galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 2.45
Ὄμμα ἀμαυρούμενον φλαῦρον καὶ τὸ πεπηγὸς καὶ ἀχλυῶδες κακόν . Τὸ ἀμαυρούμενον ὄμμα , καθάπερ γε καὶ τὸ ἀχλυῶδες , αὐτῷ τε τῷ κάμνοντι καὶ τοῖς ὁρῶσι γίνεται δῆλον · αὐτῷ μὲν τῷ κάμνοντι μηκέτ’ ἐναργῶς ὁρῶντι , καθάπερ ἔμπροσθεν ἐν ταῖς ἀμαυρουμέναις ὄψεσιν , ὥσπερ ἐν τοῖς ἀχλυώδεσι πρὸς τὸ βλέπειν ἀμαυρὸν , ἔτι καὶ διά τινος ἀχλύος οἰομένῳ βλέπειν . ἀχλὺν δ’ ὀνομάζουσι θόλωσιν ἀέρος ἐν τῷ μεταξὺ νέφους τε καὶ ὁμίχλης ἔχουσαν τὸ πάχος , ὡς ὁμίχλης μὲν μᾶλλον πεπιλῆσθαι , νέφους δ’ ἦττον . καὶ γίνεται τὸ τοιοῦτον πάθημα κατὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ τῶν ἀπυρέτων μὲν οὐκ ὀλίγοις , ὥσπερ καὶ ἡ ἀμαύρωσις ἀμυδρὰ τῶν ὀργάνων αἴσθησις οὖσα χωρὶς τῆς κατὰ τὴν ἀρχὴν φαντασίας ἤδη καὶ τῶν νοσούντων πολλοῖς . ἔστι δὲ γενικώτερον ἡ ἀμαύρωσις τῆς ἀχλυώδους ὄψεως . ἀμυδρῶς γὰρ ἀμφοτέρων ὁρώντων προσέρχεται τοῖς μὲν κάμνουσιν αὐτοῖς αἴσθησις οἷον ἀχλύος τινὸς ἐν ταῖς ἀχλυώδεσιν ὄψεσι · τοῖς δ’ ἔξωθεν ὁρῶσι τῶν ὀφθαλμῶν ὁ μὲν ἠμαυρωμένος οὐδεμίαν ἔχων φαίνεται σύστασιν ὑγροῦ παρὰ φύσιν · ἀπόλωλε δ’ ἐξ αὐτοῦ τὸ λαμπρὸν καὶ στίλβον ἐν τοῖς ὀξέως ὁρῶσιν ὀφθαλμοῖς ὑπάρχον καί εἰσιν οἱ ἀμαυρούμενοι παραπλήσιοι τοῖς τῶν νεκρῶν . καὶ πολλοῖς τῶν ἀποθνησκόντων ἔτι ζῶσιν οἱ ὀφθαλμοὶ τοιοῦτοι φαίνονται , καθάπερ καὶ τοῖς ἐν ἐσχάτῳ γήρᾳ , ἀχλυώδεις δ’ οὐ πᾶσιν , ἀλλ’ οἶς μόνοις τεθολῶσθαι φαίνεται τὸ κατὰ τὴν κόρην ὑγρὸν , ὃ λαμπρόν τε καὶ λευκὸν ἦν ὅθ’ ὑγίαινον . ἐκ γοῦν τῶν εἰρημένων εὔδηλον μοχθηρὰς τὰς διαθέσεις ἀμφοτέρας εἶναι τῶν ὀφθαλμῶν . τὸ δὲ πεπηγὸς ὄμμα διὰ τὴν ἀκινησίαν γίνεται τῶν κινούντων τὸν ὀφθαλμὸν μυῶν , ἥτις ἀκινησία διὰ παράλυσιν ἢ τάσιν ἰσόῤῥοπον ἁπάντων αὐτοῦ γίνεται τῶν μυῶν ἢ διὰ τελείαν ἀῤῥωστίαν τῆς κινούσης αὐτοὺς δυνάμεως , ἐναντίας τῆς τοιαύτης καταστάσεως οὔσης τῇ τῶν ἐνδεδινημένων ὀφθαλμῶν . ἀστήρικτοι γάρ εἰσι παραπλησίως ἐκείνοις τοῖς τὸν καλούμενον ἕππον ἔχουσιν , ὡς μηδέποθ’ ἡσυχάζειν . ἔμπαλιν δ’ αὐτοῖς οἱ πεπηγότες οὐδέποτε κινοῦνται . τὰς οὖν αἰτίας ἀκηκοότι σοι τῆς τοιαύτης καταστάσεως τῶν ὀφθαλμῶν εὔδηλόν ἐστι καὶ τὸ μοχθηρὰς αὐτὰς εἶναι . γράφουσι δ’ ἔνιοι καὶ τὸ πεπηγὸς ἀχλυῶδες κακὸν , ἀχλύν τινα παραπεπηγέναι βουλόμενοι τοῖς ὀφθαλμοῖς , κατὰ τὴν τῆς διαθέσεως ξηρότητα καὶ θερμότητα .
Lemmas: ὄμμα ἀμαυρόω φλαῦρος καί ὁ πήγνυμι καί ἀχλυώδης κακός . ὁ ἀμαυρόω ὄμμα , καθάπερ γε καί ὁ ἀχλυώδης , αὐτός τε ὁ κάμνω καί ὁ ὁράω γίγνομαι δῆλος · αὐτός μέν ὁ κάμνω μηκέτι ἐναργής ὁράω , καθάπερ ἔμπροσθεν ἐν ὁ ἀμαυρόω ὄψις , ὥσπερ ἐν ὁ ἀχλυώδης πρός ὁ βλέπω ἀμαυρός , ἔτι καί διά τις ἀχλύς οἴομαι βλέπω . ἀχλύς δέ ὀνομάζω θόλωσις ἀήρ ἐν ὁ μεταξύ νέφος τε καί ὁμίχλη ἔχω ὁ πάχος , ὡς ὁμίχλη μέν μᾶλλον πιλέω , νέφος δέ ἀίσσω . καί γίγνομαι ὁ τοιοῦτος πάθημα κατά ὁ ὀφθαλμός καί ὁ ἀπύρετος μέν οὐ ὀλίγος , ὥσπερ καί ὁ ἀμαύρωσις ἀμυδρός ὁ ὄργανον αἴσθησις εἰμί Χωρὶς ὁ κατά ὁ ἀρχή φαντασία ἤδη καί ὁ νοσέω πολύς . εἰμί δέ γενικός ὁ ἀμαύρωσις ὁ ἀχλυώδης ὄψις . ἀμυδρός γάρ ἀμφότερος ὁράω προσέρχομαι ὁ μέν κάμνω αὐτός αἴσθησις οἷος ἀχλύς τις ἐν ὁ ἀχλυώδης ὄψις · ὁ δέ ἔξωθεν ὁράω ὁ ὀφθαλμός ὁ μέν ἀμαυρόω οὐδείς ἔχω φαίνω σύστασις ὑγρός παρά φύσις · ἀπόλλυμι δέ ἐκ αὐτός ὁ λαμπρός καί στίλβω ἐν ὁ ὀξύς ὁράω ὀφθαλμός ὑπάρχω καί εἰμί ὁ ἀμαυρόω παραπλήσιος ὁ ὁ νεκρός . καί πολύς ὁ ἀποθνῄσκω ἔτι ζῶ ὁ ὀφθαλμός τοιοῦτος φαίνω , καθάπερ καί ὁ ἐν ἔσχατος γῆρας , ἀχλυώδης δέ οὖον πᾶς , ἀλλά οἶς μόνος θολόω φαίνω ὁ κατά ὁ κόρη ὑγρός , ὅς λαμπρός τε καί λευκός εἰμί ὅτι ὑγιαίνω . ἐκ γοῦν ὁ εἴρω εὔδηλος μοχθηρός ὁ διάθεσις ἀμφότερος εἰμί ὁ ὀφθαλμός . ὁ δέ πήγνυμι ὄμμα διά ὁ ἀκινησία γίγνομαι ὁ κινέω ὁ ὀφθαλμός μῦς , ὅστις ἀκινησία διά παράλυσις ἢ τάσις ἰσόρροπος ἅπας αὐτός γίγνομαι ὁ μῦς ἢ διά τέλειος ἀρρωστία ὁ κινέω αὐτός δύναμις , ἐναντίος ὁ τοιοῦτος κατάστασις εἰμί ὁ ὁ ἐνδινέω ὀφθαλμός . ἀστήρικτος γάρ εἰμί παραπλήσιος ἐκεῖνος ὁ ὁ καλέω ἕρπω ἔχω , ὡς μηδέποτε ἡσυχάζω . ἔμπαλιν δέ αὐτός ὁ πήγνυμι οὐδέποτε κινέω . ὁ οὖν αἴτιος ἀκούω σύ ὁ τοιοῦτος κατάστασις ὁ ὀφθαλμός εὔδηλος εἰμί καί ὁ μοχθηρός αὐτός εἰμί . γράφω δέ ἔνιοι καί ὁ πήγνυμι ἀχλυώδης κακός , ἀχλύς τις παραπήγνυμι βούλομαι ὁ ὀφθαλμός , κατά ὁ ὁ διάθεσις ξηρότης καί θερμότης .