galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 1.8
Ἐν Κρανῶνι αἱ παλαιαὶ ὀδύναι ψυχραὶ , αἱ δὲ νεαραὶ θερμαί . αἵματι δὲ αἱ πλεῖσται καὶ τὰ ἀπὸ ἰσχίου ψυχρά . Καὶ ταῦτα ἑαυτῷ φαίνεται γεγραφὼς ὁ Ἱπποκράτης ἀναμνήσεως ἕνεκεν ἐν κεφαλαίῳ βραχεῖ , διὸ καὶ ἀσαφέστερος ὁ λόγος ἐστίν . ἄδηλον γὰρ εἴτε ὀδύνας μόνον ἐν Κρανῶνι γεγονέναι φησὶ καὶ ταύτας ἤτοι κατὰ τὴν κοιλίαν ἢ καὶ ἄλλο τι μέρος , εἴτε ὀδυνώδη πάθη . τὸ δ’ οὖν τὰς μὲν παλαιὰς ὀδύνας ψυχρὰς γενέσθαι , τὰς δὲ νεαρὰς θερμὰς καίτοι δοκοῦν σαφῶς εἰρῆσθαι , περιέχει καὶ αὐτό τινα ἀσάφειαν · ἤτοι γὰρ παλαιὰς λέγει τὰς πάλαι γεγονυίας ἢ τὰς χρονιζούσας , ὥσπερ γε καὶ τὰς νεαρὰς ἤτοι τὰς νῦν συνισταμένας ἢ τὰς ταχέως παυομένας καὶ ψυχρὰς , ἤτοι τὰς ψύξεως αἴσθησιν φερούσας ἢ τὰς ἀπὸ τῶν θερμαινόντων παρηγορουμένας . ὡσαύτως δὲ καὶ θερμὰς ἤτοι τὰς θερμότητος αἴσθησιν ἐχούσας ἢ παρηγορουμένας ὑπὸ τῶν ψυχόντων . ἔνιοι δὲ ψυχρὰς μὲν εἰρῆσθαί φασι τὰς βραχείας , θερμὰς δὲ τὰς μεγάλας , οὐ συνήθως τοῖς Ἕλλησιν ἀκούοντες τῶν σημαινομένων . ἐν τίνι δὲ τοῦ ἔτους ὥρᾳ ὁ Ἱπποκράτης ταῦτα ἔγραψεν ἀγνοοῦντες ἡμεῖς οὐδὲ περὶ τοῦ πότε συνέστησαν ἢ πῶς ἢ μέχρι πόσου παρέμειναν αἱ ὀδύναι δυνάμεθα σαφῶς εὑρεῖν . τὸ δ’ οὖν τὰς νεαρὰς μὲν αὐτῷ αἵματι γίνεσθαι τοὐπίπαν ἐν ἴσῳ , τοῦ ὑφ’ αἵματος θερμοῦ τε δηλονότι καὶ πολλοῦ , ἐπὶ δὲ τῶν παλαιῶν μὴ προσθεῖναι τὸν χυμὸν , ἐνδεικτικόν ἐστι τοῦ τὰς παλαιὰς ὑφ’ ἑτέρου τινὸς χυμοῦ γίνεσθαι ψυχροῦ καὶ τὰ ἀπὸ ἰσχίου δὲ ψυχρὰ γεγονέναι φησὶν αὐτοῖς , ἤτοι πάθη λέγων ἢ ἀλγήματα , ψυχροῦ δηλονότι καὶ ταῦτα ἐργαζομένου χυμοῦ . θαυμάσαι δ’ ἐστὶ πολλοὺς τῶν ἐξηγητῶν εἰς μὲν τὰς τοιαύτας ῥήσεις , ἐν αἷς οὐδέν ἐστι βεβαίως εὑρεῖν , ἀναπόδεικτα γράφοντας πολλά . καθ’ ἃς δ’ ἀποδεῖξαί τι δυνατόν ἐστι καὶ χρησίμως εὑρεῖν , ἤτοι μηδὲν ὅλως γράφοντας ἢ βραχέα καὶ ἀναπόδεικτα , καθάπερ προστάγματα .
Lemmas: ἐν Κρανών ὁ παλαιός ὀδύνη ψυχρός , ὁ δέ νεαρός θερμός . αἷμα δέ ὁ πλεῖστος καί ὁ ἀπό ἰσχίον ψυχρός . καί οὗτος ἑαυτοῦ φαίνω γράφω ὁ Ἱπποκράτης ἀνάμνησις ἕνεκα ἐν κεφάλαιος βραχύς , διό καί ἀσαφής ὁ λόγος εἰμί . ἄδηλος γάρ εἴτε ὀδύνη μόνος ἐν Κρανών γίγνομαι φημί καί αὐτός ἤτοι κατά ὁ κοιλία ἤ καί ἄλλος τίς μέρος , εἴτε ὀδυνώδης πάθος . ὁ δέ οὖν ὁ μέν παλαιός ὀδύνη ψυχρός γίγνομαι , ὁ δέ νεαρός θερμός καίτοι δοκέω σαφής λέγω , περιέχω καί αὐτός τις ἀσάφεια · ἤτοι γάρ παλαιός λέγω ὁ πάλαι γίγνομαι ἤ ὁ χρονίζω , ὥσπερ γε καί ὁ νεαρός ἤτοι ὁ νῦν συνίστημι ἤ ὁ ταχέως παύω καί ψυχρός , ἤτοι ὁ ψῦξις αἴσθησις φέρω ἤ ὁ ἀπό ὁ θερμαίνω παρηγορέω . ὡσαύτως δέ καί θερμός ἤτοι ὁ θερμότης αἴσθησις ἔχω ἤ παρηγορέω ὑπό ὁ ψύχω . ἔνιοι δέ ψυχρός μέν λέγω φημί ὁ βραχύς , θερμός δέ ὁ μέγας , οὐ συνήθης ὁ Ἕλλην ἀκούω ὁ σημαίνω . ἐν τίς δέ ὁ ἔτος ὥρα ὁ Ἱπποκράτης οὗτος γράφω ἀγνοέω ἐγώ οὐδέ περί ὁ πότε συνίστημι ἤ πῶς ἤ μέχρι πόσος παραμένω ὁ ὀδύνη δύναμαι σαφής εὑρίσκω . ὁ δέ οὖν ὁ νεαρός μέν αὐτός αἷμα γίγνομαι ἐπίπαν ἐν ἴσος , ὁ ὑπό αἷμα θερμός τε δηλονότι καί πολύς , ἐπί δέ ὁ παλαιός μή προστίθημι ὁ χυμός , ἐνδεικτικός εἰμί ὁ ὁ παλαιός ὑπό ἕτερος τις χυμός γίγνομαι ψυχρός καί ὁ ἀπό ἰσχίον δέ ψυχρός γίγνομαι φημί αὐτός , ἤτοι πάθος λέγω ἤ ἄλγημα , ψυχρός δηλονότι καί οὗτος ἐργάζομαι χυμός . θαυμάζω δέ εἰμί πολύς ὁ ἐξηγητής εἰς μέν ὁ τοιοῦτος ῥῆσις , ἐν ὅς οὐδείς εἰμί βέβαιος εὑρίσκω , ἀναπόδεικτος γράφω πολύς . κατά ὅς δέ ἀποδείκνυμι τίς δυνατός εἰμί καί χρήσιμος εὑρίσκω , ἤτοι μηδείς ὅλος γράφω ἤ βραχύς καί ἀναπόδεικτος , καθά πρόσταγμα .