galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 1.3.case8
Ἐρασινὸν , ὃς ᾤκει παρὰ τῇ τοῦ Βοώτου χαράδρῃ , πῦρ ἔλαβε μετὰ δεῖπνον , νύκτα ταραχώδης , ἡμέραν τὴν πρώτην δι’ ἡσυχίης , νύκτα ἐπιπόνως . δευτέρῃ πάντα παρωξύνθη , ἐς νύκτα παρέκρουσε , τρίτῃ ἐπιπόνως , παρέκρουσε πολλά . τετάρτῃ δυσφορώτατα , εἰς δὲ τὴν νύκτα οὐδὲν ἐκοιμήθη ἐνύπνια καὶ λογισμοί . ἔπειτα χείρω καὶ μεγάλα καὶ ἐπίκαιρα , φόβος , δυσφορίη . πέμπτῃ πρωῒ κατήρτητο καὶ κατενόει πάντα . πολὺ δὲ πρὸς μέσον ἡμέρης , ἐξεμάνη , κατέχειν οὐκ ἠδύνατο , ἄκρεα ψυχρὰ , ὑποπέλια , οὖρα ἄπεπτα , ἀπέθανε περὶ ἡλίου δυσμάς . τούτῳ οἱ πυρετοὶ διὰ τέλεος σὺν ἱδρῶτι . ὑποχόνδρια μετέωρα , ξύντασις μετ’ ὀδύνης . οὖρα δὲ μέλανα ἔχοντα ἐναιωρήματα στρογγύλα , οὐκ ἵδρυτο , ἀπὸ κοιλίης δὲ κόπρανα διήει , δίψα διὰ τέλεος οὐ λίην σπασμοὶ πολλοὶ σὺν ἱδρῶτι , περὶ θάνατον δὲ διὰ τέλεως . Τῷ Ἐρασίνῳ τούτῳ διὰ τέλεος , τουτέστι δι’ ὅλου τοῦ νοσήματος , ἱδρὼς ἦν ἄκριτος , ὑποχόνδρια μοχθηρῶς ἔχοντα καὶ οὖρα μέλανα . τίς ἐλπὶς οὖν σωτηρίας αὐτῷ ; ὥστε κᾂν εὐλόγως δόξῃ τις μάτην γεγράφθαι τὰ κατὰ τὸν ἄνθρωπον τόνδε διὰ τὸ πᾶσι πρόδηλον εἶναι τὸ ἐσόμενον ἐπ’ αὐτοῦ . ἀλλ’ ἴσως αὐτοῦ τοῦ κατὰ τὸν θάνατον τάχους παράδειγμα τὸν ἀῤῥωστοῦντα ἔγραψεν . ἐν γοῦν τῷ προγνωστικῷ προειπών · οἱ δὲ πυρετοὶ κρίνονται ἐν τῇσιν ἡμέρῃσι τὸν ἀριθμὸν , ἐξ ὧν τε προγίνονται οἱ ἄνθρωποι καὶ ἐξ ὧν ἀπόλλυνται . κᾄπειτα τοὺς πάντας εὐήθη σχόντας σημεῖα εἰπὼν , τεταρταίους παύεσθαι ἢ πρόσθεν . ἐφεξῆς εἶπεν , οἵ τε κακοηθέστατοι καὶ ἐπὶ σημείων δεινοτάτων γιγνόμενοι τεταρταῖοι κτείνουσιν ἢ πρόσθεν . ὁ τοίνυν Ἐρασῖνος , καίτοι πάντ’ ἔχων δεινὰ , μέχρι τῆς ε΄ ἡμέρας προέβη ὅτι κατὰ τὴν πρώτην εἶχε μετρίως . ἔγραψε γοῦν ἐπ’ αὐτοῦ κατὰ λέξιν οὕτως · ἡμέρην τὴν α΄ δι’ ἡσυχίας . ἡ ε΄ τοίνυν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς καθ’ ἣν ἀπέθανε τετάρτη γένεται μὴ συναριθμουμένης τῆς πρώτης .
Lemmas: ἐρασινός , ὅς οἰκέω παρά ὁ ὁ Βοώτης χαράδρα , πῦρ λαμβάνω μετά δεῖπνον , νύξ ταραχώδης , ἡμέρα ὁ πρῶτος διά ἡσυχία , νύξ ἐπίπονος . δεύτερος πᾶς παροξύνω , εἰς νύξ παρακρούω , τρίτος ἐπίπονος , παρακρούω πολύς . τέταρτος δύσφορος , εἰς δέ ὁ νύξ οὐδείς κοιμάω ἐνύπνιον καί λογισμός . ἔπειτα κακός καί μέγας καί ἐπίκαιρος , φόβος , δυσφορία . πέμπτος πρωΐ καταρτάω καί κατανοέω πᾶς . πολύς δέ πρός μέσος ἡμέρα , ἐκμαίνω , κατέχω οὐ δύναμαι , ἄκρις ψυχρός , ὑποπέλιος , οὖρον ἄπεπτος , ἀποθνῄσκω περί ἥλιος δυσμή . οὗτος ὁ πυρετός διά τέλος σύν ἱδρώς . ὑποχόνδριος μετέωρος , σύντασις μετά ὀδύνη . οὖρον δέ μέλας ἔχω ἐναιώρημα στρογγύλος , οὐ ἱδρύω , ἀπό κοιλία δέ κόπρανα διάω , δίψα διά τέλος οὐ λίαν σπασμός πολύς σύν ἱδρώς , περί θάνατος δέ διά τελέως . ὁ Ἐράσινος οὗτος διά τέλος , τουτέστι διά ὅλος ὁ νόσημα , ἱδρώς εἰμί ἄκριτος , ὑποχόνδριος μοχθηρός ἔχω καί οὖρον μέλας . τίς ἐλπίς οὖν σωτηρία αὐτός ; ὥστε ἔͅν εὔλογος δοκέω τις μάτην γράφω ὁ κατά ὁ ἄνθρωπος ὅδε διά ὁ πᾶς πρόδηλος εἰμί ὁ εἰμί ἐπί αὐτός . ἀλλά ἴσως αὐτός ὁ κατά ὁ θάνατος τάχος παράδειγμα ὁ ἀρρωστέω γράφω . ἐν γοῦν ὁ προγνωστικός προλέγω · ὁ δέ πυρετός κρίνω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἀριθμός , ἐκ ὅς τε προγίγνομαι ὁ ἄνθρωπος καί ἐκ ὅς ἀπόλλυμι . ᾄπειτη ὁ πᾶς εὐήθης ἔχω σημεῖον λέγω , τεταρταῖος παύω ἤ πρόσθεν . ἐφεξῆς λέγω , ὁ τε κακοήθης καί ἐπί σημεῖον δεινός γίγνομαι τεταρταῖος κτείνω ἤ πρόσθεν . ὁ τοίνυν Ἐρασῖνος , καίτοι πᾶς ἔχω δεινός , μέχρι ὁ πέντε ἡμέρα προβαίνω ὅτι κατά ὁ πρῶτος ἔχω μέτριος . γράφω γοῦν ἐπί αὐτός κατά λέξις οὕτως · ἡμέρα ὁ αʹ διά ἡσυχία . ὁ πέντε τοίνυν ἀπό ὁ ἀρχή κατά ὅς ἀποθνῄσκω τέταρτος γενέτης μή συναριθμέω ὁ πρῶτος .