galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 1.3.5
Ἐν δὲ τῷ ἡμιτριταίῳ καλεομένῳ ξυμπίπτει μὲν καὶ ὀξέα νοσήματα γίγνεσθαι καί ἐστι τῶν λοιπῶν οὗτος θανατωδέστατος . ἀτὰρ φθινώδεες καὶ ὅσα ἄλλα μακρὰ νοσήματα νοσέουσιν , ἐπὶ τούτῳ μάλιστα νοσέουσιν . Οὐ δύναμαι πεῖσαι τοὺς πολλοὺς τῶν ἰατρῶν διακρῖναι τὴν τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἐπίσκεψιν τῆς περὶ τῶν ὀνομάτων τε καὶ σημαινομένων καὶ συγγινώσκειν αὐτοῖς δίκαιον . ὅπου γὰρ Ἀγαθῖνος , ἵνα τοὺς ἄλλους παραλείπω , βιβλίον ὅλον ἔγραψε τὸ πρῶτον περὶ ἡμιτριταίου , τὸ σημαινόμενον ἐκ τῆς προσηγορίας ζητῶν ἐν αὐτῷ , πῶς οὐκ ἄν τις καὶ τούτοις συγγνώη ; καίτοι γε ῥᾷστον ἦν ἰδίαν μὲν τῶν ὁρωμένων ποιήσασθαι διδασκαλίαν ἐν τῇ περιοδίᾳ , ἰδίαν δὲ τῶν ἐπ’ αὐτοῖς ὀνομάτων , ὥσπερ ἐγὼ νῦν ποιήσομαι . τῶν γὰρ διὰ τρίτης παροξυνομένων πυρετῶν οἱ μὲν εἰς ἀπυρεξίαν λήγουσιν , οἱ δὲ οὔ . καὶ πάλιν ἑκατέρου τούτων ἡ διαφορὰ τοιάδ’ ἐστί . τῶν εἰς ἀπυρεξίαν ληγόντων ἔνιοι μὲν ἐντὸς ὡρῶν δώδεκα τὸν παροξυσμὸν ἔχουσι περιγραφόμενον , ἔνιοι δ’ ἐπὶ πλέον ἐκτεινόμενον . τῶν δὲ μὴ ληγόντων εἰς ἀπυρεξίαν ἔνιοι μὲν φρικώδεις ὄντες , ὅταν ἀπὸ τῆς πρώτης εἰσβολῆς ἐπὶ τὴν καλουμένην ἀνάβασιν ἔρχωνται , κᾂν δοκῶσιν ἤδη μετρίως προεληλυθέναι , πάλιν ἑτέραν φρίκην μετὰ συστολῆς ποιοῦνται καὶ μετὰ ταύτην αὖθις ἑτέραν ἀνάβασιν , εἶτα ἐπ’ ἐκείνης ἄλλην συστολήν τε καὶ φρίκην . δὶς γὰρ καὶ τρὶς οὗτοι ὑποστρέφουσι . κατὰ δὲ τὴν δευτέραν ἡμέραν ἕτερον ἴσχουσι παροξυσμὸν ἐλάττονα τοῦ προτέρου , χωρὶς τῶν προτέρων ἐπαναλήψεως καὶ τοῦτο ἐφεξῆς αὐτοῖς ἀεὶ κυκλεῖται , δυοῖν παροξυσμοῖν οἵοιν εἴρηκα γιγνομένοιν ἐν ἡμέραις δύο . καὶ μὴν καὶ ἄλλοι τινὲς διὰ τρίτην παροξυνόμενοι χωρὶς τῶν εἰρημένων φρικωδῶν εἰσβολῶν τε καὶ ἐπαναλήψεων ἕνα παροξυσμὸν ἴσχουσι διὰ τρίτης , οὐ παροξυνόμενοι τῇ δευτέρᾳ . μίαν οὗτοι καὶ συνεχῆ καὶ ὁμαλὴν τὴν ἐπὶ τὴν ἀκμὴν ἀπὸ τῆς εἰσβολῆς ἀνάβασιν ἔχουσιν . αὕτη μέν σοι τῶν διὰ τρίτης παροξυνομένων πυρετῶν ἡ διαφορὰ , φαινομένη συνεχῶς ἐπὶ τῶν καμνόντων . ἐδείχθη δ’ ὑφ’ ἡμῶν ὁ μὲν φρικώδης πυρετὸς ἐπὶ χολώδει καὶ φλεγματώδει χυμῷ συνιστάμενος . ὁ δὲ χωρὶς φρίκης ἐπὶ τῷ χολώδει μὲν , ἀλλὰ δυσκινητοτέρῳ τε καὶ δυσπεπτοτέρῳ , φέρουσι δ’ αὐτὸν καὶ φλεγμοναὶ κυρίων μορίων . τῶν δὲ μετὰ ῥίγους μὲν εἰσβαλλόντων , εἰς ἀπυρεξίαν δὲ ληγόντων ἅμα χολώδεσιν ἐμέτοις ἢ διαχωρήσεσιν ἢ ἱδρῶσιν ἡ ξανθὴ χολὴ κινουμένη δι’ ὅλου τοῦ σώματος αἰτία . τούτων μὲν οὖν οὕτως ἐχόντων , ὡς εἴρηται , τὸ μὲν ἤτοι τὴν αἰτίαν ἑκάστου ζητεῖν ἢ τὴν θεραπείαν , ἰατρικόν τε καὶ χρήσιμόν ἐστι πρᾶγμα · τὸ δὲ τί καλέσει τὶς ἕκαστον τῶν εἰρημένων ὀρθῶς οὐκέτι τῆς ἰατρικῆς ἴδιον , ἀναγκαίως γε μὴν γινόμενον , ὅταν βούληταί τις ἑτέρους διδάσκειν , ἀναγινώσκειν . τὰς γὰρ ἐπὶ τῶν καμνόντων γιγνομένας ἡμῖν διαγνώσεις τε τῶν παθῶν καὶ προγνώσεις τῶν ἐσομένων καὶ θεραπείας , ὁρῶμεν οὐδὲν δεομένας τῆς ἐν τοῖς ὀνόμασιν ἀκριβείας . οὐδὲ γὰρ ἀπὸ τούτων οἱ ἰδιῶται κρίνουσι τοὺς ἰατροὺς , ἀλλ’ ὅταν ἐπὶ φλεβοτομίᾳ τὸν κάμνοντα ῥᾳστωνήσαντα θεάσωνται καὶ τροφὴν ἐν καιρῷ λαμβάνοντα · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο κρίνειν ἰδιώτης δύναται θεασάμενος . εἶτα οὐκ εὐθέως ἐπὶ τῇ τροφῇ τὴν ἀρχὴν τοῦ παροξυσμοῦ γενομένην , ἀλλὰ μετὰ χρόνον πλείονα , τὸν ἰατρὸν ἐπαινεῖ , κᾂν εἰ ψυχροῦ δεῖ τότε δόντα καὶ λούσαντα τὸν ἄῤῥωστον ἀπύρετον ἴδῃ πεποιηκότα , παραχρῆμα θαυμάζει , καθάπερ γε κᾂν εἰ προείπῃ τι τῶν ἐσομένων . ἀπὸ τούτων μὲν οὖν ὁ ἰατρὸς ἀκριβῶς τε καὶ ἀληθῶς εὐδοκιμεῖ , σοφιστὴς δὲ κατατρίβει τὸν χρόνον ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν μαθητῶν , ὑπὲρ ὀνομάτων τε καὶ σημαινομένων ἐρίζων . ἐπεὶ δὲ τὸ προκείμενον ἡμῖν νῦν ἐστιν , οὐκ αὐτὰ τὰ πράγματα διδάξαι τῆς τέχνης , ἐν ἑτέροις γὰρ τοῦτο ἐπράξαμεν αὐτάρκως , ἀλλὰ τὴν Ἱπποκράτους γνώμην ἐπισκέψασθαι διὰ συντόμων καὶ τοῦτο δυνατὸν ὧδε ποιῆσαι . λέλεκται μὲν γὰρ αὐτῷ καὶ πρόσθεν · ἦν δ’ αὐτοῖσι τὰ παθήματα φρικώδεες πυρετοὶ , συνεχέες , ὀξέες , τὸ μὲν ὅλον οὐ διαλείποντες . ὁ δὲ τρόπος ἡμιτριταῖος , μίαν κουφότεροι , τῇ δ’ ἑτέρῃ ἐπιπαροξυνόμενοι . καὶ νῦν δὴ πάλιν ἡ ῥῆσις αὕτη φησὶν , ἐν δὲ τῷ ἡμιτριταίῳ , συμπίπτει μὲν καὶ ὀξέα νοσήματα καὶ ἐστι τῶν ἄλλων οὗτος θανατωδέστατος . ὅτι μὲν οὖν θανατώδης ἐστὶν ὁ ἡμιτριταῖος ἄντικρυς εἴρηκεν αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης . ὅτι δὲ τῶν εἰς ἀπυρεξίαν ληγόντων οὐδείς ἐστι θανατώδης ἄντικρυς ἐν ἀφορισμοῖς ἐδήλωσεν εἰπών . πυρετοὶ ὁκόσοι μὴ διαλείποντες , διὰ τρίτης ἰσχυρότεροι γίνονται , ἐπικίνδυνοι . ὅτῳ δ’ ἂν τρόπῳ διαλείπουσι , σημαίνει ὅτι ἀκίνδυνοι . πῶς οὖν ἐκ τῶν εἰς ἀπυρεξίαν ληγόντων εἴπῃ τὸν ἡμιτριταῖον , ἑπόμενος Ἱπποκράτει ; καὶ μὴν οἱ λέγοντες , ἐάν τις ὥραις τέτρασι καὶ εἴκοσι ἀπύρετος γίγνηται , τὸν μέσον ἔχειν αὐτὸν ἡμιτριταῖον , ἐκ τῶν διαλειπόντων ποιοῦσι τοῦτον τὸν πυρετὸν τοιοῦτον . οὕτως δὲ καὶ τὸν μέσον καὶ τὸν μικρὸν ὡρῶν ἀριθμῷ διαφέρειν τοῦ μεγάλου φάσκοντες , εἰς ἀπυρεξίαν περιάγειν ἀμφοτέρους βουλόμενοι , τῆς Ἱπποκράτους ἀποχωρήσουσι γνώμης , ἐν τοῖς διαλείπουσι πυρετοῖς τὸν ἡμιτριταῖον ἄγοντες . ἀκίνδυνος γὰρ οὗτος ἔσται , καίτοι θανατώδης ὑπ’ αὐτοῦ λεγόμενος . ἄμεινον οὖν ἐστὶ τῶν μὲν ὀνομάτων , ὡς εἴρηται , καταφρονεῖν , ἀσκοῦντα θεραπείας τε καὶ διαγνώσεις καὶ προγνώσεις ἑκάστου τῶν πυρετῶν . ἐπεὶ δὲ σαφεστέρα τε καὶ συντομωτέρα διὰ τῶν ὀνομάτων ἡ διδασκαλία γίνεται , προδιηγησάμενοι λόγῳ τῶν διὰ τρίτης παροξυνομένων πυρετῶν , ἐφεξῆς τὸν ἐντὸς τῶν δώδεκα ὡρῶν παυόμενον , ἀκριβῆ τριταῖον ὀνομάσομεν ἕνεκα συντόμου διδασκαλίας . ὅστις δ’ ἂν ἔχῃ πολυχρονιώτερον τούτου τὸν παροξυσμὸν , ὅμως μὲν ἔτι μακροτέραν αὐτοῦ τὴν ἄνεσιν , ἐκεῖνον ἁπλῶς τριταῖον ὀνομάσομεν . ὅστις δ’ ἂν ἐπὶ πλεῖστον μὲν ἐκτεταμένον τὸν παροξυσμὸν , ὀλίγον δὲ τὸ διάλειμμα , τοῦτον πάλιν ὀνομάσομεν ἐκτεταμένον τριταῖον . ὅστις δ’ ἂν μὴ παυσάμενος εἰς ἀπυρεξίαν φρικώδεις μὲν τῇ προτέρᾳ τῶν ἡμερῶν ἐπαναλήψεις ποιῆται , κατὰ δὲ τὴν δευτέραν ἁπλοῦν ἕνα παροξυσμὸν , τοῦτον ἡμιτριταῖον ὀνομάσομεν · εἰ δ’ ἁπλῶς διὰ τρίτης παροξύνοιτο , τριταιοφυῆ . πάντ’ ἔχεις ἐν . τούτῳ τῷ λόγῳ διωρισμένα , τά τ’ ἄχρηστα καὶ χρήσιμα . τούτων οὖν ἐστι διὰ παντὸς μεμνῆσθαι καὶ πρόχειρον ἔχειν τὴν γνῶσιν αὐτῶν . οὕτως γὰρ καταγνώσεις τῆς τῶν νεωτέρων ἰατρῶν φλυαρίας , ἣν περὶ τῶν εἰρημένων ὀνομάτων ἐποιήσαντο , περὶ τῶν πραγμάτων οἰόμενοι διαλέγεσθαι . ἀλλ’ ὅτι μὲν οὐδένα τῶν νῦν εἰς ἀπυρεξίαν ἀφικνουμένων πυρετῶν ὁ Ἱπποκράτης ἡμιτριταῖον ὀνομάζει δέδεικται . πότερον δ’ ἐκεῖνον μόνον ὃν ἐγὼ ἰδίως καλεῖν εἴωθα τὸν τὰς φρικώδεις ἐπαναλήψεις ποιούμενον ἢ καὶ τὸν ἄνευ τούτων γινόμενον , ἄξιόν ἐστι σκέψεως . εἰ γὰρ καὶ τοῖς φθινώδεσι καὶ ἄλλως χρονίως νοσοῦσιν ὁ πυρετὸς οὗτος εἴωθε συμπίπτειν , ἴσως , εἰ καὶ χωρὶς φρίκης γίγνοιτο , καλέσομεν αὐτὸν ἡμιτριταῖον , ἐὰν τῇ δευτέρᾳ τῶν ἡμερῶν ἐπιπαροξύνηται . ἀλλ’ ὅπερ ἔφην , ὑπὲρ ὀνόματος οὕσης τῆς ζητήσεως οὐδὲν ἄτοπόν ἐστι , κᾂν μὴ γνῶμεν ἀκριβῶς ἐπὶ τίνος πυρετοῦ μάλιστα τὴν ἡμιτριταίου ἐπιφέρει φωνὴν ὁ Ἱπποκράτης . ὁπόταν γὰρ αὐτοῦ τὴν περὶ τοὺς πυρετοὺς τέχνην ἐκμαθόντες ἕξομεν ὧν δεόμεθα πρὸς τὰ τῆς τέχνης ἔργα , χωρὶς τῶν ἐπ’ αὐτῆς ὀνομάτων . τάχα δ’ ἂν εἶναι δόξειεν οἰκεῖον ἑξῆς σκέψασθαι διὰ τί προσέθηκεν ὁ Ἱπποκράτης τὸ καλεόμενον καὶ οὐχ ἁπλῶς εἶπεν , ἐν δὲ τῷ ἡμιτριταίῳ ξυμπίπτει μὲν καὶ ὀξέα νοσήματα . δοκεῖ δέ μοι μέμφεσθαι τὴν προσηγορίαν ὡς ἄκυρον . ἐπὶ γὰρ τῶν ἐνδεεστέρως ἐχόντων κατὰ τὰ τέλεια , τὴν τοῦ ἡμίσεος προσθήκην ποιούμεθα φάσκοντες ἡμιθνῆτα καὶ ἡμίθνητον καὶ ἡμίθεον καὶ ἡμίφωνον , ἡμίονόν τε καὶ τὸ ἡμίοπτον , ὅσα τ’ ἄλλα τοιαῦτα λέγοντες . ὁ δ’ ἡμιτριταῖος οὐ μόνον οὐκ ἔστιν ἥμισυς τῷ πλήθει τῶν συμπτωμάτων ἢ τῇ δυνάμει , καὶ τούτων τῆς ὅλης διαθέσεως , ἀλλὰ καὶ πολὺ χείρων τοῦ τριταίου , ὡς ἄμεινον εἶναι δοκεῖν ἐκεῖνον τούτου λέγειν ἥμισυν , οὐκ ἐκείνου τοῦτον . οὐκοῦν οὐκ οἶδα τί δόξαν αὐτοῖς οὕτως μᾶλλον ὠνόμασαν οἱ πρώτως θέμενοι τὴν προσηγορίαν ἢ ἄλλως . ἐνδέχεται γὰρ αὐτοὺς διότι τοῦ τριταίου πυρετοῦ τὸ διὰ τρίτης τε παροξύνειν καὶ τὸ εἰς ἀπυρεξίαν λήγειν ἔχοντος , ὁ ἡμιτριταῖος ἓν μὲν ἔχει τούτων , ἓν δ’ οὐκ ἔχει ταύτην θέσθαι τὴν προσηγορίαν . τὸ μὲν γὰρ διὰ τρίτην παροξύνειν ἔχει , τὸ δ’ εἰς ἀπυρεξίαν λήγειν οὐκ ἔχει . ἐνδέχεται γὰρ καὶ διότι καὶ μετὰ ῥίγους εἰσβάλλειν οὐκ ἔχει , καὶ πρὸς τούτοις γ’ ἔτι τὸ μετ’ ἐκκρίσεως παύεσθαι , καὶ μέντοι καὶ ὅτι τὴν δευτέραν ἡμέραν οὐκ ἔχει καθαράν . ἐνδέχεται δὲ καὶ ἄλλο τι τοιοῦτον εἰπεῖν , τοῖς μὲν ἄχρηστον σοφίαν ἀσκοῦσι , τὰ δ’ ὄντως χρήσιμα τῆς τέχνης παραλείπουσι .
Lemmas: ἐν δέ ὁ ἡμιτριταῖος καλέω συμπίπτω μέν καί ὀξύς νόσημα γίγνομαι καί εἰμί ὁ λοιπός οὗτος θανατώδης . ἀτάρ φθινώδης καί ὅσος ἄλλος μακρός νόσημα νοσέω , ἐπί οὗτος μάλα νοσέω . οὐ δύναμαι πείθω ὁ πολύς ὁ ἰατρός διακρίνω ὁ ὁ πρᾶγμα αὐτός ἐπίσκεψις ὁ περί ὁ ὄνομα τε καί σημαίνω καί συγγιγνώσκω αὐτός δίκαιος . ὅπου γάρ Ἀγαθῖνος , ἵνα ὁ ἄλλος παραλείπω , βιβλίον ὅλος γράφω ὁ πρῶτος περί ἡμιτριταῖος , ὁ σημαίνω ἐκ ὁ προσηγορία ζητέω ἐν αὐτός , πῶς οὐ ἄν τις καί οὗτος σύγγνστω ; καίτοι γε ῥᾴδιος εἰμί ἴδιος μέν ὁ ὁράω ποιέω διδασκαλία ἐν ὁ περιοδία , ἴδιος δέ ὁ ἐπί αὐτός ὄνομα , ὥσπερ ἐγώ νῦν ποιέω . ὁ γάρ διά τρίτος παροξύνω πυρετός ὁ μέν εἰς ἀπυρεξία λήγω , ὁ δέ οὐ . καί πάλιν ἑκάτερος οὗτος ὁ διαφορά τοιόσδε εἰμί . ὁ εἰς ἀπυρεξία λήγω ἔνιοι μέν ἐντός ὥρα δώδεκα ὁ παροξυσμός ἔχω περιγράφω , ἔνιοι δέ ἐπί πολύς ἐκτείνω . ὁ δέ μή λήγω εἰς ἀπυρεξία ἔνιοι μέν φρικώδης εἰμί , ὅταν ἀπό ὁ πρῶτος εἰσβολή ἐπί ὁ καλέω ἀνάβασις ἔρχομαι , ἔͅν δοκέω ἤδη μέτριος προέρχομαι , πάλιν ἕτερος φρίκη μετά συστολή ποιέω καί μετά οὗτος αὖθις ἕτερος ἀνάβασις , εἶτα ἐπί ἐκεῖνος ἄλλος συστολή τε καί φρίκη . δίς γάρ καί τρίς οὗτος ὑποστρέφω . κατά δέ ὁ δεύτερος ἡμέρα ἕτερος ἴσχω παροξυσμός ἐλαχύς ὁ πρότερος , χωρίς ὁ πρότερος ἐπανάληψις καί οὗτος ἐφεξῆς αὐτός ἀεί κυκλέω , δύο παροξυσμός οἷος λέγω γίγνομαι ἐν ἡμέρα δύο . καί μήν καί ἄλλος τις διά τρίτος παροξύνω χωρίς ὁ λέγω φρικώδης εἰσβολή τε καί ἐπανάληψις εἷς παροξυσμός ἴσχω διά τρίτος , οὐ παροξύνω ὁ δεύτερος . εἷς οὗτος καί συνεχής καί ὁμαλός ὁ ἐπί ὁ ἀκμή ἀπό ὁ εἰσβολή ἀνάβασις ἔχω . οὗτος μέν σύ ὁ διά τρίτος παροξύνω πυρετός ὁ διαφορά , φαίνω συνεχής ἐπί ὁ κάμνω . δείκνυμι δέ ὑπό ἐγώ ὁ μέν φρικώδης πυρετός ἐπί χολώδης καί φλεγματώδης χυμός συνίστημι . ὁ δέ χωρίς φρίκη ἐπί ὁ χολώδης μέν , ἀλλά δυσκίνητος τε καί δύσπεπτος , φέρω δέ αὐτός καί φλεγμονή κύριος μόριον . ὁ δέ μετά ῥῖγος μέν εἰσβάλλω , εἰς ἀπυρεξία δέ λήγω ἅμα χολώδης ἔμετος ἤ διαχώρησις ἤ ἱδρώς ὁ ξανθός χολή κινέω διά ὅλος ὁ σῶμα αἴτιος . οὗτος μέν οὖν οὕτως ἔχω , ὡς λέγω , ὁ μέν ἤτοι ὁ αἰτία ἕκαστος ζητέω ἤ ὁ θεραπεία , ἰατρικός τε καί χρήσιμος εἰμί πρᾶγμα · ὁ δέ τίς καλέω τίς ἕκαστος ὁ λέγω ὀρθός οὐκέτι ὁ ἰατρικός ἴδιος , ἀναγκαῖος γε μήν γίγνομαι , ὅταν βούλομαι τις ἕτερος διδάσκω , ἀναγιγνώσκω . ὁ γάρ ἐπί ὁ κάμνω γίγνομαι ἐγώ διάγνωσις τε ὁ πάθος καί πρόγνωσις ὁ εἰμί καί θεραπεία , ὁράω οὐδείς δέω ὁ ἐν ὁ ὄνομα ἀκρίβεια . οὐδέ γάρ ἀπό οὗτος ὁ ἰδιώτης κρίνω ὁ ἰατρός , ἀλλά ὅταν ἐπί φλεβοτομία ὁ κάμνω ῥᾳστωνέω θεάομαι καί τροφή ἐν καιρός λαμβάνω · καί γάρ καί οὗτος κρίνω ἰδιώτης δύναμαι θεάομαι . εἶτα οὐ εὐθύς ἐπί ὁ τροφή ὁ ἀρχή ὁ παροξυσμός γίγνομαι , ἀλλά μετά χρόνος πολύς , ὁ ἰατρός ἐπαινέω , ἔͅν εἰ ψυχρός δέω τότε δίδωμι καί λούω ὁ ἄρρωστος ἀπύρετος ὁράω ποιέω , παραχρῆμα θαυμάζω , καθά γε ᾄν εἰ προλέγω τις ὁ εἰμί . ἀπό οὗτος μέν οὖν ὁ ἰατρός ἀκριβής τε καί ἀληθής εὐδοκιμέω , σοφιστής δέ κατατρίβω ὁ χρόνος ἑαυτοῦ τε καί ὁ μαθητής , ὑπέρ ὄνομα τε καί σημαίνω ἐρίζω . ἐπεί δέ ὁ πρόκειμαι ἐγώ νῦν εἰμί , οὐ αὐτός ὁ πρᾶγμα διδάσκω ὁ τέχνη , ἐν ἕτερος γάρ οὗτος πράσσω αὔταρκος , ἀλλά ὁ Ἱπποκράτης γνώμη ἐπισκοπέω διά σύντομος καί οὗτος δυνατός ὧδε ποιέω . λέγω μέν γάρ αὐτός καί πρόσθεν · εἰμί δέ αὐτός ὁ πάθημα φρικώδης πυρετός , συνεχής , ὀξύς , ὁ μέν ὅλος οὐ διαλείπω . ὁ δέ τρόπος ἡμιτριταῖος , εἷς κοῦφος , ὁ δέ ἕτερος ἐπιπαροξύνω . καί νῦν δή πάλιν ὁ ῥῆσις οὗτος φημί , ἐν δέ ὁ ἡμιτριταῖος , συμπίπτω μέν καί ὀξύς νόσημα καί εἰμί ὁ ἄλλος οὗτος θανατώδης . ὅτι μέν οὖν θανατώδης εἰμί ὁ ἡμιτριταῖος ἄντικρυς λέγω αὐτός ὁ Ἱπποκράτης . ὅτι δέ ὁ εἰς ἀπυρεξία λήγω οὐδείς εἰμί θανατώδης ἄντικρυς ἐν ἀφορισμός δηλόω λέγω . πυρετός ὁπόσος μή διαλείπω , διά τρίτος ἰσχυρός γίγνομαι , ἐπικίνδυνος . ὅστις δέ ἄν τρόπος διαλείπω , σημαίνω ὅτι ἀκίνδυνος . πῶς οὖν ἐκ ὁ εἰς ἀπυρεξία λήγω λέγω ὁ ἡμιτριταῖος , ἕπομαι Ἱπποκράτης ; καί μήν ὁ λέγω , ἐάν τις ὥρα τέσσαρες καί εἴκοσι ἀπύρετος γίγνομαι , ὁ μέσος ἔχω αὐτός ἡμιτριταῖος , ἐκ ὁ διαλείπω ποιέω οὗτος ὁ πυρετός τοιοῦτος . οὕτως δέ καί ὁ μέσος καί ὁ μικρός ὥρα ἀριθμός διαφέρω ὁ μέγας φάσκω , εἰς ἀπυρεξία περιάγω ἀμφότερος βούλομαι , ὁ Ἱπποκράτης ἀποχωρέω γνώμη , ἐν ὁ διαλείπω πυρετός ὁ ἡμιτριταῖος ἄγω . ἀκίνδυνος γάρ οὗτος εἰμί , καίτοι θανατώδης ὑπό αὐτός λέγω . ἀγαθός οὖν εἰμί ὁ μέν ὄνομα , ὡς λέγω , καταφρονέω , ἀσκέω θεραπεία τε καί διάγνωσις καί πρόγνωσις ἕκαστος ὁ πυρετός . ἐπεί δέ σαφής τε καί σύντομος διά ὁ ὄνομα ὁ διδασκαλία γίγνομαι , προδιηγέομαι λόγος ὁ διά τρίτος παροξύνω πυρετός , ἐφεξῆς ὁ ἐντός ὁ δώδεκα ὥρα παύω , ἀκριβής τριταῖος ὀνομάζω ἕνεκα σύντομος διδασκαλία . ὅστις δέ ἄν ἔχω πολυχρόνιος οὗτος ὁ παροξυσμός , ὅμως μέν ἔτι μακρός αὐτός ὁ ἄνεσις , ἐκεῖνος ἁπλῶς τριταῖος ὀνομάζω . ὅστις δέ ἄν ἐπί πλεῖστος μέν ἐκτείνω ὁ παροξυσμός , ὀλίγος δέ ὁ διάλειμμα , οὗτος πάλιν ὀνομάζω ἐκτείνω τριταῖος . ὅστις δέ ἄν μή παύω εἰς ἀπυρεξία φρικώδης μέν ὁ πρότερος ὁ ἡμέρα ἐπανάληψις ποιέω , κατά δέ ὁ δεύτερος ἁπλόος εἷς παροξυσμός , οὗτος ἡμιτριταῖος ὀνομάζω · εἰ δέ ἁπλῶς διά τρίτος παροξύνω , τριταιοφυής . πᾶς ἔχω ἐν . οὗτος ὁ λόγος διορίζω , ὁ τε ἄχρηστος καί χρήσιμος . οὗτος οὖν εἰμί διά πᾶς μιμνῄσκω καί πρόχειρος ἔχω ὁ γνῶσις αὐτός . οὕτως γάρ καταγνοέω ὁ ὁ νέος ἰατρός φλυαρία , ὅς περί ὁ λέγω ὄνομα ποιέω , περί ὁ πρᾶγμα οἴομαι διαλέγω . ἀλλά ὅτι μέν οὐδείς ὁ νῦν εἰς ἀπυρεξία ἀφικνέομαι πυρετός ὁ Ἱπποκράτης ἡμιτριταῖος ὀνομάζω δείκνυμι . πότερος δέ ἐκεῖνος μόνος ὅς ἐγώ ἴδιος καλέω εἴωθα ὁ ὁ φρικώδης ἐπανάληψις ποιέω ἤ καί ὁ ἄνευ οὗτος γίγνομαι , ἄξιος εἰμί σκέψις . εἰ γάρ καί ὁ φθινώδης καί ἄλλος χρόνιος νοσέω ὁ πυρετός οὗτος εἴωθα συμπίπτω , ἴσως , εἰ καί χωρίς φρίκη γίγνομαι , καλέω αὐτός ἡμιτριταῖος , ἐάν ὁ δεύτερος ὁ ἡμέρα ἐπιπαροξύνω . ἀλλά ὅς φημί , ὑπέρ ὄνομα ὗσις ὁ ζήτησις οὐδείς ἄτοπος εἰμί , ἔͅν μή γιγνώσκω ἀκριβής ἐπί τίς πυρετός μάλα ὁ ἡμιτριταῖος ἐπιφέρω φωνή ὁ Ἱπποκράτης . ὁπόταν γάρ αὐτός ὁ περί ὁ πυρετός τέχνη ἐκμανθάνω ἔχω ὅς δέω πρός ὁ ὁ τέχνη ἔργον , χωρίς ὁ ἐπί αὐτός ὄνομα . τάχα δέ ἄν εἰμί δοκέω οἰκεῖος ἑξῆς σκοπέω διά τίς προστίθημι ὁ Ἱπποκράτης ὁ καλέω καί οὐ ἁπλῶς λέγω , ἐν δέ ὁ ἡμιτριταῖος συμπίπτω μέν καί ὀξύς νόσημα . δοκέω δέ ἐγώ μέμφομαι ὁ προσηγορία ὡς ἄκυρος . ἐπί γάρ ὁ ἐνδεής ἔχω κατά ὁ τέλειος , ὁ ὁ ἥμισυς προσθήκη ποιέω φάσκω ἡμιθνής καί ἡμίθνητος καί ἡμίθεος καί ἡμίφωνος , ἡμίονος τε καί ὁ ἡμίοπτος , ὅσος τε ἄλλος τοιοῦτος λέγω . ὁ δέ ἡμιτριταῖος οὐ μόνος οὐ εἰμί ἥμισυς ὁ πλῆθος ὁ σύμπτωμα ἤ ὁ δύναμις , καί οὗτος ὁ ὅλος διάθεσις , ἀλλά καί πολύς κακός ὁ τριταῖος , ὡς ἀγαθός εἰμί δοκέω ἐκεῖνος οὗτος λέγω ἥμισυς , οὐ ἐκεῖνος οὗτος . οὐκοῦν οὐ οἶδα τίς δόξα αὐτός οὕτως μάλα ὀνομάζω ὁ πρῶτος τίθημι ὁ προσηγορία ἤ ἄλλος . ἐνδέχομαι γάρ αὐτός διότι ὁ τριταῖος πυρετός ὁ διά τρίτος τε παροξύνω καί ὁ εἰς ἀπυρεξία λήγω ἔχω , ὁ ἡμιτριταῖος εἷς μέν ἔχω οὗτος , εἷς δέ οὐ ἔχω οὗτος τίθημι ὁ προσηγορία . ὁ μέν γάρ διά τρίτος παροξύνω ἔχω , ὁ δέ εἰς ἀπυρεξία λήγω οὐ ἔχω . ἐνδέχομαι γάρ καί διότι καί μετά ῥῖγος εἰσβάλλω οὐ ἔχω , καί πρός οὗτος γε ἔτι ὁ μετά ἔκκρισις παύω , καί μέντοι καί ὅτι ὁ δεύτερος ἡμέρα οὐ ἔχω καθαρός . ἐνδέχομαι δέ καί ἄλλος τις τοιοῦτος λέγω , ὁ μέν ἄχρηστος σοφία ἀσκέω , ὁ δέ ὄντως χρήσιμος ὁ τέχνη παραλείπω .