galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 3.2.4
Ἡ κυναγχικὴ ἡ παρὰ τὰ Βίτωνος , ἣ πρῶτον ἀπὸ γλώσσης ἤρξατο , ἀσαφὴς ἡ φωνὴ , γλῶσσα ἐρυθρὴ , ἐπεξηράνθη . τῇ πρώτῃ φρικώδης , ἐπεθερμάνθη , ῥῖγος , πυρετὸς ὀξὺς , οἴδημα ὑπέρυθρον , σκληρὸν , τραχήλου καὶ ἐπὶ στῆθος ἐξ ἀμφοτέρων , ἄκρεα ψυχρὰ , πελιὰ , πνεῦμα μετέωρον , ποτὸν διὰ ῥινῶν ἐχεῖτο , καταπίνειν οὐκ ἠδύνατο , διαχωρήματα καὶ οὖρα ἐπέστη . τετάρτῃ πάντα παρωξύνθη , πέμπτῃ ἀπέθανε , κυναγχική . πι . ευ . ε . εθ . Οὔτε ἐν ἅπασι τῶν ἀντιγράφων οὕτως εὑρίσκεται γεγραμμένον τὸ τέλος τῆς ῥήσεως οὔτ’ ὑπὸ τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον ἁπάντων φαίνεται γινωσκόμενον . ἀλλὰ καὶ τούτων ἔνιοι μὲν ἀντὶ τοῦ πέμπτῃ ἑβδόμῃ γράφουσιν , ἔνιοι δ’ ὀγδόῃ . Καπίτων δ’ οὐκ οἶδα τί δόξαν αὐτῷ καὶ τὸ τῆς ἡμέρας ἀφείλετο καὶ τὸ κυναγχική . καὶ πρὸ τούτων δ’ ἔτι τὸ τετάρτῃ πάντα παρωξύνθη χωρὶς τοῦ τετάρτῃ γράφει , τὸ τέλος ὅλης τῆς ῥήσεως τοιοῦτον ποιήσας , διαχωρήματα καὶ οὖρα ἐπέστη , πάντα παρωξύνθη ἀπέθανε . περὶ μὲν οὖν τῆς βελτίονος γραφῆς ὕστερον ἐπισκεψόμεθα · πρότερον δὲ τῶν εἰρημένων ἐπ’ αὐτῆς ἐξηγησόμεθα τὰ μὴ σαφῆ , τοῦτο γάρ ἐστι τὸ μάλιστα προκείμενόν μοι ἐν τοῖς ἐξηγητικοῖς βιβλίοις . φαίνεται δὴ τὸ πνεῦμα μετέωρον οὐκ εἶναι σαφὲς , ἀμέλει Σαβῖνος ὑπὲρ αὐτοῦ κατὰ τήνδε τὴν λέξιν ἔγραψε . μετέωρος δ’ ἦν ἡ ἀναπνοὴ , τουτέστιν . ἄκρα τῇ ῥινὶ ἀνέπνει , διὰ φλεγμονὴν τῆς ἀρτηρίας , κλειομένης τῆς εὐρυχωρίας καὶ μηκέτι δυναμένης τῆς ὁλκῆς τοῦ πνεύματος εἰς τὸν πνεύμονα γενέσθαι . ἀσαφὴς δ’ ἐστὶ καὶ ἡ αὐτοῦ τοῦ Σαβίνου ῥῆσις , ὡς ἐξηγητοῦ πάλιν ἑτέρου δεῖσθαι . δοκεῖ δέ μοι βούλεσθαι δηλοῦν ἐκείνους ἀναπνεῖν ἄκρᾳ τῇ ῥινὶ τοὺς κινοῦντας αὐτῆς ἐν ταῖς ἀναπνοαῖς τὰ πτερύγια . πολλοὺς γὰρ τῶν νοσούντων οὕτως εἴδομεν ἀναπνέοντας , ὡς ἐν μὲν ταῖς εἰσπνοαῖς προστέλλειν , ἐν δὲ ταῖς ἐκπνοαῖς διαστέλλειν αὐτὰ , καὶ συμβαίνει γε τοῦτο τοῖς τε πνιγομένοις ὑπὸ κυνάγχης ἢ περιπνευμονίας ἢ ἐμπυήματος , ἔτι τε τοῖς ἀῤῥώστοις τὴν δύναμιν . ὅπως μὲν οὖν ἐπὶ τῶν ἀῤῥώστων γίνεται νῦν οὐκ ἀνάγκη λέγειν · ὅπως δ’ ἐπὶ τῶν διὰ τὴν στενοχωρίαν τῶν ἀναπνευστικῶν ὀργάνων , νῦν ἐροῦμεν εὐθὺς καὶ διὰ τί μετέωρον ὠνόμασεν ὁ Ἱπποκράτης τὸ τοιοῦτον πνεῦμα , συνεξηγησόμενοι . φαίνεται γὰρ τοῖς οὕτω διακειμένοις τὰ τοῦ θώρακος ὑψηλὰ μέχρι τῶν ὠμοπλατῶν κινούμενα , καὶ τοῦτ’ εὔλογον εἰρῆσθαι νῦν ὑπ’ αὐτοῦ μετέωρον πνεῦμα γινόμενον , οὐ μόνον ἐν τοῖς κυναγχικοῖς , ἀλλὰ κᾀν τοῖς περιπνευμονικοῖς καὶ τοῖς ἐμπυηκοῖς ὀνομαζομένοις πάθεσι . γίνεται δὲ καὶ χωρὶς πυρετῶν ἐπὶ τῶν ἰδίως ὀνομαζομένων ὀρθοπνοϊκῶν τε καὶ ἀσθματικῶν . ἀπὸ γὰρ τοιούτων συμβεβηκότων ἑκάτερον τῶν ὀνομάτων τῷ πάθει τούτῳ τέθειται , τὸ μὲν ἆσθμα διὰ τὴν ὑπειγμένην ἀναπνοὴν , ἣ καὶ τοῖς δραμοῦσιν ὀξέως γίνεται · τὴν δ’ ὀρθόπνοιαν ἐπειδὴ διὰ τὸ πνίγεσθαι κατακειμένους σχηματίζουσιν ἑαυτοὺς ὀρθίους · ἔνιοι δὲ καὶ ἀναγκάζονται καὶ τελέως ἐξανίστασθαι . γέγραπται δὲ κᾀν προγνωστικῷ κατὰ λέξιν οὕτως λεγομένην · αἱ δὲ κυνάγχαι δεινόταται μέν εἰσι καὶ τάχιστ’ ἀναιροῦσαι , ὅσαι μήτ’ ἐν τῇ φάρυγγι ἔκδηλον μηδὲν ποιέουσι μήτ’ ἐν τῷ αὐχένι · πλεῖστον δὲ πόνον παρέχουσι καὶ ὀρθόπνοιαν . ἡ αὐτὴ τοίνυν αἰτία τήν τ’ ὀρθόπνοιαν ἐργάζεται τοῖς πνιγώδεσι πάθεσι καὶ τὸ προσαγορευόμενον ἀρτίως μετέωρον πνεῦμα . κατὰ φύσιν μὲν γὰρ ἔχοντες , ὅταν ἐν ἡσυχίᾳ πάντων τῶν κατὰ προαίρεσιν ὦμεν ἐνεργειῶν , μόνοις τοῖς κατὰ τοῦ θώρακος μέρεσι τοῖς κατὰ τὰς φρένας ἀναπνέομεν , ὡς ἐν τοῖς περὶ τῶν τῆς ἀναπνοῆς αἰτίων ἐδείχθη . πλείονος δ’ εἰσπνοῆς δεόμενον καὶ τὰ συνεχῆ τοῖς κάτω συγκινοῦμεν . ἐπειδὰν δὲ πλείστης δεώμεθα , καὶ τὰ κατὰ τὰς ὠμοπλάτας μόρια κινοῦμεν , ἅπαντι τῷ θώρακι βιαίως ἐνεργοῦντες . ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἡμῖν ὑγιαίνουσι γίνεται δραμοῦσιν ὀξέως ἢ ὁπωσοῦν σφοδρῶς κινηθεῖσι , διὰ τὸ πλείονος εἰσπνοῆς δεῖσθαι . κατὰ δὲ τὰς περιπνευμονίας καὶ τὰ τῶν ἐμπύων παθήματα ἤτοι πάθη καὶ τὰς ἐπὶ τῶν πυρετῶν ὀρθοπνοίας , διὰ τὴν στενοχωρίαν τῶν ἀναπνευστικῶν ὀργάνων , οὐ δυναμένων καταδέξασθαι τοσαύτην οὐσίαν ἀέρος , ὅσης χρῄζει τὸ ζῶον . ἀπλήρωτος οὖν ἡ χρεία τῆς ἀναπνοῆς γινομένη κίνδυνον ἐπάγει πνιγὸς , καὶ διὰ τοῦτο ἀναγκάζονται συνεχῶς τε καὶ παντὶ τῷ θώρακι ποιεῖσθαι τὴν ἀναπνοήν · ἐπὶ δὲ τῆς συνάγχης αἱ μὲν κατὰ τὸν πνεύμονα κοιλίαι τοῦ πνεύματος , ἐν αἷς ἀναπνέομεν , πνέομεν , ἄφρακτοί εἰσι καὶ καθαραί . φλεγμαινόντων δὲ τῶν ἐν τῷ λάρυγγι μυῶν στενοχωρία γίνεται κατὰ τὴν εἴσοδον τὴν πρώτην τοῦ ἔξωθεν ἀέρος , ὃν διὰ τῆς εἰσπνοῆς ἕλκομεν , ὥστε καὶ νῦν καθ’ ἑτέραν μὲν αἰτίαν , ὡσαύτως δ’ ἀπλήρωτος ἡ χρεία γίνεται τῆς ἀναπνοῆς , ὡς ἐπ’ ἀσθματικῶν , ἐμπύων τε καὶ περιπνευμονικῶν ἐνεγίνετο . διὰ τοῦτο ἐξορμῶσιν οἱ πνιγόμενοι διανίστασθαί τε καὶ παντὶ τῷ θώρακι βιαίως ἐπισπᾶσθαι τὸν ἔξωθεν ἀέρα . κατὰ τοῦτο μὲν δὴ τοῖς κυναγχικοῖς τὸ μετέωρον ὠνομάσθαι πνεῦμα λογίσαιτ’ ἄν τις . ἐγχωρεῖ δὲ καὶ διὰ τὸ μετεωρίζειν ἑαυτοὺς ἐθέλειν οὕτως εἰρῆσθαι , ταυτὸν σημαίνοντος τοῦ μετεώρου πνεύματος τῇ κατὰ τὸ προγνωστικὸν ὀρθοπνοίᾳ . γέγραπται δ’ ἐν τῇ διηγήσει τῆς προκειμένης ἐν τῷ λόγῳ κυνάγχης , ὡς καὶ τὸ ποτὸν εἰς τὰς ῥῖνας ἀνεκόπτετο . γίνεται δὲ τοῦτο τοῖς μὴ καταπίνειν αὐτὸ δυναμένοις , ἤτοι διὰ στενοχωρίαν τοῦ πόρου τοῦ κατὰ τὸν στόμαχον ἢ διὰ νέκρωσιν αὐτοῦ καὶ παράλυσιν , ὀλέθριον ἐσχάτως ἑκάτερον ὂν , ὥσπερ καὶ τὸ προγεγραμμένον οὕτως ὑπ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν , ἄκρεα ψυχρὰ , πελιά . προειρηκὼς γὰρ , τῇ τρίτῃ ῥῖγος , πυρετὸς ὀξὺς ἐπήνεγκεν , ἄκρεα ψυχρὰ , πελιά . νεκρώσεως δ’ ἐστὶ καὶ σβέσεως τῆς ἐμφύτου θερμασίας σημεῖον ἡ τῶν ἄκρων ψύξις τε καὶ πελίωσις ἐν ὀξέσι πυρετοῖς γινομένη . οὕτως οὖν συνέβη τῇ νοσούσῃ καὶ ἡ τῶν διαχωρημάτων καὶ ἡ τῶν οὔρων ἐπίσχεσις , ὡς ἂν ἤδη νεκρουμένων ἁπασῶν τῶν ἐνεργειῶν , διὸ καὶ πιθανόν ἐστι μήτε κατὰ τὴν ζ΄ , ἡμέραν ἀποθανεῖν τὸν ἅνθρωπον μήτε κατὰ τὴν η΄ . οὐδὲ γὰρ ἐξαρκέσαι δυνατὸν ἦν τοσοῦτον χρόνον τὴν δύναμιν , ἤδη κατὰ τὴν γ΄ , ἡμέραν συμπτώματά τε καὶ σημεῖα ἔχουσαν ἀπὸ ψυχομένης τῆς φύσεως . ὁ Ἱπποκράτης τε ἐν τοῖς οὕτως ὀξέσι νοσήμασιν εἰωθὼς τὰ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν γινόμενα γράφειν οὐκ ἂν παρέλιπεν εἰπεῖν τι καὶ περὶ τῆς ε΄ ἡμέρας καὶ τῆς ς΄ . ἐπεὶ τοίνυν ἐπὶ συμπληρωθείσῃ τῇ τῆς τρίτης ἡμέρας διηγήσει , τῆς δ΄ μόνης ἐμνημόνευσε , πάντ’ ἐν αὐτῇ παροξυνθῆναι λέγων , ἔτι καὶ μᾶλλόν ἐστι δῆλον ὡς ἀδύνατον ἦν ἄχρι τῆς ζ΄ ἢ η΄ ἡμέρας ζῆσαι τὴν γυναῖκα . παραδόξους μὲν γὰρ μεταβολὰς ἐν τῷ σπανίῳ γινομένας διὰ ῥωμὴν φύσεως ἡμεῖς τε πολλάκις ἐθεασάμεθα καὶ ὁ Ἱπποκράτης αὐτὸς ἐν τῇ διηγήσει τῶν ἀῤῥώστων ἔγραψε , μετὰ τοῦ συνεπισημαίνεσθαι τοῦτο αὐτὸ καὶ δηλοῦν ἄμεινον ἐσχηκέναι τὸν ἄῤῥωστον · ἀλλὰ νῦν γε κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν σὺν ὀξεῖ πυρετῷ τῶν ἄκρων ψυχρῶν τε καὶ πελιῶν γενομένων , ἐπισχεθέντων τε καὶ τῶν οὐρουμένων , εἰ καὶ μὴ προσεγεγράφει , τετάρτῃ πάντα παρωξύνθη , πάντως ἂν ἐτεθνήκει περὶ τὴν πέμπτην ἡμέραν . ἐπεὶ δὲ καὶ τοῦτο προσέγραψεν , ἔτι καὶ μᾶλλον ἄν τις ἀποφαίνοιτο θαῤῥούντως οὕτως ἔχουσαν μὴ εἰς τὴν ἕκτην ἡμέραν ἀφικέσθαι ζῶσαν . καὶ πολύ γε μᾶλλον εἰς τὴν ἑβδόμην ἔτ’ ἀδυνατώτερον ἢ εἰς τὴν ὀγδόην . ἄξιον οὖν θαυμάσαι πῶς ὑπέγραψεν , ὁ πρῶτος ὑπογράψας τοὺς χαρακτῆρας , οὕτως ὡς δηλοῦσθαι κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν τεθνηκυῖαν αὐτήν · καὶ τούτου μᾶλλον ἔτι πῶς καὶ Ζήνων Ἡροφίλειος , οὐχ ὁ τυχὼν ἀνὴρ , ἐξηγούμενος τοὺς προγεγραμμένους χαρακτῆρας ἐν τῷ τρίτῳ τῶν ἐπιδημιῶν καὶ αὐτὸς ἐν τῇ ὀγδόῃ τῶν ἡμερῶν ἀποθανεῖν φησι τὴν κυναγχικὴν καὶ τοῦτο δηλοῦσθαι διὰ τῶν τοιούτων χαρακτήρων πι , δ , ε , κ , θ . τούτων τῶν χαρακτήρων ὁ μὲν πρῶτος τὸ πιθανὸν δηλοῖ , διὰ τοῦ π γράμματος γραφόμενος , μέσην ὀρθὴν ἔχοντος γραμμὴν , ἑκατέρᾳ τῶν ἄλλων παραλλήλων , οἷον ἔνιοι γράφουσι τὸ σημαῖνον τὸν τῶν ἐννεακοσίων ἀριθμόν . καὶ διὰ παντός γε κατὰ πάντας τοὺς ἀῤῥώστους τοῦτο σημαίνει προγεγραμμένος ἁπάντων τῶν ἐφεξῆς χαρακτήρων · ὁ δ’ ἐπὶ τῆς τελευτῆς αὐτῶν ἐνταῦθα μὲν τὸν θάνατον δηλοῖ , τοῦ θ γράμματος σημαινόμενον , ἐπ’ ἄλλων δ’ ἀῤῥώστων τὴν ὑγίειαν ὑπὸ τοῦ υ γράμματος δηλούμενον . ὁ δὲ πρὸ τοῦ τελευταίου χαρακτῆρος γεγραμμένος ἀεὶ σημαίνει τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν , ἐν ὅσαις ἐνόσησεν ὁ προκείμενος ἑκάστοτε κατὰ τὸν λόγον ἄῤῥωστος . οἱ δ’ ἐν τῷ μεταξὺ τούτου τε καὶ τοῦ πρώτου πάντων τὴν αἰτίαν δηλοῦσι τοῦ σωθῆναι τὸν ἄνθρωπον ἢ ἀπολέσθαι , καθάπερ ἐπὶ τῆς κυναγχικῆς ταύτης οἱ δύο χαρακτῆρές εἰσιν , ὁ μὲν ἑπόμενος τῷ πρώτῳ πάντων , ἐν ᾧ τὸ διὰ μέσου γραμμὴν ὀρθὴν ἔχον ἐγέγραπτο π . τούτῳ δ’ ἐφεξῆς ἄλλος τε καὶ ἄλλος . ὁ μὲν οὖν ἑπόμενος τῷ πρώτῳ πάντων , ἐν ᾧ τὸ διὰ μέσου τὸ δ στοιχεῖόν ἐστιν ἔχον ἀπὸ μέσης τῆς κάτω γραμμῆς ἑαυτοῦ γραμμὴν ἑτέραν ὀρθὴν εἰς τὰ κάτω μέρη ἠγμένην , ὥσπερ τὸ ι γράφομεν . ὁ δ’ ἐφεξῆς ἐστιν ὁ τοῦ ε γράμματος , ἐκ τούτων δ’ ἐφεξῆς ὁ Ζήνων δηλοῦσθαί φησι τῶν διαχωρούντων τὴν ἐπίσχεσιν , τοῦ μὲν ἀπεστιγμένου κάτω δ καθ’ ὁντινοῦν τρόπον διαχωρούμενα δηλοῦντος , καὶ γὰρ ἱδρῶτος αὐτό φησι σημεῖον , οὐκ οὔρων μόνον ἢ διαχωρημάτων εἶναι , τοῦ δὲ ε τὴν ἐποχὴν ἢ ἐπίσχεσιν αὐτῶν , ὁποτέρως ἂν ὀνομάζειν ἐθέλοις , ὡς εἶναι τὴν ὅλην διάνοιαν τῶν σημείων τοιάνδε , πιθανόν ἐστι τῶν διαχωρουμένων ἐπισχεθέντων ὀγδοαίαν ἀποθανεῖν τὴν κυναγχικήν . θαυμάζω τοίνυν , ὅπερ ἔφην , τῶν ἀκριβέστερον ἀντιγράφων ἐχόντων τὴν ε ἡμέραν , ὁμολογοῦντος τῇ γραφῇ τῇδε καὶ αὐτοῦ τοῦ ε , ὡς ὀλίγον ἔμπροσθεν ἐδείκνυον , αὐτόν τε τὸν Ζήνωνα τὴν ὀγδόην ἡμέραν ἐπίστασθαι γεγραμμένην , ἀντιλέγοντάς τέ τινας αὐτῷ περὶ μὲν τούτου μηδὲν εἰρηκέναι , περὶ δὲ τῶν χαρακτήρων ἐλέγχειν αὐτὸν , ὡς μεταγράψαντα τὸ δεύτερον γράμμα καὶ ποιήσαντα τὸ ἀπεστιγμένον δ , μὴ οὕτως ἐχούσης τῆς κατὰ τὸ τρίτον τῶν ἐπιδημιῶν γραφῆς . ἀλλὰ μετὰ τὸν πρῶτον χαρακτῆρα τὸ ρ γεγραμμένον , καθάπερ ἐκεῖνοί φασι . παρεισέρχεται δ’ ἐνταῦθα λοιπὸν ἤδη μακρός τις λόγων ἐσμός . οἰήσεται γάρ τις ὄντως ὑφ’ Ἱπποκράτους προσκεῖσθαι τοὺς χαρακτῆρας τοῖς ἀῤῥώστοις , εἴπερ οἱ ἀντιλέγοντες τῷ Ζήνωνι τὸ ρ φασὶν οὐ τὸ κάτωθεν ἀπεστιγμένον δ γεγράφθαι . ἀλλ’ ἐὰν ἀναγνῷ τις τὰ τῶν ἀντειπόντων τῷ Ζήνωνι βιβλία , μήθ’ Ἱπποκράτους εἶναι λεγόντων τοὺς χαρακτῆρας , εὑρεθῆναί τε βιβλίον τι τῶν Πτολεμαίου τοῦ Εὐεργέτου κληθέντος , ἔχον αὐτοὺς διεσκευασμένους ὑπό τινος ἰατροῦ Παμφίλου , τὸ γένος ἐκ πόλεως Ἰνδικῆς , Κλεοφαντίου δὲ τὴν αἵρεσιν . ἀκούσῃ δὲ καὶ τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἐνέγραψε τῷ βιβλίῳ τοὺς χαρακτῆρας τούτους ὁ Μνήμων , οὓς δόξειαν αὐτοὶ διαφέρεσθαι πρὸς ἑαυτοὺς οἱ ἀντειπόντες τῷ Ζήνωνι , μήθ’ Ἱπποκράτους εἶναι μήθ’ οὕτως γεγράφθαι τοὺς χαρακτῆρας , ὡς ἐκεῖνος ἐξηγήσατο . ἐμοὶ μὲν οὖν δοκεῖ καὶ τὰ μέχρι νῦν εἰρημένα περιττά τ’ εἶναι καὶ μηδὲν ὀνίναι τοὺς ἀναγνωσομένους εἰς τὰ τῆς τέχνης ἔργα , πρὸς ἃ σπεύδειν δεῖ τὸν ἀσκούμενον ἐν αὐτῇ . ἀλλ’ ἐπειδὴ γραφομένων αὐτῶν ἔδοξε τοῖς φίλοις , οἷς πεισθεὶς κατὰ τὸ πρῶιον βιβλίον ἐλέγχους τινὰς ἔγραψα τῶν μοχθηρῶς ἐξηγησαμένων τὰ κατὰ τοὺς ἀῤῥώστους , εἰπεῖν τί με καὶ περὶ τῶν χαρακτήρων τούτων ἅπαξ ἐν τῷδε τῷ βιβλίῳ , καὶ τοῦθ’ ὑπέμεινα πρᾶξαι γινώσκων , ὅπερ ἀεὶ λέγω , τὰ ὑπὸ τῶν νεωτέρων ἰατρῶν ἐν ὑπομνήμασι γεγραμμένα , ἀπολλύντα μὲν ἡμῶν τὸν χρόνον , ἰατρικὸν δ’ οὐδὲν διδάσκοντα , δι’ οὓς κᾀγὼ τὰς μὲν ἰατρικὰς πραγματείας ἰδίᾳ καθ’ ἑαυτὰς ἐποιησάμην , τὰς δὲ πρὸς τοὺς σοφιστὰς , ἐπειδὴ καὶ τούτων ὁρῶ δεομένους τοὺς νέους , ὅσοι διαστρέφονται πρὸς αὐτῶν , αὐτὰς καθ’ ἑαυτὰς πάλιν καὶ ταύτας , ἵν’ εἴ τις ἔχῃ χρόνον ἐκ περιουσίας ἐντυγχάνειν αὐταῖς , ὡς πρὸς πολεμίους εἴη παρεσκευασμένος τοὺς σοφιστάς . οὕτως οὖν καὶ νῦν ἄχρηστον πρᾶγμα πρὸς τὸ καλῶς ἰᾶσθαι τὸ κατὰ τοὺς χαρακτῆρας τούτους ὑπάρχον , ὅμως οὐκ ὀκνήσω διελθεῖν ἅπαν , ἐπειδὴ τοῖς φίλοις οὕτως ἔδοξεν . ᾐσχυνάμην δ’ ἂν εἰς τοιαύτην φλυαρίαν ἐκτρεπόμενος , εἰ μὴ πρότερον ἐν πολλαῖς πραγματείαις ἅπαντα τῆς ἰατρικῆς τέχνης τὰ χρήσιμα διελθὼν οὕτως ἧκον ἐπὶ τὰς τῶν Ἱπποκρατείων βιβλίων ἐξηγήσεις , ἐν αἷς ἐπιμαθεῖν μὲν οὐδὲν ἔχουσιν οἱ μανθάνοντες τὴν τέχνην , ἔξωθεν ὧν ἐν ταῖς ἰατρικαῖς πραγματείαις ἔγραψα κατὰ διέξοδον σαφῶς , ὡς καὶ τοὺς ἀμβλεῖς τὴν διάνοιαν ἕπεσθαι τοῖς λεγομένοις . ἱστορίας δὲ γνῶσιν ἕξουσιν , ἀφ’ ἧς οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων θαυμάζουσιν ἐνίοτε τῶν τὰς τέχνας μεταχειριζομένων τινὰς , οἰόμενοι τοὺς πολυΐστορας καὶ πολυμνήμονας ἀνθρώπους , εὐθὺς καὶ τὰ τῆς τέχνης διαγινώσκειν θεωρήματα . καὶ νῦν οὖν ἐρῶ τὴν περὶ τῶν χαρακτήρων ἱστορίαν ἅπασαν , ἐπεὶ δὲ τοῦτο δοκεῖ τοῖς τε φίλοις καὶ τοῖς ἑταίροις ἅπαξ ἐνθάδε γενέσθαι βέλτιον εἶναι . λέλεκται μὲν οὖν ἃ μέλλω λέγειν ὑπὸ Ζεύξιδος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν εἰς τὸ προκείμενον βιβλίον ὑπομνημάτων , καὶ ἦν ἴσως ἄμεινον , ὥσπερ εἴωθα ποιεῖν ἐν τοῖς τοιούτοις , ἀναπέμψαι τοὺς βουλομένους τὴν ἱστορίαν ταύτην γνῶναι πρὸς ἐκεῖνο τὸ βιβλίον , ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ τοῦ Ζεύξιδος ὑπομνήματα μηκέτι σπουδαζόμενα σπανίζει , διὰ τοῦτ’ ἠξίωσαν ἐμὲ διελθεῖν αὐτὰ τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τοῦ Μνήμονος ποιησάμενον αὐτῆς . ἔνιοι μὲν γάρ φασιν αὐτὸν λαβόντα τὸν τρίτον τῶν ἐπιδημιῶν ἐκ τῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ μεγάλης βιβλιοθήκης ὡς ἀναγνωσόμενον ἀποδοῦναι , παρεγγράψαντα ἐν αὐτῷ καὶ μέλανι καὶ γράμμασι παραπλησίοις τοὺς χαρακτῆρας τούτους . ἔνιοι δὲ καὶ αὐτὸν ἐκ Παμφυλίας κεκομικέναι καὶ φιλότιμον περὶ βιβλία τόν τε βασιλέα τῆς Αἰγύπτου Πτολεμαῖον οὕτω γενέσθαι φασὶν , ὡς καὶ τῶν καταπλεόντων ἁπάντων τὰ βιβλία κελεῦσαι πρὸς αὐτὸν κομίζεσθαι καὶ ταῦτα εἰς καινοὺς χάρτας γράφοντα διδόναι μὲν τὰ γραφέντα τοῖς δεσπόταις , ὧν καταπλευσάντων ἐκομίσθησαν αἱ βίβλοι πρὸς αὐτὸν , εἰς δὲ τὰς βιβλιοθήκας ἀποτίθεσθαι τὰ κομισθέντα καὶ εἶναι τὰς ἐπιγραφὰς αὐτοῖς τῶν ἐκ πλοίων . ἓν δέ τι τοιοῦτόν φασιν εὑρεθῆναι καὶ τὸ τρίτον τῶν ἐπιδημιῶν ἐπιγεγραμμένον , τῶν ἐκ πλοίων κατὰ διορθωτὴν Μνήμονα Σιδίτην , ἔνιοι δ’ οὐ κατὰ διορθωτὴν ἐπιγεγράφθαι φασὶν , ἀλλ’ ἁπλῶς τοὔνομα τοῦ Μνήμονος , ἐπειδὴ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων τῶν καταπλευσάντων ἅμα βίβλοις ἐπέγραφον οἱ τοῦ βασιλέως ὑπηρέται τὸ ὄνομα τοῖς ἀποτιθεμένοις εἰς τὰς ἀποθήκας . οὐ γὰρ εὐθέως εἰς τὰς βιβλιοθήκας αὐτὰ φέρειν , ἀλλὰ πρότερον ἐν οἴκοις τισὶ κατατίθεσθαι σωρηδόν . ὅτι δ’ οὕτως ἐσπούδαζε περὶ τὴν τῶν παλαιῶν βιβλίων κτῆσιν ὁ Πτολεμαῖος ἐκεῖνος οὐ μικρὸν εἶναι μαρτύριόν φασιν ὃ πρὸς Ἀθηναίους ἔπραξε . δοὺς γὰρ αὐτοῖς ἐνέχυρα πεντεκαίδεκα τάλαντα ἀργυρίου καὶ λαβὼν τὰ Σοφοκλέους καὶ Εὐριπίδου καὶ Αἰσχύλου βιβλία χάριν τοῦ γράψαι μόνον ἐξ αὐτῶν , εἶτ’ εὐθέως ἀποδοῦναι σῶα , κατασκευάσας πολυτελῶς ἐν χάρταις καλλίστοις , ἃ μὲν ἔλαβε παρὰ Ἀθηναίων κατέσχεν , ἃ δ’ αὐτὸς κατεσκεύασεν ἔπεμψεν αὐτοῖς παρακαλῶν ἔχειν τε τὰ πεντεκαίδεκα τάλαντα καὶ λαβεῖν ἄνθ’ ὧν ἔδοσαν βιβλίων παλαιῶν τὰ καινά . τοῖς μὲν οὖν Ἀθηναίοις , εἰ καὶ μὴ καινὰς ἐπεπόμφει βίβλους , ἀλλὰ κατεσχήκει τὰς παλαιὰς , οὐδὲν ἦν ἄλλο ποιεῖν , εἰληφόσι γε τὸ ἀργύριον ἐπὶ συνθήκαις τοιαύταις , ὡς αὐτοὺς κατασχεῖν , εἰ κᾀκεῖνος κατάσχοι τὰ βιβλία , καὶ διὰ τοῦτ’ ἔλαβόν τε τὰ καινὰ καὶ κατέσχον καὶ τὸ ἀργύριον . ὁ δ’ οὖν Μνήμων , εἴτ’ αὐτὸς ἐκόμισε τὸ βιβλίον εἴτε λαβὼν ἐκ τῆς βιβλιοθήκης παρέγραψε , φαίνεται πράξας ἕνεκα σχηματισμοῦ τοῦτο . μόνον γὰρ ἐπίστασθαι λέγων ἑαυτὸν ἃ δηλοῦσιν αἱ χαρακτῆρες , μισθὸν τῆς ἐξηγήσεως αὐτῶν εἰσεπράττετο καὶ εἴπερ τοῦθ’ οὕτως ἔχει , πιθανώτερόν ἐστὶ τὸ κατὰ τὴν βιβλιοθήκην ἀποκείμενον ὑπ’ αὐτοῦ διεσκεύασθαι . πολὺ γὰρ ἀξιοπιστότερον ἔμελλεν αὐτῷ τὸ τῆς ἐξηγήσεως ἔσεσθαι , τῆς βασιλικῆς βιβλιοθήκης ἐχούσης τοὺς χαρακτῆρας . ὕποπτος δ’ ἂν ἦν , εἰ αὐτὸς ἐκεμομίκει τὸ βιβλίον οἴκοθεν · οὐκ ὀκνοίην δ’ ἂν οὐδὲ τὰς ὑφ’ Ἡρακλείου τοῦ Ταραντίνου τε καὶ τοῦ Ἐρυθραίου γεγραμμένας ἀποδείξεις τοῦ παρεγγεγράφθαι τοὺς χαρακτῆρας εἰπεῖν , εἰ μή γε τοῖς νῦν ἔχουσι πρόδηλον ἐνόμιζον εἶναι τοῦτο καὶ θᾶττον ἔσπευδον ἀπαλλαγῆναι τῆς τοιαύτης πολυλογίας . ἐπάνειμι τοίνυν ἐπὶ τὸ χρήσιμον , οὗπερ ἕνεκα καὶ τὴν τῶν ἀῤῥώστων τούτων ἱστορίαν ἀναλεγόμεθα . γελοῖον γάρ ἐστι διὰ τοῦτ’ ἀποθανεῖν νομίσαι τὸν ἄνθρωπον , ὅτι τῶν διαχωρημάτων ἐπίσχεσις ἐγένετο . οὐ γὰρ δὴ διὰ τὴν ἐπίσχεσιν ἀπέθανεν , ἀλλ’ ὅτι συνέβαινεν αὐτῇ διὰ τοῦτ’ ἐπέχεσθαι τὰ διαχωρούμενα , νεκρουμένων τῶν κατὰ φύσιν ἐνεργειῶν . οὐ γὰρ διότι ψυχρὰ καὶ πελιδνὰ τὰ ἄκρεα κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν ἐγένετο , διὰ τοῦτ’ ἀπέθανεν , ἀλλὰ διότι ἀπέθνησκεν ἐνεκροῦτο καὶ ταῦτα . καὶ αὐτὸς δ’ ὁ Ἱπποκράτης ὥσπερ μαντευσάμενος ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς διηγήσεως προσέγραψεν , ἀπέθανε κυναγχική . καίτοι προειρηκὼς εὐθὺς ἐν ἀρχῇ , ἡ κυναγχικὴ παρὰ Βίτωνος . ἀλλ’ ἡ κατὰ τὸ τέλος προσθήκη τοιαύτην τινὰ ἔχει τὴν ἔνδειξιν , ἀπέθανεν ἡ ἄνθρωπος αὕτη διὰ τὴν κυναγχικήν . οὕτως γοῦν ἔγραψε κᾀν τῷ προγνωστικῷ περὶ τῶν ὀλεθρίων κυναγχῶν . αὗται γὰρ καὶ αὐθημερὸν ἀποπνίγουσι καὶ δευτεραῖον καὶ τριταῖον . εἰκὸς οὖν καὶ τὴν προκειμένην ἐν τῷ λόγῳ γυναῖκα διὰ τοῦτο ἀποθανεῖν τριταίαν , ἡνίκα καὶ τὰ ἄκρεα πελιδνὰ καὶ ψυχρὰ καὶ τῶν διαχωρημάτων ἐπίσχεσις ἐγένετο , ὥστ’ εἰκάζειν χρὴ τὴν δύναμιν αὐτῆς ἰσχυρὰν οὖσαν ἐξαρκέσαι μέχρι τῆς ε΄ ἡμέρας . τὸ δ’ ἄχρι τῆς ὀγδόης ἀδύνατον · ἀλλὰ μέχρι μὲν τούτων ἅλις , ἐννοήσας δέ τις ὡς , εἴθ’ Ἱπποκράτης αὐτὸς ἐνεκεχείριστο τὴν θεραπείαν τῆς γυναικὸς ταύτης εἴτε συνεπισκέπτετο τῷ θεραπεύοντι , πάντως ἂν εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο , καταπλασμάτιον γοῦν ἐπέθηκεν ἢ διακλυσμάτιον ἔδωκεν αὐτῇ . πεισθήσεται γοῦν παραλελεῖφθαι κατὰ τὴν διήγησιν τά τ’ ἄλλα βοηθήματα προσαχθέντα ἐν τῇ νοσούσῃ καὶ τὴν φλεβοτομίαν , μόνον δὲ κλυστῆρα καὶ βαλάνου πρόσθεσιν οὐ προηγουμένως , ἀλλὰ κατὰ τὸ πάρεργον γεγράφθαι . διηγούμενος γὰρ τά τ’ οὐρούμενα καὶ ἐμούμενα καὶ τὰ διαχωρούμενα κατὰ γαστέρα , προσγράφων δὲ καὶ τὴν ἐπίσχεσιν αὐτὴν , ἐφ’ ὧν οὐδὲν ἀπέκρινεν αὐτομάτως ὁ κάμνων , ἐπὶ τούτων ἐν παρέργῳ προσέγραψε μετὰ τῆς ποιότητος τῶν ἐκκριθέντων τό τ’ ἀπὸ βαλάνου καὶ ἀπὸ κλυσματίου . Ἐγὼ μὲν ἀπηλλάχθαι τελέως ἠβουλόμην ἤδη τῆς περὶ τοὺς χαρακτῆρας ἀδολεσχίας . ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν ἑταίρων πολλοὶ συντελεσθῆναι τὸν λόγον ἅπαντα ποθοῦσιν , ἐμοί τε πολὺ μέρος τῆς φλυαρίας ἤδη ταύτης διήνυσται , προσθεῖναι τὸ κατάλοιπον οὐκ ὀκνήσω . προηγούμην μὲν οὖν , ὥσπερ εἴωθα , τοὺς μηδὲν συντελοῦντας εἰς τὴν τέχνην λόγους ἰδίᾳ γράφειν , οὕτω καὶ τούτῳ βιβλίον ἓν ἀναθεῖναι κατὰ μόνας γεγραμμένον , ἵν’ ἔχοιεν οἱ καὶ τοιαῦτα περιεργάζεσθαι βουλόμενοι σχολάζειν ἀχρήστοις φλυαρίαις · ἐπεὶ δ’ ὁρῶ προεληλυθὼς ἤδη τὸ δεύτερον ὑπόμνημα τοῦτο καὶ μῆκος ἀξιόλογον εἰληφὼς , ὡς μὴ δύνασθαι μηκέτι κατ’ αὐτὸ τοὺς θ΄ ὑπολοίπους ἀῤῥώστους ἐξηγήσασθαι καὶ προσθεῖναι τὴν λοιμώδη κατάστασιν ἐφεξῆς γεγραμμένην αὐτῶν , οὐ μὴν οὐδὲ διασπάσαι βούλομαι τὴν τῆς καταστάσεως ἐξήγησιν , ὡς μέρος μὲν αὐτῆς κατὰ τοῦτο γεγράφθαι τὸ ὑπόμνημα . τὸ δ’ ὑπόλοιπον ἐν τῷ μετ’ αὐτό · διὰ τοῦτο καὶ τὸν περὶ χαρακτήρων λόγον ἐν τῷδε συμπληρώσω , περιελὼν καὶ τούτων τὸν πολὺν λῆρον . εἰ γὰρ ὅσα λέλεκται τοῖς γράψασι περὶ τῶν χαρακτήρων τούτων εἰς ἐξέτασιν ἄγων καὶ διακρίνων , τά τ’ ὀρθῶς εἰρημένα καὶ τὰ μὴ τοιούτως , οὐχ ἑνὸς εἰς τοῦτο δεήσομαι βιβλίου . ἡγεῖται μὲν οὖν , ὡς ἔφην , ἁπάντων τὸ τὴν διάμετρον γραμμὴν ἔχον πι , σημαῖνον ἀεὶ τὸ πιθανόν . τελευταῖον δ’ ἤτοι τὸ υ γράμμα φαίνεται γεγραμμένον ἢ τὸ θ . τὸ μὲν ὑγείαν , τὸ δὲ θάνατον σημαῖνον , ἔμπροσθεν δ’ αὐτῶν ὁ τῶν ἡμερῶν ἀριθμὸς , ἐν αἷς ἐνόσησεν ἢ ἀπέθανεν ὁ κάμνων . οἱ δ’ ἐν τῷ μεταξὺ τούτων χαρακτῆρες ἅπαντες μέν εἰσι διὰ τῶν γραμμάτων ἃ σημαίνει τὰ στοιχεῖα τῆς φωνῆς , πλὴν τοῦ κάτωθεν ἀπεστιγμένου δέλτα , τίνα δὲ διάνοιαν ἕκαστος αὐτῶν ἔχει δηλώσω . μεμνημένων οὖν ἡμῶν ὅτι τὰ πρὸ τοῦ τελευταίου τῶν χαρακτήρων , ὑφ’ οὗ θάνατον ἢ ὑγείαν ἔφαμεν δηλοῦσθαι γεγραμμένα , τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν σημαίνει , περὶ τῶν ἄλλων ὅσα μεταξὺ τούτων τε καὶ τῆς ἀρχῆς γέγραπται ποιήσομαι τὸν λόγον · τὸ μὲν α δηλοῖ ἀποφθορὰν , ἀπώλειαν , τὸ δὲ γ γονοειδὲς οὖρον . τὸ δ ἀπεστιγμένον , οἷάπερ ἐστὶν ἃ κάτωθεν ἔχῃ τρόπῳ τοιῷδε γεγραμμένον δ . διαχωρούμενα δι’ ἱδρώτων καὶ διάῤῥοιαν καὶ διαφόρησιν καὶ συνελόντι φάναι κένωσιν ἡντιναοῦν σημαίνειν βούλονται . τὸ δὲ ε ἐποχὴν , ἕδραν . τὸ δὲ ζ ζήτημα , τὸ δὲ θ θάνατον , ὡς προείρηται . τὸ δὲ ι ἱδρῶτα , τὸ δὲ κ κρίσιν ἢ κοιλιακὴν διάθεσιν . τὸ δὲ μ μανίαν ἢ μήτραν , τὸ δὲ ν νεότητα καὶ νέκρωσιν , τὸ δὲ ξ ξανθὴν χολὴν καὶ ξένον τι καὶ σπάνιον καὶ ξυσμὸν καὶ ξηρότητα . τὸ δὲ ο ὀδύνας ἢ οὖρον , ἔνιοι δέ φασιν ὅταν ἐπικείμενον ἄνωθεν ἔχῃ τὸ υ , τότε σημαίνειν τὸ οὖρον αὐτὸ , γραφόμενον ὡς εἰώθασι τὸ οὕτως γράφειν . τὸ δὲ π πλῆθος ἢ πτύελον ἢ πυρὸν ἢ πυρετὸν ἢ πνεύμονος πάθος . τὸ πι δ’ ἐν αὑτῷ μέσον ἔχον τὸ ι , καθότι προείρηται , τὸ πιθανὸν δηλοῖ τὸ δὲ ρ ῥύσιν ἢ ῥῖγος , τὸ δὲ φ φρενῖτιν ἢ φθίσιν , τὸ δὲ σ σπασμὸν ἢ στομάχου κάκωσιν ἢ στόματος , τὸ δὲ τ τόκον , τὸ δὲ υ ὑγείαν ἢ ὑποχόνδριον τὸ δὲ χ χολὴν ἢ χολῶδες , τὸ δὲ ψ ψύξιν , τὸ δὲ ω ὠμότητα .
Lemmas: ὁ κυναγχικός ὁ παρά ὁ Βίτων , ὅς πρῶτος ἀπό γλῶσσα ἄρχω , ἀσαφής ὁ φωνή , γλῶσσα ἐρυθρός , ἐπιξηραίνω . ὁ πρῶτος φρικώδης , ἐπιθερμαίνω , ῥῖγος , πυρετός ὀξύς , οἴδημα ὑπέρυθρος , σκληρός , τράχηλος καί ἐπί στῆθος ἐκ ἀμφότερος , ἄκρις ψυχρός , πελιός , πνεῦμα μετέωρος , ποτός διά ῥίς χέω , καταπίνω οὐ δύναμαι , διαχώρημα καί οὖρον ἐφίστημι . τέταρτος πᾶς παροξύνω , πέμπτος ἀποθνῄσκω , κυναγχικός . πι . ε̅υ̅ . ε . εθʹ . οὔτε ἐν ἅπας ὁ ἀντίγραφος οὕτως εὑρίσκω γράφω ὁ τέλος ὁ ῥῆσις οὔτε ὑπό ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον ἅπας φαίνω γιγνώσκω . ἀλλά καί οὗτος ἔνιοι μέν ἀντί ὁ πέμπτος ἕβδομος γράφω , ἔνιοι δέ ὄγδοος . Καπίτων δέ οὐ οἶδα τίς δοκέω αὐτός καί ὁ ὁ ἡμέρα ἀφαιρέω καί ὁ κυναγχικός . καί πρό οὗτος δέ ἔτι ὁ τέταρτος πᾶς παροξύνω χωρίς ὁ τέταρτος γράφω , ὁ τέλος ὅλος ὁ ῥῆσις τοιοῦτος ποιέω , διαχώρημα καί οὖρον ἐφίστημι , πᾶς παροξύνω ἀποθνῄσκω . περί μέν οὖν ὁ ἀγαθός γραφή ὕστερον ἐπισκοπέω · πρότερος δέ ὁ λέγω ἐπί αὐτός ἐξηγέομαι ὁ μή σαφής , οὗτος γάρ εἰμί ὁ μάλα πρόκειμαι ἐγώ ἐν ὁ ἐξηγητικός βιβλίον . φαίνω δή ὁ πνεῦμα μετέωρος οὐ εἰμί σαφής , ἀμέλει Σαβῖνος ὑπέρ αὐτός κατά ὅδε ὁ λέξις γράφω . μετέωρος δέ εἰμί ὁ ἀναπνοή , τουτέστι . ἄκρον ὁ ῥίς ἀναπνέω , διά φλεγμονή ὁ ἀρτηρία , κλείω ὁ εὐρυχωρία καί μηκέτι δύναμαι ὁ ὁλκή ὁ πνεῦμα εἰς ὁ πνεύμων γίγνομαι . ἀσαφής δέ εἰμί καί ὁ αὐτός ὁ Σαβῖνος ῥῆσις , ὡς ἐξηγητής πάλιν ἕτερος δέω . δοκέω δέ ἐγώ βούλομαι δηλόω ἐκεῖνος ἀναπνέω ἄκρος ὁ ῥίς ὁ κινέω αὐτός ἐν ὁ ἀναπνοή ὁ πτερύγιον . πολύς γάρ ὁ νοσέω οὕτως ὁράω ἀναπνέω , ὡς ἐν μέν ὁ εἰσπνοή προστέλλω , ἐν δέ ὁ ἐκπνοή διαστέλλω αὐτός , καί συμβαίνω γε οὗτος ὁ τε πνίγω ὑπό κυνάγχη ἤ περιπνευμονία ἤ ἐμπύημα , ἔτι τε ὁ ἄρρωστος ὁ δύναμις . ὅπως μέν οὖν ἐπί ὁ ἄρρωστος γίγνομαι νῦν οὐ ἀνάγκη λέγω · ὅπως δέ ἐπί ὁ διά ὁ στενοχωρία ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον , νῦν λέγω εὐθύς καί διά τίς μετέωρος ὀνομάζω ὁ Ἱπποκράτης ὁ τοιοῦτος πνεῦμα , συνεξηγέομαι . φαίνω γάρ ὁ οὕτως διάκειμαι ὁ ὁ θώραξ ὑψηλός μέχρι ὁ ὠμοπλάτη κινέω , καί οὗτος εὔλογος λέγω νῦν ὑπό αὐτός μετέωρος πνεῦμα γίγνομαι , οὐ μόνος ἐν ὁ κυναγχικός , ἀλλά εἰͅν ὁ περιπνευμονικός καί ὁ ἐμπυικός ὀνομάζω πάθος . γίγνομαι δέ καί χωρίς πυρετός ἐπί ὁ ἴδιος ὀνομάζω ὀρθοπνοικός τε καί ἀσθματικός . ἀπό γάρ τοιοῦτος συμβαίνω ἑκάτερος ὁ ὄνομα ὁ πάθος οὗτος τίθημι , ὁ μέν ἆσθμα διά ὁ ὑπαίσσω ἀναπνοή , ὅς καί ὁ τρέχω ὀξύς γίγνομαι · ὁ δέ ὀρθόπνοια ἐπειδή διά ὁ πνίγω κατάκειμαι σχηματίζω ἑαυτοῦ ὄρθιος · ἔνιοι δέ καί ἀναγκάζω καί τέλειος ἐξανίστημι . γράφω δέ εἰͅν προγνωστικός κατά λέξις οὕτως λέγω · ὁ δέ κυνάγχης δεινός μέν εἰμί καί ταχύς ἀναιρέω , ὅσος μήτε ἐν ὁ φάρυγξ ἔκδηλος μηδείς ποιέω μήτε ἐν ὁ αὐχήν · πολύς δέ πόνος παρέχω καί ὀρθόπνοια . ὁ αὐτός τοίνυν αἰτία ὁ τε ὀρθόπνοια ἐργάζομαι ὁ πνιγώδης πάθος καί ὁ προσαγορεύω ἄρτιος μετέωρος πνεῦμα . κατά φύσις μέν γάρ ἔχω , ὅταν ἐν ἡσυχία πᾶς ὁ κατά προαίρεσις εἰμί ἐνέργεια , μόνος ὁ κατά ὁ θώραξ μέρος ὁ κατά ὁ φρήν ἀναπνέω , ὡς ἐν ὁ περί ὁ ὁ ἀναπνοή αἴτιος δείκνυμι . πολύς δέ εἰσπνοή δέω καί ὁ συνεχής ὁ κάτω συγκινέω . ἐπειδάν δέ πολύς δέω , καί ὁ κατά ὁ ὠμοπλάτη μόριον κινέω , ἅπας ὁ θώραξ βίαιος ἐνεργέω . ἀλλά οὗτος μέν ἐγώ ὑγιαίνω γίγνομαι τρέχω ὀξύς ἤ ὁπωσοῦν σφοδρός κινέω , διά ὁ πολύς εἰσπνοή δέω . κατά δέ ὁ περιπνευμονία καί ὁ ὁ ἔμπυος πάθημα ἤτοι πάθος καί ὁ ἐπί ὁ πυρετός ὀρθόπνοια , διά ὁ στενοχωρία ὁ ἀναπνευστικός ὄργανον , οὐ δύναμαι καταδέχομαι τοσοῦτος οὐσία ἀήρ , ὅσος χρῄζω ὁ ζῷον . ἀπλήρωτος οὖν ὁ χρεία ὁ ἀναπνοή γίγνομαι κίνδυνος ἐπάγω πνίξ , καί διά οὗτος ἀναγκάζω συνεχής τε καί πᾶς ὁ θώραξ ποιέω ὁ ἀναπνοή · ἐπί δέ ὁ συνάγχη ὁ μέν κατά ὁ πνεύμων κοιλία ὁ πνεῦμα , ἐν ὅς ἀναπνέω , πνέω , ἄφρακτος εἰμί καί καθαρός . φλεγμαίνω δέ ὁ ἐν ὁ λάρυγξ μῦς στενοχωρία γίγνομαι κατά ὁ εἴσοδος ὁ πρῶτος ὁ ἔξωθεν ἀήρ , ὅς διά ὁ εἰσπνοή ἕλκω , ὥστε καί νῦν κατά ἕτερος μέν αἰτία , ὡσαύτως δέ ἀπλήρωτος ὁ χρεία γίγνομαι ὁ ἀναπνοή , ὡς ἐπί ἀσθματικός , ἔμπυος τε καί περιπνευμονικός ἐγγίγνομαι . διά οὗτος ἐξορμάω ὁ πνίγω διανίσταμαι τε καί πᾶς ὁ θώραξ βίαιος ἐπισπάω ὁ ἔξωθεν ἀήρ . κατά οὗτος μέν δή ὁ κυναγχικός ὁ μετέωρος ὀνομάζω πνεῦμα λογίζομαι ἄν τις . ἐγχωρέω δέ καί διά ὁ μετεωρίζω ἑαυτοῦ ἐθέλω οὕτως λέγω , τατός σημαίνω ὁ μετέωρος πνεῦμα ὁ κατά ὁ προγνωστικός ὀρθόπνοια . γράφω δέ ἐν ὁ διήγησις ὁ πρόκειμαι ἐν ὁ λόγος κυνάγχη , ὡς καί ὁ ποτός εἰς ὁ ῥίς ἀνακόπτω . γίγνομαι δέ οὗτος ὁ μή καταπίνω αὐτός δύναμαι , ἤτοι διά στενοχωρία ὁ πόρος ὁ κατά ὁ στόμαχος ἤ διά νέκρωσις αὐτός καί παράλυσις , ὀλέθριος ἔσχατος ἑκάτερος εἰμί , ὥσπερ καί ὁ προγράφω οὕτως ὑπό αὐτός κατά ὁ τρίτος ἡμέρα , ἄκρις ψυχρός , πελιός . προλέγω γάρ , ὁ τρίτος ῥῖγος , πυρετός ὀξύς ἐπιφέρω , ἄκρις ψυχρός , πελιός . νέκρωσις δέ εἰμί καί σβέσις ὁ ἔμφυτος θερμασία σημεῖον ὁ ὁ ἄκρος ψῦξις τε καί πελίωσις ἐν ὀξύς πυρετός γίγνομαι . οὕτως οὖν συμβαίνω ὁ νοσέω καί ὁ ὁ διαχώρημα καί ὁ ὁ ὅρος ἐπίσχεσις , ὡς ἄν ἤδη νεκρόω ἅπας ὁ ἐνέργεια , διό καί πιθανός εἰμί μήτε κατά ὁ ζʹ , ἡμέρα ἀποθνῄσκω ὁ ἄνθρωπος μήτε κατά ὁ ηʹ . οὐδέ γάρ ἐξαρκέω δυνατός εἰμί τοσοῦτος χρόνος ὁ δύναμις , ἤδη κατά ὁ γʹ , ἡμέρα σύμπτωμα τε καί σημεῖον ἔχω ἀπό ψύχω ὁ φύσις . ὁ Ἱπποκράτης τε ἐν ὁ οὕτως ὀξύς νόσημα εἴωθα ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα γίγνομαι γράφω οὐ ἄν παραλείπω λέγω τις καί περί ὁ πέντε ἡμέρα καί ὁ ς# . ἐπεί τοίνυν ἐπί συμπληρόω ὁ ὁ τρίτος ἡμέρα διήγησις , ὁ δʹ μόνος μνημονεύω , πᾶς ἐν αὐτός παροξύνω λέγω , ἔτι καί μάλα εἰμί δῆλος ὡς ἀδύνατος εἰμί ἄχρι ὁ ζʹ ἤ ηʹ ἡμέρα ζάω ὁ γυνή . παράδοξος μέν γάρ μεταβολή ἐν ὁ σπάνιος γίγνομαι διά ῥώμη φύσις ἐγώ τε πολλάκις θεάομαι καί ὁ Ἱπποκράτης αὐτός ἐν ὁ διήγησις ὁ ἄρρωστος γράφω , μετά ὁ συνεπισημαίνω οὗτος αὐτός καί δηλόω ἀγαθός ἔχω ὁ ἄρρωστος · ἀλλά νῦν γε κατά ὁ τρίτος ἡμέρα σύν ὀξύς πυρετός ὁ ἄκρον ψυχρός τε καί πελιός γίγνομαι , ἐπέχω τε καί ὁ οὐρέω , εἰ καί μή προσγράφω , τέταρτος πᾶς παροξύνω , πάντως ἄν θνῄσκω περί ὁ πέμπτος ἡμέρα . ἐπεί δέ καί οὗτος προσγράφω , ἔτι καί μάλα ἄν τις ἀποφαίνω θαρσούντως οὕτως ἔχω μή εἰς ὁ ἕκτος ἡμέρα ἀφικνέομαι ζάω . καί πολύς γε μάλα εἰς ὁ ἕβδομος ἔτι ἀδύνατος ἤ εἰς ὁ ὄγδοος . ἄξιος οὖν θαυμάζω πῶς ὑπογράφω , ὁ πρῶτος ὑπογράφω ὁ χαρακτήρ , οὕτως ὡς δηλόω κατά ὁ ὄγδοος ἡμέρα θνῄσκω αὐτός · καί οὗτος μάλα ἔτι πῶς καί Ζήνων Ἡροφίλειος , οὐ ὁ τυγχάνω ἀνήρ , ἐξηγέομαι ὁ προγράφω χαρακτήρ ἐν ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία καί αὐτός ἐν ὁ ὄγδοος ὁ ἡμέρα ἀποθνῄσκω φημί ὁ κυναγχικός καί οὗτος δηλόω διά ὁ τοιοῦτος χαρακτήρ πι , δ , ε , κ , θ̅ . οὗτος ὁ χαρακτήρ ὁ μέν πρῶτος ὁ πιθανός δηλόω , διά ὁ π γράμμα γράφω , μέσος ὀρθός ἔχω γραμμή , ἑκάτερος ὁ ἄλλος παράλληλος , οἷος ἔνιοι γράφω ὁ σημαίνω ὁ ὁ ἐννεακόσιοι ἀριθμός . καί διά πᾶς γε κατά πᾶς ὁ ἄρρωστος οὗτος σημαίνω προγράφω ἅπας ὁ ἐφεξῆς χαρακτήρ · ὁ δέ ἐπί ὁ τελευτή αὐτός ἐνταῦθα μέν ὁ θάνατος δηλόω , ὁ θ̅ γράμμα σημαίνω , ἐπί ἄλλος δέ ἄρρωστος ὁ ὑγίεια ὑπό ὁ υ̅ γράμμα δηλέομαι . ὁ δέ πρό ὁ τελευταῖος χαρακτήρ γράφω ἀεί σημαίνω ὁ ἀριθμός ὁ ἡμέρα , ἐν ὅσος νοσέω ὁ πρόκειμαι ἑκάστοτε κατά ὁ λόγος ἄρρωστος . ὁ δέ ἐν ὁ μεταξύ οὗτος τε καί ὁ πρῶτος πᾶς ὁ αἰτία δηλόω ὁ σῴζω ὁ ἄνθρωπος ἤ ἀπόλλυμι , καθά ἐπί ὁ κυναγχικός οὗτος ὁ δύο χαρακτήρ εἰμί , ὁ μέν ἕπομαι ὁ πρῶτος πᾶς , ἐν ὅς ὁ διά μέσος γραμμή ὀρθός ἔχω γράφω π . οὗτος δέ ἐφεξῆς ἄλλος τε καί ἄλλος . ὁ μέν οὖν ἕπομαι ὁ πρῶτος πᾶς , ἐν ὅς ὁ διά μέσος ὁ δ στοιχεῖον εἰμί ἔχω ἀπό μέσος ὁ κάτω γραμμή ἑαυτοῦ γραμμή ἕτερος ὀρθός εἰς ὁ κάτω μέρος ἄγω , ὥσπερ ὁ ι̅ γράφω . ὁ δέ ἐφεξῆς εἰμί ὁ ὁ ε γράμμα , ἐκ οὗτος δέ ἐφεξῆς ὁ Ζήνων δηλόω φημί ὁ διαχωρέω ὁ ἐπίσχεσις , ὁ μέν ἀποστίζω κάτω δ κατά ὅστις τρόπος διαχωρέω δηλόω , καί γάρ ἱδρώς αὐτός φημί σημεῖον , οὐ ὅρος μόνος ἤ διαχώρημα εἰμί , ὁ δέ ε ὁ ἐποχή ἤ ἐπίσχεσις αὐτός , ὁπότερος ἄν ὀνομάζω ἐθέλω , ὡς εἰμί ὁ ὅλος διάνοια ὁ σημεῖον τοιόσδε , πιθανός εἰμί ὁ διαχωρέω ἐπέχω ὀγδοαῖος ἀποθνῄσκω ὁ κυναγχικός . θαυμάζω τοίνυν , ὅς φημί , ὁ ἀκριβής ἀντίγραφος ἔχω ὁ ε ἡμέρα , ὁμολογέω ὁ γραφή ὅδε καί αὐτός ὁ ε , ὡς ὀλίγος ἔμπροσθεν δείκνυμι , αὐτός τε ὁ Ζήνων ὁ ὄγδοος ἡμέρα ἐπίσταμαι γράφω , ἀντιλέγω τε τις αὐτός περί μέν οὗτος μηδείς λέγω , περί δέ ὁ χαρακτήρ ἐλέγχω αὐτός , ὡς μεταγράφω ὁ δεύτερος γράμμα καί ποιέω ὁ ἀποστίζω δ , μή οὕτως ἔχω ὁ κατά ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία γραφή . ἀλλά μετά ὁ πρῶτος χαρακτήρ ὁ ρ̅ γράφω , καθά ἐκεῖνος φημί . παρεισέρχομαι δέ ἐνταῦθα λοιπός ἤδη μακρός τις λόγος ἑσμός . οἴομαι γάρ τις ὄντως ὑπό Ἱπποκράτης πρόσκειμαι ὁ χαρακτήρ ὁ ἄρρωστος , εἴπερ ὁ ἀντιλέγω ὁ Ζήνων ὁ ρ̅ φημί οὐ ὁ κάτωθεν ἀποστίζω δ γράφω . ἀλλά ἐάν ἀναγιγνώσκω τις ὁ ὁ ἀντιλέγω ὁ Ζήνων βιβλίον , μήτε Ἱπποκράτης εἰμί λέγω ὁ χαρακτήρ , εὑρίσκω τε βιβλίον τις ὁ Πτολεμαῖος ὁ Εὐεργέτης καλέω , ἔχω αὐτός διασκευάζω ὑπό τις ἰατρός Πάμφιλος , ὁ γένος ἐκ πόλις Ἰνδικός , Κλεοφάντιος δέ ὁ αἵρεσις . ἀκούω δέ καί ὁ αἰτία διά ὅς ἐγγράφω ὁ βιβλίον ὁ χαρακτήρ οὗτος ὁ Μνήμων , ὅς δοκέω αὐτός διαφέρω πρός ἑαυτοῦ ὁ ἀντιλέγω ὁ Ζήνων , μήτε Ἱπποκράτης εἰμί μήτε οὕτως γράφω ὁ χαρακτήρ , ὡς ἐκεῖνος ἐξηγέομαι . ἐγώ μέν οὖν δοκέω καί ὁ μέχρι νῦν λέγω περισσός τε εἰμί καί μηδείς ὀνίσκω ὁ ἀναγιγνώσκω εἰς ὁ ὁ τέχνη ἔργον , πρός ὅς σπεύδω δέω ὁ ἀσκέω ἐν αὐτός . ἀλλά ἐπειδή γράφω αὐτός δοκέω ὁ φίλος , ὅς πείθω κατά ὁ πρώϊος βιβλίον ἔλεγχος τις γράφω ὁ μοχθηρός ἐξηγέομαι ὁ κατά ὁ ἄρρωστος , λέγω τίς ἐγώ καί περί ὁ χαρακτήρ οὗτος ἅπαξ ἐν ὅδε ὁ βιβλίον , καί οὗτος ὑπομένω πράσσω γιγνώσκω , ὅς ἀεί λέγω , ὁ ὑπό ὁ νέος ἰατρός ἐν ὑπόμνημα γράφω , ἀπόλλυμι μέν ἐγώ ὁ χρόνος , ἰατρικός δέ οὐδείς διδάσκω , διά ὅς ἐͅγώ ὁ μέν ἰατρικός πραγματεία ἴδιος κατά ἑαυτοῦ ποιέω , ὁ δέ πρός ὁ σοφιστής , ἐπειδή καί οὗτος ὁράω δέω ὁ νέος , ὅσος διαστρέφω πρός αὐτός , αὐτός κατά ἑαυτοῦ πάλιν καί οὗτος , ἵνα εἰ τις ἔχω χρόνος ἐκ περιουσία ἐντυγχάνω αὐτός , ὡς πρός πολέμιος εἰμί παρασκευάζω ὁ σοφιστής . οὕτως οὖν καί νῦν ἄχρηστος πρᾶγμα πρός ὁ καλός ἰάομαι ὁ κατά ὁ χαρακτήρ οὗτος ὑπάρχω , ὅμως οὐ ὀκνέω διέρχομαι ἅπας , ἐπειδή ὁ φίλος οὕτως δοκέω . αἰσχύνω δέ ἄν εἰς τοιοῦτος φλυαρία ἐκτρέπω , εἰ μή πρότερος ἐν πολύς πραγματεία ἅπας ὁ ἰατρικός τέχνη ὁ χρήσιμος διέρχομαι οὕτως ἥκω ἐπί ὁ ὁ Ἱπποκράτειος βιβλίον ἐξήγησις , ἐν ὅς ἐπιμανθάνω μέν οὐδείς ἔχω ὁ μανθάνω ὁ τέχνη , ἔξωθεν ὅς ἐν ὁ ἰατρικός πραγματεία γράφω κατά διέξοδος σαφής , ὡς καί ὁ ἀμβλύς ὁ διάνοια ἕπομαι ὁ λέγω . ἱστορία δέ γνῶσις ἔχω , ἀπό ὅς ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος θαυμάζω ἐνίοτε ὁ ὁ τέχνη μεταχειρίζω τις , οἴομαι ὁ πολυίστωρ καί πολυμνήμων ἄνθρωπος , εὐθύς καί ὁ ὁ τέχνη διαγιγνώσκω θεώρημα . καί νῦν οὖν λέγω ὁ περί ὁ χαρακτήρ ἱστορία ἅπας , ἐπεί δέ οὗτος δοκέω ὁ τε φίλος καί ὁ ἑταῖρος ἅπαξ ἐνθάδε γίγνομαι ἀγαθός εἰμί . λέγω μέν οὖν ὅς μέλλω λέγω ὑπό Ζεῦξις ἐν ὁ πρῶτος ὁ εἰς ὁ πρόκειμαι βιβλίον ὑπόμνημα , καί εἰμί ἴσως ἀγαθός , ὥσπερ εἴωθα ποιέω ἐν ὁ τοιοῦτος , ἀναπέμπω ὁ βούλομαι ὁ ἱστορία οὗτος γιγνώσκω πρός ἐκεῖνος ὁ βιβλίον , ἀλλά ἐπειδή ὁ ὁ Ζεῦξις ὑπόμνημα μηκέτι σπουδάζω σπανίζω , διά οὗτος ἀξιόω ἐγώ διέρχομαι αὐτός ὁ ἀρχή ἀπό ὁ Μνήμων ποιέω αὐτός . ἔνιοι μέν γάρ φημί αὐτός λαμβάνω ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία ἐκ ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια μέγας βιβλιοθήκη ὡς ἀναγιγνώσκω ἀποδίδωμι , παρεγγράφω ἐν αὐτός καί μέλαν καί γράμμα παραπλήσιος ὁ χαρακτήρ οὗτος . ἔνιοι δέ καί αὐτός ἐκ Παμφυλία κομίζω καί φιλότιμος περί βιβλίον ὁ τε βασιλεύς ὁ Αἴγυπτος Πτολεμαῖος οὕτως γίγνομαι φημί , ὡς καί ὁ καταπλέω ἅπας ὁ βιβλίον κελεύω πρός αὐτός κομίζω καί οὗτος εἰς καινός χάρτης γράφω δίδωμι μέν ὁ γράφω ὁ δεσπότης , ὅς καταπλέω κομίζω ὁ βίβλος πρός αὐτός , εἰς δέ ὁ βιβλιοθήκη ἀποτίθημι ὁ κομίζω καί εἰμί ὁ ἐπιγραφή αὐτός ὁ ἐκ πλοῖον . εἷς δέ τις τοιοῦτος φημί εὑρίσκω καί ὁ τρίτος ὁ ἐπιδημία ἐπιγράφω , ὁ ἐκ πλοῖον κατά διορθωτής Μνήμων Σιδίτης , ἔνιοι δέ οὐ κατά διορθωτής ἐπιγράφω φημί , ἀλλά ἁπλῶς ὄνομα ὁ Μνήμων , ἐπειδή καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ καταπλέω ἅμα βίβλος ἐπιγράφω ὁ ὁ βασιλεύς ὑπηρέτης ὁ ὄνομα ὁ ἀποτίθημι εἰς ὁ ἀποθήκη . οὐ γάρ εὐθύς εἰς ὁ βιβλιοθήκη αὐτός φέρω , ἀλλά πρότερος ἐν οἶκος τις κατατίθημι σωρηδόν . ὅτι δέ οὕτως σπουδάζω περί ὁ ὁ παλαιός βιβλίον κτῆσις ὁ Πτολεμαῖος ἐκεῖνος οὐ μικρός εἰμί μαρτύριον φημί ὅς πρός Ἀθηναῖος πράσσω . δίδωμι γάρ αὐτός ἐνέχυρον πεντεκαίδεκα τάλαντον ἀργύριον καί λαμβάνω ὁ Σοφοκλῆς καί Εὐριπίδης καί Αἰσχύλος βιβλίον χάριν ὁ γράφω μόνος ἐκ αὐτός , εἶτα εὐθύς ἀποδίδωμι σῶς , κατασκευάζω πολυτελής ἐν χάρτης καλός , ὅς μέν λαμβάνω παρά Ἀθηναῖος κατέχω , ὅς δέ αὐτός κατασκευάζω πέμπω αὐτός παρακαλέω ἔχω τε ὁ πεντεκαίδεκα τάλαντον καί λαμβάνω ἄντα ὅς δίδωμι βιβλίον παλαιός ὁ καινός . ὁ μέν οὖν Ἀθηναῖος , εἰ καί μή καινός πέμπω βίβλος , ἀλλά κατέχω ὁ παλαιός , οὐδείς εἰμί ἄλλος ποιέω , λαμβάνω γε ὁ ἀργύριον ἐπί συνθήκη τοιοῦτος , ὡς αὐτός κατέχω , εἰ κᾀκεῖνος κατέχω ὁ βιβλίον , καί διά οὗτος λαμβάνω τε ὁ καινός καί κατέχω καί ὁ ἀργύριον . ὁ δέ οὖν Μνήμων , εἴτε αὐτός κομίζω ὁ βιβλίον εἴτε λαμβάνω ἐκ ὁ βιβλιοθήκη παραγράφω , φαίνω πράσσω ἕνεκα σχηματισμός οὗτος . μόνος γάρ ἐπίσταμαι λέγω ἑαυτοῦ ὅς δηλόω ὁ χαρακτήρ , μισθός ὁ ἐξήγησις αὐτός εἰσπράσσω καί εἴπερ οὗτος οὕτως ἔχω , πιθανός εἰμί ὁ κατά ὁ βιβλιοθήκη ἀπόκειμαι ὑπό αὐτός διεσκέομαι . πολύς γάρ ἀξιόπιστος μέλλω αὐτός ὁ ὁ ἐξήγησις εἰμί , ὁ βασιλικός βιβλιοθήκη ἔχω ὁ χαρακτήρ . ὕποπτος δέ ἄν εἰμί , εἰ αὐτός κίμομι ὁ βιβλίον οἴκοθεν · οὐ ὀκνέω δέ ἄν οὐδέ ὁ ὑπό Ἡράκλειον ὁ Ταραντῖνος τε καί ὁ Ἐρυθραῖος γράφω ἀπόδειξις ὁ παρεγγράφω ὁ χαρακτήρ λέγω , εἰ μή γε ὁ νῦν ἔχω πρόδηλος νομίζω εἰμί οὗτος καί ταχύς σπεύδω ἀπαλλάσσω ὁ τοιοῦτος πολυλογία . ἐπανέρχομαι τοίνυν ἐπί ὁ χρήσιμος , ὅς ἕνεκα καί ὁ ὁ ἄρρωστος οὗτος ἱστορία ἀναλέγω . γέλοιος γάρ εἰμί διά οὗτος ἀποθνῄσκω νομίζω ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ὁ διαχώρημα ἐπίσχεσις γίγνομαι . οὐ γάρ δή διά ὁ ἐπίσχεσις ἀποθνῄσκω , ἀλλά ὅτι συμβαίνω αὐτός διά οὗτος ἐπέχω ὁ διαχωρέω , νεκρόω ὁ κατά φύσις ἐνέργεια . οὐ γάρ διότι ψυχρός καί πελιδνός ὁ ἄκρις κατά ὁ τρίτος ἡμέρα γίγνομαι , διά οὗτος ἀποθνῄσκω , ἀλλά διότι ἀποθνῄσκω νεκρόω καί οὗτος . καί αὐτός δέ ὁ Ἱπποκράτης ὥσπερ μαντεύομαι ἐπί ὁ τελευτή ὁ διήγησις προσγράφω , ἀποθνῄσκω κυναγχικός . καίτοι προλέγω εὐθύς ἐν ἀρχή , ὁ κυναγχικός παρά Βίτων . ἀλλά ὁ κατά ὁ τέλος προσθήκη τοιοῦτος τις ἔχω ὁ ἔνδειξις , ἀποθνῄσκω ὁ ἄνθρωπος οὗτος διά ὁ κυναγχικός . οὕτως γοῦν γράφω εἰͅν ὁ προγνωστικός περί ὁ ὀλέθριος κυνάγχη . οὗτος γάρ καί αὐθημερόν ἀποπνίγω καί δευτεραῖος καί τριταῖος . ἔοικα οὖν καί ὁ πρόκειμαι ἐν ὁ λόγος γυνή διά οὗτος ἀποθνῄσκω τριταῖος , ἡνίκα καί ὁ ἄκρις πελιδνός καί ψυχρός καί ὁ διαχώρημα ἐπίσχεσις γίγνομαι , ὥστε εἰκάζω χρή ὁ δύναμις αὐτός ἰσχυρός εἰμί ἐξαρκέω μέχρι ὁ πέντε ἡμέρα . ὁ δέ ἄχρι ὁ ὄγδοος ἀδύνατος · ἀλλά μέχρι μέν οὗτος ἅλις , ἐννοέω δέ τις ὡς , εἴτε Ἱπποκράτης αὐτός ἐγχειρίζω ὁ θεραπεία ὁ γυνή οὗτος εἴτε συνεπισκέπτομαι ὁ θεραπεύω , πάντως ἄν εἰ καί μηδείς ἄλλος , καταπλασμάτιον γοῦν ἐπιτίθημι ἤ διακλυσμάτιον δίδωμι αὐτός . πείθω γοῦν παραλείπω κατά ὁ διήγησις ὁ τε ἄλλος βοήθημα προσάσσω ἐν ὁ νοσέω καί ὁ φλεβοτομία , μόνος δέ κλυστήρ καί βάλανος πρόσθεσις οὐ προηγέομαι , ἀλλά κατά ὁ πάρεργον γράφω . διηγέομαι γάρ ὁ τε οὐρέω καί ἐμέω καί ὁ διαχωρέω κατά γαστήρ , προσγράφω δέ καί ὁ ἐπίσχεσις αὐτός , ἐπί ὅς οὐδείς ἀποκρίνω αὐτόματος ὁ κάμνω , ἐπί οὗτος ἐν πάρεργος προσγράφω μετά ὁ ποιότης ὁ ἐκκρίνω ὁ τε ἀπό βάλανος καί ἀπό κλυσμάτιον . ἐγώ μέν ἀπαλλάσσω τέλειος βούλομαι ἤδη ὁ περί ὁ χαρακτήρ ἀδολεσχία . ἐπεί δέ καί ὁ ἑταῖρος πολύς συντελέω ὁ λόγος ἅπας ποθέω , ἐγώ τε πολύς μέρος ὁ φλυαρία ἤδη οὗτος διανύω , προστίθημι ὁ κατάλοιπος οὐ ὀκνέω . προηγέομαι μέν οὖν , ὥσπερ εἴωθα , ὁ μηδείς συντελέω εἰς ὁ τέχνη λόγος ἴδιος γράφω , οὕτως καί οὗτος βιβλίον εἷς ἀνατίθημι κατά μόνος γράφω , ἵνα ἔχω ὁ καί τοιοῦτος περιεργάζομαι βούλομαι σχολάζω ἄχρηστος φλυαρία · ἐπεί δέ ὁράω προέρχομαι ἤδη ὁ δεύτερος ὑπόμνημα οὗτος καί μῆκος ἀξιόλογος λαμβάνω , ὡς μή δύναμαι μηκέτι κατά αὐτός ὁ θ̅ʹ̅ ὑπόλοιπος ἄρρωστος ἐξηγέομαι καί προστίθημι ὁ λοιμώδης κατάστασις ἐφεξῆς γράφω αὐτός , οὐ μήν οὐδέ διασπάω βούλομαι ὁ ὁ κατάστασις ἐξήγησις , ὡς μέρος μέν αὐτός κατά οὗτος γράφω ὁ ὑπόμνημα . ὁ δέ ὑπόλοιπος ἐν ὁ μετά αὐτός · διά οὗτος καί ὁ περί χαρακτήρ λόγος ἐν ὅδε συμπληρόω , περιαιρέω καί οὗτος ὁ πολύς λῆρος . εἰ γάρ ὅσος λέγω ὁ γράφω περί ὁ χαρακτήρ οὗτος εἰς ἐξέτασις ἄγω καί διακρίνω , ὁ τε ὀρθός λέγω καί ὁ μή τοιοῦτος , οὐ εἷς εἰς οὗτος δέω βιβλίον . ἡγέομαι μέν οὖν , ὡς φημί , ἅπας ὁ ὁ διάμετρος γραμμή ἔχω πι , σημαίνω ἀεί ὁ πιθανός . τελευταῖος δέ ἤτοι ὁ υ̅ γράμμα φαίνω γράφω ἤ ὁ θ̅ . ὁ μέν ὑγεία , ὁ δέ θάνατος σημαίνω , ἔμπροσθεν δέ αὐτός ὁ ὁ ἡμέρα ἀριθμός , ἐν ὅς νοσέω ἤ ἀποθνῄσκω ὁ κάμνω . ὁ δέ ἐν ὁ μεταξύ οὗτος χαρακτήρ ἅπας μέν εἰμί διά ὁ γράμμα ὅς σημαίνω ὁ στοιχεῖον ὁ φωνή , πλήν ὁ κάτωθεν ἀποστίζω δέλτα , τίς δέ διάνοια ἕκαστος αὐτός ἔχω δηλόω . μιμνῄσκω οὖν ἐγώ ὅτι ὁ πρό ὁ τελευταῖος ὁ χαρακτήρ , ὑπό ὅς θάνατος ἤ ὑγεία φημί δηλόω γράφω , ὁ ἀριθμός ὁ ἡμέρα σημαίνω , περί ὁ ἄλλος ὅσος μεταξύ οὗτος τε καί ὁ ἀρχή γράφω ποιέω ὁ λόγος · ὁ μέν α δηλόω ἀποφθορά , ἀπώλεια , ὁ δέ γ γονοειδής οὖρος . ὁ δ ἀποστίζω , οἷος εἰμί ὅς κάτωθεν ἔχω τρόπος τοιόσδε γράφω δ . διαχωρέω διά ἱδρώς καί διάρροια καί διαφόρησις καί συναιρέω φημί κένωσις ὁστισοῦν σημαίνω βούλομαι . ὁ δέ ε ἐποχή , ἕδρα . ὁ δέ ζ̅ ζήτημα , ὁ δέ θ̅ θάνατος , ὡς προλέγω . ὁ δέ ι̅ ἱδρώς , ὁ δέ κ κρίσις ἤ κοιλιακός διάθεσις . ὁ δέ μ μανία ἤ μήτρα , ὁ δέ ν νεότης καί νέκρωσις , ὁ δέ ξ ξανθός χολή καί ξένος τις καί σπάνιος καί ξυσμός καί ξηρότης . ὁ δέ ο̅ ὀδύνη ἤ οὖρος , ἔνιοι δέ φημί ὅταν ἐπίκειμαι ἄνωθεν ἔχω ὁ υ̅ , τότε σημαίνω ὁ οὖρος αὐτός , γράφω ὡς εἴωθα ὁ οὕτως γράφω . ὁ δέ π πλῆθος ἤ πτύελον ἤ πυρός ἤ πυρετός ἤ πνεύμων πάθος . ὁ πι δέ ἐν ἑαυτοῦ μέσος ἔχω ὁ ι̅ , καθότι προλέγω , ὁ πιθανός δηλόω ὁ δέ ρ̅ ῥύσις ἤ ῥῖγος , ὁ δέ φ̅ φρενῖτις ἤ φθίσις , ὁ δέ σ̅ σπασμός ἤ στόμαχος κάκωσις ἤ στόμα , ὁ δέ τ τόκος , ὁ δέ υ̅ ὑγεία ἤ ὑποχόνδριος ὁ δέ χ̅ χολή ἤ χολώδης , ὁ δέ ψ ψῦξις , ὁ δέ ω̅ ὠμότης .