galenus.in-hippocratis-prorrheticum-i-commentaria-iii 3.108
Ὀσφύος πόνος καὶ κεφαλαλγικὸς καὶ καρδιαλγικὸς μετὰ ἀναχρέμψεως βιαίας ἔχει τι σπασμῶδες . τὸ ὑπάφωνον ἅμα κρίσει ῥῖγος . Ἔνιοι μὲν ὡς ἅπαξ γεγραμμένου τοῦ καί συνδέσμου τὴν ῥῆσιν ἐξηγοῦνται , βουλόμενοι τὸ ἔχειν τι σπασμῶδες οὐκ ἐπὶ τοῖς προειρημένοις τέσσαρσι γινόμενον , ἀλλὰ πᾶσιν ἀληθῶς προλέγεσθαι . τέτταρα δὲ λέγω , τόν τε τῆς ὀσφύος πόνον καὶ τὴν κεφαλαλγίαν καὶ τὴν καρδιαλγίαν καὶ τὴν βιαίαν ἀνάχρεμψιν , διόπερ οὕτω γράφουσιν , ὀσφύος πόνος κεφαλαλγικῷ καὶ καρδιαλγικῷ . τινὲς δὲ γράφουσι τὸν καί σύνδεσμον δὶς , ὡς κἀγὼ τὴν ἀρχὴν εὐθέως ἔγραψα , διότι τὰ πλεῖστα τῶν ἀντιγράφων οὕτως ἔχει . δηλώσει δὲ πάλιν ἡ διαγραφὴ τοιόνδε τι τὸ τῆς ὀσφύος ἄλγημα · ἐάν τε καὶ κεφαλαλγικός τις , ἐάν τε καὶ καρδιαλγικός τις ἢ μετὰ ἀναχρέμψεως βιαίας ἔχει τι σπασμῶδες . καίτοι καὶ οὕτω γραφόμενον ἐνδέχεται δηλοῦν αὐτὸ , συναμφότερον γεγονέναι τῷ κάμνοντι καὶ τὸν τῆς ὀσφύος πόνον καὶ τὴν κεφαλαλγίαν . ἐγὼ δ’ οὐδ’ ἐκ τῆς πείρας , ἀλλ’ οὐδ’ ἐκ τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως ἀκόλουθον τοῖς εἰρημένοις σπασμὸν ἀποφήνασθαι δύναμαι . καὶ μέντοι καὶ αὐτὸς ὁ γράψας ταῦτα προσέθηκεν , ἔχει τι σπασμῶδες , ὅπερ οὐ ταὐτόν ἐστι τῷ φάναι σπασμώδη τὰ τοιαῦτα συμπτώματα ὑπάρχειν . εἴρηται δέ μοι καὶ πρόσθεν ὡς οὐχ ὁμοίως ἀκούειν προσήκει , λέγοντος εὐλαβοῦς ἀνθρώπου τὰς τοιαύτας φωνὰς καὶ τοῦ ῥᾳδίως ἀποφαινομένου περὶ τῶν κατὰ μέρος ὡς καθολικῶν . ὅταν γὰρ ὁ προπετὴς ἀμφιβάλλων εἴπῃ , ἔχει τι σπασμῶδες , ἐνδείκνυται σμικρὸν ἢ σπανίως γινόμενον εἶναι τὸ λεγόμενον . περὶ δὲ τῆς δυνάμεως ἑκάστου τῶν εἰρημένων συμπτωμάτων ἐν ταῖσδε ταῖς ῥήσεσιν ἁπάσαις , ὅσας κατὰ τὸ τρίτον ὑπόμνημα τοῦτο μεταχειρίζομαι , λέλεκταί μοι διὰ βραχέων μὲν ἐν τῷ πρώτῳ καὶ δευτέρῳ τῶνδε τῶν ὑπομνημάτων , κατὰ διέξοδον δὲ ἔν τε τοῖς εἰς τὸ προγνωστικὸν ὑπομνήμασι καὶ μᾶλλον ἔτι κατά γε τὰ περὶ κρίσεων καὶ τὰς τῶν συμπτωμάτων αἰτίας . οὐκ ὀλίγα δὲ καὶ ἐν τοῖς τῶν ἐπιδημιῶν εἴρηται περὶ αὐτῶν · ἀρκέσει τοιγαροῦν ἐνταῦθα μόνην τὴν λέξιν ἐξηγεῖσθαι μετὰ τοῦ προσεπιφθέγγεσθαι πότερον ἀληθὲς ἢ ψευδές ἐστι τὸ λεγόμενον καὶ πότερον ὡς τὸ πολὺ ἢ ἀμφίδοξον ἢ σπάνιον . ἐφεξῆς δὲ τῷ ἔχει τι σπασμῶδες , γέγραπται τὸ ὑπάφωνον ὄνομα , τινῶν μὲν συναπτόντων αὐτὸ τοῖς προειρημένοις , ὡς γίνεσθαι τοιαύτην τὴν λέξιν , ἔχει τι σπασμῶδες ὑπάφωνον . τινῶν δὲ ἀρχὴν ἡγουμένων τῆς ἐπιφερομένης ῥήσεως καὶ τούτων αὐτῶν πάλιν ὑπαλλαττόντων τὴν γραφήν . ἔνιοι μὲν γὰρ ἄνευ τοῦ ἄρθρου γράφουσιν , ἔνιοι δὲ προστιθέασιν ἄρθρον οὐδέτερον , τοιάνδε ποιοῦντες τὴν λέξιν . τὸ ὑπάφωνον ἅμα κρίσει ῥῖγος ἀπὸ κοιλίης ὑποπέλια , ταραχώδεα καὶ οὖρα λεπτά . τινὲς δὲ καὶ καθ’ ἑαυτὸ μόνον ἀναγινώσκουσι τὸ ἅμα κρίσει ῥῖγος , οὔτε τοῖς προειρημένοις συντάττοντες οὔτε τοῖς ἑπομένοις . ἔνιοι δὲ ὅλην ὑπαλλάξαντες τὴν λέξιν οὕτως ἔγραψαν · ὑπόφοβον ἅμα κρίσει ῥῖγος . ἐφεξῆς οὖν σοι τὴν ἐξήγησιν ἑκατέρων ἀκριβῶς κατὰ μόνας γράψω , ἅμα κρίσει ῥῖγος . τοῦθ’ , ὡς ἔφην , ἔνιοι καθ’ αὑτὸ γεγράφθαι βούλονται σημαῖνον κρίσει πολλὰς γίνεσθαι σὺν ῥίγει . ὑπόφοβον ἅμα κρίσει ῥῖγος , εἶπον ἤδη καὶ πρόσθεν ὑπαλλάξαντας ἐνίους τὴν ὑπάφωνον γραφὴν , ὑπόφοβον γράψαι , τὴν ἐξήγησιν αὐτῆς διττὴν ποιοῦντας , τινὲς μὲν ἀντὶ τοῦ φοβερὸν ἅμα κρίσει ῥῖγος εἰρῆσθαι νομίζοντες , ἔνιοι δὲ τὸ μετρίως φοβερὸν , ἵν’ ὅμοιον ᾖ τὸ ὑπάφωνον ἅμα κρίσει ῥῖγος τῷ ὑπόφοβον . εἴη δ’ ἂν καὶ τρίτη τις ἐξήγησις τῆς γραφῆς ταύτης τοιάδε . τὸ συντίθεσθαι καθ’ ὁντιναοῦν τρόπον ῥῖγος οὐκ ἀγαθόν ἐστιν , οἷον ἐὰν ἤτοι δι’ αἱμοῤῥαγίας τις ἢ ἐμέτου ἢ γαστρὸς κενώσεως ἢ ἱδρώτων ἢ αἱμοῤῥοΐδος κρινόμενος ἢ γυνὴ διὰ καταμηνίων ἐν ῥίγει γένηται , τὸ μὲν προηγήσασθαι ῥῖγος ἐκκρίσεώς τινος ἀγαθῆς πολλάκις φαίνεται γινόμενον . τὸ δὲ ἐκκρινόντων ἤδη ῥῖγος ἄρξασθαι φαῦλον . τοῦτο δ’ ὅτι μὲν ἀληθές ἐστιν οἱ πολλοὺς ἀῤῥώστους τεθεαμένοι ἐπιμελῶς γινώσκουσιν . εἰ δ’ ὁ γράψας τὸ προῤῥητικὸν οὕτως ἐνόησε , μαντείας δεῖται . τὴν ἀρχὴν γὰρ οὐδ’ εἰ γέγραπται πρὸς ἐκείνου τὸ ὑπόφοβον ἴσμεν . ἐν γοῦν τοῖς πλείστοις τῶν παλαιῶν ἀντιγράφων οὐχ οὕτως γέγραπται .
Lemmas: ὀσφῦς πόνος καί κεφαλαλγικός καί καρδιαλγικός μετά ἀνάχρεμψις βίαιος ἔχω τίς σπασμώδης . ὁ ὑπάφωνος ἅμα κρίσις ῥῖγος . ἔνιοι μέν ὡς ἅπαξ γράφω ὁ καί σύνδεσμος ὁ ῥῆσις ἐξηγέομαι , βούλομαι ὁ ἔχω τίς σπασμώδης οὐ ἐπί ὁ προερέω τέσσαρες γίγνομαι , ἀλλά πᾶς ἀληθής προλέγω . τέσσαρες δέ λέγω , ὁ τε ὁ ὀσφῦς πόνος καί ὁ κεφαλαλγία καί ὁ καρδιαλγία καί ὁ βίαιος ἀνάχρεμψις , διόπερ οὗτος γράφω , ὀσφῦς πόνος κεφαλαλγικός καί καρδιαλγικός . τις δέ γράφω ὁ καί σύνδεσμος δίς , ὡς ἐγώ ὁ ἀρχή εὐθύς γράφω , διότι ὁ πλεῖστος ὁ ἀντίγραφος οὕτως ἔχω . δήλωσις δέ πάλιν ὁ διαγραφή τοιόσδε τίς ὁ ὁ ὀσφῦς ἄλγημα · ἐάν τε καί κεφαλαλγικός τις , ἐάν τε καί καρδιαλγικός τις ἢ μετά ἀνάχρεμψις βίαιος ἔχω τίς σπασμώδης . καίτοι καί οὗτος γράφω ἐνδέχομαι δηλόω αὐτός , συναμφότεροι γίγνομαι ὁ κάμνω καί ὁ ὁ ὀσφῦς πόνος καί ὁ κεφαλαλγία . ἐγώ δέ οὐδέ ἐκ ὁ πείρω , ἀλλά οὐδέ ἐκ ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἀκόλουθος ὁ εἴρω σπασμός ἀποφαίνω δύναμαι . καί μέντοι καί αὐτός ὁ γράφω οὗτος προστίθημι , ἔχω τίς σπασμώδης , ὅσπερ οὖον αὐτός εἰμί ὁ φαίνω σπασμώδης ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα ὑπάρχω . εἴρω δέ ἐγώ καί πρόσθεν ὡς οὐ ὁμοίως ἀκούω προσήκω , λέγω εὐλαβής ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος φωνή καί ὁ ῥᾳδίως ἀποφαίνω περί ὁ κατά μέρος ὡς καθολικός . ὅταν γάρ ὁ προπετής ἀμφιβάλλω εἶπον , ἔχω τίς σπασμώδης , ἐνδείκνυμι μικρός ἢ σπανίως γίγνομαι εἰμί ὁ λέγω . περί δέ ὁ δύναμις ἕκαστος ὁ εἴρω σύμπτωμα ἐν ὅδε ὁ ῥῆσις ἅπας , ὅσος κατά ὁ τρίτος ὑπόμνημα οὗτος μεταχειρίζω , λέγω ἐγώ διά βραχύς μέν ἐν ὁ πρῶτος καί δύο ὅδε ὁ ὑπόμνημα , κατά διέξοδος δέ ἐν τε ὁ εἰς ὁ προγνωστικός ὑπόμνημα καί μᾶλλον ἔτι κατά γε ὁ περί κρίσις καί ὁ ὁ σύμπτωμα αἴτιος . οὐ ὀλίγος δέ καί ἐν ὁ ὁ ἐπιδημία εἴρω περί αὐτός · ἀρκέω τοιγάρ ἐνταῦθα μόνος ὁ λέξις ἐξηγέομαι μετά ὁ προσεπιφθέγγομαι πότερος ἀληθής ἢ ψευδής εἰμί ὁ λέγω καί πότερος ὡς ὁ πολύς ἢ ἀμφίδοξος ἢ σπάνις . ἐφεξῆς δέ ὁ ἔχω τίς σπασμώδης , γράφω ὁ ὑπάφωνος ὄνομα , τις μέν συνάπτω αὐτός ὁ προερέω , ὡς γίγνομαι τοιοῦτος ὁ λέξις , ἔχω τίς σπασμώδης ὑπάφωνος . τις δέ ἀρχή ἡγέομαι ὁ ἐπιφέρω ῥῆσις καί οὗτος αὐτός πάλιν ὑπαλλάσσω ὁ γραφεύς . ἔνιοι μέν γάρ ἄνευ ὁ ἄρθρον γράφω , ἔνιοι δέ προστίθημι ἄρθρον οὐδέτερος , τοιόσδε ποιέω ὁ λέξις . ὁ ὑπάφωνος ἅμα κρίσις ῥῖγος ἀπό κοιλία ὑποπέλιος , ταραχώδης καί ὅρος λεπτός . τις δέ καί κατά ἑαυτοῦ μόνος ἀναγιγνώσκω ὁ ἅμα κρίσις ῥῖγος , οὔτε ὁ προερέω συντάσσω οὔτε ὁ ἕπομαι . ἔνιοι δέ ὅλος ὑπαλλάσσω ὁ λέξις οὕτως γράφω · ὑπόφοβος ἅμα κρίσις ῥῖγος . ἐφεξῆς οὖν σύ ὁ ἐξήγησις ἑκάτερος ἀκριβῶς κατά μόνος γράφω , ἅμα κρίσις ῥῖγος . οὗτος , ὡς φημί , ἔνιοι κατά ἑαυτοῦ γράφω βούλομαι σημαίνω κρίσις πολύς γίγνομαι σύν ῥῖγος . ὑπόφοβος ἅμα κρίσις ῥῖγος , εἶπον ἤδη καί πρόσθεν ὑπαλλάσσω ἔνιοι ὁ ὑπάφωνος γραφή , ὑπόφοβος γράφω , ὁ ἐξήγησις αὐτός δισσός ποιέω , τις μέν ἀντί ὁ φοβερός ἅμα κρίσις ῥῖγος εἴρω νομίζω , ἔνιοι δέ ὁ μέτριος φοβερός , ἵνα ὅμοιος εἰμί ὁ ὑπάφωνος ἅμα κρίσις ῥῖγος ὁ ὑπόφοβος . εἰμί δέ εἄν καί τρίτος τις ἐξήγησις ὁ γραφεύς οὗτος τοιόσδε . ὁ συντίθημι κατά ὅστις τρόπος ῥῖγος οὐ ἀγαθός εἰμί , οἷος ἐάν ἤτοι διά αἱμορραγία τις ἢ ἔμετος ἢ γαστήρ κένωσις ἢ ἱδρώς ἢ αἱμορροΐς κρίνω ἢ γυνή διά καταμήνιος ἐν ῥῖγος γίγνομαι , ὁ μέν προηγέομαι ῥῖγος ἔκκρισις τις ἀγαθός πολλάκις φαίνω γίγνομαι . ὁ δέ ἐκκρίνω ἤδη ῥῖγος ἄρχω φαῦλος . οὗτος δέ ὅτι μέν ἀληθής εἰμί ὁ πολύς ἄρρωστος θεάομαι ἐπιμελής γιγνώσκω . εἰμί δέ ὁ γράφω ὁ προρρητικός οὕτως νοέω , μαντεῖος δήω . ὁ ἀρχή γάρ οὐδέ εἰμί γράφω πρός ἐκεῖνος ὁ ὑπόφοβος οἶδα . ἐν γοῦν ὁ πλεῖστος ὁ παλαιός ἀντίγραφος οὐ οὕτως γράφω .