galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 1.2.46
Ὠμὰ δὲ καὶ ἄπεπτα καὶ ἐς κακὰς ἀποστάσιας τρεπόμενα ἢ ἀκρισίας ἢ πόνους ἢ χρόνους ἢ θανάτους ἢ τῶν αὐτῶν ὑποστροφάς . Ὥσπερ οἱ πεπασμοὶ γίνονται τῆς φύσεως κρατούσης τῶν νοσωδῶν αἰτίων , οὕτω καὶ μὴ κρατούσης τὰ ἐναντία . τῷ μὲν οὖν ἐπὶ τῶν πεπασμῶν εἰρημένῳ , ταχύτητα κρίσεως , ἐναντίον ἐστὶ τὸ χρονίζειν τὰ νοσήματα , τῷ δ’ ἐπ’ ἐκείνοις ἀσφάλειαν ἀντίκειται τό τε τῆς ἀκρισίας καὶ τὸ τοῦ θανάτου καὶ τὸ τῶν αὐτῶν ὑποστροφάς . τῷ δ’ ἐπ’ ἐκείνοις ὑγιεινὴν κοινῇ μὲν πάντα τὰ νῦν εἰρημένα καὶ κατὰ μέρος δὲ οἱ πόνοι . τὰ γὰρ ὑγιαίνοντα σώματα τὴν εἴτ’ ἀπονίαν εἴτ’ ἀνωδυνίαν εἴτ’ ἀοχλησίαν ἐθέλοις ὀνομάζειν , ἴδιον ἀχώριστον ἔχει . τὸ δὲ τῆς ἀκρισίας ὄνομα μέμνημαι δήπου λεγόμενον ὑπ’ αὐτοῦ διττῶς , ὡς ἤτοι μηδ’ ὅλως ἐσομένης κρίσεως ἢ μοχθηρῶς ἐσομένης , κατ’ ἄμφω τε ταῦτα τὰ σημαινόμενα ταῖς ἀπεψίαις τῶν νοσημάτων ἀκολουθοῦσιν αἱ ἀκρισίαι . μέμνησθε δὲ , ὡς ἡ ὅλη πέψις τοῦ νοσήματος ἐν τῇ τῶν χυμῶν ἀλλοιώσει γίνεται . διά τε γὰρ τῶν στερεῶν σωμάτων ἡ φύσις διατέταται , δύναμις ἐκείνων οὖσα , καὶ τὸ πέττεσθαι τοῖς χυμοῖς ὑπὸ τῶν στερεῶν ὑγιαινόντων γίνεται , ὡς ὅταν γε καὶ αὐτὰ ταῦτα νοσεῖ , καθ’ ἕξιν μὲν ἤδη τὸ νόσημα τοῦτο καὶ κίνδυνον ἔσχατόν ἐστιν οἷς ἐπάγει . θεραπευθῆναι δ’ οὐ δύναται πρὶν αὐτὰ τὰ στερεὰ σώματα τὴν οἰκείαν ἀνακτήσασθαι δύναμιν , ἥτις ἐν συμμετρίᾳ κεῖται θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ ξηροῦ καὶ ὑγροῦ . διὸ καὶ τῆς ὑγείας αὐτῆς τῶν στερεῶν σωμάτων ἐν τῇ τούτων συμμετρίᾳ τὴν ὕπαρξιν ὑπάρχειν , ὡς μηδὲν διαφέρειν ἢ εὐκρασίαν ὁμοιομερῶν φάναιτ’ ἂν εἶναι τὴν ὑγείαν ἢ συμμετρίαν τῶν στοιχείων ἐξ ὧν γεγόναμεν . ὅπως δὲ χρὴ τὰς αὐτῶν τῶν στερεῶν σωμάτων νόσους ἰάσασθαι , λέλεκται διὰ τῶν τῆς θεραπευτικῆς μεθόδου βιβλίων . ἅπαντα δ’ ἐν πᾶσιν οὐκ ἐγχωρεῖ λέγειν · ἀρκεῖ γὰρ μόνον ἐνταῦθα τῶν περιπιπτόντων θεραπευτικῶν λογισμῶν ἐπισημαίνεσθαι τὰ κεφάλαια , καθάπερ ἐν τοῖς θεραπευτικοῖς τῶν διαγνωστικῶν . τὸ μὲν γὰρ ἴδιον ἑκάστης πραγματείας , χρὴ τελέως διεξέρχεσθαι , τὸ δὲ παραπίπτον , ἐπισημαίνεσθαι διὰ κεφαλαίων .
Lemmas: ὠμός δέ καί ἄπεπτος καί εἰς κακός ἀπόστασις τρέπω ἤ ἀκρισία ἤ πόνος ἤ χρόνος ἤ θάνατος ἤ ὁ αὐτός ὑποστροφή . ὥσπερ ὁ πεπασμός γίγνομαι ὁ φύσις κρατέω ὁ νοσώδης αἴτιος , οὕτως καί μή κρατέω ὁ ἐναντίος . ὁ μέν οὖν ἐπί ὁ πεπασμός λέγω , ταχύτης κρίσις , ἐναντίος εἰμί ὁ χρονίζω ὁ νόσημα , ὁ δέ ἐπί ἐκεῖνος ἀσφάλεια ἀντίκειμαι ὁ τε ὁ ἀκρισία καί ὁ ὁ θάνατος καί ὁ ὁ αὐτός ὑποστροφή . ὁ δέ ἐπί ἐκεῖνος ὑγιεινός κοινῇ μέν πᾶς ὁ νῦν λέγω καί κατά μέρος δέ ὁ πόνος . ὁ γάρ ὑγιαίνω σῶμα ὁ εἴτε ἀπονία εἴτε ἀνωδυνία εἴτε ἀοχλησία ἐθέλω ὀνομάζω , ἴδιος ἀχώριστος ἔχω . ὁ δέ ὁ ἀκρισία ὄνομα μιμνῄσκω δήπου λέγω ὑπό αὐτός δισσός , ὡς ἤτοι μηδέ ὅλος εἰμί κρίσις ἤ μοχθηρός εἰμί , κατά ἄμφω τε οὗτος ὁ σημαίνω ὁ ἀπεψία ὁ νόσημα ἀκολουθέω ὁ ἀκρισία . μιμνῄσκω δέ , ὡς ὁ ὅλος πέψις ὁ νόσημα ἐν ὁ ὁ χυμός ἀλλοίωσις γίγνομαι . διά τε γάρ ὁ στερεός σῶμα ὁ φύσις διατείνω , δύναμις ἐκεῖνος εἰμί , καί ὁ πέσσω ὁ χυμός ὑπό ὁ στερεός ὑγιαίνω γίγνομαι , ὡς ὅταν γε καί αὐτός οὗτος νοσέω , κατά ἕξις μέν ἤδη ὁ νόσημα οὗτος καί κίνδυνος ἔσχατος εἰμί ὅς ἐπάγω . θεραπεύω δέ οὐ δύναμαι πρίν αὐτός ὁ στερεός σῶμα ὁ οἰκεῖος ἀνακτάομαι δύναμις , ὅστις ἐν συμμετρία κεῖμαι θερμός καί ψυχρός καί ξηρός καί ὑγρός . διό καί ὁ ὑγεία αὐτός ὁ στερεός σῶμα ἐν ὁ οὗτος συμμετρία ὁ ὕπαρξις ὑπάρχω , ὡς μηδείς διαφέρω ἤ εὐκρασία ὁμοιομερής φαίνω ἄν εἰμί ὁ ὑγεία ἤ συμμετρία ὁ στοιχεῖον ἐκ ὅς γίγνομαι . ὅπως δέ χρή ὁ αὐτός ὁ στερεός σῶμα νόσος ἰάομαι , λέγω διά ὁ ὁ θεραπευτικός μέθοδος βιβλίον . ἅπας δέ ἐν πᾶς οὐ ἐγχωρέω λέγω · ἀρκέω γάρ μόνος ἐνταῦθα ὁ περιπίπτω θεραπευτικός λογισμός ἐπισημαίνω ὁ κεφάλαιος , καθά ἐν ὁ θεραπευτικός ὁ διαγνωστικός . ὁ μέν γάρ ἴδιος ἕκαστος πραγματεία , χρή τέλειος διεξέρχομαι , ὁ δέ παραπίπτω , ἐπισημαίνω διά κεφάλαιος .