ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.25
Τὸ γοῦν πρῶτον σπληνῶν ἐπάρσιες ἢν μὴ ἐς ἄρθρα τελευτήσῃ ἢ αἱμοῤῥαγίη γένηται ἢ δεξιοῦ ὑποχονδρίου ἔντασις , ἢν μὴ ἐξοδεύῃ οὖρα . αὐτὴ γὰρ ἡ ἐγκατάληψις ἀμφοτέρων αἱ ὑποστροφαὶ τουτέων εἰκότως . ἀπόστασιν οὖν ποιέεσθαι αὐτῶν μὴ γινομένας . τὰς δὲ ἐκκλίνειν γινομένας , τὰς δὲ ἀποδέχεσθαι ἢν ἴωσιν , οἷαι δεῖ καὶ ᾗ δεῖ . ὁκόσαι δὲ μὴ σφόδρα ξυνδρᾷν , τὰς δὲ ἀποτρέπειν , ἢν πάντῃ ἀξύμφοροι ὦσι . μάλιστα δὲ ταύτας μελλούσας · εἰ δὲ μὴ , ἀρχομένας ἄρτι .
Lemmas: Τέ γοῦν πρῶτος σπλήν ἔπαρσις ἐάν μή εἰς ἄρθρον τελευτάω ἤ αἱμορραγία γίγνομαι ἤ δεξιός ὑποχόνδριος ἔντασις , ἐάν μή ἐξοδεύω ὅρος . αὐτός γάρ ὁ ἐγκατάληψις ἀμφότερος ὁ ὑποστροφή οὗτος ἔοικα . ἀπόστασις οὖν ποιέω αὐτός μή γίγνομαι . ὁ δέ ἐκκλίνω γίγνομαι , ὁ δέ ἀποδέχομαι ἐάν εἰμί , οἷος δέω καί ᾗ δέω . ὁπόσος δέ μή σφόδρα συνδράω , ὁ δέ ἀποτρέπω , ἐάν πάντῃ ἀσύμφορος εἰμί . μάλιστα δέ αὐτός μέλλω · εἰ δέ μή , ἄρχω ἄρτι .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.29
Ἐκ προσαγωγῆς τἀναντία προσάγειν καὶ διαναπαύειν . Θεραπευτικὴν συμβουλὴν καλεῖν ἔξεστί σοι καὶ ὑγιεινὴν αὐτὴν ἐπιδεικνύναι , τό τε μηδὲν ὑπερορᾷν καὶ τὸ μηδὲν εἰκῇ , καθάπερ ἐπὶ παραδείγματός τινος τούτου τοῦ λόγου . τῶν γοῦν ἐθῶν , ὡς μικροῦ παραδείγματος ὑπερορῶσιν ἔνιοι τῶν ἰατρῶν , μηδεμίαν ἀπ’ αὐτῶν ἔνδειξιν εἰς διαφορὰν θεραπείας ἡγούμενοι γίνεσθαι , τινὲς δ’ οὐχ ὑπερορῶσι μὲν , ἀπὸ δὲ μοχθηρῶν ἐθῶν ἐνίους ἐπὶ τὰ ἐναντία μετάγειν ἐπιχειροῦντες ἀθρόως , οὐ σμικρὰ σφάλλονται . χρὴ δὲ οὔτε ὑπερορᾷν αὐτῶν οὔτ’ ἀθρόως μετάγειν , ἀλλὰ καὶ κατὰ βραχὺ καὶ μετὰ τοῦ διαναπαύειν αὐτούς . διττῶς δὲ ἐστι τοῦ διαναπαύειν ῥήματος ἀκοῦσαι . καθ’ ἕνα μὲν τρόπον , ἵνα μὴ μόνον τοὐναντίον ἔθος κατὰ βραχὺ μετάγωμέν τινας , ἀλλὰ καὶ μεταξὺ διαναπαύωμεν ὅλην τὴν μεταβολὴν , οἷον ὅταν ἐξ ἀργίας ἄγωμεν εἰς τά γυμνάσια , πρῶτον μὲν ἀπὸ τῶν βραχυτάτων ἀρξόμεθα καὶ κατὰ βραχὺ ταῦτα παραυξήσομεν , εἶτα παραβαλοῦμέν ποτε μίαν ἢ καὶ δύο ἡμέρας ἀργάς . καθ’ ἕτερον δὲ τρόπον ἐστὶν ἀκοῦσαι τοῦ διαναπαύειν , ὡς ἀντιδιῃρημένου τῷ προσάγειν . ἵν’ ἐφ’ ὧν μὲν οὐκ ὃν ἔμπροσθεν ἔθος ἐμποιῆσαι βουλόμεθα , προσάγωμεν αὐτὸ κατ’ ὀλίγον , ἐφ’ ὧν δὲ τὸ πρότερον ὑπάρχον καταλῦσαι , κατὰ βραχὺ πάλιν ἐπὶ τούτων ἀναπαύωμεν .
Lemmas: ἐκ προσαγωγή ἐναντίος προσάγω καί διαναπαύω . θεραπευτικός συμβουλή καλέω ἔξεστι σύ καί ὑγιεινός αὐτός ἐπιδείκνυμι , ὁ τε μηδείς ὑπεροράω καί ὁ μηδείς εἰκῇ , καθά ἐπί παράδειγμα τις οὗτος ὁ λόγος . ὁ γοῦν ἔθος , ὡς μικρός παράδειγμα ὑπεροράω ἔνιοι ὁ ἰατρός , μηδείς ἀπό αὐτός ἔνδειξις εἰς διαφορά θεραπεία ἡγέομαι γίγνομαι , τις δέ οὐ ὑπεροράω μέν , ἀπό δέ μοχθηρός ἔθος ἔνιοι ἐπί ὁ ἐναντίος μετάγω ἐπιχειρέω ἀθρόος , οὐ μικρός σφάλλω . χράω δέ οὔτε ὑπεροράω αὐτός οὔτε ἀθρόος μετάγω , ἀλλά καί κατά βραχύς καί μετά ὁ διαναπαύω αὐτός . δισσός δέ εἰμί ὁ διαναπαύω ῥῆμα ἀκούω . κατά εἷς μέν τρόπος , ἵνα μή μόνος ἐναντίος ἔθος κατά βραχύς μετάγω τις , ἀλλά καί μεταξύ διαναπαύω ὅλος ὁ μεταβολή , οἷος ὅταν ἐκ ἀργία ἄγω εἰς ὁ γυμνάσιον , πρῶτος μέν ἀπό ὁ βραχύς ἄρχω καί κατά βραχύς οὗτος παραυξάνω , εἶτα παραβάλλω ποτέ εἷς ἤ καί δύο ἡμέρα ἀργός . κατά ἕτερος δέ τρόπος εἰμί ἀκούω ὁ διαναπαύω , ὡς ἀντιδιαιρέω ὁ προσάγω . ἵνα ἐπί ὅς μέν οὐ ὅς ἔμπροσθεν ἔθος ἐμποιέω βούλομαι , προσάγω αὐτός κατά ὀλίγος , ἐπί ὅς δέ ὁ πρότερος ὑπάρχω καταλύω , κατά βραχύς πάλιν ἐπί οὗτος ἀναπαύω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.30
Τῷ ὄπισθεν κεφαλῆς ὀδυνωμένῳ ἡ ἐν μετώπῳ ὀρθὴ φλὲψ τμηθεῖσα ὠφέλησεν . Οἱ παλαιότεροι τῶν ἐξηγητῶν ὠφέλησεν ἐπὶ παρεληλυθότος χρόνου γεγραμμένον ἐπίστανται . καί φασί γε τὸ μὲν ὠφελεῖ κατὰ τοὺς ἀφορισμοὺς γεγράφθαι , καθολικὴν ἀπόφασιν ἐν τούτοις ποιησαμένου τοῦ παλαιοῦ . τὸ δ’ ὠφέλησεν ἐνταῦθα πρὸς ὑπόμνησιν αὐτῷ γεγραφότος ἐπί τινος ἑνὸς , ἵνα ὅταν ἐπὶ πολλῶν πειραθῇ τοῦ βοηθήματος , ἀποφῄνασθαι τολμῄσῃ καθόλου περὶ αὐτοῦ . δῆλον δ’ ὅτι καὶ τοπικόν ἐστι τὸ βοήθημα τοῦτο καὶ ἀντισπαστικὸν ἐπὶ τἀναντία . τὴν δὲ ὀρθὴν ἐν μετώπῳ φλέβα καὶ πρὸ τῆς ἀνατομῆς ἐναργῶς ἐστὶν ἰδεῖν , ἡ δὲ ἀνατομὴ συῤῥεῖν ταῖς ἑκατέρωθεν αὐτὴν ἐπιδείκνυσιν . οὐκ ὀρθῶς οὖν ἔνιοι περὶ τῆς τομῆς ᾠήθησαν λελέχθαι τὸ ὀρθίη . οὐ γὰρ διὰ τὸ σχῆμα τῆς τομῆς ἡ ὠφέλεια γίνεται τοῖς ὀδυνωμένοις , ἀλλὰ διὰ τὴν κένωσιν τοῦ αἵματος .
Lemmas: ὁ ὄπισθεν κεφαλή ὀδυνάω ὁ ἐν μέτωπον ὀρθός φλέψ τέμνω ὠφελέω . ὁ παλαιός ὁ ἐξηγητής ὠφελέω ἐπί παρέρχομαι χρόνος γράφω ἐπίσταμαι . εἰ φημί γε ὁ μέν ὠφελέω κατά ὁ ἀφορισμός γράφω , καθολικός ἀπόφασις ἐν οὗτος ποιέω ὁ παλαιός . ὁ δέ ὠφελέω ἐνταῦθα πρός ὑπόμνησις αὐτός γράφω ἐπί τις εἷς , ἵνα ὅταν ἐπί πολύς πειράω ὁ βοήθημα , ἀποφῄνομαι τολμάω καθόλου περί αὐτός . δῆλος δέ ὅτι καί τοπικός εἰμί ὁ βοήθημα οὗτος καί ἀντισπαστικός ἐπί ἐναντίος . ὁ δέ ὀρθός ἐν μέτωπον φλέβα καί πρό ὁ ἀνατομή ἐναργής εἰμί ὁράω , ὁ δέ ἀνατομή συρρέω ὁ ἑκατέρωθεν αὐτός ἐπιδείκνυμι . οὐ ὀρθός οὖν ἔνιοι περί ὁ τομή οἴομαι λέγω ὁ ὄρθιος . οὐ γάρ διά ὁ σχῆμα ὁ τομή ὁ ὠφέλεια γίγνομαι ὁ ὀδυνάω , ἀλλά διά ὁ κένωσις ὁ αἷμα .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.31
Αἱ διαδέξιες τῶν ὑποχονδρίων , ἐξ οἵων εἰς οἷα καὶ ἄλλαι καὶ τῶν σπλάγχνων τῶν φλεγμονῶν οἷα δύναται , εἴτ’ ἐξ ἥπατος σπλὴν καὶ τἀναντία καὶ ὅσα τοιαῦτα . Οὐ μόνον ἐξ οἵων καὶ ἄλλαι γεγραμμένον εὑρίσκομεν , ἀλλὰ καὶ ἐξ οἵων οἷα ἀλλοιοῦσι καὶ ἐξ οἵων οἷα ποιοῦσι · καὶ τὴν μὲν πρώτην γραφὴν οἵ τε παλαιοὶ τῶν ἐξηγητῶν ἴσασι καὶ Ῥοῦφος . τὴν δ’ ἐξ οἵων οἷα ἀλλοιοῦσιν , οἱ περὶ Σαβῖνον καὶ Διοσκορίδην . τὸ δ’ ἐξ οἵων οἷα ποιοῦσιν οἱ περὶ τὸν Λύκον . ἔστι δὲ τῆς παλαιᾶς γραφῆς ἡ διάνοια καθολικόν τι διδάσκουσα , τῶν δ’ ἄλλων , ἐν μέρει . περὶ γὰρ τῶν καθ’ ὑποχόνδριον διαδοχῶν ἀποφαίνονται μόνον , οὐ περὶ πασῶν . ἄμεινον δὲ ἐν οἷς ἐγχωρεῖ καὶ ἀληθές ἐστι , τὸ καθόλου μᾶλλον ἡγεῖσθαι διδάσκειν αὐτὸν οὐ τὸ κατὰ μέρος . ὁ μὲν οὖν καθόλου λόγος ἐστὶ τοιοῦτος . τὰς δὲ διαδοχὰς ἐπισκέπτεσθαι προσήκει , τάς τε καθ’ ὑποχόνδριον καὶ τὰς ἄλλας ἁπάσας , ἐξ οἵων γίνονται παθῶν ἢ μερῶν εἰς οἷα μέρη τε καὶ πάθη , καθάπερ ἐφ’ ἥπατός τε καὶ σπληνός . αὐτὸς γὰρ ἐμνημόνευσε τούτων ἕνεκα παραδείγματος , εἰδότων ἡμῶν ἐπικινδύνους μὲν εἶναι τὰς εἰς ἧπαρ ἐκ σπληνὸς , ἀκινδύνους δὲ καὶ πρὸς ἀγαθοῦ μᾶλλον , ὅσαι διαδοχαὶ νοσημάτων ἀφ’ ἥπατος εἰς σπλῆνα γίνονται . πάντα δὲ τὰ περὶ τῶν ἀποστάσεων ἅς τε ἡ φύσις εἴωθε μόνη ποιεῖσθαι καθ’ ἑαυτὴν , ἅς θ’ ἡμεῖς ἢ μετ’ ἐκείνης ἢ μόνοι , κατά τε τὸ περὶ χυμῶν καὶ τὸ δεύτερον τῶν ἐπιδημιῶν προεξήγημαι . καὶ ἄλλαι δέ τινές εἰσι γραφαὶ παρ’ ἃς ἔγραψα , κατά τε τήνδε καὶ πολλὰς ἄλλας ῥήσεις . ἀλλ’ ἐγὼ κατ’ ἀρχὰς εὐθέως ὀλίγων ἔφην μνημονεύειν ἐξηγήσεών τε καὶ γραφῶν , ὅπως μὴ πολλὰ γίνωνται τὰ τοῦ προκειμένου γράμματος ὑπομνήματα .
Lemmas: ὁ διάδεξις ὁ ὑποχόνδριος , ἐκ οἷος εἰς οἷος καί ἄλλος καί ὁ σπλάγχνον ὁ φλεγμονή οἷος δύναμαι , εἴτε ἐκ ἧπαρ σπλήν καί ἐναντίος καί ὅσος τοιοῦτος . οὐ μόνος ἐκ οἷος καί ἄλλος γράφω εὑρίσκω , ἀλλά καί ἐκ οἷος οἷος ἀλλοιόω καί ἐκ οἷος οἷος ποιέω · καί ὁ μέν πρῶτος γραφή ὁ τε παλαιός ὁ ἐξηγητής οἶδα καί Ῥοῦφος . ὁ δέ ἐκ οἷος οἷος ἀλλοιόω , ὁ περί Σαβῖνος καί Διοσκορίδης . ὁ δέ ἐκ οἷος οἷος ποιέω ὁ περί ὁ Λύκος . εἰμί δέ ὁ παλαιός γραφεύς ὁ διάνοια καθολικός τίς διδάσκω , ὁ δέ ἄλλος , ἐν μέρος . περί γάρ ὁ κατά ὑποχόνδριος Διάδοχος ἀποφαίνω μόνος , οὐ περί πᾶς . ἀγαθός δέ ἐν ὅς ἐγχωρέω καί ἀληθής εἰμί , ὁ καθόλου μᾶλλον ἡγέομαι διδάσκω αὐτός οὐ ὁ κατά μέρος . ὁ μέν οὖν καθόλου λόγος εἰμί τοιοῦτος . ὁ δέ διαδοχή ἐπισκέπτομαι προσήκω , ὁ τε κατά ὑποχόνδριος καί ὁ ἄλλος ἅπας , ἐκ οἷος γίγνομαι πάθος ἤ Μέρα εἰς οἷος μέρος τε καί πάθος , καθά ἐπί ἧπαρ τε καί σπλήν . αὐτός γάρ μνημονεύω οὗτος ἕνεκα παράδειγμα , οἶδα ἐγώ ἐπικίνδυνος μέν ἔρχομαι ὁ εἰς ἧπαρ ἐκ σπλήν , ἀκίνδυνος δέ καί πρός ἀγαθός μᾶλλον , ὅσος διαδοχή νόσημα ἀπό ἧπαρ εἰς σπλήν γίγνομαι . πᾶς δέ ὁ περί ὁ ἀπόστασις ὅς τε ὁ φύσις εἴωθα μόνος ποιέω κατά ἑαυτοῦ , ὅς τε ἐγώ ἤ μετά ἐκεῖνος ἤ μόνος , κατά τε ὁ περί χυμός καί ὁ δεύτερος ὁ ἐπιδημία προεξηγέομαι . καί ἄλλος δέ τις εἰμί γραφή παρά ὅς γράφω , κατά τε ὅδε καί πολύς ἄλλος ῥῆσις . ἀλλά ἐγώ κατά ἀρχή εὐθύς ὀλίγος φημί μνημονεύω ἐξήγησις τε καί γραφεύς , ὅπως μή πολύς γίγνομαι ὁ ὁ πρόκειμαι γράμμα ὑπόμνημα .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.32
Ἀντισπᾷν , ἢν μὴ ᾗ δεῖ ῥέπῃ , ἢν δὲ ὅπῃ δεῖ , τουτέοισι δεῖ στομοῦν , οἵως ἕκαστα ῥέπῃ . Ἔμαθες ἤδη καὶ περὶ τούτων , ὡς ἀκτέα μέν ἐστιν ᾗ ῥέπει τῶν συμφερόντων χωρίων , ἀποτρεπτέα δὲ καὶ ἀντισπαστέα τὰ μὴ καλῶς ῥέποντα . τὸ δὲ στομοῦν εἴρηκε νῦν οὐχ ὡς ἐπὶ τῶν ἀποσκημμάτων εἰώθαμεν λέγειν , ἀντὶ τοῦ διελθεῖν σμίλῃ , γενικώτερον δὲ τούτου , καθὸ καὶ τὸ ἀναστομοῦν περιέχεται καὶ φλέβας ἡμῶν ἀναστομούντων ἐν αἱμοῤῥοΐσι καὶ τὰς διὰ ῥινῶν ἢ μήτρας κενώσεις . καί τινας σύριγγας ἐκ χρόνου μὲν ἱκανοῦ συνήθεις , ἐστεγνωμένας δὲ κατά τινα καιρόν . καὶ δι’ ὤτων δέ τινος ἐκκαθαιρομένου συνήθως τὰ κατὰ τὸν ἐγκέφαλον , ἐπισχεθείσης ἀθρόως τῆς κενώσεως ἰλίγγου καὶ σκοτώσεων ἐπιγενομένων , ἐρεθίσαντες ἐπ’ ὦτα διὰ τῶν ἀναστομωτικῶν φαρμάκων , εἴδομεν εὐθέως ὠφεληθέντα τὸν ἄνθρωπον .
Lemmas: ἀντισπάω , ἐάν μή ᾗ δέω ῥέπω , ἐάν δέ ὅπῃ δέω , οὗτος δέω στομόω , οἷος ἕκαστος ῥέπω . μανθάνω ἤδη καί περί οὗτος , ὡς ἀκτέος μέν εἰμί ᾗ ῥέπω ὁ συμφέρω χωρίον , ἀποτρεπτέον δέ καί ἀντισπαστέον ὁ μή καλός ῥέπω . ὁ δέ στομόω λέγω νῦν οὐ ὡς ἐπί ὁ ἀπόσκημμα εἴωθα λέγω , ἀντί ὁ διέρχομαι σμίλη , γενικός δέ οὗτος , καθό καί ὁ ἀναστομόω περιέχω καί φλέβα ἐγώ ἀναστομόω ἐν αἱμορροΐς καί ὁ διά ῥίς ἤ μήτρα κένωσις . εἰ τις σῦριγξ ἐκ χρόνος μέν ἱκανός συνήθης , στεγνόω δέ κατά τις καιρός . καί διά οὖς δέ τις ἐκκαθαίρω συνήθης ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος , ἐπέχω ἀθρόος ὁ κένωσις ἶλιγξ καί σκότωσις επιγενόμενος , ἐρεθίζω ἐπί ἄτη διά ὁ ἀναστομωτικός Φάρμακος , ὁράω εὐθύς ὠφελέω ὁ ἄνθρωπος .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.35
Οἷον ὀμμάτων ῥοωδέων , ἢν ἄλλως φαίνηται συμφέρειν , ἀντισπᾷν εἰς φάρυγγα . Καίτοι γε οὐχ ὅμοιόν ἐστι τὸ κατὰ τήνδε τὴν λέξιν διδασκόμενον τῷ προειρημένῳ . τὸ γὰρ ξηραίνειν καὶ ἀνεῷχθαι διαφέρει τοῦ ἀντισπᾷν . πῶς οὖν προειρηκὼς τἀναντία δεῖ ξηραίνειν καὶ ἀνεῷχθαι , δύναιτ’ ἂν ὡς παράδειγμα λέγειν ἐπὶ τῶν ῥοωδῶν ὀμμάτων ἀντισπᾷν εἰς φάρυγγα .
Lemmas: οἷος ὄμμα ῥοώδης , ἐάν ἄλλως φαίνω συμφέρω , ἀντισπάω εἰς φάρυγξ . καίτοι γε οὐ ὅμοιος εἰμί ὁ κατά ὅδε ὁ λέξις διδάσκω ὁ προλέγω . ὁ γάρ ξηραίνω καί ἀνοίγνυμι διαφέρω ὁ ἀντισπάω . πῶς οὖν προλέγω ἐναντίος δέω ξηραίνω καί ἀνοίγνυμι , δύναμαι ἄν ὡς παράδειγμα λέγω ἐπί ὁ ῥοώδης ὄμμα ἀντισπάω εἰς φάρυγξ .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.36.3
Ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω ,
Lemmas: ἐρεύγομαι ἅλς ἔξω ,
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.38
Ἐπὶ τοῖσι μεγάλοισι κακοῖσι πρόσωπον ἢν ᾖ χρηστὸν , σημεῖον χρηστόν · ἐπὶ δὲ τοῖσι σμικροῖσι , τἀναντία σημαῖνον τῇ εὐσημείῃ , κακόν . Καὶ ταύτης τῆς ῥήσεως τὸ δεύτερον μέρος ἄλλος ἄλλως γράφει τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον . εἰ δὲ προσθείη τὶς αὐτῇ τὸ τῇ ἄρθρον , οὐδὲν ἕξει ζήτημα τοιάδε γενομένη . ἐπὶ δὲ τοῖς μικροῖς τἀναντία σημαῖνον τῇ εὐσημείῃ , κακὸν , ἵνα καὶ ὁ σύμπας λόγος ᾖ τοιοῦτος · ἐπὶ τοῖς μεγάλοις κακοῖς , εἴτ’ οὖν πάθεσιν ἢ συμπτώμασιν , ἐὰν ᾖ τὸ πρόσωπον χρηστὸν , τουτέστιν ὅμοιον τῷ κατὰ φύσιν , ἀγαθόν ἐστι σημεῖον . ἐπὶ δὲ τοῖς μικροῖς πάλιν οὖν κᾀνταῦθα πάθεσιν ἢ συμπτώμασιν , ἐὰν τἀναντία σημαῖνον γένηται τὸ πρόσωπον τῇ προειρημένῃ εὐσημείῃ , κακόν τι δηλώσει . τινὲς μὲν οὖν ἄντικρυς ὡς ἐξ ἀρχῆς γενομένης τῆς λέξεως μετὰ τοῦ ἄρθρου , τὴν ἐξήγησιν ἐποιήσαντο , μὴ δηλώσαντες ὅτι τὰ παλαιὰ τῶν ἀντιγράφων οὐκ ἔχει τὸ τῇ γεγραμμένον τῷ εὐσημείῃ , τάχα τοῦ πρῶτον γράψαντος τὸ βιβλίον ἁμαρτάνοντος . ἔνιοι οὐ μόνον ἑτέρως ἔγραψαν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐξήγησιν οὐ προσήκουσαν ἐποιήσαντο . φυλαττόμενος δ’ ἐγὼ καθάπερ ἐν ἀρχῇ προεῖπον , εἰς μῆκος ἐκτείνειν τὰ ὑπομνήματα , παραλιπεῖν ἔγνωκα τὰ πολλὰ τῶν οὐκ ὀρθῶς εἰρημένων . ἱκανὸς γὰρ εἶναί μοι δοκεῖ σκοπὸς ἐξηγήσεως , ἐὰν ἀληθῆ τε διδάσκῃ τὶς ἐν αὐτῇ καὶ κατὰ τὴν γνώμην τοῦ παλαιοῦ . καθάπερ καὶ νῦν ἔνεστι ποιησάμενον ἀπηλλάχθαι πολυλογίας , ἐὰν γὰρ μεγάλων ὄντων τῶν παθῶν , τὸ πρόσωπον , ἐὰν ᾖ συμπεπτωκὸς ἀξίως τοῦ νοσήματος , χρηστὸν εἶναι σημεῖον . ἐπὶ δὲ τοῖς μικροῖς ἐξ ὑπεναντίου κακόν τι σημαίνειν , ἔξεστιν οὖν καὶ τούτοις , εἴ τις ἀρέσκοιτο , χρῆσθαι . ἐγὼ δ’ ἐπὶ τὴν παλαιὰν γραφὴν καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐξηγηταῖς ὁμολογουμένην μεταβήσομαι .
Lemmas: ἐπί ὁ μέγας κακός πρόσωπον ἐάν εἰμί χρηστός , σημεῖον χρηστός · ἐπί δέ ὁ μικρός , ἐναντίος σημαίνων ὁ εὐσημία , κακός . καί οὗτος ὁ ῥῆσις ὁ δεύτερος μέρος ἄλλος ἄλλως γράφω ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον . εἰ δέ προστίθημι τις αὐτός ὁ ὁ ἄρθρον , οὐδείς ἔχω ζήτημα τοιόσδε γίγνομαι . ἐπί δέ ὁ μικρός ἐναντίος σημαίνων ὁ εὐσημία , κακός , ἵνα καί ὁ σύμπας λόγος εἰμί τοιοῦτος · ἐπί ὁ μέγας κακός , εἶτα οὖν πάθος ἤ σύμπτωμα , ἐάν εἰμί ὁ πρόσωπον χρηστός , τουτέστι ὅμοιος ὁ κατά φύσις , ἀγαθός εἰμί σημεῖον . ἐπί δέ ὁ μικρός πάλιν οὖν ἐνταῦθα πάθος ὁ σύμπτωμα , ἐάν ἐναντίος σημαίνων γίγνομαι ὁ πρόσωπον ὁ προλέγω εὐσημία , κακός τίς δηλόω . τις μέν οὖν ἄντικρυς ὡς ἐκ ἀρχή γίνομαι ὁ λέξις μετά ὁ ἄρθρον , ὁ ἐξήγησις ποιέω , μή δηλόω ὅτι ὁ παλαιός ὁ ἀντίγραφος οὐ ἔχω ὁ ὁ γράφω ὁ εὐσημία , τάχα ὁ πρῶτος γράφω ὁ βιβλίον ἁμαρτάνω . ἔνιοι οὐ μόνος ἑτέρως γράφω , ἀλλά καί ὁ ἐξήγησις οὐ προσήκω ποιέω . φυλάσσω δέ ἐγώ καθά ἐν ἀρχή προλέγω , εἰς μῆκος ἐκτείνω ὁ ὑπόμνημα , παραλείπω γινώσκω ὁ πολύς ὁ οὐ ὀρθός λέγω . ἱκανός γάρ εἰμί ἐγώ δοκέω σκοπός ἐξήγησις , ἐάν ἀληθής τε διδάσκω τις ἐν αὐτός καί κατά ὁ γνώμη ὁ παλαιός . καθά καί νῦν ἔνειμι ποιέω ἀπαλλάσσω πολυλογία , ἐάν γάρ μέγας εἰμί ὁ πάθος , ὁ πρόσωπον , ἐάν εἰμί συμπίπτω ἄξιος ὁ νόσημα , χρηστός ἔρχομαι σημεῖον . ἐπί δέ ὁ μικρός ἐκ ὑπεναντίος κακός τίς σημαίνω , ἔξεστι οὖν καί οὗτος , εἰ τις ἀρέσκω , χράω . ἐγώ δέ ἐπί ὁ παλαιός γραφή καί ὁ ἄλλος ἅπας ἐξηγητής ὁμολογέω μεταβαίνω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.40
Ὁ παρὰ Τιμενέῳ ἀδελφιδῇ , οὗτος μελάγχρους . Εἰ πρὸς τὰ τοῦ προσώπου λελεγμένα καὶ τοῦτ’ ἀναφέροι τις , ἕξει τι χρήσιμον ὡς ἐν παραδείγματος μοίρᾳ λελεγμένον . εἰκὸς γὰρ καὶ τοῦτον ἐπὶ μικροῖς τοῖς ἄλλοις ἐκτροπὴν τοῦ σώματος εἰς τὸ παρὰ φύσιν ἐσχηκότα μεγάλην ἀποθανεῖν ἢ κινδυνεῦσαι διὰ τοῦτο μόνον . εἰ δὲ καὶ μελάγχλωρος εἴη γεγραμμένον ἀντὶ τοῦ μελάγχρους , ὡς ἐν ἐνίοις τῶν ἀντιγράφων εὕρομεν , ἔτι καὶ μᾶλλον δόξει κάκωσίν τινα μεγάλην ἐνδείκνυσθαι τοῦτο μόνον τὸ χρῶμα , καίτοι τῶν ἄλλων μικρῶν γενομένων τῷ κάμνοντι .
Lemmas: ὁ παρά Τιμένεος ἀδελφιδῆ , οὗτος μελάγχρους . εἰ πρός ὁ ὁ πρόσωπον λέγω καί οὗτος ἀναφέρω τις , ἔχω τίς χρήσιμος ὡς ἐν παράδειγμα μοῖρα λέγω . ἔοικα γάρ καί οὗτος ἐπί μικρός ὁ ἄλλος ἐκτροπή ὁ σῶμα εἰς ὁ παρά φύσις ἔχω μέγας ἀποθνῄσκω ἤ κινδυνεύω διά οὗτος μόνος . εἰ δέ καί μελάγχλωρος εἰμί γράφω ἀντί ὁ μελάγχρους , ὡς ἐν ἔνιοι ὁ ἀντίγραφος εὑρίσκω , ἔτι καί μᾶλλον δοκέω κάκωσις τις μέγας ἐνδείκνυμι οὗτος μόνος ὁ χρῶμα , καίτοι ὁ ἄλλος μικρός γίνομαι ὁ κάμνω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.44
Τοῖσιν ἐμπυήμασιν ὀμφαλὸς ὅρος , οἷσι μέλλουσιν ἐκπυΐσκειν , κοιλίαι ταράσσονται . Βουλόμενος δηλοῦσθαι συντόμως τὸ διὰ τοῦ προγνωστικοῦ σαφῶς εἰρημένον , ἥκιστα δὲ τὰ ὑποκάτω τοῦ ὀμφαλοῦ εἰς διαπύησιν τρέπεται . οἷς μέντοι μέλλει διαῤῥήγνυσθαι τὸ ἐμπύημα , κοιλίαι προεπιταράσσονται . πολυειδῶς δὲ καὶ ἄλλως γράφουσι καὶ διαιροῦσιν οὐ ταύτην μόνον τὴν ῥῆσιν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων τὰς πλείστας , ἐξηγησάμενοι τοῦτο τὸ βιβλίον , ὡς ἀποῤῥεῦσαί τινα τῶν ἐπὶ τὰ τῆς τέχνης ἔργα σπευδόντων . φαίνονταί τινες ποιεῖν ὅπερ ὁ Τίμων εἶπεν · τινὲς δὲ καὶ τὴν ἑξῆς ῥῆσιν ἧς ἀρχὴ , σπλὴν σκληρὸς οὐ τὰ ἄνω , ταύτῃ συνάπτουσιν , ἵνα ἐπὶ τῶν κατὰ σπλῆνα διαφορῶν ὁ λόγος ᾖ γινόμενος αὐτῷ · μεταβάντες οὖν ἐπ’ ἐκείνην ἴδωμεν τὰς διαφορὰς , ἔχουσι γάρ τι χρήσιμον .
Lemmas: ὅς ἐμπύημα ὀμφαλός ὅρος , ὅς μέλλω ἐκπυΐͅσκω , κοιλία ταράσσω . βούλομαι δηλόω σύντομος ὁ διά ὁ προγνωστικός σαφής λέγω , ἦκα δέ ὁ ὑποκάτω ὁ ὀμφαλός εἰς διαπύησις τρέπω . ὅς μέντοι μέλλω διαρρήγνυμι ὁ ἐμπύημα , κοιλία προεπιταράσσω . πολυειδής δέ καί ἄλλως γράφω καί διαιρέω οὐ οὗτος μόνος ὁ ῥῆσις , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ὁ πλεῖστος , ἐξηγέομαι οὗτος ὁ βιβλίον , ὡς ἀπολέγω τις ὁ ἐπί ὁ ὁ τέχνη έργο σπεύδω . φαίνω τις ποιέω ὅς ὁ Τίμων λέγω · τις δέ καί ὁ ἑξῆς ῥῆσις ὅς ἀρχή , σπλήν σκληρός οὐ ὁ ἄνω , ταύτῃ συνάπτω , ἵνα ἐπί ὁ κατά σπλήν διαφορά ὁ λόγος εἰμί γίγνομαι αὐτός · μεταβαίνω οὖν ἐπί ἐκεῖνος ὁράω ὁ διαφορά , ἔχω γάρ τίς χρήσιμος .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.44.14
εἰκάζων τί θέλεις , ὀλίγον κρέας , ὀστέα πολλά .
Lemmas: εἰκάζω τίς θέλω , ὀλίγος κρέας , ὀστέον πολύς .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.46
Ἧσσον τοῖς ἀπὸ κεφαλῆς κορυζώδεσιν . Οὐδὲν ἄλλο ἔχομεν νοεῖν ἢ ὅτι τὰ εἰρημένα τῷ σπληνὶ συμβαίνειν ἧττον γίνεται τοῖς ἀπὸ κεφαλῆς κορυζώδεσι . αἰτίαν δὲ τούτου καὶ Ῥοῦφός φησι καὶ Σαβῖνος , διότι τὸ αἷμα καθαίρεται τῇ κορύζῃ . διὰ τοῦτο γὰρ οἴονται τὸ μηδὲν ἥκειν ἐπὶ τὸν σπλῆνα . βέλτιον δ’ εἰς καθολικὸν ἀνάγεσθαι λόγον , οὐκ εἰς κατὰ μέρος αὐτό . πάνυ γάρ ἐστι σπάνιον ἐν ὅλῳ τῷ σώματι δύο τινὰ μόρια παραπλησίως ἔχειν ἀσθενῆ . τοῖς πλείστοις γὰρ ἕν γε τοιοῦτον φαίνεται γινόμενον , εἰς ὃ κᾂν πληθώρα κᾂν κακοχυμία τις ἐν τῷ σώματι γένηται , πάντα συῤῥεῖ τὰ περιττά . φθάσαντος δ’ ἑνὸς αὐτὰ δέξασθαι , τὰ λοιπὰ κατὰ φύσιν ἔχοντα διαμένει . οὐ μόνον οὖν τοῖς ἀπὸ κεφαλῆς κορυζώδεσιν , ἀλλὰ καὶ τοῖς τῶν ἀναπνευστικῶν τὶ μορίων ἢ τῶν κατὰ νεφροὺς καὶ ἧπαρ ἢ κοιλίαν ἀσθενὲς ἔχουσι φύσει , μᾶλλον ἐκεῖνο πάσχον εὕροις ἂν ἢ τὸν σπλῆνα . τούτου δὲ ὄντος κοινοῦ καὶ καθόλου , προσθείη ἄν τις ἴδιον τῶν νῦν λεγομένων , ἐφ’ ὧν ἀθροίζεται φλεγματῶδες ὑγρὸν ἢ λεπτὸν καὶ ὑδατῶδες , οἷοί πέρ εἰσι καὶ οἱ ἀπὸ κεφαλῆς κορυζώδεις , τούτοις μὴ πάνυ τι τοὺς παρὰ φύσιν ὄγκους ἐν σπληνὶ συνίστασθαι , παχέσι καὶ μελαγχολικοῖς ἑπομένους χυμοῖς .
Lemmas: κακός ὁ ἀπό κεφαλή κορυζώδης . οὐδέ ἄλλος ἔχω νοέω ἤ ὅτι ὁ λέγω ὁ σπλήν συμβαίνω κακός γίγνομαι ὁ ἀπό κεφαλή κορυζώδης . αἰτία δέ οὗτος καί Ῥοῦφος φημί καί Σαβῖνος , διότι ὁ αἷμα καθαίρω ὁ κόρυζα . διά οὗτος γάρ οἴομαι ὁ μηδείς ἥκω ἐπί ὁ σπλήν . ἀγαθός δέ εἰς καθολικός ἀνάγω λόγος , οὐ εἰς κατά μέρος αὐτός . πάνυ γάρ εἰμί σπάνιος ἐν ὅλος ὁ σῶμα δύο τις μόριον παραπλήσιος ἔχω ἀσθενής . ὁ πλεῖστος γάρ εἷς γε τοιοῦτος φαίνω γίγνομαι , εἰς ὁ ἔͅν πληθώρα ἔͅν κακοχυμία τις ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι , πᾶς συρρέω ὁ περισσός . φθάνω δέ εἷς αὐτός δέχομαι , ὁ λοιπός κατά φύσις ἔχω διαμένω . οὐ μόνος οὖν ὁ ἀπό κεφαλή κορυζώδης , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀναπνευστικός τίς μόριον ἤ ὁ κατά νεφρός καί ἧπαρ ἤ κοιλία ἀσθενής ἔχω φύσις , μᾶλλον ἐκεῖνος πάσχω εὑρίσκω ἄν ἤ ὁ σπλήν . οὗτος δέ εἰμί κοινός καί καθόλου , προστίθημι ἄν τις ἴδιος ὁ νῦν λέγω , ἐπί ὅς ἀθροίζω φλεγματώδης ὑγρός ἤ λεπτός καί ὑδατώδης , οἷος περ εἰμί καί ὁ ἀπό κεφαλή κορυζώδης , οὗτος μή πάνυ τίς ὁ παρά φύσις ὄγκος ἐν σπλήν συνίστημι , παχύς καί μελαγχολικός ἕπομαι χυμός .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.48.13
ἐν γὰρ θερμοτέρῳ τὸ κατ’ ἄῤῥενα ἔπλετο γαίης .
Lemmas: ἐν γάρ θερμός ὁ κατά ἄρσην πέλω γαῖα .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.50
Ὅτι ἐστερεώθη καὶ χολωδέστερόν τε καὶ ἐναιμότερον , τοῦτο θερμότερόν ἐστι τὸ χωρίον τῷ ζώῳ . Διὰ τοῦτό φησι τὸ ἄῤῥεν στερεώτερόν τε καὶ χολωδέστερον καὶ ἐναιμότερον γενέσθαι , διότι καὶ τὸ χωρίον ἐν ᾧ κυΐσκεται τοιοῦτον ὑπάρχει . λέγει δὲ δηλονότι τὸν δεξιὸν κόλπον τῆς μήτρας , καὶ ταύτην τὴν ῥῆσιν ἄλλος ἄλλως γράφει . πάντες μέντοι τὴν αὐτὴν διάνοιαν φυλάττουσι , διότι καὶ τὸ λίαν ἀκριβῶς ζητεῖν ὁποία τίς ἐστιν ἡ ὄντως Ἱπποκράτους λέξις περιττόν . ἄμεινον γὰρ οὐ τοῦτο σκοπεῖν , ἀλλ’ εἰ τὸ λεγόμενον ἀληθές . ἡ δ’ ἀλήθεια διὰ τῶν ἀνατομῶν , ὡς ἔφην , εὑρίσκεται , τῶν ἀῤῥένων τοὐπίπαν ἐν τῷ δεξιῷ κόλπῳ τῆς μήτρας κυϊσκομένων . εἴρηται δὲ καὶ ἡ αἰτία τοῦ θερμότερον εἶναι τοῦτο καὶ αὐτὴ διὰ τῆς ἀνατομῆς ἐγνωσμένη .
Lemmas: ὅτι στερεόω καί χολώδης τε καί ἔναιμος , οὗτος θερμός εἰμί ὁ χωρίον ὁ ζῷον . Ζεύς τούτος φημί ὁ ἄρσην στερεός τε καί χολώδης καί ἔναιμος γίγνομαι , διότι καί ὁ χωρίον ἐν ὅς κυίσκομαι τοιοῦτος ὑπάρχω . λέγω δέ δηλονότι ὁ δεξιός κόλπος ὁ μήτρα , καί οὗτος ὁ ῥῆσις ἄλλος ἄλλως γράφω . πᾶς μέντοι ὁ αὐτός διάνοια φυλάσσω , διότι καί ὁ λίαν ἀκριβῶς ζητέω ὁποῖος τίς εἰμί ὁ ὄντως Ἱπποκράτης λέξις περισσός . ἀγαθός γάρ οὐ οὗτος σκοπέω , ἀλλά εἰ ὁ λέγω ἀληθής . ὁ δέ ἀλήθεια διά ὁ ἀνατομή , ὡς φημί , εὑρίσκω , ὁ ἄρσην ἐπίπαν ἐν ὁ δεξιός κόλπος ὁ μήτρα κυΐσκομαι . λέγω δέ καί ὁ αἰτία ὁ θερμός ἔρχομαι οὗτος καί αὐτός διά ὁ ἀνατομή γιγνώσκω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.3
Καθαιρέσεως σημεῖον τὴν · αὐτὴν ὥρην τῆς ἡμέρης φυλάσσειν , ἐξαπίνης γὰρ εἰρύεται . Οὐκ ἄδηλόν ἐστι συνῆφθαι τὴν ῥῆσιν ταύτην τῇ προγεγραμμένῃ , καθ’ ἣν ἐδίδασκεν ὅντινα τρόπον χρὴ ποιεῖσθαι τὴν καθαίρεσιν . ὅπως οὖν γνῶμεν εἰ τοῦ ποσοῦ τοῦ κατ’ αὐτὴν ἀκριβῶς ἐστοχασάμεθα , σημεῖον νῦν γράφει τούτου . γέγονε δὲ ὁ λόγος οὗτος ἀσαφὴς , ὡς πρὸς ἡμᾶς διὰ τὸ , καθάπερ ἔφην ἤδη πολλάκις , οὐ πρὸς ἔκδοσιν αὐτῷ γεγράφθαι τὴν βίβλον ταύτην , ἀλλ’ εἰς ὑποτύπωσίν τε καὶ παρασκευὴν ἑαυτῷ πρὸς ἔκδοσιν δὲ γράφων οὕτως εἶπεν ἂν πάντως ἥντινα λέγει τῆς ἡμέρας ὥραν , τὴν αὐτὴν ἐν ᾗ τὸ τῆς καθαιρέσεως σημεῖον ἐπιτηρεῖν χρή . μὴ γράψαντος οὖν αὐτοῦ τί ἂν ἄλλο τις ἀκούειν ἔχοι πιθανώτερον ἢ ὅτι τὴν αὐτὴν ὥραν τῆς ἡμέρας , ἄγοντες ἐπὶ τὰ γυμνάσια τὸν τῆς καθαιρέσεως χρῄζοντα , παραφυλάξωμεν ὡς ἐκέλευε ; μή τι γὰρ ἐξαπίνης εἰρύεται , τουτέστι συμπίπτειν μὲν τὸν ὄγκον τοῦ σώματος , καταπίπτειν δὲ καὶ ἀῤῥωστεῖν τὴν δύναμιν . ἄντικρυς μὲν γὰρ ἕλκεσθαι σημαίνει τὸ εἰρύεσθαι . δύναται δ’ ἀπ’ ἐκείνου κᾀπὶ ταῦτα μεταφέρεσθαι , διὰ τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν , ὑπὲρ ὧν ὁ λόγος ἐστίν . οἷς , ὡς ἔφην πολλάκις , ἐν ταῖς ἀσαφέσιν ἑρμηνείαις , ἃ φθάνομεν αὐτοὶ γινώσκειν ἐφαρμόττομεν . ἔνιοι δ’ ἀντὶ τοῦ εἰρύεται γράφουσιν ἐρείπεται , σαφεστέραν τὴν δήλωσιν τοῦ πράγματος ἐκ τῆς λέξεως ταύτης ἐλπίσαντες ἔσεσθαι . ἀλλ’ ἥ γε παλαιὰ γραφὴ τὴν εἰρύεται φωνὴν ἔχει .
Lemmas: καθαίρεσις σημεῖον ὁ · αὐτός ὥρα ὁ ἡμέρα φυλάσσω , ἐξαπίνης γάρ ἐρύω . οὐ ἄδηλος εἰμί συνάπτω ὁ ῥῆσις οὗτος ὁ προγράφω , κατά ὅς διδάσκω ὅστις τρόπος χράω ποιέω ὁ καθαίρεσις . ὅπως οὖν γιγνώσκω εἰ ὁ πός ὁ κατά αὐτός ἀκριβῶς στοχάζομαι , σημεῖον νῦν γράφω οὗτος . γίγνομαι δέ ὁ λόγος οὗτος ἀσαφής , ὡς πρός ἐγώ διά ὁ , καθά φημί ἤδη πολλάκις , οὐ πρός ἔκδοσις αὐτός γράφω ὁ βίβλος οὗτος , ἀλλά εἰς ὑποτύπωσις τε καί παρασκευή ἑαυτοῦ πρός ἔκδοσις δέ γράφω οὕτως λέγω ἄν πάντως ὅστις λέγω ὁ ἡμέρα ὥρα , ὁ αὐτός ἐν ὅς ὁ ὁ καθαίρεσις σημεῖον ἐπιτηρέω χράω . μή γράφω οὖν αὐτός τίς ἄν ἄλλος τις ἀκούω ἔχω πιθανός ἤ ὅτι ὁ αὐτός ὥρα ὁ ἡμέρα , ἄγω ἐπί ὁ γυμνάσιον ὁ ὁ καθαίρεσις χρῄζω , παραφυλάσσω ὡς κελεύω ; μή τίς γάρ ἐξαπίνης ἐρύω , τουτέστι συμπίπτω μέν ὁ ὄγκος ὁ σῶμα , καταπίπτω δέ καί ἀρρωστέω ὁ δύναμις . ἄντικρυς μέν γάρ ἕλκω σημαίνω ὁ ἐρύω . δύναμαι δέ ἀπό ἐκεῖνος εἰͅπί οὗτος μεταφέρω , διά ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , ὑπέρ ὅς ὁ λόγος εἰμί . ὅς , ὡς φημί πολλάκις , ἐν ὁ ἀσαφής ἑρμηνεία , ὅς φθάνω αὐτός γινώσκω ἐφαρμόζω . ἔνιοι δέ ἀντί ὁ ἐρύω γράφω ἐρείπω , σαφής ὁ δήλωσις ὁ πρᾶγμα ἐκ ὁ λέξις οὗτος ἐλπίζω εἰμί . ἀλλά ὁ γε παλαιός γραφὴ ὁ ἐρύω φωνή ἔχω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.4
Ἀφεῖναι τῶν πόνων , ἢ ῥυήσεται . Κᾀνταῦθα γράφουσί τινες ὑφεῖναι τῶν πόνων , ἢ ῥυήσεται . ἡ δ’ οὖν τοῦ λόγου δύναμίς ἐστι τοιάδε . πᾶσα κένωσις ἐὰν μὴ κατὰ βραχὺ γένηται , τήν τε δύναμιν καταλύει καὶ τὴν τοῦ σώματος ἕξιν ἀθρόως διαφορεῖ . διὰ τοῦτ’ οὖν ἔνιοι μὲν ἔγραψαν ὑφεῖναι τῶν πόνων , ἢ ῥυήσεται , τὴν ἀθρόαν κένωσιν ἐκ τοῦ ῥυήσεσθαί γε δηλοῦσθαι βουλόμενοι . τινὲς δὲ ᾗ εἰρύεται γράφουσι , προστιθέντες τὸ ἦτα καὶ περισπῶντες καὶ μετὰ ι ὑπογράφοντες , ἵνα σημαίνηται τῶν πόνων ὑφεῖναι ἢ ὑφιέναι , καθότι ἂν εἰρύηται ὁ ἄνθρωπος . αὐτὸ δὲ τὸ εἰρύεσθαι κατά τε τῆς τοῦ σώματος συμπτώσεως καὶ κατὰ τῆς ἐν τῇ δυνάμει καταπτώσεως εἰρηκέναι φασὶν , ὡς γενέσθαι τὸν λόγον τοιοῦτον . ὑφεῖναι τῶν πόνων , ὁπόταν ἥ τε δύναμις καταπίπτῃ καὶ τὸ σῶμα διαφορῆται . καὶ μέντοι καὶ οἱ τὸ ἐρείψεται γράφοντες , ἐπὶ τὴν τῆς δυνάμεως κατάπτωσιν φέρουσι τὸν λόγον .
Lemmas: ἀφίημι ὁ πόνος , ἤ ῥέω . ἐνταῦθα γράφω τις ὑφίημι ὁ πόνος , ἤ ῥέω . ὁ δέ οὖν ὁ λόγος δύναμις εἰμί τοιόσδε . πᾶς κένωσις ἐάν μή κατά βραχύς γίγνομαι , ὁ τε δύναμις καταλύω καί ὁ ὁ σῶμα ἕξις ἀθρόος διαφορέω . διά οὗτος οὖν ἔνιοι μέν γράφω ὑφίημι ὁ πόνος , ἤ ῥέω , ὁ ἀθρόος κένωσις ἐκ ὁ ῥέω γε δηλόω βούλομαι . τις δέ ᾗ ἐρύω γράφω , προστίθημι ὁ ἦτα καί περισπάω καί μετά ι ὑπογράφω , ἵνα σημαίνω ὁ πόνος ὑφίημι ἤ ὑφίημι , καθότι ἄν ἐρύω ὁ ἄνθρωπος . αὐτός δέ ὁ ἐρύω κατά τε ὁ ὁ σῶμα σύμπτωσις καί κατά ὁ ἐν ὁ δύναμις κατάπτωσις λέγω φημί , ὡς γίγνομαι ὁ λόγος τοιοῦτος . ὑφίημι ὁ πόνος , ὁπόταν ὁ τε δύναμις καταπίπτω καί ὁ σῶμα διαφορέω . καί μέντοι καί ὁ ὁ ἐρείπω γράφω , ἐπί ὁ ὁ δύναμις κατάπτωσις φέρω ὁ λόγος .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.5
Ὁμοίως γὰρ ὅλον συμπίπτει . Τῇ προγεγραμμένῃ ῥήσει ταύτην ἐφεξῆς εὗρον ἐν τοῖς παλαιοῖς ἀντιγράφοις πάλιν . ἴσασι δὲ αὐτὴν οὕτως ἔχουσαν καὶ οἱ παλαιοὶ τῶν ἐξηγητῶν . καὶ μέντοι καὶ τῶν νεωτέρων οἱ περὶ Σαβῖνον , οὐ μὴν εἰρήκασί γέ τινα ἐξήγησιν εἰς αὐτήν . ὅλην γὰρ τὴν προκειμένην ῥῆσιν προσγράψαντες , εἶτ’ ἐξηγησάμενοι τὰ κατὰ μέρος ἐν αὐτῇ , ταύτης τῆς λέξεως τὴν ἐξήγησιν οὐκ εἶπον , ὥσπερ οὐδὲ Ζεῦξις ἐκ τῶν παλαιῶν ἐξηγητῶν εἶς ὢν καὶ αὐτός . ἔνιοι δέ φασιν εἰρῆσθαι πρὸς Ἱπποκράτους . τὸ ὁμοίως γὰρ συμπίπτει , τοιοῦτόν τι δηλοῦν βουλομένου , ὥσπερ ἡ πλήρωσις βλάπτει καὶ διὰ τοῦτο δεῖ καθαιρεῖν αὐτὴν , οὕτω καὶ ἡ περαιτέρω τοῦ προσήκοντος κένωσίς ἐστι βλαβερὰ , παραπλησίως τῇ πληρώσει . συμπίπτει γὰρ ὑπ’ αὐτῆς τὸ σῶμα βλαβερῶς , ὡς ἐπὶ τῆς πληρώσεως εἰς ὄγκον αἴρεται . μεμψάμενοι δ’ ἔνιοι τὴν ἐξήγησιν ταύτην ὡς ἀπίθανον , ἤτοι οὐδ’ ὅλως ἔγραψαν τὸ μέρος τοῦτο τῆς ῥήσεως ἢ μετέγραψαν εἰς τήνδε τὴν λέξιν , ἀθρόως γὰρ ἂν ῥυήσεται , παρακελεύεσθαι βουλόμενοι τὸν Ἱπποκράτην προσέχειν ἡμᾶς ἀκριβῶς τῇ καθαιρέσει τοῦ σώματος . ἀθρόως γὰρ αὐτοῖς γίνεσθαι διαφορεῖσθαι καὶ ῥεῖν ἐν τοῖς γυμνασίοις , ὅταν ἐφεξῆς ἡμέραις πολλαῖς ἐπιμείνῃ τις γυμνάζων μὲν αὐτὸν ἀξιολόγως , διαιτῶν δὲ λεπτῶς .
Lemmas: Ὅμοιος γάρ ὅλος συμπίπτω . Τά προγράφω ῥῆσις οὗτος ἐφεξῆς εὑρίσκω ἐν ὁ παλαιός ἀντίγραφος πάλιν . οἶδα δέ αὐτός οὕτως ἔχω καί ὁ παλαιός ὁ ἐξηγητής . καί μέντοι καί ὁ νέος ὁ περί Σαβῖνος , οὐ μήν λέγω γε τις ἐξήγησις εἰς αὐτός . ὅλος γάρ ὁ πρόκειμαι ῥῆσις προσγράφω , εἶτα ἐξηγέομαι ὁ κατά μέρος ἐν αὐτός , οὗτος ὁ λέξις ὁ ἐξήγησις οὐ λέγω , ὥσπερ οὐδέ Ζεῦξις ἐκ ὁ παλαιός ἐξηγητής εἷς εἰμί καί αὐτός . ἔνιοι δέ φημί λέγω πρός Ἱπποκράτης . ὁ ὅμοιος γάρ συμπίπτω , τοιοῦτος τίς δηλόω βούλομαι , ὥσπερ ὁ πλήρωσις βλάπτω καί διά οὗτος δέω καθαιρέω αὐτός , οὕτως καί ὁ πέρα ὁ προσήκω κένωσις εἰμί βλαβερός , παραπλήσιος ὁ πλήρωσις . συμπίπτω γάρ ὑπό αὐτηες͂ς ὁ σῶμα βλαβερός , ὡς ἐπί ὁ πλήρωσις εἰς ὄγκος αἴρω . μέμφομαι δέ ἔνιοι ὁ ἐξήγησις οὗτος ὡς ἀπίθανος , ἤτοι οὐδέ ὅλος γράφω ὁ μέρος οὗτος ὁ ῥῆσις ἤ μεταγράφω εἰς ὅδε ὁ λέξις , ἀθρόος γάρ ἄν ῥέω , παρακελεύομαι βούλομαι ὁ Ἱπποκράτης προσέχω ἐγώ ἀκριβῶς ὁ καθαίρεσις ὁ σῶμα . ἀθρόος γάρ αὐτός γίγνομαι διαφορέω καί ῥέω ἐν ὁ γυμνάσιον , ὅταν ἐφεξῆς ἡμέρα πολύς ἐπιμένω τις γυμνάζω μέν αὐτός ἀξιόλογος , διαιτάω δέ λεπτός .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.6
Ὅταν δ’ ἤδη συμπέσωσι προσάγειν ὕεια ὀπτά . Διὰ τῶν προειρημένων ἀξιοῖ φυλάττεσθαι τὴν ἄμετρον καθαίρεσιν . ἐπεὶ δ’ ἔσθ’ ὅτε συμβαίνει περιπίπτειν ἀκουσίως , βούλεται καὶ πρὸς ταῦτα χρῆν παρεσκευάσθαι τὸν ἰατρόν . ἐάν ποτε καθαίρεσις ἀθρόα γένηται , διδόναι τηνικαῦτα συμβουλεύει κρέα ὕεια ὀπτά · κρέα μὲν ὕεια , διότι πολύτροφα , τὰ δὲ ὀπτὰ , διότι στερεὰν καὶ συνηγμένην εἰς ὀλίγον ὄγκον , οὐχ ὑγρὰν οὐδὲ πλαδαρὰν ἐργάζεται τὴν σάρκα . τινὲς δὲ ἀντὶ τοῦ προσάγειν προσφέρειν ὕεια ὀπτὰ γράφουσι , τὴν αὐτὴν μὲν φυλάττοντες ἔννοιαν , ὡς κυριωτέρῳ δὲ ῥήματι τῷ προσφέρειν ἀντὶ τοῦ προσάγειν χρώμενοι .
Lemmas: ὅταν δέ ἤδη συμπίπτω προσάγω ὕειος ὀπτός . Ζεύς ὁ προλέγω ἀξιόω φυλάσσω ὁ ἄμετρος καθαίρεσις . ἐπεί δέ εἰμί ὅτε συμβαίνω περιπίπτω ἀκούσιος , βούλομαι καί πρός οὗτος χρή παρασκευάζω ὁ ἰατρός . ἐάν ποτέ καθαίρεσις ἀθρόος γίγνομαι , δίδωμι τηνικαῦτα συμβουλεύω κρέας ὕειος ὀπτός · κρέας μέν ὕειος , διότι πολύτροφος , ὁ δέ ὀπτός , διότι στερεός καί σύνειμι εἰς ὀλίγος ὄγκος , οὐ ὑγρός οὐδέ πλαδαρός ἐργάζομαι ὁ σάρκα . τις δέ ἀντί ὁ προσάγω προσφέρω ὕειος ὀπτός γράφω , ὁ αὐτός μέν φυλάσσω ἔννοια , ὡς κύριος δέ ῥῆμα ὁ προσφέρω ἀντί ὁ προσάγω χράομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.7
Ὅταν δὲ πληρῶνται , σημεῖον αὖθις , τὸ σῶμα ἀνθηρὸν γίνεται . Καὶ τοῦτ’ αὐτὸ διὰ βραχέων ὑπεγράψατο , κοινὸν ἁπάσης ἀνατρέψεως ὑπάρχον σημεῖον . ἀνθηρὸν γὰρ γίνεται τὸ σῶμα κατά τε τὰ γυμνάσια καὶ ἄλλως τοῖς ἐξ αἵματος χρηστοῦ τὴν ἀνάτρεψιν ἴσχουσιν .
Lemmas: ὅταν δέ πληρόω , σημεῖον αὖθις , ὁ σῶμα ἀνθηρός γίγνομαι . καί οὗτος αὐτός διά βραχύς ὑπογράφω , κοινός ἅπας ἀνάτρεψις ὑπάρχω σημεῖον . ἀνθηρός γάρ γίγνομαι ὁ σῶμα κατά τε ὁ γυμνάσιον καί ἄλλως ὁ ἐκ αἷμα χρηστός ὁ ἀνάτρεψις ἴσχω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.8
Ἐν γυμνασίοισι σημεῖον ὁ ἱδρὼς ὁ στάγδην ῥέων ἔξεισιν ὥσπερ ἐξ ὀχετῶν ἢ σύμπτωσις ἐξ ἐπάρσιος . Λείπει κᾀνταῦθα τῇ λέξει τὸ συμπτώσεως ἢ καθαιρέσεως ἤ τι τοιοῦτον . διὸ καί τινες οὐκ ὤκνησαν αὐτὸ προσθέντες ὡς γεγραμμένον οὕτως ἐξ ἀρχῆς ἐξηγεῖσθαι , τοιάνδε τὴν λέξιν ποιήσαντες . ἐν γυμνασίοις σημεῖον συμπτώσεως ὁ ἱδρὼς ὁ ῥέων ὥσπερ ἐξ ὀχετῶν , ἐφεξῆς δ’ ἄλλο σημεῖον γίνεσθαι τὴν ἀθρόαν σύμπτωσιν ἐξ ἐπάρσεως . χρὴ γὰρ κᾀνταῦθα προσυπακοῦσαι τὸ ἀθρόον , εἰ καὶ μὴ γέγραπται νῦν , ἔμπροσθεν εἰρηκότος αὐτοῦ , ἐξαπίνης γὰρ εἰρύεται . ὅτι δὲ ταῦτα διαφορουμένου τοῦ σώματος ἀμέτρως γίνεται πρόδηλον .
Lemmas: ἐν γυμνάσιον σημεῖον ὁ ἱδρώς ὁ στάγδην ῥέω ἔξειμι ὥσπερ ἐκ ὀχετός ἤ σύμπτωσις ἐκ ἔπαρσις . λείπω ἐνταῦθα ὁ λέξις ὁ σύμπτωσις ἤ καθαίρεσις ἤ τίς τοιοῦτος . διό εἰ τις οὐ ὀκνέω αὐτός προστίθημι ὡς γράφω οὕτως ἐκ ἀρχή ἐξηγέομαι , τοιόσδε ὁ λέξις ποιέω . ἐν γυμνάσιον σημεῖον σύμπτωσις ὁ ἱδρώς ὁ ῥέω ὥσπερ ἐκ ὀχετός , ἐφεξῆς δέ ἄλλος σημεῖον γίγνομαι ὁ ἀθρόος σύμπτωσις ἐκ ἔπαρσις . χράω γάρ ἐνταῦθα προσυπακούω ὁ ἀθρόος , εἰ καί μή γράφω νῦν , ἔμπροσθεν λέγω αὐτός , ἐξαπίνης γάρ ἐρύω . ὅτι δέ οὗτος διαφορέω ὁ σῶμα ἄμετρος γίγνομαι πρόδηλος .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.11
Πᾶν τὸ ἐκπυέον ἀνυπόστροφον . ἑωυτὸς γὰρ πεπασμὸς καὶ κρίσις ἅμα καὶ ἀποστασία . Οὐκ ἀσαφὴς ἡ ῥῆσις τοῖς μεμνημένοις ὑπὲρ ὧν ἤδη πολλάκις εἴρηκε πεπασμόν . ἐμνημόνευσε δὲ καὶ νῦν αὐτῶν ἕνεκα τῶν προειρημένων , ὡς ἔφην , ἵνα ὁ σύμπας λόγος γένηται τοιοῦτος , καὶ τοῖς κορυζώδεσι καὶ βραγχώδεσιν ἀπὸ τῶν ἐκ τῆς κεφαλῆς κατάῤῥων , ὅταν ἐπιγενομένου τοῦ πυρετοῦ πεφθῇ , τὸ ψυχρὸν ἅμα καὶ ὑγρὸν ῥεῦμα καὶ πεφθὲν ἐκκριθῇ , βεβαίαν ἔλπιζε τὴν κρίσιν τοῦ νοσήματος γεγονέναι καὶ μηκέθ’ ὑποτροπιάσαι τὸν ἄνθρωπον .
Lemmas: Πᾶν ὁ ἐκπυέω ἀνυπόστροφος . ἑαυτο͂ γάρ πεπασμός καί κρίσις ἅμα καί ἀποστασία . οὐ ἀσαφής ὁ ῥῆσις ὁ μιμνήσκω ὑπέρ ὅς ἤδη πολλάκις λέγω πεπασμός . μνημονεύω δέ καί νῦν αὐτός ἕνεκα ὁ προλέγω , ὡς φημί , ἵνα ὁ σύμπας λόγος γίγνομαι τοιοῦτος , καί ὁ κορυζώδης καί βραγχώδης ἀπό ὁ ἐκ ὁ κεφαλή κατάρροος , ὅταν ἐπιγίγνομαι ὁ πυρετός πέσσω , ὁ ψυχρός ἅμα καί ὑγρός ῥεῦμα καί πέσσω ἐκκρίνω , βέβαιος ἐλπίζω ὁ κρίσις ὁ νόσημα γίγνομαι καί μηκέτι ὑποτροπιάζω ὁ ἄνθρωπος .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.16
Τὰ σχήματα τὰ ῥηίζοντα μᾶλλον , οἷον ὁ τὰ κλήματα τῇ χειρὶ πλέκων ἢ στρέφων , ὑπὲρ ὀδυνάων κατακείμενος , λαβόμενος πασσάλου ἄκρον ὑπερπεπηγότος , εἴχετο καὶ ἐρήϊσεν . Αὐτὸ μὲν τὸ λεγόμενον εὔδηλόν ἐστιν . αἰτίαν δὲ αὐτοῦ χαλεπὸν εἰπεῖν , ὅτι μήτε ὁ Ἱπποκράτης ἔγραψε , καίτοι δυνάμενος , ἤτοι γε ἐξαιφνίδιον αὐτῷ γενέσθαι τὴν ὀδύνην εἰπὼν ἢ κατὰ βραχὺ λαβεῖν τὴν αὔξησιν , ἄρξασθαί τε ἐνεργοῦντι περὶ τὴν τῶν κλημάτων πλοκὴν ἢ μετ’ αὐτὴν εὐθέως ἢ κατ’ ἄλλον τινὰ χρόνον τῆς ἡμέρας ἢ τῆς νυκτός . ἀλλ’ οὐδὲ τί μόριον ἦν , ᾧπερ ἡ ὀδύνη , λέλεκται . τὴν χεῖρα δὲ ἡγοῦνται διὰ τὸ τοῦ παττάλου λαμβανόμενον αὐτὸν ὠφεληθῆναι . εἰ μὲν οὖν ἐκοπώθη στρέφων αὐτὸς τὰ κλήματα , ἀπίθανον οὐκ ἂν εἴη διὰ σχήματος αὐτὸν τοιούτου ῥαΐσαι . τὸ γὰρ ἀνώδυνον τῆς χειρὸς σχῆμα διά τε τοῦ περὶ ἀγμῶν καὶ τοῦ κατ’ ἰητρεῖον , ὁποῖον ἐστίν . εἰ δέ τις ἐν τῷ περιστρέφειν τὴν χεῖρα διαστροφὴ μυὸς ἐγένετο περὶ τὸν ἄνθρωπον ἢ καὶ πνεῦμα φυσῶδες ἐναπελείφθη μεταξὺ δυοῖν μυῶν οὐκ ἔχον διέξοδον , εἰκὸς ἦν ἐν ἐπιτηδείῳ σχήματι , καθ’ ὃ κενωθῆναι συνέβη τὸ πνεῦμα , ῥαΐσαι τὸν περιωδυνῶντα .
Lemmas: Τά σχῆμα ὁ ῥαίζω μᾶλλον , οἷος ὁ ὁ κλῆμα ὁ χείρ πλέκω ἤ στρέφω , ὑπέρ ὀδύνη κατάκειμαι , λαμβάνω πάσσαλος ἄκρος ὑπερπήγνυμι , ἔχω καί ῥαίζω . αὐτός μέν ὁ λέγω εὔδηλος εἰμί . αἰτία δέ αὐτός χαλεπός λέγω , ὅτι μήτε ὁ Ἱπποκράτης γράφω , καίτοι δύναμαι , ἤτοι γε ἐξαιφνίδιος αὐτός γίγνομαι ὁ ὀδύνη λέγω ἤ κατά βραχύς λαμβάνω ὁ αὔξησις , ἄρχω τε ἐνεργέω περί ὁ ὁ κλῆμα πλοκή ἤ μετά αὐτός εὐθύς ἤ κατά ἄλλος τις χρόνος ὁ ἡμέρα ἤ ὁ νύξ . ἀλλά οὐδέ τίς μόριον εἰμί , ὅς ὁ ὀδύνη , λέγω . ὁ χείρ δέ ἡγέομαι διά ὁ ὁ πάσσαλος λαμβάνω αὐτός ὠφελέω . εἰ μέν οὖν κοπιάω στρέφω αὐτός ὁ κλῆμα , ἀπίθανος οὐ ἄν εἰμί διά σχῆμα αὐτός τοιοῦτος ῥαίζω . ὁ γάρ ἀνώδυνος ὁ χείρ σχῆμα διά τε ὁ περί ἀγμός καί ὁ κατά ἰατρεῖον , ὁποῖος εἰμί . εἰ δέ τις ἐν ὁ περιστρέφω ὁ χείρ διαστροφή μῦς γίνομαι περί ὁ ἄνθρωπος ἤ καί πνεῦμα φυσώδης ἐναπολιμπάνω μεταξύ δύο μῦς οὐ ἔχω διέξοδος , ἔοικα εἰμί ἐν ἐπιτήδειος σχῆμα , κατά ὁ κενόω συμβαίνω ὁ πνεῦμα , ῥαίζω ὁ περιωδυνάω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.23
Τοῖσι δ’ ἑτέροισιν ἧσσον παχυσμόν . Ἑτέρους φασὶ λέγειν αὐτὸν τοὺς χωρὶς κακοχυμίας αἱμοῤῥαγοῦντας συνεχῶς , οἷς οὔτ’ ὠχρᾶς οὔτε μελαίνης χολῆς ἐπιμέμικται . τινὲς δὲ κἀνταῦθα γράφουσιν οὐ παχυσμὸν , ἀλλὰ παχῦναι τὴν λέξιν σαφεστέραν ἐργάσασθαι βουλόμενοι , τὴν μέντοι διάνοιαν φυλάττουσι τὴν αὐτὴν , εἴ γε καὶ αὐτοὶ κελεύειν αὐτόν φασι τοὺς ἑτέρους οἱ διὰ πλῆθος αἵματος κακοχύμου αἱμοῤῥαγοῦσιν ἧττον παχύνειν , ἀκουομένου δηλονότι τοῦ παχύνειν αὐτοῦ πάλιν διττῶς , τινῶν μὲν κατὰ τὴν δίαιταν , τινῶν δὲ κατὰ τὰ προσφερόμενα τῇ ῥινὶ φάρμακα τὸν παχυσμὸν τοῦ αἵματος ἀξιούντων γίνεσθαι , τινῶν δὲ κατ’ ἀμφότερα . βεβαίως δ’ ὅτι γνῶσιν οὐδεμίαν τῶν τοιούτων ἔχει λέξεων εἴρηταί μοι πολλάκις .
Lemmas: ὅς δέ ἕτερος κακός παχυσμός . ἕτερος φημί λέγω αὐτός ὁ Χωρὶς κακοχυμία αἱμοῤῥαγοῦντας συνεχής , ὅς οὔτε ὠχρός οὔτε μέλας χολή ἐπιμείγνυμι . τις δέ ἐνταῦθα γράφω οὐ παχυσμός , ἀλλά παχύνω ὁ λέξις σαφής ἐργάζομαι βούλομαι , ὁ μέντοι διάνοια φυλάσσω ὁ αὐτός , εἰ γε καί αὐτός κελεύω αὐτός φημί ὁ ἕτερος ὁ διά πλῆθος αἷμα κακόχυμος αιμορραγους κακός παχύνω , ἀκούω δηλονότι ὁ παχύνω αὐτός πάλιν δισσός , τις μέν κατά ὁ δίαιτα , τις δέ κατά ὁ προσφέρω ὁ ῥίς φάρμακον ὁ παχυσμός ὁ αἷμα ἀξιόω γίγνομαι , τις δέ κατά ἀμφότερος . βέβαιος δέ ὅτι γνῶσις οὐδείς ὁ τοιοῦτος ἔχω λέξις λέγω ἐγώ πολλάκις .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.25
Ὅταν ἀφροδισιάζειν ἄρχωνται ἢ τραγίζειν , αἱμοῤῥαγέουσιν . Αἱμοῤῥαγέουσιν ἐκ ῥινῶν ἑτοίμως οὐ μόνον νοσοῦντες , ἀλλὰ καὶ οἱ ὑγιαίνοντες , οἱ τὴν ἡλικίαν ἄγοντες ταύτην , ἐν ᾗ συμβαίνει τὸ καλούμενον τραγίζειν . οὗτοί γε καὶ ἀφροδισιάζειν ἤδη δύνανται . καὶ πρότερον μὲν οὖν εἶχον αἷμα πολὺ , παῖδες ὄντες , ἀλλ’ εἰς τὴν αὔξησιν οὐκέθ’ ὁμοίως πολύ . τὸ δ’ αἷμα θερμότερον αὐτοῖς γίνεται , διὰ τοῦτ’ οὖν αἱμοῤῥαγοῦσιν . μεμνῆσθαι δ’ ὑμᾶς οἶμαι τὰς μὲν ἐξ ἄλλων μορίων γινομένας αἱμοῤῥαγίας μετὰ τῆς τοῦ τόπου προσηγορίας λεγομένας ἀεὶ , τὰς δ’ ἐκ τῆς ῥινὸς ἔσθ’ ὅτε καὶ χωρὶς τοῦ μέρους .
Lemmas: ὅταν ἀφροδισιάζω ἄρχω ἤ τραγίζω , αιμορραγεους . αιμορραγεους ἐκ ῥίς ἑτοῖμος οὐ μόνος νοσέω , ἀλλά καί ὁ ὑγιαίνω , ὁ ὁ ἡλικία ἄγω οὗτος , ἐν ὅς συμβαίνω ὁ καλέω τραγίζω . οὗτος γε καί ἀφροδισιάζω ἤδη δύναμαι . καί πρότερος μέν οὖν ἔχω αἷμα πολύς , παῖς ο , ἀλλά εἰς ὁ αὔξησις οὐκέτι ὅμοιος πολύς . ὁ δέ αἷμα θερμός αὐτός γίγνομαι , διά οὗτος οὖν αιμορραγους . μιμνήσκω δέ σύ οἴομαι ὁ μέν ἐκ ἄλλος μόριον γίγνομαι αἱμορραγία μετά ὁ ὁ τόπος προσηγορία λέγω ἀεί , ὁ δέ ἐκ ὁ ῥίς εἰμί ὅτε καί Χωρὶς ὁ μέρος .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.28
Ὀλιγοσιτίη ἄκοπον , ἄδιψον . Εἰρηκὼς καθόλου φυλάττεσθαι χρῆναι τὰς μεταβολὰς , ἕν τι τῶν εἰς φυσικὴν διαφερόντων ἔγραψεν ἐφεξῆς εἰς ἀνάμνησιν ἑαυτῷ . κατὰ γὰρ τὰς ἀμφοτέρας μεταβολὰς , τάς τε τοῦ περιέχοντος καὶ τὰς τῶν ἡμετέρων ἐπιτηδευμάτων τε καὶ τῆς ὅλης διαίτης , ὀλιγοσιτίην τε καὶ τὸ ἄδιψον καὶ τὸ ἄκοπον ἐν ἅπασιν οἷς πράττομεν ἔχειν σκοπόν . οἱ δ’ ἐξηγηταὶ τὴν ὀλιγοσιτίαν ἔφασαν ἄδιψόν τε καὶ ἄκοπον εἶναι . ψεῦδος δέ ἐστιν , ἐὰν ὡς καθόλου λέγηται , τοῖς μὲν γὰρ φλεγματώδεις ἔχουσι χυμοὺς ἢ χρηστὸν αἷμα πολὺ , ἄκοπόν ἐστι καὶ ἄδιψον ἡ ὀλιγοσιτία , τοῖς δὲ χολώδεσιν ἢ ἐνδεέσιν οὔτε ἄκοπον οὔτε ἄδιψον , ὡς αὐτὸς ἐν τοῖς περὶ διαίτης ὀξέων ἐδίδαξεν . ἔτι δὲ χεῖρον ὑπειλήφασιν οἱ γράψαντες ἀσιτία ἄκοπον , ἄδιψον . ἀλλ’ οὗτοι μὲν ἐσχάτως ἀμαθεῖς , ἀγνοῦντες ἃ μηδὲ τῶν ἰδιωτῶν τις ἀγνοεῖ . τινὲς δὲ κατὰ τὸ τέλος τῆς ῥήσεως προστιθέασι τὸ πεινῶντι καί φασι τὴν ὀλιγοσιτίαν ἄκοπον καὶ ἄδιψον εἶναι τῷ πεινῶντι . πεινῶντα δ’ εἰρῆσθαί φασι τὸν τῆς ἐνδείας αἰσθανόμενον , καίτοι βέλτιον εἴη λέγειν τῷ μὲν ἐνδείας αἰσθανομένῳ τὴν ὀλιγοσιτίαν οὐκ ἐν καιρῷ παραλαμβάνεσθαι , τῷ δ’ οὐκ αἰσθανομένῳ χρήσιμον εἶναι , δῆλον γάρ ἐστιν ὅτι πληθωρικῶς διάκειται .
Lemmas: ὀλιγοσιτία ἄκοπος , ἄδιψος . λέγω καθόλου φυλάσσω χρή ὁ μεταβολή , εἷς τίς ὁ εἰς φυσικός διαφέρω γράφω ἐφεξῆς εἰς ἀνάμνησις ἑαυτοῦ . κατά γάρ ὁ ἀμφότερος μεταβολή , ὁ τε ὁ περιέχω καί ὁ ὁ ἡμέτερος ἐπιτήδευμα τε καί ὁ ὅλος δίαιτα , ὀλιγοσιτία τε καί ὁ ἄδιψος καί ὁ ἄκοπος ἐν ἅπας ὅς πράσσω ἔχω σκοπός . ὁ δέ ἐξηγητής ὁ ὀλιγοσιτία φημί ἄδιψος τε καί ἄκοπος ἔρχομαι . ψεῦδος δέ εἰμί , ἐάν ὡς καθόλου λέγω , ὁ μέν γάρ φλεγματώδης ἔχω χυμός ἤ χρηστός αἷμα πολύς , ἄκοπος εἰμί καί ἄδιψος ὁ ὀλιγοσιτία , ὁ δέ χολώδης ἤ ἐνδεής οὔτε ἄκοπος οὔτε ἄδιψος , ὡς αὐτός ἐν ὁ περί δίαιτα ὀξύς διδάσκω . ἔτι δέ χείρων ὑπολαμβάνω ὁ γράφω ἀσιτία ἄκοπος , ἄδιψος . ἀλλά οὗτος μέν ἔσχατος ἀμαθής , ἀγνοέω ὅς μηδέ ὁ ἰδιώτης τις ἀγνοέω . τις δέ κατά ὁ τέλος ὁ ῥῆσις προστίθημι ὁ πεινάω εἰ φημί ὁ ὀλιγοσιτία ἄκοπος καί ἄδιψος ἔρχομαι ὁ πεινάω . πεινάω δέ λέγω φημί ὁ ὁ ἔνδεια αἰσθάνομαι , καίτοι ἀγαθός εἰμί λέγω ὁ μέν ἔνδεια αἰσθάνομαι ὁ ὀλιγοσιτία οὐ ἐν καιρός παραλαμβάνω , ὁ δέ οὐ αἰσθάνομαι χρήσιμος ἔρχομαι , δῆλος γάρ εἰμί ὅτι πληθωρικός διάκειμαι .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.29.6
Οἴη δὲ ζεφύροιο ἐχεύατο πόντον ἐπὶ φρίξ ,
Lemmas: Οἴη δέ ζέφυρος χέω πόντος ἐπί φρίξ ,
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.29.7
ὀρνυμένοιο νέον .
Lemmas: ὄρνυμι νέος .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.30
Κλεῖς περιφανέες , φλέβες διαφανέες . Αἱ τοιαῦται τῶν ῥήσεων οὐκ εὔδηλον ἔχουσι τὴν τοῦ γράψαντος διάνοιαν ὡς ἂν μὴ προσκειμένου κατὰ τὴν λέξιν αὐτῶν ἐπὶ τίνων βούλεται φαίνεσθαι ταῦτα . πολλοὶ μὲν τῶν ἰσχνῶν φύσει τάς τε κλεῖς ἔχουσι σαφεῖς καὶ τὰς φλέβας ἐκκειμένας τε καὶ μεστὰς αἵματος , ὥσπερ αὖ πάλιν ἕτεροι οὔτε τὰς κλεῖς οὔτε τὰς φλέβας ἐκκειμένας , οὔτε δὲ φύσει τοιαύτη διαφορὰ τῶν σωμάτων ὁρᾶται . κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπὶ τῶν παρὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς φύσιν ἤτοι λεπτυνομένων ἢ παχυνομένων καὶ πλῆθος ἢ ἔνδειαν ἐχόντων χυμῶν . εὔδηλον γὰρ ὅτι πεπληρωμέναι φλέβες ἐν τῷ ἰσχνῷ σώματι πλῆθος ἐνδείκνυνται κατὰ ταύτας εἶναι τοῦ αἵματος ὡς τὰ πολλὰ μοχθηροῦ , καθάπερ ἐπὶ τῆς γυναικὸς ὀλίγον ἔμπροσθεν ἔλεγον , ἦς ἐπέσχητο τὰ καταμήνια . θαυμάσαι δ’ ἐστὶ τοῦ Καπίτωνος μόνου γράψαντος τὴν ῥῆσιν ἐν τῇδε τῇ λέξει . ἡ ἄγαν πλήρωσις περιφανὴς , φλέβες διαφανεῖς . εἴπερ γὰρ οὕτως εὕροιτο γεγραμμένον , τίς ἦν ἀνάγκη μεταγράψαι πάντας αὐτὴν τοὺς ἐξηγητὰς ἐπὶ τὸ σαφέστερον ; ἐν οἷον γὰρ ἀποροῦνται , μεταγράφουσιν εὐπορίας ἕνεκεν . ἀλλ’ οὐδ’ ἀντίγραφον εὗρον οὕτως ἔχον , οὐκ ὀλίγοις ἐντυχὼν , δι’ αὐτὸ τοῦτο βούλεσθαι γνῶναι τάς τε παλαιὰς γραφὰς καὶ τὰς ἅπασιν ὁμολογουμένας ἢ διαφωνουμένας . ἁπάντων τε οὖν τῶν ἐξηγητῶν καὶ πάντων τῶν ἀντιγράφων τὴν αὐτὴν ἐχόντων γραφὴν , οὐκ ὀρθῶς ὁ Καπίτων μετέγραψεν . ἴσως δὲ κἀγὼ αὐτοῦ τὴν ἀρχὴν ἐμνημόνευσα , προειρηκὼς ἁπάσας τὰς τοιαύτας ἐν ταῖς γραφαῖς ῥᾳδιουργίας ὑπερβήσεσθαι κατὰ τὴν ἐξήγησιν . ἐπὶ τῶν ἑξῆς οὖν ῥήσεων αὐτὸ ποιήσω , μήκους φειδόμενος .
Lemmas: Κλείς περιφανής , φλέβα διαφανής . ὁ τοιοῦτος ὁ ῥῆσις οὐ εὔδηλος ἔχω ὁ ὁ γράφω διάνοια ὡς ἄν μή πρόσκειμαι κατά ὁ λέξις αὐτός ἐπί τίς βούλομαι φαίνω οὗτος . πολύς μέν ὁ ἰσχνός φύσις ὁ τε κλείς ἔχω σαφής καί ὁ φλέβα ἔκκειμαι τε καί μεστός αἷμα , ὥσπερ αὖ πάλιν ἕτερος οὔτε ὁ κλείς οὔτε ὁ φλέβα ἔκκειμαι , οὔτε δέ φύσις τοιοῦτος διαφορά ὁ σῶμα ὁράω . κατά ὁ αὐτός τρόπος ἐπί ὁ παρά ὁ ἐκ ἀρχή φύσις ἤτοι λεπτύνω ἤ παχύνω καί πλῆθος ἤ ἔνδεια ἔχω χυμός . εὔδηλος γάρ ὅτι πληρόω φλέβα ἐν ὁ ἰσχνός σῶμα πλῆθος ἐνδείκνυμι κατά αὐτός εἰμί ὁ αἷμα ὡς ὁ πολύς μοχθηρός , καθά ἐπί ὁ γυνή ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω , ὅς ἐπέχω ὁ καταμήνιος . θαυμάζω δέ εἰμί ὁ Καπίτων μόνος γράφω ὁ ῥῆσις ἐν ὅδε ὁ λέξις . ὁ ἄγαν πλήρωσις περιφανής , φλέβα διαφανής . εἴπερ γάρ οὕτως εὑρίσκω γράφω , τίς εἰμί ἀνάγκη μεταγράφω πᾶς αὐτός ὁ ἐξηγητής ἐπί ὁ σαφής ; ἐν οἷος γάρ ἀφοράω , μεταγράφω εὐπορία ἕνεκα . ἀλλά οὐδέ ἀντίγραφον εὑρίσκω οὕτως ἔχω , οὐ ὀλίγος ἐντυγχάνω , διά αὐτός οὗτος βούλομαι γιγνώσκω ὁ τε παλαιός γραφή καί ὁ ἅπας ὁμολογέω ἤ διαφωνέω . ἅπας τε οὖν ὁ ἐξηγητής καί πᾶς ὁ ἀντίγραφος ὁ αὐτός ἔχω γραφή , οὐ ὀρθός ὁ Καπίτων μεταγράφω . ἴσως δέ ἐγώ αὐτός ὁ ἀρχή μνημονεύω , προλέγω ἅπας ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ γραφεύς ῥᾳδιουργία ὑπερβαίνω κατά ὁ ἐξήγησις . ἐπί ὁ ἑξῆς οὖν ῥῆσις αὐτός ποιέω , μῆκος φείδομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.32
Φλεβῶν ἔρευθος , πελίωσις , χλωρότης , πλευρέων ὀδύναι λαπαραί . Εἶπον ὅτι τὸ κατὰ τὴν τελευτὴν τῆς προκειμένης ῥήσεως τούτοις προτάττεσθαι δύναται ταύτης , ἵν’ ὁ λόγος ᾖ τοιοῦτος · τούτοις οἷς προσεῖπον , ἦσαν δὲ οἱ πυρεταίνοντες μὲν οὐκ ὀρθῶς ὑπὸ Προδίκου πρὸς κινήσεις ὑγιαίνουσιν οἰκείας ἀγόμενοι , συμβαίνει ταῦτ’ ἴσχειν ἃ νῦν εἶπεν , οὐχ ἅπαντα δηλονότι καθ’ ἕκαστον ἄνθρωπον . οὐ γὰρ οἷόν τε συνυπάρξαι τὸ ἔρευθος τῇ πελιώσει καὶ τῇ χλωρότητι , καὶ γὰρ ἀναιρετικόν ἐστιν ἕκαστον τούτων τῶν λοιπῶν δύο καὶ διαθέσεσιν οὐχ ὁμοίαις ἕπεται . τοῖς μὲν γὰρ τήν τε δύναμιν ἔχουσι μετρίως καὶ χρηστὸν τὸ αἷμα γυμνασθεῖσιν ἢ πυριασθεῖσιν ἐρεύθεται τὸ σῶμα . τοῖς δ’ ἀῤῥωστότερον ἢ κακοχυμότερον πελιοῦται καὶ χλωρὸν γίνεται . προτάττουσιν ἔνιοι τῆς προκειμένης ῥήσεως τὸ ὄγκοι , τοιάνδε ποιοῦντες τὴν λέξιν · ὄγκοι , φλεβῶν ἔρευθος , πελίωσις , χλωρότης . ὁ δ’ ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς ῥήσεως εἶπε πλευρέων ὀδύναι λαπαραὶ , πιθανῶς τινὲς μετέγραψαν εἰς τὸ λαπάρας , ὀδύνας , γίνεσθαι βουλόμενοι τοῖς ἀκαίρως γυμνασθεῖσιν . οἵ γε μὴν ἐξηγηταὶ πάντες ἴσασι τὴν πλευρέων ὀδύναι λαπαραὶ γραφὴν , ἀκούουσί τε λαπαρὰς τὰς ἄνευ φλεγμονῆς καὶ τάσεως ὀδύνας .
Lemmas: Φλέβων ἔρευθος , πελίωσις , χλωρότης , πλευρά ὀδύνη λαπαρός . λέγω ὅτι ὁ κατά ὁ τελευτή ὁ πρόκειμαι ῥῆσις οὗτος προτάσσω δύναμαι οὗτος , ἵνα ὁ λόγος εἰμί τοιοῦτος · οὗτος ὅς προσλέγω , ἥδω δέ ὁ πυρεταίνω μέν οὐ ὀρθός ὑπό Πρόδικος πρός κίνησις ὑγιαίνω οἰκεῖος ἄγω , συμβαίνω οὗτος ἴσχω ὅς νῦν λέγω , οὐ ἅπας δηλονότι κατά ἕκαστος ἄνθρωπος . οὐ γάρ οἷος τε συνυπάρχω ὁ ἔρευθος ὁ πελίωσις καί ὁ χλωρότης , καί γάρ ἀναιρετικός εἰμί ἕκαστος οὗτος ὁ λοιπός δύο καί διάθεσις οὐ ὅμοιος ἕπομαι . ὁ μένω γάρ ὁ τε δύναμις ἔχω μέτριος καί χρηστός ὁ αἷμα γυμνάζω ἤ πυριάω ἐρεύθω ὁ σῶμα . ὁ δέ ἄρρωστος ἤ κακοχυμός πελιόομαι καί χλωρός γίγνομαι . προτάσσω ἔνιοι ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ὁ ὄγκος , τοιόσδε ποιέω ὁ λέξις · ὄγκος , φλέψ ἔρευθος , πελίωσις , χλωρότης . ὁ δέ ἐπί ὁ τελευτή ὁ ῥῆσις λέγω πλευρά ὀδύνη λαπαρός , πιθανός τις μεταγράφω εἰς ὁ λαπάρα , ὀδύνη , γίγνομαι βούλομαι ὁ ἄκαιρος γυμνάζω . ὁ γε μήν ἐξηγητής πᾶς οἶδα ὁ πλευρά ὀδύνη λαπαρός γραφή , ἀκούω τε λαπαρός ὁ ἄνευ φλεγμονή καί τάσις ὀδύνη .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.33
Ἄδιψος , συνέχειν στόμα , σιγᾷν , ἄνεμος σὺν τῷ ποτῷ ψυχρὸν εἰσάγειν . Ἕν τι τῶν εἰς ἀνάμνησιν ἄγειν δυναμένων τῆς ὅλης ἐπὶ τῶν πυρεττόντων ἀγωγῆς ἔγραψεν ὁ Ἱπποκράτης τοῦτο , δυνάμενον ἐνδείκνυσθαι καὶ αὐτὸ τὴν μοχθηρίαν τῆς Προδίκου προνοίας πυρεττόντων . οὐ γὰρ ἐξ ὧν διψῷεν οἱ ἐνθερμανθέντες εὔλογόν ἐστι πράττειν , ἀλλ’ ἐξ ὧν ἄδιψοι γενήσονται . ταῦτα δ’ ἐστὶ πρώτη μὲν ἡ ταῖς κινήσεσιν ἀντικειμένη τοῦ κάμνοντος σώματος ἡσυχία . δευτέρα δὲ τἄλλα , δι’ ὧν ἂν πραΰνοιτο , μᾶλλον οὐκ ἐξάπτοιτο τὰ κατὰ τὴν πυρετώδη διάθεσιν , ὧν ἕν ἐστι καὶ ἄδιψος τηρεῖν . δι’ ὧν δ’ ἄδιψος ἄν τις γένοιτο προσέθηκεν , ἐκπιὼν ἔχειν τὸ στόμα καὶ σιγᾷν , ἄνεμόν τε ψυχρὸν σὺν τῷ ποτῷ εἰσάγειν , ὅπερ ἐστὶν ἐπισπᾶσθαι τῷ ποτῷ τὸν ψυχρὸν ἄνεμον . εἰ δὲ ποτῷ , πρόδηλον ὅτι καὶ χωρὶς τούτου κατὰ μόνην τὴν εἰσπνοὴν , ὥστε καὶ τοῦ κατὰ τὴν ἀναπνοὴν ἀέρος προνοητέον ἐστὶν , ὅπως μὴ θερμὸς ᾖ μᾶλλον τοῦ προσήκοντος καὶ μᾶλλον θέρους ὥρᾳ . τολμηρότερον δὲ κἀνταῦθα Καπίτων τε καὶ Διοσκορίδης ὑπαλλάξαντες τὴν παλαιὰν γραφὴν ἔγραψαν οὕτως τὴν λέξιν . ἄνεμον ἐν τῷ ποτῷ ψυχρὸν μὴ εἰσάγειν . ἀλλ’ ὁ μὲν Διοσκορίδης δευτέραν γραφὴν , ὡς εἴωθε , προσέθηκεν , ἐξ ὧν ἄνεμον ψυχρὸν εἰσάγειν . Καπίτων δὲ οὐδὲ τῶν δευτέρων ἠξίωσε τὴν ἐν ἅπασί τε τοῖς ἀντιγράφοις εὑρισκομένοις γραφὴν , ἅπασί τε τοῖς ἐξηγηταῖς ὁμολογουμένην , ἀλλὰ προσθεὶς αὐτῇ τὴν μὴ συλλαβὴν , ἀντὶ τοῦ ψυχρὸν εἰσάγειν , ψυχρὸν μὴ εἰσάγειν ἔγραψεν , ὡς οὐδέποτε δέον ἀναπνεῖν ψυχρὸν ἀέρα τὸν πυρέττοντα .
Lemmas: ἄδιψος , συνέχω στόμα , σιγάω , ἄνεμος σύν ὁ ποτός ψυχρός εἰσάγω . Εἷς τίς ὁ εἰς ἀνάμνησις ἄγω δύναμαι ὁ ὅλος ἐπί ὁ πυρέσσω ἀγωγή γράφω ὁ Ἱπποκράτης οὗτος , δύναμαι ἐνδείκνυμι καί αὐτός ὁ μοχθηρία ὁ Πρόδικος πρόνοια πυρέσσω . οὐ γάρ ἐκ ὅς διψάω ὁ ἐνθερμαίνω εὔλογος εἰμί πράσσω , ἀλλά ἐκ ὅς ἄδιψος γίγνομαι . οὗτος δέ εἰμί πρῶτος μέν ὁ ὁ κίνησις ἀντίκειμαι ὁ κάμνω σῶμα ἡσυχία . δεύτερος δέ ἄλλος , διά ὅς ἄν πραΰνω , μᾶλλον οὐ ἐξάπτω ὁ κατά ὁ πυρετώδης διάθεσις , ὅς εἷς εἰμί καί ἄδιψος τηρέω . διά ὅς δέ ἄδιψος ἄν τις γίγνομαι προστίθημι , ἐκπίνω ἔχω ὁ στόμα καί σιγάω , ἄνεμος τε ψυχρός σύν ὁ ποτός εἰσάγω , ὅς εἰμί ἐπισπάω ὁ ποτός ὁ ψυχρός ἄνεμος . εἰ δέ ποτός , πρόδηλος ὅτι καί Χωρὶς οὗτος κατά μόνος ὁ εἰσπνοή , ὥστε καί ὁ κατά ὁ ἀναπνοή αέρας προνοητέον εἰμί , ὅπως μή θερμός εἰμί μᾶλλον ὁ προσήκω καί μᾶλλον θέρος ὥρα . τολμηρός δέ ἐνταῦθα Καπίτων τε καί Διοσκορίδης ὑπαλλάσσω ὁ παλαιός γραφή γράφω οὕτως ὁ λέξις . ἄνεμος ἐν ὁ ποτός ψυχρός μή εἰσάγω . ἀλλά ὁ μέν Διοσκορίδης δεύτερος γραφή , ὡς εἴωθα , προστίθημι , ἐκ ὅς ἄνεμος ψυχρός εἰσάγω . Καπίτων δέ οὐδέ ὁ δεύτερος ἀξιόω ὁ ἐν ἅπας τε ὁ ἀντίγραφος εὑρίσκω γραφή , ἅπας τε ὁ ἐξηγητής ὁμολογέω , ἀλλά προστίθημι αὐτός ὁ μή συλλαβή , ἀντί ὁ ψυχρός εἰσάγω , ψυχρός μή εἰσάγω γράφω , ὡς οὐδέποτε δέω ἀναπνέω ψυχρός αέρας ὁ πυρέσσω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.34
Τὰς ἀφορμὰς , ὁκόθεν ἤρξαντο κάμνειν , σκεπτέον , εἴτε κεφαλῆς ὀδύνης , εἴτε ὠτὸς , εἴτε πλευροῦ . σημεῖον οἱ ὀδόντες καὶ ἐφ’ οἷσι βουβῶνες . Ταύτην τὴν ῥῆσιν ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν ἐπιδημιῶν ἐξηγήμεθα κατὰ τὸ πρῶτον ὑπόμνημα .
Lemmas: ὁ ἀφορμή , ὁπόθεν ἄρχω κάμνω , σκοπέω , εἴτε κεφαλή ὀδύνη , εἴτε οὖς , εἴτε πλευρόν . σημεῖον ὁ ὀδούς καί ἐπί ὅς βουβών . οὗτος ὁ ῥῆσις ἐν ὁ δεύτερος ὁ ἐπιδημία ἐξηγέομαι κατά ὁ πρῶτος ὑπόμνημα .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.35
Τὰ γινόμενα ἕλκεα καὶ φύματα , κρίνοντα πυρετοὺς , οἷσι ταῦτα μὴ παραγίνηται , ἀκρισίαι , οἷς ἐγκαταλείπεται , βεβαιόταται καὶ τάχισται ὑποστροφαί . Καὶ αὕτη ἡ ῥῆσις ἐφεξῆς τῇ πρὸ αὐτῆς κατὰ τὸ δεύτερον τῶν ἐπιδημιῶν γεγραμμένη τῆς προσηκούσης ἐξηγήσεως ἔτυχεν ἐν τῷ πρώτῳ τῶν εἰς ἐκεῖνο τὸ βιβλίον ὑπομνημάτων .
Lemmas: Τά γίγνομαι ἕλκος καί φῦμα , κρίνω πυρετός , ὅς οὗτος μή παραγίγνομαι , ἀκρισία , ὅς ἐγκαταλείπω , βέβαιος καί ταχύς ὑποστροφή . καί οὗτος ὁ ῥῆσις ἐφεξῆς ὁ πρό αὐτηες͂ς κατά ὁ δεύτερος ὁ ἐπιδημία γράφω ὁ προσήκω ἐξήγησις τυγχάνω ἐν ὁ πρῶτος ὁ εἰς ἐκεῖνος ὁ βιβλίον ὑπόμνημα .