galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 5.5
Ἀνθρώπου ψυχὴ ἀεὶ φύεται ἄχρι θανάτου . ἢν δ’ ἐκπυρωθῇ ἅμα τῇ νούσῳ καὶ ἡ ψυχὴ , τὸ σῶμα φέρβεται . Μαντείας δεῖ μᾶλλον ἤ τινος μεθόδου , καθ’ ἥν εὑρήσει τις ὅ τί ποτε σημαίνειν βουληθεὶς ἔγραψε τὸ φύεται . δύναται μὲν γὰρ ἀκούεσθαι καὶ τὸ γεννᾶται , καθάπερ ὁ Ἀσκληπιάδης ὕστερον ὑπέλαβε , δύναται δὲ καὶ τὸ αὐξάνεται , δύναται δ’ ὥσπερ τινὲς ἤκουσαν , ἀντὶ τοῦ διασώζεται , τροφῇ καὶ ἀναπνοῇ χρωμένων ἡμῶν . ὅσοι γὰρ οἴονται τὴν ψυχὴν εἶναι πνεῦμα , διασώζεσθαι λέγουσιν αὐτὴν ﻿ ἔκ τε τῆς ἀναθυμιάσεως τοῦ αἵματος καὶ τοῦ κατὰ τὴν εἰσπνοὴν ἑλκομένου διὰ τῆς τραχείας ἀρτηρίας εἴσω τοῦ σώματος , οὐκ ἄδηλον δ’ ἐστὶ καὶ ὡς οὐδὲν ὧν εἶπον ἀποφήνασθαι δυνατὸν ἡμῖν ἐστι διατεινομένοις , ὡς ἀληθὲς εἴη , μὴ πρότερον οὐσίαν ψυχῆς ἀκριβῶς ἐξευροῦσιν . εἰ μὲν οὖν ὥσπερ ἐν τῷ περὶ ἑβδομάδων ὁ γράψας τὸ βιβλίον ἐκεῖνο σαφῶς ἀπεφήνατο περὶ ψυχῆς οὐσίας , οὕτως καὶ κατ’ ἄλλο τι τῶν ὁμολογουμένων γνησίων Ἱπποκράτους συγγραμμάτων ἦν εἰρημένον , εἶχον ἄν τι κἀγὼ λέγειν περὶ τοῦ φύεται ῥήματος . ἐπεὶ δ’ οὐδαμόθι τῶν γνησίων βιβλίων Ἱπποκράτης ἀπεφήνατο σαφῶς , ὅ τί ποτε σημαίνει τὸ φύεται ῥῆμα . πρὸς δὲ τὸ τοῦτ’ ἀγνοεῖν οὐδ’ αὐτὸς ἐμαυτὸν πέπεικα ψυχῆς οὐσίαν ἐπίστασθαι βεβαίως . ὅτι μὲν γὰρ ὁ ἐγκέφαλος αἰσθήσεώς τε καὶ κινήσεως τῆς καθ’ ὁρμὴν ἡγεμών ἐστι τοῖς τοῦ ζώου μορίοις ἅπασιν , ἐν τοῖς περὶ τῶν Ἱπποκράτους καὶ Πλάτωνος δογμάτων ἀποδέδειγμαι . πέπεισμαι καὶ πρός γε τούτῳ τὸ κατὰ τὰς κοιλίας αὐτοῦ πνεῦμα πρῶτόν τι τῶν ὀργάνων εἶναι τῶν ψυχικῶν , ὅπερ ἦν μοι προπετέστερον ἀποφηναμένῳ ψυχῆς οὐσίαν εἰπεῖν . εἴτε δὲ ἡ ὅλη τοῦ ἐγκεφάλου φύσις ἐκ τῆς τῶν τεττάρων στοιχείων κράσεως εἰς τοιαύτην οὐσίαν ἦλθεν , ἢ ἰδιότητος , καθ’ ἣν αἰσθήσεώς τε καὶ κνήσεως τῆς καθ’ ὁρμὴν ἀρχηγὸς ἔσται τῷ ζώῳ καὶ δηλονότι καὶ μνήμης τε καὶ νοήσεως , εἴτε τις ἄλλη δύναμις ἀσώματος ὑπὸ τοῦ δημιουργήσαντος ἡμᾶς ἐντέθειταί τε τῷ ἐγκεφάλῳ καὶ χωρίζεται πάλιν ἀποθνησκόντων , οὐδεμίαν ἔχω ἀπόδειξιν βεβαίαν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀποφηναμένους τι τούτων ἡγοῦμαι πλεονεκτεῖν ἐμοῦ προπετείᾳ μᾶλλον ἢ σοφίᾳ , καὶ μέντοι καὶ περιττὸν εἶναι νομίζω τοῖς ἰατροῖς ἐπίστασθαι ψυχῆς οὐσίαν . ἀρκεῖ γὰρ γινώσκεσθαι τοῖς τὴν ἰατρικὴν τέχνην λογικῶς μεταχειριζομένοις ὡς ἡ κατὰ φύσιν κρᾶσις αὐτοῦ τοῦ ἐγκεφάλου καὶ κατὰ τὰς κοιλίας αὐτοῦ πνεύματος ἄχρι περ ἂν διασώζηται , ζῆν δυνάμενον τὸ ζῶον . ἐὰν δὲ ἤτοι τὸ κατὰ τὰς κοιλίας πνεῦμα διαφθαρῇ παντάπασιν ἢ τῆς κατὰ φύσιν κράσεως ἐπὶ πλεῖστον ἐκτραπῇ , μετὰ τῆς κατὰ τὸν ἐγκέφαλον ἀκολουθῆσαι . ταῦτα γὰρ γινώσκων ὁ ἰατρὸς τῆς τ’ εὐκράσεως καὶ τῆς ὑπάρξεως προνοήσεται ἀεὶ κατὰ τὰς εἰρημένας μεθόδους ὑφ’ ἡμῶν , ἔν τε τοῖς ὑγιεινοῖς καὶ τοῖς θεραπευτικοῖς ὑπομνήμασι , ἃς ἔδειξα πάσας Ἱπποκράτην πρῶτον εἰρηκότα . διὰ τοῦτ’ οὖν οὐδὲ γνησίαν νομίζω τὴν προκειμένην ῥῆσιν εἶναι , παρεγγεγράφθαι δ’ ὑπό τινος ὥσπερ καὶ ἄλλας οὐκ ὀλίγας . ἴσως δὲ καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Θεσσαλὸν ἀθροῖσαί φασι τὰς ὑπογραφὰς τοῦ πατρὸς εὑρόντα γεγραμμένας ἐν χάρταις τε καὶ διφθέραις καὶ δέλτοις , καὶ τοιαύτας τινὰς παρεντεθεικέναι ῥήσεις . τῶν μέντοι γραψάντων ὑπομνήματα τοῦ προκειμένου βιβλίου τινὲς ἀντὶ τοῦ βελτίων γίνεται τὸ φύεταί φασιν εἰρῆσθαι . γίνεσθαι δ’ αὐτὴν ἐν τῷ χρόνῳ βελτίονα νομίζουσι τοῖς προνοουμένοις ἐπιστήμης τε καὶ σοφίας , ἀλλ’ οὔτε ἰατρικὸς ὁ λόγος οὔθ’ ὁμολογῶν τοῖς ἐπιφερομένοις . ὅτι γὰρ ἐπὶ τῆς οὐσίας αὐτῆς εἴρηται τὸ φύεται δῆλον ἐκ τοῦ φάναι · ἢν δ’ ἐκπυρωθῇ , ἅμα τῇ νούσῳ καὶ ἡ ψυχὴ τὸ σῶμα φέρβεται . καὶ δόξειε δ’ ἂν ἐκδείκνυσθαι τὸ ἐκπυρωθῇ ῥῆμα τὴν οὐσίαν τῆς ψυχῆς ἡγεῖσθαι τὸν Ἱπποκράτην τὸ ἔμφυτον εἶναι θερμὸν , ὃ καὶ τῶν φυσικῶν ἔργων αἰτιᾶται πολλαχόθι . μέγιστα δ’ ἐνταῦθα κινεῖται δόγμα διαπεφωνημένον καὶ αὐτοῖς τοῖς φιλοσόφοις . ἔνιοι μὲν ἡγοῦνται οὐσίαν εἶναι ψυχῆς τε καὶ φύσεως , οἱ μὲν ἐν τῷ πνεύματι τιθέμενοι τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν , οἱ δ’ ἐν τῇ τοῦ σώματος ἰδιότητι . τινὲς δὲ οὐ μίαν , ἀλλ’ ἰδίαν ἑκατέρᾳ τὴν οὐσίαν εἶναί φασι καὶ οὐ σμικρῷ δέ τινι διαφερούσας , ἀλλ’ ὅλῳ τῷ γένει , ὅπου γε καὶ τὴν μὲν τῆς φύσεως φθαρτὴν εἶναι ἡγοῦνται , τὴν δὲ τῆς ψυχῆς ἄφθαρτον . Ἀριστοτέλης μὲν οὖν καὶ Πλάτων ὑπὸ μίαν προσηγορίαν ἀμφοτέρας ἄγουσι τὰς δυνάμεις , οὐ μόνον ᾗ λογιζόμεθα καὶ μεμνήμεθα ψυχὴν καλοῦντες , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐν τοῖς φυτοῖς , ᾗ τρέφεταί τε καὶ αὔξεται καὶ διασώζεται , μέχρι περ ἂν ἐν τῷ χρόνῳ ξηρανθῇ . τοῖς Στωικοῖς δ’ ἔθος ἐστὶ φύσιν μὲν ὀνομάζειν , ᾗ τὰ φυτὰ διοικεῖται , ψυχὴν δὲ ᾗ τὰ ζῶα , τὴν οὐσίαν ἀμφοτέρων μὲν τίθενται τὸ σύμφυτον πνεῦμα καὶ διαφέρειν ἀλλήλων οἴονται ποιότητι . ξηρότερον μὲν γὰρ πνεῦμα τὸ τῆς ψυχῆς , ὑγρότερον δὲ τὸ τῆς φύσεως εἶναι , δεῖσθαι δ’ ἄμφω πρὸς διαμονὴν οὐ τροφῆς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀέρος . καὶ ὅσοι γε τοῦ δόγματος τούτου νομίζουσιν ἡγεμόνα τὸν Ἱπποκράτην γεγονέναι , καθάπερ ἐν τῷ περὶ ἑβδομάδων εἴρηται , τὸ φύεσθαι λέγουσιν εἰρῆσθαι κατὰ τῆς γινομένης ἐν αὐτοῖς προσθέσεως ἐξ ἀμφοτέρων τῶν οὐσιῶν , τῆς τε τροφῆς καὶ τοῦ ἀέρος ὡς ἐναργῶς φαίνεται , κατὰ τὴν ἑκατέρου χρείαν ἐπιστάμεθα . δέδεικται γὰρ ἡ μὲν ἀναπνοὴ τὴν συμμετρίαν τῆς ἐμφύτου θερμασίας φυλάττειν , ἡ δὲ τῶν σιτίων προσφορὰ τὸ διαῤῥέον τῆς σωματικῆς οὐσίας ἀναπληροῦν , καὶ εἴπερ εἶδός τι τοῦ σώματός ἐστιν ἡ ψυχὴ , προσηκόντως ἂν λέγοιτο φύεσθαι μέχρι τοῦ θανάτου . εἰ δέ ἐστιν ἑτέρα τις αὐτῆς οὐσία τῆς φύσεως , ἣν Ἀριστοτέλης μὲν ὀνομάζει θρεπτικὴν , ἐπιθυμητικὴν δὲ Πλάτων , ἀληθὲς ἂν εἴη τὸ εἰρημένον , οὐκ ἀληθὲς δὲ ἐπὶ τῆς διανοητικῆς ﻿ ψυχῆς . ὅτι μέντοι τὸ ἔμφυτον θερμὸν , ᾧ μάλιστα ἀναφέρει τὰ σωματικὰ τῶν ἔργων ὁ Ἱπποκράτης , ἐκπυρωθὲν οὐ μόνον οὐκ ἔστι δυνάμενον τὰς ἔμπροσθεν ἐνεργείας ἐπιτελεῖν , οὐδὲ τρέφειν ἡμᾶς , ὅπερ ἦν αὐτῷ κυριώτατον , ἀλλὰ διαφθείρει τε καὶ τήκει καθάπερ τὸ πῦρ , εὔδηλόν ἐστι τῷ λόγῳ σκοπουμένοις ἡμῖν καὶ τὰς ὑπὸ τῶν διακαῶν πυρετῶν συντήξεις τοῦ σώματος ἐναργῶς ὁρῶσι . περιλελειμμένης δὲ κατὰ τὸν εἰρημένον λόγον ἅπαντα τῆς τρίτης ψυχῆς ἢ δυνάμεως ἢ ὅπως ἂν ἐθέλῃς ὀνομάζειν αὐτὴν , ἣν ὁ Πλάτων ἐκάλει θυμοειδῆ , καὶ περὶ ταύτης ἄμεινόν ἐστιν εἰπεῖν ἕνεκα τοῦ μηδὲν ἔτι ὑπολείπεσθαι κατὰ τὸν περὶ ψυχῆς λόγον . θερμασία μέν τις ἔμφυτος ἐν ἥπατι περιέχεται , καθ’ ἣν αἷμα γεννᾶται · θερμασία δὲ ἑτέρα πλείων ἐστὶ , κατὰ τὴν καρδίαν εἰς θυμοῦ γένεσιν ἡμῖν δοθεῖσα . καὶ γὰρ χρεία τούτου τὶς ἐστιν , ὡς ἐν τοῖς περὶ τῶν Ἱπποκράτους καὶ Πλάτωνος δογμάτων ἐπιδέδεικται . δεῖται μὲν αὐτὴ ἡ θερμασία τῆς τροφῆς , ἡ δ’ ἑτέρα τῆς ἀναπνοῆς . οὕτω γὰρ ὀνομάζειν ἔθος ἐστὶ τοῖς ἰατροῖς τὴν διὰ τῶν ἀρτηριῶν γινομένην καθ’ ὅλον τὸ σῶμα διττὴν ἐνέργειαν , ἐκπεμπουσῶν αἰθαλῶδες περίττωμα κατὰ τὴν συστολὴν , ἑλκουσῶν δὲ τὸν πέριξ ἀέρα κατὰ τὴν διαστολήν .
Lemmas: Ἄνθρωπος ψυχή ἀεί φύω ἄχρι θάνατος . ἐάν δέ ἐκπυρόω ἅμα ὁ νόσος καί ὁ ψυχή , ὁ σῶμα φέρβω . Μαντείας δέω μᾶλλον ἤ τις μέθοδος , κατά ὅς εὑρίσκω τις ὁ τίς ποτέ σημαίνω βούλομαι γράφω ὁ φύω . δύναμαι μέν γάρ ἀκούω καί ὁ γεννάω , καθά ὁ Ἀσκληπιάδης ὕστερον ὑπολαμβάνω , δύναμαι δέ καί ὁ αὐξάνω , δύναμαι δέ ὥσπερ τις ἀκούω , ἀντί ὁ διασῴζω , τροφή καί ἀναπνοή χράω ἐγώ . ὅσος γάρ οἴομαι ὁ ψυχή ἔρχομαι πνεῦμα , διασῴζω λέγω αὐτός ﻿ ἐκ τε ὁ ἀναθυμίασις ὁ αἷμα καί ὁ κατά ὁ εἰσπνοή ἕλκω διά Τῆς τραχύς ἀρτηρία εἴσω ὁ σῶμα , οὐ ἄδηλος δέ εἰμί καί ὡς οὐδείς ὅς λέγω ἀποφαίνω δυνατός ἐγώ εἰμί διατείνω , ὡς ἀληθής εἰμί , μή πρότερος οὐσία ψυχή ἀκριβῶς ἐξευρίσκω . εἰ μέν οὖν ὥσπερ ἐν ὁ περί ἑβδομάς ὁ γράφω ὁ βιβλίον ἐκεῖνος σαφής ἀποφαίνω περί ψυχή οὐσία , οὕτως καί κατά ἄλλος τίς ὁ ὁμολογέω γνήσιος Ἱπποκράτης σύγγραμμα εἰμί λέγω , ἔχω ἄν τίς ἐγώ λέγω περί ὁ φύω ῥῆμα . ἐπεί δέ οὐδαμόθι ὁ γνήσιος βιβλίον Ἱπποκράτης ἀποφαίνω σαφής , ὁ τίς ποτέ σημαίνω ὁ φύω ῥῆμα . πρός δέ ὁ οὗτος ἀγνοέω οὐδέ αὐτός ἐμαυτοῦ πείθω ψυχή οὐσία ἐπίσταμαι βέβαιος . ὅτι μέν γάρ ὁ ἐγκέφαλος αἴσθησις τε καί κίνησις ὁ κατά ὁρμή ἡγεμών εἰμί ὁ ὁ ζῷον μόριον ἅπας , ἐν ὁ περί ὁ Ἱπποκράτης καί Πλάτων δόγμα ἀποδείκνυμι . πείθω καί πρός γε οὗτος ὁ κατά ὁ κοιλία αὐτός πνεῦμα πρῶτος τίς ὁ ὄργανον ἔρχομαι ὁ ψυχικός , ὅς εἰμί ἐγώ προπετής ἀποφαίνω ψυχή οὐσία λέγω . εἴτε δέ ὁ ὅλος ὁ ἐγκέφαλος φύσις ἐκ ὁ ὁ τέσσαρες στοιχεῖον κρᾶσις εἰς τοιοῦτος οὐσία ἔρχομαι , ἤ ἰδιότης , κατά ὅς αἴσθησις τε καί κνῆσις ὁ κατά ὁρμή ἀρχηγός εἰμί ὁ ζῷον καί δηλονότι καί μνήμη τε καί νόησις , εἴτε τις ἄλλος δύναμις ἀσώματος ὑπό ὁ δημιουργέω ἐγώ ἐντίθημι τε ὁ ἐγκέφαλος καί χωρίζω πάλιν ἀποθνῄσκω , οὐδείς ἔχω ἀπόδειξις βέβαιος , ἀλλά καί ὁ ἀποφαίνω τίς οὗτος ἡγέομαι πλεονεκτέω ἐγώ προπέτεια μᾶλλον ἤ σοφία , καί μέντοι καί περισσός ἔρχομαι νομίζω ὁ ἰατρός ἐπίσταμαι ψυχή οὐσία . ἀρκέω γάρ γιγνώσκω ὁ ὁ ἰατρικός τέχνη λογικός μεταχειρίζω ὡς ὁ κατά φύσις κρᾶσις αὐτός ὁ ἐγκέφαλος καί κατά ὁ κοιλία αὐτός πνεῦμα ἄχρι περ ἄν διασῴζω , ζάω δύναμαι ὁ ζῷον . ἐάν δέ ἤτοι ὁ κατά ὁ κοιλία πνεῦμα διαφθείρω παντάπασι ἤ ὁ κατά φύσις κρᾶσις ἐπί πλεῖστος ἐκτρέπω , μετά ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος ἀκολουθέω . οὗτος γάρ γιγνώσκω ὁ ἰατρός ὁ τε εὐκ́ρασις καί ὁ ὕπαρξις προνοέω ἀεί κατά ὁ λέγω μέθοδος ὑπό ἐγώ , ἐν τε ὁ ὑγιεινός καί ὁ θεραπευτικός ὑπόμνημα , ὅς δείκνυμι πᾶς Ἱπποκράτης πρῶτος λέγω . διά οὗτος οὖν οὐδέ γνήσιος νομίζω ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ἔρχομαι , παρεγγράφω δέ ὑπό τις ὥσπερ καί ἄλλος οὐ ὀλίγος . ἴσως δέ καί ὁ υἱός αὐτός Θεσσαλός ἀθροίζω φημί ὁ ὑπογραφή ὁ πατήρ εὑρίσκω γράφω ἐν χάρτης τε καί διφθέρα καί δέλτος , καί τοιοῦτος τις παρεντίθημι ῥῆσις . ὁ μέντοι γράφω ὑπόμνημα ὁ πρόκειμαι βιβλίο τις ἀντί ὁ ἀγαθός γίγνομαι ὁ φύω φημί λέγω . γίγνομαι δέ αὐτός ἐν ὁ χρόνος ἀγαθός νομίζω ὁ προνοέω ἐπιστήμη τε καί σοφία , ἀλλά οὔτε ἰατρικός ὁ λόγος οὔτε ὁμολογέω ὁ ἐπιφέρω . ὅτι γάρ ἐπί ὁ οὐσία αὐτηες͂ς λέγω ὁ φύω δῆλος ἐκ ὁ φημί · ἐάν δέ ἐκπυρόω , ἅμα ὁ νόσος καί ὁ ψυχή ὁ σῶμα φέρβω . καί δοκέω δέ ἄν ἐκδείκνυμι ὁ ἐκπυρόω ῥῆμα ὁ οὐσία ὁ ψυχή ἡγέομαι ὁ Ἱπποκράτης ὁ ἔμφυτος ἔρχομαι θερμός , ὁ καί ὁ φυσικός ἔργον αἰτιάομαι πολλαχόθι . μέγας δέ ἐνταῦθα κινέω δόγμα διαφωνέω καί αὐτός ὁ φιλόσοφος . ἔνιοι μέν ἡγέομαι οὐσία ἔρχομαι ψυχή τε καί φύσις , ὁ μέν ἐν ὁ πνεῦμα τίθημι ὁ ὕπαρξις αὐτός , ὁ δέ ἐν ὁ ὁ σῶμα ἰδιότης . τις δέ οὐ εἷς , ἀλλά ἴδιος ἑκάτερος ὁ οὐσία εἰμί φημί καί οὐ μικρός δέ τις διαφέρω , ἀλλά ὅλος ὁ γένος , ὅπου γε καί ὁ μέν ὁ φύσις φθαρτός ἔρχομαι ἡγέομαι , ὁ δέ ὁ ψυχή ἄφθαρτος . Ἀριστοτέλης μέν οὖν καί Πλάτων ὑπό εἷς προσηγορία ἀμφότερος ἄγω ὁ δύναμις , οὐ μόνος ὅς λογίζομαι καί μιμνήσκω ψυχή καλέω , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ φυτόν , ὅς τρέφω τε καί αὐξάνω καί διασῴζω , μέχρι περ ἄν ἐν ὁ χρόνος ξηραίνω . ὁ Στωϊκός δέ ἔθος εἰμί φύσις μέν ὀνομάζω , ὅς ὁ φυτόν διοικέω , ψυχή δέ ᾗ ὁ ζῷον , ὁ οὐσία ἀμφότερος μέν τίθημι ὁ σύμφυτος πνεῦμα καί διαφέρω ἀλλήλων οἴομαι ποιότης . ξηρός μέν γάρ πνεῦμα ὁ ὁ ψυχή , ὑγρός δέ ὁ ὁ φύσις ἔρχομαι , δέω δέ ἄμφω πρός διαμονή οὐ τροφή μόνος , ἀλλά καί αέρας . καί ὅσος γε ὁ δόγμα οὗτος νομίζω ηγεμόνας ὁ Ἱπποκράτης γίγνομαι , καθά ἐν ὁ περί ἑβδομάς λέγω , ὁ φύω λέγω λέγω κατά ὁ γίγνομαι ἐν αὐτός πρόσθεσις ἐκ ἀμφότερος ὁ οὐσία , ὁ τε τροφή καί ὁ αέρας ὡς ἐναργής φαίνω , κατά ὁ ἑκάτερος χρεία ἐπίσταμαι . δείκνυμι γάρ ὁ μέν ἀναπνοή ὁ συμμετρία ὁ ἔμφυτος θερμασία φυλάσσω , ὁ δέ ὁ σιτίον προσφορά ὁ διαρρέω ὁ σωματικός οὐσία ἀναπληρόω , καί εἴπερ εἶδος τίς ὁ σῶμα εἰμί ὁ ψυχή , προσηκόντως ἄν λέγω φύω μέχρι ὁ θάνατος . εἰ δέ εἰμί ἕτερος τις αὐτηες͂ς οὐσία ὁ φύσις , ὅς Ἀριστοτέλης μέν ὀνομάζω θρεπτικός , ἐπιθυμητικός δέ Πλάτων , ἀληθής ἄν εἰμί ὁ λέγω , οὐ ἀληθής δέ ἐπί ὁ διανοητικός ﻿ ψυχή . ὅτι μέντοι ὁ ἔμφυτος θερμός , ὅς μάλιστα ἀναφέρω ὁ σωματικός ὁ ἔργον ὁ Ἱπποκράτης , ἐκπυρόω οὐ μόνος οὐ εἰμί δύναμαι ὁ ἔμπροσθεν ἐνέργεια ἐπιτελέω , οὐδέ τρέφω ἐγώ , ὅς εἰμί αὐτός κύριος , ἀλλά διαφθείρω τε καί τήκω καθά ὁ πῦρ , εὔδηλος εἰμί ὁ λόγος σκοπέω ἐγώ καί ὁ ὑπό ὁ διακαής πυρετός σύντηξις ὁ σῶμα ἐναργής ὁράω . περιλείπομαι δέ κατά ὁ λέγω λόγος ἅπας ὁ τρίτος ψυχή ἤ δύναμις ἤ ὅπως ἄν ἐθέλω ὀνομάζω αὐτός , ὅς ὁ Πλάτων καλέω θυμοειδής , καί περί οὗτος ἀμείνων εἰμί λέγω ἕνεκα ὁ μηδείς ἔτι ὑπολείπω κατά ὁ περί ψυχή λόγος . θερμασία μέν τις ἔμφυτος ἐν ἧπαρ περιέχω , κατά ὅς αἷμα γεννάω · θερμασία δέ ἕτερος πολύς εἰμί , κατά ὁ καρδία εἰς θυμός γένεσις ἐγώ δίδωμι . καί γάρ χρεῖος οὗτος τις εἰμί , ὡς ἐν ὁ περί ὁ Ἱπποκράτης καί Πλάτων δόγμα ἐπιδείκνυμι . δέω μέν αὐτός ὁ θερμασία ὁ τροφή , ὁ δέ ἕτερος ὁ ἀναπνοή . οὕτως γάρ ὀνομάζω ἔθος εἰμί ὁ ἰατρός ὁ διά ὁ ἀρτηρία γίγνομαι κατά ὅλος ὁ σῶμα δισσός ἐνέργεια , ἐκπέμπω αἰθαλώδης περίσσωμα κατά ὁ συστολή , ἕλκω δέ ὁ πέριξ αέρας κατά ὁ διαστολή .