galenus.in-hippocratis-librum-vi-epidemiarum-commentarii-vi 5.32
Ἐπισπασμὸς , πνεύμων , ξηρὸν καῦμα , ὑπέρινον ξηραίνει ὕπνος πολύς . Τὸν γὰρ κεκενωμένον ὅτι ὁ πολὺς ὕπνος ξηραίνει καὶ τῇ πείρᾳ μὲν εἴσῃ δι’ ἧς ἅπαντες λόγοι κρίνονται καὶ πρὸ τῆς πείρας δὲ ποδηγηθείης ἂν εἰς τὴν τοῦ λεγομένου πίστιν ἐξ ὧν προμεμάθηκας . εἰ μὲν ἐν τοῖς ὕπνοις εἴσω συννεύει τὸ αἷμα καὶ δηλονότι τὸ ἔμφυτον θερμὸν , ἐν δὲ ταῖς ἐγρηγόρσεσιν ἐκτὸς ἀποτείνεται , πεφθήσεται μὲν ἐν τοῖς ὕπνοις τὰ κατὰ τὴν γαστέρα τε καὶ ἧπαρ , ὅλον δὲ τραφήσεται τὸ σῶμα κατὰ τὰς ἐγρηγόρσεις . εἰ τοίνυν τοῖς κεκενωμένοις ἔσω μὲν συννεύει τὸ θερμὸν , οὐδὲν δὲ ἔχον ὃ πέψῃ μαραίνεται . πρῶτον γάρ τοι τῶν ἄλλων ὑπὸ τῆς τροφῆς αὐτὸ τρέφεται , καθάπερ τὸ πῦρ ὑπὸ τῶν ξύλων , ἀσφαλῶς δὲ προσέθηκε τὸ πολύς . ὁ γὰρ ὀλίγος ἰᾶται τὸν προγεγονότα κάματον , ἡνίκα ὁ ἄνθρωπος ἐκκενῷ διὰ τῆς γαστρός . εἶτ’ εἰ καθ’ ἧπαρ καὶ τὰς πρώτας φλέβας εἴη τι χυμῶν ἀπέπτων ὑπολειπόμενον , ἐκπέπτει πᾶν αὐτό . τοῦτο μὲν οὖν τὸ δεύτερον μέρος τῆς ῥήσεως οὐδὲν ἔχει ἰσχυρὸν κατὰ τὴν λέξιν ἁμάρτημα . τὸ δὲ πρότερον , ὃ κατὰ τήνδε γέγραπται τὴν λέξιν , ἐπισπασμὸς , πνεύμων , ξηρὸν καῦμα , πάμπολυ ﻿ τοῦ τῶν Ἑλλήνων ἔθους ἀποκεχώρηκεν . ἐχρῆν γὰρ εἰρῆσθαι κατὰ τήνδε τὴν λέξιν αὐτὸ , ἐπισπασμὸς γίνεται , διότι ξηρὸν καῦμα κατὰ τὴν πνεύμονος κρᾶσιν ἐστὶν , ἐπισπασμὸν ἀκουόντων ἡμῶν δηλονότι τὴν εἰσπνοήν . ὁ δὲ Κόϊντος οὐδ’ ὅτι ξηρὸς καὶ θερμός ἐστιν ὁ πνεύμων , διὰ τοῦτο ἔφη γίνεσθαι τὴν ταχεῖάν τε καὶ πυκνὴν ἀναπνοὴν , ἀλλὰ διὰ τοῦ τοιαύτην ξηραίνεσθαί τε καὶ θερμαίνεσθαι τὸν πνεύμονα . τὸν γὰρ ἐπισπασμὸν οὐχ ἁπλῶς ἀναπνοὴν ἅπασαν , ἀλλὰ μόνην τὴν ταχεῖάν τε καὶ πυκνὴν ἐβούλετο δηλοῦν . ὅτι δὲ ὑπὸ τῆς πυκνῆς ὁ πνεύμων καταξηραίνεται κᾀν τῷ περὶ διαίτης ὀξέων ὑπ’ αὐτοῦ λέλεκται .
Lemmas: ἐπισπασμός , πνεύμων , ξηρός καῦμα , ὑπέρινος ξηραίνω ὕπνος πολύς . Τώς γάρ κενόω ὅτι ὁ πολύς ὕπνος ξηραίνω καί ὁ πεῖρα μέν οἶδα διά ὅς ἅπας λόγος κρίνω καί πρό ὁ πεῖρα δέ ποδηγέω ἄν εἰς ὁ ὁ λέγω πίστις ἐκ ὅς προμανθάνω . εἰ μέν ἐν ὁ ὕπνος εἴσω συννεύω ὁ αἷμα καί δηλονότι ὁ ἔμφυτος θερμός , ἐν δέ ὁ ἐγρήγορσις ἐκτός ἀποτείνω , πέσσω μέν ἐν ὁ ὕπνος ὁ κατά ὁ γαστήρ τε καί ἧπαρ , ὅλος δέ τρέφω ὁ σῶμα κατά ὁ ἐγρήγορσις . εἰ τοίνυν ὁ κενόω ἔσω μέν συννεύω ὅς θερμός , οὐδείς δέ ἔχω ὁ πέσσω μαραίνω . πρῶτος γάρ τοι ὁ ἄλλος ὑπό ὁ τροφή αὐτός τρέφω , καθά ὁ πῦρ ὑπό ὁ ξυλών , ἀσφαλής δέ προστίθημι ὁ πολύς . ὁ γάρ ὀλίγος ἰάομαι ὁ προγίγνομαι κάματος , ἡνίκα ὁ ἄνθρωπος ἐκκειγνώσκω διά ὁ γαστήρ . εἶτα εἰ κατά ἧπαρ καί ὁ πρῶτος φλέβα εἰμί τίς χυμός ἄπεπτος ὑπολείπω , ἐκπέσσω πᾶς αὐτός . οὗτος μέν οὖν ὁ δεύτερος μέρος ὁ ῥῆσις οὐδείς ἔχω ἰσχυρός κατά ὁ λέξις ἁμάρτημα . ὁ δέ πρότερος , ὁ κατά ὅδε γράφω ὁ λέξις , ἐπισπασμός , πνεύμων , ξηρός καῦμα , πάμπολυς ﻿ ὁ ὁ Έλληνας ἔθος ἀποχωρέω . χρή γάρ λέγω κατά ὅδε ὁ λέξις αὐτός , ἐπισπασμός γίγνομαι , διότι ξηρός καῦμα κατά ὁ πνεύμων κρᾶσις εἰμί , ἐπισπασμός ἀκούω ἐγώ δηλονότι ὁ εἰσπνοή . ὁ δέ Κόϊντος οὐδέ ὅτι ξηρός καί θερμός εἰμί ὁ πνεύμων , διά οὗτος φημί γίγνομαι ὁ ταχύς τε καί πυκνός ἀναπνοή , ἀλλά διά ὁ τοιοῦτος ξηραίνω τε καί θερμαίνω ὁ πνεύμων . ὁ γάρ ἐπισπασμός οὐ ἁπλῶς ἀναπνοή ἅπας , ἀλλά μόνος ὁ ταχύς τε καί πυκνός βούλομαι δηλόω . ὅτι δέ ὑπό ὁ πυκνός ὁ πνεύμων καταξηραίνω εἰͅν ὁ περί δίαιτα ὀξύς ὑπό αὐτός λέγω .