ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.36
Τὰ στρογγυλουμένα πτύελα παρακρουστικὰ , οἶα ἐν Πληνῷ . Τῶν πτυέλων τὸ μὲν οἷον ὑλικὸν αἴτιον ἢ πάχος καὶ γλισχρότης τῶν χυμῶν ἐν τοῖς τοῦ πνεύμονος βρογχίοις ἀθροιζομένων , τὸ δ’ οἷον ποιητικὸν ἡ ἐν τῷ χωρίῳ θερμότης . καί τισι καὶ τῶν ἀπυρέτων ἐθεασάμην τοῦτο γινόμενον , ἐν πάνυ πολλῷ χρόνῳ δοκοῦσι μηδὲν ἔχειν κακόν ὕστερον μέντοι πάντες οὗτοι φθινωδῶς συνετάκησαν . εἰ δὲ μετὰ πυρετοῦ ποτὲ γένοιτο , σὺν ἄλλοις σημείοις παρακρουστικοῖς συντελέσει τι καὶ αὐτὰ πρὸς τὴν τοῦ παρακρουστικοῦ πρόγνωσιν , ἄλλως δὲ οὐχί . μὴ τοίνυν αὐτῷ θαῤῥήσῃς μόνῳ ποτὲ , ἐπὶ προῤῥήσει παρασκοπῆς . τό γε μὴν ἴδιον παραφροσύνης σημεῖον πολλάκις ἠκούσατε . λέλεκται δὲ κᾀν εἰς τὸ προῤῥητικὸν ὑπομνήμασιν ὡς ἡ θερμότης προσγινομένη ἐκείνοις δύναταί τι συντελεῖν εἰς παραφροσύνην , τῷ πληροῦν κατὰ κεφαλήν . αὐτὴ δὲ καθ’ ἑαυτὴν οὐδαμῶς ἐστὶν ἱκανὴ σημεῖον γενέσθαι παραφροσύνης καὶ μάλιστα φρενιτικῆς . ἔπειτα καὶ μετὰ τὰς ἀκμὰς τῶν πυρετῶν ὑποπαραφέρονται πολλοὶ , τῷ λόγῳ τῆς κατὰ τὴν κεφαλὴν πληρώσεως . ἐν δὲ τῇ προκειμένῃ ῥήσει πρόσκειται τισὶ τῶν ἀντιγράφων ἐπὶ τῇ τελευτῇ τὸ οἷον ἐν Πληνῷ , καθ’ ἕτερον δὲ τὸ ὡς ὁ σπλὴν οἵω . καὶ ὅσοι τῶν ἐξηγητῶν προσήκαντο τὴν γραφὴν , ὥσπερ καὶ ὁ Σαβῖνος , τόπου τινὸς ὄνομά φασιν εἷναι τὸ Πλήν . οὐ μὴν τίνος γε πόλεως ὁ τόπος οὗτός ἐστι προσέθεσαν τῷ λόγῳ .
Lemmas: Τά στρογγυλόω πτύελον παρακρουστικός , οἶος ἐν Πληνός . Τοί πτύελον ὁ μέν οἷος ὑλικός αἴτιος ἤ πάχος καί γλισχρότης ὁ χυμός ἐν ὁ ὁ πνεύμων βρόγχια ἀθροίζω , ὁ δέ οἷος ποιητικός ὁ ἐν ὁ χωρίον θερμότης . εἰ τις καί ὁ ἀπύρετος θεάομαι οὗτος γίγνομαι , ἐν πάνυ πολύς χρόνος δοκέω μηδείς ἔχω κακός ὕστερον μέντοι πᾶς οὗτος φθινώδης συντήκω . εἰ δέ μετά πυρετός ποτέ γίγνομαι , σύν ἄλλος σημεῖον παρακρουστικός συντελέω τίς καί αὐτός πρός ὁ ὁ παρακρουστικός πρόγνωσις , ἄλλως δέ οὐ . μή τοίνυν αὐτός θαρσέω μόνος ποτέ , ἐπί πρόρρησις παρασκοπέω . ὁ γε μήν ἴδιος παραφροσύνη σημεῖον πολλάκις ἀκούω . λέγω δέ εἰͅν εἰς ὁ προρρητικός ὑπόμνημα ὡς ὁ θερμότης προσγίγνομαι ἐκεῖνος δύναμαι τίς συντελέω εἰς παραφροσύνη , ὁ πληρόω κατά κεφαλή . αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ οὐδαμῶς εἰμί ἱκανός σημεῖον γίγνομαι παραφροσύνη καί μάλιστα φρενιτικός . ἔπειτα καί μετά ὁ ἀκμή ὁ πυρετός ὑποπαραφέρω πολύς , ὁ λόγος ὁ κατά ὁ κεφαλή πλήρωσις . ἐν δέ ὁ πρόκειμαι ῥῆσις πρόσκειμαι τις ὁ ἀντίγραφος ἐπί ὁ τελευτή ὁ οἷος ἐν Πληνός , κατά ἕτερος δέ ὁ ὡς ὁ σπλήν οἷος . καί ὅσος ὁ ἐξηγητής προσίημι ὁ γραφή , ὥσπερ καί ὁ Σαβῖνος , τόπος τις ὄνομα φημί ἔρχομαι ὁ Πλῆν . οὐδός μήν τίς γε πόλις ὁ τόπος οὗτος εἰμί προστίθημι ὁ λόγος .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.37
Οἱ αἱμοῤῥοΐδας ἔχοντες οὔτε πλευρίτιδι οὔτε περιπνευμονίῃ οὔτε φαγεδαίνῃ οὔτε δοθιῆσιν οὔτε τερμίνθοισιν , ἴσως δὲ οὐδὲ λέπρῃσιν , ἴσως δὲ οὐδὲ ἄλλοισιν . Ἐλλείπει δηλονότι τὸ ἁλίσκονται καὶ χρὴ προσυπακούειν αὐτό . διὰ τί οὐχ ἁλίσκονται δῆλον . ἐκκρινομένης γὰρ τῆς κακοχυμίας διὰ τῶν αἱμοῤῥοΐδων , καχεξίαι μέν τινες ἕπονται ἐνίοτε καθ’ ὅλον τὸ σῶμα καὶ ἄχροιαι καὶ ὕδεροι , νόσημα δ’ οὐδὲν τοιοῦτον . φαγεδαίνας δ’ ὅτι λέχει τὰ διαβιβρωσκόμενα τῶν ἑλκῶν , ἃ καὶ φαγεδαινικὰ καλοῦσιν οἱ παλαιοὶ τῶν ἰατρῶν , εἴρηται κᾀν τῷ πρώτῳ τῶν εἰς τὰ περὶ χυμῶν ὑπομνημάτων . καὶ γὰρ κατ’ ἐκεῖνο διὰ τῆς αὐτῆς λέξεως ἡ ῥῆσις γέγραπται . τινές γε μὴν ἤκουσαν φαγεδαίνας , τὰς τῶν πολλῶν βρωμάτων ἐδωδὰς . ἃς καὶ αὐτὰς ὑπὸ κακοχυμίας γίνεσθαι ἀμέτρους ὀρέξεις σιτίων , ὁμολογεῖται καὶ πρὸς ἡμῶν . οὐ μὴν τοιαύτης γε κακοχυμίας κινούσης ἄκος εἶναι τὰς αἱμοῤῥοΐδας , ἀλλὰ τῆς μελαγχολικῆς μᾶλλον . ὀξύτης δὲ χυμῶν ψυχρὰ , τὴν τοιαύτην ἐργαζομένη τῶν σίτων ὄρεξιν , ἤδη τισὶ καὶ τῶν τὰς αἱμοῤῥοΐδας ἐχόντων ἐγένετο . καὶ τὸ τῶν τερμίνθων δ’ ὄνομα μελάνων τινῶν ἐκφυμάτων ἐν ταῖς κνήμαις μάλιστα γινομένων ἐστὶ δηλωτικὸν , ἀπὸ τῆς κατὰ σχῆμα καὶ χρόαν καὶ μέγεθος ὁμοιότητος τῷ καρπῷ τῶν τερμίνθων γεγονός · τὸ δ’ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ῥήσεως γεγραμμένον . ἴσως δὲ οὐδὲ ἄλλοισιν , ἔνιοι γράφουσιν ἴσως δ’ οὐδ’ ἀλφοῖσιν . ἐπειδὴ καὶ οἱ ἀλφοὶ κακοχυμίας τινός εἰσιν ἔκγονοι , παρὰ τῷ δέρματι συνισταμένης .
Lemmas: ὁ αἱμορροΐς ἔχω οὔτε πλευρῖτις οὔτε περιπνευμονία οὔτε φαγέδαινα οὔτε δοθιήν οὔτε τέρμινθος , ἴσως δέ οὐδέ λέπρα , ἴσως δέ οὐδέ ἄλλος . ἐλλείπω δηλονότι ὁ ἁλίσκομαι καί χράω προσυπακούω αὐτός . διά τίς οὐ ἁλίσκομαι δῆλος . ἐκκρίνω γάρ ὁ κακοχυμία διά ὁ αἱμορροΐς , καχεξία μέν τις ἕπομαι ἐνίοτε κατά ὅλος ὁ σῶμα καί ἄχροια καί ὕδερος , νόσημα δέ οὐδείς τοιοῦτος . φαγέδαινα δέ ὅτι λέχος ὁ διαβιβρώσκω ὁ ἕλκος , ὅς καί φαγεδαινικός καλέω ὁ παλαιός ὁ ἰατρός , λέγω εἰͅν ὁ πρῶτος ὁ εἰς ὁ περί χυμός ὑπόμνημα . καί γάρ κατά ἐκεῖνος διά ὁ αὐτηες͂ς λέξις ὁ ῥῆσις γράφω . τις γε μήν ἀκούω φαγέδαινα , ὁ ὁ πολύς βρῶμα ἐδωδή . ὅς καί αὐτός ὑπό κακοχυμία γίγνομαι ἄμετρος ὄρεξις σιτίον , ὁμολογέω καί πρός ἐγώ . οὐ μήν τοιοῦτος γε κακοχυμία κινέω ἄκος ἔρχομαι ὁ αἱμορροΐς , ἀλλά ὁ μελαγχολικός μᾶλλον . ὀξύτης δέ χυμός ψυχρός , ὁ τοιοῦτος ἐργάζομαι ὁ σῖτος ὄρεξις , ἤδη τις καί ὁ ὁ αἱμορροΐς ἔχω γίνομαι . καί ὁ ὁ τέρμινθος δέ ὄνομα μέλας τις ἔκφυμα ἐν ὁ κνήμη μάλιστα γίγνομαι εἰμί δηλωτικός , ἀπό ὁ κατά σχῆμα καί χροιά καί μέγεθος ὁμοιότης ὁ καρπός ὁ τέρμινθος γίγνομαι · ὁ δέ ἐπί ὁ τέλος ὁ ῥῆσις γράφω . ἴσως δέ οὐδέ ἄλλος , ἔνιοι γράφω ἴσως δέ οὐδέ ἀλφός . ἐπεί καί ὁ ἀλφός κακοχυμία τις εἰμί ἔκγονος , παρά ὁ δέρμα συνίστημι .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.38
Ἰητρευθέντος γε μὴν ἀκαίρως συχνοὶ , τοῖσι τοιουτέοισιν οὐ βραδέως ἑάλωσαν καὶ ὀλέθρια οὕτω . Ἀκαίρως θεραπεύονται τὰς αἱμοῤῥοΐδας οἱ μήτε φλεβοτομούμενοι κατὰ περιόδους μήτε δι’ ὑπηλάτων ἢ γυμνασίων κενούμενοι , μήτε καταλιπόντες ἐξ αὐτῶν κἂν μίαν , ἀλλὰ πάσας ἀθρόως ἐξαιροῦντες .
Lemmas: ἰητρεύͅζω γε μήν ἄκαιρος συχνός , ὁ τοιόυτεος οὐ βραδύς ἁλίσκομαι καί ὀλέθριος οὕτως . ἄκαιρος θεραπεύω ὁ αἱμορροΐς ὁ μήτε φλεβοτομέω κατά περίοδος μήτε διά ὑπήλατος ἤ γυμνάσιον κενόω , μήτε καταλείπω ἐκ αὐτός κἀν εἷς , ἀλλά πᾶς ἀθρόος ἐξαιρέω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.39
Καὶ ὅσαι ἄλλαι ἀποστάσιες οἷον σύριγγες , ἑτέρων ἄκος Πολλάκις ἢ λιτὰς ἀποστάσεις εὕρομεν αὐτὸν οὐκ ἐπὶ μόνων τῶν κατὰ ἀπόθεσιν , ἀλλὰ κἀπὶ τῶν ἐκκρίσεων ὀνομάζοντα . τῶν οὖν τοιούτων παθημάτων ἔν τισι καὶ σύριγγές εἰσιν ἐκκαθαίρονται δι’ αὐτῶν τὰς περιουσίας τῶν χυμῶν . ὥσπερ οὖν ἐπὶ τῶν αἱμοῤῥοΐδων , οὕτω κἀπὶ τούτων οὐχ ἁπλῶς οὐδ’ ὡς ἔτυχε τὴν θεραπείαν ποιητέον ἐστί .
Lemmas: καί ὅσος ἄλλος ἀπόστασις οἷος σῦριγξ , ἕτερος ἄκος πολλάκις ἤ λιτός ἀπόστασις εὑρίσκω αὐτός οὐ ἐπί μόνος ὁ κατά ἀπόθεσις , ἀλλά ἐπί ὁ ἔκκρισις ὀνομάζω . ὁ οὖν τοιοῦτος πάθημα ἐν τις καί σῦριγξ εἰμί ἐκκαθαίρω διά αὐτός ὁ περιουσία ὁ χυμός . ὥσπερ οὖν ἐπί ὁ αἱμορροΐς , οὕτως ἐπί οὗτος οὐ ἁπλῶς οὐδέ ὡς τυγχάνω ὁ θεραπεία ποιέω εἰμί .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.40
Σκῆψις μὲν ἐφ’ οἷσι γινόμενα ῥύεται , τούτων προγενόμενα κωλύει . Τῆς παλαιᾶς γραφῆς οὔσης ταύτης , ἐπὶ τὸ σαφέστερον αὐτὸν μετατεθείκασι πολλοὶ τῶν ἐξηγητῶν , ἀντὶ τοῦ γενόμενα καὶ προγενόμενα γενομένη γράψαντες , ἵν’ ἐπὶ τὴν ἀπόσκηψιν ὁ λόγος ἀναφέρηται , πάντες δὲ ἤκουσαν τὴν σκῆψιν ἐπὶ τῆς ἀποσκήψεως εἰρῆσθαι . τάχα καὶ σφαλέντος τοῦ πρώτου γράψαντος βιβλιογράφου , ὡς ταῖς διανοίαις τὰ αὐτὰ κατὰ πάσας τὰς γραφάς ἐστι . βούλεται γὰρ ὁ Ἱπποκράτης λέγειν τὰς ἀποσκήψεις , ἐφ’ οἷς ἂν πάθεσι γινόμεναι λύειν αὐτὰ δύνανται , τούτων προγενομένας κωλύειν γενέσθαι . δοκεῖ δέ μοι δύνασθαι καὶ οὕτως ἀκούειν τῆς ῥήσεως , εἴ γε κατὰ τήνδε τὴν λέξιν εἴρητο . σκέψις μέν ἐστι , πάντα ἐφ’ οἷσι γενόμενα ῥύεται , τούτων προγενομένων κωλύειν . γραφόντων γὰρ τῶν παλαιῶν τόν τε τοῦ η δίφθογγον καὶ τὸν τοῦ ε δι’ ἑνὸς χαρακτῆρος , ὃς νῦν μόνος σημαίνει τὸν ἕτερον φθόγγον τὸν η , πολλὰ γέγονεν ἁμαρτήματα τῶν ἐγγραφομένων , οὐ κατὰ τὴν γνώμην τῶν γραψάντων τὴν μετάθεσιν τῶν γραμμάτων ποιησαμένων . διὸ καὶ προσέχειν ἀκριβῶς χρὴ ταῖς τοιαύταις γραφαῖς ἐν αἷς δυνατόν ἐστι τὸν τοῦ η φθόγγον εἰς τὸν τοῦ ε μεταθέντας , ἢ τοὔμπαλιν γράψαντας ἐπανορθώσασθαι τὴν γραφήν . ὁμοίως δὲ κἀπὶ τοῦ οʹ καὶ ωʹ ποιητέον , ἐπειδὴ καὶ τούτων ἀμφοτέρων οἱ φθόγγοι δι’ ἑνὸς χαρακτῆρος ἐγράφοντο .
Lemmas: Σκῆψις μέν ἐπί ὅς γίγνομαι ἐρύω , οὗτος προγίγνομαι κωλύω . Τά παλαιός γραφεύς σέω οὗτος , ἐπί ὁ σαφής αὐτός μετατίθημι πολύς ὁ ἐξηγητής , ἀντί ὁ γίγνομαι καί προγίγνομαι γίγνομαι γράφω , ἵνα ἐπί ὁ ἀπόσκηψις ὁ λόγος ἀναφέρω , πᾶς δέ ἀκούω ὁ σκῆψις ἐπί ὁ ἀπόσκηψις λέγω . τάχα καί σφάλλω ὁ πρῶτος γράφω βιβλιογράφος , ὡς ὁ διάνοια ὁ αὐτός κατά πᾶς ὁ γραφεύς εἰμί . βούλομαι γάρ ὁ Ἱπποκράτης λέγω ὁ ἀπόσκηψις , ἐπί ὅς ἄν πάθος γίγνομαι λύω αὐτός δύναμαι , οὗτος προγίγνομαι κωλύω γίγνομαι . δοκέω δέ ἐγώ δύναμαι καί οὕτως ἀκούω ὁ ῥῆσις , εἰ γε κατά ὅδε ὁ λέξις λέγω . σκέψις μέν εἰμί , πᾶς ἐπί ὅς γίγνομαι ἐρύω , οὗτος προγίγνομαι κωλύω . γράφω γάρ ὁ παλαιός ὁ τε ὁ ὁ δίφθογγος καί ὁ ὁ ε διά εἷς χαρακτήρ , ὅς νῦν μόνος σημαίνω ὁ ἕτερος φθόγγος ὁ ὁ , πολύς γίγνομαι ἁμάρτημα ὁ ἐγγράφω , οὐ κατά ὁ γνώμη ὁ γράφω ὁ μετάθεσις ὁ γράμμα ποιέω . διό καί προσέχω ἀκριβῶς χράω ὁ τοιοῦτος γραφεύς ἐν ὅς δυνατός εἰμί ὁ ὁ ὁ φθόγγος εἰς ὁ ὁ ε μετατίθημι , ἤ ἔμπαλιν γράφω ἐπανορθόω ὁ γραφεύς . ὅμοιος δέ ἐπί ὁ ο# καί ωʹ ποιέω , ἐπεί καί οὗτος ἀμφότερος ὁ φθόγγος διά εἷς χαρακτήρ γράφω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.42
Διὰ τὴν ῥοπὴν οὐκέτι αἷμα ἔρχεται , ἀλλὰ κατὰ τοῦ χυμοῦ τὴν ξυγγένειαν τοιαῦτα πτύουσιν . Ἐξήγημαι μὲν ἤδη τελέως τὴν ῥῆσιν ταύτην ἐν τῷ τρίτῳ τῶν εἰς τὸ περὶ χυμῶν ὑπομνήματι . καὶ νῦν δ’ ἐρῶ συντομώτερον αὐτήν . ὅταν αἷμα διά τινος μέρους ἐκκενούμενον , οἷον ἕδρας ἢ ῥινὸς ἢ μήτρας ἢ κατὰ περιόδους ἐκ γαστρὸς ἢ σύριγγος ἢ ὁθενοῦν ἑτέρωσε ἐπ’ ἄλλα μόρια ποιήσεται τὴν ῥοπὴν , οὐκέτ’ ἐκκενοῦται τοῦτο διὰ τοῦ πρόσθεν χωρίου , παράδειγμα δὲ τοῦτο μερικόν ἐστιν ἐπὶ τοῦ τὴν ῥοπὴν εἰς θώρακα καὶ πνεύμονα ποιησαμένου . πτύεται γὰρ ἐντεῦθεν ἄλλοις ἄλλο κατὰ τὴν τῶν χυμῶν συγγένειαν · ἀφρῶδες μὲν , ὅταν ᾖ φλεγματικὸς , ὠχρὸν δ’ ὅταν πικρόχολος , μέλαν δ’ , ὅταν μελαγχολικὸς · ὥσπερ γε ἐρυθρὸν , ὅταν τὸ αἷμα κατασκῆπτον ᾖ καθαρόν . εἰκότως οὖν ἔνιοι τὸ τ γράμμα προσθέντες , οὐ ῥοπὴν , ἀλλὰ τροπὴν ἔγραψαν , διὰ τὴν τροπὴν τοῦ αἵματος ἀξιοῦντες πτύεσθαι τὸ συγγενὲς τῇ τροπῇ . τρέπεται γὰρ ἐνίοτε μὲν ἐπὶ τὸ πικρόχολον , ἐνίοτε δ’ ἐπὶ τὸ μελαγχολικόν .
Lemmas: Ζεύς ὁ ῥοπή οὐκέτι αἷμα ἔρχομαι , ἀλλά κατά ὁ χυμός ὁ συγγένεια τοιοῦτος πτύω . ἐξηγέομαι μέν ἤδη τέλειος ὁ ῥῆσις οὗτος ἐν ὁ τρίτος ὁ εἰς ὁ περί χυμός ὑπόμνημα . καί νῦν δέ λέγω σύντομος αὐτός . ὅταν αἷμα διά τις μέρος ἐκκενόω , οἷος ἕδρα ἤ ῥίς ἤ μήτρα ἤ κατά περίοδος ἐκ γαστήρ ἤ σῦριγξ ἤ ὁθενοῦν ἑτέρωσε ἐπί ἄλλος μόριον ποιέω ὁ ῥοπή , οὐκέτι ἐκκενόω οὗτος διά ὁ πρόσθεν χωρίον , παράδειγμα δέ οὗτος μερικός εἰμί ἐπί ὁ ὁ ῥοπή εἰς θώραξ καί πνεύμων ποιέω . πτύω γάρ ἐντεῦθεν ἄλλος ἄλλος κατά ὁ ὁ χυμός συγγένεια · ἀφρώδης μέν , ὅταν εἰμί φλεγματικός , ὠχρός δέ ὅταν πικρόχολος , μέλας δέ , ὅταν μελαγχολικός · ὥσπερ γε ἐρυθρός , ὅταν ὁ αἷμα κατασκήπτω εἰμί καθαρός . ἔοικα οὖν ἔνιοι ὁ τ γράμμα προστίθημι , οὐ ῥοπή , ἀλλά τροπή γράφω , διά ὁ τροπή ὁ αἷμα ἄξιος πτύω ὁ συγγενής ὁ τροπή . τρέπω γάρ ἐνίοτε μέν ἐπί ὁ πικρόχολος , ἐνίοτε δέ ἐπί ὁ μελαγχολικός .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.43
Ἔστιν οἷσιν αἷμα ἀφαιρεῖσθαι ἐν καιρῷ ἐπὶ τοῖσι τοιούτοισιν . ἐπ’ ἄλλοισι δὲ ὥσπερ ἐπὶ τοιούτοισιν οὐκ εἰκός . Συμφέρει , φησὶν , αἵματος ἀφαιρεῖσθαί τινας τούτων , εἷς δηλονότι πλέον ἐστὶ τοῦτο καὶ μηδέπω τροπὴν ἀξιόλογον εἰς ἄλλον χυμὸν πεποιημένον , οὐκ ἀφαιρεῖσθαι δὲ οἷς ἤδη τέτραπται , προηγουμένου τοῦ κατὰ τὴν δύναμιν σκοποῦ , κἂν παραλείπηταί ποτε κατὰ τοὺς λόγους , ἐν οἷς τὰς ἀπὸ τῶν διαθέσεων μόνον ἐνδείξεις διερχόμεθα .
Lemmas: εἰμί ὅς αἷμα ἀφαιρέω ἐν καιρός ἐπί ὁ τοιοῦτος . ἐπί ἄλλος δέ ὥσπερ ἐπί τοιοῦτος οὐ ἔοικα . συμφέρω , φημί , αἷμα ἀφαιρέω τις οὗτος , εἷς δηλονότι πλείων εἰμί οὗτος καί μηδέπω τροπή ἀξιόλογος εἰς ἄλλος χυμός ποιέω , οὐ ἀφαιρέω δέ ὅς ἤδη τρέπω , προηγέομαι ὁ κατά ὁ δύναμις σκοπός , κἀν παραλείπω ποτέ κατά ὁ λόγος , ἐν ὅς ὁ ἀπό ὁ διάθεσις μόνος ἔνδειξις διέρχομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.2
Οὖρον παχὺ , λευκὸν , οἷον τὸ τοῦ Ἀρχιγένεος , ἐπὶ τοῖσι κοπιώδεσι τεταρταίοις ἔστιν ὅτι ἔρχεται καὶ ῥύεται τῆς ἀποστάσιος . ἢν δὲ πρὸς τούτῳ καὶ αἱμοῤῥαγήσῃ ἀπὸ ῥινῶν ἱκανῶς καὶ πάνυ . Εἰ μὲν τῷ τοῦ Ἀρχιγένεος εἴη γεγραμμένον , ὑπακούσομεν ἤτοι οἰκέτῃ ἢ φίλῳ ἢ οἰκείῳ · ἐὰν δὲ , τῇ τοῦ Ἀρχιγένεος , ἤτοι δούλῃ ἢ γυναικὶ ἢ καθ’ ὅντινα τρόπον οἰκείᾳ . παρῃτησάμην δὲ μεμνῆσθαι τῆς ἐν ταῖς γραφαῖς διαφωνίας , ὅταν ἡ αὐτὴ φυλάττεται διάνοια , καὶ νῦν αὖθις ἀναμεμνήσθω τοῦτο πρὸς τὰ μέλλοντα καὶ μέντοι καὶ ὅτι κοπιώδεις ὀνομάζει πυρετοὺς οὐ πάντως ἐκείνους ὧν προηγήσατο συχνὴ κίνησις , ἀλλὰ πάντας ὅσοις ἂν ᾖ κοπιώδης αἴσθησις . αὐτὸς γοῦν ἐν ἀφορισμοῖς ἔγραψε , κόποι αὐτόματοι φράζουσι νούσους . καὶ νῦν γε μᾶλλον ἡγητέον αὐτῷ περὶ τῶν οὕτω κοπιωδῶν εἶναι τὸν λόγον ἐπὶ πλήθει παχέων τε καὶ φαύλων χυμῶν ὡς τὸ πολὺ γινομένων , διὸ καὶ δι’ οὔρων ἐκκενωθέντων αὐτῶν ἡ νόσος παύεται . πιστοτέρα δ’ ἡ λύσις γίνεται , τὴν δὲ ἀρχὴν τῆς κενώσεως ἐν ἡμέρᾳ κρισίμῳ λαβούσης . ὅσοι δ’ οὔτε δι’ οὔρων οὔτε δι’ αἱμοῤῥαγίας ἐκρίθησαν , εἰς ἀπόσκημμα τούτοις ἡ νόσος εἴωθε τελευτᾷν .
Lemmas: οὖρος παχύς , λευκός , οἷος ὁ ὁ Ἀρχιγένης , ἐπί ὁ κοπιώδης τεταρταῖος εἰμί ὅτι ἔρχομαι καί ἐρύω ὁ ἀπόστασις . ἐάν δέ πρός οὗτος καί αἱμοῤῥαγήσῃ ἀπό ῥίς ἱκανός καί πάνυ . εἰ μέν ὁ ὁ Ἀρχιγένης εἰμί γράφω , ὑπακούω ἤτοι οἰκέτης ἤ φίλος ἤ οἰκεῖος · ἐάν δέ , ὁ ὁ Ἀρχιγένης , ἤτοι δοῦλος ἤ γυνή ἤ κατά ὅστις τρόπος οἰκεῖος . παραιτέομαι δέ μιμνήσκω ὁ ἐν ὁ γραφεύς διαφωνία , ὅταν ὁ αὐτός φυλάσσω διάνοια , καί νῦν αὖθις ἀναμιμνήσκω οὗτος πρός ὁ μέλλω καί μέντοι καί ὅτι κοπιώδης ὀνομάζω πυρετός οὐ πάντως ἐκεῖνος ὅς προηγέομαι συχνός κίνησις , ἀλλά πᾶς ὅσος ἄν εἰμί κοπιώδης αἴσθησις . αὐτός γοῦν ἐν ἀφορισμός γράφω , κόπος αὐτόματος φράζω νόσος . καί νῦν γε μᾶλλον ἡγέομαι αὐτός περί ὁ οὕτως κοπιώδης ἔρχομαι ὁ λόγος ἐπί πλῆθος παχύς τε καί φαῦλος χυμός ὡς ὁ πολύς γίγνομαι , διό καί διά ὅρος ἐκκενόω αὐτός ὁ νόσος παύω . πιστός δέ ὁ λύσις γίγνομαι , ὁ δέ ἀρχή ὁ κένωσις ἐν ἡμέρα κρίσιμος λαμβάνω . ὅσος δέ οὔτε διά ὅρος οὔτε διά αἱμορραγία κρίνω , εἰς ἀπόσκημμα οὗτος ὁ νόσος εἴωθα τελευτάω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.3
Ὧι τὸ ἔντερον ἐπὶ δεξιὰ , ἀρθριτικὸς ἐγένετο , ἦν ἡσυχώτερος . ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἰητρεύθη , ἐπιπονώτερος . Διττὴ κᾀνταῦθά ἐστιν ἡ γραφὴ τὴν διάνοιαν ὑπαλλάττουσα , παλαιοτέρα μὲν ἡ μετὰ τοῦ ν κατὰ τὴν πρώτην συλλαβὴν τοῦ ἔντερον ὀνόματος . ὕστερον δὲ προστεθεῖσα ἡ ἄνευ τοῦ ν βουλομένων τῶν οὕτω γραψάντων , ἐπὶ τῶν παρ’ οὖς συνισταμένων εἰρῆσθαι τὸ ἕτερον , ὥσπερ γε πάλιν τῶν τὸ ἔντερον ἤτοι γ’ ἐπὶ τῶν ἀλγησάντων τὸ ἔντερον ἢ κἀπὶ τῶν τεινομένων τὸ ἔντερον . ἔντερον δ’ εἰρῆσθαι ἑνικῶς , ἔνιοι μὲν τὸ κῶλον ἐνόμισαν , ἔνιοι δὲ τὸ τυφλόν . ὃ δὴ καὶ ῥᾷον ὀλισθαίνει εἰς τὸν ὄσχεον ὡς ἂν ἀπολελυμένον . ὅτι μὲν οὖν ἀπολέλυται τοῦτο μόνον τὸ ἔντερον , ἁπάντων τῶν ἄλλων ὑπὸ τοῦ μεσεντερίου δεδεγμένων τε καὶ συνεχομένων , ἀληθεύουσιν . εἰ δὲ διὰ τοῦτο κατενεχθὲν εἰς τὸ ὄσχεον ὁ ἀρθριτικὸς ἐῤῥαστώνησεν , εἶτ’ αὖθις αὐτοῦ θεραπευθέντος ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐγένετο μαντείας δεῖται . πιθανώτερον γοῦν ἐστιν ἐπὶ τοῦ τὸ κῶλον ἀλγήσαντος εἰρῆσθαι τὸν λόγον . εἰκὸς γὰρ ἦν κουφισθῆναι τῶν ἀρθριτικῶν ἀλγημάτων αὐτόν . ἑνὶ μὲν λόγῳ καθ’ ὃν αὐτὸς ἔφη πόνων ἅμα γινομένων , μὴ κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον , ὁ σφοδρότερος ἀμαυροῖ τὸν ἕτερον . ἑτέρῳ δ’ ὅτι τῶν εἰς ἄρθρα ῥεόντων χυμῶν , ἐπὶ τὸ κῶλον ἐγένετο μετάστασις . ἔνιοι δὲ τῶν ἐξηγητῶν τὸν ἀρθριτικὸν τοῦτον ἰσχιαδικὸν εἶναί φασι καὶ διὰ τοῦτο κατελθόντος τοῦ τυφλοῦ ἐντέρου ῥᾳστωνῆσαι , μηκέτι θλιβομένου τε καὶ βαρυνομένου τοῦ ἰσχίου , παρὰ τὸ τῶν Ἑλλήνων ἔθος ὀνομάζειν βουλόμενοι τὸν ἰσχιαδικὸν ἀρθριτικόν . ἄχρι μὲν οὖν αἱ δεῦρο ῥήσεις ἅπασαι κἀν τῷ περὶ χυμῶν , ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ βιβλίου γεγραμμέναι εἰσί . μεταβήσομαι δ’ ἤδη πρὸς τὰς ἐν μόνῳ τῷ προκειμένῳ πράγματι ἐγκειμένας .
Lemmas: ὅς ὁ ἔντερον ἐπί δεξιός , ἀρθριτικός γίνομαι , εἰμί ἥσυχος . ἐπεί δέ οὗτος ἰητρεθύω , ἐπίπονος . δισσός ᾀνταῦθη εἰμί ὁ γραφὴ ὁ διάνοια ὑπαλλάσσω , παλαιός μέν ὁ μετά ὁ ν κατά ὁ πρῶτος συλλαβή ὁ ἔντερον ὄνομα . ὕστερον δέ προστίθημι ὁ ἄνευ ὁ ν βούλομαι ὁ οὕτως γράφω , ἐπί ὁ παρά οὖς συνίστημι λέγω ὁ ἕτερος , ὥσπερ γε πάλιν ὁ ὁ ἔντερον ἤτοι γε ἐπί ὁ ἀλγέω ὁ ἔντερον ἤ ἐπί ὁ τείνω ὁ ἔντερον . ἔντερον δέ λέγω ἑνικός , ἔνιοι μέν ὁ κῶλον νομίζω , ἔνιοι δέ ὁ τυφλός . ὁ ἐπειδή καί ῥᾴδιος ὀλισθάνω εἰς ὁ ὄσχεον ὡς ἄν ἀπολύω . ὅτι μέν οὖν ἀπολύω οὗτος μόνος ὁ ἔντερον , ἅπας ὁ ἄλλος ὑπό ὁ μεσεντέριον δέχομαι τε καί συνέχω , ἀληθεύω . εἰ δέ διά οὗτος καταφέρω εἰς ὁ ὄσχεον ὁ ἀρθριτικός ἐῤῥαστώνησεν , εἶτα αὖθις αὐτός θεραπεύω ἐν ὁ αὐτός γίνομαι μαντεία δέω . πιθανός γοῦν εἰμί ἐπί ὁ ὁ κῶλον ἀλγέω λέγω ὁ λόγος . ἔοικα γάρ εἰμί κουφίζω ὁ ἀρθριτικός ἄλγημα αὐτός . εἷς μέν λόγος κατά ὅς αὐτός φημί πόνος ἅμα γίγνομαι , μή κατά ὁ αὐτός τόπος , ὁ σφοδρός ἀμαυρόω ὁ ἕτερος . ἕτερος δέ ὅτι ὁ εἰς ἄρθρον ῥέω χυμός , ἐπί ὁ κῶλον γίνομαι μετάστασις . ἔνιοι δέ ὁ ἐξηγητής ὁ ἀρθριτικός οὗτος ἰσχιαδικός εἰμί φημί καί διά οὗτος κατέρχομαι ὁ τυφλός ἔντερον ῥᾳστωνέω , μηκέτι θλίβω τε καί βαρύνω ὁ ἰσχίον , παρά ὁ ὁ Έλληνας ἔθος ὀνομάζω βούλομαι ὁ ἰσχιαδικός ἀρθριτικός . ἄχρι μέν οὖν ὁ δεῦρο ῥῆσις ἅπας ἐν ὁ περί χυμός , ἐπί ὁ τελευτή ὁ βιβλίο γράφω εἰμί . μεταβαίνω δέ ἤδη πρός ὁ ἐν μόνος ὁ πρόκειμαι πρᾶγμα ἔγκειμαι .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.5
Ταύτην εἴργεσθαι σκορόδου ; χοίρου , ὄϊος , βοός . ἐν δὲ τοῖσι πνευμένοισι βοῆς , ὀξυθυμίης . Διάφοροι καὶ κατὰ τήνδε τὴν ῥῆσιν αἱ γραφαὶ γεγόνασιν , ἐνίων μὲν γραψάντων ἐν ἀρχῇ κατὰ δοτικὴν πτῶσιν τὸ ταύτῃ καὶ ποιησάντων τὴν γραφὴν τοιάνδε . ταύτῃ εἴργεσθαι χοίρου , σκορόδου , ὄϊος , βοός . ἐνίων δὲ χωρὶς τοῦ ταύτην , ἀρξαμένων δ’ ἀπὸ τοῦ εἰργάσθαι . ὑπακούειν δ’ ἀξιοῦσιν ἅπαντες τὸ ἔδοξεν ἡμῖν τοῖς ἰωμένοις αὐτὴν ἢ συνεβουλεύσαμεν αὐτῇ συμφέρειν ὁτιοῦν τοιοῦτον καὶ διὰ τοῦτο περὶ τῆς γραφῆς οὐ προσήκει σπουδάζειν , ἀλλ’ ὅπερ ἄν τις ἐθέλῃ , γράφειν ἐπιτρέπειν , ἐπειδὴ τὰ τῆς διανοίας φυλάττεται κοινά . ἐάσαντες οὖν τὴν ἐν λέξει λεπτολογίαν , ἐπὶ τὰ διδασκόμενα πράγματα μεταβαίνοντες τοιαῦτα τῇ προειρημένῃ γυναικὶ καὶ τοῖς ἄλλοις δὲ δηλονότι τοῖς οὕτω διακειμένοις συμφέρει χοιρείων τε κρεῶν ἐδωδῆς καὶ βοείων καὶ προβατείων ἀπέχεσθαι , τούτων μὲν ὡς ἰσχυρῶν τε καὶ δυσπέπτων , σκορόδου δὲ ὡς δριμέος τε καὶ διαβρωτικοῦ , βοῆς δὲ , ὡς οὐ μόνον τὰ προεῤῥωγότα τῶν ἀγγείων ἐπιῤῥίπτειν δυναμένης , ἀλλὰ καὶ τὰ μήπω πρότερον πεπονθότα τοῖς ἐν τοῖς ἀναπνευστικοῖς ὀργάνοις ἀδικεῖν , τάσιν τέ τινα καὶ θερμασίαν καὶ πνευμάτωσιν ἐν αὐτοῖς ἐργαζομένης . δῆλον δ’ ὅτι ταῦτα μὲν ὡς παραδείγματα εἴρηται τῷ Ἱπποκράτει , συμβουλεύει δ’ ἀπέχεσθαι πάντων μὲν τῶν δυσπέπτων , πάντων δὲ τῶν δριμέων , ἁπάντων δὲ τῶν κακοχύμων καὶ προσέτι τῶν βιαίαν τινὰ τάσιν ἐν τοῖς ἀναπνευστικοῖς ὀργάνοις ἐργαζομένων .
Lemmas: Ταύτη ἔργω σκόροδον ; χοῖρος , οἶς , βοῦς . ἐν δέ ὁ πνέω βοή , ὀξυθυμία . Διάφορος καί κατά ὅδε ὁ ῥῆσις ὁ γραφή γίγνομαι , ἔνιοι μέν γράφω ἐν ἀρχή κατά δοτικός πτῶσις ὁ ταύτῃ καί ποιέω ὁ γραφή τοιόσδε . ταύτῃ ἔργω χοῖρος , σκόροδον , οἶς , βοῦς . ἔνιοι δέ Χωρὶς ὁ οὗτος , ἄρχω δέ ἀπό ὁ ἐργάζομαι . ὑπακούω δέ ἀξιόω ἅπας ὁ δοκέω ἐγώ ὁ ἰάομαι αὐτός ἤ συμβουλεύω αὐτός συμφέρω ὁστισοῦν τοιοῦτος καί διά οὗτος περί ὁ γραφεύς οὐ προσήκω σπουδάζω , ἀλλά ὅς ὅς τις ἐθέλω , γράφω ἐπιτρέπω , ἐπεί ὁ ὁ διάνοια φυλάσσω κοινός . ἐάω οὖν ὁ ἐν λέξις λεπτολογία , ἐπί ὁ διδάσκω πρᾶγμα μεταβαίνω τοιοῦτος ὁ προλέγω γυνή καί ὁ ἄλλος δέ δηλονότι ὁ οὕτως διάκειμαι συμφέρω χοίρειος τε κρέας ἐδωδή καί βόειος καί προβάτειος ἀπέχω , οὗτος μέν ὡς ἰσχυρός τε καί δύσπεπτος , σκόροδον δέ ὡς δριμύς τε καί διαβρωτικός , βοή δέ , ὡς οὐ μόνος ὁ προρρήγνυμι ὁ ἀγγεῖον ἐπιρριπτέω δύναμαι , ἀλλά καί ὁ μήπω πρότερος πάσχω ὁ ἐν ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον ἀδικέω , τάσις τε τις καί θερμασία καί πνευμάτωσις ἐν αὐτός ἐργάζομαι . δῆλος δέ ὅτι οὗτος μέν ὡς παράδειγμα λέγω ὁ Ἱπποκράτης , συμβουλεύω δέ ἀπέχω πᾶς μέν ὁ δύσπεπτος , πᾶς δέ ὁ δριμύς , ἅπας δέ ὁ κακώχυμος καί προσέτι ὁ βίαιος τις τάσις ἐν ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον ἐργάζομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.6
Ὧι ἐν τῇ κεφαλῇ ἐνέμετο ἔπαρμα , πρῶτος ἡ στυπτηρίη ἡ κεκαυμένη ἐνήρμοσεν , εἶχεν ἄλλην πρώτην ἀπόστασιν , ἴσως ὅτι ὀστέον ἔμελλεν ἀποστήσεσθαι , ἀπέστη ἑξηκοσταῖον , ὑπὲρ τοῦ ὠτὸς ἄνω πρὸς κορυφὴν τὸ πρᾶγμα ἦν . Ἔνια τῶν οὕτως γεγραμμένων ἴσως μὲν αὐτῷ τῷ γράψαντι πρὸς ἀνάμνησιν ἦν ὠφέλιμα . τοῖς δ’ ἐντυγχάνουσιν ἡμῖν οὐ πάνυ σαφής ἐστιν ἡ ἐξ αὐτῶν ὠφέλεια . διηγεῖται γάρ τινος ἐν τῇ κεφαλῇ νομῶδες ἕλκος ὠφελεῖσθαι τὸ πρῶτον ὑπὸ τῆς κεκαυμένης στυπτηρίας . εἶναι μέντοι αὐτῷ καὶ κατ’ ἄλλον τινὰ τόπον ἀπόστασιν , ἔνθα καὶ ὀστοῦν ὕστερον ἀπέστη . προσγέγραπται δὲ καὶ τὸ πεπονθὸς μέρος τῆς κεφαλῆς , ἀλλ’ οὕτω σπάνιον τὸ πρᾶγμα καὶ συμβουλὴν οὐδεμίαν ἔγραψε , μόνα τὰ γινόμενα διηγησάμενος .
Lemmas: ὅς ἐν ὁ κεφαλή νέμω ἔπαρμα , πρῶτος ὁ στυπτηρία ὁ καίω ἐναρμόζω , ἔχω ἄλλος πρῶτος ἀπόστασις , ἴσως ὅτι ὀστέον μέλλω ἀφίστημι , ἀφίστημι ἑξηκοσταῖος , ὑπέρ ὁ οὖς ἄνω πρός κορυφή ὁ πρᾶγμα εἰμί . ἔνιοι ὁ οὕτως γράφω ἴσως μέν αὐτός ὁ γράφω πρός ἀνάμνησις εἰμί ὠφέλιμος . ὁ δέ ἐντυγχάνω ἐγώ οὐ πάνυ σαφής εἰμί ὁ ἐκ αὐτός ὠφέλεια . διηγέομαι γάρ τις ἐν ὁ κεφαλή νομώδης ἕλκος ὠφελέω ὁ πρῶτος ὑπό ὁ καίω στυπτηρία . ἔρχομαι μέντοι αὐτός καί κατά ἄλλος τις τόπος ἀπόστασις , ἔνθα καί ὀστέον ὕστερον ἀφίστημι . προσγράφω δέ καί ὁ πάσχω μέρος ὁ κεφαλή , ἀλλά οὕτως σπάνιος ὁ πρᾶγμα καί συμβουλή οὐδείς γράφω , μόνος ὁ γίγνομαι διηγέομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.7
Τὰ κῶλα ἔχει οἷα κυνὸς , μείζω δὲ ἤρτηται ἐκ τῶν μεσοκώλων . ταῦτα δὲ ἐκ νεύρων ἀπὸ τῆς ῥάχιος ἐπὶ τὴν γαστέρα . Εὔδηλον ὅτι καὶ ταῦτα ἔγραψεν εἰς ἀνάμνησιν ἑαυτῷ , τῶν ἀνατομικῶν ὄντα θεωρημάτων . ὁ γὰρ ἄνθρωπος ὁμοίαν ἔχει κυνὶ τὴν τῶν κώλων φύσιν , ἀλλὰ καὶ μείζω φησὶν εἶναι αὐτὰ καὶ ἠρτῆσθαι ἐκ τῶν μεσοκώλων ὡς εἰ τὴν μεσεντερίων εἰρήκει , γενικώτερον μὲν γὰρ ὄνομα τὸ τῶν μεσεντερίων ἐστὶν , εἰδικώτερον δὲ τὸ τῶν μεσοκώλων . τοιοῦτον δὲ ἄλλο περὶ τῶν κατὰ τὴν νῆστιν ἐντέρων ἢ τῶν ἄλλων λεπτῶν οὐκ ἔστιν ὄνομα . μεσονήστιον γὰρ ἤ τι τοιοῦτον οὐδεὶς εἴρηκεν . ἔστι μὲν οὖν συνεχῆ τὰ μεσεντέρια τά τε τῶν λεπτῶν καὶ τῶν παχέων · ὅμως δὲ περιγραφάς τινας ἰδίας ἔχειν φαίνεται καὶ χωρίζεσθαι μάλιστα κατὰ τὰς ἐν αὐτοῖς φλέβας . ἰδίᾳ μὲν γὰρ μία φλὲψ εἰς τὸ τῶν λεπτῶν ἐντέρων μεσεντέριον , ἰδίᾳ δὲ εἰς τὸ τῶν παχέων , ἃ δὴ κῶλα προσαγορεύουσι , κατασχίζεται , συγκατασχιζομένης ἑκατέρᾳ τῇ φλεβὶ δηλονότι καὶ ἀρτηρίης . τὸ δ’ ἄρτημα τοῦ μεσεντερίου , καθάπερ καὶ τὸ τοῦ μεσοκώλου , συνεχὲς γὰρ ὅλον ὂν , ὡς ἔφην , εἰς ἕνα τινὰ τῶν κατὰ τὴν ὀσφὺν ἀνήκει σπονδύλων μετὰ τὸ διάφραγμα κείμενον . ὑπόκειται δ’ οὗτος τῇ γαστρὶ , τότε μὲν ἄρτημα τοῦτο πᾶν ὁμοιότατόν ἐστι νεύρῳ , καίτοι σύνδεσμος ὢν τὴν οὐσίαν . ὅσα γὰρ ἐξ ὀστῶν πέφυκεν ἄναιμα σώματα , παραπλήσια τοῖς νεύροις ἐστὶ , νεῦρα συνδετικὰ προσαγορεύουσιν αὐτὰ πολλοὶ τῶν ἰατρῶν ἀντιδιαιρούμενοι τοῖς προαιρετικοῖς . εἴρηται δὲ καὶ νῦν ἐν τῇδε τῇ ῥήσει κατὰ τὴν τῶν νεύρων προσηγορίαν , διὰ τὴν ὁμοιότητα .
Lemmas: Τά κῶλον ἔχω οἷος κύων , μέγας δέ ἀρτάω ἐκ ὁ μεσόκωλον . οὗτος δέ ἐκ νεῦρον ἀπό ὁ ῥάχις ἐπί ὁ γαστήρ . Εὔδηλος ὅτι καί οὗτος γράφω εἰς ἀνάμνησις ἑαυτοῦ , ὁ ἀνατομικός εἰμί θεώρημα . ὁ γάρ ἄνθρωπος ὅμοιος ἔχω κύων ὁ ὁ κῶλον φύσις , ἀλλά καί μέγας φημί ἔρχομαι αὐτός καί ἀρτάω ἐκ ὁ μεσόκωλον ὡς εἰ ὁ μεσεντέριον λέγω , γενικός μέν γάρ ὄνομα ὁ ὁ μεσεντέριον εἰμί , εἰδικός δέ ὁ ὁ μεσόκωλον . τοιοῦτος δέ ἄλλος περί ὁ κατά ὁ νῆστις ἔντερον ἤ ὁ ἄλλος λεπτός οὐ εἰμί ὄνομα . μεσονήστιον γάρ ἤ τίς τοιοῦτος οὐδείς λέγω . εἰμί μέν οὖν συνεχής ὁ μεσεντέριον ὁ τε ὁ λεπτός καί ὁ παχύς · ὅμως δέ περιγραφή τις ἴδιος ἔχω φαίνω καί χωρίζω μάλιστα κατά ὁ ἐν αὐτός φλέβα . ἴδιος μέν γάρ εἷς φλέψ εἰς ὁ ὁ λεπτός ἔντερον μεσεντέριον , ἴδιος δέ εἰς ὁ ὁ παχύς , ὅς δή κῶλον προσαγορεύω , κατασχίζω , συγκατασχίζω ἑκάτερος ὁ φλέψ δηλονότι καί ἀρτηρία . ὁ δέ ἄρτημα ὁ μεσεντέριον , καθά καί ὁ ὁ μεσόκωλον , συνεχής γάρ ὅλος εἰμί , ὡς φημί , εἰς εἷς τις ὁ κατά ὁ ὀσφῦς ἀνήκω σφόνδυλος μετά ὁ διάφραγμα κεῖμαι . ὑπόκειμαι δέ οὗτος ὁ γαστήρ , τότε μέν ἄρτημα οὗτος πᾶς ὅμοιος εἰμί νεῦρον , καίτοι σύνδεσμος εἰμί ὁ οὐσία . ὅσος γάρ ἐκ ὀστέον φύω ἄναιμος σῶμα , παραπλήσιος ὁ νεῦρον εἰμί , νεῦρον συνδετικός προσαγορεύω αὐτός πολύς ὁ ἰατρός ἀντιδιαιρέω ὁ προαιρετικός . λέγω δέ καί νῦν ἐν ὅδε ὁ ῥῆσις κατά ὁ ὁ νεῦρον προσηγορία , διά ὁ ὁμοιότης .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.9.15
Εἰ μή σε Λητὼ καλλίπαις ἐγείνατο .
Lemmas: εἰ μή σύ Λητώ καλλίπαις γίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.9.17
Κάτθανε καὶ Πάτροκλος , ὅπερ σέο πολλὸν ἀμείνων .
Lemmas: κάτθανε καί Πάτροκλος , ὅς σῦς πολύς ἀγαθός .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.11
Ὅτι ἐξ αἱμοῤῥαγιῶν ἐξυδεροῦνται . Τῆς αὐτῆς δυνάμεως ἔσται ὁ λόγος τῷ κατὰ τήνδε τὴν ῥῆσιν εἰρημένῳ , ὅτι αἵματος ῥυέντος ἐκλύονται , γίνεται γὰρ ἀμφότερα ψυχομένου τοῦ σώματος .
Lemmas: ὅτι ἐκ αιμορραγία ἐξυδερόομαι . ὁ αὐτηες͂ς δύναμις εἰμί ὁ λόγος ὁ κατά ὅδε ὁ ῥῆσις λέγω , ὅτι αἷμα ῥέω ἐκλύω , γίγνομαι γάρ ἀμφότερος ψύχω ὁ σῶμα .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.12
Ἥν οἷα δεῖ καθαίρεσθαιν καθαίρωνται καὶ εὐφόρως φέρουσιν . Ἔνιοι μὲν ἄνευ τοῦ καὶ συνδέσμου γράφουσι τὴν ῥῆσιν ὡσαύτως τῇ κατὰ τοὺς ἀφορισμούς · οἱ πλεῖστοι δὲ μετὰ τοῦ καὶ βουλόμενοι τὸ μὲν , ὅτι συμφέρει , προσυπακούειν ἡμᾶς , ὅπερ ἄντικρυς εἴρηται κατὰ τὴν ἐν τοῖς ἀφορισμοῖς ῥῆσιν ἔχουσαν οὕτως . ἢν οἷα δεῖ καθαίρεσθαι καθαίρωνται , συμφέρει τε καὶ εὐφόρως φέρουσιν . ἐνδείκνυσθαι δ’ ἐνταῦθα τὸν καὶ σύνδεσμον προσκείμενον ὅτι πρὸς τῷ συμφέρειν , εὐφόρως φέρειν αὐτοῖς ὑπάρχει τὴν ἐκ τῆς καθάρσεως κένωσιν . εἴτ’ οὖν ἡμῶν δόντων τὸ φάρμακον εἴτε καὶ τῆς φύσεως αὐτῆς ἐκκαθαιρούσης τὸ σῶμα , τῶν λυπούντων χυμῶν ἡ κένωσις γίνοιτο . καθάρσεις γὰρ εἴωθεν ὀνομάζειν οὐ μόνον τὰς ὑπὸ φαρμάκων γινομένας , ἀλλὰ καὶ τὰς ὑπὸ τῆς φύσεως . ὁ δὲ Θουκυδίδης καὶ τὰς κατὰ σύμπτωμα τῷ λόγῳ τοῦ νοσήματος ὁρμὰς τῆς φύσεως γινομένας κενώσεις ἐν νόσοις καθάρσεις καὶ ἀποκαθάρσεις ὠνόμασεν εἰπών · καὶ ἀποκαθάρσεις χολῆς πᾶσαι ὅσαι ὑπὸ ἰατρῶν ὠνομασμέναι εἰσὶν ἐπῄεσαν . εἴρηται δὲ ταῦτα ὑπ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν λοιμικὴν διήγησιν ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν ἱστοριῶν .
Lemmas: ὅς οἷος δέω εἰμθαίρεσθαιν καθαίρω καί εὔφορος φέρω . ἔνιοι μέν ἄνευ ὁ καί σύνδεσμος γράφω ὁ ῥῆσις ὡσαύτως ὁ κατά ὁ ἀφορισμός · ὁ πλεῖστος δέ μετά ὁ καί βούλομαι ὁ μέν , ὅτι συμφέρω , προσυπακούω ἐγώ , ὅς ἄντικρυς λέγω κατά ὁ ἐν ὁ ἀφορισμός ῥῆσις ἔχω οὕτως . ἐάν οἷος δέω καθαίρω καθαίρω , συμφέρω τε καί εὔφορος φέρω . ἐνδείκνυμι δέ ἐνταῦθα ὁ καί σύνδεσμος πρόσκειμαι ὅτι πρός ὁ συμφέρω , εὔφορος φέρω αὐτός ὑπάρχω ὁ ἐκ ὁ κάθαρσις κένωσις . εἴτε οὖν ἐγώ δίδωμι ὁ Φάρμακος εἴτε καί ὁ φύσις αὐτηες͂ς ἐκκαθαίρω ὁ σῶμα , ὁ λυπέω χυμός ὁ κένωσις γίγνομαι . κάθαρσις γάρ εἴωθα ὀνομάζω οὐ μόνος ὁ ὑπό Φάρμακος γίγνομαι , ἀλλά καί ὁ ὑπό ὁ φύσις . ὁ δέ Θουκυδίδης καί ὁ κατά σύμπτωμα ὁ λόγος ὁ νόσημα ὁρμή ὁ φύσις γίγνομαι κένωσις ἐν νόσος κάθαρσις καί ἀποκάθαρσις ὀνομάζω λέγω · καί ἀποκάθαρσις χολή πᾶς ὅσος ὑπό ἰατρός ὀνομάζω εἰμί ἐπέρχομαι . λέγω δέ οὗτος ὑπό αὐτός κατά ὁ λοιμικός διήγησις ἐν ὁ δεύτερος ὁ ἱστορία .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.13
Ἐν Αἴνῳ ὀσπριοφαγέοντες ξυνεχέως , θήλεα , ἄῤῥενα , σκελέων ἀκρατέες ἐγένοντο καὶ διετέλεον , ἀτὰρ καὶ ὀροβοφαγέοντες , γονυαλγέες .
Lemmas: ἐν Αἶνος ὀσπριοφαγέω συνεχής , θῆλυς , ἄρσην , σκέλος ἀκρατής γίνομαι καί διατελέω , ἀτάρ καί ὀροβοφαγέω , γονυαλγής .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.15
Ἐνθέρμῳ φύσει ψύξις , ποτὸν , ὕδωρ , ἐλινύειν . Τὸ ἀξιούμενον ἐν τῇ ῥήσει πρόδηλον . ὅσοι γὰρ θερμότεροι τοῦ προσήκοντός εἰσι , τὸ κεφάλαιον αὐτῆς τῆς διαίτης εἰς ψύξιν ἀνάγεσθαι συμφέρει . τά τε οὖν ψυχρότερα τῇ κράσει δοτέον αὐτοῖς σιτία καὶ πίνειν κελευστέον , ἤτοι γ’ ὑδαρὲς ἢ ὕδωρ αὐτὸ καὶ μὴ πολλὰ γυμνάζεσθαι . μόναι γὰρ αὐτοῖς ἀρκέσουσιν αἱ κατὰ τὰς ἀναγκαίας πράξεις κινήσεις . εὔδηλον δ’ ὅτι καὶ θυμοῦ καὶ φροντίδων συντόνων ἀπέχεσθαι χρὴ τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον , ἀλλὰ καὶ λουτροῖς χρῆσθαι ποτίμων ὑδάτων ἑκάστης ἡμέρας , μὴ μόνον ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ πολλάκις , εἰ βούλοιντο . καὶ μὴν καὶ τῶν σιτίων ἃ προσφέρονται τὴν δύναμιν εἶναι ψυχροτέραν καὶ μάλιστα ἐν θέρει . μεμνῆσθαι δὲ χρὴ πρὸ πάντων ἐν τοῖς τοιούτοις λόγοις ὅτι τὰς ἐνθέρμους φύσεις ὀνομάζειν ἔθος ἐστὶν αὐτῷ ταύτας καθ’ ἃς οὐ τὸ σύμφυτον πλεονάζει θερμὸν , ἀλλὰ τὸ δριμὺ καὶ δακνῶδες , ὅπερ ἐπίκτητόν τε καὶ οὐ κατὰ φύσιν εἶναι νομίζει .
Lemmas: ἔνθερμος φύσις ψῦξις , ποτός , ὕδωρ , ἐλινύω . Τέ ἀξιόω ἐν ὁ ῥῆσις πρόδηλος . ὅσος γάρ θερμός ὁ προσήκω εἰμί , ὁ κεφάλαιος αὐτηες͂ς ὁ δίαιτα εἰς ψῦξις ἀνάγω συμφέρω . ὁ τε οὖν ψυχρός ὁ κρᾶσις δίδωμι αὐτός σιτίον καί πίνω κελευστέον , ἤτοι γε ὑδαρής ἤ ὕδωρ αὐτός καί μή πολύς γυμνάζω . μόνος γάρ αὐτός ἀρκέω ὁ κατά ὁ ἀναγκαῖος πρᾶξις κίνησις . εὔδηλος δέ ὅτι καί θυμός καί φροντίς σύντονος ἀπέχω χράω ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος , ἀλλά καί λουτρόν χράω πότιμος ὕδωρ ἕκαστος ἡμέρα , μή μόνος ἅπαξ , ἀλλά καί πολλάκις , εἰ βούλομαι . καί μήν καί ὁ σιτίον ὅς προσφέρω ὁ δύναμις ἔρχομαι ψυχρός καί μάλιστα ἐν θέρος . μιμνήσκω δέ χράω πρό πᾶς ἐν ὁ τοιοῦτος λόγος ὅτι ὁ ἔνθερμος φύσις ὀνομάζω ἔθος εἰμί αὐτός αὐτός κατά ὅς οὐ ὁ σύμφυτος πλεονάζω θερμός , ἀλλά ὁ δριμύς καί δακνώδης , ὅς ἐπίκτητος τε καί οὐ κατά φύσις ἔρχομαι νομίζω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.18
Αἱ ἀσθενέες δίαιται ψυχραὶ , αἱ δὲ ἰσχυραὶ θερμαί . Διαίτας ἀσθενεῖς ἤτοι τὰς δι’ ἀσθενῶν ἐπιτηδευμάτων ἐδεσμάτων τε καὶ πομάτων , ἢ τὰς ἀσθενὲς ἐργαζομένας τὸ ﻿ ζῶον εἴρηκεν . αἱ ψυχραὶ δὲ εἴτε κατὰ τὴν ἑαυτῶν κρᾶσιν εἴτε κατὰ τὴν ἐν ἡμῖν διάθεσιν ἣν ἐργάζονται λέγοιντο , διοίσουσιν ἀλλήλων οὐδέν . ἀσθενῆ μὲν οὖν ἐπιτηδεύματα λέγοιτ’ ἂν τὰ διὰ βραχέων κινήσεων τοῦ σώματος γινόμενα , καθάπερ ἰσχυρὰ τὰ διὰ σφοδρῶν ἐδέσματα . ἀσθενῆ μὲν ὅσα μήτε ὀδμὴν ἰσχυρὰν ἔχει μήτ’ ἐν τῇ γεύσει ποιότητα σφοδρὰν ὀξύτητος ἢ γλυκύτητος ἢ ἁλυκότητος ἢ πικρότητος ἢ στρυφνότητος ἢ δριμύτητος , ἀλλ’ ἤτοι μετρίως εἴη γλυκάζοντα τὴν γεῦσιν ἢ μετρίαν στύψιν ἐμφαίνοντα καὶ θερμασίαν ὁμοίως ὀλίγην , ἰσχυρὰ δὲ τὰ τούτων ἐναντία . ἐὰν μὲν οὖν ἀσθενῆ πάντα τά τε ἐπιτηδεύματα καὶ τὰ διαιτήματα προσάγηται τῷ σώματι , ψυχθήσεται σφόδρα , καθάπερ γε κἂν ἰσχυρὰ θερμανθήσεται γενναίως . ἐὰν δὲ τὰ μὲν , τὰ δὲ μὴ , τῷ τὴν ἀναλογίαν τῆς μίξεως , ἤτοι γ’ ἐγγυτέρω θατέρου τῶν ἄκρων ἢ ποῤῥωτέρω παραγενήσεται .
Lemmas: ὁ ἀσθενής δίαιτα ψυχρός , ὁ δέ ἰσχυρός θερμός . δίαιτα ἀσθενής ἤτοι ὁ διά ἀσθενής ἐπιτήδευμα ἔδεσμα τε καί πόμα , ἤ ὁ ἀσθενής ἐργάζομαι ὁ ﻿ ζῷον λέγω . ὁ ψυχρός δέ εἴτε κατά ὁ ἑαυτοῦ κρᾶσις εἴτε κατά ὁ ἐν ἐγώ διάθεσις ὅς ἐργάζομαι λέγω , διαφέρω ἀλλήλων οὐδείς . ἀσθενής μέν οὖν ἐπιτήδευμα λέγω ἄν ὁ διά βραχύς κίνησις ὁ σῶμα γίγνομαι , καθά ἰσχυρός ὁ διά σφοδρός ἔδεσμα . ἀσθενής μέν ὅσος μήτε ὀσμή ἰσχυρός ἔχω μήτε ἐν ὁ γεῦσις ποιότητα σφοδρός ὀξύτης ἤ γλυκύτης ἤ ἁλυκότης ἤ πικρότης ἤ στρυφνότης ἤ δριμύτης , ἀλλά ἤτοι μέτριος εἰμί γλυκάζω ὁ γεῦσις ἤ μέτριος στῦψις ἐμφαίνω καί θερμασία ὅμοιος ὀλίγος , ἰσχυρός δέ ὁ οὗτος ἐναντίος . ἐάν μέν οὖν ἀσθενής πᾶς ὁ τε ἐπιτήδευμα καί ὁ διαίτημα προσάγω ὁ σῶμα , ψύχω σφόδρα , καθά γε κἀν ἰσχυρός θερμαίνω γενναῖος . ἐάν δέ ὁ μέν , ὁ δέ μή , ὁ ὁ ἀναλογία ὁ μίξις , ἤτοι γε ἐγγυτέρω ἕτερος ὁ ἄκρος ἤ πρόσω παραγίγνομαι .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.19.4
Εἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον , ἣ τότ’ ἐν Ἴδῃ
Lemmas: εἰς ἐλάτη ἀναβαίνω περιμήκετος , ὅς τότε ἐν Ἴδη
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.19.5
Μακροτάτη πεφυκυῖα δι’ ἠέρος αἰθέρ’ ἵκανεν .
Lemmas: Μακρός φύω διά ἀήρ αἰθήρ ἱκάνω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.19.7
ἠέρα δ’ Ἥρη
Lemmas: ἀήρ δέ Ἥρα
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.19.8
Πότνια πρόσθε βαθεῖαν ἐρυκέμεν ,
Lemmas: πότνια πρόσθεν βαθύς ἐρύκω ,
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.19.10
Ἀὴρ γὰρ παρὰ νηυσὶ βαθείη , οὐδὲ σελήνη
Lemmas: ἀήρ γάρ παρά ναῦς βαθύς , οὐδέ σελήνη
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.19.11
Οὐρανόθεν προύφαινε , κατείχετο δ’ ἐν νεφέεσιν .
Lemmas: Οὐράνοθεν προφαίνω , κατέχω δέ ἐν νέφος .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.22
Ἄσκησις ὑγιὴς , ἀκορίη τροφῆς , ἀοκνίη πόνων . Τὸ μήτε ἐμπίπλασθαι μέχρι κόρου μήτε ὀκνεῖν γυμνάζεσθαι , κεφάλαιον ὑγιεινῆς διαίτης εἶναι ὑπείληφεν .
Lemmas: ἄσκησις ὑγιής , ἀκορία τροφή , ἀοκνία πόνος . Τέ μήτε ἐμπίμπλημι μέχρι κόρος μήτε ὀκνέω γυμνάζω , κεφάλαιος ὑγιεινός δίαιτα ἔρχομαι ὑπολαμβάνω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.23
Ἐν τῷ ἐγρηγορέναι δίψῃ ἐπιπολαίῳ , ὕπνος ἄκος . τῇ δ’ ἐξ ὕπνου ἐγρήγορσις ἐνίοις . Ἐπιπόλαιον δίψαν ἀκουστέον ἐστὶ τὴν πάνυ σμικρὰν , ἥτις οὔτ’ ἀπὸ παντὸς τοῦ σώματος οὔτ’ ἀπὸ μεγάλης διαθέσεως γίνεται τῶν κατὰ γαστέρα μορίων , ἀλλ’ ὡς Ἐρασίστρατος ἔφη , ξηραινομένων ἢ ἐκθερμαινομένων τῶν τόπων δι’ ὧν φέρεται τὸ ὑγρὸν ἐκ τοῦ στόματος τὴν κοιλίαν . ταύτης οὖν τῆς δίψης ἴαμά ἐστιν ὁ ὕπνος ὑγραινομένου τοῦ βάθους , ὡς ἂν εἴσω ῥέποντος ἐν τοῖς ὕπνοις τοῦ αἵματος . ἔμπαλιν δὲ τοῖς ἐξ ὕπνου διεγερθεῖσιν , ὅταν ἐπιπόλαιος ᾖ δίψα , παύεται ῥᾳδίως ἐγρηγορόσι , τὸ γὰρ τοιοῦτον δίψος γίνεται , θερμαινομένων ἐνίοτε τῶν μορίων , ὧν ἔφην Ἐρασίστρατον ἐμνημονευκέναι . θερμαίνεται δὲ κατὰ τὴν τῶν σιτίων πέψιν ἐν τῇ γαστρί . γινομένης γὰρ αὐτῆς ὑπὸ τοῦ ἐμφύτου θερμοῦ παραπλησίως τοῖς ἑψομένοις , ὥσπερ ἐκείνοις ἀναφέρεταί τι ἀτμὸς θερμὸς , οὕτω συμβαίνει ποτὲ καὶ κατὰ τὴν κοιλίαν καὶ μάλιστα τοῖς ἀκρατέστερον οἶνον πεπωκόσιν . ἀλλ’ ἐὰν ἐγρηγορότων αὐτῶν ἡ γαστὴρ κενωθεῖσα μηκέτ’ ἀναπέμπῃ τοὺς ἀτμοὺς , ἥ τ’ ἐν τοῖς τεθερμασμένοις μέρεσι θερμασία διαφορηθῇ , παύονται διψῶντες . ἔνιοι μέντοι διψώδεις ἐξ ὕπνου γίνονται , διὰ τὴν τῶν ἐδηδεσμένων ἢ πεπομένων θερμότητα τῆς γαστρὸς ἐκθερμανθείσης , ἥτις οὐ καθίσταται χωρὶς τῆς ἔξωθεν ἐπικουρίας . οὕτως γοῦν οἱ πολλοὶ τῶν ἔθος ἐχόντων ψυχροποτεῖν ὤνηντό ποτε πιόντες ὕδωρ ψυχρὸν ἐν τοιούτῳ καιρῷ , πρὸ τοῦ λούσασθαί τε καὶ τροφὴν προσενέγκασθαι . διὰ τοῦτ’ οὖν ἐν τῇ δευτέρᾳ διαφορᾷ τοῦ δίψους προσέθηκε τὸ ἐνίοις . οὐ γὰρ ἅπασιν , ὡς ἐπιδέδεικται , τοῖς ἐξ ὕπνου διψῶσιν ἡ αὐτὴ διάθεσις γίνεται . ταύτην δ’ οἵ τε ﻿ παλαιοὶ τῶν ἐξηγητῶν ἐπίστανται τὴν γραφὴν , ἔν τε τοῖς ἀκριβέσιν ἀντιγράφοις εὑρίσκεται .
Lemmas: ἐν ὁ ἐγείρω δίψα ἐπιπόλαιος , ὕπνος ἄκος . ὁ δέ ἐκ ὕπνος ἐγρήγορσις ἔνιοι . ἐπίπλοον δίψα ἀκούω εἰμί ὁ πάνυ μικρός , ὅστις οὔτε ἀπό πᾶς ὁ σῶμα οὔτε ἀπό μέγας διάθεσις γίγνομαι ὁ κατά γαστήρ μόριον , ἀλλά ὡς Ἐρασίστρατος φημί , ξηραίνω ἤ ἐκθερμαίνω ὁ τόπος διά ὅς φέρω ὁ ὑγρός ἐκ ὁ στόμα ὁ κοιλία . οὗτος οὖν ὁ δίψα ἴαμα εἰμί ὁ ὕπνος ὑγραίνω ὁ βάθος , ὡς ἄν εἴσω ῥέπω ἐν ὁ ὕπνος ὁ αἷμα . ἔμπαλιν δέ ὁ ἐκ ὕπνος διεγείρω , ὅταν ἐπιπόλαιος εἰμί διψάω , παύω ῥᾴδιος ἐγείρω , ὁ γάρ τοιοῦτος δίψος γίγνομαι , θερμαίνω ἐνίοτε ὁ μόριον , ὅς φημί Ἐρασίστρατος μνημονεύω . θερμαίνω δέ κατά ὁ ὁ σιτίον πέψις ἐν ὁ γαστήρ . γίγνομαι γάρ αὐτηες͂ς ὑπό ὁ ἔμφυτος θερμός παραπλήσιος ὁ ἕψω , ὥσπερ ἐκεῖνος ἀναφέρω τίς ἀτμός θερμός , οὕτως συμβαίνω ποτέ καί κατά ὁ κοιλία καί μάλιστα ὁ ἀκρατής οἶνος πίνω . ἀλλά ἐάν ἐγείρω αὐτός ὁ γαστήρ κενόω μηκέτι ἀναπέμπω ὁ ἀτμός , ὁ τε ἐν ὁ θερμαίνω μέρος θερμασία διαφορέω , παύω διψάω . ἔνιοι μέντοι διψώδης ἐκ ὕπνος γίγνομαι , διά ὁ ὁ ἐσθίω ἤ πίνω θερμότης ὁ γαστήρ ἐκθερμαίνω , ὅστις οὐ καθίστημι Χωρὶς ὁ ἔξωθεν ἐπικουρία . οὕτως γοῦν ὁ πολύς ὁ ἔθος ἔχω ψυχροποτέω ὠνέομαι ποτέ πίνω ὕδωρ ψυχρός ἐν τοιοῦτος καιρός , πρό ὁ λούω τε καί τροφή προσφέρω . διά οὗτος οὖν ἐν ὁ δεύτερος διαφορά ὁ δίψος προστίθημι ὁ ἔνιοι . οὐ γάρ ἅπας , ὡς ἐπιδείκνυμι , ὁ ἐκ ὕπνος διψάω ὁ αὐτός διάθεσις γίγνομαι . οὗτος δέ ὁ τε ﻿ παλαιός ὁ ἐξηγητής ἐπίσταμαι ὁ γραφή , ἐν τε ὁ ἀκριβής ἀντίγραφος εὑρίσκω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.26
Αὐχμῶν ἐπὶ γῆς , οἰωνῶν γένος εὐθενεῖ . Οἱ γὰρ ὄρνιθες , ὡς ἂν ξηρότεροι τὴν κρᾶσιν ἡμῶν ὄντες , ἐν τοῖς αὐχμοῖς ὑγιαίνουσι μᾶλλον . ἴσμεν δὲ καὶ τροφαῖς αὐτοὺς ξηροτέραις ὀλίγῳ τε ποτῷ χρωμένους , οὐχ ὥσπερ οἱ σύες ὕδατι συνεχῶς λούεσθαι ποθοῦντες , ἐμπίπλασθαί τε συνεχῶς οὐκ ὀλίγου ποτοῦ .
Lemmas: αὐχμός ἐπί γῆ , οἰωνός γένος εὐθενέω . όϊ γάρ ὄρνις , ὡς ἄν ξηρός ὁ κρᾶσις ἐγώ ο , ἐν ὁ αὐχμός ὑγιαίνω μᾶλλον . οἶδα δέ καί τροφή αὐτός ξηρός ὀλίγος τε ποτός χράω , οὐ ὥσπερ ὁ σῦς ὕδωρ συνεχής λούω ποθέω , ἐμπίμπλημι τε συνεχής οὐ ὀλίγος ποτόν .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.27
Τράγος ὁκότερος ἂν φανῇ ἔξω ὄρχης , ἢν μὲν δεξιὸς , ἄῤῥεν , εὐώνυμος δὲ θῆλυ . Ἐν τῇ μεταβολῇ τῆς τῶν παίδων ἡλικίας εἰς τὴν τῶν μειρακίων , ὥσπερ ἥ τε τοῦ σπέρματος αὐτοῖς γένεσις ἄρχεται καὶ τριχῶν τῶν ἐπὶ τοῖς αἰδοίοις , οὕτω καὶ ἡ τῶν ὄρχεων αὔξησις ἀθρόα , καθάπερ γε ταῖς παρθένοις ἡ τῶν τιτθῶν ἅμα τῇ τῶν καταμηνίων φορᾷ . τηνικαῦτα τοίνυν καὶ ἡ τῆς φωνῆς γίνεται μεταβολὴ τοῖς ἄῤῥεσι μάλιστα , πρότερον γὰρ ὄντες ὀξύφωνοι , τελέως μὲν ἡβήσαντες ἀποτελοῦνται βαρύφωνοι , κατὰ δὲ τὸν μεταξὺ χρόνον οἱονεὶ βραγχώδης αὐτοῖς ἡ φωνὴ γίνεται . διὰ τί μὲν οὖν ἐπιφαίνεται ταῦτα πάντα κατὰ τὴν εἰρημένην ἡλικίαν , ὁ παρὼν οὐ χρῄζει λόγος ἀναζητεῖν · ὅτι δ’ ἐπιφαίνεται ταῦτα πάντα καὶ ἡ ἐμπειρία δείκνυσιν , ὥσπερ γε καὶ ὅτι τῶν ὄρχεων εἰ μὲν ὁ δεξιὸς πρότερον εἰς ὄγκον ἀρθείη , τὰ τοιαῦτα μειράκια τελεωθέντα καὶ ἀνδρωθέντα παῖδας ἄῤῥενας ἰσχύει μᾶλλον ἤπερ θηλείας . εἰ δ’ ὁ ἀριστερὸς ἔμπαλιν , οὕτω δὲ καὶ περὶ τῆς μήτρας φρονεῖ . κατὰ γοῦν τοὺς ἀφορισμοὺς ἔγραψεν , ἔμβρυα τὰ μὲν ἄῤῥενα ἐν τοῖς δεξιοῖς , τὰ δὲ θήλεια ἐν τοῖσιν ἀριστεροῖσι μᾶλλον . ἅπερ οὖν εἴρηταί μοι περὶ τοῦδε κατὰ τὴν τῶν ἀφορισμῶν ἐξήγησιν , ἐπὶ τὸν ἐνεστῶτα μετοίσεις λόγον , αἰτίας μιᾶς οὔσης κοινῆς , ἐπί τε τῶν ἄῤῥένων καὶ τῶν θηλειῶν δι’ ἣν τὰ μὲν ἀριστερὰ μέρη τῶν θηλειῶν ἐστι γεννητικὰ , τῶν δ’ ἀῤῥένων τὰ δεξιά . λέλεκται δὲ περὶ τούτου κᾀν τοῖς περὶ χρείας μορίων .
Lemmas: Τράγος ὁπότερος ἄν φαίνω ἔξω ὄρχις , ἐάν μέν δεξιός , ἄρσην , εὐώνυμος δέ θῆλυς . ἐν ὁ μεταβολή ὁ ὁ παῖς ἡλικία εἰς ὁ ὁ μειράκιον , ὥσπερ ὁ τε ὁ σπέρμα αὐτός γένεσις ἄρχω καί θρίξ ὁ ἐπί ὁ αἰδοῖος , οὕτως καί ὁ ὁ ὄρχις αὔξησις ἀθρόος , καθά γε ὁ παρθένος ὁ ὁ τίτθη ἅμα ὁ ὁ καταμήνιος φορά . τηνικαῦτα τοίνυν καί ὁ ὁ φωνή γίγνομαι μεταβολή ὁ ἄρσην μάλιστα , πρότερος γάρ ο ὀξύφωνος , τέλειος μέν ἡβάω ἀποτελέω βαρύφωνος , κατά δέ ὁ μεταξύ χρόνος οἱονεί βραγχώδης αὐτός ὁ φωνή γίγνομαι . διά τίς μέν οὖν ἐπιφαίνω οὗτος πᾶς κατά ὁ λέγω ἡλικία , ὁ πάρειμι οὐ χρῄζω λόγος ἀναζητέω · ὅτι δέ ἐπιφαίνω οὗτος πᾶς καί ὁ ἐμπειρία δείκνυμι , ὥσπερ γε καί ὅτι ὁ ὄρχις εἰ μέν ὁ δεξιός πρότερος εἰς ὄγκος ἀείρω , ὁ τοιοῦτος μειράκιον τελειόω καί ἀνδρόω παῖς ἄρσην ἰσχύω μᾶλλον ἤ θῆλυς . εἰ δέ ὁ Ἀριστερὸς ἔμπαλιν , οὕτως δέ καί περί ὁ μήτρα φρονέω . κατά γοῦν ὁ ἀφορισμός γράφω , ἔμβρυον ὁ μέν ἄρσην ἐν ὁ δεξιός , ὁ δέ θῆλυς ἐν ὁ ἀριστερός μᾶλλον . ὅς οὖν λέγω ἐγώ περί ὅδε κατά ὁ ὁ ἀφορισμός ἐξήγησις , ἐπί ὁ ἐνίστημι μεταφέρω λόγος , αἰτία εἷς σέω κοινός , ἐπί τε ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς διά ὅς ὁ μέν ἀριστερός μέρος ὁ θῆλυς εἰμί γεννητικός , ὁ δέ ἄρσην ὁ δεξιός . λέγω δέ περί οὗτος εἰͅν ὁ περί χρεία μόριον .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.29
Καὶ χροιὴ ἐπὶ τὸ κάκιον ἢ βέλτιον ἐπιδίδωσι . δίκαιον δὲ ὡς ἂν ἔχῃ ἡ τροφὴ , οὕτω καὶ τὸ ἔξω ἕπεσθαι . Τὴν χρόαν ἀνάλογον τῇ τροφῇ , τουτέστι τῷ αἵματι , πρὸς τὸ κάκιον ἢ βέλτιον ἐπιδιδόναι φησί . αἷμα δὲ λέγει νῦν ὅλον τὸν ἐν τοῖς ἀγγείοις χυμὸν , ἐν ᾧ καὶ φλέγματός τε καὶ χολῶν καὶ ἰχώρων περιέχεται . τοῦτο γὰρ ἄμεινόν τε καὶ χεῖρον γίνεται . τὸ δ’ ἐν αὐτῷ περιεχόμενον , ὃ κυρίως αἷμα λέγεται καὶ κατὰ τὴν ἐπικράτειαν αὐτοῦ τὸ σύμπαν ὀνομάζεται , μοχθηρὸν εἰπεῖν ἀδύνατον , ὥσπερ οὐδ’ ἄλλην τινὰ χρόαν ἔχον , ὅτι μὴ τὴν ἐρυθράν .
Lemmas: καί χροιά ἐπί ὁ κακός ἤ ἀγαθός ἐπιδίδωμι . δίκαιος δέ ὡς ἄν ἔχω ὁ τροφή , οὕτως καί ὁ ἔξω ἕπομαι . Τά χροιά ἀνάλογος ὁ τροφή , τουτέστι ὁ αἷμα , πρός ὁ κακός ἤ ἀγαθός ἐπιδίδωμι φημί . αἷμα δέ λέγω νῦν ὅλος ὁ ἐν ὁ ἀγγεῖον χυμός , ἐν ὅς καί φλέγμα τε καί χολή καί ἰχώρ περιέχω . οὗτος γάρ ἀμείνων τε καί χείρων γίγνομαι . ὁ δέ ἐν αὐτός περιέχω , ὁ κυρίως αἷμα λέγω καί κατά ὁ ἐπικράτεια αὐτός ὁ σύμπας ὀνομάζω , μοχθηρός λέγω ἀδύνατος , ὥσπερ οὐδέ ἄλλος τις χροιά ἔχω , ὅτι μή ὁ ἐρυθρός .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 4.31
Τὰ δὲ ζωτικὰ ἐναντία . Μάχεται τοῦτο φανερῶς τοῖς εἰρῆσθαι νομίζουσι θανατῶδες σημεῖον ἐν τῇ ῥινὶ τὸν θερμότατον πυρετόν . ὡς γὰρ ἀνταποδιδοὺς τῷ κατ’ ἀρχὴν εἰρημένῳ σημεῖα θανατώδεα νῦν ἔγραψε , τὰ δὲ ζωτικὰ ἐναντία . καίτοι κατὰ τὴν ἐκείνων ἐξήγησιν οὐ συνῆπται τῷ , θανατώδη σημεῖα , τὸ κατὰ ταῦτα γεγραμμένον , ἀνὰ ῥῖνα θερμότατον , καίτοι τὸ ἀνὰ ῥῖνα θερμότατον οὐκ ἔχει αὐτῷ προκείμενον , εἴτε θανατῶδές ἐστιν εἴτε μή . οὐ γάρ ἐστι θανατῶδες , εἰ μὴ προηγήσαιτο τὸ εἰρημένον ὑφ’ Ἱπποκράτους , πρότερον δὲ ῥὶς ψυχρὸν πνεῦμα ἀφίησιν . ἐὰν γὰρ ἄνευ τούτου γένηται θερμότατος ἀτμὸς κατὰ τὸ δέρμα , δύναται λεπτομερῶν χυμῶν ἐν θερμῷ πυρετῷ σύμπτωμα γεγονέναι , μὴ πάντως θανάτου σημεῖον . ἀλλ’ ἔστιν ὅτε καὶ πρὸς ἀγαθοῦ διαπνεομένων τῶν λελεπτυσμένων χυμῶν , οὓς ὅταν ὦσι παχυμερέστεροι , δι’ αἰσθητῶν ἐκκρίσεων ἡ φύσις ἐκκενοῖ τοῦ σώματος , ἱδρῶτάς τε κενοῦσα καὶ πλῆθος οὔρων ἢ διαχωρημάτων ἢ ἔμετον ἐπάγουσα . ἔσται τοιγαροῦν τὰ πάντα τῶν εἰρημένων θανατωδῶν σημείων ζωτικὰ , τὸ μήτε ψυχρὸν ἐκπνεῖν , μήτ’ ἐκκενοῦσθαι διὰ τοῦ δέρματος ἀτμὸν θερμόν . εἰκότως δὲ καὶ οἱ περὶ τὸν Ζεῦξιν ἰδίᾳ τὰ σημεῖα θανατώδεα προεξηγησάμενοι , περιεῖλον ὅλην τήνδε τὴν λέξιν ἐν ᾗ φησι , τὰ ζωτικὰ ἐναντία πρὸς ὑγίειαν .
Lemmas: Τά δέ ζωτικός ἐναντίος . μάχομαι οὗτος φανερός ὁ λέγω νομίζω θανατώδης σημεῖον ἐν ὁ ῥίς ὁ θερμός πυρετός . ὡς γάρ ἀνταποδίδωμι ὁ κατά ἀρχή λέγω σημεῖον θανατώδης νῦν γράφω , ὁ δέ ζωτικός ἐναντίος . καίτοι κατά ὁ ἐκεῖνος ἐξήγησις οὐ συνάπτω ὁ , θανατώδης σημεῖον , ὁ κατά οὗτος γράφω , ἀνά ῥίς θερμός , καίτοι ὁ ἀνά ῥίς θερμός οὐ ἔχω αὐτός πρόκειμαι , εἴτε θανατώδης εἰμί εἴτε μή . οὐ γάρ εἰμί θανατώδης , εἰ μή προηγέομαι ὁ λέγω ὑπό Ἱπποκράτης , πρότερος δέ ῥίς ψυχρός πνεῦμα ἀφίημι . ἐάν γάρ ἄνευ οὗτος γίγνομαι θερμός ἀτμός κατά ὁ δέρμα , δύναμαι λεπτομερής χυμός ἐν θερμός πυρετός σύμπτωμα γίγνομαι , μή πάντως θάνατος σημεῖον . ἀλλά εἰμί ὅτε καί πρός ἀγαθός διαπονέω ὁ λεπτύνω χυμός , ὅς ὅταν εἰμί παχυμερής , διά αἰσθητός ἔκκρισις ὁ φύσις ἐκκενόω ὁ σῶμα , ἱδρώς τε κενόω καί πλῆθος ὅρος ἤ διαχώρημα ἤ ἔμετος ἐπάγω . εἰμί τοιγάρ ὁ πᾶς ὁ λέγω θανατώδης σημεῖον ζωτικός , ὁ μήτε ψυχρός ἐκπνέω , μήτε ἐκκενόω διά ὁ δέρμα ἀτμός θερμός . ἔοικα δέ καί ὁ περί ὁ Ζεῦξις ἴδιος ὁ σημεῖον θανατώδης προεξηγέομαι , περιαιρέω ὅλος ὅδε ὁ λέξις ἐν ὅς φημί , ὁ ζωτικός ἐναντίος πρός ὑγίεια .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 5.7
Ἴησις , ἀντίνοον , μὴ ὁμονοέειν τῷ πάθει . Οὗτος ὁ λόγος ὁ αὐτός ἐστι τῇ δυνάμει , τῷ τἀναντία τῶν ἐναντίων ἰάματα , περὶ οὖ πολλάκις ἤδη διείλεγμαι .
Lemmas: Ἴασις , ἀντίνοος , μή ὁμονοέω ὁ πάθος . οὗτος ὁ λόγος ὁ αὐτός εἰμί ὁ δύναμις , ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος ἴαμα , περί ὅς πολλάκις ἤδη διαλέγω .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 5.8
Τὸ ψυχρὸν καὶ ἐπικουρέει καὶ κτείνει ὁκόσα ἐκ θερμοῦ . Εἰς ἀνάμνησιν ἑαυτῷ καὶ τοῦτ’ ἔγραψε τῆς προειρημένης ἀποφάσεως καθόλου μέρος ὑπάρχον . τὸ γάρ τοι ψυχρὸν ἐπικουρεῖ μὲν τοῖς ψυχροῖς πάθεσι , κτείνει δὲ τοὺς ﻿ θερμοὺς νοσοῦντας . ἀφ’ ἑνὸς γὰρ ὡς ἐπὶ παραδείγματος ἐπὶ πάντα τἀναντία μετάγειν χρὴ τὸν λόγον .
Lemmas: Τέ ψυχρός καί ἐπικουρέω καί κτείνω ὁπόσος ἐκ θερμός . εἰς ἀνάμνησις ἑαυτοῦ καί οὗτος γράφω ὁ προλέγω ἀπόφασις καθόλου μέρος ὑπάρχω . ὁ γάρ τοι ψυχρός ἐπικουρέω μέν ὁ ψυχρός πάθος , κτείνω δέ ὁ ﻿ θερμός νοσέω . ἀπό εἷς γάρ ὡς ἐπί παράδειγμα ἐπί πᾶς ἐναντίος μετάγω χράω ὁ λόγος .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 5.11
Ψυχῆς περίπατος , φροντὶς ἀνθρώποισι . Τὸν περίπατον ἀντὶ τοῦ γυμνασίου πάντες ἤκουσαν οἱ ἐξηγησάμενοι τὸ βιβλίον , ἵν’ ὁ λόγος ᾖ τοιόσδε . τοῖς ἀνθρώποις αἱ φροντίδες γυμνάσιον προσηγορίᾳ κεχρῆσθαι τῇ τοῦ περιπάτου δηλούσης τῆς φωνῆς ταύτης εἶδός τι γυμνασίου . κακοζήλου δὲ τῆς ἑρμηνείας οὔσης , εἰκότως αὐτὴν ὁ Διοσκορίδης φυλαττόμενος , οὐ περίπατον ἔγραψεν , ἀλλὰ προσθεὶς τὸ ν γράμμα , περὶ παντὸς , ὥστε γενέσθαι τὴν λέξιν τοιάνδε · ψυχῆς περὶ παντὸς φροντὶς ἀνθρώποις , ἵν’ ᾖ δηλούμενον ἐξ αὐτῆς , περὶ παντὸς τοῖς ἀνθρώποις , ἀσκητέον ἐστὶ τὸν λογισμόν . αἱ γάρ τοι διανοήσεις ὀνομάζονται φροντίδες , ὅθεν καὶ τὸν Σωκράτην φροντιστὴν ἐκάλουν καὶ φροντίδας τὰ σοφὰ βουλεύματα τἀνδρὸς ὠνόμαζον , ὡς κᾀν ταῖς Ἀριστοφάνους Νεφέλαις ἔστιν εὑρεῖν , ἔνθα κωμῳδεῖ καὶ σκώπτει τὸν Σωκράτην ὡς ἀδολέσχην . εἰ δέ τῳ δόξῃ φιλοσόφου θεωρίας , οὐκ ἰατρικῆς , ὁ λόγος ἔχεσθαι , πρῶτον μὲν ἐνθυμείτω κοινὸν ἁπασῶν εἶναι τῶν λογικῶν αὐτὸ τεχνῶν ἐν αἷς τὸν λογισμὸν χρὴ γυμνάζειν , ὡς ἄλλοις τε πολλοῖς εἴρηται τῶν ἰατρῶν , Ἐρασιστράτῳ τ’ οὐκ ὀλιγάκις . ἔπειτα δὲ καὶ πάθη τινὰ γίνεται τὰ μὲν οἶον ναρκοῦντα τὸ λογιστικὸν καὶ τὸ μνημονευτικὸν τῆς ψυχῆς , τὰ δὲ καρώδη καὶ καταφορικά . τούτοις οὖν ἡγητέον ὠφελίμους εἶναι τὰς φροντίδας , ὡς ἐν ἄλλοις ἐδίδαξε , τὰς ὀξυθυμίας εἶναι χρησίμους εἰς εὐχυμίαν τε καὶ τῆς κατὰ φύσιν ἕξεως ἀνάκτησιν .
Lemmas: Ψυχή περίπατος , φροντίς ἄνθρωπος . Τώς περίπατος ἀντί ὁ γυμνάσιον πᾶς ἀκούω ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον , ἵνα ὁ λόγος εἰμί τοιόσδε . ὁ ἄνθρωπος ὁ φροντίς γυμνάσιον προσηγορία χράω ὁ ὁ περίπατος δηλόω ὁ φωνή οὗτος εἶδος τίς γυμνάσιον . κακόζηλος δέ ὁ ἑρμηνεία σέω , ἔοικα αὐτός ὁ Διοσκορίδης φυλάσσω , οὐ περίπατος γράφω , ἀλλά προστίθημι ὁ ν γράμμα , περί πᾶς , ὥστε γίγνομαι ὁ λέξις τοιόσδε · ψυχή περί πᾶς φροντίς ἄνθρωπος , ἵνα εἰμί δηλέομαι ἐκ αὐτηες͂ς , περί πᾶς ὁ ἄνθρωπος , ἀσκέω εἰμί ὁ λογισμός . ὁ γάρ τοι διανοέομαι ὀνομάζω φροντίς , ὅθεν καί ὁ Σωκράτης φροντιστής καλέω καί φροντίς ὁ σοφός βούλευμα ἀνήρ ὀνομάζω , ὡς εἰͅν ὁ Ἀριστοφάνης νεφέλη εἰμί εὑρίσκω , ἔνθα κωμῳδέω καί σκώπτω ὁ Σωκράτης ὡς ἀδολέσχης . εἰ δέ τις δοκέω φιλόσοφος θεωρία , οὐ ἰατρικός , ὁ λόγος ἔχω , πρῶτος μέν ἐνθυμέομαι κοινός ἅπας ἔρχομαι ὁ λογικός αὐτός τέχνη ἐν ὅς ὁ λογισμός χράω γυμνάζω , ὡς ἄλλος τε πολύς λέγω ὁ ἰατρός , Ἐρασίστρατος τε οὐ ὀλιγάκις . ἔπειτα δέ καί πάθος τις γίγνομαι ὁ μέν οἶος ναρκόω ὁ λογιστικός καί ὁ μνημονευτικός ὁ ψυχή , ὁ δέ καρώδης καί καταφορικός . οὗτος οὖν ἡγέομαι ὠφέλιμος ἔρχομαι ὁ φροντίς , ὡς ἐν ἄλλος διδάσκω , ὁ ὀξυθυμίας εἰμί χρήσιμος εἰς εὐχυμία τε καί ὁ κατά φύσις ἕξις ἀνάκτησις .
galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 5.12
Ἐν τοῖσι τρώμασι τὸ αἷμα συντρέχει , βοηθητέον ὡς τὸ κενὸν πλησθῆναι . Αἰνιγματώδης καὶ ἥδε ἡ ῥῆσίς ἐστιν . οὔτε γὰρ τὶ τὸ συντρέχειν δηλοῖ σαφές ἐστιν οὕτε τί κενὸν πλησθῆναι . διὰ τοῦτ’ οὖν ἔνιοι μὲν τῶν ἐξηγητῶν εἰρῆσθαι τὸν λόγον φασὶ περὶ τῆς ἐπὶ τραύμασιν αἱμοῤῥαγίας , ἔνιοι δὲ περὶ τῆς ἐπιγινομένης φλεγμονῆς . ἑκάτεροι γὰρ ἀξιοῦσιν εἰς τὸ τετρωμένον μέρος ἐπιῤῥεῖν αἷμα καὶ μέντοι καὶ τούτου γινομένου κενοῦσθαι τὰς ἐν ὅλῳ τῷ σώματι φλέβας , ὦν προνοητέον εἶναί φασιν , ὡς ἂν πλησθῶσιν αὖθις . εἶναι δὲ τὴν πλήρωσιν αὐτῶν διττὴν , ἀναστελλομένου μὲν ὑπὸ τῶν ψυχόντων καὶ στυφόντων φαρμάκων , καὶ σχήματος δὲ ἐπιτηδείου τοῦ συῤῥέοντος αἵματος ἐπὶ τοῦ τετρωμένου τραυματίου . τινὲς δὲ οὐκ ἐπὶ τραυμάτων μόνον , ἀλλὰ κᾀπὶ τῶν σφοδρῶς συντριβέντων ὀστῶν , μάλιστ’ ἐφ’ ὦν ἔξω τοῦ δέρματος ἀνέσχε τι μέρος αὐτῶν , ὡσαύτως δὲ κᾀπὶ τῶν τοιούτων ἐξαρθρημάτων , ἁπασῶν τε τῶν μεγάλην θλάσιν ἐν τῷ σώματι ποιουσῶν πληγῶν τὸν λόγον εἰρῆσθαί φασι . τρώματα γὰρ ὀνομάζει Ἱπποκράτης τὰς μεγάλας βλάβας ἔκ τινος τῶν ἔξωθεν γενομένας , εἰ καὶ χωρὶς τραύματος . τῇ δὲ περὶ τοῦ συντρέχειν εἰς ταῦτα τὸ αἷμα καὶ πληροῦν τὸ ἐκκενωθὲν , αὕτη καὶ τοῖς ταῦτα λέγουσιν ἐξήγησις . ὅτι μὲν οὖν ὁ Ἱπποκράτης εἴθισται τρώματα καλεῖν τὰς τοιαύτας βλάβας ἐν πολλοῖς ἤδη τῶν βιβλίων αὐτοῦ μεμαθήκαμεν . εἰ δὲ καὶ νῦν ἐκείνων μέμνηται , προπετὲς εἰπεῖν . ἔνιοι δ’ ἐπὶ τῶν αἱμοῤῥαγούντων τρωμάτων πληροῦν ἐνθέσει φαρμάκων τε τῶν ἐπιτηδείων καὶ μοτῶν .
Lemmas: ἐν ὁ τραῦμα ὁ αἷμα συντρέχω , βοηθητέος ὡς ὁ κενός πίμπλημι . αἰνιγματώδης καί ὅδε ὁ ῥῆσις εἰμί . οὔτε γάρ τίς ὁ συντρέχω δηλόω σαφής εἰμί ἵημι τίς κενός πίμπλημι . διά οὗτος οὖν ἔνιοι μέν ὁ ἐξηγητής λέγω ὁ λόγος φημί περί ὁ ἐπί τραῦμα αἱμορραγία , ἔνιοι δέ περί ὁ ἐπιγίγνομαι φλεγμονή . ἑκάτερος γάρ ἀξιόω εἰς ὁ τιτρώσκω μέρος ἐπιρρέω αἷμα καί μέντοι καί οὗτος γίγνομαι κενόω ὁ ἐν ὅλος ὁ σῶμα φλέβα , ὅς προνοητέον εἰμί φημί , ὡς ἄν πίμπλημι αὖθις . ἔρχομαι δέ ὁ πλήρωσις αὐτός δισσός , ἀναστέλλω μέν ὑπό Τοί ψύχω καί στύφω Φάρμακος , καί σχῆμα δέ ἐπιτήδειος ὁ συρρέω αἷμα ἐπί ὁ τιτρώσκω τραυματίας . τις δέ οὐ ἐπί τραῦμα μόνος , ἀλλά εἰͅπί ὁ σφοδρός συντρίβω ὀστέον , μάλιστα ἐπί ὅς ἔξω ὁ δέρμα ἀνέχω τίς μέρος αὐτός , ὡσαύτως δέ εἰͅπί ὁ τοιοῦτος ἐξάρθρημα , ἅπας τε ὁ μέγας θλάσις ἐν ὁ σῶμα ποιέω πληγή ὁ λόγος λέγω φημί . τραῦμα γάρ ὀνομάζω Ἱπποκράτης ὁ μέγας βλάβη ἐκ τις ὁ ἔξωθεν γίγνομαι , εἰ καί Χωρὶς τραῦμα . ὁ δέ περί ὁ συντρέχω εἰς οὗτος ὁ αἷμα καί πληρόω ὁ ἐκκενόω , οὗτος καί ὁ οὗτος λέγω ἐξήγησις . ὅτι μέν οὖν ὁ Ἱπποκράτης ἐθίζω τραῦμα καλέω ὁ τοιοῦτος βλάβη ἐν πολύς ἤδη ὁ βιβλίον αὐτός μανθάνω . εἰ δέ καί νῦν ἐκεῖνος μιμνήσκω , προπετής λέγω . ἔνιοι δέ ἐπί ὁ αἱμορραγέω τραῦμα πληρόω ἔνθεσις Φάρμακος τε ὁ ἐπιτήδειος καί μοτός .