galenus.in-hippocratis-librum-iii-epidemiarum-commentarii-iii 3.82
Ἐν Θάσῳ γυνὴ δυσάνιος , ἐκ λύπης μετὰ προφάσιος ὀρθοστάδην , ἐγένετο ἄγρυπνός τε καὶ ἄσιτος καὶ διψώδης ἦν καὶ ἀσώδης , ᾤκει δὲ πλησίον τῶν Πυλάδου ἐπὶ τοῦ λείου . τῇ πρώτῃ ἀρχομένης νυκτὸς φόβοι , λόγοι πολλοὶ , δυσθυμίη , πυρέτιον λεπτὸν , πρωῒ σπασμοὶ πολλοὶ , ὅτε δὲ διαλίποιεν οἱ σπασμοὶ οἱ πολλοὶ , παρέλεγεν , ἰσχυρομύθει , πολλοὶ πόνοι , μεγάλοι , ξυνεχέες . δευτέρᾳ διὰ τῶν αὐτῶν οὐδὲν ἐκοιμᾶτο , πυρετὸς ὀξύτερος . τρίτῃ οἱ μὲν σπασμοὶ ἀπέλιπον , κῶμα δὲ καὶ καταφορὴ καὶ πάλιν ἔγερσις ἀνίησε , κατέχειν οὐκ ἠδύνατο , παρέλεγε πολλὰ , πυρετὸς ὀξύς . ἐς νύκτα δὲ ταύτην ἵδρωσε πολλῷ θερμῷ διόλου , ἄπυρος ὕπνωσε , πάντα κατενόει , ἐκρίθη περὶ τὴν γʹ ἡμέρην , οὖρα μέλανα , λεπτὰ , ἐναιώρημα δὲ ἐπὶ πολὺ στρογγύλον , οὐχ ἵδρυτο . περὶ δὲ κρίσιν γυναικεῖα πολλὰ κατέβη . Τί ἡ δυσάνιος φωνὴ σημαίνει Κριτίας ἐδήλωσε γράψας ὧδε · δυσάνιος ἐστὶν ὅστις ἐπὶ τοῖς μικροῖς ἀνιᾶται καὶ ἐπὶ τοῖς μεγάλοις μᾶλλον ἢ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι καὶ πλείω χρόνον εἴη ἀνιαρὸς ἢ σκυθρωπὸς , νῦν ὑφ’ Ἱπποκράτους εἰρημένη δυσάνιος , παραμεινάσης αὐτῇ τῆς λύπης ἐπὶ πλείονα χρόνον , ὅπερ πάλιν μετ’ ὀλίγον ἐπὶ τῆς ἐν Κυζίκῳ τὰς διδύμους θυγατέρας τεκούσης ἔφη · σιγῶσα δὲ καὶ σκυθρωπὴ καὶ οὐ πειθομένη . θαυμάζω γε μὴν πῶς οὐ προσέγραψεν ἐπὶ τῆς γυναικὸς ταύτης ἤτοι γε ἐπεσχῆσθαι τὰ καταμήνια παντάπασιν ἢ μὴ τελέως γεγονέναι . φαίνεται γὰρ ὀξέως τε ἅμα καὶ πληθωρικῶς νοσῆσαι καὶ τῇ γʹ τῶν ἡμερῶν εἰς νύκτα δι’ ἱδρώτων τε κριθῆναι καὶ καταμηνίων ἐκκρίσεως . ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν κρίσιν ἐκκενωθέντα πολλὰ βεβαίαν εἰργάσατο τὴν γενομένην ἀπαλλαγὴν τοῦ νοσήματος . ἡ δὲ τῶν οὔρων χρόα , καίτοι μέλαινα γενομένη χαλεπὸν οὐδὲν εἰργάσατο , διότι καταμηνίων ἐπίσχεσις ἦν μελαγχολικωτέρων , ἐφ’ οἷς εἰκότως ἡ γυνὴ δυσάνιος ἐγένετο καὶ φοβερὰ καὶ παρέκρουσεν ἐν μέρει ποτὲ καὶ κωματώδης γενομένη .
Lemmas: ἐν Θάσος γυνή δυσάνιος , ἐκ λύπη μετά πρόφασις ὀρθοστάδην , γίγνομαι ἄγρυπνος τε καί ἄσιτος καί διψώδης εἰμί καί ἀσώδης , οἰκέω δέ πλησίος ὁ Πυλάδης ἐπί ὁ λεῖος . ὁ πρῶτος ἄρχω νύξ φόβος , λόγος πολύς , δυσθυμία , πυρέτιον λεπτόν , πρωΐ σπασμός πολύς , ὅτε δέ διαλείπω ὁ σπασμός ὁ πολύς , παραλέγω , ἰσχυρομύθω , πολύς πόνος , μέγας , συνεχής . δύο διά ὁ αὐτός οὐδείς κοιμάω , πυρετός ὀξύς . τρίτος ὁ μέν σπασμός ἀπολείπω , κῶμα δέ καί καταφορά καί πάλιν ἔγερσις ἀνίημι , καταχέω οὐ δύναμαι , παραλέγω πολύς , πυρετός ὀξύς . εἰς νύξ δέ οὗτος ἱδρόω πολύς θερμός διόλου , ἄπυρος ὑπνόω , πᾶς κατανοέω , κρίνω περί ὁ γε ἡμέρα , ὅρος μέλας , λεπτόν , ἐναιώρημα δέ ἐπί πολύς στρογγύλος , οὐ ἱδρύω . περί δέ κρίσις γυναικεῖος πολύς καταβαίνω . τις ὁ δυσάνιος φωνή σημαίνω Κριτίας δηλόω γράφω ὧδε · δυσάνιος εἰμί ὅστις ἐπί ὁ μικρός ἀνιάω καί ἐπί ὁ μέγας μᾶλλον ἢ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος καί πλείων χρόνος εἰμί ἀνιαρός ἢ σκυθρωπός , νῦν ὑπό Ἱπποκράτης εἴρω δυσάνιος , παραμένω αὐτός ὁ λύπη ἐπί πλείων χρόνος , ὅσπερ πάλιν μετά ὀλίγος ἐπί ὁ ἐν Κύζικος ὁ δίδυμος θυγάτηρ τίκτω φημί · σιγάω δέ καί σκυθρωπός καί οὖον πείθω . θαυμάζω γε μήv πῶς οὖον προσγράφω ἐπί ὁ γυνή οὗτος ἤτοι γε ἐπέχω ὁ καταμήνια παντάπασι ἢ μή τέλειος γίγνομαι . φαίνω γάρ ὀξύς τε ἅμα καί πληθωρικός νοσέω καί ὁ γε ὁ ἡμέρα εἰς νύξ διά ἱδρώς τε κρίνω καί καταμήνιος ἔκκρισις . ἀλλά καί μετά ὁ κρίσις ἐκκενόω πολύς βέβαιος ἐργάζομαι ὁ γίγνομαι ἀπαλλαγή ὁ νόσημα . ὁ δέ ὁ ὅρος χρώς , καίτοι μέλας γίγνομαι χαλεπός οὐδείς ἐργάζομαι , διότι καταμήνιος ἐπίσχεσις εἰμί μελαγχολικός , ἐπί ὅς εἰκότως ὁ γυνή δυσάνιος γίγνομαι καί φοβερός καί παρακρούω ἐν μέρος ποτέ καί κωματώδης γίγνομαι .