galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.43
Οἷσι σπλὴν κατάῤῥοπος , πόδες καὶ χεῖρες καὶ γούνατα θερμὰ , ῥὶς καὶ ὦτα ψυχρὰ ἀεί . ἦρα διὰ τοῦτο ὅτι λεπτὸν τὸ αἷμα , ἦρα καὶ φύσει τὸ τοιοῦτον οὗτοι ἔχουσιν . Ὅτι μὲν κατάῤῥοπος σπλὴν ὁ κάτω τὴν ῥοπὴν ἔχων λέγεται καὶ δι’ αὐτῆς τῆς φωνῆς ἐστὶ μαθεῖν . εἴτε δ’ ἐπὶ τῶν κατ’ αὐτὸν ὄγκων ἐν τοῖς κάτω μέρεσι συνισταμένων εἴθ’ ὅταν εἰς αὐτὰ τὰ κάτω μόρια τοῦ σώματος ὠθεῖ τοὺς ἐν αὐτῷ μοχθηροὺς χυμοὺς , ὠνόμασε κατάῤῥοπον σπλῆνα , τοῦτο οὐκέθ’ οἷόν τε πρὸς τῆς φωνῆς διδαχθῆναι δυνατόν γε μήν ἐστιν ὅσον ἐπὶ τῇ τῶν πραγμάτων φύσει , κατ’ ἄμφω τὰ εἰρημένα δέξασθαι κατάῤῥοπον ὑπ’ αὐτοῦ λελέχθαι τὸν σπλῆνα . πόδες γάρ φησι καὶ χεῖρες καὶ γόνατα θερμὰ , ῥὶς δὲ καὶ ὦτα ψυχρά . τὰ μὲν οὖν γόνατα καὶ τοὺς πόδας ἐν καταῤῥόπῳ σπληνὶ θερμὰ φαίνεσθαι λόγον ἔχει , καθάπερ καὶ τὰς ῥῖνας καὶ τὰ ὦτα ψυχρά · τὰς δὲ χεῖρας οὐκ ἔστιν εὔλογον θερμὰς ὑπάρχειν ἐν καταῤῥόπῳ νοσήματι . μᾶλλον μὲν γὰρ ἄν τις αὐτὰς τῶν ἄνω θείη μορίων , εἰ δὲ μὴ , ἀλλ’ οὐ τῶν κάτω . τοῦ δ’ οὖν ὦτα μὲν καὶ ῥῖνας εἶναι ψυχρὰ , τὰ κάτω δὲ θερμὰ , σκοπῶν τὴν αἰτίαν ὁ Ἱπποκράτης ἔφη , ἆρά γε διὰ τοῦτο ὅτι τε λεπτὸν ἔχουσι τὸ αἷμα ἢ ὅταν σπλῆνες γένωνται κατάῤῥοποι , τινὲς δ’ οὐ τοῖς σπλησὶν ἀντιδιαιρεῖσθαί φασι τὸ ἆρα καὶ φύσει τὸ τοιοῦτον οὗτοι ἔχουσιν ; ἀλλὰ τῷ μετ’ αὐτὸν γεγραμμένῳ καὶ ποιοῦσιν ὅλην τὴν λέξιν τοιαύτην . ἆρα καὶ φύσει τὸ τοιοῦτον οὗτοι ἔχουσιν ἢ τοῖς ἐμπυήμασιν ; ἐπισκεπτέον οὖν ἐφεξῆς ἀκριβέστερον ὑπὲρ αὐτοῦ ἢ τοῖς ἐμπυήμασι , τούτοις προειρημένοις συνάπτουσιν οἱ οὕτω γράφοντες . ὅσοι δ’ ἀρχὴν αὐτὸ βούλονται τῶν ἐφεξῆς γεγραμμένων τὸ ἢ ἀφαιροῦσι καὶ τοιάνδε τινὰ ποιοῦσι τὴν λέξιν · τοῖς ἐμπυήμασιν ὅρος , τοῖσι μέλλουσιν ἐκπυΐσκειν , αἱ κοιλίαι ἐκταράσσονται . γνώρισμα τῶν μελλόντων ἐκπυΐσκειν τιθέμενοι τὴν ταραχὴν τῆς γαστρός . εἴη δ’ ἂν οὐ πάντων τῶν ἐκπυϊσκόντων , ἀλλὰ μόνων ὅσα ῥήγνυνται τῇ διὰ τῶν ἐντέρων ἐκκρίσει , τὸ σημεῖον τοῦτο γράφων ὁ Ἱπποκράτης . εἰ δ’ ἄνευ τοῦ διορίσασθαι περὶ ποίων λέγει τὴν ἑρμηνείαν ἐποιήσατο , θαυμαστὸν οὐδὲν , ἐὰν τοῦ κατ’ ἀρχὰς εἰρημένου μεμνήμεθα τοῦ γράφειν ἑαυτῷ ταῦτα παρασκευάς τινας εἰς συγγράμματα . μόνον γὰρ ἥκει πρὸς ἀνάμνησιν ὧν βούλεται δηλοῦν ἑαυτῷ , προκείμενον ἐν γραφῇ τὸ , κοιλίαι ἐκταράσσονται , λέγοντος αὐτοῦ κοιλίας ἐπιταράσσεσθαι τοῖς τοιούτοις ἐμπυήμασιν , ὧν μελλόντων ῥήγνυσθαι προδιϊδροῦταί τις ἰχὼρ λεπτὸς ἐκ τοῦ πύου , δι’ ὧν δακνόμενα τὰ ἔντερα ταραχὴν τινα τῆς γαστρὸς ἐργάζεται , τουτέστι δήξεις τε καὶ προθυμίας συνεχεῖς ἐπ’ ἀποκρίσεις · ἔνιοι δὲ καὶ τοιάνδε τινὰ γραφὴν ἴσασι .
Lemmas: ὅς σπλήν κατάρροπος , πούς καί χείρ καί γόνυ θερμός , ῥίς καί ἄτη ψυχρός ἀεί . ἀείρω διά οὗτος ὅτι λεπτός ὁ αἷμα , ἆρα καί φύσις ὁ τοιοῦτος οὗτος ἔχω . ὅτι μέν κατάρροπος σπλήν ὁ κάτω ὁ ῥοπή ἔχω λέγω καί διά αὐτηες͂ς ὁ φωνή εἰμί μανθάνω . εἴτε δέ ἐπί ὁ κατά αὐτός ὄγκος ἐν ὁ κάτω μέρος συνίστημι εἴτε ὅταν εἰς αὐτός ὁ κάτω μόριον ὁ σῶμα ὠθέω ὁ ἐν αὐτός μοχθηρός χυμός , ὀνομάζω κατάρροπος σπλήν , οὗτος οὐκέτι οἷος τε πρός ὁ φωνή διδάσκω δυνατός γε μήν εἰμί ὅσον ἐπί ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , κατά ἄμφω ὁ λέγω δέχομαι κατάρροπος ὑπό αὐτός λέγω ὁ σπλήν . πούς γάρ φημί καί χείρ καί γόνυ θερμός , ῥίς δέ καί ἄτη ψυχρός . ὁ μέν οὖν γόνυ καί ὁ πόδι ἐν κατάρροπος σπλήν θερμός φαίνω λόγος ἔχω , καθά καί ὁ ῥίς καί ὁ ἄτη ψυχρός · ὁ δέ χείρ οὐ εἰμί εὔλογος θερμός ὑπάρχω ἐν κατάρροπος νόσημα . μᾶλλον μέν γάρ ἄν τις αὐτός ὁ ἄνω τίθημι μόριον , εἰ δέ μή , ἀλλά οὐ ὁ κάτω . ὁ δέ οὖν ἄτη μέν καί ῥίς ἔρχομαι ψυχρός , ὁ κάτω δέ θερμός , σκοπός ὁ αἰτία ὁ Ἱπποκράτης φημί , ἆρα γε διά οὗτος ὅτι τε λεπτός ἔχω ὁ αἷμα ἤ ὅταν σπλήν γίγνομαι κατάρροπος , τις δέ οὐ ὁ σπλήν ἀντιδιαιρέω φημί ὁ ἆρα καί φύσις ὁ τοιοῦτος οὗτος ἔχω ; ἀλλά ὁ μετά αὐτός γράφω καί ποιέω ὅλος ὁ λέξις τοιοῦτος . ἆρα καί φύσις ὁ τοιοῦτος οὗτος ἔχω ἤ ὁ ἐμπύημα ; ἐπισκοπέω οὖν ἐφεξῆς ἀκριβής ὑπέρ αὐτός ἤ ὁ ἐμπύημα , οὗτος προλέγω συνάπτω ὁ οὕτως γράφω . ὅσος δέ ἀρχή αὐτός βούλομαι ὁ ἐφεξῆς γράφω ὁ ἤ ἀφαιρέω καί τοιόσδε τις ποιέω ὁ λέξις · ὁ ἐμπύημα ὅρος , ὁ μέλλω ἐκπυΐͅσκω , ὁ κοιλία ἐκταράσσω . γνώρισμα ὁ μέλλω ἐκπυΐͅσκω τίθημι ὁ ταραχή ὁ γαστήρ . εἰμί δέ ἄν ὅς πᾶς ὁ ἐκπυΐͅσκω , ἀλλά μόνος ὅσος ῥήγνυμι ὁ διά ὁ ἔντερον ἔκκρισις , ὁ σημεῖον οὗτος γράφω ὁ Ἱπποκράτης . εἰ δέ ἄνευ ὁ διορίζω περί ποῖος λέγω ὁ ἑρμηνεία ποιέω , θαυμαστός οὐδείς , ἐάν ὁ κατά ἀρχή λέγω μιμνήσκω ὁ γράφω ἑαυτοῦ οὗτος παρασκευή τις εἰς σύγγραμμα . μόνος γάρ ἥκω πρός ἀνάμνησις ὅς βούλομαι δηλόω ἑαυτοῦ , πρόκειμαι ἐν γραφή ὁ , κοιλία ἐκταράσσω , λέγω αὐτός κοιλία ἐπιταράσσω ὁ τοιοῦτος ἐμπύημα , ὅς μέλλω ῥήγνυμι προδιιδρόομαι τις ἰχώρ λεπτός ἐκ ὁ πύον , διά ὅς δάκνω ὁ ἔντερον ταραχή τις ὁ γαστήρ ἐργάζομαι , τουτέστι δῆξις τε καί προθυμία συνεχής ἐπί ἀπόκρισις · ἔνιοι δέ καί τοιόσδε τις γραφή οἶδα .