galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 1.1.36
Τὸ μὲν οὖν ὅλον ὑπενόσεον οἱ φθινώδεες τρόπον , πυρετοῖσι φρικώδεσι , σμικρὰ ἐφιδροῦντες , ἄλλοτε ἄλλοι ὡς παροξυνόμενοι πεπλανημένως , τὸ μὲν ὅλον οὐκ ἐκλείποντες , παροξυνόμενοι δὲ τριταιοφυέα τρόπον . Αὕτη πᾶσα ἡ ῥῆσις ἐπαγομένη τῇ προειρημένῃ τὴν φαντασίαν βεβαιοτέραν εἰργάσατο τοῖς πλείστοις τῶν ἐξηγητῶν , ὑπὲρ τοῦ καὶ τὴν ἔμπροσθεν ῥῆσιν ὑπὲρ τῶν φθινωδῶν αὐτῶν λελέχθαι . ἀλλ’ ὅτι μὲν ἐκείνην ἀδύνατόν ἐστιν ἐπ’ αὐτῶν εἰρῆσθαι , δέδεικταί μοι , δι’ ὧν ἀπεδείκνυον , ἀποσίτους μὲν ὠνομάσθαι πρὸς αὐτοῦ τοὺς φθινώδεις , οὐκ ἀποσίτους δὲ τούτους . ἡ δ’ ἐφεξῆς ῥῆσις ἡ νῦν προκειμένη κατὰ διττὸν ἂν τρόπον ἐξηγήσεως τύχῃ , καθ’ ἕνα μὲν ὧδέ πως ἡμῶν λεγόντων . ἀναλήψομαι δὲ τὴν προγεγραμμένην ῥῆσιν , εἶτα συνάψω τῇ νῦν , παρενθεὶς αὐτῇ μίαν συλλαβὴν ἕνεκα σαφηνείας , βηχώδεες οὐ λίην , οὐδὲ τὰ βησσόμενα δυσκόλως , οὐδ’ ἀπόσιτοι , ἀλλὰ καὶ διδόναι πάνυ ἐνεδέχετο . τὸ μὲν γὰρ ὅλον ὑπενόσεον οἱ φθίνοντες , οὐ τὸν φθινώδεα τρόπον . ἐνδέχεται δι’ αὐτὸν οὕτως εἰρηκέναι περὶ τῶν ἄλλως πυρεσσόντων , γράφοντα κοινὸν σύμπτωμα τῶν νόσων ἐχόντων τὰ βηχώδη συμπτώματα , μὴ μέντοι καὶ αὐτῶν φθινόντων . ἐπαναλαβεῖν γὰρ αὖθις εἰκός ἐστι τὸν περὶ τῶν φθινωδῶν λόγον , εἰς ἀνάμνησιν τοῦ διαφέρειν τοὺς ἀῤῥώστους τούσδε , περὶ ὦν νῦν διέρχεται τῶν ἔμπροσθεν τῶν φθινωδῶν . καὶ γάρ τοι καὶ τὰ συμπτώματα πάλιν εἶπε τὰ αὐτὰ τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένοις . μία μὲν αὕτη παραμυθία τῆς κατὰ τήνδε τὴν ῥῆσιν ἐπαναλήψεως τοῦ περὶ τῶν φθινωδῶν λόγου , ἑτέρα δ’ ἣν ἴσμεν πολλάκις γιγνομένην ἐπὶ πολλῶν συγγραμμάτων . ἐνίοτε γὰρ ὑπὲρ ἑνὸς πράγματος διττῶς ἡμῶν γραψάντων , εἶτα τῆς μὲν ἑτέρας γραφῆς κατὰ τὸ ὕφος οὔσης , τῆς δ’ ἑτέρας ἐπὶ θάτερα τῶν μετώπων , ὅπως κρίνωμεν αὐτῶν τὴν ἑτέραν , ἐπὶ σχολῆς δοκιμάσαντες , ὁ πρῶτος μεταγράφων τὸ βιβλίον ἀμφότερα ἔγραψεν , εἶτα μὴ παρασχόντων ἡμῶν τὸ γεγονὸς , μηδ’ ἐπανορθωσαμένων τὸ σφάλμα , διαδοθὲν εἰς πολλοὺς τὸ βιβλίον ἀνεπανόρθωτον ἔμεινεν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὅλος ὑπονοσέω ὁ φθινώδης τρόπος , πυρετός φρικώδης , μικρός ἐφιδρόω , ἄλλοτε ἄλλος ὡς παροξύνω πεπλανημένως , ὁ μέν ὅλος οὐ ἐκλείπω , παροξύνω δέ τριταιοφυής τρόπος . οὗτος πᾶς ὁ ῥῆσις ἐπάγω ὁ προλέγω ὁ φαντασία βέβαιος ἐργάζομαι ὁ πολύς ὁ ἐξηγητής , ὑπέρ ὁ καί ὁ ἔμπροσθεν ῥῆσις ὑπέρ ὁ φθινώδης αὐτός λέγω . ἀλλά ὅτι μέν ἐκεῖνος ἀδύνατος εἰμί ἐπί αὐτός λέγω , δείκνυμι ἐγώ , διά ὅς ἀποδείκνυμι , ἀπόσιτος μέν ὀνομάζω πρός αὐτός ὁ φθινώδης , οὐ ἀπόσιτος δέ οὗτος . ὁ δέ ἐφεξῆς ῥῆσις ὁ νῦν πρόκειμαι κατά δισσός ἄν τρόπος ἐξήγησις τυγχάνω , κατά εἷς μέν ὧδε πως ἐγώ λέγω . ἀναλαμβάνω δέ ὁ προγράφω ῥῆσις , εἶτα συνάπτω ὁ νῦν , παρεντίθημι αὐτός εἷς συλλαβή ἕνεκα σαφήνεια , βηχώδης οὐ λίαν , οὐδέ ὁ βήσσω δύσκολος , οὐδέ ἀπόσιτος , ἀλλά καί δίδωμι πάνυ ἐνδέχομαι . ὁ μέν γάρ ὅλος ὑπονοσέω ὁ φθίω , οὐ ὁ φθινώδης τρόπος . ἐνδέχομαι διά αὐτός οὕτως λέγω περί ὁ ἄλλος πυρέσσω , γράφω κοινός σύμπτωμα ὁ νόσος ἔχω ὁ βηχώδης σύμπτωμα , μή μέντοι καί αὐτός φθίω . ἐπαναλαμβάνω γάρ αὖθις ἔοικα εἰμί ὁ περί ὁ φθινώδης λόγος , εἰς ἀνάμνησις ὁ διαφέρω ὁ ἄρρωστος ὅδε , περί ὅς νῦν διέρχομαι ὁ ἔμπροσθεν ὁ φθινώδης . καί γάρ τοι καί ὁ σύμπτωμα πάλιν λέγω ὁ αὐτός ὁ ἔμπροσθεν λέγω . εἷς μέν οὗτος παραμυθία ὁ κατά ὅδε ὁ ῥῆσις ἐπανάληψις ὁ περί ὁ φθινώδης λόγος , ἕτερος δέ ὅς οἶδα πολλάκις γίγνομαι ἐπί πολύς σύγγραμμα . ἐνίοτε γάρ ὑπέρ εἷς πρᾶγμα δισσός ἐγώ γράφω , εἶτα ὁ μέν ἕτερος γραφή κατά ὁ ὕφος εἰμί , ὁ δέ ἕτερος ἐπί ἕτερος ὁ μέτωπον , ὅπως κρίνω αὐτός ὁ ἕτερος , ἐπί σχολή δοκιμάζω , ὁ πρῶτος μεταγράφω ὁ βιβλίον ἀμφότερος γράφω , εἶτα μή παρέχω ἐγώ ὁ γίγνομαι , μηδέ ἐπανορθόω ὁ σφάλμα , διαδίδωμι εἰς πολύς ὁ βιβλίον ἀνεπανόρθωτος μένω .