galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 3.3.32
Φωναί τε πολλοῖς ἐπεσήμαινον κακούμεναι καὶ κατειλοῦσαι . πρῶτον μὲν τοῖσι φθινώδεσιν ἀρχομένοισιν , ἀτὰρ καὶ τοῖσι καυσώδεσι καὶ τοῖσι φρενιτικοῖσιν . Ἐγὼ μὲν καὶ τὸ γεγραμμένον ἔμπροσθεν ἐπὶ τοῦ δωδεκάτου κατὰ τὴν τάξιν ἀῤῥώστου , καθ’ ὃν οὕτως ἔφη , δεξιῷ ἴλλαινεν , ὑπόπτευον ὡς παρεγγεγραμμένον . ὁ γάρ τοι τοῦ Ἡρακλείδου υἱὸς Ἱπποκράτης , οὗ καὶ τοὺς ἀφορισμοὺς καὶ τὸ προγνωστικὸν εἶναί φασι , φαίνεται συνηθεστάτοις τε καὶ διὰ τοῦτο σαφέσι τοῖς ὀνόμασι κεχρημένος , ἃ καλεῖν ἔθος ἐστὶ τοῖς ῥητορικοῖς πολιτικά . τὸ δ’ ἰλλαίνειν οὐ τοιοῦτον καὶ πολύ γε μᾶλλον αὐτοῦ τὸ κατιλλαίνειν ἢ κατιλλαίνουσαι καὶ μάλιστά γε ἐπὶ τῶν φωνῶν , οὐκ ἐπὶ τῶν βλεφάρων λεγόμενον , καὶ πρὸς τούτοις ἔτι διὰ τὸν χαρακτῆρα τῆς λέξεως , ἐνεργητικὸν οὐ παθητικὸν ὄντα . βέλτιον γὰρ ἦν , εἴπερ ὅλως ἐπὶ τῆς φωνῆς ἐβούλετο χρήσασθαι τοιαύτῃ προσηγορίᾳ , κατειλούμεναι γράφειν , οὐ κατειλοῦσαι , καὶ πολύ γε βέλτιον τούτου τὸ κατιλλαινόμεναι . περὶ γὰρ τὸ ἰλλαίνειν ἡ μετοχὴ κατὰ τοιοῦτον εἰρήσεται τύπον . ὀνομάζω δὲ νῦν δηλονότι μετοχὴ κατὰ τὸ τῶν γραμματικῶν ἔθος , ἀδιανόητον δέ ἐστιν ἐπὶ τῶν φωνῶν λεγόμενον τὸ κατειλοῦσαι , καθάπερ ἔνιοι τῶν ἐξηγητῶν ἀκοῦσαι ἡμᾶς ἐθέλησαν , ὡς ἐγκειμένου τοῦ ἰλλαίνειν ὀνόματος ὡς τὸ διαστρέφειν . τὸ γὰρ κατειλοῦσαι τὸ διαστρέφουσαι , τὸ δὲ κατειλούμεναι τὸ διαστρεφόμεναι . πολλὰ τοίνυν ἁμαρτήματα φαίνεται κατὰ μίαν λέξιν γεγονότα βουλομένων ἡμῶν ἀκούειν τοῦ κατειλοῦσαι , καθότι πολλοῖς τῶν ἐξηγητῶν ἔδοξεν , ὡς ἀπὸ τοῦ ἰλλαίνειν γεγονότος τοῦ ὀνόματος . τὸ μὲν γὰρ ἐνεργητικὸν ἰλλαίνουσαι , τὸ δὲ παθητικὸν ἰλλαινόμεναι καὶ μετὰ τῆς προθέσεως κατιλλαίνουσαι . τὸ δ’ εἰλοῦσαι καὶ κατειλοῦσαι παρὰ τὸ ἰλλαίνειν οὐ φαίνεται γεγονὸς , ὥσπερ γε οὐδὲ τὸ εἰλούμεναι καὶ κατειλούμεναι . σπανίως δὲ πάνυ παρὰ τοῖς παλαιοῖς εὑρίσκεται τὰ τοιαῦτα ῥήματά τε καὶ ὀνόματα , λέγω δὲ τὸ ἰλλαίνειν καὶ τὸ ἰλλὸς ἀφ’ οὗ καὶ ὁ Σώφρων δοκεῖ πεποιηκέναι τὸ συγκριτικὸν ὀνομαζόμενον παρὰ τῶν γραμματικῶν , ἰλλότερον τάνκύονα . ἄμεινον δ’ οὖν ἐστιν εἰπεῖν , εἴπερ τις ἐθέλοι καὶ περὶ τῶν τοιούτων ἀδολεσχεῖν , οὐκ ἀπὸ τῆς ἰλλώσεως γεγονέναι τὸ κατειλοῦσαι νομίζειν , ἀλλ’ ἐφ’ ἑτέρου τινὸς , ᾧ καὶ Πλάτων φαίνεται καὶ Ἀντιφῶν κεχρημένος , ὁ μὲν Πλάτων ὡδί πως εἰπὼν ἐν Τιμαίῳ . τοῦτο δὴ πᾶν τὸ δέρμα κύκλῳ κατέκαιε πυρὶ τὸ θεῖον , τρωθέντος δὲ καὶ τῆς ἰκμάδος ἄξω δι’ αὐτοῦ φερομένης , τὸ μὲν ὑγρὸν καὶ θερμὸν ὅσον εἰλικρινὲς ἀπῄει , τὸ δὲ μικτὸν , ἐξ ὧν καὶ τὸ δέρμα ἦν , αἰρόμενον μὲν ὑπὸ τῆς φθορᾶς ἔξω , μακρὸν ἐγίνετο λεπτὴν τάσιν ἔχων τῷ κατακεντήματι . διὰ δὲ βραδύτητα ἀπωθούμενον ὑπὸ τοῦ περιεστῶτος κρύους πάλιν ἐντὸς ὑπὸ τὸ δέρμα εἰλούμενον κατεῤῥιζοῦτο . φαίνεται γὰρ ἀντὶ τοῦ κατακλειόμενον ἢ ἀπωθούμενον εἰς τὸ βάθος ἐνειλούμενον ἐνταῦθα κεχρῆσθαι τῷ εἰλούμενον ὀνόματι , καθ’ ὃ σημαινόμενον δοκεῖ καὶ ἡ λέξις ὑπ’ αὐτοῦ γεγράφθαι . γῆν δὲ τροφὸν μὲν ἡμετέραν εἰλουμένην τε περὶ τὸν διὰ παντὸς λόγον τεταγμένον . οὕτω δὲ καὶ παρ’ Ἀντιφῶντι κατὰ τὸ δεύτερον τῆς ἀληθείας ἐστὶν εὑρεῖν γεγραμμένην τὴν προσηγορίαν ἐν τῇδε τῇ ῥήσει . ὅταν οὖν γένωνται ἐν τῷ ἀέρι ὄμβροι τε καὶ πνεύματα ὑπεναντία ἀλλήλοις , τότε συστρέφεται τὸ ὕδωρ καὶ πυκνοῦται κατὰ πολλά . ὅτι δ’ ἂν τῶν ξυμπιπτόντων κρατήσῃ , τοῦτ’ ἐπυκνώθη καὶ συνεστράφη ὑπό τε τοῦ πνεύματος εἰλούμενον καὶ ὑπὸ τῆς βίας · καὶ γὰρ καὶ οὗτος τὸ κατακλειόμενον ἢ συνειλούμενον εἰς ἑαυτὸ φαίνεται δηλῶν διὰ τῆς εἰλούμενον φωνῆς . ἆρ’ οὖν καὶ κατὰ τὸ προκείμενον ἡμῖν εἰς τὴν ἐξήγησιν βιβλίον , ὃ περὶ τῶν φωνῶν γράψας κατειλοῦσαι , τοιοῦτόν τι σημαινόμενον ἐνδείκνυται τὰς οἷον κατακλειομένας ἢ ἐνειλουμένας ἐμφαίνων , ὡς νοεῖν ἡμᾶς ἐπὶ τῶν ἐξιέναι μὴ δυναμένων φωνῶν λελέχθαι τὴν λέξιν , ὡς ἐπὶ τῶν ἰσχνοφώνων φαίνεται γινόμενον , ἢ καὶ τοῦτο πάνυ μοχθηρόν ; ἐνῆν γὰρ ἰσχομένας ἢ ἐπεχομένας ἢ βραδυνούσας ἤ τι τοιοῦτον γεγραφέναι , δηλῶσαί γε βουλόμενον , οὕτως ἐμπεποδίσθαι τὴν φωνὴν τὸν ἄνθρωπον , ὡς μόλις φθέγγεσθαι · καὶ μὴν καὶ παρὰ τὸν δεσμὸν , τὴν οἷον δεδεμένην ἐστὶ νοεῖν εἰρῆσθαι φωνὴν ἐν τῇ προκειμένῃ ῥήσει , τοῦ ποιητοῦ γε δηλοῦντος εἰρηκέναι σαφῶς ἐπὶ τῶν δεσμῶν , Ἰλάσιν οὐκ ἐθέλοντα βίῃ δήσαντες ἄγουσιν . δῆλον δ’ ὅτι κᾀνταῦθα κατειλούμεναι βέλτιον ἦν , οὐ κατειλοῦσαι γεγράφθαι . τοῦτο μὲν δὴ κοινὸν ἁπάσης ἐξηγήσεως ἁμάρτημα . πᾶν γὰρ ὃ ἂν ὑπόθηταί τις ἐκ τῆς κατειλοῦσαι λέξεως δηλοῦσθαι , τὴν ἐνεργητικὴν διάθεσιν , οὐ παθητικὴν ἐνδείκνυται καὶ κατὰ τοῦτο μάλιστ’ ἄν τις ὑποπτεύσειε τὴν φωνὴν ὡς οὐκ οὖσαν Ἱπποκράτους . οὐ γὰρ οὕτως ἦν ἀμαθὴς ἑρμηνείας Ἑλληνικῆς , ὡς ἁμαρτάνειν ἐν αὐτῇ παισὶν ἄρτι μανθάνειν ἀρχομένοις , ἁμαρτήματα παραπλήσια . φαίνεται μὲν γὰρ πάθος τι φωνῆς δηλοῦσθαι τοῦ κατειλούμεναι γεγραμμένου , πρὸς τῷ κᾂν εἰ κατειλούμεναι γράψαιμεν , οὐ κατὰ τὴν Ἱπποκράτους εἶναι συνήθειαν , ἀήθεσι καὶ σπανίοις ὀνόμασι χρῆσθαι . τοῖς δὲ τὸ διεσταμμένον δηλοῦσθαι νομίζουσιν , ὅτι καὶ τοῦτο μάχεται , κατὰ τὸ προγνωστικὸν , αὐτὸς ἑρμηνεῦσαι τὸ διάστροφον βουληθεὶς οὕτως ἔγραψεν . ἢν δὲ καὶ καμπύλον γένηται βλέφαρον ἢ χεῖλος ἢ ῥὶς , ἀλλ’ ἐπί γε τῶν φωνῶν οὔτε τὸ καμπύλον οὔτ’ ἄλλο τι τῶν εἰρημένων οἰκείως ἂν λέγοιτο . διὸ καί τινες τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον ἁπάντων τῶν εἰρημένων καταγνόντες ἀντὶ τοῦ φωναὶ γλῶσσαι γράφουσιν , ἀξιοῦντες ἀκούειν κατειλούσας γλώσσας τὰς οἷον καταδεδεμένας καὶ δυσκινήτους . ἐχρῆν δ’ αὐτοὺς ὥσπερ τὸ φωναὶ μετέγραψαν εἰς τὸ γλῶσσαι , οὕτως καὶ τὸ κατειλοῦσαι μᾶλλον τοῦ φωναὶ μεταγράψαι εἰς τὸ κατειλούμεναι . ἀλλὰ γὰρ ἅλις ἤδη μοι καὶ τοῦ κατειλοῦσαι , μηδὲν ἡμᾶς μέγα , μηδ’ ἂν εὑρεθείη , μέλλοντος ὠφελεῖν . ἀρκεῖ γὰρ εἰδέναι μόνον ἐν τούτῳ γενικῶς λεγόμενόν τε καὶ νοούμενον ὡς γὰρ διὰ τὸ γενόμενον αὐτοῖς ἐκ τῆς κεφαλῆς ῥεῦμα βλαβέντες τὰ φωνητικὰ μόρια καὶ τὰς φωνὰς ἐκακώθησαν . ὅτι γὰρ ἐπὶ ταῖς ὑγραῖς καταστάσεσι καὶ θερμαῖς ἡ κεφαλὴ πληρωθεῖσα ῥεύματος τοῖς κατὰ γαστέρα καὶ θώρακα μέρεσιν ἐπιπέμπει χρήσιμον ἐπίστασθαι , πρῶτον μὲν αὐτοῦ τοῦ διακρίνειν ἕνεκα πότερον ἄλλη τις αἰτία τὸ τοιοῦτον πάθος εἰργάσατο τοῖς κάμνουσιν ἢ τῶν ἐπιδημιῶν ἐστι νοσημάτων , ἔπειτα δὲ καὶ τοῦτο φυλάττεσθαι , μηδὲν παθεῖν τοιοῦτον . τὰς γὰρ ἐκ τοῦ περιέχοντος βλάβας ὁ προειδὼς ὅπῃ τε καὶ ὅπως γίνονται φυλάττεσθαι δυνήσεται , τὴν ὅλην δίαιταν ἐξ ὑπεναντίου τῇ κρατούσῃ καταστάσει ποιούμενος , ἀλλ’ εἰ καὶ προλέγειν ἐθέλεις τὰ γενησόμενα , καὶ γὰρ καὶ τοῦτο χρήσιμον ἡμῖν ἐστιν , ὡς ἐν τῷ προοιμίῳ τοῦ προγνωστικοῦ δέδεικται , καὶ κατὰ τοῦτ’ ἀσκητέον σοι τὰς γινομένας ἐν τῷ σώματι διαθέσεις , ἐπὶ ταῖς τοῦ περιέχοντος καταστάσεσιν ἁπάσαις ἐπίστασθαι . ἀρκεσθέντες οὖν , ὡς ἔφην , τῷ βεβλάφθαι τὰς φωνὰς , ὑπερβάντες δὲ τὸ κατειλοῦσαι τὸ συνεχὲς αὐτῷ θεασώμεθα . πρῶτον μὲν γάρ φησι τοῖς φθινώδεσιν ἀρχομένοισι γενέσθαι τοιοῦτον σύμπτωμα , μετ’ αὐτοὺς δὲ καὶ τοῖς καυσώδεσι καὶ τοῖς φρενιτικοῖς . ἡγητέον οὖν τοῖς μὲν φθινώδεσι κατὰ τὸν τοῦ πάθους λόγον αὐτὸ γεγονέναι , πολλαῖς μὲν καὶ ἄλλαις αἰτίαις τε καὶ διαθέσεσιν ἐσομένης τῆς φθίσεως , οὐχ ἧττον δ’ ἐκείνων καὶ διὰ τὸν ἐκ τῆς κεφαλῆς κατάῤῥουν , ᾧ μάλιστα ἡ κάκωσις ἕπεται τῆς φωνῆς . καύσοις δὲ καὶ φρενίτισι κατὰ μὲν τὸν ἴδιον λόγον οὐχ ἕπεται τοιαύτη κάκωσις φωνῆς , οἷα τοῖς φθινώδεσιν ἀρχομένοις . ἐπεὶ δ’ ἐν τῇ καταστάσει ταύτῃ θερμῇ καὶ ὑγρᾷ καὶ ἄπνῳ διηνεκῶς γενομένῃ συνέβη παθεῖν τὴν κεφαλὴν , ἠκολούθησε καὶ τοῖς φρενιτικοῖς καὶ τοῖς καυσώδεσι τοιοῦτον σύμπτωμα διὰ τὴν κοινὴν αἰτίαν , οὐ διὰ τὴν αὐτοῦ τοῦ πάθους ἰδίαν κατασκευήν . ξηραίνεται γὰρ μᾶλλον ἐν αὐτοῖς , οὐ διαβρέχεται τὰ φωνητικὰ μόρια , καθάπερ ἐν τῇ νῦν καταστάσει . καὶ τοίνυν καὶ ἡ φωνὴ κλαγγώδης μὲν καὶ ὀξεῖα διὰ τὴν ξηρότητα τῶν φωνητικῶν ὀργάνων γίνεται , βραγχώδης δὲ διὰ τὴν ὑγρότητα .
Lemmas: φωνή τε πολύς ἐπισημαίνω κακόω καί κατειλέω . πρῶτος μέν ὁ φθινώδης ἄρχω , ἀτάρ καί ὁ καυσώδης καί ὁ φρενιτικός . ἐγώ μέν καί ὁ γράφω ἔμπροσθεν ἐπί ὁ δωδέκατος κατά ὁ τάξις ἄρρωστος , κατά ὅς οὕτως φημί , δεξιός ἰλλαίνω , ὑποπτεύω ὡς παρεγγράφω . ὁ γάρ τοι ὁ Ἡρακλείδης υἱός Ἱπποκράτης , ὅς καί ὁ ἀφορισμός καί ὁ προγνωστικός εἰμί φημί , φαίνω συνήθης τε καί διά οὗτος σαφής ὁ ὄνομα χράω , ὅς καλέω ἔθος εἰμί ὁ ῥητορικός πολιτικός . ὁ δέ ἰλλαίνω οὐ τοιοῦτος καί πολύς γε μάλα αὐτός ὁ κατιλλαίνω ἤ κατιλλαίνω καί μάλα γε ἐπί ὁ φωνή , οὐ ἐπί ὁ βλέφαρον λέγω , καί πρός οὗτος ἔτι διά ὁ χαρακτήρ ὁ λέξις , ἐνεργητικός οὐ παθητικός εἰμί . ἀγαθός γάρ εἰμί , εἴπερ ὅλος ἐπί ὁ φωνή βούλομαι χράω τοιοῦτος προσηγορία , κατειλέω γράφω , οὐ κατειλέω , καί πολύς γε ἀγαθός οὗτος ὁ κατιλλαίνω . περί γάρ ὁ ἰλλαίνω ὁ μετοχή κατά τοιοῦτος λέγω τύπος . ὀνομάζω δέ νῦν δηλονότι μετοχή κατά ὁ ὁ γραμματικός ἔθος , ἀδιανόητος δέ εἰμί ἐπί ὁ φωνή λέγω ὁ κατειλέω , καθά ἔνιοι ὁ ἐξηγητής ἀκούω ἐγώ ἐθέλω , ὡς ἔγκειμαι ὁ ἰλλαίνω ὄνομα ὡς ὁ διαστρέφω . ὁ γάρ κατειλέω ὁ διαστρέφω , ὁ δέ κατειλέω ὁ διαστρέφω . πολύς τοίνυν ἁμάρτημα φαίνω κατά εἷς λέξις γίγνομαι βούλομαι ἐγώ ἀκούω ὁ κατειλέω , καθότι πολύς ὁ ἐξηγητής δοκέω , ὡς ἀπό ὁ ἰλλαίνω γίγνομαι ὁ ὄνομα . ὁ μέν γάρ ἐνεργητικός ἰλλαίνω , ὁ δέ παθητικός ἰλλαίνω καί μετά ὁ πρόθεσις κατιλλαίνω . ὁ δέ εἰλέω καί κατειλέω παρά ὁ ἰλλαίνω οὐ φαίνω γίγνομαι , ὥσπερ γε οὐδέ ὁ εἰλέω καί κατειλέω . σπάνιος δέ πάνυ παρά ὁ παλαιός εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος ῥῆμα τε καί ὄνομα , λέγω δέ ὁ ἰλλαίνω καί ὁ ἰλλός ἀπό ὅς καί ὁ Σώφρων δοκέω ποιέω ὁ συγκριτικός ὀνομάζω παρά ὁ γραμματικός , ἰλλός τάνκυων . ἀγαθός δέ οὖν εἰμί λέγω , εἴπερ τις ἐθέλω καί περί ὁ τοιοῦτος ἀδολεσχέω , οὐ ἀπό ὁ ἴλλωσις γίγνομαι ὁ κατειλέω νομίζω , ἀλλά ἐπί ἕτερος τις , ὅς καί Πλάτων φαίνω καί Ἀντιφῶν χράω , ὁ μέν Πλάτων ὡδί πως λέγω ἐν Τίμαιος . οὗτος δή πᾶς ὁ δέρμα κύκλος κατακαίω πῦρ ὁ θεῖος , τιτρώσκω δέ καί ὁ ἰκμάς ἄγω διά αὐτός φέρω , ὁ μέν ὑγρός καί θερμός ὅσος εἰλικρινής ἀπέρχομαι , ὁ δέ μικτός , ἐκ ὅς καί ὁ δέρμα εἰμί , ἀείρω μέν ὑπό ὁ φθορά ἔξω , μακρός γίγνομαι λεπτός τάσις ἔχω ὁ κατακέντημα . διά δέ βραδυτής ἀπωθέω ὑπό ὁ περιίστημι κρύος πάλιν ἐντός ὑπό ὁ δέρμα εἴλω καταρριζόω . φαίνω γάρ ἀντί ὁ κατακλείω ἤ ἀπωθέω εἰς ὁ βάθος ἐνειλέω ἐνταῦθα χράω ὁ εἴλω ὄνομα , κατά ὅς σημαίνω δοκέω καί ὁ λέξις ὑπό αὐτός γράφω . γῆ δέ τροφός μέν ἡμέτερος εἴλω τε περί ὁ διά πᾶς λόγος τάσσω . οὕτως δέ καί παρά Ἀντιφών κατά ὁ δεύτερος ὁ ἀλήθεια εἰμί εὑρίσκω γράφω ὁ προσηγορία ἐν ὅδε ὁ ῥῆσις . ὅταν οὖν γίγνομαι ἐν ὁ ἀήρ ὄμβρος τε καί πνεῦμα ὑπεναντίος ἀλλήλων , τότε συστρέφω ὁ ὕδωρ καί πυκνόω κατά πολύς . ὅτι δέ ἄν ὁ συμπίπτω κρατέω , οὗτος πυκνόω καί συστρέφω ὑπό τε ὁ πνεῦμα εἴλω καί ὑπό ὁ βία · καί γάρ καί οὗτος ὁ κατακλείω ἤ συνειλέω εἰς ἑαυτοῦ φαίνω δηλόω διά ὁ εἴλω φωνή . ἆρα οὖν καί κατά ὁ πρόκειμαι ἐγώ εἰς ὁ ἐξήγησις βιβλίον , ὅς περί ὁ φωνή γράφω κατειλέω , τοιοῦτος τις σημαίνω ἐνδείκνυμι ὁ οἷος κατακλείω ἤ ἐνειλέω ἐμφαίνω , ὡς νοέω ἐγώ ἐπί ὁ ἐξέρχομαι μή δύναμαι φωνή λέγω ὁ λέξις , ὡς ἐπί ὁ ἰσχνόφωνος φαίνω γίγνομαι , ἤ καί οὗτος πάνυ μοχθηρός ; ἔνειμι γάρ ἴσχω ἤ ἐπέχω ἤ βραδύνω ἤ τις τοιοῦτος γράφω , δηλόω γε βούλομαι , οὕτως ἐμποδίζω ὁ φωνή ὁ ἄνθρωπος , ὡς μόλις φθέγγομαι · καί μήν καί παρά ὁ δεσμός , ὁ οἷος δέω εἰμί νοέω λέγω φωνή ἐν ὁ πρόκειμαι ῥῆσις , ὁ ποιητής γε δηλόω λέγω σαφής ἐπί ὁ δεσμός , Ἰλάς οὐ ἐθέλω βία δέω ἄγω . δῆλος δέ ὅτι ᾀνταῦθη κατειλέω ἀγαθός εἰμί , οὐ κατειλέω γράφω . οὗτος μέν δή κοινός ἅπας ἐξήγησις ἁμάρτημα . πᾶς γάρ ὅς ἄν ὑποτίθημι τις ἐκ ὁ κατειλέω λέξις δηλόω , ὁ ἐνεργητικός διάθεσις , οὐ παθητικός ἐνδείκνυμι καί κατά οὗτος μάλα ἄν τις ὑποπτεύω ὁ φωνή ὡς οὐ εἰμί Ἱπποκράτης . οὐ γάρ οὕτως εἰμί ἀμαθής ἑρμηνεία Ἑλληνικός , ὡς ἁμαρτάνω ἐν αὐτός παῖς ἄρτι μανθάνω ἄρχω , ἁμάρτημα παραπλήσιος . φαίνω μέν γάρ πάθος τις φωνή δηλόω ὁ κατειλέω γράφω , πρός ὁ ᾄν εἰ κατειλέω γράφω , οὐ κατά ὁ Ἱπποκράτης εἰμί συνήθεια , ἀήθης καί σπάνιος ὄνομα χράω . ὁ δέ ὁ διεσ́λμω δηλόω νομίζω , ὅτι καί οὗτος μάχομαι , κατά ὁ προγνωστικός , αὐτός ἑρμηνεύω ὁ διάστροφος βούλομαι οὕτως γράφω . ἐάν δέ καί καμπύλος γίγνομαι βλέφαρον ἤ χεῖλος ἤ ῥίς , ἀλλά ἐπί γε ὁ φωνή οὔτε ὁ καμπύλος οὔτε ἄλλος τις ὁ λέγω οἰκεῖος ἄν λέγω . διό καί τις ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον ἅπας ὁ λέγω καταγιγνώσκω ἀντί ὁ φωνή γλῶσσα γράφω , ἀξιόω ἀκούω κατειλέω γλῶσσα ὁ οἷος καταδέω καί δυσκίνητος . χρή δέ αὐτός ὥσπερ ὁ φωνή μεταγράφω εἰς ὁ γλῶσσα , οὕτως καί ὁ κατειλέω μάλα ὁ φωνή μεταγράφω εἰς ὁ κατειλέω . ἀλλά γάρ ἅλις ἤδη ἐγώ καί ὁ κατειλέω , μηδείς ἐγώ μέγας , μηδέ ἄν εὑρίσκω , μέλλω ὠφελέω . ἀρκέω γάρ οἶδα μόνος ἐν οὗτος γενικός λέγω τε καί νοέω ὡς γάρ διά ὁ γίγνομαι αὐτός ἐκ ὁ κεφαλή ῥεῦμα βλάπτω ὁ φωνητικός μόριον καί ὁ φωνή κακόω . ὅτι γάρ ἐπί ὁ ὑγρός κατάστασις καί θερμός ὁ κεφαλή πληρόω ῥεῦμα ὁ κατά γαστήρ καί θώραξ μέρος ἐπιπέμπω χρήσιμος ἐπίσταμαι , πρῶτος μέν αὐτός ὁ διακρίνω ἕνεκα πότερος ἄλλος τις αἰτία ὁ τοιοῦτος πάθος ἐργάζομαι ὁ κάμνω ἤ ὁ ἐπιδημία εἰμί νόσημα , ἔπειτα δέ καί οὗτος φυλάσσω , μηδείς πάσχω τοιοῦτος . ὁ γάρ ἐκ ὁ περιέχω βλάβη ὁ πρόοιδα ὅπῃ τε καί ὅπως γίγνομαι φυλάσσω δύναμαι , ὁ ὅλος δίαιτα ἐκ ὑπεναντίος ὁ κρατέω κατάστασις ποιέω , ἀλλά εἰ καί προλέγω ἐθέλω ὁ γίγνομαι , καί γάρ καί οὗτος χρήσιμος ἐγώ εἰμί , ὡς ἐν ὁ προοίμιον ὁ προγνωστικός δείκνυμι , καί κατά οὗτος ἀσκέω σύ ὁ γίγνομαι ἐν ὁ σῶμα διάθεσις , ἐπί ὁ ὁ περιέχω κατάστασις ἅπας ἐπίσταμαι . ἀρκέω οὖν , ὡς φημί , ὁ βλάπτω ὁ φωνή , ὑπερβαίνω δέ ὁ κατειλέω ὁ συνεχής αὐτός θεάομαι . πρῶτος μέν γάρ φημί ὁ φθινώδης ἄρχω γίγνομαι τοιοῦτος σύμπτωμα , μετά αὐτός δέ καί ὁ καυσώδης καί ὁ φρενιτικός . ἡγέομαι οὖν ὁ μέν φθινώδης κατά ὁ ὁ πάθος λόγος αὐτός γίγνομαι , πολύς μέν καί ἄλλος αἰτία τε καί διάθεσις εἰμί ὁ φθίσις , οὐ ἥσσων δέ ἐκεῖνος καί διά ὁ ἐκ ὁ κεφαλή κατάρροος , ὅς μάλα ὁ κάκωσις ἕπομαι ὁ φωνή . καῦσος δέ καί φρένιτις κατά μέν ὁ ἴδιος λόγος οὐ ἕπομαι τοιοῦτος κάκωσις φωνή , οἷος ὁ φθινώδης ἄρχω . ἐπεί δέ ἐν ὁ κατάστασις οὗτος θερμός καί ὑγρός καί ἄπνοος διηνεκής γίγνομαι συμβαίνω πάσχω ὁ κεφαλή , ἀκολουθέω καί ὁ φρενιτικός καί ὁ καυσώδης τοιοῦτος σύμπτωμα διά ὁ κοινός αἰτία , οὐ διά ὁ αὐτός ὁ πάθος ἴδιος κατασκευή . ξηραίνω γάρ μάλα ἐν αὐτός , οὐ διαβρέχω ὁ φωνητικός μόριον , καθά ἐν ὁ νῦν κατάστασις . καί τοίνυν καί ὁ φωνή κλαγγώδης μέν καί ὀξύς διά ὁ ξηρότης ὁ φωνητικός ὄργανον γίγνομαι , βραγχώδης δέ διά ὁ ὑγρότης .