galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.130
Τὰ αἱμοῤῥαγέοντα , ἐφιδροῦντα , τρώματα , κακοήθεα · οὗτοι διαλεγόμενοι λαθραίως τελευτῶσιν . Ἔνιοι μὲν ἔγραψαν τρώματα διὰ τοῦ τ καὶ ρ καὶ ω τὴν πρώτην συλλαβὴν , ἔνιοι δὲ τρομώδεα διὰ τοῦ τ καὶ ρ καὶ ο . συνηθέσταται μὲν αἱ γραφαὶ αὗται τοῖς τε ἐξηγηταῖς ἐγένοντο καὶ τοῖς γραφεῦσι , σπάνιαι δὲ ταῖς συνδρομαῖς , ὥσπερ καὶ ἡ διὰ τοῦ τ καὶ ρ καὶ α καὶ υ τὴν πρώτην συλλαβὴν ἔχουσα γεγραμμένην . ἀρκτέον οὖν ἐστι καὶ ἡμῖν ἀπὸ τῆς συνήθους , ἣν διὰ τοῦ τ καὶ ρ καὶ ω γεγραμμένην εὑρίσκομεν , ταὐτὸν σημαίνουσαν τῇ διὰ τοῦ τ καὶ ρ καὶ α καὶ υ γεγραμμένῃ . τρώματα γὰρ τὰς ἀπὸ τῶν ἔξωθεν αἰτίων βλάβας ὀνομάζει καὶ Ἱπποκράτης . εἰκὸς οὖν ἐστι καὶ νῦν τοῦτον τὸν λόγον οὐ μόνον ἐπὶ τραυμάτων ἢ ἐξανθημάτων ἢ ἀποστημάτων καὶ διαστάσεων γεγονέναι , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν αἱμοῤῥαγιῶν . συμφωνότεραι γάρ εἰσιν αἵδε ἐπὶ τοῖς τραύμασι , ταῦτα γὰρ αἱμοῤῥαγοῦσι μόνον . τινὲς δέ φασιν ὅτι περὶ τῶν ἐκ ῥινὸς αἱμοῤῥαγιῶν ἔτι καὶ νῦν ὁ λόγος ἐστὶν αὐτῷ γιγνόμενος , οὐκ ἐν πυρετοῖς μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄρτι λελεγμένοις πάθεσι θανατοῦν . ἐάν τ’ οὖν περί τε πάντων αὐτῶν ὁ λόγος ἐάν τε καὶ περὶ τραυμάτων μόνον , αἱ μετ’ ἐφιδρώσεως αἱμοῤῥαγίαι κακοήθεις εἰσὶν , ὡσαύτως δὲ κἂν τρομώδεα γεγραμμένον ᾖ . τὸ δὲ διαλεγομένους αὐτοὺς ἐν ἄλλῳ τραυματώδεα λαθραίως τελευτᾷν τοιοῦτόν τι δηλοῦν φασι , μηδὲν ἔχειν δοκοῦντες οἱ τοιοῦτοι κακὸν , ἀλλ’ ὡς ἐν ἀκινδύνῳ καθεστῶτες καὶ διαλεγόμενοι τοῖς παροῦσιν , ἐξαίφνης τελευτῶσιν . εἰ δὲ τοῦτο αὐτοῖς βούλεται σημαίνειν τὸ λαθραίως , ἄκρως φαίνονται οἱ σπουδάζοντες ἐξαλλάττειν τὴν κατὰ φύσιν ἑρμηνείαν , ἀλλοκότοις μεταφοραῖς . ἡγοῦνται γὰρ ἀρετὴν εἶναι λόγου τὸ διὰ παντὸς ἀφίστασθαι συνήθους , ὡς οὐδὲν διαφέρον , εἰ καὶ πρὸς τὸ χεῖρόν τις ἀφίσταται .
Lemmas: ὁ αιμορραγεοειντα , ἐφιδρόω , τραῦμα , κακοήθης · οὗτος διαλέγω λαθραῖος τελευτάω . ἔνιοι μέν γράφω τραῦμα διά ὁ τ καί ρ καί εἰμί ὁ πρῶτος συλλαβή , ἔνιοι δέ τρομώδης διά ὁ τ καί ρ καί ὁ . συνήθης μέν ὁ γραφή οὗτος ὁ τε ἐξηγητής γίγνομαι καί ὁ γραφεύς , σπάνις δέ ὁ συνδρομή , ὥσπερ καί ὁ διά ὁ τ καί ρ καί ὅς καί υ ὁ πρῶτος συλλαβή ἔχω γράφω . ἀρκτέος οὖν εἰμί καί ἐγώ ἀπό ὁ συνήθης , ὅς διά ὁ τ καί ρ καί εἰμί γράφω εὑρίσκω , αὐτός σημαίνω ὁ διά ὁ τ καί ρ καί ὅς καί υ γράφω . τραῦμα γάρ ὁ ἀπό ὁ ἔξωθεν αἴτιος βλάβη ὀνομάζω καί Ἱπποκράτης . εἰκός οὖν εἰμί καί νῦν οὗτος ὁ λόγος οὖον μόνος ἐπί τραῦμα ἢ ἐξάνθημα ἢ ἀπόστημα καί διάστασις γίγνομαι , ἀλλά καί ἐπί ὁ αιμορραγία . σύμφωνος γάρ εἰμί ὅδε ἐπί ὁ τραῦμα , οὗτος γάρ αιμορραγους μόνος . τις δέ φημί ὅτι περί ὁ ἐκ ῥίς αιμορραγία ἔτι καί νῦν ὁ λόγος εἰμί αὐτός γίγνομαι , οὐ ἐν πυρετός μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄρτι λέγω πάθος θανατόω . ἐάν τε οὖν περί τε πᾶς αὐτός ὁ λόγος ἐάν τε καί περί τραῦμα μόνος , ὁ μετά ἐφίδρωσις αἱμορραγία κακοήθης εἰμί , ὡσαύτως δέ κἀν τρομώδης γράφω εἰμί . ὁ δέ διαλέγω αὐτός ἐν ἄλλος τραυματώδεα λαθραῖος τελευτάω τοιοῦτος τίς δηλόω φημί , μηδείς ἔχω δοκέω ὁ τοιοῦτος κακός , ἀλλά ὡς ἐν ἀκίνδυνος καθίστημι καί διαλέγω ὁ πάρειμι , ἐξαπίνης τελευτάω . εἰμί δέ οὗτος αὐτός βούλομαι σημαίνω ὁ λαθραῖος , ἄκρως φαίνω ὁ σπουδάζω ἐξαλλάσσω ὁ κατά φύσις ἑρμηνεία , ἀλλόκοτος μεταφορά . ἡγέομαι γάρ ἀρετή εἰμί λόγος ὁ διά πᾶς ἀφίστημι συνήθης , ὡς οὐδείς διαφέρω , εἰμί καί πρός ὁ κακός τις ἀφίστημι .