galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.110
Φάρυγξ τρηχυνθεῖσα ἐπ’ ὀλίγον καὶ κοιλίη διαβορβορίζουσα κεναῖς ἐξαναστάσεσι καὶ μετώπου ἀλγήματα , ψηλαφώδεες , κοπιώδεες , ἐν στρώμασι καὶ ἱματίοις ὀδυνώδεες , τὰ ἐκ τούτων αὐξανόμενα δύσκολα , ὕπνος πολὺς ἐν τούτοισι σπασμώδης καὶ τὰ εἰς μέτωπον ἀλγήματα βαρέα καὶ οὔρησις δυσκολαίνουσα . Καὶ τὴν διαβορβορίζουσαν κοιλίαν κεναῖς ἐξαναστάσεσιν ἔνιοί φασι φρενιτιῶν εἶναι σύμπτωμα . διττὸν γὰρ ἁμαρτάνειν τρόπον αὐτοὺς , ἢ τῶν αἰσθητῶν οὐκ αἰσθανομένους , καίτοι σὺν ὀδύνῃ γιγνομένων πολλάκις , ἢ τῶν μὴ αἰσθητῶν αἰσθάνεσθαι δοκοῦντας . κατὰ δὴ τὸν δεύτερον τρόπον φασὶν ἐξανίστασθαι μὲν ὡς δακνομένους , μὴ ἐνεργεῖν δὲ , ἐπεὶ μηδὲ τὸ δάκνον ἦν τι , δάκνεσθαι γὰρ οἴονται μὴ δακνόμενοι . τὸ δὲ ἐν στώμασι καὶ ἱματίοις ὀδυνώδεες κατὰ τὸ σύνηθες αὐτῷ εἶδος τῆς ἑρμηνείας ἀλλοκότως εἴρηται , διάνοιαν ἔχον τοιάνδε . μὴ φέροντες τὴν ψαῦσιν τῶν ὑποβεβλημένων τε καὶ ὑπεστορεσμένων αὐτοῖς , ἀλλ’ ὀδυνώμενοι , πότερον μὲν διὰ τὸ βαρύνεσθαι ὑπὸ τῶν ἐπικειμένων , σκληρὰ γὰρ εἶναι δοκεῖ , ἢ δακνώδη τὰ ὑποβεβλημένα καὶ ὅσα περίκειται , δυσχεραίνουσι τοῖς ἱματίοις ἢ δι’ ἄλλο τι , τοῦτο αὐτοῖς συμβαίνει παντάπασιν ἄδηλον . μετὰ δὲ τοῦτο καὶ τῶν ἄλλων κατὰ λόγον ἐφεξῆς εἰπὼν , ὕπνος πολλὰ ἐν τούτοισι σπασμώδης ἀφορμὴν παρέχει ζητήσεως τοῖς σοφισταῖς , εἰ δύναταί ποτε βλάπτειν ὕπνος . ἢ γὰρ ὠφελεῖν αὐτόν φασιν ἢ εἰ μηδὲν ὠφελεῖ , οὐ μὴν βλάπτει ποτέ . λέλεκται δέ μοι περὶ τούτου πρόσθεν ἐν τοῖς εἰς τοὺς ἀφορισμοὺς ὑπομνήμασιν . οὐ μὴν οὐδ’ εἰ βλάπτει ὁ πολὺς ὕπνος , δοκεῖ σπασμῶν εἶναι ποιητικὸς , ἀλλὰ μόνον ὅτι κινδυνῶδές ἐστι τὸ νόσημα δηλοῖ . τὸ δὲ οὔρησις δυσκολαίνουσα θαυμαστῶς εἰς ἀσάφειαν ἐπινενόηται τῷ συγγραφεῖ , ἵν’ ὁ μέν τις εἴπῃ τῶν ἐξηγητῶν τὴν μετ’ ὀδύνης εἰρῆσθαι δυσκολαίνουσαν , ὁ δέ τις τὴν ἐπεχομένην , ἄλλος δέ τις τὴν μόγις γινομένην καὶ τὴν συνεχῶς καὶ τὴν κατὰ στραγγουρίαν , τὴν δάκνουσαν δ’ ἰσχυρῶς ἄλλος . ὅταν δὲ δὴ πάντα διεξέλθωμεν , οὐδὲν ἀξιόλογον εἰς πρόγνωσιν εἰσόμεθα δι’ ἥν πολλάκις εἶπον αἰτίαν , ἐπιπλέκοντος αὐτοῦ πάμπολλα τῶν ἀνομοιογενῶν συμπτωμάτων . ἀπόδειξις δὲ τούτου μεγίστη καὶ τὸ τῶν ἐξηγησαμένων βιβλίον , ἐνίοις μὲν ἄχρι τοῦ ὕπνος πολὺς ἐπὶ τοῖς σπασμώδεσιν ἐξήκειν οἴεσθαι τὴν ῥῆσιν , ἀπ’ ἄλλης ἀρχῆς κελεύοντας ἀναγινώσκειν τὰ μετὰ ταῦτα , τινὰς δὲ συνάπτειν καὶ τῶν συναπτόντων ἄλλους ἐπ’ ἄλλῳ μέρει τῶν ἐφεξῆς εἰρημένων , ἀξιοῦν περιγράφεσθαι τὴν ῥῆσιν . ἐὰν οὖν ἅπαντα διέρχηταί τις , οἶα καθ’ ἑκάστην ὑπόνοιαν ἰδίως εἰρήκασιν οἱ ἐξηγηταὶ , μακρὸν μέντοι ἐργάσεται τὸν λόγον , ὀνήσει δ’ οὐδὲν τοὺς ἐντυγχάνοντας .
Lemmas: φάρυγξ τραχύνω ἐπί ὀλίγος καί κοιλία διαβορβοριζοω κενός ἐξανάστασις καί μέτωπον ἄλγημα , ψηλαφώδης , κοπιώδης , ἐν στρῶμα καί ἱμάτιον ὀδυνώδης , ὁ ἐκ οὗτος αὐξάνω δύσκολος , ὕπνος πολύς ἐν οὗτος σπασμώδης καί ὁ εἰς μέτωπον ἄλγημα βαρύς καί οὔρησις δυσκολαίνω . καί ὁ διαβορβορινεαζω κοιλία κενός ἐξανάστασις ἔνιοι φημί φρενιτιάω εἰμί σύμπτωμα . δισσός γάρ ἁμαρτάνω τρόπος αὐτός , ἢ ὁ αἰσθητής οὐ αἰσθάνομαι , καίτοι σύν ὀδύνη γίγνομαι πολλάκις , ἢ ὁ μή αἰσθητής αἰσθάνομαι δοκέω . κατά δή ὁ δύο τρόπος φημί ἐξανίστημι μέν ὡς δάκνω , μή ἐνεργέω δέ , ἐπεί μηδέ ὁ δάκνω εἰμί τίς , δάκνω γάρ οἴομαι μή δάκνω . ὁ δέ ἐν στόμα καί ἱμάτιον ὀδυνώδης κατά ὁ συνήθης αὐτός εἶδος ὁ ἑρμηνεία ἀλλόκοτος εἴρω , διάνοια ἔχω τοιόσδε . μή φέρω ὁ ψαῦσις ὁ ὑποβάλλω τε καί ὑποστορέννυμι αὐτός , ἀλλά ὀδυνάω , πότερος μέν διά ὁ βαρύνω ὑπό ὁ ἐπίκειμαι , σκληρός γάρ εἰμί δοκέω , ἢ δακνώδης ὁ ὑποβάλλω καί ὅσος περίκειμαι , δυσχεραίνω ὁ ἱμάτιον ἢ διά ἄλλος τίς , οὗτος αὐτός συμβαίνω παντάπασι ἄδηλος . μετά δέ οὗτος καί ὁ ἄλλος κατά λόγος ἐφεξῆς εἶπον , ὕπνος πολύς ἐν οὗτος σπασμώδης ἀφορμή παρέχω ζήτησις ὁ σοφιστής , εἰμί δύναμαι ποτός βλάπτω ὕπνος . ἢ γάρ ὠφελέω αὐτός φημί ἢ εἰμί μηδείς ὠφελέω , οὖον μήv βλάπτω ποτός . λέγω δέ ἐγώ περί οὗτος πρόσθεν ἐν ὁ εἰς ὁ ἀφορισμός ὑπόμνημα . οὖον μήv οὐδέ εἰμί βλάπτω ὁ πολύς ὕπνος , δοκέω σπασμός εἰμί ποιητικός , ἀλλά μόνος ὅτι κινδυνώδης εἰμί ὁ νόσημα δηλόω . ὁ δέ οὔρησις δυσκολαίνω θαυμαστός εἰς ἀσάφεια ἐπινοέω ὁ συγγραφεύς , ἵνα ὁ μέν τις εἶπον ὁ ἐξηγητής ὁ μετά ὀδύνη εἴρω δυσκολαίνω , ὁ δέ τις ὁ ἐπέχω , ἄλλος δέ τις ὁ μόγις γίγνομαι καί ὁ συνεχῶς καί ὁ κατά στραγγουρία , ὁ δάκνω δέ ἰσχυρῶς ἄλλος . ὅταν δέ δή πᾶς διεξέρχομαι , οὐδείς ἀξιόλογος εἰς πρόγνωσις εἶμι διά ὅς πολλάκις εἶπον αἴτιος , ἐπιπλέκω αὐτός παμπολύς ὁ ἀνομοιογενής σύμπτωμα . ἀπόδειξις δέ οὗτος μέγας καί ὁ ὁ ἐξηγέομαι βιβλίον , ἔνιοι μέν ἄχρι ὁ ὕπνος πολύς ἐπί ὁ σπασμώδης ἐξήκω οἴομαι ὁ ῥῆσις , ἀπό ἄλλος ἀρχή κελεύω ἀναγιγνώσκω ὁ μετά οὗτος , τις δέ συνάπτω καί ὁ συνάπτω ἄλλος ἐπί ἄλλος μέρος ὁ ἐφεξῆς εἴρω , ἀξιόω περιγράφω ὁ ῥῆσις . ἐάν οὖν ἅπας διέρχομαι τις , οἶος κατά ἕκαστος ὑπόνοια ἰδίως εἴρω ὁ ἐξηγητής , μακρός μέντοι ἐργάζομαι ὁ λόγος , ὀνίνημι δέ οὐδείς ὁ ἐντυγχάνω .