galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 3.3.80
Ἐν Ἀβδήροις Ἡρόπυτος κεφαλὴν ἐπιπόνως εἶχεν ὀρθοστάδην , οὐ πολλῷ δὲ χρόνῳ ὕστερον κατεκλίθη , ᾤκει πλησίον τῆς ἄνω ἀγωγῆς , πυρετὸς ἔλαβε καυσώδης , ὀξὺς , ἔμετοι τὸ κατ’ ἀρχὰς πολλῶν χολωδέων , διψώδης , πολλὴ δυσφορίη , οὖρα λεπτὰ , μέλανα , ἐναιώρημα μετέωρον , ὁτὲ μὲν , ὁτὲ δ’ οὔ . νύκτα ἐπιπόνως , πυρετὸς ἄλλοτε ἀλλοίως παροξυνόμενος , τὰ πλεῖστα ἀτάκτως . περὶ δὲ τεσσαρεσκαιδεκάτην κώφωσις , οἱ πυρετοὶ ἐξέτεινον , οὖρα διὰ τῶν αὐτῶν . εἰκοστῇ πολλὰ παρέκρουσε καὶ τὰς ἑπομένας . τεσσαρακοστῇ διὰ ῥινῶν ᾑμοῤῥάγησε πολὺ καὶ κατενόει . μᾶλλον ἡ κώφωσις ἐνῆν μὲν , ἧσσον δὲ οἱ πυρετοὶ ξυνέδωκαν , ᾑμοῤῥάγει τὰς ἑπομένας πυκνὰ καὶ κατ’ ὀλίγον . περὶ δὲ τὴν ἑξηκοστὴν αἱ μὲν αἱμοῤῥαγίαι ἀπεπαύσαντο . ἰσχίου δὲ δεξιοῦ ὀδύνη ἰσχυρὴ καὶ οἱ πυρετοὶ ἐνέτεινον , οὐ πολλῷ δὲ χρόνῳ ὕστερον πόνοι τῶν κάτω πάντων . ξυνέπιπτε δὲ ἢ τοὺς πυρετοὺς εἶναι μείζους καὶ τὴν κώφωσιν πολλὴν , ἢ ταῦτα μὲν ὑφιέναι καὶ κουφίζειν , τῶν δὲ κάτω περὶ ἰσχία μείζους εἶναι τοὺς πόνους . ἤδη δὲ περὶ τὴν ὀγδοηκοστὴν ξυνέδωκε μὲν πάντα , ξυνέλιπε δὲ οὐδέν . οὖρά τε γὰρ εὔχροα καὶ πλείους ὑποστάσιας ἔχοντα κατέβαινεν , οἱ παράληροί τε μείους ἦσαν . περὶ δὲ ἑκατοστὴν ἡ κοιλίη πολλοῖσι χολώδεσιν ἐπεταράχθη καὶ εἴη χρόνον οὐκ ὀλίγον πολλὰ τοιαῦτα . καὶ πάλιν δυσεντεριώδεα μετὰ πόνου . τῶν δὲ ἄλλων ῥᾳστώνη . τὸ δέ ξύνολον οἱ πυρετοὶ ἐξέλιπον καὶ ἡ κώφωσις ἐπαύσατο . ἐν ἑκατοστῇ τελέως ἐκρίθη καῦσος . Οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἄξιος μνήμης ἐξαρκέσας νοσήματι χαλεπῷ διὰ τὴν εὐρωστίαν τῆς δυνάμεως . ἀδύνατον γὰρ ἄλλως ἀντισχεῖν ἰσχυρῷ πάθει . καὶ πάντως ἦν ἐν τοῖς σφυγμοῖς αὐτοῦ ῥώμη τε ἅμα καὶ πάντα τἄλλα τὰ κατὰ τὴν φύσιν σωζόμενα . καί μοι λέλεκται καὶ ἄλλοτε παραλελεῖφθαι τὸ μέρος τοῦτο τῆς ἐπὶ τῶν πυρεττόντων προγνώσεως τῷ Ἱπποκράτει . φαίνεται δ’ οὖν τῷ κάμνοντι καὶ τὰ περὶ τὴν ἀναπνοήν τε καὶ τὴν ὄρεξιν ἄμεμπτα γεγονέναι , μεγάλην ἔχοντα δύναμιν εἰς σωτηρίαν , ὡς αὐτὸς ἐδίδαξεν . ὁ πυρετὸς δ’ ἐν ἀρχῇ μὲν ὀξὺς εἰσέβαλεν , ἐξελύθη δ’ αὐτοῦ κατὰ τὸν ἑξῆς χρόνον ἡ ὀξύτης . ἔγραψε δ’ ἐπ’ αὐτοῦ , πυρετοὶ ἄλλοτε ἀλλοίως , παροξυνόμενοι τὰ πλεῖστα ἀτάκτως . ἓν δὲ μόνον ἐγένετο χαλεπὸν τῷ κάμνοντι σημεῖον , ἡ τῶν οὔρων λεπτότης τε καὶ μελανότης . διὸ καὶ πολλῷ χρόνῳ μόγις ἡ φύσις ἐκράτησε τοῦ νοσήματος , αἱμοῤῥαγίαν τε κινήσασα κατὰ τὴν μ΄ ἡμέραν ἐκ κρισίμων οὖσαν , ἰσχίου τε ὀδύνην καὶ τῶν κάτω πάντων ἐργασομένη μετὰ ταῦτα . δεῖται γὰρ τὰ μεγάλα τῶν νοσημάτων καὶ τῶν κρινόντων αὐτὰ γενναίων , ἀλλ’ οὐδ’ ἐπὶ τούτῳ ἐπαύσατο τελέως ἡ νόσος . περὶ δὲ τὴν κ΄ ἡμέραν ἐφάνη σημεῖα πεττομένης αὐτῆς διὰ τῶν οὔρων , ἐφ’ οἷς μετὰ βραχὺ μέχρι τῆς ρ΄ πεφθεῖσα τὴν παντελῆ λύσιν ἐποιήσατο .
Lemmas: ἐν Ἄβδηρα Ἡρόπυτος κεφαλή ἐπίπονος ἔχω ὀρθοστάδην , οὐ πολύς δέ χρόνος ὕστερον κατακλίνω , οἰκέω πλησίον ὁ ἄνω ἀγωγή , πυρετός λαμβάνω καυσώδης , ὀξύς , ἔμετος ὁ κατά ἀρχή πολύς χολώδης , διψώδης , πολύς δυσφορία , οὖρον λεπτός , μέλας , ἐναιώρημα μετέωρος , ὅτε μέν , ὅτε δέ οὐ . νύξ ἐπίπονος , πυρετός ἄλλοτε ἀλλοῖος παροξύνω , ὁ πολύς ἄτακτος . περί δέ τεσσαρεσκαιδέκατος κώφωσις , ὁ πυρετός ἐκτείνω , οὖρον διά ὁ αὐτός . εἰκοστός πολύς παρακρούω καί ὁ ἕπομαι . τεσσαρακοστός διά ῥίς αἱμορραγέω πολύς καί κατανοέω . μάλα ὁ κώφωσις ἔνειμι μέν , ἥσσων δέ ὁ πυρετός συνδίδωμι , αἱμορραγέω ὁ ἕπομαι πυκνός καί κατά ὀλίγος . περί δέ ὁ ἑξηκοστός ὁ μέν αἱμορραγία ἀποπαύω . ἴσχιον δέ δεξιός ὀδύνη ἰσχυρός καί ὁ πυρετός ἐντείνω , οὐ πολύς δέ χρόνος ὕστερον πόνος ὁ κάτω πᾶς . συμπίπτω δέ ἤ ὁ πυρετός εἰμί μέγας καί ὁ κώφωσις πολύς , ἤ οὗτος μέν ὑφίημι καί κουφίζω , ὁ δέ κάτω περί ἰσχίον μέγας εἰμί ὁ πόνος . ἤδη δέ περί ὁ ὀγδοηκοστός συνδίδωμι μέν πᾶς , συλλείπω δέ οὐδείς . οὖρον τε γάρ εὔχροος καί πολύς ὑπόστασις ἔχω καταβαίνω , ὁ παράληρος τε μείων εἰμί . περί δέ ἑκατοστός ὁ κοιλία πολύς χολώδης ἐπιταράσσω καί εἰμί χρόνος οὐ ὀλίγος πολύς τοιοῦτος . καί πάλιν δυσεντεριώδης μετά πόνος . ὁ δέ ἄλλος ῥᾳστώνη . ὁ δέ σύνολος ὁ πυρετός ἐκλείπω καί ὁ κώφωσις παύω . ἐν ἑκατοστός τέλειος κρίνω καῦσος . οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἄξιος μνήμη ἐξαρκέω νόσημα χαλεπός διά ὁ εὐρωστία ὁ δύναμις . ἀδύνατος γάρ ἄλλος ἀντέχω ἰσχυρός πάθος . καί πάντως εἰμί ἐν ὁ σφυγμός αὐτός ῥώμη τε ἅμα καί πᾶς ἄλλος ὁ κατά ὁ φύσις σῴζω . καί ἐγώ λέγω καί ἄλλοτε παραλείπω ὁ μέρος οὗτος ὁ ἐπί ὁ πυρέσσω πρόγνωσις ὁ Ἱπποκράτης . φαίνω δέ οὖν ὁ κάμνω καί ὁ περί ὁ ἀναπνοή τε καί ὁ ὄρεξις ἄμεμπτος γίγνομαι , μέγας ἔχω δύναμις εἰς σωτηρία , ὡς αὐτός διδάσκω . ὁ πυρετός δέ ἐν ἀρχή μέν ὀξύς εἰσβάλλω , ἐκλύω δέ αὐτός κατά ὁ ἑξῆς χρόνος ὁ ὀξύτης . γράφω δέ ἐπί αὐτός , πυρετός ἄλλοτε ἀλλοῖος , παροξύνω ὁ πολύς ἄτακτος . εἷς δέ μόνος γίγνομαι χαλεπός ὁ κάμνω σημεῖον , ὁ ὁ ὅρος λεπτότης τε καί μελανότης . διό καί πολύς χρόνος μόγις ὁ φύσις κρατέω ὁ νόσημα , αἱμορραγία τε κινέω κατά ὁ μʹ ἡμέρα ἐκ κρίσιμος εἰμί , ἴσχιον τε ὀδύνη καί ὁ κάτω πᾶς ἐργάζομαι μετά οὗτος . δέω γάρ ὁ μέγας ὁ νόσημα καί ὁ κρίνω αὐτός γενναῖος , ἀλλά οὐδέ ἐπί οὗτος παύω τέλειος ὁ νόσος . περί δέ ὁ ἄν ἡμέρα φαίνω σημεῖον πέσσω αὐτός διά ὁ ὅρος , ἐπί ὅς μετά βραχύς μέχρι ὁ ρʹ πέσσω ὁ παντελής λύσις ποιέω .