galenus.in-hippocratis-librum-primum-epidemiarum-commentarii-iii 1.2.78
Πλῆθος μὲν οὖν τῶν νοσημάτων ἐγένετο . ἐκ δὲ τῶν καμνόντων ἀπέθνησκον μάλιστα μειράκια , νέοι , ἀκμάζοντες , λεῖοι , ὑπολευκόχρωτες , ἰθύτριχες , μελανότριχες καὶ μελανόφθαλμοι , ἡσυχῇ καὶ ἐπὶ τὸ ῥᾴθυμον βεβιωκότες , ὑψόφωνοι , ἰσχνόφωνοι , τρηχύφωνοι , τραυλοὶ , ὀργίλοι , καὶ γυναῖκες πλεῖσται ἐκ τούτου τοῦ εἴδεος ἀπέθνησκον . Ὥσπερ ἔμπροσθεν ἔφην αὐτὰ μὲν τὰ γινόμενα ἀσαφῇ αὐτὸν διηγεῖσθαι , προστίθεσθαι δ’ ὑφ’ ἡμῶν τὰς αἰτίας , οὕτω νῦν φημὶ καὶ αὐτὴν τὴν διάνοιαν τοῦ λόγου οὐκ εἶναι σαφῆ . πότερον γὰρ ἐπὶ φρενιτίδων μόνον ἀκούειν χρὴ τῶν εἰρημένων ἢ ἐπὶ πάντων τῶν νοσημάτων ὧν προείρηκεν , ἄδηλον . καὶ γὰρ οὖν αὐτὴν τὴν ἀρχὴν τοῦ προκειμένου λόγου διαφερόντως γράφουσιν , ἔνιοι μὲν ὡδί πως , πλῆθος δὲ τῶν νοσημάτων ἐγένετο , περὶ τῶν φρενιτικῶν αὐτῶν μόνων οἷς ἐπενήνεγκται ταῦτα βουλόμενοι τὸν λόγον εἶναι . τινὲς δὲ ὡδί . πλῆθος μὲν οὖν ἐγένετο τῶν νοσημάτων , περὶ πάντων αὖ καὶ οὗτοι τῶν εἰρημένων ἀξιοῦντες εἶναι τὸν λόγον . εἰ μὲν ἐπὶ πάντων ἀκούοιμεν ἄνευ τοῦ διορίσασθαι κατὰ τίνα μὲν τά τε μειράκια καὶ νέοι καὶ ἀκμάζοντες ἀπόλλυνται , κατὰ τίνα δ’ οἱ λεῖοι καὶ ὑπολευκόχρωτες , κατὰ τίνα δ’ οἱ ἰθύτριχες καὶ μελανότριχες καὶ μελανόφθαλμοι , κατὰ ποῖα δὲ ἡσυχῇ καὶ ἐπὶ τὸ ῥᾴθυμον βεβιωκότες , ἢ πάλιν ἐν τίσιν οἱ ἰσχνόφωνοι , ἐν τίσι γ’ οἱ τραυλοὶ , ὥσπερ καὶ ὀργίλοι μὲν ἐν τίσι , γυναῖκες δ’ ἐν τίσι , εἰ μὴ πάντα ταῦτα διορισθείη , πλέον οὐδὲν ἡμῖν οὔτε εἰς πρόγνωσιν οὔτ’ εἰς θεραπείαν ἐκ τῶν εἰρημένων ὑπάρξει . εἰ δὲ μὴ περὶ πάντων τῶν νοσημάτων , ἀλλὰ περὶ ὦν τὸν λόγον ἐποιεῖτο μόνων τῶν φρενιτικῶν , ἀκούοιμεν εἰρῆσθαι ταῦτα , χαλεπώτατόν ἐστι καὶ οὕτως εὑρεῖν τὰς αἰτίας , δι’ ἃς ἀπόλοιντο οἱ πλεῖστοι τῶν εἰρημένων . μετὰ καὶ αὐτὸ τὸ , τοὺς πλείστους ἀπόλλυσθαι , διττὸν εἶναι · τὸ μὲν ἕτερον , ἐπειδὴ πολλοὶ τῶν τοιούτων ἑάλωσαν τῷ φρενιτικῷ νοσήματι θανατώδη ἔχοντι τὴν τότε ἐπιδημίαν , διὰ τοῦτο εἰρῆσθαι πολλοὺς αὐτῶν διαφθαρῆναι , τὸ δ’ ἕτερον εἶναι , τῶν ἁλόντων τῇ φρενίτιδι τοὺς πλείστους ἀπολωλότας ἠκούσαμεν . ὥστε καὶ τὴν αἰτιολογίαν γίνεσθαι διττὴν , ὥστε καὶ πάντας οὗς εἶπεν ἐπιτηδείους ἁλῶναι τῷ φρενιτικῷ πάθει , κατὰ τὴν ὑποκειμένην κατάστασιν , ἐπιδεικνύντων ἡμῶν τῶν φρενιτισάντων τοὺς τοιούτους μάλιστα ἀποθανεῖν . ἡ μὲν οὖν ἀσάφεια τοῦ λόγου τοιαύτη ἐστι καὶ τοιαύτη , προηγεῖται δ’ αὖθις εὑρεῖν τὴν κρᾶσιν ἑκάστου τῶν εἰρημένων . οὐ γὰρ οἷόν τε συνῆφθαι τῇ καταστάσει τὸν λόγον ἄνευ τούτου . φαίνεται δ’ ἐν οἷς εἶπεν ὁ Ἱπποκράτης ἡλικιῶν μὲν θερμοτάτων μνημονεύων , μειράκια γὰρ , φησὶ , καὶ νέοι καὶ ἀκμάζοντες , φύσεών τε δυσδιαπνεύστων · καὶ γὰρ οἱ λεῖοι καὶ οἱ ὑπολευκόχρωτες , ἰθύτριχές τε , οἱ μελανότριχες καὶ οἱ μελανόφθαλμοι καὶ οἱ οἶκοι καὶ ἡσυχῇ καὶ ἐπὶ τὸ ῥᾴθυμον βεβιωκότες ἐδείχθησαν ἡμῖν ἐν ἄλλοις τέ τισιν ὑπομνήμασι καὶ ἐν τοῖς περὶ κράσεων ἧττον διαπνεόμενοι , διότι καὶ ψυχρότεροι ταῖς κράσεσίν εἰσι . καὶ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν καὶ γυναῖκες , ἃς διὰ τὴν ἔμμηνον κάθαρσιν ἧσσον ἠδίκησεν ἡ κατάστασις , ὡς ἔμπροσθεν εἶπον , αἱ δ’ ἀποθανοῦσαι ἐκ τούτου τοῦ εἴδους ἦσαν . λοιπὸν οὖν ἐστὶν ἐπισκέψασθαι περὶ τῶν ἰσχνοφώνων καὶ τραχυφώνων καὶ τραυλῶν καὶ ὀργίλων καὶ πρῶτον γεγραμμένων τῶν ἰσχνοφώνων . εἰ μὲν οὖν οὕτως εἴη γεγραμμένον τοὺς ἰσχνοὺς τὴν φωνήν · ἰσχνόφωνοι γὰρ ἔτι καὶ νῦν λέγονταί τινες , ὥσπερ γε καὶ λεπτόφωνοι , ταῦτ’ οὖν ἑκατέρου ὀνόματος σημαίνοντος , διαφέρουσιν οὗτοι τῶν ἰσχνοφώνων , ὡς ἐν τοῖς περὶ φωνῆς εἴρηται , καὶ δέδεικται γίνεσθαι διὰ τὴν στενότητα τῆς τραχείας ἀρτηρίας τοῦ λάρυγγος . οἱ δὲ ἰσχνόφωνοι τὴν φωνὴν διὰ τὴν φυσικὴν μοχθηρίαν τῶν κινούντων τὸν λάρυγγα μυῶν , ἑκάτεροι δὲ δι’ ἀῤῥωστίαν τῆς ἐμφύτου θερμασίας ἀποτελοῦνται τοιοῦτοι , κατὰ τὴν πρώτην διάπλασιν . ὥσπερ δ’ ἐν τοῖς τὸν λάρυγγα κινοῦσι μυσὶ φαυλότερον ἔξ ἀρχῆς οἱ ἰσχνόφωνοι διεπλάσθησαν , οὕτως τοῖς τῆς γλώττης οἱ τραυλοὶ τραχύφωνοι γίνονται διὰ τὴν τραχύτητα τῶν φωνητικῶν ὀργάνων . ὀνομάζω δ’ ὄργανα φωνητικὰ δι’ ὧν ἐκπεμπόμενον τὸ πνεῦμα φωνὴ γίνεται . ταῦτα δ’ ἐστὶν ἡ τραχεῖα ἀρτηρία καὶ ὁ λάρυγξ καὶ ἡ φάρυγξ , οἶον πλῆκτρον τοῦ φερομένου δι’ αὐτοῦ πνεύματος , ἐδείχθη γὰρ οὗτος ὄργανον φωνῆς , ὡς διαλέξεως γλῶττα . βραχὺ δὲ πρὸς γένεσιν καὶ ἡ φάρυγξ συντελεῖ , δασεῖαν αὐτὴν ἐργαζομένη . ταῦτ’ οὖν τὰ ὄργανα λεῖα μὲν ὄντα λείαν ἐδείχθη καὶ τὴν φωνὴν ἐργαζόμενα , τραχέα δὲ τραχεῖαν . ἡ δὲ τραχύτης αὕτη ἐδείχθη διὰ ξηρότητα γινομένη . τὰ μὲν οὖν ἄλλα πάντα μετὰ τὰς ἡλικίας ἄχρι δεῦρο λελεγμένα ψυχρᾶς ἐστι κράσεως σημεῖα . μόνη δ’ ἡ ξηρότης ἀμφοτέραις ταῖς κράσεσι συνέρχεται , τῇ τε ψυχρᾷ καὶ τῇ θερμῇ . τοῖς μὲν οὖν ἅμα τῷ ξηρῷ τῆς κράσεως ψυχροῖς οὖσι δυσδιαπνεύστοις εἶναι συμβήσεται , καθάπερ καὶ τοῖς προειρημένοις . ὅσοι δὲ θερμότεροι τούτων ὑπάρχουσιν , οὐκ εὐθὺς ὑπάρχει τοῦτο , διότι τοὺς μὲν ἐξέλωμεν τοῦ λόγου , τοὺς δ’ ἄλλους φῶμεν , οἷς ἐφαρμόττει ὁ λόγος . ἦν δὲ προκείμενον ἀποθανεῖν πολλοὺς , ἐξ ὦν κατέλεξεν ἡλικιῶν τε καὶ φύσεων . ἔλεγον δὲ ἡλικίας εἶναι θερμὰς , ἐν αἷς ὁ πικρόχολος πλεονάζει χυμός · τὰς φύσεις δὲ δυσδιαφορήτους , ὥστ’ ἄχρι μὲν τοῦδε τὴν ἀρχὴν ὦν εἰρήκαμεν , ἔτι λείπεται περὶ τῶν ὀξυθύμων εἰπεῖν , οὓς ἐναντιωτάτους φησὶ τοῖς θυμώδεσιν ὄντας . ἀνδρεῖοι μὲν γάρ εἰσιν οἱ θυμώδεις καὶ καταφρονικοὶ τῶν μικρῶν πραγμάτων . μικρόψυχοι δ’ εἰσὶν οἱ ὀξύθυμοι , διότι τὸ γενναῖον τῆς τῶν ἀνδρῶν ψυχῆς οὐκ ἔχουσιν , ὥστε καὶ οἱ ὀξύθυμοι ψυχρότεροί τε ταῖς κράσεσι καὶ δυσδιαφόρητοι γενήσονται . τὸ δ’ ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς ῥήσεως εἰρημένον , καὶ γυναῖκες πλεῖσται ἐκ τούτου τοὺς εἴδους ἀπέθνησκον , οὐ δῆλόν ἐστιν εἴτε πρὸς τὸ τέλος ἀναφέρειν χρὴ μόνον εἴτε πρὸς αὐτὰ τὰ προειρημένα . τελευταῖοι δ’ αὐτῶν εἰσὶν οἱ ὀξύθυμοι καὶ αὐτῶν τῶν γυναικῶν τὰς συγγενεῖς τοὺς εἴδους τούτου πλείστας ἀποθνήσκειν ἐπενήνεκται . δύναταί γε μὴν ἀληθὴς ὁ λόγος εἶναι κατ’ ἄμφω καὶ πρὸς πάντα τὰ προειρημένα τὴν ἀναφορὰν ποιουμένου τοῦ Ἱπποκράτους καὶ πρὸς μόνον τὸ τελευταῖον . εἰ δὲ τὸ πρὸς πάντα ἀναφέρειν ἀληθές ἐστιν , ἄμεινον οὕτως ἀκούειν . ἐν μὲν γὰρ τοῖσι παισὶ καὶ τὸ τελευταῖον εἰρημένον περιέχεται , κατὰ τοῦτο δ’ οὐκέτι τὰ πάντα λέλεκται . τὰς μέντοι γυναῖκας τὸ εἴδους ἀποθανεῖν τούτου λέγειν αὐτὸν , αὐτοῖς ἀνδράσι παραβάλλοντα , προείρηται γὰρ ἀνωτέρω , γυναῖκες δ’ ἐνόσησαν μὲν πάμπολλαι , ἐλάσσους δ’ ἢ ἄνδρες , καὶ ἔθνησκον ἧσσον . ἀλλ’ ὁ νῦν λόγος αὐτῷ τοιοῦτός τίς ἐστι . τῶν γυναικῶν ὅσαι τοῖς εἰρημένοις πάθεσιν ἑάλωσαν ἀπέθνησκον μᾶλλον , ὅσαι τῆς προειρημένης ἰδέας ἦσαν .
Lemmas: πλῆθος μέν οὖν ὁ νόσημα γίγνομαι . ἐκ δέ ὁ κάμνω ἀποθνῄσκω μάλα μειράκιον , νέος , ἀκμάζω , λεῖος , ὑπολευκόχρως , ἰθύθριξ , μελανόθριξ καί μελανόφθαλμος , ἡσυχῇ καί ἐπί ὁ ῥᾴθυμος βιόω , ὑψόφωνος , ἰσχνόφωνος , τρηχύφωνος , τραυλός , ὀργίλος , καί γυνή πολύς ἐκ οὗτος ὁ εἶδος ἀποθνῄσκω . ὥσπερ ἔμπροσθεν φημί αὐτός μέν ὁ γίγνομαι ἀσαφής αὐτός διηγέομαι , προστίθημι δέ ὑπό ἐγώ ὁ αἰτία , οὕτως νῦν φημί καί αὐτός ὁ διάνοια ὁ λόγος οὐ εἰμί σαφής . πότερος γάρ ἐπί φρένιτις μόνος ἀκούω χρή ὁ λέγω ἤ ἐπί πᾶς ὁ νόσημα ὅς προλέγω , ἄδηλος . καί γάρ οὖν αὐτός ὁ ἀρχή ὁ πρόκειμαι λόγος διαφερόντως γράφω , ἔνιοι μέν ὡδί πως , πλῆθος δέ ὁ νόσημα γίγνομαι , περί ὁ φρενιτικός αὐτός μόνος ὅς ἐπενανεγ́σσω οὗτος βούλομαι ὁ λόγος εἰμί . τις δέ ὡδί . πλῆθος μέν οὖν γίγνομαι ὁ νόσημα , περί πᾶς αὖ καί οὗτος ὁ λέγω ἀξιόω εἰμί ὁ λόγος . εἰ μέν ἐπί πᾶς ἀκούω ἄνευ ὁ διορίζω κατά τίς μέν ὁ τε μειράκιον καί νέος καί ἀκμάζω ἀπόλλυμι , κατά τίς δέ ὁ λεῖος καί ὑπολευκόχρως , κατά τίς δέ ὁ ἰθύθριξ καί μελανόθριξ καί μελανόφθαλμος , κατά ποῖος δέ ἡσυχῇ καί ἐπί ὁ ῥᾴθυμος βιόω , ἤ πάλιν ἐν τίς ὁ ἰσχνόφωνος , ἐν τίς γε ὁ τραυλός , ὥσπερ καί ὀργίλος μέν ἐν τίς , γυνή δέ ἐν τίς , εἰ μή πᾶς οὗτος διορίζω , πολύς οὐδείς ἐγώ οὔτε εἰς πρόγνωσις οὔτε εἰς θεραπεία ἐκ ὁ λέγω ὑπάρχω . εἰ δέ μή περί πᾶς ὁ νόσημα , ἀλλά περί ὅς ὁ λόγος ποιέω μόνος ὁ φρενιτικός , ἀκούω λέγω οὗτος , χαλεπός εἰμί καί οὕτως εὑρίσκω ὁ αἰτία , διά ὅς ἀπόλλυμι ὁ πολύς ὁ λέγω . μετά καί αὐτός ὁ , ὁ πολύς ἀπόλλυμι , δισσός εἰμί · ὁ μέν ἕτερος , ἐπειδή πολύς ὁ τοιοῦτος ἁλίσκομαι ὁ φρενιτικός νόσημα θανατώδης ἔχω ὁ τότε ἐπιδημία , διά οὗτος λέγω πολύς αὐτός διαφθείρω , ὁ δέ ἕτερος εἰμί , ὁ ἁλίσκομαι ὁ φρένιτις ὁ πολύς ἀπόλλυμι ἀκούω . ὥστε καί ὁ αἰτιολογία γίγνομαι δισσός , ὥστε καί πᾶς ὗς λέγω ἐπιτήδειος ἁλίσκομαι ὁ φρενιτικός πάθος , κατά ὁ ὑπόκειμαι κατάστασις , ἐπιδείκνυμι ἐγώ ὁ φρενιτίζω ὁ τοιοῦτος μάλα ἀποθνῄσκω . ὁ μέν οὖν ἀσάφεια ὁ λόγος τοιοῦτος εἰμί καί τοιοῦτος , προηγέομαι δέ αὖθις εὑρίσκω ὁ κρᾶσις ἕκαστος ὁ λέγω . οὐ γάρ οἷος τε συνάπτω ὁ κατάστασις ὁ λόγος ἄνευ οὗτος . φαίνω δέ ἐν ὅς λέγω ὁ Ἱπποκράτης ἡλικία μέν θερμός μνημονεύω , μειράκιον γάρ , φημί , καί νέος καί ἀκμάζω , φύσις τε δυσδιάπνευστος · καί γάρ ὁ λεῖος καί ὁ ὑπολευκόχρως , ἰθύθριξ τε , ὁ μελανόθριξ καί ὁ μελανόφθαλμος καί ὁ οἶκος καί ἡσυχῇ καί ἐπί ὁ ῥᾴθυμος βιόω δείκνυμι ἐγώ ἐν ἄλλος τε τις ὑπόμνημα καί ἐν ὁ περί κρᾶσις ἥσσων διαπνέω , διότι καί ψυχρός ὁ κρᾶσις εἰμί . καί διά ὁ αὐτός αἰτία καί γυνή , ὅς διά ὁ ἔμμηνος κάθαρσις ἥσσων ἀδικέω ὁ κατάστασις , ὡς ἔμπροσθεν λέγω , ὁ δέ ἀποθνῄσκω ἐκ οὗτος ὁ εἶδος εἰμί . λοιπός οὖν εἰμί ἐπισκοπέω περί ὁ ἰσχνόφωνος καί τραχύφωνος καί τραυλός καί ὀργίλος καί πρῶτος γράφω ὁ ἰσχνόφωνος . εἰ μέν οὖν οὕτως εἰμί γράφω ὁ ἰσχνός ὁ φωνή · ἰσχνόφωνος γάρ ἔτι καί νῦν λέγω τις , ὥσπερ γε καί λεπτόφωνος , οὗτος οὖν ἑκάτερος ὄνομα σημαίνω , διαφέρω οὗτος ὁ ἰσχνόφωνος , ὡς ἐν ὁ περί φωνή λέγω , καί δείκνυμι γίγνομαι διά ὁ στενότης ὁ τραχύς ἀρτηρία ὁ λάρυγξ . ὁ δέ ἰσχνόφωνος ὁ φωνή διά ὁ φυσικός μοχθηρία ὁ κινέω ὁ λάρυγξ μῦς , ἑκάτερος δέ διά ἀρρωστία ὁ ἔμφυτος θερμασία ἀποτελέω τοιοῦτος , κατά ὁ πρῶτος διάπλασις . ὥσπερ δέ ἐν ὁ ὁ λάρυγξ κινέω μῦς φαῦλος ἐκ ἀρχή ὁ ἰσχνόφωνος διαπλάσσω , οὕτως ὁ ὁ γλῶσσα ὁ τραυλός τραχύφωνος γίγνομαι διά ὁ τραχύτης ὁ φωνητικός ὄργανον . ὀνομάζω δέ ὄργανον φωνητικός διά ὅς ἐκπέμπω ὁ πνεῦμα φωνή γίγνομαι . οὗτος δέ εἰμί ὁ τραχύς ἀρτηρία καί ὁ λάρυγξ καί ὁ φάρυγξ , οἷος πλῆκτρον ὁ φέρω διά αὐτός πνεῦμα , δείκνυμι γάρ οὗτος ὄργανον φωνή , ὡς διάλεξις γλῶσσα . βραχύς δέ πρός γένεσις καί ὁ φάρυγξ συντελέω , δασύς αὐτός ἐργάζομαι . οὗτος οὖν ὁ ὄργανον λεῖος μέν εἰμί λεία δείκνυμι καί ὁ φωνή ἐργάζομαι , τραχύς δέ τραχύς . ὁ δέ τραχύτης οὗτος δείκνυμι διά ξηρότης γίγνομαι . ὁ μέν οὖν ἄλλος πᾶς μετά ὁ ἡλικία ἄχρι δεῦρο λέγω ψυχρός εἰμί κρᾶσις σημεῖον . μόνος δέ ὁ ξηρότης ἀμφότερος ὁ κρᾶσις συνέρχομαι , ὁ τε ψυχρός καί ὁ θερμός . ὁ μέν οὖν ἅμα ὁ ξηρός ὁ κρᾶσις ψυχρός εἰμί δυσδιάπνευστος εἰμί συμβαίνω , καθά καί ὁ προλέγω . ὅσος δέ θερμός οὗτος ὑπάρχω , οὐ εὐθύς ὑπάρχω οὗτος , διότι ὁ μέν ἐξελαύνω ὁ λόγος , ὁ δέ ἄλλος φημί , ὅς ἐφαρμόζω ὁ λόγος . εἰμί δέ πρόκειμαι ἀποθνῄσκω πολύς , ἐκ ὅς καταλέγω ἡλικία τε καί φύσις . λέγω δέ ἡλικία εἰμί θερμός , ἐν ὅς ὁ πικρόχολος πλεονάζω χυμός · ὁ φύσις δέ δυσδιαφόρητος , ὥστε ἄχρι μέν ὅδε ὁ ἀρχή ὅς λέγω , ἔτι λείπω περί ὁ ὀξύθυμος λέγω , ὅς ἐναντίος φημί ὁ θυμώδης εἰμί . ἀνδρεῖος μέν γάρ εἰμί ὁ θυμώδης καί καδαφρονικός ὁ μικρός πρᾶγμα . μικρόψυχος δέ εἰμί ὁ ὀξύθυμος , διότι ὁ γενναῖος ὁ ὁ ἀνήρ ψυχή οὐ ἔχω , ὥστε καί ὁ ὀξύθυμος ψυχρός τε ὁ κρᾶσις καί δυσδιαφόρητος γίγνομαι . ὁ δέ ἐπί ὁ τελευτή ὁ ῥῆσις λέγω , καί γυνή πολύς ἐκ οὗτος ὁ εἶδος ἀποθνῄσκω , οὐ δῆλος εἰμί εἴτε πρός ὁ τέλος ἀναφέρω χρή μόνος εἴτε πρός αὐτός ὁ προλέγω . τελευταῖος δέ αὐτός εἰμί ὁ ὀξύθυμος καί αὐτός ὁ γυνή ὁ συγγενής ὁ εἶδος οὗτος πολύς ἀποθνῄσκω ἐπιφέρω . δύναμαι γε μήν ἀληθής ὁ λόγος εἰμί κατά ἄμφω καί πρός πᾶς ὁ προλέγω ὁ ἀναφορά ποιέω ὁ Ἱπποκράτης καί πρός μόνος ὁ τελευταῖος . εἰ δέ ὁ πρός πᾶς ἀναφέρω ἀληθής εἰμί , ἀγαθός οὕτως ἀκούω . ἐν μέν γάρ ὁ παῖς καί ὁ τελευταῖος λέγω περιέχω , κατά οὗτος δέ οὐκέτι ὁ πᾶς λέγω . ὁ μέντοι γυνή ὁ εἶδος ἀποθνῄσκω οὗτος λέγω αὐτός , αὐτός ἀνήρ παραβάλλω , προλέγω γάρ ἀνώτερος , γυνή δέ νοσέω μέν πάμπολυς , ἐλαχύς δέ ἤ ἀνήρ , καί θνῄσκω ἥσσων . ἀλλά ὁ νῦν λόγος αὐτός τοιοῦτος τίς εἰμί . ὁ γυνή ὅσος ὁ λέγω πάθος ἁλίσκομαι ἀποθνῄσκω μάλα , ὅσος ὁ προλέγω ἰδέα εἰμί .