galenus.in-hippocratis-librum-iii-epidemiarum-commentarii-iii 1.11
Ἀπόσιτος παρὰ πάντα χρόνον , κατενόει , διαλέγεσθαι οὐκ ἠδύνατο , γλῶσσα ἐπίξηρος , οὐκ ἐδίψη , κατεκοιμᾶτο κωματώδης . Πάντα τὰ εἰρημένα νεκρουμένης ἐστὶν ἤδη τῆς ζωτικῆς δυνάμεως γνωρίσματα , οἷον εὐθέως ἡ ἀποσιτία τὴν ἀνορεξίαν δηλοῦσα , ποτὲ μὲν διὰ τὸ στόμα τῆς κοιλίας γίνεται , κεκακωμένον ὑπό τινος ἀλλοτρίας ποιότητος χυμῶν , ἔστι δ’ ὅτε διὰ τῆς δυνάμεως αὐτῆς νέκρωσιν , ἧς , ὅθ’ ὑγίαινεν , ἦν ἔργα τό τε τῆς ἐνεργείας αἰσθάνεσθαι καὶ τὸ τῶν ἰασομένων αὐτὴν ὀρέγεσθαι . τῆς δ’ αὐτῆς ταύτης ἔργον καὶ ἡ τῆς ὑγρᾶς οὐσίας ἔνδειά τε καὶ ἀναπλήρωσις · ὅπως οὖν εἶχε καὶ περὶ ταῦτα σαφῶς ἐδήλωσεν ὁ Ἱπποκράτης εἰπὼν , οὐκ ἐδίψη . καὶ τῷ μὲν ἀπόσιτος ἅπαντα τὸν χρόνον , ἐφεξῆς ἔγραψε κατενόει · τῷ δὲ γλῶσσα ἐπίξηρος , τὸ οὐκ ἐδίψη · τὸ μὲν κατενόει πρὸς τὸν κοινὸν ἀμφοτέρων διορισμὸν παραλαβὼν , τὸ δ’ οὐκ ἐδίψη πρὸς τὸν ἕτερον . ὁ μὲν οὖν κοινὸς διορισμὸς τοῦτό φησιν · οὐκ ᾐσθάνετο τῆς ἐνδείας οὔτε τῆς κατὰ τὸ ξηρὸν οὐσίας οὔτε τῆς κατὰ τὸ ὑγρὸν , οὐ διὰ τὸ μὴ παρακολουθεῖν , ἀλλὰ διὰ τοῦ νεκροῦσθαι τὴν δύναμιν αὐτοῦ . τῷ δ’ οὐκ ἐδίψη προσέθηκε τὸ γλῶσσα ἐπίξηρος , εἰς διορισμὸν τοῦ μὴ δι’ ὑγρότητα τὸν ἄνθρωπον ἄδιψον γεγονέναι , καθάπερ ἔνιοι τῶν ὑγρὸν καὶ ψυχρὸν ἠθροικότων χυμὸν , ἀλλὰ καίτοι διαθέσεως οὔσης διψωδεστάτης ἡ δύναμις οὐκ ᾐσθάνετο νεκρουμένη . μή τι δὲ καὶ τὸ διαλέγεσθαι μὴ δύνασθαι κατὰ τὴν ταύτης ἐγένετο κάκωσιν . εἴπερ οὖν τὰ συμπτώματα ταῦτα καὶ κατὰ τὴν εἰκοστὴν ἡμέραν ὑπῆρχεν αὐτῷ καὶ σχεδὸν ἐν ὅλῃ τῇ νόσῳ , δῆλον ὅτι σβεννυμένης τῆς ἐμφύτου θερμασίας ὁ πυρετὸς ἐπαύσατο κατὰ τὴν εἰκοστὴν ἡμέραν . ὁμολογεῖ δὲ τούτοις καὶ τὸ κατεκοιμᾶτο σμικρὰ , κωματώδη . οὐ γὰρ ὡς οἱ κατὰ φύσιν ἔχοντες ἐκάθευδεν , ἀλλὰ δι’ ἀῤῥωστίαν τῆς δυνάμεως ἐκὼν ἔμυεν , ὡς μὴ δύνασθαι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀνεῳγότας ἔχειν , ἔκλινέ τε αὐτοὺς καὶ σμικρὰ κατεκοιμᾶτο . προσέθηκε γὰρ τῷ κατεκοιμᾶτο τὸ σμικρὰ , διότι καὶ τοῦτο γνώρισμα τῆς κατὰ τὴν δύναμιν ἀῤῥωστίας ἦν , οὐ τῶν κατὰ φύσιν ὕπνων , τινὰ λέγεσθαι τῷ κάμνοντι κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον , ἢ δι’ ὑγρότητα τῆς αἰσθητικῆς ἀρχῆς ὑπνῶδες ἦν τὸ κῶμα . θαυμάσαι τοίνυν ἐστὶν οὐ διὰ τί τέθνηκεν ὁ Ἑρμοκράτης , ἀλλὰ διότι μέχρι τῆς ἑβδόμης καὶ εἰκοστῆς ἡμέρας ἐξήρκεσιν · εὔλογον γὰρ ἦν οὐ μετὰ πολὺ τῆς εἰκοστῆς ἀκολουθῆσαι τὸν θάνατον αὐτῷ . δῆλον οὖν ὅτι νέος τις ἦν εὔρωστός τε φύσει καὶ διὰ τοῦτ’ ἀντέσχετο , κατὰ βραχὺ μαραινόμενος . ἔνεστι γὰρ ἐξ ἁπάντων τῶν συμβάντων αὐτῷ τεκμήρασθαι τὸν καλούμενον ὑπὸ τῶν νεωτέρων ἰατρῶν μαρασμὸν περιφρυγῆ γεγονέναι . διέφθειρε δὲ αὐτὸν ἐπὶ τῆς εἰκοστῆς ἑβδόμης ὁ διὰ τὴν ﻿ τῶν χυμῶν σηπεδόνα γενόμενος πυρετὸς , ἐπὶ τῆς εἰκοστῆς τετάρτης , ὃν διὰ τῆς ἐχομένης ῥήσεως ἐδήλωσεν . ἄξιον δ’ ἐπισημήνασθαι διὰ τί κατὰ τὴν προκειμένην λέξιν ἔγραψε κατενόει πάντα . φαίνεται γὰρ οὐ πάντα κατανοήσας , αὐτοῦ τοῦ Ἱπποκράτους ἐν τῇ τῆς πέμπτης ἡμέρας διηγήσει γράψαντος αὐτὸν παρακροῦσαι , καὶ μετὰ ταῦτα πάλιν ἐπὶ τῆς ἕκτης προσθέντος , οὐ κατενόει , καὶ πάλιν ἐπὶ τῆς ἑπτακαιδεκάτης παρέκρουσε . δυοῖν τοίνυν θάτερον , ἢ ὅτι μόναις ταύταις ταῖς ἡμέραις παρέκρουσε , τῷ δ’ ἄλλῳ χρόνῳ κατενόει , δηλῶσαι βουλόμενος ἔγραψε κατενόει πάντα , ἢ ὅτι κατὰ τὴν εἰκοστὴν ἡμέραν , ἧς ἐν τῇ προκειμένῃ ῥήσει τὴν διήγησιν ἔγραψε , κατενόει πάντα , τουτέστιν οὐδὲ μικρὸν παρεφέρετο . διὰ τί δὲ τοῦτο προσέθηκεν ὀλίγον ἔμπροσθεν εἶπον . ἀδίψων γὰρ καὶ ἀνορέκτων γινομένων τινῶν ἐν νόσοις , ἢ διὰ τὸ παραφρονεῖν ἀναισθήτως ἐχόντων ὦν πάσχουσιν ἢ διὰ νέκρωσιν τῆς ἐν τῇ κοιλίᾳ δυνάμεως φυσικῆς . ἐπειδὰν οὕτω πάσχωσιν ἄνευ τοῦ παραφρονεῖν , ἀπολείπεται νεκρῶσαι τὴν φυσικὴν δύναμιν αὐτῶν .
Lemmas: ἀπόσιτος παρά πᾶς χρόνος , κατανοέω , διαλέγω οὐ δύναμαι , γλῶσσα ἐπίξηρος , οὐ διψάω , κατακοιμάω κωματώδης . Πάν ὁ εἴρω νεκρόω εἰμί ἤδη ὁ ζωτικός δύναμις γνώρισμα , οἷος εὐθύς ὁ ἀποσιτία ὁ ἀνορεξία δηλόω , ποτέ μέν διά ὁ στόμα ὁ κοιλία γίγνομαι , κακόω ὑπό τις ἀλλότριος ποιότης χυμός , εἰμί δέ ὅτε διά ὁ δύναμις αὐτός νέκρωσις , ὅς , ὅτι ὑγιαίνω , εἰμί ἔργον ὁ τε ὁ ἐνέργεια αἰσθάνομαι καί ὁ ὁ ἰάζω αὐτός ὀρέγω . ὁ δέ αὐτός οὗτος ἔργον καί ὁ ὁ ὑγρός οὐσία ἔνδεια τε καί ἀναπλήρωσις · ὅπως οὖν ἔχω καί περί οὗτος σαφῶς δηλόω ὁ Ἱπποκράτης εἶπον , οὐ διψάω . καί ὁ μέν ἀπόσιτος ἅπας ὁ χρόνος , ἐφεξῆς γράφω κατανοέω · ὁ δέ γλῶσσα ἐπίξηρος , ὁ οὐ διψάω · ὁ μέν κατανοέω πρός ὁ κοινός ἀμφότερος διορισμός παραλαμβάνω , ὁ δέ οὐ διψάω πρός ὁ ἕτερος . ὁ μέν οὖν κοινός διορισμός οὗτος φημί · οὐ αἰσθάνομαι ὁ ἔνδεια οὔτε ὁ κατά ὁ ξηρός οὐσία οὔτε ὁ κατά ὁ ὑγρός , οὖον διά ὁ μή παρακολουθέω , ἀλλά διά ὁ νεκρόω ὁ δύναμις αὐτός . ὁ δέ οὐ διψάω προστίθημι ὁ γλῶσσα ἐπίξηρος , εἰς διορισμός ὁ μή διά ὑγρότης ὁ ἄνθρωπος ἄδιψος γίγνομαι , καθάπερ ἔνιοι ὁ ὑγρός καί ψυχρός ἀθροίζω χυμός , ἀλλά καίτοι διάθεσις εἰμί διψώδης ὁ δύναμις οὐ αἰσθάνομαι νεκρόω . μή τίς δέ καί ὁ διαλέγω μή δύναμαι κατά ὁ οὗτος γίγνομαι κάκωσις . εἴπερ οὖν ὁ σύμπτωμα οὗτος καί κατά ὁ εἰκοστή ἡμέρα ὑπάρχω αὐτός καί σχεδόν ἐν ὅλος ὁ νόσος , δῆλος ὅτι σβέννυμι ὁ ἔμφυτος θερμασία ὁ πυρετός παύω κατά ὁ εἰκοστή ἡμέρα . ὁμολογέω δέ οὗτος καί ὁ κατακοιμάω μικρός , κωματώδης . οὖον γάρ ὡς ὁ κατά φύσις ἔχω καθεύδω , ἀλλά διά ἀρρωστία ὁ δύναμις ἔκω μύω , ὡς μή δύναμαι ὁ ὀφθαλμός ἀνοίγνυμι ἔχω , κλίνω τε αὐτός καί μικρός κατακοιμάω . προστίθημι γάρ ὁ κατακοιμάω ὁ μικρός , διότι καί οὗτος γνώρισμα ὁ κατά ὁ δύναμις ἀρρωστία εἰμί , οὖον ὁ κατά φύσις ὕπνος , τις λέγω ὁ κάμνω κατά ὁ καιρός οὗτος , ἢ διά ὑγρότης ὁ αἰσθητικός ἀρχή ὑπνώδης εἰμί ὁ κῶμα . θαυμάζω τοίνυν εἰμί οὖον διά τίς θνῄσκω ὁ Ἑρμοκράτης , ἀλλά διότι μέχρι ὁ ἕβδομος καί εἰκοστός ἡμέρα ἐξαρκέω · εὔλογος γάρ εἰμί οὖον μετά πολύς ὁ εἰκοστός ἀκολουθέω ὁ θάνατος αὐτός . δῆλος οὖν ὅτι νέος τις εἰμί εὔρωστος τε φύσις καί διά οὗτος ἀντέχω , κατά βραχύς μαραίνω . ἔνειμι γάρ ἐκ ἅπας ὁ συμβαίνω αὐτός τεκμαίρομαι ὁ καλέω ὑπό ὁ νέος ἰατρός μαρασμός περιφρυγής γίγνομαι . διαφθείρω δέ αὐτός ἐπί ὁ εἰκοστός ἕβδομος ὁ διά ὁ ﻿ ὁ χυμός σηπεδών γίγνομαι πυρετός , ἐπί ὁ εἰκοστός τέταρτος , ὅς διά ὁ ἔχω ῥῆσις δηλόω . ἄξιος δέ ἐπισημαίνω διά τίς κατά ὁ πρόκειμαι λέξις γράφω κατανοέω πᾶς . φαίνω γάρ οὖον πᾶς κατανοέω , αὐτός ὁ Ἱπποκράτης ἐν ὁ ὁ πέμπτος ἡμέρα διήγησις γράφω αὐτός παρακρούω , καί μετά οὗτος πάλιν ἐπί ὁ ἕκτος προστίθημι , οὖον κατανοέω , καί πάλιν ἐπί ὁ ἑπτακαιδέκατος παρακρούω . δύο τοίνυν ἕτερος , ἢ ὅτι μόνος οὗτος ὁ ἡμέρα παρακρούω , ὁ δέ ἄλλος χρόνος κατανοέω , δηλόω βούλομαι γράφω κατανοέω πᾶς , ἢ ὅτι κατά ὁ εἰκοστή ἡμέρα , ὅς ἐν ὁ πρόκειμαι ῥῆσις ὁ διήγησις γράφω , κατανοέω πᾶς , τουτέστιν οὐδέ μικρός παραφέρω . διά τίς δέ οὗτος προστίθημι ὀλίγος ἔμπροσθεν εἶπον . ἄδιψος γάρ καί ἀνόρεκτος γίγνομαι τις ἐν νόσος , ἢ διά ὁ παραφρονέω ἀναισθήτως ἔχω οὖν πάσχω ἢ διά νέκρωσις ὁ ἐν ὁ κοιλία δύναμις φυσικός . ἐπειδάν οὗτος πάσχω ἄνευ ὁ παραφρονέω , ἀπολείπω νεκρόω ὁ φυσικός δύναμις αὐτός .