galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 3.2.5
Τὸ μειράκιον ὃ κατέκειτο ἐπὶ ψευδέων ἀγορῇ , πῦρ ἔλαβεν ἐκ κόπων καὶ πόνων καὶ δρόμων παρὰ τὸ ἔθος . τῇ πρώτῃ κοιλία ταραχώδης , χολώδεσι πολλοῖσι λεπτοῖσι , οὖρα λεπτὰ , ὑπομέλανα , οὐχ ὕπνωσε , διψώδης . δευτέρῃ πάντα παρωξύνθη , διαχωρήματα πλείω , ἀκαιρότερα , οὐχ ὕπνωσε , τὰ τῆς γνώμης ταραχώδεα , σμικρὰ ἐφίδρωσε . τρίτῃ δυσφόρως , διψώδης , ἀσώδης , πολὺς βληστρισμὸς , ἀπορίη , παρέκρουσεν , ἄκρεα πελιὰ καὶ ψυχρὰ ὑποχονδρίου ἔντασις , ὑπολάπαρος ἐξ ἀμφοτέρων . τετάρτῃ οὐχ ὕπνωσεν ἐπὶ τὸ χεῖρον . ἑβδόμῃ ἀπέθανεν , ἡλικίῃ περὶ ἔτεα πι , ζ , θ . Ἄρξασθαι μὲν τὴν νόσον αὐτῷ φασὶν ἐκ κόπων ἐπ’ ἀήθεσι γυμνασίοις γενομένων . ἴσμεν γὰρ ὅτι πόνους ὀνομάζει τὰ γυμνάσια , καθάπερ καὶ ὅτι κόπους τὴν διάθεσιν τοῦ σώματος , ἐφ’ ἧς εἰ καὶ βραχύ τις κινοῖτο , τονώδης αἴσθησις ἢ ἑλκώδης αὐτῷ γίνεται . προσθεὶς δὲ τοῖς πόνοις τοὺς δρόμους ἐκ περιττοῦ δοκεῖ προσγεγραφέναι τοὺς πόνους , περιέχονται γὰρ ὡς γένος ἐν εἴδει τοῖς δρόμοις · διό τινες ἀντὶ τοῦ πόνων πότων ἔγραψαν , ὑπαλλάξαντες τὸ πρῶτον ν τῆς δευτέρας συλλαβῆς εἰς τὸ τ . ἡ δ’ ἐφεξῆς πᾶσα διήγησις τῶν συμβάντων τῷ μειρακίῳ παράδειγμά ἐστιν ὀξέος νοσήματος ἐν ἡλικίαις καὶ μάλιστα τῶν νέων γινομένου . τὰ μὲν οὖν ἄλλα συμπτώματα τῆς κατὰ τὴν νόσον ὀξύτητός ἐστιν , ἐξ ὧν δ’ ἄν τις προγνῷ κίνδυνον ἢ θάνατον ἐν μὲν τῇ πρώτῃ τῶν ἡμερῶν εἴρηται , τὰ ὑπομέλανα οὖρα , κατὰ δὲ τὴν δευτέραν τὸ σμικρὰ ἐφίδρου , κατὰ δὲ τὴν τρίτην ὁ πολὺς βληστρισμός . ἐν ἁπάσαις δὲ ταῖς ἡμέραις τὸ μηδ’ ὅλως ὑπνῶσαι . ταυτὶ μὲν οὖν κινδυνώδη . τὰ δ’ ἄκρεα πελιὰ ψυχρὰ γενόμενα , τῇ τρίτῃ τῶν ἡμερῶν ἐν ὀξεῖ πυρετῷ θανατῶδες καὶ μᾶλλον ἔτι κατὰ τὴν ἡλικίην ταύτην . γίνεται γὰρ ἤτοι διὰ μέγεθος ὑπερβάλλον τῆς ἐν τοῖς σπλάγχνοις φλεγμονῆς ἢ σβεννυμένης τῆς ἐμφύτου θερμασίας . περὶ δὲ τῆς καθ’ ὑποχόνδρια ἐντάσεως ὑπολαπάρου φθάνομεν εἰρηκότες ὅτι τὴν χωρὶς ὄγκου τάσιν ὁ Ἱπποκράτης δηλοῖ διὰ τῆς εἰρημένης λέξεως . ἐνδείκνυται δ’ ἡ τοιαύτη τάσις τῶν μὲν ἔξω σωμάτων , ἅπερ οἱ κατ’ ἐπιγάστριόν εἰσι μύες , οὐδὲν φλεγμαῖνον , ἤτοι δὲ τὰς φρένας ἢ τὸ ἧπαρ ἢ τὸν σπλῆνα . κινδυνώδη δὲ ταῦτα σὺν τοῖς ἄλλοις . τοῦ δὲ θανάτου σημεῖον ἱκανὸν ἡ πελίωσίς τε καὶ ψύξις τῶν ἄκρων ἐν τῇ τρίτῃ τῶν ἡμερῶν , ἐν ὀξεῖ πυρετῷ κατὰ τὴν εἰκοσαετῆ ἡλικίαν γενόμενα . διὰ τούτου δὲ καὶ μέχρι τῆς ἑβδόμης ἡμέρας ἐξήρκεσιν ὁ νεανίας , ἴσως καὶ ἄλλως ἰσχυρὸς ὢν φύσει τὴν δύναμιν , οὐ μόνον διὰ τὴν ἡλικίαν . ἃ μὲν οὖν ἄν τις ἐκ τῆς περὶ τὸν ἄῤῥωστον τοῦτον ἱστορίας λάβοι χρήσιμα ταῦτ’ ἐστί . τὸ δὲ ζητεῖν ἐν ποίᾳ πόλει καλεῖταί τι χωρίον ψευδὲς , καθάπερ Ἀθήνῃσιν ἡ τῶν Κερκώπων οὕτως ὠνόμασται , ὅσα τ’ ἄλλα τοιαῦτα καθ’ ἕκαστον τῶν ἀῤῥώστων ἔνιοι τῶν ἐξηγητῶν ἔγραψαν , οὐκ ἂν ὑπερέβαινον εἴ τι χρήσιμον ἐν αὐτοῖς ἑώρων εἰς τὰ τῆς τέχνης ἔργα . ὀξὺ , τοῦτο γέγραπται μεταξὺ τοῦ προγεγραμμένου καὶ τοῦ μέλλοντος γραφήσεσθαι , δυνάμενον ἑκατέρῳ προσνέμεσθαι , φαινομένων γ’ ἀμφοτέρων ὀξέως νενοσηκέναι . ἀλλ’ ἐπεὶ καὶ κατὰ τὴν προγεγραμένην ἄῤῥωστον τὴν κυναγχικὴν , ἐπὶ τῷ τέλει πρόσκειται τὸ καί τισιν ἄλλοις ἀῤῥώστοις ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς διηγήσεως προγέγραπταί τι τοιοῦτον , δι’ οὗ τὸ χρήσιμον ἐμφαίνεται τῆς ἱστορίας , εὐλογώτερόν ἐστι τῷ προτέρῳ τῶν ἀῤῥώστων προσγεγράφθαι τὸ ὀξύ . τάχα δ’ ὁ τοὺς χαρακτῆρας προσγράψας καὶ τοῦτο προσέγραψε καὶ μικρὸν ὕστερον ἐπὶ τοῦ δεκάτου κατὰ τὴν τάξιν ἀῤῥώστου περὶ τῶν οὕτω προγεγραμμένων εἰρήσεται τελέως . Ἐπεὶ δὲ βέλτιον οἶμαι τὴν λοιμώδη κατάστασιν εἰς τὸ τρίτον ὑπόμνημα φυλάξαι , προσθήσω τοῖς προειρημένοις ἔνια τῶν ἠμφισβητημένων τοῖς ἰατροῖς περὶ τῶν προσγεγραμμένων σημείων τῇ διηγήσει τοῦδε τοῦ μειρακίου κατὰ τὴν ζ΄ ἡμέραν ἀποθανόντος . ὁ μὲν γὰρ Ζήνων ἔγραψε τούσδε τοὺς χαρακτῆρας . πρῶτον μὲν ἁπάντων τὸ π , τὴν διὰ μέσου γραμμὴν εὐθεῖαν ὀρθὴν ἔχον , ὃ τοῦ πιθανοῦ διὰ παντὸς εἶναι σημεῖον γέγραπται . δεύτερον δὲ ξ καὶ τρίτον ἐπ’ αὐτῷ ζ καὶ τέταρτον τὸ θ . πι , ξ , ζ , θ , τὸ μὲν οὖν ζ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν φασὶ δηλοῦν , τὸ δὲ θ τὸν θάνατον . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐπὶ πάντων κοινά . τὸ δὲ ξ ξένον σημεῖον εἶναι βούλεται . ξένον δὲ τὸ γεγονέναι φησὶ τῷ μειρακίῳ ἐν ἀρχῇ τῆς διηγήσεως ἐκ κόπων καὶ δρόμων παρὰ τὸ ἔθος εἰς τὴν νόσον ἐμπεσεῖν αὐτό . τὰ μὲν οὖν ἀντειρημένα τῷ Ζήνωνι περὶ τοῦ πρώτου σημείου τοῦ τὸ πιθανὸν δηλοῦντος , ἐπειδὴ κοινὰ πάντων ἐστὶ τῶν ἀῤῥώστων , ὀλίγον ὕστερον ἐὰν δόξω , πρότερον δὲ τὰ κατὰ τὸν προκείμενον ἄῤῥωστον ἰδίως ἐζητημένα σκεψόμεθα , διότι περὶ πράγματος ἰατρικοῦ δοκεῖ τὴν ἀμφισβήτησιν εἰρηκέναι . γράψαντος γὰρ , ὡς καὶ πρόσθεν ἔφην , οὐ μικρὸν βιβλίον τοῦ Ζήνωνος περὶ τῶν χαρακτήρων , εἶθ’ ἕτερον αὐτοῦ μεῖζον , Ἀπολλωνίου τοῦ ἐμπειρικοῦ πρὸς αὐτὸν ἀντιγράψαντος , εἶθ’ ὕστερον πάλιν ἐκείνῳ τοῦ Ζήνωνος ἀντειπόντος , Ἀπολλώνιος ὁ Βιβλᾶς ἐπικληθεὶς ἔγραψε μετὰ ταῦτα καὶ αὐτὸς ἤδη , τεθνεῶτος τοῦ Ζήνωνος , βιβλίον ὑπὲρ τῶν χαρακτήρων , οὐ μόνον διεσκευασμένους ἐλέγχων , ἀλλὰ καὶ τὸν καλούμενον παρεξέλεγχον ἐπ’ αὐτοῖς τὸν Ζήνωνα ποιησάμενος . ὡς γὰρ μηδ’ ἑρμηνεῦσαι δυνηθέντος αὐτοῦ καλῶς τὰ διεσκευασμένα πρὸς τοῦ Μνήμονος , ἀλλ’ ἐν οἷς ἠπόρει πιθανολογίας , ὑπαλλάττοντος τοὺς χαρακτῆρας εἰς εὐπορίαν ἐξηγήσεως , οὕτω πεποίηται τὴν ἀντιλογίαν , οὔτε τὸ κατὰ τὴν βασιλικὴν βιβλιοθήκην εὑρεθὲν οὔτε τὸ ἐκ τῶν πλοίων οὔτε τὸ κατὰ τὴν ὑπὸ Βακχείου γενομένην ἔκδοσιν ἔχειν φάσκων οὕτω τοὺς χαρακτῆρας , ὡς ὁ Ζήνων ἔγραψεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου κατὰ τὸν λόγον μειρακίου . εἰς ταύτην δ’ οὐκ οἶδ’ ὅπως τὴν ἀδολεσχίαν ὁ Ταραντῖνος Ἡρακλείδης ὑπεσύρη , καίτοι πειρώμενος ἀεὶ πρὸς τὸ χρήσιμον ἀγαγεῖν τὰς ἐξηγήσεις . ἀλλὰ νῦν γε φαίνεται φιλονεικεῖν τῷ Ζήνωνι μᾶλλον ἢ τοῦ χρησίμου στοχάζεσθαι . ποιεῖται γοῦν τὴν τῶν χαρακτήρων ἐξήγησιν ὡς διὰ τί ζ πρὸ τοῦ τελευταίου θ γέγραπται . τὸ δ’ ἕτερον ὃ τούτου προτέτακται δηλοῦν φησὶ τὸ ζητητέον εἶναι διὰ τί κατὰ τὴν ζ΄ ἡμέραν ἀπέθανε τῶν παροξυσμῶν αὐτῷ κατὰ τὰς ἀρτίους γεγονότων . εὔλογον γὰρ ἦν , ὡς αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης λέγει , τὴν κρίσιν τοῦ νοσήματος ἐν ταῖς παρεξοτικαῖς ἡμέραις γεγονέναι . ὧν γὰρ οἱ παροξυσμοὶ , φησὶν , ἐν ἀρτίαις , τούτων καὶ αἱ κρίσεις ἐν ἀρτίαις , ὧν δ’ ἐν περιτταῖς , καὶ τούτων πάλιν ἐν περιτταῖς ἡμέραις γίνεσθαι τὴν κρίσιν . ὑποπέπτωκε δὲ τῷ γενικῷ σημαινομένῳ τῆς κρίσεως καὶ ὁ θάνατος . οὕτως μὲν Ταραντῖνος ἀπεφήνατο περὶ τῶν χαρακτήρων . ἐπισκεψώμεθα δὲ εἴ τις λέγει σοφόν · ὅτι μὲν γὰρ ἀποθνήσκειν ὡς τὰ πολλὰ κατὰ τὰς τῶν παροξυσμῶν ἡμέρας συμβαίνει καὶ σπάνιόν ἐστι τοὐναντίον ὁμολογητέον τ’ ἐστὶ καὶ συγχωρητέον ἀληθεύειν τῷ Ταραντίνῳ , οὐ μήν γε οὗτος ἐν ταῖς ἀρτίαις φαίνεται τοὺς παροξυσμοὺς ἐσχηκώς . ἐπὶ μὲν γὰρ πρώτης ἡμέρας ὁ Ἱπποκράτης ἔγραψε τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ νοσήματος γενόμενα . ταύτῃ δ’ ἐφεξῆς φησὶ , πάντα παρωξύνθη , διὰ τὴν ἀνάβασιν τοῦ νοσήματος ὀξέως κινουμένου , κατὰ γοῦν τὴν τρίτην μᾶλλον αὐξηθῆναι δηλοῦν τὸ νόσημα . προειρηκὼς γὰρ ἐπὶ τῆς δευτέρας τό τ’ οὐχ ὕπνωσε καὶ τὸ τὰ τῆς γνώμης ταραχώδεα κατὰ τὴν τῆς τρίτης διήγησιν ἔγραψε . πρῶτον μὲν τὸ δυσφόρως , ὃ κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν οὐκ ἐγεγράφει . τούτῳ δ’ ἐφεξῆς τὸ διψώδης , εἶτα τὸ ἀσώδης , εἶτα τὸ πολὺς βληστροσμὸς , εἶτα τὸ ἀπορίη · καὶ τούτων ἓν ἤρκει καὶ ἐν τῇ τρίτῃ προσγενόμενον ἡμέρα , χείρονα τῆς δευτέρας αὐτὴν ἐνδείξασθαι . τὸ μὲν γὰρ οὐχ ὑπνῶσαι κατὰ μίαν νύκτα καὶ τὰ τῆς γνώμης ἔχειν ταραχώδη συνεχῶς φαίνεται γινόμενα κατὰ τὰς ὀξείας νόσους , ἄνευ μεγάλου κινδύνου , τὰ δ’ ἐν τῇ τρίτῃ γεγραμμένα γέγονε πάντα κινδυνώδη . πλὴν διὰ τοῦτ’ ὀνομάζει τῆς δευτέρας χείρονα τὴν τρίτην εἶναι , διότι κατὰ μὲν τὴν δευτέραν ἔγραψε τὰ τῆς γνώμης ταραχώδεα , κατὰ δὲ τὴν τρίτην ἄλλα τέ τινα συμπτώματα τὰ μικρὸν ἔμπροσθεν εἰρημένα διηγήσατο γεγονέναι καὶ τὰ κατὰ τὴν γνώμην οὐχ ἁπλῶς ταραχώδεα . μικρὸν γὰρ τὸ τοιοῦτον , ἀλλὰ παρακροῦσαι φησί . φαίνεται γὰρ δὴ καὶ κατ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ σύμπτωμα χείρων ἡ τρίτη τῆς δευτέρας γεγονέναι , οὐ μὴν οὔθ’ ὅτι προσέθηκεν ἐν αὐτῇ ὑπολάπαρον ὑποχόνδριον , ἔντασιν οὐκ οὖσαν ἔμπροσθεν , ὑπονοήσειεν ἄν τις ἐκ τούτου , τὴν δευτέραν ἡμέραν αὐτῷ γεγονέναι μετριωτέραν . ὅ τι γὰρ ἂν ἔμπροσθεν ἀπαθὲς ὂν σπλάγχνον ἄρξηται πάσχειν ἔν τινι ἡμέρᾳ , ἐκείνην ἐνδείκνυται τῶν ἔμπροσθεν χείρονα . ἐν πᾶσι δὲ τοῖς εἰρημένοις ὀλεθριώτατα φαίνεται κατὰ ταύτην γεγονέναι συμπτώματα κατάψυξις καὶ πελίδνωσις τῶν ἄκρων . ὥσθ’ ὅπερ ὀλίγον ἔμπροσθεν ἔφην , θαυμάσαι χρὴ ὅπως οὐκ ἀπέθανε κατὰ τὴν πέμπτην ἡμέραν τὸ μειράκιον . ἀλλὰ νὴ Δία , φησί τις ἴσως βοηθῶν τῷ Ταραντίνῳ , τοῖς εἰρημένοις ἐφεξῆς γέγραπται τετάρτῃ οὐχ ὕπνωσεν , ἐπὶ τὸ χεῖρον διάθεσις . τοῦτον αὐτὸν μνήμονα ποιήσω ἰατρικοῦ τοῦ θεωρήματος , ὅτι δήπου τετάρτῃ τῆς ἑβδόμης ἐπίδηλος ὑπ’ αὐτοῦ Ἱπποκράτους εἴρηται , διότι τῶν ἐν αὐτῇ γενομένων ἀγαθῶν ἢ κακῶν ἡ ἔκβασις οὐχ ἧττον , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἐπὶ τῆς ζ΄ ἢ τῆς στ΄ ἡμέρας γίνεται . πῶς οὖν , ὁ Ταραντῖνός φησιν , εὐλογώτερον ἦν τεθνάναι τὸ μειράκιον τοῦτο κατὰ τὴν στ΄ ἡμέραν , ἐπειδὴ τοὺς παροξυσμοὺς ἐν αὐταῖς ἀρτίαις ἔσχεν . ἐν γὰρ τῇ τρίτῃ τῶν εἰρημένων φαίνεται τὰ πλεῖστ’ αὐτῷ γεγονέναι συμπτώματα , κατὰ δὲ τὴν τετάρτην ηὐξῆσθαι , διαρκέσαι δὲ καὶ ἀντισχεῖν ἄχρι τῆς ζ΄ ἡμέρας , ἴσως μὲν καὶ ὅτι τὴν δύναμιν φύσει ἔσχεν ἰσχυρὰν , οὐ μὴν ἀλλὰ διὰ τὴν ἡλικίαν . ὡς εἴ γε μὴ ταῦθ’ ὑπῆρχεν αὐτῷ , κατὰ τὴν ε΄ ἂν ἐτεθνήκει . φαίνεται δή μοι φιλοτιμούμενος πρὸς τὸν Ζήνωνα μᾶλλον ἢ ἀκριβῶς ἐξετάζων τὸ πρᾶγμα ταῦθ’ ὁ Ταραντῖνος ἐσχηκέναι . ταὐτὸ δὲ τοῦτ’ ἔπαθε καὶ ὁ Ἀπολλώνιος , ἐξηγούμενος καὶ αὐτὸς φιλοπόνως τὸ ζ γράμμα τὸ δεύτερον ἐν τοῖς χαρακτῆρσι γεγραμμένον . ἠκολούθησαν δ’ αὐτῷ καὶ ἄλλοι πολλοὶ καὶ μάλισθ’ ὅτι πρῶτον μὲν ἰατρικόν τι θεώρημα λέγει χρήσιμον ἐξηγεῖσθαι χωρὶς χαρακτήρων , εἶθ’ ὅτι καὶ ἀληθὲς αὐτοῖς ἔδοξεν εἶναι τὸ ῥηθέν . διὰ τοῦτο γὰρ ἀποθανεῖν φησὶ τὸ μειράκιον , ὅτι παρὰ τὸ ἔθος ἐν κόποις καὶ πόνοις καὶ δρόμοις ἐγένετο . ἐγὼ δὲ τοὺς μὲν πόνους καὶ δρόμους , εἴπερ ἐκ τῆς προσηγορίας ταύτης δηλοῦται τὰ πλείω γυμνάσια , διατεινόμενος εἴποιμι χωρὶς τῆς ἐν τῷ σώματι προϋπαρχούσης νοσώδους κατασκευῆς μηδέποτ’ ἂν αἰτίους γενέσθαι θανάτου . περὶ τῶν κατ’ ἐνίους ποτῶν , ἔφην γὰρ οὕτως μεταγράφειν τινὰς , οὐδὲν ἔχω σαφὲς εἰπεῖν ἐπί γε τοῦ μειρακίου τούτου , διότι μήτε τὴν ποιότητα τῶν γινομένων ποτῶν γινώσκω , καίτοι πολλῆς οὔσης ἐν αὐτοῖς διαφορᾶς . καὶ γὰρ ἐν τῷ χρόνῳ διαφέρουσιν οἱ ποτοί . τινὲς μὲν ἐν ἡμέραις δυσὶ καὶ τρισὶν , ἔνιοι δὲ πολλαπλασίοις τούτων γινόμενοι καὶ τὸ πινόμενον ἑκάστης ἡμέρας πλῆθος οὐ μικρὰν ἔχει τὴν διαφοράν . ἔτι πρὸς τούτοις ἡ ποιότης τοῦ πόματος , ἔνιοι μὲν γὰρ ἀκρατέστερον , ἔνιοι δ’ ὑδαρέστερον , ἔνιοι δ’ εὔκρατον πίνουσι . καὶ τινὲς μὲν ψυχρὸν , ἔνιοι δὲ θερμὸν καὶ τούτων γ’ ἑκάτερον , ἤτοι γ’ ἐξ ἔθους ἢ παρὰ τὸ ἔθος ἔπιόν ποτε . προσέρχεται δὲ καὶ ἡ τῶν οἴνων οὐ μικρὰ διαφορὰ κατά τε τὸ γένος καὶ τὸν χρόνον · οὐ γὰρ τὴν αὐτὴν ἐργάζεται διάθεσιν ὁ νέος οἶνος καὶ ὁ παλαιὸς , οὐδ’ ὁ παχὺς καὶ λεπτὸς , οὐδ’ ὁ λευκὸς καὶ μέλας , οὐδ’ ὁ εὐώδης καὶ δυσώδης , ὥσπερ οὐδ’ ὁ αὐστηρὸς καὶ γλυκὺς , ὥστ’ εἰκότως ἔφην οὐκ ἔχειν ἀποφήνασθαι βέβαιον οὐδὲν ὑπὲρ τῆς ἐξ οἴνου βλάβης γενομένης τῷ μειρακίῳ . τό γε μὴν ὡς τὸ πολὺ κοινὸν ἁπάντων οἴνων ἀμετροτέρας πόσεώς ἐστιν ὅτι καὶ τῶν νεύρων ἅπτονται καὶ τῆς γνώμης , οὐ μὴν ἡ τούτων τριπτὴ ἐπεκράτησε βλάβη , κατὰ τὴν τοῦ μειρακίου νόσον · οὔτε γὰρ σπασμῶδες οὔτε τρομῶδες , ἀλλ’ οὐδὲ φρενιτικὸν ἐγένετο καὶ διὰ τοῦτ’ οἶμαι καὶ τὴν τῶν ποτῶν γραφὴν ἀλογωτέραν ὑπάρχειν . εὐλογώτερον γάρ ἐστιν ἀπεψίας προηγεῖσθαι τῷ μειρακίῳ , τάχα μὲν καὶ κατὰ τὴν κοιλίαν , εἰ δὲ μὴ , ἀλλὰ κατά γε τὰς φλέβας πάντως , ἐφ’ αἷς οὐκ ὀλίγων ὠμῶν χυμῶν ἠθροίσθη πλῆθος , ὡς ἐνδείκνυται τὰ οὖρα καὶ τὰ διαχωρήματα , λεπτὰ μὲν , οὐ μὴν χολώδη γενόμενα . φαίνεται μέντοι καὶ χολώδης τις αὐτῷ χυμὸς ἐν ὅλῃ τῇ τοῦ σώματος ἕξει περιέχεσθαι , διὰ τοὺς γενομένους πόνους , ἐφ’ οἷς εὔλογόν ἐστι καὶ παραφροσύνην τινὰ γενέσθαι καὶ πυρετόν .
Lemmas: ὁ μειράκιον ὅς κατάκειμαι ἐπί ψευδής ἀγορά , πῦρ λαμβάνω ἐκ κόπος καί πόνος καί δρόμος παρά ὁ ἔθος . ὁ πρῶτος κοιλία ταραχώδης , χολώδης πολύς λεπτός , οὖρον λεπτός , ὑπομέλας , οὐ ὑπνόω , διψώδης . δεύτερος πᾶς παροξύνω , διαχώρημα πολύς , ἄκαιρος , οὐ ὑπνόω , ὁ ὁ γνώμη ταραχώδης , μικρός ἐφιδρόω . τρίτος δύσφορος , διψώδης , ἀσώδης , πολύς βληστρισμός , ἀπορία , παρακρούω , ἄκρις πελιός καί ψυχρός ὑποχόνδριος ἔντασις , ὑπολάπαρος ἐκ ἀμφότερος . τέταρτος οὐ ὑπνόω ἐπί ὁ κακός . ἕβδομος ἀποθνῄσκω , ἡλικία περί ἔτος πι , ζ̅ , θ̅ . ἄρχω μέν ὁ νόσος αὐτός φημί ἐκ κόπος ἐπί ἀήθης γυμνάσιον γίγνομαι . οἶδα γάρ ὅτι πόνος ὀνομάζω ὁ γυμνάσιον , καθά καί ὅτι κόπος ὁ διάθεσις ὁ σῶμα , ἐπί ὅς εἰ καί βραχύς τις κινέω , τονώδης αἴσθησις ἤ ἑλκώδης αὐτός γίγνομαι . προστίθημι δέ ὁ πόνος ὁ δρόμος ἐκ περισσός δοκέω προσγράφω ὁ πόνος , περιέχω γάρ ὡς γένος ἐν εἶδος ὁ δρόμος · διό τις ἀντί ὁ πόνος πότος γράφω , ὑπαλλάσσω ὁ πρῶτος ν ὁ δεύτερος συλλαβή εἰς ὁ τ . ὁ δέ ἐφεξῆς πᾶς διήγησις ὁ συμβαίνω ὁ μειράκιον παράδειγμα εἰμί ὀξύς νόσημα ἐν ἡλικία καί μάλα ὁ νέος γίγνομαι . ὁ μέν οὖν ἄλλος σύμπτωμα ὁ κατά ὁ νόσος ὀξύτης εἰμί , ἐκ ὅς δέ ἄν τις προγιγνώσκω κίνδυνος ἤ θάνατος ἐν μέν ὁ πρῶτος ὁ ἡμέρα λέγω , ὁ ὑπομέλας οὖρον , κατά δέ ὁ δεύτερος ὁ μικρός ἐφιδρόω , κατά δέ ὁ τρίτος ὁ πολύς βληστρισμός . ἐν ἅπας δέ ὁ ἡμέρα ὁ μηδέ ὅλος ὑπνόω . οὗτος μέν οὖν κινδυνώδης . ὁ δέ ἄκρις πελιός ψυχρός γίγνομαι , ὁ τρίτος ὁ ἡμέρα ἐν ὀξύς πυρετός θανατώδης καί μάλα ἔτι κατά ὁ ἡλικία οὗτος . γίγνομαι γάρ ἤτοι διά μέγεθος ὑπερβάλλω ὁ ἐν ὁ σπλάγχνον φλεγμονή ἤ σβέννυμι ὁ ἔμφυτος θερμασία . περί δέ ὁ κατά ὑποχόνδριος ἔντασις ὑπολάπαρος φθάνω λέγω ὅτι ὁ χωρίς ὄγκος τάσις ὁ Ἱπποκράτης δηλόω διά ὁ λέγω λέξις . ἐνδείκνυμι δέ ὁ τοιοῦτος τάσις ὁ μέν ἔξω σῶμα , ὅς ὁ κατά ἐπιγάστριος εἰμί μῦς , οὐδείς φλεγμαίνω , ἤτοι δέ ὁ φρήν ἤ ὁ ἧπαρ ἤ ὁ σπλήν . κινδυνώδης δέ οὗτος σύν ὁ ἄλλος . ὁ δέ θάνατος σημεῖον ἱκανός ὁ πελίωσις τε καί ψῦξις ὁ ἄκρος ἐν ὁ τρίτος ὁ ἡμέρα , ἐν ὀξύς πυρετός κατά ὁ εἰκοσαετής ἡλικία γίγνομαι . διά οὗτος δέ καί μέχρι ὁ ἕβδομος ἡμέρα ἐξέρκεασι ὁ νεανίας , ἴσως καί ἄλλος ἰσχυρός εἰμί φύσις ὁ δύναμις , οὐ μόνος διά ὁ ἡλικία . ὅς μέν οὖν ἄν τις ἐκ ὁ περί ὁ ἄρρωστος οὗτος ἱστορία λαμβάνω χρήσιμος οὗτος εἰμί . ὁ δέ ζητέω ἐν ποῖος πόλις καλέω τις χωρίον ψευδής , καθά Ἀθῆναι ὁ ὁ Κέρκωψ οὕτως ὀνομάζω , ὅσος τε ἄλλος τοιοῦτος κατά ἕκαστος ὁ ἄρρωστος ἔνιοι ὁ ἐξηγητής γράφω , οὐ ἄν ὑπερβαίνω εἰ τις χρήσιμος ἐν αὐτός ὁράω εἰς ὁ ὁ τέχνη ἔργον . ὀξύς , οὗτος γράφω μεταξύ ὁ προγράφω καί ὁ μέλλω γράφω , δύναμαι ἑκάτερος προσνέμω , φαίνω γε ἀμφότερος ὀξύς νοσέω . ἀλλά ἐπεί καί κατά ὁ προγράω ἄρρωστος ὁ κυναγχικός , ἐπί ὁ τέλος πρόσκειμαι ὁ καί τις ἄλλος ἄρρωστος ἐπί ὁ τελευτή ὁ διήγησις προγράφω τις τοιοῦτος , διά ὅς ὁ χρήσιμος ἐμφαίνω ὁ ἱστορία , εὔλογος εἰμί ὁ πρότερος ὁ ἄρρωστος προσγράφω ὁ ὀξύς . τάχα δέ ὁ ὁ χαρακτήρ προσγράφω καί οὗτος προσγράφω καί μικρός ὕστερον ἐπί ὁ δέκατος κατά ὁ τάξις ἄρρωστος περί ὁ οὕτως προγράφω λέγω τέλειος . ἐπεί δέ ἀγαθός οἴομαι ὁ λοιμώδης κατάστασις εἰς ὁ τρίτος ὑπόμνημα φυλάσσω , προστίθημι ὁ προλέγω ἔνιοι ὁ ἀμφισβητέω ὁ ἰατρός περί ὁ προσγράφω σημεῖον ὁ διήγησις ὅδε ὁ μειράκιον κατά ὁ ζʹ ἡμέρα ἀποθνῄσκω . ὁ μέν γάρ Ζήνων γράφω ὅδε ὁ χαρακτήρ . πρῶτος μέν ἅπας ὁ π , ὁ διά μέσος γραμμή εὐθύς ὀρθός ἔχω , ὅς ὁ πιθανός διά πᾶς εἰμί σημεῖον γράφω . δεύτερος δέ ξ καί τρίτος ἐπί αὐτός ζ̅ καί τέταρτος ὁ θ̅ . πι , ξ , ζ̅ , θ̅ , ὁ μέν οὖν ζ̅ ὁ ἕβδομος ἡμέρα φημί δηλόω , ὁ δέ θ̅ ὁ θάνατος . ἀλλά οὗτος μέν ἐπί πᾶς κοινός . ὁ δέ ξ ξένος σημεῖον εἰμί βούλομαι . ξένος δέ ὁ γίγνομαι φημί ὁ μειράκιον ἐν ἀρχή ὁ διήγησις ἐκ κόπος καί δρόμος παρά ὁ ἔθος εἰς ὁ νόσος ἐμπίπτω αὐτός . ὁ μέν οὖν ἀντερῶ ὁ Ζήνων περί ὁ πρῶτος σημεῖον ὁ ὁ πιθανός δηλόω , ἐπειδή κοινός πᾶς εἰμί ὁ ἄρρωστος , ὀλίγος ὕστερον ἐάν δοκέω , πρότερος δέ ὁ κατά ὁ πρόκειμαι ἄρρωστος ἴδιος ζητέω σκοπέω , διότι περί πρᾶγμα ἰατρικός δοκέω ὁ ἀμφισβήτησις λέγω . γράφω γάρ , ὡς καί πρόσθεν φημί , οὐ μικρός βιβλίον ὁ Ζήνων περί ὁ χαρακτήρ , εἶτα ἕτερος αὐτός μέγας , Ἀπολλώνιον ὁ ἐμπειρικός πρός αὐτός ἀντιγράφω , εἶτα ὕστερον πάλιν ἐκεῖνος ὁ Ζήνων ἀντιλέγω , Ἀπολλώνιος ὁ Βιβλᾶς ἐπικαλέω γράφω μετά οὗτος καί αὐτός ἤδη , θνῄσκω ὁ Ζήνων , βιβλίον ὑπέρ ὁ χαρακτήρ , οὐ μόνος διασκευάζω ἔλεγχος , ἀλλά καί ὁ καλέω παρεξέλεγχος ἐπί αὐτός ὁ Ζήνων ποιέω . ὡς γάρ μηδέ ἑρμηνεύω δύναμαι αὐτός καλός ὁ διασκευάζω πρός ὁ Μνήμων , ἀλλά ἐν ὅς ἀπορέω πιθανολογία , ὑπαλλάσσω ὁ χαρακτήρ εἰς εὐπορία ἐξήγησις , οὕτως ποιέω ὁ ἀντιλογία , οὔτε ὁ κατά ὁ βασιλικός βιβλιοθήκη εὑρίσκω οὔτε ὁ ἐκ ὁ πλοῖον οὔτε ὁ κατά ὁ ὑπό Βακχείος γίγνομαι ἔκδοσις ἔχω φάσκω οὕτως ὁ χαρακτήρ , ὡς ὁ Ζήνων γράφω ἐπί ὁ πρόκειμαι κατά ὁ λόγος μειράκιον . εἰς οὗτος δέ οὐ οἶδα ὅπως ὁ ἀδολεσχία ὁ Ταραντῖνος Ἡρακλείδης ὑποσύρω , καίτοι πειράω ἀεί πρός ὁ χρήσιμος ἄγω ὁ ἐξήγησις . ἀλλά νῦν γε φαίνω φιλονεικέω ὁ Ζήνων μάλα ἤ ὁ χρήσιμος στοχάζομαι . ποιέω γοῦν ὁ ὁ χαρακτήρ ἐξήγησις ὡς διά τίς ζ̅ πρό ὁ τελευταῖος θ̅ γράφω . ὁ δέ ἕτερος ὅς οὗτος προτάσσω δηλόω φημί ὁ ζητέω εἰμί διά τίς κατά ὁ ζʹ ἡμέρα ἀποθνῄσκω ὁ παροξυσμός αὐτός κατά ὁ ἄρτιος γίγνομαι . εὔλογος γάρ εἰμί , ὡς αὐτός ὁ Ἱπποκράτης λέγω , ὁ κρίσις ὁ νόσημα ἐν ὁ παρεξοτϊκός ἡμέρα γίγνομαι . ὅς γάρ ὁ παροξυσμός , φημί , ἐν ἄρτιος , οὗτος καί ὁ κρίσις ἐν ἄρτιος , ὅς δέ ἐν περισσός , καί οὗτος πάλιν ἐν περισσός ἡμέρα γίγνομαι ὁ κρίσις . ὑποπίπτω δέ ὁ γενικός σημαίνω ὁ κρίσις καί ὁ θάνατος . οὕτως μέν Ταραντῖνος ἀποφαίνω περί ὁ χαρακτήρ . ἐπισκοπέω δέ εἰ τις λέγω σοφός · ὅτι μέν γάρ ἀποθνῄσκω ὡς ὁ πολύς κατά ὁ ὁ παροξυσμός ἡμέρα συμβαίνω καί σπάνιος εἰμί ἐναντίος ὁμολογητέον τε εἰμί καί συγχωρέω ἀληθεύω ὁ Ταραντῖνος , οὐ μήν γε οὗτος ἐν ὁ ἄρτιος φαίνω ὁ παροξυσμός ἔχω . ἐπί μέν γάρ πρῶτος ἡμέρα ὁ Ἱπποκράτης γράφω ὁ κατά ὁ ἀρχή ὁ νόσημα γίγνομαι . οὗτος δέ ἐφεξῆς φημί , πᾶς παροξύνω , διά ὁ ἀνάβασις ὁ νόσημα ὀξύς κινέω , κατά γοῦν ὁ τρίτος μάλα αὐξάνω δηλόω ὁ νόσημα . προλέγω γάρ ἐπί ὁ δεύτερος ὁ τε οὐ ὑπνόω καί ὁ ὁ ὁ γνώμη ταραχώδης κατά ὁ ὁ τρίτος διήγησις γράφω . πρῶτος μέν ὁ δύσφορος , ὅς κατά ὁ πρῶτος ἡμέρα οὐ γράφω . οὗτος δέ ἐφεξῆς ὁ διψώδης , εἶτα ὁ ἀσώδης , εἶτα ὁ πολύς βληστροσμός , εἶτα ὁ ἀπορία · καί οὗτος εἷς ἀρκέω καί ἐν ὁ τρίτος προσγίγνομαι ἡμέρα , κακός ὁ δεύτερος αὐτός ἐνδείκνυμι . ὁ μέν γάρ οὐ ὑπνόω κατά εἷς νύξ καί ὁ ὁ γνώμη ἔχω ταραχώδης συνεχής φαίνω γίγνομαι κατά ὁ ὀξύς νόσος , ἄνευ μέγας κίνδυνος , ὁ δέ ἐν ὁ τρίτος γράφω γίγνομαι πᾶς κινδυνώδης . πλήν διά οὗτος ὀνομάζω ὁ δεύτερος κακός ὁ τρίτος εἰμί , διότι κατά μέν ὁ δεύτερος γράφω ὁ ὁ γνώμη ταραχώδης , κατά δέ ὁ τρίτος ἄλλος τε τις σύμπτωμα ὁ μικρός ἔμπροσθεν λέγω διηγέομαι γίγνομαι καί ὁ κατά ὁ γνώμη οὐ ἁπλῶς ταραχώδης . μικρός γάρ ὁ τοιοῦτος , ἀλλά παρακρούω φημί . φαίνω γάρ δή καί κατά αὐτός οὗτος ὁ σύμπτωμα κακός ὁ τρίτος ὁ δεύτερος γίγνομαι , οὐ μήν οὔτε ὅτι προστίθημι ἐν αὐτός ὑπολάπαρος ὑποχόνδριος , ἔντασις οὐ εἰμί ἔμπροσθεν , ὑπονοέω ἄν τις ἐκ οὗτος , ὁ δεύτερος ἡμέρα αὐτός γίγνομαι μέτριος . ὅς τις γάρ ἄν ἔμπροσθεν ἀπαθής εἰμί σπλάγχνον ἄρχω πάσχω ἐν τις ἡμέρα , ἐκεῖνος ἐνδείκνυμι ὁ ἔμπροσθεν κακός . ἐν πᾶς δέ ὁ λέγω ὀλέθριος φαίνω κατά οὗτος γίγνομαι σύμπτωμα κατάψυξις καί πελίδνωσις ὁ ἄκρον . ὥστε ὅς ὀλίγος ἔμπροσθεν φημί , θαυμάζω χρή ὅπως οὐ ἀποθνῄσκω κατά ὁ πέμπτος ἡμέρα ὁ μειράκιον . ἀλλά νή Ζεύς , φημί τις ἴσως βοηθέω ὁ Ταραντῖνος , ὁ λέγω ἐφεξῆς γράφω τέταρτος οὐ ὑπνόω , ἐπί ὁ κακός διάθεσις . οὗτος αὐτός μνήμων ποιέω ἰατρικός ὁ θεώρημα , ὅτι δήπου τέταρτος ὁ ἕβδομος ἐπίδηλος ὑπό αὐτός Ἱπποκράτης λέγω , διότι ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι ἀγαθός ἤ κακός ὁ ἔκβασις οὐ ἥσσων , ἀλλά καί μάλα ἐπί ὁ ζʹ ἤ ὁ στʹ ἡμέρα γίγνομαι . πῶς οὖν , ὁ Ταραντῖνος φημί , εὔλογος εἰμί θνῄσκω ὁ μειράκιον οὗτος κατά ὁ στʹ ἡμέρα , ἐπειδή ὁ παροξυσμός ἐν αὐτός ἄρτιος ἔχω . ἐν γάρ ὁ τρίτος ὁ λέγω φαίνω ὁ πολύς αὐτός γίγνομαι σύμπτωμα , κατά δέ ὁ τέταρτος αὐξάνω , διαρκέω δέ καί ἀντέχω ἄχρι ὁ ζʹ ἡμέρα , ἴσως μέν καί ὅτι ὁ δύναμις φύσις ἔχω ἰσχυρός , οὐ μήν ἀλλά διά ὁ ἡλικία . ὡς εἰ γε μή οὗτος ὑπάρχω αὐτός , κατά ὁ πέντε ἄν θνῄσκω . φαίνω δή ἐγώ φιλοτιμέομαι πρός ὁ Ζήνων μάλα ἤ ἀκριβής ἐξετάζω ὁ πρᾶγμα οὗτος ὁ Ταραντῖνος ἔχω . αὐτός δέ οὗτος πάσχω καί ὁ Ἀπολλώνιος , ἐξηγέομαι καί αὐτός φιλόπονος ὁ ζ̅ γράμμα ὁ δεύτερος ἐν ὁ χαρακτήρ γράφω . ἀκολουθέω δέ αὐτός καί ἄλλος πολύς καί μάλα ὅτι πρῶτος μέν ἰατρικός τις θεώρημα λέγω χρήσιμος ἐξηγέομαι χωρίς χαρακτήρ , εἶτα ὅτι καί ἀληθής αὐτός δοκέω εἰμί ὁ λέγω . διά οὗτος γάρ ἀποθνῄσκω φημί ὁ μειράκιον , ὅτι παρά ὁ ἔθος ἐν κόπος καί πόνος καί δρόμος γίγνομαι . ἐγώ δέ ὁ μέν πόνος καί δρόμος , εἴπερ ἐκ ὁ προσηγορία οὗτος δηλόω ὁ πολύς γυμνάσιον , διατείνω λέγω χωρίς ὁ ἐν ὁ σῶμα προϋπάρχω νοσώδης κατασκευή μηδέποτε ἄν αἴτιος γίγνομαι θάνατος . περί ὁ κατά ἔνιοι ποτόν , φημί γάρ οὕτως μεταγράφω τις , οὐδείς ἔχω σαφής λέγω ἐπί γε ὁ μειράκιον οὗτος , διότι μήτε ὁ ποιότης ὁ γίγνομαι ποτόν γιγνώσκω , καίτοι πολύς εἰμί ἐν αὐτός διαφορά . καί γάρ ἐν ὁ χρόνος διαφέρω ὁ ποτός . τις μέν ἐν ἡμέρα δύο καί τρεῖς , ἔνιοι δέ πολλαπλάσιος οὗτος γίγνομαι καί ὁ πίνω ἕκαστος ἡμέρα πλῆθος οὐ μικρός ἔχω ὁ διαφορά . ἔτι πρός οὗτος ὁ ποιότης ὁ πόμα , ἔνιοι μέν γάρ ἀκρατής , ἔνιοι δέ ὑδαρής , ἔνιοι δέ εὔκρατος πίνω . καί τις μέν ψυχρός , ἔνιοι δέ θερμός καί οὗτος γε ἑκάτερος , ἤτοι γε ἐκ ἔθος ἤ παρά ὁ ἔθος πίνω ποτέ . προσέρχομαι δέ καί ὁ ὁ οἶνος οὐ μικρός διαφορά κατά τε ὁ γένος καί ὁ χρόνος · οὐ γάρ ὁ αὐτός ἐργάζομαι διάθεσις ὁ νέος οἶνος καί ὁ παλαιός , οὐδέ ὁ παχύς καί λεπτός , οὐδέ ὁ λευκός καί μέλας , οὐδέ ὁ εὐώδης καί δυσώδης , ὥσπερ οὐδέ ὁ αὐστηρός καί γλυκύς , ὥστε ἔοικα φημί οὐ ἔχω ἀποφαίνω βέβαιος οὐδείς ὑπέρ ὁ ἐκ οἶνος βλάβη γίγνομαι ὁ μειράκιον . ὁ γε μήν ὡς ὁ πολύς κοινός ἅπας οἶνος ἄμετρος πόσις εἰμί ὅτι καί ὁ νεῦρον ἅπτω καί ὁ γνώμη , οὐ μήν ὁ οὗτος τριπτός ἐπικρατέω βλάβη , κατά ὁ ὁ μειράκιον νόσος · οὔτε γάρ σπασμώδης οὔτε τρομώδης , ἀλλά οὐδέ φρενιτικός γίγνομαι καί διά οὗτος οἴομαι καί ὁ ὁ ποτόν γραφή ἄλογος ὑπάρχω . εὔλογος γάρ εἰμί ἀπεψία προηγέομαι ὁ μειράκιον , τάχα μέν καί κατά ὁ κοιλία , εἰ δέ μή , ἀλλά κατά γε ὁ φλέψ πάντως , ἐπί ὅς οὐ ὀλίγος ὠμός χυμός ἀθροίζω πλῆθος , ὡς ἐνδείκνυμι ὁ οὖρον καί ὁ διαχώρημα , λεπτός μέν , οὐ μήν χολώδης γίγνομαι . φαίνω μέντοι καί χολώδης τις αὐτός χυμός ἐν ὅλος ὁ ὁ σῶμα ἕξις περιέχω , διά ὁ γίγνομαι πόνος , ἐπί ὅς εὔλογος εἰμί καί παραφροσύνη τις γίγνομαι καί πυρετός .