galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 2.14
Ἢν δὲ εἴη ὑγρὸν τὸ διαχώρημα , ξυμφέρει μήτε τρύζειν μήτε πυκνόν τι εἶναι καὶ κατ’ ὀλίγον ὑποχωρέειν . κοπιῶν γὰρ ἄνθρωπος ὑπὸ τῆς ξυνεχέος ἐξαναστάσεως ἀγρυπνοίη ἄν . εἰ δὲ ἀθρόον πολλάκις διαχωρέει , κίνδυνος λειποθυμῆσαι . Ὅτι μὲν διὰ τὸ μὴ γεγενῆσθαι τὴν ἐκ τῆς κοιλίας εἰς ἧπαρ ἀνάδοσιν ἢ διὰ τὸ κατεῤῥυηκέναι τι τῶν ἐξ ἥπατος ἡ σπληνὸς περιττωμάτων εἰς αὐτὴν , ὑγρὸν ἔσται τὸ διαχώρημα πρόδηλον · ἀλλ’ ἐγχωρεῖ μὲν τὸ τοιοῦτον ἀγαθὸν μὲν ὑπάρχειν , ἐὰν ἐκκαθαίρηται τὸ ἧπαρ ἢ ὁ σπλὴν καὶ τὸ σύμπαν σῶμα δι’ ἥπατος . οὐκ ἀγαθὸν δ’ , ὅταν ἐν συμπτώματος λόγῳ γίνηται τῆς ἀναδόσεως ἀτυχηθείσης ἢ τῶν ἐξ ἥπατος ἰόντων εἰς γαστέρα , διαθέσεως οὐκ ἀγαθῆς ἐχόντων γνωρίσματα . διορισμὸς δὲ τούτων ἐστὶν , εἰ μή γε τρύζει . γέγραπται δὲ καὶ μετὰ τοῦ σίγμα καὶ χωρὶς τοῦ σίγμα τοὔνομα καθ’ ἑκατέραν γραφὴν ἀπὸ τοῦ γινομένου ψόφου πεποιημένον . ἔτι τε εἰ μὴ πυκνῶς καὶ κατ’ ὀλίγον διαχωροίη . τὰ γὰρ οὕτω διαχωροῦντα συμπτώματος λόγον ἔχει , τὰ δὲ διὰ χρόνου πλείονος ἀθροώτερα πολλάκις ἀγαθῆς ἐκκρίσεως γνωρίσματά ἐστι , τῆς φύσεως ἀποτιθεμένης τὰ περιττὰ κατὰ πλῆθος ἢ ποιότητα ἢ τὸ σύμπαν ζῶον ἢ ἕν τι μόριον αὐτοῦ κενούσης ἢ καθαιρούσης . ὀνομάζω δὲ κένωσιν τὴν τῶν οἰκείων , ὅταν ὑπερβάλλῃ τῷ πλήθει . κάθαρσιν δὲ τὴν τῶν ἀλλοτρίων κατὰ ποιότητα . συνακολουθεῖ δὲ καὶ ἄλλα τινὰ τοῖς τοιούτοις διαχωρήμασιν , ὧν ἐμνημόνευσεν ὁ Ἱπποκράτης εἰπών · κοπιῶν γὰρ ὁ ἄνθρωπος ὑπὸ τῆς συνεχοῦς ἐξαναστασίοις ἀγρυπνοίη ἄν . καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ πολὺ πολλάκις ἐκκρίνειν ὡς καταλυτικὸν τῆς δυνάμεως μέμφεται . καὶ γὰρ σπανίως ποτὲ γίνονται ἐκκρίσεις ἀγαθαὶ τοιαῦται . τὸ γὰρ καταλύεσθαι τὴν δύναμιν οὐκ ἀγαθὸν ὂν αὐταῖς συνέζευκται , καθάπερ καὶ ταῖς κριτικαῖς μὲν , ἀμέτροις δ’ αἱμοῤῥαγίαις .
Lemmas: ἐάν δέ εἰμί ὑγρός ὁ διαχώρημα , συμφέρω μήτε τρύζω μήτε πυκνός τις εἰμί καί κατά ὀλίγος ὑποχωρέω . κοπιάω γάρ ἄνθρωπος ὑπό ὁ συνεχής ἐξανάστασις ἀγρυπνέω ἄν . εἰ δέ ἀθρόος πολλάκις διαχωρέω , κίνδυνος λειποθυμέω . ὅτι μέν διά ὁ μή γίγνομαι ὁ ἐκ ὁ κοιλία εἰς ἧπαρ ἀνάδοσις ἤ διά ὁ καταρρέω τις ὁ ἐκ ἧπαρ ὁ σπλήν περίσσωμα εἰς αὐτός , ὑγρός εἰμί ὁ διαχώρημα πρόδηλος · ἀλλά ἐγχωρέω μέν ὁ τοιοῦτος ἀγαθός μέν ὑπάρχω , ἐάν ἐκκαθαίρω ὁ ἧπαρ ἤ ὁ σπλήν καί ὁ σύμπας σῶμα διά ἧπαρ . οὐ ἀγαθός δέ , ὅταν ἐν σύμπτωμα λόγος γίγνομαι ὁ ἀνάδοσις ἀτυχέω ἤ ὁ ἐκ ἧπαρ ἔρχομαι εἰς γαστήρ , διάθεσις οὐ ἀγαθός ἔχω γνώρισμα . διορισμός δέ οὗτος εἰμί , εἰ μή γε τρύζω . γράφω δέ καί μετά ὁ σίγμα καί χωρίς ὁ σίγμα ὄνομα κατά ἑκάτερος γραφή ἀπό ὁ γίγνομαι ψόφος ποιέω . ἔτι τε εἰ μή πυκνός καί κατά ὀλίγος διαχωρέω . ὁ γάρ οὕτως διαχωρέω σύμπτωμα λόγος ἔχω , ὁ δέ διά χρόνος πολύς ἀθρόος πολλάκις ἀγαθός ἔκκρισις γνώρισμα εἰμί , ὁ φύσις ἀποτίθημι ὁ περισσός κατά πλῆθος ἤ ποιότης ἤ ὁ σύμπας ζῷον ἤ εἷς τις μόριον αὐτός κενόω ἤ καθαιρέω . ὀνομάζω δέ κένωσις ὁ ὁ οἰκεῖος , ὅταν ὑπερβάλλω ὁ πλῆθος . κάθαρσις δέ ὁ ὁ ἀλλότριος κατά ποιότης . συνακολουθέω δέ καί ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος διαχώρημα , ὅς μνημονεύω ὁ Ἱπποκράτης λέγω · κοπιάω γάρ ὁ ἄνθρωπος ὑπό ὁ συνεχής ἐξανίστημι ἀγρυπνέω ἄν . καί μέν δή καί ὁ πολύς πολλάκις ἐκκρίνω ὡς καταλυτικός ὁ δύναμις μέμφομαι . καί γάρ σπάνιος ποτέ γίγνομαι ἔκκρισις ἀγαθός τοιοῦτος . ὁ γάρ καταλύω ὁ δύναμις οὐ ἀγαθός εἰμί αὐτός συζεύγνυμι , καθά καί ὁ κριτικός μέν , ἄμετρος δέ αἱμορραγία .