galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.31
Πρόδικος τοὺς πυρεταίνοντας ἔκτεινε δρόμοισι , πάλῃσι , πυρίῃσι . κακὸν τὸ πυρετῶδες πολέμιον λιμῷ , περιόδοισι πολλῇσι , δρόμοισιν , ἀνατρίψει , πόνον πόνῳ αὐτοῖσι . Καὶ ταύτην τὴν ῥῆσιν ἄλλος ἄλλως γράφει . τινὲς μὲν ὑπαλλάττοντες τὴν λέξιν τοιάνδε , περιόδοισι , πάλῃσιν , ἔνιοι δ’ ἐν ἀρχῇ πάλῃσι . τινὲς δ’ ἐξαίροντες τὸ πάλῃσιν , ἔνιοι δ’ ἐν ἀρχῇ προστιθέντες λιμῷ . περιόδους μὲν οὖν καλεῖ τοὺς βραδεῖς περιπάτους ἐπὶ πλείονα χρόνον ἐκτεινομένους , ὡς ἐν τῷ περὶ διαίτης ὀξέων αὐτὸς ἔφη . βραδεῖαν συχνὴν περίοδον πλανηθῆναι , καὶ Πλάτων μὲν μέμνηται τοῦ Προδίκου ὡς πολλοῖς περιπάτοις χρωμένου . τίνος δὲ νῦν Προδίκου μνημονεύει , πότερον τοῦ Λεοντίου ἢ τοῦ Σηλυβριανοῦ περιττὸν ζητεῖν . ἐν ἄλλῳ γὰρ λόγῳ τὰ τοιαῦτα πάντως διέρχομαι . νυνὶ δ’ οὔ που καιρὸς ἱστορικῶν ζητημάτων , ὅπου καὶ τῶν γεγραμμένων τισὶν ἐξηγήσεων οὐκ ὀλίγας περιλιπόντες ἀγαπῶμεν , ἐὰν ἐν ὀκτὼ βιβλίοις συμπληρώσωμεν τὴν ἐξήγησιν . διὰ τί δὲ μέμφεται τὸν Πρόδικον αὐτὸς ἐδήλωσεν εἰπὼν , τὸ πυρετῶδες πολέμιον εἶναι περιόδοισιν ἢ λιμῷ . δῆλον δ’ ὅτι καὶ τοῖς ἄλλοις ἃ κατέλεξε , καὶ γὰρ ταῖς πάλαις καὶ τῇ πυρίᾳ καὶ τῇ ἀνατρίψει τὸ πυρετῶδες ἐναντίον ἐστίν . οὕτω γὰρ ἀκουστέον τοῦ πολέμιον , ἐπειδὴ καὶ φίλιον ἐκ μεταφορᾶς εἰώθασι λέγειν τὸ οἰκεῖον . μεταξὺ δὲ τῶν λέξεων ἀμφοτέρων εἰρημένον τὸ κακὸν ἔνιοι μὲν ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς προτέρας ἔγραψαν , ἔνιοι δ’ ἐν ἀρχῇ τῆς δευτέρας , ὡς ἕνα γενέσθαι τὸν λόγον τοιόνδε · τὸ πυρετῶδες πολέμιον περιόδοισιν , ὅτι δὲ βλάπτει τοὺς πυρέττοντας καὶ περίπατος καὶ δρόμος καὶ πυρία καὶ πάλη , πάντοθεν τὴν ἐν τῷ σώματι θερμασίαν αὐξάνοντα , οὐδεὶς ἀγνοεῖ τῶν ὡμιληκότων τοῖς ἔργοις τῆς τέχνης . Πρόδικος δ’ ἔοικεν οὐ μόνον λογικὴν εὕρεσιν βοημάτων ἀγνοεῖν , ἀλλὰ καὶ τήρησιν ἐμπειρικήν . ὁ μὲν γὰρ λόγος ἀπαγορεύει πόνῳ πόνον ἰᾶσθαι , τουτέστι τῇ βλάβῃ τὴν βλάβην καὶ τῷ κακῷ τὸ κακόν . ἐναντία γὰρ , οὐχ ὅμοια τῇ λυπούσῃ διαθέσει προσφέρειν χρὴ βοηθήματα . φαίνεται δ’ ἐκεῖνος ὅμοια προσάγων , εἴ γε καὶ περιπάτοις καὶ πάλῃ καὶ ἀνατρίψει καὶ πυρίᾳ καὶ λιμῷ . πυρίαν δὲ πᾶσαν ἀκουστέον τὴν ἔξωθεν ἡμῖν προσπίπτουσαν θερμασίαν εἴτ’ ἀπὸ πυρὸς εἴτ’ ἐν λουτροῖς γένοιτο . καὶ μὴν καὶ ὁ λιμὸς ἐναντίον ἐστὶ τοῖς εἰρημένοις , ὅκου γὰρ λιμὸς οὐ δεῖ πονεῖν . οὐ μόνον δὲ τὴν ἀρχὴν τῆς ῥήσεως , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἀρχὴν ἄχρι τελευτῆς ὡς ἂν ἐθέλωσι γράφουσιν . ἀλλ’ ἐγὼ τὰς παλαιὰς ἐροῦμαι , κᾂν χαλεπωτέραν ἔχωσι τὴν ἐξήγησιν . ὃ δὲ ἔσχατόν ἐστι γεγραμμένον ἐν τῇ προκειμένῃ ῥήσει , τὸ αὐτοῖσι , τινὲς μὲν τῆς ἑπομένης ἀρχὴν ποιοῦσι , τινὲς δ’ ὅλως ἀφαιροῦσι . καὶ γὰρ φαίνεται μηδὲν ἐξ αὐτῶν πλέον τῶν εἰρημένων διδασκόμενον .
Lemmas: Πρόδικος ὁ πυρεταίνω κτείνω δρόμος , πάλη , πυρία . κακός ὁ πυρετώδης πολέμιος λιμός , περίοδος πολύς , δρόμος , ἀνάτριψις , πόνος πόνος αὐτός . καί οὗτος ὁ ῥῆσις ἄλλος ἄλλως γράφω . τις μέν ὑπαλλάσσω ὁ λέξις τοιόσδε , περίοδος , πάλη , ἔνιοι δέ ἐν ἀρχή πάλη . τις δέ ἐξαίρω ὁ πάλη , ἔνιοι δέ ἐν ἀρχή προστίθημι λιμός . περίοδος μέν οὖν καλέω ὁ βραδύς περίπατος ἐπί πολύς χρόνος ἐκτείνω , ὡς ἐν ὁ περί δίαιτα ὀξύς αὐτός φημί . βραδύς συχνός περίοδος πλανάω , καί Πλάτων μέν μιμνήσκω ὁ Πρόδικος ὡς πολύς περίπατος χράω . τίς δέ νῦν Πρόδικος μνημονεύω , πότερος ὁ Λεόντιος ἤ ὁ Σηλυβριανός περισσός ζητέω . ἐν ἄλλος γάρ λόγος ὁ τοιοῦτος πάντως διέρχομαι . νυνί δέ οὐ ποῦ καιρός ἱστορικός ζήτημα , ὅπου καί ὁ γράφω τις ἐξήγησις οὐ ὀλίγος περιλείπομαι ἀγαπάω , ἐάν ἐν ὀκτώ βιβλίον συμπληρόω ὁ ἐξήγησις . διά τίς δέ μέμφομαι ὁ Πρόδικος αὐτός δηλόω λέγω , ὁ πυρετώδης πολέμιος ἔρχομαι περίοδος ἤ λιμός . δῆλος δέ ὅτι καί ὁ ἄλλος ὅς καταλέγω , καί γάρ ὁ πάλη καί ὁ πυρία καί ὁ ἀνάτριψις ὁ πυρετώδης ἐναντίος εἰμί . οὕτως γάρ ἀκούω ὁ πολέμιος , ἐπεί καί φίλιος ἐκ μεταφορά εἴωθα λέγω ὁ οἰκεῖος . μεταξύ δέ ὁ λέξις ἀμφότερος λέγω ὁ κακός ἔνιοι μέν ἐπί ὁ τελευτή ὁ πρότερος γράφω , ἔνιοι δέ ἐν ἀρχή ὁ δεύτερος , ὡς εἷς γίγνομαι ὁ λόγος τοιόσδε · ὁ πυρετώδης πολέμιος περίοδος , ὅτι δέ βλάπτω ὁ πυρέσσω καί περίπατος καί δρόμος καί πυρία καί πάλη , πάντοθεν ὁ ἐν ὁ σῶμα θερμασία αὐξάνω , οὐδείς ἀγνοέω ὁ ὁμιλέω ὁ ἔργον ὁ τέχνη . Πρόδικος δέ ἔοικα οὐ μόνος λογικός εὕρεσις βόημα ἀγνοέω , ἀλλά καί τήρησις ἐμπειρικός . ὁ μέν γάρ λόγος ἀπαγορεύω πόνος πόνος ἰάομαι , τουτέστι ὁ βλάβη ὁ βλάβος καί ὁ κακός ὁ κακός . ἐναντίος γάρ , οὐ ὅμοιος ὁ λυπέω διάθεσις προσφέρω χράω βοήθημα . φαίνω δέ ἐκεῖνος ὅμοιος προσάγω , εἰ γε καί περίπατος καί πάλη καί ἀνάτριψις καί πυρία καί λιμός . πυρία δέ πᾶς ἀκούω ὁ ἔξωθεν ἐγώ προσπίπτω θερμασία εἴτε ἀπό πῦρ εἴτε ἐν λουτρόν γίγνομαι . καί μήν καί ὁ λιμός ἐναντίος εἰμί ὁ λέγω , ὅπου γάρ λιμός οὐ δέω πονέω . οὐ μόνος δέ ὁ ἀρχή ὁ ῥῆσις , ἀλλά καί μετά ὁ ἀρχή ἄχρι τελευτή ὡς ἄν ἐθέλω γράφω . ἀλλά ἐγώ ὁ παλαιός λέγω , ἔͅν χαλεπός ἔχω ὁ ἐξήγησις . ὁ δέ ἔσχατος εἰμί γράφω ἐν ὁ πρόκειμαι ῥῆσις , ὁ αὐτός , τις μέν ὁ επόμενος ἀρχή ποιέω , τις δέ ὅλος ἀφαιρέω . καί γάρ φαίνω μηδείς ἐκ αὐτός πλείων ὁ λέγω διδάσκω .