galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 6.1.2
Ὁκόσῃσι ἐξ ἀποφθορῆς περὶ ὑστέρην καὶ οἰδημάτων ἐς καρηβαρίην τρέπεται καὶ κατὰ τὸ βρέγμα αἱ ὀδύναι καὶ ὅσαι ἄλλαι ἀπὸ ὑστερέων , ταύτῃσιν ἐν ὀκτὼ ἢ δέκα μησὶ εἰς ἰσχίον τελευτᾷ . Ὃ καλοῦσιν ἄμβλωσιν οἱ Ἀττικοὶ , τοῦτο συνήθως Ἱπποκράτης ἀποφθορὰν ὀνομάζει καὶ τὰ ῥήματα δὲ τὰ περικείμενα τῇ προσηγορίᾳ τῇδε καὶ τὰς ὑπὸ τῶν γραμματικῶν ὀνομαζομένας μετοχὰς ἀνάλογον αὐτῇ γράφει . τὸ δ’ ἀμβλώσκειν , ἴσως γάρ τις ἀγνοεῖ καὶ τοῦτ’ αὐτὸ , κατὰ τῆς ἀτελοῦς τῶν ἐμβρύων ἐκπτώσεως ἐπιφέρουσιν , ὅπως ἂν ᾖ γεγονυῖα , καὶ τὰ φάρμακα δὲ τὰ τοῦτο ἐργαζόμενα καλοῦσιν ἀμβλωτικά . τὸ μὲν οὖν σημαινόμενον ὑπὸ τῆς λέξεως ἅπαξ εἰρῆσθαι νῦν ἀρκέσει . τῶν δὲ χρησίμων ἀρκτέον ἤδη τοσοῦτον ἐπισημηναμένους , ὡς ταύτην τὴν ῥῆσιν οἱ παλαιοὶ τῶν ἐξηγητῶν ἐν τῇδε τῇ λέξει γράφουσιν . ὁκόσῃσιν ἀπὸ φθορῆς περὶ ὑστέρας καὶ οἰδημάτων εἰς καρηβαρίας τρέπεται , φθορὰν , οὐκ ἀποφθορὰν βουλόμενοι δηλονότι τὴν ἄμβλωσιν ὀνομάζειν . οἱ δὲ προστιθέντες τὴν ἐξ πρόθεσιν , ἀποφθορὰν δηλονότι αὐτὴν ἐβουλήθησαν καλεῖσθαι . καὶ φαίνεται μὲν οὖν οὕτω πολλάκις ὀνομάζειν Ἱπποκράτης . εἰ μέντοι καὶ νῦν ἄδηλον · ὥσπερ δ’ ἐν τούτῳ , κᾂν διαφερόντως γράφωσι , τὴν αὐτὴν τοῦ λόγου φυλάττουσι διάνοιαν , οὕτω κᾀν τῷ περὶ ὑστέρας πληθυντικῶς ἢ ὑστέρην ἑνικῶς ἢ καρηβαρίην ἢ καρηβαρίας πληθυντικῶς , οὐχ ὑπαλλάττουσι τὴν τοῦ λόγου διάνοιαν . ὅθεν ἐγὼ Γαληνὸς παρῃτησάμην καὶ τοιαύτας ἐν τῇ λέξει διαφωνίας κρίνειν , ὅσαι τῶν δηλουμένων πραγμάτων οὐδὲν ὑπαλλάττουσι . τὸ γοῦν λεγόμενον ὑφ’ Ἱπποκράτους τοιοῦτόν ἐστιν . αἷς ἂν γυναιξὶν ἐπὶ διαφθορᾷ τῶν ἐμβρύων , οἰδήματα ἐχούσαις , ἐν τῇ μήτρᾳ κατὰ συμπάθειαν ἀκολουθήσῃ καρηβαρία , ταύταις κατὰ τὸ βρέγμα γίνεσθαι τὴν ὀδύνην . ὡσαύτως δὲ καὶ ἄλλας καρηβαρίας , ὅσαι διὰ τὰ τῆς μήτρας πάθη γίνονται , κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἐρειδούσας ἔχειν τὰς ὀδύνας εἰς τὸ βρέγμα . πρῶτον μὲν οὖν ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐπισκέψασθαι τί ποτε σημαίνει τὸ τοῦ οἰδήματος ὄνομα . φαίνεται γὰρ ὁ Ἱπποκράτης ἀεὶ , καθότι δέδεικται πολλάκις , ἅπαντας τοὺς παρὰ φύσιν ὄγκους οὕτως ὀνομάζειν , ἐάν τε ἀνώδυνοι καὶ σκληροὶ τυγχάνωσιν ὄντες , οὓς ὀνομάζουσιν ἰδίως σκίῤῥους , ἐάν τε ὀδύνην ἔχωσιν , οὓς ὀνομάζουσιν ἰδίως φλεγμονὰς , ἐάν τε ἀνώδυνοί εἰσι καὶ χαῦνοι , καλοῦσι δὲ μόνους τούτους οἰδήματα , νυνὶ μέντοι φαίνεται τοιούτων οἰδημάτων μνημονεύειν , ὅσα τε χρονίσαι δύναται καὶ καρηβαρίαν ἐργάσασθαι , τουτέστι τῆς κεφαλῆς . ὅτι μὲν οὖν ἐπὶ ταῖς διαφθοραῖς τῶν ἐμβρύων εἴωθε γίνεσθαι τοῦτο , τὸ φαινόμενον αὐτὸ μαρτυρεῖ . τίς δ’ ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ μᾶλλον τῶν ἄλλων τῆς κεφαλῆς μερῶν ὀδυνᾶσθαι τὸ βρέγμα πειρασθέντες εὑρεῖν ἔνιοι τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον ἀλλήλοις διηνέχθησαν , ἔνιοι μὲν τὸ κατ’ ἴξιν , ὅπερ ἐστὶ τὸ κατ’ εὐθυωρίαν , αἰτιασάμενοι · τοῖς μὲν γὰρ κατ’ ὀσφύν τε καὶ ὅλως τὴν ῥάχιν ἐν πάθει τινὶ γενομένοις μορίοις ἐπὶ τὸν ὀπίσθιον ἐγκέφαλον ἀνήκειν φασὶ τὴν εὐθυωρίαν · τινὲς δὲ καὶ τῆς μήτρας αὐτῆς τοῖς μὲν τὰ ὄπισθεν πάσχουσι τὰ κατὰ τὸ ἰνίον φασὶ συμπάσχειν , τοῖς δὲ τὰ πρόσω τὰ κατὰ τὸ βρέγμα · τινὲς δὲ ἀποχωρήσαντες ἀπὸ τοῦ κατ’ εὐθυωρίαν , ὃ δὴ καὶ κατ’ ἔξιν ὁ Ἱπποκράτης ὀνομάζει , συμπάσχειν φασὶ τῇ μήτρᾳ τὸν ἐγκέφαλον , ὡς ἂν νευρώδει μορίῳ νεύρων ἀρχὴν ὄντα αὐτὸν καὶ διὰ τοῦτο γίνεσθαι τὰς καρηβαρίας , ἅτε δὴ πλείστου κατὰ τὸ βρέγμα κειμένου τοῦ ἐγκεφάλου , κατὰ τοῦτο διασημαίνειν μάλιστα τὴν ὀδύνην . ἔνιοι δὲ ἀσθενέστατον εἶναι τοῦτο τὸ μέρος τῆς κεφαλῆς εἰπόντες εἰκότως φασὶ μειζόνως τῶν ἄλλων αὐτὸ πάσχειν . ὅσοι μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ ἐγκεφάλου τῶν κατὰ τὸ βρέγμα ἐπὶ τὰς μήτρας νεῦρα πεφυκέναι λέγουσι , τούτων οὐδὲ μεμνῆσθαι καλὸν , ὥσπερ ἴσως οὐδὲ τῶν φασκόντων ﻿ διότι νευρώδης ἡ μήτρα , διὰ τοῦτο αὐτῇ συμπάσχει τῶν νευρῶν ἡ ἀρχή . πῶς γὰρ οὐκ ἂν ἐγγὺς μᾶλλον ὂν τὸ περιτόναιον καὶ τὰ ἔντερα καὶ ἡ γαστὴρ καὶ τὸ διάφραγμα συνεπάθησεν αὐτῇ , νευρώδη γε ὄντα καὶ αὐτά . τούτων δὲ ἔτι χείρους οἱ λέγοντες τοῖς ὄρχεσι τὸν ἐγκέφαλον συμπάσχειν , ἐπειδὴ καὶ αὐτοὶ τὴν αὐτὴν ἔχουσιν οὐσίαν ἐγκεφάλῳ καὶ διὰ τοῦτο καὶ τῇ μήτρᾳ , καὶ γὰρ καὶ ταύτην ὄρχεις ἔχειν . ἐὰν δὲ καὶ τῶν ἔτι φαυλοτέρων ἢ κατὰ τούτους μνημονεύω , τάχ’ ἄν τις ἐγκαλέσει μοι καὶ φήσει μηδ’ ὧν ὀλίγον ἔμπροσθεν ἔγραψα μεμνῆσθαί με . κάλλιον οὖν ἦν παρῃτημένον τὰς φλυαρίας αὐτῶν ἅπαξ μηδ’ ὅλως ἔτι μνημονεύειν ὧν εἰρήκασι . τῶν δὲ λεγόντων νευρώδη τὴν μήτραν εἶναι κατὰ μέν τι σημαινόμενον ἀληθῆ τὸν λόγον ἡγητέον εἶναι , καθ’ ἕτερον δὲ ψευδῆ . τρία γάρ ἐστι γένη σωμάτων ὁμοιομερῶν ἐν τοῖς ζώοις ἄναιμά τε καὶ ἀκοίλια φαινόμενα , τὰ μὲν ἐξ ὀστῶν , τὰ δ’ ἐξ ἐγκεφάλου καὶ νωτιαίου , τὰ δὲ ἐκ μυῶν φυόμενα . ὀνομάζεται δὲ ὑπὸ μὲν Ἱπποκράτους τοὐπίπαν τὸ μὲν πρῶτον αὐτῶν εἰρημένον σύνδεσμος , τὸ δὲ δεύτερον νεῦρόν τε καὶ τόνος , τὸ δὲ τρίτον τένων . ἔνιοι δὲ νεῦρα πάντα καλέσαντες δι’ ἣν εἶπον ὁμοιότητα τὸ μὲν πρῶτον αὐτῶν γένος συνδετικὸν εἶναί φασι , τὸ δὲ δεύτερον αἰσθητικόν τε καὶ προαιρετικὸν , τὸ δὲ τρίτον ἀπονεύρωσιν ὀνομάζουσιν . ἀλλ’ οὐδ’ ἐξ ἑνὸς τῶν τριῶν τούτων γενῶν ἡ μήτρα μετέχει νεύρων πολλῶν . ἐπεὶ δ’ ἔκτασίν τε καὶ συστολὴν ἄχρι πλείστου τὸ σῶμα αὐτῆς φαίνεται ποιούμενον , ὃ μήτε τοῖς σαρκώδεσι μήτε τοῖς πιμελώδεσι μορίοις ὑπάρχει , κατὰ τοσοῦτον νευρώδη προσαγορευόμενον αὐτὴν ἀπό τινος ὁμοιότητος , κᾀνταῦθα παράγωγον ὄνομα τῶν νεύρων ποιησάμενοι , καθάπερ ἀμέλει καὶ τὴν κύστιν οὕτω προσαγορεύειν εἰώθασι καὶ τἄλλα πάντα τὰ λευκὰ καὶ ἄναιμα κατὰ τὴν οὐσίαν , ὅταν ἐκτείνεσθαί τε μέχρι πλείστου καὶ πάλιν εἰς ἑαυτὰ συνιζάνειν φαίνηται . κατὰ τοῦτο γοῦν αὐτὸ καὶ τὴν τοῦ καλουμένου καυλοῦ φύσιν ἐν τοῖς τῶν ἀῤῥένων αἰδοίοις νευρώδη φασὶν εἶναι καὶ τῆς μήτρας τὸν τράχηλον . εἰσὶ δ’ οἳ καὶ σηραγγῶδές τε νεῦρον ὀνομάζουσι τὸν καυλὸν τοῦ αἰδοίου καὶ δι’ ἐκεῖνον καὶ ὅλον αὐτὸ νευρῶδες καλοῦσι . κᾄπειτα ἐπιλαβόμενοι τῆς ὁμοιότητος οὐ κατὰ τὴν δύναμιν τῶν ὄντως νεύρων , ἀλλὰ κατὰ τὴν σωματικὴν οὐσίαν αὐτῆς οὔσης ζητοῦσι διὰ τί συμπαθείας οὐ φέρει μεγάλας ταῖς τῶν νεύρων ἀρχαῖς ὁ καυλός . ἀρχὰς δὲ δηλονότι νεύρων ἐγκέφαλόν τε καὶ νωτιαῖον λέγω , καὶ κατὰ τὴν μήτραν τοίνυν ἐμφύεται μέν τινα νεῦρα πάντως , ἢ οὐκ ἂν ᾐσθάνετο . μικρὰ δ’ ἐστὶ πάνυ ταῦτα παραβαλλόμενα τῷ μεγέθει τοῦ μορίου καὶ διὰ τοῦτο ζητήσεως οὐ μικρᾶς ἐστιν ἄξιον , ἐάν τις θέλῃ φυσιολογεῖν τὰ τοιαῦτα . τί δή ποτε ἔνιαι τῶν ὑστερικῶν ὀνομαζομένων γυναικῶν συνολκαῖς καὶ τάσεσι σπασμῷ παραπλησίαις ἁλίσκονται . ἀλλ’ ἐπὶ τε φλεγμαινούσης μήτρας οὐ πάνυ τι φαίνεται τοῦτο γινόμενον , ὥσπερ οἱ πυρετοὶ πάνυ σφοδροὶ καὶ θερμοὶ , δι’ οὓς ἡ γλῶσσα γίνεται λιγνυώδης , ὡς αὐτὸς ἑξῆς ἐρεῖ κατὰ τοῦτο τὸ βιβλίον . ἐχρῆν οὖν καὶ ταῦτα ζητῆσαι πρῶτον , ὅσοι περὶ συμπαθείας τι τῆς κεφαλῆς ἣν πρὸς τὴν μήτραν ἴσχει λέγειν ἐπιχειροῦσιν · ὅτι μὲν γὰρ θερμοὺς καὶ σφοδροὺς ἐπιφέρει πυρετοὺς οἱ τοῖς ἔργοις ὁμιλήσαντες ἴσασιν , οὐχ ὡς οἵ γ’ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ σοφιστεύσαντες , ὑφ’ ὧν ἐπληρώθη μάλιστα μακρῶν καὶ ψευδῶν λόγων τὰ βιβλία , τοῖς ἐξ ἀγέλης ἥκουσι τοὐπίπαν ὁμιλοῦσι μειρακίοις , μήθ’ ἑορακόσιν ἀῤῥώστους μήτ’ αὐτοὶ τετριμμένοι περὶ τοῦτο . πάνυ γὰρ ἠμέληται τοῖς ἐκεῖ πᾶσιν ἀνθρώποις τὰ κατὰ δίαιταν . ὅσοι τοίνυν ἑοράκασιν ἐπὶ μήτρᾳ φλεγμαινούσῃ νοσούσας γυναῖκας , ἴσασιν ὅπως θερμοὶ καὶ σφοδροὶ πυρετοὶ καταλαμβάνοντες ὅλον τὸ σῶμα διακαίονται τὴν κεφαλὴν ὁμοίως τοῖς καὶ χωρὶς τοῦ παθεῖν τι τὴν μήτραν τοιούτοις γινομένοις . ἀλλὰ κᾂν μὴ πυρέττον ἐπιδήλως , αἷς ἐπέσχηται τὰ καταμήνια , κίνδυνός ἐστιν ἐν τάχει πυρέξαι , καὶ ταύταις ἡ κεφαλὴ βαρεῖα καὶ πλήρης ἀτμῶν τε καὶ θερμῶν χυμῶν γίνεται καὶ διὰ τοῦτο αὐτῶν ἔνιαι κωματώδεις εἰσὶν , εἴτε πυρέξουσιν εἴτε μή . ταῦτα μὲν οὕτω φαίνεται γινόμενα . τίς δ’ ἐστὶν αἰτία δι’ ἣν ἐπὶ ταῖς τοιαύταις διαθέσεσι τῆς ὑστέρας ἡ κεφαλὴ πληροῦται μετὰ ταῦτα ἐχρῆν ζητεῖν , εὐχόμενον μὲν εὑρεῖν , εἰ δὲ μὴ , ἀλλὰ τό γε φαινόμενον ἐκ τῆς ἐμπειρίας φυλάττοντά τε καὶ μεμνημένον . ἐπιχειρήσομεν οὖν ἡμεῖς εἰπεῖν τινὰς περὶ τῶν οὕτως φαινομένων αἰτίας , ἐντεῦθεν ἀρξάμενοι . τῶν κατὰ τὸ σῶμα ἁπάντων μορίων πλείστας τε καὶ μεγίστας φλέβας ἔχουσιν αἱ μῆτραι , καὶ ὅταν γε κακοπραγῶσιν ἐξ ἐπισχέσεως καταμηνίων ἢ λοχείων ἢ διά τινα φλεγμονὴν ὁπωσοῦν γινομένην , ἀναγκαῖον αὐτὰς αἵματος ἐμπίπλασθαι , κᾂν ἐπ’ αὐτῷ σηπομένῳ πυρετὸς ἀνάπτηται , ἀπὸ τῆς ἰδέας τῶν συνόχων ἀναγκαῖον αὐτὸν γενέσθαι . δέδεικται γὰρ ἐφ’ αἵματι σηπομένῳ τοὺς τοιούτους ἀνάπτεσθαι πυρετοὺς , ἀτμῶν θερμῶν πλῆθος οὐκ ὀλίγον ἀναπέμποντας ἐπὶ τὴν κεφαλήν . ὅτι δὲ ὑφ’ ἧς ﻿ ἂν αἰτίας ἡ κεφαλὴ πληρωθῇ τοιούτων ἀτμῶν , αἱ καρηβαρίαι μάλιστα κατὰ τὸ βρέγμα φαίνονται , λυποῦσαι τὸν ἄνθρωπον , οἶς τῶν ἔργων τῆς τέχνης φροντὶς ἐγένετο , φθάνουσι γινώσκοντες πρὶν παρ’ ἡμῶν ἀκοῦσαι . ἀλλὰ τίς ἡ αἰτία τοῦ συμβαίνοντος ἴσως ἀκοῦσαι ποθήσεις · ἐρῶ τοίνυν γέ σοι τήν γέ μοι δοκοῦσαν εἶναι πιθανωτάτην καὶ ταύτην οὐ μίαν , ἀλλὰ πλείους . πρῶτον μὲν γὰρ , ὅτι τοὺς εἰρημένους θερμοὺς ἀτμοὺς εὔλογόν ἐστι διὰ τῶν ἀρτηριῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀναφέρεσθαι καὶ ταύτας ἐστὶν ἰδεῖν κατ’ εὐθὺ τοῦ βρέγματος ἀνερχομένας ἐκ τοῦ τραχήλου τῆς καλουμένης χοάνης ἑκατέρωθεν . ἔπειτα δ’ ὅτι καὶ διαπνεῖσθαι καθ’ ὅλον τὸν τῆς ὑγείας χρόνον εἴθισται τὰ λεπτὰ καὶ ἀτμώδη τῶν τοῦ ἐγκεφάλου περιττωμάτων κατὰ τὸ βρέγμα μάλιστα · καὶ γὰρ κατὰ τοῦτο ἀραιόταταί εἰσιν αἱ ῥαφαὶ καὶ τὸ κράνιον αὐτὸ λεπτότατόν τε καὶ σηραγγωδέστατον , ἔτι τε πρὸς τούτοις αἰσθητικὰ σώματα κατὰ τὰς ῥαφάς ἐστι πλείω · καὶ γὰρ ὑμένες τινὲς συνάπτουσι τὴν παχεῖαν μήνιγγα τῷ περικρανίῳ καὶ πλῆθος ἀγγείων λεπτῶν διεξέρχεται . τῶν δ’ ἴσων κατὰ τὸ μέγεθος παθημάτων μᾶλλον αἰσθάνονται τὰ αἰσθητικώτερα φύσει , τὰ δὲ μᾶλλον αἰσθανόμενα μᾶλλον ὑπὸ τῶν ὀδυνηρῶν αἰτίων ἀνιᾶται . διὰ ταῦτα μὲν δὴ κατὰ τὸ βρέγμα εἰσὶν αἱ ὀδύναι . καταλείπεται δὴ τὴν αἰτίαν εὑρεῖν , δι’ ἣν ἐν ὀκτὼ ἢ δέκα μησὶν ἐς ἰσχίον τελευτᾷ , τουτέστι κατασκήπτει τὸ νόσημα ταῖς οὕτως ἐχούσαις . ἐπεὶ δὲ ἀξιοῦσιν ἔνιοι οὐκ ἐν ὀκτὼ καὶ δέκα μησὶν , ἀλλ’ ἐν ὀγδόῳ ἢ δεκάτῳ , καὶ φασὶν ἐν πολλοῖς τῶν ἀντιγράφων εὑρίσκεσθαι καὶ μάλιστα τῶν παλαιοτάτων τὸ στοιχεῖον τὸ η΄ καὶ πάλιν τὸ ι΄ στοιχεῖον , η΄ μὲν ἀντὶ τῶν ὀκτὼ γεγραμμένον , ι΄ δὲ ἀντὶ τῶν δέκα , προσεπισκέψωμεν καὶ τὴν ἐν τούτοις διαφοράν . ἐὰν μὲν γὰρ ἐν ὀκτὼ ἢ δέκα μησὶ λέγωμεν ἐς ἰσχίον τελευτᾶν , ἀπὸ τῆς ἀμβλώσεως , οὐκ ἀπὸ τῆς συλλήψεως ἀριθμήσομεν · ἐὰν δὲ ἐν ὀγδόῳ ἢ δεκάτῳ μηνὶ , τὸν ἀπὸ τῆς συλλήψεως οὕτω χρόνον δηλοῦσθαι φήσομεν . ἐμοὶ δ’ οὐκ ἀδύνατον τοῦτο φαίνεται καθ’ ἑκατέραν τῶν λέξεων ἑκατέρως ἀκούειν καὶ χρὴ τοῦ λεγομένου τὴν κρίσιν ἐπὶ τῇ πείρᾳ τίθεσθαι , καθάπερ ἐγὼ διὰ παντὸς ἐπὶ πάντων τε τῶν τοιούτων ἐποίησα καὶ τοῦδε τοῦ νῦν εἰρημένου . καί μοι παραφυλάττοντί ποτε ἐν μ΄ ἡμέραις , ἐνίοτε δ’ ἐν δύο μησὶν ἢ τέτταρσιν ἐφάνη τελευτῆσαν τὸ νόσημα , τισὶ δὲ καὶ μέχρι πλειόνων ἐξετάθη , καί τινες ὄντως ἐς ὄγδοον ἦλθον μῆνα καὶ ἄλλαι τινὲς ἐς δέκατον . ἐθεασάμην δὲ καὶ τὴν εἰς ἰσχίον ἐκ μήτρας ἀπόστασιν , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ πολλῶν , καίτοι πολλὰς ἐφ’ ὑστέρᾳ κακοπραγούσῃ χρονίως πασχούσας εἶδον . ὀκνηρῶς οὖν εἶχον ζητεῖν τὴν αἰτίαν οὗ μήπω τὴν ὕπαρξιν εὗρον ἀληθευομένην . ὁ γὰρ Ἀριστοτέλης ἀξιοῖ προεγνωσμένου βεβαίως τοῦ ὅτι , ζητεῖσθαι χρῆν τὸ διότι . πρὶν δ’ ὅτι γίνεται βεβαίως μαθεῖν , εἴ τις ζητοίη τὸ διότι , φανερός ἐστιν ἀδολεσχεῖν τε καὶ ληρεῖν προῃρημένος , οὐ τἀληθὲς εὑρεῖν ὀρεγόμενος . οἱ γοῦν ἐπιχειρήσαντες εἰπεῖν καὶ τοῦδε τὴν αἰτίαν τοιαῦτα λέγουσιν . ὅσοι μὲν γὰρ ἀπὸ τοῦ τῆς ἀμβλώσεως χρόνου εἰς ὀκτὼ ἢ δέκα μῆνας ἀριθμεῖν ἀξιοῦσι , τὴν ὑστέραν φασὶν εἰθίσθαι κακοπαθεῖν ἐν δυσὶ τούτοις χρόνοις , ὀγδόῳ καὶ δεκάτῳ μηνί . κατὰ μὲν γὰρ τὸν ὄγδοον μῆνα στρέφεσθαι τὸ ἔμβρυον , ἀποκυίσκεσθαι δ’ ἐν τῷ δεκάτῳ . καὶ νῦν οὖν ταῖς αὐταῖς προθεσμίαις τὴν τῶν λυπούντων ἀπόκρισιν ποιεῖσθαι δι’ ἀποσκήμματα εἰς χωρίον πλησίον τε κείμενον καὶ δέξασθαι τὰ πεμπόμενα δυνάμενον . ὅσοι δ’ ἀπὸ τοῦ τῆς συλλήψεως χρόνου κελεύουσιν ἀριθμεῖν , εὐλογώτερον εἶναί φασιν , ὡς εἰ καὶ μηδεμία μεταξὺ φθορὰ περὶ τὸ ἔμβρυον ἐγεγόνει , νεωτέραν δ’ ἄν τινα κίνησιν ἡ μήτρα περὶ αὐτὸ κατὰ τοὺς χρόνους τούτους ἔσχεν ἢ στρεφόμενον ἢ ἐκκρινόμενον , οὕτω καὶ νῦν ἴσχειν . ἑκάτεροι δ’ ἁμαρτάνουσι τὰς κινήσεις τοῦ ἐμβρύου ταῖς ὑστέραις ἀνατιθέντες . εἴτε γὰρ στρέφεται κατὰ τὸν ὄγδοον μῆνα , πάντως δήπου τὴν κίνησιν ταύτην ἔξ ἑαυτοῦ ποιεῖται , τήν τ’ ἀποκύησιν , ὅταν κινούμενον ἰσχυρότερον ἀποῤῥήξῃ τινὰ τῶν περιεχόντων ὑμένων , λαμβάνει , τοῦτο γὰρ κᾀν τῷ περὶ παιδίων φύσεως εἴρηται κατὰ τήνδε τὴν λέξιν · Ὅταν δὲ τῇ γυναικὶ ὁ τόκος παραγίνηται , συμβαίνει τότε τῷ παιδίῳ κινουμένῳ καὶ ἀσκαρίζοντι καὶ χερσὶ καὶ ποσὶ ῥῆξαί τινα τῶν ὑμένων τῶν ἐσωτάτω . ῥαγέντος ἑνὸς οἱ λοιποὶ ἀκινδυνοτέρην δύναμιν ἔχουσι καὶ ῥήγνυται πρῶτος μὲν ὁ ἐκείνου ἐχόμενος , ἔπειτα ὁ ὕστατος . ὅταν οὖν μηκέτι ἐν τῇ μήτρᾳ περιέχηται τὸ παιδίον ἀμβλωθὲν , οὐδὲ τὰς κινήσεις αὐτοῦ σώζεσθαι δυνατόν ἐστιν . ὁμοίως δὲ τούτοις εἰσὶν ἀπίθανοι καὶ ὅσοι φασὶ τὸν ἕβδομον μῆνα καὶ τὸν ἔνατον τὰς ἀποκυήσεις τῶν ἐμβρύων ἔχειν . τὸν δὲ ὄγδοον καὶ δέκατον τὰς παρὰ φύσιν ἀποστάσεις ὑστεριζούσας ἑνὶ μηνὶ τῶν κατὰ φύσιν , ὅπερ κατὰ τὸ δεύτερον τῶν ἐπιδημιῶν εἰρῆσθαί φασι , κατ’ ἐκείνην τὴν λέξιν , ἐν ᾖ φησι , τῇ ὑστεραίῃ , ὡσανεὶ τῷ ὑστέρῳ χρόνῳ ἢ μηνί . προεξηγησάμεθα δὲ τοῦτο κατ’ ἐκεῖνο τὸ βιβλίον , ἐγὼ δὲ εἰ λεγόμενον αὐτὸ πρότερον ἑοράκειν οὕτως ἔχον , ἐζήτουν ἂν αὐτοῦ φιλοπονώτερον τὴν αἰτίαν . ἐπεὶ δ’ ἐν πολλαῖς χρόνων προθεσμίαις ἐθεασάμην τὰ τῆς ὑστέρας πάθη κρινόμενα καὶ συμφωνοῦντά γε ταῖς τῶν κρισίμων ἡμερῶν περιόδοις , ἃς αὐτὰς ἐδίδαξεν ἐν προγνωστικῷ , ﻿ καταλείπω τὴν ζήτησιν τῆς αἰτίας , οὔτε διὰ παντὸς ὁρῶν τὸ εἰρημένον οὕτως ἔχον οὔθ’ ὡς πολύ . τεθεαμένον δ’ ἴσως κατὰ τύχην ἐπὶ δυοῖν ἢ τριῶν γυναικῶν τὸν ταῦτα γράψαντα συμβὰν οὕτως , εἴθ’ ὁ Ἱπποκράτης αὐτός ἐστιν εἴτε Θέσσαλος εἴτ’ ἄλλος τις , ἀποφήνασθαι προπετέστερον ἡγοῦμαι καθολικὴν ἀπόφασιν ἐπὶ πράγματι μήτε διὰ παντὸς , ὡς ἔφην , μήτε πολλάκις γινομένῳ . ταῦτα μὲν οὖν ἡμῖν τέλος ἐχέτω . μνημονεύσωμεν δὲ τῶν προθέντων ἐν τῇ γραφῇ τὸν καὶ σύνδεσμον ἐν τῷ μεταξὺ τοῦτο , ἐς καρηβαρίην τρέπεται καὶ τοῦ κατὰ τὸ βρέγμα ὀδύναι καὶ ποιήσωμεν ὅλην τὴν γραφὴν τοιάνδε · ὅσῃσιν ἀπὸ φθορῆς περὶ ὑστέρην καὶ οἰδημάτων ἐς καρηβαρίην τρέπεται καὶ κατὰ τὸ βρέγμα ὀδύναι καὶ ὅσαι ἄλλαι ἀπὸ ὑστερέων , ταύτῃσιν ἐν ὀκτὼ ἢ δέκα μησὶν ἐς ἰσχίον τελευτᾷ . ἰατρικὸν γάρ τινα διορισμὸν εἰς πρόγνωσιν χρήσιμον , οὐκ αἰτιολογικὸν ἐπεισάγουσι τῷ πρόσθεν λόγῳ τοιαύτην ἀξιοῦντες εἶναι τὴν διάνοιαν . ὅσαις γυναιξὶν οἰδημάτων ἐν ταῖς μήτραις , ἐπ’ ἀμβλώσει γινομένων , ἐς καρηβαρίαν τρέπεται καὶ κατὰ τὸ βρέγμα αὐταῖς ὀδύναι γίνονται ταύταις ἐν ὀκτὼ ἢ δέκα μησὶν ἐς ἰσχίον μετάστασίς ἐστι τῶν τὰς μήτρας λυπούντων , ὡς οὔτε πάντων τῶν κατὰ τὰς ὑστέρας οἰδημάτων καὶ τὸ βρέγμα τὰς ὀδύνας ἐργαζομένων οὔτε πάντων ἐς ἰσχίον κατασκηπτόντων , ἀλλ’ ἐκείνων μόνον ὅσα κατὰ τὸ βρέγμα ποιεῖται τὰς ὀδύνας . ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο παραφυλάξας εὗρον οὕτω γινόμενον , οὐ μὴν οὐδ’ αὐτοί τινα λόγον αὐτοῦ λέγουσι . διὰ τί γὰρ ἐκεῖνα μόνα τῶν κατὰ τὰς μήτρας οἰδημάτων ἐς ἰσχίον ἀποσκήπτειν ἀξιοῦσιν ὅσα κατὰ τὸ βρέγμα τὰς ὀδύνας ἐποιήσατο , λέγειν οὐκ ἔχουσιν . οὐδ’ ἡμεῖς οὖν αὐτοῖς πιστεύσομεν , ὡς ἂν μήτε δι’ ἐμπειρίας εἰληφότες τοῦ λόγου τὴν πίστιν μήτ’ ἐκ τῆς τοῦ πράγματος φύσεως ἐνδεικτικῶς . εὔδηλον δ’ ὅτι καὶ τὴν λέξιν ἐκείνην , καθ’ ἣν καὶ ἄλλαι ἀπὸ ὑστερέων ὁ Ἱπποκράτης ἔγραψεν , ἐξηγοῦνται διττῶς . ἔνιοι μὲν ἐπὶ τὰς ἐν τῇ μήτρᾳ διαθέσεις ἀναφέροντες τὸν λόγον , ὡς οὐδὲν ἧττον , ἁπασῶν αὐτῶν , τῆς προειρημένης τὰς καρηβαρίας τε καὶ κατὰ τὸ βρέγμα μάλιστα γινομένας ὀδύνας ἑπομένας ἐχουσῶν . ἔνιοι δ’ ἐπὶ τὰς τῆς κεφαλῆς διαθέσεις ἀναφέρουσι τὸν λόγον , ὡς εἰ καὶ οὕτως ἔγραψεν . ὅσαις ἀπὸ φθορῆς καὶ οἰδημάτων ἐς καρηβαρίαν τρέπεται , κατὰ τὸ βρέγμα εἰσὶν ὀδύναι καὶ ἄλλαι δὲ τῆς κεφαλῆς διαθέσεις αἱ ἀπὸ ὑστερῶν γινόμεναι κατὰ τὸ βρέγμα μάλιστα διασημαίνουσιν . ἄλλας διαθέσεις ἀκούσωμεν τὰς ἀναλόγους τῇ καρηβαρίᾳ , καλοῦσι δὲ τὰς μέν τινας αὐτῶν κεφαλαίας , τὰς δὲ ἡμικρανίας , τὰς δὲ κεφαλαλγίας ἁπλῶς .
Lemmas: ὁπόσος ἐκ ἀποφθορά περί ὑστέρα καί οἴδημα εἰς καρηβαρία τρέπω καί κατά ὁ βρέγμα ὁ ὀδύνη καί ὅσος ἄλλος ἀπό ὑστέρα , ταῦτος ἐν ὀκτώ ἤ δέκα μείς εἰς ἰσχίον τελευτάω . ὅς καλέω ἄμβλωσις ὁ Ἀττικός , οὗτος συνήθης Ἱπποκράτης ἀποφθορά ὀνομάζω καί ὁ ῥῆμα δέ ὁ περίκειμαι ὁ προσηγορία ὅδε καί ὁ ὑπό ὁ γραμματικός ὀνομάζω μετοχή ἀνάλογος αὐτός γράφω . ὁ δέ ἀναβλώσκω , ἴσως γάρ τις ἀγνοέω καί οὗτος αὐτός , κατά ὁ ἀτελής ὁ ἔμβρυον ἔκπτωσις ἐπιφέρω , ὅπως ἄν εἰμί γίγνομαι , καί ὁ φάρμακον δέ ὁ οὗτος ἐργάζομαι καλέω ἀμβλωτικός . ὁ μέν οὖν σημαίνω ὑπό ὁ λέξις ἅπαξ λέγω νῦν ἀρκέω . ὁ δέ χρήσιμος ἄρχω ἤδη τοσοῦτος ἐπισημαίνω , ὡς οὗτος ὁ ῥῆσις ὁ παλαιός ὁ ἐξηγητής ἐν ὅδε ὁ λέξις γράφω . ὁπόσος ἀπό φθορά περί ὑστέρα καί οἴδημα εἰς καρηβαρία τρέπω , φθορά , οὐ ἀποφθορά βούλομαι δηλονότι ὁ ἄμβλωσις ὀνομάζω . ὁ δέ προστίθημι ὁ ἐκ πρόθεσις , ἀποφθορά δηλονότι αὐτός βούλομαι καλέω . καί φαίνω μέν οὖν οὕτως πολλάκις ὀνομάζω Ἱπποκράτης . εἰ μέντοι καί νῦν ἄδηλος · ὥσπερ δέ ἐν οὗτος , ἔͅν διαφερόντως γράφω , ὁ αὐτός ὁ λόγος φυλάσσω διάνοια , οὕτως εἰͅν ὁ περί ὑστέρα πληθυντικός ἤ ὑστέρα ἑνικός ἤ καρηβαρία ἤ καρηβαρία πληθυντικός , οὐ ὑπαλλάσσω ὁ ὁ λόγος διάνοια . ὅθεν ἐγώ Γαληνός παραιτέομαι καί τοιοῦτος ἐν ὁ λέξις διαφωνία κρίνω , ὅσος ὁ δηλέομαι πρᾶγμα οὐδείς ὑπαλλάσσω . ὁ γοῦν λέγω ὑπό Ἱπποκράτης τοιοῦτος εἰμί . ὅς ἄν γυνή ἐπί διαφθορά ὁ ἔμβρυον , οἴδημα ἔχω , ἐν ὁ μήτρα κατά συμπάθεια ἀκολουθέω καρηβαρία , οὗτος κατά ὁ βρέγμα γίγνομαι ὁ ὀδύνη . ὡσαύτως δέ καί ἄλλος καρηβαρία , ὅσος διά ὁ ὁ μήτρα πάθος γίγνομαι , κατά ὁ αὐτός λόγος ἐρείδω ἔχω ὁ ὀδύνη εἰς ὁ βρέγμα . πρῶτος μέν οὖν ἀναγκαῖος εἰμί ἐπισκοπέω τίς ποτέ σημαίνω ὁ ὁ οἴδημα ὄνομα . φαίνω γάρ ὁ Ἱπποκράτης ἀεί , καθότι δείκνυμι πολλάκις , ἅπας ὁ παρά φύσις ὄγκος οὕτως ὀνομάζω , ἐάν τε ἀνώδυνος καί σκληρός τυγχάνω εἰμί , ὅς ὀνομάζω ἴδιος σκίρρος , ἐάν τε ὀδύνη ἔχω , ὅς ὀνομάζω ἴδιος φλεγμονή , ἐάν τε ἀνώδυνος εἰμί καί χαῦνος , καλέω δέ μόνος οὗτος οἴδημα , νυνί μέντοι φαίνω τοιοῦτος οἴδημα μνημονεύω , ὅσος τε χρονίζω δύναμαι καί καρηβαρία ἐργάζομαι , τουτέστι ὁ κεφαλή . ὅτι μέν οὖν ἐπί ὁ διαφθορά ὁ ἔμβρυον εἴωθα γίγνομαι οὗτος , ὁ φαίνω αὐτός μαρτυρέω . τίς δέ εἰμί ὁ αἰτία ὁ μάλα ὁ ἄλλος ὁ κεφαλή μέρος ὀδυνάω ὁ βρέγμα πειράω εὑρίσκω ἔνιοι ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον ἀλλήλων διαφέρω , ἔνιοι μέν ὁ κατά ἵξις , ὅς εἰμί ὁ κατά εὐθυωρία , αἰτιάομαι · ὁ μέν γάρ κατά ὀσφῦς τε καί ὅλος ὁ ῥάχις ἐν πάθος τις γίγνομαι μόριον ἐπί ὁ ὀπίσθιος ἐγκέφαλος ἀνήκω φημί ὁ εὐθυωρία · τις δέ καί ὁ μήτρα αὐτός ὁ μέν ὁ ὄπισθεν πάσχω ὁ κατά ὁ ἰνίον φημί συμπάσχω , ὁ δέ ὁ πρόσω ὁ κατά ὁ βρέγμα · τις δέ ἀποχωρέω ἀπό ὁ κατά εὐθυωρία , ὅς δή καί κατά ἐξέρχομαι ὁ Ἱπποκράτης ὀνομάζω , συμπάσχω φημί ὁ μήτρα ὁ ἐγκέφαλος , ὡς ἄν νευρώδης μόριον νεῦρον ἀρχή εἰμί αὐτός καί διά οὗτος γίγνομαι ὁ καρηβαρία , ἅτε δή πολύς κατά ὁ βρέγμα κεῖμαι ὁ ἐγκέφαλος , κατά οὗτος διασημαίνω μάλα ὁ ὀδύνη . ἔνιοι δέ ἀσθενής εἰμί οὗτος ὁ μέρος ὁ κεφαλή λέγω ἔοικα φημί μέγας ὁ ἄλλος αὐτός πάσχω . ὅσος μέν γάρ ἀπό ὁ μέσος ὁ ἐγκέφαλος ὁ κατά ὁ βρέγμα ἐπί ὁ μήτρα νεῦρον φύω λέγω , οὗτος οὐδέ μιμνῄσκω καλός , ὥσπερ ἴσως οὐδέ ὁ φάσκω ﻿ διότι νευρώδης ὁ μήτρα , διά οὗτος αὐτός συμπάσχω ὁ νευρά ὁ ἀρχή . πῶς γάρ οὐ ἄν ἐγγύς μάλα εἰμί ὁ περιτόναιον καί ὁ ἔντερον καί ὁ γαστήρ καί ὁ διάφραγμα συμπαθέω αὐτός , νευρώδης γε εἰμί καί αὐτός . οὗτος δέ ἔτι κακός ὁ λέγω ὁ ὄρχις ὁ ἐγκέφαλος συμπάσχω , ἐπειδή καί αὐτός ὁ αὐτός ἔχω οὐσία ἐγκέφαλος καί διά οὗτος καί ὁ μήτρα , καί γάρ καί οὗτος ὄρχις ἔχω . ἐάν δέ καί ὁ ἔτι φαῦλος ἤ κατά οὗτος μνημονεύω , τάχα ἄν τις ἐγκαλέω ἐγώ καί φημί μηδέ ὅς ὀλίγος ἔμπροσθεν γράφω μιμνῄσκω ἐγώ . καλός οὖν εἰμί παραιτέομαι ὁ φλυαρία αὐτός ἅπαξ μηδέ ὅλος ἔτι μνημονεύω ὅς λέγω . ὁ δέ λέγω νευρώδης ὁ μήτρα εἰμί κατά μέν τις σημαίνω ἀληθής ὁ λόγος ἡγέομαι εἰμί , κατά ἕτερος δέ ψευδής . τρεῖς γάρ εἰμί γένος σῶμα ὁμοιομερής ἐν ὁ ζῷον ἄναιμος τε καί ἀκοίλιος φαίνω , ὁ μέν ἐκ ὀστέον , ὁ δέ ἐκ ἐγκέφαλος καί νωτιαῖος , ὁ δέ ἐκ μῦς φύω . ὀνομάζω δέ ὑπό μέν Ἱπποκράτης ἐπίπαν ὁ μέν πρῶτος αὐτός λέγω σύνδεσμος , ὁ δέ δεύτερος νεῦρον τε καί τόνος , ὁ δέ τρίτος τένων . ἔνιοι δέ νεῦρον πᾶς καλέω διά ὅς λέγω ὁμοιότης ὁ μέν πρῶτος αὐτός γένος συνδετικός εἰμί φημί , ὁ δέ δεύτερος αἰσθητικός τε καί προαιρετικός , ὁ δέ τρίτος ἀπονεύρωσις ὀνομάζω . ἀλλά οὐδέ ἐκ εἷς ὁ τρεῖς οὗτος γένος ὁ μήτρα μετέχω νεῦρον πολύς . ἐπεί δέ ἔκτασις τε καί συστολή ἄχρι πολύς ὁ σῶμα αὐτός φαίνω ποιέω , ὅς μήτε ὁ σαρκώδης μήτε ὁ πιμελώδης μόριον ὑπάρχω , κατά τοσοῦτος νευρώδης προσαγορεύω αὐτός ἀπό τις ὁμοιότης , ᾀνταῦθη παράγωγος ὄνομα ὁ νεῦρον ποιέω , καθά ἀμέλει καί ὁ κύστις οὕτως προσαγορεύω εἴωθα καί ἄλλος πᾶς ὁ λευκός καί ἄναιμος κατά ὁ οὐσία , ὅταν ἐκτείνω τε μέχρι πολύς καί πάλιν εἰς ἑαυτοῦ συνιζάνω φαίνω . κατά οὗτος γοῦν αὐτός καί ὁ ὁ καλέω καυλός φύσις ἐν ὁ ὁ ἄρσην αἰδοῖον νευρώδης φημί εἰμί καί ὁ μήτρα ὁ τράχηλος . εἰμί δέ ὅς καί σηραγγώδης τε νεῦρον ὀνομάζω ὁ καυλός ὁ αἰδοῖον καί διά ἐκεῖνος καί ὅλος αὐτός νευρώδης καλέω . ᾄπειτη ἐπιλαμβάνω ὁ ὁμοιότης οὐ κατά ὁ δύναμις ὁ ὄντως νεῦρον , ἀλλά κατά ὁ σωματικός οὐσία αὐτός εἰμί ζητέω διά τίς συμπάθεια οὐ φέρω μέγας ὁ ὁ νεῦρον ἀρχή ὁ καυλός . ἀρχή δέ δηλονότι νεῦρον ἐγκέφαλος τε καί νωτιαῖος λέγω , καί κατά ὁ μήτρα τοίνυν ἐμφύω μέν τις νεῦρον πάντως , ἤ οὐ ἄν αἰσθάνομαι . μικρός δέ εἰμί πάνυ οὗτος παραβάλλω ὁ μέγεθος ὁ μόριον καί διά οὗτος ζήτησις οὐ μικρός εἰμί ἄξιος , ἐάν τις ἐθέλω φυσιολογέω ὁ τοιοῦτος . τίς δή ποτέ ἔνιοι ὁ ὑστερικός ὀνομάζω γυνή συνολκή καί τάσις σπασμός παραπλήσιος ἁλίσκομαι . ἀλλά ἐπί τε φλεγμαίνω μήτρα οὐ πάνυ τις φαίνω οὗτος γίγνομαι , ὥσπερ ὁ πυρετός πάνυ σφοδρός καί θερμός , διά ὅς ὁ γλῶσσα γίγνομαι λιγνυώδης , ὡς αὐτός ἑξῆς λέγω κατά οὗτος ὁ βιβλίον . χρή οὖν καί οὗτος ζητέω πρῶτος , ὅσος περί συμπάθεια τις ὁ κεφαλή ὅς πρός ὁ μήτρα ἴσχω λέγω ἐπιχειρέω · ὅτι μέν γάρ θερμός καί σφοδρός ἐπιφέρω πυρετός ὁ ὁ ἔργον ὁμιλέω οἶδα , οὐ ὡς ὁ γε ἐν Ἀλεξάνδρεια σοφιστεύω , ὑπό ὅς πληρόω μάλα μακρός καί ψευδής λόγος ὁ βιβλίον , ὁ ἐκ ἀγέλη ἥκω ἐπίπαν ὁμιλέω μειράκιον , μήτε ὁράω ἄρρωστος μήτε αὐτός τρίβω περί οὗτος . πάνυ γάρ ἀμελέω ὁ ἐκεῖ πᾶς ἄνθρωπος ὁ κατά δίαιτα . ὅσος τοίνυν ὁράω ἐπί μήτρα φλεγμαίνω νοσέω γυνή , οἶδα ὅπως θερμός καί σφοδρός πυρετός καταλαμβάνω ὅλος ὁ σῶμα διακαίω ὁ κεφαλή ὅμοιος ὁ καί χωρίς ὁ πάσχω τις ὁ μήτρα τοιοῦτος γίγνομαι . ἀλλά ἔͅν μή πυρέσσω ἐπίδηλος , ὅς ἐπέχω ὁ καταμήνιος , κίνδυνος εἰμί ἐν τάχος πυρέσσω , καί οὗτος ὁ κεφαλή βαρύς καί πλήρης ἀτμός τε καί θερμός χυμός γίγνομαι καί διά οὗτος αὐτός ἔνιοι κωματώδης εἰμί , εἴτε πυρέσσω εἴτε μή . οὗτος μέν οὕτως φαίνω γίγνομαι . τίς δέ εἰμί αἰτία διά ὅς ἐπί ὁ τοιοῦτος διάθεσις ὁ ὑστέρα ὁ κεφαλή πληρόω μετά οὗτος χρή ζητέω , εὔχομαι μέν εὑρίσκω , εἰ δέ μή , ἀλλά ὁ γε φαίνω ἐκ ὁ ἐμπειρία φυλάσσω τε καί μιμνῄσκω . ἐπιχειρέω οὖν ἐγώ λέγω τις περί ὁ οὕτως φαίνω αἰτία , ἐντεῦθεν ἄρχω . ὁ κατά ὁ σῶμα ἅπας μόριον πολύς τε καί μέγας φλέψ ἔχω ὁ μήτρα , καί ὅταν γε κακοπραγέω ἐκ ἐπίσχεσις καταμήνιος ἤ λοχεῖος ἤ διά τις φλεγμονή ὁπωσοῦν γίγνομαι , ἀναγκαῖος αὐτός αἷμα ἐμπίμπλημι , ἔͅν ἐπί αὐτός σήπω πυρετός ἀνάπτω , ἀπό ὁ ἰδέα ὁ συνοχος ἀναγκαῖος αὐτός γίγνομαι . δείκνυμι γάρ ἐπί αἷμα σήπω ὁ τοιοῦτος ἀνάπτω πυρετός , ἀτμός θερμός πλῆθος οὐ ὀλίγος ἀναπέμπω ἐπί ὁ κεφαλή . ὅτι δέ ὑπό ὅς ﻿ ἄν αἰτία ὁ κεφαλή πληρόω τοιοῦτος ἀτμός , ὁ καρηβαρία μάλα κατά ὁ βρέγμα φαίνω , λυπέω ὁ ἄνθρωπος , ὄις ὁ ἔργον ὁ τέχνη φροντίς γίγνομαι , φθάνω γιγνώσκω πρίν παρά ἐγώ ἀκούω . ἀλλά τίς ὁ αἰτία ὁ συμβαίνω ἴσως ἀκούω ποθέω · λέγω τοίνυν γε σύ ὁ γε ἐγώ δοκέω εἰμί πιθανός καί οὗτος οὐ εἷς , ἀλλά πολύς . πρῶτος μέν γάρ , ὅτι ὁ λέγω θερμός ἀτμός εὔλογος εἰμί διά ὁ ἀρτηρία ἐπί ὁ κεφαλή ἀναφέρω καί οὗτος εἰμί ὁράω κατά εὐθύς ὁ βρέγμα ἀνέρχομαι ἐκ ὁ τράχηλος ὁ καλέω χοάνη ἑκατέρωθεν . ἔπειτα δέ ὅτι καί διαπνέω κατά ὅλος ὁ ὁ ὑγεία χρόνος ἐθίζω ὁ λεπτός καί ἀτμώδης ὁ ὁ ἐγκέφαλος περίσσωμα κατά ὁ βρέγμα μάλα · καί γάρ κατά οὗτος ἀραῖος εἰμί ὁ ῥαφή καί ὁ κράνιον αὐτός λεπτός τε καί σηραγγώδης , ἔτι τε πρός οὗτος αἰσθητικός σῶμα κατά ὁ ῥαφή εἰμί πολύς · καί γάρ ὑμήν τις συνάπτω ὁ παχύς μήνιγξ ὁ περικράνιον καί πλῆθος ἀγγεῖον λεπτός διεξέρχομαι . ὁ δέ ἴσος κατά ὁ μέγεθος πάθημα μάλα αἰσθάνομαι ὁ αἰσθητικός φύσις , ὁ δέ μάλα αἰσθάνομαι μάλα ὑπό ὁ ὀδυνηρός αἴτιος ἀνιάω . διά οὗτος μέν δή κατά ὁ βρέγμα εἰμί ὁ ὀδύνη . καταλείπω δή ὁ αἰτία εὑρίσκω , διά ὅς ἐν ὀκτώ ἤ δέκα μείς εἰς ἰσχίον τελευτάω , τουτέστι κατασκήπτω ὁ νόσημα ὁ οὕτως ἔχω . ἐπεί δέ ἀξιόω ἔνιοι οὐ ἐν ὀκτώ καί δέκα μείς , ἀλλά ἐν ὄγδοος ἤ δέκατος , καί φημί ἐν πολύς ὁ ἀντίγραφος εὑρίσκω καί μάλα ὁ παλαιός ὁ στοιχεῖον ὁ ηʹ καί πάλιν ὁ ιʹ στοιχεῖον , ηʹ μέν ἀντί ὁ ὀκτώ γράφω , ιʹ δέ ἀντί ὁ δέκα , προσεπισκεψίσκω καί ὁ ἐν οὗτος διαφορά . ἐάν μέν γάρ ἐν ὀκτώ ἤ δέκα μείς λέγω εἰς ἰσχίον τελευτάω , ἀπό ὁ ἄμβλωσις , οὐ ἀπό ὁ σύλληψις ἀριθμέω · ἐάν δέ ἐν ὄγδοος ἤ δέκατος μείς , ὁ ἀπό ὁ σύλληψις οὕτως χρόνος δηλόω φημί . ἐγώ δέ οὐ ἀδύνατος οὗτος φαίνω κατά ἑκάτερος ὁ λέξις ἑκάτερος ἀκούω καί χρή ὁ λέγω ὁ κρίσις ἐπί ὁ πεῖρα τίθημι , καθά ἐγώ διά πᾶς ἐπί πᾶς τε ὁ τοιοῦτος ποιέω καί ὅδε ὁ νῦν λέγω . καί ἐγώ παραφυλάσσω ποτέ ἐν μʹ ἡμέρα , ἐνίοτε δέ ἐν δύο μείς ἤ τέσσαρες φαίνω τελευτάω ὁ νόσημα , τις δέ καί μέχρι πολύς ἐκτείνω , καί τις ὄντως εἰς ὄγδοος ἔρχομαι μείς καί ἄλλος τις εἰς δέκατος . θεάομαι δέ καί ὁ εἰς ἰσχίον ἐκ μήτρα ἀπόστασις , ἀλλά οὐ ἐπί πολύς , καίτοι πολύς ἐπί ὑστέρα κακοπραγέω χρόνιος πάσχω ὁράω . ὀκνηρός οὖν ἔχω ζητέω ὁ αἰτία ὅς μήπω ὁ ὕπαρξις εὑρίσκω ἀληθεύω . ὁ γάρ Ἀριστοτέλης ἀξιόω προγιγνώσκω βέβαιος ὁ ὅτι , ζητέω χρή ὁ διότι . πρίν δέ ὅτι γίγνομαι βέβαιος μανθάνω , εἰ τις ζητέω ὁ διότι , φανερός εἰμί ἀδολεσχέω τε καί ληρέω προαιρέω , οὐ ἀληθής εὑρίσκω ὀρέγω . ὁ γοῦν ἐπιχειρέω λέγω καί ὅδε ὁ αἰτία τοιοῦτος λέγω . ὅσος μέν γάρ ἀπό ὁ ὁ ἄμβλωσις χρόνος εἰς ὀκτώ ἤ δέκα μείς ἀριθμέω ἀξιόω , ὁ ὕστερος φημί ἐθίζω κακοπαθέω ἐν δύο οὗτος χρόνος , ὄγδοος καί δέκατος μείς . κατά μέν γάρ ὁ ὄγδοος μείς στρέφω ὁ ἔμβρυον , ἀποκυίσκω δέ ἐν ὁ δέκατος . καί νῦν οὖν ὁ αὐτός προθεσμία ὁ ὁ λυπέω ἀπόκρισις ποιέω διά ἀπόσκημμα εἰς χωρίον πλησίον τε κεῖμαι καί δέχομαι ὁ πέμπω δύναμαι . ὅσος δέ ἀπό ὁ ὁ σύλληψις χρόνος κελεύω ἀριθμέω , εὔλογος εἰμί φημί , ὡς εἰ καί μηδείς μεταξύ φθορά περί ὁ ἔμβρυον γίγνομαι , νέος δέ ἄν τις κίνησις ὁ μήτρα περί αὐτός κατά ὁ χρόνος οὗτος ἔχω ἤ στρέφω ἤ ἐκκρίνω , οὕτως καί νῦν ἴσχω . ἑκάτερος δέ ἁμαρτάνω ὁ κίνησις ὁ ἔμβρυον ὁ ὑστέρα ἀνατίθημι . εἴτε γάρ στρέφω κατά ὁ ὄγδοος μείς , πάντως δήπου ὁ κίνησις οὗτος ἐκ ἑαυτοῦ ποιέω , ὁ τε ἀποκύησις , ὅταν κινέω ἰσχυρός ἀπορρήγνυμι τις ὁ περιέχω ὑμήν , λαμβάνω , οὗτος γάρ εἰͅν ὁ περί παιδίον φύσις λέγω κατά ὅδε ὁ λέξις · ὅταν δέ ὁ γυνή ὁ τόκος παραγίγνομαι , συμβαίνω τότε ὁ παιδίον κινέω καί ἀσκαρίζω καί χείρ καί πούς ῥήγνυμι τις ὁ ὑμήν ὁ ἐσώτατος . ῥήγνυμι εἷς ὁ λοιπός ἀκίνδυνος δύναμις ἔχω καί ῥήγνυμι πρῶτος μέν ὁ ἐκεῖνος ἔχω , ἔπειτα ὁ ὕστερος . ὅταν οὖν μηκέτι ἐν ὁ μήτρα περιέχω ὁ παιδίον ἀμβλίσκω , οὐδέ ὁ κίνησις αὐτός σῴζω δυνατός εἰμί . ὅμοιος δέ οὗτος εἰμί ἀπίθανος καί ὅσος φημί ὁ ἕβδομος μείς καί ὁ ἔνατος ὁ ἀποκύησις ὁ ἔμβρυον ἔχω . ὁ δέ ὄγδοος καί δέκατος ὁ παρά φύσις ἀπόστασις ὑστερίζω εἷς μείς ὁ κατά φύσις , ὅς κατά ὁ δεύτερος ὁ ἐπιδημία λέγω φημί , κατά ἐκεῖνος ὁ λέξις , ἐν εἰμί φημί , ὁ ὑστεραῖος , ὡσανεί ὁ ὕστερος χρόνος ἤ μείς . προεξηγέομαι δέ οὗτος κατά ἐκεῖνος ὁ βιβλίον , ἐγώ δέ εἰ λέγω αὐτός πρότερος ὁράω οὕτως ἔχω , ζητέω ἄν αὐτός φιλόπονος ὁ αἰτία . ἐπεί δέ ἐν πολύς χρόνος προθεσμία θεάομαι ὁ ὁ ὑστέρα πάθος κρίνω καί συμφωνέω γε ὁ ὁ κρίσιμος ἡμέρα περίοδος , ὅς αὐτός διδάσκω ἐν προγνωστικός , ﻿ καταλείπω ὁ ζήτησις ὁ αἰτία , οὔτε διά πᾶς ὁράω ὁ λέγω οὕτως ἔχω οὔτε ὡς πολύς . θεάομαι δέ ἴσως κατά τύχη ἐπί δύο ἤ τρεῖς γυνή ὁ οὗτος γράφω συμβαίνω οὕτως , εἴτε ὁ Ἱπποκράτης αὐτός εἰμί εἴτε Θέσσαλος εἴτε ἄλλος τις , ἀποφαίνω προπετής ἡγέομαι καθολικός ἀπόφασις ἐπί πρᾶγμα μήτε διά πᾶς , ὡς φημί , μήτε πολλάκις γίγνομαι . οὗτος μέν οὖν ἐγώ τέλος ἔχω . μνημονεύω δέ ὁ προτίθημι ἐν ὁ γραφή ὁ καί σύνδεσμος ἐν ὁ μεταξύ οὗτος , εἰς καρηβαρία τρέπω καί ὁ κατά ὁ βρέγμα ὀδύνη καί ποιέω ὅλος ὁ γραφή τοιόσδε · ὅσος ἀπό φθορά περί ὑστέρα καί οἴδημα εἰς καρηβαρία τρέπω καί κατά ὁ βρέγμα ὀδύνη καί ὅσος ἄλλος ἀπό ὑστέρα , ταῦτος ἐν ὀκτώ ἤ δέκα μείς εἰς ἰσχίον τελευτάω . ἰατρικός γάρ τις διορισμός εἰς πρόγνωσις χρήσιμος , οὐ αἰτιολογικός ἐπεισάγω ὁ πρόσθεν λόγος τοιοῦτος ἀξιόω εἰμί ὁ διάνοια . ὅσος γυνή οἴδημα ἐν ὁ μήτρα , ἐπί ἄμβλωσις γίγνομαι , εἰς καρηβαρία τρέπω καί κατά ὁ βρέγμα αὐτός ὀδύνη γίγνομαι οὗτος ἐν ὀκτώ ἤ δέκα μείς εἰς ἰσχίον μετάστασις εἰμί ὁ ὁ μήτρα λυπέω , ὡς οὔτε πᾶς ὁ κατά ὁ ὑστέρα οἴδημα καί ὁ βρέγμα ὁ ὀδύνη ἐργάζομαι οὔτε πᾶς εἰς ἰσχίον κατασκήπτω , ἀλλά ἐκεῖνος μόνος ὅσος κατά ὁ βρέγμα ποιέω ὁ ὀδύνη . ἀλλά οὐδέ οὗτος παραφυλάσσω εὑρίσκω οὕτως γίγνομαι , οὐ μήν οὐδέ αὐτός τις λόγος αὐτός λέγω . διά τίς γάρ ἐκεῖνος μόνος ὁ κατά ὁ μήτρα οἴδημα εἰς ἰσχίον ἀποσκήπτω ἀξιόω ὅσος κατά ὁ βρέγμα ὁ ὀδύνη ποιέω , λέγω οὐ ἔχω . οὐδέ ἐγώ οὖν αὐτός πιστεύω , ὡς ἄν μήτε διά ἐμπειρία λαμβάνω ὁ λόγος ὁ πίστις μήτε ἐκ ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἐνδεικτικός . εὔδηλος δέ ὅτι καί ὁ λέξις ἐκεῖνος , κατά ὅς καί ἄλλος ἀπό ὑστέρα ὁ Ἱπποκράτης γράφω , ἐξηγέομαι δισσός . ἔνιοι μέν ἐπί ὁ ἐν ὁ μήτρα διάθεσις ἀναφέρω ὁ λόγος , ὡς οὐδείς ἥσσων , ἅπας αὐτός , ὁ προλέγω ὁ καρηβαρία τε καί κατά ὁ βρέγμα μάλα γίγνομαι ὀδύνη ἕπομαι ἔχω . ἔνιοι δέ ἐπί ὁ ὁ κεφαλή διάθεσις ἀναφέρω ὁ λόγος , ὡς εἰ καί οὕτως γράφω . ὅσος ἀπό φθορά καί οἴδημα εἰς καρηβαρία τρέπω , κατά ὁ βρέγμα εἰμί ὀδύνη καί ἄλλος δέ ὁ κεφαλή διάθεσις ὁ ἀπό ὑστέρα γίγνομαι κατά ὁ βρέγμα μάλα διασημαίνω . ἄλλος διάθεσις ἀκούω ὁ ἀνάλογος ὁ καρηβαρία , καλέω δέ ὁ μέν τις αὐτός κεφάλαιος , ὁ δέ ἡμικρανία , ὁ δέ κεφαλαλγία ἁπλῶς .