ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.1
Τὸν ἰητρὸν δοκέει μοι ἄριστον εἶναι πρόνοιαν ἐπιτηδεύειν . Ὅτι μὲν οὖν ἀντὶ τῆς προγνώσεως εἴρηκε τὴν πρόνοιαν ἄντικρυς δῆλον · ἐπιφέρων γοῦν φησι , προγινώσκων γὰρ καὶ προλέγων παρὰ τοῖσι νοσέουσιν . ἐδέησε δὲ αὐτῷ τοῦ προοιμίου κατὰ τοῦτο τὸ σύγγραμμα , καίτοι γε οὐ πάνυ τι προοιμίοις χρωμένῳ , διά τινας ὡς εἰκὸς ἰατροὺς τῶν κατ’ αὐτὸν οἷοι καὶ νῦν εἰσι τῶν μεθοδικοὺς ἑαυτοὺς ὀνομαζόντων , ἰατροῦ μὲν ἔργον εἶναι φάσκοντες ἤτοι φυλάττειν τὴν οὖσαν ὑγείαν , ὡς ἐπὶ τῶν ὑγιαινόντων ἢ ἀναλαμβάνειν τὴν διεφθαρμένην , ὡς ἐπὶ τῶν νοσούντων . μάντεως δὲ τὸ προλέγειν τὸ γενησόμενον . ἐπιδείκνυσιν οὖν ὁ Ἱπποκράτης διὰ τοῦ προοιμίου χρήσιμον ἰατρῷ τὸ προγινώσκειν ὑπάρχειν , εἰς τρία κεφάλαια τὸν λόγον ἀνάγων , ἓν μὲν , ὅτι τοὺς νοσοῦντας εὐπειθεστέρους ἕξει τοῖς ὑφ’ ἑαυτοῦ προσταττομένοις , δεύτερον δὲ ὅτι προειδὼς τὰ συμβησόμενα τοῖς κάμνουσιν , ἐκ πολλοῦ πρὸς αὐτὰ παρασκευάσεται καὶ τρίτον , ὅτι θανάτου τῶν νοσούντων αὐτὸς ἀναίτιος ὑπολειφθήσεται . βούλεται δ’ οὐδὲν ἧττον ὑπάρχειν αὐτῷ τοῦτο , τὸ καὶ τῆς ὑγείας αἴτιον νομίζεσθαι . προσχῶμεν οὖν ἤδη ταῖς ῥήσεσιν , ἐξ ὧν ἕκαστον τῶν εἰρημένων κεφαλαίων κατασκευάζει .
Lemmas: ὁ ἰατρός δοκέω ἐγώ ἀγαθός εἰμί πρόνοια ἐπιτηδεύω . ὅτι μέν οὖν ἀντί ὁ πρόγνωσις λέγω ὁ πρόνοια ἄντικρυς δῆλος · ἐπιφέρω γοῦν φημί , προγιγνώσκω γάρ καί προλέγω παρά ὁ νοσέω . δέω δέ αὐτός ὁ προοίμιον κατά οὗτος ὁ σύγγραμμα , καίτοι γε οὐ πάνυ τις προοίμιον χράω , διά τις ὡς ἔοικα ἰατρός ὁ κατά αὐτός οἷος καί νῦν εἰμί ὁ μεθοδικός ἑαυτοῦ ὀνομάζω , ἰατρός μέν ἔργον εἰμί φάσκω ἤτοι φυλάσσω ὁ εἰμί ὑγεία , ὡς ἐπί ὁ ὑγιαίνω ἤ ἀναλαμβάνω ὁ διαφθείρω , ὡς ἐπί ὁ νοσέω . μάντις δέ ὁ προλέγω ὁ γίγνομαι . ἐπιδείκνυμι οὖν ὁ Ἱπποκράτης διά ὁ προοίμιον χρήσιμος ἰατρός ὁ προγιγνώσκω ὑπάρχω , εἰς τρεῖς κεφάλαιος ὁ λόγος ἀνάγω , εἷς μέν , ὅτι ὁ νοσέω εὐπειθής ἔχω ὁ ὑπό ἑαυτοῦ προστάσσω , δεύτερος δέ ὅτι πρόοιδα ὁ συμβαίνω ὁ κάμνω , ἐκ πολύς πρός αὐτός παρασκευάζω καί τρίτος , ὅτι θάνατος ὁ νοσέω αὐτός ἀναίτιος ὑπολείπω . βούλομαι δέ οὐδείς ἥσσων ὑπάρχω αὐτός οὗτος , ὁ καί ὁ ὑγεία αἴτιος νομίζω . προσχέω οὖν ἤδη ὁ ῥῆσις , ἐκ ὅς ἕκαστος ὁ λέγω κεφάλαιος κατασκευάζω .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.2
Προγινώσκων γὰρ καὶ προλέγων παρὰ τοῖσι νοσέουσι τά τε παρεόντα καὶ τὰ προγεγονότα καὶ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι , ὁκόσα τε παραλείπουσιν οἱ ἀσθενέοντες ἐκδιηγεύμενος , πιστεύοιτ’ ἂν μᾶλλον γινώσκειν τὰ τῶν νοσεόντων πρήγματα · ὥστε τολμᾷν ἐπιτρέπειν τοὺς ἀνθρώπους σφέας ὡυτοὺς τῷ ἰητρῷ . Τὸ πρῶτον τῶν κεφαλαίων ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ κατασκευάζει , τολμᾷν φάσκων τοὺς ἀνθρώπους ἐπιτρέπειν ἑαυτοὺς τῷ ἰατρῷ , διὰ τὴν τῆς προῤῥήσεως ἐπιτυχίαν . ἕπεται γὰρ ταύτῃ τὸ πιστεύεσθαι γινώσκειν τὸν ἰατρὸν ἀκριβῶς ἅπαντα τῶν νοσούντων τὰ πράγματα , τουτέστιν ὁποία τίς ποτε τούτοις ἡ κατασκευὴ τοῦ νοσήματος ὑπάρχει , ὥστ’ εἶναι τὸ συνεχὲς τῆς ἀποδείξεως ὧδέ πως περαινόμενον . ὁ ἰατρὸς ἐξ ὧν προλέγει πιστεύεται γινώσκειν τὴν φύσιν τοῦ νοσήματος . ὁ πιστευόμενος γινώσκειν τὴν φύσιν τοῦ νοσήματος εὐπειθεστέρους ἔχει τοὺς κάμνοντας . ὁ τοὺς κάμνοντας εὐπειθεστέρους ἔχων μᾶλλον ἰᾶται τὰς νόσους . ὁκόσα τε παραλείπουσιν οἱ ἀσθενέοντες ἐκδιηγεύμενος . παραλείπουσιν οἱ ἀσθενοῦντες οὐχ ἅ μηδ’ ὅλως ἐπίστανται , καθάπερ ἔνιοι τῶν ἐξηγητῶν γράφουσι , τοὺς ἐν τῷ βάθει τοῦ σώματος τόπους πεπονθότας ἢ τὰς αἰτίας τε καὶ διαθέσεις αὐτῶν · ἀλλὰ τῶν μὲν αἰτίων τὰ προκαταρκτικὰ λεγόμενα μόνα , τῶν δὲ περὶ τὸ σῶμα συμπτωμάτων τὰ φαινόμενα , οἷον ἐρυθρὰ τὰ μῆλα τοῖς περιπνευμονικοῖς , ἔνια γὰρ τῶν τοιούτων παραλείπουσι · τούτων μὲν οὖν ὅσα κατὰ τὴν διήγησιν οἱ κάμνοντες οὐκ εἶπον , ἐὰν ἀκούσωσι παρὰ τῶν ἰατρῶν , εὐλόγως αὐτοὺς θαυμάζουσι . τίνι δὲ μεθόδῳ χρώμενοι τοῦτο πράξωμεν ἐπιδείξω τοῦ λόγου προϊόντος .
Lemmas: προγιγνώσκω γάρ καί προλέγω παρά ὁ νοσέω ὁ τε πάρειμι καί ὁ προγίγνομαι καί ὁ μέλλω εἰμί , ὁπόσος τε παραλείπω ὁ ἀσθενέω ἐκδιηγέομαι , πιστεύω ἄν μάλα γιγνώσκω ὁ ὁ νοσέω πρᾶγμα · ὥστε τολμάω ἐπιτρέπω ὁ ἄνθρωπος σφεῖς ὡυτός ὁ ἰατρός . ὁ πρῶτος ὁ κεφάλαιος ἐν οὗτος ὁ λόγος κατασκευάζω , τολμάω φάσκω ὁ ἄνθρωπος ἐπιτρέπω ἑαυτοῦ ὁ ἰατρός , διά ὁ ὁ πρόρρησις ἐπιτυχία . ἕπομαι γάρ οὗτος ὁ πιστεύω γιγνώσκω ὁ ἰατρός ἀκριβής ἅπας ὁ νοσέω ὁ πρᾶγμα , τουτέστι ὁποῖος τις ποτέ οὗτος ὁ κατασκευή ὁ νόσημα ὑπάρχω , ὥστε εἰμί ὁ συνεχής ὁ ἀπόδειξις ὧδε πως περαίνω . ὁ ἰατρός ἐκ ὅς προλέγω πιστεύω γιγνώσκω ὁ φύσις ὁ νόσημα . ὁ πιστεύω γιγνώσκω ὁ φύσις ὁ νόσημα εὐπειθής ἔχω ὁ κάμνω . ὁ ὁ κάμνω εὐπειθής ἔχω μάλα ἰάομαι ὁ νόσος . ὁπόσος τε παραλείπω ὁ ἀσθενέω ἐκδιηγέομαι . παραλείπω ὁ ἀσθενόω οὐ ὅς μηδέ ὅλος ἐπίσταμαι , καθά ἔνιοι ὁ ἐξηγητής γράφω , ὁ ἐν ὁ βάθος ὁ σῶμα τόπος πάσχω ἤ ὁ αἰτία τε καί διάθεσις αὐτός · ἀλλά ὁ μέν αἴτιος ὁ προκαταρκτικός λέγω μόνος , ὁ δέ περί ὁ σῶμα σύμπτωμα ὁ φαίνω , οἷος ἐρυθρός ὁ μῆλον ὁ περιπνευμονικός , ἔνιοι γάρ ὁ τοιοῦτος παραλείπω · οὗτος μέν οὖν ὅσος κατά ὁ διήγησις ὁ κάμνω οὐ λέγω , ἐάν ἀκούω παρά ὁ ἰατρός , εὔλογος αὐτός θαυμάζω . τίς δέ μέθοδος χράω οὗτος πράσσω ἐπιδείκνυμι ὁ λόγος προέρχομαι .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.3
Τὴν δὲ θεραπείην ἄριστ’ ἄν ποιέοιτο , προειδὼς τὰ ἐσόμενα ἐκ τῶν παρεόντων παθημάτων . ὑγιέας μὲν γὰρ ποιέειν ἅπαντας τοὺς ἀσθενέοντας ἀδύνατον . τοῦτο γὰρ τοῦ προγινώσκειν τὰ μέλλοντα ἀποβήσεσθαι κρέσσον ἂν ἦν . Τὴν δευτέραν χρείαν ἐνταῦθα διεξέρχεται τῆς προγνώσεως . ἐκ γὰρ τοῦ γινώσκειν ἀκριβῶς τὴν διάθεσιν τοῦ κάμνοντος ἔνια μὲν κωλύσει τῶν εἰωθότων αὐτῇ παθημάτων ἀκολουθεῖν , ἐνίων δὲ κωλύσει τὸ μέγεθος . ἅπασι δὲ κοινῆ καλῶς ἀντιτάξεται προπαρασκευαζόμενος , ὡς ἀγαθὸς κυβερνήτης , μέλλοντος ἔσεσθαι χειμῶνος .
Lemmas: ὁ δέ θεραπεία ἀγαθός ἄν ποιέω , πρόοιδα ὁ εἰμί ἐκ ὁ πάρειμι πάθημα . ὑγιής μέν γάρ ποιέω ἅπας ὁ ἀσθενέω ἀδύνατος . οὗτος γάρ ὁ προγιγνώσκω ὁ μέλλω ἀποβαίνω κρατύς ἄν εἰμί . ὁ δεύτερος χρεία ἐνταῦθα διεξέρχομαι ὁ πρόγνωσις . ἐκ γάρ ὁ γιγνώσκω ἀκριβής ὁ διάθεσις ὁ κάμνω ἔνιοι μέν κωλύω ὁ εἴωθα αὐτός πάθημα ἀκολουθέω , ἔνιοι δέ κωλύω ὁ μέγεθος . ἅπας δέ κοινῆ καλός ἀντιτάσσω προπαρασκευάζω , ὡς ἀγαθός κυβερνήτης , μέλλω εἰμί χειμών .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.6
Εἴη δ’ ἂν τὸ τοιόνδε ῥὶς ὀξεῖα . Τῶν κακῶν σημείων ἕν τι τοῦτο πρῶτον ἔγραψε τὴν ὀξεῖαν ῥῖνα , χρὴ δ’ ὡς πρὸς τὴν κατὰ φύσιν ἑκάστου παραβάλλοντα , καθότι προείρηται , σκοπεῖσθαι . τοῦ τε γὰρ σιμοῦ φύσει φανεῖται πάντως ἡ ῥὶς ἑαυτῆς ὀξυτέρα , καθάπερ καὶ τοῦ γρυποῦ καὶ δηλονότι καὶ τοῦ τὴν εὐθεῖαν ἔχοντος . ἀλλὰ χρή σε μεμνημένον εἰς ὅσον ἀποκεχώρηκε τῆς κατὰ φύσιν ἰδέας , εἰς τοσοῦτον μοχθηρὰν αὐτὴν εἶναι νομίζειν . ὀξυνομένη δὲ ἡ ῥὶς ἐναργῶς ὁρᾶται καὶ τοῖς ἐν χρονίᾳ νόσῳ καταλεπτυνθεῖσι καὶ τοῖς ὑπὸ καμάτου τεταλαιπωρημένοις ﻿ ἢ ὁπωσοῦν ἐκλυομένοις ἢ λειποψυχοῦσι καὶ δὴ καὶ τοῖς τεθνεῶσιν ἅπασιν , ὥστ’ εἰκότως ἄν τις ἐπιλογίσαιτο τῷ κοινῷ πάντων ἀνθρώπων χρώμενος λόγῳ , μοχθηρὸν εἶναι τὸ σημεῖον ἐν κακῇ διαθέσει γινόμενον . ἥτις δὲ ἐστιν ἡ διάθεσις αὕτη , καθ’ ἣν ἡ ῥὶς ὀξύνεται , δογματικῆς ἤδη θεωρίας ἔργον ἀναλογισμῷ μόνῳ φωραθῆναι δυναμένης . ἀναλογισμὸς δ’ ἐστὶ λόγος ἐκ τοῦ φαινομένου ὁρμώμενος καὶ τοῦ ἀδήλου κατάληψιν ποιούμενος · ἐπιλογισμὸς δὲ ὁ κοινὸς καὶ συμφωνούμενος παρὰ πάντων λόγος . ἀλλὰ πρῶτον ἐπιλογιστικῶς τῶν εἰρημένων σημείων σκεψώμεθα ὑπὲρ ἑκάστου . πολὺ γὰρ ἄμεινόν ἐστι διὰ συμφωνουμένου καὶ κοινοῦ πάντων ἀνθρώπων λόγου ποιήσασθαι τὴν πρώτην διδασκαλίαν ἤπερ εὐθέως ἐπὶ τὸν ἀναλογισμὸν ἔρχεσθαι .
Lemmas: εἰμί δέ ἄν ὁ τοιόσδε ῥίς ὀξύς . ὁ κακός σημεῖον εἷς τις οὗτος πρῶτος γράφω ὁ ὀξύς ῥίς , χρή δέ ὡς πρός ὁ κατά φύσις ἕκαστος παραβάλλω , καθότι προλέγω , σκοπέω . ὁ τε γάρ σιμός φύσις φαίνω πάντως ὁ ῥίς ἑαυτοῦ ὀξύς , καθά καί ὁ γρυπός καί δηλονότι καί ὁ ὁ εὐθύς ἔχω . ἀλλά χρή σύ μιμνῄσκω εἰς ὅσος ἀποχωρέω ὁ κατά φύσις ἰδέα , εἰς τοσοῦτος μοχθηρός αὐτός εἰμί νομίζω . ὀξύνω δέ ὁ ῥίς ἐναργής ὁράω καί ὁ ἐν χρόνιος νόσος καταλεπτύνω καί ὁ ὑπό κάματος ταλαιπωρέω ﻿ ἤ ὁπωσοῦν ἐκλύω ἤ λιποψυχέω καί δή καί ὁ θνῄσκω ἅπας , ὥστε ἔοικα ἄν τις ἐπιλογίζομαι ὁ κοινός πᾶς ἄνθρωπος χράω λόγος , μοχθηρός εἰμί ὁ σημεῖον ἐν κακός διάθεσις γίγνομαι . ὅστις δέ εἰμί ὁ διάθεσις οὗτος , κατά ὅς ὁ ῥίς ὀξύνω , δογματικός ἤδη θεωρία ἔργον ἀναλογισμός μόνος φωράω δύναμαι . ἀναλογισμός δέ εἰμί λόγος ἐκ ὁ φαίνω ὁρμάω καί ὁ ἄδηλος κατάληψις ποιέω · ἐπιλογισμός δέ ὁ κοινός καί συμφωνέω παρά πᾶς λόγος . ἀλλά πρῶτος ἐπιλογιστικός ὁ λέγω σημεῖον σκοπέω ὑπέρ ἕκαστος . πολύς γάρ ἀγαθός εἰμί διά συμφωνέω καί κοινός πᾶς ἄνθρωπος λόγος ποιέω ὁ πρῶτος διδασκαλία ἤ εὐθύς ἐπί ὁ ἀναλογισμός ἔρχομαι .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.9
Ἢν δὲ καὶ παλαιοτέρου ἐόντος τοῦ νουσήματος ἢ τριταίου ἢ τεταρταίου τὸ πρόσωπον τοιοῦτον ᾖ , περὶ τουτέων ἐπανερέσθαι περὶ ὧν καὶ πρότερον ἐκέλευσα , καὶ τἄλλα σημεῖα σκέπτεσθαι , τά τε ἐν τῷ ξύμπαντι προσώπῳ καὶ τὰ ἐν τῷ σώματι καὶ τὰ ἐν τοῖσιν ὀφθαλμοῖσιν . Τὸ τῆς ἀρχῆς ὄνομα δηλοῖ μὲν καὶ τὴν πρώτην εἰσβολὴν τοῦ νοσήματος οὐδὲν οὔπω πλάτος ἔχουσαν , δηλοῖ δὲ καὶ τὴν εἴς τινα χρόνον ἐκτεταμένην οὐ πολὺν τοῦτον , ἔτι τε πρὸς τούτοις τὸν πρῶτον καιρὸν τοῦ νοσήματος . ἐφ’ ᾧ καὶ δεύτερον ἀριθμοῦσι τὸν τῆς ἀναβάσεως καὶ τρίτον τὸν τῆς ἀκμῆς καὶ τέταρτον τὸν τῆς παρακμῆς . εἰπὼν οὖν ὁ Ἱπποκράτης ὀλίγον ἔμπροσθεν · ἢν μὲν οὖν ἐν ἀρχῇ τῆς νόσου τὸ πρόσωπον τοιοῦτον ᾖ , κατ’ ἐκείνην μὲν αὐτὴν λέξιν οὐκ ἐδήλωσε , τίνος τῶν εἰρημένων τριῶν ἀρχῶν μνημονεύει . νυνὶ δὲ γράψας , ἢν δὲ καὶ παλαιοτέρου ἐόντος τοῦ νοσήματος ἢ τριταίου ἢ τεταρταίου τὸ πρόσωπον τοιοῦτον ᾖ , δῆλος ἐγένετο περὶ τῆς κατὰ πλάτος ἀρχῆς προειρηκώς · αὕτη γὰρ μέχρι τῆς τρίτης ἡμέρας ἐκτείνεται . τηνικαῦτ’ οὖν οἷς εἶπεν ἔμπροσθεν , προστιθέναι ἀξιοῖ τὸν ἀπὸ τῶν ἄλλων σημείων διορισμόν , ὑπὲρ ὧν εἰρήκει καὶ μή πω οἷόν τε τοῖσιν ἄλλοισι σημείοισι συντεκμαίρεσθαι . καταλέγει δὲ ἐφεξῆς αὐτὰ διὰ τῶν ἐχομένων ῥήσεων τούτων .
Lemmas: ἐάν δέ καί παλαιός εἰμί ὁ νόσημα ἤ τριταῖος ἤ τεταρταῖος ὁ πρόσωπον τοιοῦτος εἰμί , περί οὗτος ἐπανέρομαι περί ὅς καί πρότερος κελεύω , καί ἄλλος σημεῖον σκοπέω , ὁ τε ἐν ὁ σύμπας πρόσωπον καί ὁ ἐν ὁ σῶμα καί ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός . ὁ ὁ ἀρχή ὄνομα δηλόω μέν καί ὁ πρῶτος εἰσβολή ὁ νόσημα οὐδείς οὔπω πλάτος ἔχω , δηλόω δέ καί ὁ εἰς τις χρόνος ἐκτείνω οὐ πολύς οὗτος , ἔτι τε πρός οὗτος ὁ πρῶτος καιρός ὁ νόσημα . ἐπί ὅς καί δεύτερος ἀριθμέω ὁ ὁ ἀνάβασις καί τρίτος ὁ ὁ ἀκμή καί τέταρτος ὁ ὁ παρακμή . λέγω οὖν ὁ Ἱπποκράτης ὀλίγος ἔμπροσθεν · ἐάν μέν οὖν ἐν ἀρχή ὁ νόσος ὁ πρόσωπον τοιοῦτος εἰμί , κατά ἐκεῖνος μέν αὐτός λέξις οὐ δηλόω , τίς ὁ λέγω τρεῖς ἀρχή μνημονεύω . νυνί δέ γράφω , ἐάν δέ καί παλαιός εἰμί ὁ νόσημα ἤ τριταῖος ἤ τεταρταῖος ὁ πρόσωπον τοιοῦτος εἰμί , δῆλος γίγνομαι περί ὁ κατά πλάτος ἀρχή προλέγω · οὗτος γάρ μέχρι ὁ τρίτος ἡμέρα ἐκτείνω . τηνικαῦτα οὖν ὅς λέγω ἔμπροσθεν , προστίθημι ἀξιόω ὁ ἀπό ὁ ἄλλος σημεῖον διορισμός , ὑπέρ ὅς λέγω καί μή πω οἷος τε ὁ ἄλλος σημεῖον συντεκμαίρομαι . καταλέγω δέ ἐφεξῆς αὐτός διά ὁ ἔχω ῥῆσις οὗτος .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.12
Ἢν δὲ καμπύλον ἢ ῥικνόν γένηται ἢ πέλιον ἢ ὠχρὸν βλέφαρον ἢ χεῖλος ἢ ῥὶς μετά τινος τῶν ἄλλων σημείων , εἰδέναι χρὴ ἐγγὺς ἐόντα θανάτου . θανατῶδες δὲ καὶ τὰ χείλεα ἀπολυόμενα καὶ κρεμασμένα καὶ ψυχρὰ καὶ ἔκλευκα γινόμενα . Τὰ μὲν οὖν πλεῖστα τῶν ἀντιγράφων οὕτως ἔχει τὴν ἀρχὴν τῆς ῥήσεως . ἔνια δὲ ἀντὶ τοῦ καμπύλον τὸ ῥικνὸν , ἵν’ ᾖ τὸ δηλούμενον ἐκ τῆς φωνῆς ταύτης . τὸ συνεσταλμένον ὁμοίως τοῖς κατεψυγμένοις ὑπὸ κρύους . τοῦτο μὲν οὖν νεκρώσεώς ἐστι σημεῖον , ὥσπερ καὶ τὸ πελιδνόν . τὸ δὲ καμπύλον τάσεώς τινος σπασμώδους ἢ παραλύσεως θατέρου τῶν κλειόντων μυῶν τὸν ὀφθαλμόν . ἑκάτερα δ’ ἐστὶν ὀλέθρια μαρτυρούμενα πρὸς τῶν ἄλλων σημείων , ὅπερ ἐδήλωσεν εἰπὼν μετά τινος τῶν ἄλλων σημείων , ὡς οὐχ ἱκανὸν ἓν μόνον τῶνδε τὸν θάνατον δηλῶσαι .
Lemmas: ἐάν δέ καμπύλος ἤ ῥικνός γίγνομαι ἤ πέλιος ἤ ὠχρός βλέφαρον ἤ χεῖλος ἤ ῥίς μετά τις ὁ ἄλλος σημεῖον , οἶδα χρή ἐγγύς εἰμί θάνατος . θανατώδης δέ καί ὁ χεῖλος ἀπολύω καί κραμάζω καί ψυχρός καί ἔκλευκος γίγνομαι . ὁ μέν οὖν πολύς ὁ ἀντίγραφος οὕτως ἔχω ὁ ἀρχή ὁ ῥῆσις . ἔνιοι δέ ἀντί ὁ καμπύλος ὁ ῥικνός , ἵνα εἰμί ὁ δηλέομαι ἐκ ὁ φωνή οὗτος . ὁ συστέλλω ὅμοιος ὁ καταψύχω ὑπό κρύος . οὗτος μέν οὖν νέκρωσις εἰμί σημεῖον , ὥσπερ καί ὁ πελιδνός . ὁ δέ καμπύλος τάσις τις σπασμώδης ἤ παράλυσις ἕτερος ὁ κλείω μῦς ὁ ὀφθαλμός . ἑκάτερος δέ εἰμί ὀλέθριος μαρτυρέω πρός ὁ ἄλλος σημεῖον , ὅς δηλόω λέγω μετά τις ὁ ἄλλος σημεῖον , ὡς οὐ ἱκανός εἷς μόνος ὅδε ὁ θάνατος δηλόω .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.14
Ὕπτιον δὲ κεῖσθαι καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὸν τράχηλον καὶ τὰ σκέλεα ἐκτεταμένα ἔχοντα ἧσσον ἀγαθόν . Ἡ τοιαύτη κατάκλισις οὐκ ἔστιν ὅλως ἀγαθὴ , διόπερ οὐδ’ ἧσσον ἀγαθή . ᾗ γὰρ μηδ’ ὅλως ὑπάρχει τὸ ἀγαθὴν εἶναι , πῶς ἂν αὕτη λέγοιτο προσηκόντως ἧσσον ἀγαθὴ εἶναι ; δηλοῖ δὲ καὶ αὐτὸς ὡς οὐδ’ ὅλως ἐστὶν ἀγαθὴ , λέγων ἐφεξῆς , εἰ δὲ καὶ προπετὴς γένοιτο καὶ καταῤῥέοι ἀπὸ τῆς κλίνης ἐπὶ τοὺς πόδας , δεινότερόν ἐστιν . ὥσπερ γὰρ καὶ τῆς προειρημένης δεινῆς κατακλίσεως οὔσης , οὕτω περὶ αὐτῆς ἔφη ὡς δεινότερόν ἐστιν . ἐμοὶ δὲ δοκεῖ τὴν κατάκλισιν ταύτην ἐν τοῖς οὐδετέροις τίθεσθαι σημείοις , ἅπερ οὐδὲ πρὸς ὑγείαν ἀξιόλογον ἕξει δύναμιν οὐδὲ πρὸς θάνατον , ἀλλ’ ἤτοι μέσα τελέως ἐστὶν ἢ σμικρά τις αὐτοῖς ἐστι ῥοπὴ πρὸς τὸ ἕτερον , ὥστε τοὺς ἀμελέστερον ὑπὲρ αὐτῶν ἑρμηνεύοντας ἀμφοτέροις αὐτὰ παραβάλλειν δύνασθαι · ὅπερ καὶ νῦν ἐποίησεν ὁ Ἱπποκράτης , ἧττον μὲν ἀγαθὴν εἶναι εἰπὼν τῆς προειρημένης τὴν τοιαύτην κατάκλισιν , μοχθηροτέραν δ’ αὐτῆς τὴν ἐφεξῆς λεγομένην . ἀναμιμνήσκων καὶ νῦν τοῦ διορίζεσθαι κατὰ πάντα τὰ τοιαῦτα , μή τι σύνηθές ἐστιν ὑπτία κατάκλισις τῷ κάμνοντι . ἐὰν γὰρ καὶ τοῦτ’ εἴη καὶ μὴ πάνυ τι φροντίζῃ τοῦ εἰσιόντος ἰατροῦ , τότ’ ἂν οὐδ’ ἐν τῷ μέσῳ τῶν ἀγαθῶν τε καὶ κακῶν ὀρθῶς ὑπολαμβάνοιτο κατακλίσεων , ἀλλ’ ἐκ τῶν ἀγαθῶν μᾶλλον . εἰ δὲ μηδ’ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι κατακλίνοιτο συνήθως , αἰδώ τε πολλὴν ἔχει πρὸς τὸν ἰατρὸν , οὐκ ἀγαθὸν τὸ σημεῖον , ἔτι δὲ καὶ μᾶλλον , εἰ καὶ φύσει τῶν αἰδημονεστέρων εἴη . διὰ ταῦτ’ οὖν ἅπαντα τὴν τοιαύτην κατάκλισιν ἐν μὲν τῷ μέσῳ θετέον ἀγαθῶν τε καὶ κακῶν ὅσον ἐφ’ ἑαυτῇ , μεταπίπτειν δ’ ἐφ’ ἑκάτερα κατὰ τὴν φύσιν τοῦ κάμνοντος .
Lemmas: ὕπτιος δέ κεῖμαι καί ὁ χείρ καί ὁ τράχηλος καί ὁ σκέλος ἐκτείνω ἔχω ἥσσων ἀγαθός . ὁ τοιοῦτος κατάκλισις οὐ εἰμί ὅλος ἀγαθός , διόπερ οὐδέ ἥσσων ἀγαθός . ὅς γάρ μηδέ ὅλος ὑπάρχω ὁ ἀγαθός εἰμί , πῶς ἄν οὗτος λέγω προσηκόντως ἥσσων ἀγαθός εἰμί ; δηλόω δέ καί αὐτός ὡς οὐδέ ὅλος εἰμί ἀγαθός , λέγω ἐφεξῆς , εἰ δέ καί προπετής γίγνομαι καί καταρρέω ἀπό ὁ κλίνη ἐπί ὁ πούς , δεινός εἰμί . ὥσπερ γάρ καί ὁ προλέγω δεινός κατάκλισις εἰμί , οὕτως περί αὐτός φημί ὡς δεινός εἰμί . ἐγώ δέ δοκέω ὁ κατάκλισις οὗτος ἐν ὁ οὐδέτερος τίθημι σημεῖον , ὅς οὐδέ πρός ὑγεία ἀξιόλογος ἔχω δύναμις οὐδέ πρός θάνατος , ἀλλά ἤτοι μέσος τέλειος εἰμί ἤ μικρός τις αὐτός εἰμί ῥοπή πρός ὁ ἕτερος , ὥστε ὁ ἀμελής ὑπέρ αὐτός ἑρμηνεύω ἀμφότερος αὐτός παραβάλλω δύναμαι · ὅς καί νῦν ποιέω ὁ Ἱπποκράτης , ἥσσων μέν ἀγαθός εἰμί λέγω ὁ προλέγω ὁ τοιοῦτος κατάκλισις , μοχθηρός δέ αὐτός ὁ ἐφεξῆς λέγω . ἀναμιμνῄσκω καί νῦν ὁ διορίζω κατά πᾶς ὁ τοιοῦτος , μή τις συνήθης εἰμί ὕπτιος κατάκλισις ὁ κάμνω . ἐάν γάρ καί οὗτος εἰμί καί μή πάνυ τις φροντίζω ὁ εἰσέρχομαι ἰατρός , τότε ἄν οὐδέ ἐν ὁ μέσος ὁ ἀγαθός τε καί κακός ὀρθός ὑπολαμβάνω κατάκλισις , ἀλλά ἐκ ὁ ἀγαθός μάλα . εἰ δέ μηδέ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα κατακλίνω συνήθης , αἰδώς τε πολύς ἔχω πρός ὁ ἰατρός , οὐ ἀγαθός ὁ σημεῖον , ἔτι δέ καί μάλα , εἰ καί φύσις ὁ αἰδήμων εἰμί . διά οὗτος οὖν ἅπας ὁ τοιοῦτος κατάκλισις ἐν μέν ὁ μέσος τίθημι ἀγαθός τε καί κακός ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ , μεταπίπτω δέ ἐπί ἑκάτερος κατά ὁ φύσις ὁ κάμνω .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.15
Εἰ δὲ καὶ προπετὴς γίνοιτο καὶ καταῤῥέοι ἀπὸ τῆς κλίνης ἐπὶ πόδας , δεινότερόν ἐστιν . Ὥσπερ ἡ ἐπὶ τὰς πλευρὰς κατάκλισις ἔχεταί τινος ἐνεργείας , οὕτως καὶ ἡ ἀνάῤῥοπος ὑπτία , καθ’ ὃν τρόπον ἅπαντες κατακλινόμεθα . διὸ κἂν ἐπὶ τῆς ἑτέρας τῶν πλευρῶν κατακλίνῃς νεκρὸν σῶμα , περιτραπήσεται πάντως ἤτοι πρὸς τὸ πρηνὲς ἢ τὸ ὕπτιον σχῆμα , καθάπερ εἰ καὶ ἀνάῤῥοπον αὐτὸ σχηματίσαις , ἐπὶ πόδας γὰρ οὕτως κατενεχθήσεται . εἰκότως οὖν ἔφη μοχθηρὸν εἶναι τὸ σημεῖον τοῦτο , νέκρωσίν τινα τῆς διοικούσης τὸ σῶμα δυνάμεως ἐνδεικνύμενον .
Lemmas: εἰ δέ καί προπετής γίγνομαι καί καταρρέω ἀπό ὁ κλίνη ἐπί πούς , δεινός εἰμί . ὥσπερ ὁ ἐπί ὁ πλευρά κατάκλισις ἔχω τις ἐνέργεια , οὕτως καί ὁ ἀνάρροπος ὕπτιος , κατά ὅς τρόπος ἅπας κατακλίνω . διό ἐάν ἐπί ὁ ἕτερος ὁ πλευρά κατακλίνω νεκρός σῶμα , περιτρέπω πάντως ἤτοι πρός ὁ πρηνής ἤ ὁ ὕπτιος σχῆμα , καθά εἰ καί ἀνάρροπος αὐτός σχηματίζω , ἐπί πούς γάρ οὕτως καταφέρω . ἔοικα οὖν φημί μοχθηρός εἰμί ὁ σημεῖον οὗτος , νέκρωσις τις ὁ διοικέω ὁ σῶμα δύναμις ἐνδείκνυμι .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.16
Εἰ δὲ καὶ γυμνοὺς τοὺς πόδας εὑρίσκοιτο ἔχων , μὴ θερμοὺς κάρτα ἐόντας καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὸν τράχηλον καὶ τὰ σκέλεα ἀνωμάλως διεῤῥιμμένα καὶ γυμνὰ κακόν . ἀλυσμὸν γὰρ σημαίνει , τοῦτ’ ἔστιν ἄκραν ἐν τῷ στομάχῳ δυσφορίαν . Ὀρθότατα διωρίσατο τὸν λόγον εἰπὼν , μὴ θερμοὺς κάρτα ἐόντας . ἐν γὰρ τοῖς θερμοτάτοις πυρετοῖς ἅμα τοῖς ἄλλοις μέρεσι καὶ τῶν ποδῶν διακαιομένων ἀναγκάζονται γυμνοῦν αὐτοὺς οἱ κάμνοντες . εἰ δὲ μὴ τοιοῦτος ὁ πυρετὸς εἴη , τὸ γυμνοῦν τοὺς πόδας ἢ μαλακίας ἐστὶ τοῦ νοσοῦντος ἢ ἄλυος σημεῖον . εἰ δὲ καὶ τὰς χεῖρας ἅμα τῷ τραχήλῳ καὶ τοῖς σκέλεσι φαίνοιτο μὴ κατὰ τρόπον ἐσχηματισμένας ἔχων , ὡς ἔμπροσθεν εἶπεν , ἀλλὰ διεῤῥιμμένα πως ἀνωμάλως εἴη ταῦτα τὰ μόρια , κακὸν τὸ σημεῖον · ἀλυσμὸν γὰρ ἔφη σημαίνεσθαι . τοῦτο δ’ αὐτὸ τοὔνομα δηλοῖ τὸ δυσφορεῖν ἅπαντι σχήματι καὶ μεταβάλλειν ἄλλοτε εἰς ἄλλο καὶ εἴ γέ σου παρόντος , ὡς εἴρηται , κατακείμενος ὁ κάμνων αὐτίκα μεταβάλλοι τὸ πρότερον σχῆμα πρὸς ἕτερον , ἅμα τῷ καὶ τὰ κῶλα διεῤῥιμμένα ἀνωμάλως ἔχειν ἢ καὶ τὴν τοῦ τραχήλου θέσιν , ἴσθι τοῦτον ἢ διὰ τὴν τοῦ στομάχου κάκωσιν ἢ δι’ ἀῤῥωστίαν δυνάμεως ἀλύοντα , προσεπιλογιζόμενος κἀνταῦθα τὴν προαίρεσιν αὐτοῦ , μή τις τῶν μαλακωτέρων εἴη καὶ πρὸς ἅπαν ἑτοίμως ἐνδιδόντων τε καὶ νικωμένων , εἰ καὶ μικρότατον ὑπάρχοι .
Lemmas: εἰ δέ καί γυμνός ὁ πούς εὑρίσκω ἔχω , μή θερμός κάρτα εἰμί καί ὁ χείρ καί ὁ τράχηλος καί ὁ σκέλος ἀνώμαλος διαρρίπτω καί γυμνός κακός . ἀλυσμός γάρ σημαίνω , οὗτος εἰμί ἄκρος ἐν ὁ στόμαχος δυσφορία . ὀρθός διορίζω ὁ λόγος λέγω , μή θερμός κάρτα εἰμί . ἐν γάρ ὁ θερμός πυρετός ἅμα ὁ ἄλλος μέρος καί ὁ πούς διακαίω ἀναγκάζω γυμνόω αὐτός ὁ κάμνω . εἰ δέ μή τοιοῦτος ὁ πυρετός εἰμί , ὁ γυμνόω ὁ πούς ἤ μαλακία εἰμί ὁ νοσέω ἤ ἄλυς σημεῖον . εἰ δέ καί ὁ χείρ ἅμα ὁ τράχηλος καί ὁ σκέλος φαίνω μή κατά τρόπος σχηματίζω ἔχω , ὡς ἔμπροσθεν λέγω , ἀλλά διαρρίπτω πως ἀνώμαλος εἰμί οὗτος ὁ μόριον , κακός ὁ σημεῖον · ἀλυσμός γάρ φημί σημαίνω . οὗτος δέ αὐτός ὄνομα δηλόω ὁ δυσφορέω ἅπας σχῆμα καί μεταβάλλω ἄλλοτε εἰς ἄλλος καί εἰ γε σύ πάρειμι , ὡς λέγω , κατάκειμαι ὁ κάμνω αὐτίκα μεταβάλλω ὁ πρότερος σχῆμα πρός ἕτερος , ἅμα ὁ καί ὁ κῶλον διαρρίπτω ἀνώμαλος ἔχω ἤ καί ὁ ὁ τράχηλος θέσις , οἶδα οὗτος ἤ διά ὁ ὁ στόμαχος κάκωσις ἤ διά ἀρρωστία δύναμις ἀλύω , προσεπιλογίζομαι ἐνταῦθα ὁ προαίρεσις αὐτός , μή τις ὁ μαλακός εἰμί καί πρός ἅπας ἑτοῖμος ἐνδίδωμι τε καί νικάω , εἰ καί μικρός ὑπάρχω .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.17
Θανατῶδες δὲ καὶ τὸ κεχηνότα καθεύδειν ἀεί . Ἐπεὶ ἀτονίας καὶ τοῦτο σημεῖόν ἐστι τῶν κλειόντων μυῶν τὸ στόμα , καθάπερ ὀλίγον ἔμπροσθεν ἐπὶ τῶν τὰ βλέφαρα συναγόντων ἐῤῥέθη · ἡ γραφὴ μὲν οὕτως ἔχει καθότι γέγραπται νῦν ὑπ’ ἐμοῦ καὶ τά τε παλαιὰ τῶν ἀντιγράφων οὐκ ἄλλην ἔχει , τινὰ δὲ , ὥσπερ καὶ τὰ τῶν περὶ Διοσκουρίδην , οὐ ταύτην , ἀλλὰ τήνδε · χαλεπὸν δὲ καὶ τὸ κεχηνότα καθεύδειν ἀεὶ , σημείων ἔχουσα σύνοδον δυοῖν , ἑνὸς μὲν τοῦ κεχηνέναι ἀεὶ , δεύτερον δὲ τοῦ καθεύδειν ἀεί . τὸ μὲν οὖν δεύτερον ὅτι μοχθηρόν ἐστι , κἂν χωρὶς τοῦ κεχηνέναι γίνηται , δεδήλωται πρὸς αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸν ἀφορισμὸν ἐκεῖνον ἔνθα φησὶν , ὕπνος , ἀγρυπνίη , ἀμφότερα μᾶλλον τοῦ μετρίου γινόμενα κακόν . τὸ δὲ κεχηνέναι πιθανώτερον μέν ἐστιν εἰρῆσθαι μετὰ τοῦ καθεύδειν . οὕτως γὰρ ὡς τὰ πολλὰ φαίνεται γινόμενον . εἰ δὲ καὶ χωρὶς τοῦ καθεύδειν τινι συμβαίνῃ , πολὺ μείζονα τὴν κάκωσιν ἐνδείξεται .
Lemmas: θανατώδης δέ καί ὁ χάσκω καθεύδω ἀεί . ἐπεί ἀτονία καί οὗτος σημεῖον εἰμί ὁ κλείω μῦς ὁ στόμα , καθά ὀλίγος ἔμπροσθεν ἐπί ὁ ὁ βλέφαρον συνάγω λέγω · ὁ γραφή μέν οὕτως ἔχω καθότι γράφω νῦν ὑπό ἐγώ καί ὁ τε παλαιός ὁ ἀντίγραφος οὐ ἄλλος ἔχω , τις δέ , ὥσπερ καί ὁ ὁ περί Διοσκουρίδης , οὐ οὗτος , ἀλλά ὅδε · χαλεπός δέ καί ὁ χάσκω καθεύδω ἀεί , σημεῖον ἔχω σύνοδος δύο , εἷς μέν ὁ χάσκω ἀεί , δεύτερος δέ ὁ καθεύδω ἀεί . ὁ μέν οὖν δεύτερος ὅτι μοχθηρός εἰμί , ἐάν χωρίς ὁ χάσκω γίγνομαι , δηλόω πρός αὐτός καί κατά ὁ ἀφορισμός ἐκεῖνος ἔνθα φημί , ὕπνος , ἀγρυπνία , ἀμφότερος μάλα ὁ μέτριος γίγνομαι κακός . ὁ δέ χάσκω πιθανός μέν εἰμί λέγω μετά ὁ καθεύδω . οὕτως γάρ ὡς ὁ πολύς φαίνω γίγνομαι . εἰ δέ καί χωρίς ὁ καθεύδω τις συμβαίνω , πολύς μέγας ὁ κάκωσις ἐνδείκνυμι .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.18
Καὶ τὰ σκέλεα ὑπτίου κειμένου ξυγκεκαμμένα εἷναι ἰσχυρῶς καὶ διαπεπλεγμένα . Γράφεται γὰρ ἑκατέρως , διὰ τοῦ γ καὶ διὰ τοῦ χ , σημαίνει δὲ τὰ διεστῶτα μέχρι πλείστου . καὶ εἴη ἂν ἄτοπος ἡ τοιαύτη κατάκλισις , ὡς παραφροσύνην ἐμφαίνειν , οὐδενός γε οὕτως εἰθισμένου κοιμᾶσθαι , ὥσπερ οὐδ’ εἰ περιπεπλεγμένα γράφοιτο · καὶ γὰρ οὕτως ἀλλόκοτος ἡ κατάκλισις , ἐὰν ὕπτιός τις κείμενος ἔχῃ τὰ σκέλη συγκεκαμμένα τε καὶ ἀλλήλοις περιπεπλεγμένα .
Lemmas: καί ὁ σκέλος ὕπτιος κεῖμαι συγκάπτω ἵημι ἰσχυρός καί διαπλέκω . γράφω γάρ ἑκάτερος , διά ὁ γ καί διά ὁ χ̅ , σημαίνω δέ ὁ διΐστημι μέχρι πολύς . καί εἰμί ἄν ἄτοπος ὁ τοιοῦτος κατάκλισις , ὡς παραφροσύνη ἐμφαίνω , οὐδείς γε οὕτως ἐθίζω κοιμάω , ὥσπερ οὐδέ εἰ περιπλέκω γράφω · καί γάρ οὕτως ἀλλόκοτος ὁ κατάκλισις , ἐάν ὕπτιος τις κεῖμαι ἔχω ὁ σκέλος συγκάπτω τε καί ἀλλήλων περιπλέκω .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.19
Ἐπὶ γαστέρα δὲ κατακεῖσθαι ᾧ μὴ ξύνηθές ἐστι καὶ ὑγιαίνοντι οὕτω κοιμᾶσθαι , παραφροσύνην σημαίνει ἢ ὀδύνην τῶν ἀμφὶ τὴν κοιλίην τόπων . Ἀναμιμνήσκει συνεχῶς ἡμᾶς τοῦ τοῖς ἅπασι συνεζευγμένου διορισμοῦ τοῦ κατὰ τὴν συνήθειαν τοῦ νοσοῦντος γινομένου · καὶ γὰρ καὶ τὸ νῦν ἐπὶ τὴν γαστέρα κατακεῖσθαι παρὰ τὸ ἔθος ἤτοι παραφροσύνην σημαίνει , καθάπερ ἐπὶ τῆς προειρημένης κατακλίσεως , ἢ ὀδύνην τινὰ τῶν ἐνταῦθά τινος μορίων . φαίνονται γὰρ οὐκ ὀλίγοι τῶν ὀδυνωμένων τὴν γαστέρα τοῦθ’ αἱρούμενοι τὸ σχῆμα .
Lemmas: ἐπί γαστήρ δέ κατάκειμαι ὅς μή συνηθέω εἰμί καί ὑγιαίνω οὕτως κοιμάω , παραφροσύνη σημαίνω ἤ ὀδύνη ὁ ἀμφί ὁ κοιλία τόπος . ἀναμιμνῄσκω συνεχής ἐγώ ὁ ὁ ἅπας συζεύγνυμι διορισμός ὁ κατά ὁ συνήθεια ὁ νοσέω γίγνομαι · καί γάρ καί ὁ νῦν ἐπί ὁ γαστήρ κατάκειμαι παρά ὁ ἔθος ἤτοι παραφροσύνη σημαίνω , καθά ἐπί ὁ προλέγω κατάκλισις , ἤ ὀδύνη τις ὁ ἐνταῦθα τις μόριον . φαίνω γάρ οὐ ὀλίγος ὁ ὀδυνάω ὁ γαστήρ οὗτος αἱρέω ὁ σχῆμα .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.20
Ἀνακαθίζειν δὲ βούλεσθαι τὸν νοσέοντα τῆς νούσου ἀκμαζούσης πονηρὸν μὲν ἐν πᾶσι τοῖσιν ὀξέσι νουσήμασι , κάκιστον δ’ ἐν τοῖσι περιπνευμονικοῖσι . Αὐτοὶ λέγουσιν οἱ περιπνευμονικοὶ στενοχωρίας αἰσθάνεσθαι κατὰ τὸν θώρακα καὶ πνεύμονα πολλῆς ἐν ταῖς ὑπτίαις κατακλίσεσιν , εὐπνούστεροι δὲ ἀνακαθίζοντες γίνεσθαι . καταφέρεται γὰρ ὡς ἐπὶ τὴν ῥάχιν ἐπὶ ταῖς ὑπτίαις κατακλίσεσι τὰ κατὰ τὸ στέρνον μέρη τοῦ θώρακος , ὑφ’ ὧν συμβαίνει στενοχωρεῖσθαί τε τὸν πνεύμονα καὶ μὴ δέχεσθαι τὸν ἱκανὸν ἀέρα διὰ τῆς εἰσπνοῆς . ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις νοσήμασιν ὅταν ἀκμάζῃ , τούτῳ γὰρ μάλιστα χρή σε προσέχειν τὸν νοῦν ὡς οὐκ εἰκῆ προσειλημμένῳ , χαλεπώτατόν ἐστιν ἀνακαθίζειν ἐθέλειν τὸν κάμνοντα . βούλονται γὰρ τηνικαῦτα μάλιστα κεκμηκότες ἀκίνητοι κεῖσθαι , κἂν ἐπεγείρῃ τις αὐτοὺς , ἄχθονται . τεκμαίρου τοίνυν ἤτοι ﻿ γε ὑπὸ δυσπνοίας σφοδρᾶς ἢ ἄλυος ἢ παραφροσύνης ἀνακαθίζειν ἐπιχειρεῖν τὸν κάμνοντα κατὰ τὴν ἀκμὴν τῆς νόσου .
Lemmas: ἀνακαθίζω δέ βούλομαι ὁ νοσέω ὁ νόσος ἀκμάζω πονηρός μέν ἐν πᾶς ὁ ὀξύς νόσημα , κακός δέ ἐν ὁ περιπνευμονικός . αὐτός λέγω ὁ περιπνευμονικός στενοχωρία αἰσθάνομαι κατά ὁ θώραξ καί πνεύμων πολύς ἐν ὁ ὕπτιος κατάκλισις , εὔπνουι δέ ἀνακαθίζω γίγνομαι . καταφέρω γάρ ὡς ἐπί ὁ ῥάχις ἐπί ὁ ὕπτιος κατάκλισις ὁ κατά ὁ στέρνον μέρος ὁ θώραξ , ὑπό ὅς συμβαίνω στενοχωρέω τε ὁ πνεύμων καί μή δέχομαι ὁ ἱκανός ἀήρ διά ὁ εἰσπνοή . ἐν δέ ὁ ἄλλος νόσημα ὅταν ἀκμάζω , οὗτος γάρ μάλα χρή σύ προσέχω ὁ νόος ὡς οὐ εἰκῇ προσλαμβάνω , χαλεπός εἰμί ἀνακαθίζω ἐθέλω ὁ κάμνω . βούλομαι γάρ τηνικαῦτα μάλα κάμνω ἀκίνητος κεῖμαι , ἐάν ἐπεγείρω τις αὐτός , ἄχθομαι . τεκμαίρομαι τοίνυν ἤτοι ﻿ γε ὑπό δύσπνοια σφοδρός ἤ ἄλυς ἤ παραφροσύνη ἀνακαθίζω ἐπιχειρέω ὁ κάμνω κατά ὁ ἀκμή ὁ νόσος .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.22
Ἕλκος δὲ , ἤν τε καὶ προγεγονὸς τύχῃ ἔχων ἤν τε καὶ ἐν τῇ νούσῳ γένηται , καταμανθάνειν χρή . ἢν γὰρ μέλλῃ ἀπόλλυσθαι ὁ ἄνθρωπος , πρὸ τοῦ θανάτου πελιδνόν τε καὶ ξηρὸν ἔσται ἢ ὠχρόν τε καὶ ξηρόν . Ξηρὸν μὲν ἔσται πάντως τὸ ἕλκος ἀῤῥωστίᾳ τῆς τρεφούσης τὸ σῶμα δυνάμεως . χρόα δὲ οὐδεμία διὰ παντὸς αὐτῷ γενήσεται , ἀλλὰ παρά τε τὸ διαφερόντως ἔχειν τὰ σώματα πρὸς ἄλληλα τοῖς χυμοῖς καὶ παρὰ τὸ ποσὸν τῆς βλάβης ὑπαλλαχθήσεται . τῶν μὲν γὰρ χολωδῶν ἐπικρατούντων ὠχρὸν ἔσται τὸ χρῶμα , τῶν δὲ μελαγχολικῶν ἤτοι πελιδνὸν ἢ κατὰ τὸ ἕτερον τῶν σημαινομένων χλωρόν . εἴπομεν δὲ ἔμπροσθεν ὡς τὸ χλωρὸν ἐνίοτε μὲν σημαίνει ταὐτὸν τῷ ὠχρῷ , ἐνίοτε δὲ τὸ οἶον ἰῶδες τῇ χρόᾳ , καθ’ ὃ σημαινόμενον εἰώθασι καὶ κράμβας χλωρὰς λέγειν οἱ ἄνθρωποι . οὕτω δὲ καὶ ἡ βλάβη πελιδνὸν μὲν ἡ μείζων ἐργάζεται ( πλησίον γάρ ἐστι τοῦτο τοῦ μέλανος ) ἐρυθρὸν δὲ καὶ ﻿ χλωρὸν ἡ ἐλάττων , διὸ καὶ τὴν τελευτὴν τῆς ῥήσεως ἔνιοι μὲν οὕτως γράφουσιν , ἢ ὠχρόν τε καὶ ξηρόν , ἔνιοι δὲ ἐκείνως , ἢ χλωρόν τε καὶ ξηρόν .
Lemmas: ἕλκος δέ , ἐάν τε καί προγίγνομαι τυγχάνω ἔχω ἐάν τε καί ἐν ὁ νόσος γίγνομαι , καταμανθάνω χρή . ἐάν γάρ μέλλω ἀπόλλυμι ὁ ἄνθρωπος , πρό ὁ θάνατος πελιδνός τε καί ξηρός εἰμί ἤ ὠχρός τε καί ξηρός . ξηρός μέν εἰμί πάντως ὁ ἕλκος ἀρρωστία ὁ τρέφω ὁ σῶμα δύναμις . χρώς δέ οὐδείς διά πᾶς αὐτός γίγνομαι , ἀλλά παρά τε ὁ διαφερόντως ἔχω ὁ σῶμα πρός ἀλλήλων ὁ χυμός καί παρά ὁ ποσός ὁ βλάβη ὑπαλλάσσω . ὁ μέν γάρ χολώδης ἐπικρατέω ὠχρός εἰμί ὁ χρῶμα , ὁ δέ μελαγχολικός ἤτοι πελιδνός ἤ κατά ὁ ἕτερος ὁ σημαίνω χλωρός . λέγω δέ ἔμπροσθεν ὡς ὁ χλωρός ἐνίοτε μέν σημαίνω αὐτός ὁ ὠχρός , ἐνίοτε δέ ὁ οἶος ἰώδης ὁ χροιά , κατά ὅς σημαίνω εἴωθα καί κράμβη χλωρός λέγω ὁ ἄνθρωπος . οὕτως δέ καί ὁ βλάβη πελιδνός μέν ὁ μέγας ἐργάζομαι ( πλησίον γάρ εἰμί οὗτος ὁ μέλας ) ἐρυθρός δέ καί ﻿ χλωρός ὁ ἐλαχύς , διό καί ὁ τελευτή ὁ ῥῆσις ἔνιοι μέν οὕτως γράφω , ἤ ὠχρός τε καί ξηρός , ἔνιοι δέ ἐκεῖνος , ἤ χλωρός τε καί ξηρός .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.24
Πνεῦμα δὲ πυκνὸν μὲν ἐὸν πόνον σημαίνει ἢ φλεγμονὴν ἐν τοῖσιν ὑπὲρ τῶν φρενῶν χωρίοισι . μέγα δὲ ἀναπνεόμενον καὶ διὰ πολλοῦ χρόνου παραφροσύνην δηλοῖ . ψυχρὸν δὲ ἐκπνεόμενον ἐκ τῶν ῥινῶν καὶ τοῦ στόματος ὀλέθριον κάρτα ἤδη γίνεται . Ταύτην τὴν ῥῆσιν ὅλην ἐν τῷ τρίτῳ τῶν περὶ δυσπνοίας ἐξήγημαι τελεώτατα , διὸ καὶ νῦν ἐρῶ μόνα τὰ κεφάλαια . πνεῦμα μὲν ὀνομάζει κατὰ τόνδε τὸν λόγον ὁ Ἱπποκράτης ὅλην τὴν ἀναπνοήν . φησὶ δὲ πυκνὴν αὐτὴν γινομένην ἐνίοτε μὲν ἄλγημα σημαίνειν , ἐνίοτε δὲ τῶν κατὰ θώρακα μορίων φλόγωσιν , ἅπερ ἐστὶ καρδία τε καὶ πνεύμων ὑπὲρ τὸ διάφραγμα τὴν θέσιν ἔχοντα . φρένας γὰρ καὶ διάφραγμα ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ ταὐτό . ἐν μὲν οὖν τοῖς ἀλγήμασιν ἐδείχθη τούτῳ μικρὸν καὶ πυκνὸν γινόμενον τὸ πνεῦμα , κατὰ δὲ τὰς φλογώσεις πυκνὸν καὶ μέγα . ταύτας γὰρ εἰώθασιν ὀνομάζειν φλεγμονάς . τὸ δ’ ἀραιὸν πνεῦμα , τουτέστι τὸ διὰ πολλοῦ , μετὰ μεγέθους μὲν παραφροσύνην σημαίνει , μετὰ δὲ σμικρότητος σβέσιν τῆς ἐμφύτου θερμότητος . ἀλλὰ ταύτην γε τὴν διάθεσιν ἐκ τοῦ συμβεβηκότος ἐδήλωσεν εἰπών · ψυχρὸν δὲ ἐκπνεόμενον ἐκ τῶν ῥινῶν καὶ τοῦ στόματος ὀλέθριον κάρτα ἤδη γίνεται . ὅτι δὲ τούτων τῶν δυσπνοιῶν ἐμνημόνευσε μόνον ἐν τῷ προγνωστικῷ τὴν διδασκαλίαν περὶ τῶν ὀξέων νοσημάτων ποιούμενος · ἔτι τε κατὰ τὰ τῶν ἐπιδημιῶν , ὡς περὶ πλειόνων δυσπνοιῶν οὐσῶν ἐποιήσατο τὸν λόγον ἐν τῷ τρίτῳ περὶ δυσπνοίας ἐπιδέδεικται .
Lemmas: πνεῦμα δέ πυκνός μέν εἰμί πόνος σημαίνω ἤ φλεγμονή ἐν ὁ ὑπέρ ὁ φρήν χωρίον . μέγας δέ ἀναπνέω καί διά πολύς χρόνος παραφροσύνη δηλόω . ψυχρός δέ ἐκπνέω ἐκ ὁ ῥίς καί ὁ στόμα ὀλέθριος κάρτα ἤδη γίγνομαι . οὗτος ὁ ῥῆσις ὅλος ἐν ὁ τρίτος ὁ περί δύσπνοια ἐξηγέομαι τέλειος , διό καί νῦν λέγω μόνος ὁ κεφάλαιος . πνεῦμα μέν ὀνομάζω κατά ὅδε ὁ λόγος ὁ Ἱπποκράτης ὅλος ὁ ἀναπνοή . φημί δέ πυκνός αὐτός γίγνομαι ἐνίοτε μέν ἄλγημα σημαίνω , ἐνίοτε δέ ὁ κατά θώραξ μόριον φλόγωσις , ὅς εἰμί καρδία τε καί πνεύμων ὑπέρ ὁ διάφραγμα ὁ θέσις ἔχω . φρήν γάρ καί διάφραγμα καλέω ὁ παλαιός αὐτός . ἐν μέν οὖν ὁ ἄλγημα δείκνυμι οὗτος μικρός καί πυκνός γίγνομαι ὁ πνεῦμα , κατά δέ ὁ φλόγωσις πυκνός καί μέγας . οὗτος γάρ εἴωθα ὀνομάζω φλεγμονή . ὁ δέ ἀραιός πνεῦμα , τουτέστι ὁ διά πολύς , μετά μέγεθος μέν παραφροσύνη σημαίνω , μετά δέ μικρότης σβέσις ὁ ἔμφυτος θερμότης . ἀλλά οὗτος γε ὁ διάθεσις ἐκ ὁ συμβαίνω δηλόω λέγω · ψυχρός δέ ἐκπνέω ἐκ ὁ ῥίς καί ὁ στόμα ὀλέθριος κάρτα ἤδη γίγνομαι . ὅτι δέ οὗτος ὁ δύσπνοια μνημονεύω μόνος ἐν ὁ προγνωστικός ὁ διδασκαλία περί ὁ ὀξύς νόσημα ποιέω · ἔτι τε κατά ὁ ὁ ἐπιδημία , ὡς περί πολύς δύσπνοια εἰμί ποιέω ὁ λόγος ἐν ὁ τρίτος περί δύσπνοια ἐπιδείκνυμι .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.29
Οἴδημα δὲ ἐν τῷ ὑποχονδρίῳ σκληρόν τε ἐὸν καὶ ἐπώδυνον , κάκιστον μὲν , εἰ παρὰ πᾶν εἴη τὸ ὑποχόνδριον · εἰ δὲ εἴη ἐν τῷ ἑτέρῳ μέρει , ἀκινδυνότερόν ἐστιν ἐν τῷ ἐπ’ ἀριστερά . Οἴδημα μὲν οὗν εἴωθε καλεῖν τὸν παρὰ φύσιν ὄγκον ἅπαντα τῶν νεωτέρων ἰατρῶν ἕνα μόνον οὕτως ὀνομαζόντων ὄγκον , ὃς ἐν τῷ πιέζειν ἀνώδυνός τε καὶ μαλακὸς ᾖ . ἣν δὲ πάλιν ἰδίως ὀνομάζουσι φλεγμονὴν οἱ νεώτεροι , ταύτην Ἱπποκράτης συνθέτῳ λέξει σκληρὸν καὶ ἐπώδυνον οἴδημα καλεῖ . τὸ γὰρ τῆς φλεγμονῆς ὄνομα κατὰ τῆς φλογώσεως ἔλεγεν . εὔδηλον δ’ ὅτι ἡ τοιαύτη διάθεσις ἐν ὑποχονδρίῳ γινομένη χείρων μέν ἐστιν ἐν τοῖς δεξιοῖς διὰ τὸ ἧπαρ , ἐπιεικεστέρα δὲ ἡ ἐν τοῖς ἀριστεροῖς διὰ τὸν σπλῆνα , χειρίστη δὲ ἡ ἐν ἀμφοτέροις ἅμα γινομένη .
Lemmas: οἴδημα δέ ἐν ὁ ὑποχόνδριος σκληρός τε εἰμί καί ἐπώδυνος , κακός μέν , εἰ παρά πᾶς εἰμί ὁ ὑποχόνδριος · εἰ δέ εἰμί ἐν ὁ ἕτερος μέρος , ἀκίνδυνος εἰμί ἐν ὁ ἐπί ἀριστερός . οἴδημα μέν ἐν εἴωθα καλέω ὁ παρά φύσις ὄγκος ἅπας ὁ νέος ἰατρός εἷς μόνος οὕτως ὀνομάζω ὄγκος , ὅς ἐν ὁ πιέζω ἀνώδυνος τε καί μαλακός εἰμί . ὅς δέ πάλιν ἴδιος ὀνομάζω φλεγμονή ὁ νέος , οὗτος Ἱπποκράτης σύνθετος λέξις σκληρός καί ἐπώδυνος οἴδημα καλέω . ὁ γάρ ὁ φλεγμονή ὄνομα κατά ὁ φλόγωσις λέγω . εὔδηλος δέ ὅτι ὁ τοιοῦτος διάθεσις ἐν ὑποχόνδριος γίγνομαι κακός μέν εἰμί ἐν ὁ δεξιός διά ὁ ἧπαρ , ἐπιεικής δέ ὁ ἐν ὁ ἀριστερός διά ὁ σπλήν , κακός δέ ὁ ἐν ἀμφότερος ἅμα γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.30
Σημαίνει δὲ τὰ τοιαῦτα οἰδήματα ἐν ἀρχῇ μὲν κίνδυνον θανάτου ὀλιγοχρονίου ἔσεσθαι . Τὰ εἰρημένα καθ’ ὑποχόνδριον οἰδήματα σκληρὰ καὶ ἐπώδυνα , τὰ πρὸς τῶν νεωτέρων ἰατρῶν ἰδίως ὀνομαζόμενα φλεγμονὰς κίνδυνόν φησι σημαίνειν θανάτου ταχέως ἐσομένου . τοῦτο δὲ , ἐὰν μὴ καὶ τῶν ἔνδον τι συνεπεπόνθοι , ψεῦδός ἐστι . τὰ δ’ ἔνδον ἴσμεν ὅτι τό θ’ ἧπάρ ἐστι καὶ ἡ γαστὴρ καὶ ὁ σπλὴν καὶ τὸ περιτόναιον , ὡς οἵ γε μύες οἱ καθ’ ὑποχόνδριον φλεγμήναντες οὐχ ἱκανοὶ θάνατον ἐπενεγκεῖν , εἰ μή τι ἄρα ποτὲ σπανίως ἤτοι διὰ μέγεθος ὑπερβαλλούσης φλεγμονῆς ἢ δι’ ἀῤῥωστίαν δυνάμεως ἢ καὶ τῶν ἰατρῶν κακῶς θεραπευόντων ἢ τοῦ κάμνοντος ἁμαρτάνοντος . συγκεχυμένως οὖν καὶ ἀδιορίστως ταύτην τὴν ῥῆσιν ἔγραψεν .
Lemmas: σημαίνω δέ ὁ τοιοῦτος οἴδημα ἐν ἀρχή μέν κίνδυνος θάνατος ὀλιγοχρόνιος εἰμί . ὁ λέγω κατά ὑποχόνδριος οἴδημα σκληρός καί ἐπώδυνος , ὁ πρός ὁ νέος ἰατρός ἴδιος ὀνομάζω φλεγμονή κίνδυνος φημί σημαίνω θάνατος ταχύς εἰμί . οὗτος δέ , ἐάν μή καί ὁ ἔνδον τις σύνεπεπονθε , ψεῦδος εἰμί . ὁ δέ ἔνδον οἶδα ὅτι ὁ τε ἧπαρ εἰμί καί ὁ γαστήρ καί ὁ σπλήν καί ὁ περιτόναιον , ὡς ὁ γε μῦς ὁ κατά ὑποχόνδριος φλεγμαίνω οὐ ἱκανός θάνατος ἐπιφέρω , εἰ μή τις ἄρα ποτέ σπάνιος ἤτοι διά μέγεθος ὑπερβάλλω φλεγμονή ἤ διά ἀρρωστία δύναμις ἤ καί ὁ ἰατρός κακός θεραπεύω ἤ ὁ κάμνω ἁμαρτάνω . συγκεχυμένως οὖν καί ἀδιόριστος οὗτος ὁ ῥῆσις γράφω .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.31
Ἤν δὲ ὑπερβάλλῃ εἴκοσιν ἡμέρας ὅ τε πυρετὸς ἔχων καὶ τὸ οἴδημα μὴ καθιστάμενον , ἐς διαπύησιν τρέπεται . Ἄπαντες οἱ παρὰ φύσιν ὄγκοι διαφορουμένων τῶν ἐργαζομένων αὐτοὺς χυμῶν θεραπεύονται καὶ καθίστανται . πρόδηλον οὖν ὡς ἐπειδὰν μὴ καθιστῶνται , διαμένουσιν οἱ χυμοὶ καὶ πάντως ἐν τῷ χρόνῳ μεταβολή τις ἔσται αὐτῶν κατὰ ποιότητα , ποτὲ μὲν ἐπὶ τὸ σηπεδονῶδες , ὅταν ὡς ἐν νεκρῷ σώματι μηδὲν εἰς τὴν πέψιν αὐτῶν ἡ φύσις ὑπ’ ἀῤῥωστίας ἐνεργῇ , ποτὲ δὲ ἐκείνης ἰσχυούσης εἰς πῦον ἡ μεταβολὴ γίνεται . δεόντως οὖν εἶπεν ὁ Ἱπποκράτης , ἐὰν μήτε καθίστηται τὰ φλεγμαίνοντα καὶ ὁ πυρετὸς ἔχῃ αὐτὰ , εἰς διαπύησιν τρέπεται . παυσαμένου γὰρ τοῦ πυρετοῦ , σκοπεῖσθαι χρὴ μή τις σκιῤῥώδης φλεγμονὴ γίνηται . πολλάκις γὰρ εἴωθεν οὕτω συμβαίνειν , ὅταν τῶν ἐργασαμένων αὐτὴν χυμῶν τὸ μὲν λεπτομερέστερον διαπνευσθῇ , τὸ δὲ παχὺ ἔτι καὶ γλίσχρον ἐν αὐταῖς ἐμπλασθῇ ταῖς κατὰ λεπτὸν εὐρυχωρίαις τῶν οὕτω παθόντων σωμάτων . διὰ τί δὲ τὴν εἰκοστὴν ἡμέραν ὅρον ἔθετο τῆς τῶν τοιούτων ἀποστημάτων ἐκπυήσεως ἐν τῷ περὶ τῶν κρισίμων ἡμερῶν ἐροῦμεν λόγῳ κατὰ τὸ δεύτερον ὑπόμνημα .
Lemmas: ἐάν δέ ὑπερβάλλω εἴκοσι ἡμέρα ὁ τε πυρετός ἔχω καί ὁ οἴδημα μή καθίστημι , εἰς διαπύησις τρέπω . ἀπάντομαι ὁ παρά φύσις ὄγκος διαφορέω ὁ ἐργάζομαι αὐτός χυμός θεραπεύω καί καθίστημι . πρόδηλος οὖν ὡς ἐπειδάν μή καθίστημι , διαμένω ὁ χυμός καί πάντως ἐν ὁ χρόνος μεταβολή τις εἰμί αὐτός κατά ποιότης , ποτέ μέν ἐπί ὁ σηπεδονώδης , ὅταν ὡς ἐν νεκρός σῶμα μηδείς εἰς ὁ πέψις αὐτός ὁ φύσις ὑπό ἀρρωστία ἐνεργέω , ποτέ δέ ἐκεῖνος ἰσχύω εἰς πυός ὁ μεταβολή γίγνομαι . δεόντως οὖν λέγω ὁ Ἱπποκράτης , ἐάν μήτε καθίστημι ὁ φλεγμαίνω καί ὁ πυρετός ἔχω αὐτός , εἰς διαπύησις τρέπω . παύω γάρ ὁ πυρετός , σκοπέω χρή μή τις κιρρώδης φλεγμονή γίγνομαι . πολλάκις γάρ εἴωθα οὕτως συμβαίνω , ὅταν ὁ ἐργάζομαι αὐτός χυμός ὁ μέν λεπτομερής διαπνεύω , ὁ δέ παχύς ἔτι καί γλίσχρος ἐν αὐτός ἐμπλάσσω ὁ κατά λεπτός εὐρυχωρία ὁ οὕτως πάσχω σῶμα . διά τίς δέ ὁ εἰκοστός ἡμέρα ὅρος τίθημι ὁ ὁ τοιοῦτος ἀπόστημα ἐκπύησις ἐν ὁ περί ὁ κρίσιμος ἡμέρα λέγω λόγος κατά ὁ δεύτερος ὑπόμνημα .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.32
Γίνεται δὲ τουτέοισιν ἐν τῇ πρώτῃ περιόδῳ καὶ αἵματος ῥῆξις ἐκ τῶν ῥινῶν καὶ κάρτα ὠφελέει , ἀλλ’ ἐπανερωτᾷν χρὴ , εἰ τὴν κεφαλὴν ἀλγέουσιν ἢ ἀμβλυώττουσιν , ἢν γάρ τι τουτέων εἴη , ἐνταῦθα ἂν ῥέποι . Ὅτι τῶν καθ’ ὑποχόνδριον φλεγμονῶν ἀδιορίστως ἐμνημόνευσε καὶ διὰ τῆσδε τῆς ῥήσεως φαίνεται διοριζόμενος αὐτός . αἱμοῤῥαγίας τε γὰρ ἐπ’ αὐτῶν γίνεσθαί φησιν ἐκ ῥινῶν , ὠφελεῖσθαί τε πάνυ πρὸς αὐτῶν , ὅπερ ἐπὶ τῶν καθ’ ἧπάρ τε καὶ σπλῆνα φλεγμονῶν συμβαίνει μάλιστα , περὶ ὧν ἀλλαχοῦ καὶ τὸ κατ’ ἴξιν αἱμοῤῥαγεῖν ἐπαινεῖ καὶ τὸ ἀνάπαλιν δὲ μέμφεται διδάσκων αὐτὸς , τί δή ποτε λέγει τὸ ἀνάπαλιν , οἷον τὸ ἐπὶ σπληνὶ μεγάλῳ αἷμα ἐκ δεξιοῦ μυκτῆρος ῥέειν . αἱμοῤῥαγίας ἐν τῇ πρώτῃ περιόδῳ γίνεσθαί φησι , τῶν κρισίμων ἡμερῶν δηλονότι , καὶ γέγραπται διττῶς ἡ λέξις , ἑνικῶς τε καὶ πληθυντικῶς · ἑνικῶς μὲν ἐν τῇ πρώτῃ περιόδῳ , πληθυντικῶς δὲ ἐν τῇσι πρώτῃσι περιόδοισιν . εἰ μὲν οὖν ἑνικῶς εἴη γεγραμμένον , ἑβδομαδικὴν ἐνδείκνυται περίοδον , εἰ δὲ πληθυντικῶς , ἐγχωρεῖ μὲν καὶ τὴν ἑβδομαδικήν . ἐνίοις γὰρ αἱμοῤῥαγία κατὰ τὴν δευτέραν ἑβδομάδα γίνεται , μᾶλλον δ’ ἀκουστέον ἐστὶ τὰς κατὰ τετράδα περιόδους ἐν τῇ τοιαύτῃ γραφῇ . οἱ πλεῖστοι μὲν γὰρ αἱμοῤῥαγοῦσιν ἐν ταῖς πρώταις ἡμέραις ἑπτὰ , κατὰ δὲ τὴν ἐνάτην καὶ ἑνδεκάτην ὀλίγοι . σπανιώτατοι δὲ οἱ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ . τῆς δ’ ἄνω ῥοπῆς τῶν χυμῶν , ἐφ’ ᾖ ﻿ τὰς αἱμοῤῥαγίας γίνεσθαι συμβαίνει , προστίθησι σημεῖα τό τε κεφαλὴν ἀλγεῖν καὶ τὸ ἀμβλυώττειν . ἀλλ’ ἐν τοῖς ἑξῆς τελεώτερον ὑπὲρ αὐτῶν διεξέρχεται , καθ’ ὃν τόπον καὶ ἡμεῖς ὅλον ἐξεργασόμεθα τὸν περὶ αἱμοῤῥαγίας λόγον .
Lemmas: γίγνομαι δέ τόυτεος ἐν ὁ πρῶτος περίοδος καί αἷμα ῥῆξις ἐκ ὁ ῥίς καί κάρτα ὠφελέω , ἀλλά ἐπανερωτάω χρή , εἰ ὁ κεφαλή ἀλγέω ἤ ἀμβλυώσσω , ἐάν γάρ τις οὗτος εἰμί , ἐνταῦθα ἄν ῥέπω . ὅτι ὁ κατά ὑποχόνδριος φλεγμονή ἀδιόριστος μνημονεύω καί διά ὅδε ὁ ῥῆσις φαίνω διορίζω αὐτός . αἱμορραγία τε γάρ ἐπί αὐτός γίγνομαι φημί ἐκ ῥίς , ὠφελέω τε πάνυ πρός αὐτός , ὅς ἐπί ὁ κατά ἧπαρ τε καί σπλήν φλεγμονή συμβαίνω μάλα , περί ὅς ἀλλαχοῦ καί ὁ κατά ἵξις αἱμορραγέω ἐπαινέω καί ὁ ἀνάπαλιν δέ μέμφομαι διδάσκω αὐτός , τίς δή ποτέ λέγω ὁ ἀνάπαλιν , οἷος ὁ ἐπί σπλήν μέγας αἷμα ἐκ δεξιός μυκτήρ ῥέω . αἱμορραγία ἐν ὁ πρῶτος περίοδος γίγνομαι φημί , ὁ κρίσιμος ἡμέρα δηλονότι , καί γράφω δισσός ὁ λέξις , ἑνικός τε καί πληθυντικός · ἑνικός μέν ἐν ὁ πρῶτος περίοδος , πληθυντικός δέ ἐν ὁ πρῶτος περίοδος . εἰ μέν οὖν ἑνικός εἰμί γράφω , ἑβδομαδικός ἐνδείκνυμι περίοδος , εἰ δέ πληθυντικός , ἐγχωρέω μέν καί ὁ ἑβδομαδικός . ἔνιοι γάρ αἱμορραγία κατά ὁ δεύτερος ἑβδομάς γίγνομαι , μάλα δέ ἀκούω εἰμί ὁ κατά τετράς περίοδος ἐν ὁ τοιοῦτος γραφή . ὁ πολύς μέν γάρ αἱμορραγέω ἐν ὁ πρῶτος ἡμέρα ἑπτά , κατά δέ ὁ ἔνατος καί ἑνδέκατος ὀλίγος . σπάνιος δέ ὁ ἐν ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος . ὁ δέ ἄνω ῥοπή ὁ χυμός , ἐπί εἰμί ﻿ ὁ αἱμορραγία γίγνομαι συμβαίνω , προστίθημι σημεῖον ὁ τε κεφαλή ἀλγέω καί ὁ ἀμβλυώσσω . ἀλλά ἐν ὁ ἑξῆς τέλειος ὑπέρ αὐτός διεξέρχομαι , κατά ὅς τόπος καί ἐγώ ὅλος ἐξεργάζομαι ὁ περί αἱμορραγία λόγος .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.33
Μᾶλλον δὲ τοῖσι νεωτέροισι πέντε καὶ τριήκοντα ἐτέων τὴν τοῦ αἵματος ῥῆξιν χρὴ προσδέχεσθαι , τοῖς δὲ γεραιοτέροις τὴν ἐκπύησιν . Τὸν ἀπὸ τῆς ἡλικίας διορισμὸν εἰς τὴν τῆς αἱμοῤῥαγίας πρόγνωσιν διδάσκει · μᾶλλον γὰρ ἐλπίζειν ἔσεσθαι χρὴ τὴν αἱμοῤῥαγίαν ἐπὶ τῶν νεωτέρων πέντε καὶ τριάκοντα ἐτέων , ἐν ταύτῃ τε γὰρ αἷμά τε πλεῖστόν ἐστι καὶ ἡ δύναμις ἰσχυροτάτη καὶ ἡ θερμασία δαψιλής .
Lemmas: μάλα δέ ὁ νέος πέντε καί τριάκοντα ἔτος ὁ ὁ αἷμα ῥῆξις χρή προσδέχομαι , ὁ δέ γεραιός ὁ ἐκπύησις . ὁ ἀπό ὁ ἡλικία διορισμός εἰς ὁ ὁ αἱμορραγία πρόγνωσις διδάσκω · μάλα γάρ ἐλπίζω εἰμί χρή ὁ αἱμορραγία ἐπί ὁ νέος πέντε καί τριάκοντα ἔτος , ἐν οὗτος τε γάρ αἷμα τε πολύς εἰμί καί ὁ δύναμις ἰσχυρός καί ὁ θερμασία δαψιλής .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.34
Τὰ δὲ μαλθακὰ τῶν οἰδημάτων καὶ ἀνώδυνα καὶ τῷ δακτύλῳ πιεζόμενα καὶ ὑπείκοντα χρονιωτέρας τὰς κρίσιας ποιέεται καὶ ἧσσον ἐκείνων δεινότερά ἐστι . Ταῦτά ἐστιν ἃ καλοῦσιν ἰδίως οἱ νεώτεροι τῶν ἰατρῶν οἰδήματα , περὶ ὧν ἐνίοτε μὲν ἀρκοῦνται λέγοντες οἱ παλαιοὶ , τὰ δὲ μαλθακὰ τῶν οἰδημάτων , ἐνίοτε δὲ καὶ τὰ ἀνώδυνα προστιθέασιν . ὁπότε γε μὴν αὐτὸ παραλίποιεν , ὡς συνεκφαινόμενον τοῖς μαλθακοῖς ὑπερβαίνουσιν , ἀνώδυνα γάρ ἐστι τὰ μαλθακά . νῦν δ’ ὁ Ἱπποκράτης οὐ τοῦτο προσέθηκε μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ ὑπείκοντα καὶ αὐτὸ περιέχεσθαι δοκοῦν ἐν τῷ μαλθακά . πλὴν εἰ τὰ βοθρούμενα κατὰ τὴν πίεσιν ἐνδείκνυται νῦν , ὅπερ οὐχ ἁπλῶς ἅπασι συμβέβηκε τοῖς εἴκουσι , γίνεται δὲ ταῦτα τοῦ δέρματος οἰδισκομένου . διότι δέ ἐστι φλεγματικὰ πάντα τὰ τοιαῦτα , διὰ τοῦτο καὶ χρονίζει καὶ ἧττον ἐπιφέρει κινδύνους . χρονίζει μὲν οὖν ὅτι ψυχρότερα , θερμῷ γὰρ αἱ πέψεις γίνονται . ἧττον δέ ἐστι κινδυνώδη , διότι καὶ ἀνώδυνα . καταλύουσι γὰρ αἱ ὀδύναι τὴν δύναμιν .
Lemmas: ὁ δέ μαλθακός ὁ οἴδημα καί ἀνώδυνος καί ὁ δάκτυλος πιέζω καί ὑπείκω χρόνιος ὁ κρίσις ποιέω καί ἥσσων ἐκεῖνος δεινός εἰμί . οὗτος εἰμί ὅς καλέω ἴδιος ὁ νέος ὁ ἰατρός οἴδημα , περί ὅς ἐνίοτε μέν ἀρκέω λέγω ὁ παλαιός , ὁ δέ μαλθακός ὁ οἴδημα , ἐνίοτε δέ καί ὁ ἀνώδυνος προστίθημι . ὁπότε γε μήν αὐτός παραλείπω , ὡς συνεκφαίνω ὁ μαλθακός ὑπερβαίνω , ἀνώδυνος γάρ εἰμί ὁ μαλθακός . νῦν δέ ὁ Ἱπποκράτης οὐ οὗτος προστίθημι μόνος , ἀλλά καί ὁ ὑπείκω καί αὐτός περιέχω δοκέω ἐν ὁ μαλθακός . πλήν εἰ ὁ βοθρόω κατά ὁ πίεσις ἐνδείκνυμι νῦν , ὅς οὐ ἁπλῶς ἅπας συμβαίνω ὁ εἴκω , γίγνομαι δέ οὗτος ὁ δέρμα οἰδίσκω . διότι δέ εἰμί φλεγματικός πᾶς ὁ τοιοῦτος , διά οὗτος καί χρονίζω καί ἥσσων ἐπιφέρω κίνδυνος . χρονίζω μέν οὖν ὅτι ψυχρός , θερμός γάρ ὁ πέψις γίγνομαι . ἥσσων δέ εἰμί κινδυνώδης , διότι καί ἀνώδυνος . καταλύω γάρ ὁ ὀδύνη ὁ δύναμις .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.35
Ἢν δὲ ὑπερβάλλοι τὰς ἑξήκοντα ἡμέρας ὅ τε πυρετὸς ἔχων καὶ τὸ οἴδημα μὴ καθιστάμενον , ἔμπυον ἔσεσθαι σημαίνει καὶ τοῦτο καὶ τῷ ἐν τῇ ἄλλῃ κοιλίῃ κατὰ τὸ ὠυτό . Ἔμπροσθεν μὲν ἐπὶ τῶν φλεγμονωδῶν οἰδημάτων ὡς ἂν θερμοτέρων ὄντων , εἰ μήθ’ ὁ πυρετὸς παύοιτο μετὰ τὴν εἰκοστὴν ἡμέραν , ἔφη τὰς ἐκπυήσεις ἔσεσθαι · νυνὶ δὲ περὶ τῶν ψυχροτέρων τὴν ἑξηκοστὴν ὅρον τίθεται τῆς ἐκπυήσεως . εἴη δ’ ἂν καὶ ἕτερά τινα μεταξὺ τούτων , τὴν τεσσαρακοστὴν ἡμέραν ὅρον ἔχοντα . τόν γε μὴν σύμπαντα λόγον ὑπὲρ τῶν τοιούτων ἁπάντων εἰς τὸν περὶ τῶν κρισίμων ἡμερῶν τόπον ἀνεβαλλόμην , οὐ μόνον δὲ τὰ καθ’ ὑποχόνδριον οἰδήματα χρονίζοντα διαπυήσειν φησὶν , ἀλλὰ καὶ τὰ κατὰ τὴν ἄλλην κοιλίαν , ὡς καὶ τῶν ὑποχονδρίων κατά τι σημαινόμενον ἐκ τῶν τῆς κοιλίας μερῶν ὄντων .
Lemmas: ἐάν δέ ὑπερβάλλω ὁ ἑξήκοντα ἡμέρα ὁ τε πυρετός ἔχω καί ὁ οἴδημα μή καθίστημι , ἔμπυος εἰμί σημαίνω καί οὗτος καί ὁ ἐν ὁ ἄλλος κοιλία κατά ὁ ἐουτός . ἔμπροσθεν μέν ἐπί ὁ φλεγμονώδης οἴδημα ὡς ἄν θερμός εἰμί , εἰ μήτε ὁ πυρετός παύω μετά ὁ εἰκοστός ἡμέρα , φημί ὁ ἐκπύησις εἰμί · νυνί δέ περί ὁ ψυχρός ὁ ἑξηκοστός ὅρος τίθημι ὁ ἐκπύησις . εἰμί δέ ἄν καί ἕτερος τις μεταξύ οὗτος , ὁ τεσσαρακοστός ἡμέρα ὅρος ἔχω . ὁ γε μήν σύμπας λόγος ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ἅπας εἰς ὁ περί ὁ κρίσιμος ἡμέρα τόπος ἀναβάλλω , οὐ μόνος δέ ὁ κατά ὑποχόνδριος οἴδημα χρονίζω διαπυέω φημί , ἀλλά καί ὁ κατά ὁ ἄλλος κοιλία , ὡς καί ὁ ὑποχόνδριος κατά τις σημαίνω ἐκ ὁ ὁ κοιλία μέρος εἰμί .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.36
Ὁκόσα μὲν οὖν ἐπώδυνά τέ ἐστι καὶ σκληρὰ οἰδήματα καὶ μεγάλα σημαίνει κίνδυνον θανάτου ὀλιγοχρονίου ἔσεσθαι . ὁκόσα δὲ μαλθακά τε καὶ ἀνώδυνα καὶ τῷ δακτύλῳ πιεζόμενα ὑπείκει , χρονιώτερα ἐκείνων . Πλεῖον οὐδὲν ἐν τῇδε τῇ ῥήσει διδάσκει τῶν προειρημένων , πλὴν ὅτι προσέθηκε τοῖς ἐπωδύνοις τε καὶ σκληροῖς οἰδήμασι τὸ μέγεθος . ὅπερ ἡμεῖς ἔμπροσθεν εἰρήκαμεν , ἡνίκα ἐλέγομεν οὐδὲν ἔχειν κινδυνῶδες τὰς τῶν ἐν ὑποχονδρίῳ φλεγμονὰς μυῶν , εἰ μή τι πάνυ σφόδρα μεγάλαι γενηθεῖεν .
Lemmas: ὁπόσος μέν οὖν ἐπώδυνος τε εἰμί καί σκληρός οἴδημα καί μέγας σημαίνω κίνδυνος θάνατος ὀλιγοχρόνιος εἰμί . ὁπόσος δέ μαλθακός τε καί ἀνώδυνος καί ὁ δάκτυλος πιέζω ὑπείκω , χρόνιος ἐκεῖνος . πολύς οὐδείς ἐν ὅδε ὁ ῥῆσις διδάσκω ὁ προλέγω , πλήν ὅτι προστίθημι ὁ ἐπώδυνος τε καί σκληρός οἴδημα ὁ μέγεθος . ὅς ἐγώ ἔμπροσθεν λέγω , ἡνίκα λέγω οὐδείς ἔχω κινδυνώδης ὁ ὁ ἐν ὑποχόνδριος φλεγμονή μῦς , εἰ μή τις πάνυ σφόδρα μέγας γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.37
Τὰς δὲ ἀποστάσιας ἧσσον τὰ ἐν τῇ γαστρὶ οἰδήματα ποιέεται τῶν ἐν τοῖσιν ὑποχονδρίοισιν , ἥκιστα δὲ τὰ ὑποκάτω τοῦ ὀμφαλοῦ ἐς ἀποπύησιν τρέπεται . Τῶν μὴ διαφορηθέντων οἰδημάτων ἐκπυήσεις οὐ μόνον θᾶσσον , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον γίνονται κατὰ τὸ ὑποχόνδριον , ὅτι θερμότερόν ἐστι τὸ χωρίον . ὅσα δ’ ἂν ἀποχωρῇ τοῦδε πρὸς τὰ κάτω καὶ τοῦ θᾶττον καὶ τοῦ μᾶλλον ὑφαιρεῖ . καὶ διὰ τοῦτο τὸ κάτω τοῦ ὀμφαλοῦ σπανίως ἐκπυΐσκεται .
Lemmas: ὁ δέ ἀπόστασις ἥσσων ὁ ἐν ὁ γαστήρ οἴδημα ποιέω ὁ ἐν ὁ ὑποχόνδριος , ἦκα δέ ὁ ὑποκάτω ὁ ὀμφαλός εἰς ἀποπυίω τρέπω . ὁ μή διαφορέω οἴδημα ἐκπύησις οὐ μόνος ταχύς , ἀλλά καί μάλα γίγνομαι κατά ὁ ὑποχόνδριος , ὅτι θερμός εἰμί ὁ χωρίον . ὅσος δέ ἄν ἀποχωρέω ὅδε πρός ὁ κάτω καί ὁ ταχύς καί ὁ μάλα ὑφαιρέω . καί διά οὗτος ὁ κάτω ὁ ὀμφαλός σπάνιος ἐκπυΐσκομαι .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.38
Αἵματος δὲ ῥῆξιν μάλιστα τῶν ἀνωτάτω τόπων προσδέχεσθαι χρή . Ἐν ἐνίοις μὲν ἀντιγράφοις ἡ ῥῆσις γέγραπται μετὰ τοῦ καὶ συνδέσμου . συνεπιδείκνυται δὲ τὴν ἐκ τῶν ῥινῶν αἱμοῤῥαγίαν οὐ μόνον ἐπὶ τοῖς ὑποχονδρίοις , ἀλλὰ ﻿ καὶ τοῖς κατωτέρω γενέσθαι . ἐνίοις δ’ ἄνευ τοῦ καί συνδέσμου . ἐνδείκνυται μὲν καὶ τούτοις , ἀλλ’ ἧττον . ἀλλ’ ἐνίοις μὲν χωρὶς τοῦ μάλιστα κατὰ τοιάνδε λέξιν · αἵματος δὲ ῥῆξιν τῶν ἀνωτάτω τόπων προσδέχεσθαι χρή . τὰ κάτωθεν ἐκείνων οὐ βούλεται φέρειν αἱμοῤῥαγίας . ἔστι δὲ τὸ ἀληθὲς ἐπὶ μὲν τῶν κατὰ τὸν ὀμφαλὸν γίνεσθαι τὰς αἱμοῤῥαγίας , αὐτῶν δὲ τούτων ἐπὶ μὲν τοῖς ἄνω μᾶλλον , ἐπὶ δὲ τοῖς ἀνωτάτω μάλιστα . λεχθήσεται δὲ καὶ περὶ αἱμοῤῥαγίας αὐτῷ κἀπὶ τῶν ἑξῆς , ἡνίκα καὶ ἡμεῖς ἀναλαβόντες ὅλον τὸν λόγον ἐροῦμεν τελεώτερον .
Lemmas: αἷμα δέ ῥῆξις μάλα ὁ ἄνω τόπος προσδέχομαι χρή . ἐν ἔνιοι μέν ἀντίγραφος ὁ ῥῆσις γράφω μετά ὁ καί σύνδεσμος . συνεπιδείκνυμι δέ ὁ ἐκ ὁ ῥίς αἱμορραγία οὐ μόνος ἐπί ὁ ὑποχόνδριος , ἀλλά ﻿ καί ὁ κάτω γίγνομαι . ἔνιοι δέ ἄνευ ὁ καί σύνδεσμος . ἐνδείκνυμι μέν καί οὗτος , ἀλλά ἥσσων . ἀλλά ἔνιοι μέν χωρίς ὁ μάλα κατά τοιόσδε λέξις · αἷμα δέ ῥῆξις ὁ ἄνω τόπος προσδέχομαι χρή . ὁ κάτωθεν ἐκεῖνος οὐ βούλομαι φέρω αἱμορραγία . εἰμί δέ ὁ ἀληθής ἐπί μέν ὁ κατά ὁ ὀμφαλός γίγνομαι ὁ αἱμορραγία , αὐτός δέ οὗτος ἐπί μέν ὁ ἄνω μάλα , ἐπί δέ ὁ ἄνω μάλα . λέγω δέ καί περί αἱμορραγία αὐτός ἐπί ὁ ἑξῆς , ἡνίκα καί ἐγώ ἀναλαμβάνω ὅλος ὁ λόγος λέγω τέλειος .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.39
Ἁπάντων δὲ χρὴ τῶν οἰδημάτων χρονιζόντων τῶν περὶ ταῦτα τὰ χωρία ὑποσκέπτεσθαι τὰς ἐκπυήσιας . Ἑνὶ κεφαλαίῳ περιλαβὼν εἴρηκεν ἃ καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐδήλωσε κατὰ μέρος , ὥστε οὐδὲν δεῖν νεωτέρας ἐξηγήσεως τῇ ῥήσει .
Lemmas: ἅπας δέ χρή ὁ οἴδημα χρονίζω ὁ περί οὗτος ὁ χωρίον ὑποσκέπτομαι ὁ ἐκπύησις . εἷς κεφάλαιος περιλαμβάνω λέγω ὅς καί διά ὁ ἔμπροσθεν δηλόω κατά μέρος , ὥστε οὐδείς δέω νέος ἐξήγησις ὁ ῥῆσις .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.41
Ὁκόσα δὲ εἴσω ῥήγνυται ἄριστά ἐστιν ἃ μηδὲν τῷ ἔξω χωρίῳ ἐπικοινωνέει , ἀλλ’ ἔστι προσεσταλμένα καὶ ἀνώδυνα καὶ πᾶν τὸ ἔξω χωρίον ὁμόχροον φαίνεται . Οὐχ ἁπλῶς ἐστιν ἄριστα τὰ τοιαῦτα τῶν ἐμπυημάτων , ἀλλὰ τῶν εἴσω ῥηγνυμένων ἄριστα , ἐπεί τοι χείρω ταῦτά ἐστι τῶν ἐκτὸς ῥηγνυμένων . αὕτη τε γὰρ ἡ ῥῆξις εἰς πολλῷ κυριώτερα μέρη γίνεται τοῦ καθ’ ὑποχόνδριον δέρματος , ἔτι τε φάρμακον οὐχ ὁμοίως ἐπιθεῖναι δυνάμεθα θεραπευτικὸν , ὅταν εἴσω συῤῥαγῶσιν , ἥ τ’ ἔκκρισις τοῦ πύου διὰ τῶν ἐντέρων γινομένη δάκνει καὶ ξύει ταῦτα καὶ δυσεντερίαν ἐργάζεται καὶ εἴ ποτε κατὰ τὴν νῆστιν ἢ τὰ λεπτὰ τῶν ἐντέρων γένοιτο , τῇ τῆς τροφῆς ἀναδόσει λυμαίνεται , κατὰ δὲ τὴν γαστέρα καὶ τῇ πέψει . πρόδηλον οὖν ὡς χείριστα πάντων ἐστὶν ὅσα πρὸς ἀμφοτέρους ἐῤῥάγη τοὺς τόπους , ἔσω τε καὶ ἔξω · διπλασιάζεται γὰρ οὕτω τὸ κακόν . ἕδραν τε γὰρ καὶ οἷον ἀρχὴν ἀναθρέψεως οὐδεμίαν ἡ φύσις ἔχει τότε τοῦ περιποιήσασθαι τοῖς ἐῤῥωγόσιν , οὐδ’ οἷον ἐπ’ ἐδάφει τινὶ , βέβαια θεμέλια βάλλεσθαι τῆς σαρκώσεως .
Lemmas: ὁπόσος δέ εἴσω ῥήγνυμι ἀγαθός εἰμί ὅς μηδείς ὁ ἔξω χωρίον ἐπικοινωνέω , ἀλλά εἰμί προσστέλλω καί ἀνώδυνος καί πᾶς ὁ ἔξω χωρίον ὁμόχροος φαίνω . οὐ ἁπλῶς εἰμί ἀγαθός ὁ τοιοῦτος ὁ ἐμπύημα , ἀλλά ὁ εἴσω ῥήγνυμι ἀγαθός , ἐπεί τοι κακός οὗτος εἰμί ὁ ἐκτός ῥήγνυμι . οὗτος τε γάρ ὁ ῥῆξις εἰς πολύς κύριος μέρος γίγνομαι ὁ κατά ὑποχόνδριος δέρμα , ἔτι τε φάρμακον οὐ ὅμοιος ἐπιτίθημι δύναμαι θεραπευτικός , ὅταν εἴσω συναράσσω , ὁ τε ἔκκρισις ὁ πύον διά ὁ ἔντερον γίγνομαι δάκνω καί ξύω οὗτος καί δυσεντερία ἐργάζομαι καί εἰ ποτέ κατά ὁ νῆστις ἤ ὁ λεπτός ὁ ἔντερον γίγνομαι , ὁ ὁ τροφή ἀνάδοσις λυμαίνομαι , κατά δέ ὁ γαστήρ καί ὁ πέψις . πρόδηλος οὖν ὡς κακός πᾶς εἰμί ὅσος πρός ἀμφότερος ῥήγνυμι ὁ τόπος , ἔσω τε καί ἔξω · διπλασιάζω γάρ οὕτως ὁ κακός . ἕδρα τε γάρ καί οἷος ἀρχή ἀνάθρεψις οὐδείς ὁ φύσις ἔχω τότε ὁ περιποιέω ὁ ῥήγνυμι , οὐδέ οἷος ἐπί ἔδαφος τις , βέβαιος θεμέλιος βάλλω ὁ σάρκωσις .