galenus.in-hippocratis-librum-iii-epidemiarum-commentarii-iii 3.71
Ἦν δὲ πᾶσι τοῖς ὑπογεγραμμένοις χαλεπώτατον μὲν τὸ ἔαρ καὶ πλείστους ἀπέκτεινε , τὸ δὲ θέρος ῥήϊστον καὶ ἐλάχιστοι ἀπώλλυντο , τοῦ δὲ φθινοπώρου καὶ ὑπὸ πληϊάδα πάλιν ἔθνησκον οἱ πολλοὶ τεταρταῖοι . Τῆς ἠθροισμένης κακοχυμίας εἰς τὸ βάθος τοῦ σώματος ἀπωσθείσης , ὑπὸ τῆς τοῦ περιέχοντος ψυχρότητος , ἣν ἔν τε τοῖς ὑστάτοις τοῖ χειμῶνος καὶ τοῖς πρώτοις τοῦ ἦρος ἔσχεν , εἰκότως μάλιστα μὲν τοῖς φθινώδεσιν , ὡς ἔμπροσθεν εἶπεν , ἤδη δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις συνέβη κατὰ τὸ ἔαρ ἀπόλλυσθαι , τοῦ δὲ θέρους αἰθρίου γενομένου καὶ ξηροῦ πάντας κουφισθῆναι , πάλιν δὲ περὶ ἀρκτοῦρον εἰς ὑγρότητα μεταβάλλοντος τοῦ περιέχοντος εὐλόγως ἐν ὅλῳ τῷ φθινοπώρῳ μέχρι δύσεως πλειάδος ἀπέθνησκον πολλοὶ τεταρταῖοι , ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς προκειμένης καταστάσεως . ἔνια μὲν τῶν ἀντιγράφων προσγεγραμμένα τὸ τετάρτῃ , τινὰ δὲ τὸ τεταρταῖοι , τὰ δὲ τούτων ἔτι παλαιότερα τὸ Δ γράμμα , ὃ μεῖζον τῶν ἄλλων γραμμάτων ἐστὶν , ἔνια δ’ οὐδ’ ὅλως οὐδὲν ἔχει προγεγραμμένον . ὅσοι μὲν οὖν μετὰ τοῦ ιʹ γράφουσι τὸ τετάρτῃ συνεμφαίνοντες αὐτὸ κατὰ δοτικὴν πτῶσιν εἰρῆσθαι , τοιαύτην τινὰ ποιοῦνται τὴν ἐξήγησιν , ἀπέθνησκον πολλοὶ τῇ δʹ τῶν ἡμερῶν , ὅσοι δὲ ἄνευ τοῦ ιʹ προσγραφῆναι αὐτῷ , βούλονται παραπλησίαν εἶναι ταῖς ἔμπροσθεν εἰρημέναις ἐν τῷ αʹ τῶν ἐπιδημιῶν βιβλίῳ καὶ δʹ ὑπάρχειν τὴν κατάστασιν ταύτην , συναριθμουμένων αὐτῇ δηλονότι τῶν ἐν ἐκείνῳ τῷ βιβλίῳ τριῶν καταστάσεων . ἐν οἷς δ’ ἀντιγράφοις ἀντὶ τοῦ τετάρτῃ δʹ μόνον προσγέγραπται , ταὐτὸ μὲν σημαίνεται τῷ τετάρτῃ , παραπλησίως δὲ τοῖς γραφεῖσιν ὑπὸ τοῦ Παμφίλου τοῦ Μνήμονος χαρακτῆρσι καὶ αὐτὸ φαίνεται συμβολικῶς ἐπιτηδεύεσθαι καὶ ταύτην γε μόνην τὴν γραφὴν ἴσασιν οἱ παλαιοὶ τῶν ἐξηγητῶν . ἔνιοι δὲ φυγεῖν ταῦτα βουλόμενοι μεταγράψαντες ἐποίησαν τεταρταῖοι , τὴν λέξιν ὅλην οὕτως ἔχειν βουλόμενοι καὶ ὑπὸ πλειάδα πάλιν ἔθνησκον πολλοὶ τεταρταῖοι . καὶ ὅ γε Καπίτων ταύτην μόνην ἐν τοῖς ἰδίοις ἀντιγράφοις ἐποιήσατο τὴν γραφήν . ἔοικε δὲ ψεῦδός τι δηλοῦν , ἄν τ’ ἐπὶ τῶν νοσούντων , ἄν τ’ ἐπὶ τῶν πυρετῶν ἀκούῃ τις τὸ μὲν οὖν ἐπὶ τῶν νοσούντων ἄντικρυς ἀπίθανον . οὐ γὰρ εἰκὸς ἦν ἐπὶ τῇ προκειμένῃ διαθέσει τοῦ χυμοῦ οὕτως ὀξείας γενέσθαι τὰς νόσους , ὡς τεταρταίους ἀποθνήσκειν τοὺς νοσοῦντας . τὸ δ’ ἐπὶ τῶν πυρετῶν πιθανὸν , ὅτι τε πολλῷ χρόνῳ κατωπτημένης τῆς παχείας ὕλης εἰκὸς ἦν εἰς μελαγχολικὸν περίττωμα μετάπτωσιν γενέσθαι καὶ ὅτι τοῦ ἔτους ἡ ὥρα φθινόπωρον ἦν . ἀλλ’ οὐκ ἂν ἀπέθνησκον πολλοὶ τεταρταίων πυρετῶν πλεονασάντων · καὶ γὰρ ἡμεῖς ἀκίνδυνον ἴσμεν ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ τὸν πυρετὸν τοῦτον , ὡς ὁ Ἱπποκράτης ἀπεφήνατο περὶ αὐτοῦ . Μετὰ τὴν λοιμώδη κατάστασιν ἀῤῥώστων ἐστὶν ἑκκαιδέκα διήγησις ἄχρι τοῦ τέλους τῆς βίβλου . κᾄπειτα προσγέγραπταί τινα περὶ ὧν ὀρθῶς μοι δοκεῖ γινώσκειν ὁ Διοσκορίδης , ἀξιῶν αὐτὰ μετὰ τὴν κατάστασιν εὐθέως γεγράφθαι · καὶ κατά γε τὴν ἰδίαν ἔκδοσιν ἐν τούτῳ τῷ χωρίῳ τοῦ συγγράμματος ἔταξεν αὐτὰ καὶ ἡμεῖς οὖν ἐνταῦθα τὴν ἐξήγησιν αὐτῶν ποιησόμεθα , τοσοῦτον προειπόντες ὡς φαίνεταί μοι καὶ ταῦτα προγεγραφέναι τις ἕτερος , οὐκ αὐτὸς ὁ Ἱπποκράτης γεγραφέναι · δοκεῖ δέ μοι κατὰ λόγον προσωφελῆσαι τὸ γενόμενον θέρος . τὰς γὰρ θερινὰς νόσους χειμὼν ἐπιστὰς λύει καὶ τὰς χειμερινὰς θέρος ἐπιγινόμενον . θέρος δὲ οὐκ εὐσταθῶς ἐγένετο . καὶ γὰρ ἐξαίφνης θερμὸν καὶ νότιον καὶ ἄπνουν , ἀλλ’ ὅμως πρὸς τὴν ἄλλην κατάστασιν ἀναλλάξαν ὠφελῆσαι . ἀναμνησθῶμεν δὲ ἃ περὶ τοῦ θέρους ἐν τῇ τῆς καταστάσεως διηγήσει γέγραπται κατὰ λέξιν ὧδε . θέρος αἴθριον , θερμὸν , πνίγεα μεγάλα , ἐτήσια μικρὰ διεσπασμένως ἔπνευσαν . εἰκότως οὖν ἐμετρίασεν ἐν τῷ θέρει τὰ νοσήματα κατὰ πλεονεξίαν τῶν , ὡς εἴρηται , γεγονότων χυμῶν , συστάντα δ’ ἐν ἀρχῇ μάλιστα τοῦ ἦρος , ἐπεὶ ψυχρὸν γενόμενον ἀπέστρεψεν εἰς τὸ βάθος τοῦ σώματος τοὺς χυμούς . αὐχμηρὸν γὰρ καὶ θερμὸν τὸ θέρος ἐπιγενόμενον εἵλκυσέ τε ἅμα πρὸς τὸ δέρμα τὴν κακοχυμίαν , καίτοι καὶ διεφόρησεν αὐτῆς οὐκ ὀλίγον . εἰ δὲ καὶ τοὺς ἐτησίους ἐσχήκει πνέοντας , ἀκριβῶς ἂν ἡ νοσώδης ἐν τῷ σώματι τῶν τότε ἀνθρώπων διάθεσις ἐξεκέκοπτο . παραμένοντος δ’ αὐτῆς μέρους τινὸς , εἶτα περὶ ἀρκτοῦρον ἐν βορείοις πολλῶν ὑδάτων γενομένων , ἐπεσχέθησάν τε πάλιν οἱ λίαν διαπνεόμενοι χυμοὶ καὶ πρὸς τὸ βάθος τοῦ σώματος ἀπεώσθησαν , ἐκ τούτου δὲ νοσεῖν αὖθις ἤρξαντο καὶ ἀποθνήσκειν πολλοί . διὰ τοῦτ’ οὖν τὸ θέρος ὠφέλησέ τι τοὺς τότε πάσχοντας , οὐχ ὅτι τὰς ἐν χειμῶνι νόσους ἀρξαμένας εἰκός ἐστι παύεσθαι θέρους . ἀληθὲς μὲν γὰρ , ὥσπερ γε καὶ τὰς θερινὰς χειμῶνι γενομένας ἐν θέρει λύεσθαι , τὰς δ’ ἐν θέρει γεννηθείσας ἐν χειμῶνι . θερινὰς γὰρ καὶ χειμερινὰς νόσους ἀκούειν σε χρὴ τὰς ἐν τῷ κατὰ φύσιν ἔχοντι θέρει καὶ χειμῶνι μᾶλλον τῶν ἄλλων γιγνομένας · οὕτως γὰρ εἶπεν αὐτὸς ἐν ἀφορισμοῖς . νοσήματα δὲ πάντα μὲν ἐν πάσῃσι τῇσιν ὥρῃσι καὶ γίγνεται καὶ παροξύνεται , μᾶλλον δὲ ἔνια κατ’ ἐνίας αὐτῶν καὶ γίνεται καὶ παροξύνεται . κᾄπειθ’ ἑξῆς τίνα μὲν ἦρι πλεονάζει νοσήματα , τίνα δ’ ἐν θέρει καὶ φθινοπώρῳ καὶ χειμῶνι διῆλθεν , ὅταν δηλονότι μὴ νεωτεροποιηθῇ τι κατὰ τὴν τοῦ περιέχοντος κρᾶσιν · ὡς ἐάν γε τοῦ ἦρος τῆς αὐτῆς ἡμέρης ὁτὲ μὲν θάλπος , ὁτὲ δὲ ψῦχος ποιέῃ , φθινοπωρινὰ τὰ νοσήματα προσδέχεσθαί φησιν · οὐ γὰρ αἱ προσηγορίαι τῶν ὡρῶν , ἀλλ’ αἱ κράσεις αἴτιαι τῆς ἰδέας τῶν νοσημάτων εἰσίν . ὅταν οὖν ὑπαλλαχθῶσιν αὐταὶ καὶ τὰς νόσους αὐταῖς συμμεταβάλλειν ἀναγκαῖόν ἐστιν . ἡ δέ γε προκειμένη ῥῆσις ἀξιοῖ τὰς ἐν χειμῶνι γεγονυίας νόσους ἐν θέρει παύεσθαι , κᾂν μοχθηρὸν τῇ κράσει γένηται τὸ θέρος . οἷον ἐν Κρανῶνι γενόμενόν ποτε εὐθέως ἄνθρακας ἐγέννησεν . εἰ δέ γε καὶ νῦν ἐγεγόνει τοιοῦτο , πλείστους ἂν διεφθάρκει τὸ πλῆθος τῶν μοχθηρῶν τε καὶ διασηπομένων χυμῶν , αὐξῆσάν τε καὶ προδιασῆψαν , ὥστε καὶ ψεῦδος εἶναι φαίνεται καὶ παρὰ τὴν Ἱπποκράτους γνώμην τὸ τὰς ἐν χειμῶνι γενομένας νόσους ἐν θέρει παύεσθαι πάντως , τοῦ προσγράφοντος αὐτὸ , τίνας Ἱπποκράτης ἡγεῖται τῶν ὡρῶν ἑκάστης οἰκείας νόσους νοσήσαντας . οὐ μὴν οὐδὲ τὰ τούτων ἐφεξῆς γεγραμμένα τῶν ἀναγκαίων ἐστὶν ἐνταυθοῖ λελέχθαι δι’ ἄλλων αὐτῷ καθόλου παρηγγελμένα , διὸ καὶ παραλείψω τελέως αὐτά . καὶ γὰρ σαφῆ πάντα ἐστὶ καὶ δι’ ὦν προεξήγημαι βιβλίων αὐτάρκως εἴρηται περὶ αὐτῶν . Ἑκκαίδεκα μετὰ τὴν κατάστασιν ἀῤῥώστους ἔγραψεν ὁ Ἱπποκράτης , ὡς μέν τινες οἴονται τῶν ἐν αὐτῇ νοσησάντων , ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς εἶπεν ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς διηγήσεως τῶν κατ’ αὐτὴν γενομένων οὕτως . ἦν δὲ πᾶσι τοῖς ὑπογεγραμμένοις χαλεπώτατον μὲν τὸ ἔαρ . ἐγχωρεῖ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν προγεγραμμένων εἰρῆσθαι τὸ ὑπογεγραμμένον , οὔσης γε τοιαύτης χρήσεως παρὰ τοῖς πολλοῖς . ἐν γὰρ τοῖς ιεʹ τούτοις ἀῤῥώστοις ἕτερον εἶδός ἐστι νόσων παρὰ τὰς εἰρημένας ὑπ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν λοιμώδη κατάστασιν . ἐξηγήσεως δ’ οὐκ ἔτι δεῖται μακρᾶς τὰ περὶ τῶν ἀῤῥώστων τούτων γεγραμμένα τοῖς μεμνημένοις ὧν προεξηγησάμεθα . σχεδὸν γὰρ ἁπάντων ἤδη τῶν συμπτωμάτων τε καὶ σημείων ὧν ἐμνημόνευσεν ὁ Ἱπποκράτης οὐδὲν ὑπολείπεται κατὰ τοὺς λεχθησομένους ἀῤῥώστους ὃ μὴ καὶ προτεθὲν εἴρηται . διὰ κεφαλαίων οὖν οἷον ἐπιδρομήν τινα ποιούμεθα τῶν κατ’ αὐτοὺς γεγραμμένων , εἴ πού τι παρεμπίπτοι τῶν ἔμπροσθεν οὐκ εἰρημένων , ἐκεῖνο μόνον ἐξεργασόμενοι .
Lemmas: ἦς δέ πᾶς ὁ ὑπογράφω χαλεπός μέν ὁ ἔαρ καί πλεῖστος ἀποκτείνω , ὁ δέ θέρος ῥᾴδιος καί μικρός ἀπόλλυμι , ὁ δέ φθινόπωρον καί ὑπό πληϊάδες πάλιν θνῄσκω ὁ πολύς τεταρταῖος . ὁ ἀθροίζω κακοχυμία εἰς ὁ βάθος ὁ σῶμα ἀπωθέω , ὑπό ὁ ὁ περιέχω ψυχρότης , ὅς ἐν τε ὁ ὕστερος τοῖ χειμών καί ὁ πρῶτος ὁ ἔαρ ἔχω , εἰκότως μάλιστα μέν ὁ φθινώδης , ὡς ἔμπροσθεν εἶπον , ἤδη δέ καί ὁ ἄλλος συμβαίνω κατά ὁ ἔαρ ἀπόλλυμι , ὁ δέ θέρος αἴθριος γίγνομαι καί ξηρός πᾶς κουφίζω , πάλιν δέ περί Ἀρκτοῦρος εἰς ὑγρότης μεταβάλλω ὁ περιέχω εὔλογος ἐν ὅλος ὁ φθινόπωρον μέχρι δύσις Πλειάς ἀποθνήσκω πολύς τεταρταῖος , ἐπί ὁ τελευτή ὁ πρόκειμαι κατάστασις . ἔνιοι μέν ὁ ἀντίγραφος προσγράφω ὁ τέταρτος , τις δέ ὁ τεταρταῖος , ὁ δέ οὗτος ἔτι παλαιός ὁ δ γράμμα , ὅς μείζων ὁ ἄλλος γράμμα εἰμί , ἔνιοι δέ οὐδέ ὅλως οὐδείς ἔχω προγράφω . ὅσος μέν οὖν μετά ὁ εἷς γράφω ὁ τέταρτος συνεμφαίνω αὐτός κατά δοτικός πτῶσις εἴρω , τοιοῦτος τις ποιέω ὁ ἐξήγησις , ἀποθνήσκω πολύς ὁ δέ ὁ ἡμέρα , ὅσος δέ ἄνευ ὁ εἷς προσγράφω αὐτός , βούλομαι παραπλήσιος εἰμί ὁ ἔμπροσθεν εἴρω ἐν ὁ ὅς ὁ ἐπιδημία βιβλίον καί δέ ὑπάρχω ὁ κατάστασις οὗτος , συναριθμέω αὐτός δηλονότι ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ βιβλίον τρεῖς κατάστασις . ἐν ὅς δέ ἀντίγραφος ἀντί ὁ τέταρτος δέ μόνος προσγράφω , αὐτός μέν σημαίνω ὁ τέταρτος , παραπλήσιος δέ ὁ γράφω ὑπό ὁ Πάμφιλος ὁ Μνήμων χαρακτήρ καί αὐτός φαίνω συμβολικός ἐπιτηδεύω καί οὗτος γε μόνος ὁ γραφή οἶδα ὁ παλαιός ὁ ἐξηγητής . ἔνιοι δέ φεύγω οὗτος βούλομαι μεταγράφω ποιέω τεταρταῖος , ὁ λέξις ὅλος οὕτως ἔχω βούλομαι καί ὑπό Πλειάς πάλιν θνῄσκω πολύς τεταρταῖος . καί ὅς γε Καπίτων οὗτος μόνος ἐν ὁ ἴδιος ἀντίγραφος ποιέω ὁ γραφεύς . ἔοικα δέ ψεῦδος τίς δηλόω , ἄν τε ἐπί ὁ νοσέω , ἄν τε ἐπί ὁ πυρετός ἀκούω τις ὁ μέν οὖν ἐπί ὁ νοσέω ἄντικρυς ἀπίθανος . οὖον γάρ εἰκός εἰμί ἐπί ὁ πρόκειμαι διάθεσις ὁ χυμός οὕτως ὀξύς γίγνομαι ὁ νόσος , ὡς τεταρταῖος ἀποθνήσκω ὁ νοσέω . ὁ δέ ἐπί ὁ πυρετός πιθανός , ὅτι τε πολύς χρόνος κατοπτάω ὁ παχύς ὕλη εἰκός εἰμί εἰς μελαγχολικός περίττωμα μετάπτωσις γίγνομαι καί ὅτι ὁ ἔτος ὁ ὥρα φθινόπωρον εἰμί . ἀλλά οὐ εἄν ἀποθνήσκω πολύς τεταρταῖος πυρετός πλεονάζω · καί γάρ ἐγώ ἀκίνδυνος οἶδα ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ὁ πυρετός οὗτος , ὡς ὁ Ἱπποκράτης ἀποφαίνω περί αὐτός . μετά ὁ λοιμώδης κατάστασις ἄρρωστος εἰμί ἑκκαιδέκαʹ διήγησις ἄχρι ὁ τέλος ὁ Βίβλος . ᾄπειτα προσγράφω τις περί ὅς ὀρθῶς ἐγώ δοκέω γιγνώσκω ὁ Διοσκορίδης , ἄξιος αὐτός μετά ὁ κατάστασις εὐθύς γράφω · καί κατά γε ὁ ἴδιος ἔκδοσις ἐν οὗτος ὁ χωρίον ὁ σύγγραμμα τάσσω αὐτός καί ἐγώ οὖν ἐνταῦθα ὁ ἐξήγησις αὐτός ποιέω , τοσοῦτος προλέγω ὡς φαίνω ἐγώ καί οὗτος προγράφω τις ἕτερος , οὐ αὐτός ὁ Ἱπποκράτης γράφω · δοκέω δέ ἐγώ κατά λόγος προσωφελέω ὁ γίγνομαι θέρος . ὁ γάρ θερινός νόσος χειμών ἐφίστημι λύω καί ὁ χειμερινός θέρος ἐπιγίγνομαι . θέρος δέ οὐ εὐσταθής γίγνομαι . καί γάρ ἐξαπίνης θερμός καί Νότιον καί ἄπνοος , ἀλλά ὅμως πρός ὁ ἄλλος κατάστασις ἀναλλάσσω ὠφελέω . ἀναμιμνήσκω δέ ὁ περί ὁ θέρος ἐν ὁ ὁ κατάστασις διήγησις γράφω κατά λέξις ὧδε . θέρος αἴθριος , θερμός , πνῖγος μέγας , ἐτήσιος μικρός διεσπασμένως πνέω . εἰκότως οὖν μετριάζω ἐν ὁ θέρος ὁ νόσημα κατά πλεονεξία ὁ , ὡς εἴρω , γίγνομαι χυμός , συνίστημι δέ ἐν ἀρχή μάλιστα ὁ ἔαρ , ἐπεί ψυχρός γίγνομαι ἀποστρέφω εἰς ὁ βάθος ὁ σῶμα ὁ χυμός . αὐχμηρός γάρ καί θερμός ὁ θέρος ἐπιγίγνομαι ἕλκω τε ἅμα πρός ὁ δέρμα ὁ κακοχυμία , καίτοι καί διαφορέω αὐτός οὐ ὀλίγος . εἰμί δέ καί ὁ ἐτήσιος ἔχω πνέω , ἀκριβῶς εἄν ὁ νοσώδης ἐν ὁ σῶμα ὁ τότε ἄνθρωπος διάθεσις ἐκκόπτω . παραμένω δέ αὐτός μέρος τις , εἶτα περί Ἀρκτοῦρος ἐν βόρειος πολύς ὕδωρ γίγνομαι , ἐπέχω τε πάλιν ὁ λίαν διαπνέω χυμός καί πρός ὁ βάθος ὁ σῶμα ἀπωθέω , ἐκ οὗτος δέ νοσέω αὖθις ἄρχω καί ἀποθνήσκω πολύς . διά οὗτος οὖν ὁ θέρος ὠφελέω τίς ὁ τότε πάσχω , οὐ ὅτι ὁ ἐν χειμών νόσος ἄρχω εἰκός εἰμί παύω θέρος . ἀληθής μέν γάρ , ὥσπερ γε καί ὁ θερινός χειμών γίγνομαι ἐν θέρος λύω , ὁ δέ ἐν θέρος γεννάω ἐν χειμών . θερινός γάρ καί χειμερινός νόσος ἀκούω σύ χρή ὁ ἐν ὁ κατά φύσις ἔχω θέρος καί χειμών μᾶλλον ὁ ἄλλος γίγνομαι · οὕτως γάρ εἶπον αὐτός ἐν ἀφορισμός . νόσημα δέ πᾶς μέν ἐν πᾶς ὅς ὥρα καί γίγνομαι καί παροξύνω , μᾶλλον δέ ἔνιοι κατά ἔνιοι αὐτός καί γίγνομαι καί παροξύνω . ᾄπειτα ἑξῆς τίς μέν ἦρι πλεονάζω νόσημα , τίς δέ ἐν θέρος καί φθινόπωρον καί χειμών διέρχομαι , ὅταν δηλονότι μή νεωτεροποιέω τίς κατά ὁ ὁ περιέχω κρᾶσις · ὡς ἐάν γε ὁ ἔαρ ὁ αὐτός ἡμέρα ὁτὲ μέν θάλπος , ὁτὲ δέ ψῦχος ποιέω , φθινοπωρινός ὁ νόσημα προσδέχομαι φημί · οὖον γάρ ὁ προσηγορία ὁ ὥρα , ἀλλά ὁ κρᾶσις αἴτιος ὁ ἰδέα ὁ νόσημα εἰμί . ὅταν οὖν ὑπαλλάσσω αὐτός καί ὁ νόσος αὐτός συμμεταβάλλω ἀναγκαῖον εἰμί . ὁ δέ γε πρόκειμαι ῥῆσις ἀξιόω ὁ ἐν χειμών γίγνομαι νόσος ἐν θέρος παύω , κἄν μοχθηρός ὁ κρᾶσις γίγνομαι ὁ θέρος . οἷος ἐν Κρανών γίγνομαι ποτός εὐθύς ἄνθραξ γεννάω . εἰμί δέ γε καί νῦν γίγνομαι τοιοῦτος , πλεῖστος εἄν διαφθείρω ὁ πλῆθος ὁ μοχθηρός τε καί διασήπομαι χυμός , αὐξάνω τε καί προδιασήψω , ὥστε καί ψεῦδος εἰμί φαίνω καί παρά ὁ Ἱπποκράτης γνώμη ὁ ὁ ἐν χειμών γίγνομαι νόσος ἐν θέρος παύω πάντως , ὁ προσγράφω αὐτός , τίς Ἱπποκράτης ἡγέομαι ὁ ὥρα ἕκαστος οἰκεῖος νόσος νοσέω . οὖον μήv οὐδέ ὁ οὗτος ἐφεξῆς γράφω ὁ ἀναγκαῖος εἰμί ἐνταυθοῖ λέγω διά ἄλλος αὐτός καθόλου παραγγέλλω , διό καί παραλείπω τέλειος αὐτός . καί γάρ σαφής πᾶς εἰμί καί διά οὖν προεξηγέομαι βιβλίον αὐτάρκης εἴρω περί αὐτός . ἑκκαίδεκα μετά ὁ κατάστασις ἄρρωστος γράφω ὁ Ἱπποκράτης , ὡς μέν τις οἴομαι ὁ ἐν αὐτός νοσέω , ἐπεί καί αὐτός εἶπον ἐπί ὁ τελευτή ὁ διήγησις ὁ κατά αὐτός γίγνομαι οὕτως . εἰμί δέ πᾶς ὁ ὑπογράφω χαλεπός μέν ὁ ἔαρ . ἐγχωρέω δέ καί ἐπί ὁ προγράφω εἴρω ὁ ὑπογράφω , εἰμί γε τοιοῦτος χρῆσις παρά ὁ πολύς . ἐν γάρ ὁ ἵημι οὗτος ἄρρωστος ἕτερος εἶδος εἰμί νόσος παρά ὁ εἴρω ὑπό αὐτός κατά ὁ λοιμώδης κατάστασις . ἐξήγησις δέ οὐ ἔτι δήω μακρός ὁ περί ὁ ἄρρωστος οὗτος γράφω ὁ μιμνήσκω ὅς προεξηγέομαι . σχεδόν γάρ ἅπας ἤδη ὁ σύμπτωμα τε καί σημεῖον ὅς μνημονεύω ὁ Ἱπποκράτης οὐδείς ὑπολείπω κατά ὁ λέγω ἄρρωστος ὅς μή καί προτίθημι εἴρω . διά κεφάλαιος οὖν οἷος ἐπιδρομή τις ποιέω ὁ κατά αὐτός γράφω , εἰμί πού τίς παρεμπίπτω ὁ ἔμπροσθεν οὐ εἴρω , ἐκεῖνος μόνος ἐξεργάζομαι .