galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.19
Ὑδάτων ἀτεχνέων τὸ μὲν ἀπὸ τοῦ αἰθέρος ἀποκριθὲν ἢ βροντιαῖον ὡραῖον , τὸ δὲ λαιλαπῶδες κακόν . Οἷς χρώμεθα κατὰ τὴν ἰατρικὴν , οὐ μόνον ἐπὶ τῶν νοσούντων , ἀλλὰ καὶ τῶν ὑγιαινόντων σωμάτων , ὗλαι τῆς τέχνης εἰκότως ὀνομάζονται καὶ γέγραπταί γέ τισι τῶν ἰατρῶν βιβλία τὴν ἐπιγραφὴν ἔχοντα περὶ ὕλης . ἐνίοτε μὲν οὖν τοῖς αὐτοφυέσι σώμασι χρώμεθα πρός γε τὰς ἰάσεις καὶ τὴν ὑγιεινὴν δίαιταν , ἐνίοτε δ’ αὐτοὶ τὶ πράττομεν ἐν τῇ παρασκευῇ τῆς ὕλης , τὰ μὲν ἕψοντες , τὰ δὲ καίοντες , ἔνια δὲ πλύνοντες , οὐ προαρτύοντες ἢ προϋγραίνοντες ἢ ψύχοντες , ἤ τι τοιοῦτον ποιοῦντες ἕτερον . οὕτως οὖν καὶ περὶ τῶν ὑδάτων παρασκευὴν ἔστιν ὅτε πράττομέν τι τεχνικὸν , ὥσπερ ὀλίγον ἔμπροσθεν ἔλεγεν αὐτὸς ὕδωρ ἀφεψηθὲν , τὸ μὲν ὡς δέχηται τὸν ἀέρα . καὶ γὰρ ἡ ἕψησις αὐτὴ καὶ ἡ μετὰ ταῦτα ψύξις , ἤτοι διὰ τοῦ περιέχοντος ἡμᾶς ἀέρος ἢ ἀνέμου τινὸς ἢ οἴκου , ψυχρὸν ἀέρα καθ’ ἑαυτὸν ἔχοντος . εἰσὶ γὰρ ἀμέλει τινὲς ἐοικότες σπηλαίοις ψυχροῖς , ἔστι δ’ ὅτε καὶ ὑγροῖς , εἴτε διὰ τῆς περιπλαττομένης χιόνος ἢ ὑπὸ κρουνῷ θέσις ἢ ἐν φρέατι διττῶς γινομένη , ποτὲ μὲν ἐν αὐτῷ τῷ ὕδατι κατατιθεμένων ἡμῶν τὸ ἀγγεῖον , ἐν ᾧ τὸ τεθερμασμένον ὕδωρ , ἐνίοτε δὲ ὑπὲρ αὐτοῦ κρεμώντων , ὥσπερ γε καὶ διὰ κεράμων ἀραιῶν ἔστιν ὅτε τὸ θολερὸν ὕδωρ διηθούντων ὡς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τε καὶ κατ’ Αἴγυπτον ἠθεῖται διά τινων οὐχ ἁπλῶς κεραμευθέντων , ἀλλὰ τεχνικῶς κατασκευασθέντων εἰς ἀραιότητα , καθάπερ γε καὶ δι’ ὀθονίου , μὴ παρόντος ἀγγείου τοιούτου . ταῦτα πάντα τεχνικὴν ἔχει τὴν παρασκευὴν , ὥσπερ γε καὶ ὅσα κατὰ τοὺς ἀγωγοὺς τῶν πηγαίων ὑδάτων πράττομεν , οὐκ ἐκ τοῦ τυχόντος λίθου παρασκευάζοντες αὐτοὺς καὶ χρίοντες ἔνδοθεν ἐνίοτε . διαφορὰ γὰρ οὐ σμικρὰ κατά γε τὴν ἀλοιφὴν αὐτήν ἐστιν ἢ πίτταν ἢ γύψον οὖσαν ἢ χωρὶς ταύτης πλίνθον ὀπτὴν ἢ λίθον ἔχοντά τινα ποιότητα μοχθηρὰν ἢ ἀγαθὴν ἢ μηδεμίαν ὅλως ἔχοντα σαφῆ . καὶ μέντοι καὶ φρέατα πολλάκις ὀρύττομεν ἐν διαφερούσῃ γῇ καὶ δι’ ὀχετῶν ἢ σωλήνων ἄγομεν ὕδωρ ἐκ πηγῆς , ἤτοι βέλτιον ἢ χεῖρον ἐργάζεσθαι δυναμένων ἢ καὶ μηδ’ ὅλως ἀλλοιούντων αὐτό . ταῦτα μὲν οὖν ἅπαντα τεχνικῶς γίνεται περὶ τὴν παρασκευὴν τοῦ ὕδατος . ὅταν δ’ ἀπὸ τῆς γῆς κατὰ τόπον οὔσης ἐν ᾧ διαιτώμεθα λαμβάνωμεν ἢ ἐκ λίμνης ἢ ποταμοῦ παραῤῥέοντος ἢ τὸ καλούμενον ὄμβριον , οὐδὲν ἐνταῦθα προστίθεμεν ἐκ τῆς τέχνης . διὰ τοῦτ’ οὖν ὁ Ἱπποκράτης εἶπεν , ὑδάτων ἀτεχνέων ἀντιδιαιρούμενος αὐτὰ τοῖς τεχνικὴν ἔχουσι τὴν παρασκευὴν , ἃ κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν ἀτέχνων ὀνομάζομεν τεχνικά . καθάπερ ὀλίγον ἔμπροσθεν οὐ περὶ πάντων ὑδάτων ὅσα τεχνικῶς παρασκευάζομεν ἔγραψεν , ὡς εἰ καὶ σύγγραμμα πρὸς ἔκδοσιν ἐποιήσατο , μόνου δ’ ἑνὸς ἐμνημόνευσε τρόπου παρασκευῆς , ἑαυτῷ γράφων ἐν ὑπομνήματι πρὸς ἀνάμνησιν , οὕτως καὶ νῦν οὐ περὶ πάντων ὑδάτων ἀτέχνων , ὅπερ ἐστὶν αὐτοφυῶν , ἀλλ’ ἑνὸς εἴδους μόνου διῆλθεν , ὃ καλοῦμεν , ὡς ἔφην , ὄμβριον . ἔγραψε δ’ αὐτοῦ διαφορὰς δύο , τὴν μὲν ἑτέραν , ἣν καὶ προδήλως ψέγει , κακὸν εἶναι λέγων τὸ λαιλαπῶδες , ἑτέραν δ’ ἐφεξῆς ἄδηλον εἴτε μόνον ἄψεκτον εἴτε καί τινος ἑτέρου τύχῃ , ἐνόμιζε δὲ σκαιὸν αὐτό . τὸ γὰρ ἀπὸ τοῦ ἀέρος ἀποκριθὲν ἢ βροντιαῖον , ὡραῖον εἶναί φησι . ὡραῖον δὲ ἐγχωρεῖ μὲν καὶ τὸ κατὰ τὴν προσήκουσαν ὥραν γινόμενον ὡς ἐπαινοῦντα λέγειν αὐτὸν , ἐγχωρεῖ δὲ καὶ μόνον οὕτως ὀνομάζειν , τὸ κατὰ τὸ μέσον θέρος ὀνομαζόμενον , ἐπειδὴ μάλιστα τὸν καιρὸν τοῦτον ὥραν ἔτους ὀνομάζουσιν οἱ Ἕλληνες . ἐπιφέρουσι μὲν γὰρ τὸ τῆς ὥρας ὄνομα καὶ φθινοπώρῳ καὶ χειμῶνι καὶ ἦρι . κατ’ ἐξοχὴν δὲ ἐνίοτε καλοῦσιν ὥραν ἔτους ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐν ᾧ τοὺς ὡραίους ὀνομαζομένους καρποὺς τελειοῦσθαι συμβαίνει . τοῦτ’ οὖν ἄδηλόν ἐστιν , ὅσον ἐπὶ τῇ ῥήσει , πλὴν εἰ προσθείημεν αὐτοί τι περὶ τῆς ἡμετέρας ἱστορίας ἢ φυσικῆς τῶν πραγμάτων ἐνδείξεως . ﻿ καὶ προσέτι διὰ τί τὸ λαιλαπῶδες μὲν ἔψεξεν , οὐκ ἔψεξε δὲ τό τ’ αἰθέριον καὶ τὸ βροντιαῖον . ἄδηλον δὲ καὶ πότερον εἰς πόσιν αὐτὸ παρασκευάζειν ἡμᾶς ἠξίωσεν ἢ πρὸς τὰς ἰατρικὰς χρείας . εἴς τε γὰρ ὀφθαλμῶν φαρμάκων κατασκευὴν ὕδατι τοιούτῳ χρώμεθα καὶ τὸ καλούμενον ὑδάτινον ἐξ αὐτοῦ σκευάζομεν . ὡραῖον μὲν ἀκούειν ἄμεινον οὐ τὸ κατὰ τὸ ἔαρ εὐσθενῶς , ὡς ἤκουσάν τινες . οὔτε γὰρ ἐξαιρέτως τις ὥραν ἔτους ὠνόμασε τὸ ἔαρ , ἀλλ’ ἁπλῶς ὥραν , ὥσπερ καὶ τὰς ἄλλας , οὔτε φαίνεταί τινα ἀρετὴν ἔχειν ἐξαίρετον ὁ τηνικαῦτα γενόμενος ὄμβρος , ἀλλὰ πολὺ βέλτιον ἡγεῖσθαι λέγει αὐτὸν ὡραῖον , ὅπερ ἂν ὕηται κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον , ὃν ὀνομάζουσιν ὥραν ἔτους . ὁμολογοῦν γὰρ αὐτὸ φανεῖται καὶ τὸ ἀπὸ τοῦ αἰθέρος ἀποκριθὲν αὐτῷ λελέχθαι . καλεῖν γὰρ ἔθος τοῖς παλαιοῖς , ὅταν μὲν ἀκριβῶς καθαρὸν ᾖ τὸ περιέχον ἡμᾶς , αἰθέρα , τὸ δ’ ἀχλυῶδες ἢ νεφῶδες ἀέρα . κατὰ τοῦτο γοῦν αὐτὸ καὶ τὸν ὑπὲρ τὰ νέφη τόπον , προσαγορεύουσιν αἰθέρα καὶ σαφῶς ἐδήλωσε καὶ ὁ ποιητὴς εἰπὼν ἔμπαλιν δ’ ὅταν εἴπῃ . ἐνδείκνυσθαι φαίνεται τόνδε τοῖς ἔπεσι . καὶ πάλιν ὅταν εἴπῃ ὅταν οὖν ἐν τῷ θέρει λεπτυνόμενον ὕδωρ ὑπὸ τῆς κατὰ τὴν ὥραν θερμότητος εἰς ἀτμοὺς ἀοράτους λυθῇ καὶ διὰ τοῦτο ἀδήλως ἡμῖν ἀνενεχθῇ πρὸς τὴν ὑπὲρ γῆς ἀέρα , κἄπειτα συμβῇ διά τινα μεταβολὴν ἐπὶ τὸ ψυχρὸν ἢ ἀνέμων ἀντιπνευσάντων ἀλλήλοις καὶ πυκνωθέντος τοῦ περιέχοντος ἑνουμένους τοῖς λελεπτυσμένους ἀτμοὺς , αἰσθητὸν ὕδωρ γίνεσθαί τινι καὶ τὸν ὄμβρον ἐροῦμεν ὡραῖον εἶναι , λελεπτυσμένου τε καὶ προκατειργασμένου τοῦ ὕδατος ἀπὸ τῆς κατὰ τὸν ἀέρα θερμότητος , εἶναί τε διὰ τοῦτο βέλτιον αὐτὸ τῶν λαιλαπωδῶν ἀκατεργάστων τε καὶ ἀμεπαβλήτων ὄντων , ὁποῖα κατά τινας πηγὰς ὕδατα γίνεται τὰ καλούμενα πρὸς τῶν ἀρχαίων ἀτεραμνώδη . διὰ τί δὲ καὶ τὸ βροντιαῖον ἀποδέχεται μᾶλλον ἢ τὸ λαιλαπῶδες ἐφεξῆς ἴδωμεν . ἐμοὶ μὲν δοκεῖ διότι τὰς βροντὰς οἶδε γινομένας , ἤτοι διὰ πυρὸς ἐναπόληψιν , ὅταν ἐκκρινόμενον οἶον ῥῆξίν τινα ποιήσει τοῦ περιέχοντος αὐτὸ νέφους , ἡνίκα καὶ κεραυνοὶ πίπτουσιν ἢ παρατριβομένων ἀλλήλοις τῶν νεφῶν , ὧν οὐδέτερον ὑπάρχει τῷ λαιλαπώδει . πεπύκνωται γὰρ ὁ ἀὴρ ἐν τῇ τοιαύτῃ καταστάσει συνεχοῦς καὶ μέλανος ἑνὸς νέφους ἅπαντα αὐτὸν κατειληφότος . εἰκότως οὖν οὐ γίνονται βρονταὶ κατὰ τὴν τοιαύτην διάθεσιν τοῦ περὶ τὴν γῆν ἀέρος . ἐν γὰρ τοῖς διεσπασμένοις καὶ κατὰ τὴν περιγραφὴν ἰδίαν φερομένοις νέφεσιν , ὅ τ’ ἀλλήλοις ἐντύχῃ , τὴν παράτριψιν εὔλογον γίνεσθαι . τοῦ δ’ ὅλου συνεχοῦς τε καὶ ἡνωμένου παράτριψις οὐκ ἂν γένοιτο . διὰ τοῦτο οὐδὲ κεραυνοὶ πίπτουσιν ἐν τῇ τοιαύτῃ καταστάσει , μήτ’ ἀέρος ἐν τοῖς νέφεσι περιλαμβανομένου θερμοῦ μήτε περιτρίψεως ἰσχυρᾶς γενομένης . ὅταν γὰρ ἀλλήλοις ἀπατῶντα τὰ νέφη , τὸ μεταξὺ πυρῶδες εἰς ἑαυτὰ συνελαύνοντα καὶ σφίγγοντα πυκνώσει τελέως ἐκθλίβηται , τηνικαῦτα ποτὲ μὲν εἰς τὴν ἄνω χώραν ὁ κεραυνὸς ἢ τὴν εἰς τὸ πλάγιον , ἐνίοτε δ’ ἐπὶ τὴν γῆν . ταύτην μὲν τὴν φορὰν αὐτοῦ ὁρῶμεν μόνην , αἱ δ’ ἄλλαι λανθάνουσιν ἡμᾶς . ἐμοὶ μὲν οὖν εἴρηται διὰ συντόμων εἰς τὴν ῥῆσιν ὅπως τε γίνονται βρονταὶ καὶ διὰ τί τὸ βροντιαῖον ὕδωρ ἄμεινον ἔφησεν εἶναι τοῦ λαιλαπώδους . ἄκρως δὲ καθαρὸν καὶ λελεπτυσμένον ἐστὶ τὸ κατεργασμένον ὡραῖον . ἐν δὲ τῷ μεταξὺ τούτου τε καὶ τοῦ λαιλαπώδους , τὸ βροντιαῖον , ὅσον ἀπολείπεται τοῦ ὡραίου , τοσοῦτον πλεονεκτεῖ τοῦ λαιλαπώδους . ἕτοιμον οὖν ἤδη τοῖς ἅπαντα μερμαιρομένοις οὐ προσῆκον ἰατρῷ φέρειν τοσαύτης ἅπτεσθαι φυσιολογίας . εἰ δέ γε μηδένα λογισμὸν εἰπὼν ἀπεφηνάμην ἁπλῶς βέλτιον μὲν εἶναι τὸ ὡραῖον τοῦ λαιλαπώδους , μέσον δ’ ἀμφοῖν τὸ βροντιαῖον , ἐκέλευον ἄν με προσθεῖναί τινα ἀπόδεξιν οἶς εἶπον , οὔτε γάρ με πιστεύειν αὐτοῖς ὡς νόμοις δίκαιον οὔτε ἀνάγκην ἔχειν ὡς τυραννικοῖς προστάγμασι πείθεσθαι . εἰ τοίνυν ἐκφεύγειν ἀδύνατόν ἐστι τὴν γλῶτταν τῶν ἀπαιδεύτων τε ἅμα καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων , ἄμεινον δ’ ἐπὶ τοῖς βελτίοσιν ὑπ’ αὐτῶν ψέγεσθαι , καλῶς ἂν εἴημεν εἰρηκότες τὴν περὶ γενέσεως βροντῶν φυσιολογίαν . τὸ μὲν γὰρ ἀναπόδεικτον ἄπιστον εἶναι δοκεῖ πᾶσιν ἀνθρώποις , τὸ δὲ μηδὲ ἅπτεσθαι φυσιολογίας ἰατρὸν , οὐ παντάπασιν ὀρθῶς λέγεσθαι φαίνεται , δείκνυσί τε τούτους ἀποφηναμένους αὐτοὺς ἡμῖν ὡς τυράννους , οἶς προστάττουσι πείθεσθαι κελεύοντες . ἄμεινον δ’ ἦν ἄρα μὴ τυραννικῶς ﻿ προστάττειν , ἀλλὰ διδάσκειν ἡμᾶς ἤτοι γε ὡς χωρὶς ἀποδείξεως ὁ λόγος πιστότερός ἐστι τοῦ μετ’ ἀποδείξεως ἢ ὡς οὐκ ἀληθῶς εἴρηταί τι κατὰ τὴν αἰτίαν ἀπόδοσιν . οἱ δέ γε τούτων μὲν οὐδέτερον πράττουσιν , ἑκατέρως δὲ ψέγουσιν . εἰ μὲν δὴ μηδεμίαν ἀπόδειξιν εἴποιμεν , ὡς ἀναπόδεικτα φλυαροῦντας , εἰ δὲ προσθείημέν τινα λόγον , ὡς οὐκ εἴη πρέπον ἰατρῷ φυσιολόγῳ ὡς ἀληθοῦς ἅπτεται .
Lemmas: ὕδωρ ἀτεχνής ὁ μέν ἀπό ὁ αἰθήρ ἀποκρίνω ἤ βρωντιαῖος ὡραῖος , ὁ δέ λαιλαπώδης κακός . ὅς χράω κατά ὁ ἰατρικός , οὐ μόνος ἐπί ὁ νοσέω , ἀλλά καί ὁ ὑγιαίνω σῶμα , ὕλη ὁ τέχνη ἔοικα ὀνομάζω καί γράφω γε τις ὁ ἰατρός βιβλίον ὁ ἐπιγραφή ἔχω περί ὕλη . ἐνίοτε μέν οὖν ὁ αὐτοφυής σῶμα χράω πρός γε ὁ ἴασις καί ὁ ὑγιεινός δίαιτα , ἐνίοτε δέ αὐτός τίς πράσσω ἐν ὁ παρασκευή ὁ ὕλη , ὁ μέν ἕψω , ὁ δέ καίω , ἔνιοι δέ πλύνω , οὐ προαρτύω ἤ προυγραίνω ἤ ψύχω , ἤ τίς τοιοῦτος ποιέω ἕτερος . οὕτως οὖν καί περί ὁ ὕδωρ παρασκευή εἰμί ὅτε πράσσω τίς τεχνικός , ὥσπερ ὀλίγος ἔμπροσθεν λέγω αὐτός ὕδωρ ἀφέψω , ὁ μέν ὡς δέχομαι ὁ αέρας . καί γάρ ὁ ἕψησις αὐτός καί ὁ μετά οὗτος ψῦξις , ἤτοι διά ὁ περιέχω ἐγώ αέρας ἤ ἄνεμος τις ἤ οἶκος , ψυχρός αέρας κατά ἑαυτοῦ ἔχω . εἰμί γάρ ἀμέλει τις ἔοικα σπήλαιον ψυχρός , εἰμί δέ ὅτε καί ὑγρός , εἴτε διά ὁ περιπλάσσω χιών ἤ ὑπό κρουνός θέσις ἤ ἐν φρέαρ δισσός γίγνομαι , ποτέ μέν ἐν αὐτός ὁ ὕδωρ κατατίθημι ἐγώ ὁ ἀγγεῖον , ἐν ὅς ὁ θερμαίνω ὕδωρ , ἐνίοτε δέ ὑπέρ αὐτός κρεμάω , ὥσπερ γε καί διά κέραμος ἀραιός εἰμί ὅτε ὁ θολερός ὕδωρ διηθέω ὡς ἐν Ἀλεξάνδρεια τε καί κατά Αἴγυπτος ἠθέω διά τις οὐ ἁπλῶς κεραμεύω , ἀλλά τεχνικός κατασκευάζω εἰς ἀραιότης , καθά γε καί διά ὀθόνιον , μή πάρειμι ἀγγεῖον τοιοῦτος . οὗτος πᾶς τεχνικός ἔχω ὁ παρασκευή , ὥσπερ γε καί ὅσος κατά ὁ ἀγωγός ὁ πηγαῖος ὕδωρ πράσσω , οὐ ἐκ ὁ τυγχάνω λίθος παρασκευάζω αὐτός καί χρίω ἔνδοθεν ἐνίοτε . διαφορά γάρ οὐ μικρός κατά γε ὁ ἀλοιφή αὐτός εἰμί ἤ πίσσα ἤ γύψος εἰμί ἤ Χωρὶς οὗτος πλίνθος ὀπτός ἤ λίθος ἔχω τις ποιότης μοχθηρός ἤ ἀγαθός ἤ μηδείς ὅλος ἔχω σαφής . καί μέντοι καί φρέαρ πολλάκις ὀρύσσω ἐν διαφέρω γῆ καί διά ὀχετός ἤ σωλήν ἄγω ὕδωρ ἐκ πηγή , ἤτοι ἀγαθός ἤ χείρων ἐργάζομαι δύναμαι ἤ καί μηδέ ὅλος ἀλλοιόω αὐτός . οὗτος μέν οὖν ἅπας τεχνικός γίγνομαι περί ὁ παρασκευή ὁ ὕδωρ . ὅταν δέ ἀπό ὁ γῆ κατά τόπος σέω ἐν ὅς διαιτάω λαμβάνω ἤ ἐκ λίμνη ἤ ποταμός παραρρέω ἤ ὁ καλέω ὄμβριος , οὐδείς ἐνταῦθα προστίθημι ἐκ ὁ τέχνη . διά οὗτος οὖν ὁ Ἱπποκράτης λέγω , ὕδωρ ἀτεχνής ἀντιδιαιρέω αὐτός ὁ τεχνικός ἔχω ὁ παρασκευή , ὅς κατά ὁ ἀναλογία ὁ ἄτεχνος ὀνομάζω τεχνικός . καθά ὀλίγος ἔμπροσθεν οὐ περί πᾶς ὕδωρ ὅσος τεχνικός παρασκευάζω γράφω , ὡς εἰ καί σύγγραμμα πρός ἔκδοσις ποιέω , μόνος δέ εἷς μνημονεύω τρόπος παρασκευή , ἑαυτοῦ γράφω ἐν ὑπόμνημα πρός ἀνάμνησις , οὕτως καί νῦν οὐ περί πᾶς ὕδωρ ἄτεχνος , ὅς εἰμί αὐτοφυής , ἀλλά εἷς εἶδος μόνος διέρχομαι , ὁ καλέω , ὡς φημί , ὄμβριος . γράφω δέ αὐτός διαφορά δύο , ὁ μέν ἕτερος , ὅς καί πρόδηλος ψέγω , κακός ἔρχομαι λέγω ὁ λαιλαπώδης , ἕτερος δέ ἐφεξῆς ἄδηλος εἴτε μόνος ἄψεκτος εἴτε εἰ τις ἕτερος τυγχάνω , νομίζω δέ σκαιός αὐτός . ὁ γάρ ἀπό ὁ αέρας ἀποκρίνω ἤ βρωντιαῖος , ὡραῖος εἰμί φημί . ὡραῖος δέ ἐγχωρέω μέν καί ὁ κατά ὁ προσήκω ὥρα γίγνομαι ὅς ἐπαινέω λέγω αὐτός , ἐγχωρέω δέ καί μόνος οὕτως ὀνομάζω , ὁ κατά ὁ μέσος θέρος ὀνομάζω , ἐπεί μάλιστα ὁ καιρός οὗτος ὥρα ἔτος ὀνομάζω ὁ Ἕλλην . ἐπιφέρω μέν γάρ ὁ ὁ ὥρα ὄνομα καί φθινόπωρον καί χειμών καί ἔαρ . κατά ἐξοχή δέ ἐνίοτε καλέω ὥρα ἔτος ἐκεῖνος ὁ καιρός ἐν ὅς ὁ ὡραῖος ὀνομάζω καρπός τελειόω συμβαίνω . οὗτος οὖν ἄδηλος εἰμί , ὅσον ἐπί ὁ ῥῆσις , πλήν εἰ προστίθημι αὐτός τίς περί ὁ ἡμέτερος ἱστορία ἤ φυσικός ὁ πρᾶγμα ἔνδειξις . ﻿ καί προσέτι διά τίς ὁ λαιλαπώδης μέν ψέγω , οὐ ψέγω δέ ὁ τε αἰθέριος καί ὁ βρωντιαῖος . ἄδηλος δέ καί πότερος Καπετώλιον πόσις αὐτός παρασκευάζω ἐγώ ἀξιόω ἤ πρός ὁ ἰατρικός χρεία . εἰς τε γάρ ὀφθαλμός Φάρμακος κατασκευή ὕδωρ τοιοῦτος χράω καί ὁ καλέω ὑδάτινος ἐκ αὐτός σκευάζω . ὡραῖος μέν ἀκούω ἀγαθός οὐ ὁ κατά ὁ ἔαρ εὐσθενής , ὡς ἀκούω τις . οὔτε γάρ ἐξαίρετος τις ὥρα ἔτος ὀνομάζω ὁ ἔαρ , ἀλλά ἁπλῶς ὥρα , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος , οὔτε φαίνω τις ἀρετή ἔχω ἐξαιρετός ὁ τηνικαῦτα γίγνομαι ὄμβρος , ἀλλά πολύς ἀγαθός ἡγέομαι λέγω αὐτός ὡραῖος , ὅς ἄν ὕω κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος , ὅς ὀνομάζω ὥρα ἔτος . ὁμολογέω γάρ αὐτός φαίνω καί ὁ ἀπό ὁ αἰθήρ ἀποκρίνω αὐτός λέγω . καλέω γάρ ἔθος ὁ παλαιός , ὅταν μέν ἀκριβῶς καθαρός εἰμί ὁ περιέχω ἐγώ , αἰθήρ , ὁ δέ ἀχλυώδης ἤ νεφώδης αέρας . κατά οὗτος γοῦν αὐτός καί ὁ ὑπέρ ὁ νέφος τόπος , προσαγορεύω αἰθήρ καί σαφής δηλόω καί ὁ ποιητής λέγω ἔμπαλιν δέ ὅταν λέγω . ἐνδείκνυμι φαίνω ὅδε ὁ ἔπος . καί πάλιν ὅταν λέγω ὅταν οὖν ἐν ὁ θέρος λεπτύνω ὕδωρ ὑπό ὁ κατά ὁ ὥρα θερμότης εἰς ἀτμός ἀόρατος λύω καί διά οὗτος ἄδηλος ἐγώ ἀναφέρω πρός ὁ ὑπέρ γῆ αέρας , ἔπειτα συμβαίνω διά τις μεταβολή ἐπί ὁ ψυχρός ἤ ἄνεμος ἀντιπνέω ἀλλήλων καί πυκνόω ὁ περιέχω ἑνόω ὁ λεπτύνω ἀτμός , αἰσθητός ὕδωρ γίγνομαι τις καί ὁ ὄμβρος λέγω ὡραῖος ἔρχομαι , λεπτύνω τε καί προκατεργάζομαι ὁ ὕδωρ ἀπό ὁ κατά ὁ αέρας θερμότης , εἰμί τε διά οὗτος ἀγαθός αὐτός ὁ λαιλαπώδης ἀκατέργαστος τε καί ἀμεπάβλατος εἰμί , ὁποῖος κατά τις πηγή ὕδωρ γίγνομαι ὁ καλέω πρός ὁ ἀρχαῖος ἀτεραμνώδης . διά τίς δέ καί ὁ βρωντιαῖος ἀποδέχομαι μᾶλλον ἤ ὁ λαιλαπώδης ἐφεξῆς ὁράω . ἐγώ μέν δοκέω διότι ὁ βροντή οἶδα γίγνομαι , ἤτοι διά πῦρ ἐναπόληψις , ὅταν ἐκκρίνω οἶος ῥῆξις τις ποιέω ὁ περιέχω αὐτός νέφος , ἡνίκα καί κεραυνός πίπτω ἤ παρατρίβω ἀλλήλων ὁ νέφος , ὅς οὐδέτερος ὑπάρχω ὁ λαιλαπώδης . πυκνόω γάρ ὁ ἀήρ ἐν ὁ τοιοῦτος κατάστασις συνεχής καί μέλας εἷς νέφος ἅπας αὐτός καταλαμβάνω . ἔοικα οὖν οὐ γίγνομαι βροντή κατά ὁ τοιοῦτος διάθεσις ὁ περί ὁ γῆ αέρας . ἐν γάρ ὁ διασπάω καί κατά ὁ περιγραφή ἴδιος φέρω νέφος , ὁ τε ἀλλήλων ἐντυγχάνω , ὁ παράτριψις εὔλογος γίγνομαι . ὁ δέ ὅλος συνεχής τε καί ἑνόω παράτριψις οὐ ἄν γίγνομαι . διά οὗτος οὐδέ κεραυνός πίπτω ἐν ὁ τοιοῦτος κατάστασις , μήτε αέρας ἐν ὁ νέφος περιλαμβάνω θερμός μήτε περίτριψις ἰσχυρός γίνομαι . ὅταν γάρ ἀλλήλων ἀπατάω ὁ νέφος , ὁ μεταξύ πυρώδης εἰς ἑαυτοῦ συνελαύνω καί σφίγγω πύκνωσις τέλειος ἐκθλίβω , τηνικαῦτα ποτέ μέν εἰς ὁ ἄνω χώρα ὁ κεραυνός ἤ ὁ εἰς ὁ πλάγιος , ἐνίοτε δέ ἐπί ὁ γῆ . οὗτος μέν ὁ φορά αὐτός ὁράω μόνος , ὁ δέ ἄλλος λανθάνω ἐγώ . ἐγώ μέν οὖν λέγω διά σύντομος εἰς ὁ ῥῆσις ὅπως τε γίγνομαι βροντή καί διά τίς ὁ βρωντιαῖος ὕδωρ ἀγαθός φημί ἔρχομαι ὁ λαιλαπώδης . ἄκρος δέ καθαρός καί λεπτύνω εἰμί ὁ κατεργάζομαι ὡραῖος . ἐν δέ ὁ μεταξύ οὗτος τε καί ὁ λαιλαπώδης , ὁ βρωντιαῖος , ὅσον ἀπολείπω ὁ ὡραῖος , τοσοῦτος πλεονεκτέω ὁ λαιλαπώδης . ἑτοῖμος οὖν ἤδη ὁ ἅπας μερμαίρω οὐ προσήκω ἰατρός φέρω τοσοῦτος ἅπτω φυσιολογία . εἰ δέ γε μηδείς λογισμός λέγω ἀποφαίνω ἁπλῶς ἀγαθός μέν ἔρχομαι ὁ ὡραῖος ὁ λαιλαπώδης , μέσος δέ ἄμφω ὁ βρωντιαῖος , κελεύω ἄν ἐγώ προστίθημι τις ἀπόδειξις οἶς λέγω , οὔτε γάρ ἐγώ πιστεύω αὐτός ὡς νόμος δίκαιος οὔτε ἀνάγκη ἔχω ὡς τυραννικός πρόσταγμα πείθω . εἰ τοίνυν ἐκφεύγω ἀδύνατος εἰμί ὁ γλῶττα ὁ ἀπαίδευτος τε ἅμα καί πονηρός ἄνθρωπος , ἀγαθός δέ ἐπί ὁ ἀγαθός ὑπό αὐτός ψέγω , καλός ἄν εἰμί λέγω ὁ περί γένεσις βροντή φυσιολογία . ὁ μέν γάρ ἀναπόδεικτος ἄπιστος ἔρχομαι δοκέω πᾶς ἄνθρωπος , ὁ δέ μηδέ ἅπτω φυσιολογία ἰατρός , οὐ παντάπασι ὀρθός λέγω φαίνω , δείκνυμι τε οὗτος ἀποφαίνω αὐτός ἐγώ ὡς τύραννος , οἶς προστάσσω πείθω κελεύω . ἀγαθός δέ εἰμί ἄρα μή τυραννικός ﻿ προστάσσω , ἀλλά διδάσκω ἐγώ ἤτοι γε ὡς Χωρὶς ἀπόδειξις ὁ λόγος πιστός εἰμί ὁ μετά ἀπόδειξις ἤ ὡς οὐ ἀληθῶς λέγω τι κατά ὁ αἰτία ἀπόδοσις . ὁ δέ γε οὗτος μέν οὐδέτερος πράσσω , ἑκάτερος δέ ψέγω . εἰ μέν δή μηδείς ἀπόδειξις λέγω , ὡς ἀναπόδεικτος φλυαρέω , εἰ δέ προστίθημι τις λόγος , ὡς οὐ εἰμί πρέπει ἰατρός φυσιόλογος ὡς ἀληθής ἅπτω .