galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.39
Παρὰ τὸ μέγα , οὗ ἡ γυνὴ ὄπισθεν τοῦ ἡρώου , ἰκτεριώδεος ἐπιγενομένου . Εἴτε τῆς προγεγραμμένης ῥήσεως ἐστὶ τέλος τὸ παρὰ τὸ μέγα οὗ , τοῦτο λεξίδιον , εἴτε τόπου τινὸς δηλωτικὸν , ἐάσω ζητεῖν τοῖς τὰ μὲν ἰατρικὰ παρατρέχουσιν , ὡς γραμματικοῖς δὲ μᾶλλον ἢ ὡς ἰατροῖς ἐξηγεῖσθαι προαιρουμένοις . ἀρκεῖ γὰρ ἐπὶ μὲν τοῦ , παρὰ τὸ μέγα , τοσοῦτον εἰπεῖν , ὅσον οἱ παλαιοὶ τῶν ἐξηγητῶν εἶπον , ὡς ἤτοι θέατρον ἢ ᾠδεῖον ἢ γυμνάσιον ἡρώων ἢ οἴκημά τι δηλοῦται διὰ τῆς μέγα λέξεως ἢ ὁτιοῦν ἄλλο τι τοιοῦτον . μεταβάντα δ’ ἐφεξῆς , εἴ τι πρὸς τὰ τῆς τέχνης ἔργα χρήσιμόν ἐστιν , ἐκεῖνο σκοπεῖν , ὅτι τοῦ ἡρῴου ὄπισθεν ἢ ὅτι τοῦ Μενελάου , τινὲς οὕτω γράφουσιν , ὁ ἄῤῥωστος ἐκεῖνος κατέκειτο , χρήσιμον ἔχει τι , καθάπερ οὐδὲ τὸ τούτων ἐφεξῆς εἰρημένον , ἰκτεριώδεος ἐπιγενομένου . εἰ καὶ ὅτι μάλιστα χρήσιμον ἦν αὐτῷ τῷ Ἱπποκράτει , πρὸς ἀνάμνησιν , ἴσως μὲν τῶν προειρημένων , ἴσως δὲ καὶ αὐτὸ καθ’ ἑαυτό . πάθους γὰρ ἢ χρώματος ἰκτεριώδους ἐπιγενομένου τῇ γυναικὶ ἐπιμέμνηται κᾀνταῦθα παρά τε τοῖς παλαιοῖς ἐξηγηταῖς καὶ τοῖς ἀντιγράφοις ἡ ῥῆσις παραγέγραπται . κατ’ ἄλλους δέ τινας ἐξηγητὰς πρόσκειται τῷ ἰκτεριώδεος ἐπιγενομένου τὸ παρέμενεν , ὥσπερ αὖ καθ’ ἑτέρους μετὰ τῆς ἀποφάσεως τὸ οὐ παρέμενεν . ἔνιοι δὲ τὸ αὐτῇ προστιθέασιν . ἀλλὰ τοῦτο μὲν τῇ λέξει τὴν διαφορὰν , οὐκ ἐν τῇ διανοίᾳ λαμβάνει . τὰ δὲ πρότερα τὴν διάνοιαν ἐπὶ τοὐναντίον ὑπαλλάττει , τὸ γὰρ ἰκτεριῶδες πάθος ἢ χρῶμα τῆς ἑτέρας γραφῆς παραμεῖναι δηλούσης , ἡ ἑτέρα φησὶ μὴ παραμεῖναι . καθ’ ἑαυτὴν οὖν γεγραμμένης τῆς προκειμένης ῥήσεως , οὔτ’ εἰ παρέμενεν οὔτ’ εἰ μὴ παρέμενεν , ἔχει τι χρήσιμον ἡμῖν τοῖς οὐκ εἰδόσιν ὅπως ἐνόσησεν ἢ τίνα διάθεσιν ἔσχεν . εἰ δὲ τοῖς ἐπιγεγραμμένοις συνάπτοιτο , περιττὸν ὅλως ἐστίν . ἀρκεῖ γὰρ εἰρῆσθαι μόνον τὸ , ἰκτερώδεος ἐπιγενομένου , παραδείγματος τούτου τοῦ περὶ τὸ πρόσωπον φανέντος , ὡς τῶν ἄλλων δοκούντων μικρῶν εἶναι μόνων , ἐδήλωσε τοὐναντίον , ἐπειδὴ μεγάλως ἐξετράπη τοῦ κατὰ φύσιν . καὶ γὰρ τὸ ἐπιφερόμενον τοῦτό με διδάξει διαμαρτυρεῖν , ἐφ’ ὃ μεταβαίνειν ἤδη καιρὸς ἐάσαντα τὰς ἄλλας ἐξηγήσεις τῆς προκειμένης ῥήσεως . ἴσως γὰρ καὶ τὰ νῦν εἰρημένα παρὰ τὴν ἐμαυτοῦ προαίρεσιν μηκύνει , παραλιπεῖν ἐγνωκότος ὅσα τοὺς ἀναγινώσκοντας αὐτὰ νέους οὐδὲν εἰς τὴν τέχνην ὀνίνησιν . οὐ γὰρ σοφιστικὴν παρασκευὴν πρόκειταί μοι παρασκευάζειν αὐτοὺς , ἣν ἐμίσησα διὰ παντὸς , ἀλλ’ ἐπὶ τὰ τῆς τέχνης ἔργα κατά τε πρόγνωσιν καὶ θεραπείαν , ἃ κᾀμοὶ διὰ παντὸς ἠσκήθη .
Lemmas: παρά ὁ μέγας , ὅς ὁ γυνή ὄπισθεν ὁ ἡρῷον , ἰκτεριώδης ἐπιγίγνομαι . εἴτε ὁ προγράφω ῥῆσις εἰμί τέλος ὁ παρά ὁ μέγας ὅς , οὗτος λεξίδιον , εἴτε τόπος τις δηλωτικός , ἐάω ζητέω ὁ ὁ μέν ἰατρικός παρατρέχω , ὡς γραμματικός δέ μᾶλλον ἤ ὡς ἰατρός ἐξηγέομαι προαιρέω . ἀρκέω γάρ ἐπί μέν ὁ , παρά ὁ μέγας , τοσοῦτος λέγω , ὅσον ὁ παλαιός ὁ ἐξηγητής λέγω , ὡς ἤτοι θέατρον ἤ ᾠδεῖον ἤ γυμνάσιον ἥρως ἤ οἴκημα τίς δηλόω διά ὁ μέγας λέξις ἤ ὁστισοῦν ἄλλος τίς τοιοῦτος . μεταβαίνω δέ ἐφεξῆς , εἰ τίς πρός ὁ ὁ τέχνη ἔργον χρήσιμος εἰμί , ἐκεῖνος σκοπέω , ὅτι ὁ ἡρῷον ὄπισθεν ἤ ὅτι ὁ Μενέλαος , τις οὕτως γράφω , ὁ ἄρρωστος ἐκεῖνος κατάκειμαι , χρήσιμος ἔχω τίς , καθά οὐδέ ὁ οὗτος ἐφεξῆς λέγω , ἰκτεριώδης ἐπιγίγνομαι . εἰ καί ὅτι μάλιστα χρήσιμος εἰμί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης , πρός ἀνάμνησις , ἴσως μέν ὁ προλέγω , ἴσως δέ καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ . πάθος γάρ ἤ χρῶμα ἰκτεριώδης ἐπιγίγνομαι ὁ γυνή ἐπιμιμνήσκομαι ἐνταῦθα παρά τε ὁ παλαιός ἐξηγητής καί ὁ ἀντίγραφος ὁ ῥῆσις παραγράφω . κατά ἄλλος δέ τις ἐξηγητής πρόσκειμαι ὁ ἰκτεριώδης ἐπιγίγνομαι ὁ παραμένω , ὥσπερ αὖ κατά ἕτερος μετά ὁ ἀπόφασις ὁ οὐ παραμένω . ἔνιοι δέ ὁ αὐτός προστίθημι . ἀλλά οὗτος μέν ὁ λέξις ὁ διαφορά , οὐ ἐν ὁ διάνοια λαμβάνω . ὁ δέ πρότερος ὁ διάνοια ἐπί ἐναντίος ὑπαλλάσσω , ὁ γάρ ἰκτεριώδης πάθος ἤ χρῶμα ὁ ἕτερος γραφεύς παραμένω δηλόω , ὁ ἕτερος φημί μή παραμένω . κατά ἑαυτοῦ οὖν γράφω ὁ πρόκειμαι ῥῆσις , οὔτε εἰ παραμένω οὔτε εἰ μή παραμένω , ἔχω τίς χρήσιμος ἐγώ ὁ οὐ οἶδα ὅπως νοσέω ἤ τίς διάθεσις ἔχω . εἰ δέ ὁ ἐπιγράφω συνάπτω , περισσός ὅλος εἰμί . ἀρκέω γάρ λέγω μόνος ὁ , ἰκτερώδης ἐπιγίγνομαι , παράδειγμα οὗτος ὁ περί ὁ πρόσωπον φαίνω , ὡς ὁ ἄλλος δοκέω μικρός ἔρχομαι μόνος , δηλόω ἐναντίος , ἐπεί μέγας ἐκτρέπω ὁ κατά φύσις . καί γάρ ὁ ἐπιφέρω τούτος ἐγώ διδάσκω διαμαρτυρέω , ἐπί ὁ μεταβαίνω ἤδη καιρός ἐάω ὁ ἄλλος ἐξήγησις ὁ πρόκειμαι ῥῆσις . ἴσως γάρ καί ὁ νῦν λέγω παρά ὁ ἐμαυτοῦ προαίρεσις μηκύνω , παραλείπω γιγνώσκω ὅσος ὁ ἀναγιγνώσκω αὐτός νέος οὐδείς εἰς ὁ τέχνη ὀνίνημι . οὐ γάρ σοφιστικός παρασκευή πρόκειμαι ἐγώ παρασκευάζω αὐτός , ὅς μισέω διά πᾶς , ἀλλά ἐπί ὁ ὁ τέχνη έργο κατά τε πρόγνωσις καί θεραπεία , ὅς ἐͅγώ διά πᾶς ἀσκέω .