galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.9
Ἄλλον χυμὸν μὴ τὸν ἰόντα ἄγειν , τὸν δὲ ἰόντα συνεκχυμοῦν , ἐργάσασθαι τὸ ὅμοιον , οἷον ὀδύνη ὀδύνην παύει . τὰ ἀνόμοια ἢν ῥέπῃ ἄνωθεν ἀρθέντα , κάτωθεν λύειν καὶ τὰ ἐναντία ταῦτα , οἷον κεφαλῆς κάθαρσις , φλεβοτομίη , ὅτε οὐκ εἰκῇ ἀφαιρέεται . Τὸ μὲν ἄλλον χυμὸν , μὴ τὸν ἰόντα ἄγειν , εὔδηλόν ἐστιν ἐξ ὧν ἐμάθομεν ἐν ἀφορισμοῖς τε καὶ ἐν τοῖς περὶ χυμῶν . ἐὰν μὲν γὰρ ὁ λυπῶν ἐκκρίνηται συμμέτρου τῆς κενώσεως οὔσης , δέχεσθαι χρὴ μηδὲν αὐτὸν περιεργαζόμενον . ὥσπερ εἰ καὶ μὴ συμμέτρως γένοιτο πράττειν αὐτόν τι , ποτὲ μὲν ἐπέχοντα τὸ πλῆθος , ποτὲ παροξύνοντα τὸ τῆς κενώσεως ἐλλιπὲς , ὅπερ ὠνόμασεν αὐτὸς τὸν ἰόντα συνεκχυμοῦν . ἐκχυμώσεις γὰρ εἴωθε τὰς ἐκ τῶν ἀγγείων ἐκχύσεις καὶ κενώσεις ὀνομάζειν , τὸ δὲ ἐργάσασθαι μεμάθηκας ἐπὶ τοῦ μεταλλάττειν ἢ μιγνύναι λεγόμενον . ἄδηλον οὖν εἴτε τῷ προειρημένῳ συντακτέον εἴτε τῷ ἐξῆς εἰρημένῳ αὐτὸ προσακτέον , ἑκατέρως γὰρ οὐκ οἰκείως φαίνεται λέγεσθαι . διὸ καὶ τινες μὲν ὡς ἑπόμενον αὐτὸ τοῖς προειρημένοις ἐκείνοις συνῆψαν , εἶτ’ ἀφ’ ἑτέρας ἀρχῆς , τὸ ὅμοιον οἷον ὀδύνην ἡ ὀδύνη παύει . τινὲς δὲ ἀρχὴν ἐποιήσαντο τῶν ἐφεξῆς τὸ ἐργάσασθαι τὸ ὅμοιον . ἐπεὶ δὲ , ὡς ἔφην , ἑκατέρως λεγόμενον οὐδετέρως ἐστὶ πιθανὸν , ἐπὶ τοῦ μεταγράφειν αὐτὸ παρεγένοντο πολλοὶ , καθάπερ καὶ τὰ ἄλλα ὅσα καθ’ ἓν ὄνομα τὴν ἀσάφειαν ἔχει . καὶ τινὲς μὲν τὴν δευτέραν συλλαβὴν διὰ τοῦ γ καὶ ι γράφουσιν , ὀργίσασθαι , τινὲς δὲ τὴν πρώτην διὰ τοῦ ε καὶ ρ , τὴν δὲ δευτέραν διὰ τοῦ γ καὶ α , ἐργάσασθαι τὸ ὅμοιον . εἶτ’ ἐφεξῆς φασιν ἐν παραδείγματος μοίρᾳ λελέχθαι τὸ οἷον ὀδύνη ὀδύνην παύει . γέγραπται μὲν οὖν τοῦτο κατὰ πολλὰ τῶν ἀντιγράφων , ὀρθῶς δὲ ἐν τοῖς κατὰ Διοσκορίδην οὐ γέγραπται . φαίνεται μὲν γὰρ ὡς ἐξηγήσει προσγραφὲν ὑπό τινος , αὖθις δὲ εἰς τοὔδαφος ὑπὸ τοῦ βιβλιογράφου μετατεθεῖσθαι . τό γε μὴν διὰ τοῦ γ καὶ ι γραφόμενον ὀργίσασθαι πάνυ κακόζηλόν ἐστι καὶ πόῤῥω τῆς Ἱπποκράτους ἑρμηνείας , ἐάν τε ἐφ’ ἡμῶν αὐτῶν ἐάν τε ἐπὶ τῶν θεραπευομένων λέγηται μορίων ἐάν τε ἐπὶ τῶν χυμῶν . τὸ γὰρ οἷον εἰς ὀργὴν αὐτὰ προτρέψαι καὶ ἐπεγεῖραι πρὸς τὴν ἔκκρισιν ἡγοῦνται δηλοῦσθαι διὰ τοῦ ὀργήσασθαι ῥήματος . ἀλλὰ ταῦτα μὲν εὐκαταφρόνητα καὶ σμικρὰ , καθάπερ καὶ πάνθ’ ὅσα περὶ τῆς λέξεως ἐξήγηται , τῆς τῶν πραγμάτων ἀληθείας φυλαττομένης . ἐὰν δὲ κᾀκεῖνα κινῆται , φευκτέον ἡμῖν ἐστὶ τὰς τοιαύτας γραφὰς , ὥσπερ κᾀνταῦθα , σχεδὸν ἁπάντων τῶν ἐξηγητῶν προσιεμένων , θεραπείας τινὰς ἐνίοτε διὰ τῶν ὁμοίων γίνεσθαι , καὶ μὴ διὰ παντὸς ὑπὸ τῶν ἐναντίων , ὅπερ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης ὑπονοήσας τινὰς οἰήσεσθαι δι’ ἑνὸς παραδείγματος ἐνεδείξατο τὴν ἀπάτην αὐτῶν , ἐν ἀφορισμοῖς γράψας · ἔστιν ὅκου ἐπὶ τετάνου ἄνευ ἕλκεος , νέῳ εὐσάρκῳ , θέρεος μέσου , ψυχροῦ πολλοῦ κατάχυσις ἐπανάκλησιν θέρμης ποιέεται , θέρμη δὲ ταῦτα ῥύεται . ψυχρὸν γὰρ πάθος ὄντα τὸν τέτανον ὁμοίῳ βοηθήματι δόξει τις λύεσθαι , ψυχρὸν ὕδωρ καταχέων αὐτῷ . τὸ δ’ οὐχ οὕτως ἔχει , θερμασίας γὰρ ἐπανάκλησιν ποιησάμενον ὠφελεῖ , ὡς εἴ γε μὴ ποιήσαιτο ταύτην , ἐσχάτως βλάψει . ὥσπερ δὲ τοῦτο δοκοῦν εἶναι βοήθημα ψυχρὸν τῷ θερμαίνειν ὠφελεῖ ποτὲ πάθος ψυχρὸν τὸν τέτανον , οὕτως ἕτερα θερμαίνοντα κατὰ συμβεβηκὸς ψύχει , διαφοροῦντα τὴν πυρώδη θερμασίαν . καί μοι περὶ τούτων ἐν ὅλῃ τῇ τῆς θεραπευτικῆς μεθόδου πραγματείᾳ γέγραπται , διὰ τῶν ἐναντίων βοηθημάτων τῷ πάθει τὴν θεραπείαν ἐπιδεικνύντι γίνεσθαι διὰ παντός . οἱ δὲ δι’ ὀδύνης μείζονος ἡγούμενοι θεραπεύεσθαι τὴν ἐλάσσονα μέγιστόν τι παρορῶσιν . οὐ γὰρ ἡ ὀδύνη τὴν θεραπείαν ἐργάζεται τῆς ὀδύνης , ἀλλὰ τὸ σὺν τῇ ὀδύνη βοήθημα τοῦ ποιοῦντος αὐτὴν πάθους . ἔμαθες γὰρ ὡς οὐδενὸς συμπτώματος ἡ θεραπεία γίνεται πρώτως , ἀλλ’ ἀεὶ τῆς ἐργαζομένης αὐτὸ διαθέσεως . εἰ δέ τις οὐδέποτε μὲν πρώτως , ἐνίοτε δὲ κατὰ συμβεβηκὸς φαίη τὰ ὅμοια τῶν ὁμοίων εἶναι θεραπευτικὰ , διὰ μέσων τῶν πρώτως ἐναντίων , ἀληθῆ τέ φησι καὶ μεμάθηκας ἐπιστημονικῶς αὐτὸ διά τε τῆς θεραπευτικῆς πραγματείας καὶ προσέτι διὰ τῶν εἰς τοὺς ἀφορισμοὺς ὑπομνημάτων . ὃ δὲ λέγουσί τινες ὡς καύσας τις ἰσχίον , ὡς ἐπὶ τῶν ἰσχιαδικῶν , δι’ ὀδύνης ὀδύνην ἰάσατο , πρόδηλον ἔχει τὴν ἀτοπίαν . οὐ γὰρ διὰ τὴν ὀδύνην ἐθεραπεύθη τὸ πάθος , ἀλλὰ διὰ τὴν καῦσιν , ᾗ συμβέβηκε κατὰ τύχην ὀδύνη . θλάσας γέ τοί τις ἢ τεμὼν ἢ ὅπως ἑτέρως εἰς ὀδύνην ἀγαγὼν τὸ μόριον οὐκ ἂν ἰάσαιτο . καίτοι γ’ εἴπερ ἦν ἡ ὀδύνη τῆς ὠφελείας αἰτία , διὰ παντὸς ἂν ἐθεράπευσε ἰσχιάδας . οὕτω δὲ καὶ τὸν ὀδυνώμενον ὀδόντα δι’ ὀδοντάγρας κομισάμενός τις , ἀνώδυνον εἰργάσατο τὸν ἄνθρωπον , οὐ διὰ τὴν γενομένην ὀδύνην διαιρουμένου τοῦ ὀδόντος , ἀλλὰ διὰ τὴν διαίρεσιν ᾗ συνυπῆρχεν ἡ ὀδύνη , ὡς εἴ γε καὶ χωρὶς ὀδύνης ἦν ἐξελεῖν αὐτὸν , ὁμοίως ἂν ὁ κάμνων ἀνώδυνος ἐγένετο . καθάπερ γε καὶ χωρὶς ἐξαιρέσεως , ἐὰν θλίβων τις ἢ διακινῶν αὐτὸν ὀδυνήσῃ , τὸ μὲν ἄλγημα σφοδρότερον ἐποίησεν , οὐδὲν δὲ ὠφέλησεν . ἑκατέρωσε τοίνυν εὔδηλόν ἐστιν ἀνωφελῆ τοῖς ὀδυνωμένοις εἶναι τὴν ὀδύνην , ὅσον ἐφ’ αὑτῇ . διά τε γὰρ τῶν ἀνωδύνων βοηθημάτων πολλὰ θεραπεύεται τῶν ὀδυνωμένων μορίων , ἐφ’ ἑτέρων τε πολλάκις ὀδύναι μεγάλαι , διὰ τῶν προσφερομένων ἔξωθεν γινόμεναι , παῦλαν οὐδεμίαν τοῖς διά τι πάθος ὀδυνωμένοις ἐπιφέρουσιν . ἓν γὰρ μόνον ἐστὶ τὸ ἰώμενον , ὅπερ ἂν ἐκκόπτῃ τὴν διάθεσιν ὁπωσοῦν , ἐάν τε χωρὶς ὀδύνης , ἐάν τε σὺν ταύτῃ · κατὰ δὲ τὸν αὐτῆς λόγον ὀδύνη παύειν ὀδύνην οὐ πέφυκεν , ἀλλὰ τοὐναντίον ἅπαν παροξύνειν . τοῦτο μὲν οὖν τὸ παράδειγμα φανερῶς ἐστὶ κίβδηλον , ἐφ’ ἕτερον δέ τι μεταβάντες ὧν εἰρήκασι καὶ τὴν κατ’ ἐκεῖνον μοχθηρίαν θεασώμεθα . φασὶν οὖν ἔμετον ἐμέτῳ θεραπεύεσθαι πολλάκις καὶ κλυστῆρι δριμεῖ διαχωρήματα δακνώδη . ἔστι δὲ κᾀνταῦθα μία μὲν ἴασις ἐκκόψαι τὴν διάθεσιν , ὑφ’ ἧς ἤτοι ναυτιώδεις εἰσὶν ἢ συνεχῶς ἐξίστανται δακνόμενοι . γίνεται δὲ τοῦτο διττῶς , ὡς ἔμαθες , καθ’ ἕνα μὲν τρόπον ἐκκενωσάντων ἡμῶν τοὺς χυμοὺς , ὅσοι τήν τε ναυτίαν καὶ τὴν τῶν ἐντέρων δῆξιν εἰργάσαντο . καθ’ ἕτερον δὲ , πεμψάντων τε καὶ μεταβαλλόντων εἰς ποιότητα χρηστὴν ἢ ἐπικερασάντων . ἐδείχθη δὲ κᾀπὶ τούτων ἡ ἴασις ὑπὸ τῶν ἐναντίων γινομένη . τό τε γὰρ ὅλως ἐκκενῶσαι τὴν ἀλλότριόν τε καὶ παρὰ φύσιν χυμὸν ἐναντίον ἐστὶ τῷ ἴσχειν , ἥ τε κατὰ ποιότητα μεταβολὴ διὰ τῆς ἐναντίας γίνεται ποιότητος . ἀλλ’ οὐ χρὴ ζητεῖν ἐνταῦθα , δεδειγμένου καθ’ ὅλην τὴν θεραπευτικὴν μέθοδον , ἀεὶ διὰ τῶν ἐναντίων γίνεσθαι τὴν θεραπείαν . ἐπεὶ δὲ πολλάκις ἀπό τε τῶν ἐμπειρικῶν καὶ τῶν μεθοδικῶν λόγων ἀναγόμενοι διαβάλλειν ἐπιχειροῦσιν αὐτὸ , παραπλησίους λέγοντες λόγους , οὓς ἄρτι διῆλθον , ἴσως ἄμεινόν ἐστι μετὰ τὸ συμπληρῶσαι τὴν ἐξήγησιν τοῦ προκειμένου , ποιῆσαί τι βιβλίον , ἐν ᾧ δειχθήσεται τὰ ἐναντία τῶν ἐναντίων ἰάματα ὑπάρχοντα μόνα πρώτως τε καὶ καθ’ ἑαυτά . κατὰ συμβεβηκὸς γὰρ καὶ φαλακρὸς ἰατρὸς φαλακρὸν ἄῤῥωστον ὅμοιος ὅμοιον ἰᾶσθαι δύναται καὶ φοξὸς φοξὸν καὶ χωλὸς χωλόν . τὸ δὲ γενησόμενον βιβλίον ἐπιγραφήσεται περὶ τοῦ καλῶς ὑπὸ Ἱπποκράτους εἰρῆσθαι , τὰ ἐναντία τῶν ἐναντίων ὑπάρχειν ἰάματα . νυνὶ δ’ ἀφικόμεθα πάλιν ἐπὶ τὴν τῆς προκειμένης ῥήσεως ἐξήγησιν , ἐν ἧ διὰ τοῦ ε καὶ ρ τὴν πρώτην συλλαβὴν ἔφην ἐν τοῖς παλαιοῖς ἀντιγράφοις γεγράφθαι , μετὰ τοῦ καὶ τοὺς παλαιοτάτους ἐξηγητὰς ἐπίστασθαι ταύτην . ἐφυλάξαντο δὲ αὐτὴν καὶ οἱ περὶ τὸν Διοσκορίδην καίτοι πολλὰς τῶν ἀρχαίων γραφῶν ὑπαλλάττοντες . εἴη ἂν οὖν ὁ Ἱπποκράτης ὡς ἐν ὑπομνήματι γεγραφὼς ἑαυτῷ καθάπερ ἄλλας πολλὰς συμβολικῶς τε καὶ βραχέως , οὕτω καὶ τὸ ἐργάσασθαι τὸ ὅμοιον προειρηκὼς ὡς ἐνίοτε βέλτιόν ἐστι συμπράττειν τοῖς κρινομένοις , ἐπήνεγκεν ὁρμᾶσθαι τὸ ὅμοιον , τουτέστιν ἀναμίξαι τῷ κενουμένῳ καλῶς χυμῷ τὸ ὅμοιον . ἐγχωρεῖ δὲ καὶ τὸ ἐπιφερόμενον αὐτῷ , τὰ ἀνόμοια , κατὰ τὴν αὐτὴν διάνοιαν ἐξηγήσασθαι . καὶ γὰρ καὶ τοὺς ἀνομοίους χυμοὺς συνεκχυμοῦν προσήκει τοῖς καλῶς κενουμένοις . εἰ δὲ κᾀπὶ τοῦ μεταβάλλειν καὶ ἀλλοιῶσαι καὶ πέψαι βούλοιτό τις ἀκούειν τὸ ἐργάσασθαι , καὶ οὕτω ἂν ἔχοι νοῦν ἰατρικὸν ἡ λέξις . ἐὰν γὰρ ἐκκρίνηταί τις καλῶς χυμὸς , συνεκχυμῶσαι τούτῳ , τουτέστιν ἐξομοιῶσαί τε καὶ συνεκκρῖναι προσήκει τοὺς δεομένους κενώσεως , ἐάν τε ὁμοιότητά τινα ἔχωσι πρὸς αὐτὸν , ἐάν τε ἀνομοιότητα , δυνατόν ἐστι καὶ διελόντα τὴν λέξιν ὡς τελευτὴν ποιήσασθαι τῆς προτέρας ἐργάσασθαι τὸ ὅμοιον , τῆς δὲ δευτέρας , ἐπ’ αὐτὴν πάλιν ἀρχὴν ποιήσασθαι τήνδε , τὰ ἀνόμοια , εἰ ῥέποι ἄνω ἀρθέντα , κάτω λύειν , ὡς εἶναι τὴν διάνοιαν τοιάνδε , τὰ ἀνόμοια ὑγρὰ τοῖς μορίοις εἰς ἅπαν , ἄνω μὲν ἀρθέντα , κάτω λύειν , εἰ δὲ κάτω ῥέψειεν , ἀντισπᾷν ἄνω , νοούντων ἡμῶν ἀνόμοια λελέχθαι , τὰ τοῖς τόποις οὐκ οἰκεῖα . τὴν δ’ αὐτὴν ἐξήγησιν ποιησόμεθα καὶ κατὰ τὴν ἑτέραν γραφὴν , ἐφ’ ἧς ἡ πρώτη συλλαβὴ διὰ τοῦ ο καὶ ῥ γέγραπται . τὸ γὰρ ὀργίσασθαι τὸ ὅμοιον ἐροῦμεν δηλοῦν ἕκαστον ἡμῶν ἐργάσασθαι χρῆναι ἐκχυμουμένους χυμοὺς , ὁμοίους τοῖς κενουμένοις , ὡσαύτως δὲ καὶ τοὺς ἀνομοίους ὁμοίους ποιητέον . δύναται δ’ ἴσως , ὥσπερ ᾠήθησαν ἔνιοι , ὀργίσασθαι ἐκ μεταφορᾶς ἀπὸ τῶν ὀργώντων εἰρῆσθαι ζώων . καὶ γὰρ φαίνεται χρώμενος αὐτὸς οὕτως ὅταν εἴπῃ , φαρμακεύειν ἐν τοῖσι λίην ὀξέσιν , ἢν ὀργᾷ αὐθημερόν . ἐπὶ γὰρ τῶν ἑτοιμοτάτων εἰς ἔκκρισιν ἐπειγομένων τε πρὸς κένωσιν ὑγρῶν , ἐνταῦθά τε καὶ κατ’ ἄλλους ἀφορισμοὺς φαίνεται χρώμενος τῇ ὀργᾷν φωνῇ . οὕτως οὖν καὶ νῦν εἰκός φασιν εἰρῆσθαι περὶ τῶν χυμῶν , ὀργίσασθαι , τὸ πρὸς ἔκκρισιν ἑτοίμους αὐτοὺς παρασκευάσαι , πάλιν οὖν ἀφ’ ἑτέρας ἀρχῆς εἴς τι χρήσιμον ἀγάγωμεν ὡς οἷόν τε τὸν λόγον . ἐπεὶ γὰρ ἔφη τὰ ἄνω ἀρθέντα , κάτω λύειν καὶ τὰ ἐναντία τὸ αὐτὸ , τὰ μὲν ἀρθέντα τὰ οἷον ὁρμήσαντα δηλοῦν ἡγητέον , ἵνα περὶ τῆς πρώτης γενέσεως τοῦ πάθους ὁ λόγος αὐτῷ γένηται , κελεύοντι πρὸς τοὺς ἐναντίους τόπους ἀντισπᾷν αὐτίκα , κάτωθεν μὲν ἐπὶ τῶν ἄνωθεν ἐχόντων τὴν γένεσιν , ἄνωθεν δὲ ἐπὶ τῶν κάτωθεν , ὅπως τῷ μὲν αὐτῷ λογισμῷ χρώμενοι τὴν βοήθειαν ποιώμεθα , πρὸς διαφέροντας δὲ ἄγωμεν τόπους . ἐὰν γοῦν αἰσθώμεθα κατασκῆπτον εἰς πόδας καὶ σκέλη ῥεῦμα , διὰ τῶν κατ’ ἀγκῶνα φλεβῶν ἀφαιρήσομεν αἵματος ἢ καθαίρωμεν ἐμέτοις , οὐχ ὥσπερ ἔνιοι νομίζουσι μηδέποτε ἀντισπᾷν ἄνω , κᾂν εἰς τὰ κάτω χωρία τὴν ὁρμὴν τῶν χυμῶν ποιησαμένων μέγα τι μέλλῃ γενέσθαι πάθος ἐν αὐτοῖς . ἔστι δὲ καὶ τὸ ἄνωθεν ἀρθέντα νοεῖν εἰρῆσθαι κατὰ τῶν ὁρμησάντων χυμῶν ἄνω , ἵνα τὰ ἀρθέντα κυριώτερον ᾖ λελεγμένον . ἡ μέντοι διάνοια ἡ αὐτὴ καὶ νῦν μένει . τοὺς μὲν γὰρ αἰρομένους ἄνω χυμοὺς , τουτέστι μετεωριζομένους , ἀντισπᾷν χρὴ κάτω μὴ καλῶς ὁρμῶντας , τοὺς δ’ ἔμπαλιν ἐναντίως , οἷον ἐπὶ κεφαλῆς κάθαρσιν διὰ ὑπηλάτου φαρμάκου , παραλαμβάνοντας καὶ φλεβοτομίαν ἀπ’ ἀγκῶνος . ἀμφότερα γὰρ ἐκκενοῦσι καὶ ἀντισπῶσι κάτω . πιθανὸν δέ ἐστι καὶ τἀναντία λελέχθαι πρὸς αὐτοῦ κατὰ τοιαύτην τινὰ διάνοιαν . τὰ ἄνωθεν ἀρθέντα καὶ γεννηθέντα πάθη κάτω μὲν ἀντισπᾷν εὐθέως ἐν ἀρχῇ προσήκει . καὶ τἀναντία δὲ τούτων πράττειν ἐφεξῆς , ὅπερ ἐστὶ τοπικῶς κενοῦν , οἷον ἐπὶ κεφαλῆς . τῷ γοῦν ὄπισθεν κεφαλῆς ὀδυνωμένῳ ἐν μετώπῳ ἡ ὀρθὴ φλὲψ τμηθεῖσα ὠφελέει , τοπικὸν οὖσα βοήθημα .
Lemmas: ἄλλος χυμός μή ὁ ἔρχομαι ἄγω , ὁ δέ ἔρχομαι συνεκχυμόω , ἐργάζομαι ὁ ὅμοιος , οἷος ὀδύνη ὀδύνη παύω . ὁ ἀνόμοιος ἐάν ῥέπω ἄνωθεν ἀείρω , κάτωθεν λύω καί ὁ ἐναντίος οὗτος , οἷος κεφαλή κάθαρσις , φλεβοτομία , ὅτε οὐ εἰκῇ ἀφαιρέω . ὁ μέν ἄλλος χυμός , μή ὁ ἔρχομαι ἄγω , εὔδηλος εἰμί ἐκ ὅς μανθάνω ἐν ἀφορισμός τε καί ἐν ὁ περί χυμός . ἐάν μέν γάρ ὁ λυπέω ἐκκρίνω σύμμετρος ὁ κένωσις σέω , δέχομαι χράω μηδείς αὐτός περιεργάζομαι . ὥσπερ εἰ καί μή σύμμετρος γίγνομαι πράσσω αὐτός τίς , ποτέ μέν ἐπέχω ὁ πλῆθος , ποτέ παροξύνω ὁ ὁ κένωσις ἐλλιπής , ὅς ὀνομάζω αὐτός ὁ ἔρχομαι συνεκχυμόω . ἐκχύμωσις γάρ εἴωθα ὁ ἐκ ὁ ἀγγεῖον ἔκχυσις καί κένωσις ὀνομάζω , ὁ δέ ἐργάζομαι μανθάνω ἐπί ὁ μεταλλάσσω ἤ μείγνυμι λέγω . ἄδηλος οὖν εἴτε ὁ προλέγω συντακτέον εἴτε ὁ ἑξῆς λέγω αὐτός προσάγω , ἑκάτερος γάρ οὐ οἰκεῖος φαίνω λέγω . διό καί τις μέν ὡς ἕπομαι αὐτός ὁ προλέγω ἐκεῖνος συνάπτω , εἶτα ἀπό ἕτερος ἀρχή , ὁ ὅμοιος οἷος ὀδύνη ὁ ὀδύνη παύω . τις δέ ἀρχή ποιέω ὁ ἐφεξῆς ὁ ἐργάζομαι ὁ ὅμοιος . ἐπεί δέ , ὡς φημί , ἑκάτερος λέγω οὐδέτερος εἰμί πιθανός , ἐπί ὁ μεταγράφω αὐτός παραγίγνομαι πολύς , καθάπερ καί ὁ ἄλλος ὅσος κατά εἷς ὄνομα ὁ ἀσάφεια ἔχω . καί τις μέν ὁ δεύτερος συλλαβή διά ὁ γ καί ι γράφω , ὀργίζω , τις δέ ὁ πρῶτος διά ὁ ε καί ρ , ὁ δέ δεύτερος διά ὁ γ καί α , ἐργάζομαι ὁ ὅμοιος . εἶτα ἐφεξῆς φημί ἐν παράδειγμα μοῖρα λέγω ὁ οἷος ὀδύνη ὀδύνη παύω . γράφω μέν οὖν οὗτος κατά πολύς ὁ ἀντίγραφος , ὀρθός δέ ἐν ὁ κατά Διοσκορίδης οὐ γράφω . φαίνω μέν γάρ ὡς ἐξήγησις προσγράφω ὑπό τις , αὖθις δέ εἰς ἔδαφος ὑπό ὁ βιβλιογράφος μετατίθημι . ὁ γε μήν διά ὁ γ καί ι γράφω ὀργίζω πάνυ κακόζηλος εἰμί καί πρόσω ὁ Ἱπποκράτης ἑρμηνεία , ἐάν τε ἐπί ἐγώ αὐτός ἐάν τε ἐπί ὁ θεραπεύω λέγω μόριον ἐάν τε ἐπί ὁ χυμός . ὁ γάρ οἷος εἰς ὀργή αὐτός προσρέπω καί ἐπεγείρω πρός ὁ ἔκκρισις ἡγέομαι δηλόω διά ὁ ὀργάω ῥῆμα . ἀλλά οὗτος μέν εὐκαταφρόνητος καί μικρός , καθά καί πᾶς ὅσος περί ὁ λέξις ἐξηγέομαι , ὁ ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια φυλάσσω . ἐάν δέ κοᾀκίς κινέω , φεύγω ἐγώ εἰμί ὁ τοιοῦτος γραφή , ὥσπερ ἐνταῦθα , σχεδόν ἅπας ὁ ἐξηγητής προσίημι , θεραπεία τις ἐνίοτε διά ὁ ὅμοιος γίγνομαι , καί μή διά πᾶς ὑπό ὁ ἐναντίος , ὅς αὐτός ὁ Ἱπποκράτης ὑπονοέω τις οἴομαι διά εἷς παράδειγμα ἐνδείκνυμι ὁ ἀπάτη αὐτός , ἐν ἀφορισμός γράφω · εἰμί ὅπου ἐπί τέτανος ἄνευ ἕλκος , νέος εὔσαρκος , θέρος μέσος , ψυχρός πολύς κατάχυσις ἐπανάκλησις θέρμη ποιέω , θέρμη δέ οὗτος ἐρύω . ψυχρός γάρ πάθος εἰμί ὁ τέτανος ὅμοιος βοήθημα δοκέω τις λύω , ψυχρός ὕδωρ καταχέω αὐτός . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω , θερμασία γάρ ἐπανάκλησις ποιέω ὠφελέω , ὡς εἰ γε μή ποιέω οὗτος , ἔσχατος βλάπτω . ὥσπερ δέ οὗτος δοκέω ἔρχομαι βοήθημα ψυχρός ὁ θερμαίνω ὠφελέω ποτέ πάθος ψυχρός ὁ τέτανος , οὕτως ἕτερος θερμαίνω κατά συμβαίνω ψύχω , διαφορέω ὁ πυρώδης θερμασία . εἰ ἐγώ περί οὗτος ἐν ὅλος ὁ ὁ θεραπευτικός μέθοδος πραγματεία γράφω , διά ὁ ἐναντίος βοήθημα ὁ πάθος ὁ θεραπεία ἐπιδείκνυμι γίγνομαι διά πᾶς . ὁ δέ διά ὀδύνη μέγας ἡγέομαι θεραπεύω ὁ μικρός μέγας τίς παροράω . οὐ γάρ ὁ ὀδύνη ὁ θεραπεία ἐργάζομαι ὁ ὀδύνη , ἀλλά ὁ σύν ὁ ὀδύνη βοήθημα ὁ ποιέω αὐτός πάθος . μανθάνω γάρ ὡς οὐδείς σύμπτωμα ὁ θεραπεία γίγνομαι πρῶτος , ἀλλά ἀεί ὁ ἐργάζομαι αὐτός διάθεσις . εἰ δέ τις οὐδέποτε μέν πρῶτος , ἐνίοτε δέ κατά συμβαίνω φημί ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος ἔρχομαι θεραπευτικός , διά μέσος ὁ πρῶτος ἐναντίος , ἀληθής τε φημί καί μανθάνω ἐπιστημονικός αὐτός διά τε ὁ θεραπευτικός πραγματεία καί προσέτι διά ὁ εἰς ὁ ἀφορισμός ὑπόμνημα . ὁ δέ λέγω τις ὡς καίω τις ἰσχίον , ὡς ἐπί ὁ ἰσχιαδικός , διά ὀδύνη ὀδύνη ἰάομαι , πρόδηλος ἔχω ὁ ἀτοπία . οὐ γάρ διά ὁ ὀδύνη θεραπεύω ὁ πάθος , ἀλλά διά ὁ καῦσις , ὅς συμβαίνω κατά τύχη ὀδύνη . θλάω γε τοι τις ἤ τέμνω ἤ ὅπως ἑτέρως εἰς ὀδύνη ἄγω ὁ μόριον οὐ ἄν ἰάομαι . καίτοι γε εἴπερ εἰμί ὁ ὀδύνη ὁ ὠφέλεια αἰτία , διά πᾶς ἄν θεραπεύω ἰσχιάς . οὕτως δέ καί ὁ ὀδυνάω ὀδούς διά ὀδοντάγρα κομίζω τις , ἀνώδυνος ἐργάζομαι ὁ ἄνθρωπος , οὐ διά ὁ γίγνομαι ὀδύνη διαιρέω ὁ ὀδούς , ἀλλά διά ὁ διαίρεσις ὅς συνυπάρχω ὁ ὀδύνη , ὡς εἰ γε φαίνω Χωρὶς ὀδύνη εἰμί ἐξαιρέω αὐτός , ὅμοιος ἄν ὁ κάμνω ἀνώδυνος γίνομαι . καθά γε καί Χωρὶς ἐξαίρεσις , ἐάν θλίβω τις ἤ διακινέω αὐτός ὀδυνάω , ὁ μέν ἄλγημα σφοδρός ποιέω , οὐδείς δέ ὠφελέω . ἑκατέρωσε τοίνυν εὔδηλος εἰμί ἀνωφελής ὁ ὀδυνάω ἔρχομαι ὁ ὀδύνη , ὅσον ἐπί αὐτός . διά τε γάρ ὁ ἀνώδυνος βοήθημα πολύς θεραπεύω ὁ ὀδυνάω μόριον , ἐπί ἕτερος τε πολλάκις ὀδύνη μέγας , διά ὁ προσφέρω ἔξωθεν γίγνομαι , παῦλα οὐδείς ὁ διά τίς πάθος ὀδυνάω ἐπιφέρω . εἷς γάρ μόνος εἰμί ὁ ἰάομαι , ὅς ἄν ἐκκόπτω ὁ διάθεσις ὁπωσοῦν , ἐάν τε Χωρὶς ὀδύνη , ἐάν τε σύν οὗτος · κατά δέ ὁ αὐτηες͂ς λόγος ὀδύνη παύω ὀδύνη οὐ φύω , ἀλλά ἐναντίος ἅπας παροξύνω . οὗτος μέν οὖν ὁ παράδειγμα φανερός εἰμί κίβδηλος , ἐπί ἕτερος δέ τίς μεταβαίνω ὅς λέγω καί ὁ κατά ἐκεῖνος μοχθηρία θεάομαι . φημί οὖν ἔμετος ἔμετος θεραπεύω πολλάκις καί κλυστήρ δριμύς διαχώρημα δακνώδης . εἰμί δέ ἐνταῦθα εἷς μέν ἴασις ἐκκόπτω ὁ διάθεσις , ὑπό ὅς ἤτοι ναυτιώδης εἰμί ἤ συνεχής ἐξίστημι δάκνω . γίγνομαι δέ οὗτος δισσός , ὡς μανθάνω , κατά εἷς μέν τρόπος ἐκκενόω ἐγώ ὁ χυμός , ὅσος ὁ τε ναυτία καί ὁ ὁ ἔντερον δῆξις ἐργάζομαι . κατά ἕτερος δέ , πέμπω τε καί μεταβάλλω εἰς ποιότητα χρηστός ἤ ἐπικεράννυμι . δείκνυμι δέ εἰͅπί οὗτος ὁ ἴασις ὑπό ὁ ἐναντίος γίγνομαι . ὁ τε γάρ ὅλος ἐκκενόω ὁ ἀλλότριος τε καί παρά φύσις χυμός ἐναντίος εἰμί ὁ ἴσχω , ὁ τε κατά ποιότητα μεταβολή διά ὁ ἐναντίος γίγνομαι ποιότης . ἀλλά οὐ χράω ζητέω ἐνταῦθα , δείκνυμι κατά ὅλος ὁ θεραπευτικός μέθοδος , ἀεί διά ὁ ἐναντίος γίγνομαι ὁ θεραπεία . ἐπεί δέ πολλάκις ἀπό τε ὁ ἐμπειρικός καί ὁ μεθοδικός λόγος ἀνάγω διαβάλλω ἐπιχειρέω αὐτός , παραπλήσιος λέγω λόγος , ὅς ἄρτι διέρχομαι , ἴσως ἀμείνων εἰμί μετά ὁ συμπληρόω ὁ ἐξήγησις ὁ πρόκειμαι , ποιέω τίς βιβλίον , ἐν ὅς δείκνυμι ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος ἴαμα ὑπάρχω μόνος πρῶτος τε καί κατά ἑαυτοῦ . κατά συμβαίνω γάρ καί φαλακρός ἰατρός φαλακρός ἄρρωστος ὅμοιος ὅμοιος ἰάομαι δύναμαι καί φοξός φοξός καί χωλός χωλός . ὁ δέ γίγνομαι βιβλίον ἐπιγράφω περί ὁ καλός ὑπό Ἱπποκράτης λέγω , ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος ὑπάρχω ἴαμα . νυνί δέ ἀφικνέομαι πάλιν ἐπί ὁ ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ἐξήγησις , ἐν ὅς διά ὁ ε καί ρ ὁ πρῶτος συλλαβή φημί ἐν ὁ παλαιός ἀντίγραφος γράφω , μετά ὁ καί ὁ παλαιός ἐξηγητής ἐπίσταμαι οὗτος . φυλάσσω δέ αὐτός καί ὁ περί ὁ Διοσκορίδης καίτοι πολύς ὁ ἀρχαῖος γραφεύς ὑπαλλάσσω . εἰμί ἄν οὖν ὁ Ἱπποκράτης ὡς ἐν ὑπόμνημα γράφω ἑαυτοῦ καθά ἄλλος πολύς συμβολικός τε καί βραχύς , οὕτως καί ὁ ἐργάζομαι ὁ ὅμοιος προλέγω ὡς ἐνίοτε ἀγαθός εἰμί συμπράσσω ὁ κρίνω , ἐπιφέρω ὁρμάω ὁ ὅμοιος , τουτέστι ἀναμίσγω ὁ κενόω καλός χυμός ὁ ὅμοιος . ἐγχωρέω δέ καί ὁ ἐπιφέρω αὐτός , ὁ ἀνόμοιος , κατά ὁ αὐτός διάνοια ἐξηγέομαι . καί γάρ καί ὁ ἀνόμοιος χυμός συνεκχυμόω προσήκω ὁ καλός κενόω . εἰ δέ εἰͅπί ὁ μεταβάλλω καί ἀλλοιόω καί πέσσω βούλομαι τις ἀκούω ὁ ἐργάζομαι , καί οὕτως ἄν ἔχω νόος ἰατρικός ὁ λέξις . ἐάν γάρ ἐκκρίνω τις καλός χυμός , συνεκχυμόω οὗτος , τουτέστι ἐξομοιόω τε καί συνεκκρίνω προσήκω ὁ δέω κένωσις , ἐάν τε ὁμοιότης τις ἔχω πρός αὐτός , ἐάν τε ἀνομοιότης , δυνατός εἰμί καί διαιρέω ὁ λέξις ὡς τελευτή ποιέω ὁ πρότερος ἐργάζομαι ὁ ὅμοιος , ὁ δέ δεύτερος , ἐπί αὐτός πάλιν ἀρχή ποιέω ὅδε , ὁ ἀνόμοιος , εἰ ῥέπω ἄνω ἀείρω , κάτω λύω , ὡς ἔρχομαι ὁ διάνοια τοιόσδε , ὁ ἀνόμοιος ὑγρός ὁ μόριον εἰς ἅπας , ἄνω μέν ἀείρω , κάτω λύω , εἰ δέ κάτω ῥέπω , ἀντισπάω ἄνω , νοέω ἐγώ ἀνόμοιος λέγω , ὁ ὁ τόπος οὐ οἰκεῖος . ὁ δέ αὐτός ἐξήγησις ποιέω καί κατά ὁ ἕτερος γραφή , ἐπί ὅς ὁ πρῶτος συλλαβή διά ὁ ὁ καί Ῥ γράφω . ὁ γάρ ὀργίζω ὁ ὅμοιος λέγω δηλόω ἕκαστος ἐγώ ἐργάζομαι χρή ἐκχυμόω χυμός , ὅμοιος ὁ κενόω , ὡσαύτως δέ καί ὁ ἀνόμοιος ὅμοιος ποιέω . δύναμαι δέ ἴσως , ὥσπερ οἴομαι ἔνιοι , ὀργίζω ἐκ μεταφορά ἀπό ὁ ὀργάω λέγω ζῷον . καί γάρ φαίνω Χράομαι αὐτός οὕτως ὅταν λέγω , φαρμακεύω ἐν ὁ λίαν ὀξύς , ἐάν ὀργάω αὐθημερόν . ἐπί γάρ ὁ ἑτοῖμος εἰς ἔκκρισις ἐπείγω τε πρός κένωσις ὑγρός , ἐνταῦθα τε καί κατά ἄλλος ἀφορισμός φαίνω Χράομαι ὁ ὀργάω φωνή . οὕτως οὖν καί νῦν ἔοικα φημί λέγω περί ὁ χυμός , ὀργίζω , ὁ πρός ἔκκρισις ἑτοῖμος αὐτός παρασκευάζω , πάλιν οὖν ἀπό ἕτερος ἀρχή εἰς τίς χρήσιμος ἄγω ὡς οἷος τε ὁ λόγος . ἐπεί γάρ φημί ὁ ἄνω ἀείρω , κάτω λύω καί ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός , ὁ μέν ἀείρω ὁ οἷος ὁρμάω δηλόω ἡγέομαι , ἵνα περί ὁ πρῶτος γένεσις ὁ πάθος ὁ λόγος αὐτός γίγνομαι , κελεύω πρός ὁ ἐναντίος τόπος ἀντισπάω αὐτίκα , κάτωθεν μέν ἐπί ὁ ἄνωθεν ἔχω ὁ γένεσις , ἄνωθεν δέ ἐπί ὁ κάτωθεν , ὅπως ὁ μέν αὐτός λογισμός χράομαι ὁ βοήθεια ποιέω , πρός διαφέρω δέ ἄγω τόπος . ἐάν γοῦν αἰσθάνομαι κατασκήπτω εἰς πόδι καί σκέλος ῥεῦμα , διά ὁ κατά ἀγκών φλέψ ἀφαιρέω αἷμα ἤ καθαίρω ἔμετος , οὐ ὥσπερ ἔνιοι νομίζω μηδέποτε ἀντισπάω ἄνω , ἔͅν εἰς ὁ κάτω χωρίον ὁ ὁρμή ὁ χυμός ποιέω μέγας τίς μέλλω γίγνομαι πάθος ἐν αὐτός . εἰμί δέ καί ὁ ἄνωθεν ἀείρω νοέω λέγω κατά ὁ ὁρμάω χυμός ἄνω , ἵνα ὁ ἀείρω κύριος εἰμί λέγω . ὁ μέντοι διάνοια ὁ αὐτός καί νῦν μένω . ὁ μέν γάρ ἀείρω ἄνω χυμός , τουτέστι μετεωρίζω , ἀντισπάω χράω κάτω μή καλός ὁρμή , ὁ δέ ἔμπαλιν ἐναντίος , οἷος ἐπί κεφαλή κάθαρσις διά ὑπήλατος φάρμακον , παραλαμβάνω καί φλεβοτομία ἀπό ἀγκών . ἀμφότερος γάρ ἐκκενόω καί ἀντισπάω κάτω . πιθανός δέ εἰμί καί ἐναντίος λέγω πρός αὐτός κατά τοιοῦτος τις διάνοια . ὁ ἄνωθεν ἀείρω καί γεννάω πάθος κάτω μέν ἀντισπάω εὐθύς ἐν ἀρχή προσήκω . καί ἐναντίος δέ οὗτος πράσσω ἐφεξῆς , ὅς εἰμί τοπικός κενόω , οἷος ἐπί κεφαλή . ὁ γοῦν ὄπισθεν κεφαλή ὀδυνάω ἐν μέτωπον ὁ ὀρθός φλέψ τέμνω ὠφελέω , τοπικός εἰμί βοήθημα .