galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.21
Αἱμοῤῥαγίη ἐκ ῥινῶν ἢ τοῖσιν ὑποχλωρομέλασιν ἢ τοῖσιν ἐρυθροχλώροις ἢ τοῖσιν ὑποχλώροισιν . Οὐ πρόσκειται τῷ λόγῳ πότερον γίνεται μᾶλλον ἐν ταῖς νόσοις ἐκ ῥινῶν αἱμοῤῥαγία τοῖς εἰρημένοις ἢ μᾶλλον τῶν ἄλλων ὠφελεῖ τούτους . ἀλλ’ οὐδὲ τίνας λέγει τοὺς ὑποχλωρομέλανας εὔδηλόν ἐστιν . ὡς γὰρ εἶπον ἤδη πολλάκις , εἰώθασιν οἱ Ἕλληνες ἐπὶ τῶν φυτῶν τὸ χλωρὸν λέγειν ἀπὸ τῆς χλόης καὶ τοῦ ταύτης χρώματος ὡς τὰ πολλὰ , καταχρώμενοι δὲ καὶ πᾶν τὸ εὐσθενοῦν καὶ τὴν οἰκείαν ἔχον εὐεξίαν οὕτως ὀνομάζουσιν . ἔστι δ’ ὅτε καὶ τοὺς ὠχροὺς προσαγορεύουσι χλωροὺς , καὶ νῦν οὕτω δοκεῖ τισὶ τῶν ἐξηγητῶν ὁ Ἱπποκράτης εἰρηκέναι χλωρομέλασιν , ὡς εἰ καὶ ὠχρομέλασιν εἶπεν . αὐτοὺς δὲ τούτους ἔνιοι μὲν ἐπιτηδειοτέρους εἶναι πρὸς αἱμοῤῥαγίαν φασὶ διὰ τὴν ἐπιμιξίαν τῆς ὠχρᾶς χολῆς , ὡς ἀναστομῶσαι δυναμένης ἀγγεῖον διὰ τὴν δριμύτητα . τινὲς δὲ ὠφελεῖσθαι μᾶλλον διὰ τὸ μοχθηροὺς ἔχειν χυμοὺς κενώσεως δεομένους . ὡσαύτως δὲ κἀπὶ τῶν ἐρυθροχλώρων διέστησαν , οἱ μὲν ἑτοιμοτέρους εἰρῆσθαι πρὸς αἱμοῤῥαγίαν αὐτοὺς φάσκοντες , οἱ δὲ ὠφελεῖσθαι μᾶλλον . ἐπ’ ἀμφοτέρων δὲ κοινὸν μὲν τὸ πλεονάζειν τὴν ὠχρὰν χολὴν , οὐ κοινὸν δὲ τὸ μελαγχολικώτερον μὲν αὐτῇ μεμίχθαι χυμὸν ἐν τοῖς χλωρομέλασιν , αἱματικώτερον δ’ ἐν τοῖς ἐρυθροχλώροις . ἔνιοι δὲ ἐρυθροχρόους γράφουσι διὰ τοῦ ρ , τοὺς τὴν ἐρυθρὰν ἔχοντας χρόαν δηλοῦσθαι βουλόμενοι . τρίτων δὲ εἰρημένων τῶν ὑποχλώρων ἀκούουσι μὲν κᾀνταῦθα τοὺς ὑπώχρους , ἐνδεικνυμένης δὲ τῆς φωνῆς τοὺς βραχίους ἔχοντας ὠχρότητας , τίνι ταύτην μεμίχθαι βούλονται παραλείπουσιν . εἰ μὲν γὰρ μελανότητα , τούτους πρώτους αὐτῷ λελέχθαι φασὶν , εἰ δ’ ἐρυθρότητα , δευτέρους . μήποτ’ οὖν , ὅταν λευκότητι μιχθῇ , καλεῖ τούτους ὑποχλώρους . ὁ δὲ λευκόχροος οὔθ’ ἕτοιμός ἐστιν εἰς αἱμοῤῥαγίαν οὔτε τῶν προειρημένων ὠφελεῖται μᾶλλον .
Lemmas: Αἱμοῤῥαγίη ἐκ ῥίς ἤ ὁ ὑποχλωρομέλας ἤ ὁ ἐρυθρόχλωρος ἤ ὁ ὑπόχλωρος . οὐ πρόσκειμαι ὁ λόγος πότερος γίγνομαι μᾶλλον ἐν ὁ νόσος ἐκ ῥίς αἱμορραγία ὁ λέγω ἤ μᾶλλον ὁ ἄλλος ὠφελέω οὗτος . ἀλλά οὐδέ τίς λέγω ὁ ὑποχλωρομέλας εὔδηλος εἰμί . ὡς γάρ λέγω ἤδη πολλάκις , εἴωθα ὁ Ἕλλην ἐπί ὁ φυτόν ὁ χλωρός λέγω ἀπό ὁ χλόη καί ὁ οὗτος χρῶμα ὡς ὁ πολύς , καταχράομαι δέ καί πᾶς ὁ εὐσθενέω καί ὁ οἰκεῖος ἔχω εὐεξία οὕτως ὀνομάζω . εἰμί δέ ὅτε καί ὁ ὠχρός προσαγορεύω χλωρός , καί νῦν οὕτως δοκέω τις ὁ ἐξηγητής ὁ Ἱπποκράτης λέγω χλωρομέλας , ὡς εἰ καί ὠχρομέλω λέγω . αὐτός δέ οὗτος ἔνιοι μέν ἐπιτήδειος ἔρχομαι πρός αἱμορραγία φημί διά ὁ ἐπιμιξία ὁ ὠχρός χολή , ὡς ἀναστομόω δύναμαι ἀγγεῖον διά ὁ δριμύτης . τις δέ ὠφελέω μᾶλλον διά ὁ μοχθηρός ἔχω χυμός κένωσις δέω . ὡσαύτως δέ ἐπί ὁ ἐρυθρόχλωρος διΐστημι , ὁ μέν ἑτοῖμος λέγω πρός αἱμορραγία αὐτός φάσκω , ὁ δέ ὠφελέω μᾶλλον . ἐπί ἀμφότερος δέ κοινός μέν ὁ πλεονάζω ὁ ὠχρός χολή , οὐ κοινός δέ ὁ μελαγχολικός μέν αὐτός μείγνυμι χυμός ἐν ὁ χλωρομέλας , αἱματικός δέ ἐν ὁ ἐρυθρόχλωρος . ἔνιοι δέ ἐρυθρόχροος γράφω διά ὁ ρ , ὁ ὁ ἐρυθρός ἔχω χροιά δηλόω βούλομαι . τρίτος δέ λέγω ὁ ὑπόχλωρος ἀκούω μέν ἐνταῦθα ὁ ὕπωχρος , ἐνδείκνυμι δέ ὁ φωνή ὁ βραχίων ἔχω ὠχρότης , τίς οὗτος μείγνυμι βούλομαι παραλείπω . εἰ μέν γάρ μελανότης , οὗτος πρῶτος αὐτός λέγω φημί , εἰ δέ ἐρυθρότης , δεύτερος . μήποτε οὖν , ὅταν λευκότης μείγνυμι , καλέω οὗτος ὑπόχλωρος . ὁ δέ λευκόχροος οὔτε ἑτοῖμος εἰμί εἰς αἱμορραγία οὔτε ὁ προλέγω ὠφελέω μᾶλλον .