galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 3.1.4
Τρίτῃ τὰ αὐτά . τετάρτῃ ἀπὸ κοιλίης ὀλίγα ἄκρητα , χολώδεα διῆλθε . πέμπτῃ πέμπτῃ πάντα παρωξύνθη , τρόμοι παρέμενον , ὕπνοι λεπτοὶ , κοιλίη ἔστη . ἕκτῃ πτύελα ποικίλα , ὑπέρυθρα . ἑβδόμῃ στόμα παρειρύσθη . ὀγδόῃ πάντα παρωξύνθη , τρόμοι καὶ πάλιν παρέμενον , οὖρα δὲ κατ’ ἀρχὰς μὲν καὶ μέχρι τῆς ὀγδόης λεπτὰ , ἄχροα , ἔχοντα ἐναιώρημα ἐπινέφελον . δεκάτῃ ἵδρωσε , πτύελα ὑποπέπονα , ὑπεκρίθη , οὖρα ὑπόλεπτα περὶ κρίσιν . μετὰ δὲ κρίσιν τεσσαρακοστῇ ἡμέρῃ ὕστερον , ἐμπύημα περὶ ἕδρην καὶ στραγγουριώδης ἐγένετο ἀπόστασις . Τὰ μὲν ἄλλα τῆς ῥήσεως συμπτωμάτων ἔχει διήγησιν καὶ τῇ λέξει καὶ τῇ διανοίᾳ σαφῆ . πολλάκις γὰρ εἴωθε γενέσθαι τοῖς ὀξέως νοσοῦσι καὶ μεμαθήκαμεν αὐτῶν τὰς δυνάμεις κατὰ τὸ προγνωστικὸν καὶ τὸ πρῶτον αὐτῶν τούτων τῶν ἐπιδημιῶν . εἴρηται δ’ οὐκ ὀλίγα κἀν τῷ δευτέρῳ χρήσιμα πρὸς τὴν ἐπὶ τῶν ἀῤῥώστων ἐξήγησιν . ἐπὶ δὲ τῆς κατὰ τὴν ἕκτην ἡμέραν διηγήσεως εἰπὼν πτύελα ποικίλα ὑπέρυθρα , μὴ προσθεὶς δὲ μήτε πλευριτικὸν τὸν Πυθίωνα μήτε περιπνευμονικὸν γεγονέναι , ζήτησιν ἡμῖν ὑπελείπετο , πότερον καὶ ἄλλως δύναται γενέσθαι τοιαῦτα πτύσματα τοῖς νοσοῦσιν ὀξέως ἢ μόνοις τοῖς περιπνευμονικοῖς καὶ πλευριτικοῖς . φαίνεται καὶ ἄλλως ἡγεῖσθαι γίνεσθαι τοιαῦτα , ῥυέντων μὲν εἰς τὸν πνεύμονα χυμῶν μοχθηρῶν , ἀλλ’ ὀλίγων παντάπασιν , ὡς μὴ φλεγμῆναι τὸ σπλάγχνον . ὅτι μὲν γὰρ οὐκ ᾖν οὔτε πλευριτικὸς οὔτε περιπνευμονικὸς εὔδηλόν ἐστιν ἐκ τοῦ μὴ μνημονεῦσαι τὸν Ἱπποκράτην , μήτ’ ὀνομαστὶ τῶν παθῶν τούτων , ἀλλὰ μηδ’ ἀπό τινος ἀχωρίστου συμπτώματος . εἰρήκει γὰρ ἂν ἢ πλευρᾶς ὀδύνην ἢ δύσπνοιαν . οὐ μὴν οὐδ’ ἀπὸ κεφαλῆς πεπονθυίας ὤφθη ποτὲ τοιαῦτα πτυσθέντα . μετὰ μέντοι βηχὸς καὶ δυσπνοίας καὶ πλευρᾶς ἀλγήματος ὁρᾶταί ποτε τοιαῦτα πτύσματα . καί τινας δύο καὶ χωρὶς πυρετοῦ τοιούτων πτυσθέντων χρώματα εἶδον , ὠχρῶν μετὰ βηχὸς ὄντων . ἀλλὰ τῷ μὲν ἑτέρῳ κατὰ βραχὺ πυρετίων μικρῶν γενομένων εἰς χρόνον ἡ διάθεσις ἐκταθεῖσα , παραμεινάντων τῶν πυρετῶν , φθινώδη τὸν ἄνθρωπον ἀπέδειξε , τῷ δ’ ἑτέρῳ χωρὶς πυρετοῦ τοιούτων πτυσθέντων ἡμέραις ἐφεξῆς ὀλίγαις οὐδὲν ἄτοπον ἠκολούθησε . εἰκὸς οὖν ἐστὶ κατὰ τὰ πρῶτα μέρη τοῦ θώρακος , καθ’ ἃ συνάπτει τοῖς ἐσχάτοις τοῦ τραχήλου σπονδύλοις , γεγονέναι τινὰ περιουσίαν οὐ πολλὴν , ἐφ’ ᾗ μηδὲ δύσπνοιαν ἀπαντῆσαι , διὰ τὸ μὴ συντελεῖν τι σαφὲς εἰς τὴν τῆς ἀναπνοῆς ἐνέργειαν τὸ πρῶτον μεσοπλεύριον , ἐν αὐταῖς δὲ ταῖς ῥίζαις τῶν ἐπὶ τὰς χεῖρας ἀφικνουμένων νεύρων τῆς διαθέσεως γενομένης , βαρυνομένων τῶν νεύρων , τρομώδεις ἐργάσασθαι τὰς χεῖρας . ἐκ γὰρ τοῦ πρώτου μεσοπλευρίου καὶ τῶν ὑπερκειμένων δὲ σπονδύλων τὰ τοὺς μῦς τῶν χειρῶν κινοῦντα φύεται νεῦρα . μαρτυρεῖ δὲ τούτοις καὶ τὸ παραμεῖναι τοὺς τρόμους σὺν τοῖς πτύσμασι τοῖς ἐπιγενομένοις . ἡνίκα δ’ ἐν ἐκείνοις ἐφάνη τι πέψεως σημεῖον , οὔτε τοὺς τρόμους ἔτι γίνεσθαι καὶ παύσασθαι τὸ νόσημα , κρίσεως τῆς δι’ ἱδρώτων ἐπιγενομένης . καίτοι γε ἀπέπτων ὄντων τῶν οὔρων ὅμως ἡ πέψις ἔκρινε τῶν ἀναπτυομένων καὶ ἤνεγκε τὴν κρίσιν ὡς ἑκάτερον τῶν σημείων ὃ πέφυκε δηλοῦν μὴ διαψεύσασθαι . διττῆς γὰρ διαθέσεως τῷ νοσοῦντι γινομένης , μιᾶς μὲν τῆς πυρετώδους ἐπὶ τοῖς ἐν ταῖς φλεψὶ χυμοῖς , ἑτέρας δὲ τῆς εἰρημένης ἄρτι κατὰ τὸν θώρακα , τὴν μὲν προτέραν συνέβη μὴ παύσασθαι τελέως ἱδρῶσιν , ὡς ἂν ἔτ’ ἄπεπτον οὖσαν , παύσασθαι δὲ τὴν ἑτέραν , τῷ μηδὲν δ’ ὅλως ὑπολειφθῆναι τοῖς περὶ τὸν θώρακα . γράφει γοῦν αὐτὸς οὕτως · δεκάτῃ ἵδρωσε , πτύελα ﻿ ὑποπέπονα , ἐκρίθη , οὖρα ὑπόλεπτα περὶ κρίσιν · ἐνδεικνύμενος ἃ κατὰ τὸ προγνωστικὸν ἔγραψε περὶ τῶν λεπτῶν οὔρων ὄντων διττῶν , πρῶτα μὲν τάδε · ἔς τ’ ἂν πυῤῥόν τε ᾖ τὸ οὖρον καὶ λεπτὸν , ἄπεπτον εἴη τὸ νόσημα . δευτέρα δὲ τάδε · ὅσοι δ’ ἂν οὖρα λεπτὰ καὶ ὠμαλὰ οὐρέωσι πολὺν χρόνον , ἢν καὶ τὰ ἄλλα ὡς περιεσομένοισιν ᾖ σημεῖα , τούτοισιν ἀπόστασιν δεῖ προσδέχεσθαι εἰς τὰ κάτω τῶν φρενῶν χωρία . διὰ τοῦτο οὖν ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῶν συμβάντων τῷ Πυθίωνι κατὰ λέξιν οὕτως ἔγραψε · μετὰ δὲ κρίσιν τεσσαρακοστῇ ἡμέρῃ ὕστερον ἐμπύημα περὶ ἕδρην καὶ στραγγουριώδης ἐγένετο ἀπόστασις . ἐπεὶ δὲ καὶ τρόμου χειρῶν καὶ λήρου κατὰ τὴν πρώτην εὐθέως ἡμέραν ἐμνημόνευσε καὶ κατὰ τὰς ἑξῆς ἔγραψε , πάντα παρωξύνθη , κατὰ δὲ τὴν ζ΄ ἡμέραν , προσέθηκε , στόμα παρειρύσθη , διορίσασθαι χρὴ πότερον αὐξανομένης τῆς περὶ τὸν ἐγκέφαλον κακώσεως ἢ μεθισταμένης κάτω τὸ στόμα κατεσπάσθη . φαίνεται δ’ ἐκ τῶν ἐφεξῆς εἰρημένων μετάστασις εἰς τὰ κάτω χωρία μᾶλλον , οὐ συμπάθεια πρὸς τὸν ἐγκέφαλον αὐτοῖς γεγονέναι , τάχα μὲν φλεβοτομηθέντος ἀνθρώπου καὶ διὰ τοῦτο μεγάλως ὠφεληθέντος . ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας οὐδέπω τῶν πτυσμάτων οὐδὲ μικρὸν ἐφαίνετο τῆς ἐν τῇ πλευρᾷ διαθέσεως , οὐ διὰ τὴν κακοήθειαν αὐτῆς · ἴσμεν γὰρ ὅτι χαλεπώταται περιπνευμονίαι τε καὶ πλευρίτιδες εἰσὶν αἱ ἄπτυστοι , καθότι καὶ αὐτὸς Ἱπποκράτης ἐδίδαξεν . ἀλλὰ νῦν οὐ διὰ χαλεπότητα νομιστέον ἐν ταῖς πρώταις ἡμέραις πτυσθῆναι μηδὲν , ἀλλὰ διότι περὶ τὸ πρῶτον μεσοπλεύριον μόνον ἡ διάθεσις ἦν . εἰ δὲ καὶ χαλεπὴ καὶ κατὰ τοῦτο μόνον ἐγεγόνει , καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲν ἐπτύετο . τῷ γοῦν τῆς φλεβοτομίας βοηθήματι δυνατόν ἐστιν ἀντισπασθέντων ἐνταῦθα πλεονεκτούντων χυμῶν ἀρχὴν πέψεως γεγονέναι τῇ διαθέσει κατὰ τὴν ἕκτην ἡμέραν , ἐν ᾗ πρῶτον ἐμνημόνευσε τῶν πτυσμάτων . ὃ δὲ περὶ τῆς δεκάτης ἡμέρας ἀνεβαλλόμην ἐρεῖν , ἐστὶ τοιοῦτον , οὔτ’ ἐν τοῖς τῶν ἐπιδημιῶν τούτοις βιβλίοις ἐκρίθη τις βεβαίως δεκαταῖος οὔτ’ αὐτὸς ἀπεφήνατό που τὴν δεκάτην ἡμέραν εἶναι κρίσιμον , ὥσπερ τὴν ἑνδεκάτην εἴρηκεν οὐκ ὀλιγάκις . ἔχεις δὲ τὰς ῥήσεις αὐτοῦ πάσας ἠθροισμένας ἐν τοῖς περὶ τῶν κρισίμων ἡμερῶν ὑπομνήμασιν , ἔνθα καὶ τεσσαρακοστὴ δείκνυται κρίνουσα τὰς νόσους , οὐχ ἡ τεσσαρακοστὴ δευτέρα , καθάπερ ᾠήθησαν ἔνιοι τῶν ὁλοκλήροις ἑβδομάσι τὰς περιόδους γίνεσθαι τῶν κρισίμων ἡμερῶν ὑπολαβόντων . εἰ δὲ διὰ μόνον τοῦτό τις ἡγεῖται τὸ νόσημα μὴ τελέως κριθῆναι , διότι δεκαταῖον ἵδρωσεν , οὐχ ἑνδεκαταῖος ὁ ὁ Πυθίων , οὐκ ὀρθῶς γινώσκει . τὸ γὰρ ἐλλιπὲς τῆς κρίσεως ἐκ τοῦ μηδέπω πεπέφθαι τὴν νόσον ἀναγκαῖον γίνεσθαι . πολλοὺς γοῦν καὶ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης ἔγραψε καὶ ἡμεῖς ἐθεασάμεθα κριθέντας ἐν κρισίμοις ἡμέραις ἐλλιπῶς , διὰ μόνην τὴν τῶν οὔρων ἀπεψίαν . ἀμφοτέρων δ’ ἀλλήλοις συνελθόντων , τοῦ τε κατὰ μὲν δεκάτην ἡμέραν ἀσθενοῦς καὶ τῆς τῶν οὔρων ἀπεψίας , ἐχρῆν ἴσως μηδὲ κεκρίσθαι τὸν ἄνθρωπον ἢ μὴ ἐπὶ καλῷ τε καὶ κρισίμῳ . τάχ’ οὖν ἑνδεκάτῃ γεγραμμένον , οὐ δεκάτῃ , κατ’ ἀρχὰς εὐθέως ἡμαρτήθη , καθάπερ καὶ ἄλλα πολλὰ φαίνεταί τινα διὰ τοὺς πρώτως ταῦτα γράψαντας ἀμεληθέντα , διαμένει μέχρι παντός . ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς δεκάτης ἡμέρας ἱκανὰ καὶ ταῦτα . σκέψασθαι δ’ ἄμεινόν ἐστι μὴ κατὰ τὸ πάρεργον ὁποῖόν τι τὸ ἐπινέφελον ἐναιώρημα νομιστέον ὑπάρχειν . ἐν μὲν γὰρ τῷ προγνωστικῷ γέγραπται · νεφέλαι δ’ ἐμφερόμεναι ἐν τοῖσιν οὔροισι λευκαὶ μὲν ἀγαθαὶ , μέλαιναι δὲ φαῦλαι . οὔτ’ οὖν οὖρον ἐπινέφελον οὔτ’ ἐναιώρημα κατὰ τὸ προγνωστικὸν εἴρηται . καίτοι γ’ ἀκριβῶς ἅπασαν ἐν ἐκείνῳ τῷ βιβλίῳ διδάξαντος αὐτοῦ τὴν ἀπὸ τῶν οὔρων πρόγνωσιν ἐν τοῖς ὀξέσι νοσήμασιν . οὐ μὴν οὐδὲ τῶν ἐξηγησαμένων τὸ προκείμενον βιβλίον ἐξηγήσατό τις ὁποῖον εἶναι βούλεται τὸ ἐπινέφελον οὖρον ὁ Ἱπποκράτης . ἐγὼ τοίνυν ἃ ἐμοὶ δοκεῖ ζητήσαντι περὶ αὐτοῦ λέγειν οὐκ ὀκνήσω . τὸ τῆς νεφέλης ὄνομα κατὰ μεταφορὰν ἀπὸ τοῦ περιέχοντος ἡμᾶς ἐπὶ τῶν οὔρων εἰώθασιν οἱ ἰατροὶ λέγειν , εἶθ’ Ἱπποκράτους πρώτου τὴν προσηγορίαν τήνδε κατά τινος ἰδέας ἐναιωρημάτων ἢ οὔρων , εἴτε καὶ ἄλλου τινὸς αὐτοῖς θεμένου . ὥσπερ οὖν ἐν τῷ περιέχοντι ποτὲ μὲν ζοφώδης γίνεται κατάστασις , πεπυκνωμένου νεφέλαις μελαίναις αὐτοῦ , ποτὲ δὲ ἀκριβὴς καὶ ἀνέφελος φαίνεται καὶ διεσπασμέναι τινὲς ὁρῶνται κατ’ αὐτὸ νεφέλαι καὶ λέγεται τηνικαῦτα τὸ περιέχον ἐπινέφελον , ἐν ᾧ καιρῷ κατὰ τὴν χρόαν τῶν νεφελῶν οὔτε μέλαιναν ἀκριβῶς οὔτε λαμπρὰν ὁρῶμεν , ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ τούτων , οὕτω μοι δοκεῖ καὶ οὖρον καὶ ἐναιώρημα καλεῖν ἐπινέφελον ὁ Ἱπποκράτης , ὃ μήτε λευκόν ἐστι τὴν χρόαν μήτ’ ἤδη μέλαν ἀκριβῶς , ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξύ . καὶ τοίνυν ὑπὸ τοῦ Πυθίωνος ὑπολαβεῖν χρὴ τοιοῦτον ἐναιώρημα γεγονέναι . λευκὸν μὲν γὰρ εἴπερ ἦν , οὐκ ἂν ἐλλιπῆ τὴν κρίσιν εἰργάσατο , καθάπερ γ’ εἰ καὶ μέλαν , οὐκ ἂν ἀγαθήν . ἐπεὶ δ’ οὖν ἦν μέσον λευκοῦ τε καὶ μέλανος , ἀγαθὴ μὲν ἐγένετο κρίσις , ἀλλ’ ἐλλιπής . τὸ δὲ ὑπόλοιπον κατὰ τὴν τεσσαρακοστὴν ἡμέραν εἰς ἀπόστασιν ἧκε διττὴν , ἣν αὐτὴν οὐχ ἡγοῦνται ὀρθὴν , μᾶλλον δὲ οὐδ’ αὐτὴν ἐξηγοῦνται ὀρθὴν κατὰ συμπάθειαν τῆς εἰς τὴν ἕδραν ἀποστάσεως οἰόμενοι γεγονέναι τῷ Πυθίωνι τὴν στραγγουρίαν , ﻿ Ἱπποκράτους αὐτοῦ ποτὲ μὲν ἁπλῶς γράφοντος γενέσθαι τὴν στραγγουρίαν , ἐνίοτε δ’ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ προστιθέντος αὐτῇ τὸ τῆς ἀποστάσεως ὄνομα , καθάπερ κἀν τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν ἐν τῇ δευτέρᾳ καταστάσει . γράφει γοῦν ὧδε · μόνον δὲ χρηστὸν καὶ μέγιστον τῶν γινομένων σημείων καὶ πλείστους εἰρύσατο τῶν ὄντων ἐν τοῖσι μεγίστοισι κινδύνοισιν , οἷσιν ἐπὶ τὸ στραγγουριῶδες ἐτρέπετο καὶ ἐς τοῦτο ἀπόστασις ἐγένετο . προσαγορεύοντος γὰρ ἀποστάσεις αὐτοῦ καὶ τὰς κατ’ ἔκκρισιν τῶν λυπούντων χυμῶν γινομένας , οὐ μόνον τὰς κατὰ ἀπόθεσιν , εἰκότως . ὥσπερ εἰς δυσεντερίαν ἐν ἑτέροις , οὕτως νῦν εἰς στραγγουρίαν ἀποστάσεις εἴρηκε γεγονέναι , καθαιρομένης τῆς ἐν ταῖς φλεψὶ κακοχυμίας δι’ ἀμφοτέρων τῶν ἐκκρίσεων . τοῦτο γοῦν ἐν αὐτῇ τῇ δευτέρᾳ καταστάσει τῶν οὔρων ὀλίγον ἔμπροσθεν ἧς ἄρτι παρεθέμην ῥήσεως αὐτὸς ἔγραψεν ὡδί . στραγγουριώδεα οὐ νεφριτικὰ , ἀλλὰ τούτοισι ἀντ’ ἄλλων ἅλλα · τουτέστιν ἀντὶ τῆς ἐν ταῖς φλεψὶ κακοχυμίας καὶ τῶν ταύτῃ πυρετῶν ἀκολουθούντων αἱ καθάρσεις ἐγένοντο , τῶν μοχθηρῶν χυμῶν ἐκκρινομένων διὰ τῆς κύστεως , ὥσπερ ἐνίοτε διὰ τῶν ἐντέρων . ἡ τοίνυν δῆξις ἡ ἀπὸ τῶν ἐκκρινομένων δριμέων ὄντων εἰργάζετο τὴν στραγγουρίαν . ἐδείχθη γὰρ ἡ κύστις ἐπὶ τὴν ἀπόκρισιν ὁρμῶσα τῶν οὔρων ἐν ταῖς στραγγουρίαις , πρὶν ἀξιολόγως ὑπ’ αὐτῶν πληρωθῆναι , διὰ διττὴν αἰτίαν , ἤτοι τὸ μὴ φέρειν αὐτῶν τὴν ποιότητα καὶ δακνωδῶν γενομένων ἢ τὸ δι’ ἀῤῥωστίαν βαρύνεσθαι πρὶν ἀθροισθῆναι , κᾂν ὀλίγον παντάπασιν ᾖ . τοιαύτην οὖν ἔφη τινὰ καὶ τῷ Πυθίωνι τὴν ἀπόστασιν ἤδη γενέσθαι , μὴ γράψας ἁπλῶς οὕτως ὅτι στραγγουριώδης ἐγένετο . ἔχει γὰρ ἡ ῥῆσις ὡδί · ἐμπύημα περὶ ἕδραν καὶ στραγγουριώδης ἐγένετο ἀπόστασις , ἀλλὰ προσθεὶς τὸ ἀπόστασιν ἔχειν . ἀλλὰ τὰ μὲν τοιαῦτα δυοῖν θάτερον , ἢ παρατρέχουσιν ἢ κακῶς ἐξηγοῦνται πολλοὶ τῶν ἐξηγητῶν , χρονίζουσι δ’ οὐκ ἀναγκαίως , ὑπὲρ ὧν ἅπαξ ἐν τῷδε διαλεχθῆναι βούλομαι . ἐγὼ μὲν ᾤμην ἄμεινον εἶναι τὰ πολλῷ χρόνῳ ζητηθέντα μοι καὶ μετὰ κρίσεως ἀσφαλῶς εὑρεθέντα μόνα γράφειν , ἄνευ τῶν εἰς τοὺς κακῶς ἐξηγησαμένους ἐλέγχων . ἐπεὶ δ’ ἔνιοι μὲν διὰ τοῦ μηδ’ ὅλως πεπαιδεῦσθαι κατὰ μηδὲν τῶν ὄντων παιδίων , ἀναγινώσκοντες ἐνίοτε παρά τισι τῶν γραψάντων ἐξηγήσεις ξένας , αὐτῷ τούτῳ μόνῳ τῷ ξένῳ συναρπασθέντες ἐπαινοῦσι , διὰ τοῦτ’ ᾠήθην ἄμεινον εἶναι κᾂν ἅπαξ αὐτῶν που μνημονεῦσαι τῶν οὕτως ἐξηγουμένων , εἰρηκότος γε καὶ αὐτοῦ τοῦ Ἱπποκράτους . τὸ γὰρ ξενοπρεπὲς οὔπω ξυνιέντες μᾶλλον ἐπαινέουσι ἢ τὸ σύνηθες , ὃ ἤδη οἴδασιν ὅτι χρηστὸν καὶ τὸ ἀλλόκοτον μᾶλλον ἢ εὔδηλον . ὅπως οὖν προειδότες οἱ τοῖς ἡμετέροις ὑπομνήμασιν ἐντυγχάνοντες ὁποῖοί τινες οἱ τρόποι τῶν μοχθηρῶν ἐξηγήσεων εἰσὶν γνωρίζειν αὐτοὺς δύνανται , μακρότερον ἐνταῦθα περὶ πασῶν αὐτῶν ἔγνων γράψαι . καί μοι μηδεὶς ἀχθέσθω τῷ μήκει τοῦ λόγου , μέλλων ἔχειν αὐτὸν ἀεὶ βοηθὸν εἰς τὴν τῶν φαύλων ἐξηγήσεων διάγνωσιν . ἓν μὲν οὖν εἶδός ἐστιν αὐτῶν ὁποῖόν τι καὶ κατὰ τὸν προκείμενον ἄῤῥωστον ἐποιήσαντό τινες , ὧν ἑνὸς παραγράψω τὴν ῥῆσιν αὐτοῖς ὀνόμασιν , ἵνα μή τις οἰηθῇ με καταψεύδεσθαι τἀνδρός . τὸ μέντοι τῆς Γῆς ἱερὸν μή ποτε ὑπὲρ τοῦ δεῖξαι τὴν αἰτίαν ἀφ’ ἧς τρόμος τῶν χειρῶν καὶ τὸ νοσεῖν αὐτῷ ἐγένετο , ὡς τῇ διὰ τὴν ἐποχὴν τῶν ἐπιμηνίων γινομένην , ὡς εἰκὸς , διὰ τὴν τοῦ μορίου ἀργίαν . καὶ πάλιν ἐν τῷ ἕκτῳ ἱστορεῖ , ἀνδρὸς ἀποδήμου γινομένου , ἀργευσαμένην τῷ μορίῳ τὴν γυναῖκα ἀναληφθέντων τῶν ἐπιμηνίων εἰς τὸ στόμα φῦσαι πώγωνα . καὶ τί γὰρ ἄλλο ἢ ἀνδρωθῆναι τὴν γυναῖκα ; οὕτως οὖν καὶ Πυθίων ἀποσχόμενος συνουσίας διὰ τὴν πρὸς μόνον ἐπιμέλειαν τὸ ἱερὸν νόσον ὑπομένει . αὕτη μὲν ἑνὸς τῶν ἐξηγητῶν ἐστὶ ῥῆσις , ἑαυτὸν καταβάλλοντος ἐκ τοῦ πολλάκις μὲν ὀνομαστὶ μνημονεῦσαί τινων οἰκήσεων τὸν Ἱπποκράτην , μὴ πασῶν δ’ αὐτῶν , ἀλλ’ ὀλιγίστων παντάπασιν ἐξήγησιν γράψαι . εἰ γὰρ οὐκ ἀργῶς αἱ οἰκήσεις τῶν νοσησάντων ἐγράφησαν , ἀλλὰ συνδείκνυταί τι τῶν εἰς τὴν τέχνην χρησίμων , οὐκ ὀρθῶς ἐποίησεν , ἐπ’ ὀλίγων μὲν ἀῤῥώστων ἐξηγησάμενος αὐτῶν τὴν δύναμιν , ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων , καίτοι παμπόλλων ὄντων παραλιπὼν , οἷον εὐθέως ἐπὶ τοῦ πρώτου γραφέντος κατὰ τὸ πρῶτον τῶν ἐπιδημιῶν . Φιλίσκος γὰρ , φησὶν , ᾤκει παρὰ τὸ τεῖχος . εἶθ’ ἑξῆς πάλιν , Ἐπικράτεος γυναῖκα , ἣ κατέκειτο παρὰ Ἀρχηγέτην . καὶ πάλιν , Ἐρασῖνος , ὃς ᾤκει παρὰ Βοώτου χαράδρῃ . εἶθ’ ἑξῆς , τὸν Κλαζομένιον , ὃς κατέκειτο παρὰ τὸ Φρυνιχίδεω φρέαρ . εἶτ’ αὖθις ἐπί τινος γυναικὸς , τὴν Δρομεάδεω , φησὶ , γυναικὸς θυγατέρα τεκοῦσαν . εἶτ’ ἐπ’ ἄλλης πάλιν γυναικὸς ἣ κατέκειτο ἐν ἀκτῇ . ἐν αὐτῷ τε τούτῳ τῷ τρίτῳ τῶν ἐπιδημιῶν ἑτέρους πολλοὺς ἂν εὕροις γεγραμμένους ἀῤῥώστους μετὰ τῶν οἰκήσεων ἐν αἷς ᾤκουν , ἃς οὐδ’ ὅλως ἐξηγοῦνται . Χαιρίων οὖν , φησὶν , ὃς κατέκειτο παρὰ Δημαινέτῳ · μετ’ αὐτὸν ἑξῆς , τὴν Εὐρυάνακτος θυγατέρα παρθένον πῦρ ἔλαβεν · εἶθ’ ἑξῆς , ἡ κυναγχικὴ παρὰ Ταβίωνι . καὶ μετ’ αὐτὴν πάλιν , τὸ μειράκιον , ὃ κατέκειτο ἐπὶ ψευδέων ἀγορῇ . καὶ τί δεῖ πολλὰ παραγράφειν , ὅλου σχεδὸν τοῦ βιβλίου πεπληρωμένου τῆς τοιαύτης γραφῆς ; ἀλλ’ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἰτέον , παμπόλλων γὰρ ἀῤῥώστων οὕτω γεγραμμένων περὶ πάντων πεποιῆσθαι τὴν ἀπὸ τῶν οἰκήσεων ἐξήγησιν ἢ μηδ’ ἐφ’ ἑνός . ἀλλ’ ἔνιοί γε τῶν ἐξηγουμένων τὰ βιβλία κατεγνώκασιν εἰς τοσοῦτον τῶν ἀκροατῶν , ὡς ἐγώ ποτε ἐν Ἀλεξανδρείᾳ καὶ τοιαύτης ἐξηγήσεως ﻿ ἤκουσα περί τινος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν αῤῥώστου γεγραμμένου κατὰ τὴν ῥῆσιν , ἧς ἡ ἀρχή · Σιληνὸς , ὃς ᾤκει ἐπὶ τοῦ Πλαταμῶνος . ἐν γὰρ τῷ διηγεῖσθαι τὰ συμβάντα τούτῳ καὶ τοιαύτην τινὰ ῥῆσιν ἔγραψεν ὁ Ἱπποκράτης . νυκτὸς οὐδὲν ἐκοιμήθη , λόγοι πολλοί . τούτοις οὖν ἐπεφώνησεν ὁ ἐξηγούμενος τὸ σύγγραμμα , Σιληνὸς γὰρ ἦν . οἱ μαθηταὶ δ’ ἀναπηδήσαντες ἐκεκράγεσαν ὑπερθαυμάζοντες . ἔνιοι δὲ τῶν ἐξηγουμένων εἰς τοσοῦτον ἥκουσι περιεργείας ὥστε ζητοῦσι πότερον ἐπὶ τοῦ Πλαταμῶνος ὁ Σιληνὸς ᾤκει . τινὲς μὲν διὰ τοῦ μ Πλαταμῶνος , ἔνιοι δὲ διὰ τοῦ ν Πλατανῶνος . ὡσαύτως δὲ ζητοῦσιν οἱ τοιοῦτοι τῶν ἐξηγητῶν , ὅταν Ἱπποκράτης εἴπῃ , κατέκειτο κατὰ τὸ θέατρον , ἆρά γε θέητρον ἄμεινον γράφειν ἢ θέατρον . ἀλλὰ τῶν μὲν εἰς τὰ τοιαῦτα τὸν χρόνον ἀναλισκόντων κατεγνώκασι , τοὺς δὲ διὰ τῶν ἔν τε τῷ προῤῥητικῷ καὶ ταῖς Κωακαῖς προγνώσεσι γεγραμμένων ἐξηγουμένους τὰ κατὰ τοὺς νοσοῦντας ἐν τοῖς βιβλίοις εἰρημένα πολλοὶ θαυμάζουσιν . ἐδείχθη δ’ ἐπὶ πλείστων ἡ μοχθηρία τῶν ἐν τῷ προῤῥητικῷ γεγραμμένων ἔν τισιν ὑπομνήμασιν , ἃ ἐποιησάμην εἰς αὐτό . φαίνεται γὰρ ὁ γράψας ἐκεῖνο τὸ βιβλίον πολλάκις ἐξ ἑνὸς ἢ δυοῖν τῶν κατὰ μέρος ὀφθέντων αὐτῷ καθολικὰς ἀποφάσεις ποιούμενος . ἐδείχθη γὰρ καὶ συνδρομὰς γράφων πολλὰς ἐξ ἀνομογενῶν σημείων ἠθροισμένας . ἐπεδείχθη δὲ καὶ ὡς ἡ τοιαύτη διδασκαλία τοσοῦτον πλῆθος ἔχει συνδρομῶν , ὡς μηδ’ ἀριθμηθῆναι δύνασθαι . καὶ πρὸς τούτοις γ’ ἔτι καὶ τοῦτ’ ἐδείχθη κατὰ ἐξήγησιν , ὦν ἔγραψεν ὁ τὸ προῤῥητικὸν συνθεὶς , ὡς οὐκ ἐνδέχεται διδασκαλίαν ἑτέραν ἀμείνονα γενέσθαι τῆς κατὰ τὸ προγνωστικὸν ὑφ’ Ἱπποκράτους γεγονυίας , ἑνὸς ἑκάστου τὴν δύναμιν σημείου αὐτοῦ διδάξαντος ἰδίᾳ . μηδὲ γὰρ ἄλλως δύνασθαι πολλῶν ἅμα συνελθόντων προγνωσθῆναί τι . τοῖς μὲν οὖν ἀνεγνωκόσιν ἀμφότερα τὰ βιβλία , τό τε προγνωστικὸν καὶ τὸ προῤῥητικὸν , οἶδ’ ὅτι σαφῆ τὰ νῦν εἰρημένα πάντ’ ἐστίν . εἰ δὲ καὶ τοῖς ἡμετέροις ὑπομνήμασιν εἰς αὐτὰ προεντετυχηκώς τις εἴη καὶ χωρὶς τῶν νῦν εἰρημένων ὑπ’ ἐμοῦ γινώσκειν δύναται τὸ μοχθηρὸν τῆς τοιαύτης ἐξηγήσεως . τοὺς δ’ οὐκ ἀνεγνωκότας ἐπ’ ἐκεῖνα μὲν ἀφικέσθαι πρότερον ἀξιῶ , μετὰ ταῦτα δὲ πάλιν ἐνταῦθα παραγενομένους ἀκοῦσαί τε καὶ κρῖναι τὰ πρὸς ἐμοῦ εἰρημένα . λαβὼν γὰρ ἔναγχός τι τῶν εἰς τὸ προκείμενον βιβλίον ὑπὸ Λύκου τοῦ Μακεδόνος ὑπομνημάτων γεγονότων , εὗρον ἐν τῇ τοῦ Πυθίωνος ἐξηγήσει τρεῖς ῥήσεις ἐκ τοῦ προῤῥητικοῦ γεγραμμένας , ὃς ἐπὶ μὲν τῆς πρώτης κατὰ λέξιν οὕτως ἔλεγεν . αἱ τρομώδεες , ἀσαφέες , ψηλαφώδεες παρακρούσιες πάνυ φρενιτικαὶ , ὡς καὶ Διδυμάρχῳ ἐν Κῷ . ἐπὶ δὲ τῆς δευτέρας ὧδε · τὰ τρομώδεα γενόμενα ἐφ’ ἱδρῶσι φιλυπόστροφα . καὶ ἡ τρίτη δὲ κατὰ λέξιν τήνδε ἐγέγραπτο . τὰ δ’ ἐπὶ ταραχώδεσιν ἀγρύπνοισιν οὖρα ἄχροα , μέλασιν ἐναιωρεύμενα , παρακρουστικά . αὗται μὲν αἱ ἐκ τοῦ προῤῥητικοῦ ῥήσεις ὑπὸ τοῦ Λύκου προσεγράφησαν , ὡς εἰρηκότος οὕτω Κοΐντου κατὰ τὴν ἐξήγησιν τοῦ προκειμένου Πυθίωνος . ἐμοὶ , ἐπειδήπερ ἠναγκάσθην τὰ κακῶς εἰρημένα διελέγχειν , καίτοι διὰ τῶν ἔμπροσθεν ὑπομνημάτων πεφυλαγμένος αὐτὸ πρᾶξαι , βέλτιον εἶναι δοκεῖ τῶν τοιούτων ἐξηγήσεων μοχθηρίαν δηλῶσαι . πρῶτον μὲν οὖν οὐδ’ ἐφαρμόττει τοῖς νῦν εἰρημένοις ἐπὶ τοῦ Πυθίωνος ἡ τοῦ προῤῥητικοῦ ῥῆσις . οὔτε γὰρ μετὰ σιγῆς ἐφρενίτισεν οὔτε πάνυ φρενιτικὸς ἐγένετο . δέδεικται δ’ ἡμῖν ἐξηγουμένοις τὸ προῤῥητικὸν ὁποῖαί τέ τινες εἰσὶν αἱ μετὰ σιγῆς παραφροσύναι καὶ διὰ τί πάνυ φρενιτικὰς εἶπεν αὐτὰς , ὧν οὐδέτερον ἐπὶ τοῦ Πυθίωνος ἐγένετο · καὶ γὰρ οὔτ’ ἄνευ σιγῆς ἐλήρει καὶ μετρίως ἐφρενίτισεν . ἡ δὲ δευτέρα ῥῆσις , καθ’ ἣν λέγει , τὰ τρομώδεα γινόμενα ἐφ’ ἱδρῶσι φιλυπόστροφα , τοὐναντίον δείκνυται τοῦ συμβάντος τῷ Πυθίωνι , μὴ γινομένων , ἀλλ’ ἐξ ἀρχῆς μὲν συνεισβαλλόντων , ὕστερον δὲ κατὰ τὴν δεκάτην ἡμέραν ἱδρώσαντος αὐτοῦ , ὥστ’ οὐκ ἐπὶ τοῖς ἱδρῶσιν οἱ τρόμοι φαίνονται γεγονότες , ἀλλ’ ἐπὶ τοῖς τρόμοις οἱ ἱδρῶτες . ἡ λοιπὴ δὲ καὶ τρίτη ῥῆσις , ἐν ᾗ φησὶ , τὰ ἐπὶ ταραχώδεσιν ἀγρύπνοισιν οὖρα , μέλασιν ἐναιωρεύμενα , παρακρουστικὰ , προσηκόντως ἂν ὑπὸ τοῦ Λύκου παρείληπτο , τοῦ Πυθίωνος ἀγρυπνήσαντος μὲν πρῶτον οὐκ ἄνευ ταραχῆς , οὐρήσαντος δ’ οὖρον ἔχον ἐναιώρημα μέλαν , εἶθ’ οὕτως παραφρονήσαντος ὕστερον . ἐπεὶ δ’ οὔτ’ οὔρησε τοιαῦτα , τὸ γὰρ ἐπινέφελον ἐναιώρημα πάμπολυ διαφέρει τοῦ μέλανος , οὔτ’ ἐπ’ ἀγρυπνίαις ταραχώδεσιν ἐφρενίτισεν , ἀλλ’ εὐθὺς ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας ἐλήρησεν , οὐκ ὀρθῶς παρείληπται . τί γὰρ ἐκώλυεν αὐτὸν εἰπεῖν ἐναιώρημα μέλαν , εἶτα τὴν ἀγρυπνίαν μὲν τῇ πρώτῃ τῶν ἡμερῶν ἢ τῇ δευτέρᾳ , μετὰ δὲ ταύτας ἐν τῇ πρώτῃ πάλιν , εἶτ’ ἐφεξῆς τὴν παραφροσύνην ; ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Λύκος ἐξηγούμενος τὴν ἐπινέφελον φωνὴν οὐκ ἐτόλμησεν εἰπεῖν δηλοῦσθαι πρὸς αὐτῆς τὸ μέλαν . ἐκ περιττοῦ τε οὖν ταῦτα προσέθηκεν , εἰ χρὴ λέγειν ἐκ περιττοῦ τὰ μὴ μόνον ἄχρηστα πρὸς τὸ προκείμενον , ἀλλὰ καὶ παντάπασι ψευδῆ , παρέλιπέ τε τὰ κυριώτατα τῶν ὑφ’ Ἱπποκράτους εἰρημένων ἐπισκέπτεσθαι , τίς μὲν ἡ τῶν τρόμων ἐστὶ διάθεσις , ὅστις δ’ ὁ πεπονθὼς τόπος ἐπὶ ταῖς τρομώδεσι χερσὶν , ἢ πόθεν τὰ ποικίλα πτύσματα τὰ πολλὰ τούτοις ἑπόμενα , περὶ ὧν ἐγὼ διῆλθον . ὅλως γὰρ οὐδὲν τούτων ἐπισκεψάμενος ἑαυτῷ προὔβαλεν ὡς ζήτημα τὸ μηδ’ ὅλως ﻿ ὂν ζήτημα κατὰ λέξιν οὕτως . τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρῃ τὸ στόμα παρειρύσθη . καὶ δοκεῖ ἡ ἱστορία αὕτη μαχομένη εἶναι τῇ ἀποφάσει τῇ οὕτως ἐν ἀφορισμοῖς ἐχούσῃ · ἐν μὴ διαλείποντι πυρετῷ , ἢν χεῖλος ἢ ῥὶς ἢ ὀφθαλμὸς ἢ ὀφρὺς διαστραφῇ , ἢ μὴ βλέπῃ , ἢ μὴ ἀκούῃ , ἀσθενέος ἐόντος ἢ ὅ τι ἂν τούτων γίνηται , ἐγγὺς ὁ θάνατος . αὕτη τοῦ Λύκου ῥῆσις ἑαυτῷ προβάλλοντος ὡς ζήτημα τὸ μηδ’ ὅλως ἔχον ἀμφιβολίαν . ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἀφορισμοῖς εἴρηκεν , ἤδη ἀσθενέος ἐόντος , ὁ Πυθίων δ’ οὐκ ὢν ἀσθενὴς , παρειρύσθη τὸ στόμα . καὶ μέντοι καὶ λύων ὃ προὔβαλλεν αὐτὸς ὁ Λύκος , οὐδὲν ἄλλο εἶπεν εἰς τὴν λύσιν αὐτοῦ τοῦδε τοῦ νῦν λελεγμένου . τὸ μὲν οὖν πρόδηλον ὂν ὡς ζήτημα προὔβαλεν , οὐδὲν δὲ τῶν ἄλλων ἃ χρήσιμα τῆς τέχνης ἐζήτησεν , οὔτε τίς ἡ διάθεσις ἦν τῷ Πυθίωνι , δι’ ἣν ἐγένετο τὰ προγεγραμμένα συμπτώματα , τίς τε τόπος ἢ τίνες ἐπεπόνθεσαν . ἀλλ’ οὐδὲ περὶ τῆς φλεβοτομίας ὡς παραλελειμμένης ἐπεσημήνατο , χυμῶν τε καὶ κράσεων οὐ μόνον νῦν , ἀλλ’ οὐδὲ κατ’ ἄλλην τινὰ διήγησιν ἀῤῥώστων ἢ καταστάσεως ἐμνημόνευσεν , ἃ μάλιστα ἐχρῆν ἐπισκοπεῖσθαι τὸν ἐξηγούμενον Ἱπποκράτειον βιβλίον , ὥσπερ εἰ Ἀσκληπιάδειον ἐξηγεῖτο , πόρους καὶ ὄγκους ἄναρμά τε στοιχεῖα καὶ τὴν πρὸς τὸ λεπτομερὲς φορὰν ἔστιν αὐτῷ ῥητέον · εἰς ταύτας γὰρ τὰς ἀρχὰς ἐκεῖνος ἀνάγει πάντα . θερμὸν δὲ καὶ ψυχρὸν καὶ ὑγρὸν καὶ ξηρὸν Ἱπποκράτης αἰτιᾶται , καθάπερ τὸ περιέχον ἐν τοῖς τῶν ζώων σώμασιν . οὕτω δὲ καὶ τέτταρας χυμοὺς ἀλλήλων τὴν κρᾶσιν διαφέροντας αἰτίους φησὶ τῆς θ’ ὑγείας καὶ τῶν νοσημάτων · τῆς μὲν ὑγείας , ὅταν συμμέτρως ἔχωσι πρὸς ἀλλήλους , τῶν νοσημάτων δ’ , ὅταν πλεονάζωσιν ἢ ἐλλείπωσιν ἢ μεταστῶσιν ἐξ οἰκείας χώρας εἰς ἀλλοτρίαν . εἰς ταύτας γοῦν τὰς ἀρχὰς καὶ οἱ πρὸ Λύκου καὶ Κοΐντου τῶν Ἱπποκράτους ἐξηγησάμενοί τι βιβλίον ἐμπειρικοὶ πάντως ἄγειν πειρῶνται , καθάπερ ἐν δράματι φυλάττοντες ἔνιοι τὴν οἰκείαν ὑπόκρισιν τοῦ περικειμένου προσώπου · ὡς γὰρ Ἐρασίστρατον ἐξηγούμενός τις ὀρθῶς ἂν ἀπέχοιτο τοῦ περὶ χυμῶν λέγειν ἢ κράσεων , οὕτως ὁ λέγειν ἐπιχειρῶν ὁτιοῦν εἰς Ἱπποκράτειον σύνταγμα τὴν ἐκείνου φωνὴν ὀρθῶς ἂν ποιοίη σκοπὸν τῆς ἐξηγήσεως . ἴσως οὖν ἄμεινόν ἐστι Λύκῳ μὲν συγγινώσκειν ὡς νόθῳ τῆς Ἱπποκράτους αἱρέσεως ἐν οἷς ἂν ἁμαρτήνων φαίνεται , πλὴν εἴ τις αὐτὸ τοῦτο μέμφοιτο τὸ γράφειν ἐξηγήσεις μὴ δυνάμενον , ὑποκρίνεσθαι τὸ δρᾶμα . παραπλήσιον γὰρ τοῦτο τῷ κωμῳδίαν ἐπιχειρεῖν ὑποκρίνασθαι μὴ δυνάμενον . ἐπὶ δὲ τοὺς Ἱπποκρατείους ἑαυτοὺς ὀνομάσαντας ἐλθών τις οὐκ ἂν εἰκότως αὐτοῖς συγγνοίη , παραπλήσια τοῖς ξένοις τε καὶ νόθους τῆς αἱρέσεως ἐσφαλμένοις . ὅταν δὲ καὶ τὰ σφάλματα αὐτῶν οὐ μόνον ἀποχωρῇ τῆς Ἱπποκράτους γνώμης , ἀλλὰ καὶ τῆς ἐν τοῖς πράγμασιν ἀληθείας , διπλασίως ἄν τις αὐτοῖς μέμψαιτο . κάλλιστον μὲν γάρ ἐστιν ἀμφοτέρως ἔχεσθαι τῶν σκοπῶν τῶνδε τὸν ἀκόλουθον ἐξηγητὴν , ἀκόλουθά τε λέγοντα τῷ συγγραφεῖ καὶ ἀληθῆ , θάτερον δὲ μόνον φυλάττοντι μεμπτέον ὡς τοῦ ὅλου τὸ ἥμισυ διεφθαρκότι τὸν δὲ μήτ’ ἀληθῆ λέγοντα μήτ’ ἀκόλουθα τῷ γεγραφότι τὸ βιβλίον ἐξηγητὴν ἐσχάτως ἄν τι ἁμαρτάνειν ὑποληπτείον . οἱ τοίνυν περὶ τὸν Σαβῖνον καὶ τὸν μαθητὴν αὐτοῦ Μητρόδωρον ἀκριβέστεροι δόξαντες εἶναι τῶν ἔμπροσθεν Ἱπποκρατείων , ὅμως καὶ αὐτοὶ φαίνονται μοχθηρῶς ἐξηγούμενοι πολλάκις τῶν Ἱπποκράτους · αὐτίκα γέ τοι κατὰ τὸν προκείμενον ἄῤῥωστόν φασιν αὐτοῖς ὀνόμασιν . ὡς γὰρ ὁ σπασμὸς γίνεται καὶ ἀπὸ κενώσεως καὶ ἀπὸ πληρώσεως , οὕτω καὶ ὁ τρόμος μικρὸς ὢν σπασμὸς ἀπὸ τῶν ἐναντίων ἀποτελεῖται . περὶ μὲν οὖν τῆς αἰτίας ὑφ’ ἧς γίνεται τὰ τοιαῦτα παθήματα δογματικῶν ἀνδρῶν ἐστὶν , οὐκ ἐμπειρικῶν ἐπισκέψασθαι · τὸ μέντοι γνωρίζειν αὐτὰ καὶ διακρίνειν ἀπ’ ἀλλήλων ἀναγκαῖόν ἐστι καὶ τοῖς ἐμπειρικοῖς ἐγνῶσθαι . φαίνονται δ’ ἐν αὐτῷ τούτῳ πρῶτον οἱ περὶ τὸν Σαβῖνον ἐσφαλμένοι , μικρὸν σπασμὸν εἰπόντες εἶναι τὸν τρόμον . ὅλῳ γὰρ τῷ γένει διενήνοχεν ἀλλήλων τὰ πάθη . οὐδὲν διαφέρει καλεῖν ἢ συμπτώματα τὰς βλάβας τῶν ἐνεργειῶν πάθη δέ . οὐ γὰρ διαθέσεις γέ τινες ἐν τοῖς στερεοῖς τοῦ ζώου μορίοις εἰσὶν , ὡς οἴδημα καὶ φλεγμονὴ καὶ σκίῤῥος , ἀλλ’ ὥσπερ αἱ ἐνέργειαι κατὰ τὸ γίνεσθαι λαμβάνουσι τὴν ὕπαρξιν , οὐ κατὰ τὸ μονίμως καθ’ ἕξιν ὑπάρχειν , οὕτω καὶ τὰ παθήματα αὐτῶν . ἁπάσης γὰρ κινήσεως ἐν τῷ γίνεσθαι τὸ εἶναι κτωμένης καὶ οὔσης γέ τινος ἐν τοῖς ζώοις προαιρετικῆς κινήσεως , ὥσπερ ἑτέρας ἀπροαιρέτου καὶ φυσικῆς , αἱ βλάβαι τῆς προαιρετικῆς ἐν ταῖς τῶν μυῶν γίνονται κινήσεσιν , ὑφ’ ὧν καὶ τὰς κατὰ φύσιν ἴσμεν ἀποτελουμένας . ἀλλὰ τὸ μὲν κατὰ φύσιν ἐν αὐταῖς ἓν ἁπλοῦν ἐστι , τὸ δὲ παρὰ φύσιν ἐν πρώταις μὲν δύο γίνεται διαφοραῖς , ἤτοι χωρὶς προαιρέσεως ἢ κατὰ προαίρεσιν , ἔστι μὲν οὐ κατὰ φύσιν , διαφέρει δ’ οὐδὲν ἤτοι καθ’ ὁρμὴν εἰπεῖν ἢ κατὰ προαίρεσιν εἴς γε τὸ παρόν . αὐτῶν δὲ τῶν ἄνευ προαιρέσεως γινομένων κινήσεων ἐν τοῖς προαιρετικοῖς πεφυκόσι κινεῖσθαι τὸ μέν τι σπασμὸς ὀνομάζεται , τὸ δὲ παλμὸς , τὸ δὲ ῥῖγος , ἀλλήλων διαφέροντα . καθόλου δὲ περὶ τούτων λέλεκται δι’ ἑνὸς ὅλου βιβλίου · τῆς δὲ κατὰ προαίρεσιν μὲν , οὐ κατὰ φύσιν δὲ κινήσεως γινομένης ἓν εἶδός ἐστιν , ὃ καλεῖται τρόμος , ὑπὲρ οὗ νῦν ἀναγκαῖόν ἐστιν εἰπεῖν , ἐπεὶ καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἕνεκα τούτου λέλεκταί τι . γίνεται τοίνυν ὁ τρόμος οὐ μόνον ἐπὶ μυσὶ νοσοῦσί τε καὶ νεύροις , ﻿ ἀλλὰ καὶ κατὰ φύσιν ἔχουσιν , ὅταν ὑπὲρ τὴν δύναμίν τις ἐπιχειρήσῃ βάρος ὁτιοῦν ἢ ταῖς χερσὶ βαστάζων ἢ τοῖς ὤμοις ἀναθέμενος . ὁρῶνται γοῦν ἔνιοι τῶν ἰσχυροτάτων νεανίσκων ἐν τῷ βαστάζειν ὑπέρβαρύ τι τρομώδεις τοῖς σκέλεσι γινόμενοι , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἀναβαίνειν ἐπιχειρήσωσι κλίμακας . ὅπερ δ’ ἐκείνοις ἐπὶ μεγίστοις ἄχθεσι , τοῦτο γέρουσί τε καὶ τοῖς ἄλλως ἀσθενέσιν ἐπὶ τοῖς ἐλάττοσι γίνεται . βαρέα γὰρ ἤδη καὶ ταῦτα τοῖς ἀσθενέσι . καὶ τοίνυν καὶ πάθη τινὰ ψυχικὰ τρομώδεις ἐργάζεται . λέλεκται γοῦν κἀν τῷ περὶ χυμῶν καὶ παρὰ κρημνὸν παριόντι τὰ σκέλεα τρέμειν , διὰ τὸν φόβον δηλονότι τὸν καταλύοντα τὴν δύναμιν , ὥσπερ εἰ καὶ ἄλλος τις ἔδεισεν ἐπερχόμενον ἰδὼν θηρίον ἢ λῃστὰς ἢ πολεμίους . εἰκότως οὖν ἡμῖν ἀποδέδεικται κατὰ τὸ περὶ τρόμου καὶ σπασμοῦ καὶ παλμοῦ καὶ ῥίγους ὑπόμνημα δι’ ἀῤῥωστίαν δυνάμεως ἀεὶ γίνεσθαι τρόμον . ἐπεὶ δ’ ἐνίοτε μὲν αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν ἐστιν ἄῤῥωστος , ἐνίοτε δὲ διὰ πάθος ψυχικὸν , ἢ καὶ μηδ’ ὅλως πεπονθυῖα , κατὰ τὸν ἴδιον λόγον ὑπὸ βαρέος φορτίου τοῦτο πάσχει . τρεῖς αὐτοῦ ἔφαμεν εἶναι διαφορὰς τῶν αἰτίων , δυσκρασίαν τῶν προαιρετικῶν ὀργάνων , πάθος ψυχικὸν , βαρῦνον φορτίον . ὅτε οὖν μήτε δείσαντι μήτε βαστάζοντι φορτίον ὁ τρόμος γένηται , δυοῖν θάτερον , ἢ δυσκρασία τῶν ὀργάνων ἐστὶν , ἤ τι βάρος ἐν αὐτῷ τῷ σώματι περὶ τοὺς μῦς ἢ τὰ νεῦρα . παράκειται δέ τις ἀπάτη τῷ λόγῳ , περὶ ἧς εἴρηται κατὰ τὸ περὶ τρόμου καὶ σπασμοῦ καὶ παλμοῦ καὶ ῥίγους ὑπόμνημα . φαίνονται γάρ τινες καὶ ταῖς χερσὶ καὶ τῇ κεφαλῇ τρομώδεις ἄνευ τοῦ προελέσθαι κινεῖν τὰ μόρια καὶ δοκεῖ κατὰ τοῦτο ψευδῶς εἰρῆσθαι προελομένοις ἐνεργεῖν τι γίγνεσθαι . ἀλλ’ ἐὰν ἐννοήσῃ ὡς ἐπὶ προσκεφαλαίου καταθέμενός τις τὸν αὐχένα , παύεται τρέμων τὴν κεφαλὴν , ἀποθέμενός τε τὰς χεῖρας οὐκέτ’ οὐδὲ ταύτας τρέμει , πιστεύσεις ὀρθῶς εἰρῆσθαι τοῖς ἀργοῦσι παντάπασιν ὁτιοῦν , οὐ γίνεσθαι τρόμον ἐν αὐτῷ . ἐὰν δ’ ἐξαίρωσιν ἢ φυλάττωσιν ἐξῃρημένον αὐτὸ , τηνικαῦτα γίνεσθαι τὸ σύμπτωμα . τοσούτου γὰρ δέουσιν ἡσυχάζειν τοῖς μυσὶν οἱ οὕτως ἐνεργοῦντες , ὥστε τοὺς ἀντιτεταγμένους ἀλλήλοις ἅμα κινοῦσιν . οἷον ἐπὶ χειρὸς , ὅσοι τ’ ἐξαίρουσι καὶ ὅσοι κατασπῶσι τὸ μόριον , ἐκτείνουσί τε καὶ κάμπτουσι , καὶ ῥωμαλεωτέρας τῆς δυνάμεώς ἐστι χρεία τοῖς ἐπῃρμένην ἐγγώνιον τὴν χεῖρα φυλάττουσι , τῶν ἐκτεινόντων ἢ καμπτόντων αὐτήν . ὡς μὲν γὰρ ἐκτείνοντες ἑνὶ γένει τῶν μυῶν ἐνεργοῦσι τῷ τοῦτο πεφυκότι δρᾷν , ἀργούντων τηνικαῦτα τῶν καμπτόντων αὐτήν · οἱ δὲ κάμπτοντες ἐνεργοῦσι μὲν τοῖς κάμπτεσθαι πεφυκόσι , ἀργοῦσι δὲ τοῖς ἐκτείνειν δυναμένοις . ἐὰν δ’ ἐπάρας τις ἐγγώνιον ὑψηλὴν ἔχῃ τὴν χεῖρα , μήτε κάμπτων μήτε ἐκτείνων , ἰσοσθενῶς ἀμφοτέροις τοῖς μυσὶν ἐνεργεῖ , καθάπερ ἐν τοῖς καλουμένοις τετάνοις . οὐκοῦν ἐλάττονός ἐστιν ἰσχύος χρεία τοῖς ἐπὶ ταὐτοῦ σχήματος ἢ τὸ σκέλος ἢ τὸν τράχηλον ἢ τὴν χεῖρα φυλάττουσιν , ἄνευ τοῦ κατά τινος ἐρηρεῖσθαι στερεοῦ σώματος , ὀχοῦντός τε καὶ βαστάζοντος τὸ κῶλον . ἀλλ’ ὅταν μὲν ὑπερέχῃ πολλῷ τοῦ βάρους τῶν βασταζομένων μορίων ἡ κινοῦσα δύναμις αὐτὰ , ῥᾳδίως μὲν ἐξαίρει , ῥᾳδίως δ’ ἐξῃρμένα φυλάττει . ὅταν δὲ ὑπερέχηται πολλῷ , καθάπερ ἐστὶ τῶν παραλελυμένων , οὐδ’ ὅλως ἐξᾶραι δύναται . ὅταν δ’ ἰσοσθενής πως ὑπάρχῃ , νικᾶται κατὰ μέρος . νικῶσα μὲν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ σχήματος φυλάττει τὴν ἀνατεταμένην χεῖρα , νικωμένη δὲ ὑποῤῥεῖν ἐᾷ κάτω . νόησον δέ μοι τοῦτο γίνεσθαι συνεχῶς οὕτως , ὡς ἅμα μὲν τῷ νικῆσαι ταύτην ἀναφέρειν τὸ κῶλον , εὐθέως νικηθεῖσαν ὑπὸ τοῦ βάρους τῶν ἀναφερομένων , ἐπιτρέπειν αὐτὴν ἀναφέρεσθαι κάτω , ἅμα δ’ αὖ πάλιν τῷ νικᾷν ἐκεῖνα , τὴν δύναμιν ἀντιλαμβανομένην αὐτῶν , αὖθις ἀναφέρειν ἐπιχειρεῖν . εἶτ’ ἐλαχίστῃ ῥοπῇ τῆς ἀμοιβῆς ταύτης γινομένης καὶ τῆς μὲν ἐπὶ τῷ κάτω κειμένης ἀντισπωμένης εὐθέως ἄνω , τῆς δ’ ὑψούσης τὸ κῶλον ἀνθελκομένης κάτω παραχρῆμα , μήτ’ ἀκριβῶς ἄκλονόν τε καὶ ἀῤῥεπὲς φυλάττεσθαι τὸ κῶλον , ἀλλὰ μηδ’ ἀξιολόγους ἔχειν ἐφ’ ἑκάτερα τὰς κινήσεις , ἐν βραχέσι διαστήμασι καὶ χρόνων καὶ τόπων φυλαττομένας . ὁ μὲν δὴ τρόμος τοιαύτη τίς ἐστι κίνησις , ὡς ἐν ὀλίγῳ περιλαβεῖν , ἅ διὰ μακροτέρων εἴρηται κατὰ τὸ προδεδηλωμένον , ὁ δ’ ἐν τῷ νοσώδει ῥίγει γινόμενος κλόνος τῶν μορίων , ἄνευ τε προαιρέσεως ἀποτελεῖται καὶ κατὰ μεγάλα διαστήματα τῶν ἐναντίων κινήσεων ἀλλήλων διαδεχομένων ἅμα ψύξεως αἰσθήσει . παραπλήσιον δ’ ἐστί πως τούτῳ πάθει ἄλλο μυῶν τε καὶ νεύρων , ὃ καλεῖται σπασμὸς , ὁμοίας μὲν κατὰ πάντα καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ὀργάνων γινομένης ἐν αὐτοῖς τῆς κινήσεως , ἣ κἀν τῷ καθ’ ὁρμὴν αὐτὰ κινεῖσθαι γίνεται , διαφερούσης δὲ μόνῳ τῷ μὴ καθ’ ὁρμὴν , ὁπότε σπᾶται , κινεῖσθαι . περὶ δὲ παλμοῦ ἔστι μοι περιττὸν λέγειν ἐνταῦθα , μή πως ἀναγκασθῶ καὶ περὶ σφυγμοῦ λέγειν , τινὰ κοινωνίαν ἔχειν φαινομένου πρὸς παλμόν . ἱκανῶς γὰρ ἤδη μοι καὶ τὰ περὶ τοῦ τρόμου μεμήκυνται παρὰ τὴν ἐμὴν προαίρεσιν ἐν ἐξηγητικῷ βιβλίῳ . τῷ βουλομένῳ δ’ ἀκριβῶς ὑπὲρ ἁπάντων τῶν εἰρημένων συμπτωμάτων ἐκμαθεῖν τῆς τε διαγνώσεως καὶ τῆς γενέσεως ἔξεστιν ἀναγινώσκειν τὸ βιβλίον , ἐν ᾦ τελέως ὑπὲρ ἁπάντων διῆλθον , ἐπεί τοι καὶ περὶ λάρυγγος καὶ περὶ βηχὸς καὶ πταρμοῦ καί τινων ἑτέρων τοιούτων κινήσεων ἐμοὶ μὲν ἐν ταῖς τῶν συμπτωμάτων αἰτίαις διώρισται , τάς τε διαγνώσεις ﻿ καὶ τὰς διαφορὰς τῶν κινήσεων καὶ τὰς αἰτίας αὐτῶν ὑφ’ ὧν γίνονται διελθόντι . τοῖς δὲ περὶ τὸν Σαβῖνον ἐν ἅπασι τοῖς τοιούτοις ἢ μεῖζον ἢ μεῖόν τι παρῶπται , ὥστε πάλιν ἑτέρῳ τρόπῳ τοὺς περὶ Κόϊντον καὶ Λύκον ὡς φρονιμωτέρους ἐκείνου ἀποδεκτέον ἐστὶν , ὅτι μηδ’ ἐπεχείρησαν εἰπεῖν τι περὶ τῶν τοιούτων , ἀλλ’ ὡς ἐμπειρικὰς τὰς ἐξηγήσεις ἐποιήσαντο . καίτοι τῶν ἐμπειρικῶν ἔνιοι , καθάπερ ἔφην , ὡς ἐν δράματι τὸ παρακείμενον ὑποκρίνονται πρόσωπον , Ἱπποκράτειον μὲν ἐξηγούμενοι βιβλίον ὡς Ἱπποκράτειοι , τῶν δ’ Ἐρασιστράτου τε καὶ Ἡροφίλου καὶ Ἀσκληπιάδου καὶ τῶν ἄλλων ἐπ’ ἐκείνων ἑκάστου τῆς αἱρέσεως ὄντες . ὅπερ οὖν ἀεὶ λέγων καὶ νῦν εἰπὼν ἐπ’ ἄλλο τι μεταβήσομαι , τὴν ὑπὲρ ἑκάστου διδασκαλίαν ὧν ἐπίστασθαι χρὴ τὸν ἰατρὸν ἰδίᾳ ποιησάμενον , οὕτως ἐπὶ τὰς ἐξηγήσεις ἔρχεσθαι προσήκει τῶν Ἱπποκράτους βιβλίων , τὰ μὲν συμπεράσματα ἀποδεῖξαι καθ’ ἕκαστον αὐτῶν ἀναμιμνήσκοντι , τῶν δ’ ἀποδείξεων αὐτῶν μὴ καταμνημονεύοντι . τοῦτ’ οὖν ἡμεῖς μὲν ἐποιήσαμεν , ἄλλος δ’ οὐδεὶς τῶν γεγραφότων ἐξηγήσεις τῶν Ἱπποκράτους συγγραμμάτων , ἀλλ’ ἥμαρτον ἐν τούτοις ἅπαντες . ἄλλη μὲν γάρ ἐστιν ἡ διδάσκουσα τὰ πράγματα διδασκαλία κατὰ διέξοδον ἀκριβῶς γινομένη , διαφέρουσα δ’ αὐτῆς ἡ κατὰ τὰς ἐξηγήσεις τῶν συγγραμμάτων , οὐ ταὐτὸν ἑκατέρα τὸ προκείμενον ἔχουσα . τῆς μὲν γὰρ κατὰ διέξοδον σκοπός ἐστιν ἀληθείας εὕρεσις , ἐν δὲ ταῖς ἐξηγήσεσι πρόκειται γνῶναι τὴν δόξαν τοῦ παλαιοῦ . προμεμαθηκότα γοῦν ἀκριβῶς ἕκαστα μετὰ ταῦτα χρὴ πρὸς τὰς ἐξηγήσεις ἔρχεσθαι τῶν παλαιῶν συγγραμμάτων , τὸ μὲν πρῶτον ἔχοντα εὑρεῖν τὴν γνώμην τοῦ παλαιοῦ , δεύτερον δ’ ἐπ’ αὐτῇ πότερον ὀρθῶς ἢ οὐκ ὀρθῶς εἴρηται τὰ γεγραμμένα , καὶ τοῦτο ποιεῖν ἀναμιμνήσκοντα τῶν ἀποδεδειγμένων ἐν ταῖς πραγματείαις ὑπὲρ ἑκάστου τῶν κατὰ τὴν ἰατρικὴν θεωρημάτων . ὅσοι δὲ τῶν ἐξηγουμένων ἀπόδειξιν οἷς λέγουσιν ἐπιφέρειν οὐ δύνανται , περιλαλήσαντες τοὺς ἀκροατὰς ὑποστέλλουσι τῇ δόξῃ τοῦ συγγραφέως , ἀξιοῦντες ἃ λέγουσι δι’ ἐκείνων πεστεύεσθαι . καὶ διὰ τοῦτο μεταβαίνουσιν ἀπὸ ῥήσεων ἐπὶ ῥήσεις , οὐδ’ οὖν οὐδὲ ταύτας τι συντελούσας τοῖς προκειμένοις . ὅτι δ’ ἀδύνατόν ἐστι τὰς ἀποδείξεις τῶν ἐπιστημονικῶν λόγων ἐν ταῖς ἐξηγήσεσι γράφειν κᾀξ αὐτῶν τῶν νῦν εἰρημένων ἐστὶ δῆλον . οὐ μόνον γὰρ ἐπὶ Πυθίωνος , ἀλλὰ καὶ πολλῶν ἀῤῥώστων Ἱπποκράτους μεμνημένου τῶν εἰρημένων συμπτωμάτων , εἰ μὲν ἐπὶ πάντων τις ἀναποδείκτως ἀποφαίνοιτο τὰ δόξαντα , διδασκαλίαν οὐδεμίαν ἐπιστημονικὴν ἐνθήσει ταῖς ψυχαῖς τῶν μαθητῶν , εἰ δὲ ἐπὶ τινῶν μὲν ἀῤῥώστων ἐρεῖ τὰς ἀποδείξεις , ἐπὶ τινῶν δὲ σιγήσει , κατὰ μὲν τὸ πρῶτον τῶν ἐπιδημιῶν , εἰ οὕτως ἔτυχεν , εἰπὼν αὐτὰς ἁπάσας , ἐν δὲ ταῖς ἄλλαις ἀναπέμψας εἰς ἐκείνας , τὸ πρὸς ἡμῶν εἰρημένων ἐργάσεται , καθ’ ἓν μέν τι βιβλίον εἰπὼν τὸν τελεώτατον ἅμα ταῖς ἀποδείξεσι λόγον , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις τὰ συμπεράσματα αὐτοῦ γράψας . ἄτοπον δ’ αὐτὸ τοῦτο καθ’ ἑκάτερον ἔσται τρόπον · εἰς μὲν γὰρ τὸ πρῶτον τῶν ἐπιδημιῶν , ἐὰν τοῦτό τις ἐξηγῆται , πρῶτον ἀναγκαῖον ἔσται πεντήκονθ’ ἡμῖν ὑπομνήματα γράψαι , δύο δ’ ἢ ἓν εἰς ἕκαστον τῶν ἄλλων · ὥστε κᾂν προγνωστικόν τις ἢ ἀφορισμοὺς ἀναγνῶναι βούληται , πρότερον ἀναγκαῖον αὐτῷ γίνεσθαι τὰς πεντήκοντα βίβλους ἀναγινώσκειν ἐξηγητικὰς τοῦ πρώτου τῶν ἐπιδημιῶν . οὕτως γοῦν κᾂν ἀπ’ ἄλλου τινὸς ἄρξηταί τις ὑπομνήματα γράφειν , εἰς ἐκεῖνο μὲν γράψαι τὰ πεντήκοντα , τῷ δ’ ἀναγνῶναι τι τῶν ἄλλων βουληθέντι πρότερον ἀναγκαῖον ἔσται τὰ πεντήκοντα ἐκεῖνα βιβλία προαναγνῶναι . καὶ μὴν μικρῷ βέλτιον ἕκαστον τῶν προβλημάτων ἢ θεωρημάτων ἢ ὅπως ἄν τις ἐθέλῃ καλεῖν ἰδίᾳ γεγραμμένον ἔχοντα πρὸς ἐκεῖνο παραγίνεσθαι μόνον , ὅταν βουληθῇ τις ἐπιστημονικῶς διδαχθῆναι περὶ τῶν ἐν αὐτῷ γεγραμμένων . διὰ τοῦτ’ οὖν καὶ ἡμεῖς ὡς περὶ τρόμου καὶ σπασμοῦ καὶ παλμοῦ καὶ ῥίγους , οὕτως καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἰδίᾳ πραγματευσάμενοι τοῖς συμπεράσμασι τῶν ἀποδειχθέντων χρώμεθα κατὰ τὰς ἐξηγήσεις . ἀλλ’ οἵ γε περὶ τὸν Σαβῖνον οὔτ’ ἤδη ἀποδείξαντες ὅπῃ διαφέρει τὰ τέτταρα ταῦτα πάθη , τρόμος καὶ παλμὸς καὶ σπασμὸς καὶ ῥῖγος , οὔτ’ ἐνταῦθά τινα λόγον , εἰ καὶ μὴ βεβαίως ἀληθῆ , μηδ’ ἀποδεικτικὸν , ἀλλὰ πιθανὸν εἰπόντες , ἐν ἀρχῇ μὲν ἀπεφήναντο , μικρὸν εἶναι σπασμὸν τὸν τρόμον , ὀλίγον δὲ παρελθόντες εἶδος σπασμοῦ τὸν τρόμον ἔφασαν ὑπάρχειν . ἀλλὰ γὰρ ἕνεκα τοῦ θᾶττον ἀπαλλαγῆναι τῶν παρὰ γνώμην ἐλέγχων εἰς τοὺς μοχθηρῶς ἐξηγησαμένους ὑποκείσθω τὸν τρόμον εἶναι σπασμὸν ἢ εἶδος σπασμοῦ . πῶς οὖν ἐπὶ τοῦ Πυθίωνος ἐγένετο παρ’ αὐτῶν μάθωμεν · ὁ στόμαχος , φησὶν , ἐπεπόνθει ἀνθρώπῳ , κᾀξ ἐκείνου κατὰ συμπάθειαν αἱ χεῖρες ἔτρεμον . οὔτε δ’ ὅτι πάθος ἦν τι περὶ τὸν στόμαχον αὐτῷ τις δεῖξαι δύναται , μηδενός γε συμπτώματος εἰρημένου κατὰ τὴν διήγησιν τῶν συμβάντων τῷ Πυθίωνι , δυναμένου τὴν ἔνδειξιν ἡμῖν ποιήσασθαι τοῦ περὶ τὸν στόμαχον πάθους , οὔθ’ ὅτι κοινωνία τίς ἐστι τῷ στομάχῳ πρὸς τὰς χεῖρας ἔδειξαν . αὐτοὶ γὰρ λέγουσι τὰς κοινωνίας γίνεσθαι τριχῶς , ἢ διὰ γειτνίασιν , ἢ διὰ τὴν κατὰ γένος ἢ ἔργον οἰκειότητα · κατὰ γένος μὲν , ὅταν τὸ νευρῶδες τῷ νευρώδει καὶ τὸ φλεβῶδες τῷ φλεβώδει καὶ τὸ ἀρτηριῶδες τῷ ἀρτηριώδει συμπάσχῃ , κατ’ ἔργον δ’ , ὅταν οἱ τιτθοί τε καὶ ὁ θώραξ τοῖς γεννητικοῖς μορίοις . ἀλλ’ οὐδὲ κατὰ μίαν ﻿ τούτων τῶν κοινωνιῶν αἱ χεῖρες τῷ στομάχῳ δύνανται συμπάσχειν . οὔτε γὰρ ἔργον τι κοινὸν αὐτῶν ἐστὶν οὔτε κατὰ νεῦρα κοινωνία , δι’ ἣν τὸ νευρῶδες ἐν ταῖς χερσὶ γένος εἰς συμπάθειαν ἀφίξεται στομάχῳ παθόντι . τῷ μὲν γὰρ στομάχῳ παρὰ τῆς ἕκτης τῶν ἀπ’ ἐγκεφάλου συζυγιῶν παραγίνεται νεῦρα , ταῖς δὲ χερσὶν ἀπὸ τῆς κατὰ τὸν ἕκτον καὶ ἕβδομον καὶ ὄγδοον σπόνδυλον χώρας τοῦ νωτιαίου μυελοῦ . εὔλογον οὖν ὅσα παρὰ τῆς ἕκτης συζυγίας νενεύρωται μόρια συμπάσχειν τῷ στομάχῳ , μὴ τὰς χεῖρας . περὶ μὲν δὴ τοῦ τρόμου τοιαῦτα ληροῦσιν οἱ διὰ τὴν τῶν ἀφροδισίων ἀποχὴν ἀθροῖσαι πλῆθος ἡγούμενοι τὸν Πυθίωνα . καίτοι τὰ μὲν ἀφροδίσια , κᾂν εἰ τῷ κενοῦν οὐκ ἐᾷ πληθώραν ὑποτρέφεσθαι , δῶμεν γὰρ αὐτοῖς τοῦτο , τὸν γοῦν στόμαχον ἱκανῶς ἐκλύει , τῆς ἀποχῆς τῶν ἀφροδισίων εὐρωστότατον ἀπεργαζομένης αὐτὸν , εἰ καὶ πλῆθος . ἀθροίζοιτο μοχθηρὸν δ’ ἱκανῶς ἐστὶ καὶ τὸ νομίζειν , εἴ τις ἐγκρατῶς διαιτᾶται , πλῆθος ἀθροίζειν αὐτόν · οὐ γὰρ τούτοις , ἀλλὰ τοῖς ἀργοῦσιν ἐργάζεται πλῆθος . εἰ δ’ ἀπέχοιτό τις ἀφροδισίων , γυμναζόμενος οὕτως ὥσπερ οἵ τ’ ἀθληταὶ καὶ οἱ σκάπτοντες καὶ θερίζοντες ἤ τινα χειρωνακτικὴν τέχνην μετιόντες , οὐκ ἀθροίζουσι πλῆθος . ἀλλ’ ἐκ τοῦ μηδὲν ὧν ἴσασι δύνασθαι σιγῆσαι συμβαίνει τοῖς ὀψιμαθέσιν ἐναντιώτατα λέγειν ἀκαίρως φλυαροῦσι . τίς γὰρ ἦν ἀνάγκη γράφειν Δημόκριτον μὲν εἰρηκέναι μικρὰν ἐπιληψίαν εἶναι τὴν συνουσίαν , Ἐπίκουρον δὲ μηδέποτε μὲν ὠφελεῖν ἀφροδισίων κρίσιν , ἀγαπητὸν δ’ εἰ μὴ βλάψειεν ; ἐπὶ γὰρ τῶν ἐξ ἀφροδισίων ἀμέτρων νοσησάντων ἐχρῆν εἰρῆσθαι τοὺς λόγους , οὐκ ἐπὶ τῶν ἐναντίως αὐτοῖς διαιτηθέντων . ἀλλ’ ὅμως καὶ ταῦτ’ ἔγραψαν οἱ περὶ τὸν Σαβῖνον , οὐκ αἰσθανόμενοι τῆς ἐναντιολογίας . ἀτοπώτατον δὲ καὶ τὸ παραφρονῆσαι διὰ τὴν τῆς συνουσίας ἀποχὴν τὸν Πυθίωνα · φασὶ γὰρ ὅτι ἀθροισθὲν ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ τὸ σπέρμα τῷ πλήθει βαρῦνον αὐτὸν εἰργάσατο τὸ τῆς παραφροσύνης σύμπτωμα , καθάπερ ὀστοῦν εἴωθε θλῖβον ἐπὶ τῶν καταγμάτων τῆς κεφαλῆς ἥ θ’ ἡμετέρα χεὶρ ἐργάζεσθαι παραφροσύνην · ἐν ᾧ πάλιν δείκνυνται μηδ’ ἀνατετρημένῳ τινὶ παραγεγονότες . ὅταν δὲ ἢ τοῖς δακτύλοις ἐπιθλίψῃ τις ἅμα ταῖς μήνιγξι τὸν ἐγκέφαλον ἢ διὰ τῶν καλουμένων μηνιγγοφυλάκων ἢ καὶ πρὸ τῆς ἀνατρήσεως ὀστοῦν ἐμπιεσθὲν θλίβῃ τὰ μόρια ταῦτα , παραφροσύναι μὲν οὐ γίνονται , καταφοραὶ δὲ βαθεῖαι καὶ ἀναισθησίαι συμβαίνουσι , κακουμένων ἰσχυρῶς ἐνίοτε τῶν οὕτω πασχόντων , ὥσπερ ἐν ταῖς ἰσχυραῖς ἀποπληξίαις . ὅταν δὲ καὶ τὰ ποικίλα πτύσματα διὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ σπέρματος γεγονέναι , κάλλιστόν ἐστι μηδ’ ἀντιλέγειν αὐτοῖς . ὑβρίζειν γὰρ ἑαυτόν ἐστιν ἐλέγχοντα μετὰ σπουδῆς μηδεμιᾶς σπουδῆς ἄξια . λέλεκται δ’ οὐ ταῦτα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἄλλα πολλά γε ὁμοίως αὐτοῖς , ὧν ἓν καὶ τοῦτ’ ἔστι , τὴν εἰς ἕδραν ἀπόστασίν φασι γενέσθαι τῷ Πυθίωνι διὰ τὴν γειτνίασιν τοῦ χωρίου , καθ’ ὃ τοῦ σπέρματος ἡ ἀπόκρισις γίνεται , διὰ δὲ τὴν εἰς ἕδραν ἀπόστασιν ἀκολουθῆσαι τὴν στραγγουρίαν . καὶ μέντοι καὶ ἄλλα τινὰ λέγουσιν , ἐξ ὧν ἐγκράτειαν ἀφροδισίων ὑποπτεύσειεν ἄν τις οὔτ’ ὀλίγων οὔτε μικρῶν νοσημάτων αἰτίας γίνεσθαι . καὶ ταῦτα γράφουσιν αὐτοὶ μνημονεύσαντες ἐν τῇ τῶν προκειμένων ἐξηγήσει Δημοκρίτου τε καὶ Ἐπικούρου , μηδέπω μηδὲν ἀγαθὸν ἐξ ἀφροδισίων γίνεσθαι φασκόντων . τὸ δὲ δὴ πάντων σοφώτατον , ὥσπερ ὁ σπασμὸς , φασὶν , ἐπὶ πληρώσει καὶ κενώσει γίνεται , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἕπεσθαι ταῖς λαγνείαις καὶ ταῖς ἐγκρατείαις κοινὰ συμπτώματα , λογισμοῦ τε καὶ νεύρων πασχόντων . ἐξ αὐτῆς οὖν τῆς σοφίας αὐτῶν ὁρμηθέντες ἡμεῖς καὶ πιστεύσαντες ἀληθῆ λέγειν οὐδὲ τοῖς ἀθληταῖς ἐπιτρέψομεν ἀπέχεσθαι συνουσίας , μή πως ἐκ τοῦτο σπασθῶσιν ἢ παραφρονήσωσι · καὶ ταῦτά γε πάντα καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τἄλλα ὅσα κατὰ τὴν διήγησιν ἔγραψεν ὁ Ἱπποκράτης γενέσθαι τῷ Πυθίωνί φασιν , ὡς ἀκριβῶς πεπεισμένοι τὴν τῶν ἀφροδισίων ἀποχὴν αὐτῷ προηγήσασθαι τὴν νόσον , καίτοι κατ’ ἀρχὴν εἰπόντες εἰκὸς εἶναι ταῦτα τῷ Πυθίωνι γεγονέναι διὰ τὴν ἀποχὴν τῆς συνουσίας . αὐτοὶ γὰρ ἀποχὴν αὐτὴν ὀνομάζουσιν , ἀλλ’ ὕστερον ἐπιλαθόμενοι τὸ μετρίως ἐν ἀρχῇ λελεγμένον ὑφ’ ἑαυτῶν εἰκὸς καὶ πάντως τούτου γεγενημένου τὸν λόγον ποιοῦνται καίτοι γ’ εἰ παρὰ Γῆς ἱερὸν ὁ Πυθίων ᾤκει , τίς ἀνάγκη τῆς ἀποχῆς αὐτῷ τῶν ἀφροδισίων , μήθ’ ἱερεῖ μήτε προπόλῳ τῆς θεᾶς ὄντι ; πάντως γὰρ ἂν ἐπ’ αὐτοῦ τοιοῦτόν τι μᾶλλον ὁ Ἱπποκράτης ἔγραψεν ἢ ὅτι παρὰ Γῆς ἱερὸν ᾤκει . ἀλλ’ εἰ καὶ προπόλος ἢ ἱερεὺς ὑπῆρχεν , οὐκ ἦν ἀναγκαῖον αὐτῷ διὰ παντὸς ἀπέχεσθαι τῶν ἀφροδισίων , ὥσπερ εἰ Ἀρτέμιδος ἢ Ἀθῆνας ἦν ἱερεύς . ἀλλ’ ὅπερ ἔφην ἀρτίως , ἐλέγχειν σπουδῇ τὰ μὴ σπουδῆς ἄξια , τῶν ἀτόπων ἐστί . καὶ τοίνυν ἤδη παυσάμενος τῶν εἰς Πυθίωνα κακῶς εἰρημένων τοῖς ἐξηγηταῖς ἐπὶ τὸν ἑξῆς ἄῤῥωστον Ἑρμοκράτην μεταβὰς κατὰ τὸ συνηθέστερον ἐμαυτῷ τὰς ἐξηγήσεις ποιήσομαι , μὴ πάνυ φροντίζων ὧν ἔνιοι γεγράφασιν οὐκ ὀρθῶς , εἰ μὴ μεγάλη τις ἀνάγκη γένοιτο . πρότερον δὲ περὶ τῶν χαρακτήρων ἐρῶ τι . Οὐκ οἶδ’ ὅπως ἐδυστύχησε καὶ τοῦτο τὸ βιβλίον ὥσπερ καὶ ἄλλα πολλὰ τῶν Ἱπποκράτους , τὰ μὲν ἄλλως διεσκευασμένα , ﻿ τὰ δὲ τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ γεγραμμένοις παρακείμενόν τι ἔχοντα . βέλτιον δ’ ἦν ἴσως φάναι μὴ τὸ βιβλίον ἐν δυστυχίᾳ γεγονέναι , τοὺς δ’ ἀναγινώσκοντας ἡμᾶς αὐτῷ χρόνον ἀπολλύντας εἰς ἄχρηστον πρᾶγμα . προσγέγραπται γοῦν ἐπὶ τῷ τέλει τῆς διηγήσεως τῶν συμβαινόντων τῷ Πυθίωνι . πρῶτον μὲν ὁ τοῦ π γράμματος χαρακτὴρ ἔχων ὀρθίαν μέσην γραμμὴν , ὡς ἔνιοι γράφουσι τῶν ἐννεακοσίων χαρακτῆρα . μετὰ ταῦτα δ’ ἐφεξῆς γέγραπται τοῦ π γράμματος ὁ χαρακτὴρ οὐδὲν ἔχων ἐν μέσῳ . καὶ μετὰ τοῦτον τοῦ ου καὶ μετ’ ἐκεῖνον τοῦ μ , ὑστάτου δὲ τοῦ υ . ζητεῖν οὖν ἠναγκάσθημεν ὅ τί ποτε σημαίνουσιν χαρακτῆρες οὗτοι , κατὰ τοῦ μηδὲ γινώσκειν ἡμᾶς εἴθ’ Ἱπποκράτους ἦν ἤ τις ἄλλος ὁ γράψας τὰ τοιαῦτα καθ’ ἕκαστον τῶν ἀῤῥώστων . ἀλλὰ καὶ τοῦτο αὐτὸ ζητεῖν ἀναγκασθέντες ἐνοήσαμεν , εἰ μὲν ὥσπερ ἐν τούτῳ βιβλίῳ τοὺς τοιούτους χαρακτήρας εὑρήκαμεν , οὕτω κᾀν τοῖς ἄλλοις ἅπασι τῶν ἐπιδημιῶν ἐφαίνοντο προσγεγραμμένοι τῇ διηγήσει τῶν συμβάντων τοῖς ἀῤῥώστοις , ἴσως ἂν ἦν εὔλογον ὑφ’ Ἱπποκράτους αὐτοὺς προσγεγράφθαι φάναι , μήτε δ’ ἐν τοῖς ἄλλοις βιβλίοις αὐτῶν εὑρισκομένων , ἀλλὰ μηδ’ ἐν αὐτῷ τῷ τρίτῳ διὰ πάντων ὁμαλῶς τῶν ἀντιγράφων , ὑποψία τις εὔλογος εἰσῆλθεν οὐχ ἡμᾶς μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς πρὸ ἡμῶν ὑπό τινος αὐτοὺς προγεγράφθαι , τάχα μὲν ἐπιτρίβοντος τοῖς μαθηταῖς , ἵν’ ἔχῃ σαφηνίζειν ὥς τι μέγα τὸ καθ’ ἕκαστον αὐτῶν δηλούμενον , ἴσως δέ τινος αὐτῷ μόνῳ πεποιημένου τῆς καθ’ ἕκαστον ἄῤῥωστον ὠφελείας ἐπιτομήν . εὐθὺς γοῦν ἐν αὐτῷ τούτῳ τῷ προγεγραμμένῳ Πυθίωνι τὸ μὲν τὴν διὰ μέσου γραμμὴν ἔχον πι δοκεῖ σημαίνειν πιθανὸν , τὸ δ’ ἑξῆς αὐτῷ πι πλῆθος , ᾦ πάλιν τὸ ου γεγραμμένον ἐφεξῆς οὖρον δοκεῖ σημαίνειν , ὡς ἐξ ἀμφοτέρων δηλοῦσθαι πλῆθος οὔρων . εἶτ’ ἐφεξῆς τὸ μὲν μ τῆς τεσσαρακοστῆς ἡμέρας ἀναμιμνήσκειν ἡμᾶς , τὸ δὲ υ τῆς ὑγείας . ἐξ ἀμφοῖν δὲ τούτων δηλοῦσθαι κατὰ τὴν τεσσαρακοστὴν ἡμέραν ὑγιασθῆναι · τὴν δ’ ἐξ ἁπάντων τῶν χαρακτήρων ἀθροιζομένην διάνοιαν γίνεσθαι τοιαύτην , πιθανὸν εἶναι διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἐκκριθέντων οὔρων αὐτὸ λυθῆναι τὸ νόσημα καὶ ὑγιῆ γενέσθαι τὸν ἄνθρωπον ἐν τῇ τεσσαρακοστῇ τῶν ἡμερῶν . ὅτι μὲν οὐκ ἐν ἅπασι τοῖς ἀντιγράφοις εὑρίσκεται τὰ προσγεγραμμένα κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον εἴρηται καὶ πρόσθεν . ἀλλὰ νῦν φημὶ μηδ’ ἐν οἷς εὑρίσκεται , μηδ’ ἐν τούτοις ἅπασι τὸν πρῶτον ἄῤῥωστον ἔχειν τινὰ τοιοῦτον χαρακτῆρα . τὸ δ’ οὖν ἔχον τῶν ἀντιγράφων αὐτοὺς τοὺς ἐπὶ τῷ τέλει τῆς διηγήσεως τῆς κατὰ τὸν Πυθίωνα χαρακτῆρας ὡδί πως ἔχει γεγραμμένους , πι π ου μ υ . ὅτι δ’ εὔλογόν ἐστιν ἕκαστον τῶν χαρακτήρων σημαίνειν ὃ διῆλθον ἄρτι μαρτυροῦσιν οἱ τοῖς ἄλλοις ἀῤῥώστοις προσγεγραμμένοι . πανταχόθεν μὲν γὰρ πρόκειται τὸ π τὴν διαμένουσαν γραμμὴν ἔχον . ἐπὶ δὲ τῇ τελευτῇ τοῖς μὲν σωθεῖσιν υ προσγέγραπται , τὴν ὑγείαν σημαῖνον , τοῖς δ’ ἀποθανοῦσι τὸ θ , καὶ τοῦτο δηλονότι τὸν θάνατον ἐνδεικνύμενον . ἐν ἀρχῇ οὖν τῶν μὲν τοιούτων σημαίνειν φαινομένων τὰ λεγόμενα , τῶν δ’ ἐν τῷ μεταξὺ πιθανῶν ὄντων ὡς ἐφαρμόζεσθαι δυναμένων τοῖς ἐπὶ τῶν ἀῤῥώστων ὑφ’ Ἱπποκράτους εἰρημένοις , ἡμῖν μὲν ὁ μάταιος ἆθλος ἐπὶ τοῦ Πυθίωνος ἤνυσται καὶ κατὰ τοὺς ἄλλους ἀνυσθήσεται , τὸν χρόνον εἰκῇ κατατρίβουσιν . οἱ σοφισταὶ δὲ καὶ διὰ καὶ τὴν τοιαύτην ἐξήγησιν ὡς προφῆταί τινες ὑπὸ τῶν μαθητῶν θαυμάζονται .
Lemmas: τρίτος ὁ αὐτός . τέταρτος ἀπό κοιλία ὀλίγος ἄκρατος , χολώδης διέρχομαι . πέμπτος πέμπτος πᾶς παροξύνω , τρόμος παραμένω , ὕπνος λεπτός , κοιλία ἵστημι . ἕκτος πτύελον ποικίλος , ὑπέρυθρος . ἕβδομος στόμα παρειρύω . ὄγδοος πᾶς παροξύνω , τρόμος καί πάλιν παραμένω , οὖρον δέ κατά ἀρχή μέν καί μέχρι ὁ ὄγδοος λεπτός , ἄχροος , ἔχω ἐναιώρημα ἐπινέφελος . δέκατος ἱδρόω , πτύελον ὑποπέπων , ὑποκρίνομαι , οὖρον ὑπόλεπτος περί κρίσις . μετά δέ κρίσις τεσσαρακοστός ἡμέρα ὕστερον , ἐμπύημα περί ἕδρα καί στραγγουριώδης γίγνομαι ἀπόστασις . ὁ μέν ἄλλος ὁ ῥῆσις σύμπτωμα ἔχω διήγησις καί ὁ λέξις καί ὁ διάνοια σαφής . πολλάκις γάρ εἴωθα γίγνομαι ὁ ὀξύς νοσέω καί μανθάνω αὐτός ὁ δύναμις κατά ὁ προγνωστικός καί ὁ πρῶτος αὐτός οὗτος ὁ ἐπιδημία . λέγω δέ οὐ ὀλίγος ἐν ὁ δεύτερος χρήσιμος πρός ὁ ἐπί ὁ ἄρρωστος ἐξήγησις . ἐπί δέ ὁ κατά ὁ ἕκτος ἡμέρα διήγησις λέγω πτύελον ποικίλος ὑπέρυθρος , μή προστίθημι δέ μήτε πλευριτικός ὁ Πυθίων μήτε περιπνευμονικός γίγνομαι , ζήτησις ἐγώ ὑπολείπω , πότερος καί ἄλλος δύναμαι γίγνομαι τοιοῦτος πτύσμα ὁ νοσέω ὀξύς ἤ μόνος ὁ περιπνευμονικός καί πλευριτικός . φαίνω καί ἄλλος ἡγέομαι γίγνομαι τοιοῦτος , ῥέω μέν εἰς ὁ πνεύμων χυμός μοχθηρός , ἀλλά ὀλίγος παντάπασι , ὡς μή φλεγμαίνω ὁ σπλάγχνον . ὅτι μέν γάρ οὐ ἔρχομαι οὔτε πλευριτικός οὔτε περιπνευμονικός εὔδηλος εἰμί ἐκ ὁ μή μνημονεύω ὁ Ἱπποκράτης , μήτε ὀνομαστί ὁ πάθος οὗτος , ἀλλά μηδέ ἀπό τις ἀχώριστος σύμπτωμα . λέγω γάρ ἄν ἤ πλευρά ὀδύνη ἤ δύσπνοια . οὐ μήν οὐδέ ἀπό κεφαλή πάσχω ὁράω ποτέ τοιοῦτος πτύω . μετά μέντοι βήξ καί δύσπνοια καί πλευρά ἄλγημα ὁράω ποτέ τοιοῦτος πτύσμα . καί τις δύο καί χωρίς πυρετός τοιοῦτος πτύω χρῶμα ὁράω , ὠχρός μετά βήξ εἰμί . ἀλλά ὁ μέν ἕτερος κατά βραχύς πυρέτιον μικρός γίγνομαι εἰς χρόνος ὁ διάθεσις ἐκτείνω , παραμένω ὁ πυρετός , φθινώδης ὁ ἄνθρωπος ἀποδείκνυμι , ὁ δέ ἕτερος χωρίς πυρετός τοιοῦτος πτύω ἡμέρα ἐφεξῆς ὀλίγος οὐδείς ἄτοπος ἀκολουθέω . ἔοικα οὖν εἰμί κατά ὁ πρῶτος μέρος ὁ θώραξ , κατά ὅς συνάπτω ὁ ἔσχατος ὁ τράχηλος σφόνδυλος , γίγνομαι τις περιουσία οὐ πολύς , ἐπί ὅς μηδέ δύσπνοια ἀπαντάω , διά ὁ μή συντελέω τις σαφής εἰς ὁ ὁ ἀναπνοή ἐνέργεια ὁ πρῶτος μεσοπλεύριος , ἐν αὐτός δέ ὁ ῥίζα ὁ ἐπί ὁ χείρ ἀφικνέομαι νεῦρον ὁ διάθεσις γίγνομαι , βαρύνω ὁ νεῦρον , τρομώδης ἐργάζομαι ὁ χείρ . ἐκ γάρ ὁ πρῶτος μεσοπλεύριος καί ὁ ὑπέρκειμαι δέ σφόνδυλος ὁ ὁ μῦς ὁ χείρ κινέω φύω νεῦρον . μαρτυρέω δέ οὗτος καί ὁ παραμένω ὁ τρόμος σύν ὁ πτύσμα ὁ ἐπιγίγνομαι . ἡνίκα δέ ἐν ἐκεῖνος φαίνω τις πέψις σημεῖον , οὔτε ὁ τρόμος ἔτι γίγνομαι καί παύω ὁ νόσημα , κρίσις ὁ διά ἱδρώς ἐπιγίγνομαι . καίτοι γε ἄπεπτος εἰμί ὁ ὅρος ὅμως ὁ πέψις κρίνω ὁ ἀναπτύω καί φέρω ὁ κρίσις ὡς ἑκάτερος ὁ σημεῖον ὅς φύω δηλόω μή διαψεύδω . δισσός γάρ διάθεσις ὁ νοσέω γίγνομαι , εἷς μέν ὁ πυρετώδης ἐπί ὁ ἐν ὁ φλέψ χυμός , ἕτερος δέ ὁ λέγω ἄρτι κατά ὁ θώραξ , ὁ μέν πρότερος συμβαίνω μή παύω τέλειος ἱδρώς , ὡς ἄν ἔτι ἄπεπτος εἰμί , παύω δέ ὁ ἕτερος , ὁ μηδείς δέ ὅλος ὑπολείπω ὁ περί ὁ θώραξ . γράφω γοῦν αὐτός οὕτως · δέκατος ἱδρόω , πτύελον ﻿ ὑποπέπων , κρίνω , οὖρον ὑπόλεπτος περί κρίσις · ἐνδείκνυμι ὅς κατά ὁ προγνωστικός γράφω περί ὁ λεπτός ὅρος εἰμί δισσός , πρῶτος μέν ὅδε · εἰς τε ἄν πυρρός τε εἰμί ὁ οὖρος καί λεπτός , ἄπεπτος εἰμί ὁ νόσημα . δεύτερος δέ ὅδε · ὅσος δέ ἄν οὖρον λεπτός καί ἀμαλός οὐρέω πολύς χρόνος , ἐάν καί ὁ ἄλλος ὡς περιέννυμι εἰμί σημεῖον , οὗτος ἀπόστασις δέω προσδέχομαι εἰς ὁ κάτω ὁ φρήν χωρίον . διά οὗτος οὖν ἐπί ὁ τελευτή ὁ συμβαίνω ὁ Πυθίων κατά λέξις οὕτως γράφω · μετά δέ κρίσις τεσσαρακοστός ἡμέρα ὕστερον ἐμπύημα περί ἕδρα καί στραγγουριώδης γίγνομαι ἀπόστασις . ἐπεί δέ καί τρόμος χείρ καί λῆρος κατά ὁ πρῶτος εὐθύς ἡμέρα μνημονεύω καί κατά ὁ ἑξῆς γράφω , πᾶς παροξύνω , κατά δέ ὁ ζʹ ἡμέρα , προστίθημι , στόμα παρειρύω , διορίζω χρή πότερος αὐξάνω ὁ περί ὁ ἐγκέφαλος κάκωσις ἤ μεθίστημι κάτω ὁ στόμα κατασπάω . φαίνω δέ ἐκ ὁ ἐφεξῆς λέγω μετάστασις εἰς ὁ κάτω χωρίον μάλα , οὐ συμπάθεια πρός ὁ ἐγκέφαλος αὐτός γίγνομαι , τάχα μέν φλεβοτομέω ἄνθρωπος καί διά οὗτος μέγας ὠφελέω . ἀλλά καί κατά ὁ πρῶτος ἡμέρα οὐδέπω ὁ πτύσμα οὐδέ μικρός φαίνω ὁ ἐν ὁ πλευρά διάθεσις , οὐ διά ὁ κακοήθεια αὐτός · οἶδα γάρ ὅτι χαλεπός περιπλευμονία τε καί πλευρῖτις εἰμί ὁ ἄπτυστος , καθότι καί αὐτός Ἱπποκράτης διδάσκω . ἀλλά νῦν οὐ διά χαλεπότης νομίζω ἐν ὁ πρῶτος ἡμέρα πτύω μηδείς , ἀλλά διότι περί ὁ πρῶτος μεσοπλεύριος μόνος ὁ διάθεσις εἰμί . εἰ δέ καί χαλεπός καί κατά οὗτος μόνος γίγνομαι , καί διά οὗτος οὐδείς πτύω . ὁ γοῦν ὁ φλεβοτομία βοήθημα δυνατός εἰμί ἀντισπάω ἐνταῦθα πλεονεκτέω χυμός ἀρχή πέψις γίγνομαι ὁ διάθεσις κατά ὁ ἕκτος ἡμέρα , ἐν ὅς πρῶτος μνημονεύω ὁ πτύσμα . ὅς δέ περί ὁ δέκατος ἡμέρα ἀναβάλλω λέγω , εἰμί τοιοῦτος , οὔτε ἐν ὁ ὁ ἐπιδημία οὗτος βιβλίον κρίνω τις βέβαιος δεκαταῖος οὔτε αὐτός ἀποφαίνω που ὁ δέκατος ἡμέρα εἰμί κρίσιμος , ὥσπερ ὁ ἑνδέκατος λέγω οὐ ὀλιγάκις . ἔχω δέ ὁ ῥῆσις αὐτός πᾶς ἀθροίζω ἐν ὁ περί ὁ κρίσιμος ἡμέρα ὑπόμνημα , ἔνθα καί τεσσαρακοστός δείκνυμι κρίνω ὁ νόσος , οὐ ὁ τεσσαρακοστός δεύτερος , καθά οἴομαι ἔνιοι ὁ ὁλόκληρος ἑβδομάς ὁ περίοδος γίγνομαι ὁ κρίσιμος ἡμέρα ὑπολαμβάνω . εἰ δέ διά μόνος οὗτος τις ἡγέομαι ὁ νόσημα μή τέλειος κρίνω , διότι δεκαταῖος ἱδρόω , οὐ ἑνδεκαταῖος ὁ ὁ Πυθίων , οὐ ὀρθός γιγνώσκω . ὁ γάρ ἐλλιπής ὁ κρίσις ἐκ ὁ μηδέπω πέσσω ὁ νόσος ἀναγκαῖος γίγνομαι . πολύς γοῦν καί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης γράφω καί ἐγώ θεάομαι κρίνω ἐν κρίσιμος ἡμέρα ἐλλιπής , διά μόνος ὁ ὁ ὅρος ἀπεψία . ἀμφότερος δέ ἀλλήλων συνέρχομαι , ὁ τε κατά μέν δέκατος ἡμέρα ἀσθενής καί ὁ ὁ ὅρος ἀπεψία , χρή ἴσως μηδέ κρίνω ὁ ἄνθρωπος ἤ μή ἐπί καλός τε καί κρίσιμος . τάχα οὖν ἑνδέκατος γράφω , οὐ δέκατος , κατά ἀρχή εὐθύς ἁμαρτάνω , καθά καί ἄλλος πολύς φαίνω τις διά ὁ πρῶτος οὗτος γράφω ἀμελέω , διαμένω μέχρι πᾶς . ἀλλά περί μέν ὁ δέκατος ἡμέρα ἱκανός καί οὗτος . σκοπέω δέ ἀγαθός εἰμί μή κατά ὁ πάρεργον ὁποῖος τις ὁ ἐπινέφελος ἐναιώρημα νομίζω ὑπάρχω . ἐν μέν γάρ ὁ προγνωστικός γράφω · νεφέλη δέ ἐμφέρω ἐν ὁ ὅρος λευκός μέν ἀγαθός , μέλας δέ φαῦλος . οὔτε οὖν οὖρος ἐπινέφελος οὔτε ἐναιώρημα κατά ὁ προγνωστικός λέγω . καίτοι γε ἀκριβής ἅπας ἐν ἐκεῖνος ὁ βιβλίον διδάσκω αὐτός ὁ ἀπό ὁ ὅρος πρόγνωσις ἐν ὁ ὀξύς νόσημα . οὐ μήν οὐδέ ὁ ἐξηγέομαι ὁ πρόκειμαι βιβλίον ἐξηγέομαι τις ὁποῖος εἰμί βούλομαι ὁ ἐπινέφελος οὖρος ὁ Ἱπποκράτης . ἐγώ τοίνυν ὅς ἐγώ δοκέω ζητέω περί αὐτός λέγω οὐ ὀκνέω . ὁ ὁ νεφέλη ὄνομα κατά μεταφορά ἀπό ὁ περιέχω ἐγώ ἐπί ὁ ὅρος εἴωθα ὁ ἰατρός λέγω , εἶτα Ἱπποκράτης πρῶτος ὁ προσηγορία ὅδε κατά τις ἰδέα ἐναιώρημα ἤ ὅρος , εἴτε καί ἄλλος τις αὐτός τίθημι . ὥσπερ οὖν ἐν ὁ περιέχω ποτέ μέν ζοφώδης γίγνομαι κατάστασις , πυκνόω νεφέλη μέλας αὐτός , ποτέ δέ ἀκριβής καί ἀνέφελος φαίνω καί διασπάω τις ὁράω κατά αὐτός νεφέλη καί λέγω τηνικαῦτα ὁ περιέχω ἐπινέφελος , ἐν ὅς καιρός κατά ὁ χροιά ὁ νεφέλη οὔτε μέλας ἀκριβής οὔτε λαμπρός ὁράω , ἀλλά ἐν ὁ μεταξύ οὗτος , οὕτως ἐγώ δοκέω καί οὖρος καί ἐναιώρημα καλέω ἐπινέφελος ὁ Ἱπποκράτης , ὅς μήτε λευκός εἰμί ὁ χροιά μήτε ἤδη μέλας ἀκριβής , ἀλλά ἐν ὁ μεταξύ . καί τοίνυν ὑπό ὁ Πυθίων ὑπολαμβάνω χρή τοιοῦτος ἐναιώρημα γίγνομαι . λευκός μέν γάρ εἴπερ εἰμί , οὐ ἄν ἐλλιπής ὁ κρίσις ἐργάζομαι , καθά γε εἰ καί μέλας , οὐ ἄν ἀγαθός . ἐπεί δέ οὖν εἰμί μέσος λευκός τε καί μέλας , ἀγαθός μέν γίγνομαι κρίσις , ἀλλά ἐλλιπής . ὁ δέ ὑπόλοιπος κατά ὁ τεσσαρακοστός ἡμέρα εἰς ἀπόστασις ἵημι δισσός , ὅς αὐτός οὐ ἡγέομαι ὀρθός , μάλα δέ οὐδέ αὐτός ἐξηγέομαι ὀρθός κατά συμπάθεια ὁ εἰς ὁ ἕδρα ἀπόστασις οἴομαι γίγνομαι ὁ Πυθίων ὁ στραγγουρία , ﻿ Ἱπποκράτης αὐτός ποτέ μέν ἁπλῶς γράφω γίγνομαι ὁ στραγγουρία , ἐνίοτε δέ οὐ ἁπλῶς , ἀλλά προστίθημι αὐτός ὁ ὁ ἀπόστασις ὄνομα , καθά ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία ἐν ὁ δεύτερος κατάστασις . γράφω γοῦν ὧδε · μόνος δέ χρηστός καί μέγας ὁ γίγνομαι σημεῖον καί πολύς ἐρύω ὁ εἰμί ἐν ὁ μέγας κίνδυνος , ὅς ἐπί ὁ στραγγουριώδης τρέπω καί εἰς οὗτος ἀπόστασις γίγνομαι . προσαγορεύω γάρ ἀπόστασις αὐτός καί ὁ κατά ἔκκρισις ὁ λυπέω χυμός γίγνομαι , οὐ μόνος ὁ κατά ἀπόθεσις , ἔοικα . ὥσπερ εἰς δυσεντερία ἐν ἕτερος , οὕτως νῦν εἰς στραγγουρία ἀπόστασις λέγω γίγνομαι , καθαίρω ὁ ἐν ὁ φλέψ κακοχυμία διά ἀμφότερος ὁ ἔκκρισις . οὗτος γοῦν ἐν αὐτός ὁ δεύτερος κατάστασις ὁ ὅρος ὀλίγος ἔμπροσθεν ὅς ἄρτι παρατίθημι ῥῆσις αὐτός γράφω ὡδί . στραγγουριώδης οὐ νεφριτικός , ἀλλά οὗτος ἀντί ἄλλος ἄλλος · τουτέστι ἀντί ὁ ἐν ὁ φλέψ κακοχυμία καί ὁ οὗτος πυρετός ἀκολουθέω ὁ κάθαρσις γίγνομαι , ὁ μοχθηρός χυμός ἐκκρίνω διά ὁ κύστις , ὥσπερ ἐνίοτε διά ὁ ἔντερον . ὁ τοίνυν δῆξις ὁ ἀπό ὁ ἐκκρίνω δριμύς εἰμί ἐργάζομαι ὁ στραγγουρία . δείκνυμι γάρ ὁ κύστις ἐπί ὁ ἀπόκρισις ὁρμάω ὁ ὅρος ἐν ὁ στραγγουρία , πρίν ἀξιόλογος ὑπό αὐτός πληρόω , διά δισσός αἰτία , ἤτοι ὁ μή φέρω αὐτός ὁ ποιότης καί δακνώδης γίγνομαι ἤ ὁ διά ἀρρωστία βαρύνω πρίν ἀθροίζω , ἔͅν ὀλίγος παντάπασι εἰμί . τοιοῦτος οὖν φημί τις καί ὁ Πυθίων ὁ ἀπόστασις ἤδη γίγνομαι , μή γράφω ἁπλῶς οὕτως ὅτι στραγγουριώδης γίγνομαι . ἔχω γάρ ὁ ῥῆσις ὡδί · ἐμπύημα περί ἕδρα καί στραγγουριώδης γίγνομαι ἀπόστασις , ἀλλά προστίθημι ὁ ἀπόστασις ἔχω . ἀλλά ὁ μέν τοιοῦτος δύο ἕτερος , ἤ παρατρέχω ἤ κακός ἐξηγέομαι πολύς ὁ ἐξηγητής , χρονίζω δέ οὐ ἀναγκαῖος , ὑπέρ ὅς ἅπαξ ἐν ὅδε διαλέγω βούλομαι . ἐγώ μέν οἴομαι ἀγαθός εἰμί ὁ πολύς χρόνος ζητέω ἐγώ καί μετά κρίσις ἀσφαλής εὑρίσκω μόνος γράφω , ἄνευ ὁ εἰς ὁ κακός ἐξηγέομαι ἔλεγχος . ἐπεί δέ ἔνιοι μέν διά ὁ μηδέ ὅλος παιδεύω κατά μηδείς ὁ εἰμί παιδίον , ἀναγιγνώσκω ἐνίοτε παρά τις ὁ γράφω ἐξήγησις ξένος , αὐτός οὗτος μόνος ὁ ξένος συναρπάζω ἐπαινέω , διά οὗτος οἴομαι ἀγαθός εἰμί ἔͅν ἅπαξ αὐτός που μνημονεύω ὁ οὕτως ἐξηγέομαι , λέγω γε καί αὐτός ὁ Ἱπποκράτης . ὁ γάρ ξενοπρεπής οὔπω συνίημι μάλα ἐπαινέω ἤ ὁ συνήθης , ὅς ἤδη οἶδα ὅτι χρηστός καί ὁ ἀλλόκοτος μάλα ἤ εὔδηλος . ὅπως οὖν πρόοιδα ὁ ὁ ἡμέτερος ὑπόμνημα ἐντυγχάνω ὁποῖος τις ὁ τρόπος ὁ μοχθηρός ἐξήγησις εἰμί γνωρίζω αὐτός δύναμαι , μακρός ἐνταῦθα περί πᾶς αὐτός γιγνώσκω γράφω . καί ἐγώ μηδείς ἄχθομαι ὁ μῆκος ὁ λόγος , μέλλω ἔχω αὐτός ἀεί βοηθός εἰς ὁ ὁ φαῦλος ἐξήγησις διάγνωσις . εἷς μέν οὖν εἶδος εἰμί αὐτός ὁποῖος τις καί κατά ὁ πρόκειμαι ἄρρωστος ποιέω τις , ὅς εἷς παραγράφω ὁ ῥῆσις αὐτός ὄνομα , ἵνα μή τις οἴομαι ἐγώ καταψεύδομαι ἀνήρ . ὁ μέντοι ὁ Γῆ ἱερός μή ποτέ ὑπέρ ὁ δείκνυμι ὁ αἰτία ἀπό ὅς τρόμος ὁ χείρ καί ὁ νοσέω αὐτός γίγνομαι , ὡς ὁ διά ὁ ἐποχή ὁ ἐπιμήνιος γίγνομαι , ὡς ἔοικα , διά ὁ ὁ μόριον ἀργία . καί πάλιν ἐν ὁ ἕκτος ἱστορέω , ἀνήρ ἀπόδημος γίγνομαι , ἀργεύομαι ὁ μόριον ὁ γυνή ἀναλαμβάνω ὁ ἐπιμήνιος εἰς ὁ στόμα φύω πώγων . καί τίς γάρ ἄλλος ἤ ἀνδρόω ὁ γυνή ; οὕτως οὖν καί Πύθιος ἀπέχω συνουσία διά ὁ πρός μόνος ἐπιμέλεια ὁ ἱερός νόσος ὑπομένω . οὗτος μέν εἷς ὁ ἐξηγητής εἰμί ῥῆσις , ἑαυτοῦ καταβάλλω ἐκ ὁ πολλάκις μέν ὀνομαστί μνημονεύω τις οἴκησις ὁ Ἱπποκράτης , μή πᾶς δέ αὐτός , ἀλλά ὀλίγιστος παντάπασι ἐξήγησις γράφω . εἰ γάρ οὐ ἀργός ὁ οἴκησις ὁ νοσέω γράφω , ἀλλά συνδείκνυμι τις ὁ εἰς ὁ τέχνη χρήσιμος , οὐ ὀρθός ποιέω , ἐπί ὀλίγος μέν ἄρρωστος ἐξηγέομαι αὐτός ὁ δύναμις , ἐπί δέ ὁ ἄλλος , καίτοι πάμπολυς εἰμί παραλείπω , οἷος εὐθύς ἐπί ὁ πρῶτος γράφω κατά ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία . Φιλίσκος γάρ , φημί , οἰκέω παρά ὁ τεῖχος . εἶτα ἑξῆς πάλιν , Ἐπικράτης γυνή , ὅς κατάκειμαι παρά Ἀρχηγέτης . καί πάλιν , Ἐρασῖνος , ὅς οἰκέω παρά Βοώτης χαράδρα . εἶτα ἑξῆς , ὁ Κλαζομένιος , ὅς κατάκειμαι παρά ὁ Φρυνιχίδης φρέαρ . εἶτα αὖθις ἐπί τις γυνή , ὁ Δρομεάδης , φημί , γυνή θυγάτηρ τίκτω . εἶτα ἐπί ἄλλος πάλιν γυνή ὅς κατάκειμαι ἐν ἀκτή . ἐν αὐτός τε οὗτος ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία ἕτερος πολύς ἄν εὑρίσκω γράφω ἄρρωστος μετά ὁ οἴκησις ἐν ὅς οἰκέω , ὅς οὐδέ ὅλος ἐξηγέομαι . Χαιρίων οὖν , φημί , ὅς κατάκειμαι παρά Δημαίνετος · μετά αὐτός ἑξῆς , ὁ Εὐρυάναξ θυγάτηρ παρθένος πῦρ λαμβάνω · εἶτα ἑξῆς , ὁ κυναγχικός παρά Ταβίων . καί μετά αὐτός πάλιν , ὁ μειράκιον , ὅς κατάκειμαι ἐπί ψευδής ἀγορά . καί τίς δέω πολύς παραγράφω , ὅλος σχεδόν ὁ βιβλίον πληρόω ὁ τοιοῦτος γραφή ; ἀλλά ἐπί ὁ πρόκειμαι ἔρχομαι , πάμπολυς γάρ ἄρρωστος οὕτως γράφω περί πᾶς ποιέω ὁ ἀπό ὁ οἴκησις ἐξήγησις ἤ μηδέ ἐπί εἷς . ἀλλά ἔνιοι γε ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον καταγιγνώσκω εἰς τοσοῦτος ὁ ἀκροατής , ὡς ἐγώ ποτέ ἐν Ἀλεξάνδρεια καί τοιοῦτος ἐξήγησις ﻿ ἀκούω περί τις ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία αρρῶστος γράφω κατά ὁ ῥῆσις , ὅς ὁ ἀρχή · Σειληνός , ὅς οἰκέω ἐπί ὁ Πλαταμών . ἐν γάρ ὁ διηγέομαι ὁ συμβαίνω οὗτος καί τοιοῦτος τις ῥῆσις γράφω ὁ Ἱπποκράτης . νύξ οὐδείς κοιμάω , λόγος πολύς . οὗτος οὖν ἐπιφωνέω ὁ ἐξηγέομαι ὁ σύγγραμμα , Σειληνός γάρ εἰμί . ὁ μαθητής δέ ἀναπηδάω κράζω ὑπερθαυμάζω . ἔνιοι δέ ὁ ἐξηγέομαι εἰς τοσοῦτος ἥκω περιεργία ὥστε ζητέω πότερος ἐπί ὁ Πλαταμών ὁ Σειληνός οἰκέω . τις μέν διά ὁ μ Πλαταμών , ἔνιοι δέ διά ὁ ν Πλατανών . ὡσαύτως δέ ζητέω ὁ τοιοῦτος ὁ ἐξηγητής , ὅταν Ἱπποκράτης λέγω , κατάκειμαι κατά ὁ θέατρον , ἆρα γε θέατρον ἀγαθός γράφω ἤ θέατρον . ἀλλά ὁ μέν εἰς ὁ τοιοῦτος ὁ χρόνος ἀναλίσκω καταγιγνώσκω , ὁ δέ διά ὁ ἐν τε ὁ προρρητικός καί ὁ Κωα̈κός πρόγνωσις γράφω ἐξηγέομαι ὁ κατά ὁ νοσέω ἐν ὁ βιβλίον λέγω πολύς θαυμάζω . δείκνυμι δέ ἐπί πολύς ὁ μοχθηρία ὁ ἐν ὁ προρρητικός γράφω ἐν τις ὑπόμνημα , ὅς ποιέω εἰς αὐτός . φαίνω γάρ ὁ γράφω ἐκεῖνος ὁ βιβλίον πολλάκις ἐκ εἷς ἤ δύο ὁ κατά μέρος ὁράω αὐτός καθολικός ἀπόφασις ποιέω . δείκνυμι γάρ καί συνδρομάς γράφω πολύς ἐκ ἀνομογενής σημεῖον ἀθροίζω . ἐπιδείκνυμι δέ καί ὡς ὁ τοιοῦτος διδασκαλία τοσοῦτος πλῆθος ἔχω συνδρομή , ὡς μηδέ ἀριθμέω δύναμαι . καί πρός οὗτος γε ἔτι καί οὗτος δείκνυμι κατά ἐξήγησις , ὅς γράφω ὁ ὁ προρρητικός συντίθημι , ὡς οὐ ἐνδέχομαι διδασκαλία ἕτερος ἀγαθός γίγνομαι ὁ κατά ὁ προγνωστικός ὑπό Ἱπποκράτης γίγνομαι , εἷς ἕκαστος ὁ δύναμις σημεῖον αὐτός διδάσκω ἴδιος . μηδέ γάρ ἄλλος δύναμαι πολύς ἅμα συνέρχομαι προγιγνώσκω τις . ὁ μέν οὖν ἀναγιγνώσκω ἀμφότερος ὁ βιβλίον , ὁ τε προγνωστικός καί ὁ προρρητικός , οἶδα ὅτι σαφής ὁ νῦν λέγω πᾶς εἰμί . εἰ δέ καί ὁ ἡμέτερος ὑπόμνημα εἰς αὐτός προεντυγχάνω τις εἰμί καί χωρίς ὁ νῦν λέγω ὑπό ἐγώ γιγνώσκω δύναμαι ὁ μοχθηρός ὁ τοιοῦτος ἐξήγησις . ὁ δέ οὐ ἀναγιγνώσκω ἐπί ἐκεῖνος μέν ἀφικνέομαι πρότερος ἀξιόω , μετά οὗτος δέ πάλιν ἐνταῦθα παραγίγνομαι ἀκούω τε καί κρίνω ὁ πρός ἐγώ λέγω . λαμβάνω γάρ ἔναγχος τις ὁ εἰς ὁ πρόκειμαι βιβλίον ὑπό Λύκος ὁ Μακεδών ὑπόμνημα γίγνομαι , εὑρίσκω ἐν ὁ ὁ Πυθίων ἐξήγησις τρεῖς ῥῆσις ἐκ ὁ προρρητικός γράφω , ὅς ἐπί μέν ὁ πρῶτος κατά λέξις οὕτως λέγω . ὁ τρομώδης , ἀσαφής , ψηλαφώδης παράκρουσις πάνυ φρενιτικός , ὡς καί Διδύμαρχος ἐν Κῶς . ἐπί δέ ὁ δεύτερος ὧδε · ὁ τρομώδης γίγνομαι ἐπί ἱδρώς φιλυπόστροφος . καί ὁ τρίτος δέ κατά λέξις ὅδε γράφω . ὁ δέ ἐπί ταραχώδης ἄγρυπνος οὖρον ἄχροος , μέλας ἐναιωρέομαι , παρακρουστικός . οὗτος μέν ὁ ἐκ ὁ προρρητικός ῥῆσις ὑπό ὁ Λύκος προσγράφω , ὡς λέγω οὕτως Κοΐντος κατά ὁ ἐξήγησις ὁ πρόκειμαι Πυθίων . ἐγώ , ἐπειδή ἀναγκάζω ὁ κακός λέγω διελέγχω , καίτοι διά ὁ ἔμπροσθεν ὑπόμνημα φυλάσσω αὐτός πράσσω , ἀγαθός εἰμί δοκέω ὁ τοιοῦτος ἐξήγησις μοχθηρία δηλόω . πρῶτος μέν οὖν οὐδέ ἐφαρμόζω ὁ νῦν λέγω ἐπί ὁ Πυθίων ὁ ὁ προρρητικός ῥῆσις . οὔτε γάρ μετά σιγή φρενιτίζω οὔτε πάνυ φρενιτικός γίγνομαι . δείκνυμι δέ ἐγώ ἐξηγέομαι ὁ προρρητικός ὁποῖος τε τις εἰμί ὁ μετά σιγή παραφροσύνη καί διά τίς πάνυ φρενιτικός λέγω αὐτός , ὅς οὐδέτερος ἐπί ὁ Πυθίων γίγνομαι · καί γάρ οὔτε ἄνευ σιγή ληρέω καί μέτριος φρενιτίζω . ὁ δέ δεύτερος ῥῆσις , κατά ὅς λέγω , ὁ τρομώδης γίγνομαι ἐπί ἱδρώς φιλυπόστροφος , ἐναντίος δείκνυμι ὁ συμβαίνω ὁ Πυθίων , μή γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ἀρχή μέν συνεισβάλλω , ὕστερον δέ κατά ὁ δέκατος ἡμέρα ἱδρόω αὐτός , ὥστε οὐ ἐπί ὁ ἱδρώς ὁ τρόμος φαίνω γίγνομαι , ἀλλά ἐπί ὁ τρόμος ὁ ἱδρώς . ὁ λοιπός δέ καί τρίτος ῥῆσις , ἐν ὅς φημί , ὁ ἐπί ταραχώδης ἄγρυπνος οὖρον , μέλας ἐναιωρέομαι , παρακρουστικός , προσηκόντως ἄν ὑπό ὁ Λύκος παραλαμβάνω , ὁ Πυθίων ἀγρυπνέω μέν πρῶτος οὐ ἄνευ ταραχή , οὐρέω δέ οὖρος ἔχω ἐναιώρημα μέλας , εἶτα οὕτως παραφρονέω ὕστερον . ἐπεί δέ οὔτε οὐρέω τοιοῦτος , ὁ γάρ ἐπινέφελος ἐναιώρημα πάμπολυς διαφέρω ὁ μέλας , οὔτε ἐπί ἀγρυπνία ταραχώδης φρενιτίζω , ἀλλά εὐθύς ἀπό ὁ πρῶτος ἡμέρα ληρέω , οὐ ὀρθός παραλαμβάνω . τίς γάρ κωλύω αὐτός λέγω ἐναιώρημα μέλας , εἶτα ὁ ἀγρυπνία μέν ὁ πρῶτος ὁ ἡμέρα ἤ ὁ δεύτερος , μετά δέ οὗτος ἐν ὁ πρῶτος πάλιν , εἶτα ἐφεξῆς ὁ παραφροσύνη ; ἀλλά καί αὐτός ὁ Λύκος ἐξηγέομαι ὁ ἐπινέφελος φωνή οὐ τολμάω λέγω δηλόω πρός αὐτός ὁ μέλας . ἐκ περισσός τε οὖν οὗτος προστίθημι , εἰ χρή λέγω ἐκ περισσός ὁ μή μόνος ἄχρηστος πρός ὁ πρόκειμαι , ἀλλά καί παντάπασι ψευδής , παραλείπω τε ὁ κύριος ὁ ὑπό Ἱπποκράτης λέγω ἐπισκοπέω , τίς μέν ὁ ὁ τρόμος εἰμί διάθεσις , ὅστις δέ ὁ πάσχω τόπος ἐπί ὁ τρομώδης χείρ , ἤ πόθεν ὁ ποικίλος πτύσμα ὁ πολύς οὗτος ἕπομαι , περί ὅς ἐγώ διέρχομαι . ὅλος γάρ οὐδείς οὗτος ἐπισκοπέω ἑαυτοῦ προβάλλω ὡς ζήτημα ὁ μηδέ ὅλος ﻿ εἰμί ζήτημα κατά λέξις οὕτως . ὁ ἕβδομος ἡμέρα ὁ στόμα παρειρύω . καί δοκέω ὁ ἱστορία οὗτος μάχομαι εἰμί ὁ ἀπόφασις ὁ οὕτως ἐν ἀφορισμός ἔχω · ἐν μή διαλείπω πυρετός , ἐάν χεῖλος ἤ ῥίς ἤ ὀφθαλμός ἤ ὀφρύς διαστράπτω , ἤ μή βλέπω , ἤ μή ἀκούω , ἀσθενής εἰμί ἤ ὅς τις ἄν οὗτος γίγνομαι , ἐγγύς ὁ θάνατος . οὗτος ὁ Λύκος ῥῆσις ἑαυτοῦ προβάλλω ὡς ζήτημα ὁ μηδέ ὅλος ἔχω ἀμφιβολία . ἐν μέν γάρ ὁ ἀφορισμός λέγω , ἤδη ἀσθενής εἰμί , ὁ Πυθίων δέ οὐ εἰμί ἀσθενής , παρειρύω ὁ στόμα . καί μέντοι καί λύω ὅς προβάλλω αὐτός ὁ Λύκος , οὐδείς ἄλλος λέγω εἰς ὁ λύσις αὐτός ὅδε ὁ νῦν λέγω . ὁ μέν οὖν πρόδηλος εἰμί ὡς ζήτημα προβάλλω , οὐδείς δέ ὁ ἄλλος ὅς χρήσιμος ὁ τέχνη ζητέω , οὔτε τίς ὁ διάθεσις εἰμί ὁ Πυθίων , διά ὅς γίγνομαι ὁ προγράφω σύμπτωμα , τίς τε τόπος ἤ τίς πάσχω . ἀλλά οὐδέ περί ὁ φλεβοτομία ὡς παραλείπω ἐπισημαίνω , χυμός τε καί κρᾶσις οὐ μόνος νῦν , ἀλλά οὐδέ κατά ἄλλος τις διήγησις ἄρρωστος ἤ κατάστασις μνημονεύω , ὅς μάλα χρή ἐπισκοπέω ὁ ἐξηγέομαι Ἱπποκράτειος βιβλίον , ὥσπερ εἰ Ἀσκληπιάδειος ἐξηγέομαι , πόρος καί ὄγκος ἄναρμος τε στοιχεῖον καί ὁ πρός ὁ λεπτομερής φορά εἰμί αὐτός λέγω · εἰς οὗτος γάρ ὁ ἀρχή ἐκεῖνος ἀνάγω πᾶς . θερμός δέ καί ψυχρός καί ὑγρός καί ξηρός Ἱπποκράτης αἰτιάομαι , καθά ὁ περιέχω ἐν ὁ ὁ ζῷον σῶμα . οὕτως δέ καί τέσσαρες χυμός ἀλλήλων ὁ κρᾶσις διαφέρω αἴτιος φημί ὁ τε ὑγεία καί ὁ νόσημα · ὁ μέν ὑγεία , ὅταν σύμμετρος ἔχω πρός ἀλλήλων , ὁ νόσημα δέ , ὅταν πλεονάζω ἤ ἐλλείπω ἤ μεθίστημι ἐκ οἰκεῖος χώρα εἰς ἀλλότριος . εἰς οὗτος γοῦν ὁ ἀρχή καί ὁ πρό Λύκος καί Κοΐντος ὁ Ἱπποκράτης ἐξηγέομαι τις βιβλίον ἐμπειρικός πάντως ἄγω πειράω , καθά ἐν δρᾶμα φυλάσσω ἔνιοι ὁ οἰκεῖος ὑπόκρισις ὁ περίκειμαι πρόσωπον · ὡς γάρ Ἐρασίστρατος ἐξηγέομαι τις ὀρθός ἄν ἀπέχω ὁ περί χυμός λέγω ἤ κρᾶσις , οὕτως ὁ λέγω ἐπιχειρέω ὁστισοῦν εἰς Ἱπποκράτειος σύνταγμα ὁ ἐκεῖνος φωνή ὀρθός ἄν ποιέω σκοπός ὁ ἐξήγησις . ἴσως οὖν ἀγαθός εἰμί Λύκος μέν συγγιγνώσκω ὡς νόθος ὁ Ἱπποκράτης αἵρεσις ἐν ὅς ἄν ἁμαρτηπ́ω φαίνω , πλήν εἰ τις αὐτός οὗτος μέμφομαι ὁ γράφω ἐξήγησις μή δύναμαι , ὑποκρίνομαι ὁ δρᾶμα . παραπλήσιος γάρ οὗτος ὁ κωμῳδία ἐπιχειρέω ὑποκρίνω μή δύναμαι . ἐπί δέ ὁ Ἱπποκράτειος ἑαυτοῦ ὀνομάζω ἔρχομαι τις οὐ ἄν ἔοικα αὐτός συγγιγνώσκω , παραπλήσιος ὁ ξένος τε καί νόθος ὁ αἵρεσις σφάλλω . ὅταν δέ καί ὁ σφάλμα αὐτός οὐ μόνος ἀποχωρέω ὁ Ἱπποκράτης γνώμη , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια , διπλάσιος ἄν τις αὐτός μέμφομαι . καλός μέν γάρ εἰμί ἀμφοτέρως ἔχω ὁ σκοπός ὅδε ὁ ἀκόλουθος ἐξηγητής , ἀκόλουθος τε λέγω ὁ συγγραφεύς καί ἀληθής , ἕτερος δέ μόνος φυλάσσω μεμπτέος ὡς ὁ ὅλος ὁ ἥμισυς διαφθείρω ὁ δέ μήτε ἀληθής λέγω μήτε ἀκόλουθος ὁ γράφω ὁ βιβλίον ἐξηγητής ἔσχατος ἄν τις ἁμαρτάνω ὑποληπτέον . ὁ τοίνυν περί ὁ Σαβῖνος καί ὁ μαθητής αὐτός Μητρόδωρος ἀκριβής δοκέω εἰμί ὁ ἔμπροσθεν Ἱπποκράτειος , ὅμως καί αὐτός φαίνω μοχθηρός ἐξηγέομαι πολλάκις ὁ Ἱπποκράτης · αὐτίκα γε τοι κατά ὁ πρόκειμαι ἄρρωστος φημί αὐτός ὄνομα . ὡς γάρ ὁ σπασμός γίγνομαι καί ἀπό κένωσις καί ἀπό πλήρωσις , οὕτως καί ὁ τρόμος μικρός εἰμί σπασμός ἀπό ὁ ἐναντίος ἀποτελέω . περί μέν οὖν ὁ αἰτία ὑπό ὅς γίγνομαι ὁ τοιοῦτος πάθημα δογματικός ἀνήρ εἰμί , οὐ ἐμπειρικός ἐπισκοπέω · ὁ μέντοι γνωρίζω αὐτός καί διακρίνω ἀπό ἀλλήλων ἀναγκαῖος εἰμί καί ὁ ἐμπειρικός γιγνώσκω . φαίνω δέ ἐν αὐτός οὗτος πρῶτος ὁ περί ὁ Σαβῖνος σφάλλω , μικρός σπασμός λέγω εἰμί ὁ τρόμος . ὅλος γάρ ὁ γένος διαφέρω ἀλλήλων ὁ πάθος . οὐδείς διαφέρω καλέω ἤ σύμπτωμα ὁ βλάβη ὁ ἐνέργεια πάθος δέ . οὐ γάρ διάθεσις γε τις ἐν ὁ στερεός ὁ ζῷον μόριον εἰμί , ὡς οἴδημα καί φλεγμονή καί σκίρρος , ἀλλά ὥσπερ ὁ ἐνέργεια κατά ὁ γίγνομαι λαμβάνω ὁ ὕπαρξις , οὐ κατά ὁ μόνιμος κατά ἕξις ὑπάρχω , οὕτως καί ὁ πάθημα αὐτός . ἅπας γάρ κίνησις ἐν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί κτάομαι καί εἰμί γε τις ἐν ὁ ζῷον προαιρετικός κίνησις , ὥσπερ ἕτερος ἀπροαίρετος καί φυσικός , ὁ βλάβη ὁ προαιρετικός ἐν ὁ ὁ μῦς γίγνομαι κίνησις , ὑπό ὅς καί ὁ κατά φύσις οἶδα ἀποτελέω . ἀλλά ὁ μέν κατά φύσις ἐν αὐτός εἷς ἁπλόος εἰμί , ὁ δέ παρά φύσις ἐν πρῶτος μέν δύο γίγνομαι διαφορά , ἤτοι χωρίς προαίρεσις ἤ κατά προαίρεσις , εἰμί μέν οὐ κατά φύσις , διαφέρω δέ οὐδείς ἤτοι κατά ὁρμή λέγω ἤ κατά προαίρεσις εἰς γε ὁ πάρειμι . αὐτός δέ ὁ ἄνευ προαίρεσις γίγνομαι κίνησις ἐν ὁ προαιρετικός φύω κινέω ὁ μέν τις σπασμός ὀνομάζω , ὁ δέ παλμός , ὁ δέ ῥῖγος , ἀλλήλων διαφέρω . καθόλου δέ περί οὗτος λέγω διά εἷς ὅλος βιβλίον · ὁ δέ κατά προαίρεσις μέν , οὐ κατά φύσις δέ κίνησις γίγνομαι εἷς εἶδος εἰμί , ὅς καλέω τρόμος , ὑπέρ ὅς νῦν ἀναγκαῖος εἰμί λέγω , ἐπεί καί περί ὁ ἄλλος ἕνεκα οὗτος λέγω τις . γίγνομαι τοίνυν ὁ τρόμος οὐ μόνος ἐπί μῦς νοσέω τε καί νεῦρον , ﻿ ἀλλά καί κατά φύσις ἔχω , ὅταν ὑπέρ ὁ δύναμις τις ἐπιχειρέω βάρος ὁστισοῦν ἤ ὁ χείρ βαστάζω ἤ ὁ ὦμος ἀνατίθημι . ὁράω γοῦν ἔνιοι ὁ ἰσχυρός νεανίσκος ἐν ὁ βαστάζω ὕπερβαρς τις τρομώδης ὁ σκέλος γίγνομαι , καί μάλα ὅταν ἀναβαίνω ἐπιχειρέω κλῖμαξ . ὅς δέ ἐκεῖνος ἐπί μέγας ἄχθος , οὗτος γέρων τε καί ὁ ἄλλος ἀσθενής ἐπί ὁ ἐλαχύς γίγνομαι . βαρύς γάρ ἤδη καί οὗτος ὁ ἀσθενής . καί τοίνυν καί πάθος τις ψυχικός τρομώδης ἐργάζομαι . λέγω γοῦν ἐν ὁ περί χυμός καί παρά κρημνός παρέρχομαι ὁ σκέλος τρέμω , διά ὁ φόβος δηλονότι ὁ καταλύω ὁ δύναμις , ὥσπερ εἰ καί ἄλλος τις δείδω ἐπέρχομαι ὁράω θηρίον ἤ λῃστής ἤ πολέμιος . ἔοικα οὖν ἐγώ ἀποδείκνυμι κατά ὁ περί τρόμος καί σπασμός καί παλμός καί ῥῖγος ὑπόμνημα διά ἀρρωστία δύναμις ἀεί γίγνομαι τρόμος . ἐπεί δέ ἐνίοτε μέν αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἄρρωστος , ἐνίοτε δέ διά πάθος ψυχικός , ἤ καί μηδέ ὅλος πάσχω , κατά ὁ ἴδιος λόγος ὑπό βαρύς φορτίον οὗτος πάσχω . τρεῖς αὐτός φημί εἰμί διαφορά ὁ αἴτιος , δυσκρασία ὁ προαιρετικός ὄργανον , πάθος ψυχικός , βαρύνω φορτίον . ὅτε οὖν μήτε δείδω μήτε βαστάζω φορτίον ὁ τρόμος γίγνομαι , δύο ἕτερος , ἤ δυσκρασία ὁ ὄργανον εἰμί , ἤ τις βάρος ἐν αὐτός ὁ σῶμα περί ὁ μῦς ἤ ὁ νεῦρον . παράκειμαι δέ τις ἀπάτη ὁ λόγος , περί ὅς λέγω κατά ὁ περί τρόμος καί σπασμός καί παλμός καί ῥῖγος ὑπόμνημα . φαίνω γάρ τις καί ὁ χείρ καί ὁ κεφαλή τρομώδης ἄνευ ὁ προαιρέω κινέω ὁ μόριον καί δοκέω κατά οὗτος ψευδής λέγω προαιρέω ἐνεργέω τις γίγνομαι . ἀλλά ἐάν ἐννοέω ὡς ἐπί προσκεφάλαιον κατατίθημι τις ὁ αὐχήν , παύω τρέμω ὁ κεφαλή , ἀποτίθημι τε ὁ χείρ οὐκέτι οὐδέ οὗτος τρέμω , πιστεύω ὀρθός λέγω ὁ ἀργέω παντάπασι ὁστισοῦν , οὐ γίγνομαι τρόμος ἐν αὐτός . ἐάν δέ ἐξαίρω ἤ φυλάσσω ἐκλέγω αὐτός , τηνικαῦτα γίγνομαι ὁ σύμπτωμα . τοσοῦτος γάρ δέω ἡσυχάζω ὁ μῦς ὁ οὕτως ἐνεργέω , ὥστε ὁ ἀντιτάσσω ἀλλήλων ἅμα κινέω . οἷον ἐπί χείρ , ὅσος τε ἐξαίρω καί ὅσος κατασπάω ὁ μόριον , ἐκτείνω τε καί κάμπτω , καί ῥωμαλέος ὁ δύναμις εἰμί χρεία ὁ ἐπαίρω ἐγγώνιος ὁ χείρ φυλάσσω , ὁ ἐκτείνω ἤ κάμπτω αὐτός . ὡς μέν γάρ ἐκτείνω εἷς γένος ὁ μῦς ἐνεργέω ὁ οὗτος φύω δράω , ἀργέω τηνικαῦτα ὁ κάμπτω αὐτός · ὁ δέ κάμπτω ἐνεργέω μέν ὁ κάμπτω φύω , ἀργέω δέ ὁ ἐκτείνω δύναμαι . ἐάν δέ ἐπαίρω τις ἐγγώνιος ὑψηλός ἔχω ὁ χείρ , μήτε κάμπτω μήτε ἐκτείνω , ἰσοσθενής ἀμφότερος ὁ μῦς ἐνεργέω , καθά ἐν ὁ καλέω τέτανος . οὐκοῦν ἐλαχύς εἰμί ἰσχύς χρεία ὁ ἐπί αὐτός σχῆμα ἤ ὁ σκέλος ἤ ὁ τράχηλος ἤ ὁ χείρ φυλάσσω , ἄνευ ὁ κατά τις ἐρείδω στερεός σῶμα , ὀχέω τε καί βαστάζω ὁ κῶλον . ἀλλά ὅταν μέν ὑπερέχω πολύς ὁ βάρος ὁ βαστάζω μόριον ὁ κινέω δύναμις αὐτός , ῥᾴδιος μέν ἐξαίρω , ῥᾴδιος δέ ἐξαίρω φυλάσσω . ὅταν δέ ὑπερέχω πολύς , καθά εἰμί ὁ παραλύω , οὐδέ ὅλος ἐξαίρω δύναμαι . ὅταν δέ ἰσοσθενής πως ὑπάρχω , νικάω κατά μέρος . νικάω μέν ἐπί ὁ αὐτός σχῆμα φυλάσσω ὁ ἀνατείνω χείρ , νικάω δέ ὑπορρέω ἐάω κάτω . νοέω δέ ἐγώ οὗτος γίγνομαι συνεχής οὕτως , ὡς ἅμα μέν ὁ νικάω οὗτος ἀναφέρω ὁ κῶλον , εὐθύς νικάω ὑπό ὁ βάρος ὁ ἀναφέρω , ἐπιτρέπω αὐτός ἀναφέρω κάτω , ἅμα δέ αὖ πάλιν ὁ νικάω ἐκεῖνος , ὁ δύναμις ἀντιλαμβάνω αὐτός , αὖθις ἀναφέρω ἐπιχειρέω . εἶτα ἐλαχύς ῥοπή ὁ ἀμοιβή οὗτος γίγνομαι καί ὁ μέν ἐπί ὁ κάτω κεῖμαι ἀντισπάω εὐθύς ἄνω , ὁ δέ ὑψόω ὁ κῶλον ἀνθέλκω κάτω παραχρῆμα , μήτε ἀκριβής ἄκλονος τε καί ἀρρεπής φυλάσσω ὁ κῶλον , ἀλλά μηδέ ἀξιόλογος ἔχω ἐπί ἑκάτερος ὁ κίνησις , ἐν βραχύς διάστημα καί χρόνος καί τόπος φυλάσσω . ὁ μέν δή τρόμος τοιοῦτος τις εἰμί κίνησις , ὡς ἐν ὀλίγος περιλαμβάνω , ὅς διά μακρός λέγω κατά ὁ προδηλόω , ὁ δέ ἐν ὁ νοσώδης ῥῖγος γίγνομαι κλόνος ὁ μόριον , ἄνευ τε προαίρεσις ἀποτελέω καί κατά μέγας διάστημα ὁ ἐναντίος κίνησις ἀλλήλων διαδέχομαι ἅμα ψῦξις αἴσθησις . παραπλήσιος δέ εἰμί πως οὗτος πάθος ἄλλος μῦς τε καί νεῦρον , ὅς καλέω σπασμός , ὅμοιος μέν κατά πᾶς καί διά ὁ αὐτός ὄργανον γίγνομαι ἐν αὐτός ὁ κίνησις , ὅς ἐν ὁ κατά ὁρμή αὐτός κινέω γίγνομαι , διαφέρω δέ μόνος ὁ μή κατά ὁρμή , ὁπότε σπάω , κινέω . περί δέ παλμός εἰμί ἐγώ περισσός λέγω ἐνταῦθα , μή πως ἀναγκάζω καί περί σφυγμός λέγω , τις κοινωνία ἔχω φαίνω πρός παλμός . ἱκανός γάρ ἤδη ἐγώ καί ὁ περί ὁ τρόμος μηκύνω παρά ὁ ἐμός προαίρεσις ἐν ἐξηγητικός βιβλίον . ὁ βούλομαι δέ ἀκριβής ὑπέρ ἅπας ὁ λέγω σύμπτωμα ἐκμανθάνω ὁ τε διάγνωσις καί ὁ γένεσις ἔξεστι ἀναγιγνώσκω ὁ βιβλίον , ἐν ὄϊς τέλειος ὑπέρ ἅπας διέρχομαι , ἐπεί τοι καί περί λάρυγξ καί περί βήξ καί πταρμός καί τις ἕτερος τοιοῦτος κίνησις ἐγώ μέν ἐν ὁ ὁ σύμπτωμα αἰτία διορίζω , ὁ τε διάγνωσις ﻿ καί ὁ διαφορά ὁ κίνησις καί ὁ αἰτία αὐτός ὑπό ὅς γίγνομαι διέρχομαι . ὁ δέ περί ὁ Σαβῖνος ἐν ἅπας ὁ τοιοῦτος ἤ μέγας ἤ μείων τις παροράω , ὥστε πάλιν ἕτερος τρόπος ὁ περί Κόιντος καί Λύκος ὡς φρόνιμος ἐκεῖνος ἀποδέχομαι εἰμί , ὅτι μηδέ ἐπιχειρέω λέγω τις περί ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ὡς ἐμπειρικός ὁ ἐξήγησις ποιέω . καίτοι ὁ ἐμπειρικός ἔνιοι , καθά φημί , ὡς ἐν δρᾶμα ὁ παράκειμαι ὑποκρίνω πρόσωπον , Ἱπποκράτειος μέν ἐξηγέομαι βιβλίον ὡς Ἱπποκράτειος , ὁ δέ Ἐρασίστρατος τε καί Ἡρόφιλος καί Ἀσκληπιάδης καί ὁ ἄλλος ἐπί ἐκεῖνος ἕκαστος ὁ αἵρεσις εἰμί . ὅς οὖν ἀεί λέγω καί νῦν λέγω ἐπί ἄλλος τις μεταβαίνω , ὁ ὑπέρ ἕκαστος διδασκαλία ὅς ἐπίσταμαι χρή ὁ ἰατρός ἴδιος ποιέω , οὕτως ἐπί ὁ ἐξήγησις ἔρχομαι προσήκω ὁ Ἱπποκράτης βιβλίον , ὁ μέν συμπέρασμα ἀποδείκνυμι κατά ἕκαστος αὐτός ἀναμιμνῄσκω , ὁ δέ ἀπόδειξις αὐτός μή καταμνημονεύω . οὗτος οὖν ἐγώ μέν ποιέω , ἄλλος δέ οὐδείς ὁ γράφω ἐξήγησις ὁ Ἱπποκράτης σύγγραμμα , ἀλλά ἁμαρτάνω ἐν οὗτος ἅπας . ἄλλος μέν γάρ εἰμί ὁ διδάσκω ὁ πρᾶγμα διδασκαλία κατά διέξοδος ἀκριβής γίγνομαι , διαφέρω δέ αὐτός ὁ κατά ὁ ἐξήγησις ὁ σύγγραμμα , οὐ αὐτός ἑκάτερος ὁ πρόκειμαι ἔχω . ὁ μέν γάρ κατά διέξοδος σκοπός εἰμί ἀλήθεια εὕρεσις , ἐν δέ ὁ ἐξήγησις πρόκειμαι γιγνώσκω ὁ δόξα ὁ παλαιός . προμανθάνω γοῦν ἀκριβής ἕκαστος μετά οὗτος χρή πρός ὁ ἐξήγησις ἔρχομαι ὁ παλαιός σύγγραμμα , ὁ μέν πρῶτος ἔχω εὑρίσκω ὁ γνώμη ὁ παλαιός , δεύτερος δέ ἐπί αὐτός πότερος ὀρθός ἤ οὐ ὀρθός λέγω ὁ γράφω , καί οὗτος ποιέω ἀναμιμνῄσκω ὁ ἀποδείκνυμι ἐν ὁ πραγματεία ὑπέρ ἕκαστος ὁ κατά ὁ ἰατρικός θεώρημα . ὅσος δέ ὁ ἐξηγέομαι ἀπόδειξις ὅς λέγω ἐπιφέρω οὐ δύναμαι , περιλαλέω ὁ ἀκροατής ὑποστέλλω ὁ δόξα ὁ συγγραφεύς , ἀξιόω ὅς λέγω διά ἐκεῖνος πεσεύω . καί διά οὗτος μεταβαίνω ἀπό ῥῆσις ἐπί ῥῆσις , οὐδέ οὖν οὐδέ οὗτος τις συντελέω ὁ πρόκειμαι . ὅτι δέ ἀδύνατος εἰμί ὁ ἀπόδειξις ὁ ἐπιστημονικός λόγος ἐν ὁ ἐξήγησις γράφω ἐͅκ αὐτός ὁ νῦν λέγω εἰμί δῆλος . οὐ μόνος γάρ ἐπί Πυθίων , ἀλλά καί πολύς ἄρρωστος Ἱπποκράτης μιμνῄσκω ὁ λέγω σύμπτωμα , εἰ μέν ἐπί πᾶς τις ἀναπόδεικτος ἀποφαίνω ὁ δοκέω , διδασκαλία οὐδείς ἐπιστημονικός ἐντίθημι ὁ ψυχή ὁ μαθητής , εἰ δέ ἐπί τις μέν ἄρρωστος λέγω ὁ ἀπόδειξις , ἐπί τις δέ σιγάω , κατά μέν ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία , εἰ οὕτως τυγχάνω , λέγω αὐτός ἅπας , ἐν δέ ὁ ἄλλος ἀναπέμπω εἰς ἐκεῖνος , ὁ πρός ἐγώ λέγω ἐργάζομαι , κατά εἷς μέν τις βιβλίον λέγω ὁ τέλειος ἅμα ὁ ἀπόδειξις λόγος , ἐν δέ ὁ ἄλλος ὁ συμπέρασμα αὐτός γράφω . ἄτοπος δέ αὐτός οὗτος κατά ἑκάτερος εἰμί τρόπος · εἰς μέν γάρ ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία , ἐάν οὗτος τις ἐξηγέομαι , πρῶτος ἀναγκαῖος εἰμί πεντήκοντα ἐγώ ὑπόμνημα γράφω , δύο δέ ἤ εἷς εἰς ἕκαστος ὁ ἄλλος · ὥστε ἔͅν προγνωστικός τις ἤ ἀφορισμός ἀναγιγνώσκω βούλομαι , πρότερος ἀναγκαῖος αὐτός γίγνομαι ὁ πεντήκοντα βίβλος ἀναγιγνώσκω ἐξηγητικός ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία . οὕτως γοῦν ἔͅν ἀπό ἄλλος τις ἄρχω τις ὑπόμνημα γράφω , εἰς ἐκεῖνος μέν γράφω ὁ πεντήκοντα , ὁ δέ ἀναγιγνώσκω τις ὁ ἄλλος βούλομαι πρότερος ἀναγκαῖος εἰμί ὁ πεντήκοντα ἐκεῖνος βιβλίον προαναγιγνώσκω . καί μήν μικρός ἀγαθός ἕκαστος ὁ πρόβλημα ἤ θεώρημα ἤ ὅπως ἄν τις ἐθέλω καλέω ἴδιος γράφω ἔχω πρός ἐκεῖνος παραγίγνομαι μόνος , ὅταν βούλομαι τις ἐπιστημονικός διδάσκω περί ὁ ἐν αὐτός γράφω . διά οὗτος οὖν καί ἐγώ ὡς περί τρόμος καί σπασμός καί παλμός καί ῥῖγος , οὕτως καί περί ὁ ἄλλος ἅπας ἴδιος πραγματεύομαι ὁ συμπέρασμα ὁ ἀποδείκνυμι χράω κατά ὁ ἐξήγησις . ἀλλά ὁ γε περί ὁ Σαβῖνος οὔτε ἤδη ἀποδείκνυμι ὅπῃ διαφέρω ὁ τέσσαρες οὗτος πάθος , τρόμος καί παλμός καί σπασμός καί ῥῖγος , οὔτε ἐνταῦθα τις λόγος , εἰ καί μή βέβαιος ἀληθής , μηδέ ἀποδεικτικός , ἀλλά πιθανός λέγω , ἐν ἀρχή μέν ἀποφαίνω , μικρός εἰμί σπασμός ὁ τρόμος , ὀλίγος δέ παρέρχομαι εἶδος σπασμός ὁ τρόμος φημί ὑπάρχω . ἀλλά γάρ ἕνεκα ὁ ταχύς ἀπαλλάσσω ὁ παρά γνώμη ἔλεγχος εἰς ὁ μοχθηρός ἐξηγέομαι ὑπόκειμαι ὁ τρόμος εἰμί σπασμός ἤ εἶδος σπασμός . πῶς οὖν ἐπί ὁ Πυθίων γίγνομαι παρά αὐτός μανθάνω · ὁ στόμαχος , φημί , πάσχω ἄνθρωπος , ἐͅκ ἐκεῖνος κατά συμπάθεια ὁ χείρ τρέμω . οὔτε δέ ὅτι πάθος εἰμί τις περί ὁ στόμαχος αὐτός τις δείκνυμι δύναμαι , μηδείς γε σύμπτωμα λέγω κατά ὁ διήγησις ὁ συμβαίνω ὁ Πυθίων , δύναμαι ὁ ἔνδειξις ἐγώ ποιέω ὁ περί ὁ στόμαχος πάθος , οὔτε ὅτι κοινωνία τις εἰμί ὁ στόμαχος πρός ὁ χείρ δείκνυμι . αὐτός γάρ λέγω ὁ κοινωνία γίγνομαι τριχῶς , ἤ διά γειτνίασις , ἤ διά ὁ κατά γένος ἤ ἔργον οἰκειότης · κατά γένος μέν , ὅταν ὁ νευρώδης ὁ νευρώδης καί ὁ φλεβώδης ὁ φλεβώδης καί ὁ ἀρτηριώδης ὁ ἀρτηριώδης συμπάσχω , κατά ἔργον δέ , ὅταν ὁ τιτθός τε καί ὁ θώραξ ὁ γεννητικός μόριον . ἀλλά οὐδέ κατά εἷς ﻿ οὗτος ὁ κοινωνία ὁ χείρ ὁ στόμαχος δύναμαι συμπάσχω . οὔτε γάρ ἔργον τις κοινός αὐτός εἰμί οὔτε κατά νεῦρον κοινωνία , διά ὅς ὁ νευρώδης ἐν ὁ χείρ γένος εἰς συμπάθεια ἀφικνέομαι στόμαχος πάσχω . ὁ μέν γάρ στόμαχος παρά ὁ ἕκτος ὁ ἀπό ἐγκέφαλος συζυγία παραγίγνομαι νεῦρον , ὁ δέ χείρ ἀπό ὁ κατά ὁ ἕκτος καί ἕβδομος καί ὄγδοος σφόνδυλος χώρα ὁ νωτιαῖος μυελός . εὔλογος οὖν ὅσος παρά ὁ ἕκτος συζυγία νευρόω μόριον συμπάσχω ὁ στόμαχος , μή ὁ χείρ . περί μέν δή ὁ τρόμος τοιοῦτος ληρέω ὁ διά ὁ ὁ ἀφροδίσιος ἀποχή ἀθροίζω πλῆθος ἡγέομαι ὁ Πυθίων . καίτοι ὁ μέν ἀφροδίσιος , ἔͅν εἰ ὁ κενόω οὐ ἐάω πληθώρα ὑποτρέφω , δίδωμι γάρ αὐτός οὗτος , ὁ γοῦν στόμαχος ἱκανός ἐκλύω , ὁ ἀποχή ὁ ἀφροδίσιος εὔρωστος ἀπεργάζομαι αὐτός , εἰ καί πλῆθος . ἀθροίζω μοχθηρός δέ ἱκανός εἰμί καί ὁ νομίζω , εἰ τις ἐγκρατής διαιτάω , πλῆθος ἀθροίζω αὐτός · οὐ γάρ οὗτος , ἀλλά ὁ ἀργέω ἐργάζομαι πλῆθος . εἰ δέ ἀπέχω τις ἀφροδίσιος , γυμνάζω οὕτως ὥσπερ ὁ τε ἀθλητής καί ὁ σκάπτω καί θερίζω ἤ τις χειρωνακτικός τέχνη μετέρχομαι , οὐ ἀθροίζω πλῆθος . ἀλλά ἐκ ὁ μηδείς ὅς οἶδα δύναμαι σιγάω συμβαίνω ὁ ὀψιμαθής ἐναντίος λέγω ἄκαιρος φλυαρέω . τίς γάρ εἰμί ἀνάγκη γράφω Δημόκριτος μέν λέγω μικρός ἐπιληψία εἰμί ὁ συνουσία , Ἐπίκουρος δέ μηδέποτε μέν ὠφελέω ἀφροδίσιος κρίσις , ἀγαπητός δέ εἰ μή βλάπτω ; ἐπί γάρ ὁ ἐκ ἀφροδίσιος ἄμετρος νοσέω χρή λέγω ὁ λόγος , οὐ ἐπί ὁ ἐναντίος αὐτός διαιτέω . ἀλλά ὅμως καί οὗτος γράφω ὁ περί ὁ Σαβῖνος , οὐ αἰσθάνομαι ὁ ἐναντιολογία . ἄτοπος δέ καί ὁ παραφρονέω διά ὁ ὁ συνουσία ἀποχή ὁ Πυθίων · φημί γάρ ὅτι ἀθροίζω ἐν ὁ ἐγκέφαλος ὁ σπέρμα ὁ πλῆθος βαρύνω αὐτός ἐργάζομαι ὁ ὁ παραφροσύνη σύμπτωμα , καθά ὀστέον εἴωθα θλίβω ἐπί ὁ κάταγμα ὁ κεφαλή ὁ τε ἡμέτερος χείρ ἐργάζομαι παραφροσύνη · ἐν ὅς πάλιν δείκνυμι μηδέ ἀνατετραίνω τις παραγίγνομαι . ὅταν δέ ἤ ὁ δάκτυλος ἐπιθλίβω τις ἅμα ὁ μῆνιγξ ὁ ἐγκέφαλος ἤ διά ὁ καλέω μηνιγγοφύλαξ ἤ καί πρό ὁ ἀνάτρησις ὀστέον ἐμπιέζω θλίβω ὁ μόριον οὗτος , παραφροσύνη μέν οὐ γίγνομαι , καταφορά δέ βαθύς καί ἀναισθησία συμβαίνω , κακόω ἰσχυρός ἐνίοτε ὁ οὕτως πάσχω , ὥσπερ ἐν ὁ ἰσχυρός ἀποπληξία . ὅταν δέ καί ὁ ποικίλος πτύσμα διά ὁ ἐποχή ὁ σπέρμα γίγνομαι , καλός εἰμί μηδέ ἀντιλέγω αὐτός . ὑβρίζω γάρ ἑαυτοῦ εἰμί ἐλέγχω μετά σπουδή μηδείς σπουδή ἄξιος . λέγω δέ οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἄλλος πολύς γε ὅμοιος αὐτός , ὅς εἷς καί οὗτος εἰμί , ὁ εἰς ἕδρα ἀπόστασις φημί γίγνομαι ὁ Πυθίων διά ὁ γειτνίασις ὁ χωρίον , κατά ὅς ὁ σπέρμα ὁ ἀπόκρισις γίγνομαι , διά δέ ὁ εἰς ἕδρα ἀπόστασις ἀκολουθέω ὁ στραγγουρία . καί μέντοι καί ἄλλος τις λέγω , ἐκ ὅς ἐγκράτεια ἀφροδίσιος ὑποπτεύω ἄν τις οὔτε ὀλίγος οὔτε μικρός νόσημα αἰτία γίγνομαι . καί οὗτος γράφω αὐτός μνημονεύω ἐν ὁ ὁ πρόκειμαι ἐξήγησις Δημόκριτος τε καί Ἐπίκουρος , μηδέπω μηδείς ἀγαθός ἐκ ἀφροδίσιος γίγνομαι φάσκω . ὁ δέ δή πᾶς σοφός , ὥσπερ ὁ σπασμός , φημί , ἐπί πλήρωσις καί κένωσις γίγνομαι , κατά ὁ αὐτός τρόπος ἕπομαι ὁ λαγνεία καί ὁ ἐγκράτεια κοινός σύμπτωμα , λογισμός τε καί νεῦρον πάσχω . ἐκ αὐτός οὖν ὁ σοφία αὐτός ὁρμάω ἐγώ καί πιστεύω ἀληθής λέγω οὐδέ ὁ ἀθλητής ἐπιτρέπω ἀπέχω συνουσία , μή πως ἐκ οὗτος σπάω ἤ παραφρονέω · καί οὗτος γε πᾶς καί πρός οὗτος ἔτι ἄλλος ὅσος κατά ὁ διήγησις γράφω ὁ Ἱπποκράτης γίγνομαι ὁ Πυθίων φημί , ὡς ἀκριβής πείθω ὁ ὁ ἀφροδίσιος ἀποχή αὐτός προηγέομαι ὁ νόσος , καίτοι κατά ἀρχή λέγω ἔοικα εἰμί οὗτος ὁ Πυθίων γίγνομαι διά ὁ ἀποχή ὁ συνουσία . αὐτός γάρ ἀποχή αὐτός ὀνομάζω , ἀλλά ὕστερον ἐπιλανθάνομαι ὁ μέτριος ἐν ἀρχή λέγω ὑπό ἑαυτοῦ ἔοικα καί πάντως οὗτος γίγνομαι ὁ λόγος ποιέω καίτοι γε εἰ παρά Γῆ ἱερός ὁ Πυθίων οἰκέω , τίς ἀνάγκη ὁ ἀποχή αὐτός ὁ ἀφροδίσιος , μήτε ἱερεύς μήτε πρόπολος ὁ θεά εἰμί ; πάντως γάρ ἄν ἐπί αὐτός τοιοῦτος τις μάλα ὁ Ἱπποκράτης γράφω ἤ ὅτι παρά Γῆ ἱερός οἰκέω . ἀλλά εἰ καί προπόλος ἤ ἱερεύς ὑπάρχω , οὐ εἰμί ἀναγκαῖος αὐτός διά πᾶς ἀπέχω ὁ ἀφροδίσιος , ὥσπερ εἰ Ἄρτεμις ἤ Ἀθῆναι εἰμί ἱερεύς . ἀλλά ὅς φημί ἄρτιος , ἐλέγχω σπουδή ὁ μή σπουδή ἄξιος , ὁ ἄτοπος εἰμί . καί τοίνυν ἤδη παύω ὁ εἰς Πυθίων κακός λέγω ὁ ἐξηγητής ἐπί ὁ ἑξῆς ἄρρωστος Ἑρμοκράτης μεταβαίνω κατά ὁ συνήθης ἐμαυτοῦ ὁ ἐξήγησις ποιέω , μή πάνυ φροντίζω ὅς ἔνιοι γράφω οὐ ὀρθός , εἰ μή μέγας τις ἀνάγκη γίγνομαι . πρότερος δέ περί ὁ χαρακτήρ λέγω τις . οὐ οἶδα ὅπως δυστυχέω καί οὗτος ὁ βιβλίον ὥσπερ καί ἄλλος πολύς ὁ Ἱπποκράτης , ὁ μέν ἄλλος διασκευάζω , ﻿ ὁ δέ ὁ ὑπό αὐτός γράφω παράκειμαι τις ἔχω . ἀγαθός δέ εἰμί ἴσως φημί μή ὁ βιβλίον ἐν δυστυχία γίγνομαι , ὁ δέ ἀναγιγνώσκω ἐγώ αὐτός χρόνος ἀπόλλυμι εἰς ἄχρηστος πρᾶγμα . προσγράφω γοῦν ἐπί ὁ τέλος ὁ διήγησις ὁ συμβαίνω ὁ Πυθίων . πρῶτος μέν ὁ ὁ π γράμμα χαρακτήρ ἔχω ὄρθιος μέσος γραμμή , ὡς ἔνιοι γράφω ὁ ἐννεακόσιοι χαρακτήρ . μετά οὗτος δέ ἐφεξῆς γράφω ὁ π γράμμα ὁ χαρακτήρ οὐδείς ἔχω ἐν μέσος . καί μετά οὗτος ὁ ο̅υ̅ καί μετά ἐκεῖνος ὁ μ , ὕστατος δέ ὁ υ̅ . ζητέω οὖν ἀναγκάζω ὅς τις ποτέ σημαίνω χαρακτήρ οὗτος , κατά ὁ μηδέ γιγνώσκω ἐγώ εἴτε Ἱπποκράτης εἰμί ἤ τις ἄλλος ὁ γράφω ὁ τοιοῦτος κατά ἕκαστος ὁ ἄρρωστος . ἀλλά καί οὗτος αὐτός ζητέω ἀναγκάζω νοέω , εἰ μέν ὥσπερ ἐν οὗτος βιβλίον ὁ τοιοῦτος χαρακτήρ εὑρίσκω , οὕτως εἰͅν ὁ ἄλλος ἅπας ὁ ἐπιδημία φαίνω προσγράφω ὁ διήγησις ὁ συμβαίνω ὁ ἄρρωστος , ἴσως ἄν εἰμί εὔλογος ὑπό Ἱπποκράτης αὐτός προσγράφω φημί , μήτε δέ ἐν ὁ ἄλλος βιβλίον αὐτός εὑρίσκω , ἀλλά μηδέ ἐν αὐτός ὁ τρίτος διά πᾶς ὁμαλής ὁ ἀντίγραφος , ὑποψία τις εὔλογος εἰσέρχομαι οὐ ἐγώ μόνος , ἀλλά καί ὁ πρό ἐγώ ὑπό τις αὐτός προγράφω , τάχα μέν ἐπιτρίβω ὁ μαθητής , ἵνα ἔχω σαφηνίζω ὡς τις μέγας ὁ κατά ἕκαστος αὐτός δηλέομαι , ἴσως δέ τις αὐτός μόνος ποιέω ὁ κατά ἕκαστος ἄρρωστος ὠφέλεια ἐπιτομή . εὐθύς γοῦν ἐν αὐτός οὗτος ὁ προγράφω Πυθίων ὁ μέν ὁ διά μέσος γραμμή ἔχω πι δοκέω σημαίνω πιθανός , ὁ δέ ἑξῆς αὐτός πι πλῆθος , ὄϊς πάλιν ὁ ο̅υ̅ γράφω ἐφεξῆς οὖρος δοκέω σημαίνω , ὡς ἐκ ἀμφότερος δηλόω πλῆθος ὅρος . εἶτα ἐφεξῆς ὁ μέν μ ὁ τεσσαρακοστός ἡμέρα ἀναμιμνῄσκω ἐγώ , ὁ δέ υ̅ ὁ ὑγεία . ἐκ ἄμφω δέ οὗτος δηλόω κατά ὁ τεσσαρακοστός ἡμέρα ὑγιάζω · ὁ δέ ἐκ ἅπας ὁ χαρακτήρ ἀθροίζω διάνοια γίγνομαι τοιοῦτος , πιθανός εἰμί διά ὁ πλῆθος ὁ ἐκκρίνω ὅρος αὐτός λύω ὁ νόσημα καί ὑγιής γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ τεσσαρακοστός ὁ ἡμέρα . ὅτι μέν οὐ ἐν ἅπας ὁ ἀντίγραφος εὑρίσκω ὁ προσγράφω κατά οὗτος ὁ τρόπος λέγω καί πρόσθεν . ἀλλά νῦν φημί μηδέ ἐν ὅς εὑρίσκω , μηδέ ἐν οὗτος ἅπας ὁ πρῶτος ἄρρωστος ἔχω τις τοιοῦτος χαρακτήρ . ὁ δέ οὖν ἔχω ὁ ἀντίγραφος αὐτός ὁ ἐπί ὁ τέλος ὁ διήγησις ὁ κατά ὁ Πυθίων χαρακτήρ ὡδί πως ἔχω γράφω , πι π ο̅υ̅ μ υ̅ . ὅτι δέ εὔλογος εἰμί ἕκαστος ὁ χαρακτήρ σημαίνω ὅς διέρχομαι ἄρτι μαρτυρέω ὁ ὁ ἄλλος ἄρρωστος προσγράφω . πανταχόθεν μέν γάρ πρόκειμαι ὁ π ὁ διαμένω γραμμή ἔχω . ἐπί δέ ὁ τελευτή ὁ μέν σῴζω υ̅ προσγράφω , ὁ ὑγεία σημαίνω , ὁ δέ ἀποθνῄσκω ὁ θ̅ , καί οὗτος δηλονότι ὁ θάνατος ἐνδείκνυμι . ἐν ἀρχή οὖν ὁ μέν τοιοῦτος σημαίνω φαίνω ὁ λέγω , ὁ δέ ἐν ὁ μεταξύ πιθανός εἰμί ὡς ἐφαρμόζω δύναμαι ὁ ἐπί ὁ ἄρρωστος ὑπό Ἱπποκράτης λέγω , ἐγώ μέν ὁ μάταιος ἆθλος ἐπί ὁ Πυθίων ἀνύω καί κατά ὁ ἄλλος ἀνύω , ὁ χρόνος εἰκῇ κατατρίβω . ὁ σοφιστής δέ καί διά καί ὁ τοιοῦτος ἐξήγησις ὡς προφήτης τις ὑπό ὁ μαθητής θαυμάζω .