστα μέν καί πρῶτος ὁ ὁ πέψις σημεῖον , ὁ διά πᾶς ἀγαθός τίς σημαίνω . σύν αὐτός δέ , ὡς φημί , ὁ εὐφορία καί ὁ ὁ λυπέω χυμός ἐκκενόω καί ὁ ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς οὗτος γίγνομαι , πιστός , παραλείπω ζητέω ἐγώ , εἰμί μή λαπώδης ἐπιγράφω διά ὁ δύο π π σημαίνω ὁ λαμπώδης , ὅς διά ὁ μ καί π γράφω τις . ὥσπερ γάρ εἰμί γράφω διά ὁ αὐτός ἀπό ὁ λαμπής , οὗτος λαπώδης ἀπό ὁ λάππειν ὀνομάζω . αὐτός οὖν ἅπας συμφορέω καθάπερ αἴνιγμα , κἀν διεξέρχομαι τις αὐτός πᾶς . ὁ κατά ὁ τέλος , ὥσπερ ἐπῳδός γράφω , καί κοιλία δέ οὗτος ἐπιταράσσω , ὁ λογισμός οὐ εἰμί εἶπον , οὔτε γάρ ὁ λόγος οὔτε ὁ πείρω ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ εἴρω ἕπομαι δείκνυμι κοιλία ἐπιταράσσω .