galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 6.4.9
Εἴσοδοι , λόγοι , σχῆμα , ἐσθὴς τῷ νοσοῦντι , κουρὴ , ὄνυχες , ὀσμαί . Τούτων τὰ μὲν ἄλλα πάντα προφανῶς ἐπὶ τὸν ἰατρὸν ἀναφέρεται , μεταξὺ δ’ αὐτῶν παρεγκείμενον , τῷ νοσοῦντι , παρέχει τινὰ ζήτησιν , ὅθεν ἔνιοι παντάπασιν ἐξελόντες αὐτὸ προσεποιήσαντο μηδ’ ὅλως εὑρηκέναι γεγραμμένον . ἀλλ’ οἵ γε παλαιοὶ τῶν ἐξηγητῶν ἴσασι καὶ ταύτην τὴν γραφήν . ἴσως δ’ ἄν τινος εὐπορήσαιμεν εἰς αὐτὴν πιθανοῦ , προσεπισκεψάμενοι τῶν εἰρημένων ἕκαστον ἰδίᾳ . καὶ πρώτας γε τὰς πρὸς τὸν κάμνοντα τῶν ἰατρῶν εἰσόδους ὅσαι κεχαρισμένως αὐτοῖς γίνονται . τινὲς μὲν γὰρ ἐνοχλεῖσθαι νομίζουσιν ὑπὸ τῶν πολλάκις αὐτοὺς ὁρώντων , ἔνιοι δὲ πάνυ τούτῳ σφόδρα χαίρουσιν . ἰατροὶ δέ τινές εἰσιν οἳ μέχρι τοσούτου μωραίνουσιν , ὡς καὶ τοῖς κοιμωμένοις ἐπεισιέναι μετὰ ψόφου ποδῶν , φωνῆς μείζονος , ὑφ’ ὧν ἐνίοτε διεγερθέντες ﻿ οἱ νοσοῦντες ἀγανακτοῦσί τε πρὸς αὐτοὺς καὶ βεβλάφθαι τὰ μέγιστά φασι . ἅπαντ’ οὖν ταῦτα προορᾶσθαι χρὴ ἰατρὸν , ὡς μήτε κατὰ καιρὸν ὃν οὐ χρὴ παραγίνεσθαι μήτε προπετῶς μετὰ ψόφων πολλῶν καὶ φωνῆς μεγάλης ἢ βαδίσματος ἀσχήμονος ἢ βλέμματος ἢ ὅλως οὑτινοσοῦν τοιούτου . λόγοι . τῶν μεγίστων ἐστὶ καὶ τοῦτο πρὸς τοὺς κάμνοντας ὑπὸ τῶν ἰατρῶν ἤτοι προσηκόντως ἢ οὐ προσηκόντως τι γινόμενον . ἔνιοι μὲν γὰρ αὐτῶν ἐσχάτως εἰσὶν ἀβέλτεροι , τοιοῦτοί τινες ὄντες οἷον ὁ Ζεῦξίς φησι ὑπὸ Βακχείου γεγράφθαι Καλλιάνακτα γεγονέναι τὸν Ἡροφίλειον ἐν τοῖς ἀπομνημονεύμασιν Ἡροφίλου τε καὶ τῶν ἀπὸ τῆς οἰκείας αὐτοῦ . νοσοῦντος γάρ τινος , εἶτ’ εἰπόντος τῷ Καλλιάνακτι , τεθνήσομαι , φασὶν αὐτὸν ἐπιφωνῆσαι τόδε τὸ ἔπος Εἰ μή σε Λητὼ καλλίπαις ἐγείνατο . Ἑτέρῳ δὲ ταὐτὸ τοῦτ’ εἰπόντι φάναι Κάτθανε καὶ Πάτροκλος , ὅπερ σέο πολλὸν ἀμείνων . ἔνιοι δὲ τῶν νῦν ἰατρῶν , εἰ καὶ μετριώτεροι Καλλιάνακτός εἰσιν , ἀλλὰ τραχέως καὶ αὐτοὶ προσφέρονται τοῖς νοσοῦσιν ὡς μισηθῆναι , καθάπερ ἄλλοι τινὲς ἐξ ὑπεναντίου δουλοπρεπῶς κολακεύοντες ἐξ αὐτοῦ τούτου κατεφρονήθησαν . ὥσπερ δὲ οὐ χρὴ μίσους ἄξιον φαίνεσθαι τῷ κάμνοντι τὸν ἰατρὸν , οὕτως οὐδ’ εὐκαταφρόνητον , ἀλλ’ ἐν τῷ φιλανθρώπῳ καὶ μετρίῳ καὶ ἡδεῖ σεμνὸν φυλάττειν . εἰ μὴ γὰρ ὥσπερ θεόν τινα ὁ κάμνων θαυμάσειεν , οὐκ ἂν ὁ κάμνων εὐπειθὴς γένοιτο . βέλτιον οὖν ἐστι μήτε κολακεύειν εἰς τοσοῦτον ὥστε καταφρονεῖσθαι μήτε ἄγροικόν τε καὶ τραχὺν ὁμοίως Καλλιάνακτι . γενήσεται δὲ τοῦτο φυλάττοντος μὲν ἔν τε τῷ βλέμματι καὶ τῷ φλέγματι καὶ τῷ παντὶ τοῦ σώματος σχήματι τὸ σεμνὸν τοῦ ἰατροῦ , ἐκδιδάσκοντος δὲ τὸν κάμνοντα πείθεσθαι τοῖς πραττομένοις ὑφ’ ἑαυτοῦ . πολλοὶ δ’ εἰσὶ λόγοι καί σοι παραδείγματος ἕνεκεν οὐκ ὀκνήσω παραθέσθαι τινά . δυνήσεται γὰρ ὁ ἰατρὸς ἐπὶ προοιμίῳ πιθανῷ μετὰ ταῦτα πρὸς τὸν κάμνοντα διελθεῖν ὅσα περὶ τῶν τοιούτων Ἱπποκράτης ἔγραψε , πρῶτον μὲν ἐν τοῖς ἀφορισμοῖς εἰπών · δεῖ δὲ οὐ μόνον ἑωυτὸν παρέχειν τὰ δέοντα ποιέοντα , ἀλλὰ καὶ τὸν νοσέοντα καὶ τοὺς παρεόντας ἔξωθεν . ἐν δὲ τῷ πρώτῳ τῶν ἐπιδημιῶν ἡ τέχνη διὰ τριῶν , τὸ νόσημα , ὁ νοσέων , ὁ ἰατρὸς , ὑπεναντιοῦσθαι τῷ νοσήματι τὸν νοσέοντα μετὰ τοῦ ἰατροῦ . καὶ ὡς τριῶν ὄντων , ἰατροῦ καὶ νοσήματος καὶ κάμνοντος , ἐὰν ὁ νοσῶν ἐάσῃ μόνον πολεμεῖν τῷ νοσήματι τὸν ἰατρὸν ἢ καὶ πρὸς αὐτὸ μεταστὰς ἐναντιοῦται τῷ ἰατρῷ , συμβήσεται νικηθῆναι τὸν ἰατρὸν ὑπὸ τοῦ νοσήματος . ἐὰν δὲ καταλιπὼν τὸ νόσημα σύμμαχος κατ’ αὐτοῦ γένηται τῷ ἰατρῷ , μεγάλην ἐλπίδα τῆς νίκης ἔσεσθαι δυοῖν ἀνθρώπων πρὸς ἓν νόσημα μαχομένων , ὡς τό γε ἐναντίον ἔμπαλιν οὐδεμιᾶς ἐλπίδος ἔσται παρεκτικὸν , ἐὰν ὁ κάμνων μετὰ τοῦ νοσήματος γενόμενος ἐναντιῷτο τῷ ἰατρῷ · μονωθεὶς γὰρ ἂν οὗτος ὑπὸ τῶν δυοῖν νικηθείη ἄν . ἀρκεῖ σοι τὸ παράδειγμα τοῦτο , νοῆσαι δυναμένῳ κατὰ τὸ παραπλήσιον ἕτερα πολλὰ τοιαῦτα τῷ νοσοῦντι γίνεσθαι πρὸς τῶν ἰατρῶν . οὐ μόνον δὲ τῶν λεχθησομένων λόγων τοῖς κάμνουσιν ὑπὸ τῶν ἰατρῶν τοιαύτην εἶναι προσήκει τὴν διάνοιαν , ἀλλὰ καὶ τὸ μέγεθος τῆς φωνῆς καὶ τὸν τόνον καὶ τὴν ὅλην ἀπόκρισιν ἀνάλογον εἶναι τῇ διανοίᾳ τῶν λόγων . εἰ δὲ καὶ πεπαιδευμένῳ διαλέγοιτό τις ἀνδρὶ , καὶ μετὰ τοῦ μὴ σολοικίζειν τε καὶ βαρβαρίζειν . καὶ γὰρ ἐκ τῶν τοιούτων εὐκαταφρόνητοι τοῖς κάμνουσιν οἱ ἰατροὶ φαίνονται . σχῆμα . καὶ τὸ σχῆμα τοῦ σώματος ὅλου κατά τε τὴν εἴσοδον καὶ τὴν καθέδραν ὁ ἰατρὸς ἐχέτω , μήτε ταπεινὸν , ὡς εὐκαταφρόνητον εἶναι , μήτε χαυνότητά τινα καὶ ἀλαζονείαν ἐνδεικνύμενον . ἔνιοι μὲν γὰρ ἀνατεταμένοι καὶ πλατεῖς εἰσίασί τε καὶ καθέζονται , ἔνιοι δὲ διατεθρυμμένοι , τινὲς δὲ ἐγκεκυφότες καὶ ταπεινοί . φεύγειν οὖν ἁπάσας δεῖ τὰς ὑπερβολὰς καὶ πειρᾶσθαι μέσον αὐτῶν εἶναι . εἰ δέ ποτε κατὰ τὸ σπάνιον ὁ κάμνων φαίνοιτό σοι φιλοτάπεινός τις , ἀπὸ τοῦ μέσου βραχὺ πρὸς τὸ ταπεινότερον ἄμεινόν ἐστι σχηματίζειν ἑαυτόν . εἰ δ’ ἐναντίως ἔχοι , καὶ σὺ τἀναντία ποιήσεις ἐπὶ βραχὺ , τοῦ μέσου τε καὶ παρὰ φύσιν ἐφ’ ἑκάτερα παραχωρῶν . ἐσθής . καὶ αὕτη κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἔστω μέση , μήτε πολυτελὴς , ὡς ἀλαζονείαν ἐμφαίνειν , μήτε ῥυπαρὰ καὶ πάνυ ταπεινή · πλὴν εἴ ποθ’ ὁ κάμνων αὐτὸς εἴη τῶν ἀμετρότερον ἢ τὰ πολυτελῆ φιλούντων ἢ τοῖς ῥυπαροῖς ἡδομένων . ἐπὶ τούτων γὰρ ἀπὸ τῆς μεσότητος ἐπὶ τὸ τῷ κάμνοντι φίλτερον ἀποχωρήσεις , ὅσον ἂν εἰκάσῃς ἔσεσθαί τι σύμμετρον τῷ νοσοῦντι . διὰ μέσου τοῦτ’ ἔφην ἐγκείμενον ἀπορίαν παρέχειν · εἰ δέ γε κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ὅλης ῥήσεως ἢ τὴν τελευτὴν εἴρητο , σαφὲς ἂν ἦν ὡς ἅπαντα ταῦτα τῷ νοσοῦντι κεχαρισμένως προσήκει πράττειν τὸν ἰατρὸν , εἰσόδους , λόγους , σχῆμα τοῦ παντὸς σώματος , ἐσθῆτα , κουρὰν τριχῶν , ὀνύχων συμμετρίαν , ὀσμήν . ἐπί τε γὰρ εἰσόδων ἄλλη πρὸς ἄλλον ἐστὶ τῶν νοσούντων ἡ συμμετρία , καθότι πρόσθεν εἶπεν , ἐν δὲ τοῖς λόγοις ὡσαύτως · οἱ μὲν γὰρ μυθολογοῦσι τοῖς ἰατροῖς ἥδονται , τινὲς δὲ ἀνιῶνται , καὶ τινὲς μὲν σεμνοῖς λόγοις , τινὲς δ’ εὐτραπέλοις χαίρουσι . καὶ περὶ τῶν σχημάτων τε καὶ τῆς ἐσθῆτος ἀρτίως εἴρηται ﻿ τίνα τρόπον ἐστοχάσθαι χρὴ τῶν ἡδέων τῷ νοσοῦντι . κουρὴ τῶν τριχῶν . ἡ κουρὰ φύσει μὲν ἀρίστη γένοιτο ἂν , εἰ στοχάζοιτο τῆς κατὰ τὴν κεφαλὴν ὑγείας . ἄλλοις γὰρ ἄλλο προσήκει . τοῖς νοσοῦσι δὲ τὸ τῆς κουρᾶς εἶδος οὐ ταὐτὸν ἅπασιν ἡδύ . στοχάζεσθαι τοίνυν σε χρὴ καὶ τούτου , πρὸς τὸν ἰατρευόμενον ἀποβλέποντα , καθάπερ ἐπ’ Ἀντωνίνου τοῦ Κομμόδου πατρὸς ἐποίουν οἱ συνόντες ἅπαντες ἐν χρῷ κειρόμενοι . Λούκιος δὲ μιμολόγους αὐτοὺς ἀπεκάλει . καὶ διὰ τοῦτο πάλιν ἐκόμων οἱ μετ’ ἐκείνου ὄνυχες . πηλίκους εἶναι χρὴ τοὺς ὄνυχας τοῖς ἰατροῖς αὐτὸς ἐδίδαξεν ἐν τῷ κατ’ ἰητρεῖον , συνάπτων αὐτῶν τὴν συμμετρίαν ἡδεῖαν εἶναι τοῖς ὁρῶσι . περὶ δὲ τῶν χώραν ἐχόντων ὀνύχων ἤ τι τοιοῦτο , καθάπερ γε καὶ περὶ τῆς ἐν κεφαλῇ τῶν τριχῶν ἀλωπεκίας ἢ ὀφιάσεως οὐδὲ λόγου δεῖται . ταῦτα γὰρ ὡς ἤδη παρὰ φύσιν αἴσχιστόν ἐστιν ἔχειν ἰατρῷ , καθάπερ γε καὶ ἀρθρῖτιν ἰσχυρὰν ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον . ὀδμή . καὶ τῆς ὀδμῆς τοῦ σώματος ὅλου καὶ τοῦ στόματος ἡ μέν τίς ἐστιν ἐνίοις φύσει μοχθηρὰ , καθάπερ γε καὶ ἄλλοις τισὶν ἄμεμπτος , ἡ δ’ ἐξ ἀμελείας ἐγγίνεται , μηδὲν ἡγουμένων ἁμαρτάνειν τῶν ἰατρῶν , ἐὰν ἤτοι σκόροδον ἢ κρομμύων ὄζοντες ἐπισκοποῦνται τοὺς νοσοῦντας . ἐπὶ δὲ Κοΐντου τοῦ κατὰ τὴν πατρίδα ἡμῶν ἰατρεύοντος ἐν Ῥώμῃ καὶ τοιοῦτό τι συνέβη . μετ’ ἄριστον ἐπεσκέπτετό τινα τῶν πλουσίων τε καὶ πολὺ δυναμένων ἀνδρῶν , ὄζων οἴνου σφοδρῶς . πυρέττων οὖν ἱκανῶς ὁ κάμνων ἅμα κεφαλαλγίας καὶ διὰ τοῦτο μὴ φέρων τὴν ἐκ τοῦ οἴνου προσπίπτουσαν ὀσμὴν ἠξίου προσωτέρω χωρήσειν τὸν Κόϊντον , ἀνιᾷν αὐτὸν ἐξόζοντα σφοδρῶς οἴνου . ταῦτα μὲν οὖν ὁ κάμνων ἐφαίνετο μετρίως λέγειν · ὁ Κόϊντος δ’ ἀβελτέρως αὐτῷ προσενεχθεὶς ἐκέλευσεν ἀνέχεσθαι τῆς ὀσμῆς . καὶ γὰρ ἑαυτὸν ἔφη τοῦ κάμνοντος ἀνέχεσθαι πυρετοῦ ὄζοντος , εἶναι δ’ οὐκ ἴσον ἢ πυρετὸν ἢ οἶνον ὀσμᾶσθαι . ἕτερον δ’ ἰατρὸν ἐπὶ τῆς ἡμετέρας Ἀσίας οἶδα δυσώδεις ἔχοντα τὰς μάλας ὡς διὰ τοῦτο μὴ φέρειν αὐτοῦ τὴν εἴσοδον ἄνθρωπον νοσοῦντα μηδένα καθάριον . ἐχρῆν οὖν αὐτὸν ἑαυτοῦ πρῶτον ἰᾶσθαι τὸ σύμπτωμα καὶ οὕτως ἐπιχειρεῖν ἑτέρους θεραπεύειν . ἐγχωρεῖ γὰρ , εἰ καὶ σύμφυτον ὥσπερ καὶ τοῖς τράγοις ἐστὶν , ἀλλά τοι μετριώτερόν γ’ αὐτὸ ποιήσαντα τὸ μέτριον αὖθις τοῦτο πραΰνειν ἑκάστης ἡμέρας διαπάσμασιν ἀμβλυντικοῖς δυσωδίας . ἄλλος γοῦν τις ἔχων δυσῶδες φύσει τὸ στόμα προὐνοήσατο μετριώτερον αὐτὸ ποιήσασθαι διά τε καθάρσεως καὶ φαρμάκων πόσεως ἐπιτηδείων εἰς τοῦτο , καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ὀλίγιστόν τι λαμβάνων εἰς αὐτὸ ποτὲ μὲν ἀμώμου , ποτὲ δὲ μαλαβάθρου φύλλου , ποτέ δ’ ἄλλου τινὸς τῶν εὐωδῶν οὕτως ἐκ τῆς οἰκίας προήρχετο .
Lemmas: εἴσοδος , λόγος , σχῆμα , ἐσθής ὁ νοσέω , κουρά , ὄνυξ , ὀσμή . οὗτος ὁ μέν ἄλλος πᾶς προφανής ἐπί ὁ ἰατρός ἀναφέρω , μεταξύ δέ αὐτός παρέγκειμαι , ὁ νοσέω , παρέχω τις ζήτησις , ὅθεν ἔνιοι παντάπασι ἐξαιρέω αὐτός προσποιέω μηδέ ὅλος εὑρίσκω γράφω . ἀλλά ὁ γε παλαιός ὁ ἐξηγητής οἶδα καί οὗτος ὁ γραφή . ἴσως δέ ἄν τις εὐπορέω εἰς αὐτός πιθανός , προσεπισκέπτομαι ὁ λέγω ἕκαστος ἴδιος . καί πρῶτος γε ὁ πρός ὁ κάμνω ὁ ἰατρός εἴσοδος ὅσος κεχαρισμένως αὐτός γίγνομαι . τις μέν γάρ ἐνοχλέω νομίζω ὑπό ὁ πολλάκις αὐτός ὁράω , ἔνιοι δέ πάνυ οὗτος σφόδρα χαίρω . ἰατρός δέ τις εἰμί ὅς μέχρι τοσοῦτος μωραίνω , ὡς καί ὁ κοιμάω ἐπεισέρχομαι μετά ψόφος πούς , φωνή μέγας , ὑπό ὅς ἐνίοτε διεγείρω ﻿ ὁ νοσέω ἀγανακτέω τε πρός αὐτός καί βλάπτω ὁ μέγας φημί . ἅπας οὖν οὗτος προοράω χρή ἰατρός , ὡς μήτε κατά καιρός ὅς οὐ χρή παραγίγνομαι μήτε προπετής μετά ψόφος πολύς καί φωνή μέγας ἤ βάδισμα ἀσχήμων ἤ βλέμμα ἤ ὅλος ὅστις τοιοῦτος . λόγος . ὁ μέγας εἰμί καί οὗτος πρός ὁ κάμνω ὑπό ὁ ἰατρός ἤτοι προσηκόντως ἤ οὐ προσηκόντως τις γίγνομαι . ἔνιοι μέν γάρ αὐτός ἔσχατος εἰμί ἀβέλτερος , τοιοῦτος τις εἰμί οἷος ὁ Ζεῦξις φημί ὑπό Βακχείος γράφω Καλλιάναξ γίγνομαι ὁ Ἡροφίλειος ἐν ὁ ἀπομνημόνευμα Ἡρόφιλος τε καί ὁ ἀπό ὁ οἰκεῖος αὐτός . νοσέω γάρ τις , εἶτα λέγω ὁ Καλλιάναξ , τιθνῄσκω , φημί αὐτός ἐπιφωνέω ὅδε ὁ ἔπος Εἰ μή σύ Λητώ καλλίπαις γίγνομαι . ἕτερος δέ αὐτός οὗτος λέγω φημί Κάτθανε καί Πάτροκλος , ὅς σύ πολύς ἀγαθός . ἔνιοι δέ ὁ νῦν ἰατρός , εἰ καί μέτριος Καλλιάναξ εἰμί , ἀλλά τραχύς καί αὐτός προσφέρω ὁ νοσέω ὡς μισέω , καθά ἄλλος τις ἐκ ὑπεναντίος δουλοπρεπής κολακεύω ἐκ αὐτός οὗτος καταφρονέω . ὥσπερ δέ οὐ χρή μῖσος ἄξιος φαίνω ὁ κάμνω ὁ ἰατρός , οὕτως οὐδέ εὐκαταφρόνητος , ἀλλά ἐν ὁ φιλάνθρωπος καί μέτριος καί ἡδύς σεμνός φυλάσσω . εἰ μή γάρ ὥσπερ θεός τις ὁ κάμνω θαυμάζω , οὐ ἄν ὁ κάμνω εὐπειθής γίγνομαι . ἀγαθός οὖν εἰμί μήτε κολακεύω εἰς τοσοῦτος ὥστε καταφρονέω μήτε ἄγροικος τε καί τραχύς ὅμοιος Καλλιάναξ . γίγνομαι δέ οὗτος φυλάσσω μέν ἐν τε ὁ βλέμμα καί ὁ φλέγμα καί ὁ πᾶς ὁ σῶμα σχῆμα ὁ σεμνός ὁ ἰατρός , ἐκδιδάσκω δέ ὁ κάμνω πείθω ὁ πράσσω ὑπό ἑαυτοῦ . πολύς δέ εἰμί λόγος καί σύ παράδειγμα ἕνεκα οὐ ὀκνέω παρατίθημι τις . δύναμαι γάρ ὁ ἰατρός ἐπί προοίμιον πιθανός μετά οὗτος πρός ὁ κάμνω διέρχομαι ὅσος περί ὁ τοιοῦτος Ἱπποκράτης γράφω , πρῶτος μέν ἐν ὁ ἀφορισμός λέγω · δέω δέ οὐ μόνος ἑαυτοῦ παρέχω ὁ δέω ποιέω , ἀλλά καί ὁ νοσέω καί ὁ πάρειμι ἔξωθεν . ἐν δέ ὁ πρῶτος ὁ ἐπιδημία ὁ τέχνη διά τρεῖς , ὁ νόσημα , ὁ νοσέω , ὁ ἰατρός , ὑπεναντιόομαι ὁ νόσημα ὁ νοσέω μετά ὁ ἰατρός . καί ὡς τρεῖς εἰμί , ἰατρός καί νόσημα καί κάμνω , ἐάν ὁ νοσέω ἐάω μόνος πολεμέω ὁ νόσημα ὁ ἰατρός ἤ καί πρός αὐτός μεθίστημι ἐναντιόομαι ὁ ἰατρός , συμβαίνω νικάω ὁ ἰατρός ὑπό ὁ νόσημα . ἐάν δέ καταλείπω ὁ νόσημα σύμμαχος κατά αὐτός γίγνομαι ὁ ἰατρός , μέγας ἐλπίς ὁ νίκη εἰμί δύο ἄνθρωπος πρός εἷς νόσημα μάχομαι , ὡς ὁ γε ἐναντίος ἔμπαλιν οὐδείς ἐλπίς εἰμί παρεκτικός , ἐάν ὁ κάμνω μετά ὁ νόσημα γίγνομαι ἐναντιόομαι ὁ ἰατρός · μονόω γάρ ἄν οὗτος ὑπό ὁ δύο νικάω ἄν . ἀρκέω σύ ὁ παράδειγμα οὗτος , νοέω δύναμαι κατά ὁ παραπλήσιος ἕτερος πολύς τοιοῦτος ὁ νοσέω γίγνομαι πρός ὁ ἰατρός . οὐ μόνος δέ ὁ λέγω λόγος ὁ κάμνω ὑπό ὁ ἰατρός τοιοῦτος εἰμί προσήκω ὁ διάνοια , ἀλλά καί ὁ μέγεθος ὁ φωνή καί ὁ τόνος καί ὁ ὅλος ἀπόκρισις ἀνάλογος εἰμί ὁ διάνοια ὁ λόγος . εἰ δέ καί παιδεύω διαλέγω τις ἀνήρ , καί μετά ὁ μή σολοικίζω τε καί βαρβαρίζω . καί γάρ ἐκ ὁ τοιοῦτος εὐκαταφρόνητος ὁ κάμνω ὁ ἰατρός φαίνω . σχῆμα . καί ὁ σχῆμα ὁ σῶμα ὅλος κατά τε ὁ εἴσοδος καί ὁ καθέδρα ὁ ἰατρός ἔχω , μήτε ταπεινός , ὡς εὐκαταφρόνητος εἰμί , μήτε χαυνότης τις καί ἀλαζονεία ἐνδείκνυμι . ἔνιοι μέν γάρ ἀνατείνω καί πλατύς εἰσέρχομαι τε καί καθέζομαι , ἔνιοι δέ διαθρύπτω , τις δέ ἐγκύπτω καί ταπεινός . φεύγω οὖν ἅπας δέω ὁ ὑπερβολή καί πειράω μέσος αὐτός εἰμί . εἰ δέ ποτέ κατά ὁ σπάνιος ὁ κάμνω φαίνω σύ φιλοτάπεινος τις , ἀπό ὁ μέσος βραχύς πρός ὁ ταπεινός ἀγαθός εἰμί σχηματίζω ἑαυτοῦ . εἰ δέ ἐναντίος ἔχω , καί σύ ἐναντίος ποιέω ἐπί βραχύς , ὁ μέσος τε καί παρά φύσις ἐπί ἑκάτερος παραχωρέω . ἐσθής . καί οὗτος κατά ὁ αὐτός λόγος εἰμί μέσος , μήτε πολυτελής , ὡς ἀλαζονεία ἐμφαίνω , μήτε ῥυπαρός καί πάνυ ταπεινός · πλήν εἰ ποτέ ὁ κάμνω αὐτός εἰμί ὁ ἄμετρος ἤ ὁ πολυτελής φιλέω ἤ ὁ ῥυπαρός ἥδομαι . ἐπί οὗτος γάρ ἀπό ὁ μεσότης ἐπί ὁ ὁ κάμνω φίλτερος ἀποχωρέω , ὅσος ἄν εἰκάζω εἰμί τις σύμμετρος ὁ νοσέω . διά μέσος οὗτος φημί ἔγκειμαι ἀπορία παρέχω · εἰ δέ γε κατά ὁ ἀρχή ὁ ὅλος ῥῆσις ἤ ὁ τελευτή λέγω , σαφής ἄν εἰμί ὡς ἅπας οὗτος ὁ νοσέω κεχαρισμένως προσήκω πράσσω ὁ ἰατρός , εἴσοδος , λόγος , σχῆμα ὁ πᾶς σῶμα , ἐσθής , κουρά θρίξ , ὄνυξ συμμετρία , ὀσμή . ἐπί τε γάρ εἴσοδος ἄλλος πρός ἄλλος εἰμί ὁ νοσέω ὁ συμμετρία , καθότι πρόσθεν λέγω , ἐν δέ ὁ λόγος ὡσαύτως · ὁ μέν γάρ μυθολογέω ὁ ἰατρός ἥδομαι , τις δέ ἀνιάω , καί τις μέν σεμνός λόγος , τις δέ εὐτράπελος χαίρω . καί περί ὁ σχῆμα τε καί ὁ ἐσθής ἄρτιος λέγω ﻿ τίς τρόπος στοχάζομαι χρή ὁ ἡδύς ὁ νοσέω . κουρά ὁ θρίξ . ὁ κουρά φύσις μέν ἀγαθός γίγνομαι ἄν , εἰ στοχάζομαι ὁ κατά ὁ κεφαλή ὑγεία . ἄλλος γάρ ἄλλος προσήκω . ὁ νοσέω δέ ὁ ὁ κουρά εἶδος οὐ αὐτός ἅπας ἡδύς . στοχάζομαι τοίνυν σύ χρή καί οὗτος , πρός ὁ ἰατρεύω ἀποβλέπω , καθά ἐπί Ἀντωνῖνος ὁ Κόμμοδος πατήρ ποιέω ὁ σύνειμι ἅπας ἐν χρώς κείρω . Λούκιος δέ μιμολόγος αὐτός ἀποκαλέω . καί διά οὗτος πάλιν κομάω ὁ μετά ἐκεῖνος ὄνυξ . πηλίκος εἰμί χρή ὁ ὄνυξ ὁ ἰατρός αὐτός διδάσκω ἐν ὁ κατά ἰατρεῖον , συνάπτω αὐτός ὁ συμμετρία ἡδύς εἰμί ὁ ὁράω . περί δέ ὁ χώρα ἔχω ὄνυξ ἤ τις τοιοῦτος , καθά γε καί περί ὁ ἐν κεφαλή ὁ θρίξ ἀλωπεκία ἤ ὀφίασις οὐδέ λόγος δέω . οὗτος γάρ ὡς ἤδη παρά φύσις αἰσχρός εἰμί ἔχω ἰατρός , καθά γε καί ἀρθρῖτις ἰσχυρός ἤ τις τοιοῦτος ἕτερος . ὀσμή . καί ὁ ὀσμή ὁ σῶμα ὅλος καί ὁ στόμα ὁ μέν τις εἰμί ἔνιοι φύσις μοχθηρός , καθά γε καί ἄλλος τις ἄμεμπτος , ὁ δέ ἐκ ἀμέλεια ἐγγίγνομαι , μηδείς ἡγέομαι ἁμαρτάνω ὁ ἰατρός , ἐάν ἤτοι σκόροδον ἤ κρόμμυον ὄζω ἐπισκοπέω ὁ νοσέω . ἐπί δέ Κοΐντος ὁ κατά ὁ πατρίς ἐγώ ἰατρεύω ἐν Ῥώμη καί τοιοῦτος τις συμβαίνω . μετά ἄριστον ἐπισκοπέω τις ὁ πλούσιος τε καί πολύς δύναμαι ἀνήρ , ὄζω οἶνος σφοδρός . πυρέσσω οὖν ἱκανός ὁ κάμνω ἅμα κεφαλαλγία καί διά οὗτος μή φέρω ὁ ἐκ ὁ οἶνος προσπίπτω ὀσμή ἀξιόω πρόσω χωρέω ὁ Κόιντος , ἀνιάω αὐτός ἐξόζω σφοδρός οἶνος . οὗτος μέν οὖν ὁ κάμνω φαίνω μέτριος λέγω · ὁ Κόιντος δέ ἀβέλτερος αὐτός προσφέρω κελεύω ἀνέχω ὁ ὀσμή . καί γάρ ἑαυτοῦ φημί ὁ κάμνω ἀνέχω πυρετός ὄζω , εἰμί δέ οὐ ἴσος ἤ πυρετός ἤ οἶνος ὀσμάομαι . ἕτερος δέ ἰατρός ἐπί ὁ ἡμέτερος Ἀσία οἶδα δυσώδης ἔχω ὁ μάλη ὡς διά οὗτος μή φέρω αὐτός ὁ εἴσοδος ἄνθρωπος νοσέω μηδείς καθάρειος . χρή οὖν αὐτός ἑαυτοῦ πρῶτος ἰάομαι ὁ σύμπτωμα καί οὕτως ἐπιχειρέω ἕτερος θεραπεύω . ἐγχωρέω γάρ , εἰ καί σύμφυτος ὥσπερ καί ὁ τράγος εἰμί , ἀλλά τοι μέτριος γε αὐτός ποιέω ὁ μέτριος αὖθις οὗτος πραύνω ἕκαστος ἡμέρα διάπασμα ἀμβλυντικός δυσωδία . ἄλλος γοῦν τις ἔχω δυσώδης φύσις ὁ στόμα προνοοῦμαι μέτριος αὐτός ποιέω διά τε κάθαρσις καί φάρμακον πόσις ἐπιτήδειος εἰς οὗτος , καί κατά ἕκαστος ἡμέρα ὀλίγος τις λαμβάνω εἰς αὐτός ποτέ μέν ἄμωμος , ποτέ δέ μαλάβαθρον φύλλον , ποτέ δέ ἄλλος τις ὁ εὐώδης οὕτως ἐκ ὁ οἰκία προέρχομαι .