galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 1.3
Οἱ φοξοὶ οἱ μὲν κρατεραύχενες ἰσχυροὶ καὶ τἄλλα καὶ τοῖσιν ὀστέοισιν , οἱ δὲ κεφαλαλγέες καὶ ὠτόῤῥυτοι , τουτέοισι ὑπερῶαι κοῖλαι καὶ ὀδόντες παρηλλαγμένοι . Κᾀνταῦθα πάλιν οὐδὲν διαφέρει πότερα κρατεραύχενες ἐν πέντε συλλαβαῖς ἢ κρατραύχενες ἐν τέτρασί τις γράψειε . τοὺς γὰρ κρατεροὺς ἔχοντας τοὺς αὐχένας , ὅπερ ἐστὶν ἰσχυροὺς , ἑκατέρα τῶν φωνῶν σημαίνει . τὸ μέντοι μακραύχενες , ὅπερ ἔνιοι γράφουσι τὴν παλαιὰν ὑπαλλάττοντες γραφὴν , οὐ ταὐτὸν δηλοῖ . κρατερὸς μὲν γὰρ αὐχὴν ὁ ἰσχυρὸς ὀνομάζεται , διὰ σκληρότητα καὶ μέγεθος ὀστῶν τοιοῦτος γινόμενος τοὐπίπαν . οὕτως δ’ ἔχουσι καὶ οἱ περικείμενοι τοῖς ὀστέοις μύες τε καὶ τένοντες καὶ σύνδεσμοι . μακροὶ δ’ αὐχένες οὐχ ὅπως ἐν ἀρετῆς μέρει γίνονται , ἀλλὰ καὶ μοχθηροὶ τοὐπίπαν εἰσὶ , παραπλησίως τῷ στενῷ καὶ μακρῷ θώρακι . καὶ γὰρ καὶ τοῦτον εὐρὺν εἶναι προσῆκεν , οὐ πλατὺν μόνον ἢ μακρόν . εὐρὺς δ’ ἐν τῇ κατὰ βάθος τε καὶ πλάτος διαστάσει καὶ θώραξ καὶ αὐχὴν καὶ πᾶν ὁτιοῦν ἄλλο γίνεται μόριον , ὅταν ἀνάλογον ἀλλήλοις αὐξηθῇ ταῦτα . πάντως δ’ ἐπ’ αὐτῶν ἐστι καὶ τὸ μῆκος , ἤτοι μεῖζον ἢ ἴσον γε τοῖς συμμέτρως ἔχουσιν . ὁ μὲν οὖν θώραξ τῶν ἐντυγχανόντων ἡμῖν ἀνθρώπων οὐ φαίνεται , πρὶν γυμνωθῆναι τὸ σῶμα . τὴν δὲ κεφαλὴν εὐθέως ὁρῶμέν τε καὶ γνωρίζομεν ὅ τί περ ἂν ἔχῃ κατά τε τὴν διάπλασιν καὶ τὸ μέγεθος σφάλμα · κατὰ μὲν τὸ μέγεθος , εἴτε σμικροτέρα τοῦ προσήκοντος ἢ μείζων γεγονυῖα , κατὰ δὲ τὴν διάπλασιν ἢ ἀκριβῶς στρογγύλην , τήν τε κατὰ μέτωπον ἐξοχὴν καὶ τὴν κατὰ τὸ ἰνίον ἀπολωλεκυῖα τελέως , ἢ φοξὴ προμηκεστέρας τοῦ δέοντος ἔχουσα τὰς ἐξοχὰς , ἤτοι γ’ ἀμφοτέρας ἢ τὴν ἑτέραν ἢ μίαν ἔχουσα μόνην , ἀπολωλεκυῖα δὲ τὴν ἑτέραν . ἐπὶ μὲν οὖν τῆς μείζονός τε καὶ φοξῆς ἐπισκέπτεσθαι προσήκει τό τε ποσὸν τῆς ὑπεροχῆς καὶ τὴν τοῦ αὐχένος ὑπεροχὴν , εἰς τὸ διαγνῶναι πότερον ἄμεινον αὐτοῖς ἢ χεῖρον ἡ κεφαλὴ κατεσκεύασται . δέδεικται γὰρ ἐν τοῖς ὑγιεινοῖς ὑπομνήμασιν οὐ μικρὰ χρεία γινομένη τοῖς ἰατροῖς ἔκ τε τοιαύτης γνώσεως εἰς φυλακὴν τῆς τοῦ μέρους ὑγείας καὶ τὴν ἐσομένην ἐπανόρθωσιν , εἰ φθάσειέ ποτε μαθεῖν . ἐπὶ δὲ τῆς ἐναργῶς μικρᾶς ἐγνωκέναι μὲν χρὴ τὴν σμικρότητα , προσεπισκέπτεσθαι δὲ ἐκ περιουσίας καὶ τὰ κατὰ τὸν τράχηλον . ἐπειδὴ στελέχει παραπλησίως ﻿ ἡ ῥάχις ὡς ἐκ ῥιζώσεως πέφυκε τῆς κεφαλῆς . ἔμαθες γὰρ ἐξ ἐγκεφάλου τῷ νωτιαίῳ μυελῷ τήν τε τῆς γενέσεως ἀρχὴν εἶναι καὶ τὴν τῶν δυνάμεων χορηγίαν . περιέχουσι δὲ τοῦτον οἱ σπόνδυλοι λεπτὸν μὲν ὄντα μικροὶ , παχὺν δὲ γενόμενον εὐρεῖς . ὥσπερ οὖν ὁ μέγας μὲν θώραξ εὐρυχωρίαν τε μεγάλην ἔνδοθεν ἔχει , καθ’ ἣν ἄθλιπτα καὶ μεγάλα δύο σπλάγχνα περιέχεται πνεύμων καὶ καρδία . ὁ δὲ σμικρὸς ἀνάλογον αὐτῷ καὶ ταῦτα ἔχει σμικρά τε καὶ στενοχωρούμενα . κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἡ κεφαλὴ καὶ ἡ ῥάχις ἀνάλογον ἑαυταῖς ἔχουσιν ἐγκέφαλόν τε καὶ νωτιαῖον . ὅταν μὲν εἰς μέγεθος ἐπιδῶσιν , αὐτούς τε μεγάλους εὐρείας τε τὰς τοῦ πνεύματος χώρας ἐν αὐτοῖς ποιοῦσιν , αἱ δὲ σμικραὶ τἀναντία . φαίνεται δὲ καὶ τὰ τῆς διανοίας βεβλαμμένα τοῖς ἐναργῶς ἔχουσιν , ἤτοι πάνυ μεγάλας ἢ πάνυ σμικρὰς τὰς κεφαλάς . ἀλλ’ αἱ μὲν σμικραὶ μοχθηραὶ διὰ παντός , αἱ δὲ μεγάλαι γένοιντ’ ἄν ποτε κατὰ τὸ σπάνιον ἐπὶ ῥώμῃ τε τῆς κατὰ ταῦτα δυνάμεως καὶ πλήθει τῆς ὕλης , ἐξ ἧς διεπλάσθησαν , ὅπερ ὑπάρξαι φασὶ καὶ Περικλεῖ τῷ Ἀθηναίῳ συνετωτάτῳ γενομένῳ . σκώπτεται γοῦν ὑπὸ τῶν κωμικῶν ἐπὶ μεγέθει κεφαλῆς . ἔτι δὲ μᾶλλον , ἐὰν καὶ τὸ κατὰ φύσιν σχῆμα φυλάττῃ καὶ τὸν αὐχένα κρατερὸν ἔχῃ καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς δεδορκότας δριμὺ , γνωστέον ἄριστα διακεῖσθαι τὴν τοιαύτην κεφαλήν . αἱ δὲ φοξαὶ , καὶ γὰρ καὶ τούτων ἔφην τινὰς οὐκ εἶναι μεμπτὰς , γίνονται μὲν ὑπαλλαττομένης κατά τι τῆς ἀρίστης διαπλάσεως , ἥτις ἔοικε προμήκει σφαίρᾳ τεθλιμμένῃ καθ’ ἑκάτερον οὔσῃ · ἤτοι δὲ λείπουσαν ἔχουσι τὴν κατ’ ἰνίον ἢ μέτωπον ἐξοχὴν ἢ περαιτέρω τοῦ προσήκοντος ηὐξημένην . ὡς τὸ πολὺ μὲν οὖν , ἔφην , ὥσπερ τὴν μεγάλην , οὕτω καὶ ταύτας εὑρήσεις μεμπτάς . ἐν δὲ τῷ σπανίῳ γίνονται καὶ τούτων τινὲς ἀγαθαὶ , τῆς διαπλαττούσης δυνάμεως τὴν ὕλην , ἐξ ἧς ἐγενήθη κυούμενος ὁ ἄνθρωπος , ἰσχυρᾶς ὑπαρχούσης , ὡς μὴ νικηθῆναι τῷ πλήθει τοῦ ῥυέντος ἐπὶ τὸ χωρίον αἵματος , ἀλλ’ ἐξαρκέσαι τε καὶ ἀντισχεῖν αὐτὸ καὶ διαπλάσαι καλῶς . ἐπεὶ τοίνυν ἤτοι διὰ τὴν ἔνδειαν ὁποτέρας τῶν ἐξοχῶν ἢ διὰ τὴν ἐπαύξησιν αἱ φοξαὶ γίνονται κεφαλαὶ , πρῶτον μέν σε χρὴ προσέχειν τὸν νοῦν πότερον αὐξηθείσης ἢ μειωθείσης , οὐ μεμπτὸν δ’ ἀεὶ , τὸ προσαυξηθείσης . ἀλλὰ συνεπισκέπτεσθαι χρὴ τηνικαῦτα πρῶτον μὲν τὴν εὐσχημοσύνην τῆς ἐπαυξήσεως · αἱ γὰρ ἀπρεπεῖς ἐπαυξήσεις εἰσι μοχθηραὶ · δεύτερον δὲ πότερον ἡ κατ’ ἰνίον ἐξοχὴ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς γέγονε μείζων ἢ τὸ κατὰ πρόσωπον μέρος ηὔξηται , βέλτιον εἶναι νομίζοντα αὐξηθῆναι τὴν κατ’ ἰνίον . αὐτίκα γὰρ ἥ τε κυριωτάτη τῶν κοιλιῶν ἐστὶ τοῦ ἐγκεφάλου καὶ ἡ τοῦ νωτιαίου μυελοῦ ῥίζωσις . εἶτα καθεξῆς σκοπεῖν τὸν αὐχένα πότερον ἀσθενὴς ἢ κρατερός ἐστιν . ἐὰν γὰρ ἥ τ’ ἐξοχὴ μήτ’ ἀσχήμων ᾖ μήθ’ ὑπερβαλλόντως μεγάλη , γεναῖός τε αὐτὴν ἐκδέχεται τράχηλος , ἀποδέχου τὴν ὀξότητα τῆς τοιαύτης κεφαλῆς . ἰσχυροὺς γὰρ εὑρήσεις τούτους τά τε ἄλλα κᾀν τοῖς ὀστοῖς . ἐπίσκεψαι δ’ ἐνταῦθα τίνα λέγει τὰ ἄλλα , πότερα τὰ κατὰ θώρακα καὶ ἧπαρ , ὡς εἶναι τὰς τρεῖς ἀρχὰς τοῖς τοιούτοις γενναίας , οὐ μόνον τὴν κατὰ τὸν ἐγκέφαλον · ἢ τἄλλα μόνα λέγει διὰ τὰ τὴν πρώτην ἀρχήν τε καὶ γένεσιν ἐκ τῆς κεφαλῆς ἔχοντα . ταῦτα δέ ἐστι νωτιαῖος καὶ νεῦρα καὶ σὺν αὐτοῖς ἡ τῶν ὀστῶν οὐσία καὶ ἡ τῶν μυῶν , ἅπερ ἐξ ἀνάγκης συναυξάνεται καὶ συγκρατύνεται τῇ κεφαλῇ . καὶ ταῦτα δὲ εὑρήσεις ὡς τὸ πολὺ συναυξανόμενα . τοῦ γὰρ αἵματος , ἐξ οὗ διεπλάσθησαν τὰ κατὰ τὴν κεφαλὴν , ὄντος πολλοῦ τε καὶ εὐχρήστου καὶ τὴν ζωτικὴν δύναμιν , ἣν ἐκ καρδίας ἐδείξαμεν ὁρμᾶσθαι καὶ τὴν φυσικήν τε καὶ θρεπτικὴν ὀνομαζομένην , ἣν ἐξ ἥπατος ἔμαθες ἐπιῤῥεῖν ταῖς φλεψὶν , εὔλογον ὑπάρχειν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἰσχυρᾶς . καὶ δὴ τῷ τοιούτῳ ζώῳ τὰ ὡς θεμέλια τοῦ παντὸς σώματος ἀναγκαῖον εἶναι γενναῖα . τῆς δ’ ἐναντίως ἐχούσης κεφαλῆς , κατά τε τὸ μοχθηρὸν σχῆμα καὶ τὴν μικρότητα , προσεπισκέψασθαι τά τε καθ’ ὑπερῶαν ἐν τῷ στόματι χωρία . καλεῖται δ’ οὕτως τὸ μέρος ἐκεῖνο τῆς ὑψηλῆς χώρας αὐτοῦ , ὅσον ὑπὲρ τὰς ἐκ τῆς ῥινὸς εἰς αὐτὸ συντερήσεις ἐστὶ μετέωρον . εὑρήσεις γὰρ οὖν καὶ τοῦτο κοῖλον , ἐφ’ ὧν ἡ φοξότης ὀξεῖά τε καὶ ἀσχήμων ἐγένετο . καὶ γὰρ οὖν καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι τούτους μάλιστα φοξούς . ἐπὶ πολλῶν δὲ καὶ ὀδόντες παρηλλαγμένοι φαίνονται , τουτέστιν οὐ κατ’ εὐθὺ τοῖς ἄνωθεν οἱ κάτωθεν οὔθ’ οἱ τομεῖς τοῖς τομεῦσιν οὔθ’ οἱ κυνόδοντες τοῖς κυνόδουσι οὔθ’ αἱ μύλαι ταῖς μύλαις , ἀλλ’ οἷον ἀνεσπασμένον τε ἅμα καὶ διεστραμμένον αὐτοῖς φαίνεται τὸ στόμα . τούτους οὖν εὑρήσεις κεφαλήν τε συνεχῶς ἀλγοῦντας καὶ ῥευματιζομένους τὰ ὦτα , ποτὲ μὲν ἰχῶρι λεπτῷ καὶ ὑγρῷ , ποτὲ δὲ οἷον πυώδει τε καὶ δυσώδει , τῶν ἀσθενῶν μορίων εἰωθότων καὶ πολὺ καὶ μοχθηρὸν περίττωμα γεννᾷν . ὁπότ’ οὖν σαφὴς ἐγένετο ἡ ῥῆσις , μικρόν τι προσθεὶς ἐπ’ ἄλλην μεταβήσομεν . τὸ δὲ μικρὸν τοῦτ’ ἐστὶν ἀνάμνησις ἑνὸς τῶν εἰρημένων μοι κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦδε τοῦ λόγου . φαίνεται γὰρ ἤδη σαφῶς ὑπομνήματι μᾶλλον ἢ συγγράμματι τὸ προκείμενον ἐοικέναι βιβλίον , ﻿ ἑαυτῷ τινὰ γράφοντος εἰς ἀνάμνησιν τοῦ Ἱπποκράτους , ὡς ἕκαστον ἔτυχεν ἤτοι θεασάμενος ἢ διὰ λογικῆς σκέψεως ἐξευρών . οὐδὲν γὰρ οὐδ’ ἐγγὺς οἰκεῖόν ἐστι τῇ πρώτῃ ῥήσει πρὸς τὴν δευτέραν , καθάπερ οὐδὲ τῇ τρίτῃ πάλιν πρὸς ταύτας .
Lemmas: ὁ φοξός ὁ μέν κρατεραύχην ἰσχυρός καί ἄλλος καί ὁ ὀστέον , ὁ δέ κεφαλαλγής καί ὠτόρρυτος , οὗτος ὑπερῶαι κοῖλος καί ὀδούς παραλλάσσω . ἐνταῦθα πάλιν οὐδείς διαφέρω πότερος κρατεραύχην ἐν πέντε συλλαβή ἤ κρατραύχηνς ἐν τέσσαρες τις γράφω . ὁ γάρ κρατερός ἔχω ὁ αὐχήν , ὅς εἰμί ἰσχυρός , ἑκάτερος ὁ φωνή σημαίνω . ὁ μέντοι μακραύχην , ὅς ἔνιοι γράφω ὁ παλαιός ὑπαλλάσσω γραφή , οὐ αὐτός δηλόω . κρατερός μέν γάρ αὐχήν ὁ ἰσχυρός ὀνομάζω , διά σκληρότης καί μέγεθος ὀστέον τοιοῦτος γίγνομαι ἐπίπαν . οὕτως δέ ἔχω καί ὁ περίκειμαι ὁ ὀστέον μῦς τε καί τένων καί σύνδεσμος . μακρός δέ αὐχήν οὐ ὅπως ἐν ἀρετή μέρος γίγνομαι , ἀλλά καί μοχθηρός ἐπίπαν εἰμί , παραπλήσιος ὁ στενός καί μακρός θώραξ . καί γάρ καί οὗτος εὐρύς ἔρχομαι προσήκω , οὐ πλατύς μόνος ἤ μακρός . εὐρύς δέ ἐν ὁ κατά βάθος τε καί πλάτος διάστασις καί θώραξ καί αὐχήν καί πᾶς ὁστισοῦν ἄλλος γίγνομαι μόριον , ὅταν ἀνάλογος ἀλλήλων αὐξάνω οὗτος . πάντως δέ ἐπί αὐτός εἰμί καί ὁ μῆκος , ἤτοι μέγας ἤ ἴσος γε ὁ σύμμετρος ἔχω . ὁ μέν οὖν θώραξ ὁ ἐντυγχάνω ἐγώ ἄνθρωπος οὐ φαίνω , πρίν γυμνόω ὁ σῶμα . ὁ δέ κεφαλή εὐθύς ὁράω τε καί γνωρίζω ὁ τίς περ ἄν ἔχω κατά τε ὁ διάπλασις καί ὁ μέγεθος σφάλμα · κατά μέν ὁ μέγεθος , εἴτε μικρός ὁ προσήκω ἤ μέγας γίγνομαι , κατά δέ ὁ διάπλασις ἤ ἀκριβῶς στρογγύλος , ὁ τε κατά μέτωπον ἐξοχή καί ὁ κατά ὁ ἰνίον ἀπόλλυμι τέλειος , ἤ φοξός προμήκης ὁ δέω ἔχω ὁ ἐξοχή , ἤτοι γε ἀμφότερος ἤ ὁ ἕτερος ἤ εἷς ἔχω μόνος , ἀπόλλυμι δέ ὁ ἕτερος . ἐπί μέν οὖν ὁ μέγας τε καί φοξός ἐπισκέπτομαι προσήκω ὁ τε ποσός ὁ ὑπεροχή καί ὁ ὁ αὐχήν ὑπεροχή , εἰς ὁ διαγιγνώσκω πότερος ἀγαθός αὐτός ἤ χείρων ὁ κεφαλή κατασκευάζω . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ ὑγιεινός ὑπόμνημα οὐ μικρός χρεῖος γίγνομαι ὁ ἰατρός ἐκ τε τοιοῦτος γνῶσις εἰς φυλακή ὁ ὁ μέρος ὑγεία καί ὁ εἰμί ἐπανόρθωσις , εἰ φθάνω ποτέ μανθάνω . ἐπί δέ ὁ ἐναργής μικρός γιγνώσκω μέν χράω ὁ μικρότης , προσεπισκέπτομαι δέ ἐκ περιουσία καί ὁ κατά ὁ τράχηλος . ἐπεί στέλεχος παραπλήσιος ﻿ ὁ ῥάχις ὡς ἐκ ῥίζωσις φύω ὁ κεφαλή . μανθάνω γάρ ἐκ ἐγκέφαλος ὁ νωτιαῖος μυελός ὁ τε ὁ γένεσις ἀρχή ἔρχομαι καί ὁ ὁ δύναμις χορηγία . περιέχω δέ οὗτος ὁ σφόνδυλος λεπτός μέν εἰμί μικρός , παχύς δέ γίγνομαι εὐρύς . ὥσπερ οὖν ὁ μέγας μέν θώραξ εὐρυχωρία τε μέγας ἔνδοθεν ἔχω , κατά ὅς ἄθλιπτος καί μέγας δύο σπλάγχνον περιέχω πνεύμων καί Καρδίη . ὁ δέ μικρός ἀνάλογος αὐτός καί Ταΰς ἔχω μικρός τε καί στενοχωρέω . κατά ὁ αὐτός τρόπος ὁ κεφαλή καί ὁ ῥάχις ἀνάλογος ἑαυτοῦ ἔχω ἐγκέφαλος τε καί νωτιαῖος . ὅταν μέν εἰς μέγεθος ἐπιδίδωμι , αὐτός τε μέγας εὐρύς τε ὁ ὁ πνεῦμα χώρα ἐν αὐτός ποιέω , ὁ δέ μικρός ἐναντίος . φαίνω δέ καί ὁ ὁ διάνοια βλάπτω ὁ ἐναργής ἔχω , ἤτοι πάνυ μέγας ἤ πάνυ μικρός ὁ κεφαλή . ἀλλά ὁ μέν μικρός μοχθηρός διά πᾶς , ὁ δέ μέγας γίγνομαι ἄν ποτέ κατά ὁ σπάνιος ἐπί ῥώμη τε ὁ κατά οὗτος δύναμις καί πλῆθος ὁ ὕλη , ἐκ ὅς διαπλάσσω , ὅς ὑπάρχω φημί καί Περικλῆς ὁ Ἀθηναῖος συνετός γίγνομαι . σκώπτω γοῦν ὑπό ὁ κωμικός ἐπί μέγεθος κεφαλή . ἔτι δέ μᾶλλον , ἐάν καί ὁ κατά φύσις σχῆμα φυλάσσω καί ὁ αὐχήν κρατερός ἔχω καί ὁ ὀφθαλμός δέρκομαι δριμύς , γνωστέος ἀγαθός διάκειμαι ὁ τοιοῦτος κεφαλή . ὁ δέ φοξός , καί γάρ καί οὗτος φημί τις οὐ ἔρχομαι μεμπτός , γίγνομαι μέν ὑπαλλάσσω κατά τίς ὁ ἀγαθός διάπλασις , ὅστις ἔοικα προμήκης σφαῖρα θλίβω κατά ἑκάτερος εἰμί · ἤτοι δέ λείπω ἔχω ὁ κατά ἰνίον ἤ μέτωπον ἐξοχή ἤ πέρα ὁ προσήκω αὐξάνω . ὡς ὁ πολύς μέν οὖν , φημί , ὥσπερ ὁ μέγας , οὕτως καί αὐτός εὑρίσκω μεμπτός . ἐν δέ ὁ σπάνιος γίγνομαι καί οὗτος τις ἀγαθός , ὁ διαπλήσσω δύναμις ὁ ὕλη , ἐκ ὅς γίγνομαι κυέω ὁ ἄνθρωπος , ἰσχυρός ὑπάρχω , ὡς μή νικάω ὁ πλῆθος ὁ ῥέω ἐπί ὁ χωρίον αἷμα , ἀλλά ἐξαρκέω τε καί ἀντέχω αὐτός καί διαπλάσσω καλός . ἐπεί τοίνυν ἤτοι διά ὁ ἔνδεια ὁπότερος ὁ ἐξοχή ἤ διά ὁ ἐπαύξησις ὁ φοξός γίγνομαι κεφαλή , πρῶτος μέν σύ χράω προσέχω ὁ νόος πότερος αὐξάνω ἤ μειόω , οὐ μεμπτός δέ ἀεί , ὁ προσαυξάνω . ἀλλά συνεπισκέπτομαι χράω τηνικαῦτα πρῶτος μέν ὁ εὐσχημοσύνη ὁ ἐπαύξησις · ὁ γάρ ἀπρεπής ἐπαύξησις εἰμί μοχθηρός · δεύτερος δέ πότερος ὁ κατά ἰνίον ἐξοχή ὁ κεφαλή αὐτηες͂ς γίγνομαι μέγας ἤ ὁ κατά πρόσωπον μέρος αὐξάνω , ἀγαθός ἔρχομαι νομίζω αὐξάνω ὁ κατά ἰνίον . αὐτίκα γάρ ὁ τε κύριος ὁ κοιλία εἰμί ὁ ἐγκέφαλος καί ὁ ὁ νωτιαῖος μυελός ῥίζωσις . εἶτα καθεξῆς σκοπέω ὁ αὐχήν πότερος ἀσθενής ἤ καρτερός εἰμί . ἐάν γάρ ὁ τε ἐξοχή μήτε ἀσχήμων εἰμί μήτε ὑπερβαλλόντως μέγας , γεναῖος τε αὐτός ἐκδέχομαι τράχηλος , ἀποδέχομαι ὁ ὀξότης ὁ τοιοῦτος κεφαλή . ἰσχυρός γάρ εὑρίσκω οὗτος ὁ τε ἄλλος εἰͅν ὁ ὀστέον . ἐπισκοπέω δέ ἐνταῦθα τίς λέγω ὁ ἄλλος , πότερος ὁ κατά θώραξ καί ἧπαρ , ὡς ἔρχομαι ὁ τρεῖς ἀρχή ὁ τοιοῦτος γενναῖος , οὐ μόνος ὁ κατά ὁ ἐγκέφαλος · ἤ ἄλλος μόνος λέγω διά ὁ ὁ πρῶτος ἀρχή τε καί γένεσις ἐκ ὁ κεφαλή ἔχω . οὗτος δέ εἰμί νωτιαῖος καί νεῦρον καί σύν αὐτός ὁ ὁ ὀστέον οὐσία καί ὁ ὁ μῦς , ὅς ἐκ ἀνάγκη συναυξάνω καί συγκρατύνω ὁ κεφαλή . καί οὗτος δέ εὑρίσκω ὡς ὁ πολύς συναυξάνω . ὁ γάρ αἷμα , ἐκ ὅς διαπλάσσω ὁ κατά ὁ κεφαλή , εἰμί πολύς τε καί εὔχρηστος καί ὁ ζωτικός δύναμις , ὅς ἐκ καρδία δείκνυμι ὁρμάω καί ὁ φυσικός τε καί θρεπτικός ὀνομάζω , ὅς ἐκ ἧπαρ μανθάνω ἐπιρρέω ὁ φλέψ , εὔλογος ὑπάρχω εὐθύς ἐκ ἀρχή ἰσχυρός . καί δή ὁ τοιοῦτος ζῷον ὁ ὡς θεμέλιος ὁ πᾶς σῶμα ἀναγκαῖος ἔρχομαι γενναῖος . ὁ δέ ἐναντίος ἔχω κεφαλή , κατά τε ὁ μοχθηρός σχῆμα καί ὁ μικρότης , προσεπισκέπτομαι ὁ τε κατά ὑπερῶα ἐν ὁ στόμα χωρίον . καλέω δέ οὕτως ὁ μέρος ἐκεῖνος ὁ ὑψηλός χώρα αὐτός , ὅσον ὑπέρ ὁ ἐκ ὁ ῥίς εἰς αὐτός συντερέω εἰμί μετέωρος . εὑρίσκω γάρ οὖν καί οὗτος κοῖλος , ἐπί ὅς ὁ φοξότης ὀξύς τε καί ἀσχήμων γίνομαι . καί γάρ οὖν καλέω ὁ ἄνθρωπος οὗτος μάλιστα φοξός . ἐπί πολύς δέ καί ὀδούς παραλλάσσω φαίνω , τουτέστι οὐ κατά εὐθύς ὁ ἄνωθεν ὁ κάτωθεν οὔτε ὁ τομεύς ὁ τομεύς οὔτε ὁ κυνόδους ὁ κυνόδους οὔτε ὁ μύλη ὁ μύλη , ἀλλά οἷος ἀνασπάω τε ἅμα καί διαστρέφω αὐτός φαίνω ὁ στόμα . οὗτος οὖν εὑρίσκω κεφαλή τε συνεχής ἀλγέω καί ῥευματίζομαι ὁ ἄτη , ποτέ μέν ἰχώρ λεπτός καί ὑγρός , ποτέ δέ οἷος πυώδης τε καί δυσώδης , ὁ ἀσθενής μόριον εἴωθα καί πολύς καί μοχθηρός περίσσωμα γεννάω . ὁπότε οὖν σαφής γίνομαι ὁ ῥῆσις , μικρός τίς προστίθημι ἐπί ἄλλος μεταβαίνω . ὁ δέ μικρός οὗτος εἰμί ἀνάμνησις εἷς ὁ λέγω ἐγώ κατά ὁ ἀρχή ὅδε ὁ λόγος . φαίνω γάρ ἤδη σαφής ὑπόμνημα μᾶλλον ἤ σύγγραμμα ὁ πρόκειμαι ἔοικα βιβλίον , ﻿ ἑαυτοῦ τις γράφω εἰς ἀνάμνησις ὁ Ἱπποκράτης , ὡς ἕκαστος τυγχάνω ἤτοι θεάομαι ἤ διά λογικός σκέψις ἐξευρίσκω . οὐδείς γάρ οὐδέ ἐγγύς οἰκεῖος εἰμί ὁ πρῶτος ῥῆσις πρός ὁ δεύτερος , καθά οὐδέ ὁ τρίτος πάλιν πρός αὐτός .