galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.1
Οἱ δὲ πυρετοὶ κρίνονται ἐν τῇσιν αὐτέῃσιν ἡμέρῃσι τὸν ἀριθμὸν , ἐξ ὧν τε περιγίνονται οἱ ἄνθρωποι καὶ ἐξ ὧν ἀπόλλυνται . Δύο πραγματείας ἔχετε , πρὸς ὑμᾶς γὰρ λέγω τοῦτο τοὺς ἑταίρους , ὅσοι κατηναγκάσατέ με μὴ προῃρημένον ἐξηγήσεις γράψαι τῶν Ἱπποκράτους συγγραμμάτων , ἐν αἷς ἅπαντα περί τε κρισίμων ἡμερῶν εἴρηται καὶ κρίσεων . ἴστε δὲ ὅτι καὶ αὐτὰς οὐκ ἐκδοθησομένας , ἀλλ’ ὥσπερ ὑμῖν μόνοις ἐσομένας ἔγραψα . συνέβη δ’ ἐκπεσεῖν αὐτὰς καὶ παρὰ πολλοῖς εἶναι , καθάπερ καὶ ἄλλα πολλὰ τῶν ἡμῖν γεγραμμένων . ὅθεν οὐδ’ ἐξηγεῖσθαι προῃρούμην ἐν ὑπομνήμασιν οὐδὲν τῶν Ἱπποκράτους βιβλίων . ὅσα γὰρ εἰς τὴν τέχνην χρήσιμα παρ’ αὐτοῦ μαθεῖν ἔδει , γέγραπταί μοι κατὰ πολλὰς πραγματείας ἅμα ταῖς οἰκείαις ἐξηγήσεσιν . ἐπεὶ δ’ ἔνιαι τῶν λέξεων ἀσαφέστερον εἰρημέναι μοχθηρᾶς ἐξηγήσεως ἔτυχον , ὡς ἀρέσκειν ὑμῖν μηδένα τῶν γραψάντων ὑπομνήματα , βέλτιον δὲ αὐτῶν στοχάζεσθαι τῆς Ἱπποκράτους γνώμης ἐδόκουν ὑμῖν ἐγὼ , διὰ τοῦτό με καὶ διὰ γραμμάτων ἠξιώσατε παρασχεῖν ὑμῖν ἅπερ ἐν ταῖς διὰ λόγων συνουσίαις ἠκούσατε . τοῦτ’ αὐτὸ κἀγὼ προεῖπον ὑμῖν , ὡς ἀναγκαῖον ἔσται τὰς ἐξηγήσεις ἀνωμάλους ἔσεσθαι ἤτοι μὴ πάσας ὁμοίως ἐξηγουμένου μου τὰς λέξεις , ἀλλὰ τελεώτερον μὲν , ὑπὲρ ὧν οὐδαμόθι τῶν ἐμῶν πραγματειῶν ἐμνημόνευσα . διὰ κεφαλαίων δὲ περὶ ὧν ἤδη τελέως ἐν ἐκείναις διῆλθον , ἵνα μὴ πολλάκις ὑπὲρ τῶν αὐτῶν πραγμάτων ἀναγκαζώμεθα γράφειν . ἐπεὶ τοίνυν ἅπαντα τὸν περὶ κρισίμων ἡμερῶν λόγον , ὡσαύτως δὲ καὶ τὸν περὶ κρίσεων τρισί τισι πραγματείαις διῆλθον , ἐνταυθοῖ μόνα τὰ κεφάλαια τῶν ἐκεῖ γεγραμμένων ἀναμνήσω τὴν ἀρχὴν ἐνθένδε ποιησάμενος . ἡ γὰρ κατὰ τὰ νοσήματα κρίσις ἀπὸ τῶν ἐν τοῖς δικαστηρίοις μετενήνεκται , σημαίνουσα τὴν ὀξύῤῥοπον ἐν νόσῳ μεταβολὴν γινομένην κατὰ τέτταρας τρόπους . ἢ γὰρ ἀπαλλάττονται τῶν νοσημάτων εὐθέως ἢ μεγάλην μεταβολὴν ἐπὶ τὸ βέλτιον ἴσχουσιν ἢ ἀποθνήσκουσιν εὐθέως ἢ χείρους γίνονται πολλῷ . τὰς μὲν οὖν πρώτας δύο κρίσεις ἁπλῶς ὀνομάζουσι κρίσεις , τὰς δὲ δευτέρας δύο τὰ πολλὰ μὲν ἅμα προσθήκῃ κακὴν κρίσιν ἢ μοχθηρὰν κρίσιν ἥ τι τοιοῦτον τῷ τῆς κρίσεως ὀνόματι προστιθέντες , ἔστιν ὅτε δὲ καὶ χωρὶς προσθήκης ἁπλῶς . ἐμάθετε δὲ καὶ ὡς αἱ κρίσεις ἅπασαι μετά τινος φανερᾶς γίνονται κενώσεως ἢ ἀποστάσεως . ἐν γὰρ τῷ σπανίῳ παιδία μόνα δι’ ὕπνων βαθέων καὶ μακρῶν ὀξείας ἐποιήσαντο μεταβολὰς ὡς ἐπὶ τὸ βέλτιον , ἃς ἔνιοι μὲν ἀξιοῦσι καὶ αὐτὰς ὀνομάζειν κρίσεις , ἔνιοι δὲ οὐ συγχωροῦσιν , ἡμέρας δὲ κρισίμους καλοῦσιν , ἐν αἷς αἱ τοιαῦται μεταβολαὶ πισταί τε ἅμα καὶ πλεῖσται γίνονται . κατὰ γὰρ τὰς ἄλλας ἡμέρας οὕτε πιστὰς ὁρῶμεν γινομένας τὰς κρίσεις οὔτε πολλάς . κατενόησε δ’ οὐ πρῶτος μόνον , ἀλλὰ καὶ μάλιστα τὴν τῶν κρισίμων ἡμερῶν φύσιν ὁ θαυμάσιος Ἱπποκράτης ἐνεδείξατό τε τὴν αἰτίαν τῆς γενέσεως αὐτῶν , ἣν καὶ ἡμεῖς ἐν τῇ περὶ τῶν κρισίμων ἡμερῶν πραγματείᾳ διήλθομεν , ἰσχυροτέραν μὲν ἐπιδεικνύντες εἶναι περίοδον ἡμερῶν κρισίμων τὴν ἑβδόμην , δευτέραν δὲ τῇ δυνάμει τὴν τετράδα γινομένην ἐκ τοῦ δίχα τμηθῆναι τὴν ἑβδόμην , σημαίνεσθαι δὲ τὰς μελλούσας ἔσεσθαι κρίσεις ἐν ταῖς ἑβδομαδικαῖς περιόδοις ὑπὸ τῶν τετράδων . τὴν μὲν γὰρ τετάρτην ἡμέραν τῆς ἑβδόμης εἶναι δηλωτικὴν , τὴν ἑνδεκάτην δὲ τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης · ὀνομάζει δ’ αὐτὰς ὁ Ἱπποκράτης ἐπιδήλους καὶ θεωρητάς . ἀριθμεῖσθαι δὲ τὰς μὲν ἑβδομάδας τοιῷδε τρόπῳ γε βούλεται , δύο μὲν ἐφεξῆς ἀλλήλων τὰς πρώτας κατὰ διάζευξιν , ἕπεσθαι δ’ αὐταῖς τὴν τρίτην κατὰ συνάφειαν . διάζευξις μὲν οὖν ἐστιν , ὅταν ἐφ’ ἑτέραν ἡμέραν ληξάσης τῆς προτέρας ἑβδομάδος ἡ μετὰ ταύτην ἀφ’ ἑτέρας ἄρξηται . συνάφεια δὲ ὅταν ἡμέρα μία κοινὴ τῶν ἑβδομάδων ἀμφοτέρων γένηται τελευτώσης μὲν εἰς αὐτὴν τῆς προτέρας , ἀρχομένης δὲ τῆς δευτέρας ἀπ’ αὐτῆς καὶ διὰ τοῦτο τὴν εἰκοστὴν ἡμέραν ἐσχάτην εἶναι τῆς τρίτης ἑβδομάδος , ὡς εἴ γε καὶ αὐτὴ κατὰ διάζευξιν ἠριθμεῖτο , τὴν πρώτην καὶ εἰκοστὴν ἡμέραν , οὐ τὴν εἰκοστὴν ἰσχυροτέραν ἐχρῆν εἶναι , φαίνεται δ’ οὐχ οὕτω γινόμενον . ἡ γὰρ εἰκοστὴ καὶ πλεῖστα καὶ βεβαίως ὁρᾶται κρίνουσα . τριῶν οὖν ἑβδομάδων τὰς εἴκοσιν ἡμέρας συμπληρουσῶν , εἶτα τῆς τετάρτης ἑβδομάδος ἀρχομένης κατὰ τὴν εἰκοστὴν πρώτην ἐκ τῶν ἐφεξῆς τριῶν ἑβδομάδων , εἴκοσιν ἡμερῶν συμπληρουμένων , εἰκότως ὁ Ἱπποκράτης τὴν τεσσαρακοστὴν ἡμέραν , οὐ τὴν τεσσαρακοστὴν δευτέραν κρίσιμον εἶναί φησιν . οὕτως δὲ καὶ τὴν ἑξηκοστὴν καὶ τὴν ὀγδοηκοστὴν , οὐ τὴν ἑξηκοστὴν τρίτην οὐδὲ τὴν ὀγδοηκοστὴν τετάρτην . αὕτη μὲν οὖν σοι τῶν ἑβδομαδικῶν περιόδων ἡ συναρίθμησις , ἡ ﻿ δὲ κατὰ τετράδας ἀκόλουθος τῆσδε . τεμνομένης γὰρ ἑκάστης ἑβδομάδος εἰς τὰς ἐν αὐτῇ δύο τετράδας ἡ τετάρτη μετὰ τὴν εἰσβολὴν τοῦ νοσήματος ἡμέρα τελευτὴ μὲν ἔσται τῆς πρώτης τετράδος , ἀρχὴ δὲ τῆς δευτέρας . ἡ δὲ ἐφεξῆς τῇδε τρίτῃ τετρὰς ἀπὸ τῆς ὀγδόης ἡμέρας ἄρξεται , διότι καὶ ἡ δευτέρα τῶν ἑβδομάδων · ὥστε συμβήσεται τὴν ἑνδεκάτην ἡμέραν τελευτὴν μὲν εἶναι τῆς τρίτης τετράδος , ἀρχὴν δὲ τῆς τετάρτης . ἡ δὲ πέμπτη τετρὰς ἀπὸ τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης ἡμέρας ἄρξεται , διότι καὶ ἡ τρίτη τῶν ἑβδομάδων . ἀφίξεται τοιγαροῦν εἰς τὴν ἑπτακαιδεκάτην αὐτῆς τὸ τέλος , ἥτις ἐστὶ πάλιν κοινὴ τῶν δύο τετράδων τῆς πέμπτης καὶ τῆς ἕκτης , εἰς ἃς ἡ τρίτη τῶν ἑβδομάδων ἐτμήθη καὶ οὕτως εἰκοστὴ τοῦ νοσήματος ἡμέρα τέλος μὲν τριῶν ἑβδομάδων , ἓξ δὲ τετράδων . αὗται μὲν οὖν αἱ κατὰ περιόδους εἰσὶ κρίσιμοι , παρεμπίπτουσι δὲ αὐταῖς καὶ ἕτεραι κατὰ τὰς ὀξείας νόσους , ὧν τὴν αἰτίαν τῆς παρεμπτώσεως ἐν τοῖς περὶ κρισίμων ἡμερῶν εἶπον . εἰσὶ δὲ αὗται τρίτη καὶ πέμπτη καὶ ἐνάτη . παρεμπίπτει δέ ποτε καὶ ἡ ἕκτη κακὴ κρίσιμος οὖσα , τῷ τε μετὰ συμπτωμάτων ἐνίοτε ποιεῖσθαι τὴν κρίσιν ἐπισφαλῶν , εἴς τε τὴν καλουμένην ὑπέρκρισιν ἐκπίπτειν , καὶ μέντοι καὶ τῷ μὴ τελέως ἀπαλλάττειν τῶν νοσημάτων , ἀλλ’ ἐλλιπῶς ἢ εἴ ποτε καὶ τελέως ὑποστροφὰς πάντως ποιεῖσθαι . εἴρηται δὲ καὶ ταῦτα καὶ ἄλλα πολλὰ ἐν τοῖς περὶ κρισίμων ἡμερῶν ὑφ’ ἡμῶν , ἃ σύμπαντα σχεδὸν Ἱπποκράτης ἔγραψεν ἄλλοτε κατ’ ἄλλο βιβλίον , ὑπ’ ἐμοῦ δ’ εἰς ἓν ἤθροισται κατὰ τὴν περὶ κρισίμων ἡμερῶν πραγματείαν ἅμα τῷ καὶ διορισθῆναι τὰ μὴ διωρισμένα καὶ τελέως ῥηθῆναι τὰ δοκοῦντα ἐλλιπέστερον ὑφ’ Ἱπποκράτους γεγράφθαι . τῷ μὲν οὖν θέλοντι προγινώσκειν ἀκριβῶς ἀναγνωστέον ἐστὶ τὰς δύο πραγματείας ἐκείνας , τήν τε περὶ κρισίμων ἡμερῶν καὶ τὴν περὶ κρίσεων . ἐν δὲ τῷ παρόντι τὴν λέξιν μόνην ἐξηγήσασθαι πρόκειται τῶν εἰρημένων ὑφ’ Ἱπποκράτους κατὰ τὸ προκείμενον βιβλίον , ἐξ ὧν τε περιγίνονται οἱ ἄνθρωποι καὶ ἐξ ὧν ἀπόλλυνται . τὸ μὲν ἐξ ὧν ἤτοι τῶν κρίσεων ἢ τῶν ἡμερῶν λέγει καὶ βέλτιον μὴ τῶν ἡμερῶν ἀκούειν , ἀλλὰ τῶν κρίσεων . εἰ γὰρ καὶ ὅτι μάλιστα δυνατόν ἐστι κἀπὶ τῶν ἡμερῶν λέγεσθαι τὸ ἐξ ὧν , ἀλλὰ πρώτως ταῖς κρίσεσιν ὑπάρχει καὶ δι’ ἐκείνας καὶ ταῖς ἡμέραις . τὸ δὲ ἐκ τούτων ἤτοι περιγενέσθαι τὸν ἄνθρωπον ἢ ἀπόλλυσθαι δηλωτικόν ἐστι τοῦ τὴν κρίσιν ὀνομάζειν αὐτὸν ἐπὶ πάσης τῆς ὀξυῤῥόπου μεταβολῆς , οὐ μόνης τῆς ἐπὶ σωτηρίαν .
Lemmas: ὁ δέ πυρετός κρίνω ἐν ὁ αὔτεος ἡμέρα ὁ ἀριθμός , ἐκ ὅς τε περιγίγνομαι ὁ ἄνθρωπος καί ἐκ ὅς ἀπόλλυμι . δύο πραγματεία ἔχω , πρός σύ γάρ λέγω οὗτος ὁ ἑταῖρος , ὅσος καταναγκάζω ἐγώ μή προλέγω ἐξήγησις γράφω ὁ Ἱπποκράτης σύγγραμμα , ἐν ὅς ἅπας περί τε κρίσιμος ἡμέρα λέγω καί κρίσις . οἶδα δέ ὅτι καί αὐτός οὐ ἐκδίδωμι , ἀλλά ὥσπερ σύ μόνος εἰμί γράφω . συμβαίνω δέ ἐκπίπτω αὐτός καί παρά πολύς εἰμί , καθά καί ἄλλος πολύς ὁ ἐγώ γράφω . ὅθεν οὐδέ ἐξηγέομαι προλέγω ἐν ὑπόμνημα οὐδείς ὁ Ἱπποκράτης βιβλίον . ὅσος γάρ εἰς ὁ τέχνη χρήσιμος παρά αὐτός μανθάνω δέω , γράφω ἐγώ κατά πολύς πραγματεία ἅμα ὁ οἰκεῖος ἐξήγησις . ἐπεί δέ ἔνιοι ὁ λέξις ἀσαφής λέγω μοχθηρός ἐξήγησις τυγχάνω , ὡς ἀρέσκω σύ μηδείς ὁ γράφω ὑπόμνημα , ἀγαθός δέ αὐτός στοχάζομαι ὁ Ἱπποκράτης γνώμη δοκέω σύ ἐγώ , διά οὗτος ἐγώ καί διά γράμμα ἀξιόω παρέχω σύ ὅς ἐν ὁ διά λόγος συνουσία ἀκούω . οὗτος αὐτός ἐγώ προλέγω σύ , ὡς ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἐξήγησις ἀνώμαλος εἰμί ἤτοι μή πᾶς ὅμοιος ἐξηγέομαι ἐγώ ὁ λέξις , ἀλλά τέλειος μέν , ὑπέρ ὅς οὐδαμόθι ὁ ἐμός πραγματεία μνημονεύω . διά κεφάλαιος δέ περί ὅς ἤδη τέλειος ἐν ἐκεῖνος διέρχομαι , ἵνα μή πολλάκις ὑπέρ ὁ αὐτός πρᾶγμα ἀναγκάζω γράφω . ἐπεί τοίνυν ἅπας ὁ περί κρίσιμος ἡμέρα λόγος , ὡσαύτως δέ καί ὁ περί κρίσις τρεῖς τις πραγματεία διέρχομαι , ἐνταυθοῖ μόνος ὁ κεφάλαιος ὁ ἐκεῖ γράφω ἀναμιμνῄσκω ὁ ἀρχή ἐνθένδε ποιέω . ὁ γάρ κατά ὁ νόσημα κρίσις ἀπό ὁ ἐν ὁ δικαστήριον μεταφέρω , σημαίνω ὁ ὀξύρροπος ἐν νόσος μεταβολή γίγνομαι κατά τέσσαρες τρόπος . ἤ γάρ ἀπαλλάσσω ὁ νόσημα εὐθύς ἤ μέγας μεταβολή ἐπί ὁ ἀγαθός ἴσχω ἤ ἀποθνῄσκω εὐθύς ἤ κακός γίγνομαι πολύς . ὁ μέν οὖν πρῶτος δύο κρίσις ἁπλῶς ὀνομάζω κρίσις , ὁ δέ δεύτερος δύο ὁ πολύς μέν ἅμα προσθήκη κακός κρίσις ἤ μοχθηρός κρίσις ὅς τις τοιοῦτος ὁ ὁ κρίσις ὄνομα προστίθημι , εἰμί ὅτε δέ καί χωρίς προσθήκη ἁπλῶς . μανθάνω δέ καί ὡς ὁ κρίσις ἅπας μετά τις φανερός γίγνομαι κένωσις ἤ ἀπόστασις . ἐν γάρ ὁ σπάνιος παιδίον μόνος διά ὕπνος βαθύς καί μακρός ὀξύς ποιέω μεταβολή ὡς ἐπί ὁ ἀγαθός , ὅς ἔνιοι μέν ἀξιόω καί αὐτός ὀνομάζω κρίσις , ἔνιοι δέ οὐ συγχωρέω , ἡμέρα δέ κρίσιμος καλέω , ἐν ὅς ὁ τοιοῦτος μεταβολή πιστός τε ἅμα καί πολύς γίγνομαι . κατά γάρ ὁ ἄλλος ἡμέρα ἵημι πιστός ὁράω γίγνομαι ὁ κρίσις οὔτε πολύς . κατανοέω δέ οὐ πρῶτος μόνος , ἀλλά καί μάλα ὁ ὁ κρίσιμος ἡμέρα φύσις ὁ θαυμάσιος Ἱπποκράτης ἐνδείκνυμι τε ὁ αἰτία ὁ γένεσις αὐτός , ὅς καί ἐγώ ἐν ὁ περί ὁ κρίσιμος ἡμέρα πραγματεία διέρχομαι , ἰσχυρός μέν ἐπιδείκνυμι εἰμί περίοδος ἡμέρα κρίσιμος ὁ ἕβδομος , δεύτερος δέ ὁ δύναμις ὁ τετράς γίγνομαι ἐκ ὁ δίχα τέμνω ὁ ἕβδομος , σημαίνω δέ ὁ μέλλω εἰμί κρίσις ἐν ὁ ἑβδομαδικός περίοδος ὑπό ὁ τετράς . ὁ μέν γάρ τέταρτος ἡμέρα ὁ ἕβδομος εἰμί δηλωτικός , ὁ ἑνδέκατος δέ ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος · ὀνομάζω δέ αὐτός ὁ Ἱπποκράτης ἐπίδηλος καί θεωρητός . ἀριθμέω δέ ὁ μέν ἑβδομάς τοιόσδε τρόπος γε βούλομαι , δύο μέν ἐφεξῆς ἀλλήλων ὁ πρῶτος κατά διάζευξις , ἕπομαι δέ αὐτός ὁ τρίτος κατά συνάφεια . διάζευξις μέν οὖν εἰμί , ὅταν ἐπί ἕτερος ἡμέρα λήγω ὁ πρότερος ἑβδομάς ὁ μετά οὗτος ἀπό ἕτερος ἄρχω . συνάφεια δέ ὅταν ἡμέρα εἷς κοινός ὁ ἑβδομάς ἀμφότερος γίγνομαι τελευτάω μέν εἰς αὐτός ὁ πρότερος , ἄρχω δέ ὁ δεύτερος ἀπό αὐτός καί διά οὗτος ὁ εἰκοστός ἡμέρα ἔσχατος εἰμί ὁ τρίτος ἑβδομάς , ὡς εἰ γε καί αὐτός κατά διάζευξις ἀριθμέω , ὁ πρῶτος καί εἰκοστός ἡμέρα , οὐ ὁ εἰκοστός ἰσχυρός χρή εἰμί , φαίνω δέ οὐ οὕτως γίγνομαι . ὁ γάρ εἰκοστός καί πολύς καί βέβαιος ὁράω κρίνω . τρεῖς οὖν ἑβδομάς ὁ εἴκοσι ἡμέρα συμπληρόω , εἶτα ὁ τέταρτος ἑβδομάς ἄρχω κατά ὁ εἰκοστός πρῶτος ἐκ ὁ ἐφεξῆς τρεῖς ἑβδομάς , εἴκοσι ἡμέρα συμπληρόω , ἔοικα ὁ Ἱπποκράτης ὁ τεσσαρακοστός ἡμέρα , οὐ ὁ τεσσαρακοστός δεύτερος κρίσιμος εἰμί φημί . οὕτως δέ καί ὁ ἑξηκοστός καί ὁ ὀγδοηκοστός , οὐ ὁ ἑξηκοστός τρίτος οὐδέ ὁ ὀγδοηκοστός τέταρτος . οὗτος μέν οὖν σύ ὁ ἑβδομαδικός περίοδος ὁ συναρίθμησις , ὁ ﻿ δέ κατά τετράς ἀκόλουθος ὅδε . τέμνω γάρ ἕκαστος ἑβδομάς εἰς ὁ ἐν αὐτός δύο τετράς ὁ τέταρτος μετά ὁ εἰσβολή ὁ νόσημα ἡμέρα τελευτή μέν εἰμί ὁ πρῶτος τετράς , ἀρχή δέ ὁ δεύτερος . ὁ δέ ἐφεξῆς ὅδε τρίτος τετράς ἀπό ὁ ὄγδοος ἡμέρα ἄρχω , διότι καί ὁ δεύτερος ὁ ἑβδομάς · ὥστε συμβαίνω ὁ ἑνδέκατος ἡμέρα τελευτή μέν εἰμί ὁ τρίτος τετράς , ἀρχή δέ ὁ τέταρτος . ὁ δέ πέμπτος τετράς ἀπό ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἡμέρα ἄρχω , διότι καί ὁ τρίτος ὁ ἑβδομάς . ἀφικνέομαι τοιγαροῦν εἰς ὁ ἑπτακαιδέκατος αὐτός ὁ τέλος , ὅστις εἰμί πάλιν κοινός ὁ δύο τετράς ὁ πέμπτος καί ὁ ἕκτος , εἰς ὅς ὁ τρίτος ὁ ἑβδομάς τέμνω καί οὕτως εἰκοστός ὁ νόσημα ἡμέρα τέλος μέν τρεῖς ἑβδομάς , ἕξ δέ τετράς . οὗτος μέν οὖν ὁ κατά περίοδος εἰμί κρίσιμος , παρεμπίπτω δέ αὐτός καί ἕτερος κατά ὁ ὀξύς νόσος , ὅς ὁ αἰτία ὁ παρέμπτωσις ἐν ὁ περί κρίσιμος ἡμέρα λέγω . εἰμί δέ οὗτος τρίτος καί πέμπτος καί ἔνατος . παρεμπίπτω δέ ποτέ καί ὁ ἕκτος κακός κρίσιμος εἰμί , ὁ τε μετά σύμπτωμα ἐνίοτε ποιέω ὁ κρίσις ἐπισφαλής , εἰς τε ὁ καλέω ὑπέρκρισις ἐκπίπτω , καί μέντοι καί ὁ μή τέλειος ἀπαλλάσσω ὁ νόσημα , ἀλλά ἐλλιπής ἤ εἰ ποτέ καί τέλειος ὑποστροφή πάντως ποιέω . λέγω δέ καί οὗτος καί ἄλλος πολύς ἐν ὁ περί κρίσιμος ἡμέρα ὑπό ἐγώ , ὅς σύμπας σχεδόν Ἱπποκράτης γράφω ἄλλοτε κατά ἄλλος βιβλίον , ὑπό ἐγώ δέ εἰς εἷς ἀθροίζω κατά ὁ περί κρίσιμος ἡμέρα πραγματεία ἅμα ὁ καί διορίζω ὁ μή διορίζω καί τέλειος λέγω ὁ δοκέω ἐλλιπής ὑπό Ἱπποκράτης γράφω . ὁ μέν οὖν ἐθέλω προγιγνώσκω ἀκριβής ἀναγνωστέον εἰμί ὁ δύο πραγματεία ἐκεῖνος , ὁ τε περί κρίσιμος ἡμέρα καί ὁ περί κρίσις . ἐν δέ ὁ πάρειμι ὁ λέξις μόνος ἐξηγέομαι πρόκειμαι ὁ λέγω ὑπό Ἱπποκράτης κατά ὁ πρόκειμαι βιβλίον , ἐκ ὅς τε περιγίγνομαι ὁ ἄνθρωπος καί ἐκ ὅς ἀπόλλυμι . ὁ μέν ἐκ ὅς ἤτοι ὁ κρίσις ἤ ὁ ἡμέρα λέγω καί ἀγαθός μή ὁ ἡμέρα ἀκούω , ἀλλά ὁ κρίσις . εἰ γάρ καί ὅτι μάλα δυνατός εἰμί ἐπί ὁ ἡμέρα λέγω ὁ ἐκ ὅς , ἀλλά πρῶτος ὁ κρίσις ὑπάρχω καί διά ἐκεῖνος καί ὁ ἡμέρα . ὁ δέ ἐκ οὗτος ἤτοι περιγίγνομαι ὁ ἄνθρωπος ἤ ἀπόλλυμι δηλωτικός εἰμί ὁ ὁ κρίσις ὀνομάζω αὐτός ἐπί πᾶς ὁ ὀξύρροπος μεταβολή , οὐ μόνος ὁ ἐπί σωτηρία .