galenus.in-hippocratis-prognosticum-commentaria-iii 3.18
Ὁκόσοισι δὲ ξυνεξαιρεθῇ ἡ φάρυγξ καὶ ὁ αὐχὴν , αὗται χρονιώτεραι καὶ μάλιστα ἐξ αὐτέων περιφεύγουσιν , ἢν ὅ τε αὐχὴν καὶ τὸ στῆθος ἐρύθημα ἔχῃ καὶ μὴ παλινδρομέῃ τὸ ἐρυσίπελας εἴσω . Τρίτην ταύτην διαφορὰν ἑρμηνεύει κυνάγχης , ἣν ἔνιοι διὰ τοῦ σ γράμματος ὀνομάζουσι συνάγχην , οὐ διὰ τοῦ κ κυνάγχην . ἐφ’ ᾗ γὰρ ἰσχυρῶς μὲν πνίγονται , φαίνεται δ’ οὐδὲν οὔτε φλεγμονῶδες οὔτ’ ἐρυσιπελατῶδες ἤτοι κατὰ τὸν τράχηλον ἢ τὴν φάρυγγα , κυνάγχην διὰ τοῦ κ τὴν τοιαύτην διάθεσιν ὀνομάζουσιν . ἀλλ’ ὅπερ ἀεὶ λέγω φαίνεται καὶ ὁ Ἱπποκράτης ποιῶν , οὐ μικρολογούμενος ἐν ὀνόμασιν , ὡς δ’ ἂν ἐπέλθοι καλῶν . ἀμέλει καὶ γέγραπται κατά τινα τῶν παλαιῶν ἀντιγράφων ἡ ἀρχὴ τῆς ῥήσεως διὰ τοῦ σ γράμματος , αἱ δὲ συνάγχαι , ᾧ καὶ δῆλον ὡς οὐδὲν ὠφελεῖ τὸ περὶ τοῦ κ καὶ σ διαφέρεσθαι , καθάπερ οἱ νεώτεροι πράττουσι τῶν ἰατρῶν . ὅπου γὰρ ὁμολογεῖται τὸ πρᾶγμα , σκαιόν ἐστι τὸ περὶ τῶν ὀνομάτων ἐρίζειν . ὡμολόγηται δὲ τὸ πρᾶγμα τοῖς γινώσκουσι τὰ τῆς τέχνης ἔργα . τῶν γὰρ ἰσχυρῶς πνιγομένων ὡς ἀνακαθίζειν ἀναγκάζεσθαι χείριστα διάγουσιν οἱ σφοδρῶς μὲν ὀδυνώμενοι , μηδὲν δὲ ἔχοντες ἐν τῷ τραχήλῳ καὶ τῇ φάρυγγι σύμπτωμα . τούτων δ’ ἐφεξῆς οἱ μὴ δυσπνοοῦντες μὲν , ὀδυνώμενοι δὲ σφόδρα μετὰ τοῦ συνεξῇρθαι μὲν αὐτοῖς τὸν τράχηλον , ἐρυθροτέραν δὲ φαίνεσθαι τὴν φάρυγγα . τρίτοι δ’ ἐπ’ αὐτοῖς εἰσι περὶ ὧν κατὰ τὴν προκειμένην ῥῆσιν ὁ Ἱπποκράτης διῆλθεν , οἱ μήτε ὀδυνώμενοι σφοδρῶς μήτε δυσπνοοῦντες , ἀπαθοῦς μὲν αὐτοῖς διαμένοντος τοῦ λάρυγγος ἤτοι δ’ εἰς τὴν φάρυγγα τοῦ ῥεύματος ἢ εἰς τὸν τράχηλον ἢ εἰς ἄμφω ταῦτα τραπέντος . ἔσται δὲ τοὐπίπαν τὸ ῥεῦμα τοῦτο χολωδέστερον , ὡς ἤτοι ἄντικρυς ἐρυσίπελας ἢ φλεγμονὴν ἐρυσιπελατώδη ποιεῖν , ὅθεν καὶ αὐτὸς ἔφη , εἰ μὴ παλινδρομέῃ τὸ ἐρυσίπελας εἴσω . φλεγματῶδες δὲ εἴ ποτ’ αὐτοῖς γένοιτο τὸ οἴδημα , τάχιστα θεραπεύεται καὶ τὴν ἀρχὴν οὐδὲ τῶν ὀξέων ἐστὶ τὸ τοιοῦτον πάθημα . τὰ δ’ ἄλλα τῆς ῥήσεως δῆλα .
Lemmas: ὁπόσος δέ συνεξαιρέω ὁ φάρυγξ καί ὁ αὐχήν , οὗτος χρόνιος καί μάλα ἐκ αὐτός περιφεύγω , ἐάν ὁ τε αὐχήν καί ὁ στῆθος ἐρύθημα ἔχω καί μή παλινδρομέω ὁ ἐρυσίπελας εἴσω . τρίτος οὗτος διαφορά ἑρμηνεύω κυνάγχη , ὅς ἔνιοι διά ὁ σ̅ γράμμα ὀνομάζω συνάγχη , οὐ διά ὁ κ κυνάγχη . ἐπί ὅς γάρ ἰσχυρός μέν πνίγω , φαίνω δέ οὐδείς οὔτε φλεγμονώδης οὔτε ἐρυσιπελατώδης ἤτοι κατά ὁ τράχηλος ἤ ὁ φάρυγξ , κυνάγχη διά ὁ κ ὁ τοιοῦτος διάθεσις ὀνομάζω . ἀλλά ὅς ἀεί λέγω φαίνω καί ὁ Ἱπποκράτης ποιέω , οὐ μικρολογέομαι ἐν ὄνομα , ὡς δέ ἄν ἐπέρχομαι καλέω . ἀμέλει καί γράφω κατά τις ὁ παλαιός ἀντίγραφος ὁ ἀρχή ὁ ῥῆσις διά ὁ σ̅ γράμμα , ὁ δέ συνάγχη , ὅς καί δῆλος ὡς οὐδείς ὠφελέω ὁ περί ὁ κ καί σ̅ διαφέρω , καθά ὁ νέος πράσσω ὁ ἰατρός . ὅπου γάρ ὁμολογέω ὁ πρᾶγμα , σκαιός εἰμί ὁ περί ὁ ὄνομα ἐρίζω . ὁμολογέω δέ ὁ πρᾶγμα ὁ γιγνώσκω ὁ ὁ τέχνη ἔργον . ὁ γάρ ἰσχυρός πνίγω ὡς ἀνακαθίζω ἀναγκάζω κακός διάγω ὁ σφοδρός μέν ὀδυνάω , μηδείς δέ ἔχω ἐν ὁ τράχηλος καί ὁ φάρυγξ σύμπτωμα . οὗτος δέ ἐφεξῆς ὁ μή δυσπνοέω μέν , ὀδυνάω δέ σφόδρα μετά ὁ συνεξαίρω μέν αὐτός ὁ τράχηλος , ἐρυθρός δέ φαίνω ὁ φάρυγξ . τρίτος δέ ἐπί αὐτός εἰμί περί ὅς κατά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ὁ Ἱπποκράτης διέρχομαι , ὁ μήτε ὀδυνάω σφοδρός μήτε δυσπνοέω , ἀπαθής μέν αὐτός διαμένω ὁ λάρυγξ ἤτοι δέ εἰς ὁ φάρυγξ ὁ ῥεῦμα ἤ εἰς ὁ τράχηλος ἤ εἰς ἄμφω οὗτος τρέπω . εἰμί δέ ἐπίπαν ὁ ῥεῦμα οὗτος χολώδης , ὡς ἤτοι ἄντικρυς ἐρυσίπελας ἤ φλεγμονή ἐρυσιπελατώδης ποιέω , ὅθεν καί αὐτός φημί , εἰ μή παλινδρομέω ὁ ἐρυσίπελας εἴσω . φλεγματώδης δέ εἰ ποτέ αὐτός γίγνομαι ὁ οἴδημα , ταχύς θεραπεύω καί ὁ ἀρχή οὐδέ ὁ ὀξύς εἰμί ὁ τοιοῦτος πάθημα . ὁ δέ ἄλλος ὁ ῥῆσις δῆλος .