galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 1.1.24
Ἦν δὲ τοῖς πλείστοισιν αὐτέων τὰ παθήματα τοιάδε , φρικώδεες πυρετοὶ , συνεχέες ὀξέες , τὸ μὲν ὅλον οὐ διαλείποντες , ὁ δὲ τρόπος ἡμιτριταῖος , τὴν μίην κουφοτέρην , τῇ δ’ ἑτέρῃ ἐπιπαροξυνόμενοι καὶ τὸ ὅλον ἐπὶ τὸ ὀξύτερον ἐπιδιδόντες . Τοῖς πλείστοις τῶν φθινωδῶν ὑπὲρ ὧν ἐποιεῖτο λόγον παθήματα γενέσθαι φησὶν ἃ κατέλεξεν αὐτὸς ἐφεξῆς , καλοῦσι δὴ παθήματα πάντες οἱ Ἕλληνες , ὅσα παρὰ φύσιν ἐν τοῖς σώμασιν γίνεται · μέμνηται δὲ πρῶτον μὲν αὐτῶν τοῦ φρικώδεες [ φησὶν ἦσαν οἱ πυρετοὶ ] , σημαίνει δὲ τοῦτ’ αὐτὸ τὸ μέχρι πλείστου τῆς ἀναβάσεώς τε καὶ ἐπιδόσεως καλουμένης τοῦ παροξυσμοῦ , τὰς φρίκας γενέσθαι τοῖς νοσοῦσιν . οὐ γὰρ δὴ τούς γε κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐπισημασίας φρικώδεις γενομένους οὕτως ὠνόμασεν , ἀλλ’ ἐφ’ ὧν ἐπὶ πλεῖστον ὅλου τοῦ παροξυσμοῦ τὸ τῆς φρίκης ἐκτέταται σύμπτωμα . καὶ γίνεται διττῶς , · ἐνίοτε μὲν ἀναδιπλώσεις ποιούσης τῆς ἐπιτάσεως , ἐνίοτε δ’ αὐτὸ τοῦτο μόνον , ἀνώμαλον ἀνάβασιν . ἡ διαφορὰ δέ ἐστιν ἐν τῷ ποσῷ τοῦ χρόνου . βραχέσι μὲν γὰρ πάνυ διαλείμμασι διοριζομένων ἀπ’ ἀλλήλων τῶν φρικωδῶν κινήσεων , ἀνώμαλός τε καὶ φρικώδης κίνησις λέγεται . μειζόνων δὲ τῶν διαλειμμάτων ὄντων ἀναδίπλωσις γίνεταί τε καὶ ὀνομάζεται τὸ τοιοῦτον σύμπτωμα . καὶ γίνεται μάλιστα αὕτη κατὰ τοὺς ἡμιτριταίους ὀνομαζομένους πυρετοὺς , διὸ καὶ τρεῖς ὡς τὸ πολὺ καὶ τέτταρες εἰσίν . δέδεικται δὲ τοῦτο ἡμῖν ἐν τοῖς περὶ πυρετῶν λογισμοῖς , ὁ ἡμιτριταῖος ἐπ’ ἀνωμάλῳ συνιστάμενος χυμῷ τὸ μέν τι πικρόχολον δριμὺ , τὸ δέ τι φλεγματῶδες σηπόμενον ἔχοντι . τοιούτους οὖν τότε συνεδρεῦσαί φησι τοὺς φρικώδεις πυρετοὺς διὰ τὴν γενομένην κατάστασιν , ὡς προείρηταί μοι . συνεχέας δ’ αὐτοὺς ὠνόμασεν , ἐνδεικνύμενος τὸ μὴ λήγειν εἰς ἀπυρεξίαν , ὃ δὴ καὶ αὐτὸς ἐξηγούμενος ἐρεῖ , τὸ μὲν ὅλον οὐ διαλείποντες . διαλείποντας γὰρ ἐκείνους ὀνομάζουσιν ἰδίως πυρετοὺς , ὅσοι μετὰ τὴν ἀκμὴν ἀπυρεξίαν τινὰ φέρουσιν , ὅσοι δ’ αἰσθητὴν μὲν ποιοῦνται παρακμὴν , ἀπυρεξίαν δὲ οὐδεμίαν ἔχουσιν , ὀξεῖς καὶ συνεχεῖς καλεῖ , τὴν μὲν ὅλην περίοδον ἔχοντας ὀκτὼ καὶ τεσσαράκοντα ὡρῶν τοὐπίπαν , ὅσων ὥσπερ καὶ ὁ ἡμιτριταῖος , ἀλλ’ οὔτ’ εἰς ἀπυρεξίαν λήγοντας ἔν τε τῇ ἑτέρᾳ τῶν ἡμερῶν τῇ κουφοτέρᾳ φέροντας πάλιν ἕτερον παροξυσμὸν , μικρότερον μὲν θατέρου τοῦ τῆς ἄλλης περιόδου , οὐδὲ τὰς ἀναδιπλώσεις ἔχοντα , δυσεκθέρμαντον δὲ καὶ μόλις ἐπὶ τὴν ἀκμὴν ἀνιόντα . ἴδιον δ’ αὐτοῦ καὶ τὸ τὰς ἐφεξῆς τῇ πρώτῃ περιόδους οὔτε ἀλλήλαις τῇ πρώτῃ ἴσας γίνεσθαι κατὰ τὴν ὀξύτητα , παραυξάνεσθαι δὲ ἀεὶ καὶ σφοδρύνεσθαι μέχρι τῆς τοῦ νοσήματος ἀκμῆς .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ πολύς αὐτός ὁ πάθημα τοιόσδε , φρικώδης πυρετός , συνεχής ὀξύς , ὁ μέν ὅλος οὐ διαλείπω , ὁ δέ τρόπος ἡμιτριταῖος , ὁ εἷς κοῦφος , ὁ δέ ἕτερος ἐπιπαροξύνω καί ὁ ὅλος ἐπί ὁ ὀξύς ἐπιδίδωμι . ὁ πολύς ὁ φθινώδης ὑπέρ ὅς ποιέω λόγος πάθημα γίγνομαι φημί ὅς καταλέγω αὐτός ἐφεξῆς , καλέω δή πάθημα πᾶς ὁ Ἕλλην , ὅσος παρά φύσις ἐν ὁ σῶμα γίγνομαι · μιμνῄσκω δέ πρῶτος μέν αὐτός ὁ φρικώδης [ φημί εἰμί ὁ πυρετός ] , σημαίνω δέ οὗτος αὐτός ὁ μέχρι πολύς ὁ ἀνάβασις τε καί ἐπίδοσις καλέω ὁ παροξυσμός , ὁ φρίκη γίγνομαι ὁ νοσέω . οὐ γάρ δή ὁ γε κατά ὁ ἀρχή ὁ ἐπισημασία φρικώδης γίγνομαι οὕτως ὀνομάζω , ἀλλά ἐπί ὅς ἐπί πολύς ὅλος ὁ παροξυσμός ὁ ὁ φρίκη ἐκτείνω σύμπτωμα . καί γίγνομαι δισσός , · ἐνίοτε μέν ἀναδίπλωσις ποιέω ὁ ἐπίτασις , ἐνίοτε δέ αὐτός οὗτος μόνος , ἀνώμαλος ἀνάβασις . ὁ διαφορά δέ εἰμί ἐν ὁ πός ὁ χρόνος . βραχύς μέν γάρ πάνυ διάλειμμα διορίζω ἀπό ἀλλήλων ὁ φρικώδης κίνησις , ἀνώμαλος τε καί φρικώδης κίνησις λέγω . μέγας δέ ὁ διάλειμμα εἰμί ἀναδίπλωσις γίγνομαι τε καί ὀνομάζω ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα . καί γίγνομαι μάλα οὗτος κατά ὁ ἡμιτριταῖος ὀνομάζω πυρετός , διό καί τρεῖς ὡς ὁ πολύς καί τέσσαρες εἰμί . δείκνυμι δέ οὗτος ἐγώ ἐν ὁ περί πυρετός λογισμός , ὁ ἡμιτριταῖος ἐπί ἀνώμαλος συνίστημι χυμός ὁ μέν τις πικρόχολος δριμύς , ὁ δέ τις φλεγματώδης σήπω ἔχω . τοιοῦτος οὖν τότε συνεδρεύω φημί ὁ φρικώδης πυρετός διά ὁ γίγνομαι κατάστασις , ὡς προλέγω ἐγώ . συνεχής δέ αὐτός ὀνομάζω , ἐνδείκνυμι ὁ μή λήγω εἰς ἀπυρεξία , ὅς δή καί αὐτός ἐξηγέομαι λέγω , ὁ μέν ὅλος οὐ διαλείπω . διαλείπω γάρ ἐκεῖνος ὀνομάζω ἴδιος πυρετός , ὅσος μετά ὁ ἀκμή ἀπυρεξία τις φέρω , ὅσος δέ αἰσθητός μέν ποιέω παρακμή , ἀπυρεξία δέ οὐδείς ἔχω , ὀξύς καί συνεχής καλέω , ὁ μέν ὅλος περίοδος ἔχω ὀκτώ καί τεσσαράκοντα ὥρα ἐπίπαν , ὅσος ὥσπερ καί ὁ ἡμιτριταῖος , ἀλλά οὔτε εἰς ἀπυρεξία λήγω ἐν τε ὁ ἕτερος ὁ ἡμέρα ὁ κοῦφος φέρω πάλιν ἕτερος παροξυσμός , μικρός μέν ἕτερος ὁ ὁ ἄλλος περίοδος , οὐδέ ὁ ἀναδίπλωσις ἔχω , δυσεκθέρμαντος δέ καί μόλις ἐπί ὁ ἀκμή ἀνέρχομαι . ἴδιος δέ αὐτός καί ὁ ὁ ἐφεξῆς ὁ πρῶτος περίοδος οὔτε ἀλλήλων ὁ πρῶτος ἴσος γίγνομαι κατά ὁ ὀξύτης , παραυξάνω δέ ἀεί καί σφοδρύνω μέχρι ὁ ὁ νόσημα ἀκμή .