galenus.in-hippocratis-librum-iii-epidemiarum-commentarii-iii 1.5
Ἑρμοκράτης , ὃς κατέκειτο παρὰ τὸ καινὸν τεῖχος , πῦρ ἔλαβεν . ἤρξατο δ’ ἀλγέειν κεφαλὴν , ὀσφὺν , ὑποχονδρίου ἔντασις λαπαρῶς , γλῶσσα δ’ ἀρχομένῳ ἀπεκαύθη , κώφωσις αὐτίκα , ὕπνοι οὐκ ἐνῆσαν , διψώδης οὐ λίην , οὔρει παχέα , ἐρυθρὰ κείμενα οὐ καθίστατο . ἀπὸ δὲ κοιλίης ξυγκεκαυμένα οὐκ ὀλίγα διῄει . πέμπτῃ οὔρησε λεπτὰ , εἶχεν ἐναιώρημα , οὐχ ἵδρυτο , ἐς νύκτα παρέκρουσε . ἕκτῃ ἰκτηριώδης , πάντα παρωξύνθη , οὐ κατενόει . Οὐδὲν ἐνταῦθα ληρεῖν ἀπέσχοντό τινες τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον , ἀλλὰ διὰ τοῦτό φασι γεγράφθαι παρὰ τὸ καινὸν , τεῖχος ὅτι νεοκονίατον ὂν ἔβλαψε τὸν ἄνθρωπον . ἕτεροι δὲ τούτοις ἀντιλέγοντες σπουδῇ πειρῶνται δεικνύειν , οὐ διὰ τὴν τίτανον ἐμνημονευκέναι τοῦ καινοῦ τείχους αὐτὸν , ἀλλὰ διότι παρὰ τὸ ἔθος ἀποφραχθέντων τῶν ἀνέμων καὶ τῆς εὐπνοίας τῶν οἰκημάτων ἐν οἷς Ἑρμοκράτης ᾤκει διαφθαρείσης , ἡ νόσος ἐγένετο τῷ ἀνθρώπῳ . περὶ μὲν οὖν τοῦ χωρίου καὶ ταῦθ’ ἱκανὰ , μᾶλλον δ’ ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι περιττά . περὶ δὲ τῶν συμβάντων αὐτῷ σκεπτέον ἐφεξῆς ἀναμιμνησκομένους τῶν ἐν ἑτέροις ἀποδεδειγμένων , ὧν καὶ τόδ’ ἐστὶ , τρία γένη τὰ πρῶτα τῶν πυρετῶν εἶναι , τὸ μέν τι τῶν ἐφημέρων ὀνομαζομένων , τὸ δέ τι τῶν ἑκτικῶν , τὸ δὲ τρίτον οὓς ὀνομάζουσιν ὀξεῖς , ἐπὶ χυμοῖς σηπομένοις γινομένους . ὅτι μὲν ἐκ τοῦ τρίτου γένους τούτων ὁ πυρετὸς ἐγένετο τῷ Ἑρμοκράτει δῆλον εὐθέως ἐκ τοῦ φάναι τὸν Ἱπποκράτην κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς διηγήσεως ἐπ’ αὐτοῦ τὸ , πῦρ ἔλαβεν . ὥσπερ γὰρ ἐφ’ ἑτέρας διηγήσεως ἔγραψεν , ἄνθρωπος θερμαινόμενος ἐδείπνησεν , ἐνδείξασθαι βουλόμενος διὰ τοῦ θερμαινόμενος ὀνόματος τὴν μετριότητα τοῦ γενομένου τῷ δειπνήσαντι πυρετοῦ , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ﻿ νῦν ὠνόμασε πῦρ τὸν ἰσχυρὸν πυρετόν . ἀλλὰ καὶ κεφαλὴν ἀλγέειν ἤρξατο μετὰ κωφώσεως . εὔδηλον οὖν ἐκ τούτων ἐστὶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀνηνέχθαι πλῆθος χυμῶν . ἐδείχθη δ’ ὅτι τοῖς μὲν ψυχροτέροις καὶ φλεγματικωτέροις ὕπνοι τε καρώδεις ἕπονται καὶ τὰ ληθαργικὰ πάθη , τοῖς δὲ θερμοτέροις ἢ ὅλως δακνώδεσιν ἀγρυπνίαι τε καὶ παραφροσύναι . γενομένης οὖν ἀγρυπνίας αὐτῷ μετά τε κωφώσεως καὶ κεφαλῆς ἀλγήματος καὶ ὀσφύος ὑποπτεύειν εὔλογον ἦν τοὺς πληρώσαντας τὴν κεφαλὴν χυμοὺς δακνωδεστέρους εἶναι . συμβαίνει δ’ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις , ὅταν ἅμα πυρετῷ θερμῷ καὶ διακαεῖ βλαβῶσι τὴν κεφαλὴν , ἕπεσθαι παραφροσύνας , ὡς ἔμαθες . ὅταν δὲ καὶ παραμένῃ μέχρι δύο ἢ τριῶν ἢ τεττάρων ἡμερῶν τὰ συμπτώματα , βεβαιότερον ἔτι προγνώσῃ τὴν παραφροσύνην , ὥσπερ ἀμέλει καὶ νῦν ἐπὶ τοῦ Ἑρμοκράτους ἐγένετο . κατὰ γὰρ τὴν τῆς πέμπτης ἡμέρας διήγησιν ἔγραψε παραφρονῆσαι τὸν ἄνθρωπον . ὅτι δ’ ὁ πυρετὸς οἷος εἴρηται ἦν δηλοῖ καὶ τὸ γλώσσης σύμπτωμα . τί γάρ φησι ; γλῶσσα δ’ ἀρχομένῳ ἐπεκαύθη . σημαίνει δὲ τοὔνομα τοῦτο , ξηρὰν μὲν αὐτὴν γεγονέναι πάντως , ἐγχωρεῖ δὲ καὶ μέλαιναν · ἐπὶ δὲ τοιαύτῃ γλώττῃ καὶ τοιούτῳ πυρετῷ τὸ μὴ σφοδρῶς διψῆν ἐνδείκνυται δυοῖν θάτερον , ἢ τὴν διάνοιαν βεβλάφθαι τοῦ κάμνοντος ἢ τὴν ἐν τῇ γαστρὶ δύναμιν φυσικὴν , ᾗ πολλαχόσε τῶν σιτίων ὀρεγόμεθα , νεκροῦσθαι . προσκειμένης δὲ τῇ ἐξηγήσει καὶ τοιᾶσδε λέξεως , ὑποχονδρίου ἔντασις λαπαρῶς , ὑποληπτέον ἐν ἥπατι γεγονέναι τὴν ἀρχὴν τῆς πυρετικῆς διαθέσεως . ἐκ μὲν γὰρ τοῦ κατὰ τὸν ἑνικὸν ὀνομαζόμενον ἀριθμὸν εἰπεῖν ὑποχονδρίου δῆλον ὡς θατέρου μόνου καὶ οὐκ ἀμφοτέρων αὐτῶν ἔντασις ἦν . ἐπεὶ δ’ ἀναγκαῖον ἢ τὸ δεξιὸν ἢ τὸ λαιὸν ὑποχόνδριον ἡμᾶς ἀκούειν , εὐλογώτερόν ἐστι τὸ δεξιὸν ἡγεῖσθαι τετάσθαι διὰ τὴν ὑπεροχὴν , ἣν ὑπερέχει θατέρου . τὰ γὰρ τοιαῦτα χωρὶς προσθήκης τε καὶ διορισμῶν λέγουσι . καὶ μέντοι καὶ ὁ τρόπος αὐτὸς τοῦ πυρετοῦ καὶ τῆς γλώττης αὐτῆς ἡ ἐπίκαυσις ἱκανὴ τὴν καθ’ ἧπαρ ἐνδείξασθαι διάθεσιν . ἡ δὲ λαπαρῶς εἰρημένη γεγονέναι κατὰ τὸ ὑποχόνδριον ἔντασις δῆλον μὲν ὅτι τὸ οἷον κενὴ δηλοῖ . τὸ γὰρ κενὸν ἐκ τοῦ λαπαροῦ σημαίνεται , τῷ δ’ ἀντίκειται τὸ μετ’ ὄγκου , καθάπερ τὸ τεταμένον τῷ χαλαρῷ , ὡς εἰ καὶ οὕτω εἶπε , δεξιοῦ ὑποχονδρίου ἔντασις , ὄγκος δ’ οὔ . ἢ τῷ μὴ γεγονέναι μεγάλην τὴν φλεγμονὴν τοῦ ἥπατος ἢ τῷ κατὰ τὰ σιμὰ μόνον , οἷς περιλαμβάνει τὴν γαστέρα , τῶν κυρτῶν οὐδέπω συνεξῃρμένων αὐτοῖς . ἀλλὰ καὶ τὸ τὴν κοιλίαν συγκεκαυμένα διαχωρεῖν ἐνδεικτικόν ἐστι τῆς κατὰ τὸ σπλάγχνον τοῦτο πυρώσεως . εἰ μὲν οὖν ἐπὶ τούτοις οὖρα θανατώδη συνέβη γενέσθαι , τάχιστ’ ἂν ὁ ἄνθρωπος ἀπέθανεν · ἐπεὶ δ’ ὡς τοῖς τοιούτοις ἦν μετρία , δυνατὸν ἄν τις ἐλπίσειεν ἔσεσθαι χρονίσειν αὐτόν . ἀγαθὰ μὲν γὰρ οὖρα κατὰ τὴν εἰρημένην διάθεσιν οὐκ ἂν γένοιτο , τὰ δ’ ἐρυθρὰ χρόνῳ μὲν πολλῷ νοσῆσαι τὸν ἄνθρωπον ἐνδείκνυται πάντως , οὐκ ἐξ ἅπαντος δὲ τεθνήξεσθαι , καθότι κᾀν τοῖς εἰς τὸ προγνωστικὸν καὶ προῤῥητικὸν ὑπομνήμασι κᾀν τοῖς περὶ κρίσεων ἐδείχθη , μεμψαμένοις τὸν γράψαντα τὸ βιβλίον ἐκεῖνο . τὰ γὰρ δι’ ἕτερόν τι συμβάντα τοῖς νοσοῦσιν εἰς ἕτερον ἀναφέρων ἁμαρτάνει . λέλεκται δ’ ἡμῖν ἐπὶ πλέον ἐν ἐκείνοις τοῖς ὑπομνήμασι καὶ τὰ τῆς φρενίτιδος ἴδια σημεῖα καὶ ὡς ἐν τοῖς ὁμολογουμένοις Ἱπποκράτους εἶναι γνησίοις , ὧν ἐστι καὶ τὸ προγνωστικὸν , ἑκάστου τῶν σημείων ἡ δύναμις ἀκριβῶς εἴρηται κατὰ μόνας αὐτῷ . περὶ μὲν οὖν ἐρυθρῶν ἢ ἐξερύθρων οὔρων οὐδὲν εἶπεν , ὑπερύθρου δὲ μνημονεύσας οὔρου καὶ τῶν ἐξερύθρων τὴν δύναμιν ἐνεδείξατο . γράφει δὲ περὶ τῶν ὑπερύθρων οὔρων ἐν τοῖς ὀνόμασιν ὡδί · εἰ δ’ ἔστι τὸ οὖρον ὑπέρυθρον καὶ ἡ ὑπόστασις ὑπέρυθρος εἴη , πολυχρονιώτερον μὲν τοῦτο τοῦ προτέρου γίνεται , σωτήριον δὲ κάρτα . τοῦ τοίνυν ὑπερύθρου σωτηρίου μὲν ὄντος ἐν τοῖς μάλιστα , πολὺ χρονιωτέρου δὲ τῶν προειρημένων , ἃ διὰ ταχέων εἴρηκε τὴν λύσιν ἔχειν τὰ λίαν ἐρυθρὰ , μακρότερον μὲν ἐνδείξεται χρόνον , οὔτε δὲ θάνατον , ὅσον ἐφ’ ἑαυτοῖς , οὔτε παραφροσύνην , εἴ γε διὰ ξανθὴν χολὴν ἐν ἐγκεφάλῳ πλεονάζουσαν αἱ παραφροσύναι γίνονται , καθάπερ γε καὶ κατοπτηθείσης αὐτῆς , ὡς εἰς μέλαιναν ἤδη μεταπίπτειν , αἱ μανιώδεις . αἷμα δὲ πλεονάζειν ἀπεπτότερον καὶ ὀῤῥωδέστερον ἐνδείκνυται τὸ ἐρυθρὸν οὖρον , ἐν ταῖς φλεψὶ δηλονότι περιεχόμενον , ὅσαι καθ’ ἧπάρ τ’ εἰσὶ καὶ τὰ μέσα τοῦ σώματος , ὥσπερ καὶ ξανθὴν χολὴν τὰ πυῤῥὰ καὶ μέλανα . πόθεν οὖν ἐπῆλθεν ἄλλοις τισὶ καὶ τοῖς περὶ Λύκον ἀποδέξασθαι τὸν γράψαντα ἐν προῤῥητικῷ · κώφωσις καὶ οὖρα ἐξέρυθρα ἀκατάστατα , ἐναιωρηθέντα , παρακρουστικὸν , τοῖς τοιούτοις ἰκτεροῦσθαι καλόν . ἔοικε μὲν γὰρ ἐκ τῶν ἐνταῦθα γεγραμμένων ἐφ’ Ἑρμοκράτους ὁ γράψας τὸ βιβλίον ἐκεῖνο καθολικόν τι συνθεῖναι θεώρημα · πάμπολυ δ’ ἔσφαλται καὶ τῆς τοῦ πράγματος αὐτοῦ φύσεως καὶ τῆς Ἱπποκράτους γνώμης καὶ τῶν ἐπὶ τοῖς ἀῤῥώστοις ὁρωμένων . ἡ μὲν γὰρ τοῦ πράγματος φύσις ἐνδείκνυται τοὺς ξηροὺς τῇ κράσει καὶ δακνώδεις τῇ ποιότητι χυμοὺς εἰς ἐγκέφαλον ἀνενεχθέντας , αἰτίους ἀγρυπνίας τε καὶ φρενίτιδος γίνεσθαι , καθότι κᾀν τοῖς περὶ τῶν πεπονθότων τόπων ὑπομνήμασιν ἐδείκνυον . Ἱπποκράτης δὲ τοιούτους μὲν οἶδε χυμοὺς , τήν τε τῆς ξανθῆς καὶ μελαίνης χολῆς , ὑγρὸν δὲ καὶ ψυχρὸν τὸν τοῦ φλέγματος , ἀδηκτότατον δὲ καὶ μάλιστα οἰκεῖον ἡμῖν τὸ αἷμα . καὶ μέντοι καὶ ὡς ὀῤῥός ﻿ ἐστι τῶν κατὰ τὰς φλέβας χυμῶν τὸ οὖρον αὐτὸς ἡμᾶς ἐδίδαξεν , ὡς εὔλογόν ἐστιν ὅταν αἷμα πλέον ἡμίπεπτον ᾖ , καθαιρόμενον δι’ οὔρων , ἐρυθρὰ ταῦτ’ ἐργάζεσθαι καὶ διὰ τοῦτο χρόνιον μὲν ἔσεσθαι τὸ νόσημα , δεομένου γε τοῦ αἵματος εἰς πέψιν χρόνου πλείονος , εἴπερ ἐκ τῶν χρόνων οἱ πεπασμοὶ , μήτε δ’ ὀλεθρίου ποτὲ τοιούτου νοσήματος ὅσον ἐπὶ τοῖσδε τοῖς οὔροις ἐσομένου μήτε φρενιτικοῦ . ἀλλ’ οὐ χρὴ μηκύνειν ἐνταῦθα , φθανόντων ἡμῶν τὴν ἀτοπίαν τῶν τοιούτων λόγων ἐν τοῖς εἰς τὸ προῤῥητικὸν ὑπομνήμασιν ἐπιδεδειχέναι . ἐπεὶ δὲ καὶ παχέα δηλοῖ γεγονέναι τὰ οὖρα καὶ μὴ καθιστάμενα , πάντως μὲν δή που τὰ τοιαῦτα τῶν ἀνατεταραγμένων τε καὶ θολερῶν ἐστὶν , ὡς οὗτος εἴωθεν ὀνομάζειν , ἔστι δ’ ἀεὶ τὰ τοιαῦτα ταραχῆς ἀπέπτου δηλωτικὰ , πολὺ τὸ φυσῶδες ἐχούσης πνεῦμα , καθάπερ τὸ γλεῦκος . διὰ τοῦτό γε καὶ κεφαλαλγίαι συμπίπτουσι τοῖς τὰ τοιαῦτα οὐροῦσιν , ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἀναφερομένου πνεύματος ἅμα τοῖς θερμοτέροις χυμοῖς , ὑφ’ ὧν εἰκός ἐστι καὶ τὴν ἀγρυπνίαν αὐξηθῆναι καὶ κίνδυνον ἔσεσθαι παραφροσύνης , ἐὰν οἱ χυμοὶ δριμύτητά τινα σχῶσι . ταῦτ’ εὐθέως ἐν ἀρχῇ πάντα τὰ συμπτώματά τε καὶ σημεῖα γεγονέναι τῷ Ἑρμοκράτει διελθὼν ὁ Ἱπποκράτης , εἶτα μηδὲν γράψας περὶ τῶν ἑξῆς ἡμερῶν , ἄχρι τῆς πέμπτης ἐνδείκνυται διαμεμενηκέναι ταῦτα πάντα καὶ τότε πρῶτον αὐτὸς ἄρξασθαι τῆς τῶν ἄλλων διηγήσεως , ὁπότε μεταβολή τις ἐν αὐτοῖς ἐγένετο · κατὰ τὴν πέμπτην γοῦν ἡμέραν φησὶν οὐρῆσαι πολλὰ λεπτά . καὶ τοίνυν μεταβῶμεν ἤδη πρὸς τὴν ἐκείνης διήγησιν . πέμπτῃ οὔρησε λεπτὰ , εἶχεν ἐναιώρημα , οὐχ ἵδρυτο , εἰς νύκτα παρέκρουσεν . ὁπότε πρῶτον , ἥ τε τῶν οὔρων ἐξ ἀρχῆς ἐγένετο μεταβολὴ καὶ παρεφρόνησεν ὁ ἄνθρωπος , ἔγραψεν ὁ Ἱπποκράτης , κατὰ τὴν πέμπτην ἡμέραν , ὑπερβὰς , ὡς εἴρηται , τὴν τῆς δευτέρας καὶ τρίτης καὶ τετάρτης διήγησιν , ὡς τῶν αὐτῶν ἐν αὐταῖς συμπτωμάτων μεινάντων , ἀναμνησθῶμεν οὖν περὶ τῶν λεπτῶν οὔρων ὧν εἶπεν ἐν προγνωστικῷ κατὰ τήνδε τὴν λέξιν . ὁκόσοι δ’ ἂν οὖρα λεπτὰ καὶ ὠμὰ οὐρέουσι πολὺν χρόνον , ἢν τἄλλα ὡς περιεσομένοισιν ᾖ , τούτοισιν ἀπόστασιν δεῖ προσδέχεσθαι ἐς τὰ κάτω τῶν φρενῶν χωρία , ὥστε καθ’ ἕτερον τρόπον ἄπεπτον εἶναι σημαίνεται τὸ νόσημα διὰ τῶν λεπτῶν οὔρων , ὥσπερ καὶ διὰ τῶν παχέων , ὁπότε μὴ καθίσταιτο . τὰ γὰρ ἀνατεταραγμένα μὲν , ἀλλ’ ἐν τῷ κεῖσθαι καθιστάμενα , πέψεώς τινος ἀρχὴν ἐνδείκνυται , καὶ μάλισθ’ ὅταν ἐν τάχει καθίστηται . τὰ δὲ μὴ καθιστάμενα πρὸς τῇ φυσώδει ταραχῇ πάχος εἶναι σημαίνει χυμῶν ἀπέπτων . ἐκ μὲν δὴ τούτων ἤδη δῆλόν ἐστι χρονίζειν τὸ νόσημα καὶ μέντοι καὶ κινδυνῶδες εἶναι , διά τε τὴν κακίαν τοῦ πυρετοῦ κἀκ τοῦ παρακροῦσαι τὸν ἄνθρωπον εἰς νύκτα . τὰ δ’ ἐφεξῆς ἴδωμεν εἰ τούτοις ἀκόλουθον φαίνεται . ἰκτερώδης , πάντα παρωξύνθη , οὐ κατενόει . διορισμὸς ἐντεῦθέν σοι γινέσθω τῆς κατὰ τὸ ὑποχόνδριον ἐντάσεως ἐφ’ ἥπατι συμβάσης . γίνεται μὲν γάρ ποτε χολῆς ὠχρᾶς ἀνάχυσις ὅλον τὸ σῶμα , λόγῳ κρίσεως , ὡς κᾀν τοῖς εἰς τοὺς ἀφορισμοὺς ὑπομνήμασιν εἴρηται , κατ’ ἐκεῖνο τοῦ βιβλίου τὸ χωρίον , ἔνθα φησίν · ἴκτερος πρὸ ἑβδόμης κακόν . ἀναμνήσθητι δὲ καὶ ὡς πρὶν πεφθῆναι τὸ νόσημα , πολλάκις ἤκουσας οὔτ’ ἄλλην τινὰ ἀπόστασιν γίνεσθαι χρηστῶς οὔτε τὴν ἰκτερώδη . σημαίνει γὰρ ἡ τοιαύτη κωλύεσθαι τὴν χολὴν ἐκκαθαίρεσθαι τοῦ σπλάγχνου καὶ κενοῦσθαι διὰ τῆς γαστρὸς , ἤτοι δι’ ἔμφραξιν ἢ διὰ φλεγμονὴν αὐτοῦ . πεπεμμένου δὲ τοῦ νοσήματος ἐνίοτε κριτικῶς εἰς τὰ κατὰ τὸ δέρμα μόρια τοῦ σώματος ἀποτίθεται τὸ περιττεῦον ἡ φύσις , ἄλλων τέ τινων χυμῶν καὶ τῆς ξανθῆς χολῆς · οὐδὲν γὰρ ἐν τῷ παρόντι διαφέρει ξανθὴν ἢ ὠχρὰν ὀνομάζειν . ὅτι δὲ τῆς κατὰ τὸ ἧπαρ διαθέσεως αὐξανομένης ἡ ἰκτερώδης διάθεσις ἐγένετο δηλοῖ καὶ τὸ πάντα παροξυνθῆναι κατὰ τὴν ἕκτην ἡμέραν , ἅμα τῷ μὴ κατανοεῖν τὸν ἄνθρωπον , ὅπερ ἐστὶ καταφρονεῖν .
Lemmas: Ἑρμοκράτης , ὅς κατάκειμαι παρά ὁ καινός τεῖχος , πῦρ λαμβάνω . ἄρχω δέ ἀλγέω κεφαλή , ὀσφῦς , ὑποχόνδριος ἔντασις λαπαρός , γλῶσσα δέ ἄρχω ἀποκαίω , κώφωσις αὐτίκα , ὕπνος οὐ ἐν-εἰμί , διψώδης οὖον λίαν , ὅρος παχύς , ἐρυθρός κεῖμαι οὖον καθίστημι . ἀπό δέ κοιλία συγκαίω οὐ ὀλίγος δίειμι . πέμπτος οὐρέω λεπτόν , ἔχω ἐναιώρημα , οὐ ἱδρύω , εἰς νύξ παρακρούω . ἕκτος ἰκτηριώδης , πᾶς παροξύνω , οὖον κατανοέω . οὐδείς ἐνταῦθα ληρέω ἀπέχω τις ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον , ἀλλά διά οὗτος φημί γράφω παρά ὁ καινός , τεῖχος ὅτι νεοκονίατος εἰμί βλάπτω ὁ ἄνθρωπος . ἕτερος δέ οὗτος ἀντιλέγω σπουδή πειράω δείκνυμι , οὖον διά ὁ τίτανος μνημονεύω ὁ καινός τεῖχος αὐτός , ἀλλά διότι παρά ὁ ἔθος ἀποφράσσω ὁ ἄνεμος καί ὁ εὔπνοια ὁ οἴκημα ἐν ὅς Ἑρμοκράτης οἰκέω διαφθείρω , ὁ νόσος γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος . περί μέν οὖν ὁ χωρίον καί αὐτός ἱκανός , μᾶλλον δέ ἀληθής εἶπον ὅτι περισσός . περί δέ ὁ συμβαίνω αὐτός σκεπτέος ἐφεξῆς ἀναμιμνήσκω ὁ ἐν ἕτερος ἀποδείκνυμι , ὅς καί ὅδε εἰμί , τρεῖς γένος ὁ πρῶτος ὁ πυρετός εἰμί , ὁ μέν τίς ὁ ἐφήμερος ὀνομάζω , ὁ δέ τίς ὁ ἑκτικός , ὁ δέ τρίτος ὅς ὀνομάζω ὀξύς , ἐπί χυμός σήπω γίγνομαι . ὅτι μέν ἐκ ὁ τρίτος γένος οὗτος ὁ πυρετός γίγνομαι ὁ Ἑρμοκράτης δῆλος εὐθύς ἐκ ὁ φαίνω ὁ Ἱπποκράτης κατά ὁ ἀρχή ὁ διήγησις ἐπί αὐτός ὁ , πῦρ λαμβάνω . ὥσπερ γάρ ἐπί ἕτερος διήγησις γράφω , ἄνθρωπος θερμαίνω δειπνέω , ἐνδείκνυμι βούλομαι διά ὁ θερμαίνω ὄνομα ὁ μετριότης ὁ γίγνομαι ὁ δειπνέω πυρετός , κατά ὁ αὐτός τρόπος ﻿ νῦν ὀνομάζω πῦρ ὁ ἰσχυρός πυρετός . ἀλλά καί κεφαλή ἀλγέω ἄρχω μετά κώφωσις . εὔδηλος οὖν ἐκ οὗτος εἰμί ἐπί ὁ κεφαλή ἀνανέσσω πλῆθος χυμός . δείκνυμι δέ ὅτι ὁ μέν ψυχρός καί φλεγματικός ὕπνος τε καρώδης ἕπω καί ὁ ληθαργικός πάθος , ὁ δέ θερμός ἢ ὅλως δακνώδης ἀγρυπνία τε καί παραφροσύνη . γίγνομαι οὖν ἀγρυπνία αὐτός μετά τε κώφωσις καί κεφαλή ἄλγημα καί ὀσφῦς ὑποπτεύω εὔλογος εἰμί ὁ πληρόω ὁ κεφαλή χυμός δακνώδης εἰμί . συμβαίνω δέ ἐπί ὁ τοιοῦτος , ὅταν ἅμα πυρετός θερμός καί διακαής βλάπτω ὁ κεφαλή , ἕπω παραφροσύνη , ὡς μανθάνω . ὅταν δέ καί παραμένω μέχρι δύο ἢ τρεῖς ἢ τέσσαρες ἡμέρα ὁ σύμπτωμα , βέβαιος ἔτι προγιγνώσκω ὁ παραφροσύνη , ὥσπερ ἀμελέω καί νῦν ἐπί ὁ Ἑρμοκράτης γίγνομαι . κατά γάρ ὁ ὁ πέμπτος ἡμέρα διήγησις γράφω παραφρονέω ὁ ἄνθρωπος . ὅτι δέ ὁ πυρετός οἷος εἴρω εἰμί δηλόω καί ὁ γλῶσσα σύμπτωμα . τίς γάρ φημί ; γλῶσσα δέ ἄρχω ἐπικαίω . σημαίνω δέ ὄνομα οὗτος , ξηρός μέν αὐτός γίγνομαι πάντως , ἐγχωρέω δέ καί μέλας · ἐπί δέ τοιοῦτος γλῶσσα καί τοιοῦτος πυρετός ὁ μή σφοδρός διψάω ἐνδείκνυμι δύο ἕτερος , ἢ ὁ διάνοια βλάπτω ὁ κάμνω ἢ ὁ ἐν ὁ γαστήρ δύναμις φυσικός , ὅς πολλαχόσε ὁ σιτίον ὀρέγω , νεκρόω . πρόσκειμαι δέ ὁ ἐξήγησις καί τοιόσδε λέξις , ὑποχόνδριος ἔντασις λαπαρός , ὑποληπτέον ἐν ἧπαρ γίγνομαι ὁ ἀρχή ὁ πυρετικός διάθεσις . ἐκ μέν γάρ ὁ κατά ὁ ἑνικός ὀνομάζω ἀριθμός εἶπον ὑποχόνδριος δῆλος ὡς θατέρου μόνος καί οὐ ἀμφότερος αὐτός ἔντασις εἰμί . ἐπεί δέ ἀναγκαῖος ἢ ὁ δεξιός ἢ ὁ λαιός ὑποχόνδριος ἐγώ ἀκούω , εὔλογος εἰμί ὁ δεξιός ἡγέομαι τείνω διά ὁ ὑπεροχή , ὅς ὑπερέχω θατέρου . ὁ γάρ τοιοῦτος Χωρὶς προσθήκη τε καί διορισμός λέγω . καί μέντοι καί ὁ τρόπος αὐτός ὁ πυρετός καί ὁ γλῶσσα αὐτός ὁ ἐπίκαυσις ἱκανός ὁ κατά ἧπαρ ἐνδείκνυμι διάθεσις . ὁ δέ λαπαρός εἴρω γίγνομαι κατά ὁ ὑποχόνδριος ἔντασις δῆλος μέν ὅτι ὁ οἷος κενός δηλόω . ὁ γάρ κενός ἐκ ὁ λαπαρός σημαίνω , ὁ δέ ἀντίκειμαι ὁ μετά ὄγκος , καθάπερ ὁ τείνω ὁ χαλαρός , ὡς εἰμί καί οὗτος εἶπον , δεξιός ὑποχόνδριος ἔντασις , ὄγκος δέ οὖον . ἢ ὁ μή γίγνομαι μέγας ὁ φλεγμονή ὁ ἧπαρ ἢ ὁ κατά ὁ σιμός μόνος , ὅς περιλαμβάνω ὁ γαστήρ , ὁ κυρτός οὐδέπω συνεξαίρω αὐτός . ἀλλά καί ὁ ὁ κοιλία συγκαίω διαχωρέω ἐνδεικτικός εἰμί ὁ κατά ὁ σπλάγχνον οὗτος πύρωσις . εἰμί μέν οὖν ἐπί οὗτος ὅρος θανατώδης συμβαίνω γίγνομαι , ταχύς εἄν ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω · ἐπεί δέ ὡς ὁ τοιοῦτος εἰμί μέτριος , δυνατός ἄν τις ἐλπίζω εἰμί χρονίζω αὐτός . ἀγαθός μέν γάρ ὅρος κατά ὁ εἴρω διάθεσις οὐ εἄν γίγνομαι , ὁ δέ ἐρυθρός χρόνος μέν πολύς νοσέω ὁ ἄνθρωπος ἐνδείκνυμι πάντως , οὐ ἐκ ἅπας δέ θνῄσκω , καθότι ἐͅ ὁ εἰς ὁ προγνωστικός καί προρρητικός ὑπόμνημα ἐͅ ὁ περί κρίσις δείκνυμι , μέμφομαι ὁ γράφω ὁ βιβλίον ἐκεῖνος . ὁ γάρ διά ἕτερος τίς συμβαίνω ὁ νοσέω εἰς ἕτερος ἀναφέρω ἁμαρτάνω . λέγω δέ ἐγώ ἐπί πλέω ἐν ἐκεῖνος ὁ ὑπόμνημα καί ὁ ὁ φρένιτις ἴδιος σημεῖον καί ὡς ἐν ὁ ὁμολογέω Ἱπποκράτης εἰμί γνήσιος , ὅς εἰμί καί ὁ προγνωστικός , ἕκαστος ὁ σημεῖον ὁ δύναμις ἀκριβῶς εἴρω κατά μόνος αὐτός . περί μέν οὖν ἐρυθρός ἢ ἐξέρυθρος ὅρος οὐδείς εἶπον , ὑπέρυθρος δέ μνημονεύω ὅρος καί ὁ ἐξέρυθρος ὁ δύναμις ἐνδείκνυμι . γράφω δέ περί ὁ ὑπέρυθρος ὅρος ἐν ὁ ὄνομα ὧδε · εἰμί δέ εἰμί ὁ ὅρος ὑπέρυθρος καί ὁ ὑπόστασις ὑπέρυθρος εἰμί , πολυχρόνιος μέν οὗτος ὁ πρότερος γίγνομαι , σωτήριος δέ κάρτα . ὁ τοίνυν ὑπέρυθρος σωτήριος μέν εἰμί ἐν ὁ μάλιστα , πολύς χρόνιος δέ ὁ προερέω , ὁ διά ταχύς εἴρω ὁ λύσις ἔχω ὁ λίαν ἐρυθρός , μακρός μέν ἐνδείκνυμι χρόνος , οὔτε δέ θάνατος , ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ , οὔτε παραφροσύνη , εἰμί γε διά ξανθός χολή ἐν ἐγκέφαλος πλεονάζω ὁ παραφροσύνη γίγνομαι , καθάπερ γε καί κατοπτάω αὐτός , ὡς εἰς μέλας ἤδη μεταπίπτω , ὁ μανιώδης . αἷμα δέ πλεονάζω ἄπεπτος καί ὀρώδης ἐνδείκνυμι ὁ ἐρυθρός ὅρος , ἐν ὁ φλέψ δηλονότι περιέχω , ὅσος κατά ἧπαρ τε εἰμί καί ὁ μέσος ὁ σῶμα , ὥσπερ καί ξανθός χολή ὁ πυρρός καί μέλας . πόθεν οὖν ἐπέρχομαι ἄλλος τις καί ὁ περί Λύκος ἀποδείκνυμι ὁ γράφω ἐν προῤῥητικῷ · κώφωσις καί ὅρος ἐξέρυθρος ἀκατάστατος , ἐναιωρέομαι , παρακρουστικός , ὁ τοιοῦτος ἰκτερόομαι καλός . ἔοικα μέν γάρ ἐκ ὁ ἐνταῦθα γράφω ἐπί Ἑρμοκράτης ὁ γράφω ὁ βιβλίον ἐκεῖνος καθολικός τίς συντίθημι θεώρημα · παμπολύς δέ σφάλλω καί ὁ ὁ πρᾶγμα αὐτός φύσις καί ὁ Ἱπποκράτης γνώμη καί ὁ ἐπί ὁ ἄρρωστος ὁράω . ὁ μέν γάρ ὁ πρᾶγμα φύσις ἐνδείκνυμι ὁ ξηρός ὁ κρᾶσις καί δακνώδης ὁ ποιότης χυμός εἰς ἐγκέφαλος ἀναφέρω , αἴτιος ἀγρυπνία τε καί φρένιτις γίγνομαι , καθότι ἐͅ ὁ περί ὁ πάσχω τόπος ὑπόμνημα δείκνυμι . Ἱπποκράτης δέ τοιοῦτος μέν οἶδα χυμός , ὁ τε ὁ ξανθός καί μέλας χολή , ὑγρός δέ καί ψυχρός ὁ ὁ φλέγμα , ἄδηκτος δέ καί μάλιστα οἰκέω ἐγώ ὁ αἷμα . καί μέντοι καί ὡς ορός ﻿ εἰμί ὁ κατά ὁ φλέψ χυμός ὁ ὅρος αὐτός ἐγώ διδάσκω , ὡς εὔλογος εἰμί ὅταν αἷμα πλέω ἡμίπεπτος εἰμί , καθαίρω διά ὅρος , ἐρυθρός αὐτός ἐργάζομαι καί διά οὗτος χρόνιος μέν εἰμί ὁ νόσημα , δήω γε ὁ αἷμα εἰς πέψις χρόνος πλείων , εἴπερ ἐκ ὁ χρόνος ὁ πεπασμός , μήτε δέ ὀλέθριος ποτέ τοιοῦτος νόσημα ὅσος ἐπί ὅδε ὁ ὅρος εἰμί μήτε φρενιτικός . ἀλλά οὖον χρή μηκύνω ἐνταῦθα , φθάνω ἐγώ ὁ ἀτοπία ὁ τοιοῦτος λόγος ἐν ὁ εἰς ὁ προρρητικός ὑπόμνημα ἐπιδείκνυμι . ἐπεί δέ καί παχύς δηλόω γίγνομαι ὁ ὅρος καί μή καθίστημι , πάντως μέν δή ποῦ ὁ τοιοῦτος ὁ ἀναταράσσω τε καί θολερός εἰμί , ὡς οὗτος εἴωθα ὀνομάζω , εἰμί δέ ἀεί ὁ τοιοῦτος ταραχή ἄπεπτος δηλωτικός , πολύς ὁ φυσώδης ἔχω πνεῦμα , καθάπερ ὁ γλεῦκος . διά οὗτος γε καί κεφαλαλγία συμπίπτω ὁ ὁ τοιοῦτος οὐρέω , ἐπί ὁ κεφαλή ἀναφέρω πνεῦμα ἅμα ὁ θερμός χυμός , ὑπό ὅς εἰκός εἰμί καί ὁ ἀγρυπνία αὐξάνω καί κίνδυνος εἰμί παραφροσύνη , ἐάν ὁ χυμός δριμύτης τις ἔχω . αὐτός εὐθύς ἐν ἀρχή πᾶς ὁ σύμπτωμα τε καί σημεῖον γίγνομαι ὁ Ἑρμοκράτης διέρχομαι ὁ Ἱπποκράτης , εἶτα μηδείς γράφω περί ὁ ἑξῆς ἡμέρα , ἄχρι ὁ πέμπτος ἐνδείκνυμι διαμένω οὗτος πᾶς καί τότε πρῶτος αὐτός ἄρχω ὁ ὁ ἄλλος διήγησις , ὁπότε μεταβολή τις ἐν αὐτός γίγνομαι · κατά ὁ πέμπτος γοῦν ἡμέρα φημί οὐρέω πολύς λεπτός . καί τοίνυν μεταβαίνω ἤδη πρός ὁ ἐκεῖνος διήγησις . πέμπτος οὐρέω λεπτόν , ἔχω ἐναιώρημα , οὐ ἱδρύω , εἰς νύξ παρακρούω . ὁπότε πρῶτος , ὅς τε ὁ ὅρος ἐκ ἀρχή γίγνομαι μεταβολή καί παραφρονέω ὁ ἄνθρωπος , γράφω ὁ Ἱπποκράτης , κατά ὁ πέμπτος ἡμέρα , ὑπερβαίνω , ὡς εἴρω , ὁ ὁ δύο καί τρίτος καί τέταρτος διήγησις , ὡς ὁ αὐτός ἐν αὐτός σύμπτωμα μένω , ἀναμιμνήσκω οὖν περί ὁ λεπτός ὅρος ὅς εἶπον ἐν προγνωστικός κατά ὅδε ὁ λέξις . ὁπόσος δέ εἄν ὅρος λεπτόν καί ὠμός οὐρέω πολύς χρόνος , εἄν ἄλλος ὡς περιέννυμι εἰμί , οὗτος ἀπόστασις δεῖ προσδέχομαι εἰς ὁ κάτω ὁ φρήν χωρίον , ὥστε κατά ἕτερος τρόπος ἄπεπτος εἰμί σημαίνω ὁ νόσημα διά ὁ λεπτός ὅρος , ὥσπερ καί διά ὁ παχύς , ὁπότε μή καθίστημι . ὁ γάρ ἀναταράσσω μέν , ἀλλά ἐν ὁ κεῖμαι καθίστημι , πέψις τις ἀρχή ἐνδείκνυμι , καί μάλιστα ὅταν ἐν τάχος καθίστημι . ὁ δέ μή καθίστημι πρός ὁ φυσώδης ταραχή πάχος εἰμί σημαίνω χυμός ἄπεπτος . ἐκ μέν δή οὗτος ἤδη δῆλος εἰμί χρονίζω ὁ νόσημα καί μέντοι καί κινδυνώδης εἰμί , διά τε ὁ κακία ὁ πυρετός ἐκ ὁ παρακρούω ὁ ἄνθρωπος εἰς νύξ . ὁ δέ ἐφεξῆς ὁράω εἰμί οὗτος ἀκόλουθος φαίνω . ἰκτερώδης , πᾶς παροξύνω , οὖον κατανοέω . διορισμός ἐντεῦθεν σύ γίγνομαι ὁ κατά ὁ ὑποχόνδριος ἔντασις ἐπί ἧπαρ συμβαίνω . γίγνομαι μέν γάρ ποτός χολή ὠχρός ἀνάχυσις ὅλος ὁ σῶμα , λόγος κρίσις , ὡς ἐͅ ὁ εἰς ὁ ἀφορισμός ὑπόμνημα εἴρω , κατά ἐκεῖνος ὁ βιβλίον ὁ χωρίον , ἔνθα φημί · ἴκτερος πρό ἕβδομος κακός . ἀναμιμνήσκω δέ καί ὡς πρίν πέσσω ὁ νόσημα , πολλάκις ἀκούω οὔτε ἄλλος τις ἀπόστασις γίγνομαι χρηστός οὔτε ὁ ἰκτερώδης . σημαίνω γάρ ὁ τοιοῦτος κωλύω ὁ χολή ἐκκαθαίρω ὁ σπλάγχνον καί κενόω διά ὁ γαστήρ , ἤτοι διά ἔμφραξις ἢ διά φλεγμονή αὐτός . πέμπω δέ ὁ νόσημα ἐνίοτε κριτικός εἰς ὁ κατά ὁ δέρμα μόριον ὁ σῶμα ἀποτίθημι ὁ περισσεύω ὁ φύσις , ἄλλος τε τίνω χυμός καί ὁ ξανθός χολή · οὐδείς γάρ ἐν ὁ πάρειμι διαφέρω ξανθός ἢ ὠχρός ὀνομάζω . ὅτι δέ ὁ κατά ὁ ἧπαρ διάθεσις αὐξάνω ὁ ἰκτερώδης διάθεσις γίγνομαι δηλόω καί ὁ πᾶς παροξύνω κατά ὁ ἕκτος ἡμέρα , ἅμα ὁ μή κατανοέω ὁ ἄνθρωπος , ὅσπερ εἰμί καταφρονέω .