galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.30
Σημεῖα θανατώδεα ἀνὰ δέρμα , θερμὸς ἀτμός . πρότερον δὲ ῥὶς ψυχρὸν πνεῦμα ἀφίησιν . Ἐάν τε κατ’ αἰτιατικὰς πτώσεις γεγραμμένον ᾖ , θερμὸν ἀτμὸν , ἐάν τε κατ’ εὐθείας θερμὸς ἀτμὸς , ἑκατέρως δὲ προσυπακούεται . βούλεται γὰρ ὁ νοῦς τῆς λέξεως εἶναι τοιοῦτος , ἐκ τῶν θανατωδῶν σημείων ἐστὶ καὶ ταῦτα , θερμὸν ἀτμὸν ἐκκενοῦσθαι διὰ τοῦ δέρματος ἐπὶ προηγησαμένῳ ψυχρῷ πνεύματι κατὰ τὴν ἐκπνοήν . εἰ δὲ καὶ κατ’ εὐθείας πτώσεις θέλεις ἑρμηνεῦσαι τὴν αὐτὴν διάνοιαν , οὕτως ἂν εἴποις , μάλιστα σημεῖα θανατώδη , διὰ τοῦ δέρματος θερμὸς ἀτμὸς ἐκκενούμενος ἐπὶ προηγησαμένῳ ψυχρῷ πνεύματι κατὰ τὴν ἐκπνοήν . ἀλλὰ τοῦτο μὲν αὐτὸ τῆς ψυχρᾶς ἐκπνοῆς , ὅτι τῶν ὀλεθριωτάτων ἐστὶ καὶ κατὰ τὸ προγνωστικὸν εἴρητο κατὰ τήνδε τὴν λέξιν , ψυχρὸν δὲ ἐκπνεόμενον ἐκ τῶν ῥινῶν καὶ τοῦ στόματος ὀλέθριον κάρτα ἤδη γίνεται . νυνὶ δὲ προσέθηκέ τι σύμπτωμα τοῖς οὕτως ἔχουσιν , οὐκ ἀεὶ γινόμενον . ἐκρεῖ γὰρ ἀτμὸς θερμὸς ἀθρόως ἐκ τοῦ δέρματος , ἀλλ’ οὔτε πᾶσιν , ὡς ἔφην , οὔτ’ ἐν παντὶ καιρῷ καὶ ταῦτ’ ἐχρῆν διδάσκειν τοὺς ἃ μὴ δεῖ φλυαροῦντας ἐξηγητάς . ἐπ’ ἐκείνων γὰρ μόνων εὑρήσεις τὸ τοιοῦτον γινόμενον , ἐφ’ ὧν προηγήσατο τοῦ θανάτου θερμότατος πυρετὸς ἐκφρύξας τὸ τῆς καρδίας σῶμα καὶ διὰ τοῦτο καταψύξας αὐτὴν ἐπὶ τῇ τελευτῇ . λυθέντος οὖν τοῦ ζωτικοῦ τόνου , νεκρουμένης τῆς καρδίας , ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων ἱδρώτων γίνονται συγκοπτικοὶ , περιουσίας ὑγρῶν οὔσης κατὰ τὸ σῶμα . τοῖς δὲ ἀπὸ τοῦ διακαοῦς πυρετοῦ προεξηρασμένοις ἀντὶ τῶν ἱδρώτων ἀτμὸς θερμὸς ἁπτομένῳ σοι φανεῖται διαπνεόμενος , οὐ μὴν οὐδ’ οὗτος ἐν παντὶ καιρῷ τοῦ νοσήματος , ἀλλ’ ὁπότε τῷ χρόνῳ προήκοντι καταψύχεται τὸ δέρμα , κενωθείσης τῆς ἀτμώδους οὐσίας , ἥτις ὑπὸ τοῦ διακαοῦς πυρετοῦ λεπτυνομένων τῶν χυμῶν ἤθροιστο κατὰ τὸν νοσοῦντα χρόνον . οὐ γὰρ δὴ κατ’ ἐκεῖνόν γε τὸν καιρὸν , ἐν ᾧ συμβαίνει νεκροῦσθαι τὴν καρδίαν , οἷόν τε γεννηθῆναι μὴ ὅτι θερμὸν ἀτμὸν , ἀλλὰ μηδὲ ψυχρὸν ἢ χλιαρόν . ἅπασα μὲν οὖν καρδία πλησίον τοῦ θανάτου ψυχρὰν ἴσχει δυσκρασίαν , οὐ μὴν ἐν ἁπάσῃ γε νόσῳ θανατώδει τοιαύτη διὰ παντός ἐστιν , ἀλλ’ , ὡς εἴρηται , θερμοτάτη πολλάκις ἐν τοῖς περικαεστάτοις . ὅταν οὖν νοσῇ ψυχρὰν δυσκρασίαν ἡ καρδία , τὸν θερμὸν ἀτμὸν οὐκ ἂν εὕροις ἐκκενούμενον , ὅταν ἐγγὺς τοῦ θανάτου γενόμενος ὁ κάμνων ἄρξηται ψυχρὸν ἐκπνεῖν , οὐδὲ προλελέπτυνται τοῖς οὕτως ἔχουσι τὰ ὑγρὰ , μήτε πυρετὸν διακαῆ πυρέξασι μήτε χυμοὺς ἔχουσι χολώδεις , θερμοὺς μὲν τῇ κράσει , λεπτοὺς δὲ τῇ συστάσει . ἐν γὰρ ταῖς ψυχραῖς δυσκρασίαις οἱ φλεγματώδεις καὶ ὠμοὶ καὶ παχεῖς καὶ ὅλως ψυχροὶ χυμοὶ πλεονάζουσιν , οὐχ οἱ χολώδεις καὶ θερμοὶ καὶ λεπτοί .
Lemmas: σημεῖον θανατώδης ἀνά δέρμα , θερμός ἀτμός . πρότερος δέ ῥίς ψυχρός πνεῦμα ἀφίημι . ἐάν τε κατά αἰτιατικός πτῶσις γράφω εἰμί , θερμός ἀτμός , ἐάν τε κατά εὐθεῖα θερμός ἀτμός , ἑκάτερος δέ προσυπακούω . βούλομαι γάρ ὁ Νοῦς ὁ λέξις ἔρχομαι τοιοῦτος , ἐκ ὁ θανατώδης σημεῖον εἰμί καί οὗτος , θερμός ἀτμός ἐκκενόω διά ὁ δέρμα ἐπί προηγέομαι ψυχρός πνεῦμα κατά ὁ ἐκπνοή . εἰ δέ καί κατά εὐθύς πτῶσις θέλω ἑρμηνεύω ὁ αὐτός διάνοια , οὕτως ἄν λέγω , μάλιστα σημεῖον θανατώδης , διά ὁ δέρμα θερμός ἀτμός ἐκκενόω ἐπί προηγέομαι ψυχρός πνεῦμα κατά ὁ ἐκπνοή . ἀλλά οὗτος μέν αὐτός ὁ ψυχρός ἐκπνοή , ὅτι ὁ ὀλέθριος εἰμί καί κατά ὁ προγνωστικός λέγω κατά ὅδε ὁ λέξις , ψυχρός δέ ἐκπνέω ἐκ ὁ ῥίς καί ὁ στόμα ὀλέθριος κάρτα ἤδη γίγνομαι . νυνί δέ προστίθημι τίς σύμπτωμα ὁ οὕτως ἔχω , οὐ ἀεί γίγνομαι . ἐκρέω γάρ ἀτμός θερμός ἀθρόος ἐκ ὁ δέρμα , ἀλλά οὔτε πᾶς , ὡς φημί , οὔτε ἐν πᾶς καιρός καί οὗτος χρή διδάσκω ὁ ὅς μή δέω φλυαρέω ἐξηγητής . ἐπί ἐκεῖνος γάρ μόνος εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος γίγνομαι , ἐπί ὅς προηγέομαι ὁ θάνατος θερμός πυρετός ἐκφρύγω ὁ ὁ καρδία σῶμα καί διά οὗτος καταψύχω αὐτός ἐπί ὁ τελευτή . λύω οὖν ὁ ζωτικός τόνος , νεκρόω ὁ καρδία , ἐπί μέν ὁ ἄλλος ἱδρώς γίγνομαι συγκοπτικός , περιουσία ὑγρός σέω κατά ὁ σῶμα . ὁ δέ ἀπό ὁ διακαής πυρετός προξηραίνω ἀντί ὁ ἱδρώς ἀτμός θερμός ἅπτω σύ φαίνω διαπνέω , οὐ μήν οὐδέ οὗτος ἐν πᾶς καιρός ὁ νόσημα , ἀλλά ὁπότε ὁ χρόνος προήκω καταψύχω ὁ δέρμα , κενόω ὁ ἀτμώδης οὐσία , ὅστις ὑπό ὁ διακαής πυρετός λεπτύνω ὁ χυμός ἀθροίζω κατά ὁ νοσέω χρόνος . οὐ γάρ δή κατά ἐκεῖνος γε ὁ καιρός , ἐν ὅς συμβαίνω νεκρόω ὁ καρδία , οἷος τε γεννάω μή ὅτι θερμός ἀτμός , ἀλλά μηδέ ψυχρός ἤ χλιαρός . ἅπας μέν οὖν Καρδίη πλησίος ὁ θάνατος ψυχρός ἴσχω δυσκρασία , οὐ μήν ἐν ἅπας γε νόσος θανατώδης τοιοῦτος διά πᾶς εἰμί , ἀλλά , ὡς λέγω , θερμός πολλάκις ἐν ὁ περικαής . ὅταν οὖν νοσέω ψυχρός δυσκρασία ὁ Καρδίη , ὁ θερμός ἀτμός οὐ ἄν εὑρίσκω ἐκκενόω , ὅταν ἐγγύς ὁ θάνατος γίγνομαι ὁ κάμνω ἄρχω ψυχρός ἐκπνέω , οὐδέ προλεπτύνω ὁ οὕτως ἔχω ὁ ὑγρός , μήτε πυρετός διακαής πυρέσσω μήτε χυμός ἔχω χολώδης , θερμός μέν ὁ κρᾶσις , λεπτός δέ ὁ σύστασις . ἐν γάρ ὁ ψυχρός δυσκρασία ὁ φλεγματώδης καί ὠμός καί παχύς καί ὅλος ψυχρός χυμός πλεονάζω , οὐ ὁ χολώδης καί θερμός καί λεπτός .