ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.13
Ὠτὸς δὲ ὀξείη ὀδύνη ξὺν πυρετῷ ξυνεχεῖ τε καὶ ἰσχυρῷ δεινόν . κίνδυνος γὰρ παραφρονῆσαι τὸν ἄνθρωπον καὶ ἀπολέσθαι . ὡς οὖν τουτέου τοῦ τρόπου σφαλεροῦ ἐόντος ταχέως δεῖ προσέχειν τὸν νόον καὶ τοῖσιν ἄλλοισι σημείοισι πᾶσιν ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρης . Οὐδέποτε γίνεται ὀδύνη σφοδρὰ ἐπὶ τῶν φαινομένων τούτων ὤτων , οὔτ’ εἰ καὶ γένοιτο κίνδυνος ἀκολουθήσει , μήτ’ αὐτοῦ τι τοῦ μορίου κύριον ἔχοντος μήτε κυρίῳ τινὶ συνεχοῦς ὄντος . ἀλλ’ εἰώθασιν ὠταλγίας ὀνομάζειν , ὅταν ἐν τῷ βάθει κατὰ τὸν ἀκουστικὸν πόρον ἡ τῆς ὀδύνης αἴσθησις γένηται . τηνικαῦτα γὰρ αὐτὸ πάσχει τὸ ἀκουστικὸν ὀνομαζόμενον νεῦρον , οὐ διὰ μακροῦ συνάπτον τῷ ἐγκεφάλῳ . εἰκότως οὖν ἀπόλλυνται πολλοὶ κατὰ τὰς σφοδρὰς ὠταλγίας εἰς συμπάθειαν ἐρχομένου τοῦ ἐγκεφάλου , διὸ καὶ παραφρονοῦσι τῶν καμνόντων ἔνιοι καὶ μέντοι καὶ ἀποθνήσκουσιν αὐτῶν τινες ἐξαίφνης ὃν τρόπον οἱ ἀπόπληκτοι , ὅταν ἐπὶ τὸν ἐγκέφαλον ἀφίκηται ἀθρόως τὸ τὴν ὠταλγίαν ἐργαζόμενον ῥεῦμα .
Lemmas: οὖς δέ οὀξύς ὀδύνη σύν πυρετός συνεχής τε καί ἰσχυρός δεινός . κίνδυνος γάρ παραφρονέω ὁ ἄνθρωπος καί ἀπόλλυμι . ὡς οὖν οὗτος ὁ τρόπος σφαλερός εἰμί ταχύς δέω προσέχω ὁ νόος καί ὁ ἄλλος σημεῖον πᾶς ἀπό ὁ πρῶτος ἡμέρα . οὐδέποτε γίγνομαι ὀδύνη σφοδρός ἐπί ὁ φαίνω οὗτος οὖς , οὔτε εἰ καί γίγνομαι κίνδυνος ἀκολουθέω , μήτε αὐτός τις ὁ μόριον κύριος ἔχω μήτε κύριος τις συνεχής εἰμί . ἀλλά εἴωθα ὠταλγία ὀνομάζω , ὅταν ἐν ὁ βάθος κατά ὁ ἀκουστικός πόρος ὁ ὁ ὀδύνη αἴσθησις γίγνομαι . τηνικαῦτα γάρ αὐτός πάσχω ὁ ἀκουστικός ὀνομάζω νεῦρον , οὐ διά μακρός συνάπτω ὁ ἐγκέφαλος . ἔοικα οὖν ἀπόλλυμι πολύς κατά ὁ σφοδρός ὠταλγία εἰς συμπάθεια ἔρχομαι ὁ ἐγκέφαλος , διό καί παραφρονέω ὁ κάμνω ἔνιοι καί μέντοι καί ἀποθνῄσκω αὐτός τις ἐξαίφνης ὅς τρόπος ὁ ἀπόπληκτος , ὅταν ἐπί ὁ ἐγκέφαλος ἀφικνέομαι ἀθρόος ὁ ὁ ὠταλγία ἐργάζομαι ῥεῦμα .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.14
Ἀπόλλυνται δὲ οἱ μὲν νεώτεροι τῶν ἀνθρώπων ἑβδομαῖοι καὶ ἔτι θᾶσσον ὑπὸ τοῦ νουσήματος τουτέου , οἱ δὲ γεραίτεροι πολλῷ βραδύτερον . οἵ τε γὰρ πυρετοὶ καὶ αἱ παραφροσύναι ἧσσον αὐτέοισιν ἐπιγίγνονται καὶ τὰ ὦτα διὰ τοῦτο φθάνει ἐκπυΐσκεσθαι . ἀλλὰ ταύτῃσι μὲν τῇσιν ἡλικίῃσιν ὑποστροφαὶ τοῦ νοσήματος ἐπιγινόμεναι ἀποκτείνουσι τοὺς πλείστους . οἱ δὲ νεώτεροι πρὶν ἐκπυῆσαι τὸ οὖς ἀπόλλυνται . ἐπήν γε ῥυῇ τὸ πῦον λευκὸν ἐκ τοῦ ὠτὸς , ἐλπὶς περιγενέσθαι τῷ νέῳ , ἤν τι καὶ ἄλλο χρηστὸν αὐτέῳ ἐπιγένηται σημεῖον . Τοῖς νέοις τῶν ἀνθρώπων οἴ τε πυρετοὶ καὶ αἱ παραφροσύναι μᾶλλον γίνονται διὰ τὸ χολῶδες καὶ θερμὸν τῆς κράσεως . εἰκότως οὖν ἀπόλλυνται θᾶσσον ἢ ἐκπυΐσκονται τὰ ὦτα . τοῖς δὲ πρεσβύταις ὅσον μὲν ἐπὶ τούτοις ἧττον ὑπάρχει κινδυνεύειν . καὶ ὑποστροφαὶ δὲ αὐτοῖς γίνονται τῶν παθημάτων , ὅτι μὴ τελέως ἐκπέττεται διὰ τὴν ψυχρότητα τῆς κράσεως ὁ τὴν ὀδύνην ἐργαζόμενος χυμός . τὰ δ’ ἄλλα τῆς ῥήσεως ἱκανῶς ἐστι σαφῆ .
Lemmas: ἀπόλλυμι δέ ὁ μέν νέος ὁ ἄνθρωπος ἑβδομαῖος καί ἔτι ταχύς ὑπό ὁ νόσημα οὗτος , ὁ δέ γεραιός πολύς βραδύς . ὁ τε γάρ πυρετός καί ὁ παραφροσύνη ἥσσων αύ̓τεος ἐπιγίγνομαι καί ὁ οὖς διά οὗτος φθάνω ἐκπυΐσκομαι . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ἡλικία ὑποστροφή ὁ νόσημα ἐπιγίγνομαι ἀποκτείνω ὁ πολύς . ὁ δέ νέος πρίν ἐκπυέω ὁ οὖς ἀπόλλυμι . ἐπήν γε ῥέω ὁ πυός λευκός ἐκ ὁ οὖς , ἐλπίς περιγίγνομαι ὁ νέος , ἐάν τις καί ἄλλος χρηστός αὐτός ἐπιγίγνομαι σημεῖον . ὁ νέος ὁ ἄνθρωπος ὁ τε πυρετός καί ὁ παραφροσύνη μάλα γίγνομαι διά ὁ χολώδης καί θερμός ὁ κρᾶσις . ἔοικα οὖν ἀπόλλυμι ταχύς ἤ ἐκπυΐσκομαι ὁ οὖς . ὁ δέ πρεσβύτης ὅσος μέν ἐπί οὗτος ἥσσων ὑπάρχω κινδυνεύω . καί ὑποστροφή δέ αὐτός γίγνομαι ὁ πάθημα , ὅτι μή τέλειος ἐκπέσσω διά ὁ ψυχρότης ὁ κρᾶσις ὁ ὁ ὀδύνη ἐργάζομαι χυμός . ὁ δέ ἄλλος ὁ ῥῆσις ἱκανός εἰμί σαφής .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.15
Φάρυγξ δὲ ἑλκουμένη σὺν πυρετῷ δεινὸν , ἀλλ’ ἤν τι καὶ ἄλλο σημεῖον ἐπιγένηται τῶν προκεκριμένων πονηρῶν εἶναι προλέγειν , ὡς ἐν κινδύνῳ ἐόντος τοῦ ἀνθρώπου . Ἡ ἑλκουμένη φάρυγξ σημεῖόν ἐστι κακοχυμίας διαβρωτικῆς . αἴτιον δὲ δυσκολίας οὐ σμικρᾶς διὰ τὸ μετὰ πόνου καταπίνειν . ἐπιβλέπειν οὖν χρὴ καὶ τὰ ἄλλα σημεῖα πρὸς ἀκριβεστέραν γνῶσιν τοῦ γενησομένου . κοινὸν δὲ ἐπὶ ﻿ πάντων ἔστω σοι παράγγελμα , μάλιστα δ’ ἐπὶ τῶν μήτ’ ἀκριβῶς ἀρίστων μήτε χειρίστων . ἐφ’ ὧν καὶ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης εἴωθεν ἀξιοῦν συνεπισκέπτεσθαι καὶ τἄλλα σημεῖα .
Lemmas: φάρυγξ δέ ἑλκέω σύν πυρετός δεινός , ἀλλά ἐάν τις καί ἄλλος σημεῖον ἐπιγίγνομαι ὁ προκρίνω πονηρός εἰμί προλέγω , ὡς ἐν κίνδυνος εἰμί ὁ ἄνθρωπος . ὁ ἑλκέω φάρυγξ σημεῖον εἰμί κακοχυμία διαβρωτικός . αἴτιος δέ δυσκολία οὐ μικρός διά ὁ μετά πόνος καταπίνω . ἐπιβλέπω οὖν χρή καί ὁ ἄλλος σημεῖον πρός ἀκριβής γνῶσις ὁ γίγνομαι . κοινός δέ ἐπί ﻿ πᾶς εἰμί σύ παράγγελμα , μάλα δέ ἐπί ὁ μήτε ἀκριβής ἀγαθός μήτε κακός . ἐπί ὅς καί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης εἴωθα ἀξιόω συνεπισκέπτομαι καί ἄλλος σημεῖον .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.16
Αἱ δὲ κυνάγχαι δεινόταται μέν εἰσι καὶ τάχιστα ἀναιροῦσιν , ὁκόσαι μήτ’ ἐν τῇ φάρυγγι μηδὲν ἔκδηλον ποιέουσι μήτ’ ἐν τῷ αὐχένι , πλεῖστον δὲ πόνον παρέχουσι καὶ ὀρθόπνοιαν . αὗται γὰρ καὶ αὐθημερὸν ἀποπνίγουσι καὶ δευτεραῖαι καὶ τριταῖαι καὶ τεταρταῖαι . Ὅτι φάρυγγα τὴν προκειμένην χώραν στομάχου τε καὶ λάρυγγος ὀνομάζει δῆλόν ἐστι κἀξ ὧν νῦν ἔγραψεν , ἐκείνας τὰς κυνάγχας δεινοτάτας εἶναι λέγων , ὅσαι μήτ’ ἐν τῇ φάρυγγι μήτε κατὰ τὸν αὐχένα διάθεσίν τινα παρὰ φύσιν ἐνδείκνυνται , κατὰ χροιάν τε καὶ θερμότητα καὶ ὄγκον . αὐχένα μὲν γὰρ τὸν τράχηλον λέγει , φάρυγγα δὲ τὴν ἐν τῷ διανοῖξαι τὸ στόμα καὶ πιλῆσαι τὴν γλῶσσαν κάτω φαινομένην εὐρυχωρίαν , ἐν ᾗ τὰ δύο στόματά ἐστι , τό τε τοῦ στομάχου καὶ τὸ τοῦ λάρυγγος . ὅταν οὖν ἐν μηδετέρῳ τούτων ἐπίδηλον ᾖ τι παρὰ τὸ κατὰ φύσιν , ἡγεῖσθαι χρὴ τῶν ἔνδον τοῦ λάρυγγος σωμάτων εἶναι φλεγμονὴν , ἐφ’ ᾗ πνίγονται . στενῆς δ’ οὔσης φύσει τῆς ὁδοῦ τοῦ πνεύματος ἀναγκαῖόν ἐστι πνίγεσθαι κλειομένης αὐτῆς τελέως διὰ τὴν φλεγμονὴν τῶν περιεχόντων σωμάτων . ἀναγκάζονται τοιγαροῦν ὀρθοῦντες τὸν τράχηλον ἀναπνεῖν ὑπὲρ τοῦ διοῖξαι κἂν ἐπὶ βραχὺ τὸν πόρον . αἱ γὰρ ὑπτίαι κατακλίσεις ἀποκλείουσιν ἐσχάτως αὐτὸν καταπιπτόντων μᾶλλον τῶν πρόσω σωμάτων , ὡς ἐπὶ τοὺς τοῦ τραχήλου σπονδύλους . διά τε οὖν τοῦτο καὶ ὅτι φλεγμαίνουσιν οἱ κατὰ τὸν λάρυγγα μύες εἰκότως ὀδυνῶνται .
Lemmas: ὁ δέ κυνάγχης δεινός μέν εἰμί καί ταχύς ἀναιρέω , ὁπόσος μήτε ἐν ὁ φάρυγξ μηδείς ἔκδηλος ποιέω μήτε ἐν ὁ αὐχήν , πολύς δέ πόνος παρέχω καί ὀρθόπνοια . οὗτος γάρ καί αὐθημερόν ἀποπνίγω καί δευτεραῖος καί τριταῖος καί τεταρταῖος . ὅτι φάρυγξ ὁ πρόκειμαι χώρα στόμαχος τε καί λάρυγξ ὀνομάζω δῆλος εἰμί ἐκ ὅς νῦν γράφω , ἐκεῖνος ὁ κυνάγχη δεινός εἰμί λέγω , ὅσος μήτε ἐν ὁ φάρυγξ μήτε κατά ὁ αὐχήν διάθεσις τις παρά φύσις ἐνδείκνυμι , κατά χροιά τε καί θερμότης καί ὄγκος . αὐχήν μέν γάρ ὁ τράχηλος λέγω , φάρυγξ δέ ὁ ἐν ὁ διανοίγω ὁ στόμα καί πιλέω ὁ γλῶσσα κάτω φαίνω εὐρυχωρία , ἐν ὅς ὁ δύο στόμα εἰμί , ὁ τε ὁ στόμαχος καί ὁ ὁ λάρυγξ . ὅταν οὖν ἐν μηδέτερος οὗτος ἐπίδηλος εἰμί τις παρά ὁ κατά φύσις , ἡγέομαι χρή ὁ ἔνδον ὁ λάρυγξ σῶμα εἰμί φλεγμονή , ἐπί ὅς πνίγω . στενός δέ εἰμί φύσις ὁ ὁδός ὁ πνεῦμα ἀναγκαῖος εἰμί πνίγω κλείω αὐτός τέλειος διά ὁ φλεγμονή ὁ περιέχω σῶμα . ἀναγκάζω τοιγαροῦν ὀρθόω ὁ τράχηλος ἀναπνέω ὑπέρ ὁ διοίγνυμι ἐάν ἐπί βραχύς ὁ πόρος . ὁ γάρ ὕπτιος κατάκλισις ἀποκλείω ἔσχατος αὐτός καταπίπτω μάλα ὁ πρόσω σῶμα , ὡς ἐπί ὁ ὁ τράχηλος σφόνδυλος . διά τε οὖν οὗτος καί ὅτι φλεγμαίνω ὁ κατά ὁ λάρυγξ μῦς ἔοικα ὀδυνάω .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.17
Ὁκόσαι δὲ τὰ μὲν ἄλλα παραπλησίως πόνον παρέχουσιν , ἐπαίρονται δὲ καὶ ἐν τῇ φάρυγγι ἐρυθήματα ποιέουσιν , ὀλέθριαι μὲν κάρτα , χρονιώτεραι δὲ μᾶλλον τῶν πρόσθεν , ἢν τὸ ἐρύθημα μέγα γένηται . Δευτέρας διαφορᾶς μέμνηται κυνάγχης , ἐν ᾗ συνεπαίρεται μὲν τὰ κατὰ τὸν αὐχένα καὶ ἡ φάρυγξ ἐρυθραίνεται . πονοῦσι δ’ ὁμοίως τοῖς προειρημένοις , οὐ μὴν ὀρθόπνοιά τις αὐτοῖς ἐστιν , ὅπερ ἐστὶν οὐ δυσπνοοῦσι σφοδρῶς , ὅτι μηδὲ φλεγμαίνουσιν ἰσχυρῶς οἱ κατὰ τὸν λάρυγγα μύες . εἰκότως οὖν αὐτὰς ὀλεθρίους εἶναί φησιν , οὐ μὴν ὁμοίως ταῖς πρὸ αὐτῶν ἀναιρεῖν ὀξύταται .
Lemmas: ὁπόσος δέ ὁ μέν ἄλλος παραπλήσιος πόνος παρέχω , ἐπαίρω δέ καί ἐν ὁ φάρυγξ ἐρύθημα ποιέω , ὀλέθριος μέν κάρτα , χρόνιος δέ μάλα ὁ πρόσθεν , ἐάν ὁ ἐρύθημα μέγας γίγνομαι . δεύτερος διαφορά μιμνῄσκω κυνάγχη , ἐν ὅς συνεπαίρω μέν ὁ κατά ὁ αὐχήν καί ὁ φάρυγξ ἐρυθραίνομαι . πονέω δέ ὅμοιος ὁ προλέγω , οὐ μήν ὀρθόπνοια τις αὐτός εἰμί , ὅς εἰμί οὐ δυσπνοέω σφοδρός , ὅτι μηδέ φλεγμαίνω ἰσχυρός ὁ κατά ὁ λάρυγξ μῦς . ἔοικα οὖν αὐτός ὀλέθριος εἰμί φημί , οὐ μήν ὅμοιος ὁ πρό αὐτός ἀναιρέω ὀξύς .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.19
Ἢν δὲ μήτε ἐν ἡμέρῃσι κρισίμοισιν ἀφανίζηται τὸ ἐρυσίπελας μήτε φύματος ξυστραφέντος ἐν τῷ ἔξω χωρίῳ ﻿ μήτε πῦον ἀποβήσσῃ ῥηιδίως τε καὶ ἀπόνως ἔχειν δοκέει , θάνατον σημαίνει ἢ ὑποστροφὴν τοῦ ἐρυθήματος . Τὸ μὲν ἄνευ φύματος ἢ πτυσμάτων εὐπετῶς ἀναγομένων ἀφανισθῆναι τὸ ἐρυσίπελας ἢ τὸ ἔρευθος , ἑκατέρως γὰρ γέγραπται , πρόδηλον ὅπως ἔσται μοχθηρόν . τὸ δὲ μήτ’ ἐν ἡμέρῃσι κρισίμοισι ἄξιον ἐπισκέψασθαι πότερον οὕτως ἀκουστέον ἐστὶν ὡς ἂν ἐν κρισίμοις ἡμέραις ἀφανίζηται , μηδενὸς ἐσομένου μοχθηροῦ σημείου αὐτῷ ἢ οὒ , ἐξηγήσαντο γὰρ αὐτὸ οὕτω τινὲς , ἢ συνάψαι χρὴ τοῦτο τοῖς ἐφεξῆς ὡς κἀκεῖνα βουλομένου τοῦ Ἱπποκράτους ἐν ἡμέρᾳ γίνεσθαι κρισίμῳ χάριν τῆς βεβαίας πίστεως , ὅπερ ἀληθέστερόν ἐστιν . ἐὰν γὰρ ἐν κρισίμοις ἡμέραις ἡ μετάστασις εἰς τὸν πνεύμονα γένηται , παλινδρομοῦντος ἔσω τοῦ ἐρυσιπέλατος , οὐ διαφορουμένου κατὰ τὴν ἐκτὸς ἐπιφάνειαν , οὐ μόνον οὐκ ἀγαθόν ἐστι τὸ τοιοῦτον , ἀλλὰ καὶ μέγιστον κακὸν , ἐκ τοῦ τῆς ἡμέρας πιστοῦ τὸ βέβαιον τῆς κακίας προσλαμβανόμενον . εἰ δὲ μετὰ τοῦ φῦμα μὲν ἐκτὸς γενέσθαι , ῥᾳδίως δ’ ἀποβήττειν , ἀπόλλυται τὸ ἐρυσίπελας ἢ τὸ ἐρύθημα , τηνικαῦτα θάνατον οὐκέτι προσδοκᾷν χρὴ τῷ κάμνοντι γενέσθαι .
Lemmas: ἐάν δέ μήτε ἐν ἡμέρα κρίσιμος ἀφανίζω ὁ ἐρυσίπελας μήτε φῦμα συστρέφω ἐν ὁ ἔξω χωρίον ﻿ μήτε πυός ἀποβήσσω ῥᾴδιος τε καί ἄπονος ἔχω δοκέω , θάνατος σημαίνω ἤ ὑποστροφή ὁ ἐρύθημα . ὁ μέν ἄνευ φῦμα ἤ πτύσμα εὐπετής ἀνάγω ἀφανίζω ὁ ἐρυσίπελας ἤ ὁ ἔρευθος , ἑκάτερος γάρ γράφω , πρόδηλος ὅπως εἰμί μοχθηρός . ὁ δέ μήτε ἐν ἡμέρα κρίσιμος ἄξιος ἐπισκοπέω πότερος οὕτως ἀκούω εἰμί ὡς ἄν ἐν κρίσιμος ἡμέρα ἀφανίζω , μηδείς εἰμί μοχθηρός σημεῖον αὐτός ἤ οὐ , ἐξηγέομαι γάρ αὐτός οὕτως τις , ἤ συνάπτω χρή οὗτος ὁ ἐφεξῆς ὡς ἐκεῖνος βούλομαι ὁ Ἱπποκράτης ἐν ἡμέρα γίγνομαι κρίσιμος χάριν ὁ βέβαιος πίστις , ὅς ἀληθής εἰμί . ἐάν γάρ ἐν κρίσιμος ἡμέρα ὁ μετάστασις εἰς ὁ πνεύμων γίγνομαι , παλινδρομέω ἔσω ὁ ἐρυσίπελας , οὐ διαφορέω κατά ὁ ἐκτός ἐπιφάνεια , οὐ μόνος οὐ ἀγαθός εἰμί ὁ τοιοῦτος , ἀλλά καί μέγας κακός , ἐκ ὁ ὁ ἡμέρα πιστός ὁ βέβαιος ὁ κακία προσλαμβάνω . εἰ δέ μετά ὁ φῦμα μέν ἐκτός γίγνομαι , ῥᾴδιος δέ ἀποβήσσω , ἀπόλλυμι ὁ ἐρυσίπελας ἤ ὁ ἐρύθημα , τηνικαῦτα θάνατος οὐκέτι προσδοκάω χρή ὁ κάμνω γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.20
Ἀσφαλέστερον δὲ τὸ οἴδημα καὶ τὸ ἐρύθημα , ὡς μάλιστα ἔξω τρέπεσθαι . ἢν δὲ ἐς τὸν πνεύμονα τράπηται , παράνοιάν τε ποιέει καὶ ἔμπυοι ἐξ αὐτέων τινὲς γίνονται ὡς τὰ πολλά . Καὶ ταῦτα καὶ τὰ τούτων ἐφεξῆς δῆλα τοῖς μεμνημένοις τῶν ἔμπροσθεν .
Lemmas: ἀσφαλής δέ ὁ οἴδημα καί ὁ ἐρύθημα , ὡς μάλα ἔξω τρέπω . ἐάν δέ εἰς ὁ πνεύμων τρέπω , παράνοια τε ποιέω καί ἔμπυος ἐκ αὐτός τις γίγνομαι ὡς ὁ πολύς . καί οὗτος καί ὁ οὗτος ἐφεξῆς δῆλος ὁ μιμνῄσκω ὁ ἔμπροσθεν .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.21
Οἱ δὲ γαργαρεῶνες ἐπικίνδυνοι καὶ ἀποτάμνεσθαι καὶ ἀποσχάζεσθαι καὶ καίεσθαι , ἔστ’ ἂν ἐρυθροί τε ὦσι καὶ μεγάλοι · καὶ γὰρ φλεγμοναὶ ἐπιγίνονται τουτέοισι καὶ αἱμοῤῥαγίαι . ἀλλὰ χρὴ τὰ τοιαῦτα τοῖσιν ἄλλοισι μηχανήμασι κατισχναίνειν πειρᾶσθαι ἐν τουτέῳ τῷ χρόνῳ . ὁκόταν δὲ ἀποκριθῇ ἤδη πᾶν , ὃ δὴ σταφυλὴν καλέουσι , καὶ γένηται τὸ μὲν ἄκρον τοῦ γαργαρεῶνος μεῖζόν τε καὶ περιφερὲς , τὸ δὲ ἀνωτέρω λεπτότερον , ἐν τουτέῳ τῷ καιρῷ ἀσφαλὲς διαχειρίζειν . ἄμεινον δὲ καὶ ὑποκενώσαντα τὴν κοιλίην τῇ χειρουργίῃ χρέεσθαι , ἢν ὅ τε χρόνος ξυγχωρέῃ καὶ μὴ ἀποπνίγηται ὁ ἄνθρωπος . Προγνωστικῷ θεωρήματι μέμικται θεραπευτικόν τι σμικρὸν , οὖ χωρὶς οὐχ οἶόν τε ἦν ἀσφαλῶς διδαχθῆναι τὸ προγνωστικόν . τοὺς γάρ τοι γαργαρεῶνας εἰ φλεγμαίνοντας ἀποτέμνοις ἢ ἀποσχάζοις , ἀκολουθήσουσιν αἱ αἱμοῤῥαγίαι τε καὶ φλεγμοναί · ὅταν δ’ ἀποκριθῇ ὃ δὴ σταφυλὴν καλοῦσι καὶ γένηται τὸ μὲν ἄκρον τοῦ γαργαρεῶνος μεῖζόν τε καὶ περιφερὲς , τὸ δ’ ἄνω λεπτότερον , ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ ἀσφαλὲς διαχειρίζειν καὶ μάλιστα τῆς κοιλίας προϋπελθούσης δαψιλῶς εἴτ’ οὖν αὐτομάτως εἴτε κατὰ πρόνοιαν τοῦ ἰατροῦ .
Lemmas: ὁ δέ γαργαρεών ἐπικίνδυνος καί ἀποτέμνω καί ἀποσχάζω καί καίω , ἔστε ἄν ἐρυθρός τε εἰμί καί μέγας · καί γάρ φλεγμονή ἐπιγίγνομαι οὗτος καί αἱμορραγία . ἀλλά χρή ὁ τοιοῦτος ὁ ἄλλος μηχάνημα κατισχναίνω πειράω ἐν τούτεος ὁ χρόνος . ὁπόταν δέ ἀποκρίνω ἤδη πᾶς , ὅς δή σταφυλή καλέω , καί γίγνομαι ὁ μέν ἄκρον ὁ γαργαρεών μέγας τε καί περιφερής , ὁ δέ ἀνώτερος λεπτός , ἐν τούτεος ὁ καιρός ἀσφαλής διαχειρίζω . ἀγαθός δέ καί ὑποκενόω ὁ κοιλία ὁ χειρουργία χράω , ἐάν ὁ τε χρόνος συγχωρέω καί μή ἀποπνίγω ὁ ἄνθρωπος . προγνωστικός θεώρημα μείγνυμι θεραπευτικός τις μικρός , ὅς χωρίς οὐ οἷος τε εἰμί ἀσφαλής διδάσκω ὁ προγνωστικός . ὁ γάρ τοι γαργαρεών εἰ φλεγμαίνω ἀποτέμνω ἤ ἀποσχάζω , ἀκολουθέω ὁ αἱμορραγία τε καί φλεγμονή · ὅταν δέ ἀποκρίνω ὅς δή σταφυλή καλέω καί γίγνομαι ὁ μέν ἄκρον ὁ γαργαρεών μέγας τε καί περιφερής , ὁ δέ ἄνω λεπτός , ἐν οὗτος ὁ καιρός ἀσφαλής διαχειρίζω καί μάλα ὁ κοιλία προυπέρχομαι δαψιλός εἴτε οὖν αὐτόματος εἴτε κατά πρόνοια ὁ ἰατρός .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.22
Ὁκόσοισι δ’ ἂν οἱ πυρετοὶ παύονται μήτε σημείων γινομένων λυτηρίων μήτε ἐν ἡμέρῃσι κρισίμοισι , ὑποστροφὴν προσδέχεσθαι χρὴ τουτέοισιν . Ὅταν μηδέτερον ὦν εἶπε γένηται , τότε χρὴ προσδέχεσθαι τὴν ὑποστροφὴν , οὐχ ὅταν τὸ ἕτερον μὲν αὐτῶν γένηται , τὸ δὲ ἕτερον μή . τὰ γὰρ ἀλόγως ῥᾳστωνήσαντα φιλυπόστροφα , κἂν ἐν ἡμέρῃσι κρισίμοις γένηται τοῦτο . δῆλον δ’ ὅτι ταῦτ’ ἀλόγως ῥᾳστωνῆσαι λέγοιτ’ ἂν , ὅσα μήτε μετὰ σημείων λυτηρίων μήτ’ ἐν κρισίμοις ἡμέραις ἔδοξε πεπαῦσθαι .
Lemmas: ὁπόσος δέ ἄν ὁ πυρετός παύω μήτε σημεῖον γίγνομαι λυτήριος μήτε ἐν ἡμέρα κρίσιμος , ὑποστροφή προσδέχομαι χρή τόυτεος . ὅταν μηδέτερος οὖν λέγω γίγνομαι , τότε χρή προσδέχομαι ὁ ὑποστροφή , οὐ ὅταν ὁ ἕτερος μέν αὐτός γίγνομαι , ὁ δέ ἕτερος μή . ὁ γάρ ἄλογος ῥᾳστωνέω φιλυπόστροφος , ἐάν ἐν ἡμέρα κρίσιμος γίγνομαι οὗτος . δῆλος δέ ὅτι οὗτος ἄλογος ῥᾳστωνέω λέγω ἄν , ὅσος μήτε μετά σημεῖον λυτήριος μήτε ἐν κρίσιμος ἡμέρα δοκέω παύω .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.23
Ὅστις δ’ ἂν τῶν πυρετῶν μηκύνῃ περιεστικῶς διακειμένου τοῦ ἀνθρώπου μήτε ὀδύνης ἐχούσης διὰ φλεγμονήν τινα μήτε διὰ πρόφασιν ἄλλην μηδεμίην ἐμφανέα , τουτέῳ προσδέχεσθαι ἀπόστασιν , μετ’ οἰδήματός τε καὶ ὀδύνης εἴς τι τῶν ἄρθρων καὶ οὐχ ἧσσον τῶν κάτω . Ἃ διὰ τῶν ἔμπροσθεν εἶπε κατὰ μέρος περὶ πρώτων μὲν τῶν καθ’ ὑποχόνδρια , δευτέρων δὲ τῶν κατὰ θώρακα καὶ πνεύμονα , ταῦτα νῦν ἐπαναλαβὼν ἀπεφήνατο καθόλου . τρίτης γὰρ οὔσης τῆς αἰτίας τοῦ μηκύνειν τοὺς πυρετοὺς ἢ διά τι μόριον πεπονθὸς δυσιάτως ἢ διὰ χυμοὺς ὠμοὺς καὶ παχεῖς καὶ ἀπέπτους ἢ διά τι τῶν ἡμαρτημένων , ἐὰν μήτε μόριον ᾖ πεπονθὸς ἢ ἄλλο τι μηδὲν αἴτιον ἤτοι τοῦ κάμνοντος ἁμαρτάνοντος ἢ τῶν θεραπευόντων αὐτὸν ἢ διά τι τῶν ἔξωθεν , οἶον ὥραν , χώραν , κατάστασιν , οἴκησιν μοχθηρὰν , ὀχλήσεις , φροντίδας , λύπας , λείπεται τοῦτον ἐπὶ χυμοῖς ὠμοῖς καὶ δυσπέπτοις μηκύνειν . τούτους οὖν εἴωθεν ἡ φύσις εἰς τὴν τῶν ἀκυρωτέρων μορίων ἀποτίθεσθαι χώραν , ὅταν μὴ δυνηθῇ δι’ ἐκκρίσεως ἔξω τοῦ σώματος ἀπώσασθαι . λέλεκται γὰρ ἤδη πολλάκις ὡς οἱ θερμότεροί τε καὶ λεπτότεροι τοῦ σώματος χυμοὶ πρὸς τὰς ἐκκρίσεις εἰσὶν ἐπιτηδειότατοι , τοὺς δ’ ὠμοὺς καὶ παχεῖς ἤτοι δι’ ἀποστάσεως ἢ κατὰ σύμπεψιν ἡ φύσις ἰᾶται , καὶ ﻿ αὐτὸ δὲ τοῦτο τὸ κατὰ σύμπεψιν ἔκκρισίς τίς ἐστι δι’ οὔρων γινομένη τὰ πολλὰ , σπανίως δέ ποτε καὶ κατὰ γαστέρα .
Lemmas: ὅστις δέ ἄν ὁ πυρετός μηκύνω περιεστικός διάκειμαι ὁ ἄνθρωπος μήτε ὀδύνη ἔχω διά φλεγμονή τις μήτε διά πρόφασις ἄλλος μηδείς ἐμφανής , τούτεος προσδέχομαι ἀπόστασις , μετά οἴδημα τε καί ὀδύνη εἰς τις ὁ ἄρθρον καί οὐ ἥσσων ὁ κάτω . ὅς διά ὁ ἔμπροσθεν λέγω κατά μέρος περί πρῶτος μέν ὁ κατά ὑποχόνδριος , δεύτερος δέ ὁ κατά θώραξ καί πνεύμων , οὗτος νῦν ἐπαναλαμβάνω ἀποφαίνω καθόλου . τρίτος γάρ εἰμί ὁ αἰτία ὁ μηκύνω ὁ πυρετός ἤ διά τις μόριον πάσχω δυσίατος ἤ διά χυμός ὠμός καί παχύς καί ἄπεπτος ἤ διά τις ὁ ἁμαρτάνω , ἐάν μήτε μόριον εἰμί πάσχω ἤ ἄλλος τις μηδείς αἴτιος ἤτοι ὁ κάμνω ἁμαρτάνω ἤ ὁ θεραπεύω αὐτός ἤ διά τις ὁ ἔξωθεν , οἷος ὥρα , χώρα , κατάστασις , οἴκησις μοχθηρός , ὄχλησις , φροντίς , λύπη , λείπω οὗτος ἐπί χυμός ὠμός καί δύσπεπτος μηκύνω . οὗτος οὖν εἴωθα ὁ φύσις εἰς ὁ ὁ ἄκυρος μόριον ἀποτίθημι χώρα , ὅταν μή δύναμαι διά ἔκκρισις ἔξω ὁ σῶμα ἀπωθέω . λέγω γάρ ἤδη πολλάκις ὡς ὁ θερμός τε καί λεπτός ὁ σῶμα χυμός πρός ὁ ἔκκρισις εἰμί ἐπιτήδειος , ὁ δέ ὠμός καί παχύς ἤτοι διά ἀπόστασις ἤ κατά σύμπεψις ὁ φύσις ἰάομαι , καί ﻿ αὐτός δέ οὗτος ὁ κατά σύμπεψις ἔκκρισις τις εἰμί διά ὅρος γίγνομαι ὁ πολύς , σπάνιος δέ ποτέ καί κατά γαστήρ .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.25
Ὑποσκέπτεσθαι δὲ χρὴ τουτέοισιν εὐθέως περὶ τὰ τῆς ἀποστάσιος , ἢν εἴκοσιν ἡμέρας ὁ πυρετὸς ἔχων ὑπερβάλλῃ . Καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἤδη περὶ τῶν χρονιζόντων νοσημάτων διαλεγόμενος ἐμνημόνευσε τῆς κ΄ ἡμέρας ὡς ἄχρι ταύτης , μηδέπω χρονίων ὑπαρχόντων αὐτῶν . εἴρηται δὲ πρόσθεν ἡ αἰτία τοῦ μὴ δύνασθαί τινα βέβαιον ὅρον ἕνα θέσθαι νοσημάτων ὀξέων , ὥστ’ οὐδὲν θαυμαστόν ἐστιν ἐν τεσσαρεσκαίδεκά τε λέγειν αὐτὸν ἡμέραις κρίνεσθαι τὰ ὀξέα τῶν νοσημάτων , αὖθίς τε τῆς εἰκοστῆς μνημονεύειν . καὶ γὰρ καὶ κατ’ αὐτοὺς τοὺς ἀφορισμοὺς ἔνθα , τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην ἡμέραν ὅρον ἔσχατον ἔθετο τῆς κρίσεως τῶν ὀξέων νοσημάτων , ἐμνημόνευσε καὶ τῆς ιζ΄ . ἔστι δ’ ἀρχὴ μὲν ἐκείνου τοῦ ἀφορισμοῦ τὰ ὀξέα τῶν νοσημάτων , κρίνεται ἐν τεσσαρεσκαίδεκα ἡμέρῃσι , τελευτὴ δὲ θεωρητὴ πάλιν ἡ ιζ΄ . αὕτη γάρ ἐστι τετάρτη μὲν ἀπὸ τῆς ιδ΄ , ἑβδόμη δὲ ἀπὸ τῆς ια΄ .
Lemmas: ὑποσκέπτομαι δέ χρή τόυτεος εὐθύς περί ὁ ὁ ἀπόστασις , ἐάν εἴκοσι ἡμέρα ὁ πυρετός ἔχω ὑπερβάλλω . καί διά ὁ ἔμπροσθεν ἤδη περί ὁ χρονίζω νόσημα διαλέγω μνημονεύω ὁ ἄν ἡμέρα ὡς ἄχρι οὗτος , μηδέπω χρόνιος ὑπάρχω αὐτός . λέγω δέ πρόσθεν ὁ αἰτία ὁ μή δύναμαι τις βέβαιος ὅρος εἷς τίθημι νόσημα ὀξύς , ὥστε οὐδείς θαυμαστός εἰμί ἐν τεσσαρεσκαίδεκα τε λέγω αὐτός ἡμέρα κρίνω ὁ ὀξύς ὁ νόσημα , αὖθις τε ὁ εἰκοστός μνημονεύω . καί γάρ καί κατά αὐτός ὁ ἀφορισμός ἔνθα , ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἡμέρα ὅρος ἔσχατος τίθημι ὁ κρίσις ὁ ὀξύς νόσημα , μνημονεύω καί ὁ ιζʹ . εἰμί δέ ἀρχή μέν ἐκεῖνος ὁ ἀφορισμός ὁ ὀξύς ὁ νόσημα , κρίνω ἐν τεσσαρεσκαίδεκα ἡμέρα , τελευτή δέ θεωρητός πάλιν ὁ ιζʹ . οὗτος γάρ εἰμί τέταρτος μέν ἀπό ὁ ιδʹ , ἕβδομος δέ ἀπό ὁ ιαʹ .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.26
Τοῖσι δὲ γεραιτέροισιν ἧσσον γίνονται , πολυχρονιωτέρου ἐόντος τοῦ πυρετοῦ . Δεόντως , ἐπειδὴ καὶ τοῖς ἀποστάσει τινὶ μέλλουσι κρίνεσθαι τὴν δύναμιν τόνον ἔχειν τινὰ προσήκει καὶ μὴ παντάπασιν εἰς ἐσχάτην ἀτονίαν καταπεπτωκέναι . διὰ τοῦτ’ οὖν εἰς ὅσον ἂν ἡλικίας προήκοιεν τὰς ἀποστάσεις ἧττον γενέσθαι συμβαίνει , τοῖς γέρουσι δὲ οὐχ ἧττον , ἀλλ’ ἥκιστα . νυνὶ δ’ οὐ τοὺς γέροντας ἁπλῶς εἶπεν , ἀλλὰ τοῖσι τριάκοντα ἔτεσι παραβάλλων , γεραιτέρους ὠνόμασε τοὺς τούτων πρεσβυτέρους . ὅτι δ’ οὕτω χρῆται τῇ τοῦ γεραιτέρου προσηγορίᾳ καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐδείχθη καὶ διὰ τῶν ἑξῆς οὐδὲν ἧττον φανεῖται .
Lemmas: ὁ δέ γεραιός ἥσσων γίγνομαι , πολυχρόνιος εἰμί ὁ πυρετός . δεόντως , ἐπειδή καί ὁ ἀπόστασις τις μέλλω κρίνω ὁ δύναμις τόνος ἔχω τις προσήκω καί μή παντάπασι εἰς ἔσχατος ἀτονία καταπίπτω . διά οὗτος οὖν εἰς ὅσος ἄν ἡλικία προήκω ὁ ἀπόστασις ἥσσων γίγνομαι συμβαίνω , ὁ γέρων δέ οὐ ἥσσων , ἀλλά ἦκα . νυνί δέ οὐ ὁ γέρων ἁπλῶς λέγω , ἀλλά ὁ τριάκοντα ἔτος παραβάλλω , γεραιός ὀνομάζω ὁ οὗτος πρέσβυς . ὅτι δέ οὕτως χράω ὁ ὁ γεραιός προσηγορία καί διά ὁ ἔμπροσθεν δείκνυμι καί διά ὁ ἑξῆς οὐδείς ἥσσων φαίνω .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.29
Τὰς δὲ ἀποστάσιας εἰδέναι χρὴ τοῦ χειμῶνος μᾶλλον γινομένας χρονιώτερόν τε παυομένας ἧσσόν τε παλινδρομούσας . Τρεῖς ἀποφάσεις ἐποιήσατο περὶ τῶν ἀποστάσεων ὁ Ἱπποκράτης κατὰ τὸν ἐνεστῶτα λόγον , μίαν μὲν καὶ πρώτην ὅτι γίνονται μᾶλλον ἐν χειμῶνι , δευτέραν δ’ ὅτι χρονιώτερον παύονται , καὶ τὴν τρίτην ὅτι παλινδρομοῦσιν ἧττον . ὅτι μὲν οὖν ἐν τῷ χειμῶνι γίνονται μᾶλλον ὁ πλεονάζων ἐν αὐτῷ χυμὸς ἐνδείκνυται . λέλεκται γὰρ ἤδη καὶ πρόσθεν ἐκκρίσεσι μὲν τοὺς θερμοὺς , ἀποστάσεσι δὲ τοὺς ψυχροὺς κινεῖσθαι χυμούς . ὅτι δὲ καὶ χρονιώτερον παύονται , τήν τε τοῦ χυμοῦ φύσιν αἰτιατέον ἐστὶ καὶ τὴν τοῦ περιέχοντος ψυχρότητα . διαφορηθῆναι μὲν γὰρ δεῖ πάντως τὸν κατασκήψαντα χυμὸν , ἵνα θεραπευθῇ τὸ ἀπόστημα . ﻿ δυσδιαφορητότεροί τέ εἰσιν οἱ παχεῖς καὶ ψυχροὶ , καὶ μάλισθ’ ὅταν ᾖ καὶ τὸ περιέχον ψυχρόν . διὰ δὲ τὰς τοιαύτας αἰτίας καὶ παλινδρομοῦσιν ἧττον , ἐπειδὴ κίνησίν τινα τοῖς παλινδρομοῦσι προσεῖναι χρὴ , δυσκίνητοι δ’ οἱ ψυχροί .
Lemmas: ὁ δέ ἀπόστασις οἶδα χρή ὁ χειμών μάλα γίγνομαι χρόνιος τε παύω ἥσσων τε παλινδρομέω . τρεῖς ἀπόφασις ποιέω περί ὁ ἀπόστασις ὁ Ἱπποκράτης κατά ὁ ἐνίστημι λόγος , εἷς μέν καί πρῶτος ὅτι γίγνομαι μάλα ἐν χειμών , δεύτερος δέ ὅτι χρόνιος παύω , καί ὁ τρίτος ὅτι παλινδρομέω ἥσσων . ὅτι μέν οὖν ἐν ὁ χειμών γίγνομαι μάλα ὁ πλεονάζω ἐν αὐτός χυμός ἐνδείκνυμι . λέγω γάρ ἤδη καί πρόσθεν ἔκκρισις μέν ὁ θερμός , ἀπόστασις δέ ὁ ψυχρός κινέω χυμός . ὅτι δέ καί χρόνιος παύω , ὁ τε ὁ χυμός φύσις αἰτιατέον εἰμί καί ὁ ὁ περιέχω ψυχρότης . διαφορέω μέν γάρ δέω πάντως ὁ κατασκήπτω χυμός , ἵνα θεραπεύω ὁ ἀπόστημα . ﻿ δυσδιαφόρητος τε εἰμί ὁ παχύς καί ψυχρός , καί μάλα ὅταν εἰμί καί ὁ περιέχω ψυχρός . διά δέ ὁ τοιοῦτος αἰτία καί παλινδρομέω ἥσσων , ἐπειδή κίνησις τις ὁ παλινδρομέω πρόσειμι χρή , δυσκίνητος δέ ὁ ψυχρός .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.32
Γίνεται δὲ ταῦτα τοῖσι μὲν ἀνδράσι καὶ τῇσι γυναιξὶν ἐν τοῖσι τριταίοισι μάλιστα . τοῖσι δὲ νεωτέροισι γίνεται μὲν καὶ ἐν τούτοισι , μᾶλλον δὲ καὶ ἐν τοῖσι ξυνεχεστέροισι πυρετοῖσι καὶ ἐν τοῖσι γνησίοισι τριταίοισι . Τοῖς μὲν ἤδη τελείοις , ἐφ’ ὧν εἴωθε φέρειν τὴν τῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν προσηγορίαν , ἐν πᾶσι τοῖς τριταίοις πυρετοῖς γίνεται τὰ τοιαῦτα διὰ τὸ χολωδεστάτην εἶναι τὴν ἡλικίαν . ἐν δὲ τοῖς νεωτέροις αὐτῶν οὐκ ἐν πᾶσιν , ἀλλ’ ἐν μόνοις τοῖς ἀκριβέσι τριταίοις , οἵπερ εἰσὶ χολωδέστατοι . γίνεται δὲ κἀν τοῖς ὀξυτάτοις νοσήμασι , χολωδέστατα γὰρ καὶ ταῦτα , καὶ δῆλον ὅτι καὶ τοῖς τελείοις πολλῷ μᾶλλον . ἀκόλουθον γὰρ ὂν τοῦτο τοῖς προειρημένοις , οὐκέτι προσέγραψεν ὡς καὶ πρὸς ἡμῶν νοεῖσθαι δυνάμενον .
Lemmas: γίγνομαι δέ οὗτος ὁ μέν ἀνήρ καί ὁ γυνή ἐν ὁ τριταῖος μάλα . ὁ δέ νέος γίγνομαι μέν καί ἐν οὗτος , μάλα δέ καί ἐν ὁ συνεχής πυρετός καί ἐν ὁ γνήσιος τριταῖος . ὁ μέν ἤδη τέλειος , ἐπί ὅς εἴωθα φέρω ὁ ὁ ἀνήρ καί γυνή προσηγορία , ἐν πᾶς ὁ τριταῖος πυρετός γίγνομαι ὁ τοιοῦτος διά ὁ χολώδης εἰμί ὁ ἡλικία . ἐν δέ ὁ νεώτερος αὐτός οὐ ἐν πᾶς , ἀλλά ἐν μόνος ὁ ἀκριβής τριταῖος , ὅς εἰμί χολώδης . γίγνομαι δέ ἐν ὁ ὀξύς νόσημα , χολώδης γάρ καί οὗτος , καί δῆλος ὅτι καί ὁ τέλειος πολύς μάλα . ἀκόλουθος γάρ εἰμί οὗτος ὁ προλέγω , οὐκέτι προσγράφω ὡς καί πρός ἐγώ νοέω δύναμαι .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.35
Τοὺς δὲ ἀπολλυμένους τε καὶ περιεσομένους τῶν παιδίων καὶ τῶν ἄλλων τεκμαίρεσθαι τοῖσι ξύμπασι σημείοισιν , ὡς ἐφ’ ἑκάστοισιν διαγέγραπται . Τοῦτο καὶ πρόσθεν εἴρηκε καὶ νῦν ἀναμιμνήσκει καὶ μετ’ ὀλίγον αὖθις ἐρεῖ , διότι χρησιμώτατόν ἐστι , καὶ ὅμως οὐκ ἀκούουσιν αὐτοῦ πολλοὶ τῶν ἰατρῶν , ἀλλ’ ἐνίοτε θεασάμενοί τι τῶν κακῶν σημείων , ἐφ’ ὧν συνέβη ζῆσαι τὸν ἄνθρωπον , ἐπεγκαλοῦσιν ὡς ψευσαμένῳ , καθάπερ αὖθις ἀγαθῶν φανέντων , ἀπολλυμένου τοῦ κάμνοντος , οὐκ ἀληθεύειν φασὶ τὸν Ἱπποκράτην μηκέθ’ ὁρῶντες ὡς ἐνίοτε μὲν ὑπὸ πολλῶν ἀγαθῶν σημείων ἓν νικᾶται κακὸν ἰσχυρὸν , ἐνίοτε δὲ ἔμπαλιν ὑπὸ πολλῶν κακῶν ἓν ἀγαθὸν τὸ ἰσχυρόν .
Lemmas: ὁ δέ ἀπόλλυμι τε καί περιέρχομαι ὁ παιδίον καί ὁ ἄλλος τεκμαίρομαι ὁ σύμπας σημεῖον , ὡς ἐπί ἕκαστος διαγράφω . οὗτος καί πρόσθεν λέγω καί νῦν ἀναμιμνῄσκω καί μετά ὀλίγος αὖθις λέγω , διότι χρήσιμος εἰμί , καί ὅμως οὐ ἀκούω αὐτός πολύς ὁ ἰατρός , ἀλλά ἐνίοτε θεάομαι τις ὁ κακός σημεῖον , ἐπί ὅς συμβαίνω ζάω ὁ ἄνθρωπος , ἐπεγκαλέω ὡς ψεύδω , καθά αὖθις ἀγαθός φαίνω , ἀπόλλυμι ὁ κάμνω , οὐ ἀληθεύω φημί ὁ Ἱπποκράτης μηκέτι ὁράω ὡς ἐνίοτε μέν ὑπό πολύς ἀγαθός σημεῖον εἷς νικάω κακός ἰσχυρός , ἐνίοτε δέ ἔμπαλιν ὑπό πολύς κακός εἷς ἀγαθός ὁ ἰσχυρός .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.36
Ταῦτα δὲ λέγω περί τε τῶν ὀξέων νουσημάτων καὶ ὅσα ἐκ τουτέων γίνεται . Καὶ τοῦτο καθάπερ καὶ τὸ πρότερον ἔγραψεν Ἱπποκράτης ἀπομαντευσάμενος τῆς ἀμελείας τε ἅμα καὶ προπετείας τῶν ἀναγνωσομένων αὐτοῦ τὰ βιβλία καὶ ζητησόντων ἂν , ὅπως ἐν αὐτῷ μνημονεύει τεσσαρακοστῆς τε καὶ ἑξηκοστῆς ἡμέρας , ἐμπύων τε καὶ ὑδερικῶν καὶ τεταρταίων πυρετῶν . ὅπου γὰρ καὶ γράψαντος αὐτοῦ σαφῶς ὅτι μὴ περὶ μόνων τῶν ὀξέων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐκ μεταπτώσεως τούτων εἰς χρόνου μῆκος ἐκτεινομένων ὁ λόγος αὐτῷ γέγονεν , ὅμως τοιαῦτα ζητοῦσι , τί ποτ’ ἐξεπράξαντ’ ἂν , εἰ μὴ τοῦτ’ ἐποίησε .
Lemmas: οὗτος δέ λέγω περί τε ὁ ὀξύς νόσημα καί ὅσος ἐκ οὗτος γίγνομαι . καί οὗτος καθά καί ὁ πρότερος γράφω Ἱπποκράτης ἀπομαντεύομαι ὁ ἀμέλεια τε ἅμα καί προπέτεια ὁ ἀναγιγνώσκω αὐτός ὁ βιβλίον καί ζητέω ἄν , ὅπως ἐν αὐτός μνημονεύω τεσσαρακοστός τε καί ἑξηκοστός ἡμέρα , ἔμπυος τε καί ὑδερικός καί τεταρταῖος πυρετός . ὅπου γάρ καί γράφω αὐτός σαφής ὅτι μή περί μόνος ὁ ὀξύς , ἀλλά καί ὁ ἐκ μετάπτωσις οὗτος εἰς χρόνος μῆκος ἐκτείνω ὁ λόγος αὐτός γίγνομαι , ὅμως τοιοῦτος ζητέω , τίς ποτέ ἐκπράσσω ἄν , εἰ μή οὗτος ποιέω .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.40
Ἐπεὶ καὶ ἐν Λιβύῃ καὶ ἐν Δήλῳ καὶ ἐν Σκυθίῃ φαίνεται τὰ προγεγραμμένα ἀληθεύοντα σημεῖα . Οὐ κατὰ τὴν ἑαυτῷ συνήθη βραχυλογίαν τὸν περὶ τῶν χωρῶν ἐποιήσατο λόγον . ἐνῆν γὰρ αὐτῷ τῇ πρὸ ταύτης ῥήσει δύο συλλαβὰς προστιθέντι μηδὲν ἔτι δεῖσθαι ταύτης · προσθεὶς οὖν αὐτὰς ἐγὼ δείξω ἐναργῶς ὁποῖός τις ἂν ὁ λόγος ἐγεγόνει . εὖ μέντοι χρὴ εἰδέναι περὶ τῶν τεκμηρίων καὶ σημείων καὶ μὴ λανθάνειν ὅτι ἐν παντὶ ἔτει καὶ πάσῃ ὥρῃ καὶ χώρῃ τά τε κακὰ κακόν τι σημαίνει καὶ τὰ χρηστὰ ﻿ ἀγαθόν . ἐν ταύτῃ τῇ ῥήσει τὸ χώρῃ προσθεὶς ἔδειξά σοι περιττὴν εἶναι τὴν νῦν προκειμένην ῥῆσιν . οὐδὲν γὰρ ἄλλο δι’ αὐτῆς ἐδιδάχθη ἢ τὰ σημεῖα τά τε ἀγαθὰ καὶ τὰ κακὰ ταὐτὸν ἑαυτοῖς σημαίνειν ἑκάτερα ἐν ἁπάσῃ ὥρῃ , κἂν θερμὴ κἂν ψυχρὰ κἂν εὔκρατος ᾖ . Λιβύης μὲν γὰρ ὡς θερμῆς , Σκυθίας δὲ ὡς ψυχρᾶς , Δήλου δ’ ὡς εὐκράτου καὶ μέσης ἀμφοῖν , ἕνεκα παραδείγματος ἐμνημόνευσεν .
Lemmas: ἐπεί καί ἐν Λιβύη καί ἐν Δῆλος καί ἐν Σκυθία φαίνω ὁ προγράφω ἀληθεύω σημεῖον . οὐ κατά ὁ ἑαυτοῦ συνήθης βραχυλογία ὁ περί ὁ χώρα ποιέω λόγος . ἔνειμι γάρ αὐτός ὁ πρό οὗτος ῥῆσις δύο συλλαβή προστίθημι μηδείς ἔτι δέω οὗτος · προστίθημι οὖν αὐτός ἐγώ δείκνυμι ἐναργής ὁποῖος τις ἄν ὁ λόγος γίγνομαι . εὖ μέντοι χρή οἶδα περί ὁ τεκμήριον καί σημεῖον καί μή λανθάνω ὅτι ἐν πᾶς ἔτος καί πᾶς ὥρα καί χώρα ὁ τε κακός κακός τις σημαίνω καί ὁ χρηστός ﻿ ἀγαθός . ἐν οὗτος ὁ ῥῆσις ὁ χώρα προστίθημι δείκνυμι σύ περισσός εἰμί ὁ νῦν πρόκειμαι ῥῆσις . οὐδείς γάρ ἄλλος διά αὐτός διδάσκω ἤ ὁ σημεῖον ὁ τε ἀγαθός καί ὁ κακός αὐτός ἑαυτοῦ σημαίνω ἑκάτερος ἐν ἅπας ὥρα , ἐάν θερμός ἐάν ψυχρός ἐάν εὔκρατος εἰμί . Λιβύη μέν γάρ ὡς θερμός , Σκυθία δέ ὡς ψυχρός , Δῆλος δέ ὡς εὔκρατος καί μέσος ἄμφω , ἕνεκα παράδειγμα μνημονεύω .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.41
Εὖ γοῦν χρὴ εἰδέναι ὅτι ἐν τοῖς αὐτοῖσι χωρίοισιν οὐδὲν δεινὸν τὰ πολλαπλάσια αὐτῶν ἐπιτυγχάνειν , ἢν ἐκμαθών τις αὐτὰ κρίνειν τε καὶ λογίζεσθαι ὀρθῶς ἐπίστηται . Ὅπερ ἡμεῖς ἔμπροσθεν εἰρήκαμέν που κατὰ τὴν τοῦ λόγου χρείαν , τοῦτο νῦν ἔγραψεν ὁ Ἱπποκράτης , ὅτι τῷ καλῶς ἐκμαθόντι τὰς δυνάμεις τῶν σημείων ὑπάρξει , κἂν εἰ μὴ διὰ παντὸς ἀκριβῶς προγινώσκειν τὰ γενησόμενα , τὸ γοῦν ἐπιτυγχάνειν πολλαπλάσιον τῶν ἀποτυγχανομένων , ἐν ᾧ δὴ καὶ βελτίων ἕτερος ἑτέρου τῶν ὁτιοῦν προγινωσκόντων ἐστί . τὸ μὲν γὰρ μηδέποτε ἁμαρτάνειν μεῖζον ἢ κατ’ ἄνθρωπον , τὸ δ’ ὡς ἥκιστα τεχνίτου μόνου . πολλῆς δὲ οὔσης καὶ κατ’ αὐτὸ τοῦτο διαφορᾶς ὁ μὲν ἐν τοῖς εἴκοσιν ἅπαξ ἀποτυγχάνων οὐκ ὀλίγῳ τινὶ βελτίων ἐστὶ τοῦ κατὰ δέκα διαμαρτάνοντος ἅπαξ , αὐτοῦ δὲ τούτου πάλιν ὁ ἐν τοῖς ἑκατὸν ἅπαξ ἀποτυγχάνων , ὥσπερ γε καὶ τούτου πάλιν ὁ ἐν τοῖς διακοσίοις . οὐκ οὖν ὀρθῶς ἡμᾶς ἐρωτῶσιν οἱ ἐμπειρικοὶ τί ᾖ τῶν ὡς τὸ πολὺ θεωρημάτων ἐκ τῆς τοῦ λόγου προσθήκης ἀδιάπτωτόν τε καὶ διηνεκὲς ἐποιησάμεθα . εἶτ’ οὐκ ἔχοντες δεῖξαι δοκοῦσιν ἐλέγχειν , ὡς ἐκ περιττοῦ τὸν λόγον προστιθέντας . εἰ γὰρ μὴ διηνεκῶς , ἀλλὰ πλεονάκις γ’ ἐκείνων , τοῦ τέλους τῆς τέχνης τυγχάνομεν , ὥσπερ ἐν τῷ προγινώσκειν τὰ μέλλοντα γενήσεσθαι τοῖς κάμνουσιν , οὕτω κἀν τῷ θεραπεύειν αὐτούς .
Lemmas: εὖ γοῦν χρή οἶδα ὅτι ἐν ὁ αὐτός χωρίον οὐδείς δεινός ὁ πολλαπλάσιος αὐτός ἐπιτυγχάνω , ἐάν ἐκμανθάνω τις αὐτός κρίνω τε καί λογίζομαι ὀρθός ἐπίσταμαι . ὅς ἐγώ ἔμπροσθεν λέγω που κατά ὁ ὁ λόγος χρεία , οὗτος νῦν γράφω ὁ Ἱπποκράτης , ὅτι ὁ καλός ἐκμανθάνω ὁ δύναμις ὁ σημεῖον ὑπάρχω , ἄν εἰ μή διά πᾶς ἀκριβής προγιγνώσκω ὁ γίγνομαι , ὁ γοῦν ἐπιτυγχάνω πολλαπλάσιος ὁ ἀποτυγχάνω , ἐν ὅς δή καί ἀγαθός ἕτερος ἕτερος ὁ ὁστισοῦν προγιγνώσκω εἰμί . ὁ μέν γάρ μηδέποτε ἁμαρτάνω μέγας ἤ κατά ἄνθρωπος , ὁ δέ ὡς ἦκα τεχνίτης μόνος . πολύς δέ εἰμί καί κατά αὐτός οὗτος διαφορά ὁ μέν ἐν ὁ εἴκοσι ἅπαξ ἀποτυγχάνω οὐ ὀλίγος τις ἀγαθός εἰμί ὁ κατά δέκα διαμαρτάνω ἅπαξ , αὐτός δέ οὗτος πάλιν ὁ ἐν ὁ ἑκατόν ἅπαξ ἀποτυγχάνω , ὥσπερ γε καί οὗτος πάλιν ὁ ἐν ὁ διακόσιοι . οὐ οὖν ὀρθός ἐγώ ἐρωτάω ὁ ἐμπειρικός τίς εἰμί ὁ ὡς ὁ πολύς θεώρημα ἐκ ὁ ὁ λόγος προσθήκη ἀδιάπτωτος τε καί διηνεκής ποιέω . εἶτα οὐ ἔχω δείκνυμι δοκέω ἐλέγχω , ὡς ἐκ περισσός ὁ λόγος προστίθημι . εἰ γάρ μή διηνεκής , ἀλλά πλεονάκις γε ἐκεῖνος , ὁ τέλος ὁ τέχνη τυγχάνω , ὥσπερ ἐν ὁ προγιγνώσκω ὁ μέλλω γίγνομαι ὁ κάμνω , οὕτως ἐν ὁ θεραπεύω αὐτός .
galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.42
Ποθέειν δὲ χρὴ οὐδενὸς νουσήματος ὄνομα ὅ τι μὴ τυγχάνει ἐνθάδε γεγραμμένον , πάντα γὰρ ὁκόσα ἐν τοῖσι χρόνοισι τοῖσι προειρημένοισιν κρίνεται , γνώσῃ τοῖσι αὐτέοισι σημείοισι . Τοῦτό μοι δοκεῖ προσθεῖναι κατὰ τὴν τελευτὴν τοῦ λόγου , διότι περὶ τῶν ὀξέων νοσημάτων καὶ ὅσα ἐκ τούτων γίνεται τὴν διδασκαλίαν ἔφησε πεποιῆσθαι κατὰ τοῦτο . μεμνημένος οὖν ὅτι τὰ μὲν πλεῖστα τῶν εἰρημένων ὑπ’ αὐτοῦ σημείων ἀγαθῶν τε καὶ κακῶν ἁπλῶς εἴρηται κατὰ πάντων κοινῇ τῶν νοσημάτων , ὀλίγα δ’ ἐπ’ ἐνίων ἀφωρισμένων , ἀνέμνησε καὶ ἡμᾶς αὐτοῦ μετὰ τοῦ προσθεῖναι τὸ μηδὲν παραλελεῖφθαι κατὰ τὸν λόγον , ὃ τάχα ἂν ἡμεῖς ᾠήθημεν εἶναι ψευδές · ἐπειδὴ τινῶν μὲν ἐμνημόνευσεν ὀνομαστὶ , τινῶν δ’ οὔ . τοῦτο γὰρ αὐτὸ δηλοῖ , μὴ μάτην ὑπ’ αὐτοῦ γεγονέναι μηδ’ ἄνευ τινὸς αἰτίας , ἀλλ’ ἐπειδὴ παρὰ τὰ ἄλλα διδασκαλίας ἐξαιρέτου τινὰ τῶν νοσημάτων ἐδεῖτο , διὰ τοῦτο αὐτῶν ἐμνημόνευσεν ἰδίᾳ . τὰ δ’ ἄλλα πάντα τὰ παραλελειμμένα τοῖς κοινοῖς ὑποπέπτωκε σημείοις εὐθέως γε τοῦτο πρῶτον ὑπ’ αὐτοῦ γεγραμμένον , ὃ προσαγορεύουσι , νεκρῶδες πρόσωπον ἐπὶ παντὸς νοσήματος ὀξέως , ὀλέθριον ἀληθῶς εἴρηται . κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν λόγον ὅσα περὶ κατακλίσεως ἔγραψεν ἢ ἀναπνοῆς ἢ ὕπνων ἢ ἀγρυπνίας ἢ τῶν ἄλλων , ὅσα κοινὰ πάντως ἐστὶ τῶν ἐν τοῖς προγεγραμμένοις χρόνοις κρινομένων . οὐ γὰρ δή γε περὶ τῶν χρονίων αὐτῷ τὸ σύγγραμμά ἐστιν , ἀλλ’ ὡς αὐτὸς εἶπεν , ὀξέων τε καὶ τῶν ἐκ τούτων γινομένων , ὧν καὶ τοὺς χρόνους αὐτὸς ἐδήλωσεν , ἐπ’ ἐνίων μὲν εἰκοστὴν ἡμέραν , ἐπ’ ἐνίων δὲ τεσσαρακοστὴν ἢ ἑξηκοστὴν ὅρον θέμενος .
Lemmas: ποθέω δέ χρή οὐδείς νόσημα ὄνομα ὅς τις μή τυγχάνω ἐνθάδε γράφω , πᾶς γάρ ὁπόσος ἐν ὁ χρόνος ὁ προλέγω κρίνω , γιγνώσκω ὁ αύ̓τεος σημεῖον . οὗτος ἐγώ δοκέω προστίθημι κατά ὁ τελευτή ὁ λόγος , διότι περί ὁ ὀξύς νόσημα καί ὅσος ἐκ οὗτος γίγνομαι ὁ διδασκαλία φημί ποιέω κατά οὗτος . μιμνῄσκω οὖν ὅτι ὁ μέν πολύς ὁ λέγω ὑπό αὐτός σημεῖον ἀγαθός τε καί κακός ἁπλῶς λέγω κατά πᾶς κοινῇ ὁ νόσημα , ὀλίγος δέ ἐπί ἔνιοι ἀφορίζω , ἀναμιμνῄσκω καί ἐγώ αὐτός μετά ὁ προστίθημι ὁ μηδείς παραλείπω κατά ὁ λόγος , ὅς τάχα ἄν ἐγώ οἴομαι εἰμί ψευδής · ἐπειδή τις μέν μνημονεύω ὀνομαστί , τις δέ οὐ . οὗτος γάρ αὐτός δηλόω , μή μάτην ὑπό αὐτός γίγνομαι μηδέ ἄνευ τις αἰτία , ἀλλά ἐπειδή παρά ὁ ἄλλος διδασκαλία ἐξαιρετός τις ὁ νόσημα δέω , διά οὗτος αὐτός μνημονεύω ἴδιος . ὁ δέ ἄλλος πᾶς ὁ παραλείπω ὁ κοινός ὑποπίπτω σημεῖον εὐθύς γε οὗτος πρῶτος ὑπό αὐτός γράφω , ὅς προσαγορεύω , νεκρώδης πρόσωπον ἐπί πᾶς νόσημα ὀξύς , ὀλέθριος ἀληθής λέγω . κατά δέ ὁ αὐτός λόγος ὅσος περί κατάκλισις γράφω ἤ ἀναπνοή ἤ ὕπνος ἤ ἀγρυπνία ἤ ὁ ἄλλος , ὅσος κοινός πάντως εἰμί ὁ ἐν ὁ προγράφω χρόνος κρίνω . οὐ γάρ δή γε περί ὁ χρόνιος αὐτός ὁ σύγγραμμα εἰμί , ἀλλά ὡς αὐτός λέγω , ὀξύς τε καί ὁ ἐκ οὗτος γίγνομαι , ὅς καί ὁ χρόνος αὐτός δηλόω , ἐπί ἔνιοι μέν εἰκοστός ἡμέρα , ἐπί ἔνιοι δέ τεσσαρακοστός ἤ ἑξηκοστός ὅρος τίθημι .