galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 1.1.19
Ἔστι δ’ οἷσιν ἤρξατο πρῶτον , τουτέοισιν ἔῤῥεπεν ἡ φύσις ἐπὶ τὸ φθινῶδες . Φθινώδεις ὀνομάζουσιν οἱ παλαιοὶ τῶν ἰατρῶν ὅσοι καὶ φθινώδη νόσον , ἣν καὶ φθόην τινὲς ὀνομάζουσιν , ἐπιτήδειοι παθεῖν . τοιοῦτοι δ’ ὑπάρχουσι φανερώτατον , ὅταν ὁ θώραξ στενὸς καὶ ἀβαθὴς εἰς τοιοῦτον , ὡς τοὺς ὠμοπλάτας ἐξέχειν ὀπίσω δίκην πτερύγων , ἐντεῦθεν δὲ καὶ πτερυγώδεις ὀνομάζουσι τοὺς τοιούτους . ἀλλὰ καὶ ὅσοι τὴν κεφαλὴν εὐπλήρωτοί τέ εἰσι καὶ ῥεύματα πολλὰ τοῖς ἀναπνευστικοῖς μορίοις ἐπιπέμπουσαν ἔχουσι καὶ οὗτοι φθινώδεις ῥᾷστα γίνονται . συνελθόντων δ’ εἰς ταυτὸν ἀμφοῖν , τῆς τε κατὰ τὸν θώρακα διαπλάσεως καὶ τῆς κατὰ τὴν κεφαλὴν ἀσθενείας , ἀκριβῶς αἱ τοιαῦται φύσεις φθινώδεις εἰσὶ κατ’ ἀμφοτέρας τῆς φύσεως τὰς αἰτίας . καὶ γὰρ οἱ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς εἰς τὸν πνεύμονα ῥευματιζόμενοι τῷ χρόνῳ φθινώδεις γίνονται καὶ ἀναῤῥήγνυτα πολλάκις αὐτοῖς ἀγγεῖον ἐν τῷ πνεύμονι διά τε τὴν στενότητα τοῦ σπλάγχνου καὶ τὴν ἀσθένειαν . τοιοῦτοι μέν τινες οἱ φθινώδεις . εἰρηκότος δὲ τοῦ Ἱπποκράτους , ἐπεὶ καὶ τοῖσιν ἐνδοιαστῶς ἔχουσι , πολλοῖσιν ἐβεβαίωσε τότε , τουτέστι κατὰ τὸ θέρος , εἶτ’ ἐπιφέροντος , ἔστι δ’ οἷσιν ἤρξατο πρῶτον , τουτέοισιν ἔῤῥεπεν ἡ φύσις ἐπὶ τὸ φθινῶδες , ἤ μοι δοκεῖ τὸ εἰρημένον εὔλογον εἶναι . πολὺ γὰρ οὖν πιθανώτερον ἐν τῷ ἦρι τοὺς τοιούτους ἄρχεσθαι μᾶλλον ἢ κατὰ τὸ θέρος . οἱ γὰρ ἐπιτήδειοι πάθεσιν ἁλίσκεσθαί τισιν ἑτοιμότερον τῶν ἀνεπιτηδείων αὐτοῖς περιπίπτουσιν . ἔοικεν οὖν ὥσπερ καὶ ἄλλα τινὰ κατὰ τῶν ἐπιδημιῶν τὰ βιβλία ταυτὶ τὴν τάξιν ἠλλαγμένην ἔχειν , τοῦ γράψαντος αὐτὰ πρώτου σφαλέντος , εἶτα φυλαχθείσης τῆς ἁμαρτίας , οὕτως καὶ ταύτῃ τῇ ῥήσει συμβεβηκέναι καὶ εἶναι τὸ συνεχὲς τῇ λέξει τοιόνδε . ἐπεὶ καὶ τοῖσιν ἐνδοιαστῶς ἔχουσι πολλοῖσιν ἐβεβαίωσε τότε , οἷσιν ἔῤῥεπεν ἡ φύσις ἐπὶ τὸ φθινῶδες . εἶτ’ ἐφεξῆς , ἔστι δ’ οἷσιν ἤρξατο πρῶτον τότε . καὶ μετὰ τοῦτο ἐφεξῆς ·
Lemmas: εἰμί δέ ὅς ἄρχω πρῶτος , τόυτεος ῥέπω ὁ φύσις ἐπί ὁ φθινώδης . φθινώδης ὀνομάζω ὁ παλαιός ὁ ἰατρός ὅσος καί φθινώδης νόσος , ὅς καί φθόη τις ὀνομάζω , ἐπιτήδειος πάσχω . τοιοῦτος δέ ὑπάρχω φανερός , ὅταν ὁ θώραξ στενός καί ἀβαθής εἰς τοιοῦτος , ὡς ὁ ὠμοπλάτη ἐξέχω ὀπίσω δίκη πτέρυξ , ἐντεῦθεν δέ καί πτερυγώδης ὀνομάζω ὁ τοιοῦτος . ἀλλά καί ὅσος ὁ κεφαλή εὐπλήρωτος τε εἰμί καί ῥεῦμα πολύς ὁ ἀναπνευστικός μόριον ἐπιπέμπω ἔχω καί οὗτος φθινώδης ῥᾴδιος γίγνομαι . συνέρχομαι δέ εἰς τατός ἄμφω , ὁ τε κατά ὁ θώραξ διάπλασις καί ὁ κατά ὁ κεφαλή ἀσθένεια , ἀκριβής ὁ τοιοῦτος φύσις φθινώδης εἰμί κατά ἀμφότερος ὁ φύσις ὁ αἰτία . καί γάρ ὁ ἀπό ὁ κεφαλή εἰς ὁ πνεύμων ῥευματίζομαι ὁ χρόνος φθινώδης γίγνομαι καί ἀναριμρῄγκνυτα πολλάκις αὐτός ἀγγεῖον ἐν ὁ πνεύμων διά τε ὁ στενότης ὁ σπλάγχνον καί ὁ ἀσθένεια . τοιοῦτος μέν τις ὁ φθινώδης . λέγω δέ ὁ Ἱπποκράτης , ἐπεί καί ὁ ἐνδοιαστής ἔχω , πολύς βεβαιόω τότε , τουτέστι κατά ὁ θέρος , εἶτα ἐπιφέρω , εἰμί δέ ὅς ἄρχω πρῶτος , τόυτεος ῥέπω ὁ φύσις ἐπί ὁ φθινώδης , ἤ ἐγώ δοκέω ὁ λέγω εὔλογος εἰμί . πολύς γάρ οὖν πιθανός ἐν ὁ ἔαρ ὁ τοιοῦτος ἄρχω μάλα ἤ κατά ὁ θέρος . ὁ γάρ ἐπιτήδειος πάθος ἁλίσκομαι τις ἑτοῖμος ὁ ἀνεπιτήδειος αὐτός περιπίπτω . ἔοικα οὖν ὥσπερ καί ἄλλος τις κατά ὁ ἐπιδημία ὁ βιβλίον οὗτος ὁ τάξις ἀλλάσσω ἔχω , ὁ γράφω αὐτός πρῶτος σφάλλω , εἶτα φυλάσσω ὁ ἁμαρτία , οὕτως καί οὗτος ὁ ῥῆσις συμβαίνω καί εἰμί ὁ συνεχής ὁ λέξις τοιόσδε . ἐπεί καί ὁ ἐνδοιαστής ἔχω πολύς βεβαιόω τότε , ὅς ῥέπω ὁ φύσις ἐπί ὁ φθινώδης . εἶτα ἐφεξῆς , εἰμί δέ ὅς ἄρχω πρῶτος τότε . καί μετά οὗτος ἐφεξῆς ·