galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.25
Οἱ θερμοκοίλιοι , ψυχρόσαρκοι καὶ λεπτοὶ , οὗτοι ἐπίφλεβοι καὶ ὀξυθυμότεροι . Ὅτι διττὸν οἶδε κατὰ τὸ σῶμα ζώων τὸ θερμὸν ὁ Ἱπποκράτης , ἕτερον μὲν ὅπερ αὐτὸς ἔμφυτον ὀνομάζει , τὴν οὐσίαν ἔχον ἐν αἵματί τε καὶ ἐν τοῖς ἐναίμοις σπλάγχνοις , ἕτερον δὲ δριμὺ καὶ δακνῶδες καὶ πυρῶδες , ἐν ᾧ γένει καὶ ὁ πυρετός ἐστιν , ἐν πολλοῖς ἤδη τῶν συγγραμμάτων αὐτοῦ δέδεικται . γέγραπται δέ μοι καὶ καθ’ ἓν ὑπόμνημα τελέως περὶ τοῦδε , καθ’ ὃ τὴν ἐπιγραφὴν ἐποιησάμην , ὅτι μηδὲν ἡμάρτηται κατὰ τὸν ἀφορισμὸν , οὗ ἡ ἀρχὴ τὰ αὐξανόμενα πλεῖστον ἔχει τὸ ἔμφυτον θερμόν . ἀπολογοῦμαι δ’ ἐν αὐτῷ ὑπὲρ τοῦ Ἱπποκράτους , λύων τὰ Λύκου πρὸς τὸν ἀφορισμὸν ἐγκλήματα καὶ δεικνὺς διὰ τὴν τῶν ἀρίστων δογμάτων ἄγνοιαν ἐπηρεάζοντα τῷ Ἱπποκράτει τὸν Λύκον . ἀλλὰ ταύτης γε τῆς θερμασίας τὴν διαφορὰν οὔτε Λύκος οὔτε ἄλλος τις ἢ Ἐρασιστράτειος ἢ Ἡροφίλειος ἢ ἐμπειρικὸς ἐγίνωσκε καὶ διὰ τοῦτο κακῶς ἐξηγήσαντο πάμπολλα τῶν ὑφ’ Ἱπποκράτους γεγραμμένων . οὐ μὴν τούς γε Ἱπποκρατείους ἄνδρας ἐχρῆν ἐπιλαμβάνεσθαι τῶν δογμάτων αὐτοῦ τὰς ἐξηγήσεις ποιουμένους , ὡς μιᾶς οὔσης τῷ γένει τῆς ἐν τοῖς ζώοις θερμασίας . ἀλλ’ ὅταν ἀκούσωσιν ἢ Ἱπποκράτους ἤ τινος ἄλλου θερμοκοιλίους ὀνομάζοντός τινας , ἐπισκέψασθαι βέλτιον ἦν ὅπως εἴρηται τοὔνομα , πότερον τὸ ἔμφυτον θερμὸν ἐν τῇ γαστρὶ δαψιλὲς ὑπάρχειν ἀποφηναμένου τοῦ τὴν λέξιν εἰπόντος ἢ γράψαντος ἢ τὸ ἕτερον , ὃ πολλάκις μὲν ἐπίκτητον , ἐνίοτε δ’ οὐ φύσει , καί ποτε καὶ παρὰ φύσιν ὀνομάζομεν , ᾧ θερμῷ τοὺς θερμοτέρους συμβέβηκε δακνώδη τε καὶ θερμὴν ἔχειν τὴν ἀναπνοὴν καὶ διὰ τοῦτο πυρέττειν εὐθέως , ἐπειδὰν τύχῃ τὸ δέρμα στεγνωθὲν ὡς οἵ γε τὸ ἕτερον θερμὸν ἔχοντες πλεῖστον , ἐπισχεθείσης τῆς διαπνοῆς , πληθωρικώτεροι μὲν γίνονται , πυρετῷ δ’ οὐχ ἁλίσκονται . διὰ ..... καὶ τοίνυν καὶ ὅτε κατὰ τὴν γαστέρα ﻿ τουτὶ τὸ ἔμφυτον θερμὸν πλεονάζον ἀρίστας ἐργάζεται τὰς πέψεις τῶν σιτίων , ὡς αὐτὸς ἐν ἀφορισμοῖς ἐδήλωσεν εἰπὼν , αἱ κοιλίαι χειμῶνος καὶ ἦρος θερμόταται φύσει καὶ ὕπνοι μακρότατοι . ἐν ταύτῃσιν οὖν τῇσιν ὥρῃσιν καὶ τὰ προσάρματα πλείω δοτέον . καὶ γὰρ τὸ ἔμφυτον θερμὸν πολὺ , τροφῆς οὖν πλείονος δεῖται , σημεῖον αἱ ἡλικίαι καὶ οἱ ἀθληταί . καθάπερ οὖν τῶν τοιούτων κοιλιῶν ἐστι γνώρισμα τὸ πέττειν ἀμέμπτως τὰς τροφὰς , οὕτως τῶν ψυχροτέρων μέν τὸ εἰς ὀξύτητα τρέπειν , τῶν θερμοτέρων δ’ εἰς κνισώδη ποιότητα . τοῖς μὲν οὖν καλῶς πέττουσι τὰ σιτία τό θ’ αἷμα χρηστόν ἐστι καὶ σύμμετρος ἕπεται σάρκωσις ἢ καὶ πλείων ἐνίοτε τοῦ δέοντος , ὅταν ἀργότερον αὐτοῖς διαιτωμένοις καὶ λουομένοις , τὸ δ’ ἧττον εἰς εὐσαρκίαν τῇ τοῦ σώματος ἕξει . ἐπειδὰν δὲ φθάσῃ πλῆθος ἀθροισθὲν , εἰς νόσους ἐμβάλλει ὅλον τὸ σῶμα . τοῖς δὲ διὰ τὴν δυσκρασίαν τῆς γαστρὸς ἀπεπτοῦσί τε καὶ διαφθείρουσιν εἰς καπνώδη καὶ κνισώδη ποιότητα τὰ σιτία μοχθηρὸν μὲν ἀθροίζεται κατὰ τὰς φλέβας αἷμα , μοχθηρὰ δὲ ἡ τοῦ σώματος ὅλου γίνεται θρέψις . ἐπὶ τούτων οὖν ἀκούειν σε χρὴ τοῦ προκειμένου λόγου . τῷ μὲν γὰρ ἥπατι καὶ τῇ καρδίᾳ τὸ ἔμφυτον θερμὸν ἐξ ἀρχῆς ὑπάρχει πολὺ , ταῖς σαρξὶ δὲ ἐκ τοῦ αἵματος ἐπεισέρχεται , καὶ διὰ τοῦτο ἀναγκαῖόν ἐστι ψυχρὰς αὐτὰς εἶναι κατὰ τὰς τοιαύτας φύσεις τῶν σωμάτων , ὁποῖα καὶ νῦν ἔγραψεν ὁ Ἱπποκράτης , ὡς ἂν μὴ χορηγουμένας αἷμα δαψιλὲς , ἀλλ’ ὀλίγον τε καὶ μοχθηρόν . ἀμφότερα γὰρ γίνεται τοῖς δυσκράτοις τὴν γαστέρα κατὰ τὴν πυρώδη θερμασίαν , ὑπέρχεσθαι μὲν τὰ σιτία διαφθειρόμενα καὶ διὰ τοῦτο ὀλίγης ἐξ αὐτῶν ἀπολαβεῖν τὸ σῶμα τροφῆς , εἶναι δὲ καὶ αὐτὴν ταύτην οὐκ ἀγαθὴν διὰ τὸ μὴ πεπέφθαι καλῶς . οὐ γὰρ οἷόν τε γεννηθῆναι χρηστὸν αἷμα κατὰ τὸ ἧπάρ τε καὶ τὰς φλέβας , ἀπεπτηθέντων τε καὶ διαφθαρέντων ἐν τῇ γαστρὶ τῶν σιτίων . εἰ μὲν οὖν ὀλίγον , οὐ μὴν μοχθηρὸν ἦν τὸ κατὰ τὰς φλέβας αἷμα , συνέβαινεν ἂν ἑλκύσαι αὐτὸ τὰς σάρκας , αὐτὰς μὲν ἧττον τρέφον , ἐκκενοῦν δ’ ἐκείνας , ὡς συνεστάλθαι τε καὶ φαίνεσθαι μόγις . ἐπεὶ δὲ οὐ μόνον ὀλίγον , ἀλλὰ καὶ μοχθηρόν ἐστιν , οὐδὲ τόθ’ ἑλκύσουσι , κἂν δέωνται , καθάπερ οὐδ’ ἡμεῖς αὐτοὶ προσιέμεθα τὰ κεκνισωμένα καὶ τινας ἑτέρας μοχθηρὰς ἔχοντα ποιότητας ἐδέσματα , κἂν πάνυ σφόδρα τροφῆς ὀρεγόμεθα . καὶ γὰρ καὶ ἡ ὄρεξις αὐτὴ παύεται γευσαμένων ἡμῶν τοιούτου σιτίου . κατὰ τοῦτ’ οὖν αἱ σάρκες ἐκ τῶν φλεβῶν ὀλίγον ἕλκουσιν εἰς τρέψιν αὐτὸ τὸ ἀναγκαιότατον , ὡς κατὰ βραχὺ χρόνῳ πλείονι κατὰ τὰς φλέβας ἀθροίζεσθαι μοχθηρὸν αἷμα . καὶ διὰ τοῦτ’ ἐν ταῖς φλεβοτομίαις οὐκ ἂν ἴδοις ποτὲ τῶν τοιούτων ἀνθρώπων ἐρυθρὸν αἷμα ῥέον , ἀλλ’ ὡς ἂν εἴποι τις ἑτέραν ἔχον χρόαν εὑρίσκεται τοῦτο , εὐθὺς δὲ καὶ δυσῶδες . καὶ εἰ ἐκ πολλοῦ χρόνου μὴ εἴη κεκενωμένος ὁ ἄνθρωπος , μέλαν φαίνεται τὸ αἷμα τὸ κατὰ τὴν φλεβοτομίαν ἐκκενούμενον , ἄλλοτ’ ἄλλην ἔχον ἐν πάχει τε καὶ λεπτότητι σύστασιν , ἐνίοτε μὲν ὀῤῥῶδες καὶ λεπτότερον , ἐνίοτε δὲ παχύτερον ὥσπερ δὴ καὶ λίαν παχὺ καὶ μέλαν φαίνεταί ποτε , παραπλήσιον ὑγρᾷ πίττῃ . ταῦτ’ οὖν ἅπαντα τὰ νῦν ἐπικεφαλαίως εἰρημένα κατ’ ἄλλα μέν τινα τῶν εἰρημένων ὑπομνημάτων καὶ μάλιστα τῆς θεραπευτικῆς μεθόδου τελέως ἐξείργασται , νυνὶ δὲ διὰ συντόμων εἴρηται παραλελειμμένα τοῖς ἐξηγηταῖς . εἰώθασι γὰρ πλεονάζειν μὲν ἐν τοῖς ἀχρήστοις , ἐκλείπειν δ’ ἐν τοῖς χρησιμωτάτοις . ἐγὼ γοῦν ἐπειδὴ πάνυ χρήσιμός ἐστιν ὁ προκείμενος λόγος , ἀναλαβὼν αὐτὸν ἐπὶ κεφαλαίων αὖθις ἐρῶ , συνάψας τῇ τῆς προκειμένης ῥήσεως ἐξηγήσει . θερμοκοιλίους μὲν ἡγητέον αὐτὸν λέγειν , οὐχ ὥσπερ τοὺς παῖδας εἶπε καὶ τοὺς ἀθλητὰς πολὺ τὸ ἔμφυτον ἔχειν θερμὸν , οὐδ’ ὡς ἐν χειμῶνι τὰς κοιλίας τῷ φυσικῷ θερμοτάτας θερμῷ ὑπάρχειν , ἀλλ’ ὡς τὸ δακνῶδές τε καὶ μοχθηρὸν θερμὸν οὐκ ὀλίγον ἔχοντας ἐν τῇ δυσκράτῳ γαστρί . τοὺς τοιούτους δὲ ψυχροσάρκους εἰκότως ὠνόμασεν , ἀτροφοῦντας ἀπορίᾳ χρηστῆς τε ἅμα καὶ δαψιλοῦς τροφῆς , ἣν ἐκ τοῦ κατὰ φύσιν αἵματος ἔχουσιν ἐν τοῖς εὐκράτοις σώμασιν . ἕπεται δὲ τῇ τοῦ αἵματος ἐνδείᾳ ψυχρὰς γίνεσθαι τὰς σάρκας , ἐπίκτητον δὴ τὴν θερμασίαν ἐξ αἵματος ἐχούσας , οὐκ οἰκείαν , οὐδ’ ἔμφυτον ὡς ἧπάρ τε καὶ καρδία . λεπτοὶ δὲ ἐξ ἀνάγκης οὗτοι γίνονται διὰ τὴν ἔνδειαν τῶν σαρκῶν , ὧν αἱ μειώσεις τε καὶ αὐξήσεις εἰς λεπτότητα καὶ παχύτητα τὸ σύμπαν σῶμα προάγουσι . λέγει δὲ τοὺς αὐτοὺς τούτους ἐπιφλέβους ὑπάρχειν ὥσπερ εἰ καὶ οὕτως εἶπε · τοῖς τοιούτοις ἐπιφανεῖς αἱ φλέβες εἰσὶ , τουτέστιν ἐκκείμεναι , ὡς ἂν αὗταί γε πλήρεις αἵματος οὖσαι καὶ γεγυμνωμέναι διὰ τὴν ἔνδειαν τῶν σκεπουσῶν αὐτὰς σαρκῶν . ἀλλὰ καὶ ὀξυθυμοτέρους αὐτοὺς εἶναί φησι , οὐχ ἁπλῶς ὀξυθύμους ἢ ὑπερβολικῶς ὀξυθυμοτάτους , ὅπερ ἂν ἔπαθον εἰ τὸ κατὰ τὴν καρδίαν θερμὸν ἦν πάμπολυ . τὸ δ’ ἐν τῇ γαστρὶ τῇ κακώσει τοῦ στόματος αὐτῆς ὀξυθυμοτέρους ἐργάζεται . δέδεικται γὰρ ὡς καὶ τοῦτο τὸ μόριον ἑαυτῷ συνδιατίθησι τὴν ψυχὴν , ἀργαλεωτέρους μὲν ἐργαζόμενον εἰς τὸ νοῆσαι καὶ πρᾶξαι , καθ’ ὃν ἂν χρόνον ἑαυτοῦ γένηται ψυχρότερον . ἑτοιμοτέρους δὲ καὶ ὀργιζομένους ἐπὶ μᾶλλον θερμανθὲν , οὐ τῇ κατὰ φύσιν δηλονότι θερμασίᾳ , τῇ δ’ ἐπικτήτῳ τε καὶ παρὰ φύσιν , περὶ ἧς ὁ λόγος ὅδε σύμπας ﻿ ἡμῖν διήνυται . τοῖς δ’ Ἱπποκρατείους μὲν ἑαυτοὺς ὀνομάσασιν , ἀγνοοῦσι δὲ τὰ κυριώτατα δόγματα τῆς Ἱπποκράτους τέχνης , οἷς καὶ τὰ διὰ τῆς ἐμπειρίας φαινόμενα μαρτυρεῖ , μέμψασθαι δίκαιον , οὐχ ὡς ἡμεῖς εἰρήκαμεν , ἀλλ’ ἑτέρως ποιησαμένοις τὴν ἐξήγησιν . οἴονται γὰρ ἐπὶ τῶν θερμοτέρων κοιλιῶν τὰ τοῦ συμφύτου θερμοῦ ῥέπειν εἰς τὸ βάθος , ἀπολείπειν δὲ τὰ ἐκτὸς μέρη , καὶ διὰ τοῦτο ψυχροσάρκους ἐργάζεσθαι τοὺς ἀνθρώπους . ἀλλ’ αἱ τοιαῦται ῥοπαὶ κατὰ μὲν τὰς ὥρας καὶ τὰς χώρας καὶ ὅλως τὰς καταστάσεις τοῦ περιέχοντος καὶ ἐγρηγόρσεις τε καὶ ὕπνους γίνονται , καθάπερ γε κᾀν τοῖς ψυχικοῖς πάθεσι , λύπαις καὶ φόβοις , ἡδοναῖς τε σωματικαῖς καὶ χαραῖς ψυχικαῖς . οὔτε δὲ φυσικὴ κατασκευὴ σώματος οὔθ’ ἡλικία ἐργάζεται τοιαύτην μετάστασιν ἐμφύτου θερμασίας , ἀλλ’ εἰσὶν , ὡς κᾀν τοῖς ὑγιεινοῖς ἐδείχθη , μοχθηραὶ κατασκευαὶ σώματος , ἔνια μὲν ἐν ὅλῳ τῷ ζώῳ δυσκρασίαν ἔχουσαι , τινὲς δ’ ἐν τῇ τῶν μορίων ἀνωμάλῳ κατασκευῇ , καθάπερ καὶ ἡ κατὰ τὴν προκειμένην ῥήσιν εἰρημένη , περὶ τῶν ἐν μοχθηρᾷ καταστάσει τὴν κοιλίαν ἐχόντων , οὐκ ἐν ἀρίστῃ καθάπερ , αἱ τὸ ἔμφυτον ἔχουσαι θερμὸν πολύ . καὶ διὰ τοῦτο εἰς εὐσαρκίαν συντελοῦσαι τὰ μέγιστα καὶ παχύνουσι τὴν ἕξιν , οὐ καθαιροῦσι καὶ λεπτύνονται ταῖς δυσκράτοις ὁμοίως .
Lemmas: ὁ θερμοκοίλιος , ψυχρόσαρκος καί λεπτός , οὗτος ἐπίφλεβος καί ὀξύθυμος . ὅστις δισσός οἶδα κατά ὁ σῶμα ζῷον ὁ θερμός ὁ Ἱπποκράτης , ἕτερος μέν ὅς αὐτός ἔμφυτος ὀνομάζω , ὁ οὐσία ἔχω ἐν αἷμα τε καί ἐν ὁ ἔναιμος σπλάγχνον , ἕτερος δέ δριμύς καί δακνώδης καί πυρώδης , ἐν ὅς γένος καί ὁ πυρετός εἰμί , ἐν πολύς ἤδη ὁ σύγγραμμα αὐτός δείκνυμι . γράφω δέ ἐγώ καί κατά εἷς ὑπόμνημα τέλειος περί ὅδε , κατά ὁ ὁ ἐπιγραφή ποιέω , ὅτι μηδείς ἁμαρτάνω κατά ὁ ἀφορισμός , ὅς ὁ ἀρχή ὁ αὐξάνω πλεῖστος ἔχω ὁ ἔμφυτος θερμός . ἀπολογέομαι δέ ἐν αὐτός ὑπέρ ὁ Ἱπποκράτης , λύω ὁ Λύκος πρός ὁ ἀφορισμός ἔγκλημα καί δείκνυμι διά ὁ ὁ ἄριστος δόγμα ἄγνοια ἐπηρεάζω ὁ Ἱπποκράτης ὁ Λύκος . ἀλλά οὗτος γε ὁ θερμασία ὁ διαφορά οὔτε Λύκος οὔτε ἄλλος τις ἤ Ἐρασιστράτειος ἤ Ἡροφίλειος ἤ ἐμπειρικός γιγνώσκω καί διά οὗτος κακῶς ἐξηγέομαι πάμπολλοι ὁ ὑπό Ἱπποκράτης γράφω . οὐ μήν ὁ γε Ἱπποκράτειος ἀνήρ χρή ἐπιλαμβάνω ὁ δόγμα αὐτός ὁ ἐξήγησις ποιέω , ὡς εἷς σέω ὁ γένος ὁ ἐν ὁ ζῷον θερμασία . ἀλλά ὅταν ἀκούω ἤ Ἱπποκράτης ἤ τις ἄλλος θερμοκοίλιος ὀνομάζω τις , ἐπισκέπτομαι ἀγαθός εἰμί ὅπως λέγω ὄνομα , πότερος ὁ ἔμφυτος θερμός ἐν ὁ γαστήρ δαψιλής ὑπάρχω ἀποφαίνω ὁ ὁ λέξις λέγω ἤ γράφω ἤ ὁ ἕτερος , ὁ πολλάκις μέν ἐπίκτητος , ἐνίοτε δέ οὐ φύσις , εἰ ποτέ καί παρά φύσις ὀνομάζω , ὅς θερμός ὁ θερμός συμβαίνω δακνώδης τε καί θερμός ἔχω ὁ ἀναπνοή καί διά οὗτος πυρέσσω εὐθύς , ἐπειδάν τυγχάνω ὁ δέρμα στεγνόω ὡς ὁ γε ὁ ἕτερος θερμός ἔχω πλεῖστος , ἐπέχω ὁ διαπνοή , πληθωρικός μέν γίγνομαι , πυρετός δέ οὐ ἁλίσκομαι . διά ..... καί τοίνυν καί ὅτε κατά ὁ γαστήρ ﻿ οὗτος ὁ ἔμφυτος θερμός πλεονάζω ἀγαθός ἐργάζομαι ὁ πέψις ὁ σιτίον , ὡς αὐτός ἐν ἀφορισμός δηλόω λέγω , ὁ κοιλία χειμών καί ἔαρ θερμός φύσις καί ὕπνος μακρός . ἐν οὗτος οὖν ὁ ὥρα καί ὁ πρόσαρμα πλείων δίδωμι . καί γάρ ὁ ἔμφυτος θερμός πολύς , τροφή οὖν πολύς δέω , σημεῖον ὁ ἡλικία καί ὁ ἀθλητής . καθά οὖν ὁ τοιοῦτος κοιλία εἰμί γνώρισμα ὁ πέσσω ἄμεμπτος ὁ τροφή , οὕτως ὁ ψυχρός μέν ὁ εἰς ὀξύτης τρέπω , ὁ θερμός δέ εἰς κνισώδης ποιότητα . ὁ μέν οὖν καλός πέσσω ὁ σιτίον ὁ τε αἷμα χρηστός εἰμί καί σύμμετρος ἕπομαι σάρκωσις ἤ καί πολύς ἐνίοτε ὁ δέω , ὅταν ἀργός αὐτός διαιτάω καί λούω , ὁ δέ κακός εἰς εὐσαρκία ὁ ὁ σῶμα ἕξις . ἐπειδάν δέ φθάνω πλῆθος ἀθροίζω , εἰς νόσος ἐμβάλλω ὅλος ὁ σῶμα . ὁ δέ διά ὁ δυσκρασία ὁ γαστήρ ἀπεπτέω τε καί διαφθείρω εἰς καπνώδης καί κνισώδης ποιότητα ὁ σιτίον μοχθηρός μέν ἀθροίζω κατά ὁ φλέβα αἷμα , μοχθηρός δέ ὁ ὁ σῶμα ὅλος γίγνομαι θρέψις . ἐπί οὗτος οὖν ἀκούω σύ χράω ὁ πρόκειμαι λόγος . ὁ μέν γάρ ἧπαρ καί ὁ καρδία ὁ ἔμφυτος θερμός ἐκ ἀρχή ὑπάρχω πολύς , ὁ σάρξ δέ ἐκ ὁ αἷμα ἐπεισέρχομαι , καί διά οὗτος ἀναγκαῖος εἰμί ψυχρός αὐτός ἔρχομαι κατά ὁ τοιοῦτος φύσις ὁ σῶμα , ὁποῖος καί νῦν γράφω ὁ Ἱπποκράτης , ὡς ἄν μή χορηγέω αἷμα δαψιλής , ἀλλά ὀλίγος τε καί μοχθηρός . ἀμφότερος γάρ γίγνομαι ὁ δύσκρατος ὁ γαστήρ κατά ὁ πυρώδης θερμασία , ὑπέρχομαι μέν ὁ σιτίον διαφθείρω καί διά οὗτος ὀλίγος ἐκ αὐτός ἀπολαμβάνω ὁ σῶμα τροφή , ἔρχομαι δέ καί αὐτός οὗτος οὐ ἀγαθός διά ὁ μή πέσσω καλός . οὐ γάρ οἷος τε γεννάω χρηστός αἷμα κατά ὁ ἧπαρ τε καί ὁ φλέβα , ἀπεπτέω τε καί διαφθείρω ἐν ὁ γαστήρ ὁ σιτίον . εἰ μέν οὖν ὀλίγος , οὐ μήν μοχθηρός εἰμί ὁ κατά ὁ φλέβα αἷμα , συμβαίνω ἄν ἕλκω αὐτός ὁ σάρκα , αὐτός μέν κακός τρέφω , ἐκκενόω δέ ἐκεῖνος , ὡς συστέλλω τε καί φαίνω μόγις . ἐπεί δέ οὐ μόνος ὀλίγος , ἀλλά καί μοχθηρός εἰμί , οὐδέ τότε ἕλκω , κἀν δέω , καθά οὐδέ ἐγώ αὐτός προσίημι ὁ κεκνισόω καί τις ἕτερος μοχθηρός ἔχω ποιότης ἔδεσμα , κἀν πάνυ σφόδρα τροφή ὀρέγω . καί γάρ καί ὁ ὄρεξις αὐτός παύω γεύω ἐγώ τοιοῦτος σιτίον . κατά οὗτος οὖν ὁ σάρξ ἐκ ὁ φλέψ ὀλίγος ἕλκω εἰς τρέψις αὐτός ὁ ἀναγκαῖος , ὡς κατά βραχύς χρόνος πολύς κατά ὁ φλέβα ἀθροίζω μοχθηρός αἷμα . καί διά οὗτος ἐν ὁ φλεβοτομία οὐ ἄν ὁράω ποτέ ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ἐρυθρός αἷμα ῥέω , ἀλλά ὡς ἄν λέγω τις ἕτερος ἔχω χροιά εὑρίσκω οὗτος , εὐθύς δέ καί δυσώδης . καί εἰ ἐκ πολύς χρόνος μή εἰμί κενόω ὁ ἄνθρωπος , μέλας φαίνω ὁ αἷμα ὁ κατά ὁ φλεβοτομία ἐκκενόω , ἄλλοτε ἄλλος ἔχω ἐν πάχος τε καί λεπτότης σύστασις , ἐνίοτε μέν ὀρώδης καί λεπτός , ἐνίοτε δέ παχύς ὥσπερ δή καί λίαν παχύς καί μέλας φαίνω ποτέ , παραπλήσιος ὑγρός πίσσα . οὗτος οὖν ἅπας ὁ νῦν ἐπικεφάλαιος λέγω κατά ἄλλος μέν τις ὁ λέγω ὑπόμνημα καί μάλιστα ὁ θεραπευτικός μέθοδος τέλειος ἐξεργάζομαι , νυνί δέ διά σύντομος λέγω παραλείπω ὁ ἐξηγητής . εἴωθα γάρ πλεονάζω μέν ἐν ὁ ἄχρηστος , ἐκλείπω δέ ἐν ὁ χρήσιμος . ἐγώ γοῦν ἐπεί πάνυ χρήσιμος εἰμί ὁ πρόκειμαι λόγος , ἀναλαμβάνω αὐτός ἐπί κεφάλαιος αὖθις λέγω , συνάπτω ὁ ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ἐξήγησις . θερμοκοίλιος μέν ἡγέομαι αὐτός λέγω , οὐ ὥσπερ ὁ παῖς λέγω καί ὁ ἀθλητής πολύς ὁ ἔμφυτος ἔχω θερμός , οὐδέ ὡς ἐν χειμών ὁ κοιλία ὁ φυσικός θερμός θερμός ὑπάρχω , ἀλλά ὡς ὁ δακνώδης τε καί μοχθηρός θερμός οὐ ὀλίγος ἔχω ἐν ὁ δύσκρατος γαστήρ . ὁ τοιοῦτος δέ ψυχρόσαρκος ἔοικα ὀνομάζω , ἀτροφέω ἀπορία χρηστός τε ἅμα καί δαψιλής τροφή , ὅς ἐκ ὁ κατά φύσις αἷμα ἔχω ἐν ὁ εὔκρατος σῶμα . ἕπομαι δέ ὁ ὁ αἷμα ἔνδεια ψυχρός γίγνομαι ὁ σάρκα , ἐπίκτητος δή ὁ θερμασία ἐκ αἷμα ἔχω , οὐ οἰκεῖος , οὐδέ ἔμφυτος ὡς ἧπαρ τε καί Καρδίη . λεπτός δέ ἐκ ἀνάγκη οὗτος γίγνομαι διά ὁ ἔνδεια ὁ σάρξ , ὅς ὁ μείωσις τε καί αὔξησις εἰς λεπτότης καί παχύτης ὁ σύμπας σῶμα προάγω . λέγω δέ ὁ αὐτός οὗτος ἐπίφλεβος ὑπάρχω ὥσπερ εἰ καί οὕτως λέγω · ὁ τοιοῦτος ἐπιφανής ὁ φλέβα εἰμί , τουτέστι ἔκκειμαι , ὡς ἄν αὐτός γε πλήρης αἷμα εἰμί καί γυμνόω διά ὁ ἔνδεια ὁ σκεπάω αὐτός σάρξ . ἀλλά καί ὀξύθυμος αὐτός εἰμί φημί , οὐ ἁπλῶς ὀξύθυμος ἤ ὑπερβολικός ὀξύθυμος , ὅς ἄν πάσχω εἰ ὁ κατά ὁ καρδία θερμός εἰμί πάμπολυς . ὁ δέ ἐν ὁ γαστήρ ὁ κάκωσις ὁ στόμα αὐτηες͂ς ὀξύθυμος ἐργάζομαι . δείκνυμι γάρ ὡς καί οὗτος ὁ μόριον ἑαυτοῦ συνδιατίθημι ὁ ψυχή , ἀργαλέος μέν ἐργάζομαι εἰς ὁ νοέω καί πράσσω , κατά ὅς ἄν χρόνος ἑαυτοῦ γίγνομαι ψυχρός . ἑτοῖμος δέ καί ὀργίζω ἐπί μᾶλλον θερμαίνω , οὐ ὁ κατά φύσις δηλονότι θερμασία , ὁ δέ ἐπίκτητος τε καί παρά φύσις , περί ὅς ὁ λόγος ὅδε σύμπας ﻿ ἐγώ διανύω . ὁ δέ Ἱπποκράτειος μέν ἑαυτοῦ ὀνομάζω , ἀγνοέω δέ ὁ κύριος δόγμα ὁ Ἱπποκράτης τέχνη , ὅς καί ὁ διά ὁ ἐμπειρία φαίνω μαρτυρέω , μέμφομαι δίκαιος , οὐ ὡς ἐγώ λέγω , ἀλλά ἑτέρως ποιέω ὁ ἐξήγησις . οἴομαι γάρ ἐπί ὁ θερμός κοιλία ὁ ὁ σύμφυτος θερμός ῥέπω εἰς ὁ βάθος , ἀπολείπω δέ ὁ ἐκτός μέρος , καί διά οὗτος ψυχρόσαρκος ἐργάζομαι ὁ ἄνθρωπος . ἀλλά ὁ τοιοῦτος ῥοπή κατά μέν ὁ ὥρα καί ὁ χώρα καί ὅλος ὁ κατάστασις ὁ περιέχω καί ἐγρήγορσις τε καί ὕπνος γίγνομαι , καθά γε εἰͅν ὁ ψυχικός πάθος , λύπη καί φόβος , ἡδονή τε σωματικός καί χαρά ψυχικός . οὔτε δέ φυσικός κατασκευή σῶμα οὔτε ἡλικία ἐργάζομαι τοιοῦτος μετάστασις ἔμφυτος θερμασία , ἀλλά εἰμί , ὡς εἰͅν ὁ ὑγιεινός δείκνυμι , μοχθηρός κατασκευή σῶμα , ἔνιοι μέν ἐν ὅλος ὁ ζῷον δυσκρασία ἔχω , τις δέ ἐν ὁ ὁ μόριον ἀνώμαλος κατασκευή , καθά καί ὁ κατά ὁ πρόκειμαι ῥήσις λέγω , περί ὁ ἐν μοχθηρός κατάστασις ὁ κοιλία ἔχω , οὐ ἐν ἀγαθός καθά , ὁ ὁ ἔμφυτος ἔχω θερμός πολύς . καί διά οὗτος εἰς εὐσαρκία συντελέω ὁ μέγας καί παχύνω ὁ ἕξις , οὐ καθαιρέω καί λεπτύνω ὁ δύσκρατος ὅμοιος .