galenus.in-hippocratis-librum-iii-epidemiarum-commentarii-iii 3.72
Ἐν Θάσῳ τὸν τοῦ Παρίωνος , ὃς κατέκειτο ὑπὲρ Ἀρτεμισίου , πυρετὸς ἔλαβεν ὀξὺς , κατ’ ἀρχὰς συνεχὴς , καυσώδης , διψώδης , ἀρχόμενος κωματώδης καὶ αὖθις ἄγρυπνος , κοιλίη ταραχώδης ἐν ἀρχῇσιν , οὖρα λευκά . ἕκτῃ οὔρησεν , ἐλαιῶδες , παρέκρουσεν . ἑβδόμῃ παρωξύνθη πάντα , οὐδὲν ἐκοιμήθη , ἀλλ’ οὖρά τε ὅμοια καὶ τὰ τῆς γνώμης ταραχώδεα , ἀπὸ δὲ κοιλίης χολώδεα , λιπαρὰ διῆλθεν . εἶτα τῇ ὀγδόῃ σμικρὸν ἀπὸ ῥινῶν ἔσταξεν , ἤμεσεν ἰώδεα , ὀλίγα , σμικρὰ ἐκοιμήθη . ἐνάτῃ διὰ τῶν αὐτῶν . δεκάτῃ πάντα ξυνέδωκεν , ἑνδεκάτῃ ἵδρωσεν οὐ διόλου . περιέψυξε μὲν , ταχὺ δὲ πάλιν ἀνεθερμάνθη . δωδεκάτῃ πυρετὸς ὀξὺς , διαχωρήματα χολώδεα , λεπτὰ , πολλὰ , οὔροισιν ἐναιώρημα , παρέκρουσεν . ἑπτακαιδεκάτῃ ἐπιπόνως , οὔτε γὰρ ὕπνοι οἵ τε πυρετὸς ἐπέτεινεν . εἰκοστῇ ἵδρωσε διόλου , ἄγρυπνος . διαχωρήματα χολώδεα , ἀπόσιτος , κωματώδης . εἰκοστῇ τετάρτῃ ὑπέστρεψεν . τριακοστῇ τετάρτῃ ἄπυρος , κοιλίη οὐ ξυνίστατο καὶ πάλιν ἀνεθερμάνθη , τεσσαρακοστῇ ἄπυρος , κοιλίη ξυνέστη χρόνον οὐ συχνὸν , ἀπόσιτος , σμικρὰ πάλιν ἐπύρεξε καὶ διὰ παντὸς πεπλανημένως , ἄπυρος τὰ μὲν , τὰ δὲ οὔ , εἰ γάρ τοι διαλείποι καὶ διακουφίσαιεν , πάλιν ὑπέστρεφε , σιταρίοισί τε πολλοῖσι καὶ φαύλοισι προσεχρῆτο . ὕπνοι κακοὶ περὶ τὰς ὑποστροφὰς , παρέκρουσεν , οὖρα πάχος μὲν ἔχοντα , οὔρει τηνικαῦτα ταραχώδεα δὲ καὶ πονηρά . καὶ κατὰ κοιλίην συνιστάμενα καὶ πάλιν διαλυόμενά , πυρέτια ξυνεχέα , διαχωρήματα πολλὰ , λεπτά . ἐν μὲν τῇ ἑκατοστῇ εἰκοστῇ ἡμέρῃ ἀπέθανεν . τουτέῳ κοιλίη συνεχέως ἀπὸ τῆς πρώτης , ὑγρὴ χολώδεσιν , ὑγροῖσι , πολλοῖσιν ἦν . ἡ ξυνισταμένη ἐν ζέουσι καὶ ἀπέπτοισιν , οὖρα διὰ τέλεος κακὰ , κωματώδη τὰ πλεῖστα μετὰ πόνων , ἄγρυπνος , ἀπόσιτος , συνεχέως καῦσος . Περιέργως κᾀνταῦθα πάλιν τῶν ἐξηγητῶν ἔνιοι τὴν πατρίδα τοῦ κατακειμένου φασὶν οὐκ ἀργῶς προσκεῖσθαι καὶ γὰρ ὑπ’ Ἀσκληπιάδου λελέχθαι τοὺς ἐν Παρίῳ μάλισθ’ ὑπὸ φλεβοτομίας ὀνίνασθαι . ἄτοπον δ’ ἐστὶ μηδὲν εἰρηκότα Ἱπποκράτην ἐνταῦθα περὶ φλεβοτομίας , διὰ τοῦθ’ ἡγεῖσθαι προσγεγράφθαι τῷ κάμνοντι τὸ τῆς πατρίδος ὄνομα . πολὺ δ’ ἀτοπώτερον οἱ οὕτως ἐξηγούμενοι ποιοῦσιν , ὅτι μηδ’ ἐζήτησάν ποτε διὰ τί φλεβοτομίας ἅπαξ ὁ Ἱπποκράτης ἐμνημόνευσεν ἐν τοσούτοις ἀῤῥώστοις , ὅπερ ἡμεῖς ἐσκεψάμεθα . τὰ μὲν οὖν τοιαῦτα παραλείψομεν , ἃ δ’ ὠφέλειαν παρέξει τοῖς νέοις ἀκουσθέντα , ταῦτ’ ἐροῦμεν . ὥσπερ ἀμέλει τὸ περὶ τοῦ ἐλαιώδους οὔρου γεγραμμένον κατὰ τὸν προκείμενον ἄῤῥωστον ἐν τῇ ἕκτῃ τῶν ἡμερῶν . ἔνιοι μὲν γὰρ ἡγοῦνται τὸ λιπαρὸν οὕτως ὑπ’ αὐτοῦ λελέχθαι , τηκομένης πιμελῆς γιγνόμενον ἐν πυρώδει καὶ διακαεῖ νοσήματι , τινὲς δὲ τὸ καὶ τῇ χροιᾷ καὶ τῇ συστάσει παραπλησίον ἐλαίῳ . πολλάκις δὲ τοιοῦτον οὖρον ἐθεασάμην οὐρηθὲν ἐπ’ οὐδενὶ κακῷ τοῦ κάμνοντος , ἀλλ’ ἔσθ’ ὅτε γε τοὐναντίον ἅπαν , ἐπὶ πέψει τοῦ νοσήματος . οὐ μὴν οὐδ’ ὤφθη ποτ’ οὖρον ὅλον οὕτω λιπαρὸν ὡς ἔλαιον . ὃ γὰρ ἄρτι διῆλθεν , οὖρον ἐοικὸς ἐλαίῳ κατὰ χροιὰν καὶ σύστασιν , ἥκιστα λιπαρὸν φαίνεται , καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Ἱπποκράτης ἐν προγνωστικῷ φησι , καὶ τὰς λιπαρότητας δὲ τὰς ἄνω ἐφισταμένας ἀραχνοειδέας ἐπισκέπτεσθαι , συντήξεως γὰρ σημεῖον . ἄνωθεν μὲν οὖν ἐφισταμένας λιπαρότητας εἴδομεν πολλάκις . οὔτε δ’ ὅλον οὐρηθέν ποτε τοιοῦτον οὖρον οὔτε κατὰ τὸ μέσον αὐτὸ λιπαρότητας ἐμφερομένας , πολὺ δέ τι μᾶλλον οὐδ’ ὑποχωρούσας κάτω . φύσιν γὰρ ἔχει τὸ λιπαρὸν ἅπαν ἐποχεῖσθαι τοῖς ἄλλοις ὑγροῖς . οὐ μὴν οὐδ’ ἔγραψέ τι περὶ τοιούτων οὔρων ὁ Ἱπποκράτης ἐν προγνωστικῷ , καίτοι πάντα διελθὼν ἀκριβῶς τε καὶ σαφῶς τὰ συνεμπίπτοντα τοῖς ὀξέσι νοσήμασι . καὶ μέντοι καὶ κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν τὴν στʹ ἔφη διαχωρήματα γενέσθαι τῷ προκειμένῳ κατὰ λόγον ἀῤῥώστῳ , χολώδεα λιπαρά . ταῦτα μὲν οὖν ἄντικρυς φαίνεται τηκομένης ὑπὸ τοῦ πυρετοῦ τῆς πιμελῆς γίνεσθαι καὶ δόξει μαρτυρεῖν τοῖς λιπαρὰ νομίζουσιν εἶναι τὰ ἐλαιώδη οὖρα . δύναται δὲ καὶ πρὸς τοὐναντίον ἄγεσθαι . καὶ γὰρ τὰ οὖρα λιπαρὰ πάντως ἂν ὁ Ἱπποκράτης εἶπεν , εἴπερ ἦν καὶ ταῦτα ἐλαίῳ παραπλήσια . διαφόροις δὲ τοῖς ὀνόμασι χρησάμενος ἐπί τε τῶν οὔρων καὶ τῶν διαχωρημάτων ἐπιδείκνυσθαι δόξει καὶ τὸ σημαινόμενον αὐτῶν ἴδιον ἑκατέρου πεποιῆσθαι . ἐμοὶ μὲν οὖν εὐλογώτερον εἷναι δοκεῖ τὰ παραπλήσια κατὰ χρόαν τε καὶ σύστασιν ἐλαίῳ λελέχθαι νῦν ἐλαιώδη . τὴν δ’ ἐξήγησιν ἑκατέρως ποιήσομαι . εἰ γὰρ καὶ λιπαρότητά τινα εἶχε τὰ οὖρα , καθάπερ καὶ τὰ διαχωρήματα , μοχθηρὰ μὲν αὐτὰ νομιστέον , οὐ μὴν ὀλέθριά γε πάντως , ὅτι μὴ ταὐτὸν ἐστι σάρκα τε καὶ πιμελὴν συντήκεσθαι , πυρωδεστάτης μὲν οὔσης θερμασίας τῆς τὰς σάρκας συντηκούσης , μετριωτέρας δὲ τῆς τὴν πιμελὴν , ἀμέλει καὶ τὰς διὰ τῆς γαστρὸς ἐκκρινομένας συντήξεις ἅπαντες οἱ ἰατροὶ διαφέρειν ἡγοῦνται τῶν λιπαρῶν διαχωρημάτων . κατά γε τὸν ἐφ’ ἡμῶν γενόμενον μακρότατον λοιμὸν ἅπαντες σχεδόν τι συντήξεις ἐξέκριναν , ἔνιοι μὲν ἀκριβῶς πυῤῥὰς , ἔνιοι δὲ μετρίως , ἅπαντες δὲ δυσώδεις . ἀλλ’ αἵ γε τοιαῦται διαχωρήσεις θανατώδεις εἰσὶ καὶ χρόνον οὐκ ἀναμένουσιν . ὁ δὲ πάριος οὗτος κʹ ἐπὶ ταῖς ἑκατὸν ἡμέραις ἐνόσησε μετὰ τοῦ διαιτᾶσθαι κακῶς . αὐτὸς γὰρ ὁ Ἱπποκράτης ἔγραψεν ἐπ’ αὐτοῦ , σιταρίοισί τε πολλοῖσι καὶ φαύλοισι προσεχρῆτο , ὥστε καὶ λιπαρὸν οὐρῆσαι κατὰ τὴν στʹ ἡμέραν καὶ τὰς ἐφεξῆς · οὐκ ἀναγκαῖον οὖν ἀποθανεῖν αὐτὸν ἐν τάχει . εἰ δ’ οὐ λιπαρὸν ἦν τὸ οὖρον , ἀλλὰ κατά τε χρόαν καὶ πάχος ἐλαίῳ παραπλήσιον , ἔτι καὶ μᾶλλον οὔτ’ ἀποθανεῖν αὐτὸν ὅλως εὔλογον ὅσον ἐπὶ τοῖσδε τοῖς οὔροις . ὅ γε μὴν ἐπὶ τοῖς οὕτως οὐρουμένοις παρεφύλαξα χρησιμώτατον ὂν ἤδη φράσω . καθάπερ γὰρ αὐτὸ τὸ ἔλαιον οὐκ ἀκριβῶς μίαν οὔτε σύστασιν οὔτε χρόαν ἔχει , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον οὔτε τὸ ἐλαιῶδες οὖρον · ὠχρὸν μὲν ἦν πάντως , ἀλλ’ ἤτοι μᾶλλον ἢ ἧττον . ὅσον μὲν οὖν αὐτοῦ πρὸς τὸ λευκότερον ῥέπει χρῶμα τῆς ὠχρᾶς χρόας ἐκλελυμένης ὠμότητα χυμῶν ἐνδείκνυται , τὸ δ’ ἐπιτεταμένον ὠχρὸν ὡς ἐγγὺς εἶναι τοῦ ξανθοῦ χολώδη θερμασίαν . καὶ τοίνυν ὁ κίνδυνος ἐπὶ τοῖς τοιούτοις οὔροις οὐ διὰ κακοήθειαν , ἀλλὰ διὰ σφοδρότητα γίνεται τοῦ πυρετοῦ . καί τινες αὐτῶν ὅταν ἐκ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἔχωσι σωτηρίως , ἐν τάχει κρίνονται . θαυμαστὸν οὖν οὐδὲν , εἰ ταῦτά τις οὐρήσας εἰς χρόνου μῆκος ἐξέπεσεν , ὁποτέρως ἂν ἀκούσωμεν τῶν ἐλαιωδῶν . ἔστι μὲν γὰρ οὐκ ἀγαθὰ τὰ τοιαῦτα τῶν οὔρων , οὐ μὴν ὀλέθρια ὀξέως , ἐξ ὧν δ’ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς διηγήσεως ἔγραψε , κακοχυμία τέ τις ἦν τῷ Παρίῳ χολώδης , ἥ τε κατὰ γαστέρα καὶ ἡ καθ’ ἧπαρ ἐνεκροῦτο δύναμις . αὐτὸς γὰρ ἔγραψεν ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς ὅλης διηγήσεως τῶν συμβαινόντων αὐτῷ , συνεχῶς μὲν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τὴν κοιλίαν ἐκταραχθῆναι , χολώδεσί τε καὶ ὑγροτέροις διαχωρήμασι , συνίστασθαι δ’ ἐνίοτε ζέοντα καὶ ἄπεπτα διαχωροῦσαν . ἐκ τούτων μὲν οὖν ἔνδειξίς σοι τῆς κακοχυμίας τοῦ νοσήματος , ὥσπερ γε κᾀκ τοῦ καυματώδη τε καὶ ἄγρυπνον αὐτὸν γενέσθαι κατὰ πλεῖστα τῆς νόσου . τοῦ δὲ νεκροῦσθαι τὴν φυσικὴν δύναμιν αὐτοῦ σημεῖον ἴδιον ἡ τοῦ νοσήματος ἀνορεξία γενομένη . μεμάθηκα γὰρ ὡς ἀποσίτους καὶ κατὰ τὸ παλαιὸν ἔθος τῶν Ἑλλήνων τοὺς ἀνορέκτους φησί . φαίνεταί γε μὴν ἄῤῥωστον ἐσχηκέναι τὴν φύσιν , ἐγχειρίσασαν μὲν τῇ κρίσει , πολλάκις δὲ οὐδὲν ἀνύσασαν , ἀλλὰ ὑπὸ τοῦ νοσήματος νικηθεῖσαν , ἅμα καὶ τῷ κακῶς διαιτᾶσθαι τὸν ἄνθρωπον . οὐδὲν γὰρ οὐδὲ τοῦτο μικρὸν εἰς ὄλεθρον · ὁ δὲ τῶν κρισίμων ἡμερῶν λόγος ἀκριβῶς κᾀνταῦθα φαίνεται πεφυλαγμένος , ἁπασῶν τῶν κριτικῶν κινήσεων ἐπί τε τῶν ὑποστροφῶν ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις τῷ κάμνοντι γενομένων . ιαʹ γὰρ ἐμνημόνευσε καὶ ιδʹ καὶ μετὰ ταύτην ιζʹ καὶ κʹ , ἐφ’ ᾗ δʹ καὶ κʹ καὶ λʹ καὶ μʹ , ὑστάτης δὲ ἁπασῶν ρʹ καὶ κʹ , ἐν ᾗ φησὶν ἀποθανεῖν τὸν ἄνθρωπον . ὅπερ δ’ ἐν τοῖς πρόσθεν εἶπον ἐρῶ καὶ νῦν , εἴ τις ἐλέγχοι τὰ εἰρημένα κακῶς τῶν ἐξηγησαμένων τὸ βιβλίον , ὡς μακρολόγως ψεχθήσεται . διὸ καθάπερ ἐπ’ ἐκείνων ἕνεκα παραδείγματος μνημονεύειν τινῶν ἠναγκάσθην , οὕτω κᾀνταῦθα ποιήσω . Σαβῖνος τοίνυν περὶ τῆς πατρίδος τοῦ κάμνοντος εἴ τι εἶπεν , ἔμπροσθεν ἐπεσημανάμην ἃ δὲ περὶ ἐλαιώδους οὔρου , νῦν ἐρῶ . διαφέρει γὰρ οὐκ εἰς μικρὸν ἡ περὶ τούτου θεωρία , γράφει δὴ περὶ αὐτῶν κατὰ λέξιν ὧδε . τὸ οὖν ἐλαιῶδες τινὲς χολὴν λέγουσιν , ἀλλ’ οὐκ ἔστι χολὴ , ἐπεὶ οὐδ’ ἂν πάνυ ἦν ὀλέθριον , πολλάκις γὰρ ἀπαλλάσεται χολὴ καὶ οὐδὲν παραλυπεῖ . ἕτεροι δὲ λέγουσι νεύρων καὶ ὀστῶν καὶ χόνδρων εἶναι τηκεδόνα , ἅπαντα γὰρ ταῦτα τούτου εἶναι τοῦ χρώματος . πεπλανημένοι δ’ εἰσὶν οὗτοι οἱ τὸ χρῶμα τὸ ἐλαιῶδες ὅμοιον ὀστοῖς καὶ χόνδροις καὶ νεύροις φάσκοντες εἶναι . οὔτε γὰρ τοσαύτη γε παράτασις ἐγίνετο τῆς ζωῆς τῶν στερεῶν ἀναλυομένων , ἑκατοστῇ γὰρ καὶ κʹ ἀπέθανε , οὔτε ἀπέθανέ τις τοιοῦτον οὐρήσας . καὶ μή ποτε διὰ τοῦτο ἀνεγράφη ὁ ἄῤῥωστος , ἵνα δείξῃ διὰ τοῦτο ὅτι οὐ χρὴ προσδοκᾶν θάνατον ἐλαιώδους ἀπορηθέντος , ἀλλὰ δυνατὸν τὴν ὀξύτητα καὶ χρόνον τινὰ διαρκέσαι , ἔπειτα τελευτῆσαι , ὥστε οὐδεὶς ἦν ἐλπὶς σωθήσεσθαι ὑπερβεβηκότα τὴν ὀξύτητα . ταῦτα προειπὼν ὁ Σαβῖνος ἐφεξῆς γράφει · τί οὖν ἐστι τὸ ἐλαιῶδες ; ὥσπερ τῷ ἔξω πυρὶ τροφή ἐστι τὸ ἔλαιον , οὕτω καὶ τῇ ἡμετέρᾳ φύσει πυρὶ ὁμοιουμένῃ τὸ στέαρ τῶν λαμβανομένων πεσσόμενόν ἐστι τροφή . τὸ οὖν ἐλαιῶδες οὖρον ἡ τροφή ἐστι τῆς φύσεως καὶ δηλοῖ ἀσιτεῖν τὴν φύσιν καὶ διὰ τοῦτ’ ἄρ’ ἀποθανεῖν , ὅτι μὴ τρέφεται ἡ φύσις . ἐχρόνισε δ’ οὕτως εἰκότως διὰ τὸ μοῖραν καὶ μὴ πᾶσαν φέρεσθαι τῆς φύσεως τροφήν . αὕτη μὲν οὖν ἡ τοῦ Σαβίνου ῥῆσις , ἀξιοῦντος ὥσπερ τὸ ἐκτὸς τοῦτο πῦρ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τρέφεται , οὕτω καὶ τὸ ἐν ἡμῖν θερμὸν , ὥστ’ ἔλαιον ἐστί ποτε τοῖς βουλομένοις ἑαυτοὺς ἀνατρέψαι , πρὸς τὸ καὶ κατὰ χρόαν μὲν καὶ σύστασιν ἐοικέναι τὸ ἐλαιῶδες οὖρον τῷ ἐλαίῳ , μήτε δὲ κατὰ τὴν λιπαρότητα μήτε κατὰ τὴν ὀσμὴν ἢ τὴν γεῦσιν . ἄξιον οὖν θαυμάσαι τῶν τὰ ἀλλότρια μὲν κακῶς ἐξελεγχόντων , ἀπερισκέπτως δὲ τὰ δόξαντα ἑαυτοῖς γραφόντων .
Lemmas: ἐν Θάσος ὁ ὁ Παρίων , ὅς κατάκειμαι ὑπέρ Ἀρτεμίσιον , πυρετός λαμβάνω ὀξύς2 , κατά ἀρχή συνεχής , καυσώδης , διψώδης , ἄρχω κωματώδης καί αὖθις ἄγρυπνος , κοιλία ταραχώδης ἐν ἀρχή , ὅρος λευκός . ἕκτος οὐρέω , ἐλαιώδης , παρακρούω . ἕβδομος παροξύνω πᾶς , οὐδείς κοιμάω , ἀλλά οὖρον τε ὅμοιος καί ὁ ὁ γνώμη ταραχώδης , ἀπό δέ κοιλία χολώδης , λιπαρός διέρχομαι . εἶτα ὁ ὄγδοος μικρός ἀπό ῥίς στάζω , ἐμέω ἰώδης , ὀλίγος , μικρός κοιμάω . ἔνατος διά ὁ αὐτός . δέκατος πᾶς συνδίδωμι , ἑνδέκατος ἱδρόω οὖον διόλου . περιψύχω μέν , ταχύς δέ πάλιν ἀναθερμαίνω . δωδέκατος πυρετός ὀξύς2 , διαχώρημα χολώδης , λεπτόν , πολύς , ὅρος ἐναιώρημα , παρακρούω . ἑπτακαιδέκατος ἐπιπόνως , οὔτε γάρ ὕπνος ὁ τε πυρετός ἐπιτείνω . εἰκοστός ἱδρόω διόλου , ἄγρυπνος . διαχώρημα χολώδης , ἀπόσιτος , κωματώδης . εἰκοστός τέταρτος ὑποστρέφω . τριακοστός τέταρτος ἄπυρος , κοιλία οὖον συνίστημι καί πάλιν ἀναθερμαίνω , τεσσαρακοστός ἄπυρος , κοιλία συνίστημι χρόνος οὖον συχνός , ἀπόσιτος , μικρός πάλιν πυρέσσω καί διά πᾶς πεπλανημένως , ἄπυρος ὁ μέν , ὁ δέ οὖον , εἰμί γάρ ὅς διαλείπω καί διακουφίζω , πάλιν ὑποστρέφω , σιτάριον τε πολύς καί φαῦλος προσχράομαι . ὕπνος κακός περί ὁ ὑποστροφή , παρακρούω , ὅρος πάχος μέν ἔχω , ὅρος τηνικαῦτα ταραχώδης δέ καί πονηρός . καί κατά κοιλία συνιστάω καί πάλιν διαλύω , πυρέτιον συνεχής , διαχώρημα πολύς , λεπτός . ἐν μέν ὁ ἑκατοστός εἰκοστός ἡμέρα ἀποθνῄσκω . τούτεος κοιλία συνεχής ἀπό ὁ πρῶτος , ὑγρός χολώδης , ὑγρός , πολύς εἰμί . ὁ συνίστημι ἐν ζέω καί ἄπεπτος , ὅρος διά τέλος κακός , κωματώδης ὁ πλεῖστος μετά πόνος , ἄγρυπνος , ἀπόσιτος , συνεχής καῦσος . περιέργως ᾀνταῦθη πάλιν ὁ ἐξηγητής ἔνιοι ὁ πατρίς ὁ κατάκειμαι φημί οὐ ἀργός πρόσκειμαι καί γάρ ὑπό Ἀσκληπιάδης λέγω ὁ ἐν Πάριον μάλιστα ὑπό φλεβοτομία ὀνίνημι . ἄτοπος δέ εἰμί μηδείς ἐρῶ Ἱπποκράτης ἐνταῦθα περί φλεβοτομία , διά οὗτος ἡγέομαι προσγράφω ὁ κάμνω ὁ ὁ πατρίς ὄνομα . πολύς δέ ἄτοπος ὁ οὕτως ἐξηγέομαι ποιέω , ὅτι μηδέ ζητέω ποτός διά τίς φλεβοτομία ἅπαξ ὁ Ἱπποκράτης μνημονεύω ἐν τοσοῦτος ἄρρωστος , ὅσπερ ἐγώ σκέπτομαι . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος παραλείπω , ὁ δέ ὠφέλεια παρέχω ὁ νέος ἀκούω , αὐτός εἴρω . ὥσπερ ἀμελέω ὁ περί ὁ ἐλαιώδης ὅρος γράφω κατά ὁ πρόκειμαι ἄρρωστος ἐν ὁ ἕκτος ὁ ἡμέρα . ἔνιοι μέν γάρ ἡγέομαι ὁ λιπαρός οὕτως ὑπό αὐτός λέγω , τήκω πιμελή γίγνομαι ἐν πυρώδης καί διακαής νόσημα , τις δέ ὁ καί ὁ χροιά καί ὁ σύστασις παραπίμπλημι ἔλαιον . πολλάκις δέ τοιοῦτος ὅρος θεάομαι οὐρέω ἐπί οὐδείς κακός ὁ κάμνω , ἀλλά ἔστω ὅτε γε ἐναντίος ἅπας , ἐπί πέσσω ὁ νόσημα . οὖον μήv οὐδέ ὁράω πρός ὅρος ὅλος οὗτος λιπαρός ὡς ἔλαιον . ὅς γάρ ἄρτι διέρχομαι , ὅρος ἔοικα ἔλαιον κατά χροιά καί σύστασις , ἥκιστος λιπαρός φαίνω , καί αὐτός δέ ὁ Ἱπποκράτης ἐν προγνωστικός φημί , καί ὁ λιπαρότης δέ ὁ ἄνω ἐφίστημι ἀραχνοειδής ἐπισκέπτομαι , σύντηξις γάρ σημεῖον . ἄνωθεν μέν οὖν ἐφίστημι λιπαρότης ὁράω πολλάκις . οὔτε δέ ὅλος οὐρέω ποτός τοιοῦτος ὅρος οὔτε κατά ὁ μέσος αὐτός λιπαρότης ἐμφέρω , πολύς δέ τίς μᾶλλον οὐδέ ὑποχωρέω κάτω . φύσις γάρ ἔχω ὁ λιπαρός ἅπας ἐποχέομαι ὁ ἄλλος ὑγρός . οὖον μήv οὐδέ γράφω τίς περί τοιοῦτος ὅρος ὁ Ἱπποκράτης ἐν προγνωστικός , καίτοι πᾶς διέρχομαι ἀκριβῶς τε καί σαφῶς ὁ συνεμπίπτω ὁ ὀξύς νόσημα . καί μέντοι καί κατά ὁ αὐτός ἡμέρα ὁ εἰμί φημί διαχώρημα γίγνομαι ὁ πρόκειμαι κατά λόγος ἄρρωστος , χολώδης λιπαρός . οὗτος μέν οὖν ἄντικρυς φαίνω τήκω ὑπό ὁ πυρετός ὁ πιμελή γίγνομαι καί δοκέω μαρτυρέω ὁ λιπαρός νομίζω εἰμί ὁ ἐλαιώδης ὅρος . δύναμαι δέ καί πρός ἐναντίος ἄγω . καί γάρ ὁ ὅρος λιπαρός πάντως εἄν ὁ Ἱπποκράτης εἶπον , εἴπερ εἰμί καί οὗτος ἔλαιον παραπλήσιος . διάφορος δέ ὁ ὄνομα χράω ἐπί τε ὁ ὅρος καί ὁ διαχώρημα ἐπιδείκνυμι δοκέω καί ὁ σημαίνω αὐτός ἴδιος ἑκάτερος ποιέω . ἐγώ μέν οὖν εὔλογος ἵημι δοκέω ὁ παραπλήσιος κατά χροιά τε καί σύστασις ἔλαιον λέγω νῦν ἐλαιώδης . ὁ δέ ἐξήγησις ἑκατέρως ποιέω . εἰμί γάρ καί λιπαρότης τις ἔχω ὁ ὅρος , καθάπερ καί ὁ διαχώρημα , μοχθηρός μέν αὐτός νομιστέος , οὖον μήv ὀλέθριος γε πάντως , ὅτι μή αὐτός εἰμί σάρξ τε καί πιμελή συντήκω , πυρώδης μέν εἰμί θερμασία ὁ ὁ σάρξ συντήκω , μέτριος δέ ὁ ὁ πιμελή , ἀμελέω καί ὁ διά ὁ γαστήρ ἐκκρίνω σύντηξις ἅπας ὁ ἰατρός διαφέρω ἡγέομαι ὁ λιπαρός διαχώρημα . κατά γε ὁ ἐπί ἐγώ γίγνομαι μακρός λοιμός ἅπας σχεδόν τίς σύντηξις ἐκκρίνω , ἔνιοι μέν ἀκριβῶς πυρρός , ἔνιοι δέ μέτριος , ἅπας δέ δυσώδης . ἀλλά ὁ γε τοιοῦτος διαχώρησις θανατώδης εἰμί καί χρόνος οὐ ἀναμένω . ὁ δέ πάρις οὗτος καί ἐπί ὁ ἑκατόν ἡμέρα νοσέω μετά ὁ διαιτάω κακῶς . αὐτός γάρ ὁ Ἱπποκράτης γράφω ἐπί αὐτός , σιτάριον τε πολύς καί φαῦλος προσχράομαι , ὥστε καί λιπαρός οὐρέω κατά ὁ εἰμί ἡμέρα καί ὁ ἐφεξῆς · οὐ ἀναγκαῖος οὖν ἀποθνῄσκω αὐτός ἐν τάχος . εἰμί δέ οὖον λιπαρός εἰμί ὁ ὅρος , ἀλλά κατά τε χροιά καί πάχος ἔλαιον παραπλήσιος , ἔτι καί μᾶλλον οὔτε ἀποθνῄσκω αὐτός ὅλως εὔλογος ὅσος ἐπί ὅδε ὁ ὅρος . ὅς γε μήv ἐπί ὁ οὕτως οὐρέω παραφυλάσσω χρήσιμος εἰμί ἤδη φράζω . καθάπερ γάρ αὐτός ὁ ἔλαιον οὐ ἀκριβῶς εἷς οὔτε σύστασις οὔτε χροιά ἔχω , κατά ὁ αὐτός τρόπος οὔτε ὁ ἐλαιώδης ὅρος · ὠχρός μέν εἰμί πάντως , ἀλλά ἤτοι μᾶλλον ἢ κακός . ὅσος μέν οὖν αὐτός πρός ὁ λευκός ῥέπω χρῶμα ὁ ὠχρός χρώς ἐκλύω ὠμότης χυμός ἐνδείκνυμι , ὁ δέ ἐπιτείνω ὠχρός ὡς ἐγγύς εἰμί ὁ ξανθός χολώδης θερμασία . καί τοίνυν ὁ κίνδυνος ἐπί ὁ τοιοῦτος ὅρος οὖον διά κακοήθεια , ἀλλά διά σφοδρότητα γίγνομαι ὁ πυρετός . καί τις αὐτός ὅταν ἐκ ὁ ἄλλος ἅπας ἔχω σωτήριος , ἐν τάχος κρίνω . θαυμαστός οὖν οὐδείς , εἰμί οὗτος τις οὐρέω εἰς χρόνος μῆκος ἐκπίπτω , ὁπότερος εἄν ἀκούω ὁ ἐλαιώδης . εἰμί μέν γάρ οὐ ἀγαθός ὁ τοιοῦτος ὁ ὅρος , οὖον μήv ὀλέθριος ὀξύς , ἐκ ὅς δέ ἐπί ὁ τέλος ὁ διήγησις γράφω , κακοχυμία τε τις εἰμί ὁ Πάριον χολώδης , ὅς τε κατά γαστήρ καί ὁ κατά ἧπαρ νεκρόω δύναμις . αὐτός γάρ γράφω ἐπί ὁ τελευτή ὁ ὅλος διήγησις ὁ συμβαίνω αὐτός , συνεχῶς μέν ἀπό ὁ ἀρχή ὁ κοιλία ἐκταράσσω , χολώδης τε καί ὑγρός διαχώρημα , συνίστημι δέ ἐνίοτε ζέω καί ἄπεπτος διαχωρέω . ἐκ οὗτος μέν οὖν ἔνδειξις σύ ὁ κακοχυμία ὁ νόσημα , ὥσπερ γε κατά ὁ καυματώδης τε καί ἄγρυπνος αὐτός γίγνομαι κατά πλεῖστος ὁ νόσος . ὁ δέ νεκρόω ὁ φυσικός δύναμις αὐτός σημεῖον ἴδιος ὁ ὁ νόσημα ἀνορεξία γίγνομαι . μανθάνω γάρ ὡς ἀπόσιτος καί κατά ὁ παλαιός ἔθος ὁ Ἕλλην ὁ ἀνόρεκτος φημί . φαίνω γε μήv ἄρρωστος ἔχω ὁ φύσις , ἐγχειρίζω μέν ὁ κρίσις , πολλάκις δέ οὐδείς ἀνύω , ἀλλά ὑπό ὁ νόσημα νικάω , ἅμα καί ὁ κακῶς διαιτάω ὁ ἄνθρωπος . οὐδείς γάρ οὐδέ οὗτος μικρός εἰς ὄλεθρος · ὁ δέ ὁ κρίσιμος ἡμέρα λόγος ἀκριβῶς ᾀνταῦθη φαίνω φυλάσσω , ἅπας ὁ κριτικός κίνησις ἐπί τε ὁ ὑποστροφή ἐν οὗτος ὁ ἡμέρα ὁ κάμνω γίγνομαι . ἰά γάρ μνημονεύω καί ἴδη καί μετά οὗτος ἵζω καί καί , ἐπί ὅς δέ καί καί καί λίαν καί εἷς , ὕστερος δέ ἅπας ῥεῖα καί καί , ἐν ὅς φημί ἀποθνῄσκω ὁ ἄνθρωπος . ὅσπερ δέ ἐν ὁ πρόσθεν εἶπον εἴρω καί νῦν , εἰμί τις ἐλέγχω ὁ εἴρω κακῶς ὁ ἐξηγέομαι ὁ βιβλίον , ὡς μακρολόγος ψέγω . διό καθάπερ ἐπί ἐκεῖνος ἕνεκα παράδειγμα μνημονεύω τις ἀναγκάζω , οὗτος ᾀνταῦθη ποιέω . Σαβῖνος τοίνυν περί ὁ πατρίς ὁ κάμνω εἰμί τίς εἶπον , ἔμπροσθεν ἐπισημαίνω ὁ δέ περί ἐλαιώδης ὅρος , νῦν εἴρω . διαφέρω γάρ οὐ εἰς μικρός ὁ περί οὗτος θεωρία , γράφω δή περί αὐτός κατά λέξις ὧδε . ὁ οὖν ἐλαιώδης τις χολή λέγω , ἀλλά οὐ εἰμί χολή , ἐπεί οὐδέ εἄν πάνυ εἰμί ὀλέθριος , πολλάκις γάρ ἀπάλλαμαι χολή καί οὐδείς παραλυπέω . ἕτερος δέ λέγω νεῦρον καί ὀστέον καί χόνδρος εἰμί τηκεδών , ἅπας γάρ οὗτος οὗτος εἰμί ὁ χρῶμα . πλανάω δέ εἰμί οὗτος ὁ ὁ χρῶμα ὁ ἐλαιώδης ὅμοιος ὀστέον καί χόνδρος καί νεῦρον φάσκω εἰμί . οὔτε γάρ τοσοῦτος γε παράτασις γίγνομαι ὁ ζωή ὁ στερεός ἀναλύω , ἑκατοστός γάρ καί καί ἀποθνῄσκω , οὔτε ἀποθνῄσκω τις τοιοῦτος οὐρέω . καί μή ποτός διά οὗτος ἀναγράφω ὁ ἄρρωστος , ἵνα δείκνυμι διά οὗτος ὅτι οὖον χρή προσδοκάω θάνατος ἐλαιώδης ἀπορέω , ἀλλά δυνατός ὁ ὀξύτης καί χρόνος τις διαρκέω , ἔπειτα τελευτάω , ὥστε οὐδείς εἰμί Ἐλπὶς σῴζω ὑπερβαίνω ὁ ὀξύτης . οὗτος προεῖπον ὁ Σαβῖνος ἐφεξῆς γράφω · τίς οὖν εἰμί ὁ ἐλαιώδης ; ὥσπερ ὁ ἔξω πῦρ τροφή εἰμί ὁ ἔλαιον , οὗτος καί ὁ ἡμέτερος φύσις πῦρ ὁμοιόω ὁ στέαρ ὁ λαμβάνω πέσσω εἰμί τροφή . ὁ οὖν ἐλαιώδης ὅρος ὁ τροφή εἰμί ὁ φύσις καί δηλόω ἀσιτέω ὁ φύσις καί διά οὗτος ἄρα ἀποθνῄσκω , ὅτι μή τρέφω ὁ φύσις . χρονίζω δέ οὕτως εἰκότως διά ὁ μοῖρα καί μή πᾶς φέρω ὁ φύσις τροφή . οὗτος μέν οὖν ὁ ὁ Σαβῖνος ῥῆσις , ἄξιος ὥσπερ ὁ ἐκτός οὗτος πῦρ ἀπό ὁ ἔλαιον τρέφω , οὗτος καί ὁ ἐν ἐγώ θερμός , ὥστε ἔλαιον εἰμί ποτός ὁ βούλομαι ἑαυτοῦ ἀνατρέπω , πρός ὁ καί κατά χροιά μέν καί σύστασις ἔοικα ὁ ἐλαιώδης ὅρος ὁ ἔλαιον , μήτε δέ κατά ὁ λιπαρότης μήτε κατά ὁ ὀσμή ἢ ὁ γεῦσις . ἄξιος οὖν θαυμάζω ὁ ὁ ἀλλότριος μέν κακῶς ἐξελέγχω , ἀπερισκέπτως δέ ὁ δόξα ἑαυτοῦ γράφω .