galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.10
Ἧσσον τοῖς ἀπὸ κεφαλῆς κορυζώδεσι καὶ βραγχώδεσιν , ἐπιπυρετήνασιν , ὡς οἶμαι , ὑποστροφαί . Ὑπακοῦσαι χρὴ παυσαμένου τοῦ πυρετοῦ . πῶς γὰρ ἂν ἄλλως ἧττον αὐτοῖς εἶναι νομίσωμεν ὑποστροφὰς , ἢν μὴ παύσαιτο πρότερον ; εἰ δ’ ἀφέλοιμεν τὸ ἧσσον ἀπὸ ταύτης τῆς ῥήσεως , ὡς ἐνίοις ἔδοξεν , ὕστατον τοῖς προηγουμένοις αὐτὸ τάξασι , τὴν ἐναντίαν τῇδε διάνοιαν ὁ λόγος ἕξει τοῖς ἀπὸ κεφαλῆς κορυζώδεσι καὶ βραγχώδεσιν ἐπὶ πυρετῄνασιν ὑποστροφὰς γίνεσθαι νοσούντων ἡμῶν . ὅπερ οὖν ἐν ἅπασι ποιοῦμεν , οὐ τῇ τοῦ λόγου πιθανότητι τὰ ζητούμενα διορίζοντες , ἀλλὰ τοῖς ἐναργῶς ἐπὶ τῶν ἀῤῥώστων ὁρωμένοις , ἐὰν καὶ νῦν ποιήσωμεν , εὑρήσομεν ὀρθῶς προτεταγμένον τῆς ῥήσεως τῆσδε τὸ ἧσσον . ὁ γὰρ πυρετὸς ἐπιγενόμενος κορύζαις καὶ βράγχοις βεβαιοτέραν αὐτῶν ποιεῖται πέψιν , ὡς μηκέτ’ αὖ ὑποστροφὴν γίνεσθαι ῥᾳδίως , μηδ’ ἂν ἁμάρτωσί τι , τῶν ἄλλως τοῦ πυρέττειν ἄνευ τοιαύτης αἰτίας ὑποστροφαῖς ἁλισκομένων ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασι . διὰ τί δὲ πρόσκειται τῷ λόγῳ τοῖς ἀπὸ κεφαλῆς κορυζώδεσιν ; οὐ γὰρ δὴ ἀπ’ ἄλλου τινὸς γίνονται μορίου κορυζώδεις . ἐγχωρεῖ μὲν οὖν καὶ οὕτως εἰρῆσθαι τὸν λόγον ὡς κατὰ τήνδε τὴν ῥῆσιν εἴρηται , σπόνδυλοι δὲ οἱ κατὰ ῥάχιν , ἐγχωρεῖ δὲ , διότι τῶν βραγχωδῶν ἐν αὐτοῖς ἐμνημόνευσε , προσθεῖναι τὸ ἀπὸ κεφαλῆς , ἐπειδὴ καὶ ἄλλως γίνονται βράγχοι . δυνατὸν δὲ καὶ τοῖς ἀπὸ κεφαλῆς εἰρῆσθαι , γράψαντος αὐτοῦ πρὸς ἀνάμνησιν ἑαυτῷ συντόμως , ἕνεκα διορισμοῦ πρὸς τὰς ἀπό τινος ἔξωθεν αἰτίας μικρὰς γινομένας κορύζας , ἵν’ ἐνδείξηται περὶ τούτων εἶναι τὸν λόγον , ὅσοι διὰ φυσικὴν ἀσθένειαν τῆς κεφαλῆς ἑτοίμως ἁλίσκονται τῷ παθήματι . τούτους γὰρ ἄν τις εἰκότως ἀπὸ κεφαλῆς ὀνομάζοι κορυζώδεις οὐκ ἀπὸ ψύξεως ἢ ἐγκαύσεως ἤ τινος ἁπλῶς ἔξωθεν αἰτίας . τὸ δ’ , οἶμαι , κατά τινα τῶν ἀντιγράφων πρόσκειται δηλοῦν ἐπαμφιβάλλειν αὐτὸν ὑπὲρ ὧν ἀπεφήνατο . λόγον δ’ ἔχει καὶ χωρὶς τοῦ , οἶμαι , γράφειν , ἀληθοῦς γε ὄντος τοῦ λεγομένου . διὰ δὲ τῆς ἐφεξῆς γεγραμμένης ῥήσεως ἀπόδειξιν ὧν ὀρθῶς ἀπεφήνατο προσέθηκεν . ἐπ’ αὐτὴν οὖν ἤδη μεταβῶμεν .
Lemmas: κακός ὁ ἀπό κεφαλή κορυζώδης καί βραγχώδης , ἐπιπυρετήνρχομαι , ὡς οἴομαι , ὑποστροφή . ὑπακούω χράω παύω ὁ πυρετός . πῶς γάρ ἄν ἄλλως κακός αὐτός ἔρχομαι νομίζω ὑποστροφή , ἐάν μή παύω πρότερος ; εἰ δέ ἀφαιρέω ὁ κακός ἀπό οὗτος ὁ ῥῆσις , ὡς ἔνιοι δοκέω , ὕστερος ὁ προηγέομαι αὐτός τάσσω , ὁ ἐναντίος ὅδε διάνοια ὁ λόγος ἔχω ὁ ἀπό κεφαλή κορυζώδης καί βραγχώδης ἐπί πυρετῄνας ὑποστροφή γίγνομαι νοσέω ἐγώ . ὅς οὖν ἐν ἅπας ποιέω , οὐ ὁ ὁ λόγος πιθανότης ὁ ζητάω διορίζω , ἀλλά ὁ ἐναργής ἐπί ὁ ἄρρωστος ὁράω , ἐάν καί νῦν ποιέω , εὑρίσκω ὀρθός προτάσσω ὁ ῥῆσις ὅδε ὁ κακός . ὁ γάρ πυρετός ἐπιγίγνομαι κόρυζα καί βράγχος βέβαιος αὐτός ποιέω πέψις , ὡς μηκέτι αὖ ὑποστροφή γίγνομαι ῥᾴδιος , μηδέ ἄν ἁμαρτάνω τίς , ὁ ἄλλως ὁ πυρέσσω ἄνευ τοιοῦτος αἰτία ὑποστροφή ἁλίσκομαι ἐπί ὁ ἁμάρτημα . διά τίς δέ πρόσκειμαι ὁ λόγος ὁ ἀπό κεφαλή κορυζώδης ; οὐ γάρ δή ἀπό ἄλλος τις γίγνομαι μόριον κορυζώδης . ἐγχωρέω μέν οὖν καί οὕτως λέγω ὁ λόγος ὡς κατά ὅδε ὁ ῥῆσις λέγω , σφόνδυλος δέ ὁ κατά ῥάχις , ἐγχωρέω δέ , διότι ὁ βραγχώδης ἐν αὐτός μνημονεύω , προστίθημι ὁ ἀπό κεφαλή , ἐπειδή καί ἄλλως γίγνομαι βράγχος . δυνατός δέ καί ὁ ἀπό κεφαλή λέγω , γράφω αὐτός πρός ἀνάμνησις ἑαυτοῦ σύντομος , ἕνεκα διορισμός πρός ὁ ἀπό τις ἔξωθεν αἰτία μικρός γίγνομαι κόρυζα , ἵνα ἐνδείκνυμι περί οὗτος ἔρχομαι ὁ λόγος , ὅσος διά φυσικός ἀσθένεια ὁ κεφαλή ἑτοῖμος ἁλίσκομαι ὁ πάθημα . οὗτος γάρ ἄν τις ἔοικα ἀπό κεφαλή ὀνομάζω κορυζώδης οὐ ἀπό ψῦξις ἤ ἔγκαυσις ἤ τις ἁπλῶς ἔξωθεν αἰτία . ὁ δέ , οἴομαι , κατά τις ὁ ἀντίγραφος πρόσκειμαι δηλόω ἐπαμφιβάλλω αὐτός ὑπέρ ὅς ἀποφαίνω . λόγος δέ ἔχω καί Χωρὶς ὁ , οἴομαι , γράφω , ἀληθής γε εἰμί ὁ λέγω . διά δέ ὁ ἐφεξῆς γράφω ῥῆσις ἀπόδειξις ὅς ὀρθός ἀποφαίνω προστίθημι . ἐπί αὐτός οὖν ἤδη μεταβαίνω .