galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 1.7
Γυναικεῖα τῇσιν ὑδαταινούσῃσιν ἐπὶ πολὺ παραμένει . ὅταν δὲ μὴ ταχὺ ἴῃ , ἐποιδέει . Ὑδαταινούσας ἔνιοι μὲν ἤκουσαν τὰς ἐχούσας ἐπιτηδείως ἁλῶναι τῷ κατὰ τὸν ὕδερον πάθει , τινὲς δὲ τὰς φύσει λεπτὸν καὶ ὑδατῶδες ἐχούσας αἷμα . δυνατὸν δέ ἐστιν ἐπ’ ἀμφοτέρων ἀκοῦσαι τοῦ λελεγμένου καὶ μᾶλλόν γε ἐφ’ ὧν φύσει τὸ αἷμα λεπτόν ἐστι , μηδεμιᾶς νοσώδους διαθέσεως ἑτέρας ὑποτρεφομένης ἐν τῷ σώματι . ταύταις γὰρ ἡ ἔμμηνος κάθαρσις , ἣν γυναικεῖα κέκληκεν , ἐπὶ πολὺ παραμένει . διττὸν γάρ ἐστι καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐπὶ πολὺ δυνάμενον ἀκούεσθαι , τὸ μὲν ἕτερον ἐπὶ τῶν ἡμερῶν ἐν αἷς αἱ τοιαῦται γυναῖκες καθαίρονται , τὸ δὲ ἕτερον ἐπὶ τῆς ἡλικίας αὐτῶν . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν ἡμερῶν ἀκουόμενον , δηλώσει πλείοσιν ἐφεξῆς ἡμέραις καθαίρεσθαι ταύτας τῶν ἄλλων γυναικῶν , ἐπὶ δὲ τῆς ἡλικίας ἄχρι πλειόνων ἐτῶν . ὄντως γὰρ ἀθροίζεται ταύταις πολὺ καὶ λεπτὸν αἷμα , καθάπερ ταῖς ἐναντίως διακειμέναις ὀλίγον τε καὶ παχύ . λευκαὶ μὲν οὖν εἰσὶν αἱ πρότεραι καὶ μαλακαὶ , μέλαιναι δὲ καὶ σκληραὶ καὶ λεπταὶ τοὐπίπαν αἱ τὸ μελαγχολικώτερον αἷμα γεννῶσαι , καὶ πρόδηλον ὅτι ταῖς ἐξ ἀρχῆς κράσεσιν ἐναντίως ἔχουσιν . αἱ μὲν γὰρ ὑδαταίνουσαι νῦν ὑπ’ αὐτοῦ λεγόμεναι τῆς ὑγροτέρας τε καὶ ψυχροτέρας , αἱ δ’ ἐναντίαι τῆς ξηροτέρας τέ εἰσι καὶ θερμοτέρας κράσεως . ἐὰν δὲ κατὰ πάθος ὑδαταίνωσιν , οὐ πάσαις καταμήνια πλείοσιν ἡμέραις γίνεται . ἐνίοτε γὰρ αὐτὸ τὸ ἐπέχεσθαι τοῦ πάθους αὐταῖς αἴτιον γίνεται . πάλιν δὲ τὸ ἐπέχεσθαι δι’ ἔμφραξίν τε τῶν κατὰ τὴν μήτραν στομάτων γίνεται καὶ διὰ πάχος ﻿ τοῦ αἵματος . ὅθεν ἔνιοι τῶν ἀξιούντων ἐπὶ τῶν κατὰ πάθος ὑδαταινουσῶν τὸν λόγον εἶναι τῷ παραμένει ῥήματι κατὰ τὴν τελευταίαν συλλαβὴν προσθέντες τὸ νʹ γράφουσι , γυναικεῖα τῇσιν ὑδαταινούσῃσιν ἐπὶ πολὺ παραμένειν , ὑπακοῦσαι κελεύοντες ἡμᾶς τὸ προσῆκον , ὡσεὶ καὶ οὕτως εἰρήκει , γυναικεῖα τῇσιν ὑδαταινούσῃσιν ἐπὶ πολὺ χρὴ παραμένειν , ἵνα συμβουλευτικός τε καὶ θεραπευτικὸς ὁ λόγος ᾖ , τοῦ γινομένου μόνον ἐπ’ αὐτοῦ περιέχων διήγησιν . ὁμολογεῖν δὲ τούτῳ φασὶ καὶ τὸ κατὰ τὴν τελευτὴν εἰρημένον , ὅταν δὲ μὴ ταχὺ ἴῃ , ἐποιδέει , βούλεσθαι γὰρ αὐτὸν ὥσπερ ἐν πλείοσιν ἡμέραις , οὕτως καὶ δι’ ὀλίγου χρόνου καθαίρεσθαι τὰς τοιαύτας γυναῖκας , ἐπειδὴ βραδυνόντων τῶν καταμηνίων οἰδήματα γίνεται , καίτοι τοῦτο κᾀπὶ τῶν ὑδατῶδες ἐχουσῶν αἷμά φησι συμβαίνειν . καὶ γὰρ καὶ ταύταις αἱ σάρκες ὑδατωδέστεραι γίνονται , μὴ κατὰ προθεσμίαν ἀπαντώσης τῆς καθάρσεως .
Lemmas: γυναικεῖος ὁ ὑδαταινούσεͅι ἐπί πολύς παραμένω . ὅταν δέ μή ταχύς ἔρχομαι , ἐποιδέω . ὑδαταίνω ἔνιοι μέν ἀκούω ὁ ἔχω ἐπιτήδειος ἁλίσκομαι ὁ κατά ὁ ὕδερος πάθος , τις δέ ὁ φύσις λεπτός καί ὑδατώδης ἔχω αἷμα . δυνατός δέ εἰμί ἐπί ἀμφότερος ἀκούω ὁ λέγω καί μάλα γε ἐπί ὅς φύσις ὁ αἷμα λεπτός εἰμί , μηδείς νοσώδης διάθεσις ἕτερος ὑποτρέφω ἐν ὁ σῶμα . αὐτός γάρ ὁ ἔμμηνος κάθαρσις , ὅς γυναικεῖος καλέω , ἐπί πολύς παραμένω . δισσός γάρ εἰμί καί αὐτός οὗτος ὁ ἐπί πολύς δύναμαι ἀκούω , ὁ μέν ἕτερος ἐπί ὁ ἡμέρα ἐν ὅς ὁ τοιοῦτος γυνή καθαίρω , ὁ δέ ἕτερος ἐπί ὁ ἡλικία αὐτός . ἐπί μέν οὖν ὁ ἡμέρα ἀκούω , δηλόω πολύς ἐφεξῆς ἡμέρα καθαίρω αὐτός ὁ ἄλλος γυνή , ἐπί δέ ὁ ἡλικία ἄχρι πολύς ἔτος . ὄντως γάρ ἀθροίζω αὐτός πολύς καί λεπτός αἷμα , καθά ὁ ἐναντίος διάκειμαι ὀλίγος τε καί παχύς . λευκός μέν οὖν εἰμί ὁ πρότερος καί μαλακός , μέλας δέ καί σκληρός καί λεπτός ἐπίπαν ὁ ὁ μελαγχολικός αἷμα γεννάω , καί πρόδηλος ὅτι ὁ ἐκ ἀρχή κρᾶσις ἐναντίος ἔχω . ὁ μέν γάρ ὑδαταίνω νῦν ὑπό αὐτός λέγω ὁ ὑγρός τε καί ψυχρός , ὁ δέ ἐναντίος ὁ ξηρός τε εἰμί καί θερμός κρᾶσις . ἐάν δέ κατά πάθος ὑδά-ταίνω , οὐ πᾶς καταμήνιος πολύς ἡμέρα γίγνομαι . ἐνίοτε γάρ αὐτός ὁ ἐπέχω ὁ πάθος αὐτός αἴτιος γίγνομαι . πάλιν δέ ὁ ἐπέχω διά ἔμφραξις τε ὁ κατά ὁ μήτρα στόμα γίγνομαι καί διά πάχος ﻿ ὁ αἷμα . ὅθεν ἔνιοι ὁ ἀξιόω ἐπί ὁ κατά πάθος ὑδαταινάω ὁ λόγος ἔρχομαι ὁ παραμένω ῥῆμα κατά ὁ τελευταῖος συλλαβή προστίθημι ὁ ν# γράφω , γυναικεῖος ὁ ὑδαταινούσεͅι ἐπί πολύς παραμένω , ὑπακούω κελεύω ἐγώ ὁ προσήκω , ὡσεί καί οὕτως λέγω , γυναικεῖος ὁ ὑδαταινούσεͅι ἐπί πολύς χράω παραμένω , ἵνα συμβουλευτικός τε καί θεραπευτικός ὁ λόγος εἰμί , ὁ γίγνομαι μόνος ἐπί αὐτός περιέχω διήγησις . ὁμολογέω δέ οὗτος φημί καί ὁ κατά ὁ τελευτή λέγω , ὅταν δέ μή ταχύς ἔρχομαι , ἐποιδέω , βούλομαι γάρ αὐτός ὥσπερ ἐν πολύς ἡμέρα , οὕτως καί διά ὀλίγος χρόνος καθαίρω ὁ τοιοῦτος γυνή , ἐπεί βραδύνω ὁ καταμήνιος οἴδημα γίγνομαι , καίτοι οὗτος εἰͅπί ὁ ὑδατώδης ἔχω αἷμα φημί συμβαίνω . καί γάρ καί αὐτός ὁ σάρξ ὑδατώδης γίγνομαι , μή κατά προθεσμία ἀπαντάω ὁ κάθαρσις .