galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 1.10
Ἢν γὰρ τὴν αὐγὴν φεύγωσιν ἢ δακρύωσιν ἀπροαιρέτως ἢ διαστρέφωνται ἢ θάτερος θατέρου ἐλάσσων γίνηται ἢ τὰ λευκὰ ἐρυθρὰ ἴσχωσιν ἢ πέλια ἢ μέλανα φλέβιά ἐν αὐτέοισιν ἔχωσιν ἢ λῆμαι ἐόντες φαίνωνται περὶ τὰς ὄψιας ἢ καὶ ἐναιωρεύμενοι ἢ ἐξίσκοντες ἢ ἔγκοιλοι ἰσχυρῶς γινόμενοι ἢ αἱ βλεφαρίδες καμπύλαι ἢ ἰσχυραὶ αἴολαι ἢ αἱ ὄψιες αὐχμῶσαι καὶ ἀλαμπεῖς ἱστάμεναι καὶ τὸ πρόσωπον πέλιον καὶ φοβερὸν ἰδεῖν · καὶ οἱ ὀδόντες πέλιοι γίνονται · ἢ τὸ χρῶμα τοῦ ξύμπαντος προσώπου ἠλλοιωμένον ᾖ , ταῦτα πάντα κακὰ νομίζειν καὶ ὀλέθρια εἶναι . Τὰ εἰρημένα συμπτώματα κοινὸν μὲν ἔχει τὸ παρὰ φύσιν εἶναι . διαφέρει δ’ ἀλλήλων τῷ τὰ μὲν ἁπλῶς ἐναντία τοῖς κατὰ φύσιν ὑπάρχειν , ἔνια δ’ , ὡς αὐτὸς ἔμπροσθεν εἶπεν , ἐναντιώτατα . διὸ καὶ κατὰ τὸν κοινὸν ἐπιλογισμὸν ἅπαντα μὲν ὀλέθρια νομισθήσονται , κατὰ δὲ τὴν ποσότητα τῆς ἐναντιώσεως , ἧττόν τε καὶ μᾶλλον ἕξει τοῦτο . τάς γε μὴν διαθέσεις ἐφ’ αἷς γίνεται κατὰ τὴν ἀκολουθίαν τῶν ἀφ’ Ἱπποκράτους δογμάτων ἄμεινόν ἐστιν ἐπισκέψασθαι · τὸ τοίνυν φεύγειν τὴν αὐγὴν , ὅπερ ἐστὶν ἀποστρέφεσθαι , δι’ ἀσθένειαν γίνεται τῆς ὀπτικῆς δυνάμεως , ἐνίοτε μὲν ἐπὶ τῇ τῶν ὀργάνων διαθέσει καμνούσης , ὥσπερ ἐν ταῖς ὀφθαλμίαις , ﻿ ἐνίοτε δ’ αὐτῆς καθ’ αὑτὴν , ἡνίκα ὀλέθριόν ἐστι τὸ σημεῖον . οὕτω δὲ καὶ τὸ δακρύειν , ἔαν μὲν ἤτοι δι’ ὀφθαλμίαν ἢ διά τι ῥεῦμα καταφερόμενον ἐκ τῆς κεφαλῆς γίνηται , παρὰ φύσιν μέν ἐστιν , οὐ μὴν θάνατόν γε σημαίνει πάντως , ἐὰν δὲ δι’ ἀῤῥωστίαν τῆς καθεκτικῆς δυνάμεως , ὀλέθριόν τέ ἐστι καὶ θανατῶδες . αἵ γε μὴν διαστροφαὶ τῶν ὀφθαλμῶν σπωμένων γίνονται τῶν κινούντων αὐτοὺς μυῶν , ὅπερ ἐὰν μὲν αὐτῶν ᾖ μόνον ἐκείνων πάθος , οὐδὲν ἄτοπον , ἐὰν δὲ τῆς ἀρχῆς τῶν νεύρων , ὅπερ ἐστὶν ἐγκέφαλος , ἐσχάτως ὀλέθριον . αἰσθάνονται γὰρ τῶν κατὰ τὴν ἀρχὴν παθημάτων οἱ πλησιάζοντες μύες πρότεροι τῶν ἄλλων , ἐνίοτε μὲν οἱ κατὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑπὲρ , ὧν νῦν λέγει , ποτὲ δὲ καὶ οἱ κροταφῖται καλούμενοι , περὶ ὧν ἐν τῷ περὶ ἄρθρων ἐδίδαξε · καὶ μὴν τὸ γενέσθαι τινὰ τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ κατὰ φύσιν ἐλάττω ὀλέθριον σύμπτωμα . νεκροῦσθαι γὰρ δηλοῖ τὴν διοικοῦσαν αὐτὸν δύναμιν . τὸ δὲ τὰ λευκὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἐρυθρὰ φαίνεσθαι , καθάπερ ἐν ὀφθαλμίαις τέ τισι καὶ τῶν μεθυσθέντων ἐνίοις , ἐνδεικτικόν ἐστι τοῦτο τοῦ κατὰ τὸν ἐγκέφαλον καὶ μήνιγγας πλήθους . ἔστι δ’ ὅτε καὶ φλεγμονῆς ἐν αὐτοῖς γεγενημένης , ἑκατέρως γὰρ ἀποθλίβεται τὸ αἷμα πρὸς τὰς ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς φλέβας . διὸ ἐρυθρὸν φαίνεται τὸ λευκὸν ἐν αὐτοῖς μέρος , ὅπερ ἐστὶ τὸ πέριξ τῆς στεφάνης ὀνομαζομένης , ἣν ἐμάθομεν ἐν ταῖς ἀνατομαῖς ἁπάντων τῶν κατὰ τὸν ὀφθαλμὸν ὑμένων τε καὶ χιτώνων σύνδεσμόν τινα οὖσαν . ἐμάθομεν δὲ ὡς τὸ τοῦ περικρανίου πέρας ἐπὶ ταύτην ἐξήκει , μετὰ τῶν ἐν αὐτῷ φλεβῶν . ὅτι δὲ διὰ ταῦτα ἔφη τὸ λευκὸν ἐρυθρὸν γίνεσθαι , σαφῶς ἐδήλωσε διὰ τῶν ἐπιφερομένων εἰπών · ἢν πέλια ἢ μέλανα φλέβιά ἐν αὐτοῖς ἔχωσιν , ἔστι δὲ τοῦτο πάντως ὀλέθριον . ἐρυθρὰ μὲν γὰρ φαίνεται τὰ φλέβια καὶ διὰ πλῆθος , ὡς ἔφην , ἤ τινα φλεγμονὴν τῶν κατὰ τὸν ἐγκέφαλον . μελαίνεται δὲ καὶ πελιδνοῦται ψυχόμενα , ψύχεται δὲ νεκρούμενα καὶ διὰ τοῦτο ὀλέθρια δὴ τὰ τοιαῦτα χρώματα διὰ παντός ἐστιν . αἵ γε μὴν λῆμαι γίνονται μὲν , ὡς ἴσμεν , καὶ διὰ τὸ τῶν ὀργάνων πάθος , ὡς ἐν ὀφθαλμίαις τε καὶ ἄλλως οὐδένα κίνδυνον δηλοῦσαι . γίνονται δὲ καὶ διὰ ἀῤῥωστίαν τῆς διοικούσης τὰ κατὰ τὸν ὀφθαλμὸν δυνάμεως φυσικῆς , ἀδυνατούσης ἐκπέπτειν τὴν τροφὴν τῶν ὀφθαλμῶν . ἐδείχθη γὰρ ἡμιπέπτου τροφῆς ἡ λήμη περίττωμα . κατὰ μὲν οὖν τὰς ὀφθαλμίας διά τε τὸ πλῆθος τῆς παρὰ φύσιν ὑγρότητος καὶ διὰ τὸ πάθος τῶν ὀργάνων εἰκός ἐστι μὴ πέπτεσθαι καλῶς τὴν τροφὴν αὐτῶν . ἔνθα δ’ ἔνδεια σαφής ἐστι δηλουμένη διὰ τῆς κοιλότητος , ἡ μὲν ἀπὸ τοῦ πλήθους αἰτία παντάπασιν οἴχεται , καταλείπεται δὲ ἡ τῆς δυνάμεως ἀσθένεια μόνη . καὶ οὐδ’ ἡ τυχοῦσά τις αὕτη γε , ἀλλ’ ἰσχυρὰ πάνυ , μηδὲ τὴν ὀλιγίστην τροφὴν τῶν ὀφθαλμῶν ἱκανῶς πέπτειν ἰσχύουσα . οἵ γε μὴν ἐναιωρούμενοι , τουτέστιν ἀστήρικτοι καὶ κινούμενοι διὰ παντὸς ὀφθαλμοὶ , γνώρισμά εἰσιν ἢ παραφροσύνης ἢ τρόμου τῶν περὶ αὐτοὺς μυῶν , ὧν ἑκάτερον ἐπὶ τῆς προκειμένης διαθέσεως ὀλέθριόν ἐστιν . αἵ τε γὰρ μετ’ ἐνδείας παραφροσύναι χαλεπώταται καὶ οἱ διὰ ξηρότητα τῶν ὀργάνων τρόμοι παντάπασιν ἀνίατοι . καὶ μὴν καὶ τοὺς ἐξίσχοντας ὀφθαλμοὺς ἢ κοίλους ἰσχυρῶς γινομένους μέμφεται . τὸ μὲν οὖν τῶν ἐξισχόντων σύμπτωμα καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ νοσήματος γίνεται καὶ μάλιστα τοῖς ἐμέσασιν ἐπὶ πολυφαγίᾳ τε καὶ πολυποσίᾳ . τὸ δὲ τῶν ἰσχυρῶς ἐγκοίλων οὐ γίνεται , διόπερ οὐδετέρου κατ’ ἀρχὰς ἐμνημόνευσεν , ἡνίκα ἔλεγε · ῥὶς ὀξεῖα , ὀφθαλμοὶ κοῖλοι . τοῦτο μὲν ὅτι μηδ’ ὅλως ἐν τῷ νεκρώδει προσώπῳ φαίνεται ἐν ἀρχῇ . πῶς γὰρ ἂν ἅμα κοῖλοί τε καὶ ἐξίσχοντες εἶεν οἱ ὀφθαλμοί ; τοῦτο δὲ ὅτι μηδ’ ὅλως γίνεται τηνικαῦτα καὶ δόξει γε τὸ κατὰ τοὺς ἐξίσχοντας ὀφθαλμοὺς μάχεσθαι τοῖς προειρημένοις . εἰρηκὼς γὰρ ἐπὶ τοῦ νεκρώδους προσώπου ῥῖνα ὀξεῖαν , ὀφθαλμοὺς κοίλους , εἶτα ἐπιδιοριζόμενος αὐτὰ τοῖς μετὰ τὴν τρίτην ὁρωμένοις οὐκ ὀρθῶς προσέθηκε τοὺς ἐξίσχοντας . ὃ δέ μοι δοκεῖ γεγονέναι κατὰ τόνδε τὸν λόγον ὑπ’ αὐτοῦ καὶ δὴ φράσω μεταβαλὼν ὅλην τὴν ῥῆσιν αὐτοῦ εἰς τοιάνδε λέξιν · ἢν δὲ καὶ παλαιοτέρου ἐόντος τοῦ νοσήματος ἢ τριταίου τὸ πρόσωπον τοιοῦτον ᾖ , περί τε τουτέων ἐπανερέσθαι , περὶ ὧν καὶ πρόσθεν ἐκέλευσα , καὶ τἄλλα σημεῖα σκέπτεσθαι , τά τε ἐν τῷ σύμπαντι σώματι καὶ τὰ ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς . ἔστι δὲ τὰ γινόμενα σημεῖα ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς ὀλέθρια μετὰ τὴν τρίτην ἡμέραν τοιάδε . φεύγειν τὴν αὐγὴν , δακρύειν , διαστρέφεσθαι , τὸν ἕτερον ὀφθαλμὸν ἐλάττονα γίνεσθαι θατέρου . τὰ λευκὰ μόρια κατ’ αὐτοὺς ἐρυθρὰ φαίνεσθαι , φλέβας ἔχειν ἤτοι μελαίνας ἢ πελιδνὰς ἢ λήμας εἶναι ἐναιωρεῖσθαί τε ἢ ἐξίσχειν ἢ κοίλους ἰσχυρῶς εἶναι , τοῦ τε προσώπου παντὸς ἠλλοιοῦσθαι τὸ χρῶμα . πάντα γὰρ ταῦτά ἐστιν ὀλέθρια καὶ ὅ τι περ ἂν αὐτῶν ἐπὶ τῷ προειρημένῳ γένηται προσώπῳ , τεκμήριον οὐ σμικρόν ἐστι τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι θανάτου . κατ’ αὐτὴν οὖν τὴν διάνοιαν δοκεῖ μοι συγκαταριθμεῖσθαι τοῖς ἄλλοις σημείοις , ὅσα τῷ νεκρώδει προσώπῳ δύνανται συνυπάρχειν καὶ τοὺς ἐξίσχοντας ὀφθαλμοὺς καὶ μὴ δυναμένους συνυπάρχειν , ὅτι μὴ μόνον προκείμενον ἦν αὐτῷ τὰ τῷ νεκρώδει σώματι συνυπάρχοντα λέγειν , ἀλλὰ καὶ τῶν ὀλεθρίων σημείων ὅσα κατὰ τὸ πρόσωπον φαίνονται ποιήσασθαι κατάλογον . ὥστ’ εἰ μὴ μόνον ἓν , ἀλλὰ καὶ πλείω τῶν εἰρημένων δυνατὸν ἦν μὴ συνυπάρξαι ﻿ τῷ νεκρώδει προσώπῳ , μηδεμίαν εἶναι μάχην ἐπὶ τὴν διδασκαλίαν αὐτοῦ τῶν μοχθηρῶν ἁπάντων μεταβεβηκότος . ὅτι δ’ , ὡς ἔφην , ὀρθῶς εἶπε καὶ μή πω οἷόν τε ᾖ τοῖσιν ἄλλοισι σημείοισι συντεκμαίρεσθαι , σκοπεῖν ἤδη σοι ἑνὶ μὲν κεφαλαίῳ κοινῷ τῷδε · τῶν εἰρημένων ἕκαστον ἢ οὐ γίνεται κατ’ ἀρχὰς ἣ οὐκ ἐξ ἅπαντός ἐστιν ὀλέθριον . ἰδίᾳ δὲ καθ’ ἕκαστον ἐπισκοπουμένῳ σοι φανεῖται τοῦτ’ ἀληθέστατον . ἐκ πολυποσίας οὖν ἐνίοτε καὶ σφοδρῶν ἐμέτων ἐν ἀρχῇ τῶν νόσων συμβαίνει τὸ τὴν αὐγὴν φεύγειν , οὕτω δὲ καὶ τὸ δακρύειν καὶ τὸ διαστρέφεσθαι ἢ ἐναιωρεῖσθαι ἢ ἐξέχειν ἢ τὸ τὰς φλέβας ἐρυθρὰς ἔχειν . ἡ δ’ ἐπὶ τὸ πελιδνὸν ἢ μέλαν χρῶμα μεταβολὴ τῶν φλεβῶν οὐκ ἐν ἀρχῇ γένοιτό ποτε , καθάπερ οὐδ’ ὑπερβάλλουσα κοιλότης , οὐδὲ τὸ λημᾷν , ἀλλὰ τοὐλάχιστον ἤτοι τριῶν ἢ τεσσάρων ἡμερῶν εἰς τὸ γενέσθαι δεῖται .
Lemmas: ἐάν γάρ ὁ αὐγή φεύγω ἤ δακρύω ἀπροαίρετος ἤ διαστρέφω ἤ θατέρως ἕτερος ἐλαχύς γίγνομαι ἤ ὁ λευκός ἐρυθρός ἴσχω ἤ πέλιος ἤ μέλας φλέβιον ἐν αύ̓τεος ἔχω ἤ λήμη εἰμί φαίνω περί ὁ ὄψις ἤ καί ἐναιωρέομαι ἤ ἐξίσκω ἤ ἔγκοιλος ἰσχυρός γίγνομαι ἤ ὁ βλεφαρίς καμπύλος ἤ ἰσχυρός αἰόλη ἤ ὁ ὄψις αὐχμέω καί ἀλαμπής ἵστημι καί ὁ πρόσωπον πέλιος καί φοβερός ὁράω · καί ὁ ὀδούς πέλιος γίγνομαι · ἤ ὁ χρῶμα ὁ σύμπας πρόσωπον ἀλλοιόω εἰμί , οὗτος πᾶς κακός νομίζω καί ὀλέθριος εἰμί . ὁ λέγω σύμπτωμα κοινός μέν ἔχω ὁ παρά φύσις εἰμί . διαφέρω δέ ἀλλήλων ὁ ὁ μέν ἁπλῶς ἐναντίος ὁ κατά φύσις ὑπάρχω , ἔνιοι δέ , ὡς αὐτός ἔμπροσθεν λέγω , ἐναντίος . διό καί κατά ὁ κοινός ἐπιλογισμός ἅπας μέν ὀλέθριος νομίζω , κατά δέ ὁ ποσότης ὁ ἐναντίωσις , ἥσσων τε καί μάλα ἔχω οὗτος . ὁ γε μήν διάθεσις ἐπί ὅς γίγνομαι κατά ὁ ἀκολουθία ὁ ἀπό Ἱπποκράτης δόγμα ἀγαθός εἰμί ἐπισκοπέω · ὁ τοίνυν φεύγω ὁ αὐγή , ὅς εἰμί ἀποστρέφω , διά ἀσθένεια γίγνομαι ὁ ὀπτικός δύναμις , ἐνίοτε μέν ἐπί ὁ ὁ ὄργανον διάθεσις κάμνω , ὥσπερ ἐν ὁ ὀφθαλμία , ﻿ ἐνίοτε δέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ἡνίκα ὀλέθριος εἰμί ὁ σημεῖον . οὕτως δέ καί ὁ δακρύω , ἐάω μέν ἤτοι διά ὀφθαλμία ἤ διά τις ῥεῦμα καταφέρω ἐκ ὁ κεφαλή γίγνομαι , παρά φύσις μέν εἰμί , οὐ μήν θάνατος γε σημαίνω πάντως , ἐάν δέ διά ἀρρωστία ὁ καθεκτικός δύναμις , ὀλέθριος τε εἰμί καί θανατώδης . ὁ γε μήν διαστροφή ὁ ὀφθαλμός σπάω γίγνομαι ὁ κινέω αὐτός μῦς , ὅς ἐάν μέν αὐτός εἰμί μόνος ἐκεῖνος πάθος , οὐδείς ἄτοπος , ἐάν δέ ὁ ἀρχή ὁ νεῦρον , ὅς εἰμί ἐγκέφαλος , ἔσχατος ὀλέθριος . αἰσθάνομαι γάρ ὁ κατά ὁ ἀρχή πάθημα ὁ πλησιάζω μῦς πρότερος ὁ ἄλλος , ἐνίοτε μέν ὁ κατά ὁ ὀφθαλμός ὑπέρ , ὅς νῦν λέγω , ποτέ δέ καί ὁ κροταφίτης καλέω , περί ὅς ἐν ὁ περί ἄρθρον διδάσκω · καί μήν ὁ γίγνομαι τις ὁ ὀφθαλμός ὁ κατά φύσις ἐλαχύς ὀλέθριος σύμπτωμα . νεκρόω γάρ δηλόω ὁ διοικέω αὐτός δύναμις . ὁ δέ ὁ λευκός ὁ ὀφθαλμός ἐρυθρός φαίνω , καθά ἐν ὀφθαλμία τε τις καί ὁ μεθύσκω ἔνιοι , ἐνδεικτικός εἰμί οὗτος ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος καί μῆνιγξ πλῆθος . εἰμί δέ ὅτε καί φλεγμονή ἐν αὐτός γίγνομαι , ἑκάτερος γάρ ἀποθλίβω ὁ αἷμα πρός ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός φλέψ . διό ἐρυθρός φαίνω ὁ λευκός ἐν αὐτός μέρος , ὅς εἰμί ὁ πέριξ ὁ στεφάνη ὀνομάζω , ὅς μανθάνω ἐν ὁ ἀνατομή ἅπας ὁ κατά ὁ ὀφθαλμός ὑμήν τε καί χιτών σύνδεσμος τις εἰμί . μανθάνω δέ ὡς ὁ ὁ περικράνιον πέρας ἐπί οὗτος ἐξήκω , μετά ὁ ἐν αὐτός φλέψ . ὅτι δέ διά οὗτος φημί ὁ λευκός ἐρυθρός γίγνομαι , σαφής δηλόω διά ὁ ἐπιφέρω λέγω · ἐάν πέλιος ἤ μέλας φλέβιον ἐν αὐτός ἔχω , εἰμί δέ οὗτος πάντως ὀλέθριος . ἐρυθρός μέν γάρ φαίνω ὁ φλέβιον καί διά πλῆθος , ὡς φημί , ἤ τις φλεγμονή ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος . μελαίνω δέ καί πελιδνόομαι ψύχω , ψύχω δέ νεκρόω καί διά οὗτος ὀλέθριος δή ὁ τοιοῦτος χρῶμα διά πᾶς εἰμί . ὁ γε μήν λήμη γίγνομαι μέν , ὡς οἶδα , καί διά ὁ ὁ ὄργανον πάθος , ὡς ἐν ὀφθαλμία τε καί ἄλλος οὐδείς κίνδυνος δηλόω . γίγνομαι δέ καί διά ἀρρωστία ὁ διοικέω ὁ κατά ὁ ὀφθαλμός δύναμις φυσικός , ἀδυνατέω ἐκπέσσω ὁ τροφή ὁ ὀφθαλμός . δείκνυμι γάρ ἡμίπεπτος τροφή ὁ λήμη περίσσωμα . κατά μέν οὖν ὁ ὀφθαλμία διά τε ὁ πλῆθος ὁ παρά φύσις ὑγρότης καί διά ὁ πάθος ὁ ὄργανον ἔοικα εἰμί μή πέσσω καλός ὁ τροφή αὐτός . ἔνθα δέ ἔνδεια σαφής εἰμί δηλέομαι διά ὁ κοιλότης , ὁ μέν ἀπό ὁ πλῆθος αἰτία παντάπασι οἴχομαι , καταλείπω δέ ὁ ὁ δύναμις ἀσθένεια μόνος . καί οὐδέ ὁ τυγχάνω τις οὗτος γε , ἀλλά ἰσχυρός πάνυ , μηδέ ὁ ὀλίγιστος τροφή ὁ ὀφθαλμός ἱκανός πέσσω ἰσχύω . ὁ γε μήν ἐναιωρέομαι , τουτέστι ἀστήρικτος καί κινέω διά πᾶς ὀφθαλμός , γνώρισμα εἰμί ἤ παραφροσύνη ἤ τρόμος ὁ περί αὐτός μῦς , ὅς ἑκάτερος ἐπί ὁ πρόκειμαι διάθεσις ὀλέθριος εἰμί . ὁ τε γάρ μετά ἔνδεια παραφροσύνη χαλεπός καί ὁ διά ξηρότης ὁ ὄργανον τρόμος παντάπασι ἀνίατος . καί μήν καί ὁ ἐξίσχω ὀφθαλμός ἤ κοῖλος ἰσχυρός γίγνομαι μέμφομαι . ὁ μέν οὖν ὁ ἐξίσχω σύμπτωμα καί κατά ὁ ἀρχή ὁ νόσημα γίγνομαι καί μάλα ὁ ἐμέω ἐπί πολυφαγία τε καί πολυποσία . ὁ δέ ὁ ἰσχυρός ἔγκοιλος οὐ γίγνομαι , διόπερ οὐδέτερος κατά ἀρχή μνημονεύω , ἡνίκα λέγω · ῥίς ὀξύς , ὀφθαλμός κοῖλος . οὗτος μέν ὅτι μηδέ ὅλος ἐν ὁ νεκρώδης πρόσωπον φαίνω ἐν ἀρχή . πῶς γάρ ἄν ἅμα κοῖλος τε καί ἐξίσχω εἰμί ὁ ὀφθαλμός ; οὗτος δέ ὅτι μηδέ ὅλος γίγνομαι τηνικαῦτα καί δοκέω γε ὁ κατά ὁ ἐξίσχω ὀφθαλμός μάχομαι ὁ προλέγω . λέγω γάρ ἐπί ὁ νεκρώδης πρόσωπον ῥίς ὀξύς , ὀφθαλμός κοῖλος , εἶτα ἐπιδιορίζω αὐτός ὁ μετά ὁ τρίτος ὁράω οὐ ὀρθός προστίθημι ὁ ἐξίσχω . ὅς δέ ἐγώ δοκέω γίγνομαι κατά ὅδε ὁ λόγος ὑπό αὐτός καί δή φράζω μεταβάλλω ὅλος ὁ ῥῆσις αὐτός εἰς τοιόσδε λέξις · ἐάν δέ καί παλαιός εἰμί ὁ νόσημα ἤ τριταῖος ὁ πρόσωπον τοιοῦτος εἰμί , περί τε οὗτος ἐπανέρομαι , περί ὅς καί πρόσθεν κελεύω , καί ἄλλος σημεῖον σκοπέω , ὁ τε ἐν ὁ σύμπας σῶμα καί ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός . εἰμί δέ ὁ γίγνομαι σημεῖον ἐν ὁ ὀφθαλμός ὀλέθριος μετά ὁ τρίτος ἡμέρα τοιόσδε . φεύγω ὁ αὐγή , δακρύω , διαστρέφω , ὁ ἕτερος ὀφθαλμός ἐλαχύς γίγνομαι ἕτερος . ὁ λευκός μόριον κατά αὐτός ἐρυθρός φαίνω , φλέψ ἔχω ἤτοι μέλας ἤ πελιδνός ἤ λήμη εἰμί ἐναιωρέομαι τε ἤ ἐξίσχω ἤ κοῖλος ἰσχυρός εἰμί , ὁ τε πρόσωπον πᾶς ἀλλοιοόυ ὁ χρῶμα . πᾶς γάρ οὗτος εἰμί ὀλέθριος καί ὅς τις περ ἄν αὐτός ἐπί ὁ προλέγω γίγνομαι πρόσωπον , τεκμήριον οὐ μικρός εἰμί ὁ μέλλω εἰμί θάνατος . κατά αὐτός οὖν ὁ διάνοια δοκέω ἐγώ συγκαταριθμέω ὁ ἄλλος σημεῖον , ὅσος ὁ νεκρώδης πρόσωπον δύναμαι συνυπάρχω καί ὁ ἐξίσχω ὀφθαλμός καί μή δύναμαι συνυπάρχω , ὅτι μή μόνος πρόκειμαι εἰμί αὐτός ὁ ὁ νεκρώδης σῶμα συνυπάρχω λέγω , ἀλλά καί ὁ ὀλέθριος σημεῖον ὅσος κατά ὁ πρόσωπον φαίνω ποιέω κατάλογος . ὥστε εἰ μή μόνος εἷς , ἀλλά καί πολύς ὁ λέγω δυνατός εἰμί μή συνυπάρχω ﻿ ὁ νεκρώδης πρόσωπον , μηδείς εἰμί μάχη ἐπί ὁ διδασκαλία αὐτός ὁ μοχθηρός ἅπας μεταβαίνω . ὅτι δέ , ὡς φημί , ὀρθός λέγω καί μή πω οἷος τε εἰμί ὁ ἄλλος σημεῖον συντεκμαίρομαι , σκοπέω ἤδη σύ εἷς μέν κεφάλαιος κοινός ὅδε · ὁ λέγω ἕκαστος ἤ οὐ γίγνομαι κατά ἀρχή ὅς οὐ ἐκ ἅπας εἰμί ὀλέθριος . ἴδιος δέ κατά ἕκαστος ἐπισκοπέω σύ φαίνω οὗτος ἀληθής . ἐκ πολυποσία οὖν ἐνίοτε καί σφοδρός ἔμετος ἐν ἀρχή ὁ νόσος συμβαίνω ὁ ὁ αὐγή φεύγω , οὕτως δέ καί ὁ δακρύω καί ὁ διαστρέφω ἤ ἐναιωρέομαι ἤ ἐξέχω ἤ ὁ ὁ φλέψ ἐρυθρός ἔχω . ὁ δέ ἐπί ὁ πελιδνός ἤ μέλας χρῶμα μεταβολή ὁ φλέψ οὐ ἐν ἀρχή γίγνομαι ποτέ , καθά οὐδέ ὑπερβάλλω κοιλότης , οὐδέ ὁ λημάω , ἀλλά ἐλαχύς ἤτοι τρεῖς ἤ τέσσαρες ἡμέρα εἰς ὁ γίγνομαι δέω .