galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.40
Τὰ δὲ διαπυήματα ὧδε χρὴ σκέπτεσθαι τὰ ἐντεῦθεν . ὁκόσα μὲν ἔξω τρέπεται ἄριστά ἐστιν , μικρά τε ἐόντα καὶ ὡς μάλιστα ἐκκλίνοντα ἔξω καὶ ἐς ὀξὺ ἀποκυρτούμενα . τὰ δὲ μεγάλα τε ἐόντα καὶ πλατέα καὶ ἥκιστα ἐς ὀξὺ ἀποκορυφούμενα κάκιστα . Ὅτι μὲν οὖν ὅταν ἀθρόον τὸ πῦον συστῇ , πεττομένου τινὸς ὄγκου τῶν παρὰ φύσιν ἐμπυήματά τε καὶ διαπυήματα καλεῖ τὸ τοιοῦτον σύμπτωμα , πρόδηλόν σοι γενήσεται , πάντα τοῦτον ἀναγνόντι τὸν λόγον αὐτοῦ , καθ’ ὃν περὶ τῶν ἐν ὑποχονδρίοις οἰδημάτων ἐποιήσατο τὴν διδασκαλίαν . ἀθροίζεται δὲ τὸ καθ’ αὑτὸ πῦον ἐνίοτε μὲν ὑπὸ τῷ δέρματι , πολλάκις δὲ τῷ βάθει κατὰ διττὴν αἰτίαν · ἢ τῷ τὸ διαπυῆσαν μόριον ἐντὸς τοῦ περιτοναίου τὴν διάθεσιν ἔχειν ἢ τῷ κἂν μῦς ὁ πεπονθὼς ᾖ , τὸ πῦον ὑπό τι τῶν ἀμφιεσμάτων αὐτοῦ καταλαμβάνεσθαι , μὴ φθάσαν εἰς τὴν ἐκτὸς χώραν ἀφικέσθαι διὰ γλισχρότητα ἢ πάχος ἢ τὴν τοῦ περιέχοντος χιτῶνος πυκνότητα . σπεύδει μὲν γὰρ ἡ φύσις ἐκκρῖναι τὸ πῦον ἀπωσαμένη τῶν πεπονθότων σωμάτων · καὶ τυγχάνει τούτου πολλάκις , ὅταν εὐτυχήσῃ πόρων ἐπιτηδείων εἰς ἔκκρισιν , οἷον ὀχετῶν τινων . οὐ μὴν ἀεί γε τούτων ἐπιτυγχάνουσα συνωθεῖ τὸ πῦον εἰς τὰς παρακειμένας χώρας , καὶ ὅταν μικραὶ τυγχάνωσιν οὖσαι , ὑποδέρει τὸ περιέχον αὐτὰς σκέπασμα , τὴν ὑπ’ αὐτὸ χώραν εὐρύνουσα . δῆλον οὖν ὅτι τῶν οὕτω διαπυησάντων ἐπιεικέστερά ἐστι τὰ τὴν ῥοπὴν ἔξω καὶ οὐκ ἔσω ποιησάμενα καὶ τούτων αὐτῶν ὅσα μὴ πολὺν ἐπιλαμβάνει τόπον εἰς τὸ πλάτος ἐκτεινόμενα · συνεσταλμένα δὲ , ὅταν πρός τινα κορυφὴν ἀνατείνηται κωνοειδῆ τῷ σχήματι γινόμενα . ταῦτα δὲ ἅμα μὲν ἐνδείκνυται ῥώμην τῆς ὠθούσης ἔξω τὸ πῦον δυνάμεως , ἅμα δὲ οὐ πολὺ διαφθείρει μέρος ὧν διαβιβρώσκει σωμάτων . εἴτε δ’ εἰς ὀξὺ ἀποκυρτούμενα εἴτ’ εἰς ὀξὺ ἀποκορυφούμενα γεγραμμένον εἴη , δῆλον ὅτι μία κατ’ ἀμφοτέρας τὰς λέξεις ἐστὶ καὶ ἡ αὐτὴ διάνοια .
Lemmas: ὁ δέ διαπύημα ὧδε χρή σκοπέω ὁ ἐντεῦθεν . ὁπόσος μέν ἔξω τρέπω ἀγαθός εἰμί , μικρός τε εἰμί καί ὡς μάλα ἐκκλίνω ἔξω καί εἰς ὀξύς ἀποκυρτόομαι . ὁ δέ μέγας τε εἰμί καί πλατύς καί ἦκα εἰς ὀξύς ἀποκορυφόω κακός . ὅτι μέν οὖν ὅταν ἀθρόος ὁ πυός συνίστημι , πέσσω τις ὄγκος ὁ παρά φύσις ἐμπύημα τε καί διαπύημα καλέω ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα , πρόδηλος σύ γίγνομαι , πᾶς οὗτος ἀναγιγνώσκω ὁ λόγος αὐτός , κατά ὅς περί ὁ ἐν ὑποχόνδριος οἴδημα ποιέω ὁ διδασκαλία . ἀθροίζω δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ πυός ἐνίοτε μέν ὑπό ὁ δέρμα , πολλάκις δέ ὁ βάθος κατά δισσός αἰτία · ἤ ὁ ὁ διαπυέω μόριον ἐντός ὁ περιτόναιον ὁ διάθεσις ἔχω ἤ ὁ ἐάν μῦς ὁ πάσχω εἰμί , ὁ πυός ὑπό τις ὁ ἀμφίεσμα αὐτός καταλαμβάνω , μή φθάνω εἰς ὁ ἐκτός χώρα ἀφικνέομαι διά γλισχρότης ἤ πάχος ἤ ὁ ὁ περιέχω χιτών πυκνότης . σπεύδω μέν γάρ ὁ φύσις ἐκκρίνω ὁ πυός ἀπωθέω ὁ πάσχω σῶμα · καί τυγχάνω οὗτος πολλάκις , ὅταν εὐτυχέω πόρος ἐπιτήδειος εἰς ἔκκρισις , οἷος ὀχετός τις . οὐ μήν ἀεί γε οὗτος ἐπιτυγχάνω συνωθέω ὁ πυός εἰς ὁ παράκειμαι χώρα , καί ὅταν μικρός τυγχάνω εἰμί , ὑποδέρω ὁ περιέχω αὐτός σκέπασμα , ὁ ὑπό αὐτός χώρα εὐρύνω . δῆλος οὖν ὅτι ὁ οὕτως διαπυέω ἐπιεικής εἰμί ὁ ὁ ῥοπή ἔξω καί οὐ ἔσω ποιέω καί οὗτος αὐτός ὅσος μή πολύς ἐπιλαμβάνω τόπος εἰς ὁ πλάτος ἐκτείνω · συστέλλω δέ , ὅταν πρός τις κορυφή ἀνατείνω κωνοειδής ὁ σχῆμα γίγνομαι . οὗτος δέ ἅμα μέν ἐνδείκνυμι ῥώμη ὁ ὠθέω ἔξω ὁ πυός δύναμις , ἅμα δέ οὐ πολύς διαφθείρω μέρος ὅς διαβιβρώσκω σῶμα . εἴτε δέ εἰς ὀξύς ἀποκυρτόομαι εἴτε εἰς ὀξύς ἀποκορυφόω γράφω εἰμί , δῆλος ὅτι εἷς κατά ἀμφότερος ὁ λέξις εἰμί καί ὁ αὐτός διάνοια .