galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 3.9
Ἡ γυνὴ , ἣν τὸ πρῶτον ἐθεράπευσα ἐν Κρανῶνι , ὁ σπλὴν μέγας φύσει , πυρετὸς καυσώδης , ἐξέρυθρος , πνεῦμα δεκάτῃ , ἱδρὼς , τὰ πολλὰ ἄνω , ἀτάρ τοι καὶ κάτω ιδʹ . Οὐδὲν ἀξιόλογον ἐκ ταύτης τῆς ῥήσεως ἔνεστιν ἡμῖν μαθεῖν . θαυμάσαιμι δ’ ἂν εἰ καὶ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης οὕτως ἔγραψεν ἄνευ τοῦ προσγράψαι τὰ οὖρα , ὡς εἴ γε προσεγέγραπτο πλέον ἂν ἐκ τούτου εἰς ἀνάμνησιν ἔσχε τι , πρὸς ἡμᾶς δ’ ἐξ ἐπιμέτρου . καὶ τοῦτ’ ἔστιν ἀσαφὲς τό τε κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ῥήσεως γεγραμμένον , ἣν τὸ πρῶτον ἐθεράπευσα . ζητήσεως γὰρ ἄξιόν ἐστι πότερον ἑαυτοῦ χάριν ὡς ὀνομάτων καὶ τόπων ἐν οἷς οἱ νοσοῦντες κατέκειντο μνημονεύειν εἴωθεν , οὕτω καὶ νῦν προσέγραψεν , ἣν τὸ πρῶτον ἐθεράπευσα , διὰ τὸ μεμνῆσθαι τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς , ἢ δηλωτικόν ἐστι τοῦ νῦν ἐξ ὑποστροφῆς νοσῆσαι τὸν ἄνθρωπον , οὕτω δὲ καὶ τὸ πνεῦμα , τὸ τῇ δεκάτῃ τῶν ἡμερῶν γεγονέναι γεγραμμένον , ἀσαφές ἐστιν εἴτε δύσπνοιαν ἁπλῶς σημαίνει ἡντινοῦν εἴτε μόνον τὸ δεδιωγμένον καὶ μέγα πυκνὸν εἶδος τῆς δυσπνοίας . ἔνιοι δὲ καὶ τὸ κατὰ τὴν γαστέρα πνεῦμα πλέον ἠθροῖσθαι νομίζουσιν ἐκ τῆς λέξεως δηλοῦσθαι . ταῦτα μὲν οὖν κατὰ τὴν λέξιν ἔχει τὴν ἀσάφειαν , ἄλλα δὲ κατὰ μόνην τὴν διάνοιαν . πότερον γὰρ ἐπὶ μόνῳ τῷ σπληνὶ πάσχοντι συνέβη τὴν γυναῖκα καὶ πυρετὸν καυσώδη ἔχειν καὶ τὴν δύσπνοιαν ἢ τὴν ἐμπνευμάτωσιν τῆς γαστρὸς , ἐξέρυθρόν τε τὴν χρόαν , ἢ καί τις ἄλλη πυρετώδης αὐτῇ διάθεσις ἐγένετο , δι’ ἣν ταῦτα συνέπεσεν , ἄδηλόν ἐστι . μέγιστον δ’ , ὡς ἔφην , τὸ μὴ γινώσκειν ἡμᾶς ὁποῖα τὰ οὖρα μέχρι κρίσεως ἐγένετο καὶ διὰ τί κατὰ τὴν δεκάτην ἡμέραν . ἐπεσήμηναν οἱ ἱδρῶτες . εἴωθε γὰρ αὐτὸς ἐν αἷς ἡμέραις οἱ παροξυσμοὶ σφοδρότεροι γίνονται προσγράφειν , ἵν’ εἰδῶμεν ὡς ἐκ πολλῆς τῆς τῶν κατὰ μέρος πείρας ἤθροισε τὴν ἐμπειρίαν , ἀφ’ ἧς ἀπεφήνατο καθόλου περὶ πάντων νοσημάτων , ὧν οἱ παροξυσμοὶ ἐν περισσαῖς ἡμέραις γίνονται , τούτων καὶ τὰς κρίσεις ἐν περισσαῖς ἡμέραις ἀποτελεῖσθαι . ὃ δὲ πάντων ἐστὶν ἀτοπώτατον ἐν τῇ προκειμένῃ ῥήσει καὶ δὴ φράσω , πότερον ἀπέθανεν ἢ ὑγίανεν ἡ γυνὴ , παραλελεῖφθαι . διὸ καὶ τὸ μεταξὺ ταύτης τε καὶ τῆς μετὰ ταύτην γεγραμμένης τὸ ἧσσον , ἔνιοι μὲν ταύτῃ προστιθέασιν , ἔνιοι δὲ ἐκείνης ἡγούμενον ποιοῦσιν . εἰ μὲν οὖν ἐγέγραπτο κατὰ τὴν ιδʹ ἐπ’ ἀγαθῷ κεκρίσθαι τὴν γυναῖκα , λόγον ἂν εἶχε μὴ προσγράφειν ταύτῃ τῇ ῥήσει τὸ ἧσσον . εἰρηκὼς γὰρ ἐν τῇ δεκάτῃ ἡμερῶν ἱδρῶτας γεγονέναι τῇ γυναικὶ τὰ πολλὰ ἄνω , κᾄπειθ’ ἑξῆς ἐπιφέρων , ἀτάρ τοι καὶ κάτω τεσσαρεσκαιδεκάτῃ , πῶς ἂν ἔτι προσέγραψε τὸ ἧσσον , εἴπερ ὅλως ἐσώθη τὸ γύναιον . εὔλογον οὖν ἐστι μᾶλλον ἐκταθῆναι δι’ ὅλου τοῦ σώματος τοὺς ἱδρῶτας , ἀγαθῆς τῆς κρίσεως γενομένης . ἐάν τ’ αὖ πάλιν ὑπόθηταί τις ἐπὶ κακῷ γεγονέναι τοὺς ἱδρῶτας , ἀποθανούσης τῆς γυναικὸς , τὸ ἧσσον εὐλόγως ἐπὶ τῇ τελευτῇ τάξει τῆς προκειμένης ῥήσεως , ἵν’ ᾖ τὸ λεγόμενον , ἵδρωσε μὲν καὶ τῇ δεκάτῃ τὰ ἄνω μᾶλλον , ἀτάρ τοι καὶ κάτῳ , ἵδρωσε δὲ καὶ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἧσσον τὰ κάτω . ἐπὶ τὴν ἑξῆς οὖν ῥῆσιν ἤδη μεταβῶμεν . ἴσως γὰρ ἐν ἐκείνῃ τὶ σαφέστερον εὑρήσομεν ὁποτέρᾳ χρὴ συντάσσειν τὸ ἧσσον , εἴτε τῇ νῦν προκειμένῃ κατὰ τὴν τελευτὴν εἴτε τῇ μετ’ αὐτὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς .
Lemmas: ὁ γυνή , ὅς ὁ πρῶτος θεραπεύω ἐν Κρανών , ὁ σπλήν μέγας φύσις , πυρετός καυσώδης , ἐξέρυθρος , πνεῦμα δέκατος , ἱδρώς , ὁ πολύς ἄνω , ἀτάρ τοι καί κάτω ιδʹ . οὐδέ ἀξιόλογος ἐκ οὗτος ὁ ῥῆσις ἔνειμι ἐγώ μανθάνω . θαυμάζω δέ ἄν εἰ καί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης οὕτως γράφω ἄνευ ὁ προσγράφω ὁ ὅρος , ὡς εἰ γε προσγράφω πλείων ἄν ἐκ οὗτος εἰς ἀνάμνησις ἔχω τίς , πρός ἐγώ δέ ἐκ ἐπίμετρον . καί οὗτος εἰμί ἀσαφής ὁ τε κατά ὁ ἀρχή ὁ ῥῆσις γράφω , ὅς ὁ πρῶτος θεραπεύω . ζήτησις γάρ ἄξιος εἰμί πότερος ἑαυτοῦ χάρις ὡς ὄνομα καί τόπος ἐν ὅς ὁ νοσέω κατάκειμαι μνημονεύω εἴωθα , οὕτως καί νῦν προσγράφω , ὅς ὁ πρῶτος θεραπεύω , διά ὁ μιμνήσκω ὁ ὄνομα ὁ γυνή , ἤ δηλωτικός εἰμί ὁ νῦν ἐκ ὑποστροφή νοσέω ὁ ἄνθρωπος , οὕτως δέ καί ὁ πνεῦμα , ὁ ὁ δέκατος ὁ ἡμέρα γίγνομαι γράφω , ἀσαφής εἰμί εἴτε δύσπνοια ἁπλῶς σημαίνω ὅστις εἴτε μόνος ὁ διώκω καί μέγας πυκνός εἶδος ὁ δύσπνοια . ἔνιοι δέ καί ὁ κατά ὁ γαστήρ πνεῦμα πλείων ἀθροίζω νομίζω ἐκ ὁ λέξις δηλόω . οὗτος μέν οὖν κατά ὁ λέξις ἔχω ὁ ἀσάφεια , ἄλλος δέ κατά μόνος ὁ διάνοια . πότερος γάρ ἐπί μόνος ὁ σπλήν πάσχω συμβαίνω ὁ γυνή καί πυρετός καυσώδης ἔχω καί ὁ δύσπνοια ἤ ὁ ἐμπνευμάτωσις ὁ γαστήρ , ἐξέρυθρος τε ὁ χροιά , ἤ εἰ τις ἄλλος πυρετώδης αὐτός διάθεσις γίνομαι , διά ὅς οὗτος συμπίπτω , ἄδηλος εἰμί . μέγας δέ , ὡς φημί , ὁ μή γινώσκω ἐγώ ὁποῖος ὁ ὅρος μέχρι κρίσις γίνομαι καί διά τίς κατά ὁ δέκατος ἡμέρα . ἐπισημαίνω ὁ ἱδρώς . εἴωθα γάρ αὐτός ἐν ὅς ἡμέρα ὁ παροξυσμός σφοδρός γίγνομαι προσγράφω , ἵνα οἶδα ὡς ἐκ πολύς ὁ ὁ κατά μέρος πεῖρα ἀθροίζω ὁ ἐμπειρία , ἀπό ὅς ἀποφαίνω καθόλου περί πᾶς νόσημα , ὅς ὁ παροξυσμός ἐν περισσός ἡμέρα γίγνομαι , οὗτος καί ὁ κρίσις ἐν περισσός ἡμέρα ἀποτελέω . ὁ δέ πᾶς εἰμί ἄτοπος ἐν ὁ πρόκειμαι ῥῆσις καί δή φράζω , πότερος ἀποθνῄσκω ἤ ὑγιαίνω ὁ γυνή , παραλείπω . διό καί ὁ μεταξύ οὗτος τε καί ὁ μετά οὗτος γράφω ὁ κακός , ἔνιοι μέν οὗτος προστίθημι , ἔνιοι δέ ἐκεῖνος ἡγέομαι ποιέω . εἰ μέν οὖν γράφω κατά ὁ ιδʹ ἐπί ἀγαθός κρίνω ὁ γυνή , λόγος ἄν ἔχω μή προσγράφω οὗτος ὁ ῥῆσις ὁ κακός . λέγω γάρ ἐν ὁ δέκατος ἡμέρα ἱδρώς γίγνομαι ὁ γυνή ὁ πολύς ἄνω , ἔͅπειτα ἑξῆς ἐπιφέρω , ἀτάρ τοι καί κάτω τεσσαρεσκαιδέκατος , πῶς ἄν ἔτι προσγράφω ὁ κακός , εἴπερ ὅλος σῴζω ὁ γύναιον . εὔλογος οὖν εἰμί μᾶλλον ἐκτείνω διά ὅλος ὁ σῶμα ὁ ἱδρώς , ἀγαθός ὁ κρίσις γίνομαι . ἐάν τε αὖ πάλιν ὑποτίθημι τις ἐπί κακός γίγνομαι ὁ ἱδρώς , ἀποθνῄσκω ὁ γυνή , ὁ κακός εὔλογος ἐπί ὁ τελευτή τάξις ὁ πρόκειμαι ῥῆσις , ἵνα εἰμί ὁ λέγω , ἱδρόω μέν καί ὁ δέκατος ὁ ἄνω μᾶλλον , ἀτάρ τοι καί κάτος , ἱδρόω δέ καί ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος κακός ὁ κάτω . ἐπί ὁ ἑξῆς οὖν ῥῆσις ἤδη μεταβαίνω . ἴσως γάρ ἐν ἐκεῖνος τίς σαφής εὑρίσκω ὁπότερος χράω συντάσσω ὁ κακός , εἴτε ὁ νῦν πρόκειμαι κατά ὁ τελευτή εἴτε ὁ μετά αὐτός ἐπί ὁ ἀρχή .