galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 2.18
Σκεπτέα ταῦτα ὅπῃ καὶ ὅθεν καὶ διὰ τί φλέβες κροτάφων , οὐχ ἱδρυμέναι , οὐδὲ χλώρασμα λαμπρόν . Εἶπον ὅτι καὶ οὕτως δύναταί τις διαιρεῖν τὴν ὅλην ῥῆσιν , ὥσπερ γε καὶ κατ’ ἄλλον τινὰ τρόπον τόνδε . φλέβες κροτάφων οὐχ ἱδρυμέναι , οὐδὲ χλώρασμα λαμπρὸν , ἢν πνεῦμα ἐγκαταλείπηται καὶ τὰ ἐφεξῆς . καὶ γὰρ εἰ μὴ τὸ χλώρασμα λαμπρὸν ἐνέκειτο τῷ λόγῳ , δυνατὸν ἦν πολυειδῶς διαιρεῖν ὡς ἂν ὑπομνήματος ὄντος , οὐ συγγράμματος , ἤκουσεν γὰρ ἤδη περὶ τούτου . παρεγκειμένου δὲ καὶ τοῦ , χλώρασμα λαμπρὸν , ἔτι καὶ μᾶλλον ἀσαφὴς γίνεται ὁ λόγος . εἴπομεν γὰρ ἤδη ὅτι καὶ τὰς ἄλλας ῥήσεις ἐν αἷς τὸ χλωρὸν ὄνομα γέγραπται , μὴ δύνασθαι γνωσθῆναι σαφῶς , ὁποῖόν τι χρῶμα δηλοῦται δι’ αὐτοῦ . καθάπερ οὐδ’ εἰ χλόασμα εἴη γεγραμμένον , ὥσπερ ἔνιοι γράφουσιν . ὁρῶμεν γὰρ καὶ νῦν ἔτι καθάπερ κατὰ τὴν Κὼ αὐτὴν τὴν Ἱπποκράτους πατρίδα καὶ πᾶσαν τὴν ἡμετέραν Ἀσίαν , χλωρὰ μὲν ὀνομαζόμενα καὶ λάχανα καὶ . δένδρα καὶ φυτὰ τὰ οἷον χλοερά . χλωράζειν τε τὰ κτήνη λέγομεν τὰ τὴν ἐαρινὴν βοτάνην ἐσθίοντα . λέγουσί γε μὴν καὶ τῶν ἀνθρώπων ἐνίους χλωροὺς , οὐκ ἔχοντας ὁμοίαν τῇ χλόῃ τὴν χρόαν , ἀλλὰ μᾶλλον ὠχράν . ἄδηλον οὖν ἐστὶ πότερον τὴν ὕπωχρον χρόαν ὁ Ἱπποκράτης ὀνομάζει χλωράν τε καὶ χλοερὰν , ὅπερ ὁρᾶται πάνυ πολλοῖς συμβαῖνον ἢ τὴν χλόῃ παραπλησίαν , ὃ πάνυ σπανίως φαίνεται γινόμενον . οὔσης οὖν ἀσαφοῦς καὶ αὐτῆς ταύτης λέξεως , ἔτι μᾶλλον ἀσάφεια γίνεται προσκειμένου τοῦ λαμπρόν . ἄπορον γὰρ εὑρεῖν ὅ τί ποτε βούλεται δηλοῦν ἐκ τοῦ γράψαι χλώρασμα λαμπρόν . καὶ διὰ τοῦτ’ ἄρα πᾶσαν τὴν τοιαύτην ἀσάφειαν θελήσαντές τινες φυγεῖν τῶν ἐξηγητῶν , ἔγραψαν , οὐ χρῶμα λαμπρὸν , ἀκούειν τέ φασι δεῖν ἐπὶ τοῦ κατὰ φύσιν τοῦ κάμνοντος χρώματος τὸ λαμπρόν . οὕτω δὲ καὶ οἱ περὶ τὸν Σαβῖνον διηνέχθησαν .
Lemmas: σκεπτέος οὗτος ὅπῃ καί ὅθεν καί διά τίς φλέβα κρόταφος , οὐ ἱδρύω , οὐδέ χλώρασμα λαμπρός . λέγω ὅτι καί οὕτως δύναμαι τις διαιρέω ὁ ὅλος ῥῆσις , ὥσπερ γε καί κατά ἄλλος τις τρόπος ὅδε . φλέβα κρόταφος οὐ ἱδρύω , οὐδέ χλώρασμα λαμπρός , ἐάν πνεῦμα ἐγκαταλείπω καί ὁ ἐφεξῆς . καί γάρ εἰ μή ὁ χλώρασμα λαμπρός ἔγκειμαι ὁ λόγος , δυνατός εἰμί πολυειδής διαιρέω ὡς ἄν ὑπόμνημα εἰμί , οὐ σύγγραμμα , ἀκούω γάρ ἤδη περί οὗτος . παρέγκειμαι δέ καί ὁ , χλώρασμα λαμπρός , ἔτι καί μᾶλλον ἀσαφής γίγνομαι ὁ λόγος . λέγω γάρ ἤδη ὅτι καί ὁ ἄλλος ῥῆσις ἐν ὅς ὁ χλωρός ὄνομα γράφω , μή δύναμαι γιγνώσκω σαφής , ὁποῖος τίς χρῶμα δηλόω διά αὐτός . καθά οὐδέ εἰ χλόασμα εἰμί γράφω , ὥσπερ ἔνιοι γράφω . ὁράω γάρ καί νῦν ἔτι καθά κατά ὁ Κῶς αὐτός ὁ Ἱπποκράτης πατρίς καί πᾶς ὁ ἡμέτερος Ἀσία , χλωρός μέν ὀνομάζω καί λάχανον καί . δέντρο καί φυτόν ὁ οἷος χλοερός . χλωράζω τε ὁ κτῆνος λέγω ὁ ὁ ἐαρινός βοτάνη ἐσθίω . λέγω γε μήν καί ὁ ἄνθρωπος ἔνιοι χλωρός , οὐ ἔχω ὅμοιος ὁ χλόη ὁ χροιά , ἀλλά μᾶλλον ὠχρός . ἄδηλος οὖν εἰμί πότερος ὁ ὕπωχρος χροιά ὁ Ἱπποκράτης ὀνομάζω χλωρός τε καί χλωρός , ὅς ὁράω αὐτός πολύς συμβαίνω ἤ ὁ χλόη παραπλήσιος , ὁ πάνυ σπανίως φαίνω γίγνομαι . σέω οὖν ἀσαφής καί αὐτηες͂ς οὗτος λέξις , ἔτι μᾶλλον ἀσάφεια γίγνομαι πρόσκειμαι ὁ λαμπρός . ἄπορος γάρ εὑρίσκω ὁ τίς ποτέ βούλομαι δηλόω ἐκ ὁ γράφω χλώρασμα λαμπρός . καί διά οὗτος ἄρα πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀσάφεια ἐθέλω τις φεύγω ὁ ἐξηγητής , γράφω , οὐ χρῶμα λαμπρός , ἀκούω τε φημί δεῖ ἐπί ὁ κατά φύσις ὁ κάμνω χρῶμα ὁ λαμπρός . οὕτως δέ καί ὁ περί ὁ Σαβῖνος διαφέρω .