galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 2.39
Εἰ δὲ εἴη τὸ ἐμούμενον πρασοειδὲς ἢ πέλιον ἢ μέλαν , ὅ τι ἂν ᾖ τουτέων τῶν χρωμάτων , νομίζειν χρὴ πονηρὸν εἶναι . Περὶ μὲν οὖν τοῦ πελιδνοῦ καὶ μέλανος χρώματος εἴρηται πρόσθεν . τοῦ πρασοειδοῦς δὲ νῦν πρώτως ἐμνημόνευσεν , οὐκ ἔχοντος μὲν οἰκεῖον ὄνομα , συγχρωμένου δὲ τῇ τῶν πράσων προσηγορίᾳ , εἰ μὴ ἄρα τις ἔμπαλιν ἀπὸ τοῦ πρασοειδοῦς χρώματος ὠνομάσθαι φαίη τὸ πράσον , οὐκ ἀπὸ τοῦ πράσου τὸ πρασοειδές . ἐπὶ τινῶν μὲν γὰρ εὔδηλος ἡ παραγωγὴ τῶν ὀνομάτων , ὡς γνωρίζεσθαι τό τε πρωτότυπον ὑπὸ γραμματικῶν ὀνομαζόμενον καὶ τὸ παρηγμένον ἀπ’ αὐτοῦ , καθάπερ ἐπὶ τοῦ γαλακτοειδοῦς χρώματος , ἐπὶ τινῶν δὲ οὐ δῆλον . ἔξεστι γὰρ λέγειν οὐκ ἀπὸ τοῦ φοίνικος ὠνομάσθαι τὸ φοινικοῦν , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ φοινικοῦ τὸν φοίνικα , καθάπερ γε καὶ τὸ κυανὸν οὐκ ἀπὸ τοῦ κυανοῦ μᾶλλον ἤπερ τὸ κυανοῦν ἀπ’ ἐκείνου . καὶ ἡ ὤχρα δὲ καὶ τὸ ὠχρὸν χρῶμα τῆς αὐτῆς ἐστι συστοιχίας . ὤχραν δὲ εἴρηκα οὐ τὴν ὀξυνομένην φωνὴν , ὥσπερ ἂν εἴποι τις ὠχρὸν μὲν εἶναι τὸν νεανίσκον , ὠχρὰν δὲ τὴν γυναῖκα , ἀλλὰ τὴν παροξυνομένην . ἔστι γὰρ εἶδός τι γῆς ὤχρα καὶ μάλιστα ταύτης ἡ Ἀττικὴ καλλίστη . ταυτὶ μὲν οὖν ἅπαξ εἰρήσθω μοι . ἀεὶ γὰρ μέμνησο τοῦ σπουδάζειν ἐπὶ τοῖς ὀνόμασι τοσοῦτον , ὅσον εἰς σαφῆ δήλωσιν ὧν λέγομεν ἐξ αὐτῶν ἐστιν ὀνήσασθαι . τὸ δ’ ἐπέκεινα τοῦδε περιττὸν ἡγοῦ , τὸν χρόνον εἰς τὴν τῶν βελτιόνων σπουδὴν κατατιθέμενος . γίνεται δή τις ἐν τῷ σώματι , καθάπερ ὠχρὰ χολὴ κατὰ φύσιν ἐχόντων , οὕτω καὶ πρασοειδὴς ἑτέρα παρὰ φύσιν . καὶ φαίνεται αὕτη πολλάκις μὲν ἐν αὐτῇ τῇ γαστρὶ γεννωμένη , διά τινων ἀπεψίαν ἐδεσμάτων ἢ λαχάνων , ὁποῖα καὶ τὰ τεῦτλά εἰσι καὶ τὰ κρόμμυα καὶ αἱ κράμβαι . φαίνεται δ’ ἐνίοτε καὶ χωρὶς τοῦτο τοιοῦτό τι προσενηνέχθαι τῷ λόγῳ τοῦ νοσήματος ἐν ταῖς φλεψὶ γεννᾶσθαι καὶ καταῤῥεῖν ἤτοι γε εἰς τὴν ἄνω κοιλίαν ἢ εἰς τὴν κάτω , θερμασίαν γέ τινα ἐν τῷ σώματι παρὰ φύσιν δηλοῦσα καὶ περιττώματος ἰδιότητα τοιούτου τὴν κρᾶσιν , οἶος ὁ τῶν εἰρημένων λαχάνων ἐστὶ χυμός .
Lemmas: εἰ δέ εἰμί ὁ ἐμέω πρασοειδής ἤ πέλιος ἤ μέλας , ὅς τις ἄν εἰμί οὗτος ὁ χρῶμα , νομίζω χρή πονηρός εἰμί . περί μέν οὖν ὁ πελιδνός καί μέλας χρῶμα λέγω πρόσθεν . ὁ πρασοειδής δέ νῦν πρῶτος μνημονεύω , οὐ ἔχω μέν οἰκεῖος ὄνομα , συγχράομαι δέ ὁ ὁ πράσον προσηγορία , εἰ μή ἄρα τις ἔμπαλιν ἀπό ὁ πρασοειδής χρῶμα ὀνομάζω φημί ὁ πράσον , οὐ ἀπό ὁ πράσον ὁ πρασοειδής . ἐπί τις μέν γάρ εὔδηλος ὁ παραγωγή ὁ ὄνομα , ὡς γνωρίζω ὁ τε πρωτότυπος ὑπό γραμματικός ὀνομάζω καί ὁ παράγω ἀπό αὐτός , καθά ἐπί ὁ γαλακτοειδής χρῶμα , ἐπί τις δέ οὐ δῆλος . ἔξεστι γάρ λέγω οὐ ἀπό ὁ φοῖνιξ ὀνομάζω ὁ φοινίκεος , ἀλλά ἀπό ὁ φοινίκεος ὁ φοῖνιξ , καθά γε καί ὁ κυανόν οὐ ἀπό ὁ κυάνεος μάλα ἤ ὁ κυάνεος ἀπό ἐκεῖνος . καί ὁ ὤχρα δέ καί ὁ ὠχρός χρῶμα ὁ αὐτός εἰμί συστοιχία . ὤχρα δέ λέγω οὐ ὁ ὀξύνω φωνή , ὥσπερ ἄν λέγω τις ὠχρός μέν εἰμί ὁ νεανίσκος , ὠχρός δέ ὁ γυνή , ἀλλά ὁ παροξύνω . εἰμί γάρ εἶδος τις γῆ ὤχρα καί μάλα οὗτος ὁ Ἀττικός καλός . οὗτος μέν οὖν ἅπαξ λέγω ἐγώ . ἀεί γάρ μιμνῄσκω ὁ σπουδάζω ἐπί ὁ ὄνομα τοσοῦτος , ὅσος εἰς σαφής δήλωσις ὅς λέγω ἐκ αὐτός εἰμί ὀνίνημι . ὁ δέ ἐπέκεινα ὅδε περισσός ἡγέομαι , ὁ χρόνος εἰς ὁ ὁ ἀγαθός σπουδή κατατίθημι . γίγνομαι δή τις ἐν ὁ σῶμα , καθά ὠχρός χολή κατά φύσις ἔχω , οὕτως καί πρασοειδής ἕτερος παρά φύσις . καί φαίνω οὗτος πολλάκις μέν ἐν αὐτός ὁ γαστήρ γεννάω , διά τις ἀπεψία ἔδεσμα ἤ λάχανον , ὁποῖος καί ὁ τεῦτλον εἰμί καί ὁ κρόμμυον καί ὁ κράμβη . φαίνω δέ ἐνίοτε καί χωρίς οὗτος τοιοῦτος τις προσφέρω ὁ λόγος ὁ νόσημα ἐν ὁ φλέψ γεννάω καί καταρρέω ἤτοι γε εἰς ὁ ἄνω κοιλία ἤ εἰς ὁ κάτω , θερμασία γε τις ἐν ὁ σῶμα παρά φύσις δηλόω καί περίσσωμα ἰδιότης τοιοῦτος ὁ κρᾶσις , οἷος ὁ ὁ λέγω λάχανον εἰμί χυμός .