galenus.in-hippocratis-librum-iii-epidemiarum-commentarii-iii 3.70
Εἶδος δὲ τῶν φθινωδέων ἦν τὸ λεῖον , τὸ ὑπόλευκον , τὸ φλεγματῶδες , τὸ φακῶδες , τὸ ὑπέρυθρον , τὸ χαροπὸν , λευκοφλεγματίαι , πτερυγώδεες καὶ γυναῖκες · οὕτω τὸ μελαγχολικόν τε καὶ ὕφαιμον · οἱ καῦσοι καὶ τὰ φρενιτικὰ καὶ τὰ δυσεντεριώδεα τούτων ἥπτετο . τεινεσμοὶ νέοισι φλεγματώδεσι , μακραὶ διάῤῥοιαι καὶ τὰ δριμέα διαχωρήματα καὶ λιπαρὰ πικροχόλοισι . Τὰς ἰδέας τοῦ σώματος τῶν ἁλόντων τοῖς φθινωδικοῖς νοσήμασι διηγεῖται . τὸ μὲν οὖν λεῖον , ὅπερ ἐστὶν ἄτριχον , ἐνδείκνυται ψυχροτέραν εἶναι τοῦ συμμέτρου τὴν κρᾶσιν , οὐκ ἐπὶ παιδίων , δηλονότι τοῦ λόγου γιγνομένου . ταῦτα γὰρ ἀεὶ θερμὰ διὰ τὴν ἡλικίαν , ἀλλ’ ἐπὶ τῶν τελείων , ὡς ἐν τοῖς περὶ κράσεως ἐνδείκνυμεν . οὕτως δὲ καὶ ἡ λευκὴ χρόα , καὶ θαυμάζω διὰ τί προσέθηκε τὴν ὑπὸ πρόθεσιν , ὑπόλευκον εἰπὼν . ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ ἐρυθροῦ καλῶς εἴρηται τὸ ὑπέρυθρον . ἔμαθες γὰρ ὅτι τὸ ἐρυθρὸν χρῶμα θερμὴν κράσιν ἐνδείκνυται . τὸ δ’ ὑπέρυθρον οὐχ ὁμοίως μὲν τῷ λευκῷ τὴν ψυχρὰν , οὐδέπω δ’ οὐδ’ αὐτὸ τὴν θερμήν . οἱ δὲ λευκοφλεγματίαι πρόδηλοι δή που ψυχρᾶς κράσεως ὄντες , εἴ τι ἐπιμεμνήμεθα τῶν ἐν τοῖς περὶ κράσεως εἰρημένων . ἔστι δ’ αὐτοῖς μαλακὴ καὶ ὕποδός πως ἡ σὰρξ ἐγγὺς τῇ τῶν ἑαλωκότων ὑδέρῳ τῷ λευκῷ φλεγματίᾳ καλουμένῳ . οὕτω μὲν οὖν ἅπαντες προδήλως εἰσὶ ψυχρᾶς κράσεως , οἱ φλεγματώδεις δ’ , ὡς ἔμαθες , κακοχύμου . καὶ μὴν καὶ περὶ τῶν χαροπῶν καὶ ὅλως περὶ τῶν κατὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς χρωμάτων ἔμαθες ἐν τοῖς περὶ κράσεως ὡς οὐχ ἁπλῶς εἴη λαβεῖν ἐκ τοιούτου σημείου βέβαιον τεκμήριον κράσεως ὅλου τοῦ σώματος , ὅτι μὴ μόνων τῶν ὀφθαλμῶν , οὐδὲ τούτων ἐναργῶς ἐπὶ τῶν προειρημένων · πρῶτον μὲν γὰρ τοὺς χαροποὺς λεγομένους ὀφθαλμοὺς ὁποῖοί τινές εἰσιν ἐννοῆσαι χρὴ τῶν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ γεγραμμένων ἀναμνησθέντας , ἔνθα φησίν · εἶτα θεασάμενον πολλοὺς λέοντας οὕτω παραθέσθαι τῇ μνήμῃ τὸ χρῶμα τῶν ὀφθαλμῶν , ὡς ἐπ’ ἀνθρώπων ἰδόντα , δύνασθαι ῥᾳδίως γνωρίσαι · κᾀπειδὰν φαίνωνται τοιοῦτοι καὶ τὴν κρᾶσιν , ὅσον ἐπὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς , θερμὴν καὶ ξηρὰν εἶναι φάναι · μάχεται δὲ τούτῳ κατὰ τὴν προκειμένην ῥῆσιν οὐκ ὀλίγα . πρῶτον μὲν γὰρ ἅμα τῇ ψυχροτέρᾳ κράσει ἔταξε τὸ χαροπὸν , εἶθ’ ἑξῆς ὠνόμασε τοὺς πικροχόλους ὡς ἑτέρους τούτων ὄντας , καίτοι φανερῶς οὗτοι θερμῆς καὶ ξηρᾶς κράσεως εἰσί . ἀλλὰ καὶ μέντοι καὶ τὰ γεγραμμένα πάθη μεθ’ ὧν εἶπεν εἰδῶν τοῦ σώματος ἐνδείκνυται καὶ αὐτὰ τοὺς μὲν πρώτους εἰρημένους ἅπαντας εἶναι ψυχροτέρους , τοὺς δ’ ἐρυθροὺς θερμοτέρους , τοὺς δὲ πικροχόλους ἱκανῶς θερμούς · φαίνεται γὰρ ἡ κατάστασις ἀθροίσασά τε πλῆθος ἐν τῷ σώματι καὶ πληρώσασα τὴν κεφαλήν . καὶ τοῦτο μὲν κοινὸν ἁπάντων γενέσθαι τῶν νοσημάτων , Ἄρκτοι τ’ ἀγρότεροί τε σύες , χαροποί τε λέοντες . ἁλῶναι δὲ καθέκαστον ἰδίῳ νοσήματι κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἄλλον ἄλλῳ , διαῤῥοίαις τε καὶ δριμέσι διαχωρήμασι καὶ λιπαροῖς , τοὺς πικροχόλους . αὐτὸς γὰρ εἶπεν ἐν προγνωστικῷ καὶ τὰς λιπαρότητάς τε τὰς ἄνω ἐφισταμένας ἀραχνοειδέας , μέμφεσθαι , συντήξεως γὰρ σημεῖον . οἱ μὲν οὖν πικρόχολοι συντηκτικοῖς πυρετοῖς εἰκότως ἑάλωσαν , ἠνωχλοῦντό τε τοῖς κατὰ τὴν γαστέρα διαχωρήμασιν · οἱ δ’ ἐρυθροὶ καὶ πρὸς μελαγχολίαν ἐπιτήδειοι παχὺ καὶ θερμὸν ἔχοντες αἷμα τοῖς φρενιτικοῖς τε καὶ καυσώδεσιν εἰκότως ἑάλωσαν νοσήμασι καὶ δυσεντερίαις ταῖς αἱματηραῖς ὡς εἰκὸς μάλιστα . μεμαθήκαμεν γὰρ ὅτι διτταί τινές εἰσιν , ἐξ ἑλκώσεως μὲν ἀναβρωθέντων τῶν ἐντέρων , ἑτέρα διαφορὰ , πολλοῦ δ’ αἵματος ἐκκενουμένου διὰ τῶν εἰς ἔντερα καθηκουσῶν φλεβῶν ἡ λοιπή . ὅσαι δὲ τῶν φύσεων ἤτοι θερμότεραι μόνον ἢ ψυχρότεραί τε ἅμα καὶ ὑγρότεραι , ταύτας εἰκὸς ἦν , ὡς ἂν μήτε πυρετοῖς ἁλωτοὺς οὔσας μήτε χολώδεσι παθήμασι , μόνοις τοῖς ἀπὸ κεφαλῆς ἁλῶναι ῥεύμασι καὶ διὰ τοῦτο φθινωδῶς νοσῆσαι . γεγραφότος δὲ τοῦ Ἱπποκράτους , εἶδος δὲ τῶν φθινωδέων ἦν τὸ λεῖον , τὸ ὑπόλευκον , τὸ φλεγματῶδες , τὸ ὑπέρυθρον , ἀναμίξαντος δὲ τῷ λόγῳ καὶ τοὺς χαροποὺς , ἄξιον ἔδοξέ μοι ζητήσεως εἶναι τὸ λελεγμένον . εὔλογον ἦν οὐ χαροποὺς , ἀλλὰ γλαυκοὺς μᾶλλον εἰρῆσθαι , δοκοῦντας εἶναι τοὺς μὲν ψυχρᾶς , τοὺς δὲ ὑγρᾶς , τοὺς δ’ ἅμα τε ψυχρᾶς τε καὶ ὑγρᾶς κράσεως , ὦν οὐδὲν ἐναντιοῦται τῷ προκειμένῳ λόγῳ . παρατιθέντες γοῦν τά τε βρέφη καὶ Σκύθας καὶ Κελτοὺς καὶ Γερμανοὺς ὑγροτέρους μὲν ὄντας ὁμολογουμένως τῇ κράσει , ψυχροτέρους δ’ οὐκέθ’ ὁμολογουμένως . ἐμοὶ μὲν οὖν διὰ ταῦτ’ ἔδοξεν ἄξιον ζητήσεως τὸ περὶ τῆς χαροπῶν ὀφθαλμῶν χροιᾶς . τῶν δ’ ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον οἱ μὲν ἐμπειρικοὶ καὶ σὺν αὐτοῖς δὲ ὁ Λύκος ὥσπερ ἄλλα πολλὰ καὶ τοῦτο χωρὶς τοῦ ζητῆσαι τὴν αἰτίαν παριεῖσι . οἱ δ’ Ἱπποκράτειοι τινὲς μὲν θερμῆς κράσεως εἰπόντες εἶναι γνώρισμα τὸ χαροπὸν , οἱ δὲ ξηρᾶς , εἰσὶ δ’ οἳ καὶ ἀμφοτέρων , οὐδὲν ἔτι προστιθέασιν . ἤρκεσε γοῦν εἰπεῖν Σαβίνῳ τοῦτο μόνον , τὸ δὲ χαροπὸν πάνυ ξηρὸν ὂν ἔχει ἐπικλινίαν πρὸς φθίσιν , οὔτε τὸν λογισμὸν εἰπόντι δι’ ὃν τοῦτο ἔγραψεν , οὔθ’ ὅτι τἄλλα μεθ’ ὧν γέγραπται τοῦτο , πάντ’ ἐστὶ ψυχροτέρας τε καὶ ὑγροτέρας κράσεως γνωρίσματα . μή τι οὖν ἀντὶ τοῦ γλαυκοῦ τὸ χαροπὸν ἔγραψεν ὁ Ἱπποκράτης παρενεχθεὶς ἐν τῇ προσηγορίᾳ ; τί γὰρ ἂν ἄλλο τις εἴποι ; τοῦτο μὲν οὖν ἐν κοινῷ προκείσθω σκοπεῖν . ἐπὶ δὲ τὰ κατάλοιπα τῆς ῥήσεως ἴωμεν . ἐν μὲν γὰρ τοῖς φθινώδεσι νοσήμασιν ἅμα τοῖς προειρημένοις καὶ τοὺς πτερυγώδεις ἔγραψεν , οὐ διὰ τὴν κρᾶσιν , ἀλλὰ διὰ τὴν μοχθηρὰν διάθεσιν τοῦ θώρακος . ἐπιτηδείως ἔχοντας εἰς φθίσιν ἐμπεσεῖν . ἕπεσθαι δ’ εἰκός ἐστι καὶ τὴν διάπλασιν αὐτοῦ τῇ συμφύτου θερμότητι . κατὰ δὲ τὴν τελευτὴν τοῦ περὶ τῶν φθινωδῶν λόγου προσθέντος τοῦ Ἱπποκράτους ἐπισκέψασθαι καὶ γυναῖκες οὕτως ἄξιον πότερον οὑτωσί πως εἶπεν , ὡς εἰ καί τις ἔφη καὶ τὰς γυναῖκας ἁλῶναι τοῖς φθινώδεσι πάθεσιν ὁμοίως τοῖς ἀνδράσιν , ὅσαι τῶν αὐτῶν ἦσαν εἰδῶν ἤ καὶ χωρὶς τοῦ ταῦτ’ ἔχειν τὰ γνωρίσματα πλεονάσαι φησὶ τὸ πάθος ταῖς γυναιξὶν , ὡς ἂν ὑγροτέραις τε καὶ ψυχροτέραις οὔσαις , ὥσθ’ ὅπερ ἐνίοις τῶν ἀνδρῶν διὰ τὴν ἰδίαν ἑκάστου κρᾶσιν ἐγένετο , τοῦτο πάνυ πολλαῖς τῶν γυναικῶν διὰ κοινήν . ἐμοὶ δ’ οὖν ἑκάτερον δοκεῖ λόγον ἔχειν , πιθανὸν γάρ ἐστι πλείους τῶν ἀνδρῶν ἁλῶναι τὰς γυναῖκας τῷ φθινώδει πάθει , διὰ τὴν κοινὴν αὐτῶν κρᾶσιν , ἐξαιρέτως τε παθεῖν αὐτὰς ὅσαι τοιαῦται τὸ εἶδος ἦσαν , οἵους κατέλεξε τοὺς ἄνδρας , ἐφεξῆς δ’ εἰρηκότος αὐτοῦ τὸν μελαγχολικὸν καὶ ὕφαιμον εἶδος ἁλῶναι μάλιστα καύσοις τε καὶ φρενίτισιν . ἀναμνησθῶμεν ὧν ἐμάθομεν , ὡς ἐν τοῖς αἷμα πολὺ καὶ θερμὸν γεννῶσιν ἕτοιμόν ἐστιν εἰς μελαγχολικὴν ἀφικέσθαι κακοχυμίαν . ἄκουε τοίνυν οὐ τῶν ἤδη τὴν μέλαιναν ἠθροικότων πολλὴν , ἀλλὰ τῶν ἐπιτηδείως ἐχόντων πρὸς τὴν γένεσιν αὐτῆς , εἰκότως δὲ τούτους θερμοῖς ἁλῶναι συνέβη νοσήμασιν , ὡς ἂν καὶ φύσει θερμοτέρους ὄντας . ἔμπροσθεν δ’ εἰρηκὼς τοῖς φθινώδεσιν ἁλῶναι νοσήμασι τοὺς φλεγματώδεις , νῦν προσθεὶς τὸ τῆς ἡλικίας αὐτοῖς ἔφη , τεινεσμοὶ νέοισι φλεγματώδεσιν , ὡς οὐ μόνης τῆς φυσικῆς κράσεως γενομένης ἐπιτηδείου πρὸς τὸ ἐργάσασθαι τὸ τοῦ τεινεσμοῦ πάθος , ἀλλὰ καὶ τῆς ἡλικίας θερμῆς οὔσης , ἵνα διὰ δριμὺ καὶ σηπεδονῶδες φλέγμα τὸν τεινεσμὸν γεγονέναι νοήσωμεν . τῇ γὰρ πρὸς τὸ ἀπευθυσμένον ἔντερον διεξόδῳ τὸ τοιοῦτον φλέγμα βλάβην ἑλκώδη τοῦ μέρους ἐργαζόμενον , ἐπὶ τὴν ἀπόκρισιν ἠρέθιζε συνεχῶς τοὺς κάμνοντας . τάσεις δὲ καὶ προθυμίας ἀποκρίσεως σφοδροτέρας τῶν δυσεντερικῶν οἱ τεινεσμώδεις ἴσχουσι διὰ τὸ δυσέκκριτον τοῦ φλέγματος , ἐμπλάττεται γὰρ τοῖς σώμασι παχὺ καὶ γλίσχρον ὂν , οὐχ ὥσπερ ξανθὴ χολὴ ταχέως διεξέρχεται . περὶ δὲ τῶν πικροχόλων φύσεων ἔμπροσθεν ἔλεγον εὐλόγως αὐταῖς δριμέα μὲν εἷναι τὰ διαχωρούμενα διὰ τὴν ὠχράν τε καὶ ξανθὴν καὶ πικρὰν ὀνομαζομένην χολὴν , λιπαρὰν δὲ σύντηξιν , ἐφ’ οἷς διαχωρήμασι μακρὰς διαῤῥοίας γενέσθαι , διὰ τὸ πλῆθος τῆς ἀθροισθείσης κακοχυμίας .
Lemmas: εἶδος δέ ὁ φθινώδης εἰμί ὁ λεῖος , ὁ ὑπόλευκος , ὁ φλεγματώδης , ὁ φακώδης , ὁ ὑπέρυθρος , ὁ χαροπός , λευκοφλεγματίας , πτερυγώδης καί γυνή · οὗτος ὁ μελαγχολικός τε καί ὕφαιμος · ὁ καῦσος καί ὁ φρενιτικός καί ὁ δυσεντεριώδης οὗτος ἅπτω . τεινεσμός νέος φλεγματώδης , μακρός διάρροια καί ὁ δριμύς διαχώρημα καί λιπαρός πικρόχολος . ὁ ἰδέα ὁ σῶμα ὁ ἁλίσκομαι ὁ φθινωδικός νόσημα διηγέομαι . ὁ μέν οὖν λεῖος , ὅσπερ εἰμί ἄτριχος , ἐνδείκνυμι ψυχρός εἰμί ὁ σύμμετρος ὁ κρᾶσις , οὐ ἐπί παιδίον , δηλονότι ὁ λόγος γίγνομαι . οὗτος γάρ ἀεί θερμός διά ὁ ἡλικία , ἀλλά ἐπί ὁ τέλειος , ὡς ἐν ὁ περί κρᾶσις ἐνδείκνυμι . οὕτως δέ καί ὁ λευκός χρώς , καί θαυμάζω διά τίς προστίθημι ὁ ὑπό πρόθεσις , ὑπόλευκος εἶπον . ἐπί μέν γάρ ὁ ἐρυθρός καλῶς εἴρω ὁ ὑπέρυθρος . μανθάνω γάρ ὅτι ὁ ἐρυθρός χρῶμα θερμός κρᾶσις ἐνδείκνυμι . ὁ δέ ὑπέρυθρος οὐ ὁμοίως μέν ὁ λευκός ὁ ψυχρός , οὐδέπω δέ οὐδέ αὐτός ὁ θερμός . ὁ δέ λευκοφλεγματίας πρόδηλος δή ποῦ ψυχρός κρᾶσις εἰμί , εἰμί τίς ἐπιμιμνήσκομαι ὁ ἐν ὁ περί κρᾶσις εἴρω . εἰμί δέ αὐτός μαλακός καί ὕπους πως ὁ σάρξ ἐγγύς ὁ ὁ ἁλίσκομαι ὕδερος ὁ λευκός φλεγματίας καλέω . οὗτος μέν οὖν ἅπας πρόδηλος εἰμί ψυχρός κρᾶσις , ὁ φλεγματώδης δέ , ὡς μανθάνω , κακόχυμος . καί μήv καί περί ὁ χαροπός καί ὅλως περί ὁ κατά ὁ ὀφθαλμός χρῶμα μανθάνω ἐν ὁ περί κρᾶσις ὡς οὐ ἁπλόος εἰμί λαμβάνω ἐκ τοιοῦτος σημεῖον βέβαιος τεκμήριον κρᾶσις ὅλος ὁ σῶμα , ὅτι μή μόνος ὁ ὀφθαλμός , οὐδέ οὗτος ἐναργής ἐπί ὁ προερέω · πρῶτος μέν γάρ ὁ χαροπός λέγω ὀφθαλμός ὁποῖος τις εἰμί ἐννοέω χρή ὁ ὑπό ὁ ποιητής γράφω ἀναμιμνῄσκω , ἔνθα φημί · εἶτα θεάομαι πολύς λέων οὗτος παρατίθημι ὁ μνήμη ὁ χρῶμα ὁ ὀφθαλμός , ὡς ἐπί ἄνθρωπος ὁράω , δύναμαι ῥᾳδίως γνωρίζω · ἐπειδάν φαίνω τοιοῦτος καί ὁ κρᾶσις , ὅσος ἐπί ὁ ὀφθαλμός , θερμός καί ξηρός εἰμί φαίνω · μάχομαι δέ οὗτος κατά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις οὐ ὀλίγος . πρῶτος μέν γάρ ἅμα ὁ ψυχρός κρᾶσις τάσσω ὁ χαροπός , εἶτα ἑξῆς ὀνομάζω ὁ πικρόχολος ὡς ἕτερος οὗτος εἰμί , καίτοι φανερῶς οὗτος θερμός καί ξηρός κρᾶσις εἰμί . ἀλλά καί μέντοι καί ὁ γράφω πάθος μετά ὅς εἶπον εἶδος ὁ σῶμα ἐνδείκνυμι καί αὐτός ὁ μέν πρῶτος εἴρω ἅπας εἰμί ψυχρός , ὁ δέ ἐρυθρός θερμός , ὁ δέ πικρόχολος ἱκανῶς θερμός · φαίνω γάρ ὁ κατάστασις ἀθροίζω τε πλῆθος ἐν ὁ σῶμα καί πληρόω ὁ κεφαλή . καί οὗτος μέν κοινός ἅπας γίγνομαι ὁ νόσημα , Ἄρκτος τε ἀγρότερος τε σῦς , χαροπός τε λέων . ἁλίσκομαι δέ καθέκαστον ἴδιος νόσημα κατά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἄλλος ἄλλος , διάρροια τε καί δριμύς διαχώρημα καί λιπαρός , ὁ πικρόχολος . αὐτός γάρ εἶπον ἐν προγνωστικός καί ὁ λιπαρότης τε ὁ ἄνω ἐφίστημι ἀραχνοειδής , μέμφομαι , σύντηξις γάρ σημεῖον . ὁ μέν οὖν πικρόχολος συντηκτικός πυρετός εἰκότως ἁλίσκομαι , ἀνοχλέω τε ὁ κατά ὁ γαστήρ διαχώρημα · ὁ δέ ἐρυθρός καί πρός μελαγχολία ἐπιτήδειος παχύς καί θερμός ἔχω αἷμα ὁ φρενιτικός τε καί καυσώδης εἰκότως ἁλίσκομαι νόσημα καί δυσεντερία ὁ αἱματηρός ὡς εἰκός μάλιστα . μανθάνω γάρ ὅτι διττός τις εἰμί , ἐκ ἕλκωσις μέν ἀναβιβρώσκω ὁ ἔντερον , ἕτερος διαφορά , πολύς δέ αἷμα ἐκκενόω διά ὁ εἰς ἔντερον καθήκω φλέψ ὁ λοιπός . ὅσος δέ ὁ φύσις ἤτοι θερμός μόνος ἢ ψυχρός τε ἅμα καί ὑγρός , οὗτος εἰκός εἰμί , ὡς εἄν μήτε πυρετός ἁλωτός εἰμί μήτε χολώδης πάθημα , μόνος ὁ ἀπό κεφαλή ἁλίσκομαι ῥεῦμα καί διά οὗτος φθινωδῶς νοσέω . γράφω δέ ὁ Ἱπποκράτης , εἶδος δέ ὁ φθινώδης εἰμί ὁ λεῖος , ὁ ὑπόλευκος , ὁ φλεγματώδης , ὁ ὑπέρυθρος , ἀναμίσγω δέ ὁ λόγος καί ὁ χαροπός , ἄξιος δοκέω ἐγώ ζήτησις εἰμί ὁ λέγω . εὔλογος εἰμί οὖον χαροπός , ἀλλά γλαυκός μᾶλλον εἴρω , δοκέω εἰμί ὁ μέν ψυχρός , ὁ δέ ὑγρός , ὁ δέ ἅμα τε ψυχρός τε καί ὑγρός κρᾶσις , οὖν οὐδείς ἐναντιόομαι ὁ πρόκειμαι λόγος . παρατίθημι γοῦν ὁ τε βρέφος καί Σκύθης καί Κελτοί καί Γερμανός ὑγρός μέν εἰμί ὁμολογουμένως ὁ κρᾶσις , ψυχρός δέ οὐκέτι ὁμολογουμένως . ἐγώ μέν οὖν διά αὐτός δοκέω ἄξιος ζήτησις ὁ περί ὁ χαροπός ὀφθαλμός χροιά . ὁ δέ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον ὁ μέν ἐμπειρικός καί σύν αὐτός δέ ὁ Λύκος ὥσπερ ἄλλος πολύς καί οὗτος Χωρὶς ὁ ζητέω ὁ αἴτιος παρίημι . ὁ δέ ἱπποκράτειος τις μέν θερμός κρᾶσις εἶπον εἰμί γνώρισμα ὁ χαροπός , ὁ δέ ξηρός , εἰμί δέ ἕ καί ἀμφότερος , οὐδείς ἔτι προστίθημι . ἀρκέω γοῦν εἶπον Σαβῖνος οὗτος μόνος , ὁ δέ χαροπός πάνυ ξηρός εἰμί ἔχω ἐπικλινία πρός φθίσις , οὔτε ὁ λογισμός εἶπον διά ὅς οὗτος γράφω , οὔτε ὅτι ἄλλος μετά ὅς γράφω οὗτος , πᾶς εἰμί ψυχρός τε καί ὑγρός κρᾶσις γνώρισμα . μή τίς οὖν ἀντί ὁ γλαυκός ὁ χαροπός γράφω ὁ Ἱπποκράτης παραφέρω ἐν ὁ προσηγορία ; τίς γάρ εἄν ἄλλος τις εἶπον ; οὗτος μέν οὖν ἐν κοινός πρόκειμαι σκοπέω . ἐπί δέ ὁ κατάλοιπος ὁ ῥῆσις ἔρχομαι . ἐν μέν γάρ ὁ φθινώδης νόσημα ἅμα ὁ προερέω καί ὁ πτερυγώδης γράφω , οὖον διά ὁ κρᾶσις , ἀλλά διά ὁ μοχθηρός διάθεσις ὁ θώραξ . ἐπιτηδείως ἔχω εἰς φθίσις ἐμπίπτω . ἕπω δέ εἰκός εἰμί καί ὁ διάπλασις αὐτός ὁ συμφύω θερμότης . κατά δέ ὁ τελευτή ὁ περί ὁ φθινώδης λόγος προστίθημι ὁ Ἱπποκράτης ἐπισκοπέω καί γυνή οὕτως ἄξιος πότερος οὕτως πως εἶπον , ὡς εἰμί καί τις φημί καί ὁ γυνή ἁλίσκομαι ὁ φθινώδης πάθος ὁμοίως ὁ ἀνήρ , ὅσος ὁ αὐτός εἰμί εἶδος ἤ καί Χωρὶς ὁ αὐτός ἔχω ὁ γνώρισμα πλεονάζω φημί ὁ πάθος ὁ γυνή , ὡς εἄν ὑγρός τε καί ψυχρός εἰμί , ὥστε ὅσπερ ἔνιοι ὁ ἀνήρ διά ὁ ἴδιος ἕκαστος κρᾶσις γίγνομαι , οὗτος πάνυ πολύς ὁ γυνή διά κοινός . ἐγώ δέ οὖν ἑκάτερος δοκέω λόγος ἔχω , πιθανός γάρ εἰμί πλείων ὁ ἀνήρ ἁλίσκομαι ὁ γυνή ὁ φθινώδης πάθος , διά ὁ κοινός αὐτός κρᾶσις , ἐξαίρετος τε πάσχω αὐτός ὅσος τοιοῦτος ὁ εἶδος εἰμί , οἷος καταλέγω ὁ ἀνήρ , ἐφεξῆς δέ ἐρῶ αὐτός ὁ μελαγχολικός καί ὕφαιμος εἶδος ἁλίσκομαι μάλιστα καίω τε καί φρένιτις . ἀναμιμνήσκω ὅς μανθάνω , ὡς ἐν ὁ αἷμα πολύς καί θερμός γεννάω ἑτοῖμος εἰμί εἰς μελαγχολικός ἀφικνέομαι κακοχυμία . ἀκούω τοίνυν οὖον ὁ ἤδη ὁ μέλας ἀθροίζω πολύς , ἀλλά ὁ ἐπιτηδείως ἔχω πρός ὁ γένεσις αὐτός , εἰκότως δέ οὗτος θερμός ἁλίσκομαι συμβαίνω νόσημα , ὡς εἄν καί φύσις θερμός εἰμί . ἔμπροσθεν δέ ἐρῶ ὁ φθινώδης ἁλίσκομαι νόσημα ὁ φλεγματώδης , νῦν προστίθημι ὁ ὁ ἡλικία αὐτός φημί , τεινεσμός νέος φλεγματώδης , ὡς οὖον μόνος ὁ φυσικός κρᾶσις γίγνομαι ἐπιτήδειος πρός ὁ ἐργάζομαι ὁ ὁ τεινεσμός πάθος , ἀλλά καί ὁ ἡλικία θερμός εἰμί , ἵνα διά δριμύς καί σηπεδονώδης φλέγμα ὁ τεινεσμός γίγνομαι νοέω . ὁ γάρ πρός ὁ ἀπευθύνω ἔντερον διέξοδος ὁ τοιοῦτος φλέγμα βλάβη ἑλκώδης ὁ μέρος ἐργάζομαι , ἐπί ὁ ἀπόκρισις ἐρεθίζω συνεχῶς ὁ κάμνω . τάσις δέ καί προθυμία ἀπόκρισις σφοδρός ὁ δυσεντερικός ὁ τεινεσμώδης ἴσχω διά ὁ δυσέκκριτος ὁ φλέγμα , ἐμπλήσσω γάρ ὁ σῶμα παχύς καί γλίσχρος εἰμί , οὐ ὥσπερ ξανθός χολή ταχέως διεξέρχομαι . περί δέ ὁ πικρόχολος φύσις ἔμπροσθεν λέγω εὔλογος αὐτός δριμύς μέν ἵημι ὁ διαχωρέω διά ὁ ὠχρός τε καί ξανθός καί πικρός ὀνομάζω χολή , λιπαρός δέ σύντηξις , ἐπί ὅς διαχώρημα μακρός διάρροια γίγνομαι , διά ὁ πλῆθος ὁ ἀθροίζω κακοχυμία .